cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Alan Turing
Turing criouse no sur de Inglaterra. Licenciouse en matemáticas no King's College, Cambridge. Mentres era fellow (académico) en Cambridge, publicou unha proba que demostraba que algunhas preguntas puramente matemáticas de tipo si-non nunca poden responderse mediante a computación e definiu unha máquina de Turing, e continuou demostrando que o problema da parada para as máquinas de Turing é indecidible. En 1938 doutorouse no departamento de matemáticas da Universidade de Princeton. Durante a segunda guerra mundial, Turing traballou para o cuartel xeral de comunicacións do goberno en Bletchley Park, o centro británico Ultra de descifrado de códigos que producía intelixencia artificial. Durante un tempo dirixiu Hut 8, a sección responsable do criptoanálise naval alemán. Aquí ideou unha serie de técnicas para acelerar o descifrado das cifras alemás, incluídas melloras no método polaco de bomba de antes da guerra, unha máquina electromecánica que podía dar  con configuracións para a máquina Enigma. Turing desempeñou un papel crucial no descifrado de mensaxes codificadas interceptadas que permitiron aos Aliados derrotar ás potencias do Eixe en moitos enfrontamentos cruciais, incluída a batalla do Atlántico. Varias fontes afirman que Winston Churchill dixo que Turing fixo a maior contribución á vitoria aliada na guerra contra a Alemaña nazi. Con todo, tanto o Churchill Centre como o biógrafo de Turing Andrew Hodges declararon que non coñecen ningunha proba documental que apoie esta afirmación, nin da data ou o contexto en que Churchill supostamente díxoo, e o Churchill Centre inclúeo entre os seus "Mitos" sobre Churchill, ver e  Un artigo de BBC News que repetía a afirmación de Churchill foi modificado posteriormente para dicir que non hai probas diso. Véxase O historiador de guerra oficial Harry Hinsley estimou que este traballo acurtou a guerra en Europa en máis de dous anos, pero engadiu a advertencia de que isto non tiña en conta o uso da bomba atómica e outras eventualidades. Transcrición dunha conferencia impartida o martes 19 de outubro de 1993 na Universidade de Cambridge
Formación
Con oito anos interesouse pola química e montou un laboratorio na casa. Con trece anos ingresou na escola Sherborne, na que destacou pola súa facilidade para as matemáticas e os cálculos mentais. Obtivo unha bolsa para estudar na Universidade de Cambridge, onde conseguiu a licenciatura en matemáticas en 1934.
En abril de 1936, con só 24 anos, publicou o artigo On computable numbers, with an application to the Entscheidungsproblem no que introduce o concepto de algoritmo e de máquina de Turing. Este artigo proba que existen problemas sen solución algorítmica e supón un dos alicerces máis importantes da teoría da computación. Aínda hoxe, máis de setenta anos despois, as leis que el propuxo no artigo seguen a ser válidas para calquera proxecto informático.
Morte
Foi acusado e condenado por atentado violento ao pudor pola súa homosexualidade, nun tempo en que en Gran Bretaña era delito. Turing, para evitar a cadea, aceptou someterse a unha castración química. As secuelas do tratamento que o incapacitaban para as súas investigacións, xunto co estigma social da súa condena, levárono a suicidarse comendo unha mazá que tiña inxectado cianuro.
Illa Tawi-Tawi
A illa Tawi-Tawi é de orixe volcánico ten forma irregular, con redor de 55 km de longo e entre 10 a 23 km de largo. É montañosa e moi boscosa, con salpicaduras de praias de area branca e costas rochosas.
CGA
O CGA, siglas de Color Graphics Adapter ("adaptador de gráficos a cor"), é un estándar gráfico.
Moondogs Blues Party
Traxectoria
A banda foi creada polo músico coruñés Javier Prado, partindo da gravación do disco O Cadelo Lunático que el mesmo autoeditou durante o ano 2006 cunha licenza Creative Commons e que sairía a luz no ano 2007 coa netlabel galega A Regueifa.
Ganj-i Dareh
Resto dos niveis
Os períodos seguintes fornecen restos de cerámica, que están entre os máis antigos coñecidos, aínda que a súa cocción era aínda imperfecta.
Santa Mariña do Monte, Monforte de Lemos
Limita ao norte con Monforte de Lemos, ao leste con Caneda, ao sur con Vilamarín e A Penela e ao oeste coas Nocedas.
Chester Nimitz
Segunda Guerra Mundial
Tras o ataque xaponés a Pearl Harbour en decembro de 1941, foi nomeado comandante en xefe da frota do Pacífico. Procurou manter a moral e a operatividade da armada americana ante os avances fulgurantes dos xaponeses en tódalas frontes. Para iso ordenou unha guerra submarina sen restricións e ofensivas con portaavións contra bases terrestres.
Finalmente, o 2 de setembro de 1945 asinou a acta de rendición xaponesa a bordo do Missouri.
Esperanza de vida
Algúns valores
Aínda que a media mundial é de 66,7 anos (en 2005), existen diferenzas abismais entre as distintas zonas do planeta. En Europa e América do Norte a media é de 73 anos, en Oceanía é de 70 anos, en Latinoamérica de 69 anos, en Asia de 61 e en África de 55.
Xaquín Lorenzo
Xaquín Lorenzo Fernández, Xocas, nado en Ourense o 23 de xuño de 1907 e finado en Facós (Lobeira) o 18 de xullo de 1989, foi unha personalidade senlleira da cultura e da etnografía galegas, membro do Seminario de Estudos Galegos e da Real Academia Galega e principal impulsor da creación do Museo do Pobo Galego. En anos consecutivos recibiu o Premio Otero Pedrayo (1982), o Premio Trasalba (1983) e a Medalla Castelao (1984). Postumamente a RAG dedicoulle o Día das Letras Galegas, no ano 2004, homenaxe que a Xunta de Galicia asumiu declarando o 2004 como Ano Xaquín Lorenzo.
