cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cosacos
Séculos III-IX
Dende os tempos antigos e ata o día de hoxe a vida dos Cosacos sempre foi relacionada coa rexión noroeste de Escitia Asiática. Os desprazamentos dos seus devanceiros no período migratorio temperán foron marcados por "kurgáns", un montículo (túmulo) de terra en forma piramidal de grandes dimensións sobre o lugar dun entierro dos membros dunha tribo, soterrados xunto a un cabalo. Estes "kurgáns" (túmulos) indican as primeiras migracións nos séculos III-II a. C. dende a zona precaucasica ó Cáucaso Norte, onde as súas tribos paulatinamente adoptaron un estilo de vida asentado, adaptándose ó estilo de vida dos Eslavos Meotidos (Maeotae) ("Severos" - segundo Plinio e "Suvaros" - por Tolomeo). Como resultado dese proceso, coñecido en arqueoloxía como "infiltración dos Sármatas ó ambiente dos Meotos (Maeotae), no Norte do Cáucaso e no río Don aparece un pobo específico - mestura de tipo eslavo-turanio, dividido en varias tribos, coñecidos polos nomes de Toretos, Torpetos, Torkos, Udzos, Berenzheros, Sirakos, Bradas-Brodnicos (Brodnici) e outros. No século V, posterior á invasión dos hunos, a maioría deles atopouse entre os ríos Volga e Yaik (actualmente, río Ural), a onde xunto con eles "chegaron" os peculiares "kurgans". Algúns chegaron ata as chairas nas ribeiras do río Don, lugar onde historiadores árabes do século VIII atoparon ós Sacalibos e cen anos despois os persas - ós Brados-Brodnicos (Brodnici). Os asentados representantes desas tribos, permanecendo no Cáucaso, obedecían ós Hunos, Búlgaros, Xázaros e Asam-Alanos, no reino dos cales a rexión de Azov e Tamañ tiña por nome Terra dos Kasak ("Gudud Al Alem" de Abu Hamid al-Garnati). Ó pasar o tempo e despois da predica apostólica do Santo Kirilo (Santo Cyril- esp., Saint Cyril- ing., Святой Кирилл- rus.) entre estas tribos definitivamente tomou posicións predominantes o cristianismo (aproximadamente para o ano 860). Uns 30-40 anos máis tarde, cumprindo as ordes militares do Kagan dos Xázaros, os Kassakos do Volga (Udzos e Torkos) expulsaron ós Pechenegos dos territorios do río Volga e os obrigaron a retirarse cruzando os ríos Donets e Dnepr. Durante esa forzada retirada parte dos Pechenegos obedeceron ós Kassakos de Volga (Udzos e Torkos) e xunto con eles se instalaron no río Don Baixo.
Luisiana
Clima
No verán, as temperaturas máis altas son rexistradas no oeste en xeral. O oeste posúe unha media de 29 °C, e o interior unha media de 27,5 °C. A rexión metropolitana de Nova Orleáns posúe as temperaturas medias máis lenes do Estado durante o verán, grazas á proximidade de grandes masas de auga, o delta do río Mississippi, varios pantanos e lagos, e mais a proximidade do Golfo de México. A temperatura media na rexión é de 26 °C. No xeral, a temperatura media varía pouco no verán. En Nova Orleáns, a media das mínimas é de 23 °C, e das máximas, de 33 °C. A temperatura máis alta rexistrada foi de 46 °C, en Plain Dealing, en 10 de agosto de 1936.
Política
O Poder executivo consiste no gobernador. A poboación escólleo a través de eleccións estatais, para un mandato de 4 anos. Os gobernadores poden ser candidatos e gobernaren cantas veces quixeren pero, con todo, non poderán cumprir tres ou máis mandatos seguidos. O gobernador escolle os oficiais do Gabinete, oficiais que presiden sectores públicos tales como transporte e educación, por exemplo. O gobernador posúe o poder de vetar calquera lei.
Subdivisións
Cando se converteu nun estado americano, en 1812, adoptou o sistema de condados. Porén, en 1845, o termo usado para designar estas subdivisións foi cambiado ao de parroquia, grazas á súa poboación maioritamente católica. Á parte do nome, as parroquias posúen as mesmas funcións que un condado, sendo responsábeis do fornecemento de certos servizos gobernamentais á poboación, especialmente policía, educación e mantemento de vías públicas en cidades de pequeno porte.
Demografía
Cerca do 74% da poboación viven en áreas urbanas, e o outro 26% en comunidades rurais. Quince cidades do estado posúen máis de 20 mil habitantes. Os centros metropolitanos de Luisiana son Alexandria, Baton Rouge, Houma, Lafayette, Lake Charles, Monroe, Nova Orleáns (a cidade máis populosa de Luisiana e centro da rexión metropolitana máis populosa do estado) e Shreveport - Bousier City.
Etnias
As maiores etnias do Estado son: franceses (16,2%), americanos (10,1%), alemáns (7,1%) e irlandeses (7%). Outras etnias minoritarias inclúen italianos e ingleses.
Virus (homónimos)
A palabra virus pode designar:
Sexto Empírico
Obra filosófica
Nega calquera "criterio de verdade", nega calquera certeza sobre que é o ben e que é o mal, e tamén que exista unha "arte de saber vivir" ou "saber morrer". Todo é relativo e opinable.
Roberto Bussinello
Traxectoria
Bussinello viaxou a Australia en 1964 para unha carreira de automóbiles de produción no circuíto de Sandown Raceway en Melbourne. Xunto co piloto australiano Ralph Sachs nun Alec Mildren Racing Alfa Romeo Giulia TI Super, Bussinello gañaría as 6 Horas de Sandown International de 1964. A carreira foi a precursora do que se convertería na Sandown 500.
Terra da Raíña Maud
Terra da Raíña Maud (en noruegués: Dronning Maud Land) é o sector da Antártida reclamado por Noruega. Atópase ao sur do continente africano, na Antártida Oriental, e abarca entre os meridianos 20º O e 45º E, cunha área de terra de aproximadamente 2.500.000 km² (aínda que o seu límites norte e sur non foron definidos), a maior parte cuberta por bloques de xeo antártico de enorme espesura. Este territorio foi reclamado por Noruega o 14 de xaneiro de 1939, mais esta reclamación, como todas as demais na Antártida, non están universalmente recoñecidas e a área está suxeita aos termos do Tratado Antártico. O outro territorio antártico reclamado por Noruega é a Illa Pedro I.
