cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rúa da Acibechería (Santiago de Compostela)
Historia
miniatura|esquerda|200px|Postal antiga da Casa Thomàs (ca. [[1915).]] Entre os séculos XII e XIII foise conformando o actual rueiro compostelán seguindo diversos eixos. Un deles, quizais o comercialmente máis importante, foi o que ía desde a Porta do Camiño ata a Praza da Inmaculada (do leste ao oeste), que recibía en fontes clásicas o sintomático nome de rúa Maior. O seu percorrido foi dividido en tramos que levaban os nomes de rúa do Camiño ou rúa Francíxena (hoxe rúa das Casas Reais), rúa do Campo (Praza de Cervantes), rúa da Moeda (Acibechería) e rúa da Trindade (que atravesaba polo Pazo de Xelmírez, seguía xunto ás casas do Sancti Spiritus, onde hoxe está o Hospital Real, e chegaba ata a Porta da Trindade).
Paprika (filme de 1991)
Paprika é un filme italiano dirixido por Tinto Brass que foi estreado en 1991. O filme está vagamente baseado na novela de John Cleland Fanny Hill, publicada por vez primeira en 1748.
Aneis de Poder
Poderes comúns dos Aneis
Os Aneis outorgaban unha certa capacidade para ver cousas que normalmente resultan invisíbeis. Por exemplo, mentres Frodo levaba posto o Anel Único, vía os Espectros do Anel na súa verdadeira forma, e mesmo cando non o levaba, percibiu a presenza de Nenya, o anel de Galadriel, que o seu compañeiro Samsagaz non era quen de ver. En Dos Aneis de Poder e a Terceira Idade dise que Sauron "corrompeu" os Nove e os Sete para que maldicisen e traizoasen a aqueles que os empregasen. Esta maldición queda implícita na morte dos ananos Thrór e Thráin, ambos impulsados polo Anel das súas casas a asumiren riscos mortais.
Hernán Crespo
miniatura|dereita|Hernán Crespo.
É un dos máis destacados goleadores latinoamericanos da última década e o décimo máximo goleador arxentino da historia do fútbol. É o goleador histório suramericano das clasificacións para a Copa Mundial de Fútbol, ao anotar 19 goles en 33 partidos xogados.
Marvel Moreno
Obra
As súas obras literarias narran a problemática e vida característica da muller nunha sociedade elitista e pechada como era a Barranquilla dos anos 1940 e 1950.
Siddhartha Gautama
Nomes e títulos
Gautama era o seu nome de familia, Siddhārtha significa "aquel cuxos obxectivos son alcanzados". Ademais de «Buda» e o nome Siddhārtha Gautama (en pali: Siddhattha Gotama), tamén foi coñecido por outros nomes e títulos, como Shakyamuni («Sabio dos Shakyas»).
Suatorre
Co topónimo Suatorre podemos referirnos a dous lugares de Galicia:
Lei de Unión
Co nome de Leis de Unión (Union Acts) coñécense os tratados entre Gales (1284), Escocia (1707) e Irlanda (1800) con Inglaterra e que reunían as coroas de cada un deles coa última, formando o Reino Unido. Estas actas poden ser:
Batalla das Ardenas (1944)
Ataque no norte
A batalla por Elsenborn Ridge foi un decisivo compoñente da batalla das Ardenas, desviando o avance das unidades blindadas alemás máis fortes. O ataque foi liderado por unha das divisións alemás mellor equipadas da fronte occidental, a 1ª División Panzer SS (LSSAH). O SS Obersturmbannführer Joachim Peiper lideraba o Kampfgruppe Peiper, formado por 4 800 homes e 600 vehículos, e foi a encargada de levar a cabo o ataque principal.
Gerðr
Na mitoloxía nórdica, Gerðr é unha Jotun, unha deusa e a muller do deus Freyr. Gerðr aparece na Edda poética, compilada no século XIII dende fontes tradicionais, na Edda prosaica e na Heimskringla, escritas por Snorri Sturluson. Gerðr tamén é chamada Gerd ou Gerth.
Kase-O
Con Violadores del Verso
2000 2001 2003 2004 2007 2008 2011
Diego Seoane
Racing de Ferrol (2020-2021)
En xaneiro de 2018 volveu a Galicia para fichar polo Racing Club de Ferrol, que loitaba por conseguir a permanencia en Segunda B, asinando polo que quedaba de tempada e dúas máis. O equipo acabou por descender a Terceira, volvendo ascender ao ano seguinte, sendo Seoane un dos piares do equipo ao disputar case todos os minutos da tempada. Comezou a 2019/20 cunha lesión, e tras recuperarse foi titular en todos os partidos ata que a competición foi suspendida por mor da pandemia de COVID-19.
Estela (monumento)
Características
Nas estalas inscribíanse textos, signos, símbolos e figuras nas que se descríban o por que da súa situación e significado, constituído polo tanto importantes documentos para arqueólogos e historiadores, apoiados por especialistas en epigrafía.
Sete noivas para sete irmáns
Sete noivas para sete irmáns (en Seven Brides for Seven Brothers) é un filme musical estadounidense de 1954 dirixido por Stanley Donen, con música de Saul Chaplin e Gene de Paul, letras de Johnny Mercer e coreografía de Michael Kidd. O guión, de Albert Hackett, Frances Goodrich e Dorothy Kingsley, está baseado no relato "The Sobbin' Women", de Stephen Vincent Benét, que está á súa vez inspirado na antiga lenda romana do rapto das sabinas. O filme, ambientado en Oregón en 1850, é coñecido particularmente pola pouco habitual coreografía de Kidd, que creou números de baile a partir de actividades mundanas da fronteira como cortar madeira ou construír un alpendre. A crítica de cinema Stephanie Zacharek denominou a escena do alpendre como "un dos máis impactantes números de baile nunca levados á pantalla".
Jéssica Albiach
Traxectoria
Na XII Lexislatura correspondente ás eleccións do 21 de decembro de 2017 foi elixida deputada por segunda vez. Trala dimisión de Xavier Domènech, en setembro de 2018, foi nomeada presidenta do Grupo Parlamentario de Catalunya en Comú-Podem.
Joaquín Chapaprieta
Joaquín Chapaprieta Torregrosa, nado en Torrevieja (provincia de Alacant) o 26 de outubro de 1871 e finado e Madrid o 29 de abril de 1951, foi un político español.