Traxectoria
miniatura|Solicitude de ingreso na [[Universidade de Santiago de Compostela|USC en 1923, con quince anos de idade.]] En 1923 comeza a estudar, por libre, Filosofía e Letras (Sección Historia) na Universidade de Santiago de Compostela, pero non aproba ningunha materia nin nese ano nin no seguinte. A morte do pai obrígalle a suspende-los estudos, pero en 1925 matricúlase no acceso á carreira de Dereito, tamén por libre. Neste caso, nin se presenta ós exames e remata abandonando os estudos. Por fin, en 1931 volve a matricularse en Filosofía e Letras, en Santiago, co seu irmán Xurxo, á vez que seguen traballando para o Seminario de Estudos Galegos, pero teñen que pedi-lo traslado a Zaragoza en 1934 polos seus enfrontamentos cos profesores, a causa da súa participación no movemento galeguista co que simpatizaban desde moito antes: sendo membro da Irmandade Galeguista de Ourense subscribiu o manifesto fundacional do Partido Nazonalista Republicán de Ourense e, posteriormente, ingresou no Partido Galeguista. Xaquín remata a carreira en Zaragoza.
O carro ocupou un importante lugar na preocupación de Xaquín Lorenzo pola etnografía galega. De feito, foi un carriño de vacas que fixo con 16 anos idade, cos nomes de tódalas pezas, o que lle abriu as portas ante Cuevillas e a xeración Nós. Sempre tivo unha especial habilidade nas actividades manuais, realizando diversas maquetas de carros, xugos, ferramentas labregas e casas, a pesar de que con 5-6 anos perdera parte dos dedos anular e maior da man dereita nun accidente cun forno.
miniatura|300px|No [[Porto, Portugal|Porto en 1935, con Castelao, Ramón Sobrino e Filgueira Valverde.]] A partir de 1942 comezou a colaborar co Museo Arqueolóxico de Ourense e coa Comisión de Monumentos, chegando a ser académico correspondente da Real Academia da Historia. Tamén foi membro da Sociedade Portuguesa de Antropologia e Etnografia, da Associação dos Arqueólogos Portugueses, da Real Academia de Belas Artes de San Fernando e do Patronato do Museo del Pueblo Español, de Madrid.
Lepidorhombus
Son peixes planos que viven en fondos areosos e fangosos da rexión litoral e en augas máis profundas.
Taxonomía
O xénero foi creado en 1862 polo zoólogo británico de orixe alemá Albert Günther.
Cambises II
Campañas africanas
A guerra comezou no -525, cando o faraón Amasis II foi sucedido polo seu fillo Psamético III. Cambises preparara a marcha do seu exército a través do deserto do Sinaí coa axuda de tribos árabes, que lle prepararon depósitos de auga, esenciais para cruzar o deserto. A esperanza do anterior faraón exipcio, Amasis II, para conxurar a ameaza persa baseábase nunha alianza cos gregos. Con todo, a súa esperanza foi va cando comprobou que as cidades chipriotas e o tirano Polícrates de Samos (quen posuía unha poderosa frota) decidiron pasarse ao bando persa, como tamén fixera Fanes de Halicarnaso, comandante das tropas gregas mercenarias en Exipto, e o exipcio Udjahorresne de Sais, xefe da frota exipcia.
Tradicións acerca de Cambises
Amasis xa morrera para cando Cambises conquistou o país, polo que a súa vinganza recaeu no seu fillo Psamético, ao que fixo beber o sangue do deus-touro Apis, polo cal foi castigado coa tolemia, segundo as fontes clásicas. Desta forma, Cambises na súa tolemia acabou coa vida do seu irmán e a súa irmá Roxana, perdendo finalmente o seu imperio a mans dun usurpador e morrendo por mor dunha ferida (quizais autoinducida) na cadeira, o mesmo lugar onde mandara ferir ao animal sagrado. Outra historia relacionada con Cambises é a de Fanes de Halicarnaso, o xefe dos mercenarios gregos ao servizo do faraón Amasis II, que decidiu buscar a protección do rei persa, e que pagou a súa traizón coa cruel morte dos seus dous fillos, que permaneceron en Exipto.
SK Brann
Estadio
O SK Brann xoga os seus partidos no Brann Stadion inaugurado en 1919 e cunha capacidade de 17.824 expectadores.
José Ramos Campo
Traxectoria
Concelleiro en Ourense (1887). Foi elixido presidente da Deputación de Ourense en abril de 1901, permanecendo no cargo até abril de 1903. Volveu ser deputado provincial polo distrito de Ourense. Foi presidente do Círculo Liberal de Ourense.
Mettius Pompusianus
Traxectoria
Patricio romano executado polo emperador Domiciano por posuír un mapamundi de gran tamaño, segundo as sospeitas do historiador Pascal Arnaud, sería debido a que o mapa non seguía as directrices imperiais (como situar a cidade de Roma no centro do mundo, corrección de distancias) e polo tanto enfrontábase á teocracia militar dos emperadores ademais de supoñer unha intromisión nun campo reservado ao poder institucional.
José Manuel Rey Cortegoso
Foi durante anos capitán da selección de Venezuela e é o segundo xogador con máis partidos na historia do combinado, 115, só por detrás de Juan Arango.
Orixes e estudos
Ao se graduar de bacharelato, realizou un exame para ingresar na carreira de Enxeñaría de Sistemas na Universidade Metropolitana. Con todo, as viaxes internacionais da Copa Libertadores fixeron que tivera que deixar a universidade, continuando os seus estudos no Centro Contable de Administración, que acabou abandonando tamén pola mesma razón.
2ª etapa no Caracas FC (2000-2003)
Logo de dúas tempadas fóra de Venezuela volveu ao Caracas FC e gañou dúas ligas máis: 2000/01 e 2002/03.
Pontevedra CF (2004-2005)
En xullo de 2004 fichou polo Pontevedra Club de Fútbol, que acababa de ascender á Segunda división. Comezou xogando de xeito habitual dende o inicio no equipo de José Aurelio Gay pero acabou perdendo a titularidade a favor de Fede Bahón. Disputou un total de 22 partidos e anotou un gol de falta na vitoria a domicilio ante o Ciudad de Murcia. O equipo rematou no último lugar da 2004/05 descendendo novamente á Segunda B.
Atlético Nacional (2006)
No segundo semestre de 2006 asinou co Atlético Nacional de Medellín, onde o acompañou o seu paisano Jorge 'Zurdo' Rojas, como o fixera tamén na súa segunda etapa en Emelec. Co dorsal 20 do equipo colombiano, anotou o seu primeiro gol o 23 de setembro contra o Atlético Bucaramanga por medio dun tiro libre raso dende longa distancia. O equipo rematou quinto no Torneo Finalización 2006 e segundo no cuadrangular. A pesar dos seus tres goles e a titularidade, en decembro o adestrador Oscar Quintabani dixo que non contaba con el para a seguinte campaña, polo que rescindiu o seu contrato.
