cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Yojimbo
Sinopse
É o ano 1860, durante a época na que o shogunato Tokugawa está chegando á súa fin. Un rōnin, ou samurai sen amo, anda deambulando ata chegar a unha pequena cidade dividida pola guerra entre dúas bandas criminais, nunha manda Seibei e na outra Ushitora. Ushitora fora noutrora a man dereita de Seibei; a confianza deteriorouse cando Seibei determinou que o sucedería seu fillo Yoichiro.
Conflitos de autor
Sergio Leone filmou Por un puñado de dólares no 1964, un remake protagonizado por Clint Eastwood, e non pagou os dereitos de autor. Tivo problemas legais; iniciouse un xuízo entre os produtores do filme xaponés de Kurosawa e a produtora de Leone. O director xaponés reclamaba a autoría do guión xunto a Ryuzo Kikushima; o xuízo resultou favorable á produtora xaponesa, atrasando dous anos a estrea da película de Leone nos Estados Unidos.
Anamorfismo
miniatura|150px|Visión lateral do cadro de Holbein mostrando a corrección da figura anamórfica.
Streaming
A tecnoloxía in streaming funciona mediante un búfer de datos que van sendo almacenados a medida que se van descargando na estación do usuario para despois amosarlle o material descargado. Isto contraponse ao mecanismo tradicional de descarga de ficheiros, no que se requiría que o usuario descargase na súa totalidade o arquivo para poder acceder ao contido.
O streaming popularizouse na década dos 2000, cando a velocidade de Internet se fixo accesíbel economicamente á meirande parte da poboación.
Barbas de balea
Non se trata de dentes transformados, senón de placas de queratina (a mesma substancia que forma as nosas uñas ou o pelo, ou as plumas das aves) que penduran do bordo da mandíbula superior pechando a cavidade bucal. Cando a boca está pechada, as barbas quedan cubertas polos "labios" inferiores.
Cantiga de escarnio e maldicir
Sátira política
Trátase dos poemas satíricos Ora faz ost`o senhor de Navarra de Johan Soarez de Pavia, Se me graça fezesse este Papa de Roma de Afonso X e Desfiar enviaron ora de Tudela de Airas Nunes.
Provincia de Makamba
Concellos
Componse de 6 comunas:
Gilles Joye
Traxectoria
En setembro de 1462 foi contratado como cantante da capela da corte de Filipe III de Borgoña, o Bo, e ocupou os cargos de clérigo auxiliar e posteriormente capelán. Esta situación será confirmada en 1467 por Carlos, o Temerario. Nesa capela estivo ao pé de compositores importantes, como Hayne van Ghizeghem e Antoine Busnois, nun cargo que ocupou oficialmente ata 1471, aínda que el deixa de ser responsable do seu servizo en 1468, por mor dunha doenza.
Códice Calixtino
O exemplar máis antigo, datado entre 1150 e 1160, consérvase na catedral de Santiago de Compostela e é copia dun exemplar modelo. A copia que realizou o monxe Arnaldo de Monte en 1173 coñécese como manuscrito de Ripoll e consérvase no presente en Barcelona.
Historia
O Dr. López Calo sostén que os materiais que constitúen o Calixtino son anteriores á escritura do códice, aínda que inmediatamente anteriores: López Calo engade tamén:
O manuscrito orixinal constaba de 27 cadernos: o primeiro era un quinión, e o resto eran cuaterniones. Xa en época antiga se produciron trocos nalgúns cadernos que alteraron a estrutura do códice. Posteriormente, contra o século XV, perdeuse o folio 220, que orixinariamente iría en branco e pertencería ao último caderno. Tamén debeu perderse un folio, tamén en branco, que precedería ao actual folio 1. De ser isto certo, o manuscrito levaba, como era habitual, o primeiro e o último folio en branco servindo como gardas.
Furto e recuperación
A pesar de que o sistema de seguridade que mantivera a bo resgardo o libro durante 800 anos era moi rigoroso, a chave da caixa forte non estaba tan ben custodiada, sendo atopadas as chaves na pechadura da caixa forte que custodiaba o códice, considerado a maior xoia do templo compostelán, de feito, o secretario xeral do Sindicato Unificado de Policía declarou que o furto podía ocorrer "en calquera momento" e que o plan director da catedral alertara da falta de seguridade e sinalara os puntos máis vulnerables da catedral, que se melloraran coa dotación de cámaras de vixilancia, ao pesar diso a sala na que se encontraba o Códice carecía de cámaras de seguridade  Segundo declarou o deán e arquiveiro maior da catedral, José María Díaz, había controis en tódolos ángulos do claustro, polo que calquera que entrara debería ter sido fotografado. Con estas circunstancias, as imaxes das cámaras pasaron a ser visualizadas polos axentes da Policía Científica da Coruña e Santiago de Compostela e tres axentes da Brigada Central de Patrimonio Histórico de Madrid.
Carta do papa Calisto II
Contido:
Libro IV
Foi redactado en prosa por un crego anónimo francés, probablemente na primeira metade do século XII. Centrado na crónica do arcebispo Turpín, trátase dun elemento profano cabaleiresco que narra a historia de Carlomagno e de Rolando en Hispania dun xeito épico e fantástico: a entrada de Carlomagno na Península, a derrota de Roncesvales e a morte de Rolando. Conta que Santiago se lle apareceu en soños a Carlomagno, incitouno a liberar a súa tumba dos musulmáns e ademais indicoulle a dirección a seguir: un camiño de estrelas.
Contén os seguintes 26 capítulos:
Concordancias con outros manuscritos
Varias das melodías do Códice Calixtino, sobre todo as do oficio e a misa, son idénticas ou polo menos baséanse en melodías gregorianas, e outras presentan concordancias con outros repertorios. Estas concordancias case sempre son parciais, xa que moitas veces os textos son trocados para adicarllos a Santiago e as melodías son alteradas para adaptalas a eses novos textos, producindo variantes máis ou menos significativas respecto do orixinal. As concordancias máis importantes son xeralmente da mesma época na que se xesto o Códice, o que é plausible dada a mobilidade cultural da época, propiciada polas peregrinacións. A meirande parte das pezas que se encontran no Códice Calixtino que son reelaboracións doutras que se encontran noutras fontes, proceden de dous centros xeográficos:
Discografía
Ao longo dos anos realizáronse numerosas gravacións dos cantos que aparecen no Códice Calixtino, mais neste tempo unicamente se realizou unha gravación íntegra dos mesmos, que foi levada a cabo polo Coro Ultreia en 1999. Foron numerosas as gravacións de grupos galegos como Resonet, o Grupo Universitario de Cámara de Compostela, o Grupo Martín Códax ou o propio Coro Ultreia, ben en discos adicados exclusivamente ao códice ou integrándoas noutros discos de repertorio medieval. As gravacións realizadas van dende as puramente vogais ata interpretacións con instrumentos da época. Ademais das numerosas versións de grupos adicados á interpretación de música antiga, cómpre destacar a gravación do grupo irlandés The Chieftains no seu disco Santiago, gravado en 1999 e no que se inclúen o Dum Pater Familias e o Ad Honorem regis summi.
