cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Historia da electricidade
Robótica e máquinas CNC
A robótica é unha rama da tecnoloxía (e que integra o álxebra, os autómatas programables, as máquinas de estados, a mecánica, a electrónica e a informática), que estuda o deseño e construción de máquinas capaces de desempeñar tarefas repetitivas, tarefas nas que se necesita unha alta precisión, tarefas perigosas para o ser humano ou tarefas irrealizables sen intervención dunha máquina. Esas máquinas, os robots manteñen a conexión de retroalimentación intelixente entre o sentido e a acción directa baixo o control dun ordenador previamente programado coas tarefas que ten que realizar. As accións deste tipo de robots son xeralmente levadas a cabo por motores ou actuadores que moven extremidades ou impulsan ao robot. Cara a 1942, Isaac Asimov dá unha versión humanizada a través da súa coñecida serie de relatos, nos que introduce por primeira vez o termo robótica co sentido de disciplina científica encargada de construír e programar robots. Ademais, este autor expón que as accións que desenvolve un robot deben ser dirixidas por unha serie de regras morais, chamadas as Tres leis da robótica.
Telecomunicacións e Internet
miniatura|100px|esquerda|[[Satélite de comunicacións.]]
Ñu
Migracións
miniatura|370px|Ñus azuis atravesando un río nunha migración. Os ñus son bastante sedentarios, a menos que a herba sa que se alimentan chegue a ser insuficiente. Daquela, realizan grandes migracións estacionais, de moitos quilómetros. Durante a viaxe son acompañados por cebras, gacelas e outros antílopes, formando grupos de máis de 2 millóns de cabezas.
Presidente de Bolivia
Sucesión presidencial
En caso de morte ou incapacidade permanente do Presidente, o Vicepresidente de Bolivia asumiría o cargo. O Presidente do Senado e o Presidente da Cámara de Deputados son terceiro e cuarto na liña de sucesión. Na crise política de 2015, con todas estas posicións esgotadas, Eduardo Rodríguez Veltzé, Presidente da Corte Suprema de Xustiza, asumiu a presidencia. Con todo, baixo a Constitución de 2009, a asunción do poder polo Presidente da Cámara de Deputados automaticamente esixe eleccións nun máximo de 90 días.
Lariño
O topónimo galego Lariño pode referirse a:
Juan Fernández Vilela
Racing de Ferrol
Na tempada 1968/69 disputou 29 partidos de liga e anota sete goles. Ese ano o equipo racinguista mantívose dezasete xornadas invicto en Segunda División e estivo a piques de ascender a Primeira División, rematando o curso na cuarta posición, por detrás de Sevilla, Celta de Vigo e Mallorca.
Pontevedra CF
Na tempada 1980/81 alistouse nas filas do Pontevedra CF, nunha Segunda B na que xogaban entre outros o Celta, o Deportivo da Coruña ou o Racing de Ferrol. O equipo pontevedrés acabou descendendo ese ano a Terceira División e unha tempada e media despois colgou as botas.
Teoría de números alxébricos
Os corpos de números alxébricos, así como os corpos de funcións, son chamados corpos globais. Gran parte da teoría pódese desenvolver de maneira paralela para ambos os tipos de obxectos. A localización consiste na pasaxe dun corpo global a un corpo local: no caso dos corpos de funcións, este procedemento consiste simplemente en dirixir a mirada a un punto en particular da superficie ou variedade estudada, e concentrarse en como as funcións se comportan na súa veciñanza inmediata.
Dirichlet
Usou por primeira vez o principio do pombal, argumento básico de reconto, na demostración dun teorema de aproximación diofantiana, posteriormente chamado teorema de aproximación de Dirichlet. Publicou importantes contribucións ao último teorema de Fermat, para o que probou os casos n = 5 e n = 14, e á lei de reciprocidade bicuadrática. O problema do divisor de Dirichlet, para o que atopou os primeiros resultados, aínda é un problema sen resolver na teoría dos números, a pesar das contibucións posteriores doutros investigadores.
Marie-Anne de La Trémoille
Traxectoria
Volveu casar en segundas nupcias (febreiro de 1675) co príncipe romano Flavio degli Orsini, duque de Bracciano (1620–1698). O príncipe era o xefe da poderosa familia Orsini, era príncipe de Nerola e duque de Bracciano e tiña a esperanza de obter favores financeiros de Luís XIV co seu matrimonio, a pesar das súas moitas posesións.
Cando chegou a París, hospedouse na casa do seu irmán, Antoine-François de La Trémoille, duque de Royan, para posteriormente, en marzo de 1715, visitar en Versalles a Luís XIV, quen a pesar de todo lle concedeu unha pensión vitalicia. O 6 de agosto dese mesmo ano foi despedirse do moribundo rei de Francia en Marly, motivada pola rápida ascensión do seu inimigo, o duque de Orleáns.
Tamaño efectivo de poboación
Variacións no tamaño de poboación
Por exemplo, se o tamaño de poboación é N = 10, 100, 50, 80, 20, 500 durante seis xeracións (t = 6). Entón o tamaño efectivo de poboación é a media harmónica destes, o que dá:
Medida do carácter dioico
ou máis xeralmente,
Varianza do éxito reprodutivo
Porén, en poboacións naturais a varianza é a miúdo maior que isto. A gran maioría dos individuos pode non ter descendencia, e a seguinte xeración procede só dun pequeno número de individuos, polo que
O tamaño efectivo de poboación é entón menor, e vén dado por:
Tamaño efectivo de endogamia
Alternativamente, o tamaño efectivo de poboación pode definirse calculando como cambia o coeficiente de endogamia medio dunha xeración á seguinte, e despois definindo Ne como o tamaño de poboación idealizado que ten o mesmo cambio no coeficiente de endogamia medio que a poboación en consideración. A presentación segue Kempthorne (1957).
Gran Premio de Mónaco de 2011
Valorouse a posibilidade de que a FIA prohibise o uso do DRS, o alerón traseiro móbil, para esta carreira. Os seus motivos eran que os pilotos tomarían demasiados riscos nun circuíto tan revirado e estreito como este, o que podería crear situacións de perigo; ademais de non contar con ningunha recta longa en todo o trazado. Con todo, finalmente decidiuse que se se ía a permitir, a pesar das queixas dalgúns pilotos como Rubens Barrichello, instalando a zona de activación na recta de meta, e prohibindo o seu uso na zona do túnel durante toda a fin de semana.