Bases antárticas
En 1985, Noruega estableceu a Base Tor en Svarthammaren na Costa da Princesa Marta; e en 2005, a raíña Sonia de Noruega inaugurou outra base chamada Troll en Jutulsessen. A parte do Océano Antártico que baña as costas da Terra da Raíña Maud foi chamada Mar de Haakon VII
Aquis Originis
Características
A existencia de augar termais deixou pegada no propio río Caldo e no lugar dos Baños.
Quinta República Francesa
Orixes
A nova constitución contiña cláusulas transitoria (artigos 90–92) prorrogou o goberno por decreto ata que as novas institucións estiveran operativas. René Coty foi o presidente da república ata que o novo presidente fora proclamado. O 21 de decembro de 1958, Charles de Gaulle converteuse en Presidente de Francia por un colexio electoral. A Comisión electoral provisional, que actuou no lugar do Consello Constitucional, fixo públicos os resultados o 9 de xaneiro de 1959. O novo presidente comezou o seu mandato ese día, nomeando a Michel Debré como primeiro ministro.
Evolución
O presidente elixiuse inicialmente polos colexios electorais, pero en 1962 de Gaulle propuxo que o elixiran directamente os cidadáns, e convocou un referendo sobre o cambio. Aínda que os métodos empregados por de Gaulle recibiron críticas por parte de todos os grupos políticos excepto os Gaullistas, o cambio aprobouno o electorado francés. O Tribunal Constitucional non se pronunciou sobre a constitucionalidade do referendo.
Na década de 1970 ocorreron dous cambios importantes en canto ao equilibrio de poderes. Tradicionalmente, Francia rexíase de acordo á soberanía parlamentaria: ningunha autoridade podía cuestionar se as leis aprobadas polo Parlamento respetaban os dereitos constitucionais dos cidadáns. En 1971, o Consello Constitucional, alegando que o preámbulo da Constirución fai referencia aos dereitos recollidos en 1789 na Declaración dos dereitos do home e do cidadán e tamén a Constitución de 1979, concluíu que os estatutos debían respectar eses dereitos e declarou parcialmente inconstitucional unha lei, porque violaba a Liberdade de asociación. Porén, só o Presidente da República, o Primeiro Ministro, e o Presidente de cada Cámara do Parlamento podían solicitar a revisión da constitucionalidade dunha lei, o que reduce en gran medida a posibilidade de revisión, se todos estes cargos políticos son do mesmo partido, que era a situación naquel momento. En 1974 unha emenda constitucional ampliou as persoas que podían pedir a revisión dunha lei a 60 membros da Asemblea Nacional e 60 membros do Senado. Dende entón a oposición foi capaz de deter polémicas emendas denunciando a súa constitucionalidade.
Georges Cuvier
Ocupou diferentes cargos de importancia na educación nacional francesa na época de Napoleón e tras a restauración dos Borbóns, e foi profesor de anatomía comparada no Museo Nacional de Historia Natural de Francia, en París. Tamén é famoso por ser o principal enunciador do catastrofismo.
Normandía
Pasou os anos críticos da Revolución francesa en Normandía, traballando como titor nunha familia da nobreza. Nesta época fai un importante herbario.
O éxito en París
Na Segunda Restauración, Georges Cuvier reibiu o título hereditario de barón por patente do rei Carlos X expedida o 29 de decembro de 1829.
Xeoloxía e paleontoloxía. O catastrofismo
Partindo das súas observacións paleontolóxicas, Cuvier elaborou unha historia da Terra fundamentada no fixismo e o catastrofismo. Así, concibiu a historia xeolóxica como unha historia puntuada por revolucións ou catástrofes. En tales períodos produciríase a extinción das especies até entón existentes e a súa substitución por outras.
Syrah
miniatura|As uvas syrah teñen unha cor púrpura profunda característica que se reflecte no viño.
Traxedia de Le Mans de 1955
O accidente
Ás dúas horas de carreira, produciuse un terrible accidente na volta 35. Hawthorn pasou a Lance Macklin e o seu Austin-Healey 100S entrando na recta antes dos boxes. Ao ver que o equipo Jaguar lle sinalizaba que entrara para facer unha parada en boxes, Hawthorn meteuse na traxectoria de Macklin e freou con forza para entrar nos boxes. No intento de evitar a Hawthorn, o coche de Macklin mantívose brevemente no lado dereito da pista detrás de Hawthorn, levantando po coas súas rodas dereitas, a continuación, desviouse a través do centro da pista. Macklin estaba aparentemente fóra de control cando empezou a desviarse, pero recuperou a dirección logo de cruzar a liña central. Pero para entón Macklin estaba no camiño do Mercedes-Benz 300 SLR de Levegh e a roda dianteira dereita do coche de Levegh montou por encima da parte posterior esquerda de Macklin, o que provocou que o 300 SLR saíse polo aire. As fotos e imaxes fixas de vídeo ilustran a delgada marxe, a anchura do gardabarros, entre un case accidente e o completo desastre.
Campo magnético
Características
Dun punto de vista do magnetismo, os materiais pódense clasificar en:
Fontes do campo magnético
A relación entre o campo magnético e unha corrente eléctrica vén dada pola lei de Ampère. O caso máis xeral, que inclúe á corrente de desprazamento, dáo a lei de Ampère-Maxwell.
Campo magnético producido por unha carga puntual
onde. Esta última expresión define un campo vectorial solenoidal, para distribucións de cargas en movemento a expresión é diferente, mais pode probarse que o campo magnético continúa a ser un campo solenoidal. É unha aproximación debido a que, ao partir dunha corrente continua de cargas e intentar transformar a lei para cargas puntuais, desprézanse as interaccións entre as cargas da corrente. Esta aproximación é útil para baixas velocidades (respecto á velocidade da luz).
Campo medido por dous observadores
A teoría da relatividade especial demostrou que do mesmo xeito que espazo e tempo non son conceptos absolutos, a parte eléctrica e magnética dun campo electromagnético dependen do observador. Iso significa que dados dous observadores e  en moevmento relativo un respecto do outro o campo magnético e eléctrico medido por cada un deles non será o mesmo. No contexto da relatividade especial se os dous observadores se moven un respecto do outro con velocidade uniforme v dirixida segundo o eixe X, as compoñentes dos campos eléctricos medidas por un e outro observador virán relacionadas por:
Swithred de Essex
Traxectoria
O seu nome aparece nunha carta de confirmación da doazón de Twikenham ao bispo de Londres.