Abadía de Iona
Historia
No século XIX, Iona foi adxudicada á Igrexa de Escocia, que levou a cabo unha restauración extensiva do lugar. En 1938, o reverendo George MacLeod, cura da Igrexa de Escocia en Glasgow, dirixiu ao grupo que reconstruíu a abadía e fundou a Comunidade de Iona (Iona Community), unha comunidade ecuménica cristiá que aínda segue existindo en Iona. Entre os seus obxectivos está recuperar a forma celta do cristianismo (cristianismo celta).
Eva Mejuto
Obras
miniatura|Presentación de Memoria do silencio na Casa da Luz de [[Pontevedra o 29 de xaneiro de 2019 con Su Garrido Pombo, María Xesús López Escudeiro e Fran Alonso]]
Colaborou nas obras colectivas:
Tartaraña cincenta
Alimentación
As presas son capturadas voando a baixa altura e velocidade constante, uns 30 quilómetros por hora, por rutas fixas en áreas abertas de todo tipo. Son voadores máis habelenciosos ca outras tartarañas o que lle permite cazar presas máis áxiles. Se lles é posible seguen as beiras da vexetación para coller por sorpresa diante o seu obxectivo. Os paxaros en voo e as presas terrestres en carreira poden ser seguidos en distancias curtas. miniatura|esquerda|250px| Macho adulto.
Reprodución
As parellas fórmanse no territorio de cría. En volvendo da viaxe migratoria comezan os voos de exhibición acompañados de chíos, consistentes en danzas aéreas con subidas e picados coas alas repregadas e figuras acrobáticas que varían individualmente. Aínda que ámbolos dous sexos fan voos de exhibición, estes son máis frecuentes e espectaculares no caso dos machos, que soben a miúdo verticalmente polo aire para deixárense caer en picado cara á parella. miniatura|250px|dereita|Representación esquemática da tartaraña cincenta Cría pola primeira vez cando teñen dous ou tres anos, aínda que ás veces algunhas femias dun ano tentan facer o niño. O costume de volver cada ano ó mesmo territorio de cría fai probable que as parellas se repitan en anos sucesivos. As femias constrúen o niño no chan, agochado entre a vexetación alta. Son construcións sinxelas, feitas de herba. Poñen de 3 a 5 ovos, que incuban entre 27 e 30 días. Os polos pasan entre 35 e 40 días no niño e son independentes unhas dúas semanas despois. Durante a estación de cría os machos cazan para a femia e os polos, incrementándose a frecuencia dos fornecementos de entre 5 ou 6 diarios durante a incubación a de 7 a 10 na época de crecemento dos polos. A entrega de comida faise no aire: a femia voa por debaixo do macho e este deixa caer o alimento. O territorio de caza do macho pode chegar ata a 12 km. do niño, mentres que as femias non se afastan a máis dun quilómetro e cazan so cando os polos xa saíron do ovo. Os machos poden ser en ocasións polígamos, polo que teñen que alimentar simultánea ou consecutivamente máis dunha femia ou dunha niñada.
Synaptura cadenati
Controversia
Esta especie, de acordo con Desoutter et al. (2001) sería sinónimo de Synaptura lusitanica de Brito Capello, 1868.
Gyōda
Gyōda (行田市, ぎょうだし, Gyōda-shi) é un concello da prefectura de Saitama no Xapón. Está situado no centro da rexión de Kantō e ao norte da prefectura, na parte leste da illa de Honshū. Ten 67,37 km² de superficie e unha poboación de 86.477 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 1.280 h/km².
Axuda mutua
Orixe do concepto
Postulaba que se ben os espécimes buscan ser os mellores entre os da súa mesma especie, á vez a súa loita pola supervivencia non é entre a súa propia especie, senón para superar contornas hostís, para o cal cooperan. As súas observacións de pobos indíxenas en Siberia leváronno á conclusión de que non tódalas sociedades humanas eran tan competitivas como as europeas, e que entón iso non se debía a unha esencia natural, senón máis ben a razóns culturais entre outras.
Amtrak
Historia
Durante a segunda guerra mundial, as restricións sobre o uso de combustible para automóbiles e os movementos de tropas orixinaron un crecemento explosivo do transporte ferroviario de pasaxeiros. As compañías ferroviarias loitaban por atopar suficientes prazas para satisfacer a demanda.
Inspirado polo liderado técnico dos Estados Unidos no deseño de trens para pasaxeiros, compañías ferroviarias en Europa e o Xapón lanzaban novos servizos, aerodinámicos e moi rápidos, que tomaban como modelo as innovacións estadounidenses.
A asociación nacional de pasaxeiros do ferrocarril (National Association of Railroad Passengers - NARP) foi creada en 1967 para negociar co goberno o financiamento para asegurar a continuación do servizo dos trens de pasaxeiros. Os seus esforzos de cabildeo foron obstaculizados pola oposición do partido demócrata a calquera clase de subsidios aos ferrocarrís de titularidade privada, e a oposición do partido republicano á nacionalización da industria do ferrocarril.
