cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Radar
Mariña
Nos portaavións, existen radares semellantes aos dos aeroportos para orientar o tráfico aéreo, desembarque e embarque de aeronaves con seguranza e en movemento.
Aeronáutica
A defensa aérea e vixilancia utiliza radares máis específicos con detección de obxectivos ata trescentos quilómetros para avións en grande altitude, e alcance de ata trinta quilómetros para aeronaves voando en baixa altitude.
Existen tamén radares de control de tráfico e vixilancia aérea de maior alcance. O sistema non utiliza unha única estación de vixilancia e rastreamento, senón moitas interligadas e cos sinais procesados de forma redundante con procesamento de todos os datos nunha central. No Brasil, o SICEAB (Sistema de Control do Espazo Aéreo Brasileiro) posúe un sistema que funciona desta forma, onde existen radares con alcance de ata 4.000 quilómetros, que interligados cobren os 8,5 millóns de km² do territorio nacional.
Meteoroloxía
Os radares meteorolóxicos hoxe son de suma importancia para monitorizar a atmosfera, facilitando así actividades como a agricultura, aeronáutica, entre outras actividades, pois detecta con precisión os movementos das masas de ar, proporcionando recursos aos meteorólogos para previr xeadas, vendavais e choivas de saraiba, entre outros fenómenos que poden rastrexarse.
Lago Balkhash
No lago desaugan sete ríos, sendo o principal o río Ili, que proporciona a maior parte da auga da ribeira, mentres que outros, como o río Karatal, proporcionan auga tanto en superficie como achegando fluxo subsuperficial. O Ili aliméntase da precipitación (en gran parte o desxeo de primavera) das montañas da China, na rexión de Xinjiang. Os outros ríos, de menor caudal, son o Lepsa, o Aksu, o Byan, o Kapal e o Koksu.
Variedade diastrática
Así e todo, é certo que os falantes que teñen unha actividade, modo de vida ou profesión en común presentan semellanzas lingüísticas que permiten observar subcódigos ou linguaxes especiais caracterízadas por teren un vocabulario peculiar, de sentido moi preciso, como os tecnolectos, sociolectos e xergas.
O Leboreiro, Melide
Patrimonio
A igrexa de Santa María do Leboreiro é gótica do século XIV con moitas reminiscencias do románico. Ten ábsida circular, no tímpano está esculpida unha figura da Virxe e no interior ten pinturas murais do século XVI con escenas de San Sebastián, a flaxelación e a Visitación.
A Escoira, Xoibán, Vilalba
A Escoira é un lugar da parroquia de Xoibán, no concello lugués de Vilalba, na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2010 tiña 11 habitantes (6 homes e 5 mulleres).
Filmax
Filmax Entertainment é unha compaña produtora cinematográfica española dirixida e participada na maioría do seu capital por Julio Fernández Rodríguez.
Sumo
O sumo (相撲 sumō ou 大相撲 Ōzumō - en xaponés) é unha loita de competición de orixe xaponesa. Dous atletas (rikishi) compiten nunha area circular (dohyo-) e o primeiro en tocar o chan con calquera parte do corpo excepto os pés ou tamén pisar fóra do dohyo- perde a loita. Un rikishi tamén perde a loita se aplica un golpe prohibido. O sumo é moi antigo e, a pesar de ser un deporte, conserva rituais xintoistas.
Aegukka
Aegukka (do coreano: A canción patriótica, 애국가) ou Ach'imŭn pinnara (do coreano: Resplandeza a mañá, 아침은 빛나라 이 강산) é o himno nacional da República Popular Democrática de Corea. Antes da división da península coreana, o himno era o que utiliza actualmente Corea do Sur.
Miguel Sueiro Barreiro
Miguel Sueiro Barreiro, nado en Meaño, foi un industrial e político galego.
Rascón de terra
O hábitat reprodutor desta especie son as terras cubertas de herbas, como os campos de feo e utiliza ambientes similares nos seus campos de invernada. É unha especie discreta que constrúe un niño feito de follas de herba nun burato no chan e pon de 6 a 14 ovos cor crema cubertos con manchas avermelladas. Os ovos fan eclosión en 19 ou 20 días, e os polos negros precoces empluman ás cinco semanas aproximadamente. A especie está en rápido declive en boa parte da súa anterior área de reprodución porque as modernas prácticas agrícolas con frecuencia destrúen os seus niños antes de que se completase a crianza dos polos. É omnívoro, pero aliméntase principalmente de invertebrados, e ocasionalmente de mamíferos pequenos e ras e materia vexetal incluíndo sementes de herbas e grans de cereais. As ameazas naturais ás que se enfronta son os mamíferos introducidos ou que se fixeron silvestres, as aves grandes, varios parasitos e as enfermidades.
Distribución e hábitat
O rascón de terra inverna principalmente en África, desde a República Democrática do Congo e o centro de Tanzania cara ao sur ata o leste de Suráfrica. Ao norte desta área, pode verse principalmente durante a migración, pero de cando en vez inverna no norte de África e ao oeste e norte da súa área central do sueste de África. A maioría da poboación do sur de África dunhas 2 000 aves vive en KwaZulu-Natal e a antiga provincia de Transvaal, e a cantidade de exemplares noutras partes de África non se coñece con seguridade. Hai varios rexistros do século XIX, cando as poboacións eran moito maiores que agora, de exemplares que foron vistos no oeste de Europa, principalmente en Gran Bretaña e Irlanda, entre decembro e febreiro. miniatura|Adultos e xoves Este rascón de auga migra a África seguindo dúas rutas: unha ruta occidental a través de Marrocos e Alxeria e outra máis oriental e importante a través de Exipto. Como ave de paso foi rexistrada na maioría dos países situados entre as súas áreas de reprodución e invernada, incluíndo boa parte de África occidental. Por exemplo, sábese que aves que saíron da illa de Coll, Escocia, seguindo a ruta occidental pararon en África occidental na súa viaxe cara máis ao sur, e no voo de regreso, fixeron escala en España ou norte de África. Os migrantes do leste foron rexistrados nas partes do sur de Asia que están entre o leste da súa área reprodutora e África. Alén desas zonas, foi rexistrado como ave errante en Sri Lanka, Vietnam e Australia, as Seychelles, Bermuda, Canadá, EUA, Groenlandia, Islandia, as Faroes, os Azores, Madeira, e as illas Canarias.