Yago Méndez
Yago Méndez Pascual, nado na Coruña en 1973, é un empresario galego
Cracovia
Etimoloxía
Tradicionalmente afírmase que o nome de Cracovia deriva de Krakus (tamén Krak ou Grakch), o lendario fundador da cidade e líder da tribo dos Lechitians. En polaco, Kraków é unha forma posesiva arcaica de Krak e, esencialmente, significa "(cidade) de Krak". O nome de Krakus podería provir de "krakula", unha verba protoeslava que designa o bastón dun xuíz, ou da palabra protoeslava "krak", que significa carballo, árbore considerada sacra.
Bérgamo
Bérgamo (Bèrghem en lombardo - Bergamo en italiano) é unha cidade de Italia, capital da provincia do mesmo nome, na rexión da Lombardía, uns 40 km ao nordeste de Milán. Ten 121.137 habitantes.
Historia
Trala caída do Imperio Romano, Bérgamo foi saqueada, até a chegada dos longobardos no 569, que instalaron un ducado. Ao seren destituídos os longobardos polos francos no 774, a cidade pasou a ser gobernada por unha serie de condes. En 1098 Bérgamo converteuse en comuna libre e despois dalgunhas guerras contra Brescia uniuse á Liga Lombarda contra o emperador Frederico I Barbarroxa. A partir do século XIII, no ámbito das das loitas entre güelfos e xibelinos, Bérgamo caeu baixo influencia dos vizcondes de Milán.
Julia Stiles
Traxectoria
Na televisión destaca a súa participación na serie Dexter como Lumen Pierce, personaxe polo que acadou diversos nomeamentos nos Emmy e nos Globos de Ouro. Recentemente apareceu no filme Silver Linings Playbook (2012) e na serie web Blue.
Tifariti
Colonialismo
Durante moitos séculos, a zona estivo disputada entre distintas tribos nómades para controlar a ruta transahariana. Tifariti non conserva ningunha construción permanente ata as primeiras construcións a mediados do século XX iniciadas nesta rexión para evitar as accións armadas das tropas árabes. Durante este tempo foi un tipo de campamento estacional para os Bérberes.
Desde o MINURSO
En outubro de 2002, o Fronte Polisario celebrou o seu XI Congreso en Tifariti, elixindo aos membros da súa Secretaría Nacional e do parlamento no exilio do Consello Nacional Saharauí, tamén reelixindo a Mohamed Abdelaziz como secretario xeral. Desde entón, é a sede habitual dos Congresos da Fronte Polisario e diversas conmemoracións saharauís.
The Mummy (filme de 1999)
Sinopse
O filme comeza cos derradeiros días de Imhotep, sumo sacerdote do faraón Seti I, que se namora da concubina deste, Anck-Su-Namun. Imhotep e a prometida do faraón asasinan a Seti I. Deste xeito, Imhotep foxe, pero Anck-Su-Namun é capturada e asasinada pola garda persoal de Seti I. Cando Imhotep a intenta resucitar na cidade dos mortos (Hamunaptra) é detido polos soldados. O sacerdote é finalmente momificado vivo e sobre el repousa a maldición máis temida por tódolos exipcios, o Hom Dai.
De volta ó ano 1923, Evelyn e o seu irmán Jonathan descobren un mapa e unha especie de caixa que indica o xeito de chegar a Hamunaptra. Non obstante, cando o mapa sofre un pequeno accidente, ámbolos dous deciden preguntar sobre isto a un ex soldado e antigo propietario da caixa que está na cadea, Rick O'Connell. Evelyn decide salvalo da morte despois de que este lle prometera levala a Hamunaptra.
Mitchell
Mitchell pode referirse a:
Bill Evans
William John Evans, máis coñecido coma Bill Evans, nado o 16 de agosto de 1929 e finado o 15 de setembro de 1980, foi un dos pianistas de jazz máis famosos do século XX, converténdose nunha das principais influencias do piano de jazz de despois dos 50. O seu emprego da harmonía impresionista, a súa interpretación imaxinativa do repertorio tradicional de jazz e as súas liñas melódicas sincopadas e polirrítmicas influenciaron a toda unha xeración de pianistas, entre os que se inclúen: Herbie Hancock, Chick Corea e Keith Jarrett, e o seu traballo segue a inspirar a pianistas máis novos tales coma Fred Hersch, Esbjörn Svensson, Bill Charlap e Lyle Mays así coma a outros músicos tales coma o guitarrista John McLaughlin.
Cerámica
miniatura|Cerámica antiga de [[Mesopotamia no Museo do Louvre en París]] A cerámica é a arte que fabrica obxectos como olas, xerras, tellas etc. en terracota que sufriron unha transformación fisicoquímica irreversible no curso dunha cocción a temperaturas máis ou menos elevadas (de 700 °C a 1100 °C) despois de lles dar a forma mediante un moldeado. Na historia da humanidade é a primeira arte do lume e atópase antes da metalurxia e do vidro. A palabra abarca tanto a tecnoloxía como os obxectos feitos con ela. Certos tipos de cerámicas son representativas dunha época e dunha cultura.
A arxila
A afinidade ou capacidade de absorción da arxila seca pola auga refírese á facilidade que ten a arxila de humedecerse. Unha arxila non é plástica, pero a plasticidade dela vai aumentando a medida que lle engadimos auga, até un límite determinado.
Aditivos desengraxantes
Engádenselle á pasta cerámica para diminuír a plasticidade excesiva e reducila retracción.
Moldeado
É a operación que lle dá a forma ao material. Á parte do moldeo manual, realízanse tres tres tipos de moldeos mecanizados.
Materiais refractarios
Enténdese por material cerámico refractario aquel produto que é capaz de resistir, non só, elevadas temperaturas sen trocar de estado nin descompoñerse, senón tamén de bruscas alternativas de calor.
Sanitarios
As pezas dos sanitarios obtéñense a partir dunha barbotina de gres que se moldea polo sistema de coado, en molde de escaiola. Estes produtos son moi compactos, impermeables e resistentes.
Rally do Albariño de 1994
Resumo
O treito decisivo para determinar as primeiras posicións foi o terceiro. Miguel Dopico, Javier Paz e Arturo Rial loitaban pola primeira praza, pero este último estoupou unha roda, polo que caeu á 14ª posición, mentres que foi Dopico quen se asegurou a primeira posición. Finalmente Rial foi un dos 12 pilotos que tiveron que abandonar, entre eles tamén Manuel Senra.
Lazzaro Spallanzani
Biografía
Máis tarde fíxose sacerdote, e pasou polas universidades de Módena (1763) e Pavía (1769), onde foi profesor de historia natural. En Pavía destacou como infatigábel viaxeiro na busca de espécimes para o Museo de Historia Natural da cidade. Outra paixón súa foi o estudo da fisioloxía experimental, especialmente no campo da reprodución.
