cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Terraformación
Terraformando Venus
Outro xeito sería transformar a atmosfera de Venus facendo reaccionar o CO2 da atmosfera co magnesio ou calcio achegados externamente para converter o dióxido de carbono en carbonato magnésico ou carbonato cálcico respectivamente.
Terraformando Europa
miniatura|[[Galileo (nave espacial)|Sonda Galileo a carón de Ío con Xúpiter ó fondo.]]
1133
Mortes
Historia ano a ano
Helios Gómez
Posguerra
Volto a deter por unha escura causa de asociación ilegal, foi novamente ingresado na cadea. Alí pintou, nun oratorio do Cárcere Modelo de Barcelona, o fresco A Capela Xitana, posteriormente encalado, e escribiu un corpus poético. Ficou no cárcere ata 1954, a pesar de existir unha orde de liberdade desde 1950. O 19 de setembro de 1956 morreu en Barcelona.
Obra
Máis tarde do seu exilio en Europa, publicou en Bruxelas o seu terceiro álbum Viva Octubre, debuxado na súa estancia na cadea. Prologado polo escritor francés Jean Cassou, os seus debuxos en tinta negra manteñen a mesma execución formal da súa anterior obra, mantendo a súa dura crítica social. Adicados aos sucesos revolucionarios que había pouco vivira, son debuxos no mesmo xeito do seu anterior álbum, describindo a dura represión vivida.
Logo da guerra apareceron 4 debuxos en tinta titulados Horrores de la Guerra, agora nunha colección particular. Estes debuxos, de data descoñecida, son obras de perfección e detalle coidados ao máximo, describindo minuciosamente as miserias da contenda.
Alfredo Sánchez Monteseirín
Estudou nos Escolapios. Máis tarde realizou o Curso de Orientación Universitaria (COU) no Instituto “M. Montañés”, para terminar licenciándose en Medicina e Cirurxía na Facultade de Medicina da Universidade de Sevilla.
Escudo de Asturias
Historia e lexislación
Enriba unha coroa real, pechada, que é un círculo de ouro, con pedras preciosas composto de oito floróns de follas de acanto, visibles cinco, interpoladas de perlas, e de cuxas follas saen senllos diademas sumados de perlas que converxen nun mundo de azul, co semi meridiano e o ecuador de ouro, sumado de cruz de ouro. A coroa forrada, de vermello.
Bella Hadid
Traxectoria
Hadid e os seus irmáns criáronse nun rancho en Santa Barbara e máis tarde mudaríanse a Malibú mentres aínda estaba na escola elemental.
Sendo adolescente, Hadid foi xinete e tivo opcións para asistir ós Xogos Olímpicos de 2016 en Río de Xaneiro, mais tivo que deixar a competición en 2013 por mor de sufrir a doenza de Lyme. Non foi anunciado que padecía Lyme até outubro de 2015. Foi diagnosticada coa enfermidade no 2012.
Vida persoal
O 22 de xullo de 2014, Hadid foi arrestada por conducir baixo a influencia do alcohol. A licenza do seu carné foi suspendida por un ano e foi condenada a seis meses de liberdade condicional. Hadid tamén foi sentenciada a realizar 25 horas de servizo comunitario e asistir a 20 horas de reunións de Alcohólicos Anónimos.
Soiuz 7K-OK
Características
O desenvolvemento da Soiuz 7K-OK foi aprobado en decembro de 1963, nos inicios da carreira espacial. Non estivo lista ata 1966, en que fixo o seu debut. A 7K-OK foi a primeira nave espacial en facer un acoplamento espacial completamente automatizado xunto cun intercambio de tripulacións entre naves, sentando as bases para as operacións coas futuras estacións espaciais Saliut e Almaz. Tiña capacidade para levar tres cosmonautas a bordo e era lanzada por foguetes Soiuz 11A511 desde o cosmódromo de Baikonur.
Elizabeth Clarke Wolstenholme Elmy
Elizabeth Clarke Wolstenholme Elmy, nada en Cheetham Hill, Manchester o 30 de novembro de 1833 e finada o 12 de marzo de 1918, foi unha muller feminista e sufraxista británica, ensaísta e poeta, quen tamén escribiu baixo os pseudónimos E e Ignota.
Traxectoria
Filla dun pastor metodista, perdeu á súa nai pouco despois de nacer, e ó seu pai ós catorce anos. Foi educada pola súa sogra Mary Lord. Só foi á escola durante dous anos, á Moravian School de Fulneck, preto de Leeds, mais a súa educación na casa foi abondo para permitirlle converterse en mestra nunha escola para nenas en Boothstown, preto de Worsley. Axiña fíxose cargo da administración da institución. A comezos da década de 1860 creou o Manchester Board of Schoolmistresses co obxectivo de organizar a educación feminina e de dar un ensino de tipo universitario ás futuras mestras. Foi moi activa na North of England Council for the Promotion of the Education of Women que tiña un obxectivo semellante. Participou na redacción de capítulos sobre educación do Woman's Work and Woman's Culture de Josephine Butler en 1869. Elizabeth Wolstenholme coidaba que a educación das mulleres lles permitiría acadan a independencia económica.
División (matemáticas)
Divisor \,
Táboa
O algoritmo realízase da forma seguinte:
Agora trátase de atopar o máximo cociente que multiplicado polo divisor sexa menor que as dúas primeiras cifras do dividendo (ou tres na excepción sinalada).
As dúas primeiras neste caso 1<2. 16:2=8. 8x23=184; 169<184. Polo que consideramos unha unidade menos, 7x23=161, cuxo resto con 169 é 8. Báixase agora a cifra seguinte do dividendo 3, formándose agora o número 83. 8:2=4; 4x23=92; 83<92. Tómase o 3. 3x23=69; 83-69=14.
Dividir dous polinomios
1. Ordénanse os polinomios dados con respecto a unha letra. Se falta algún termo para ordenar o dividendo, déixase o espazo ou se pon cero.
Estevo Nemanjić
Biografía
Estevo casou, entre 1185 e 1187, con Eudocia Angelina, a filla máis nova do emperador bizantino Aleixo III Anxo e Eufrósine Ducas, e neta do emperador Isaac II Anxo.
Medios Digitales de Galicia
No ano 2006 o equipo municipal de goberno de Santiago de Compostela adxudicou dúas parcelas no solo industrial de Amio (no Polígono industrial do Tambre) a Medios Digitales de Galicia S.A. para a creación dun centro de produción de televisión dixital terrestre. O Concello santiagués valorou aspectos como as novas tecnoloxías e a creación de emprego á hora de adxudicar estes terreos.
