cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Abavides, Abavides, Trasmiras
Abavides é un lugar da parroquia de Abavides no concello ourensán de Trasmiras na comarca da Limia. No ano 2022 tiña 164 habitantes, dos cales 77 eran homes e 87 mulleres.
William Golding
William Golding, nado en Saint Columb Minor (Cornualla) o 19 de setembro de 1911 e finado en Perranarworthal o 19 de xuño de 1993, foi un escritor británico, Premio Nobel de Literatura en 1983.
Presidente de Ruanda
miniatura|200px|Bandeira de Presidente
Hospital Gil Casares
Construción e desenvolvemento
O edificio orixinal do Hospital Gil Casares foi proxectado en 1928 como reformatorio de menores, promovido pola Junta de Protección de Menores , dentro de parte dos terreos da antiga propiedade do Hospicio Vello, pero en 1938, cando xa estaba construído, se cambiou a súa función e foi inaugurado o 7 de xuño co nome de Sanatorio Antituberculoso de La Choupana, sendo o seu primeiro director o cirurxián falanxista Manuel López Sendón, que levaba xa máis dun mes co hospital en funcionamento. Contou nestes primeiros tempos con 110 camas (metade para homes e metade para mulleres), das que 100 ían ser dedicadas a pacientes pobres, estando distribuídas en sas con entre catro e doce camas. O equipo conformábano dous médicos (o propio López Sendón e o doutor Galarza), catro enfermeiras, dous practicantes, cinco relixiosas e persoal auxiliar. Contaba con quirófano, cuarto para curas, laboratorio, cuarto de recoñecemento, farmacia e raios X. Tamén contaba con vivendas para as enfermeiras e as relixiosas, capela e despachos para o director, o axudante e o administrador.
En 1979 xubilouse como director López Sendón e foi substituído no cargo por Antonio Golpe Cobas. Durante os anos seguintes ampliouse considerablemente o edificio. A partir de 1985 produciuse unha reestruturación da Sanidade en España. A Administración Institucional de Sanidad Nacional (AISNA), á que estaba adscrito o hospital, integrouse na Seguridade Social, sendo dependente da mesma.
O 30 de outubro de 1999 faleceu neste hospital o poeta Uxío Novoneyra.
Laura Sánchez Piñón
Laura Elena Sánchez Piñón, nada en Bos Aires o 5 de decembro de 1954, é unha bióloga e política galega.
Protoevanxeo de Santiago
Foi considerado fantasioso polas Igrexas cristiás, aínda que moitos episodios foron aceptados polo pobo cristiá e reflectidos na arte relixiosa. Así o nacemento de Xesús nunha cova, Xoaquín e Ana como pais de María, a existencia de fillos de Xosé de Nazaret dun anterior matrimonio ou a presentación de María no Templo
Coventry Climax
Coventry Climax é o nome co que tamén é coñecida a compañía británica Climax que se dedicaba principalmente á fabricación de motores de automóbil, ademais de xeradores, motobombas e montacargas.
Historia
Coventry Climax foi fundada no ano 1903 por H. Pulham Le, un antigo traballador de Daimler que creou a empresa para construír motores de combustión co nome de Coventry Simplex.
No ano 1990 a empresa pechou as súas portas.
Antonio Domínguez García
José Antonio Domínguez García, nado en Cee o 30 de abril de 1955, é un político galego do PPdeG.
Lingua ugarítica
A lingua ugarítica é unha lingua semítica unicamente coñecida en forma de escritos atopados na antiga cidade de Ugarit en Siria desde o seu descubrimento por arqueólogos franceses en 1928.
HCK Salamat
O HCK Salamat é un equipo de hóckey sobre xeo da localidade de Kirkkonummi (Finlandia). Actualmente compite na III-divisioona, a quinta categoría do hóckey sobre xeo finés, se ben entre o 2003 e o 2008 xogou na segunda categoría, a Mestis. Xoga os seus partidos como local no Varuboden Areena, un pavillón con capacidade para 1.000 espectadores.
Novela
miniatura|[[La Liseuse|A lectora de Jean-Honoré Fragonard, cara 1770, conservada na National Gallery of Art, Washington.]] Unha novela é un xénero literario narrativo xeralmente en prosa e dunha extensión que pode ser considerable onde se explican uns feitos de ficción que expón relacións, accións e condutas humanas a partir duns personaxes, unha ambientación, un narrador e un punto de vista. Poden aparecer descricións e diálogos para embelecer, aclarar ou facer máis amena a acción. O xénero como tal xorde na Idade Moderna. A novela distínguese polo seu carácter aberto e a súa capacidade para conter elementos diversos nun relato complexo. Este carácter aberto ofrece ao autor unha gran liberdade para integrar personaxes, introducir historias cruzadas ou subordinadas unhas a outras, presentar feitos nunha orde distinta a aquel no que se produciron ou incluír no relato textos de distinta natureza: cartas, documentos administrativos, lendas, poemas, etc. Todo iso dá á novela maior complexidade que a que presentan os demais subxéneros narrativos. Ata onde debe chegar a extensión é obxecto de disputa, como o é a complexidade que debe ofrecer a trama ficticia que a sustenta.
Tipoloxías
A novela é o reino da liberdade de contido e de forma: xénero proteico e aberto, tamén o máis cultivado e metamorfoseado con problemas de límite con outras formas verbais e non verbais: ensaio, reportaxe, cine, collage,...
Galinova Editorial
Galinova Editorial é unha casa editora creada na Coruña en 1994. Está orientada cara ó ensino, especialmente de música. Ten pouco volume publicador (algo máis de trescentos volumes), pero cunha alta calidade coma obras de referencia iniciáticas en diversos campos da investigación lingüística básica sobre lingua galega. O formato de presentación dos libros está sobriamente coidado e os seus dous títulos máis importantes en vendas (bardante libros de texto) son:
Relay 1
Relay 1 foi un satélite artificial da NASA lanzado o 13 de decembro de 1962 mediante un foguete Thor Delta B desde o centro espacial de Cabo Cañaveral
Características
Relay 1 foi un satélite de comunicacións que levaba a bordo tamén algúns instrumentos científicos para estudar os cintos de radiación arredor da Terra.