Super Bowl
Gañadores consecutivos
Sete diferentes franquías gañaron Super Bowls de forma consecutiva, unha delas dúas veces:
Equipos con longos períodos sen participar
Dous destes equipos levan sen participar na Super Bowl desde a fusión AFL-NFL en 1970: A última participación na Super Bowl dos seguintes equipos foi posterior á fusión AFL-NFL, mais anterior a temporada 1995.
Publio Cornelio Escipión
Publio Cornelio Escipión, finado en 212 a.C., foi un militar e político romano, irmán de Cneo Cornelio Escipión e pai de Publio Cornelio Escipión o Africano.
Asdrúbal
Co nome de Asdrúbal coñécense varios personaxes importantes da Antigüidade, pertencentes todos a Historia de Cartago:
Nakano Takeko
Un monumento dedicado a ela foi erixido a carón da súa tumba no templo Hōkai; e o almirante da Mariña Xaponesa Dewa Shigetō estivo involucrado na súa construción.
Armería Álvarez
Armería Álvarez é unha empresa galega con sede na Coruña e orixe en Monterroso, adicada á distribución de material de caza e deportivo.
AB Doradus
AB Doradus B é unha anana vermella a 135 UA da compoñente A. AB Doradus C é unha compañeira moi próxima a estrela principal, a só 2,3 UA, cun período orbital de 11,75 anos. É unha das estrelas coñecidas con menor masa -93 veces a masa de Xúpiter- moi preto do límite de 75-83 veces a masa de Xupiter por debaixo da cal clasificaríase como unha anana marrón. A súa luminosidade é só unha milésima da do Sol.
Plano
Uso dos planos
Estas tres vistas clásicas compleméntanse con:
Mafalda de Savoia
Morte e sepultura
Mafalda recibiu sepultura no Mosterio de Santa Cruz desa cidade, onde sería enterrado o seu marido, que a sobreviviu máis de vinte e sete anos.
Coroa checa
Adopción do euro
miniatura|left|Taxa de troco EUR-CZK a partir do ano 1999.
Gran Premio de Italia de 1959
Informe da carreira
O peso dos coches foi foi o factor decisivo para gañar a carreira, Stirling Moss gañou a carreira sen ter que cambiar os pneumáticos do seu coche, o pequeno e lixeiro Cooper, aínda que fixo unha parada en boxes. Stirling fixo unha carreira prudente, confiando en que os pilotos de Ferrari necesitarian entrar en boxes. Tony Brooks fixo unha boa saída, pero un fallo nun pistón eliminouno na primeira volta. Graham Hill e Dan Gurney lideraron a carreira, pero perderon as súas vantaxes logo dunhas longas paradas en boxes. Moss continuou liderando a unha velocidade media de 200 quilómetros por hora, unha nova marca. Phil Hill foi o segundo con Ferrari no seu circuíto, e os seus compañeiros de Ferrari foron 4-5-6 nesta orde, Gurney, Cliff Allison e Olivier Gendebien.
Thibaut Pinot
Palmarés
2019
Canle Achterom (Delft)
Achterom é o nome dunha canle e da súa rúa anexa, na zona vella da cidade surholandesa de Delft, nos Países Baixos.
Historicamente foi unha canle de moito tránsito de mercadorías, xa que se localiza nun punto da cidade entre dúas canles e rúas de moita actividade comercial.
Carlos José Blanco Smith
Carreira deportiva
Co Vigo Rugby Club, Carlos Blanco acadou na tempada 2010-11 o primeiro ascenso á División de Honra na historia do rugby galego, así como a Copa Xunta 2011.
Fatu Huku
Fatu Huku é unha illa das Marquesas, na Polinesia Francesa. Está situada no grupo sur do arquipélago, incluída na comuna de Hiva Oa que se atopa a 20 km ao sur.
Xeografía
A illa é pequena e está deshabitada, cunha superficie de 1´3 km². Consiste nun plano elevado de 361 metros de altitude. Unha lenda explica que antes era unha illa fértil e verde. Tanaoa, deus dos pescadores, virou a illa enteira e así se explica a existencia de coral no centro da illa.
Historia
Fatu Huku foi descuberta polo inglés James Cook en 1774. Denominouna Hood, nome do mariñeiro de 16 anos que foi o primeiro en vela, Alexander Hood.
Palacio de Queluz
A súa construción iniciouse no ano 1747, tendo como arquitecto a Mateus Vicente de Oliveira. Malia ser moito máis pequeno, é coñecido como o Versalles portugués. A partir de 1826, o palacio lentamente deixou de ser o favorito dos soberanos portugueses. En 1908 pasa a ser propiedade do estado. Despois dun grave incendio en 1934, o cal destruíu o seu interior, o palacio foi extensivamente restaurado, e hoxe en día atópase aberto ao público.
Oude Kerk
Historia
Os habitantes locais reuníanse na igrexa para chismosear, os mercachifles vendían as súas mercadorías e os esmoleiros buscaban refuxio. Este comportamento non foi tolerado polos calvinistas, e os esmoleiros foron expulsados. En 1681 clausurouse o coro cunha malla de bronce. Por sobre a malla lese o seguinte texto, “As prácticas falsas introducidas gradualmente na igrexa de Deus, foron aquí desfeitas no ano setenta e oito,” en referencia á Reforma de 1578.
Auschwitz
miniatura|250px|Entrada de [[Auschwitz-Birkenau. Os raís do tren, operativos entre maio e outubro de 1944, levaban directamente ás cámaras de gas. ]] O campo de concentración de Auschwitz (en Konzentrationslager Auschwitz) foi un complexo de 40 campos de concentración e de exterminio operados pola Alemaña nazi na Polonia ocupada durante a segunda guerra mundial e o Holocausto. Componse de Auschwitz I, o campo principal (Stammlager) en Oświęcim; Auschwitz-Birkenau, un campo de concentración e exterminio construído con numerosas cámaras de gas; Auschwitz III-Monowitz, un campo de traballo creado para achegar persoal a unha fábrica para o conglomerado químico IG Farben; así como ducias de subcampos. Os campos convertéronse nun importante lugar para a Solución final do réxime nazi.