Survival International
Survival International é unha organización mundial de apoio aos pobos indíxenas, cos obxectivos de defender as súas vidas, protexer as súas terras e decidir o seu propio futuro. Foi fundada en 1969 tras a publicación dun artigo de Norman Lewis no diario británico Sunday Times, no que se expuñan os masacres, o roubo de terras e o xenocidio que se estaban producindo na Amazonia brasileira. Ao igual que moitas das atrocidades que se cometen hoxe, a opresión racista dos indíxenas do Brasil levábase a cabo en nome do "crecemento económico".
Dean Fertita
Traballo en solitario
No 2009 Fertita editou o seu primeiro disco en solitario baixo o nome Hello=Fire. O álbum foi gravado durante un ano e medio cando Fertita e os seus amigos atopaban tempo dispoñible nos estudos, aínda que algúns temas foron compostos tempo antes, durante a xira con Brendan Benson nos anos 2005 e 2006. O álbum inclúe colaboracións dos seus compañeiros en Queens of the Stone Age Troy Van Leeuwen, Joey Castillo e Michael Shuman, así como a de Brendan Benson e a de Michael Horrigan de Afghan Whigs. O álbum auto-titulado editouse o 26 de outubro do 2009 a través do selo Schnitzel Records, e a cancións "Nature of Our Minds" foi o seu primeiro sinxelo. Fertita tiña plans para realizar unha serie de concertos para promocionar o álbum durante o descanso de Queens of the Stone Age, pero despois de unirse a The Dead Weather as actuacións foron canceladas.
Encoro do Eume
Problemas medioambientais
O feito de que o encoro estea situado no corazón do Parque Natural das Fragas do Eume, incluído na Rede Natura 2000 da UE, xunto a outros motivos levaron a que algunhas organizacións ecoloxistas demandaran a súa eliminación. miniatura|750px|center|O encoro do Eume desde o miradoiro da Carboeira en Monfero.
Día
Variación histórica
Os cambios na duración do día durante tempos xeolóxicos foi verificado experimentalmente contando os aneis de crecemento dos corais fósiles. O crecemento de corais relacionado á luz durante o día: como o día é máis ou menos longo, a ruta é máis ou menos ancha, a frecuencia é anual, é posible determinar o número de días ó ano en épocas xeolóxicas.
Comezo do día
No Antigo Exipto e en Mesopotamia, o día empezábase a contar dende o amencer. Na Antiga Grecia, o punto de partida era á noitiña. Na Antiga Roma, empezaba a medianoite, como na actualidade. O día xudeu comeza á tardiña ou á noitiña (cando aparecen tres estrelas de segunda magnitude). A Europa medieval seguiu esta tradición, coñecida como axuste florentino: neste sistema, unha referencia como "dúas horas no día" significaba "dúas horas despois da posta do sol" e, por tanto, o tempo durante a noite debía ser cambiado a un día atrás polo calendario do cómputo moderno. Así, días como Noiteboa, Halloween ou a véspera de Santa Inés son o que quedan das vellas tradicións cando as festas relixiosas iniciábanse as vésperas. A común convención actual referida a un día civil comeza á medianoite, é dicir ás 00:00 (inclusive) e dura 24 horas, até as 24:00 (exclusive).
Sevilla
Xeografía
A superficie do termo municipal é de 140,8 km2e limita ao norte con La Rinconada, La Algaba e Santiponce; ao leste con Alcalá de Guadaíra; ao sur con Dos Hermanas e Gelves e ao oeste con San Juan de Aznalfarache, Tomares e Camas.
Reais Alcázares
miniatura|Patio das Doncelas nos [[Reais Alcázares de Sevilla|Reais Alcázares.]] O Alcázar de Sevilla é o palacio real en activo máis antigo de Europa. Empezou a tomar o seu aspecto actual tras a conquista en 713 de Sevilla polos árabes, quen utilizaron os alcázares como residencia dos seus líderes desde o ano 720. Tras a Reconquista en 1248, foi aloxamento do rei Fernando III de Castela, tomándose por costume ser hospedaxe dos sucesivos monarcas.
Taxonomía
Tipo de taxonomías e escolas taxonómicas
As normas que regulan a creación dos sistemas de clasificación son un pouco arbitrarias. Para comprender esas arbitrariedades (por exemplo, a nomenclatura binomial das especies e a uninomial das categorías superiores a especies, ou a cantidade de categorías superiores á especie, ou a cantidade de categorías taxonómicas e os nomes das mesmas) é necesario estudar a Historia da Taxonomía, que nos deixaron como herdanza os Códigos Internacionais de Nomenclatura aos que deben aterse os sistemas de clasificación. Hoxe estase a debater se cómpre facer reformas substanciais nos Códigos, habendo propostas como son a “taxonomía libre de rangos”, as “marcas de ADN” etc.
No terreo educativo temos a taxonomía de Bloom, unha clasificación dos obxectivos do proceso educativo elaborada polo pedagogo norteamericano Benjamin Bloom que distingue tres dominios ou "categorías" de actividades educativas e seis niveis xerárquicos de comportamento intelectual.
A Folcsonomía (Folksonomy) é un neoloxísmo derivado da palabra taxonomía (non debe confundirse co termo “folk taxonomy” antes comentado) que é usado en informática e que dá nome á categorización colaborativa por medio de etiquetas simples nun espazo de nomes chans, sen xerarquías nin relacións de parantesco predeterminadas. Jon Udell (2004) suxire que o abandono das taxonomías a favor das listaxes de palabras claves non é novidade, e que a súa diferenza fundamental é o intercambio de opinións (feedback) que se atopa na folcsonomía e non na taxonomía.
Historia da taxonomía
As orixes da taxonomía remóntanse ás orixes da linguaxe, cando as persoas chamaban cos mesmos nomes a organismos máis ou menos similares. Este sistema aínda persiste hoxe en día no que chamamos os “nomes vulgares” dos organismos. Estes nomes son útiles na fala cotidiá pero os naturalistas decatáronse de que precisaban un sistema máis universal e rigoroso de nomear aos organismos.