A nave estabilizábase mediante xiro, inicialmente cunha velocidade de 167,3 rpm. Pouco despois do lanzamento xurdiron problemas coa resposta do satélite a algúns comandos e cunha fuga nun regulador de alta potencia, causando que durante dúas semanas o satélite non puidera funcionar normalmente, despois das cales traballou tal como estaba previsto. A bordo levaba un transmisor para seguimento e outro para telemetría, que operaba a 1152 bps. Finalmente, máis tarde, a fuga causou que o sistema eléctrico do satélite pasara a un modo de baixo voltaxe a principios de 1965. Producíronse transmisións esporádicas ata febreiro de 1965.
Vincent du Vigneaud
Vincent du Vigneaud, nado o 18 de maio de 1901 en Chicago, Illinois e finado o 11 de decembro de 1978 en Ithaca, Nova York, foi un bioquímico estadounidense. Foi galardoado co Premio Nobel de Química en 1955, polas súas investigacións, sobresae polas hormonas, aminoácidos, as vitaminas e as proteínas. Foi profesor de bioquímica na Universidade de Wáshington desde 1932 ata 1938
Historia de Nagoia
Entre 1394 e 1427, a uns dez quilómetros ao noroeste, é erixido o castelo de Kiyosu coma posto defensivo da capital da provincia de Owari, e no 1476 convértese en sede do goberno provincial. É a época feudal xaponesa e a inestabilidade a norma.
Conxunto aberto
Definición en espazos topolóxicos
En topoloxía o concepto de aberto é básico: unha topoloxía T nun conxunto X é definida como un subconxunto do conxunto das partes de X (satisfacendo determinadas propiedades), e cada elemento de T chámase aberto ou conxunto aberto.
Francisco Antonio Riestra
Francisco Antonio Riestra Vallaure, nado en Oviedo e finado en Madrid o 17 de decembro de 1880, foi un empresario e político galego.
Austria
O Imperio Austro-Húngaro colapsou en 1918 co fin da primeira guerra mundial, sendo establecida en 1919 a Primeira República Austríaca. No Anschluss de 1938, Austria foi ocupada e anexionada pola Alemaña nazi. Esta situación durou até a fin da segunda guerra mundial en 1945, despois de que o país fose ocupado polas forzas aliadas, sendo restaurada a súa antiga constitución democrática. En 1955, despois da restauración definitiva do Estado, Austria declarouse permanentemente neutral.
Prehistoria e Idade Media
miniatura|Escudo de armas do Emperador de [[Habsburgo.]] Colonizada xa dende tempos prehistóricos, as terras centroeuropeas que hoxe son coñecidas como Austria foron habitadas por tribos prerromanas, incluíndo os celtas. Despois da caída do Imperio Romano, do cal a maior parte de Austria foi parte (todo o territorio baixo o Danubio), a área foi invadida por bávaros, eslavos e avaros. Carlomagno conquistou o territorio no ano 788 e promoveu a colonización e a cristianización da zona. Como parte do leste de Francia, as áreas do centro da actual Austria pertencían á casa dos Babenberg. O territorio era coñecido como marchia orientalis e fora dado a Leopoldo de Babenberg en 976.
Ascenso de Austria a potencia mundial
En 1526, trala Batalla de Mohács, Austria expandiu as súas dependencias, engadindo ó seu reino Bohemia e a parte de Hungría non ocupada polos otománs. A expansión dos Habsburgo nas terras húngaras, tivo como consecuencia, a chamada a ¨Longa guerra¨ que durou dende 1593 a 1606.
Austria como potencia mundial
A guerra de Sucesión Austríaca (1740 - 1748) chegou a ser inevitable despois de que María Teresa de Austria sucedese en 1740 ó seu pai Carlos VI nos seus dominios, converténdose na raíña de Hungría e de Bohemia, arquiduquesa de Austria, duquesa de Parma, de Piacenza, e de Guastalla. Que unha muller herdase tan extensos territorios, na súa época, implicou moitas complicacións e o emperador Carlos VI anticipounas de longo, conseguindo aprobar a Pragmática sanción de 1713. O plan estaba en ser ela elixida para os dominios hereditarios dos Habsburgo e o seu marido, Francisco I, duque de Lorena, ser elixido emperador.
Cultura
Austria foi a terra natal de varios compositores famosos, como Wolfgang Amadeus Mozart, Johann Strauss (pai e fillo), Arnold Schoenberg, Anton Webern, Alban Berg. Outros austríacos famosos foron os físicos Ludwig Boltzmann e Erwin Schrödinger, os filósofos Ludwig Wittgenstein e Kurt Gödel, o psicanalista Sigmund Freud, o poeta Peter Rosegger, e o pintor Gustav Klimt.
Thelma Schoonmaker
Traxectoria
Respondeu posteriormente a un anuncio clasificado para traballar como editora de cinema. Realizou un curso de verán de seis semanas no programa de cinema na Universidade de Nova York, onde coñeceu a Scorsese e axudouno a montar a súa primeira longametraxe, Who's That Knocking at My Door. Schoonmaker traballou co director Martin Scorsese durante máis de cincuenta anos e montou gran parte dos seus filmes.
Clorófitas
As clorófitas (ou clorófitos) ou Chlorophyta son unha división das algas verdes. O nome utilízase na literatura científica en dous sensos moi distintos, polo que debe terse coidado co significado que lle está dando cada autor. Estes dous sensos son:
Clasificacións
Utilízanse características como o tipo de zoide (célula reprodutora flaxelada), mitose (cariocinese), citocinese, nivel de organización, ciclo de vida, tipo de gametos, polisacáridos da parede celular e máis recentemente os datos xenéticos para a clasificación das Chlorophyta. Móstranse varias clasificacións dadas por diversos autores:
Leliaert et al. 2012
Filoxenia simplificada de Chlorophyta, segundo Leliaert et al. 2012. Nótese que moitas algas antes clasificadas como Chlorophyta foron resituadas aquí en Streptophyta.
Pombert et al. 2005
Unha posible clasificación cando Chlorophyta se define como un dos dous clados de Viridiplantae é a seguinte:
Robert Rauschenberg
Traxectoria
Desde 1963 recorreu tamén á serigrafía, na que se serviu a miúdo de fotografías e recortes de xornal. Foi un dos fundadores da EAT (Experimentos en Arte e Tecnoloxía) e en 1964 recibiu o Gran Premio da Bienal de Venecia. Enmarcado en tendencias tan dispares como o expresionismo abstracto ou o pop art, el mesmo tense autocalificado a miúdo como «neodadaísta».