Lingua xaponesa
Status oficial
Hai dúas formas da lingua consideradas padróns: hyōjungo (標準語) ou xaponés padrón e kyōtsūgo (共通語) ou xaponés común. A política gobernamental do Xapón modernizou a lingua e, con iso, a distinción entre eses dous padróns foise atenuando co tempo.
Gramática
Nota: じゃありません(Ja arimasen) e ではありません(dewa arimasen) poden pronunciarse じゃありまへん(Ja arimahen) e ではありまへん(Dewa arimahen) respectivamente.
Nota: Se se quere soar informal です desu (verbo ser ou estar) debe cambiarse por だ (da).
Escritura
Por exemplo:
O kanji 水( 'auga')　ten dúas lecturas: Lectura Kun みず (mizu) e Lectura On スイ (sui)
Last Dinosaurs
Last Dinosaurs é un grupo musical australiano de indie rock formado en Brisbane, Queensland. O grupo está formado polo vocalista e guitarrista Sean Caskey, o guitarrista Lachlan Caskey, o baixo Michael Sloane e o batería Dan Koyama. Koyama e os irmáns Caskey son de ascendencia xaponesa, e o grupo fai xiras e visitas frecuentes nese país.
O 1 de maio de 2015, Last Dinosaurs lanzou "Evie", o primeiro sinxelo do seu segundo álbum.
Sunburn
Listaxes de cancións
Todos os temas compostos por Matthew Bellamy.
Salgueiro (homónimos)
Salgueiro pode referirse a:
Lucy Terry
Traxectoria
Foi unha escrava negra, capturada nunha razzia en África cando era un nena para ser vendida como escrava en Massachusetts, entón colonia inglesa. En 1756 Obijah Prince un home negro libre mercou a súa liberdade e casou con ela.
Choiva ácida
Formación
Os ións tóxicos liberados debido á choiva ácida constitúen a maior ameaza para os seres humanos. O cobre mobilizado foi implicado nas epidemias de diarrea nas meniñas e meniños, e considerase que existen ligazóns entre o abastecimento de auga contaminada con aluminio e a ocorrencia de casos da doenza de alzhéimer.
Schizosaccharomyces pombe
Illáronse aproximadamente 160 cepas naturais de S. pombe. Foron recollidas en varias localizacións de diversas partes do mundo como Europa, Norte e Suramérica, e Asia. A maioría destas cepas recolléronse de froitas cultivadas como mazás e uvas, ou de diversas bebidas alcohólicas, como por exemplo a cachaza brasileira. S. pombe tamén está presente no té fermentado kombucha. Porén, non está claro se en ditas bebidas S. pombe é o principal fermentador ou é máis ben un contaminante. A ecoloxía natural dos lévedos Schizosaccharomyces aínda non está ben estudada.
Respostas aos danos no ADN
S. pombe é un microorganismo sexual facultativo que pode aparearse cando os nutrientes son limitados. A exposición de S. pombe ao peróxido de hidróxeno, que é un axente que causa estrés oxidativo, orixina danos oxidativos no ADN, o que induce fortemente o apareamento entre os lévedos de fisión e a formación de esporas meióticas. Este descubrimento suxire que a meiose, e especialmente a recombinación meiótica, poden ser unha adaptación para reparar o ADN danado. Un descubrimento que apoia esta idea é que as lesións que afectan a unha soa base do ADN do tipo dU:dG en S. pombe estimulan a recombinación meiótica. Esta recombinación require a actuación da uracilo-ADN glicosilase, un encima que quita o uracilo do ADN e inicia a reparación de excisión de base. Baseándose neste descubrimento, propúxose que a reparación de excisión de base dunha base uracilo, ou dun sitio abásico, ou dunha rotura ou amosega dunha soa febra do ADN é suficiente para iniciar a recombinación en S. pombe. Outros experimentos feitos con S. pombe indicaron que o procesamento defectuoso dos intermediarios da replicación do ADN, é dicir, os fragmentos de Okazaki, causan danos no ADN, como roturas ou amosegas dunha soa febra ou ocos (gaps), e que isto estimula a recombinación meiótica.
Voo 714 para Sidney
Sinopse
Máis adiante, descóbrese que detrás do secuestro do avión está o malvado Rastapopoulos, que pretende facerse coa fortuna que Carreidas garda nun banco suízo. Allan Thompson é o lugartenente de Rastapopoulos. Tintín, Haddock e Tornasol caeron nas súas mans por unha casualidade, xa que Rastapopoulos ignoraba que viaxasen con Carreidas. Aproveitando a circunstancia, con todo, Rastapopoulos planea acabar coas súas vidas para vingarse das derrotas que lle inflixiron en anteriores aventuras. miniatura|300px|Lombo da edición en galego. Os protagonistas son recluídos nun antigo búnker xaponés da segunda guerra mundial. Carreidas é levado a outro búnker, onde Rastapopoulos ordena ao maligno doutor Krollspell (o nome está posiblemente relacionado co do médico nazi Theodor Morell; Kroll pode aludir tamén ao teatro da ópera berlinés en que tiñan lugar as reunións do Reichstag nazi) que inxecte a Carreidas un «soro da verdade» da súa invención. O produto ten demasiado éxito, xa que Carreidas empeza a confesar todas as maldades que cometeu desde os catro anos, pero non dá a Rastapopoulos a información desexada. Accidentalmente, o doutor inxecta ao exasperado Rastapopoulos unha dose do seu soro.
Entre tanto, Tintín, Haddock, Tornasol e Pst logran fuxir do búnker en que foran encerrados, con axuda de Milú. Diríxense ao lugar en que se atopa Carreidas. Rastapopoulos, a causa do soro da verdade, confía a Krollspell que tiña a intención de eliminalo en canto deixase de serlle útil.
Historia
Hergé tamén introduciu novos personaxes na historia, como Carreidas, que se baseou no magnate aeroespacial francés Marcel Dassault. Na súa entrevista con Sadoul, Hergé tamén observou que "con Carreidas, aparteime do concepto de bo e malo. Carreidas é unha das xoias da historia. Non importa que el non sexa unha personalidade atractiva. É un tramposo por natureza. Mire a discusión entre el e Rastapopoulos cando, baixo a influencia do soro de verdade, ambos presumen das súas peores delitos. [...] Un bo exemplo para nenos pequenos: o home rico e respectado, que dá moito á caridade, e o bandido no mesmo barco! Iso non é moi moral". Outro dos personaxes que inventou para a historia foi o doutor Krollspell, ao que despois relatou que "probablemente" traballou "nun campo nazi". Foi así retratado como un antigo médico nun dos Campos de exterminio nazi, quizais baseado en parte en Josef Mengele, que fuxira de Europa despois da segunda guerra mundial e estableceuse en Nova Delhi, onde estableceu a súa clínica médica.
