cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Racing Club de France Football
Denominacións
ligazón=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/46/1932_06_30_Aksam_Racing.jpg/220px-1932_06_30_Aksam_Racing.jpg|miniatura|Nova nun xornal sobre a xira do Racing por Turquía en 1932.
Cortes de Alasca
Procedemento lexislativo
miniatura|Grupo de senadores conversan na sala do Senado de Alasca o 24 de maio de 2020. As leis poden ser propostas por un dos lexisladores ou por algún dos seus comités. Unha vez proposta, a iniciativa pasa ao comité correspondente que se encarga de valorara, tomar os testemuños públicos e facer as modificacións que considere. Tamén pode ser que o comité renuncie a estes pasos coa finalidade de impulsar o proceso. Unha vez superado o comité, a proxecto de lei pasa á consideración dos plenarios das cámaras: no caso de seren modificados nunha das cámaras, a outra debe ratificalos para aprobar o mesmo texto. Unha vez votada nas cámaras, a lei é remitida ao gobernador de Alasca para que a asine e entre en vigor.
Drago Pašalić
Drago Pašalić, nado o 23 de xuño de 1995 en Split, é un ex xogador profesional de baloncesto croata. Cunha estatura de 2,08 metros xogaba nas posicións de ala-pivote e pivote.
Traxectoria profesional
O 21 de agosto de 2009, anunciouse a fichaxe de Pašalić por unha tempada polo Obradoiro CAB da Liga ACB.
Cochinita pibil
O pibil
No caso específico da cochinita pibil, a carne de porco (unha vez condimentada) é depositada nun recipiente metálico rectangular (coñecido localmente como "lata") sobre unha cama de follas de plátano previamente asadas, as mesmas que serven para envolver o guiso a enterrar. O tempo de cocción varía coa cantidade de carne e o tamaño do pib, pero usualmente ao cabo de 3 ou 3 horas o prato xa está listo.
Cortes de Alabama
Composición
A sección 44 da Constitución de Alabama de 1901 establece que as Cortes están compostas por dúas cámaras:
Concello de Habo
Habo é un municipio sueco (kommun) do condado de Jönköping. A súa capital é Habo. No ano 2022 a poboación do concello era de 12 876 habitantes.
Haan
Haan é unha pequena cidade e un municipio situado no distrito de Mettmann, na rexión de Düsseldorf, no Land de Renania do Norte-Westfalia, Alemaña.
Concello de Habo
Administración histórica
O municipio de Habo fundouse coa reforma municipal de 1971 a partir da reorganización do concello rural de Habo. En 1974 incorporouse parte do municipio de Fågelås (Brandstorp).
Museo Nacional de Historia Natural dos Estados Unidos
Tamén na primeira planta está o zoolóxico de insectos "Orkin". O resto da planta está ocupado cun cinema IMAX, que proxecta filmes da vida silvestre, xeografía e natureza.
Vilarello, Oseira, San Cristovo de Cea
Vilarello é un lugar da parroquia de Oseira, no concello ourensán de San Cristovo de Cea, na comarca do Carballiño. Segundo o IGE, en 2022 tiña 8 habitantes (5 homes e 3 mulleres).
Danny Ongais
Foi incluído no Salón da Fama dos Deportes de Motor de América no 2000 e no Salón da Fama dos Deportes de Hawai en 2001.
Vida persoal
Ongais era notoriamente solitario e un home privado, raramente daba entrevistas e revelaba poucos ou ningún detalle da súa vida fóra das carreiras. Roger Penske, mentres empregaba a Ongais para a Indy 500 de 1987, non puido conseguir que o corredor falara coa prensa e dixo del: "Todo o seu corazón está en correr, esa é a súa vida" Jim Chapman, director de carreiras de Interscope Racing afirmou "Ninguén sabía moito sobre el: onde vivía, a súa familia, cousas así". Chapman declarou que ben entrada a súa relación soubo que Ongais estaba casado e tiña un fillo.
PPG Indycar Series
(key) (Carreiras en negra indican pole position)
Cortes do Estado de Arizona
miniatura|Capitolio de Arizona (Phoenix), sede das Cortes do Estado. As Cortes do Estado de Arizona (en inglés, Arizona State Legislature) é a institución que ostenta o poder lexislativo no estado de Arizona, nos Estados Unidos. As súas competencias determínaas o artigo 4 da constitución de Arizona de 1910. A súa sede está no Complexo do Capitolio de Arizona, na capital do estado, Phoenix.
Congreso Internacional de Matemáticos
O Congreso Internacional de Matemáticos é o maior evento celebrado entre matemáticos de todo o mundo. Celébrase cada catro anos desde 1893 nunha cidade diferente cada vez.
Museo de Historia Natural da Universidade de Santiago de Compostela
Historia
En 1906 o vello Gabinete adquire a categoría de Museo de Historia Natural. Nesta primeira época como museo, as antigas coleccións foron reunidas nunha sección denominada "Museo Xeral", que foi completándose con exemplares de minerais, vexetais e animais pertencentes á Biblioteca América da USC. Nesta época é destacábel a colaboración co museo de moitos dos máis ilustres científicos galegos.
Darius Thompson
Traxectoria profesional
O 7 de xullo de 2023, Thompson asinou un contrato de dous anos con opción a un terceiro co Anadolu Efes SK turco.
Asemblea Xeral de Arcansas
Composición e funcións
O procedemento lexislativo é semellante ao seguido na maioría dos estados dos Estados Unidos. As leis propostas polos lexisladores, derívanse a un comité que as analiza e que logo remite ao plenario da cámara onde foi proposta. Alí é votada tras varias lecturas nas que se debatiron as diferentes emendas. Unha vez aprobada por unha cámara, remíteselle á outra para o seu estudo, debate e aprobación. A Asemblea Xeral ten capacidade de revogar o veto do gobernador por maioría simple dos seus membros.
Hans Heyer
1980
Durante os anos nos que as 24 Horas de Spa formaron parte do Campionato de Europa de Turismos e do Campionato do Mundo de Turismos (1982–1988), Heyer gañou a carreira tres veces seguidas. Gañou en 1982 pilotando un BMW 528i con Armin Hahne e Eddy Joosen, 1983 nun BMW 635 CSi con Hahne e Thierry Tassin, e finalmente en 1984 pilotando un TWR Jaguar XJS con Tom Walkinshaw e Win Percy. Heyer retirouse en 1989 despois de 999 carreiras en 30 anos.