En 1765 publicou as súas experiencias sobre a xeración espontánea en Saggio di osservazioni microscopiche concernenti il sistema della generazione de'Signori de Needham e Buffon (Experimento de observacións micrioscópicas concernentes ao sistema da xeración dos señores Needham e Buffon).
Requeixo
miniatura|dereita|200px|Requeixo de callada fina. O requeixo é un produto alimentario obtido por escoado do soro do leite callado.
Gomesende (homónimos)
O topónimo galego Gomesende pode referirse a:
Kurt Rambis
Profesional
Volveu aos Estados Unidos na seguinte temporada seguinte e tivo a gran sorte de fihar polos Lakers do Showtime, onde coincidiría con xente como Magic Johnson, Kareem Abdul-Jabbar ou James Worthy entre outros. Alí onde destacou pola súa ruda defensa e o seu gran poder de intimidación, sendo habitual velo en pelexas con xogadores rivais. Os seus duelos co celtic Kevin McHale foron moi destacados. A súa escasa achega ofensiva suplíaa co seu carisma dentro do grupo, no cal se integrou á perfección, e colaborou a que gañasen os aneis de campión dos anos 1982, 1985, 1987 e 1988. Aos poucos A.C. Green foille quitando minutos, polo que cando terminou contrato non lle ofreceron a renovación.
Gododdin
Reino
Non se sabe con precisión ata onde se estendía o reino dos Gododdin, posibelmente desde a zona de Stirling ao reino de Bryneich (Bernicia), e incluía o que agora son Lothian e as Estremas da Escocia oriental. Limitaba ao oeste co reino britónico de Strathclyde, e polo norte cos pictos. Os que vivían preto de Clackmannanshire eran coñecidos como os Manaw Gododdin. Segundo a tradición, os reis locais deste período vivían tanto en Traprain Law como en Din Eidyn (Edimburgo, aínda coñecido como Dùn Éideann en gaélico escocés), e probabelmente tamén en Din Baer (Dunbar).
Suponse que Cunedda, lendario fundador do reino de Gwynedd no norte de Gales, foi un líder militar de Manaw Gododdin que migrou cara o suroeste durante o século V.
Joan Bennett
Carreira
dereita|200px|miniatura|En [[The Woman in the Window (1944)]] Comeza unha nova etapa na súa carreira, interpretando a mulleres fatales, a príncesa María Tareixa en The Man in the Iron Mask (1939) con Louis Hayward e a duquesa Zona de Lichtenburg en The Son of Monte Cristo (1940).
Antonio Martínez Puñal
Traxectoria
Especialista no Mercosur, é membro do Consello Reitor do Instituto Galego de Análise e Documentación Internacional (IGADI). Nas eleccións municipais de 2019 foi de nº 13 na lista do Bloque Nacionalista Galego polo concello de Coristanco.
Compañía de Xesús
Traxectoria
Os membros desta orde coñécense popularmente como os xesuítas. Con 20.000 membros, é a orde máis grande da Igrexa Católica da actualidade. A súa estrita formación de máis de dez anos (estudan filosofía e teoloxía, ademais de realizar "prácticas" de diversa natureza e estudar diferentes linguas) fixo que se convertesen durante máis de catro séculos nos líderes intelectuais do catolicismo. Os xesuítas realizan os tres votos habituais da vida relixiosa (obediencia, pobreza e castidade), pero ademais, suman outro voto de obediencia ao Papa. A Compañía de Xesús foi unha organización relixiosa que sempre viviu entre a loanza e a crítica, mais sempre na polémica.
Igrexa de Halla
Historia e arquitectura
O exterior da igrexa é así unha mestura de estilos románico e gótico. Unhas poucas pedras esculpidas decoran a nave románica, probablemente realizadas polo escultor coñecido como Master Sigraf. Dúas pedras rúnicas fragmentarias están entre as paredes do coro. Unha delas contén a frase "...homes de Lübeck mortos...". O portal do coro está decorado con capiteis esculpidos.
A igrexa de Halla foi renovada no ano 1965.
Ignacio Garriga
Presentouse como candidato nas eleccións ao Parlamento catalán do 14 de febreiro de 2021.
Traxectoria política
Nas eleccións ao Parlamento de Cataluña de 2010, concorreu como número 18 por Barcelona na lista do novo partido de Montserrat Nebrera, Alternativa de Govern, cando esta abandonara ao Partido Popular, sen conseguir escano.
Monoacilglicérido
Cando un monoacilglicérido leva esterificado un fosfato no glicerol, a molécula chámase ácido lisofosfatídico.
Florencio Delgado
A Real Academia Galega acordou dedicarlle o Día das Letras Galegas do ano 2022 tendo en conta catro aspectos fundamentais: a súa obra poética, catro libros con diferentes rexistros; a súa defensa e militancia a prol dos valores democráticos nun tempo adverso que el mantivo acesos mesmo nas angosturas do desterro; as terras de Valdeorras, coa súa cultura, tradicións, patrimonio histórico (material e inmaterial) e lingua; o entusiasmo, a colaboración, a demanda explícita que as institucións e as xentes dos concellos e as asociacións de Valdeorras lle transmitiron á Academia para que o ano 2022 fose o Ano Florencio Delgado.
Traxectoria
Fillo de Florencio Delgado Prada e Consuelo Gurriarán Díaz. Súa nai Consuelo Gurriarán Díaz proviña de ferróns vasco-navarros con dedicación á vitivinicultura e aos labores ferreiros nas bocarribeiras do Sil e do Leira desde a Idade Media. O seu avó paterno, Constantino Delgado Gurriarán, era agrimensor e propietario de terras. O pai, perito agrícola (enxeñeiro técnico agrícola), foi profesor da Escola de Peritos Agrícolas de Valladolid. Amais, estivo destinado en Ourense, Palencia, Valladolid e A Coruña como empregado de Fomento. Xubilouse o 9 de abril de 1929 e faleceu o 2 de abril de 1933.