Contexto histórico
miniatura|200px|esquerda|Campos e guetos na Europa ocupada (con fronteiras de 2007). miniatura|200px|esquerda|Auschwitz I, II e III. A ideoloxía do nazismo (ou nacionalsocialismo) reuniu elementos de "hixiene racial", euxenesia e antisemitismo, segundo describe Richard J. Evans, combinados co panxermanismo e o expansionismo territorial. O Partido Nacionalsocialista Alemán dos Traballadores (Partido Nazi), e en particular Adolf Hitler, obsesionouse coa "cuestión xudía". Tanto durante como inmediatamente despois da toma de poder dos nazis en Alemaña no ano 1933, os actos de violencia contra os xudeus alemáns foron omnipresentes, e aprobouse unha lexislación que os excluía de certas profesións, incluídos o servizo civil e o dereito. O acoso e a presión económica foron empregados para alentalos a abandonar Alemaña; ós seus negocios negóuselles o acceso ós mercados, prohibíuselles a publicidade en xornais e privóuselles de contratos gobernamentais. O 15 de setembro de 1935, o Reichstag aprobou as Leis de Nürnberg. A Lei de Cidadanía do Reich definía como cidadáns aqueles "alemáns ou de sangue relacionado que demostren polo seu comportamento que están dispostos e son axeitados para servir fielmente ó pobo alemán e ó Reich", e a Lei de Protección do Sangue e a Honra Alemáns prohibiu o matrimonio e as relacións extramatrimoniais entre os "alemáns ou de sangue relacionado" e os xudeus.
Crematorio I, primeiros gaseamentos
miniatura|240px|esquerda|Crematorio I, fotografado en 2016, reconstruído despois da guerra. A construción do crematorio I comezou en Auschwitz I a finais de xuño ou comezos de xullo de 1940. Nun principio, non estaba pensado para o asasinato masivo senón para desfacerse dos prisioneiros que foron executados ou daqueles que morreron no campo. O crematorio estivo operativo dende agosto de 1940 até xullo de 1943, cando os crematorios de Auschwitz II xa estaban en funcionamento. En maio de 1942, instaláronse tres fornos no crematorio I, que xuntos podían queimar 340 corpos en 24 horas.
Construción
O SS-Sturmbannführer Karl Bischoff, un arquitecto, foi o xefe da construción. En base a un orzamento inicial de 8,9 millóns de reichsmarks, os seus planos esixían que cada barracón tivese 550 prisioneiros, mais logo cambiouno a 744 por barracón, o que significa que o campo podía conter 125 000 persoas, no canto de 97 000. Había 174 barracóns, cada un deles medindo 35,4 por 11 metros, divididos en 62 segmentos de 4 metros cadrados. Os segmentos estaban divididos en "niños", inicialmente para tres reclusos e despois para catro. Cun espazo persoal dun metro cadrado para durmir e para pousar as pertenzas que tiñan, os presos estaban privados, segundo escribiu Robert-Jan van Pelt, "do espazo mínimo preciso para existir".
Muro da morte
miniatura|O "muro da morte" coa bandeira do campo, as raias azuis e brancas cun triángulo vermello que simboliza o uniforme dos presos políticos de Auschwitz. O patio entre os bloques 10 e 11, coñecido como o "muro da morte", serviu como área de execución, mesmo para os polacos na área do Goberno Xeral que foran condenados a morte por un tribunal penal. As primeiras execucións, disparando ós prisioneiros na parte posterior da testa, tiveron lugar no muro da morte o 11 de novembro de 1941, no Día Nacional da Independencia de Polonia. Os 151 acusados foron conducidos ó muro, desnudadas e atados coas mans no lombo. Danuta Czech sinalou que unha "misa católica clandestina" foi celebrada o domingo seguinte no segundo andar do bloque 4 en Auschwitz I, nun estreito espazo entre as liteiras.
Proposta de bombardeo
Pierse respondeu que non era tecnicamente factible o bombardeo do campo sen danar os prisioneiros. En maio de 1944, o rabino eslovaco Michael Dov Weissmandl suxeriu que os Aliados bombardeasen os raís que conducían ó campo. O historiador David Wyman publicou un ensaio en Commentary en 1978 titulado "Why Auschwitz Was Never Bombed", argumentando que as Forzas Aéreas do Exército dos Estados Unidos de América podían e debían ter atacado Auschwitz. No seu libro The Abandonment of the Jews: America and the Holocaust 1941–1945 (1984), Wyman argumenta que, mentres que a planta IG Farben de Auschwitz III foi bombardeada tres veces entre agosto e decembro de 1944 pola Décimo Quinta Forza Aérea dos Estados Unidos desplegada en Italia, tería sido posible bombardear tamén os outros campos ou liñas ferroviarias. A obra Britain and the Jews of Europe (1979) de Bernard Wasserstein e Auschwitz and the Allies (1981) de Martin Gilbert propuxeron preguntas semellantes sobre a inacción británica. Dende a década de 1990, outros historiadores argumentaron que a precisión dos bombardeiros dos Aliados non era suficiente para a proposta de ataque de Wyman, e que a historia contrafactual é un esforzo inherentemente problemático.
Evacuación e marchas da morte
O 20 de xaneiro, os crematorios II e III foron estoupados, e o 23 de xaneiro, os almacéns "Kanada" foron queimados; aparentemente arderon durante cinco días. O crematorio IV fora parcialmente derrubado logo da revolta dos Sonderkommando no pasado outubro, e o resto del foi destruído despois. O 26 de xaneiro, un día antes da chegada do Exército Vermello, o crematorio V voou polos aires.
Liberación
A liberación de Auschwitz recibiu pouca atención na prensa da época; o Exército Vermello estaba centrado no seu avance cara a Alemaña e a liberación do campo non estaba considerado como un dos seus obxectivos importantes. Boris Polevoi informou sobre a liberación en Pravda o 2 de febreiro de 1945 mais non fixo mención ós xudeus; os prisioneiros foron descritos colectivamente como "vítimas do fascismo". Non foi até que os Aliados occidentais chegaron ós campos de Buchenwald, Bergen-Belsen e Dachau en abril de 1945 que a liberación dos campos recibiu unha cobertura extensiva.
Bungarus multicinctus
Reprodución
Hai unha información limitada sobre os seus hábitos reprodutores. Como moitos elápidos, é unha especie ovípara. O apareamento ten lugar entre os meses de agosto e setembro. As femias xeralmente depositan de 3 a 15 ovos, aínda que poden chegar a poñer ata 20 ovos. Os ovos son depositados a finais de primavera ou inicios do verán, xeralmente no mes de xuño. Os ovos normalmente fan eclosión mes e medio despois. As crías saídas do ovo miden uns 25 cm de lonxitude.