Clorófitas
Round 1971
Clasificación de Chlorophyta e algas relacionadas segundo Round 1971.
Manuel Coto Chan
Traxectoria
Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado delegado de Orde Pública desempeñando o cargo até o día 22, cando os republicanos se disolven pacificamente. Avisado de que figuraba na lista dos falanxistas e escapou polo monte de Ferreiros cara Couselo. A súa filla foi interrogada e acosada por falanxistas co fin de que confese o agocho do seu pai. O seu fillo ingresou no exército con 17 anos para tentar salvar ao pai. Manuel formou parte do Comité Popular Anti-fascista da Estrada ata que foi detido o 28 de novembro de 1938 con José Silva Rey na casa de Higinio Carracedo Ruzo na Somoza. Estivo preso na Estrada e foi xulgado en Pontevedra por rebelión militar e condenado a pena de morte, que foi conmutada por cadea perpetua. Ingresou na Prisión da Parda en Pontevedra, e despois pasou a El Dueso (Cantabria), e finalmente estivo no Campo de Concentración de Brunete, sometido a traballos forzados. Incoáronlle expediente de responsabilidades políticas en outubro de 1939. Foi indultado en outubro de 1945, e retornou á Estrada coa saúde moi deteriorada. Faleceu ao ano seguinte.
Succinil-CoA
Ciclo do ácido cítrico
Na seguinte reacción do ciclo convértese en succinato e coencima A libre cando a succinil coencima A sintetase (ou succinato tioquinase) do ciclo do ácido cítrico hidroliza o enlace tioéster que o une ao coencima A, reacción na que se aproveita a enerxía liberada ao romper o tioéster para sintetizar GTP a partir de GDP e fosfato, polo que é un caso de fosforilación a nivel de substrato.
Metabolismo de carbohidratos
O succinil-CoA pode contribuír á gliconeoxénese, xa que no ciclo do ácido cítrico pode converterse en oxalacetato e este en fosfoenolpiruvato, que entra na gliconeoxénese.
Efecto Purkinje
Fisioloxía
O efecto Purkinje ocorre na transición entre uso primario dos sistemas fotópico (conos) e escotópico (bastóns), iso é, no estado mesópico: a medida que a intensidade se atenúa, os bastóns toman a substitución e, antes de que a cor desapareza completamente, desprázase cara á maior sensibilidade dos bastóns.
O efecto ocorre porque en condicións mesópicas as saídas dos conos na retina, que son xeralmente responsables da percepción de cor de día, xúntanse coas saídas dos bastóns que son máis sensibles nesas condicións e teñen unha sensibilidade máxima na lonxitude de onda azul-verde de 507 nm.
Historia
O efecto foi descuberto en 1819 por Jan Evanxelista Purkyně. Purkyně era un polímata que adoitaba meditar ao amencer durante longos paseos longos polos campos de Bohemia florecidos. Purkyně decatouse de que as súas flores favoritas aparecían de cor vermella brillante nunha tarde asollada, mentres que ao amencer parecían moi escuras. Razoou que o ollo non ten un, senón dous sistemas adaptados para ver as cores, un para intensidade de luz brillante, e outro para o crepúsculo e o amencer.
Golubkina (cráter)
O cráter recibiu o nome da escultora rusa Anna Golubkina.
Clases de lo social
Características
miniatura|[[IES Sánchez Cantón, un dos escenarios da serie.]] Está ambientada nun centro de ensino secundario e imaxina a existencia de clases sobre "o social". A idea orixinal provén da curtametraxe en galego Unhas clases do social a tempo, gravado en 2012.
Meldorf
Pinturas Meldorf, S.A. foi unha empresa galega do sector químico con sede en Culleredo.
Partido Republicano do Pobo
Traxectoria
Nas eleccións de 2019, foi o principal partido da oposición en Turquía con 144 dos 550 asentos da Grande Asemblea Nacional de Turquía.
Tomás Blesa
Traxectoria
Na tempada 1989–90 foi contratado polo Levante UD, onde permaneceu dúas campañas, descendendo ao final da última a Segunda División B.
Johann Sebastian Bach
Novamente en Weimar (1708-1717)
Tamén ensinaba aos sobriños do duque e desenvolveu unha estreita amizade con outro excelente músico da cidade, o seu medio parente Johann Gottfried Walther, organista, compositor e lexicógrafo musical. Outras relacións amigables que trabou foron co vicedirector do gymnasium de Weimar, Johann Matthias Gesner, e co famoso compositor Georg Philipp Telemann, que residía en Frankfurt. Do mesmo xeito, algúns alumnos talentosos estimulaban a súa vocación como profesor, estando entre eles un dos sobriños do duque, Johann Ernst, e mais Johann Tobias Krebs, Johann Martin Schubart e Johann Caspar Vogler, ademais dos seus propios fillos.
Leipzig (1723-1750)
A morte de Leopold en 1728 acabou coa posición de mestre de capela honorario de Bach en Köthen, un posto que lle fora outorgado logo do seu nomeamento en Leipzig. Afortunadamente para Bach, puido conseguir o posto de mestre de capela honorífico en 1729 (ano no que tamén asumiu a dirección do Collegium Musicum de Leipzig en marzo) de mans do "xentil cristián" e cazador heroico, o duque Christian von Sachsen-Weissenfels. Estes títulos honoríficos foron importantes para o compositor, que nunca estivo satisfeito co simple título de kantor en Leipzig e sempre empregou o termo sonoramente máis impresionante "Director Musical", que demostra que Bach non era só un xenio, senón un escalador social.
Visión xeral
Ten sido moi citado o gusto de Bach polo uso de simboloxías numéricas de connotacións esotéricas e relixiosas en intervalos, proporcións e na construción de melodías e estruturas, e aínda que iso fose probado nalgúns casos, a materia é extremamente polémica, dá marxe a unha variedade infinita de conclusións, case todas hipotéticas e moitas veces mutuamente contraditorias, e de acordo con Geck demorarse neste tema, tentando descifrar as minucias de cada frase musical ou de cada intervalo en termos de combinacións matemáticas non aumenta moito a comprensión das súas intencións musicais. Nunha abordaxe máis ampla do asunto, con todo, a procura é válida, pois a concepción da música como unha ciencia matemática aínda formaba parte do espírito do século XVIII e seguía unha tradición que se remontaba a Pitágoras. Na historia da polifonía occidental, as formas rigorosas do contrapunto sempre foron vistas como unha expresión no mundo da orde divina da Creación. No seu tempo esa idea comezaba a se fragmentar rapidamente a prol dunha concepción máis subxectiva e humana. A estruturación do discurso musical xa daba unha grande importancia á harmonización vertical dos sons sobre unha base fornecida polo baixo continuo, enfatizando a melodía da voz superior e abandonando a estruturación horizontal típica da antiga polifonía, onde todas as voces tiñan igual relevancia. Neste sentido, Bach é unha figura de transición entre dúas eras, sintetizando ambas tendencias, mais a súa insistencia nas formas polifónicas densas e complexas foi parte do motivo polo cal a súa música madura encontrou unha recepción relativamente escasa e foi vista por algúns dos seus contemporáneos como anticuada.