A canle de TDT creada foi V Televisión, que comezou a emitir en probas o 9 de marzo de 2010, e deixou de funcionar o 1 de xaneiro de 2018, xusto despois das badaladas, cando a canle pasou a negro e deixou de emitir, sen mira de axuste,
Morfran
Co nome de Morfran podémonos referir a:
Kevin Carter
Traxectoria
Tras isto, pasou de reporteiro a fotógrafo de natureza. Sufriu dous duros golpes: por un lado, a presión da crítica e por outro o asasinato do seu amigo Ken Oosterbroek o 18 de abril de 1994, mentres cubría un tiroteo en Tokoza (Xohanesburgo). Dise que anos antes xa intentara suicidarse, que fumaba "White Pipe" -unha mestura de marihuana, metacualona e barbitúricos-, que tiña graves problemas familiares e unha personalidade algo desordenada -perdía os seus carretes en avións e aeroportos-, que era depresivo e tiña unha vida caótica, cunha manchea de experiencias tráxicas.
Cecil B. DeMille
Traxectoria
Tras sufrir un ataque ao corazón mentres filmaba Os dez mandamentos a súa saúde viuse resentida e finou en 1959.
Antena 3 (Portugal)
Historia
Fundada o 26 de abril de 1994, destaca por promover a nova música portuguesa (ao longo dos anos descubríronse algunhas das máis importantes bandas nacionais do país) e ten como slogan o lema "A primeira vez é sempre na 3".
O Muíño Grande, Insua, Ortigueira
O Muíño Grande é un lugar da parroquia de Insua no concello coruñés de Ortigueira na comarca do Ortegal. Tiña 5 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 2 homes e 3 mulleres, o que supón unha diminución con relación ao ano 2000 cando tiña 8 habitantes.
Man-in-the-middle attack
EXEMPLO
3. Bob responde coa súa clave de cifrado:
Alice    Mallory     ← [A clave de Bob ] Bob
Neste exemplo móstrase a necesidade de que Alice e Bob teñan algunha maneira de asegurarse de que realmente están usando as claves públicas de cada un, en lugar da clave pública dun atacante. Do contrario, tales ataques son xeralmente posibles, en principio, contra calquera mensaxe enviado con tecnoloxía de clave pública. Unha variedade de técnicas pode axudar a defenderse contra este tipo de ataques.
CASOS NOTABLES
En 2011, unha violación da seguridade da autoridade de certificación holandesa DigiNotar resultou na emisión fraudulenta de certificados. Posteriormente, os certificados fraudulentos usáronse para realizar ataques de home no medio.
Lactóxeno placentario humano
miniatura|dereita|300 px|Estrutura cristalina do HPL. O lactóxeno placentario humano (HPL) ou somatomamotropina coriónica humana, é unha hormona polipeptídica producida pola placenta. A súa estrutura é similar á hormona do crecemento humana. A súa función consiste en modificar o metabolismo das mulleres durante o embarazo para facilitar a subministración de enerxía ao feto. O HPL ten propiedades anti-insulina. Catro horas despois do parto e expulsión da placenta, o HPL no plasma sanguíneo volve a valores indetectables.
Niveis
É secretado polo sincitiotrofoblasto e placenta. O lactóxeno placentario humano só está presente durante o embarazo e os niveis sanguíneos son proporcionais ao crecemento do feto e a placenta. Os niveis máximos atínguense cara ao final da xestación, usualmene con valores de 5–7 mg/L. En embarazos múltiples os niveis desta hormona son máis elevados. Pequenas cantidades penetran na circulación fetal.
Funcións
En ensaios biolóxicos o HPL imita a acción da prolactina, pero aínda non está claro se posúe un papel na lactación.
O HPL afecta o metabolismo da xestante; produce un aumento da resistencia ao efecto da insulina, aumentado os niveis sanguíneos de glicosa, con diminución da captación desta polo organismo da nai, o que produce unha maior dispoñibilidade de glicosa para a nutrición fetal. O HPL induce a lipólise coa liberación de ácidos graxos. Por medio deste mecanismo a nai utiliza como combustible, en parte, os ácidos graxos en lugar de glicosa, entanto que o feto ten á súa disposición unha maior proporción relativa de glicosa. Os corpos cetónicos produto do metabolismo dos ácidos graxos poden pasar a barreira placentaria e poden ser usados polo feto. Estes axustes permiten garantir a nutrición fetal aínda en casos de malnutrición materna.
Gran Župan
O Gran Župan máis notábel foi Estevo Nemanja, o fundador da dinastía Nemanjić, que sucedeu á dos Vlastimirović e gobernou Serbia durante varias décadas.
Estatística de Bose-Einstein
A estatística de Bose-Einstein redúcese á estatística de Maxwell-Boltzmann para enerxías suficientemente elevadas.
Mesopotamia
miniatura|upright|Mapa que mostra a extensión de Mesopotamia. Móstranse [[Washukanni, Nínive, Hatra, Assur, Nuzi, Palmira, Mari, Sippar, Babilonia, Kish, Nippur, Isin, Lagash, Uruk, Alejandría de Susiana e Ur, de norte a sur.]] miniatura|upright|Unha vista satelital moderna de Mesopotamia (outubro de 2020). miniatura|upright|Mapa da Mesopotamia Mesopotâmia (do grego antigo Μεσοποταμία; composto de μέσος, "meio", e ποταμός, "río", ou sexa "[terra] entre dous ríos") é a zona do sistema fluvial Tigris-Éufrates, que na actualidade abarca aproximadamente á maior parte dos actuais Iraq e Kuwait, así como partes orientais de Siria e rexións ao longo das fronteiras entre Turquía-Siria e entre Irán-Iraq.
Historia
O sur da rexión os sumerios, que construíron primeiras cidades das que ten coñecimento a humanidade, como Ur e Lagash, foi un proceso longo desde os primeiros asentamentos permanentes datados no 5500 a.C. ata as primeiras cidades xa no 3500 a.C. A partir do III milenio a. C. desenvólvense cidades como Ur, Uruk, Nipur, Quis, Lagash e Eridu así como a rexión de Elam e intensifícase a actividade comercial entre elas. Os templos comezan a xestionar a economía e constrúense numerosos cigurat.