Carreidas 160
Hergé quería que o Carreidas 160 no voo 714 para Sidney (1968) tivese polo menos a mesma atención detallada que puxera en todos os seus vehículos de ficción, desde o  Alicornio nave de O segredo do Alicornio (1943) ao foguete da lúa en Explorando a Lúa (1954). O avión jet supersónico creado para a nova aventura de Tintín, aínda que de fantasía, non puido ser vistas como inverosímil e necesitaba cumprir as mesmas normas esixentes. Hergé, que cumprira sesenta anos e cuxa man de debuxo comezou a padecer ecema, deixou o deseño e o deseño do avión a Roger Leloup, o seu máis novo colega nos Studios Hergé. Leloup, artista técnico e experto en aviación, debuxou o foguete a Lúa, o de Havilland Mosquito en Stock de coque (1958), e todos os avións da recentemente rediseñada A illa negra (1966). Leloup foi descrito polo experto británico en Tintín [Michael Farr]] como "o experto en aeronáutica dos estudios" e o seu deseño do Carreidas 160 como "executado de forma minuciosa e, de por suposto, viable."
Escola Oficial de Idiomas
Escolas Oficiais de Idiomas en Galicia
A EOI da Coruña foi a primeira de Galicia, creada por decreto do Ministerio de Educación e Ciencia de España en decembro de 1968 e que comezou a funcionar en 1974. En 1987 por diferentes decretos da Consellería de Educación e Ordenación Universitaria da Xunta de Galicia creáronse as EOI das outras tres capitais de provincia: de Lugo (en xuño), de Pontevedra (en xullo) e de Ourense (en setembro). Posteriormente por outros decretos creáronse as EOI de Vigo en 1988, de Ferrol en 1989 e de Monforte de Lemos en 1991. Xa nos anos 2000 creáronse en 2001 as EOI de Santiago de Compostela e de Viveiro, en 2002 a de Ribadeo e finalmente en 2005 a de Vilagarcía de Arousa. A maior parte destas escolas tamén contan con extensións, ou seccións, que imparten cursos en institutos de titularidade pública en horario de tarde. A EOI, de Santiago de Compostela conta con seccións en Negreira, Noia, Ordes, Ribeira e Sar, e a de Pontevedra con seccións na Estrada, Lalín e o instituto Valle-Inclán, tamén en Pontevedra. As seccións ofertan cursos en inglés, aínda que algunha tamén oferta cursos de francés.
MP3
miniatura|Reprodutor MP3 portátil en forma de bolígrafo. MP3 é un dos formatos de compresión de son dixital con perda de calidade máis estendidos e comercializados actualmente. Permite obter unha alta calidade á vez que aforra moito espazo. Os ficheiros mp3, dependendo da relación (proporción) de compresión, ocupan arredor dunha décima parte do que ocupa o mesmo ficheiro pero en formato .wav ou .aiff. O procedemento de compresión é diferente ó procedemento de conversión de sinais analóxicas a dixitais que rixe o estándar PCM, e a parte de aspectos físicos relacionados co son dixital interveñen tamén fenómenos psicoacústicos. Hoxe en día presenta varias alternativas de código aberto como poden ser o formato .ogg ou o formato .mpc.
CD-ROM
200px|miniatura|dereita|CD-ROM. O CD-Rom ou Compact Disc Read Only Memory é un disco compacto de só lectura. Trátase dun CD utilizado para almacenar datos de ordenador, unha vez gravado os seus datos non se poden modificar nin alterar.
Diferencianse dos CDs de son só polo contido que teñen: os discos compactos de son almacenan son, e estes almacenan datos.
1802
Outros
Historia ano a ano
Benito Fernández Alonso
Traxectoria
Erudito para o seu tempo, investigador, historiador, político, escritor, comerciante, articulista e cronista da cidade de Ourense, tamén foi:
Joan Maragall
Relación con Galicia
En 1903 visitou a cidade da Coruña e quedou engaiolado de Galicia que xa coñecía polas súas lecturas de Manuel Curros Enríquez. Tamén coñecía as teorías rexionalistas de Alfredo Brañas. Pero non foi ata 1929 que se traduciu o primeiro poema do poeta ao galego, o Himno da arbre froital. Ademais realizáronse tres traducións ó galego do coñecido poema La vaca cega : a primeira tradución é obra de Xosé Iglesias Roura, publicada por vez primeira o 10 de xuño de 1917 n'A Nosa Terra; a segunda, obra de Xesús Alonso Montero publicada o 16 de xuño de 1972; e a derradeira tradución foi a cargo de Manuel Casado Nieto, publicada o 7 de agosto de 1981 no Faro de Vigo.
Lingua alor
O alor é unha lingua malaio-polinesia que se fala en Indonesia. Conta con 25.000 (1997) ISO/DIS 639-3: aol
Gran Teatre del Liceu
Saló dels Miralls
miniatura|right|250px|Sala de descanso do Gran Teatre del Liceu, nomeada Saló dels Miralls, salvada do lume de 1994. O Saló dels Miralls (salón dos espellos), tamén supervivente de 1847, está decorado con medallóns e frases relativos á arte e o teatro. De planta rectangular, mais con dous chafráns nas esquinas do fondo que dan á fachada da Rambla, presenta:
Orixes e Teatre de Montsió
Miquel Garriga i Roca foi o arquitecto encargado da construción do Liceu. As obras comezaron o 11 de abril de 1845 e o teatro inaugurouse o 4 de abril de 1847, no medio de importantes mudanzas urbanas en Barcelona iniciadas coas desamortizacións 27 anos atrás. O arquitecto que finalmente rematou tan magna obra foi Josep Oriol Mestres.