Cando botou a andar a Irmandade Galeguista Valdeorresa foi o representante de Córgomo. En 1930, tamén comezaría a celebrarse en Valdeorras a «Diada de Galiza», como festexo nacionalista, e editaron un manifesto na defensa da lingua. Enviou unha nota de adhesión á Asemblea Galeguista de Pontevedra, na que xurdiría o Partido Galeguista. Naquel final de 1931, xa tiña escrito poemas de ton sociolingüístico e político, e algún traballo en prosa sobre política caciquil e centralista, e avogando por «unha Confederación Ibérica dentro da Confederación Europea». Comezou a colaborar con artigos e poemas no xornal Heraldo Orensano co pseudónimo de "Corgomófilo", e tamén en Heraldo de Galicia e A Nosa Terra. Despois dun ano en Madrid para preparar as nunca consumadas oposicións, retorna a Valdeorras e afíliase ao Partido Galeguista. En xaneiro de 1934 asistiu en Ourense á III Asemblea anual do partido en representación do grupo de Córgomo-Portela, onde coñece a Castelao. Tamén se achegou ao Seminario de Estudos Galegos, do que foi socio protector.
O exilio en México
Con Xoán López Durá, negociou, redactou e asinou o pacto Galeuzca (1944), en nome do Partido Galeguista, pouco antes de poñerse a trámite o Estatuto de Galicia nas Cortes españolas celebradas na Praza do Zócolo de México DF, en 1945. Segundo Elixio Rodríguez: «Florencio era un tipo moi especial no sentido de que todo o mundo o quería e non tiña roces con ninguén, ás veces enfadábase un pouco cos comunistas, porque os comunistas eran moi aborazados, tiñamos un proxecto de algo e os comunistas sempre querían a auga ao seu rego».
Nihilismo
miniatura|The Nihilist de [[Paul Merwart (1882).]] O nihilismo (do latín nihil, nada) é unha doutrina filosófica que suxire a negación dun ou varios aspectos significativos da vida. Adoita presentarse en forma de nihilismo existencial, argumentando que a vida carece dun significado obxectivo, propósito ou valores intrínsecos. O nihilismo afirma que a moralidade non existe inherentemente e que calquera valor moral establecido é forzado abstractamente. Tamén pode adoptar formas epistemolóxicas ou ontolóxicaa/metafísicas, significando respectivamente que nalgúns aspectos o coñecemento non é posible, ou que a realidade non existe verdadeiramente. O termo nihilismo foi empregado por primeira vez por Friedrich Heinrich Jacobi (1743–1819), que o usou para caracterizar o racionalismo e en particular a filosofía crítica de Immanuel Kant.
Luis Usera Bugallal
Traxectoria
Secretario da Audiencia Provincial. Foi deputado polo distrito de Xinzo de Limia de 1918 a 1923. Foi nomeado Subsecretario de Graza e Xustiza en 1921. Foi escollido vicepresidente do Real Madrid CF en 1929, pero por un problema regulamentario foi obrigado a dimitir e ascendeu á presidencia en 1930, cargo que ocupou ata 1935.
Benito Villamarín
miniatura|O estadio do Betis leva o seu nome. Benito Villamarín Prieto, nado en Puga (Toén) en 1917 e finado en Sevilla o 15 de agosto de 1966, foi un industrial galego, presidente do Real Betis Balompié entre 1955 e 1965.
Real Betis
Tomou posesión como presidente do Betis o 28 de maio de 1955, nunha época crítica do equipo, tras estar 7 anos en 3ª división. Fichou como adestrador a Sabino Barinaga e confiou nun xogador prometedor, Luis del Sol, que acabaría sendo un dos xogadores máis importantes na historia do club. O equipo logrou o ascenso á primeira división na tempada 1957-58 con Antonio Barrios como adestrador.
Villamarín puxo orde na institución, e malia que tivo que tomar algunhas decisións impopulares como a venda de Luis del Sol, xerou novas ilusións á afección bética con actuacións como a compra do Estadio Benito Villamarín en 1961.
Renda per cápita
Críticas
Existen diversas críticas ao uso deste indicador como medida do benestar social ou da calidade de vida dos habitantes dun país. Algunhas destas críticas son:
Benito Villamarín
Enfermidade e morte
Finou por mor dun cancro de pulmón o 15 de agosto de 1966, do cal se operara en Boston en 1960.
Praia de Llas
Historia
Antes do auxe do turismo na zona da Mariña luguesa, a comezos da década de 1970, as dunas da praia, coñecidas como Os Ceás, eran usadas como cemiterio para os animais de granxa (porcos, cabalos, vacas...) mortos por enfermidade. A falta de control veterinario provocaba que os restos fosen enterrados lonxe das casas para evitar contaxios, e escollíase lugares areosos pola facilidade para cavar. Era tal o seu aproveitamento que as dunas estaban divididas para o seu uso por distintas parroquias.
San Amaro
Patrimonio histórico e artístico
Da época do Bronce (II milenio a. de C.) aínda existen mámoas, enterramentos utilizados longo tempo, e tamén petróglifos. É de destacar o achado de petróglifos na parroquia de Eiras, coa novidade de que conteñen aliñacións cara o solpor do solsticio de verán e cara o castro de San Cibrao de Las, entre outras.
Ignacio
O nome en Galiza
Ningunha parroquia galega ten a Santo Ignacio coma padroeiro. É ademais un nome pouco frecuente comparado con outras rexións de España. Abunda na metade norte da península coa excepción de Galiza e Cataluña. Só 2.932 persoas levan o nome de Ignacio en Galiza, levando 95 mulleres a variante feminina Ignacia. 18 persoas levan o nome de Nacho directamente en Galiza.
Henri Auguste Barbier
Henri Auguste Barbier, nado en París o 28 de abril de 1805 e finado en Niza o 14 de febreiro de 1882, foi un escritor francés.
Traxectoria
Inspirado pola revolución de Xullo, escribiu unha colección de poemas, Les jambes (1831) de estilo vigoroso, seguindo a André Chénier, denuncia os perigos da época. Foi membro da Academia Francesa.
Monólito
Un monólito é un bloque de rocha de gran tamaño, composto dun só elemento.
Tuukka Talvio
Traxectoria
Ingresou como investigador en 1971 no gabinete numismático do Museo Nacional de Finlandia, e en 2001 foi nomeado conservador.
Helike (lúa)
Foi bautizado en marzo de 2005 como Helike, unha das ninfas que coidaron de Zeus (Xúpiter) durante a súa infancia, que a pasou na illa de Creta.
Hugo IV de Borgoña
Matrimonios e descendentes
En novembro de 1258 casou, en segundas nupcias, con Beatriz de Navarra, filla do rei Teobaldo I de Navarra e Margarida de Borbón-Dampierre. Desta unión naceron:
Ducado de Borgoña
Acompañou a San Luís á Sétima Cruzada e fixérono prisioneiro de Mansourah. En 1266 Balduíno II de Courtenay, emperador derrocado de Constantinopla, cedeulle o reino de Tesalónica pola axuda que recibira na reconquista de Constantinopla.