Lexislación do Servizo de pasaxeiros de 1970
miniatura|250 px|Tren [[Talgo pertencente á liña de Amtrak denominada Amtrak Cascades, na estación da cidade de Seattle, no estado de Washington.]] Mediante a lexislación do servizo de pasaxeiros do servizo de ferrocarril de 1970 o Congreso creou a National Railroad Passenger Corporation (NRPC) para subvencionar e para supervisar as operacións dos trens de pasaxeiros interurbanos. A ley establece que:
Primeiros tempos
Amtrak comezou as súas operacións o 1 de maio de 1971, nun sistema cuxo tamaño era a metade do tamaño que funcionara ata o día anterior. Moitas das rutas máis importantes incluídas a ruta da empresa de ferrocarrís New York Central Railroad coñecida como a ruta Water Level Route que atravesaba Ohio e a da empresa de ferrocarrís Grand Trunk Western Railroad que atravesa Chicago - Detroit convertéronse en rutas de mercancías. Era necesario realizar unha parada de dezanove horas en Cincinnati para o percorrido Chicago-Newport News (Virxinia) para os viaxeiros que realizasen o percorrido James Whitcomb Riley ou o George Wáshington. Doutra forma a ruta denominada Coast Starlight (14 de novembro) era a primeira funcionando ao longo da costa do oeste desde San Diego a Seattle, combinando tres trens separados funcionando para tres ferrocarrís nun.
Factor de transcrición xeral
miniatura|dereita|Ensamblaxe do complexo de iniciación.
TFIIB
Este factor ten unha mase duns 35 kDa. No extremo N-terminal, presenta unha estrutura en dedo de cinc. No extremo C-terminal, presenta unha estrutura glomerular composta de 5 repeticións de hélice alfa. Intervén na estabilización do complexo TBP/ADN e permite a disociación da TBP (proteína de unión á TATA) antes da iniciación da transcrición.
Amtrak
Primeiros tempos
miniatura|300px|esquerda|Amtrak #928, unha locomotora eléctrica da clase PRR GG1, atravesa a cidade de Elizabeth, Nova Jersey en decembro de 1975. A empresa Southern Railway uniuse o 1 de febreiro de 1979, cando a súa liña Southern Crescent converteuse na liña de Amtrak denominada Crescent. A empresa Río Grande operou o seu último tren Río Grande Zephyr o 25 de abril de 1983, e o tren San Francisco Zephyr foi renomeado a California Zephyr. O Zephyr que transitaba sobre a liña escénica de Río Grande que foi destruída por un corremento de terra en Thistle (Utah) non renovándose ata o 15 de xullo de 1983.
Factor de transcrición xeral
TFIIH
Este factor posúe actividade de helicase, está composto por 9 subunidades diferentes que forman un núcleo de 5 proteínas e un subcomplexo CAK (quinase activada por Cdk) :
Modo de acción
Estes factores teñen unha orde de ensamblaxe precisa: O primeiro factor que interacciona coa caixa TATA (de 25 a 30 nucleótidos augas arriba do sitio de iniciación) do promotor é o TFIID. Únese á caixa TATA pola intermediación da súa subunidade TBP que se fixa no suco menor do ADN. A unión da TBP ao ADN causa unha curvatura importante no ADN nos extremos da caixa TATA. A diversidade que hai de subunidades TAF do TFIID permite que se poidan recoñecer distintos promotores.
Patoloxías asociadas
Certas mutacións nos xenes que codifican as subunbidades TFIIH son responsables de doenzas debidas a unha mala reparación do ADN.
Amtrak
Historia moderna (a partir de 1980)
Gunn veu cunha reputación dun forte, directo e experimentado xefe de operacións, pero o seu estilo abrupto e tallante púxoo ás veces en conflito con outros membros do consello. Anos antes, Gunn había rexeitado facer política feito que o puxo en desacordo co consello da autoridade do metro de Washington (Washington Metropolitan Area Transit Authority (WMATA)), que inclúe representantes do distrito de Columbia e das xurisdicións suburbanas de Maryland e Virxinia durante a súa tenencia desde 1991 a 1994.
No discurso de saída do seu predecesor prometeu facer de Amtrak unha empresa autosuficiente nun curto prazo de tempo, a administración presidida por Gunn tomou, como a súa política principal de funcionamento, a postura pola cal non podía existir unha forma de transporte de pasaxeiros global nos Estados Unidos que fose autosuficiente, e que Amtrak non se debería xulgar por diversos estándares doutros modos de transporte. As estradas, os aeroportos, e o control do tráfico aéreo requiren grandes investimentos por parte do goberno para a súa construción e funcionamento. Estas inxeccións de diñeiro provirían de varios sitios por unha banda os fondos federais do tesouro coa súa xestión a través do Fondo do Tesouro de Estradas (The Highway Trust Fund) e do Fondo do Tesouro de Aviación (Aviation Trust Fund) que son pagados indirectamente polo usuario mediante taxas e impostos, impostos sobre os carburantes e peaxes nas estradas ademais de, no caso dos coches, polo usuario que compra e mantén os coches.
Financiamento federal
Un estancamento na subvención federal de Amtrak conduciu a reducións tanto en servizos e rutas como nun certo atraso do mantemento. Entre os anos fiscais de 2004 e 2005, o Congreso asignou preto de 1,2 mil millóns de dólares para Amtrak, 300 millóns de dólares máis que o presidente George W. Bush solicitara. Con todo, o consello da compañía solicitou unha cantidade de fondos de 1,8 mil millóns de dólares no ano fiscal de 2006, dos que utilizarían a maioría dos cales (preto de 1,3 mil millóns de dólares) para traer a infraestrutura, o material rodado, e para realizar un bo mantemento das máquinas. Na comparecencia ante o Congreso, o inspector xeral do departamento de transportes confirmara que Amtrak necesitaría polo menos de 1,4 a 1,5 mil millóns de dólares en 2006 e 2 mil millóns de dólares en 2007 para manter o statu quo.
US-Bangla Airlines
Frota
miniatura|right|Bombardier Q400 En marzo de 2018 a frota de US-Bangla Airlines estaba formada polos seguintes avións:
A Boubeta, Coiro, Cangas
A Boubeta é un lugar da parroquia de Coiro no concello pontevedrés de Cangas na comarca do Morrazo. Segundo o IGE, en 2011 tiña 59 habitantes (30 homes e 29 mulleres).
Galería de imaxes de Moreira, Ponteareas
San Martiño de Moreira é unha parroquia que se localiza no concello de Ponteareas.
Kolombangara
Historia na segunda guerra mundial
Tres noites máis tarde os destrutores lograron afundir os barcos de fornecemento e o illamento da gornición dos 12.400 soldados alí destinados. Os xaponeses evacuaron Kolombangara entre o 23 de setembro e o 4 de outubro de 1943.