Damien Chazelle
Recibiu boas críticas por Whiplash (2014), o seu segundo filme como director, baseado na súa curtametraxe homónima de 2013. O filme foi exhibido no Festival de Cinema de Sundance, onde gañou o gran premio do xurado e o premio do público. Recibiu cinco candidaturas na 87ª edición dos Oscar, entre elas a de mellor guión adaptado para Chazelle, e gañou tres premios.
Beira, Portugal
Historia
En 1936, coa Constitución portuguesa de 1933, Portugal foi novamente dividido en provincias. A división implementada tivo, por base, un estudo xeográfico que dividía o país en 13 "rexións naturais", catro delas situadas no territorio da antiga Beira: Beira Litoral, Beira Baixa, Beira Alta e Beira Transmontana. Foron creadas as provincias da Beira Litoral, Beira Baixa e Beira Alta, esta última englobando, tamén, a rexión natural da Beira Transmontana. A Beira Litoral incluíu Leiria e parte do seu distrito, que nunca formaran parte da antiga Beira. Estas provincias deixaron de ter órganos propios en 1959, sendo extintas en 1976.
Vilarbón
Vilarbón (Villarbón en castelán e oficialmente) é unha parroquia do concello leonés de Candín, na comarca do Bierzo. En 2013 estaba deshabitada, se ben na década de 1950 contaba cuns 150 habitantes; porén, a partir de 1960 comezou a despoboarse e en 1982 quedou deserto. Nos últimos anos téñense levado a cabo iniciativas de rehabilitación de numerosos edificios en ruínas, dotándoos de rede eléctrica para utilizalos en actividades socioculturais. Recentemente, a vila foi dotada de estrada asfaltada para poder chegar a ela e visitala. Os antigos habitantes de Vilarbón falaban un dialecto do galego chamado ancarés, que aínda se fala nas vilas veciñas.
Gulfar, A Viña, Irixoa
Gulfar é un lugar da parroquia da Viña no concello coruñés de Irixoa, na comarca de Betanzos. Segundo o IGE, en 2011 tiña 32 habitantes (15 homes e 17 mulleres).
John Fante
Traxectoria
John Fante naceu nun ambiente relativamente pobre, nunha familia humilde. O seu pai, o albanel Nicola Fante, era italiano de nacemento, e a súa nai, Mary Capolungo, italo-americana. A súa educación tivo lugar en diversas escolas católicas de Boulder, (Colorado), e tamén brevemente na Universidade de Colorado. En 1929 abandonou os estudos e trasladouse a California para centrarse na súa carreira como escritor. Instalouse en Wilmington (Long Beach) e logo no distrito de Bunker Hill, nos Ánxeles, e posteriormente viviu en Hollywood, Echo Park e Malibú.
Despois de fracasar no seu intento de publicar numerosos relatos na revista The American Mercury, finalmente un deles, titulado "Altar Boy" ("Acólito"), foi aceptado polo editor Henry Louis Mencken, cunha única condición: que Fante mecanografase o manuscrito por si mesmo.
Fante comezou entón a traballar como guionista en Hollywood. En 1952 publicou Full of Life, que en 1956 foi levada ao cine con guión seu. Participou nos guións de Walk on the Wild Side (protagonizada por Jane Fonda no seu primeiro papel acreditado e baseada nunha novela de Nelson Algren) e The Reluctant Saint (1962), así como do telefilme Something for a Lonely Man (1968). O propio Fante recoñeceu que estes guións para o cine non eran máis que un modo de gañarse as lentellas, polo que carecen de interese literario.
Formado, Cabaneiro, Abadín
Formado é un lugar da parroquia de Cabaneiro, no concello lugués de Abadín, na comarca da Terra Chá. Tiña 5 habitantes en 2015 (2 homes e 3 mulleres) segundo datos do IGE, os mesmos habitantes que en 2010 (2 homes e 3 mulleres)
Indución magnética
As liñas de fluxo trazadas para indicar como os pequenos imáns se comportan cando son colocados nun campo magnético oferecen un medio de mapear/cartografar o campo. Unha tanxente a unha liña de fluxo en calquera punto mostra a dirección que un imán moi pequeno tomará, se for colocado alí. Pódese engadir unha punta de frecha á liña tanxencial, para indicar o sentido que o polo norte do pequeno imán apontará, fornecéndonos, así, a dirección e o sentido do campo magnético (e do vector B) naquel punto.
Juan Quintero Muñoz
Na posguerra
Juan de Orduña foi canda o seu amigo Quintero para a realización da súa primeira película, Porque te vi llorar (1941), e a partir de aí comezou unha longa e frutífera colaboración.
Greta Thunberg
Traxectoria
En decembro de 2018, Thunberg describíase como "diagnosticada da síndrome de Asperger, de desorde obsesivo-compulsiva e de mutismo selectivo". Para reducir a pegada de carbono da súa familia, insistiu en que se volvesen veganos e renunciasen a viaxar en avión.
Praza Stanislas
A Praza Stanislas, coñecida coloquialmente como praza Stan, é unha gran praza peonil de Nancy, Lorena, Francia. Dende 1983, o conxunto arquitectónico que comprende a Praza Stanislas, a Praza de la Carrière e a Praza d'Alliance, están incluídas na lista da UNESCO de lugares Patrimonio da Humanidade.
Hash Pipe
O batería da banda Pat Wilson aparece na portada do sinxelo cun paquete de tabaco da marca Natural American Spirit cigarettes que foi esvaecido debido a problemas cos dereitos de autor. Dende finais do 2001 Weezer ven tocando a canción ao vivo co solo de guitarra reelaborado que xa non segue a melodía do verso.
BIND
Unha nova versión de BIND (BIND 9) foi escrita desde cero en parte para superar as dificultades arquitectónicas presentes anteriormente para auditar o código nas primeiras versións de BIND, e tamén para incorporar DNSSEC (DNS Security Extensions). BIND 9 inclúe entre outras características importantes: TSIG, notificación DNS, nsupdate, IPv6, rndc flush, vistas, procesamento en paralelo, e unha arquitectura mellorada en canto a portabilidade. É comunmente usado en sistemas Linux.