Cravo e similares
As Invencións e Sinfonías tamén posúen un propósito didáctico, co obxectivo de adestrar ao estudante na interpretación correcta de música a dúas e tres voces. Mais de todas as coleccións, as máis importantes e influentes de todas son, con moito, os dous volumes de Das wohltemperierte Klavier. Cada volume presenta unha serie de 24 preludios e fugas en todas as tonalidades maiores e menores, superando en termos de lóxica, forma e calidade musical a todas as tentativas dos seus antecesores, e abrindo novas perspectivas para o futuro. Segundo Goodall:
Cordas e frauta
miniatura|esquerda|Partitura da Sonata para violín só nº 1 BWV 1001. As seis Sonatas e partitas para violín só BWV 1001-1006, compostas en 1720, mostran sinais de ter sido concibidas como un ciclo unificado, xa que as pezas seguen unha serie lóxica de tonalidades de acordo co ciclo de quintas. A colección comprende tres sonatas de catro movementos, e tres partitas que agrupan unha serie de movementos de danza estilizados. Nas sonatas, como esixía a tradición da sonata de cámara, hai movementos fugados, explorando as posibilidades polifónicas dun instrumento esencialmente melódico. Nos outros movementos hai pasaxes en acordes e arpexos co fin de probar ao oínte indicacións da harmonía subxacente á voz solo. As partitas obedecen á forma da suite, cos seus movementos distribuídos entre allemandes, courantes, sarabandes, gigues e outras formas. Esta colección se converteu nun favorito e un dos piares do repertorio violinístico moderno, presentando unha enorme paleta de sonoridades e formas na escrita virtuosística para o instrumento, demostrando a mestría do compositor, que era tamén un violinista competente. Varios violinistas destacados graváronas ao longo do século XX e fixéronse numerosos arranxos para outros instrumentos. A segunda partita converteuse nunha composición especialmente memorable por ter como movemento final unha maxestosa ciaccona.
As súas Seis suites para violoncello só BWV 1007-1012 gozan da mesma estima, representando o ápice da escrita para violoncello do período barroco, aínda que non forman unha unidade tan coherente como a colección para violín. Foron compostas probablemente para o gambista da corte de Köthen, Christian Abel. Cinco delas esixen un instrumento convencional de catro cordas, e unha delas está escrita para un instrumento de cinco cordas. Todas seguen un mesmo modelo, cunha secuencia de danzas despois dun preludio, que no caso da suite V é unha abertura francesa, cunha sección fugada. Bach tamén escribiu unha obra para frauta soa, a Partita para frauta soa BWV 1013, de gran dificultade técnica. Bach parece que non tivo moito en conta a necesidade de respirar do intérprete, e escribiu música que flúe ininterrompidamente.
Música orquestral
Bach compuxo varias obras mestras para orquestra, a pesar de que só podía dispoñer de conxuntos pequenos, que hoxe en día serían considerados grupos de cámara, e a maior parte dos cales eran de baixa calidade. Como consecuencia, relativamente poucas obras para esta formación son coñecidas, mais pode supoñerse que algunhas se perderon. En total, só as súas catro Aberturas BWV 1066-1069 non pertencen ao xénero do concerto. A pesar do nome, son en realidade suites de danzas, que contan cunha abertura francesa no seu inicio. Non parecen ter sido concibidas como un ciclo, e teñen diferentes formacións instrumentais. A máis notable é a cuarta, cuxa fuga é un verdadeiro monumento á escritura instrumental virtuosística, mais a máis célebre é a terceira, que contén a popular Aria na corda de sol.
Entre os seus dezasete concertos para solistas, poucos na súa versión definitiva son obras orixinais, tratándose estas de arranxos de composicións anteriores. Bach iniciou a serie probablemente en Köthen cos concertos para violín BWV 1041-1042 e o Concerto para dous violíns BWV 1043, influenciado pola onda de música italiana que dominaba a Europa do seu tempo. De acordo con George Buelow foron creados segundo o modelo de concerto que establecera Vivaldi, cun primeiro movemento rápido e vigoroso dentro dunha estrutura de ritornello, un movemento central lento, lírico e expresivo, e un final tamén rápido, no espírito dunha danza estilizada. Mais a semellanza é unicamente superficial, xa que Bach sen dúbida adaptou a influencia estranxeira á súa propia linguaxe.
Cantatas
miniatura|esquerda|Páxina autógrafa do Oratório de Nacal.
Estudos recentes
De calquera xeito, a posición de Bach como unha das máis brillantes luminarias da música occidental parece definitivamente asegurada, a súa produción é unha das bases do actual repertorio de concertos, e para moitos críticos el é o maior compositor de todos os tempos. A lista de compositores notables ao longo dos séculos XIX e XX que demostraron ter recibido a súa influencia é impresionante, incluíndo mestres que á súa vez foron de inmensa importancia e estaban aliñados en estéticas moi afastadas dos principios barrocos. Amais dos xa mencionados Beethoven, Haydn, Mozart, Mendelssohn, Schumann, Wagner e Brahms, poden citarse a: Chopin, Liszt, Mahler, Reger, Saint-Saëns, Busoni, Debussy, Ravel, Fauré, Casella, Schönberg, Berg, Hindemith, Malipiero, Respighi, Franck, Honegger, Elgar, Walton, Britten, Copland, Harris, Piston Villa-Lobos, Reich e Andriessen.
Bach na cultura popular
A súa imaxe foi empregada en diversos artigos de merchandising, como reloxos, obxectos para fumar (como pipas, bitolas de puro ou caixas de tabaco), cuncas e xerras, bonecos de xoguete, ou caramelos e chocolatinas.