Xosé Antón Arjona
Xosé Antón Arjona de Santiago, nado na Coruña en 1934 e finado en 2012, foi un economista e político galego.
Outeiro, Ambía, Baños de Molgas
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, que é unha parte alta ou elevación do terreo.
Nacionalismo galego
Ditadura
O ano 1950 constitúe a fin dunha etapa do nacionalismo galego, á da oposición política ó réxime franquista, que esmorece trala morte de Castelao nese ano e, ante a permanencia inamovible do réxime, a disolución do Partido Galeguista. Así, pasarase a unha nova estratexia, a vía culturalista, da que é expoñente a Editorial Galaxia, fundada no mesmo ano 1950. Porén, a finais da década dos 50 volveuse retomar o pulso político, sumado á actividade cultural que se viña desenvolvendo.
Gaita escocesa
Orixe
A gaita das Highlandas conservou a súa popularidade a partir do período barroco, e non decaeu como lles sucedeu a outras gaitas, en boa parte porque foi incorporada como instrumento militar polos propios rexementos ingleses xa a partir do século XVII. O movemento romántico, coas súas pretensión de retomar un pasado tradicional e idílico ao modo burgués, encontrou un forte apelo na cultura escocesa. Coa creación do Imperio Británico, o instrumento diseminouse polo planeta, até atoparse hoxe en día en rexións sorprendentes, como por exemplo o Oriente Medio e o Caribe, en antigas colonias británicas. Após as dúas guerras mundiais, eventos nos que se utilizaran pola última vez os gaiteiros no fronte de batalla da forma "clásica", sentiuse a necesidade de atraer os mozos para a formación de novos gaiteiros. Así, formalizáronse as bandas rexementais (pipe bands) e iniciáronse os primeiros campionatos oficiais entre bandas, todo so a éxida de estatutos controlados por un consello oficial.
Nacionalismo galego
Transición: a oportunidade perdida
Os máis ca discretos resultados, provocaron inmediatamente reconfiguracións importantes: en outubro de 1977, celebraba o seu congreso constituínte o Partido Obreiro Galego de Camilo Nogueira Román, fundado por persoas procedentes fundamentalmente da UPG. Este partido considera o novo marco institucional como insatisfactorio pero positivo para a construción nacional e o avance cara a un socialismo democrático avanzado distinto do marxismo leninismo. .Pola súa parte, en 1978, froito da unión entre o PPG e o PGSD, e o entendemento entre dirixentes como Xaime Isla Couto e Avelino Pousa Antelo, refúndase o Partido Galeguista.
A autonomía
O Partido Galeguista, con preto do 4 % dos votos non obtiña representación. Así pois, a única forza que quedaba activa no novo marco autonómico foi, na primeira lexislatura, Esquerda Galega, herdeira do Partido Obreiro Galego, co único deputado Camilo Nogueira e o 4 por cen dos votos, cunha tendencia a crecer contrastada en posteriores comicios de ámbito diverso.
Ascenso do BNG
O Bloque Nacionalista Galego, posicionado nunha esquerda moderada, coñeceu un considerable aumento dos votos nos anos recentes, chegando incluso a ser, con Xosé Manuel Beiras, a segunda forza política de Galiza, por diante do Partido Socialista de Galicia. O seu teito electoral acadouno nas eleccións autonómicas de 1997 nas que obtivo máis de 395.000 votos e unha porcentaxe do 25 %, obtendo 18 deputados. Chegou, así mesmo, tras os comicios municipais de 1999, a contar coas alcaldías de cidades como Vigo (con Lois Pérez Castrillo), Pontevedra e Ferrol. Contou ademais cun eurodeputado, tres parlamentarios no Congreso e un senador de designación autonómica.
Estación de Camp de Tarragona
Camp de Tarragona é a estación dos trens de alta velocidade de Tarragona, que ten só vías de ancho internacional (1435 mm), e está incluída dentro da rede de estacións de Adif. É unha estación pasante de trens situada entre as localidades de Perafort e La Secuita, preto de Tarragona, Reus e Valls. O nome proven da antiga comarca do Camp de Tarragona, que hoxe en día está fragmentada en tres.
1188
Mortes
Historia ano a ano
John Howe
John Howe, nado en Vancouver o 21 de agosto de 1957, é un ilustrador canadense de libros e filmes, coñecido principalmente polos seus traballos baseados na obra de J. R. R. Tolkien.
Traxectoria
Con todo, o seu traballo non se limita á obra de Tolkien. Ilustrou moitos libros de fantasía, como os de Robin Hobb, ou debuxado sobre a lenda anglosaxoa Beowulf. Contribuíu á adaptación da película The Chronicles of Narnia: The Lion, the Witch and the Wardrobe da obra de C. S. Lewis. En 2005, unha edición limitada da novela A Clash of Kings de George R. R. Martin foi publicada por Meisha Merlin Publishing, incluíndo varias ilustracións de Howe.
Ebolavirus
Ebolavirus é un xénero de virus que o Comité Internacional de Taxonomía de Virus (ICTV polas súas siglas en inglés) inclúe na familia Filoviridae. As especies deste xénero denomínanse ebolavirus, e coñécense cinco. Catro destas especies poden causar a enfermidade do virus Ebola en humanos, que é un tipo de febre hemorráxica. As cinco especies recoñecidas polo ICTV son: Ebolavirus Bundibugyo, Ebolavirus Reston, Ebolavirus Sudán, Ebolavirus Bosque Taï (inicialmente chamado Ebolavirus Côte d'Ivoire e tamén Ebolavirus Taï Forest) e Ebolavirus Zaire.
Organización do xénero
O xénero Ebolavirus está organizado en cinco especies; con todo, a súa nomenclatura é algo controvertida, e moitos autores seguen usando os nomes comúns en vez dos nomes das especies para referirse a estes virus. En particular, o termo xenérico "virus Ebola" é amplamente usado para referirse especificamente aos membros da especie Ebolavirus Zaire. En consecuencia, en 2010, un grupo de investigadores recomendou que o nome "virus Ebola" fose adoptado para unha subclasificación por debaixo do nivel de especie. Pero en cada "especie" do xénero só se distinguía un só "virus". O nome da especie escríbese en cursiva e o do virus non. Os únicos que teñen abreviatura son os virus. En 2011, o Comité Internacional de Taxonomía de Virus (ICTV) rexeitou a proposta (2010.010bV) que se fixera para recoñecer formalmente estes nomes, xa que o Comité non designa nomes para subtipos, variantes, cepas, ou outros agrupamentos a nivel de subespecie (que os especialistas usan). Por tanto, os nomes comúns amplamente usados na práctica non son formalmente recoñecidos como parte da nomenclatura taxonómica "oficial". En concreto, no caso do "virus Ebola", este non ten un nome oficial recoñecido polo ICTV, o cal continúa usando e recomendando só o nome específico Ebolavirus Zaire (en inglés Zaire ebolavirus).