Vermont
Vermont era anteriormente habitado por nativos iroqueses, algonquinos e abnakis. Co inicio da colonización europea das Américas, Vermont pasou por un tempo baixo control francés (antiga Acadia), para pasar despois para control inglés, baixo os termos do Tratado de París. Logo despois da independencia das 13 colonias, Vermont entrou á Unión, en 1791.
Transistor
Historia
Desde o 17 de novembro de 1947 ata o 23 de decembro de 1947, os físicos estadounidenses John Bardeen e Walter Houser Brattain dos Laboratorios Bell levaron a cabo diversos experimentos e observaron que cando dous contactos puntuais de ouro eran aplicados a un cristal de xermanio, producíase un sinal cunha potencia de saída maior que a de entrada. O líder do Grupo de Física do Estado Sólido William Shockley viu o potencial deste feito e, nos seguintes meses, traballou para ampliar en gran medida o coñecemento dos semicondutores. O termo "transistor" foi suxerido polo enxeñeiro estadounidense John R. Pierce, baseándose en dispositivos semicondutores xa coñecidos entón, como o termistor e o varistor e baseándose na propiedade de transrresistencia que mostraba o dispositivo. Segundo unha biografía de John Bardeen, Shockley propuxera que a primeira patente para un transistor dos Laboratorios Bell debía estar baseada no efecto de campo e que el fose nomeado como o inventor. Tendo redescuberto as patentes de Lilienfeld que quedaron no esquecemento anos atrás, os avogados dos Laboratorios Bell desaconsellaron a proposta de Shockley porque a idea dun transistor de efecto de campo non era nova. No seu lugar, o que Bardeen, Brattain e Shockley inventaron en 1947 foi o primeiro transistor de contacto de punto, cuxa primeira patente solicitaron os dous primeiros nomeados, o 17 de xuño de 1948, á cal seguiron outras patentes acerca de aplicacións deste dispositivo. En recoñecemento a este logro, Shockley, Bardeen e Brattain foron galardoados conxuntamente co Premio Nobel de Física de 1956 "polas súas investigacións sobre semicondutores e o seu descubrimento do efecto transistor".
Ed Wood
Traxectoria
Interesouse desde moi novo polo cine, especialmente polas películas de terror e do oeste. Aos 11 anos os seus pais regaláronlle unha cámara de cine, iniciando así a súa paixón pola industria cinematográfica.
Ferrari 195 S
Ligazóns externas
Páxina oficial
Transistor
Funcionamiento do transistor
Hai dous tipos básicos de transistores, os bipolares (BJT) e os de efecto campo (FET), e cada un funciona de forma diferente.
Catasós, Catasós, Lalín
Catasós é un lugar da parroquia de Catasós, no concello pontevedrés de Lalín, na comarca do Deza. Segundo o IGE, no 2011 tiña 60 habitantes (32 homes e 28 mulleres), o que supón unha diminución de 3 habitantes con respecto ao ano 2000.
Transistor
Transistor bipolar
A estrutura física dun transistor bipolar consta de dúas unións PN dispostas unha a continuación da outra. Entre os terminais emisor e base hai unha unión PN, chamada unión emisora e entre os terminais base e colector outra unión PN chamada unión colectora. Hai dous tipos de transistores bipolares: o NPN e o PNP. Estes nomes veñen da súa descrición física: No transistor NPN, o emisor é un semicondutor tipo N, a base é do tipo P e o colector é de tipo N. A estrutura física do transistor PNP é igual ao anterior se cambiamos as rexións P por rexións N, e as N por P.
O transistor como conmutador
E podemos falar das seguintes zonas de traballo:
O transistor como amplificador
Desde o teléfono móbil ata a televisión, un gran número de produtos inclúen amplificadores electrónicos para reprodución de son, transmisión de radio e procesamento de sinais. O primeiro transistor discreto de son amplificaba apenas uns poucos centenares de milivatios, pero a potencia e a alta fidelidade fixérono aumentar gradualmente e así dispúxose de mellores transistores e de arquitecturas de amplificación evolucionadas.
Julio Álvarez Mosquera
1ª etapa no Numancia (2006-2008)
Almería (2008-2009)
CD Tenerife (2010-2011)
Na tempada 2010/11 asinou por tres anos co Tenerife, en Segunda División, onde se encontrou por terceira vez co adestrador Arconada. Con todo, Arconada foi só o primeiro dos cinco técnicos da tempada no equipo canario, que caeu ata a Segunda División B. O club entrou nun ERE e o futbolista fixo de novo as maletas cara a Península.
Seleccións nacionais
En 2005 foi un dos integrantes da selección galega no histórico encontro que esta disputou contra o Uruguai no estadio de San Lázaro, inaugurando unha nova etapa do combinado galego. Xogou tamén os seguintes partidos contra Ecuador, o Camerún e Irán.
Historia dos animais
A Historia dos animais contén moitas observacións presenciais exactas, en especial da bioloxía mariña arredor da illa de Lesbos, como a de que os polbos tiñan a capacidade de cambiar de cor e un tentáculo que transfire esperma, ou que as crías do tiburón Mustelus canis crecían dentro do corpo da nai, ou que o macho do siluro de río Silurus aristotelis garda os ovos unha vez que a femia se vai. Algunhas destas foron consideradas durante longo tempo fantasiosas antes de ser redescubertas no século XIX. Aristóteles foi acusado de cometer erros, pero algúns son malas interpretacións do seu texto, e outras podían estar baseadas en xenuínas observacións. Porén, fixo un uso pouco crítico de evidencias achegadas por outras persoas, como viaxeiros e apicultores.
Contexto
Aristóteles (384–322 a. C.) estudou na Academia platónica de Atenas, permanecendo alí durante uns 17 anos. Igual que Platón, na súa filosofía buscaba os universais, pero, a diferenza de Platón sostiña as súas opinións con observacións detalladas, especialmente da historia natural da illa de Lesbos e a vida mariña na enseada da illa en Pyrrha. Este estudo fixo que fose o primeiro historiador natural cuxa obra sobreviviu. Non se volveu facer ningún outro traballo detallado de zooloxía ata o século XVI, polo que Aristóteles seguiu sendo moi influente nese campo durante uns dous mil anos. Os seus escritos sobre zooloxía forman unha cuarta parte das súas obras que sobreviviron. O discípulo de Aristóteles Teofrasto escribiu posteriormente un libro similar sobre botánica titulado Historia Plantarum (ou Περὶ φυτῶν ἱστορία, Peri phyton historia, "Investigacións sobre as plantas").