Stephen Curry
No Draft, foi seleccionado no posto sétimo posto da primeira rolda da edición de 2009 polos Golden State Warriors. Uns anos despois, durante a temporada, bateu o récord da NBA de canastras de triplas conseguidas nun só ano con 272. Durante seguinte temporada bateu novo récord da competición, esta vez xunto ao seu compañeiro Klay Thompson, xa que consguieron entre os dous un total de 484 triplas, sendo a parella alcumada como os "Splash Brothers". Durante a temporada, Curry bate o seu propio récord de canastras de tres nun ano ao conseguir o súa tripla número 273. Alén diso, Curry converteuse no segundo xogador da historia da NBA cunha media superior de 23 puntos, 8 asistencias, 4 rebotes e 2 robos por patido, fito só logrado anteriormente por Michael Jordan. Grazas en parte a estes logros a NBA recoñeceuno esa temporada como MVP da competición.
María Meijide
María Meijide Fraga, nada no ano 1978 en Santiago de Compostela, é unha pintora galega.
Satellite Catalog Number
En decembro de 2012, o Catálogo Mestre da NSSDC fixo unha lista de 6916 satélites lanzado en órbita dende 1957, o último deles Kwangmyongsong-3 Unidade 2, o 12 de decembro de 2012.
Vigdís Finnbogadóttir
Presidencia de Islandia
O movemento das mulleres islandesas ten unha longa historia. Durante o Ano Internacional das Mulleres de 1975, as islandesas atraeron grande atención cando organizaron unha folga xeral para demostrar a importancia do infravalorado traballo das mulleres. O noventa por cento das islandeses foron á folga. Na elección presidencial de 1980, o movemento feminino centrouse en que fose elixida unha muller. Tras moita persuasión, Vidgís aceptou presentarse contra tres candidatos masculinos. Foi a primeira muller no mundo elixida xefa de estado nunha elección democrática, a pesar de ser unha nai solteira divorciada. Foi elixida por unha marxe pequena, cun 33,6 % do voto nacional, mentres que o seguinte candidato recibiu o 32,1 %. Conseguiu unha gran popularidade e foi reelixida tres veces, sen oposición en 1984, co 94,6 % dos votos contra outra muller en 1988 e novamente sen oposición en 1992. Na elección de 1996 decidiu non concorrer á reelección.
Xecónidos
Sinónimo
A especie coñeceuse tamén polo sinónimo da subfamilia: descrita polo herpetólogo alemán Nicolaus Michael Oppel en Die Ordnungen, Familien und Gattungen der Reptilien, als Prodrom einer Naturgeschichte derselben. München: J. Lindauer.
Bioloxía e ecoloxía
Un caso notábel é o dos xecos do xénero Ptychozoon, que teñen membranas de pel nas patas e nos costados do corpo que actúan como paracaídas para suavizar os seus descensos cando se lanzan dunha árbore a outra.
Silvina
Aspecto
Coma a halita, a silvina cristaliza no sistema cúbico polo que adopta xeralmente forma cúbica, aída que adoita ser máis frecuente que se presente en masas incoloras ou diversamente coloreadas pola presenza de substancias estrañas.
Ariana Grande
Comezou a súa carreira no musical de Broadway 13, antes de intepretar a Cat Valentine na serie de televisión de Nickelodeon Victorious en 2009. Despois do remate da serie, Grande converteuse nunha ídolo adolescente noutra serie, Sam & Cat, que rematou no 2014.
Ideoloxía punk
Como a maior parte dos movementos populares, o movemento punk ten case tantas facianas como número de adeptos, mais en xeral sustentan valores como axuda mutua, anti-autoritarismo, anti-fascismo, anti-conservadorismo, anti-liberalismo, anti-globalización, anti-gentrification, anti-consumismo, descolonización, anti-racismo, anti-sexismo, igualdade de xénero, igualdade de racial, libre pensamento e non conformidade.
Zingiberales
Taxonomía
Este é único clado que o AGP considera dentro das monocotiledóneas; as monocotiledóneas restantes son un grupo parafilético. Este clado está integrado, ademais de pola familia das Dasypogonaceae, polas ordes das Arecales, Commelinales, 'Poales e Zingiberales.
Elemento viral endóxeno
Aproveitamento polas especies hóspedes
Os EVEs poden ás veces proporcionar unha vantaxe selectiva aos individuos nos cales están inseridos. Por exemplo, algúns protexen contra a infección por parte de virus relacionados. Nalgúns grupos de mamíferos, incluíndo os simios, as proteínas da envoltura retroviral experimentaron exaptación para producir unha proteína que se expresa no sincitiotrofoblasto da placenta, e está implicada na fusión das células do citotrofoblasto para formar a capa sincicial da placenta. Nos humanos esta proteína denomínase sincitina, e está codificada por un retrovirus endóxeno chamado (ERVWE1) inserido no cromosoma 7 humano. Hai que salientar que a captura de xenes de sincitina ou de tipo sincitina ten ocorrido independentemente, a partir de diferentes grupos de retrovirus endóxenos, en diversas liñaxes de mamíferos. Identificáronse diferentes xenes de tipo sincitina nos primates, roedores, lagomorfos, carnívoros, e ungulados, con datas de integradión que van desde hai 10 a 85 millóns de anos.
Inhibina
Estrutura química
miniatura|esquerda|400px|Diagrama esquemático das estruturas das inhibinas e das hormonas relacionadas activinas. A liña negra entre os monómeros representa unha [[ponte disulfuro.]]
Hawai
Ata 1900
A invasión americana causou un gran descontento entre a poboación, que fixo que o presidente americano, Grover Cleveland, aconsellase que se devolvese o trono á raíña. Tanto Liliʻuokalani (que recusou perdoar publicamente os líderes desta revolución) como os principais líderes desta revolución recusaron. Liliʻuokalani foi a última monarca do arquipélago. En 1894 instituíuse unha república cun americano, Sanford Dole de presidente. A república aboliuse en 1898, e Hawai foi oficialmente anexado polos Estados Unidos no mesmo ano, e o 14 de xuño de 1900, o Hawai tornouse oficialmente un territorio dos Estados Unidos.
Economía
250px|dereita|miniatura|Un resort turístico en Hawai. Millóns de turistas visitan o estado todo ano.