Clasificación
Os xéneros Ebolavirus e Marburgvirus comprenden especies que inicialmente foron clasificadas no xénero, hoxe obsoleto, Filovirus. En 1998, o Subcomité de Virus de Vertebrados propuxo no ICTV cambiar o xénero Filovirus á familia Filoviridae dividíndoo en dous xéneros específicos: virus de tipo Ebola (Ebola-like viruses) e virus de tipo Marburg (Marburg-like viruses). Esta proposta foi aplicada na sesión de Washington, D.C. en 2001 e en París en 2002. En 2000, fíxose outra proposta en Washington, D.C., para que se cambiase a denominación "virus tipo..." ("-like viruses") a "-virus", o que deu como resultado os nomes de xéneros actuais Ebolavirus e Marburgvirus.
A Guarda
Historia
A cultura castrexa foi desaparecendo coa crecente romanización. Os poboadores foron abandonando os castros e comezando a asentarse nos vales para poder cultivar a terra. Da época romana existen restos no lugar de Saa, no Castro e en Pintán. Despois do século V chegou a conquista dos suevos.
Podarcis
Características
As súas especies presentan moitas semellanzas externas coas do xénero Lacerta, pero son de menor tamaño (20–25 cm) e a súa anatomía interna é bastante diferente na construción do cranio o hemipene, e os procesos das vértebras caudais.
Distribución
As especies de Podarcis teñen unha distribución circunmediterránea. Varias especies e subespecies son endémicas de certas illas ou illotes, ás veces de só uns centos de metros cadrados de extensión.
Especies
O xénero comprende as seguintes vinte e cinco especies:
Miguel Sande
Miguel Anxo Sande Corral, nado en Pastoriza (Arteixo) en 1961, é un escritor e xornalista galego.
Saturación (química)
En química, saturación ten cinco significados distintos, todos baseados en chegar a unha capacidade máxima:
Distrito de Zomba
Zomba é un distrito do Malawi localizado na Rexión do Sur. A súa capital é a cidade de Zomba. Cobre unha superficie de 2.580 km2 e segundo estimacións do ano 2004 tiña unha poboación de 653.929 habitantes.
Puberdade
Transformacións
Ese crecemento dos pelos depende da xenética e varía moito de persoa a persoa. Alén diso, esas mudanzas veñen acompañadas de modificación da voz, a cal queda máis grave. O esqueleto alóngase, os músculos fornécense, o tronco e os ombreiros alónganse e a pel tórnase máis graxosa, o que favorece a aparición da acne. É nesa época que os rapaces xa poden ter a súa primeira exaculación.
Freire Shipyard
Historia
O estaleiro foi fundado no ano 1895 por Paulino Freire na parroquia de Bouzas (Vigo), a primeira actividade do estaleiro data de finais do século XIX e principios do século XX; nos seus primeiros anos de actividade o estaleiro dedícase á reparación dos buques da frota pesqueira viguesa (moitos destes buques pertencían ao fundador da empresa Paulino Freire ).
No ano 1910 o estaleiro comeza a fabricar máquinas de vapor baixo patente propia.
Magdaleniano
Instrumental
miniatura|dereita|225px|De esquerda a dereita: arpón con dentes de microlitos, arpón de dupla punta e dentes en dúas fileiras e punta de azagaia para mangar nun cabo. Os humanos do Magdaleniano posúen un equipamento lítico análogo ao das culturas anteriores do Paleolítico Superior. Sen dúbida o aspecto máis destacado é a diminución do tamaño do instrumental de sílex, segundo avanzou o período, até constituír auténticos microlitos, sen que signifique que se abandona a peza mediana. Mais o que, sobre todo, caracteriza o período é o desenvolvemento dun vasto ferramental de material óseo (hasta, óso, marfil etc.). Os dous instrumentos, talvez fósiles directores, son azagaias e arpóns, pero están acompañados de moitos outros: propulsores (invento da etapa Solutreana, pero que agora multiplica o seu número nos xacementos), tridentes, agullas, espátulas, bastóns perforados ("Bastóns de mando"), que puideron ser utilizados como enderezadores de azagaias, subelas etc., e mesmo instrumentos de ocio, como chifros e frautas. Azagaias e arpóns acadan grandes complexidades. Das primeiras hainas de bisel único, dobre, de sección triangular, cuadrangular, oval, circular etc. ; os arpóns desde un suposto prototipo de madeira con dentes de puntas de sílex, desenvólvese en diversas fases un arpón, primeiro con dentes incipientes, logo cunha soa fileira de dentes, e por último con dobre fileira dentada; foi seguramente o intrumento favorito para matar peixe. É probábel que contasen coa primeira máquina: o arco, aínda que as probas existentes para este período son indirectas.
Gaspar van Weerbeke
Traxectoria
Volveu a Milán en 1489, para entrar ao servizo de Ludovico Sforza o Mouro. Sete meses máis tarde foi recibido con todos os honores na súa cidade natal de Oudenaarde, como mestre de capela do duque de Milán. Durante a década seguinte, Weerbeke traballou para diversas cortes, como a de Filipe o Fermoso e, probablemente, a dos Medici en Florencia. Noutra viaxe, realizada na primavera de 1493, volveu a Florencia para contratar cantantes, sen dúbida para a corte dos Sforza, en Milán. Durante este segundo período na corte milanesa, Van Weerbeke recibiu novos beneficios nas dioceses de Utrecht e de Thérouanne.
Freire Shipyard
Historia
No ano 2015 o estaleiro consolídase como o principal construtor naval da Ría de Vigo; asinando diversos contratos para armadores privados e para administracións públicas dos seguintes países: Noruega, Kuwait, Perú, Indonesia e a India. Especializouse sobre todo no deseño e a construción de modernos buques oceanográficos.
Magdaleniano
Organización social
Tense defendido tamén a existencia de xerarquías dentro da sociedade magdaleniana. Desde logo existe un amplo consenso que nega que houbese clases sociais en todo o Paleolítico Superior, pola contra serían sociedades igualitarias. Néganse tamén as xefaturas permanentes. Mais hai indicios de estruturas de mando: sepulcros máis ricos ou instrumentos, tipo azagaias, propulsores, arpóns e outros, mellor elaborados e con gran riqueza decorativa. Propúgnase a case segura existencia de ordes de cazadores con mandos, mais sen poder indicar como e de que maneira funcionaban.