Os restos arqueolóxicos son limitados, polo que non é posible definir con exactitude como se desenvolvía a organización política e social nalgunhas destas primeiras cidades. Unha das fontes de referencia para o estudo de Mesopotamia, ademais dos documentos achados nas escavacións da rexión, é a Biblia. Nela faise referencia ás cidades de Ur, Nínive e Babilonia. Os autores da antigüidade como Heródoto, Beroso, Estrabón e Eusebio tamén fan referencias a Mesopotamia. Por tanto, ao estudar Mesopotamia hai que prestar atención á construción dunha protohistoria baseada en probas fragmentarias e escasas, xa que as escavacións só comezan a partir do século XIX, e aínda hoxe quedan ao descuberto moitas lagoas.
A Mesopotamia tamén é coñecida como o "Crecente Fértil", (de Lúa crecente), por ter o formato dunha Lúa crecente e de ter un chan fértil.
Estoma
Funcións e características
miniatura|dereita|250px|Imaxe ao [[microscopio de varios estomas (coloreados)]] Son usados para o intercambio gasoso co medio. O osíxeno e dióxido de carbono son intercambiados co ambiente a través destes poros. A adquisición de dióxido de carbono e o intercambio de osíxeno son fundamentais para que se desenvolvan os procesos de fotosíntese e respiración das plantas. Con todo, a súa apertura tamén provoca a perda de auga da planta en forma de vapor a través do proceso denominado transpiración.
Mesopotamia
Templo branco
O templo branco é un famoso edificio Uruk construído con ladrillos na parte superior dunha montaña. O templo estaba dedicado ao deus do ceo, Anu, e estaba pintado todo de branco. Os habitantes de Uruk crían que os deuses podían habitar estas rexións.
Escritura (3500-1500 a.C.
Nunha etapa posterior, a escritura mesopotámica empezou a utilizar símbolos fonéticos e símbolos determinativos, como os xeroglíficos exipcios. Sería, a grandes liñas, coma se utilizásemos a figura dunha cadeira e outra dunhas rodas para dicir cadeira de rodas en galego. En inglés, sería coma se unísemos a figura dun pé e un balón para dicir football. Neste tipo de escritura, cada símbolo representa un son, pero tamén pode representar unha idea xeral, como é o caso dos determinativos. Isto significa que, por exemplo, despois de escribir a palabra "muller" a partir de fonemas, poderíase colocar inmediatamente despois un debuxo dunha muller para dar a idea xeral da palabra (evitando confusións entre significados de palabras coa mesma pronuncia).
Mesopotamia na cultura popular
Durante séculos a memoria sobre Mesopotamia conservouse en occidene só a través do que dicía dela a Biblia sendo motivo de moitas composicións artísticas, sobre todo na pintura co mito da torre de Babilonia. Porén tivo unha forte competencia co Antigo exipto á hora de captar a atención, incluso no campo da literatura, onde a maioría de novelas históricas tratan sobre o mundo grecorromano e exipcio.
Volta a Cataluña 2016
A carreira venceuna o ciclista colombiano do Movistar Team, Nairo Quintana. Detrás del rematou o español do Tinkoff Alberto Contador e de terceiro o irlandés do Etixx Quick-Step Dan Martin.
Leoncio Bescansa
Traxectoria
Bescansa era fillo do comerciante coruñés Fermín Bescansa e de Cándida Casares Teijeiro, filla á súa vez do químico Antonio Casares Rodríguez.
Infancia
miniatura|Grupo de nenos palestinos en Yenín. Neno, desde o punto de vista do seu desenvolvemento psicobiolóxico, é a denominación atribuída a toda criatura humana que non acadou a puberdade. Como sinónimo de infantil ou pueril, o termo aplícase a quen non é considerado adulto.
Carlos do Carmo
Carlos do Carmo.|miniatura
Carlos Alberto do Carmo Almeida, nado en Lisboa o 21 de decembro de 1939 e finado o 1 de xaneiro de 2021, coñecido artisticamente como Carlos do Carmo foi un cantante portugués que acadou dimensión internacional a través do fado.
Linguas de Acerbaixán
En Acerbaixán o idioma dominante e oficial é o azarí menos na rexión separatista de Artsakh, non recoñecida internacionalmente, que o idioma predominante e oficial auto-proclamado é o Armenio. Noutras zonas do país fálanse (minoritariamente) as linguas: Ávaro, Budukh, Khinalug, Krits, lezguio, Rutul, Talish, Tat, Tat-Xudeu, Tsakhur, Udi e Xeorxiano, que non teñen oficialidade ningunha.
Carlos do Carmo
Traxectoria
José María Nóbrega acompáñao na guitarra dende fai 36 anos. Foi homenaxeado en 2003 con motivo dos seus 40 anos de carreira musical.
Revolución dos Caraveis
Preparación
A primeira reunión clandestina de capitáns realizouse en Bissau, o 21 de agosto de 1973. Unha nova reunión, o 9 de setembro de 1973 no Monte Sobral (Alcáçovas) dá orixe ó Movimento das Forças Armadas, formado por un grupo de militares de esquerdas que se radicalizaran a causa do fracaso da guerra colonial. No día 5 de marzo de 1974 apróbase o primeiro documento do movemento: "Os Militares, as Forças Armadas e a Nação". Este documento ponse a circular clandestinamente. No día 14 de marzo Caetano, obrigado pola vella garda do réxime, expulsa ós xenerais Spínola e Costa Gomes de cadanseu cargo no Estado-Maior General das Forças Armadas, alegando que estes recusaran de participaren nunha cerimonia de apoio ó réxime. Con todo, a verdadeira causa da expulsión dos dous xenerais foi ter escrito o xeneral Spínola, coa cobertura de Costa Gomes, un libro, "Portugal e o Futuro", no cal, por primeira vez un alto cargo defendía a necesidade dunha solución política para as revoltas separatistas nas colonias e non unha solución militar. No día 24 de marzo a última reunión clandestina decide o derrube do réxime pola forza.