O termo taxonomía foi creado en 1813 empregando a devandita grafía polo botánico suízo Agustin Pyrame de Candolle (1778-1841) na súa Teoría elemental da botánica ou exposición dos principios de clasificación natural da arte de describir e estudar os vexetais para designar na súa «teoría das clasificacións» o o método e o que el calificou como «bases da botánica filosófica».
Hoxe en día o desenvolvemento de novas técnicas (como a análise do ADN) e as novas formas de análise filoxenética (que permite analizar matrices cunha cantidade enorme de datos) están introducindo cambios substanciais nas clasificacións ó uso, obrigando a desfacer grupos de longa tradición e definir outros novos. As achegas máis significativas proceden da comparación directa dos xenes e os xenomas. Hoxe os organismos agrúpanse segundo as semellanzas no seu ADN (e logo co apoio do rexistro fósil e a morfoloxía), e a evolución dos caracteres morfolóxicos é “interpretada” unha vez a árbore filoxenética está consensuada. Esta situación enriqueceu o campo da Bioloxía Sistemática, e logrou unha relación estreita desta última coa ciencia da evolución, cousa que antes non ocorrera debido as numerosas imprecisions que existían antes da chegada das análise de ADN nos sistemas de clasificación. A taxonomía pasou a ser só unha subdisciplina da Bioloxía Sistemática que se ocupa de crear o sistema de clasificación segundo as regras, e a “estrela” pasou a ser a árbore filoxenética en si.
As diferenzas entre taxonomía e sistemática
Na maioría das disciplinas das ciencias da vida, o termo taxonomía é inseparable de sistemática, ciencia que ten por obxecto enumerar e clasificar os taxons cunha certa orde, baseada en principios diversos.
As categorías taxonómicas
As categorías taxonómicas son as seguintes: Dominio, Reino, Subreino, Filo (ou División, no caso das plantas), Subfilo ou Subdivisión, Superclase, Clase, Subclase, Superorde, Orde, Suborde, Infraorde, Superfamilia, Familia, Subfamilia, Tribo, Subtribo, Xénero, Subxénero e a Especie. Dentro da especie temos aínda Subespecie, Variedade, Subvariedade e Raza.
Bandeira de Lituania
Historia
Non se sabe quen suxeriu orixinalmente o emprego de amarelo, verde e vermello, pero a idea adoita atribuírse aos lituanos exiliados que vivían en Europa ou nos Estados Unidos no século XIX. Este tres colorees eran usados frecuentemente en tecidos folclóricos e en traxes nacionais. Na Grande Asemblea de Vilna de 1905, preferiuse esta bandeira en lugar da Vytis como bandeira da nación lituana. A Vytis, de quen Jonas Basanavičius era un forte partidario, non foi elixida por tres razoes: a primeira foi que o Seimas (o Parlamento lituano) desexaba distanciarse un pouco da bandeira do Gran Ducado de Lituania, que tamén comprendía nacións -hoxe en día independentes- como Belarús e Ucraína. A segunda razón foi a elección da cor vermella polos revolucionarios que apoiaban causas marxistas ou comunistas. E, finalmente, a bandeira coa Vytis era demasiado complicada e non se vía con facilidade.
Deseño e simbolismo
O amarelo na bandeira simboliza os campos dourados de Lituania, o verde os seus campos verdes e o vermello representa o sangue derramado por Lituania. A cor vermella é descrita en lituano como purpuro, que significa púrpura. Con todo, iso non significa que a cor da bandeira en si mesmo sexa purpura. As cores oficiais Pantone foron publicados en 2004; a lista inferior mostra as cores oficiais e os seus equivalentes.
Días da bandeira nacional
Segundo o protocolo, a bandeira debe ser izada diariamente, pero é obrigatorio por lei os seguintes días:
Outras bandeiras
Dende 1992 usase unha insignia naval. A bandeira ten fondo branco cunha cruz azul e a bandeira nacional no cantón. O ancho de cada cruz é 1/7 do total da bandeira, cunha proporción 1:2. Historicamente foi usada polo Club de Iates de Kaunas, pero cunha proporción 2:3. A bandeira de proa consiste nun campo branco con áncora azul cuberta pola insignia naval de Lituania. A insignia está formada polas Columnas de Gediminas en amarelo sobre un disco vermello. A bandeira do mastro foi adoptada pola Armada lituana nos seus buques.
Cada provincia de Lituania adoptou unha bandeira seguindo un patrón común: un rectángulo azul con dez cruces de Vytis en ouro, que fan de marco ao elemento central da bandeira, elixido por cada provincia. A maior parte dos deseños do mesmo son adaptacións do escudo de armas da propia provincia.
Ján Kollár
Traxectoria
No 1974 adicóuselle un museo no celeiro da súa casa natal de Mošovce, xa que o resto da casa sufrira un incendio o 16 de agosto de 1863. No 2009 construíuse unha réplica da casa orixinal na que está agora o museo.
Brandán
Saga
A lenda foi logo traducida ao francés e se estendeu durante séculos pola Europa cristiá en copias manuscritas, aínda que os bolandistas non dubidarían en cualificala de «apocripha deliramenta», E non fose editada até 1836, cando saíu en Francia unha versión preparada por Achille Jubinal. De acordo coa citada Navigatio Brandán partiu o 22 de marzo de 516 con outros catorce freires, aos que se suman tres advidos, nun barco na procura do Paraíso terreal. Despois dunha longa viaxe, recalou nun mar cheo de illas; a identidade destas illas e en particular da mítica illa de San Brandán, ten sido motivo de controversias, e se ten afirmado que posibelmente se tratase da illa de Terra Nova —o que faría de Brandán quizais o primeiro europeo en chegar ás Américas—, tamén se ten identificado con Islandia e as illas Feroe e incluso coas illas do mar Caribe ou as illas Canarias. A lenda conta que os monxes celebraron unha misa de resurrección nunha illa que resultou ser unha balea, e aí naceu a lenda da illa errante nas augas do océano Atlántico.