Contidos
Libro III. Os órganos internos, incluíndo o sistema xerativo, veas, tendóns, ósos etc. Trata do sangue, medula ósea, leite, incluíndo callo e queixo e o seme.
Observacións
miniatura|upright|Aristóteles observou que o [[Octopus macropus|polbo pode cambiar de cor cando o perturban.]]
Fibrose quística
Enfermidade endócrina e crecemento
miniatura|205px|As persoas con fibrose quística a miúdo presentan malformación e agrandamento dos dedos (dedos en paus de tambor ou hipocráticos)
Les Masies de Voltregà
Xeografía
Atópase entre a serra que pecha por poñente a Plana de Vic ao oeste, e o curso do río Ter ao leste.
Mississippi
Ata 1817
Os primeiros exploradores europeos que chegaron ó territorio foron os membros dunha expedición española comandada por Hernando de Soto en 1541. Soto e a súa expedición andaban á procura de ouro e doutros metais preciosos. Posto que non atoparon ningún destes recursos naturais na zona, non fundaron ningún asentamento. O territorio continuaría sen ser explorado polos europeos ata 1692, cando o francés Pierre Le Moyne d'Iberville fundou o primeiro asentamento permanente no actual Mississippi, onde está localizada actualmente Ocean Springs. Pola súa banda, o francés René Robert Cavelier xa reivindicara para a coroa francesa toda a conca fluvial do río Mississippi en 1682.
A Pedreira, Cabaneiro, Abadín
A Pedreira é un lugar da parroquia de Cabaneiro, no concello lugués de Abadín, na comarca da Terra Chá. Tiña 7 habitantes en 2015 (5 homes e 2 mulleres) segundo datos do IGE. Iso supón unha diminución da poboación respecto a 2010 cando tiña 10 habitantes (7 homes e 3 mulleres).
Fibrose quística
Bioloxía molecular
miniatura|368px|Proteína CFTR - estrutura molecular da proteína
Mississippi
1817 - 1945
En 1927 un grande asolagamento do río Mississippi fixo que preto de cen mil persoas, que vivían ao longo do leito, fuxisen da zona. Malia que non morreu ninguén, as crecidas causaron danos por valor de preto de 204 millóns de dólares, un dos desastres naturais máis caros ata daquela na historia americana.
Fibrose quística
Diagnóstico molecular
O diagnóstico molecular da enfermidade é complexo, xa que en novembro de 2010 atopámonos con 1824 mutacións descritas. Estas mutacións agrúpanse en función do efecto que teñen sobre o xene e sobre o fenotipo da enfermidade. Ademais da variabilidade das mutacións en si mesmas, as distintas poboacións teñen frecuencias diferentes para as mesmas, polo que os estudos e test diagnósticos deben xestionarse considerando este aspecto. No entanto, a máis común na maioría das poboacións é a deleción 508 F.
Mississippi
Xeografía
Os bosques cobren preto do 55% do estado. Mississippi caracterízase pola súa baixa altitude. Ningunha parte do estado está localizada por enriba dos 250 metros sobre o nivel do mar. O terreo do estado é polo xeral chairo, sen maiores accidentes xeográficos.
Fibrose quística
Outros métodos para tratar a enfermidade pulmonar
Entre as substancias administradas por inhalación que axudan a alixeirar as secrecións e facilitan a súa expulsión, atópanse a dornase alfa e a solución salina hipertónica. A dornase é unha desoxirribonuclease (DNase) humana recombinante, que descompón o ADN no esputo, reducindo así a viscosidade deste último. A N-acetilcisteína (un derivado do aminoácido cisteína) tamén actúa fluidificando o esputo, pero as investigacións e a experiencia dispoñibles demostraron que os beneficios son pouco significativos. Por último, broncodilatadores como o salbutamol e o salmeterol (ambos os axentes, antagonistas β2-adrenérxicos) ou o bromuro de ipratropio (un antagonista do receptor colinérgxico, derivado cuaternario da atropina) utilízanse para aumentar o tamaño das vías respiratorias máis pequenas, ao relaxar o músculo liso bronquial.
Mississippi
Clima
Durante o inverno, a temperatura diminúe a medida en que se viaxa en dirección norte. A temperatura media de Mississippi no inverno é de 8°C. A temperatura media da rexión sur de Mississippi é de 10 °C. No norte é de 5 °C. En xeral, a media das mínimas de Mississippi no inverno é de 3 °C. A media das máximas é de 15 °C. As temperaturas raramente caen por debaixo dos -10 °C. A temperatura máis baixa rexistrada en Mississippi foi de -28 °C en Corinth o 30 de xaneiro de 1966.
Política
A actual Constitución de Mississippi foi adoptada en 1890. Outras constitucións máis antigas foron promulgadas en 1817, 1832 e en 1869. As Emendas á Constitución son propostas polo Poder Lexislativo e, para seren aprobadas, necesitan a aprobación do 67% do Senado e da Cámara dos Representantes do Estado e posteriormente do 51% ou máis dos electores de Mississippi en referendo. Os electores tamén poden propor emendas á Constitución mediante petición popular. Igualmente, as emendas poden ser realizadas por medio dunha Convención constitucional, que necesita obter polo menos a aprobación do 67% dos votos de ámbalas cámaras do Poder Lexislativo e do 51% dos electores do estado en referendo.
200px|esquerda|miniatura|Edificio do Capitolio estatal de Mississippi, en Jackson. O Poder lexislativo de Mississippi está constituído polo Senado e pola Cámara dos Representantes. O Senado reúne un total de 52 membros, mentres que a Cámara dos Representantes abrangue un total de 122 deputados. Mississippi está dividido en 52 distritos senatoriais e 122 distritos representativos. Os electores de cada distrito elixen un só senador ou representante. O mandato dos senadores é de catro anos. O dos membros da Cámara dos Representantes, de dous anos. Non existe ningunha prohibición para que unha mesma persoa poida exercer como senador ou representante.