Movementos militares durante a Revolución
No Norte, unha forza do CICA 1 liderada polo Tenente-Coronel Carlos Azeredo toma o Quartel-General da Região Militar do Porto. Estas forzas son aumentadas con forzas chegadas de Lamego. Forzas do BC9 de Viana do Castelo toman o Aeroporto de Pedras Rubras. E forzas do CIOE toman a RTP e o RCP no Porto. O réxime reaccionou, e o ministro de Defensa ordenou ás forzas localizadas en Braga avanzar sobre Porto, pero non foi obedecido, xa que estas tíñanse adherido ó golpe. Á Escola Prática de Cavalaria, que partiu de Santarém, tocoulle o papel máis importante: a ocupación do Terreiro do Paço. As forzas da Escola Prática de Cavalaria eran comandadas polo entón comandante Salgueiro Maia. O Terreiro do Paço foi ocupado a primeiras horas da mañá. Salgueiro Maia moveu, máis tarde, parte das súas forzas para o Cuartel do Carmo onde se encontraba o xefe do goberno, Marcelo Caetano, que ó final do día se rendeu, facendo, aínda así, a esixencia de entregaren o poder ó Xeneral António de Spínola, que non formaba parte do MFA, para que o "poder non caíse na rúa". Marcelo Caetano partiu, despois, para Madeira, rumbo ó exilio no Brasil, xunto con Americo Thomaz, para non volver endexamais.
San Brais, Mañufe, Gondomar
Patrimonio
Pazo de Moldes e capela de San Brais
O Pazo de Moldes, tamén coñecido como Casa Forte de Moldes ou Pousa de San Blas é un antigo couto sobre o que foi edificada unha casa grande galega arredor do século XIV. Canda ela, unha capela baixo advocación de San Brais, sede dunha romaxe tradicionais da parroquia de Mañufe. No século XXI, inda que con algunha reforma no exterior, mantén en boa conservación as súas estruturas, sendo utilizada como vivenda familiar.
Intolerancia á lactosa
Test de tolerancia á lactosa
Cando se considera a necesidade de confirmación, é importante distinguir a intolerancia á lactosa da alerxia ao leite, a cal é unha resposta inmune anormal (usualmente) ás proteínas do leite. Xa que a intolerancia á lactosa é o estado frecuente, non se require normalmente un diagnóstico médico. Porén, se a confirmación é necesaria, están dispoñíbeis tres probas:
Nos individuos que padecen unha deficiencia de lactase, a lactosa que o organismo é incapaz de absorber pasa en forma libre cara ao colon (ao non haber absorción, o glícido segue o percrorrido entérico normal). Durante o seu tránsito polo intestino, as bacterias alí presentes degradan a lactosa produciendo gran cantidade de hidróxeno libre. Este gas, unha vez no intestino groso, é absorbido polo torrente circulatorio para ser eliminado a través das vías respiratorias (sistema respiratorio). Deste modo, cando un suxeito que ten intolerancia á lactosa inxiere 50 g deste azucre, a súa excreción de hidróxeno por medio do aire expirado aumenta considerabelmente tras dita sobrecarga e durante varias horas despois. Este test é un método rápido e bastante fiábel para detectar a malabsorción de lactosa.
Manexo da intolerancia á lactosa
Dado que a tolerancia individual á lactosa varía, de acordo co Instituto Nacional de Saúde dos Estados Unidos «o control dietario da intolerancia á lactosa depende de que as persoas aprendan a través do ensaio e erro canta lactosa pueden manexar».
Produtos alternativos
A industria láctea creou produtos de calidade baixos en lactosa ou incluso libres da mesma para substituír o leite normal. O leite sen lactosa pode producirse facendo pasar o leite polo enzima lactase unido a un transportador inerte: unha vez que a molécula de lactosa se escinde desaparecen os síntomas asociados á mesma.
Mountfield, East Sussex
miniatura|250px|Vista de Mountfield.
Mountfield é unha vila e unha parroquia civil do distrito de Rother, en East Sussex, Inglaterra.
Walter Wolf Racing
1978-1979
O equipo segue sendo o mesmo para a tempada. Postlethwaite produciu o WR5, un coche novo para a éra de efecto solo. Este non apareceu ata o Gran Premio de Bélxica. Scheckter terminou cuarto en España e segundo en Alemaña pero o camiño pronto WR5 feito para o WR6 coa que terminou o ano cun terceiro lugar no Gran Premio dos Estados Unidos e o segundo no Canadá. Terminou sétimo na Campionato do Mundo.
Un Wolf WR1 Racing exhíbese no Canadian Motorsport Hall of Fame.
Ireneo de Lión
Contra as herexías
A obra foi escrita en grego en 180, mais axiña traducida ao latín. Ten cinco volumes ou libros. No primeiro Ireneo fala dos gnósticos valentinianos e os seus predecesores, quen fai remontar a Simón o Mago. No segundo libro tenta probar que o valentinianismo non ten méritos doutrinais. No terceiro pretende demostrar a falsidade desa herexía con evidencias que colle dos evanxeos. O cuarto libro consiste en ditos de Xesús, e Ireneo salienta a unidade do Antigo testamento cos Evanxeos. No último volume Ireneo céntrase en máis ditos de Xesús e ademais nas cartas de Paulo o Apóstolo.
A unidade da historia da salvación
A énfase de Ireneo na unidade de Deus reflíctase na súa correspondente énfase na unidade da historia da salvación. Ireneo insiste repetidamente en que Deus comezou o mundo e que vela por el desde ese acto creativo; todo o que aconteceu é parte do seu plan para a humanidade. A esencia deste plan é un proceso de maduración: Ireneo cre que a humanidade foi creada inmatura e que Deus quixo que ás súas criaturas levase moito tempo crecer e asumir a semellanza divina. Así, Adán e Eva foron creados nenos. A súa Caída, pois, non foi unha total rebelión, senón máis ben unha desobediencia infantil, un desexo de crecer antes de tempo e ter todo inmediatamente. Todo o que aconteceu desde entón foi, polo tanto, planeado por Deus para axudar á humanidade a superar ese incidente inicial e alcanzar a madurez espiritual. O mundo foi intencionadamente deseñado por Deus como un lugar difícil, onde os seres humanos son forzados a tomar decisións morais, pois só desta forma poden madurar como axentes morais. Irineu compara a morte co gran peixe que tragou a Xonás: só nas profundidades do ventre da balea Xonás podería volverse a Deus e actuar de acordo coa vontade divina. Do mesmo xeito, a morte e o sufrimento parecen males, pero sen eles nunca se podería chegar a coñecer a Deus.