Varsovia
Historia
As primeiras comunidades que se estableceron no lugar ocupado actualmente por Varsovia foron Bródno (fundada entre os séculos IX e X) e Jazdów (fundada entre os séculos XII e XIII). Despois de que Jazdów fose invadida, estableceuse unha nova localización semellante nunha pequena vila de pescadores chamada Warszowa. A comezos do século XIV a vila converteuse en parte das posesións dos Duques de Masovia, converténdose na capital de Masovia en 1413. Trala desaparición dos gobernantes do ducado, ao non ter descendencia, o ducado foi engadido á Coroa de Polonia en 1526. En 1529 Varsovia converteuse por primeira vez na sede do Parlamento polaco, dun xeito permanente a partir de 1569. En 1573 a cidade deu o seu nome á Confederación de Varsovia, a cal establecía a liberdade relixiosa na República das Dúas Nacións.
Despois da Guerra, o goberno comunista de Bolesław Bierut fixo de Varsovia a capital da "nova" República Popular de Polonia, e comezou a súa reconstrución e repoboación. Ante a escaseza de vivendas levantáronse barrios enteiros de edificios prefabricados. Desta época é tamén o Pałac Kultury i Nauki (O Pazo da Cultura e a Ciencia), un rañaceos rematado en 1955 que domina o centro da cidade e que foi un agasallo da URSS aos polacos. Ao mesmo tempo moitas das rúas históricas, edificios e igrexas de antes da Guerra foron restaurados ou construídos novamente, respectando a súa forma e acabados orixinais. Este labor de reconstrución foi recoñecido pola UNESCO, que en 1980 inscribiu o centro histórico da cidade na lista do Patrimonio da Humanidade.
Aeroporto
Na actualidade existen plans de converter o antigo aeródromo militar Modlin, situado a 20 km ao norte de Varsovia, nun aeroporto de compañías de baixo custo, e voos chárter. A curto prazo agárdase que se poida comezar a empregar no ano 2009 como data máis temperá, agárdase que o aeroporto teña unha capacidade comprendida entre os 2 e os 3 millóns de pasaxeiros.
Intoxicación ciguatoxínica
Especies afectadas
Son sempre especies grandes, depredadoras, que acumulan no seu organismo a toxina producida nas especies pequenas, de hábitos herbívoros, que se alimentan de algas e dinoflaxelados tóxicos (como o Gambierdiscus toxicus), habitantes habituais nos arrecifes de coral. Grazas a esta bioacumulación da toxina, son os peixes máis lonxevos e de maior tamaño os máis tóxicos.
Misticetos
As barbas ou baleas
O tamaño –en anchura e lonxitude- e o número son moi variables segundo a especie, así como a cor, e son elementos a ter en conta á hora de identificar as distintas especies. Os distintos tamaños das barbas, xunto a outras modificacións morfolóxicas como a maior ou menor convexidade do cranio e a presenza de máis ou menos sucos na gorxa, son consecuencia dos diferentes hábitos alimenticios destes cetáceos.
Vaucluse
Vaucluse (84) é un departamento de Francia da rexión Provenza-Alpes-Costa Azul con capital en Aviñón. 3 567 km² e en 2016 tiña 559 014 habitantes. Divídese en 17 cantóns e 151 comunas. O nome occitano é Vauclusa.
Jacob Jordaens
Traxectoria
Jordaens foi bautizado o 20 de maio de 1593, ao outro día de nacer, como o testemuñan os rexistros da igrexa católica de Nosa Señora de Antuerpen. Fillo máis vello, os pais tiveron logo outros dez (oito nenas e dous nenos). A súa infancia apenas nos é coñecida, mais probabelmente recibise unha educación suficiente como era característico entre a burguesía da súa época.
Parasanga
Na antigüidade, o termo usábase en gran parte de Oriente Medio, sendo imposíbel determinar a lingua irania antiga da que se deriva (hai ducias delas). Non hai consenso respecto á súa etimoloxía ou significado literal. Doutra banda atópase en varias formas en linguas iranias máis tardías (como o persa medio farsang ou o sogdiano fasuj), o termo tamén aparece en grego como παρασάγγης parasánges, en latín como parasanga, en armenio como hrasaj, en xeorxiano como parsaji, en siríaco como prsha, en árabe como farsaj (فرسخ) e en turco como fersah. A palabra en persa actual é farsaj, e non debe ser confundida coa actual farsang (فرسنگ), que é unha unidade métrica que corresponde a 10 km.
Activina
A activina actúa conxuntamente coa hormona inhibina, moi relacionada con ela e con estrutura química similar (teñen unha subunidade igual). A activina e a inhibina teñen efectos opostos.
Centeo
Descrición
Ten un sistema radicular fasciculado semellante ao do trigo, aínda que máis desenvolvido ca este. Esta é unha das razóns da súa grande rusticidade. O talo é longo e flexíbel. As follas son estreitas. Coma no caso do orxo, as espiguillas non teñen pedúnculo e fican todas unidas directamente ao raque, correspondendo unha soa a cada dente deste. As glumas son alongadas e agudas no seu ápice. As vilosidades pola súa parte dorsal, prolónganse nunha longa aresta. Cada espiguilla produce tres flores, pero só son fértiles dúas. A espiga é magra e longa.
Usos
Outros dos seus usos é a fabricación de whisky de centeo, e como medicina alternativa na súa forma líquida, coñecida como "extracto de centeo"; un líquido obtido do centeo e semellante ao extraído do pasto de trigo. Entre os seus supostos beneficios inclúense a mellora do sistema inmune, o incremento dos niveis de enerxía e mellora da situación fronte as alerxias, aínda que non existe evidencia clínica da súa eficacia. Dise tamén que podería ser activo na prevención do cancro de próstata.
O centeo na cultura popular galega
Require rega no verán e a sega faise guichada nalgunhas zonas. Padece con frecuencia o cornizó ou caruncho (Claviceps purpurea), que se apodera do gran e que, mesturado con este e convertido tamén en fariña produce unha especie de gangrena seca a quen o come. Por iso cómpre peneiralo ben para tiralo e non o levar ao muíño.
Música da China
Kuaiban
Kuaiban (快板) é un tipo de fala e canto rítmico que se interpreta a miúdo con instrumentos de percusión como o paiban. O centro da tradición kuaiban é a provincia de Shandong. O kuaiban ten algo de parecido co rap e con outras formas de música rítmica atopadas noutras culturas.