Fibrose quística
Teorías sobre a prevalencia da fibrose quística
A presenza de proteínas CFTR normais é condición necesaria para o ingreso de Salmonella typhi (serotipo de Salmonella enterica, proteobacteria gramnegativa do xénero Salmonella) nas células, o que suxire que os portadores de xenes CFTR mutantes poderían ser resistentes á febre tifoide. Con todo, ningún estudo in vivo confirmou esta hipótese. En calquera dos casos, a baixa incidencia de fibrose quística fóra de Europa, en sitios onde tanto o cólera como a febre tifoide son *endémicos, carece de explicación inmediata.
Mississippi
Razas e etnias
Os seis maiores grupos étnicos de Mississippi son: afroamericanos (que formam o 36,2% da poboación do estado), americanos (14,2%) irlandeses (6,9%), ingleses (6,1%) alemáns (6,1%) e italianos (1,42%). Mississippi tamén posúe unha comunidade francesa de tamaño considerable.
Principais cidades
Principais cidades de Mississippi e a súa poboación (Estimacións da Oficina do Censo dos Estados Unidos do 2005)
Medios de comunicación
O xornal máis antigo de Mississippi, o Mississippi Gazette, publicouse por primeira vez en 1799 en Natchez. Actualmente, publícanse no estado preto de 115 xornais, dos cales 20 son diarios.
Kim Dae-jung
Kim Dae-jung (en hangul: 김대중; en hanja: 金大中), nado en Haui-do (Corea do Sur) o 3 de decembro de 1925 e finado o 18 de agosto de 2009 en Seúl, foi un político surcoreano, retirado, que foi presidente do seu país e galardoado co Premio Nobel da Paz do 2000 «polo seu traballo para a democracia e os dereitos humanos en Corea do Sur e no leste de Asia, xeralmente, e pola paz e a reconciliación con Corea do Norte, particularmente».
Traxectoria
No 1971 foi acusado de comunista e sufriu un primeiro intento de asasinato ao ser atropelado por un camión que lle ocasionou unha coxeira que arrastrou ata o final da súa vida. Posteriormente foi arrestado polos axentes do Servizo Nacional de Intelixencia (KCIA) nun hotel de Toquio como resposta aos seus ataques á constitución promulgada por Chung-hee. Dae Jung recibiu a axuda inmediata dos Estados Unidos que grazas aos esforzos de Philp Habib, embaixador americano, conseguiu encontralo no seu agocho e liberalo dos seus verdugos nun barco cando estaba a punto de ser lanzado ao Mar do Xapón. No retorno ao seu país provocou que fose aprisionado en 1976 despois de participar nun manifesto contra o goberno, sendo condenado a cinco anos de arresto, aínda que foi liberado en 1978. Naquel período de cativerio forzado converteuse ao catolicismo.
Presidente de Corea do Sur
En 1992 volveu a presentarse ás eleccións, perdendo novamente ante Kim Young-Sa, ao igual que en 1987. Logo retirouse da política e decidiu dedicarse á docencia na Universidade de Cambridge. En 1995 anunciou o seu retorno á política e presentouse, unha vez máis, nas eleccións para a presidencia do país. O 18 de decembro de 1997 conseguiu derrotar ao seu rival Lee Hoi-Chang grazas á súa unión con Kim Jong-Pil, antigo Primeiro Ministro do país.
AIM-9 Sidewinder
O Sidewinder é o mísil máis usado en occidente, con máis de 110 000 unidades producidas para os Estados Unidos e outras 27 nacións, dos cales o 1% foron usados en combate. Foi tamén fabricado baixo licenza por outros países como Suecia. O AIM-9 é un dos mísiles aire-aire máis antigos, menos caros e máis exitosos, cuns 270 derribos ata a data.
Proximidades Zaragoza
A liña C-1, operada por Renfe Operadora, é a primeira e única liña de Proximidades da cidade de Zaragoza. Foi inaugurada, e presta servizo desde entón, o 11 de xuño de 2008, días antes do inicio da Exposición Internacional de 2008 nesta cidade.
Karl Landsteiner
Traxectoria
Realizou a súa licenciatura e doutoramento en Medicina en Viena. Ó terminar os seus estudos traballou nos Laboratorios de Química Médica de Zúric. Na Universidade de Viena ocupou a cátedra de anatomía patolóxica. De 1908 a 1920, Landsteiner foi prosector no Wilhelminenspital de Viena, e en 1911 prestou xuramento como profesor asociado de Anatomía patolóxica. Durante ese tempo descobre -en cooperación con Erwin Popper- o carácter infeccioso da poliomielite, e illa o poliovirus. En recoñecemento a este descubrimento revolucionario, que deu a base para a loita contra a polio, foi postumamente introducido no Polio Hall of Fame de Warm Springs, Xeorxia dedicándollo en xaneiro de 1958.
Grazas ós seus traballos pioneiros en inmunohematoloxía estableceuse a compatibilidade sanguínea entre os distintos sangues dos seres humanos. O descubrimento dos grupos sanguíneos por Karl Landsteiner facilitou o labor da xustiza ó permitir as análises periciais en casos de litixio de paternidade, e o que é máis importante, fixo posible as transfusións sanguíneas seguras baseadas en criterios científicos, evitando os temibles accidentes ulteriores por mor da destrución dos glóbulos vermellos ou hemólise e as lesións renais pola falta de compatibilidade sanguínea.
Posteriormente tras permanecer na Haia tres anos, marchou a Nova York para traballar, a partir de 1922, no Rockefeller Institute for Medical Research, no cal entrou en calidade de médico investigador e no que descubriu o factor Rhesus.
Abella carpinteira
A abella carpinteira (Xylocopa violacea) é un abellón, facilmente recoñecible pola súa cor negra e o seu voo rápido. Aparece cando o sol comeza a quentar, ás veces en febreiro, e aliméntase dunha ampla variedade de flores para se fornecer de néctar antes de entrar en hibernación a fins do verán. A femia fai o seu niño nas árbores mortas.
David Piper
Resultados completos na Fórmula Un
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
Proximidades Santander
Proximidades Santander é un servizo de Proximidades Renfe entre a cidade de Santander e Reinosa, ambas en Cantabria. O trazado é o da liña Palencia-Santander, que é de vía única electrificada.