Cadena Azul de Radiodifusión
Galicia
En Galicia, existiron varias emisoras da Cadena Azul de Radiodifusión, eran Radio Juventud de Ribadavia (creada en 1949), Radio Juventud da Coruña (fundada en 1952) e Radio Juventud de Monforte de Lemos (dende 1953).
A Costa, Oseira, San Cristovo de Cea
A Costa é un lugar da parroquia de Oseira, no concello ourensán de San Cristovo de Cea, na comarca do Carballiño. Segundo o IGE, en 2022 tiña 4 habitantes (2 homes e 2 mulleres).
Oseira, Oseira, San Cristovo de Cea
Oseira é un lugar da parroquia de Oseira, no concello ourensán de San Cristovo de Cea, na comarca do Carballiño. Segundo o IGE, en 2022 tiña 37 habitantes (25 homes e 12 mulleres).
Auga carbonatada
Os farmacéuticos eran quen as preparaban. Pero pronto se expenderon en hoteis e restaurantes. Eran chamadas tamén sodas refrescantes, pos refrescantes ou pos gasíferos. Na actualidade refírense a estes pos como "auga de litines" (neoloxismo de Lethines).
Usos
As formas máis populares de auga carbonatada son as saborizadas, e chámaselles comunmente gasosas ou refrescos (aínda que este nome tamén se aplica ás que non son gasificadas). Estas véndense amplamente en todo o mundo.
Universidade de Colonia
A "Antiga Universidade de Colonia" (Universidade Vella), fundada en 1388 co nome latino Universitas Studii Coloniensis, foi unha das universidades máis antigas de Europa. Porén, foi pechada en 1798 durante o período francés e só foi refundada en 1919 como a "Nova Universidade de Colonia".
A Universidade conta con 8 182 empregados (profesorado e persoal de administración e servizos).
1919–actualidade
A Universidade destaca nos ámbitos da economía, do dereito e do comercio.
Elvira Ramírez
Historiografía
A opinión sobre o goberno de Elvira está dividida. Autores anteriores suxeriron que era débil, gobernando unha nobreza dividida só coa axuda do reino da súa nai de Pamplona, ata que isto se fixo insostible. Con todo, Pick presentou recentemente unha visión diferente dela, como gobernar un reino que atraía homes que buscaban oportunidades de todo o reino e ata Pamplona e liderando unha coalición peninsular para resistir Córdoba, e só perdendo a súa posición como consecuencia dunha traxedia militar.
Shape note
As notas de formas de varios tipos utilizáronse durante máis de dous séculos nunha variedade de tradicións musicais, na súa maioría música sacra pero tamén secular, orixinarias de Nova Inglaterra, practicadas principalmente na rexión Sur dos Estados Unidos durante moitos anos, e que agora experimentan un renacemento noutros lugares.
Orixe e historia antiga
Como se indicou anteriormente, as sílabas dos sistemas de notas forma son moi anteriores ás formas. A práctica de cantar música en sílabas que designan o ton remóntase ao ano 1000 coa obra de Guido de Arezzo. Outros traballos iniciais nesta área inclúen a notación cifrada de Jean-Jacques Rousseau (século XVIII) e a sol-fa tónica de John Curwen (século XIX).
Distrito de Mettmann
miniatura|270px|Escudo do Kreis de Mettmann
Historia
En 1929 parte da área foi cedida a Wuppertal, e o distrito fusionouse co distrito de Düsseldorf (Landkreis, excluíndo a propia cidade), para formar o distrito de Düsseldorf-Mettmann, con sede administrativa en Düsseldorf.
Orde de Santa María do Monte Gaudio
Existen diferentes nomes para a Orde de Monte Gaudio, como Montjoie ou Trufac, que non eran os nomes oficiais e posiblemente fosen sinónimos locais da mesma.
O símbolo é unha cruz ensanchada ou patada vermella. Ás veces foi substituída pola mesma cruz en branco (tamén pasou a representarse cunha cruz metade vermella e metade branca de oito puntas, semellante á de Malta, que non é medieval.
Augusto de Prima Porta
Polémica sobre a policromía
Desde polo menos o século XVIII, a vista familiar das esculturas romanas que carecían da súa pintura orixinal fomentou a idea de que a monocromía era a condición natural da escultura clásica; pero agora o tratamento superficial recoñécese como parte integrante do efecto global da escultura.
Lauzerte
Xeografía
Situada a unha altitude entre os 98 e os 270 msnm, o municipio ocupa unha superficie de 44,56 km 2.
Jesús Díaz López
Jesús Díaz López, nado en Ribadeo e finado no mesmo concello en maio de 1942, foi un avogado e político galego.
Fritz Nordsieck
Traxectoria
Durante a época nazi, a súa habilitación, á que tiña como obxectivo en 1936, non puido levarse a cabo por razóns políticas. Durante a segunda guerra mundial Nordsieck serviu como oficial do exército en Rusia e en Noruega.
Vida persoal
Nordsieck casou en 1934 con Hildegard Nordsieck-Schröer, doutora en Administración de empresas, á quen coñecera por estudar xuntos. O matrimonio tivo cinco fillos, incluído o biólogo e malacólogo Hartmut Nordsieck.
Zettelkasten
Unha das maiores clasificacións deste tipo é a do sociólogo e filósofo das ciencias sociais Niklas Luhmann, que comprende 90.000 rexistros.
UNITY (grupo musical)
Traxectoria
Despois do seu paso por Eurovisión Júnior fixeron varias cancións como We staan aan e algúns covers como Ding-a-Dong, para o álbum Songfestival: Nederlands Trots In Een Nieuw Jasje onde elas e outros artistas do Junior Songfestival fixeron covers das cancións dos Países Baixos en Eurovisión.
Metadatos
Exemplos
Hai varios tipos de metadatos e todos son importantes para planificar e xestionar a preservación dixital:
Medio dólar do Sesquicentenario de Hawai
Produción, distribución e coleccionismo
As vendas comezaron o 8 de outubro de 1928 e esgotouse axiña. Os numismáticos Anthony Swiatek e Walter Breen, no seu libro sobre as moedas conmemorativas estadounidenses, escriben que, aínda que "nunca houbo ningún escándalo en torno a estas moedas", déronse rumores non confirmados de acaparamento, ata un total de 1.500 moedas, tomadas da asignación para os hawaianos e mantidas fóra do mercado. Un destes agrupamentos, de 137 pezas, abranguería moedas dunha asignación para o Banco de Hawai para a venda aos seus empregados, que o presidente do banco retirara da venda. Estas moedas permaneceron nas cámaras acoirazadas ata 1986, cando se venderon nunha poxa. Moitos exemplares do medio dólar do Sesquicentenario de Hawai foron adquiridos por non coleccionistas e amosan os efectos dunha manipulación deficiente.