Segundo Ireneo, o punto alto da historia da salvación é a chegada de Xesús. Para Ireneo, a Encarnación de Cristo foi destinada por Deus antes que El determinara que a humanidade sería creada. Ireneo desenvolve esta idea baséandose en ''Rom. 5:14'', dicindo que "Por canto El tiña unha pre-existencia como un Ser salvífico, era necesario que o que pode ser salvado tamén fose chamado á existencia, a fin de que o Ser que salva non existise en balde." Algúns teólogos afirman que Irineu cría que a Encarnación ocorrería mesmo se a humanidade nunca pecara; pero o feito de que pecara determinou o papel del como o salvador.
Uso das epístolas paulinas
En Ireneo moitos aspectos da presentación da historia da salvación dependen das epístolas de Paulo. A concepción da salvación que tiña Ireneo depende moito de como é entendida nas cartas de Paulo. Ireneo por primeira vez trae á luz o tema da vitoria sobre o pecado e o mal que produciu a morte de Xesús. A intervención de Deus salvou a humanidade da caída de Adán e da maldade de Satanás. A natureza humana uniuse coa de Deus na persoa de Xesús, permitindo así a natureza humana vencer o pecado. Paulo escribe sobre o mesmo tema, que Cristo veu para instituír unha nova orde, e que estar baixo a Lei, é estar baixo o pecado de Adán (Rom. 06:14, Gal. 05:18).
Thérèse Clerc
Activista en Montreuil
Thérèse Clerc apareceu no filme documental de Sebastien Lifshitz, Les Invisibles, lanzado en 2012. Destacou a intolerancia da sociedade francesa contra os homosexuais durante a década de 1960, momento en que foi considerado como un "flaxelo social". Ao final da súa vida, falou abertamente da súa homosexualidade, mantendo relacións ata a vellez. Sébastien Lifshitz rodou unha película sobre as últimas semanas de vida de Thérèse Les vies de Thérèse, segundo os seus desexos, nunha desacralización do tabú do corpo moribundo.
Ireneo de Lión
Cristo como o Novo Adán
Para Ireneo, a presentación que fai Paulo da Lei antiga (a Alianza mosaica) nesta pasaxe indica que a Lei antiga revelou a pecaminosidade dos homes, pero que non puido salvalos. Explica que a Lei "só puxo de relevo o pecado, pero non o destruíu. Pois o pecado non tiña dominio sobre o espírito, senón sobre o home". Como os seres humanos teñen unha natureza física, non poden ser salvados por unha lei espiritual. En vez diso, precisan dun Salvador humano. Por iso era necesario que Cristo asumira a carne humana. Ireneo resume como encarnado Cristo salva a humanidade cunha declaración que se asemella a Romanos 5:19: "Porque, como pola desobediencia dun só home que foi orixinalmente moldeado dun solo virxe moitos se fixeron pecadores e perderon a vida, foi necesario que, pola obediencia dun só home, que foi orixinalmente nacido dunha virxe, moitos sexan xustificados e reciban salvación". A creación física de Adán e Cristo é salientada por Ireneo para demostrar como a Encarnación salva a natureza física da humanidade.
Gnosticismo valentiniano
No seu artigo titulado O Demiúrgo, JP Arendzen resume o punto de vista valentiniano da salvación do home. Escribe: "Os primeiros, ou homes carnais, tornarán á grosería da materia e finalmente serán consumidos polo lume; os segundos, ou homes psíquicos, xunto co Demiúrgo como o seu mestre, entrarán nun estado intermedio, nin ceo (pléroma ) nin inferno; os homes puramente espirituais ficarán completamente libres da influencia do Demiúrgo e, xunto co Salvador e Achamoth, o seu esposo, entrarán no pléroma desposuídos de corpo (hyle) e alma (psyche) ". Neste forma de entender a salvación, a finalidade da Encarnación foi redimir os Espirituais dos seus corpos materiais. Ao asumir un corpo material, o Fillo tórnase o Salvador e facilita a entrada no pléroma, facendo posible para os Espirituais recibiren o seu corpo espiritual. Con todo, devindo en corpo e alma, o propio Fillo faise unha das persoas que necesitan da redención. Polo tanto, a Palabra descende ao Salvador no seu bautismo no Xordán, o cal libera ao Fillo do seu corpo e alma corruptibles. A súa redención do corpo e da alma entón aplícase aos Espirituais. En resposta a esta visión gnóstica de Cristo, Ireneo selientou que o Verbo se fixo carne e desenvolveu unha soterioloxía que subliñou a importancia do Corpo material de Cristo para salvar a humanidade, como se explicou máis enriba.
Exexese profética
Os primeiros catro libros de Contra as herexías constitúen unha análise e refutación minuciosa das doutrinas gnósticas. O quinto é unha declaración de crenza positiva que contrastando as opinións gnósticas, que presenta como cambiantes e contraditorias, coa fe supostamente inquebrantable da Igrexa. Ireneo recorre ás profecías para demostrar a veracidade do cristianismo.
Roma e os dez cornos
Ireneo amosa a estreita relación entre os acontecementos previstos en Daniel 2 e 7. Roma, o cuarto reino profético, acabaría partida en dez. As dez divisións do imperio son os "dez cornos" de Daniel 7 e os "dez cornos" de Apocalipse 17. Un "corno pequeno", que suplanta tres das dez divisións de Roma, tamén é a aínda futura "oitava" da Apocalipse. Ireneo culmina coa destrución de todos os reinos do Segundo Advento, cando Cristo, a "pedra" profetizada cortada da montaña sen usar as mans, fere a imaxe tras a división de Roma.
2-Mercaptoetanol
Reaccións
O 2-mercaptoetanol reacciona con aldehidos e cetonas para dar os correspondentes oxatiolanos. Por esta razón o 2-mercaptoetanol é útil como grupo protector.
Dumbría
Xeografía
O concello ten unha superficie de 125 km², e abrangue sete parroquias. Os núcleos de poboación máis importantes localízanse arredor dos vales dos ríos Castro e Xallas e o seu principal núcleo urbano é a vila costeira do Ézaro. Dumbría sitúase no Camiño de Santiago cara a Fisterra e Muxía, a uns setenta quilómetros de Santiago de Compostela.
Historia
Durante a guerra da Independencia española as tropas francesas cruzaron o río Xallas pola Ponte Olveira camiño de Cee e Corcubión, derrotando a cativa resistencia ofrecida polos guerrilleiros. Despois destruíron as aldeas de Olveiroa e Hospital, matando a moitos dos seus habitantes. Tamén queimaron o lugar da Fonte Santa. Un dos líderes guerrilleiros era o párroco do Ézaro.