Tíbet
A música tibetana influíu nas composicións pioneiras de Philip Glass e, sobre todo, en Henry Eichheim. Artistas posteriores fixeron fusións de new-age por parte dos pioneiros Henry Wolff e Nancy Hennings. Estes dous colaboraron en  Tibetan Bells, quizais a primeira fusión de influencias New Age e tibetanas, en 1971. A banda sonora Kundun de Glass demostrou ser influente na década de 1990, mentres que a popularidade do budismo adaptado a Occidente (exemplificado por Richard Gere, Yungchen Lhamo, Steve Tibbetts, Choying Drolma, Lama Karta e Kitaro e Nawang Khechong) axudaron a popularizar aínda máis a música tibetana.
Xinjiang
thumb|Músicos de Uyghur Meshrep en Yarkand. A Rexión Autónoma Uigur de Xinjiang está dominada polos  uigures, un pobo  turco relacionado con outros grupos turcos de Asia Central. A forma musical máis coñecida dos uigures é a On Ikki Muqam, unha complexa suite de doce seccións relacionadas con formas uzbecas e taxicas. Estas complexas sinfonías varían enormemente entre as suites do mesmo muqam e están construídas nunha escala de sete notas. Os instrumentos normalmente inclúen o dap (un tambor), dulcimer, violíns e laúdes; os intérpretes teñen certo espazo para adornos persoais, especialmente na percusión. O intérprete máis importante é Turdi Akhun, que gravou a maioría dos muqams nos anos cincuenta.
Yunnan
thumb | right | 250px | Músicos [[Nakhi.]] Yunnan é unha zona etnicamente diversa no suroeste da China. Quizais o instrumento máis coñecido da provincia sexa o lusheng, un tipo de órgano bucal, usado polo pobo Miao de Guizhou para cancións de cortexo pentatónicas antifonais.
Hip hop e rap
O rap cantonés tamén é moi diverso en cidades como Cantón, Shenzhen e Hong Kong.
Música patriótica / revolucionaria
Durante o auxe da Revolución Cultural, a música política converteuse na forma dominante. A música acelerouse a nivel político ata converterse na "Música Revolucionaria" inclinándose cara ao status de culto e converténdose no mainstream baixo a ideoloxía procomunista. Jiang Qing presentou a óperas modelo revolucionarias baixo a súa supervisión directa; as oito Model Dramas (6 óperas e 2 ballets) foron promovidas mentres que as óperas tradicionais estaban prohibidas. Exemplos notables son as óperas A lenda da lanterna vermella e Tomando a montaña do tigre por estratexia, e as pezas de ballet Destacamento vermello de mulleres e The White Haired Girl. Outras formas de composición e interpretación musical estaban moi restrinxidas.
Piazza Barberini
dereita|miniatura|300x300px|Piazza Barberini, pintada por Ettore Roesler Franz ó redor de 1880, representando a Fonte de Tritón. Piazza Barberini é unha gran praza no centro histórico do centro da cidade de Roma, Italia e que se atopa no monte Quirinal. Foi creada no século XVI pero moitos dos edificios que a rodean foron substituídos ou reconstruídos.
Tetepare
Ecoloxía
As aves tamén son abundantes, malia a presenza de gatos. É posible que os porcos e talvez os gatos teñan extinguido certas aves terrestres, como indica a escaseza de Gallicolumbas pombas e rálidos. O maxestoso Haliaeetus sanfordi é abundante, e entre as aves máis raras, atópanse o esacus giganteus, reinwardtoena crassirostris e symposiachrus browni.
Na illa vive unha poboación de porcos salvaxes, que son un recurso alimenticio importante para os habitentes da veciña illa de Rendova, especialmente durante as festas. Os cazadores locais axudan a regular a poboación de porcos a través de frecuentes expedicións de caza á illa. Sábese que existe na illa polo menos unha especie de gato salvaxe, pero outras especies invasoras como o Rhinella marina non chegaron á illa.
Asociación de Descendentes de Tetepare
A TDA é unha organización benéfica rexistrada nas Illas Salomón, cunha oficina na cidade de Munda, e unha estación de campo e ecolóxica na illa Tetepare.
A Devesa, Coiro, Cangas
A Devesa é un lugar da parroquia de Coiro no concello pontevedrés de Cangas na comarca do Morrazo. Segundo o IGE, en 2011 tiña 45 habitantes (24 homes e 21 mulleres).
Río Magdalena
Étimo
O nome oficial do río débese ao seu descubridor europeo, Rodrigo de Bastidas, que con seus homes e barcos arribou a desembocadura das súas augas o 1 de abril de 1501, día no que se conmemora a María Magdalena. Bastidas, como outros exploradores hispanos, impúxolle ao lugar descuberto a denominación do santo do día. O nome completo foi "Río Grande de la Magdalena".
Afluentes
Os afluentes do Magdalena son numerosísimos, aínda que a maioría de curto percorrido. Cómpre destacar:
Palacio de La Magdalena
O edificio consta de dúas entradas, unha ao Norte para carruaxes, con pórtico, e outra ao Sur, que é a principal, con dous torreóns de planta octogonal e unha escalinata de tramos dobres. O palacio é de pedra de cachotería con cubertas de lousa. No interior destacan os salóns de recepción conservando algúns cadros de interese, de autores como Benedito, Sorolla, Sotomayor etc.
Luis César Sampedro
Segunda etapa no Gimnàstic de Tarragona
Mediada a tempada 2009–10 foi contratado novamente polo Gimnàstic, que viña de cesar a César Ferrando na xornada 27. No conxunto catalán permaneceu esa campaña (na que se evitou o descenso) e parte da seguinte, na que foi deposto na xornada 15 cando o equipo ía último. O seu substituto foi Juan Carlos Oliva, que logrou reconducir a situación e finalmente lograr a permanencia do Gimnàstic.
Unión Internacional para a Conservación da Natureza
A misión da IUCN é influenciar, estimular e asistir sociedades en todo o mundo na conservación da integridade e biodiversidade da natureza, e asegurar que calquera uso dos recursos naturais sexa equitativo e ecoloxicamente sustentábel.