Goberno enclaustrado
Emperadores
Entre os emperadores famosos que adoptaron o goberno enclaustrado destacan:
Gran Teatre del Liceu
Primeira etapa: feudo da ópera italiana
A partir da catóstrofe de 1861, o Liceu cobrou novos impulsos. O auxe da ópera italiana engadiuse o do repertorio francés presidido pola estrea de Il profeta e La Africaine de Meyerbeer -que deu lugar ao nacemento do "meyerbismo" entre os afeccionados- e polas conspicuas óperas de Gounod, Thomas, Halévy, Auber etc.
Consolidación como teatro de ópera
Nas décadas de 1880 e 1890 houbo unha gran rivalidade entre dous ilustres tenores: o navarro Julián Gayarre e o italiano Angelo Masini, que cantaban tanto no Liceu como no Principal: os "gayarristes" e "massinistes" reviviron a antiga rivalidade. O 1888 foi o derradeiro ano de Gayarre en Barcelona, e o primeiro do tenor catalán Francesc Viñas, especialista das óperas de Wagner. O tenor catalán, cando tiña que facer bises dalgún fragmento das óperas de Wagner, facíaos na súa tradución ao catalán.
Modernismo burgués: do final do século á Gran Guerra
Co movemento do modernismo, nun certo clima de euforia, tanto no aspecto económico (a consolidación dunha burguesía próspera) como no político (unha crecente afirmación catalanista) e cultural, chega o desexo de dotar a cultura catalá dos signos de modernidade que a equiparasen á de calquera outra nación europea. Este clima tamén repercutiu no Liceu coa estrea de óperas de compositores cataláns en sintonía coas correntes artísticas do momento como as de Felip Pedrell, Jaume Pahissa i Jo, Joan Lamote de Grignon ou Enric Morera, e con textos de Víctor Balaguer, Àngel Guimerà ou Eduard Marquina, que foron ben recibidas, aínda que non conseguiron consolidarse no repertorio habitual. miniatura|Ilustración da explosión no Liceu provocada polo anarquista Santiago Salvador segundo saía no diario Le Petit Journal, [[1893.]]
O Liceu e Wagner
No período que vai dende a estrea de Lohengrin (1883) á famosa representación de Parsifal (1913), o público preferiu a obra de Richard Wagner que curiosamente non se introducira en Cataluña polo Liceu e, por outra banda, a súa programación atopou todo tipo de resistencias por parte dos wagnerianos máis ortodoxos -en 1901 constituíuse a Associació Wagneriana para estudar a obra do compositor alemán e divulgala en catalán-, porque consideraban que Wagner non se representaba axeitadamente no Liceu, xa que se facía en italiano, sen unha dramaturxia axeitada, e decote, con cantantes non especializados en técnica wagneriana.
O repertorio ruso
A estrea de Borís Godunóv, de Mussorgsky, o 20 de novembro de 1915, marca o inicio do esplendor da ópera rusa no Liceu. O público catalán aplaudiu obras de ambiente oriental, onde o pobo (o coro) toma o protagonismo. A paixón polos autores eslavos fixo que en 1926 o Liceu fose o primeiro teatro en estrear, fóra de Rusia, Skazaniye o nevidimom grade Kitezhe i deve Fevronii (A lenda da cidade invisible de Kitege e a doncela Fevróniya), de Rimski-Kórsakov. A orquestra e o coro do Liceu adquiriron un status máis estable. Grandes orquestras e directores realizaron concertos no teatro: Richard Strauss, Igor Stravinskii, Pau Casals, Ottorino Respighi etc.
Obras representadas
Na actualidade, o repertorio é principalmente o máis habitual no resto de teatros do mundo, e dende os anos cincuenta do século XX, incorporáronse practicamente todos os grandes autores do século XX: os xa devanditos Arnold Schönberg, Paul Hindemith etc. Amais de autores do barroco e o clasicismo como Claudio Monteverdi, Georg Friedrich Händel ou Christoph Willibald Gluck.
Os músicos cataláns e españois -Felip Pedrell, Granados, Morera, Jaume Pahissa i Jo, Amadeu Vives, Eduard Toldrà, Xavier Montsalvatge, Gerhard, entre outros- ofreceron as súas obras no Liceu.
Directores de escena e taller de escenografía
Actualmente, os directores contrátanse para cada produción. Entre os directores de escena que traballaron nas últimas décadas no Liceu, destacan: Giuseppe de Tomasi, Franco Zeffirelli, Wieland Wagner, Jean-Pierre Ponnelle, Götz Friedrich, Nikolaus Lehnhoff, Luca Ronconi, Pier Luigi Pizzi, Piero Faggioni, Peter Sellars, Herbert Wernicke, Núria Espert, Mario Gas, Manuel Huerga, Calixto Bieito, Graham Vick, Willy Decker, Luc Bondy, Andreas Homoki, Giancarlo del Monaco, Robert Carsen, Harry Kupfer, Peter Konwitschny, La Fura dels Baus ou Els Comediants.
Conservatorio de Música do Liceu
Relacionado co teatro dende a súa fundación, está o Conservatorio Superior de Música do Liceo, fundado en 1837 para o ensino de música. De feito, ata 1854, ano no que se separaron administrativamente, o Conservatorio e o teatro formaron parte dunha mesma entidade. Hoxe en día, o Conservatorio ten parte das súas instalacións no edificio do teatro (cun interesante salón de actos do século XIX) e parte noutros edificios da cidade.
Usedom
Historia
En 1945, a parte oriental da illa, xunto coa cidade e o porto de Swinemünde (agora Świnoujście), foi asignada a Polonia baixo os cambios fronterizos promulgados na Conferencia de Potsdam, e os habitantes alemáns sobreviventes da cidade foron expulsados ao oeste. O territorio repoboouse con polacos, a maioría dos cales foran expulsados polos soviéticos do que fora o leste de Polonia.
Himno nacional de Colombia
O himno nacional de Colombia, chamado oficialmente Himno Nacional de la República de Colombia, foi realizado por Rafael Nuñez, expresidente do país, pero con anterioridade o himno era La Guaneña, que era unha canción en ritmo de Bambuco, a cal os soldados da época da independencia interpretaban para acompañar os seus períodos de combate e os seus períodos de esparcimento.
Letra do himno de Colombia
''Cesó la horrible noche
''Derrama las auroras
''resuena y los que sufren
''Del Orinoco el cauce
María Liñeira
María García Liñeira, nada en Santiago de Compostela en 1979, é unha filóloga e ensaísta galega.
