cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Misión diplomática
Función
As misións diplomáticas entre membros da Commonwealth de Nacións non se chaman embaixadas senón altas comisións, porque as nacións da Commonwealth comparten unha relación diplomática especial. En xeral espérase que unha embaixada dun país da Commonwealth nun país non da Commonwealth faga o mellor para prestar servizos diplomáticos a cidadáns doutros países da Commonwealth se o país do cidadán non ten unha embaixada nese país. Os cidadáns canadenses e australianos gozan dunha cooperación aínda maior entre os seus respectivos servizos consulares, tal e como se recolle no Acordo para compartir servizos consulares entre o Canadá e Australia. O mesmo tipo de procedemento tamén o seguen de xeito multilateral os estados membros da Unión Europea (UE). Os cidadáns europeos que precisen axuda consular nun país sen representación diplomática ou consular do seu propio país poden recorrer a calquera misión consular ou diplomática doutro estado membro da UE.
Barreiros, Valeixe, A Cañiza
Barreiros é un lugar da parroquia de Valeixe, no concello pontevedrés da Cañiza, na comarca da Paradanta.
Umbra krameri
Umbra krameri é unha especie de peixe dulciacuícola da orde dos esociformes, que é o tipo da familia dos úmbridos.
Distribución, hábitat e bioloxía
Habita nas canles de irrigación pequenos e nas augas lentas e/ou estancadas con densa vexetación; é moi territorial, alimentándose no seu territorio de plancto de crustáceos de gran tamaño e de larvas de invertebrados.
Museo Casa de la Moneda (Madrid)
Historia
As orixes do museo remóntanse ao século XVIII e están estreitamente vinculadas á figura de Tomás Francisco Prieto, gravador xeral das casas de moeda do rei Carlos III. Prieto foi director de gravado na Real Academia de Belas Artes de San Fernando e fundador, en 1771, dunha escola de gravado na que se formaban os artistas que posteriormente traballarían nas reais casas de moeda de España e das súas colonias. miniatura| A sede do Museo Casa de la Moneda, no nº 36 da rúa Doctor Esquerdo. O núcleo inicial do museo foi unha colección de debuxos, gravados, libros antigos, moedas e medallas feitas por Prieto para axudar no ensino ao seu alumnado. Este xermolo da colección foi adquirido por Carlos III, quen o ampliou con novas compras e doazóns.
A Fábrica Nacional de Moeda e Timbre foi fundada en 1893 logo da fusión de dúas entidades: a Casa da Moeda e a Fábrica de Selos. Desde 1861, ambas as institucións compartiran o mesmo edificio na praza de Colón, malia seren independentes e teren administracións separadas.
Colección e exposicións
Así mesmo, o museo dispón de salas dedicadas á medalla, ás artes gráficas, ao papel selado, á lotaría e á filatelia, e algúns exemplos de maquinaria de cuñaxe e de verificación da autenticidade de billetes.
A Porta da Coxa, Lérez, Pontevedra
A Porta da Coxa é un lugar da parroquia de Lérez no concello de Pontevedra, na provincia de Pontevedra. Segundo o IGE, en 2022 tiña 102 habitantes (44 homes e 58 mulleres).
Lingua filipina
Mostra de texto
Todos os seres humanos nacen libres e iguais en dignidade e dereitos. Están dotados de razón e conciencia e deben actuar uns cos outros con espírito de fraternidade.
Bruck an der Mur
miniatura|250px|Praza principal de Bruck an der Mur
O Castiñeiro Longo, Valeixe, A Cañiza
O Castiñeiro Longo é un lugar da parroquia de Valeixe, no concello pontevedrés da Cañiza, na comarca da Paradanta.
Universidade do Porto
A Universidade do Porto ( U.Porto ) é unha universidade pública portuguesa situada en Porto, e fundada o 22 de marzo de 1911. É a segunda universidade portuguesa máis grande por número de estudantes matriculados, despois da Universidade de Lisboa, e ten un dos resultados de investigación máis destacados de Portugal.
Instalacións
Os edificios da Universidade –facultades, centros de I+D, residencias de estudantes e instalacións deportivas– agrúpanse en tres lugares principais (denominados “polos”). No centro da cidade –onde o edificio neoclásico do arquitecto Carlos Amarante marca a berce da Universidade– sitúase o Polo 1; Polo 2 (Asprela) é un campus no extremo norte de Porto; O Polo 3 (Campo Alegre) está situado na parte occidental da cidade, sobre a beira do río Douro, non moi lonxe do Polo 1. Varios outros institutos e centros están espallados por toda a cidade e mesmo máis aló dos seus límites.