Racing Club de Lens
Historia
En 2008 o equipo descende á Ligue 2 logo de quedar no posto 18 da tempada 2007-08. Recuperou a categoría tras quedar campión en Líguea 2 da tempada 2008/09. Na tempada 2010-11 rematou 19º na Ligue 1 e descendeu de novo á Ligue 2.
Queiruga, Queiruga, Porto do Son
Queiruga é un lugar da parroquia de Queiruga no concello coruñés de Porto do Son, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 166 habitantes (78 homes e 88 mulleres).
Midas
O mito
Pola súa hospitalidade con Sileno, Dioniso outorgoulle o poder de converter en ouro todo canto tocase. Vendo que non podía comer os alimentos que ao seu contacto quedaban transformados no devandito metal, pediu ao deus que o liberase do seu don, para o que tivo que bañarse no río Pactolo, que desde entón contivo areas auríferas.
Laboratorio Nacional de Los Alamos
O Laboratorio Nacional de Los Álamos (en inglés Los Alamos National Laboratory acurtado como Los Alamos ou LANL) é unha organización científica dependente do Departamento de Industria dos Estados Unidos. Foi fundado en 1943. Creouse para a fabricación de bombas atómicas no Proxecto Manhattan que serían botadas sobre Xapón durante a segunda guerra mundial. Nas súas orixes era coñecido como Proxecto Y.
Faro de Oza
Historia
No ano 1932, aumentouse a potencia da lanterna e foi levantada unha nova luz nunha posición máis alta, montada nunha torre de aceiro nas Xubias, por detrás do Sanatorio Marítimo de Oza, a 294 m do faro, coa pretensión de formar un sistema de enfilación que servise ós buques para evitaren o baixo das Xacentes (onde embarrancou o Urquiola en 1976) e a restinga do Seixo. En 1955, o faro deixou de actuar como sistema de enfilación e pasou a funcionar soamente como luz de referencia por causa da construción do dique de abrigo, o cal mudou o rumbo de entrada no porto herculino, empregándose a partir dese momento unha nova enfilación situada na Punta Fieiteira. Deixou de prestar servizo en 1963, e durante décadas estivo abandonado, ata que o lugar do antigo Santario Marítimo de Oza foi declarado Conxunto Histórico-Artístico en 1992, declaración que fixo que a Autoridade Portuaria rehabilitase o faro en 1996. Con todo, non se lle deu un uso continuado dende aquela e non tardou en caer no abandono e sufrir vandalismo, o que provocou que asociacións culturais e veciñais teñan protestado reiteradamente pola situación.
Kate Winslet
Traxectoria
En 2006 estreou Little Children, a nova versión de All the King's Men e The Holiday, resultando candidata ao Óscar, ao Screen Actors Guild e ao Globo de Ouro como Mellor Actriz pola primeira, o que a converteu nunha das actrices mais nomeadas na historia dos oscars.
O 22 de febreiro de 2009, recibiu o seu sexto nomeamento ao Oscar, como mellor actriz gañándoo por The Reader. Kate Winslet entra, pois, no selecto grupo de actrices en gañar os catro galardóns máximos á interpretación.
Jules Bianchi
GP2 Series
miniatura|right | Bianchi pilotando para [[ART Grand Prix|Lotus ART durante a carreira de Silverstone na tempada 2011 da GP2 Series.]]
Accidente en Suzuka 2014
En primeira instancia, foi atendido medicamente no lugar do accidente antes de ser transportado en ambulancia ao Centro Médico do circuíto. Debido ás dúbidas sobre a seguridade da aterraxe causadas polas condicións climáticas precarias, determinouse que o transporte de urxencia en helicóptero non era posible. Bianchi foi transportado en ambulancia durante 32 minutos, con escolta policial, ao hospital da Universidade de Mie en Yokkaichi, o hospital máis próximo ao circuíto a uns 15 km. de distancia. Os informes iniciais do seu pai, Felipe, á emisora France 3 foron que Bianchi estaba en estado crítico cunha lesión na cabeza e sometérano a unha operación para reducir as graves contusións na cabeza. Posteriormente a FIA emitiu un comunicado mostrando que Bianchi sufrira un "traumatismo craneoencefálico grave" no accidente, e que estaba en coidados intensivos logo da cirurxía.
Resultados completos na Fórmula Renault 3.5 Series
(key) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
Resultados completos na Fórmula Un
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
Alcabre, Vigo
Santa Baia de Alcabre é unha parroquia do concello de Vigo na comarca homónima. Segundo o IGE, en 2022 tiña 4.222 habitantes (2.001	 homes e 2.221 mulleres). Limita coas parroquias de Bouzas, Coia, Comesaña e Navia e pertence ó arciprestado de Vigo-San Andrés. Ten 21 entidades de poboación, 3 lugares e 3.673 veciños (2013).
Xeografía
Limita polo leste con Bouzas e Coia, polo sur con Santo André de Comesaña e Navia e polo oeste e norte coa Ría de Vigo.
Patrimonio
Na contorna do Monte das Cruces (no que se toparon pezas líticas dos anos 6.500-4.500 a.c.) consérvanse tégulas, bases de columnas e muíños de man dun antigo asentamento romano.
Alberga un interesante conxunto relixioso do século XVIII, formado pola igrexa, a casa reitoral e o cemiterio. A nova igrexa de Santa Baia foi rematada no ano 1999 e, próximo a ela, atópase o pazo de Sensat construído na década de 1940. Tamén na parroquia atópase o Museo do mar de Galicia, construído sobre o castro da Punta do Muíño do Vento.
Galería de imaxes de Aquis Querquennis
Aquis Querquennis foi un campamento romano situado na parroquia dos Baños no concello ourensán de Bande, na Galiza
Air Canada
miniatura|275px|[[Airbus A321 de Air Canada coa librea actual]] Air Canada (código AITA : AC ; código OACI : ACA) é a compañía aérea nacional do Canadá, ademais da aeroliña máis grande do país. O seu centro de operacións está no Aeroporto Internacional Pierre Elliott Trudeau de Montreal, Quebec. É a novena aeroliña máis grande do mundo en tamaño de frota e foi membro fudador da alianza de aeroliñas Star Alliance.
San Xulián, Pontecesures, Pontecesures
Patrimonio
A igrexa de San Xulián de Requeixo é de orixe románica, mandada construír por Diego Xelmírez sobre outra edificación anterior. De planta rectangular e nave única, está construída con pedra de perpiaño e con canzorros, cunha torre-campanario sobre a fachada.