Datos históricos
Moito se ten discutido acerca da historicidade deste relixioso, e malia ter sido eliminado do santoral en tempos de Paulo VI non cabe dúbida de que se tratou dun abade irlandés que levou a cabo tarefas de evanxelización nas augas do mar do Norte. En realidade, foi un fiel seguidor da tradición misioneira do cristianismo irlandés da que os santos Columba e Columbano foron claros expoñentes. Desde principios do século V enteiras comunidades monásticas botáronse ao mar en curraghs (barquiñas de coiro calafateado tamén empregadas noutrora na Galiza) para predicar o Evanxeo até os confíns da terra. O San Brandán histórico, abade de Clontarf, estaría acreditado polo testemuño de Adamnano, que redactou unha Vida de San Columbano aproximadamente cincuenta anos despois da morte de Brandán. Nela conta que o santo visitou a illa de Iona (occidente de Escocia) onde topou con San Columbano, e chegou coas sus exploracións até as illas Feroes. Abades irlandeses posteriores completarían a súa obra, acadando Islandia e incluso Groenlandia, onde estableceron novas comunidades cenobíticas e abriron o camiño para a súa colonización posterior polos gaélicos e mailos noruegueses.
Estudios Galicia
Na preparación para oposicións, a calidade das ensinanzas impartidas determinou que un gran número de mestres ingresasen no Corpo Nacional. O aumento de institutos en toda a provincia e a implantación das reformas educativas, produciron o decaemento e finalmente a desaparición do Ensino Libre. Estudios Galicia cesou no desenvolvemento da práctica docente ao final do curso 1973-1974.
Edizioni Piemme
Edizioni Piemme é unha editorial italiana especializada en libros de relixión, así como en ficción infantil e xuvenil. Fundada no ano 1982 en Casale Monferrato, dende outubro de 2003 forma parte do grupo Mondadori, o cal adquiriu o 70% das súas accións cun custo de €14,104 millóns. Entre as súas publicacións con máis sona están as sagas infantís de Ulysses Moore e Century de Pierdomenico Baccalario, e as obras de Khaled Hosseini, autor de O cazador de papaventos.
Manuel Antonio Ínsua Fernández
Como xogador
Comezou a xogar na súa vila natal, Noia, de onde foi fichado polo Celta de Vigo para xogar no equipo filial, o Gran Peña. A causa da folga do 2 de setembro de 1984, convocada polo sindicato de futbolistas (AFE) reclamando unha regulación laboral, os equipos profesionais vense obrigados a tirar de xogadores dos filiais, así é como Tono debuta co primeiro equipo.
Ken Saro-Wiwa
Traxectoria
En 1994 asasinan nunha manifestación na rúa catro xefes Ogoni. Saro-Wiwa é arrestado de novo, xunto con oito compañeiros culpados por incitación á violencia. Xulgouno un tribunal militar especial, e foi acusado de complicidade neses asasinatos sen posibilidade de defensa. Sentenciárono a morte e posteriormente aforcárono o 10 de novembro de 1995 en Port Hacourt cos seus compañeiros Ogoni.
Presidente de Costa Rica
Esta é a lista dos presidentes e Xefes de Estado de Costa Rica dende que as Provincias Unidas da América Central se volveron independentes de España e México. De 1823 a 1839 Costa Rica foi un estado da República Federal de Centroamérica. Dende 1839 é unha nación independente.
Ideografía
A ideografía é a representación cun conxunto de caracteres, sucesores da pictografía, que representaban unha idea.
Georges M. Saad Abiyounes
Traxectoria
Logo de ser ordenado sacerdote, até 1984 foi párroco en Bait Xabab. En 1984 trasladouse ao Canadá, co comezo da actividade misioneira dos baladitas no país. Pasou á misión México en 1988, e en 1995 pasou a ser o superior da misión, e párroco dos maronitas en Cidade de México. Entre 1997 e 2002 foi tamén protosyncellus da eparquía de México.
O 22 de febreiro de 2003 foi nomeado bispo da eparquía de Nosa Señora dos Mártires do Líbano en México polo papa Xoán Paulo II. Recibiu a ordenación episcopal o 26 de abril seguinte, de mans do patriarca Nasrala Pedro, e tivo como co-ordenantes ao bispo Rulan Abu Xauda e ao arcebispo Yusif Muhsin Bixara.
Tipo de gravame
Un imposto considérase proporcional se o seu tipo medio é constante e, polo tanto, sempre igual ao tipo marxinal; progresivo se o tipo medio aumenta ao facelo a base impoñíbel; e regresivo, se diminúe o tipo medio ao incrementarse a base impoñíbel.
Pratibha Patil
Membro do Partido do Congreso e avogada, ela é deputada de Amravati en Lok Sabha (a cámara baixa india) desde 1991 a 1996. Tamén foi a décimo sexta gobernadora do Rajasthan, e igualmente a primeira muller en ser elixida para este posto.
Juan José Dieste
Traxectoria
Repetiu candidatura á alcaldía en 2011, onde nesta ocasión conseguiu o bastón de mando ao recadar o 45% dos votos e maioría absoluta de concelleiros. Nas eleccións de 2015 volveu ser elixido con maioría absoluta. Nas eleccións municipais de 2019 perdeu a maioría absoluta e non acadou a alcaldía, que foi para José Ramón Romero García do PSdeG. En decembro de 2021 foi relevado das súas funcións como presidente local e portavoz do PPdeG en Boiro, por parte da dirección provincial do partido.
Carrán bengalés
O carrán bengalés (Thalasseus bengalensis) é unha especie de ave Charadriiforme da familia Sternidae.
Reo
Algúns chamárona tamén troita asalmoada, debido á súa forma de vida semellante á do salmón, porén hoxe en día este termo refírese a unha forma cultivada da troita arco da vella (Oncorhynchus mykiss).
Iñaki Aldekoa
Iñaki Aldekoa Azarloza, nado en Amorebieta (Biscaia) en 1940 e finado o 8 de abril de 2021, foi un enxeñeiro químico e político vasco de ideoloxía independentista. Foi elixido parlamentario foral de Navarra nas eleccións de 1979 e 1983 por Herri Batasuna, de cuxa Mesa Nacional formou parte. Tamén foi elixido nas eleccións xerais españolas de 1986 como o primeiro parlamentario navarro no Congreso dos Deputados representando a devandita coalición.