STS-130
STS-130 foi unha misión do transbordador espacial Endeavour lanzada o 8 de febreiro de 2010 desde a rampla 39A do Centro de Lanzamento de Cabo Cañaveral.
Características
O Endeavour levou o módulo Tranquility coa súa cúpula característica, que quedou instalado tras tres paseos espaciais. O transbordador volveu a terra en Cabo Cañaveral o 22 de febreiro de 2010.
My Best Friend's Wedding
Sinopse
Julianne Potter, unha crítica gastronómica, decátase de que está namorada do seu mellor amigo xusto o día que el a chama para anunciarlle que vai casar cunha rapaza da alta sociedade. Só dispón de tres días para artellar un plan que lle permita rematar coa voda.
Malik Beasley
Traxectoria profesional
O 23 de xuño de 2016, Beasley foi seleccionado na 7ª posición do Draft da NBA de 2016 polos Denver Nuggets. O 9 de agosto de 2016, asinou o seu contrato de rookie cos Nuggets. Durante a súa tempada de rookie, foi asignado en varias ocasións ós Sioux Falls Skyforce da NBA Development League.
O 6 de xullo de 2022, Beasley foi traspasado ós Utah Jazz xunto a Patrick Beverley, Jarred Vanderbilt, Leandro Bolmaro, e os dereitos do Draft de Walker Kessler, ademais de catro elección da primeira rolda do Draft e un intercambio de eleccións da primeira rolda do Draft de 2026, a cambio de Rudy Gobert.
Fogo de santelmo
O santelmo obsérvase a miúdo nos mastros dos barcos durante as tormentas eléctricas no mar, nas que tamén se alteraba o compás. Benxamín Franklin observou correctamente en 1749 que é de natureza eléctrica. Tamén se dá nos avións e dirixibles. Nestes últimos era moi perigoso, pois moitos deles cargábanse con hidróxeno, gas moi inflamable, e podían incendiarse, tal como pasou no 1937 co dirixible Hindenburg.
Citas
Outra referencia:
Eleccións xerais de España de 1907
A Coruña
150px|miniatura|Pedro de Miranda Cárcer
Mārtiņš Laksa
Traxectoria profesional
O 17 de xuño de 2017, anunciouse a súa fichaxe polo Obradoiro CAB da Liga ACB. O 21 de xuño de 2019, o Obradoiro anunciou a execución da cláusula de saída do seu contrato, quedando así desligado do equipo santiagués.
Santa Cilla do Valadouro, Foz
Santa Cilla do Valadouro é unha parroquia do concello de Foz na comarca da Mariña Central, na provincia de Lugo que se estende por unha superficie de 13,22 Km². Tiña 276 habitantes en 2016, segundo datos do Instituto Galego de Estatística, 128 homes e 148 mulleres distribuídos en 7 entidades de poboación. O que supón unha diminución de 64 habitantes respecto ao ano 2007 cando tiña 340 habitantes (164 homes e 176 mulleres) e 125 menos que en 1999.
Carballo carrasco
O carballo carrasco ou simplemente carrasco (Quercus coccifera) é unha especie de arbusto, ás veces unha arboriña duns 6 metros, pertencente á familia das fagáceas orixinaria da rexión do Mediterráneo. Non aparece en Galiza. miniatura|320x320px|[[Landra]]
Descrición
As flores masculinas son miúdas, pouco aparentes, cunha envolta acopada dividida en 4, 5, ou 6 esgallos e un número variábel de estames (4 a 10); agrúpanse en espigas curtas, de cor amarelada, delgadas, que colgan en grupos. As femininas nacen na mesma planta, solitarias ou agrupadas por dúas ou tres. O froito é unha landra, dunha soa semente, separábel en dúas metades (cotiledóns) lonxitudinalmente.
Distribución
En castelán chámaselle: chaparro en referencia ao seu pequeno talle; o termo chaparro vén do éuscaro txaparro, co mesmo significado. . Enportugués chámaselle curiosamente carrasco-galego ou simplemente carrasco. En francés chêne des garrigues (carballo das garrigas). O termo garriga provén do catalán ou do occitano garric, como se denomina a Quercus coccifera neses idiomas.
Observacións
O nome científico desta especie, coccifera deriva do verbo latino fero: levar e do substantivo coccum, quermes, cochinilla cuxa femia globosa desenvólvese sobre as pólas destes arbustos, nos climas máis cálidos e secos (xénero Kermes, da familia dos quermésidos); este quermes, chamado tamén semente de tinguiduras, semente de quermes ou coco de tinguiduras, empregábase antigamente como colorante e del deriva a cor carmín; algúns historiadores, relátannos que en tempos da dominación romana de Iberia pagábase un crecido tributo anual desta semente, que servía para tinguir a púrpura máis exquisita, a < >, que usaban os membros do Senado. A madeira de carrasca, polo seu tamaño, só serve como leña para queimar e para a obtención de carbón miúdo (cisco) que é de moi boa calidade. As landras utilízanse para alimento de porcos e cabras, a falta das de aciñeira.
Arquipélago Chagos
Chagos atópase a uns 500 km ao sur das Maldivas, o seu veciño máis próximo, e a 1600 km ao suroeste da India, a metade de camiño entre Tanzania e Xava. Os habitantes das Maldivas chámano Folhavahi e tamén se coñece como Phehandweep (Hindi: फेहंद्वीप) nas linguas do norte da India e Paeikaana Theevukal (támil: பேகான தீவுகள்).
Política
A medio prazo o tratado para a utilización conxunta dos Estados Unidos e o Reino Unido de Diego García expira en 2016, aínda que ambos os gobernos teñen a opción de estender o contrato por outros 20 anos se se considera necesario.
SD Montaos
Historia
Club fundado nos ano 50 do século XX que pasou por varias etapas nas que estivo federado e desapareceu oficialmente. Actualmente leva 19 tempadas consecutivas como equipo federado (dende o ano 1994 ata a actualidade).
Illa Bellona
Poboación
A illa Bellona está densamente poboada e o seu interior é exuberante e fértil. Hai dez vilas:
A illa Bellona está, do mesmo xeito que a Illa Rennell, habitada por polinesios, mentres que a maioría das illas Salomón están habitadas por melanesios e unhas poucas por micronesios. Considérase unha das illas periféricas polinesias. Nos bancos de area próximos a Bellona son o escenario de varios naufraxios. No extremo occidental da illa atopábanse pedras sagradas adicadas aos deuses, nun lugar chamado Ngabenga. As pedras dos deuses foron destruídas por misioneiros Adventistas do Sétimo Día en 1938. Esta illa foi bautizada a principios do século XIX co nome de Bellona o barco de Lord Rennell. O seu nome orixinal é Mungiki.