Himno nacional de Colombia
Letra do himno de Colombia
''ganaron la victoria;
''de escudo les sirvió.
''que riegan dos océanos,
''que en cada triunfo crece
''su formidable són.
''La patria así se forma
''su noche iluminó.
''debajo los laureles
''Ricaurte en San Mateo
''en átomos volando,
Baía de Guanabara
No medio desta estreita pasaxe atópase unha zona rochosa que foi utilizada durante moitos anos como forte auxiliar para a defensa da baía.
A baía de Guanabara é a máis contaminada do Brasil, sendo o binomio urbanización/industrialización o principal causante desta polución, agravada pola falta ata o ano 1990 dunha política de saneamento e recuperación ambiental.
Pacios, Chavaga, Monforte de Lemos
Pacios é un lugar da parroquia de Chavaga, no concello de Monforte de Lemos. En 2018 tiña unha poboación de 6 habitantes, 4 homes e 2 mulleres.
Outeiro, Chavaga, Monforte de Lemos
Outeiro é un lugar da parroquia de Chavaga, no concello de Monforte de Lemos. En 2018 tiña unha poboación de 9 habitantes, 4 homes e 5 mulleres.
Nelson Piquet
Traxectoria
Era fillo dun ministro do goberno brasileiro. Para ocultar a súa identidade, xa nos inicios da súa carreira empezou a utilizar o apelido de solteira da nai, Piquet.
Ophelia Alcantara Dimalanta
Traxectoria
En 1974 publicou o seu primeiro poemario, Montage, que acadara o Premio de Poesía da Universidade do Estado de Iowa e o premio de Literatura Palanca en 1974 na categoría de poesía. En 2002 publicouse a obra dramática en verso Lorenzo Ruiz, Escribano: A Play in Two Acts, con tradución ao filipino de Florentino H. Hornedo e Michael M. Coroza. A obra fora estreada o 22 de febreiro de 1994 na Universidade de Santo Tomás con dirección de Isagani R. Cruz. Dimalanta publicou recensións críticas en prensa local e internacional.
Cantidade de movemento
A cantidade de movemento linear ou momento linear, é unha magnitude física de carácter vectorial que tivo a súa primeira definición na física clásica, coma o produto da masa pola velocidade:
Esther de León Viloria
Traxectoria
Vive e traballa en Santiago de Compostela como bolseira do proxecto Informes de Literatura, realizado no Centro Ramón Piñeiro para a Investigación en Humanidades (xunto a Mar Fernández Vázquez). Forma parte do equipo de redacción dos Informes 2007, 2008 e 2009, e é membro da Asociación Galego Portuguesa de Investigación en Literatura Infantil e X/Juvenil e da Asociación Nacional de Investigación de Literatura Infantil y Juvenil. Colabora con El Correo Gallego, así como na revista galego-portuguesa ''Malasartes. Cadernos de Literatura para a Infância e a Juventude''.
Moving Picture Experts Group
MPEG (Moving Picture Experts Group "Grupo de expertos en imaxes en movemento") é un formato de vídeo comprimido con pouca perda de calidade de imaxe e son.
Formatos
Os sistemas de codificación de imaxes en movemento, tal como MPEG-1, MPEG-2 e MPEG-4, engaden un paso extra, onde o contido de imaxe se predí, antes da codificación, a partir de imáxes reconstruídas pasadas e codifícanse soamente as diferenzas con estas imáxes reconstruídas e algún extra necesario para levar a cabo a predición.
Enterococcus resistente á vancomicina
Historia
Para converterse en resistentes á vancomicina, os enterococos sensibles á vancomicina obteñen tipicamente novo ADN en forma de plásmidos ou transposóns, que codifican xenes que confiren resistencia á vancomicina. Esta resistencia á vancomicina adquirida distínguese da resistencia natural á vancomicina de certas especies de enterococos como o E. gallinarum e E. casseliflavus.
Primeira división española 1964/65
Trofeo Pichichi
Cayetano Ré logrou o Trofeo Pichichi ao máximo goleador do campionato.
A Vila, Bascós, Monforte de Lemos
A Vila é un lugar da parroquia de Bascós, no concello de Monforte de Lemos. En 2018 tiña unha poboación de 12 habitantes, 5 homes e 7 mulleres.
Soiuz TM-18
Características
Durante a súa estancia recibiron a visita da Progress M-20, a Progress M-21, a Progress M-22 e a Soiuz TM-19.
Nunca Máis
Xosé María Torné fixo o deseño da súa bandeira.
Soiuz TM-19
Soiuz TM-19 foi unha misión espacial tripulada rusa lanzada o 1 de xullo de 1994 mediante un foguete Soiuz U2 desde o cosmódromo de Baikonur.
Radiación electromagnética
Así mesmo, considerando a radiación electromagnética como onda, a lonxitude de onda \lambda e a frecuencia de oscilación \nu están relacionadas por unha constante, a velocidade da luz no medio (c no baleiro):
Espectro electromagnético
SX = Raios X brandos
SLF = Frecuencia super baixa (radio)
O comportamento da radiación electromagnética depende da súa frecuencia. As frecuencias máis baixas teñen lonxitudes de onda máis longas, e as frecuencias máis elevadas teñen lonxitudes de onda máis curtas, e están asociadas con fotóns de alta enerxía. Non hai un límite fundamental coñecido para estas lonxitudes de onda ou enerxías a cada extremo do espectro, aínda que os fotóns con enerxías próximas á enerxía de Planck ou superándoa (demasiado altas para teren sido observadas) requirirán novas teorías físicas para describirlas.
Luz visíbel
A medida que a frecuencia aumenta no rango visíbel, os fotóns teñen enerxía suficiente para cambiar a estrutura de unións dalgunhas moléculas individuais. Non é casualidade que isto ocorra no "alcance visible", xa que o mecanismo de visión implica o cambio no enlace dunha única molécula (retinal) que absorbe a luz na rodopsina da retina do ollo humano. A fotosíntese tamén se fai posible neste rango por motivos similares, xa que unha soa molécula de clorofila está excitada por un só fotón. Os animais que detectan infravermellos, como as serpes, utilizan pequenos paquetes de auga que cambian a temperatura, nun proceso esencialmente térmico que implica moitos fotóns. Por este motivo, crese que as radiacións infravermellas, as microondas e as ondas de radio danan as moléculas e os tecidos biolóxicos só mediante o quecemento a granel, e non pola excitación dos fotóns individuais da radiación.