Galaxia starburst
miniatura|300px|As [[galaxias Antennae (as Antenas) son un exemplo de galaxia starburst orixinada pola colisión de NGC 4038/NGC 4039. Crédito: NASA/ESA.]] Unha galaxia starburst ("galaxia de brote -formación- de estrelas") é unha galaxia na cal no momento actual se está a producir unha taxa excepcionalmente alta de formación de estrelas, comparada coa taxa media a longo prazo de formación de estrelas na propia galaxia ou a taxa de formación de estrelas observada na maioría das demais galaxias. Nunha galaxia starburst, a taxa de formación de estrelas é tan grande que a galaxia consumiría a ese ritmo todas as súas reservas de gas (a partir do cal se forman as estrelas) nun período de tempo moito menor que a idade da galaxia (pero despois isto modérase). Por tanto, a natureza starburst dunha galaxia é unha fase pola que pasa, que comprende un período breve de tempo da evolución da galaxia. A maioría das galaxias que están nesa fase starburst están en medio do proceso dunha fusión ou encontro próximo con outra galaxia. Son exemplo de galaxias starburst M82, NGC 4038/NGC 4039 (as galaxias Antennae, Antenas), e IC 10.
Asun Fernández de Garaialde
Traxectoria política
Nas eleccións municipais e forais de 2011 foi reelixida como parlamentaria navarra e elixida concelleira de Altsasu de novo pola coalición Nafarroa Bai e como compoñente de Aralar nas súas listas.
Antonio Couceiro Méndez
Foi conselleiro de Industria e Comercio durante o goberno de Manuel Fraga, entre 1994 e 1999, e deputado no Parlamento de Galicia polo Partido Popular entre 1997 e 1999. Ten ocupado presidencias e cargos nos consellos de administración de numerosas institucións, tanto públicas como privadas
Simón
Outros artigos
Simon
Castelo de Lindoso
miniatura|300px|Castelo de Lindoso, Portugal. O castelo de Lindoso atópase na freguesía de Lindoso, concello da Ponte da Barca, distrito de Viana do Castelo, en Portugal.
A Guerra da Restauración da Independencia
alt=|miniatura|Castelo de Lindoso: vista das murallas medievais; en primeiro plano o baluarte do século XVII. Na época da Restauración da independencia portuguesa volveu adquirir importancia pola súa localización fronteiriza. Por esta razón no contexto das invasións portuguesas en Galicia polas forzas militares do Xeneral das Armas de Entre-Douro-e-Miño, Gastao Coutinho, o castelo de Lindoso foi empregado como base de apoio para as invasións das tropas que estaban baixo o comando de Vasco de Azevedo Coutiño e de Manuel de Sousa de Abreu (setembro de 1641). Co desenvolvemento da Guerra da Restauración recibiu obras de modernización que remataron en 1666 (data inscrita no lintel dunha das portas), apenas tres anos despois de caer en mans das tropas españolas, reconquistada de seguida polos portugueses.
Proxecto Fenix
Versións actuais (0.85 e seguintes)
Ademais, cambiouse o sistema de compilación a un baseado en GNU toolchain para todas as plataformas soportadas. Ademais esta serie de versións inclúe as melloras necesarias para ofrecer soporte para Windows Vista, ata con UAC activado.
Can de Castro Laboreiro
Comportamento
É un can rústico e dinámico que precisa de espazo para correr e exercitarse ademais de para facer rondas polo seu territorio de forma instintiva, vixiando sobre a presenza de estraños. É un gran can pastor que se emprega a fondo para coidar e guiar ao gando.
Teorema fundamental do cálculo
Primeiro teorema fundamental do cálculo
Dada unha función f integrable sobre o intervalo [a,b], definimos F sobre [a,b] por. Se f é continua en c \in (a,b), entón F é derivable en c e F'(c) = f(c).
Segundo teorema fundamental do cálculo
Dada unha función f integrable no intervalo [a,b] e sexa F(x) calquera función primitiva de f, é dicir F '(x) = f(x). Entón:
Adicción
O termo adicción (do latín addictus ) é utilizado nun amplo abanico de contextos para describir unha inclinación, unha obsesión, unha obrigación ou unha dependencia física ou psicolóxica excesiva. Algúns exemplos de adicción poden ser a adicción ás drogas (drogadicción), os videoxogos, ao xogo (ludopatía), ao tabaco (tabaquismo), ao alcohol (alcoholismo), ao ordenador, a pornografía, ou a comida, entre outros.
Tolerancia e síndrome de abstinencia
A síndrome de abstinencia é o conxunto de reaccións físicas ou corporais que ocorren cando unha persoa con adicción a unha substancia (alcohol ou bebidas con etanol, tabaco ou outras drogas) deixa de consumila.
Contexto, tolerancia e adicción
De igual xeito, o contexto é capaz de extinguir a resposta tolerante. Por exemplo un suxeito que tolera grandes doses de cocaína nun contexto de festa, onde está afeito facelo, pode sufrir unha severa intoxicación se consome a mesma cantidade nun lugar desacostumbrado.
Alcoholismo
miniatura|Ilustración representando un borracho O alcoholismo ou dipsomanía é unha dependencia con características de adicción ás bebidas alcohólicas. A súa causa principal é a adicción provocada pola influencia psicosocial no ambiente social en que vive a persoa. Caracterízase pola necesidade de inxerir substancias alcohólicas en forma relativamente frecuente, segundo cada caso, así como pola perda do autocontrol, dependencia física e síndrome de abstinencia.
O alcoholismo non está fixado pola cantidade inxerida nun período determinado: persoas afectadas por esta enfermidade poden seguir patróns moi diferentes de comportamento, existindo tanto alcohólicos que consomen diariamente, como alcohólicos que beben semanalmente, mensualmente, ou sen unha periodicidade fixa. Aínda que o proceso dexenerativo tende a acurtar os prazos entre cada inxesta.
Os problemas sociais que se derivan do alcoholismo poden incluír a perda do posto de traballo, problemas financeiros, conflitos conxugais e divorcios, condenas por crimes tales como condución baixo a influencia do alcohol, desordes públicas ou maltratos, marxinación, falta de respecto de xente que chega a ver no alcoholismo como un mal que o alcohólico se inflixe así mesmo e que ven como facilmente evitable. Estudos exhaustivos, mostran que o alcoholismo non só afecta aos alcohólicos senón que pode afectar profundamente a calquera persoa da súa comunidade que estea o seu redor.