Hondarribia Arraun Elkartea
O Hondarribia Arraun Elkartea é un club de remo vasco da localidade guipuscoana de Hondarribia. As súas cores son o branco e o verde e a súa traiñeira chámase Ama Guadalupekoa.
Historia
A primeira nova dunha participación de Hondarribia é de 1862. En 1868 unha traiñeira da localidade vence nun desafío a outras dúas embarcacións, unha de Donostia, e a outra de Motrico. En 1891 participou con dúas traiñeiras nas regatas de Saint-Jean-de-Luz, Quedando primeira e segunda. En 1892 participou na regata de Saint-Jean-de-Luz gañandoa cunha traiñeira chamada La Coruña. En 1893 e 1895 gaña a Bandeira de Biarritz. Non foi ata 1920 cando Hondarribia participou na Bandeira da Concha. A Traiñeira xa se chamaba Ama Guadalupekoa. Tivo varios nomes a traiñeira hondarrabitarra ata despois da guerra civil: Ondarrabittarra, Virgen del Mar, San Antonio, Ama Guadalupekoa, Elkano III.
O ano 1960 foi fundamental para a historia do remo en Hondarribia, xa que se funda o actual club Hondarribia Arraun Elkartea. Chegaron os éxitos, gañando catro bandeiras da Concha consecutivas (1965-68) da man de José Ángel Lujambio, gañáronse tamén dúas copas do xeneralísimo (1966 e 1968) e dous grandes premios do nervión (1967 e 1968).
Eleccións xerais de España de 1986
As eleccións en cifras
miniatura|350px|Partidos maioritarios por provincias nas Eleccións Xerais de 1986 O 22 de xuño estaban inscritos no censo electoral 29 117 613 persoas, das cales un 70,49% votou, e un 30,26% abstívose.
Linguaxe da danza
A linguaxe da danza, tamén denominada linguaxe das abellas, foi descuberta por Von Frisch, e caracterízase por unha serie de movementos moi elaborados, a xeito de baile, que utilizan as abellas para transmitirlles ás outras información topográfica de considerable precisión sobre a dirección, distancia, cantidade etc., da fonte de fornecemento. Tamén se observou que a utilizaban como medio de ‘debate’ para elixi-la situación dun novo niño.
Eloy Terrón Abad
Eloy Terrón Abad, nado en Fabeiro (O Bierzo) en 1919 e finado o 25 de maio de 2002, foi un filósofo español.
Espermatóforo
Historia
Este neoloxismo foi introducido na linguaxe científica no século XIX, en 1847 na zooloxía e en 1861 na botánica.
Artrópodos
Algunhas especies de bolboretas e avelaíñas tamén depositan un espermatóforo na femia durante a cópula, como Pararge aegeria, ou Utetheisa ornatrix chegan a investir ao redor do 10 % da súa masa corporal na creación dun único espermatóforo.
Cefalópodos
Nalgúns cefalópodos, como o argonauta (Argonauta argo), o brazo é desmontábel e capaz de movemento autonomamente e ten unha supervivencia prolongada dentro da femia, até o punto de que foi confundido cun verme parasito por Georges Cuvier, que lle deu o nome xenérico de Hectocotylus. Nalgúns casos, os espermatóforos de varios machos poden estaren presentes dentro da mesma femia simultaneamente..
Ofiolita
Investigación
A circulación de fluídos hidrotermais nas codias oceánicas xoves causa a serpentinización ou alteración das peridotitas e dos minerais dos gabros e basaltos a ensamblaxes de baixa temperatura. Por exemplo, os plaxioclasios, piroxenos e olivinos nos diques laminares e lavas alteran a albita, clorita e serpentina, respectivamente. A miúdo, encóntranse xacementos minerais como depósitos de sulfuros ricos en ferro sobre epidositas (rochas de epidota-cuarzo) moi alteradas que son unha proba de antigas chemineas negras, como as que agora continúan funcionando nos centros de expansión do fondo oceánico das dorsais actuais.
Unha orixe nunha zona antearco da maioría das ofiolitas tamén resolve o problema antes enigmático de como a litosfera oceánica pode acabar quedando situada enriba da codia continental. Parece que os sedimentos da acreción continental, se son arastrados pola placa que está descendendo nunha zona de subdución, déixana bloqueada e fan que cese a subdución, o que ten como resultado o rebote do prisma de acreción coa litosfera do antearco (a ofiolita) na parte superior. As ofiolitas cunha composición comparable ás de zonas eruptivas de tipo punto quente ou de basaltos de dorsal normais son máis escasas, e estes exemplos están en xeral moi desmembrados nos complexos de acreción das zonas de subdución.
Ofiolitas en antearcos atrapados
Para a verificación destas dúas hipóteses expostas cómpre facer máis investigacións, como tamén doutras hipóteses adicionais que aparecen na literatura.
Principais exemplos de ofiolitas
miniatura|Unha lava almofadada dunha secuencia ofiolítica no norte dos [[Apeninos, Italia]]
As ofiolitas aparecen asociadas a zonas de oroxénese tanto antigas coma actuais. Por iso poden encontrarse frecuentemente tanto en zonas de subdución e colisión continental coma en antigos escudos onde estes sistemas se preservaron. As ofiolitas máis recentes atópanse principalmente no cinto alpídico e no cinto de lume do Pacífico. Unha das agrupacións de ofiolitas máis estudadas é o Crecente Ofiolítico Peri-Árabe (do francés croissant ophiolitique peri-árabe) que abrangue as ofiolitas de Chipre, o sur de Anatolia, Omán e os Emiratos Árabes Unidos (EAU) e Irán e os montes Zagros. Esta agrupación contén dúas das ofiolitas máis estudadas, a de Troodos en Chipre e a de Semail en Omán e os EAU. Estas ofiolitas foron obducidas cando se pechou o océano de Tetis no Mesozoico.
The Addams Family (filme)
The Addams Family é un filme estadounidense de comedia e fantasía dirixido por Barry Sonnenfeld que foi estreado en 1991. Está baseado nos debuxos animados homónimos creados por Charles Addams. O filme foi desenvolvido orixinalmente por Orion Pictures (que daquela posuía os dereitos da serie de televisión na que se baseou). Por mor dos problemas financeiros do estudio Paramount Pictures fíxose responsable de rematar o filme e escargouse da distribución en América do Norte, mentres que Orion mantivo os seus dereitos internacionais.