Richard Strauss
Richard Strauss, nado en Múnic o 11 de xuño de 1864 e finado en Garmisch-Partenkirchen, Baviera, o 8 de setembro de 1949, foi un director de orquestra e compositor alemán de música clásica, particularmente salientable polos seus poemas sinfónicos, óperas e lieder. A súa longa traxectoria abrangue dende o romanticismo serodio até a metade do século XX. Membro dunha familia de grandes intérpretes e compositores vieneses, Richard Strauss, o polifonista moderno máis importante, é un caso sobranceiro na historia da música, tanto pola influencia exercida sobre os seus contemporáneos, como pola autonomía dunha obra sen fendas nin descontinuidades. Strauss tivo sobre todo dous referentes musicais, Wolfgang Amadeus Mozart e Richard Wagner, e no seu traballo ámbalas dúas figuras loitaron pola posesión da súa ánima artística. Declarouse de conviccións ateas.
Formación musical
A nai era amable e sensible, e o pai tiña unha personalidade dominante, temperamental e un chisco tiránica, seguramente polas dificultades que viviu como fillo ilexítimo e pola desgraza persoal que padeceu coa morte da súa primeira muller e dous fillos por mor dun contaxio de cólera. Franz inculcou ó seu fillo o aprecio pola dilixencia e o aforro, e tamén precisas habilidades musicais e o amor ós clásicos: Mozart (sobre todo); a familia Strauss era como unha escola musical. Ó mozo Strauss gustáballe camiñar co seu pai para escoitar como tocaba a banda no cambio de garda en Marienplatz. De volta para casa asubiaba as melodías que sentira. Con catro anos, o seu primeiro mestre de piano foi o arpista da corte August Tombo. En 1869, múdanse de casa, dende Altheimer Eck, a carón da fábrica da súa nai, a Neuhauserstrasse. Nesta época compuxo as súas primeiras obras: Schneiderpolka (A polca do xastre) e Weihnachtslied (Canción de Nadal). Tamén á idade de seis anos vi á escola da catedral e comeza a estudar violín con Benno Walter, curmán do seu pai e concertista na orquestra da corte. miniatura|esquerda|[[Ludwig Thuille, con quen Strauss mantivo unha longa amizade e correspondencia.]] miniatura|esquerda|[[Alexander Ritter introduciu Richard Wagner a Strauss.]] No ano 1871 escoita as primeiras óperas: Der Freischütz e Die Zauberflöte. Na sala Odeón de Muúnic intervén no coro de nenos en Tannhäuser. Coñece a Ludwig Thuille, cando Pauline Nagiller, unha viúva amiga da nai de Richard, se converte na titora legal de Thuille. En 1874, entra no Ludwig-Gymnasium para completar a súa educación secundaria. No ano seguinte comeza a estudar teoría musical con Friedrich Wilhelm Meyer, así comeza os estudos musicais dun xeito sistemático.
Director de Weimar
Guntram era unha obra immersa nun claro e formal neowagnerismo, que constituíu un serio fracaso diante dun público, o alemán, ó que lle gustaba menos Wagner en comparanza co público francés, e que estaba impresionado, entre finais e comezos de século, polo verismo. Esta mazada desalentou a Strauss de escribir música para escena até seis anos despois. En 1940, estreouse en Weimar unha versión revisada, con media hora menos de música que a orixinal. Malia basearse nun libreto frouxo que non funciounou ben dramaticamente, defectos que a manteñen fóra do repertorio, Guntram contén momentos moi inspirados que anuncian a linguaxe musical do Strauss maduro, pechado no xustillo wagneriano do cal se desprendeu axiña. Por exemplo, a fermosa e extensa aria de Freihild do terceiro acto fixa xa un modelo ó que Strauss se adherirá fielmente na súa produción posterior até culminar coa escena final de Capriccio. Xunto a pasaxes de audacia comparable as Gurre-Lieder de Schönberg atopamos autocitas (tema da nenez da Morte e transfiguración na aria de Guntram do primeiro acto, e "autocitas futuras". Algúns temas tiveron cabemento en posteriores poemas sinfónics: na primeira sección do Preludio séntese un tema de Ein Heldenleben, e o tema das violas atopámolo de novo en Don Quixote. miniatura|esquerda|Richard Strauss en 1909. Despois escribiría unha serie de poemas sinfónicos Tod und Verkläung (Morte e transfiguración, 1888-1889), Till Eulenspigiegels lustige Streiche (1894-1895), Also sprach Zarathustra (Así falou Zaratustra, 1896), moi coñecidos no presente por formar parte da banda sonora do filme 2001: Unha odisea do espazo de Stanley Kubrick, Don Quixote (1897), e Ein Heldenleben (Unha vida de heroe, 1897-1898). Eran verdadeiros dramas musicais sen texto, programáticos, nos que salienta o progresivo perfeccionamento da linguaxe musical e da instrumentación, así como a caracterización psicolóxica das personaxes e da descrición das situacións a través de motivos condutores ou leitmotiv, segundo o procedemento que Wagner levou á máxima expresión.
1898-1918, Berlín, os anos de ouro
En 1909, a ópera Elektra marcou a primeira colaboración con Hugo von Hofmannsthal. Nos vinte anos seguintes, cinco óperas máis levaban a música de Strauss e o libreto de Hofmannsthal. En 1911, estreouse a súa segunda ópera xuntos, Der Rosenkavalier, que conseguiu un éxito popular de primeira magnitude. As súas óperas posteriores xuntos foron Ariadne auf Naxos (1912, Ariadna en Naxos), Die Frau ohne Schatten (1919, A dona sen sombra) e Die ägyptische Helena (1928, A Helena exipcia). Porén, en 1929 Hofmannsthal morreu mentres traballaba na ópera Arabella, feito que deixou Strauss sen consolo.
Morte de Hofmannsthal: crise persoal e política
En 1936 compon o Himno dos Xogos Olímpicos de Berlín. A súa decisión de producir Friedenstag en 1938, unha ópera cun acto que presenta unha fortaleza asediada durante as guerras mundiais –esencialmente un himno á paz e cun criticismo velado ó Terceiro Reich– nun tempo no que unha nación enteira estaba preparada para a guerra, foi visto como extraordinariamente valente. Cos seus contrastes entre liberdade e escravitude, guerra e paz, luz e escuridade, este traballo considérase máis relacionado con Fidelio que calquera outra ópera recente de Strauss. Coa fin da segunda guerra mundial foi listado na Gottbegnadeten-Liste de artistas considerados insubstituíbles que estaban exentos de servizos na fronte para protexer a herdanza cultural alemá.