Economía
A estrutura económica está moi diversificada, aínda que predomina o sector primario con tradición agrícola-gandeira. O sector industrial destaca en Buxantes, e no Ézaro concéntrase o sector servizos, principalmente comercio e hostalería.
Linguas de Åland
250px|miniatura|Mapa de Åland. En Åland o idioma oficial é o Sueco, xa que depende totalmente de Suecia.
Moeda aqueménida
A moeda aqueménida é a emitida baixo o poder do Imperio Aqueménida entre o ano 520 a. de C. e o 330 a. de C. O dárico persa foi a primeira moeda de ouro e, en conxunto coa súa correspondente de prata, o siclo, representaron o padrón monetario bimetálico do Imperio Aqueménida Persa.
Con todo, a moeda aqueménida abrangue non só as emisións oficiais en dáricos e siclos, senón tamén outras cuñaxes realizadas por algún gobernadores aqueménidas (sátrapas), como é o caso dos da Asia Menor.
Primeiras cuñaxes da Asia Occidental baixo o Imperio Aqueménida
miniatura|Moeda tipo de [[Creso, a creseida, cuñada en Lidia baixo os reinados de Ciro o Grande a Darío I. Ca. 545-520 a. de C. ]] miniatura|Moeda de [[Licia, cun prótome de touro no anverso e cun motivo xeométrico incuso punzonado no reverso. Ca. 520-470 a. de C.]]
Ciro introduciu a moeda no seu imperio a partir de 546 a. de C., logo da súa conquista de Lidia e a derrota do seu rei Creso, cuxo pai cuñara as primeiras moedas da humanidade. Coa súa conquista de Lidia, Ciro accedeu a unha rexión desenvolvida, cunha metalurxia moi avanzada e xa con medio século de amoedacións, o que facía dese territorio unha das potencias comerciais do seu tempo.
Coa conquista de Lidia e a adopción do seu sistema monetario, o incipiente Imperio Aqueménida alcanzou a supremacía económica. A ceca foi situada en Sardes, daquela capital de todas as satrapías, rexión que abastecía de moeda circulante.
Actividade das cecas
Parece que toda a actividade de cuñaxe dos dáricos e os siclos para todo o imperio estaba centralizada nunha ou, quizais, dúas cecas: en Sardes e, probablemente, en Licia. Sardes mantívose como a ceca central da moeda aqueménida e non hai evidencia doutros obradoiros para as novas moedas aqueménidas durante todo o tempo do imperio. Baseándose nos achados monetarios, Sardes foi con claridade a ceca principal, mais non se pode pechar a posibilidade de que existisen cecas secundarias no suroeste e no noroeste da Asia Menor.
Padróns
Arredor de 395 a. de C., os aqueménidas, encabezados polo sátrapa Farnabazo II, subornaron os estados gregos para atacar Esparta mediante o pagamento de decenas de milleiros de dáricos, que na época estaban a desenvolver unha campaña bélica en Asia Menor dirixidos por Axesilao. Isto supuxo o inicio da Guerra de Corinto. Segundo Plutarco, o rei espartano Axesilao dixo ao saír de Asia "fun expulsado por 10.000 arqueiros persas", en referencia aos dáricos polos deseños dos seus anversos, xa que esa cantidade de diñeiro fora o pagado aos políticos atenienses e tebanos para empezar a guerra contra Esparta.
Deseño
Así mesmo, coñécense na arte sumeria outras representacións do rei como un arqueiro (por exemplo disparando desde o seu carro), polo que esta tipoloxía tamén resultaría natural para esa poboación.
Primeiros intentos de retrato
A partir dos tempos de Alexandre o Grande, a presenza nas moedas dos retratos dos gobernantes emisores converteuse nun estándar ata os nosos días.
Despois das conquistas de Alexandre o Grande
Despois da súa conquista do Imperio Aqueménida, Alexandre o Grande estabeleceu os seus propios sátrapas nos territorios conquistados, algúns deles aqueménidas que eran favorables ao invasor, como Maceo, e outros homes próximos a Alexandre e que colaboraran con el, como Balacros. Varios destes sátrapas, como Balacros, continuaron a tipoloxía da moeda aqueménida nas súas emisións, que máis tarde influíron nas cuñaxes imperiais de Alexandre, producidas, por outra parte, nas mesmas cecas.
Rasmus Bartholin
Achega á ciencia
No campo da astronomía observou os cometas de 1664 e 1665, entre outras observacións astronómicas, e publicou as descricións destes acontecementos en De Cometis Anni 1664 et 1665 opusculum (1665).
Brianza
Xeografía
miniatura|280px|Localización da Brianza na rexión da Lombardía.
Como límites xerais da rexión pódense sinalar a Canle de Villoresi ao sur, o río Adda ao leste, os vales prealpinos do Triángulo de Lariano até o lugar onde o Lambro sobe cara ao norte e o río Seveso ao oeste.
Principais municipios
miniatura|250px|Mapa dos dialectos lombardos. A, lombardo alpino; B, lombardo occidental; C, lombardo oriental; D, trentino occidental; E, dialectos mixtos. O brianzolo, como se ve no mapa, pertence ao occidental.
Francisco Jiménez de Cisneros
Francisco Jiménez de Cisneros ou Ximénez de Cisneros, cuxo nome de pila era Gonzalo, máis coñecido como o cardeal Cisneros, nado en Torrelaguna no 1436 e finado en Roa o 8 de novembro de 1517, foi cardeal, arcebispo de Toledo, primado de España e terceiro inquisidor xeneral de Castela, pertencente á Orde Franciscana (O.F.M. Obs.).
Traxectoria
Foi nomeado provincial da orde franciscana, e acometeu nela unha profunda reforma. Máis tarde reformou o clero secular.
Á morte do cardeal Mendoza en 1495, foi consagrado arcebispo de Toledo no convento de San Francisco de Tarazona, en presenza dos Reis Católicos, o que na Baixa Idade Media era ostentar o maior poder tras a coroa, ao ser Primado de España e chanceler maior de Castela.