Adicción os xogos
A definición de ludopatía está suxeita a debate. A ludopatía caracterízase por graves dificultades en limitar a cantidade de diñeiro ou tempo empregado no xogo, o que orixina consecuencias adversas para o xogador, para outros ou para a comunidade. A investigación realizada por varios gobernos en Australia conduciu a unha definición universal que parece ser a única baseada en estudos que non utiliza criterios diagnosticos.
Adicción ao sexo
A hipersexualidade pode expresarse tamén naqueles con trastornos bipolares durante períodos de manía. Persoas que sofren de trastorno bipolar poden presentar continuamente enormes oscilacions na libido, dependendo do seu estado de ánimo. Algunhas veces esta necesidade psicolóxica de actividade sexual é moito máis alta do que eles recoñecen como normal, e ás veces está moi por baixo diso.
Mecanismos biolóxicos
O risco dun futuro trastorno adictivo increméntase en gran medida se unha persoa exponse a unha sobrecarga constante ou se involucra no abuso de drogas durante a adolescencia debido a que é unha etapa do desenvolvemento neurolóxico crítico que é sensible a este tipo de experiencias. A razón de que o abuso de substancias e a tensión durante a adolescencia aumente o risco de adicción débese aos cambios que provoca no cerebro.
8 de marzo
Nacementos
miniatura|100px|Josefina Aldecoa. miniatura|100px|Ana Vila Portomeñe.
O Latidal
O topónimo galego O Latidal pode referirse a:
Adrienne Thomas
Período entre guerras
O 29 de outubro de 1921, Hertha Strauch casou con Arthur Lesser, un dentista berlinés. Abriuse entón unha época de tranquilidade, que se pechou coa morte do seu marido dez anos despois. Hertha volveu a escribir. Quedara tan fondamente marcada polas experiencias da súa xuventude que as contou en forma de ficción, en 1930, na obra Die Katrin wird Soldat, que se traduciu ao francés dous anos despois co título de Catherine soldat. O libro, escrito cunha grande sensibilidade, contrasta coa visión ríxida dos historiadores nacionalistas da época. A súa publicación en Francia, en 1932, foi prologada por Jean Giraudoux. O éxito da edición fixo que posteriormente se traducise a dezaseis linguas.
Forth
Unha das súas importantes características é a utilización dunha pila de datos para pasar os argumentos entre as palabras, que son os constituíntes dun programa en Forth. (Para unha iluminadora analogía cf. Fith).
Cinderella (filme de 1950)
Sinopse
Cincenta é unha fermosa moza que, despois da morte do seu pai é forzada a facer de serva da súa madrasta e das súas fillas que a explotan, mentres elas desbalden a fortuna do seu falecido pai. Un día, chega un convite para unha gran festa que ía ofrecer o príncipe, e Cincenta ve unha oportunidade para se poder sentir como as outras rapazas da súa idade. Coa máxica axuda da súa fada madriña consegue ir ao baile e cae namorada do príncipe, mais ás doce da medianoite vese na obriga de volver a casa deixando o príncipe. Este que tamén se namorou da bélida Cincenta realiza unha pescuda para a atopar grazas ao zapatiño de cristal que deixou esquecido na súa pronta fuxida, indo por todo o reino probándollo ás raparigas casadeiras. Após descubrir que o zapatiño pertencía a Cincenta, xa que ás outras mozas non lles serviu, ambos os dous casan e rematan felices para sempre.
David Comneno
Últimos anos e morte
Tras a derrota dos francos, Teodoro I Láscaris aproveitou a oportunidade para atacar os territorios controlados por David, quen non puido resistir dado os poucos homes que tiña, así que todos os seus territorios reducíronse, fóra dalgunhas pequenas aldeas. A situación fíxose aínda máis catastrófica cando os selxúcidas dirixidos polo sultán Kaikaus I, ao ver débil o Imperio de Trebisonda, decidiron atacalo, pondo así en asedio a Sinope en 1212. A cidade foi defendida por David e Aleixo, quen chegou para axudar ao seu irmán, pero David morreu durante o asedio o 12 de decembro de 1212. A cidade caeu en mans dos selxúcidas e Aleixo foi capturado.
Txentxo Jiménez
Traxectoria política
En 2001 integrouse en Aralar, partido do que foi coordinador en Navarra de 2003 a 2011, e co que foi parlamentario navarro dende 2003 até 2015.
Bieito Vázquez
Bieito Martínez Vázquez, nado en Bora, Pontevedra en 1925 e finado en Valencia o 27 de outubro de 1998, foi un pintor e escultor galego cunha obra onde destaca a súa temática e as súas calidades de estilo e técnica. Centrou o seu facer artístico nun expresionismo figurativo mantendo a figura feminina como tema case monográfico do seu traballo. Como aprecia José Curt, comisario da exposición “De onte a hoxe; catro pintores en Pontevedra”, organizada polo Museo de Pontevedra entre o 28 de novembro de 2014 e o 12 de xaneiro de 2015:
Traxectoria
Ese mesmo ano deixou de traballar como fotógrafo no estudo de Chao para dedicarse por completo á pintura e á escultura. Realizou numerosas exposicións, tanto individuais como colectivas, e formou parte do Grupo Eixo cos pintores Arturo Cifuentes, Jaime Falcón, Ricardo Ferreiro e Rogelio Lorenzo.
Gustav Fechner
Traxectoria
En 1860 publicou Elemente der Psychophysik, momento a partir do cal a psicofísica quedou establecida como disciplina interesada en establecer as relacións matemáticas precisas entre os estímulos (medidos en escalas físicas) e as sensacións evocadas por eses estímulos (medidas en escalas de sensación).
A distribución normal dividida
Na súa publicación póstuma Kollektivmasslehre ("Ensino colectivo de masas") (1897), Fechner introduciu a distribución normal dividida, para acoller as asimetrías que observara na distribución de frecuencias empíricas en moitos campos. A distribución foi redescuberta independentemente por varios autores que traballaban en diferentes campos.