Felix Baumgartner
O 14 de outubro de 2012 bateu tres récords históricos ao lanzarse en caída libre desde 38.969,3 metros de altura, despois de ter ascendido á estratosfera nun globo tripulado, alcanzando unha velocidade máxima de 1.357,64 km/h.
Vida persoal
En xaneiro de 2016, Baumgartner provocou un rebumbio de novas críticas no seu país despois de publicar varios comentarios críticos contra os refuxiados e recomendar ao primeiro ministro húngaro Viktor Orban para o Premio Nobel da Paz. Máis tarde, Baumgartner apoiou ao candidato presidencial do populista de dereitas Partido da Liberdade de Austria, Norbert Hofer. O 13 de xullo de 2016, Facebook eliminou a súa páxina de fans de 1,5 millóns de fans. Posteriormente, Baumgartner afirmou que debeu volverse "demasiado incómodo" para as "élites políticas".
Vilanfesta, Oseira, San Cristovo de Cea
Vilanfesta é un lugar da parroquia de Oseira, no concello ourensán de San Cristovo de Cea, na comarca do Carballiño. Segundo o IGE, en 2022 tiña 13 habitantes (6 homes e 7 mulleres).
Cahors
miniatura|250px|Cahors. Pont Valentré Cahors (en occitano Caors) é unha cidade e comuna francesa situada na rexión de Occitania, no departamento de Lot.
Motilidade
Nivel celular
miniatura|O [[citoesqueleto eucariota induce o movemento das células a través de líquidos ou sobre superficies, a división que orixina novas células así como guía o transporte de orgánulos polo interior da célula. Este vídeo captura os citoesqueletos tinguidos dun corte transversal dunha folla de Arabidopsis thaliana. ]] miniatura|O espermatozoide é unha das células con motilidade do corpo humano, neste caso por medio de flaxelos. Outras móvense por movementos [[ameboides.]]
Federico Landrove Moíño
Traxectoria
Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 3 de agosto xunto co seu fillo, Federico Landrove López. Xulgados en consello de guerra o día 10, foron condenados, o seu fillo a morte e el a trinta anos de reclusión. Logo de permanecer uns meses na cadea de Valladolid, foi trasladado ao penal de San Cristóbal de Pamplona. Alí contraiu unha grave enfermidade renal polo que foi trasladado ao hospital penitenciario de Segovia, onde finou o 6 de xuño de 1938.
A lebre e a tartaruga
Argumento
Unha tartaruga desafía a unha lebre a unha carreira. Convencida de que vai gañar, a lebre para a metade para botar unha sesta pero dorme demasiado e ao espertar descobre que a tartaruga, paso a paso, xa chegou á meta.
Potentilla erecta
Protección
Non se encontra protexida por lexislación galega, española, portuguesa ou europea.
Usos
Esta planta foi moi utilizada na antigüidade pero a introdución da raíz da ratania do Perú fixo que caese en desuso.
Xurisdición de sangue
Delitos
No caso de delitos como inxurias ou liortas, os tribunais inferiores seguían sendo responsables, aos que non se lles permitía impoñer “castigos cruentos” senón que “só” impoñían multas, prisión, deshonra ou desterro.
Míllara (zooloxía)
Gastronomía
As míllaras son unha gran concentración de ovos de peixes e outros animais mariños como o ourizo de mar, as gambas, a vieira, e algúns tiburóns e, dentro dos non mariños, os dalgunhas ras.
Irán
Á parte do a mencionado caviar, nas provincias do mar Caspio cocíñanse bastantes variedades de míllaras das máis diversas maneiras.
Asemblea Xeral de Connecticut
miniatura|Selo da Asemblea Xeral de Connecticut
A Asemblea Xeral de Connecticut (en inglés, Connecticut General Assembly) é o parlamento do estado de Connecticut (Estados Unidos). A institución ten unha estrutura bicameral e a súa sede está en Hartford, a capital estatal.
Hugh Falconer
Traxectoria
Estudou a flora e fauna da India, Assam e Birmania, así como de moitas illas do Mediterráneo. Tamén investigou os fósiles da cordilleira Sivalik, entre a India e o Paquistán, onde realizou o que foi, probablemente, o primeiro achado dun fósil dun simio.
Darwin incluíu unha mención a esta afirmación de Falconer nas edicións posteriores d'A orixe das especies. Lonxe de refutala, cualificouna como "consideración importante".
Asemblea Xeral de Indiana
Composición
A Constitución de Indiana recoñece a separación de poderes e confire o lexislativo á Asemblea Xeral. As súas facultades veñen determinadas polo artigo 4º da carta magna que tamén establece a súa organización:
Bill Conti
Traxectoria
Foi director musical dos Oscars dezanove veces.
Globos de Ouro
Tivo tres nomeamentos aos Globos de Ouro; dous á mellor banda sonora orixinal para Rocky e One Woman, e unha á mellor banda sonora orixinal para a canción principal de For Your Eyes Only.
PTK2
Inhibidores da FAK
En 2013 completaron polo menos os ensaios en fase 1 o GSK2256098 e o PF-573,228.
Sergei Avdeiev
Traxectoria
Avdeiev graduouse en enxeñaría e participou nas misións Soiuz TM-15, Soiuz TM-22, Soiuz TM-28 e Soiuz TM-29, pasando un total de 747,59 días, a maior parte deles a bordo da estación espacial Mir.
Galactósido
Un galactósido é un glicósido que contén galactosa. O H do grupo OH no carbono 1 da galactosa é substituído por un resto orgánico que non é outro azucre. Durante a súa hidrólise libérase galactosa. miniatura|224x224px|Estrutura do [[ONPG, un exemplo de β-galactósido.]] Dependendo de se o enlace está situado por "debaixo" ou por "riba" do plano da molécula de galactosa, os galactósidos clasifícanse como α-galactósidos ou β-galactósidos, respectivamente.