Cantís de Loiba
Situación
miniatura|Vista parcial dos cantís de Loiba co cabo de [[Estaca de Bares ao fondo.]] Están situados na confluencia da Serra da Faladoira co océano Atlántico, no exterior da ría de Ortigueira, entre o porto de Espasante e o cabo de Estaca de Bares. A súa altura sobre o nivel do mar varía entre os 80 e os 160 metros e aos seus pés existen seis estreitos areais: O Picón, Ribeira grande, Ribeira do carro, Os castros, Gaivoteira e O coitelo, que quedan mergullados durante a preamar e que só son accesibles desde terra por medio duns camiños zigzagueantes, que descendes polo cantil case verticalmente.
AS Nancy-Lorraine
A Association Sportive Nancy-Lorraine, máis coñecido como Nancy, é un club de fútbol francés, da cidade de Nancy. Foi fundado en 1910 e xoga na Ligue 2 francesa, logo de descender na tempada 2012–13.
Montes Zagros
Historia
Os Montes Zagros xogaron un papel decisivo na Revolución Neolítica. Aquí, en alturas entre os 700 e os 1.500 m, medraban, e medran, de forma espontánea as variedades salvaxes dos cereais (trigo, cebada) e dalgúns legumes (lentellas, chícharos) que logo foron domesticados polos humanos arredor do X e IX milenio a.n.e., en outeiros, ladeiras e planaltos de altura algo inferior, e onde se daban as condicións de pluviosidade, con choivas de inverno e primavera, apropiadas para as variedades que comezaron a ser cultivadas, Do mesmo xeito había as variedades salvaxes de cabras (Capra higrus aegragus) - exceptuado o can a primeira especie animal que foi amansada -, ovellas (Ovis orientalis), asno, e outros, que foron domesticados. O sitio arqueolóxico de Shanidar ostenta aínda a primacía cronolóxica do descubrimento da agricultura. Outros primixenios restos neolíticos como Ali Kosh, Ganj-i Dareh, Jarmo, Tepe Asyab, Tepe Sarab etc., sitos nos Zagros indican que este foi un dos centros no que se efectuou o paso dunha economía recolledora a outra produtora.
Beade, Vigo
Toponimia
Beade é un topónimo de posesor medieval. Provén de Beati, xenitivo do antropónimo latino Beatus (Beato 'feliz'). O primeiro testemuño en que rexistramos o nome do concello é un documento de delimitación dos territorios pertencentes ao bispo e ao cabido de Tui datado a mediados do século XII. O documento di así: «in terra de Fragoso ecclesie Sancte Andree de Comesania medietas, Sancti Stephani de Biadi tres partes cum cauto suo, Sancti Iacobi de Benevivere integra cum cauto suo; Sancti Iacobi de Vigo integra cum cauto suo, Sancti Saluatoris de Teix integra cum ipsius regalengo» (1156). A fins do século XII o monarca Fernando II confírmalle ao bispo de Tui Bertrando ou Beltrán a súa posesión dos coutos de Beade e Bembrive: «cautos vestros de Benevivere et de Biady in terra de Fragoso» (1179). Na documentación medieval atopamos as formas: Biade, Biadi, Biady, Viade, Veade.
Asdrúbal o Belo
Foi asasinado no -221 e sucedeuno no mando Aníbal.
Fundación de Qart Hadasht
Hai autores que afirman que aspiraba a se converter nun monarca de tipo helenístico o que se xustificaría pola emisión de moedas nas que aparece retratado son símbolos reais. Tamén, que o propio feito da fundación da cidade, Qart-Hadašt, sería equiparable a un acto case divino e, finalmente, que para dar máis relevancia ao seu poder, constuíu un magnífico palacio na nova cidade, no que se asentou a xeito de palacio nunha capital, no que viviu segundo o protocolo helenístico; feitos inauditos nos costumes e tradicións propiamente púnicas.
Andrés Vázquez Martínez
Andrés Vázquez Martínez, nado en Vilalba, foi un político republicano galego.
Dor
Vías nerviosas periféricas da dor
A vía rápida ou do tracto neoespinotalámico é a máis recente dende o punto de vista da evolución. Iníciana principalmente estímulos mecánicos ou térmicos. Utiliza neuronios de axonios rápidos (isto é, de gran diámetro): as fibras A-∂ (12-30 metros por segundo). Esta é a vía que produce a sensación da dor aguda e ben localizada. O seu neuronio ocupa a lámina I da medula espiñal e cruza imediatamente para o lado contrario. Aí ascende na substancia branca na rexión anterolateral ata facer sinapse principalmente no tálamo (núcleos posterolateralventrais), pero tamén na formación reticular.
Sistemas analxésicos
A analxesia producida por esta vía, que é total, dura dalgúns minutos a horas. A inhibición do sinal dase principalmente a nivel do segmento do espiño correspondente á orixe da dor, pero tamén a outros niveis como nos propios núcleos reticulares e talámicos.
Arrescalvo, Curtis, Curtis
Arrescalvo é un lugar da parroquia de Curtis no concello coruñés de Curtis da comarca de Betanzos. Tiña 8 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales 6 eran homes e 2 eran mulleres.
Warwick Kerr
Traxectoria
En 1956, o goberno brasileiro enviou ó xenetista Warwick Kerr a África para importar raíñas africanas da abella melífera. Trouxo 63 raíñas, pero soamente 48 sobreviviron.
Nos Estados Unidos ditas abellas atópanse hoxe en 110 condados de Texas, 14 condados de Arizona, 7 condados de Novo México, 1 condado de Nevada, e 3 condados de California. Os científicos cren que continuarán dispersándose a través dos estados meridionais.
Infesta, Pontecesures, Pontecesures
Infesta é un lugar da parroquia de Pontecesures, no concello pontevedrés de Pontecesures, na comarca de Caldas. Segundo o IGE, en 2022 tiña 297 habitantes (147 homes e 150 mulleres).
Escherichia coli
A bacteria pode tamén cultivarse de forma fácil e barata no laboratorio, e foi intensamente investigada durante 60 anos, de modo que se pode dicir que E. coli é o organismo modelo procariota máis estudado, e unha importante especie no campo da biotecnoloxía e microbioloxía, onde serviu como organismo hóspede para a maioría dos traballos sobre o ADN recombinante.