V Asemblea Nacionalista
A V Asemblea Nacionalista celebrouse na Coruña o 18 e 19 de marzo de 1923.
José Rodríguez Bretos
Traxectoria
Escultor. Auxiliar de Artillaría de Mariña. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Xulgado en consello de guerra en Ferrol, foi condenado á pena de morte. Foi executado na "Punta del Martillo" no Arsenal o 22 de xaneiro de 1937 con 28 anos.
María Moliner
Traxectoria
No ano 2000 celebrouse o centenario do seu nacemento. miniatura|Diccionario de uso del español. Edición de 1990.
Alumnado
Outros artigos
Alumni Alumnus Alumni Alumnus Temimbo'e पूर्व छात्र (एल्युमनाइ) Ալումնի Alumnus OB・OG ಹಳೆಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು 동문 Тарбиялануучу Alumni Alumni Alumnus Alumnus Alumni Alumnus Alumnus Alumn பழைய மாணவர் ఆలమ్నీ 校友
Cabo Udra
Xeografía
O cabo Udra atópase en Beluso, Bueu, na parte exterior da ría de Pontevedra, e limita xunto coa punta do Couso a ría de Aldán. Desde o cabo Udra pódese observar a costa norte da ría (lugares como a punta de Cabicastro en dirección norte) e a punta Couso, cara o suroeste, e que pecha a ría de Aldán. As illas Ons obsérvanse desde o cabo mirando cara o oeste, xa que as illas se atopan no exterior da ría.
Fauna
As especies de fauna catalogadas como especies silvestres en réxime de protección especial ou presentes no catalogo galego de especies ameazadas son:
Patrimonio
No cabo está a "Batería J-2", un batería militar do século XX agora abandonada.
Índice de refracción
Índice de refracción e propiedades materiais
Ao considerarmos a dirección de propagación dunha onda EM, se o índice é invariante ante a mesma nun punto calquera do medio, dise que o medio é isótropo, e en caso contrario presentará anisotropía.
John Wesley
Aínda que non era un teólogo sistemático, Wesley discutía o concepto de perfección cristiá e contra o calvinismo, en particular contra a súa doutrina de predestinación. Mantivo que, nesta vida, os critiáns podían acadar un estado en que o amor de Deus "reinase de xeito supremo nos seus corazóns", dándolles non só santidade exterior senón tamén interior. O seu evanxelicalismo, firmemente establecido sobre a teoloxía sacramental, mantiña que os medios da graza ás veces tiñan un papel na santificación do crente, a pesar de que ensinaba que era pola fe polo que un crente se transformaba no rostro de Cristo, e que as boas obras eran a proba de que unha persoa o era. Animou a xente a experimentar a Xesús Cristo persoalmente nunha "forma máis excelente" de "perfección cristiá". As ensinanzas de Wesley, coñecidas como teoloxía wesleyana, continúa a formar a base da doutrina das igrexas metodistas.
Infección nosocomial
Causas
A resistencia a antibióticos utilizados para combater os xermes patóxenos, en especial, o Staphylococcus aureus resistente á meticilina, dificulta a súa erradicación.
Xosé López López
Traxectoria
Membro da Irmandade da Fala da Coruña. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi asasinado na Coruña o 22 de xullo de 1936 con 48 anos.
Motocrós das Nacións
En 2003, a competición adoptou o novo sistema de categorías introducido ese ano nos mundiais (MX1 e MX2) e cambiou o seu nome oficial por Motocross of Nations (abreviado MXoN). Dende 2007, o evento chámase oficialmente Red Bull FIM Motocross of Nations, xa que desde ese ano a compañía de bebidas enerxéticas Red Bull converteuse en patrocinador oficial.
Formato
Antes da recente reintroducción neste deporte dos motores de catro tempos e o posterior nacemento de categorías MX e MX2, o Motocrós das Nacións corríase cos mesmos cilindros que os Campionatos do Mundo: 125 cc, 250 cc e 500 cc.
Filmes de Burkina Faso propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
Burkina Faso presentou un filme ó Óscar ó mellor filme internacional por primeira vez en 1989. O premio é concedido anualmente pola Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas dos Estados Unidos de América a unha longametraxe producida fóra dos Estados Unidos e cuxo diálogo estea principalmente nunha lingua diferente do inglés. O galardón foi creado para a 28ª edición dos premios, sucedendo os premios honoríficos non competitivos que se presentaron entre 1947 e 1955 en recoñecemento dos mellores filmes en lingua estranxeira estreados nos Estados Unidos.
Granma (iate)
A viaxe
Empregaron o bote auxiliar para transportar o armamento e outros materiais de guerra para aterrar, pero era tanto o peso que o pequeno barco non resistiu e afundiuse. Cada un tivo que levar o seu. Faltando só por baixar o pelotón de retagarda, un barco de cabotaxe e un barco areeiro pasaron preto do iate. O abandono do Granma volveuse máis urxente e, debido a que carecía de aceite, non se puido cumprir a idea inicial de Fidel de que regresase ás costas das Illas Caimán. Deixaron o barco abandonado e adentráronse en terra firme, dando inicio a unha loita guerrilleira que duraría máis de dous anos e que culminaría coa fuxida de Batista e o triunfo da Revolución.
Despois do triunfo da Revolución
O 24 de febreiro de 1959, o Granma deu un paseo pola beira da costa da Habana, con Fidel Castro a bordo, para conmemorar o aniversario do inicio da Guerra da Independencia cubana. O barco fixo a súa última travesía en 1974, cando entrou na Baía da Habana, tamén con Fidel a bordo, antes de ser exposto permanentemente no Museo da Revolución.
Collado Jermoso
Historia
Debe o seu nome a Diego Mella, montañeiro que nos anos 1930 pasou pola localización actual do refuxio e, vendo que había unha fonte e estaba protexido do vento, o lugar servía de base para a ascensión de cumes como o Llambrión, a Torre de Peñalba ou a Palanca.
Gil González Mosquera
Gil González Mosquera, nado en Sada e finado no mesmo concello o 5 de setembro de 1936, foi un político galego.
Reichstaler
Moeda metálica
miniatura|320px|Reichstaler de [[1619 a nome de Johann Schweikard von Kronberg (1604-1626), arcebispo da diocese de Maguncia.]]