Espermatocito
Historia
miniatura|Meiose en testículos de [[saltón (espermatocitos primarios en cigoteno e paquiteno, da profase I).]] O proceso de espermatoxénese foi dilucidado ao longo de moitos anos cando os investigadores dividiron o proceso en múltiples etapas ou fases, e estudando a súa dependencia de factores intrínsecos (células xerminais e de Sertoli) e extrínsecos (hormonas FSH e LH). O proceso da espermatoxénese en mamíferos no seu conxunto, que implica a transformación celular, mitose e meiose, foi ben estudado e documentado desde as décadas de 1950 a 1980. Porén, durante as décadas de 1990 e 2000 os investigadores centráronse en aumentar o coñecemento da regulación da espermatoxénese por xenes, proteínas e vías de sinalización, e nos mecanismos bioquímicos e moleculares que actúan no proceso. Máis recentemente, os efectos ambientais sobre a espermatoxénese convertéronse no foco de atención, a medida que a infertilidade masculina se fixo máis común.
Un importante descubrimento no proceso de espermatoxénese foi a identificación do ciclo do epitelio seminífero en mamíferos, traballo realizado por C.P. Leblound e Y. Clermont en 1952, que estudaron as capas de espermatogonias, espermatocitos e espermátidas en túbulos seminíferos de ratas. Outro descubrimento crítico foi que a cadea hormonal hipotalámica-pituitaria-testicular desempeña un papel na regulación da espermatoxénese, o cal foi estudado por R. M. Sharpe en 1994.
A Cavada, Valeixe, A Cañiza
A Cavada é un lugar da parroquia de Valeixe, no concello pontevedrés da Cañiza, na comarca da Paradanta.
Senior Year (filme de 2022)
Senior Year é un filme estadounidense de 2022 dirixido por Alex Hardcastle e escrito por Andrew Knauer, Arthur Pielli e Brandon Scott Jones. Está protagonizado por Rebel Wilson (quen tamén é produtora) no papel dunha muller de 37 anos que esperta logo dun coma de 20 anos e decide volver ao instituro para conseguir o seu diploma. Sam Richardson, Zoë Chao, Mary Holland, Justin Hartley, Chris Parnell, Angourie Rice, Michael Cimino, Jeremy Ray Taylor, Jones e Alicia Silverstone compoñen o resto do elenco.
Sexto Petronio Probo
Familia
Era cristián e pertencía á poderosa familia Anicia de Verona, unha poderosa familia patricia convertida ao cristianismo. Casou con Anicia Faltonia Proba, a filla do seu curmán primeiro Quinto Clodio Hermoxeniano Olibrio, coa que tivo dous fillos, Anicio Probino e Anicio Hermoxeniano Olibrio. A través dos seus fillos, Probo foi o avó paterno de dous emperadores, Petronio Máximo e Anicio Olibrio.
Linda Leppänen
Salto aos banquillos
Na tempada 2021-22, o Ilves finalizou a liga regular na cuarta posición logo de encadear seis derrotas consecutivas. As súas rivais nos cuartos de final dos play-offs foron as xogadoras do TPS (quintas clasificadas) contra as que caeu en catro encontros (1-3). O día seguinte da eliminación das series polo título, o Ilves anunciou que Leppänen non continuaría no posto de adestradora xefe na tempada 2022-23, e en declaracións ao xornal Aamulehti, a xa ex adestradora sinalaba novamente motivos familiares.
Echium lusitanicum
Taxonomía
Número de cromosomas de Echium lusitanicum (Fam. Boraginaceae) e taxóns infraespecíficos: 2n=16
Isaura Clavero Paradiñeiro
Traxectoria
Traballou en Construcións Aeronáuticas S. S (CASA) e continúa traballando en Airbus Defense and Space.
Outros artigos
]]
Picoi
O topónimo galego Picoi pódese referir a:
Gran Premio de Austria de 2021
Carreira
A carreira comezou ás 15:00 hora local. Esteban Ocon retirouse na primeira volta despois de chocar co Alfa Romeo de Antonio Giovinazzi e romper a súa suspensión dianteira. O Safety Car despregouse e a carreira reanudouse na volta 4. Na reanudación, Lando Norris, que corría segundo nese momento, intentou defenderse contra o Red Bull de Sergio Pérez Mendoza na curva 4 o que provocou que Pérez saíse da pista e volvese no décimo lugar. Norris recibiu unha pena de 5 segundos polo incidente. Na volta 31, Lando Norris entrou en boxes para cumprir a súa pena e cambiar os pneumáticos. Charles Leclerc tivo unha oportunidade con Pérez na volta 41, pero desviouno na curva 4, o que provocou unha penalización de 5 segundos para o mexicano. Pérez repetiu o mesmo movemento con Leclerc máis tarde durante a carreira á saída da curva 6 e recibiu outra penalización de 5 segundos polo incidente.
Making a Murderer
En xullo de 2016, Netflix anunciou a segunda tempada, para explorar as secuelas da condena de Dassey e as numerosas apelacións que tiveron lugar. Os dez episodios da segunda tempada estreáronse o 19 de outubro de 2018.