Lípido de membrana
Fosfolípidos
O glicerol dialquil glicerol tetraéter (GDGT) axuda a estudar os factores ambientais de tempos antigos.
Motores de Fórmula 1
1954–1960
O tamaño do motor de aspiración natural reduciuse a 2,5 L e os coches sobrealimentados limitáronse a 750 cc. Ningún construtor construíu un motor sobrealimentado para o Campionato do Mundo. As 500 Millas de Indianápolis continuou a usar antigas regulacións anteriores á guerra. O rango de potencia foi de ata 290 hp.
1989–1994
O EC Zetec-R V8, que impulsou o equipo Benetton e Michael Schumacher en, producía entre 730–750 bhp (544–559 kW; 740–760 PS) a 14,500 rpm.
thumb|1994 [[Scuderia Ferrari|Ferrari Motor Tipo 043 3.5 V12; o motor de 3,5 litros máis potente da historia da F1]] A finais da tempada de 1994, o V12 do Tipo 043 de Ferrari producía uns 850 hp a 15.800 rpm, que é ata a data o motor V12 de aspiración natural máis potente que se utilizou na Fórmula Un. Este tamén foi o motor máis potente da era da regulación do motor de 3,5 litros, antes dunha redución da capacidade do motor a 3 litros en 1995.
2014-2021
A FIA anunciou o cambio dos V8 de 2,4 litros por motores híbridos de 1,6 litros V6 máis sofisticados na procura dunha Fórmula 1 máis barata, eficiente e respectuosa co medio ambiente para a tempada. A nova normativa permitia sistemas de recuperación de enerxía cinéticos e térmicos. A nova fórmula reintroduciu os motores Turbo, un compoñente clave nos motores que desapareceu gradualmente a finais dos 80 e principios dos 90 para dar paso aos motores de aspiración natural. Coa normativa na man, as características xerais destas unidades de potencia son as seguintes: están limitadas a 15.000 rpm, teñen unha potencia que oscila entre os 980 e os 1022 CV dependendo do piloto e teñen un peso total de 145 kg. Son realmente eficientes, cun consumo medio duns 34 litros por cada 100 km e teñen un depósito de combustible máximo capaz de conter 105 litros. Aínda que se permiten os sobrealimentadores, todos os construtores optaron por usar un turbo. thumb|Honda RA616H 2016.
Mención especial merece a aerodinámica, porque a nova normativa aerodinámica para a tempada 2019 fixo cambios importantes nos monoprazas para solucionar o maior problema da Fórmula 1, a ausencia excesiva de adiantamentos. O avance aerodinámico que sufriron os monoprazas, sobre todo desde 2014 coa inclusión de unidades de potencia turbo híbridas, foi enorme, sobre todo na parte dianteira. Ata agora, as complexas ás dianteiras formadas por un gran número de flaps, aspas xiratorias, placas de extremo e T-Wings redirixiron o fluxo de aire cara a toda a parte traseira do coche e realizaron a súa función correctamente, pero ao seu paso. Debido ao coche, deixa un ronsel tan turbulento formado por vórtices, que é imposible perseguir a un monopraza de preto, o que fai que o coche detrás sexa inestable e sexa difícil de conducir para o piloto que persegue, así como un sobrequecemento dos freos, desgaste excesivo dos pneumáticos, toma de aire sucio e superquente para alimentar o motor e imposibilidade de aproveitar o rebufo.
2026 en diante
Audi anunciou en agosto de 2022 que se converterían nun fabricante de unidades de potencia a partir de. En febreiro de 2023, Ford anunciou o seu regreso como provedor de unidades de potencia para 2026 despois de case 20 anos de ausencia na Fórmula Un, Honda, baixo a súa filial Honda Racing Corporation, tamén catalogouse provisionalmente como fabricante para 2026 pola FIA despois de deixar oficialmente o deporte en 2021. A FIA tamén confirmou que Ferrari, Mercedes-AMG e Alpine están rexistrados como provedores de unidades de potencia para 2026. En marzo de 2023, Porsche revelou que non se unirán á Fórmula Un en 2026.
San Paio, Piñeira, Sarria
San Paio é un lugar da parroquia de Piñeira, no concello lugués de Sarria, na comarca de Sarria.
Concello de Hedemora
Idade Media
O feito de que moitas persoas e bens pasasen por Hedemora deu lugar a aparición dun lugar de mercado, onde se celebran o Pålsmässomarknaden e o mercado de Hedemora, que co tempo se convertería en permanente.
Alida González Arias
Alida González Arias, coñecida como Penca, nada en Salas de los Barrios (O Bierzo) en 1915 e finada no mesmo concello en 2006, foi unha guerrilleira antifranquista.
Cerebro humano
Estrutura e funcións
O cerebro humano está protexido polos ósos do cranio, suspendido no líquido cefalorraquídeo e illado do sangue pola barreira hematoencefálica, pero a súa delicada natureza faino susceptible a moitos tipos de danos e enfermidades. As formas máis comúns de dano físico son o trauma cranial, accidente vascular cerebral ou intoxicación. O cerebro humano tamén é susceptible a enfermidades dexenerativas, como a epilepsia, a enfermidade de Parkinson, a esclerose múltiple e a enfermidade de Alzheimer. Varios trastornos psiquiátricos, como a esquizofrenia, a neurose ou a depresión, son causados en parte por unha disfunción cerebral.
Aequipecten
Descrición
O xénero foi descrito en 1886 por Paul Henri Fischer, médico, paleontólogo e zoólogo francés especializado en malacoloxía, no seu traballo:
Asemblea Xeral de Kentucky
miniatura|Selo de Kentucky
A Asemblea Xeral de Kentucky (en inglés, Kentucky General Assembly) é o parlamento do estado de Kentucky nos Estados Unidos. Composto por un total de 138 lexisladores electos por sufraxio universal, a Asemblea conta cunha estrutura bicameral: Senado e Cámara de Representantes. A súa orixe remóntase a 1792, cando Kentucky entrou a formar parte da Unión e se elaborou a súa primeira constitución. O Capitolio Estatal de Kentucky, na cidade de Frankfort, acolle a súa sede.
Mezur, A Pena, Sarria
Mezur é un lugar da parroquia da Pena, no concello lugués de Sarria, na comarca de Sarria.