Diversidade
De feito, dese un punto de vista evolutivo, os membros do xénero Shigella (S. dysenteriae, S. flexneri, S. boydii, S. sonnei) deberían clasificarse como cepas de E. coli, un fenómeno denominado taxons disfrazados. De xeito similar, outras cepas de E. coli (por exemplo a cepa K-12 utilizada comunmente nos traballos sobre ADN recombinante) son o suficientemente diferentes como para que debesen ser reclasificadas.
Hertha Marks Ayrton
Traxectoria
En 1880, aprobou o exame da universidade de Cambridge, os Tripos, pero non obtivo ningún diploma, xa que nesa época Cambridge non outorgaba diplomas ás mulleres, só certificados. En 1881, obtivo a súa licenciatura na Universidade de Londres.
Vida persoal
Casou con William Edward Ayrton en 1885, e tiveron unha filla, Barbara Ayrton-Gould, sufraxista, e membro do Partido Laborista. A súa filla leva o nome de Barbara en honra de Barbara Bodichon, que a axudou a financiar a súa primeira patente.
Recoñecementos
En 1923, o seu amigo Ottilie Hancock creou a Asociación de Investigación Hertha Ayrton en Girton College. ​
Gran Muralla Chinesa
Contando as súas ramificacións e construcións secundarias, calcúlase que ten 21 196 quilómetros de longo, desde a fronteira con Corea, á beira do río Yalu (Yalu Jiang), ata o deserto de Gobi, abarcando sete provincias, ao longo dun arco que delinea aproximadamente o bordo sur da Mongolia Interior, aínda que hoxe en día só se conserva un 30% dela. De media, mide de 6 a 7 metros de alto e de 4 a 5 metros de ancho. No seu apoxeo, durante a dinastía Ming, foi custodiada por máis dun millón de guerreiros.
Período anterior á unificación da Dinastía Qin
Naquel tempo, varios estados comprométense á construción de muros para protexerse dos seus veciños e de pobos estranxeiros. Así, ao redor do século V a.C., o estado de Qi inicia a construción dun muro, algunhas das súas partes mantéñense aínda en pé. A mediados do século IV a.C., o estado de Wei comezou a construción dun muro na súa fronteira occidental, preto de Qi, e un segundo muro na súa fronteira oriental. Isto foi imitado polos estados de Yan e Zhao.
Período da Dinastía Qin
Non hai rexistros históricos que indiquen a lonxitude exacta e o trazado de muralla na dinastía Qin, pero a pesar do debate entre os historiadores e a ausencia de acontecementos históricos, a Gran Muralla construída pola dinastía Qin permanece na imaxinación popular chinesa como unha colosal obra co alcumo de "muro de dez mil li" (5.760 km no valor de li da dinastía Qin).
Período da Dinastía Han
No ano 9|9 d. C., a dinastía Han vese ensombrecida pola efémera dinastía Xin, antes de ser restaurada o 23 d. C. polo emperador Geng Shi di que debe facer fronte ás guerras civís e cando o emperador Guang Wudi ascendeu ao trono dous anos despois, o seu exército é demasiado débil para conter eficazmente os Xiongnu. Ordenou a construción de catro novos muros para frear o seu avance e protexer á capital. Para rematar, ao redor do 48, os Xiongnu experimentaron loitas internas e divídense en dous grupos: Xiongnu do Norte e Xiongnu do Sur. Os Xiongnu do sur serven de amortiguación entre os seus homólogos no norte e a China estaba disposta a coexistir con eles. Ao final da dinastía Han, China dividiuse en tres reinos separados por fronteiras, facendo da construción e o mantemento das grandes paredes irrelevante.
Primeiras noticias en occidente sobre a Muralla
O viaxeiro e explorador do norte de África Ibn Battuta, que foi a Guangzhou ao rededor de 1346, informouse entre os musulmáns locais sobre a muralla que, segundo o Corán, a construíra Dhul-Qarnayn para conter a Gog e Magog. Ibn Battuta explicaba que a muralla estaba a "sesenta días de viaxe" da cidade de Zeitun (Quanzhou);; se ben Alexander Hamilton Rosskeen Gibb sinalou que Ibn Battuta confundiu a Gran Muralla Chinesa coa construída por Dhul-Qarnayn. Pero en todo caso, ningún dos interlocutores de Ibn Battuta en Guangzhou a vira nin coñecían a ninguén que a tivese visto, o que implica que posteriormente a Yuan a existencia da Gran Muralla non estaba na memoria da xente, polo menos nos das comunidades musulmás de Guangzhou.
Pouco despois de que os europeos arribaran na China dos Ming no século XVI, os contos sobre a Gran Muralla empezaron a circular por Europa, aínda que ningún europeo foi a mirala cos seus propios ollos ata un século máis tarde. A primeira descrición da muralla, e a súa importancia para a defensa do país contra os "tártaros" (é dicir, os mongois), foi a contida na Terceira Década de João de Barros, dentro "Da Àsia" (publicado en 1563). Curiosamente, o mesmo Barros non viaxou a Asia, pero foi quen de utilizar os libros chineses levados a Lisboa polos comerciantes portugueses. un dos primeiros rexistros dun viaxeiro occidental que visitou China a través dun paso da gran Muralla (Jiayuguan, neste caso) pode ser o do irmán xesuíta portugués Bento de Góis, que chegara o noroeste de China, desde a fronteira da India en 1605.
Torres de vixilancia e barracas
miniatura|220px|Torre Mutianyu
Recoñecemento (desde o espazo)
En 1938 Richard Halliburton, no seu Segundo libro de marabillas, predixo que a gran muralla sería a única obra dos seres humanos visíbel desde a Lúa. Esta afirmación persistiu como lenda urbana até a actualidade, e ata se incluíu en libros escolares. Arthur Waldron, autor da historia máis fiable da Gran Muralla, especulou con que a crenza pode provir da fascinación polas «canles» que se cría que existían en Marte. A lóxica era simple: se os terrícolas podían ver as canles de Marte, entón os marcianos poderían ver a Gran Muralla. Interpretada como a muralla percíbese desde a lúa sen necesidade de aparatos de visión, a afirmación é falsa, pois ao orbitar ao redor da terra, a unha milésima parte da distancia da lúa, pódese percibir a muralla se as condicións son favorábeis. Diferentes astronautas observaron máis ou menos ben a muralla; por exemplo, Eugene Cernan afirmou:
Efecto Stroop
Exemplo
<font size=+2 color=brown> AZUL
Ua Huka
Xeografía
A poboación total era de 621 habitantes no censo do 2012, distribuída en tres vilas: Vaipaee, Hane e Hokatu. A riqueza turística baséase na restauración dos numerosos sitios arqueolóxicos, na exposición dos vestixios en dous museos, e na conservación da flora no único xardín botánico polinesio. Entre os vestixios arqueolóxicos destacan uns antigos petróglifos. O Arboretum de Pupuakeiha consta de 17 hectáreas onde se plantaron máis de trescentas especies de árbores. Permite constatar a adaptación ao chan marquesano e seleccionar as variedades para reforestar a illa. Ao oeste atópase a misteriosa «gruta dos pasos». Trátase dunha gruta accesible só por mar onde hai unhas pisadas.