Adolfo Rey Ruibal
Traxectoria
Cursou, na Coruña, a carreira de Peritaxe Mercantil e estudou na Escola de Belas Artes. De moi novo, emigrou á Arxentina, dedicándose ao comercio en Buenos Aires. Colaborou en diversos diarios e revistas, coma Galicia Moderna, Almanaque Gallego e El Eco de Galicia utilizando os pseudónimos "Fol de gaita", "Butifarra" e "El caballero sin parné". Foi vicepresidente da Liga Redencionista Gallega de Buenos Aires (1910) e pertenceu á Asociación Española de Socorros Mutuos da que foi secretario en 1915. Foi membro correspondente da Real Academia Galega.
Anastasio III, papa
Anastasio III, nado en Roma e finado en xuño de 913, foi o papa n.º 120 da Igrexa católica de 911 a 913.
Traxectoria
Segundo papa do período coñecido como "pornocracia", foi elixido grazas ao apoio de Teofilacto I, a súa esposa Teodora e a filla de ambos, Marozia, sendo practicamente un monicreque en mans desta familia.
Xosé Luís Vázquez Somoza
Traxectoria
Licenciado en Filoloxía, a súa tese de Licenciatura (inédita) foi O galego en Zolle (Guntín). En 2009 gañou o premio de investigación Condado de Pallares por O galego en Zolle (Guntín). Foi catedrático de Lingua e Literatura galega no IES Lucus Augusti de Lugo.
Porto do Son, Noal, Porto do Son
Historia
Dise popularmente que os primeiros habitantes deste lugar tiñan medo ó mar e por iso comezaron a construír a vila nun lugar chamado O Outeiro, no pé do monte Dordo.
A vila alcanza un grande apoxeo entre o século XIX e XX. O rei chega a conceder título de villa a este lugar. Coñécese entón como Villa y Puerto del Son. Existen nesta época moitas empresas que dan proba do apoxeo sonense, como o casino e o cine ou o estaleiro, o cal chega a construír un pequeno barco para viaxes transatlánticas.
Xuízo de Scopes
Orixes
A orixe do conflito que motivou o xuízo de Scopes estaba na Lei Butler. O deputado estatal John W. Butler, un granxeiro e líder da World Christian Fundamentals Association, seguía a política de reclamar á asemblea lexislativa de Tennessee que aprobase leis anitievolución. Tivo éxito finalmente cando se aprobou a Lei Butler de Tennessee, o 25 de marzo de 1925. Butler posteriormente declarou: "Non sabía nada sobre evolución... Lera nos xornais que os rapaces e rapazas volvían da escola e lle contaban aos seus pais que a Biblia non tiña ningún sentido." O gobernador de Tennessee Austin Peay asinou a lei para gañarse o apoio dos lexisladores rurais, pero cría que a lei nunca sería imposta nin interferiría coa educación nas escolas de Tennessee. William Jennings Bryan agradeceu con estusiasmo a aprobación da lei; dixo: "Os pais cristiáns do estado teñen con vostede unha débeda de gratitude por salvar aos seus nenos da velenosa influencia dunha hipótese non probada."
En resposta, a American Civil Liberties Union financiou un caso que sentase precedente xurídico no cal John Scopes, un profesor de ciencias de instituto de Tennessee, estaba de acordo en ser procesado por violar a Lei. Scopes, que substituíra ao profesor que habitual, foi acusado o 5 de maio de 1925 de ensinar evolución utilizando un capítulo do libro de texto de George William Hunter Civic Biology: Presented in Problems (1914), que describía a teoría da evolución, raza e euxenesia. As dúas partes trouxeron para representalos a algúns dos avogados máis famosos da nación, William Jennings Bryan para a acusación e Clarence Darrow para a defensa, e o xuízo foi seguido por medio de transmisións de radio en todo Estados Unidos e pola prensa.
Montaxe do xuízo en Dayton
Rappleyea indicou que o estado incorría nunha contradición, porque, se ben a Lei Butler prohibía a ensinanza da evolución humana, o estado tiña como libro de texto obrigatorio un que tiña un capítulo sobre evolución, polo que aos profesores en certa medida se lles requiría que violasen a lei. Scopes non recordaba se realmente explicara a evolución en clase, aínda que si chegara aos gráficos e ao capítulo na clase, pero accedeu a que se montase o xuízo.
Scopes púxose de acordo cos estudantes para que testemuñasen contra el. Foi imputado o 25 de maio, despois de que tres estudantes testemuñasen contra el Scopes foi acusado de ter explicado o capítulo sobre evolución o 24 de abril de 1925, e foi arrestado, pero nunca chegou a estar detido, xa que Paul Patterson, propietario do xornal The Baltimore Sun, pagou a fianza de 500 dólares pedida.
Os fiscais orixinais eran Herbert E. e Sue K. Hicks, pero finalmente actuou de fiscal Tom Stewart. A World Christian Fundamentals Association chamou ao famoso avogado, devoto presbiteriano e anterior candidato á presidencia dos Estados Unidos William Jennings Bryan para que actuase representando a organización. Bryan fora orixinalmente invitado por Sue Hicks para actuar como asociado do fiscal e Bryan rapidamente aceptara. Por tanto, o equipo da fiscalía estaba liderado polo fiscal do distrito Tom Stewart, e incluía a Herbert e Sue Hicks, Ben B. McKenzie e William Jennings Bryan.
O xuízo foi cuberto por numerosos xornalistas, entre eles H. L. Mencken do The Baltimore Sun, que tamén pagou parte dos gastos da defensa, e que foi quen inventou a denominación periodística de "o xuízo do mono". Foi o primeiro xuízo nos Estados Unidos que foi transmitido por radio a toda a nación.