Hej, Sloveni
Bosníaco, Croata e Serbio (en cirílico)
Riječ naših djedova
Dok za narod srce bije
Nek se sada i nad nama
Њихових синова
Залуд прети понор пакла,
Буром све разнесе
Ми стојимо постојано
Проклет био издајица
Eslovaco
toho parom zmetie.
Esloveno
Živi, živi, duh slovanski,
strašna burja se le znese,
Macedonio
ниту громов оган!
Praia de Samil
A praia de Samil é un areal vigués, no lugar do mesmo nome da parroquia de Navia, que conta cunha lonxitude aproximada tres quilómetros. Limita coa Praia de Tombo do Gato (Alcabre) polo norte e coa desembocadura do río Lagares polo sur.
O areal está dividido en dúas partes diferenciadas ao norte e ao sur por un grupo de rochas que quedan unidas á terra na baixamar formando un tombo. Estas rochas reciben o nome das Queimadas. A metade norte recibe o nome de praia do Laxón, praia da Laxe ou praia Azul. A metade sur recibe o nome de praia de Samil por estar situada en fronte do barrio do mesmo nome. O extremo sur do areal, na desembocadura do río Lagares, recibe o nome da Foz, A Fox ou Cabo da Vella.
Luís Casado
Relación coa intelectualidade
Na súa honra creouse o Premio de creación fotográfica Luís Ksado, que recibiron fotógrafos coma Vari Caramés, Miguel Harguindey Vidal ou Xosé Abad Vidal.
Mata do porco
Representa —sobre todo noutras épocas— a principal fonte de abastecemento de carne da familia rural para todo o ano, ademais de constituír, xunto co Entroido, unha das formas máis representativas da cultura popular galega. Asemade, foi durante séculos un dos momentos de nucleación social de maior tradición.
Sacrificio
O sangue recóllese nun balde ou nunha ola para comelo en filloas ou na elaboración de morcilla. Tradicionalmente, esta acción só era realizada polas mulleres da casa. Á vez que vai caendo o sangue no balde hai que removelo continuamente, ata que arrefríe totalmente, coa man ou cunha culler de madeira, para que non calle, engadíndoselle sal e cebola ou allo; por veces utilízase un pau cunha cebola espetada na punta. En Cambados recollen o sangue nunha tarteira na que botaran anacos de pan reseso co propósito de que non calle.
Limpeza
miniatura|250px|Limpeza do porco, antes de abrilo (Pòrtol, Marratxí, Illes Balears). miniatura|250px|O porco, xa aberto no banco e preparado para sacarlle as tripas.
A seguir, frégase minuciosamente a pel cun bruzo, con pedras, tellas ou cun coitelo vello, á vez que se verte auga en abundancia para arrastra-la feluxe e, para rematar, o matachín repasa todo o corpo do animal co seu coitelo de matar. Con todo isto preténdese deixa-la pel perfectamente limpa e sen pelo ningún.
Faenado
A continuación comézase coa preparación da canal. Co porco deitado no banco sobre o lombo, ábrese en canal mediante un corte a todo o longo da liña ventral, desde a queixada ata o ano (rodeando este para non corta-lo intestino e evitar que se poida mancha-la carne). Para extrae-las vísceras con máis facilidade adóitase pendura-lo porco dunha trabe (ou, por veces, da cabezalla do carro, erguéndoo). A forma habitual é facelo polas patas traseiras, abertas e suxeitas polos tendóns das béstas (os equivalentes ós nosos tendóns de Aquiles) nos extremos dun chambaril (un pau groso e algo curvo, coas puntas en frecha). Naturalmente, isto xa se fai co porco a cuberto, no alpendre ou na adega da casa. miniatura|esquerda|Ilustración dun porco pendurado antes do faenado Outras formas de pendura-lo porco son facelo das patas dianteiras (dunha forma semellante á descrita), da queixada ou do óso do cu –é dicir, a pube-, námbolos dous casos mediante un gancho ou unha corda.
Unha vez rematada toda a preparación da canal, avisábase o veterinario para que recoñecese a carne ou ben se lle levaban certas pezas (punta da lingua ou, mellor, os piares do diafragma). O veterinario comprobaba que non tiña triquina e autorizaba o seu consumo.
Os chourizos
esquerda|miniatura|Chourizos frescos A carne destinada a face-los chourizos pícase no mesmo día da desfeita. Antes facíase o picado á man, sobre un prato ou calquera outro recipiente ancho no que se colocaba un taco de madeira no centro, sobre o que se cortaba a carne, pero hai tempo que apareceron máquinas picadoras, primeiro manuais e logo eléctricas, que facilitaban o traballo. Esta carne picada bótase nun baño ou artesa para face-lo amoado ou zorza, engadíndolle sal, ourego, pemento doce e pemento picante, remexendo ben todo para que a masa sexa uniforme; segundo o tipo de embutido que se ía facer podíanselle engadir outros ingredientes moi diversos, como cebola, allo, cabaza etc. Para certas variedades de embutidos (chanfainas, botelo, morcela, por exemplo) engadíanse outros ingredientes cárnicos á masa base de carne, touciño e especias. E, para facilita-lo amasado, tamén se engadía auga, graxa ou mesmo viño. Cando por fin se consideraba que a mestura era homoxénea, deixábase madura-la masa ata o día seguinte, ou por veces durante dous días.
Quidditch Through the Ages
Quidditch Through the Ages (en galego, Quidditch a través dos tempos) é un libro escrito pola británica J. K. Rowling, publicado no ano 2001, que trata sobre o quidditch no universo de Harry Potter. O libro pretende ser a copia presente na biblioteca de Hogwarts mencionado en varias das novelas da serie Harry Potter.
O 80% dos beneficios obtidos coa venda dos libros van dirixidos a nenos pobres de todo o mundo a través da fundación Comic Relief. Segundo Comic Relief, as vendas deste libro, xunto ao seu compañeiro Fantastic Beasts and Where to Find Them, ascenden a 15,7 millóns de libras esterlinas.
Mercado de Tampere
Características
Entre os seus elementos arquitectónicos salienta o seu gran ventanal arqueado da fachada. Precisamente no exterior do edificio na rúa Hallituskatu poden verse dous caduceos, un a cada lado da porta. O caduceo é un símbolo do comercio e se encontra presente no escudo de Tampere, así como nos doutras cidades finlandesas como Jyväskylä ou Kotka.