Freire Shipyard
Premios e recoñecementos
No ano 2014 o estaleiro imponse no concurso anual de Buques Destacados 2013 que organizan o Colexio Oficial de Enxeñeiros Navais e a Asociación de Enxeñeiros Navais e Oceánicos de España, polo RRS Discovery; impóndose na final do concurso aos buques construídos polos estaleiros Gondán (Asturias) e Zamakona (País Vasco).
Buques destacados
Ao longo de toda a súa historia Freire Shipyard construíu máis de 700 buques, entre os que se poden destacar os seguintes:
Chelsea F.C.
Marcas e patrocinios
Cronoloxía das marcas e patrocinadores da indumentaria do club.
Estadio
Stamford Bridge foi deseñado para a familia Mears polo destacado arquitecto do mundo do fútbol Archibald Leitch, arquitecto de estadios como o Ibrox Stadium, Celtic Park ou Hampden Park. A familia ofreceulle o estadio ao Fulham, pero a oferta foi rexeitada. Como consecuencia, os propietarios decidiron fundar o seu propio club para xogar no seu novo estadio. Moitos equipos foron fundados primeiro, e logo preocupáronse de ter un campo no cal xogar, pero o Chelsea foi fundado para o Stamford Bridge. Como xa existía o club Fulham, os fundadores decidiron adoptar o nome do adxacente Distrito de Chelsea para o novo club, rexeitando nomes como Kensington FC, Stamford Bridge FC e London FC.
Manifesto para a supervivência da cultura galega
Ramón Piñeiro
En resposta por carta a Montero Santalha após recibir o texto, Piñeiro aseguraba que a súa publicación en Grial non sería posíbel por motivos de índole política —i.e.: «o franquismo en España e a recente Revolución dos caraveis de abril de 1974 en Portugal» —, ao tempo que suxería o seu envío a Buenos Aires para que fose publicado «nun folleto» relacionado coa Editora Nós desa cidade. Afirma Montero Santalha que o máis probábel é que tal envío non chegase a ser nin tan sequera intentado.
Manuel Rodrigues Lapa
O inicio da resposta de Lapa, en forma de carta dirixida a Montero Santalha con data de 10 de xuño de 1974, era certamente esclarecedor:"A súa carta, acompañada do 'Manifesto para a supervivência da cultura galega', proporcionoume unha das maiores alegrías da miña vida."Neste mesmo escrito, Lapa prometía a publicación do manifesto en Seara Nova ou en Colóquio/Letras —revista dirixida por Hernâni Cidade e por Jacinto do Prado Coelho por volta de 1974— e alentaba o Grupo de Roma a difundir o texto a través de Grial —vía xa explorada, como vimos anteriormente—, da Real Academia Galega, de Ramón Piñeiro, de Xavier Alcalá ou de Ernesto Guerra da Cal; no entanto, aseveraba que, como xa expuxera no seu artigo "A recuperação literária do galego", a única salvación a curto prazo para o galego, «ameazado de morte», estaba no portugués.
Aproximadamente un mes máis tarde e en alusión a este mesmo artigo, Lapa escribía a Prado Coelho:"A semente que lanzamos á terra xerminou lentamente, mais floreceu e está dando froitos."Sería o propio Rodrigues Lapa quen introducise o "Manifesto..." en Seara Nova, sinalando que este era preámbulo e síntese doutro de maiores proporcións —unhas 76 páxinas, segundo especificaría o de Anadia na amentada carta a Prado Coelho — que levaba por título "Em prol da integração linguística galego-portuguesa" e que debería «estar na base de todo o que [desde entón] se escribise sobre o problema do galego». Alén disto, Lapa destacaba o feito de seren mozos estranxeiros, en contacto con outras culturas, os que comprendesen a necesidade de «reafirmar a irmandade, no campo da cultura e da lingua, entre os dous pobos», e recordaba a inexorábel diferenciación entre a lingua oral, a lingua escrita e a lingua literaria:"E son estes dous principios, unidade fundamental dos dous idiomas e distinción entre fala do pobo e lingua literaria, representada hoxe no portugués, os que nos darán os medios para resolver eficazmente o problema se os nosos amigos galegos o quixeren, ben entendido. E, polo visto, mesmo queren."
Advanced Audio Coding
Características
Este códec está orientado a usos de banda larga e basease na eliminación de redundancias da sinal acústica, así como en compresión mediante a transformada de coseno discreta, case igual que no caso de MP3. Porén, permite empregar frecuencias de amostra desde os 8 Hz (hertzs) ata os 96 KHz (MP3 só soporta desde os 16 Hz ata os 48 KHz). Ademais soporta un máximo de 48 canais independentes, o cal o converte nun códec apropiado para son envolvente (Surround) avanzado.
Joan March Ordinas
Traxectoria
En 1926 fundou a Banca March.
Corel
Software de deseño gráfico
A firma Corel é coñecida internacionalmente polo seu programa de debuxo vectorial CorelDRAW, e de edición de imaxes e fotografías Corel PHOTO-PAINT, comercializados conxuntamente na súa versión X3, o seu programa para maquetado Corel VENTURA 10, o seu programa para artistas Corel PAINTER na súa versión X, o seu programa para retoque fotográfico PAINTSHOP PRO PHOTO XI. Os seus competidores son Adobe Photoshop e Adobe Illustrator. Outro dos seu competidores, Freehand, xa está en fase de extinción ao ser adquirida Macromedia, a empresa que o producía por Adobe, e abandonar esta a súa actualización en favor de Illustrator.
Outros produtos
Corel ten na súa carteira: o WinZip e os produtos de Intervideo e Ulead, especializadas en software para o fogar: WinDVD, MediaOne, VideoStudio, DVD Movie factory, PhotoImpact, entre outros. Os complementos para programas de edición de mapa de bits: KPT e KnockOut, o novo xestor de fotos dixitais Corel SnapFire, variantes do CorelDRAW como Corel Designer Technical Suite e CorelDRAWINGS, os produtos de iGRAFx para deseño de gráficas de procesos, entre outros. Tamén ten un especializado para Tablet PC: Corel Grafigo.
S/2003 J 15
S/2003 J 15 é unha lúa irregular de movemento retrógrado do planeta Xúpiter. Foi descuberta por un equipo de astrónomos da Universidade de Hawaii liderado por Scott S. Sheppard, no ano 2003.