O Espírito Santo, Coiro, Cangas
O Espírito Santo é un lugar da parroquia de Coiro no concello pontevedrés de Cangas na comarca do Morrazo. Segundo o IGE, en 2011 tiña 1713 habitantes (861 homes e 852 mulleres).
Byambasuren Davaa
Byambasuren Davaa, nada como Davaagiin Byambasüren (en Даваагийн Бямбасүрэн; nada en 1971 en Ulán Bátor), é unha directora de cinema mongol que reside en Alemaña.
Entre 1995 e 1998 estudou na Academia de Filme en Ulán Bátor. En 1998 empezou a traballar como moderadora e o axudante de director na Mongolian National Broadcaster. En 2000 trasladouse a Múnic, Alemaña, para estudar ciencias da comunicación e cine na Universidade de Televisión e Cinema de Múnic.
En 2005, foi nomeado o seu filme The Story of the Weeping Camel ós Oscar na categoría de mellor documental da 77ª edición dos Oscar.
O home invisible (serie da BBC)
Desenvolvemento
Emitiuse como parte do espazo BBC 1 Classic Serial, onde se programaron numerosas adaptacións á televisión de varias novelas clásicas, pero a diferenza do resto das outras series dese espazo non se emitiu os domingos polas tardes, senón no serán dos xoves por considerarse terrorífico demais para os domingos. No Reino Unido non tivo moito éxito, con 7.4 millóns de espectadores no primeiro capítulo, un número baixo para a época. Pero a serie si tivo éxito no exterior, especialmente na Unión Soviética. En Galicia emitiuna a TVG en 1986. En 2005 a BBC editou un DVD coa serie.
Eadberht I de Kent
Eadberht foi rei de Kent desde 725 a 748.
John Rhodes
Traxectoria
En 1961 pilotou un coche Cooper para o Midland Racing Partnership, gañando unha longa carreira no circuíto de Phoenix Park en Dublín o 22 de xullo e o trofeo Dunboyne o 29 de xullo. O 11 de xuño de 1962, pilotou para Bob Gerard un Cooper-Ford na carreira de F1 das 2.000 guineas en Mallory Park. Rodhes seguiu adiante co Cooper-BMC FJ en 1963 cando o motor Ford viuse gañador. Ese ano competiu nunha Mini-Cooper 'S' oficial escribe nas carreiras de turismos, terminando 8º con Rob Slotemaker en The Motor International Six-Hour Saloon-Car Race en Brands Hatch o 6 de xullo. En 1965 Rhodes continuou co Mini, quedando cuarto, entre os grandes, no "Ilford Films Trophy" en Brands Hatch o 13 de marzo. Non conseguiu rematar no BRDC International Trophy en Silverstone no Cooper-Ford de Bob Gerard o 15 de maio de 1965. En 1965, en Le Mans, John Rhodes, xunto a Paul Hawkins, terminou a duodécimo na xeral e, primeiro, na clase de 1.3 litros nun Austin-Healey Sebring Sprite presentado por Donald Healey Motor Company, completando 278 voltas. En 1966 na Targa Florio, Rhodes asociouse con Timo Makinen, terminou noveno en xeral e gañou a clase nun M.G.B.
Estanislao Ferreira Martín de Argenta
Traxectoria
Comerciante de Tui. Foi elixido secretario do "Nuevo Casino" de Tui en 1907. Na ditadura de Primo de Rivera foi nomeado concelleiro de Tui e elixido segundo tenente-alcalde en xaneiro de 1924. Foi elixido alcalde o 8 de abril de 1924, permanecendo no cargo até o a 29 de xaneiro de 1927. Foi deputado provincial. No franquismo foi nomeado alcalde do mesmo concello o 9 de febreiro de 1939, permanecendo no cargo ata a 26 de xaneiro de 1940; e novamente o 31 de outubro de 1941, permanecendo no cargo até o 26 de xaneiro de 1944.
RANKL
Cancro de mama
Os pacientes de cancro de mama positivos para o receptor de hormonas teñen un aumento do risco de complicacións como osteopenia e osteoporose. Aproximadamente dous de cada tres pacientes de cancro de mama son positivos para o receptor de hormonas. Nos últimos anos, o denosumab foi utilizado en ensaios clínicos, principalmente nunha gran poboación afectada por complicacións óseas entre os que teñen cancro de mama.
O NCT00321464 foi outro ensaio controlado aleatorizado en fase III. Foi similar ao NCT00321620 (para a próstata), este ensaio mediu a seguridade e eficacia do denosumab fronte ao ácido zoledrónico. Ambos os grupos mostraron taxas de supervivencia e frecuencia de eventos adversos similares.
Inés Ballester
Traxectoria
Entre xaneiro e decembro de 2010 co-presentou, xunto a Carmen Sevilla, o programa Cine de barrio.
Ballester escribiu dous libros de receitas de cociña titulados Cocina con corazón e Cocina con más corazón, ambos cos editorial Temas de hoy, que inclúe algunhas das mellores receitas que deu no seu programa.
Rosa Romero Sánchez
Foi deputada na VIII Lexislatura das Cortes de Castela-A Mancha entre o 16 de xuño e a súa baixa o 12 de decembro de 2011.
Saludos Amigos
Saludos Amigos é un filme de animación de Disney que foi estreado en 1942. Foi producido por Walt Disney e estreado por RKO Radio Pictures. Foi estreado na cidade de Río de Janeiro o 24 de agosto de 1942, e nos Estados Unidos o 6 de febreiro de 1943. É sexto filme de animación de Disney, e o seu argumento xira arredor dunha viaxe por América Latina, mesturando imaxe real con animación tradicional. Tivo unha secuela, titulada The Three Caballeros (1944).
IONISx
Historia
Foi fundada en setembro de 2013 por dous directores executivo da IONIS Education Group, Marc Sellam e Fabrice Bardèche, co fin de desenvolver dentro do ámbito do e-learning unha ampla oferta educativa
Lista de linguas iranias
Subgrupo de linguas iranias orientais meridionais
†, A lingua vanxí (vandjī), era falada na val de Vanch, arredor dos anos 20 do século pasado foi substituído polo taxico. E a lingua sargulamí (sarghulamī) falábase na val de Sar Ghulám ou na val de Zardew no Afganistán, pero desta lingua só se conservan 3 palabras.