Pudia
Taxonomía
Genista florida foi descrita por Carl von Linné e publicado en Systema Naturae, Editio Decima 2: 1157. 1759. Número de cromosomas de Genista florida (Fam. Leguminosae) e táxones infraespecíficos: n=24; 2n=48 Genista: nome xenérico que provén do latín vulgar genĕsta, que, á súa vez, deriva do nome latino clásico da planta genista, que dá nome ao xénero. Deste termo deriva a palabra galega xesta (en portugués: giesta), que ademais de nomear ás especies deste xénero, adoita tamén designar ás especies do xénero achegado Cytisus. As especies do xénero Genista máis ben se coñecen co nome vulgar de piorno. Os reis e raíñas Plantagenet de Inglaterra tomaron o seu nome, planta Genesta ou plante genest, en alusión a unha historia que, cando Guillerme o Conqueridos se embarcou rumbo a Inglaterra, arrincou unha planta que se mantiña firme, tenazmente, a unha rocha e meteuna no seu casco como símbolo de que el tamén sería tenaz na súa arriscada tarefa. A planta foi a chamada planta genista en latín. Porén Guillerme o Conqueridor chegou moito anttes dos Plantagenet e en realidade foi Godofredo de Anjou quen foi alcumado o Plantagenet, porque levaba un ramo de flores amarelas de xesta no seu casco coma unha insignia (genêt é o nome en francés da xesta), e foi o seu fillo, Henrique II, o que se converteu no primeiro rei Plantagenet. Outras explicacións históricas son que Geoffrey plantou este arbusto coma unha cuberta de caza ou que el usábaa para se zoscar a si mesmo. Non foi até que Ricardo de York, o pai dos dous reis Eduardo IV e Ricardo III, cando os membros desta familia adoptaron o nome de Plantagenet, e despois se aplicou retroactivamente aos descendentes de Godofredo I de Anjou como o nome dinástico.
Horta Oest
Xeografía
Os municipios desta comarca son:
Linguas da Illa de Man
O principal idioma da Illa de Man é o inglés, principalmente o dialecto de Man. O Manx é a lingua histórica da illa e só a fala unha mínima parte da poboación.
Uréter
Histoloxía
Da luz ao exterior a parede do uréter pode dividirse nas seguintes capas principais:
Enfermidades
O cáncer ureteral é un tumor propio destes condutos.
Cidade metropolitana de Milán
Demografía
A cidade metropolitana comprende 134 municipios:
Hydrochous gigas
Hydrochous gigas, coñecida vulgarmente como salangana xigante, é unha especie de ave da subclase das neornites, infraclase dos neognatos, orde dos apodiformes, familia dos apódidos e tribo dos colocaliinos (que comprende as salanganas), a única do monotípico xénero Hydrochous.
Erich von Stroheim
Erich Oswald Stroheim, nado en Viena o 22 de setembro de 1885 e finado en Maurepas (Francia) o 12 de maio de 1957 foi un director, produtor e actor austríaco.
Ramon Casanellas
Pasamento
Morreu en 1933 nun accidente de moto, cando se dirixía a Madrid na compaña de Francisco Barrio para asistir a unha reunión do partido. Existiron sospeitas de que o accidente fora un atentado, e Manuel Trueba Miramontes acusou directamente á dirección do Partido de facelo.
José Juan Figueiras
Traxectoria
Tralo seu paso polo club celeste volveu ao Ourense, adestrado por Milo Abelleira. No club ourensán recibiu só 11 goles en 20 partidos na primeira parte da tempada, o que propiciou o seu traspaso no mercado invernal ao Ciudad de Murcia, da Segunda División. O meta vigués fíxose coa titularidade no que restaba de tempada, pero nas seguintes tivo que competir polo posto con Jaime Jiménez. No 2008 o club foi trasladado de Murcia a Granada e o seu nome foi mudado a Granada 74 Club de Fútbol, descendendo ao final da tempada.
Asansol
Asansol é unha cidade da India no estado de Bengala Occidental. A segunda urbe máis importante do estado despois de Kolkata (Calcuta) sitúase a uns 200 km ao noroeste da megalópole. Cabeceira dunha das principais concas mineiras do país, é polo mesmo tamén un gran centro industrial do ferro e aceiro e nó ferroviario de primeira orde (fabricación de locomotoras). Conta cunha poboación nos seus límites administrativos de 475.439 habitantes (censo de 2001) e unha área metropolitana de 1 067 369h.
Instituto Enerxético de Galicia
Obxectivos
Segundo establece a Consellería de Economía e Industria, os obxectivos do INEGA son:
Gran Premio de Bahrain de 2020
Práctica
Hamilton tamén encabezou a segunda sesión, esta vez con Max Verstappen de Red Bull Racing na segunda posición, e Bottas terceiro. A segunda sesión viu dúas veces a bandeira vermella, a primeira vez foi por un accidente de Alexander Albon que saíuse na curva final na que o piloto de Red Bull saíu ileso e a segunda por culpa dun can que andaba pola pista O can saíu ileso do circuíto, logrando escapar por un oco nun dos postos dos comisarios de carreira.
Antiga estación de Vigo
Primeira terminal de pasaxeiros (1878)
O edificio de viaxeiros foi protexido como Ben de Interese Cultural por Resolución do 6 de outubro de 1990 da Dirección Xeral de Patrimonio Histórico e Documental, DOG nº 231 do 23 de novembro de 1990.
Segunda terminal de pasaxeiros (1987)
O 27 de agosto de 2011 pechou a estación de Vigo, procedendo ao progresivo derrubamento de todas as instalacións, incluíndo as naves de mantemento, para proceder á construción dunha estación soterrada a 15 m por debaixo da cota orixinal. Os servizos de pasaxeiros desviáronse á ata a que entón era estación de mercadorías: Vigo-Guixar. Os talleres de mantemento foron trasladados definitivamente á estación de Redondela en xullo de 2012.
Fisterra
Patrimonio
Foi rematado en 1767, por Real Orde de Carlos III. No asalto francés a Fisterra durante a Guerra da Independencia Española sufriu un incendio que comportou a súa destrución. Ata entón contaba con tres frontes e unha nave interior coa dependencia do oficial, o cuartel e a polvoreira. Posteriormente reformouse a nave central, e foi restaurado recentemente.
Husky siberiano
Extremidades
Cando o can está parado e visto desde adiante, os membros obsérvanse moderadamente separados, paralelos e rectos. Os ósos son substanciosos pero nunca pesados. A lonxitude do membro desde o cóbado até o chan é lixeiramente maior que a distancia desde o cóbado até a punta da cruz. Os esporóns dos membros anteriores poden ser extirpados.