Iberia Líneas Aéreas de España
Fundación
Nos primeiros anos comezan a establecerse as primeiras rutas entre cidades da península, as illas Canarias e algunhas cidades da costa do norte de África.
Air Nostrum (Iberia Rexional)
A frota de Air Nostrum en febreiro de 2011 estaba composta por 66 aeronaves, cunha idade media de 9,1 anos.
Libro de horas
Como numerosos libros de horas están ilustrados, constitúen a fonte dunha importante documentación iconográfica da vida, en especial para os séculos XV e XVI, e tamén sobre o cristianismo tardomedieval.
Ramón Varela Núñez
Traxectoria
Dous anos máis tarde trasladouse de novo a Santiago xa como catedrático de histoloxía e anatomía patolóxica, onde ocupou diversos cargos administrativos tanto na facultade como no equipo reitoral da universidade, e onde foi decano de medicina entre 1970 e 1978. A súa liña principal de investigación foi a patoloxía tumoral.
O Porto Pequeno, Cabaneiro, Abadín
O Porto Pequeno é un lugar da parroquia de Cabaneiro, no concello lugués de Abadín, na comarca da Terra Chá. Tiña 9 habitantes en 2015 (1 home e 8 mulleres) segundo datos do IGE. Iso supón unha diminución da poboación respecto a 2010 cando tiña 11 habitantes (1 home e 10 mulleres).
Espazo-tempo
Introdución
Onde:
Referencial
Os intervalos espazo-tempo, concibidos nunha variedade (termo matemático), definen unha métrica pseudo-euclidiana chamada de Métrica de Lorentz. Esta métrica é similar á das distancias no espazo euclidiano. Con todo, nótese que en canto que as distancias son sempre positivas, os intervalos espazo-tempo poden ser positivos, nulos ou negativos. Os acontecementos cun intervalo de espazo-tempo cero son apenas separados pola propagación dun light cones(?)|sinal luminoso. Os acontecementos cun intervalo de espazo-tempo positivo situanse no seu futuro ou pasado recíproco, sendo o valor do intervalo definido polo tempo propio medido por un observador viaxando entre eles. O espazo-tempo, vista á luz desta métrica pseudo-euclidiana, consitúe unha variedade pseudo-Riemanniana.
Restrinxíndonos á física Newtoniana, os acontecementos aparecen como un único espazo-tempo. Nese caso referimonos á relatividade de Galileu, sendo o sistema de coordenadas relacionado coas Transformacións de Galileu. Con todo, como as distancias espaciais consideranse independentemente das distancias temporais, tal espazo-tempo poderá ser decomposto arbitrariamente, o que non poderá acontecer á luz da relatividade xeral.
Bardaos, Tordoia
Santa María de Bardaos é unha parroquia que se localiza no norte do concello de Tordoia. Segundo o IGE en 2022 tiña 447 habitantes (244 mulleres e 203 homes) distribuídos en 7 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 700 habitantes.
Artes plásticas
Valor
Grao de claridade ou escuridade dunha cor (branco e negro), debido á presenza de branco ou negro no mesmo. O valor non depende da cor en si, senón dos tons próximos: por exemplo o amarelo, é unha cor moi clara, ten un valor inferior a un verde ou violeta.
A Barosa, Carucedo
A Barosa é unha localidade do concello de Carucedo, na comarca do Bierzo, provincia de León. A Barosa contaba en 2008 con 28 habitantes dos 646 totales de Carucedo.
Ácido hialurónico
O ácido hialurónico, tamén chamado hialurona ou hialuronato (desprotonado), é un heteropolisacárido aniónico, non sulfatado do grupo dos glicosaminoglicanos presente na matriz extracelular dos tecidos conectivos, epitelial, e nervioso. É único entre o grupo dos glicosaminoglicanos porque non está sulfatado, se forma na membrana plasmática e non no aparato de Golgi como os demais, e pode ser enorme, con pesos moleculares que a miúdo son de millóns de daltons. É un dos compoñentes principais da matriz extracelular, e contribúe significativamente á proliferación e migración celular, e pode estar implicado na progresión dalgúns tumores malignos.
Produción e importancia económica
O uso cada vez maior do ácido hialurónico en cirurxía estética e outras aplicacións fixo que a produción da substancia adquirise cada vez máis importancia industrial. En 2004 o kg máis barato desta substancia estaba arredor de 5.000 euros. miniatura|O ácido hialurónico adoita obterse de fontes naturais como as cristas dos galos. O ácido hialurónico non pode obterse por síntese química, senón só por técnicas de bioenxeñaría con procesos de fermentación bacteriana do ácido urónico. O Bacillus subtilis foi modificado xeneticamente recentemente para producir hialurona humana por un método patentado. Pero o máis común é a súa produción a partir de fontes naturais. As fontes máis utilizadas son as cristas dos galos, as aletas de escualos e o cordón umbilical. En concreto, a crista dos galos é esencialmente unha gran superficie de pel, que contén ácido hialurónico e que aumenta a concentración desta substancia en resposta á testosterona. As galiñas tamén presentan este composto, pero en menor proporción.
Papel do ácido hialurónico na curación de feridas
A pel é unha barreira que nos separa do ambiente externo e actúa impedindo a entrada de axentes infecciosos no corpo. Pero unha vez que a pel foi danada por unha ferida, os tecidos que están debaixo están expostos á infección; por tanto, é moi importante que exista unha curación rápida e efectiva que reconstrúa esta barreira. A curación das feridas na pel é un proceso complexo, e inclúe diversas interaccións que se inician pola hemostase e a liberación de factores derivados das plaquetas. As seguintes fases polas que se pasa son: inflamación, formación de tecido granular, reepitelización e remodelación. O ácido hialurónico probablemente xoga un papel multifacético na mediación destes procesos que teñen lugar na célula e na matriz extracelular. As funcións que se propuxo que exerce o ácido hialurónico na curación das feridas explícanse a continuación.
Inflamación
Nos procesos de inflamación xéranse moitos factores biolóxicos, como factores de crecemento, citocinas, eicosanoides etc. Estes factores son necesarios para as seguintes fases do proceso de curación da ferida porque promoven a migración de células inflamatorias, fibroblastos, e células endoteliais cara ao lugar da ferida.