Historia
Ua Huka, ás veces escrito como Roohka ou Ua-huna, foi descuberta polo capitán estadounidense Joseph Ingraham en 1791. Chamouna Wáshington Island, nome que tamén deu a todo o grupo norte en honra ao presidente de entón George Washington. Outros nomes utilizados son Riou e Solide.
Pulps
As pulps ou pulp magazines son revistas baratas editadas con papel de baixa calidade, do que reciben o seu nome (eran feitas con papel de polpa), moi populares nos EUA desde comezos do século XX.
AEK Atenas FC
Ligazóns externas
АЕК (Атина) AEK FC Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπόλεως AEK Atenas F.C. AEK Ateena AEK Athènes AEK FC (Atena) AÉK FC AEK Atene AEKアテネ अथेन्स एफ्.सी. AEK Athen AEK Atena AEK Athens F.C.
Antonio Sánchez Taboada
Traxectoria
Posteriormente, de novo en Venezuela, xogou no Sporting Coruñés. Faleceu en agosto de 2023, aos 91 anos de idade.
Casaio, Carballeda de Valdeorras
Historia
Desde o século XV, Casaio, xunto coa veciña parroquia de Lardeira, formou parte da xurisdición da Cabreira, exercida polo marquesado de Vilafranca, con casa nobre en Vilafranca do Bierzo. A comezos do século XVI (1509), os veciños de Casaio e Lardeira, efectuaron un contrato foral cos marqueses de Villafranca, polo que pagarían unha indemnización anual polo dereito á explotación dos montes incluídos nos lindes parroquiais. No Diccionario geográfico-estadístico de España y Portugal de Sebastián Miñano (1826) indícase que tiña 307 habitantes e que pertencía á provincia de León. Tras a división territorial de España en 1833, Casaio pasou a formar parte do concello de Carballeda de Valdeorras e da provincia de Ourense.
Un segundo chanzo na modernización da parroquia foron os intentos de explotación do turismo de montaña, centrados sobre o macizo de Pena Trevinca, especialmente montañismo e esquí. O impulsor destas actividades foi o médico do Barco Gonzalo Gurriarán, que lograría crear durante os anos 40 o Club Peña Trevinca, con sede no Barco, e a construción dun refuxio de montaña na paraxe do porto de Fonte da Cova, a máis de 1800 m de altura. Posteriormente, ergueríase no mesmo lugar un hotel, que sería abandonado. Porén, estes intentos non lograron obter unha dinámica suficientemente industrial, aínda que subsiste o refuxio e o club, debéndolle moitos valdeorreses, a ambas cousas a súa iniciación aos deportes de montaña: esquí, alpinismo, sendeirismo etc.
Arte
Na aldea de Romiña hai outra capela.
Brian Hart
Fórmula Un
Como parte da entrada de Toleman no Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA en, Hart desenvolveu unha versión turbo do 420R. Aínda que inicialmente non tiña potencia e pouca fiabilidade, bastou para establecer a Brian Hart Ltd. como fornecedor de motores de Fórmula Un. Hart continuou como compañeiro de motor de Toleman ata a compra do equipo por parte de Benetton e máis tarde forneceu motores aos equipos RAM, Haas Lola e Tyrrell na década de 1980, Jordan e Arrows na década de 1990.
Resultados Completos na Fórmula Un
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
Raymond Chandler
Novelas
Algunhas delas foron levadas por Hollywood ó cinema:
Miguelanxo Prado
Traxectoria
As súas historias adoitan ser emotivas e dotadas dunha forte sensibilidade galega.
O Carballal, Curtis, Curtis
O Carballal é un lugar da parroquia de Curtis no concello coruñés de Curtis da comarca de Betanzos. Tiña 7 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales 3 eran homes e 4 eran mulleres.
Gambia
Xeografía
Gambia ten menos de 50 km. de ancho no seu punto máis ancho, cunha superficie total de 11.295 km². Aproximadamente 1.300 km² (11,5%) da superficie de Gambia está cuberta por auga. É o país máis pequeno do continente africano. En termos comparativos, Gambia ten unha superficie total lixeiramente menor que a da illa de Xamaica.
Grupos étnicos
En Gambia vive unha variedade de grupos étnicos, cada un conservando a súa propia lingua e tradicións. A etnia Mandinga é a máis numerosa, seguida dos Fula, Wolof, Diola/ Karoninka, Serahule / Jahanka, Serer, Manjago, Bambara, Aku Marabou, Bainunka e outros, como Tukulor. O pobo Krio, coñecido localmente como Akus, constitúe unha das minorías étnicas máis pequenas de Gambia. Descenden do pobo crioulo de Serra Leoa e concentráronse tradicionalmente na capital.
Club Esportiu Constància d'Inca
Historia
Ao termo da Guerra civil española, o Constancia beneficiouse da ausencia de equipos nas competicións oficiais e conseguiu unha praza para xogar en Segunda División, debutando na tempada 1939/40. A pesar de descender, o equipo puido recuperar a categoría ao quedar en primeiro posto do seu grupo en Terceira, e permaneceu na segunda categoría do fútbol español durante catro anos máis. O seu mellor papel fíxoo na tempada 1943/44, da man do adestrador José Quirante, cando quedou en terceira posición e puido xogar unha promoción de ascenso a Primeira División. En devandito encontro, disputado no Estadio de Chamartín, o Constancia perdeu 4-0 fronte ao Deportivo da Coruña.
Tribadismo
É un termo de orixe grega para designar a frega, ten como definición das súas practicantes o vocábulo tríbade. É o acto de fregar a xenitalia na xenitalia da parella. Porén, o tribadismo pode ser practicado en calquera parte do corpo doutra persoa en que o sexo consiga posicionarse nun bo ángulo. O equivalente entre homes é o coñecido como frot.