Campionato Mundial de Fórmula 1 de 2005
Informes
Alonso asegurou o seu Campionato de Pilotos cun terceiro posto no Gran Premio do Brasil. A pesar de que tanto el como Räikkönen tiñan seis vitorias neste punto da tempada, unha maior consistencia de Alonso significou que el gañase o campionato dúas carreiras antes de rematar a tempada. O Campionato de Construtores foi asegurado por Renault na carreira final, coa sétima vitoria de Alonso no ano. Renault conseguiu o seu primeiro campionato como construtor, anteriormente, só lograra triunfar como provedor de motores, a pesar de gañar dúas carreiras menos que McLaren.
Cambios na regulación
Esta tempada estréanse novas regras tendientes a diminuír a velocidade dos automóbiles, reducir os custos dos equipos de Fórmula 1 e de reducir a enorme diferenza entre equipos da tempada anterior. Estes cambios concéntranse en catro aspectos importantes: O sistema de cualificación para as posicións de saída, o motor, os pneumáticos e a aerodinámica:
Sistema de cualificación
Nas primeiras seis carreiras da tempada utilizouse o novo formato de cualificación, sendo a terceira vez en cinco anos de grandes cambios nas normas de cualificación. Había unha primeira quenda de cualificación o sábado pola tarde, cada piloto tiña dereito a unha volta cronometrada. A orde de partida era o inverso á orde de chegada da carreira precedente. Non había restrición sobre a cantidade de combustible para esta primeira quenda. O resultado desta quenda definía a orde de partida da segunda quenda e, en parte, a posición de partida da carreira.
Motor
Estímase que cada motor debería circular 1.500 km. Se un piloto non termina unha carreira, pode cambiar de motor sen penalización.
Pneumáticos
Cada equipo terá opción entre tres tipos de pneumáticos para chan seco nas prácticas do venres. Do tipo escollido, terán sete xogos dispoñibles: tres para ensaios do venres, tres para quendas de cualificación e carreira e outro para cambiar en caso de picada ou defecto dos pneumáticos. Este cambio só poderá ser autorizado por un Comisario da FIA, na medida que el considere conveniente.
Dram armenio
Primeira serie de moedas
As primeiras moedas, que circularvon desde 1993 ata 2004 foron:
Segunda serie de moedas
As moedas actualmente en circulación posúen as seguintes características:
2016
Febreiro
miniatura|Umberto Eco finou con 84 anos.
Ácido retinoico
O ácido retinoico é un metabolito da vitamina A (retinol) que actúa como mediador das funcións da vitamina A necesarias para o crecemento e desenvolvemento. O ácido retinoico é necesario para os animais cordados, entre os que están os animais superiores, desde peixes a humanos. Durante o desenvolvemento embrionario temperán o ácido retinoico xerado nunha rexión específica do embrión axuda a determinar a posición ao longo do eixe embrionario anteroposterior ao servir como unha molécula de sinalización intercelular, que guía o desenvolvemento da porción posterior do embrión. Actúa a través dos xenes Hox, que controlan finalmente o patrón anteroposterior nas etapas embrionarias iniciais.
Función do ácido retinoico en ausencia dos precursores retinol ou retinaldehido
O ácido retinoico é responsable da maioría da actividade da vitamina A, agás os efectos como pigmento visual que requiren retinal (retinaldehido), e os efectos no metabolismo celular que poden requirir o propio retinol. Ademais, algunhas funcións bioquímicas necesarias para a fertilidade en machos e femias de mamíferos deficientes en vitamina A parecían orixinalmente requirir retinol, pero isto débese a un requirimento da conversión local de retinol a ácido retinoico, xa que o ácido retinoico administrado non chega a tecidos fundamentais a non ser que se administre en grandes cantidades. Deste modo, se os animais se alimentan cunha dieta con só ácido retinoico pero sen vitamina A (retinol ou retinal), non sofren ningún dos efectos de atrofia do crecemento ou de danos epiteliais da falta de vitamina A (tampouco sofren xeroftalmia ou sequidade da córnea). Pero si sofren dexeneración da retina e cegueira, debido á deficiencia de retinal (retinaldehido).
STAR Movies
STAR Movies é unha rede de canles asiática propiedade de Disney Star.
Artur Mas
É tamén presidente da federación de Convergència i Unió (CiU) e presidente de Convergència Democràtica de Catalunya. Foi conselleiro de Política Territorial e Obras Públicas da Generalitat de Cataluña de 1995 a 1997, de Economía e Finanzas de 1997 a 2001 e Conselleiro Xefe (Conseller en Cap) entre 2001 a 2003. Foi o líder da Oposición do Parlamento de Cataluña de maio de 2004 a decembro de 2010.
Traxectoria
Licenciado en Ciencias Económicas e Empresariais, Artur Mas foi concelleiro no Concello de Barcelona (1987-1995) e é deputado no Parlamento de Cataluña desde 1995. Nese último ano foi nomeado conselleiro de Política Territorial e Obras Públicas, cargo que ostentou até finais de 1997, cando foi designado conselleiro de Economía e Finanzas.
Michael O'Hanrahan
Traxectoria
Nado en Newrose (Irlanda), foi o segundo comandante do Terceiro Batallón de Dublín baixo o comandante Thomas MacDonagh, e mantivo este cargo ata que a última hora se adheriu John MacBride. Loitou na fábrica de galletas de Jacob, e ata que o batallón tivo unha participación efectiva mínima no Alzamento, xa que o Exército Británico rodeou a súa posición e non os atacou directamente. Foi condenado a morte por un consello de guerra e fusilado o 4 de maio de 1916. O seu irmán, Henry O'Hanrahan, foi condenado a servidume de por vida polo seu papel no Alzamento de Pascua.
Bos
Certos autores diferenciaron varios xneros para as especies agrupadas en Bos (Bos, Bibos, Novibos e Poephagus), pero os estudos morfolóxicos e xenéticos non deron lugar aínda a un acordo ao respecto. A postura que recoñece como xénero único a Bos é, porén, a maioritaria.
Auguste Villiers de L'Isle-Adam
Jean-Marie-Mathias-Philippe-Auguste de Villiers de L'Isle-Adam, nado en Saint-Brieuc o 7 de novembro de 1838 e finado en París o 18 de agosto de 1889, foi un escritor francés. Destacou como relatista e novelista, sempre dende unha perspetiva literaria marcadamente simbolista, non en van foi amigo íntimo de Mallarmé. Adotia ser considerado un dos referentes do decadentismo nas letras francesas.