Desenvolvemento do proceso xudicial
Despois de oito días de xuízo, o xurado tardou só nove minutos en deliberar. Scopes foi declarado culpable o 21 de xullo e condenado a pagar unha multa de 100 dólares imposta directamente polo xuíz Raulston. Finalmente o acusado, Scopes, falou por primeira vez e única no tribunal, e dixo: Señoría, sinto que fun condenado por violar unha lei inxusta. Continuarei no futuro, como fixen no pasado, opoñéndome a esta lei de calquera forma que poida. Calquera outra acción sería en violación do meu ideal de liberdade académica, é dicir, de ensinar a verdade, como está garantido na nosa constitución, da liberdade persoal e relixiosa. Creo que a multa é inxusta. (World's Most Famous Court Trial, p. 313.)
Ligazóns externas
Materiais orixinais e cobertura informativa do xuízo:
Moonspell
Darkness and Hope e The Antidote (2001–2005)
A comezos do 2004 a banda gravou unha versión do estándar de jazz I'll see you in my dreams para a banda sonora da película portuguesa co mesmo título.
Memorial, Under Satanæ e Night Eternal (2006–presente)
A pesar de que o álbum e máis duro que os anteriores foi moi ben recibido e mesmo saíu anunciado o seu lanzamento nos programas de novas portuguesas. Un novo lanzamento do álbum a finais do 2006 incluíu un DVD con actuacións en directo e os videoclups de Finisterra e  Luna.
The Great Silver Eye, un álbum recompilatorio de grandes éxitos foi lanzado no 2007.
Xerome Emiliani
Significación
Foi beatificado o 23 de abril de 1747 por Bieito XIV e canonizado o 12 de outubro 1767 por Clemente XIII. A súa festa celébrase o 8 de febreiro.
Bolton
Bolton é unha cidade británica situada no noroeste do país, na área urbana do Gran Manchester, aínda que tradicionalmente pertencía a Lancashire. No último censo realizado no ano 2000, tiña unha poboación de 280.000 habitantes.
Władysław Horodecki
Władysław Horodecki, nome completo Leszek Władysław Dezydery Horodecki (Лєшек Дезидерій Владислав Городецький), nado en Sholudky, Podillia (Imperio Ruso) o 4 de xuño de 1863 e finado en Teherán, Irán o 3 de xaneiro de 1930, foi un arquitecto polaco, máis coñecido polos seus edificios de estilo Art Nouveau en Kíiv e Imperio ruso, como a Casa con Quimeras, a Catedral Católica de San Nicolao en Kíiv e o Museo Nacional de Arte de Ucraína.
Jimi Hendrix
Traxectoria
Ademais dos álbums oficiais hai unha chea de discos con recompilacións, actuacións en directo, festivais... Afortunadamente, hai moitísimos discos en directo non oficiais cun son mellor que os directos oficiais de moitos outros grupos.
Corpo basal
miniatura|Estrutura do flaxelo eucariota. 1-[[axonema, 2-membrana plasmática, 3-IFT (Transporte IntraFlaxelar), 4-corpo basal, 5-sección do flaxelo, 6-tripletes de microtúbulos do corpo basal.]]
Os centríolos, a partir dos cales se forma o corpo basal, actúan na célula como puntos de fixación para as proteínas, nas que á súa vez se ancoran os microtúbulos nos centrosomas, outro tipo de centro organizador de microtúbulos. Estes microtúbulos proporcionan a estrutura e facilitan o movemento das vesículas e orgánulos dentro de moitas células eucarióticas. Os corpos basais, porén, son especificamente bases para os cilios e flaxelos, os cales se proxectan fóra da célula.
Xamaica
Economía
A actividade agraria dedícase ao cultivo de produtos para a exportación, como o café, o tabaco, a banana e a cana de azucre; e para o consumo autóctono. Ademais é un tradicional produtor de pementa. Entre as actividades industriais predominan a transformación de produtos agrarios, a fabricación de cemento, de fertilizantes, de derivados do petróleo e a industria téxtil. Porén, todas estas riquezas non reverten igualitariamente sobre a poboación, xa que Xamaica está historicamente dominada por unhas poucas familias adiñeiradas.
Miriam Pena Villanueva
Traxectoria
Tamén é fundadora e membro do consello de administración de The Erlang Ecosystem Foundation.
Severino Pallaruelo
Severino Pallaruelo Campo, nado en Puértolas en 1954, é un escritor e investigador aragonés.
007: Alta tensión
007: Alta tensión (en The Living Daylights) é o décimo quinto filme da franquía James Bond e o primeiro protagonizado por Timothy Dalton interpretando a personaxe do axente 007. Foi dirixido por John Glen, e o títutlo do filme está sacado da historia curta de Ian Fleming "The Living Daylights". Foi o derradeiro filme en empregar o título dunha das historias de Ian Fleming até 2006 007 Casino Royale.
O filme foi producido por Albert R. Broccoli, Michael G. Wilson e Barbara Broccoli. 007: Alta tensión recibiu unha boa acollido por parte da crítica e tamén foi un éxito de recadación, con máis de $191 2 millóns en todo o mundo.
Vicio
Etimoloxía
Procede do latín vitium: defecto, imperfección, vicio. Nun sentido xeral, vicio é a falta ou defecto nalgunha cousa. En dereito, é un defecto que fai nulo un proceso ou actuación xudicial. Na lóxica trátase do que, por incumprimento das regras ou formas lóxicas, converte un pensamento en defectuoso e no plano moral, o vicio é a disposición habitual, permanente e arraigada para facer o mal (en oposición á virtude).''
CH Mataró
Historia
Na tempada 2008-09, o equipo masculino descende á Primeira División, a segunda categoría do hóckey a patíns español, ao finalizar a fase regular da OK Liga na antepenúltima posición. A pesar do descenso, o club conseguiu o seu único título europeo ese ano, ao proclamarse campión da Copa CERS, gañando na final ao C.H. Lloret cun gol de Ferran Formatjé.
Jochen Mass
Andaina
En 1972, con Hans-Joachim Stuck pilotando un Ford Capri RS2600 gañaron as 24 Horas de Spa a carreira de resistencia de Bélxica. Ese ano gañou o Campionato Europeo de Turismos.
Entre as súas moitas vitorias, en 1985 gañou a carreira dos 1.000 km. no Circuíto de Mugello en Italia pilotando un Porsche 962C e en 1987 formando equipo con Bobby Rahal alzouse coa vitoria na carreira das 12 Horas de Sebring de 1987. Mass e Bobby Rahal combináronse para gañar a Champion Spark Plug Grand Prix no Mid-Ohio Sports Car Course, en Lexington, Ohio. Mass gañou a máis prestixiosa carreira de resistencia, as 24 Horas de Le Mans en 1989 pilotando un Sauber Mercedes C9. Foi o segundo triunfo de Mercedes-Benz en Le Mans, a súa vitoria anterior fora en 1952.