Sylvester Groth
Traxectoria
A súa primeira aparición importante no cinema foi no filme Stalingrad en 1993. Porén, é recoñecido internacionalmente por traballar con Quentin Tarantino no filme Inglourious Basterds, onde interpreta a Joseph Goebbels.
Seimas
Características
As funcións e atributos do Seimas son adoptar unha Constitución ou emendala, determinar leis, revisar e aprobar o orzamento eviado polo goberno, controlar actividades do goberno. As derradeiras eleccións tiveron lugar en setembro do ano 2000, onde foi elixido Artura Paulauskas Presidente do Seimas.
Requián, Frades, A Estrada
Festas
Celébrase a romaría da Virxe dos Milagres o 28 de agosto, con novena e procesión.
Carnizaría
Historia
miniatura|Ilustración medieval do Tacuina sanitatis ([[século XIV).]] Dende tempos dos romanos, o oficio de carniceiro estivo regulamentado, diversificado e ás veces dotado de certos privilexios. Na idade media europea era un cargo hereditario. En 1096, creouse o primeiro establecemento de venda de carne en París (actual Place du Châtelet) deste xeito iniciouse a caste da Grandepenee en mans dunhas familias determinadas que foron ós poucos facéndose máis ricos (eran só unhas 20 familias aproximadamente). Os estatutos de 1589 en Francia obrigaron ós carniceiros a comercializar a carne xusto no intre no que se pesaba a carne en balanzas, e non a ollo como se viña facendo dende moi antigo.
Citania: Artes, Letras, Espectáculos
Contidos xerais
Citania comeza cun aspecto máis xeral para finalizar creando unha estrutura practicamente uniforme na que destacan seccións como o espazo destinado a novas creacións, as crónicas, as críticas de libros... e remata sempre cunha conversa entre persoas de interese cultural e unha sección de notas. Así mesmo, podemos observar en todos os exemplares unha listaxe final de todos os colaboradores que participaron nese número.
Revista 2
Crónicas
Revista 3
Creación
Revista 4
Introdución por Ana María Platas
Creación
Francisco Franco
Foi líder do partido único Falange Española Tradicionalista y de las JONS, no que se apoiou para establecer un réxime fascista nos seus comezos, que máis tarde derivaría nunha ditadura, coñecida como franquismo, de tipo ultraconservador, católico e anticomunista. Este cambio debeuse á derrota do fascismo na segunda guerra mundial. Aglutinou en torno ao culto á súa persoa diferentes tendencias do conservadorismo, o nacionalismo e o catolicismo opostas á esquerda política e ao desenvolvemento de formas democráticas de goberno.
A guerra civil
Esta viaxe faina a bordo dunha aeronave De Havilland modelo Dragon Rapide, alugada no aeroporto de Croydon en Londres polo correspondente do diario ABC naquela cidade Luis Bolín. Poucos días despois, o 27 de xullo de 1936, chega a España o primeiro escuadrón de avións italianos enviados por Benito Mussolini.
Rematada a guerra civil o 1 de abril de 1939, produciuse o exilio de miles de españois ao estranxeiro e desenvolveuse unha ampla política de represión sobre os vencidos, con fusilamentos, encarceramentos e condenas a traballos forzados en obras hidráulicas como pantanos e canais de rego, ferrocarrís, construción do monumento do Val dos Caídos e outros.
O franquismo
Nese réxime de ausencia de liberdades, en 1947 un referendo nacional ratificouno na xefatura vitalicia do Estado. O goberno de Franco caracterizouse pola instauración dun verdadeiro réxime, de tipo autoritario e pragmático. Só se permitía o Sindicato Vertical (que unía a patróns e obreiros), e un único partido, Falange Española Tradicionalista y de las JONS, constituído por fusión da Falange Española e o carlismo e as Juntas de Ofensiva Nacional Sindicalista (JONS), que se uniran a Falange antes da guerra. Así, o réxime estaba fundamentado nun ideario ultraconservador e nacionalista, de confesión católica, baseado nunha economía corporativista que integraba proxectos sociais, como a Seguridade Social, e un sistema sanitario público que se desenvolveu durante a etapa final da ditadura.
Los Fabulosos Cadillacs
Traxectoria
Os dous primeiros serían os principais compositores e escritores ó longo da vida do grupo.
Bares y Fondas
Os sinxelos do disco foron o himno Yo quiero morirme acá, o nervioso Silencio hospital e a balada Basta de llamarme así (canción que Capello compuxo para a súa falecida irmá, Tamara). Outro momento destacable do disco é a cativadora Galápagos, de Cianciarulo.
Sopa de Caracol
1991 non foi un ano "satisfactorio" en varios sentidos. A banda pasaba por un período de déficit creativo. Editaron Sopa de Caracol, un insípido maxi-sinxelo con 4 temas: unha versión do tema Sopa de Caracol, unha nova mestura de Demasiada Presión, unha nova versión de El Genio del Dub, e unha mestura de éxitos da banda.
Vasos Vacíos
En 1993 edítase Vasos Vacíos, unha compilación de 17 éxitos, contendo como bonus versións novas de éxitos pasados, e dous temas inéditos ata a época: Matador e V Centenario. O primeiro axiña foi un éxito en ámbolos dous lados do océano, reivindicando á banda como artistas comerciais e provocando un récord de vendas do CD.
Fabulosos Calavera
Los Cadillacs seguen activamente realizando concertos durante ese ano, destacando o "Calavera Experimental Concherto", considerado por moitos o mellor recital da historia da banda, onde mesturando estraños sons emparentados co jazz e o blues, amosaron a súa versatilidade musical sen perder a identidade e calidade.
La Marcha del Golazo Solitario
Neste ano evidenciábase unha situación de inestabilidade. Dous dos integrantes saen da banda: Mario Siperman (teclados) e Daniel Lozano marchan por razóns pouco claras.
Voo das aves
Mecanismo básico de voo dunha ave
miniatura|305px|A forza de sustentación posúe tanto unha compoñente vertical como unha compoñente cara a adiante.