Lista de ministros de Agricultura de España
Historia
No 1928, coa publicación do Real Decreto do 3 de novembro, creouse o Ministerio de Economía Nacional, ao que se trasladou a Dirección Xeral de Agricultura, coas cámaras agrarias, consello agronómico e Asociación de Gandeiros e os servizos de Hixiene e Sanidade agropecuaria. Mais, finalmente, o Ministerio de Agricultura, Industria e Comercio foi creado por Decreto do Presidente da Segunda República, Niceto Alcalá Zamora o 16 de decembro de 1931, polo que se incorporan as Direccións Xerais de Agricultura, Industria e Comercio, procedentes do Ministerio de Economía Nacional e as de Minas, Montes e Gandaría, do Ministerio de Fomento.
Narcosubmarino
Auténticos submarinos
O 14 de febreiro de 2011 outro submarino foi incautado pola armada colombiana. Os 31 Atopouse unha embarcación de fibra de vidro e Kevlar de varios metros de eslora oculta nunha zona da selva en Timbiquí, no suroeste de Colombia. Era capaz de viaxar 9 metre baixo a auga e podía transportar catro persoas e até 8 toneladas de carga.
miniatura| Un narcosubmarino capturado pola [[Armada (mariña)|Armada peruana en decembro de 2019.]] Un narcosubmarino é un tipo de embarcación autopropulsada oceánica, tipicamente semisomerxible (ás veces totalmente somerxible) construída con fins contrabandistas.
Asemblea Xeral de Iowa
A Asemblea Xeral de Iowa (en inglés, Iowa General Asembly) é o parlamento do estado de Iowa nos Estados Unidos. As súas facultades están determinadas polo artigo 3º da Constitución de Iowa de 1857, que tamén establece a súa división entre unha cámara de representantes e o senado. A súa sede está no Capitolio Estatal de Iowa, en Des Moines.
Proceso lexislativo
miniatura|Selo de Iowa A principal facultade da Asemblea Xeral de Iowa é a de elaborar, debater e aprobar as leis do estado. Un lexislador, sexa senador ou representante, pode iniciar o proceso mediante a elaboración dunha proposta. Antes de rexistrala na cámara á cal pertenza, debe redactala coa axuda da Axencia de Servizos Lexislativos da Asemblea Xeral para garantir que conta cos requisitos técnicos precisos. Logo, rexístrase e a presidencia da cámara á que pertence asgínaa a ao comité correspondente pola súa temática. Nesa fase, un subcomité, normalmente de tres membros, estuda e valora a proposta e presenta as súas conclusións ao comité. Posteriormente o comité presenta un informe á cámara no que pode solicitar a consideración da proposta por parte do plenario, a aceptala con emendas ou pospoñer o trámite indefinidamente. Se a proposta chega ao pleno da cámara, os lexisladores debátena, introducen as emendas e votan a súa aprobación ou non. No caso de ser aprobada, envíase á restante cámara, onde o proxecto seguirá o mesmo procedemento, podendo ser modificada. En tal caso, unha vez rematada o proceso na segunda cámara, volverá a ser votada na cámara orixinal. Se a cámara orixinal rexeita as mudanzas, constitúese un comité conxunto con membros das dúas cámaras para intentar chegar a un acordo. O texto pactado debe ser votado afirmativamente por ambas cámaras para ser definitivamente aprobado.
Undulipodio
Estrutura
miniatura|280px|Diagrama dunha sección transversal coa disposición dos microtúbulos do axonema presentes en todos os undulipodios. 1-A. e 1-B. Unidades dímeras de [[tubulina. 2. Par central dentro da vaíña central. 3. Brazos interno e externo de dineína. 4. Proteína radial. 5. Nexina. 6. Membrana plasmática.]] Os undulipodios móvense coa ondulación dun látego, e poden darlle motilidade a toda a célula, como o movemento dos espermatozoides ou o dos protozoos ciliados, e tamén poden arrastrar líquidos e partículas (epitelio ciliado pulmonar) ou crear movementos de auga (coanocitos das esponxas).
Os undulipodios son unha extensión da membrana plasmática que ten a célula que contén citoplasma e unha estrutura con disposición regular de microtúbulos chamada axonema. Na base desta estrutura encóntrase o cinetosoma ou corpo basal, que está unida aos microtúbulos por medio de proteínas motoras. Durante o movemento os microtúbulos esvaran entre si e toda a estrutura se dobra.
Hexenkartothek
Hexenkartothek: a biblioteca de tarxetas de meigas
O xefe da misión especial H era Rudolf Levin. A partir de 1941, o grupo arredor de Levin probablemente non só seguiu os enfoques da investigación das vítimas, senón que tamén buscou probas de culpabilidade contra a Weltjudentum (conspiración xudía mundial). En 1938, Levin describiu o perfil do seu grupo de investigación. O traballo do grupo centrouse nos seguintes problemas:
Desde 1941 Levin dirixiu a Sección C3 "ordes especiais científicas" na Oficina VII, tamén unha "sección auxiliar permanente para a investigación H". Ademais do seu traballo no servizo de seguridade do Reichsführer SS, Rudolf Levin intentou establecerse no mundo académico para seguir os pasos do seu xefe de oficina, Franz Alfred Six, pero como asistente quedou eclipsado. Os líderes das SS que actuaban a través da H-Sonderauftrag foron tamén Franz Alfred Six e Wilhelm Spengler.
Das 30.000 tarxetas da Kartothek, 6.153 (o 20,5 %) eran do territorio do actual estado federal de Baviera. O índice de tarxetas de bruxa tamén inclúe un documento, lugar, persoa, literatura, arquivo e ficheiro de "ficha de problemas I-VIII". Aínda non é posible responder a que funcións serviu o ficheiro do problema. Os "H(exen)-Blätter" tamén conteñen unha colección de fontes e imaxes que, xunto coa biblioteca de servizos da orde especial H e os ficheiros de servizo, forman o legado dos investigadores de bruxas SS. O medio máis moderno de propaganda, os filmes, tamén foi incluído no tema das bruxas do Reichsführer SS. O escritor alemán dos Sudetes Friedrich Norfolk, contratado por Himmler para escribir literatura xuvenil folclórica e novelas históricas sobre o tema das bruxas, tamén traballou nos entón "fíos de película H comandados". Norfolk tiña o plan para unha triloxía de bruxas, para a que planeou de dous a tres anos. Heinrich Himmler considerou isto demasiado caro. O seu obxectivo era un montón de historias de bruxas máis pequenas de 60-100 páxinas que se poidan ler facilmente nun curto espazo de tempo.