University of Bolton Stadium
Récords
O récord de asistencia foi de 28.353 espectadores nun partido da Premier League entre o Bolton e o Leicester City en decembro de 2003.
ARNr 5S
Papel na ensamblaxe dos ribosomas
En eucariotas, o ribosoma citosólico ensámblase a partir de catro ARNr e unhas 80 proteínas. Unha vez transcrito, os extremos 3' do ARNr 5S son procesados polas exonucleases Rex1p, Rex2p e Rex3p. As subunidades ribosómicas de 60S e 40S son exportadas desde o núcleo ao citoplasma, onde se unen para formar o ribosoma de 80S maduro e competente para facer a tradución de proteínas. Segue sendo moi discutido cal é o momento en que O ARNr 5S se integra no ribosoma, pero acéptase en xeral que o ARNr 5S se incorpora á particula de 90S, que é a precursora da partícula de 60S, como parte dun complexo ribonucleoproteínico independente do ribosoma formado polo ARNr 5S e a proteína ribosómica L5.
Presenza en ribosomas
miniatura|150px|Figura 4: Comparación dos modelos de estrutura secundaria convencional e permutada do ARNr 5S.
Aspai, Outeiro de Rei
Patrimonio
O Castro de Candai está emprazado nos límites entre Candai e Aspai.
Narratoloxía
A narratoloxía é a disciplina da crítica literaria que se ocupa do estudo interno da narrativa en sentido sincrónico e paradigmático, é dicir, tomando os textos como entidades estruturais observables mediante un aparello teorético que permite a análise en atención ós principios (universais) que rexen a construción dun texto. Os narratólogos ocúpanse con temas como a caracterización, o tempo narrativo vs. tempo narrado, a trama ou argumento, os narradores-focalizadores vs. narratarios-focalizarios, o espazo, niveis narrativos etc. A disciplina desenvolveuse sobre todo dende os traballos de Gérard Genette e Mieke Bal, que traballaron na creación dunha terminoloxía adecuada para o tratamento de textos literarios, narracións fílmicas, cómics... No campo da aplicación da narratoloxía ós textos antigos cabe destacar o trabajo de I. de Jong, R. Nünlist ou F. Létoublon.
Golfo de Finlandia
Xeografía
miniatura|Golfo de Finlandia|300px miniatura|Imaxe por satélite que mostra o golfo completamente conxelado en xaneiro de 2003.
José Besada Domínguez
Traxectoria
Organista da parroquia, aos sete anos formaba parte da agrupación musical do Grove da que chegou a ser director aos catorce. En 1900 emigrou a Buenos Aires. Integrado na comunidade galega creou a Banda de Música de Avellaneda e foi director do seu orfeón. En 1905 retornou ao Grove, abriu unha carpintería e un ultramarinos, e tamén a Panadería Besada. En 1914 abriu a unha sala de espectáculos que denominou "Manuel Quiroga". Organizou novamente a banda de música da que foi outra vez director, e compuxo algunhas pezas musicais, "Vida Galega" é a máis coñecida. Agrarista, compuxo en 1914 un himno para a Unión Agraria do Grove. En 1921 abriu unha sala cinematográfica, o Teatro-Cine Besada, e amenizaba musicalmente as películas mudas tocando el mesmo o piano. Na Segunda República foi elixido alcalde do Grove nas eleccións de maio de 1931. Logo da folga xeral revolucionaria de 1934 foi cesado como alcalde. Logo da vitoria da Frente Popular foi reposto no cargo o 21 de febreiro de 1936, pero ao día seguinte presentou a dimisión, alegando as moitas dificultades para exercer o cargo. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 estivo fuxido e foi represaliado.
Ace Ventura: When Nature Calls
Ace Ventura: When Nature Calls é un filme estadounidense dirixido por Steve Oedekerk e protagonizado por Jim Carrey, que foi estreado en 1995.
Historia da Coruña
Romanización
A chegada dos romanos á zona prodúcese da man de Xulio César no ano 62 a.C.. A vila comezou a medrar, en particular durante os séculos I e II d.C. (cando se constrúe a Torre de Hércules), para decaer a partir do século IV d.C. e especialmente coas incursións normandas, que parece que teñen feito fuxir á poboación cara o interior da ría do Burgo. A poboación recibe daquela o nome de Burgo do Faro.
Idade Media
"Mirus Rex Sedi suae Hiriensi contulit Dioceses, scilicet Morratium, Salinensem, (...) Bregantinos, Farum..."
Idade Moderna
Nos séculos XVI e XVII, as continuas guerras da monarquía española implicaron un grande aumento dos impostos e o recrutamento da poboación, co que a cidade sufriu unha recesión. En 1620, Filipe III creou a Escuela de los Muchachos del Mar. En 1682 restaurouse a Torre de Hércules a cargo do arquitecto Antúnez.
Século XX
miniatura|esquerda|Plano da Coruña coa anexión do [[concello de Oza, 1912.]] A comezos do século XX, A Coruña contaba cuns 45.000 habitantes, que se multiplicaron até máis de 133.000 após a Guerra civil española. A partir da década de 1960, recobrou a iniciativa empresarial que perdera desde comezos de século da man do grande promotor da cidade, Barrié de la Maza (Banco Pastor, Fenosa, Aluminio de Galicia, Genosa, Emesa etc.); obtivéronse tamén a refinaría de petróleo e algúns dos primeiros Polos de Desenvolvemento.
Durante a ditadura de Francisco Franco
A maioría dos que defenderon á república durante a guerra civil española marcharon ó exilio, e os que quedaron sufriron a represión do novo réxime. Os vencedores ocuparon tódolos postos dos "depurados", seguindo o dos títulos universitarios "por guerra", e rematando coa toma de postos da administración polos máis "leais e fieis". Namentres, os nazis asasinaban 13 coruñeses en Mauthausen.
A oposición
A CNT, pola súa parte, consegue grazas a Manuel Fernández e Juan García Durán reorganizarse na cidade. Tras varias "conspiracións contra a legalidade", son detidos. Durán é condenado a morte, pero finalmente conmútaselle a pena. Coa súa detención, a Policía desmantela practicamente toda a estrutura da CNT.