O aniversario de Astérix e Obélix. O libro de ouro
'O aniversario de Astérix e Obélix. O libro de ouro' (en L'Anniversaire d'Astérix et Obélix - Le Livre d'or) é o trixésimo cuarto volume da serie de banda deseñada Astérix, deseñado e escrito por Albert Uderzo. O libro tamén inclúe historias de Astérix que foron creadas conxuntamente con René Goscinny. O álbum, que celebra o 50 aniversario da creación da serie, foi publicado orixinalmente en francés o 22 de outubro de 2009. O álbum comeza cun prefacio onde Uderzo responde ás críticas do seu traballo en solitario, especialmente do álbum anterior, Le Ciel lui tombe sur la tête. Tamén aclara que O libro de ouro non é unha única historia, senón unha sucesión de historias curtas que celebran o 50 aniversario dos heroes.
Filmes do Camerún propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
Propostas
A Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas convidou as industrias cinematográficas de varios países a presentar os seus mellores filmes para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa dende o ano 1956. O Comité desta categoría supervisa todo o proceso e revisa tódolos filmes enviados. Despois disto, realízase unha votación secreta para determinar os cinco nomeados ó premio. A continuación amósase unha lista dos filmes que presentou o Camerún para a súa valoración pola Academia co respectivo ano e cerimonia de entrega.
Kopi Luwak
Características
O café de civeta é a variedade máis cara actualmente, sendo o seu prezo orientativo duns 900 €/kg. Véndese principalmente no Xapón e nos Estados Unidos, mais o seu consumo estase a estender e xa é posible atopalo en moitos outros lugares aínda que en cantidades limitadas.
Fosa olecraniana
miniatura|150px|Visión posterior do úmero A fosa olecraniana é unha formación ósea do úmero, situada na superficie posterior, por encima da tróclea umeral. A ambos lados ten o epicóndilo medial e o epicóndilo lateral. En posición anatómica está parcialmente baleira, pero acolle o olécrano en extensión máxima do antebrazo.
O papiro do César
O papiro do César (en Le Papyrus de César) é o trixésimo sexto volume da serie de banda deseñada Astérix, sendo o segundo libro en ser escrito por Jean-Yves Ferri e ilustrado por Didier Conrad. O tema central é a censura e a batalla pola información. O título fai referencia á obra clásica de Xulio César, Commentarii de Bello Gallico (traducido ó galego como A guerra da Galia).
We're Going to Be Friends
"We're Going to Be Friends" é un sinxelo promocional da banda estadounidense de rock alternativo The White Stripes, editado a finais do ano 2002 e sacado do seu álbum White Blood Cells.
O tema aparece tamén ao final dun episodio de House titulado "Mirror Mirror", aínda que non se incluíu na banda sonora da serie.
Son dixital
miniatura|Unha onda sonora, en cinza, representada dixitalmente en vermello. O son dixital consiste na representación dixital dun sinal eléctrico dunha onda sonora por medio do código binario, obténdose pois unha secuencia de valores enteiros.
Asemblea Nacional do Poder Popular de Cuba
A Asemblea Nacional do Poder Popular, en castelán Asamblea Nacional del Poder Popular (ANPP), é o poder lexislativo da República de Cuba. De acordo coa Constitución cubana de 1976, correspóndenlle as facultades lexislativas e constituíntes da Nación. Está integrada por deputados elixidos por cinco anos reelixibles, que representan os 168 municipios do país. Conta con 605 deputados tras as últimas eleccións xerais celebradas en 2018, o cal corresponde á Novena Lexislatura.
Na actualidade o seu presidente é Esteban Lazo Hernández e a súa vicepresidente é Ana María Mari Machado.
Mesa da Asemblea Nacional (Presidencia)
IV Lexislatura (1993-1998)
Discovery Institute
O Discovery Institute é unha institución non lucrativa fundada en Seattle en 1990, ligada a unha institución de ideoloxía conservadora, o Hudson Institute. O seu presidente é B. Chapman, de confesión católica, que ocupou cargos importantes durante a administración de Ronald Reagan.
Medena zemja
Medena zemja (en Медена земја) é un filme documental macedonio de 2019 dirixido por Tamara Kotevska e Ljubomir Stefanov. Gañou tres premios no Festival de Cinema de Sundance de 2019, incluíndo o Gran Premio do Xurado, o premio especial Impact for Change e o premio especial de fotografía, todos dentro da Competición de Cinema Documental do Mundo. Foi nomeado como ó Óscar ó mellor filme internacional representando a Macedonia do Norte, e para o Óscar ó mellor documental na na 92ª edición dos premios.
F. R. Lavandeira
Traxectoria
É Diplomado en Educación Social pola Universidade de Santiago de Compostela e posúe formación de posgrao en Animación Sociocultural (UNED e Universidade Pontificia de Salamanca) e Didáctica Ocupacional (Universidade de Vigo). Traballa como Coordinador da Área de Educación e Cultura do Concello de Rianxo. Asemade é investigador da Universidade de Santiago de Compostela no ámbito da Pedagoxía Social e da Educación Ambiental.
Apófise coronoide cubital
A superficie medial ou interna é o lugar de inserción do ligamento lateral interno do cóbado. Na parte máis anterior insírese o músculo flexor común fondo dos dedos da man e moi preto, sobre unha crista ósea, o músculo pronador redondo.
José Luis Sampedro
Traxectoria
Cun ano de vida trasladouse canda a súa familia a Tánxer, onde viviu até os 13 anos. En 1936 é mobilizado polo exército republicano na Guerra Civil Española. Despois incorpórase ao chamado exército nacional. Pasa a guerra en Melilla, Cataluña, Guadalaxara e Huete, na provincia de Cuenca.
Ilias Iliadis
Traxectoria
Iliadis é curmán doutro campión olímpico, o judoka xeorxiano Zurab Zviadauri, quen tamén gañou o ouro nos Xogos Olímpicos de 2004. A familia de Iliadis emigrou  a Grecia en 2003, e foi adoptado por Nikos Iliadis. Despois dos Xogos Olímpicos de 2016, anunciou a súa retirada do Judo profesional.
Vúmetro
miniatura|Vúmetro analóxico con indicador LED de saturación. miniatura|Vúmetro electrónico. miniatura|A resposta dun vúmetro (liña negra) comparándoa co nivel instantáneo de entrada (área gris). O nivel indícase en [[Decibelios|dB e o tempo en segundos.]]