Argopecten
Características
Ambas as valvas son grosas e están ben calcificadas, non son simétricas e presentan os bordos denticulados e as costelas dorsais moi marcadas.
Almudena Domínguez Arranz
Traxectoria
Entre outras entidades de carácter académico e asociativo, Domínguez é membro da Asociación Española de Investigación de Historia das Mulleres, da Sociedade Nacional de Anticuarios de Francia, da Asociación Internacional Jane et Marcel Dieulafoy (París), da Sociedade Catalá de Estudos Numismáticos (Barcelona), do Instituto de Estudos Altoaragoneses e da Fundación de Estudos Celtibéricos de Sagueda.​ Tamén forma parte de diversos comités científicos, como o coordinador dos Congresos Internacionais de Educación e Accesibilidade en Museos e Patrimonio (desde 2014), o organizador dos Simposios de Numismática Peninsular ou o organizador do Congreso Patrimonio e Cultura dos Pireneos. ​
Proteína de replicación A
Estrutura
A RPA comparte moitas características co heterotrímero complexo CST, aínda que a RPA ten unha estequiometría máis uniforme 1:1:1.
Bosque de Wistman
Flora
As ramas das árbores están tipicamente adornadas cunha variedade de musgos e liques epífitos e, ás veces, por especies sensibles ao pastoreo como a arandeira e o polipodio (fento dos valos). O hábito horizontal dos troncos e extremidades permite que se acumulen restos orgánicos e humus sobre eles, favorecendo o crecemento extenso das plantas vasculares epífitas. Estes ocorren nunha variedade moito maior que noutros bosques británicos; ademais do polipodio, que é a epífita rexistrada máis común, e do arando, inclúense moitas das mesmas especies que se atopan no chan forestal.
Fauna
O bosque de Wistman é o fogar dunha grande diversidade de mamíferos, aves e réptiles, en particular dunha gran poboación de víboras.
Mitos, arte e literatura
O nome de Wistman's Wood pode derivar da palabra dialectal "wisht", que significa "eerie/estraño" ou "pixie-led/encantado". A lendaria cazaría salvaxe en Devon, cuxos sabuesos do inferno son coñecidos como Yeth (Heath, calor) ou Wisht Hounds no dialecto de Devonshire, está particularmente asociado co bosque de Wistman.
Eurypterus
Descrición
O corpo de Eurypterus está dividido en dúas partes: prosoma e opistosoma (á súa vez dividido en mesosoma e metasoma).
O prosoma é a parte anterior do corpo, está composto por seis segmentos fusionados para formar a cabeza e o tórax. Contén o escudo en forma de placa semicircular a subectangular. No seu lado dorsal hai dous grandes ollos compostos grandes con forma de crcente. Tamén posúen dous ollos simples (ocelos) máis pequenos sensibles á luz (os ocelos medios) preto do centro do escudo nunha pequena elevción (chamada montículo ocelar). Na súa parte inferior está a boca e seis apéndices, numerados do I ao VI en números romanos. Cada apéndice á súa vez está composto de nove segmentos (chamados podómeros) designados con numeros árabes do 1 ao 9. Os primeiros segmentos que conectan os apéndices ao corpo son as coxas.
Os principais órganos respiratorios de Eurypterus parecen brsnquias en libro, localizdas en cámras branquiais nos segmentos metasómicos. Poderían usalas para a respiración baixo a auga. Están compostos de vrias capas de tecidos delgados empillados de maneira que lembran as páxinas dun libro, de aí o seu nome. Ademais, tamén posuían cinco pares de áreas de foram oval cubertas co proxeccións microscópicas no teito das segundas cámaras branquiais no mesosoma, inmediatmente baixo os tractos branquiais. Estas áreas coñécense como Kiemenplatten (ou tractos branquiais, aínda que o primeiro termo, procedente do alemán, é o preferido na literatura). Son exclusivos dos euriptéridos.
Paleobiology
Eurypterus belongs to the suborder Eurypterina, eurypterids in which the sixth appendage had developed a broad swimming paddle remarkably similar to that of the modern-day swimming crab. Modeling studies on Eurypterus swimming behavior suggest that they utilized a drag-based rowing type of locomotion where appendages moved synchronously in near-horizontal planes. The paddle blades are almost vertically oriented on the backward and down stroke, pushing the animal forward and lifting it up. The blades are then oriented horizontally on the recovery stroke to slash through the water without pushing the animal back. This type of swimming is exhibited by crabs and water beetles.
Juveniles probably swam using the rowing type, the rapid acceleration afforded by this propulsion is more suited for quickly escaping predators. A small 16.5 cm Eurypterus could achieve two and a half body lengths per second immediately. Larger adults, meanwhile, probably swam with the subaqueous flight type. The maximum velocity of adults when cruising would have been 3 to 4 m per second, slightly faster than turtles and sea otters. Trace fossil evidence indicates that Eurypterus employed a rowing stroke when in close proximity to the seafloor. Arcuites bertiensis is an ichnospecies that includes a pair of crescent-shaped impressions and a short medial drag, and it has been found in upper Silurian eurypterid Lagerstatten in Ontario and Pennsylvania. This trace fossil is very similar to traces made by modern aquatic swimming insects that row such as water boatmen, and is considered to have been made by juvenile to adult-sized eurypterids while swimming in very shallow nearshore marine environments. The morphology of A. bertiensis suggests that Eurypterus had the ability to move its swimming appendages in both the horizontal and vertical plane.
Konrad Emil Bloch
Investigación e recoñecemento
En 1985, Bloch converteuse en membro da Royal Society. En 1988, recibiu a Medalla Nacional da Ciencia.
Paul Henri Fischer
Traxectoria
Desde 1856 Fischer traballou como editor da revista Journal de conchyliologie e, a partir de 1861, con J. C. H. Crosse como coeditor. Con Crosse tivo unha cooperación moi proveitosa e unha amizade que durou até o final da súa vida. En 1864 publicou a Faune conchyliologique marine... sobre especies de moluscos ao longo da costa do Atlántico e complementou o dossier seguinte por suplementos. Despois avaliou o material recompilado en diversas viaxes científicas. E con J. C. H. Crosse investigou o material da Expédition scientifique du Mexique (1869-1893) e das viaxes de A. Grandidier a Madagascar (até 1889). En 1877 publicou un estudo sobre o material paleontolóxico da illa de Rodas de J. R. Tournouër. Entre 1873 e 1880 escribiu a última monografía dentro da serie Spécies général et iconographie des coquilles vivantes, de libros conquiolóxicos, empezado por J. C. Kiéner. Desde 1880 a 1883 formou parte de catro expedicións para recolectar exemplares de fauna submarina de mares profundos. Investigou logo os moluscos, tanto das expedicións francesas como das de Mónaco e publicou os resultados entre 1891 e 1892.