Victoria Portas
María Victoria Portas Mariño, nada en Pontevedra en 1976, é unha política galega.
Herba punteira
A herba punteira, tamén coñecida coma herba das cortaduras, sempreviva ou herba tioura Sempervivum tectorum é unha herbácea da familia das crasuláceas (Crassulaceae). miniatura|240px|Ilustración miniatura|240px|Detalle da flor miniatura|240px|Inflorescencia
Distribución
Medra nos Pireneos, nos Alpes, nos Apeninos e nos Balcáns. Especie espontánea da flora da Península ibérica.
Atrio (arquitectura)
Galería de imaxes
right|miniatura|Atrio na Universidade de Lund
Antón Alonso Ríos
Recoñecemento
En 2008 Víctor Coyote filmou o documental Afranio, interpretado por Luís Tosar.
Reckoning
Reckoning é o segundo álbum da banda estadounidense de rock alternativo R.E.M., editado o 9 de abril de 1984 a través do selo I.R.S. Records.
The Rev
Carreira musical
En 2008 quedou na novena posición dos mellores baterías do mundo.
Despois da súa morte
Trala perda, Avenged Sevenfold pensaron en abandonar, mais finalmente continuaron, primeiro Mike Portnoy foi o batería temporal da banda e cando este marchou, o seu lugar foi ocpuado por Arin Ilejay. O álbum Nightmare, o cal estaban gravando cando sucedeu a súa morte, é unha homenaxe da banda a The Rev, incluíndo cancións claramente adicadas a el coma "So Far Away". Ademais, durante a súa xira, a banda utiliza unha gravación das partes cantadas por el nas cancións que no seu momento cantou, deixando claro que non o olvidan.
Karch Kiraly
Charles Frederick Kiraly, nado en Jackson (Míchigan) o 13 de novembro de 1960 é un xogador de voleibol estadounidense nas modalidades de sala e praia, coñecido como Karch Kiraly.
Comentarista
Kiraly traballou como comentarista para ESPN e tamén traballou como analista para NBC Sports durante a cobertura da competición de volei praia nos Xogos Olímpicos de 2008.
Carreira como adestrador
Nos Xogos Olímpicos de 2016 en Río de Xaneiro, os Estados Unidos obtiveron a medalla de bronce, co que Kiraly se converteu no cuarto xogador que gañou medallas como xogador e como adestrador.
Wally Schirra
Walter Marty Schirra Jr., nado en Hackensack, Nova Jersey, o 12 de marzo de 1923 e finado o 3 de maio de 2007, foi un astronauta estadounidense que formou parte das misións Mercury-Atlas 8, Gemini 6A e Apollo 7.
Traxectoria
Schirra graduouse na Facultade de Enxeñaría de Newark e pasou pola Academia Naval dos Estados Unidos. Foi seleccionado como astronauta pola NASA en abril de 1959 como un dos sete candidatos para as misións do proxecto Mercury. Participou nas misións Mercury-Atlas 8, Gemini 6A e Apollo 7, pasando un total de 12,30 días no espazo.
Fieira (artrópodos)
Fieiras das arañas
O das arañas é o grupo taxonómico no que a presenza de fieiras e a producíon de fíos de seda ten maior relevancia. Cómpre sinalar que aínda que todas as arañas producen seda, non todas constrúen arañeiras. É o caso das chamadas arañas dos buratos (familia dos nemesíidos) e das arañas de funil (familia dos sexestríidos), que escavan túneis no solo e os recobren de seda ou constrúen agochos de seda en forma de funil en orificios e cavidades.
Nas arañas a fieira é un apéndice extremadamente modificado, lixeiramente móbil, de forma cilíndrica ou cónica que, en número de catro pares nas arañas primitivas do xénero Liphistius, da suborde dos mesotelos (Mesothelae), ou de tres pares nas arañas máis evolucionadas, da suborde dos opistotelos (Opisthothelae) —nestas últimas o número de fieiras mesmo pode reducirse a un ou dous pares— se sitúan na cara ventral do opistosoma (abdome), quer na súa porción media (mesotelos), quer na parte termial (opistotelos), que mostran na súa superficie apical túbulos que segregan e fían a seda.
Boborás
Patrimonio histórico e artístico
O pazo de Moldes, situado preto da igrexa de San Mamede, é a casa natal de Antón Losada Diéguez.
Khamûl
Historia
Non se sabe se participou nos acontecementos da Guerra do Anel, aínda que poida que acudise cos exércitos de Dol Guldur aos distintos ataques que realizaron. O que é seguro é que foi destruído xunto ao resto dos Nazgûl o 25 de marzo do 3019 da Terceira Idade, cando o Anel Único foi destruído e Sauron derrotado.
Bibliografía
Nazgûl 指輪の幽鬼
Vortigern
Vortigern na literatura
William Henry Ireland, un falsificador coñecido de manuscritos shakespeareanos, dixo que atopara unha obra de teatro perdida de Shakespeare titulada Vortigern and Rowena, a cal foi presentada en Drury Lane o 2 de abril de 1796. Pronto quedou claro pola súa escritura basta que non era unha obra do famoso dramaturgo e provocou risa tanto da repartición como da audiencia na súa primeira presentación. Este incidente aparece reflectido no ano 2004 en The Lambs of London, unha novela de Peter Ackroyd.
Camilo Díaz Baliño
Traxectoria
Hai obra súa no Museo do Pobo Galego, no Museo das Peregrinacións e de Santiago, no Museo Provincial de Lugo e no Museo Provincial de Pontevedra.
Legado
O seu fillo, Isaac Díaz Pardo, que tiña quince anos cando mataron o pai, reuniu parte da súa obra no Instituto Galego de Información, fundado en 1977 e pertencente ao Grupo Sargadelos. O fondo foi cedido despois, para a súa clasificación, custodia e difusión, á Biblioteca de Galicia da Cidade da Cultura de Galicia e pode consultarse na biblioteca virtual Galiciana. Está composto por arredor de 200 fotografías, relatos, unha pequena biblioteca e 10 álbums que recollen toda a súa actividade profesional en América, ademais dun centenar de cartas e documentos persoais. Destacan tamén os debuxos realizados na cadea.
Recoñecementos
En 2018 dedicóuselle o Día da ilustración a Camilo Díaz Baliño.
Haskell Wexler
Traxectoria
Wexler tamén dirixiu filmes como Medium Cool (1969), Latino (1985) e From Wharf Rats to Lords of the Docks (2007).
El Faro del Ortegal
El Faro del Ortegal foi un semanario editado en Ortigueira en 1889.