É intencionalmente "lento" na medición (tempo de integración estándar 300 ms), promediando máximos e mínimos de curta duración para mostrar o volume percibido. A súa escala vai desde -20 VU até +3 VU, sendo 0 VU o correspondente a 1'23 V, para o nivel nominal (nivel medio que o fabricante emprega como referencia) de +4 dBu (en Europa).
Robert Guiscard
Traxectoria
Roberto foi chamado en 1083 para que acudise en auxilio do papa Gregorio VII, que estaba asediado no castelo Sant'Angelo por Henrique IV, emperador do Sacro Imperio, polo que tivo que abandonar as súas vitoriosas campañas. Robert expulsou de Roma ao Emperador e reduciu a cinzas un terzo da cidade. Roberto volveu en apoio do seu fillo Bohemundo na campaña de Grecia, pero morreu de febres en Cefalonia unhas semanas máis tarde en 1085.
Constanza, duquesa de Lancaster
Constanza de Lancaster ou Constanza de Castela, nada en 1354 en Castrojeriz e finada o 24 de marzo de 1394 no castelo de Lancaster, foi unha nobre castelá, duquesa de Lancaster desde 1371 até á súa morte.
Traxectoria
Coa morte do pai, asasinado polo medio-irmán Henrique, en 1369, o trono dos reinos da Coroa de Castela fica sen herdeiro.
Abidjan
Situada na lagoa de Ébrie, a carón do Golfo de Guiné é un importante porto marítimo. A principal industria é a agroalimentaria, tamén destaca a de compoñentes para automóbiles, a téxtil, a química e o xabón e a refinaría de petróleo.
Metrópole e inseguridade
En 1983 a capitalidade política e administrativa trasladouse a Yamusukro (localidade natal do presidente da época). Dende entón, aínda que continúa a seres o centro de feito da nación en tódolos sensos, tense producido unha deterioración progresiva da calidade de vida de Abidján ao tempo que convertíase nunha metrópole de cinco millóns de habitantes, cunha inmigración do rural que non deixa de afluír e asentarse en numerosos poboados de infravivenda (1 200 000h en 1978, 3 125 000 en 1998). A situación agravouse dende 1999 co desastre político e económico de Costa do Marfil que ten levado a unha das cidades máis agradables e desenvolvidas de África a converterse nunha das máis inseguras.
Carlos Reutemann
Inicios na F1
O xefe do equipo Brabham F1 Bernie Ecclestone fichou a Reutemann para pilotar xunto ao veterano e dúas veces campión do mundo Graham Hill na tempada de. Na primeira carreira, diante do seu público en Buenos Aires no seu primeiro Gran Premio, Reutemann co Brabham BT34 cualificou na pole position. Esta foi unha fazaña antes realizada soamente por Mario Andretti, e só igualada por Jacques Villeneuve, o seu compañeiro de equipo cualificou 16. Terminou a carreira en sétima posición despois de entrar en boxes para substituír os seus pneumáticos brandos, e o principal éxito no resto do ano foi a súa vitoria no Gran Premio de Interlagos, unha carreira fóra do campionato.
Luís Lamela
Traxectoria
Foi un dos pioneiros na restauración histórica da memoria do franquismo e o antifranquismo en Galiza desde unha actividade investigadora que comezou no ano 1987. Colaborou tamén en periódicos e revistas como La Voz de Galicia, El Ideal Gallego, Unión Libre ou Anuario Brigantino. Foi asesor do Proxecto Inter-universitario As vítimas, os nomes, as voces e os lugares e membro da Comisión Municipal de Aplicación da Memoria Histórica, asesora da Comisión de Honores e Distincións do Concello da Coruña, para a retirada da simboloxía franquista na cidade.
New Wave
O New Wave (nova onda) é un xénero musical xurdido entre mediados e finais dos anos 70 como derivado do punk rock, e que evolucionou de xeito independente na década dos 80. Inicialmente a música New Wave foi considerada o mesmo que o punk rock, ata que foi indentificado como un xénero de seu, incorporando aspectos da música electrónica e experimental, subcultura mod, disco e pop dos anos 60, así como gran parte do son e o carácter orixinal do punk rock, como a énfase nas cancións curtas e apegadizas. Nos anos 90 e 2000 houbo un renacer do xénero, e un feixe de bandas influenciadas por unha variedade de estilos de New Wave xurdiron acadando bastante popularidade a mediados da década dos 2000.
O termo "New Wave"
miniatura|esquerda|250px|[[Blondie.]] A captura de toda a natureza da música New Wave ten sido fonte de moita confusión e controversia. A discografía de 1985 Who's New Wave in Music (que é o New Wave na música), listaba artistas unhas 130 categorías distintas. A New Rolling Stone Encyclopedia of Rock usa o termo "practicamente sen sentido" na súa definición de New Wave, mentres que Allmusic menciona "diversidade estilística".
Ontario
En 1763, o Reino Unido anexou o Canadá. En tres décadas, os anglófonos tornáronse maioría no suroeste da colonia, motivo pola cal o Reino Unido decidiu dividir a colonia en dúas en 1791. Ambas as divisións foron reunidas novamente en 1840, nunha única provincia do Canadá. Coa independencia do Canadá, o 1 de xullo de 1864, a provincia do Canadá foi definitivamente separada en dúas, nas actuais provincias de Ontario e do Quebec. Inicialmente unha potencia agraria, Ontario tornouse un gran polo industrial no inicio do século XX, e o principal polo económico do país durante a década de 1960 e de 1970.
Ata o século XVIII
A expansión da Nova Francia -que ata a década de 1620 estaba limitada á rexión que constitúe as provincias canadenses do Quebec, Novo Brunswick e Nova Escocia- en dirección ao noroeste, ao oeste e ao sur alarmou o Reino Unido, que creou a Compañía da Baía de Hudson en 1670. Os británicos eventualmente aliáronse cos iroqueses. Ambos atacarían constantemente aldeas e comerciantes franceses en toda a Nova Francia. En 1754, comezou a guerra entre os franceses e os británicos. Os franceses perderon a guerra. No Tratado de París, Francia cedía todas as colonias francesas localizadas ao norte dos Grandes Lagos -as colonias de Acadia (actual Novo Brunswick), Nova Escocia e do Canadá- que constituía o que é o sur das provincias de Ontario e do Quebec.