Gustav Süs
Traxectoria
ligazón=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/35/Gustav_Sues_Bildermaerchen_Nachtigall.jpg/220px-Gustav_Sues_Bildermaerchen_Nachtigall.jpg|esquerda|miniatura| Ilustración para Die Mähr von einer Nachtigall ("A egua dun reiseñor") ligazón=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/68/Gustav_Sues_Bildermaerchen_Swinegel.jpg/220px-Gustav_Sues_Bildermaerchen_Swinegel.jpg|esquerda|miniatura| Ilustración de Swinegel's Reiseabenteuer ("As aventuras de viaxe de Swinegel") ligazón=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/03/Gustav_S%C3%BCs_Geschichten_-_Krieg.jpg/220px-Gustav_S%C3%BCs_Geschichten_-_Krieg.jpg|miniatura| Krieg, [[1860]] miniatura|De: Het Wettloopen tüschen den Haasen un den Swinegel up der Buxtehuder Heid, [[1855]] ligazón=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/10/Gustav_S%C3%BCs_Mutter_mit_Kleinkind_im_H%C3%BChnerhof.jpg/220px-Gustav_S%C3%BCs_Mutter_mit_Kleinkind_im_H%C3%BChnerhof.jpg|miniatura| Mutter mit Kleinkind im Hühnerhof ("Nai cun neno no galiñeiro"), sen data Despois de cursar o bacharelato en Rinteln, Süs estudou pintura na Academia de Arte de Kassel e máis tarde no Instituto Städel de Frankfurt cos profesores Johann David Passavant e Jakob Becker. Para asegurar a súa existencia, escribiu contos infantís, que el mesmo ilustrou. Tiveron boa acollida e algunhas foron traducidas ao inglés e ao francés. Tamén é coñecido polas súas ilustracións da historia de Swinegel-Hare, O ourizo e a lebre.
De 1848 a 1850 pintou estudos e retratos na casa. Desde 1850 viviu en Düsseldorf, onde asistiu á academia de arte con Karl Ferdinand Sohn até 1851 e abriu o seu propio estudo en Jägerhofstrasse nº 13 en 1854. En 1861 naceu en Düsseldorf o seu fillo Wilhelm, quen tamén se converteu nun artista. Na década de 1870, Süs viviu na casa do propietario da fábrica Müller Schadowstraße 34 na esquina de Victoriastraße e trasladouse á casa de Rosenstraße 28 ao redor de 1875, onde viviu até o final da súa vida.
O ourizo e a lebre
Adaptacións
ligazón=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Joseph-Albert_wettlauf-des-igels-und-des-hasen-1862.jpg/220px-Joseph-Albert_wettlauf-des-igels-und-des-hasen-1862.jpg|miniatura| Participantes descoñecidos da sociedade de artistas "Jung-München" nun baile de contos. O escultor Hermann Oehlmann representou a carreira do ourizo e da lebre (foto: Joseph Albert, [[Múnic, 1862)]]Véxase tamén A lebre e o raposo de Bechstein, A lebre e o rei elefante e A lebre e o caranguexo.
Asemblea Xeral de Maryland
Procedemento lexislativo
miniatura|A Asemblea Xeral nunha sesión conxunta na Cámara de Delegados para escoitar un discurso do gobernador [[Martin O'Malley (2013).]] Un lexislador, sexa senador ou representante, pode iniciar o proceso mediante a elaboración dunha proposta. Antes de rexistrala na cámara á cal pertenza, debe redactala coa axuda do Departamento de Servizos Lexislativos da Asemblea Xeral para garantir que conta cos requisitos técnicos precisos. É entón caso se fai a primeira lectura na cámara: a iniciativa é presentada e derivada a un comité parlamentario segundo a súa temática. Nesa fase, o comité valora e debate a proposta, de non ser rexeitada, o proceso lexislativo prosegue e chega ao pleno da cámara. Alí é de novo lida, a segunda lectura, e debátense as emendas, antes de votala. No caso de ser aprobada, envíase á cámara, onde o proxecto seguirá o mesmo procedemento, podendo ser modificada. En tal caso, unha vez rematada o proceso na segunda cámara, volverá a ser votada na cámara orixinal. Se a cámara orixinal rexeita as mudanzas, constitúese un comité conxunto con membros das dúas cámaras para intentar chegar a un acordo. O texto pactado debe ser votado afirmativamente por ambas cámaras para ser definitivamente aprobado. A Asemblea Xeral pode revogar o veto do gobernador a unha lei co voto de tres quintas partes de ambas as dúas cámaras.
Gustav Süs
Exemplos de contos infantís ilustrados por Süs
''Gott schuf sie ja zur Freudigkeit, ''Die liebe, süße Nachtigall ''Mit ihrem Frühlingszauberschall In dunklen, grünen Zweigen!“ –
Glutamina sintetase
Estrutura
Os enlaces de hidróxeno e as interaccións hidrofóbicas manteñen xuntos os dous aneis da GS. O C-terminal de cada subunidade (pinza helicoidal) estabiliza a estrutura da GS ao inserirse na rexión hidrófoba da subunidade do outro anel. O N-terminal de cada subunidade está exposto ao solvente. Ademais, a canle central está formada por seis follas β de catro febras compostas de bucles antiparalelos das doce subunidades.
Mecanismo
miniatura|Dúas imaxes da glutamina sintetase
Regulador autoinmune
Función
No timo, o AIRE causa a transcrición dunha ampla selección de xenes específicos de órgano que crean proteínas que xeralmente só se expresan en tecidos periféricos, creando unha "auto-sombra inmunolóxica" no timo. É importante que as células T autorreactivas que se unen fortemente a auto-antíxenos sexan eliminadas no timo (por medio dun proceso de selección negativa), doutro modo poderían posteriormente atoparse e unirse cos seus autoantíxenos correspondentes e iniciar a reacción autoinmune. Así, a expresión de proteínas non locais polo AIRE no timo reduce a ameaza da autoinmunidade promocionando a eliminación de células T autorreactivas que se unen a antíxenos que normalmente non se encontran no timo. Ademais, o AIRE exprésase nunha poboación de células estromáticas localizadas en tecidos linfoides secundarios; porén, estas células parecen expresar un conxunto distinto de antíxenos restrinxidos a tecidos (TRAs) en comparación coas células epiteliais tímicas medulares.
Cada célula T recoñece un antíxeno específico cando unha célula presentadora de antíxenos lla presenta en complexo cunha molécula do complexo maior de histocompatibilidade. Este recoñecemento realízase polo receptor de célula T (TCR) expresado na superficie da célula. Os receptores de células T xéranse pola unión de segmentos xénicos combinados ao chou o que ten como resultado unha poboación enormemente diversa de células T, cada unha coa súa especificidade por un antíxeno. Seguidamente, as células T con receptores que recoñecen as proteínas do propio corpo deben ser eliminadas mentres están aínda no timo. Por medio da acción do AIRE, as células epiteliais timicas medulares (mTEC) expresan as principais proteínas doutras partes do corpo (denominadas "antíxenos restrinxidos a tecidos", TRA) e as células T que responden a esas proteínas son eliminadas por morte celular (apoptose). Así, o AIRE orixina selección negativa de células T que recoñecen o propio. Cando o AIRE é defectuoso, as células T que recoñecen antíxenos normalmente producidas polo corpo poden saír do timo e entrar na circulación. Isto pode ter como resultado unha variedade de enfermidades autoinmunes.
Medio dólar do Sesquicentenario de Lexington-Concord
Deseño
miniatura|O [[Servizo Postal dos Estados Unidos de América|Servizo Postal dos EEUU emitiu tamén un selo do aniversario que reproduce a estatua de French e os versos de Emerson.]] O anverso reproduce a estatua de 1874 de Daniel Chester French coñecida como The Minute Man, que se erixe en Concord. Conmemora os minutemen, milicianos voluntarios que loitaron contra os británicos en 1775, e representa un granxeiro cun rifle na man, que leva o abrigo sobre o arado. O granxeiro está listo para responder ao sinal de reunión, que presumiblemente dará a campá do Old Belfry de Lexington, tema do reverso da moeda. A cabeza do minuteman oculta parte do nome do país que axudou a fundar, e o home está flanqueado á esquerda pola inscrición CONCORD MINUTE-MAN e á dereita polo habitual lema da moeda estadounidense IN GOD WE TRUST".
Medio dólar do Sesquicentenario de Hudson
Deseño
miniatura|244x244px|[[Ilustración (deseño gráfico)|Ilustración do século XIX do barco Halve Maen, reproducido no reverso do medio dólar. ]]
Pola súa banda, o reverso da moeda amosa o Halve Maen, buque insignia de Henry Hudson, navegando cara á dereita. Á esquerda da arboradura do barco hai unha lua crecente estilizada. O barco está rodeado por dous aneis de letras; no interior lese o lema nacional estadounidense IN GOD WE TRUST e HUDSON, e no exterior o nome do país e a denominación da moeda. O monograma do deseñador (CB) áchase na liña de flotación do lado esquerdo da moeda.
Eurypterida
Morfoloxía
A parte inferior do opistosoma estaba cuberta por estruturas que evolucionaron de apéndices opistosómicos modificados. No opistosoma estas estruturas formaban unha especie de placas denominadas Blatfüsse ('pés folla' en alemán). Estas creaban unha especie de cámara branquial (tracto branquial) entre o Blatfüsse precedente e a superficie ventral do propio opistosoma, o cal contiña os órganos respiratorios. Os segmentos opistosómicos do segundo ao sexto tamén contiñan órganos de foma oval ou triangular que foron interpretados como órganos que axudan á respiración. Estes órganos, denominados Kiemenplatten ou "tractos branquiais", poderían ter axudado aos euriptéridos a respirar aire por riba do nivel da auga, mentres que os Blatfüssen, similares aos órganos dos modernos limúlidos (cangrexos de ferradura), cubrirían as partes que servían para a respiración acuática.
Orixes
Ata 1882 non se coñecía ningún euriptérido de antes do Silúrico. Descubrimentos posteriores ampliaronn o coñecemento sobre os primeiros euriptéridos do período Ordovícico. Os primeiros euriptéridos coñecidos hoxe, os megalográptidos Pentecopterus, datan do piso darriwiliano do Ordovícico medio, hai 467,3 millóns de anos. Hai tamén informes de fósiles de euriptéridos aínda máis antigos na biota de Fezouata do Tremadociano tardío (Ordovícico temperán) de Marrocos, pero aínda non foron estudados a fondo.
Tamaño
Ademais da lixeireza dos euriptéridos xigantes, algunhas formas de corpo ancho da familia Hibbertopteridae eran tamén moi grandes. Un cacho ou escudo do Carbonífero de Escocia asignado á especie Hibbertoperus scouleri mide 65 cm de ancho. Como Hibbertopterus era moi ancho en comparación coa súa lonxitude, o animal en cuestión podía medir algo menos de 2 m de lonxitude. Este Hibbertopterus xigante, máis robusto que os pterigótidos, posiblemente rivalizaría en peso cos pterigótios maís grandes, se é que non os superaba, e debía estar entre os artrópodos máis pesados.
Orixes
Por tanto, o momento exacto da orixe dos euriptéridos segue sendo descoñecido. Aínda que fósiles antes denominados "euriptéridos primitivos" foron descritos ocasionalmente en depositos do Cámbrico ou mesmo do Precámbrico, non son hoxe recoñecidos como verdadeiros euriptéridos e ás veces nin sequera como formas relacionadas con eles. Alguns animais previamente considerados euriptéridos primitivos, como os do xénero Strabops do Cámbrico de Missouri, son agora clasificados como agláspididos ou estrabópidos. Os agláspídidos, que antes se pensaba eran quelicerados primitivos, son agora vistos como un grupo máis estreitamente relacionado con trilobites.
Devoniano
É posible que os padróns de extinción catastrófica vistos na suborde dos euripterinos estivesen relacionados coa emerxencia de peixes máis evolucionados. O declive dos euripterinos empezou no momento en que os peixes mandibulados empezaron a desenvolverse máis e coincide co xurdimento dos placodermos (peixes acoirazados) en América do Norte e Europa.