El Lissitzky
O seu traballo influíu e deu lugar a importantes innovacións na tipografía, a fotomontaxe, o deseño de exposicións e a ilustración literaria, sendo o autor de obras de renome internacional que son veneradas por críticos especializados. Permaneceu produtivo até o seu leito de morte, onde produciría, en 1941, un dos seus últimos traballos: un cartel de propaganda soviética de mobilización para a construción de tanques de guerra para loitar contra a Alemaña nazi.
Regreso a Alemaña
miniatura|Congreso Internacional dos Artistas Progresistas en maio de 1922. Lissitzky é o 9.º a contar da esquerda. miniatura|Proun 19, c.1922, [[Museo de Arte Moderna (Nova York)|Museo de Arte Moderna de Nova York.]] En 1921, xunto co desmembramento do grupo UNOVIS, o suprematismo comezou a dividirse en dúas faccións ideoloxicamente opostas, unha favorecendo a utopía e a arte espiritual, a outra unha arte utilitaria con funcións sociais. El Lissitzky nunca estivo realmente aliñado con ningún deles e deixaría Vitebsky no mesmo ano. Aceptou un posto de representante cultural para Rusia e mudouse a Berlín, onde se supuña que establecería contactos entre artistas rusos e alemáns. Ao mesmo tempo, tamén traballou como escritor e deseñador de publicacións internacionais, ao tempo que axudou a promover movementos de vangarda a través de múltiples galerías. Fundou o efémero pero influente periódico Veshch-Gegenstand Objekt, xunto coa escritora Ilya Ehrenburg, co obxectivo de difundir a arte contemporánea rusa a Occidente. A publicación tiña un alcance moi amplo dentro das artes, centrándose principalmente en novas obras suprematistas e construtivistas, e editouse en alemán, francés e ruso. Na primeira edición, Lissitzky escribiu:"Consideramos esencial para o noso presente o triunfo do método construtivista. Non o atopamos só na nova economía e no desenvolvemento da industria, senón tamén na psicoloxía dos nosos contemporáneos artísticos. Veshch patrocinará a arte construtivista, cuxa misión non é, ao cabo, embelecer a vida, senón organizala."Durante a súa estadía, Lissitzky tamén desenvolveu a súa carreira como deseñador gráfico para algunhas obras de relevancia histórica como os libros Dlia Golossa (Pola Voz), unha colección de poemas de Vladimir Mayakovsky e Die Kunstismen (The Arts) xunto con Jean Arp. Foi tamén en Berlín cando coñeceu e fixo amizade con moitos outros artistas, como Kurt Schwitters, László Moholy-Nagy e Theo van Doesburg. Xunto con Schwitters e van Doesburg, Lissitzky presentou a idea dun movemento artístico internacional baixo a guía do construtivismo mentres traballaba con Schwitters na edición Nasci (Nature) do periódico Merz. No ano seguinte á publicación da súa primeira serie Proun en Moscova, en 1921, Schwitters presentou El Lissitzky á galería Kestnergesellschaft de Hannover, onde realizou a súa primeira exposición individual. A segunda serie Proun, impresa en Hannover en 1923 usando novas técnicas de impresión, foi un enorme éxito entre o público. Máis tarde coñeceu a Sophie Küppers, viúva do comisario Paul Küppers, propietaria da galería na que Lissitzky expuxo e coa que casaría en 1927.
Arquitectura
miniatura| Fotomontaxe para a proposta do concepto de rañaceos horizontais (Wolkenbügel). dereita|miniatura| Os talleres-oficinas da revista Ogonyok son o único edificio deseñado por El Lissitzky que chegou a ser construído. Entre 1923 e 1925, Lissitzky propuxo e desenvolveu o concepto de rañaceos horizontais (Wolkenbügel). Unha serie de oito destas estruturas debía puntuar as principais interseccións do anel dos bulevares en Moscova. Cada Wolkenbügel era un bloque en forma de L, de tres plantas e 180 metros de ancho, elevado a 50 metros sobre o nivel da rúa. Basearíase en tres piares (cada un deles de 10x16x50 metros), colocados en tres esquinas diferentes. Un dos piares estenderíase baixo terra, servindo de entrada a unha estación de metro, mentres que os outros dous servirían de refuxio para as estacións de tranvía.
Lissitzky, consciente do conflito entre as súas propostas e a paisaxe urbana existente, experimentou con diferentes configuracións da superficie horizontal e as relacións entre altura e anchura para que a estrutura presentase equilibrio visual. A plataforma elevada configurouse de tal xeito que cada unha das súas fachadas era distinta. Cada torre estaría orientada cara ao Kremlin coa mesma fachada, servindo de punteiro para calquera que camiñase pola rúa. Os oito edificios tiñan un deseño idéntico, polo que Lissitzky propuxo unha codificación de cores para facilitar a orientación.
Exposicións dos anos 20
Xunto aos pavillóns da exposición, Lissitzky volveu experimentar con medios impresos. O seu traballo de deseño para libros e publicacións periódicas foi un dos seus máis aclamados e influentes. Lanzou innovacións radicais na tipografía e a fotomontaxe, dous campos nos que era especialmente hábil. Mesmo chegaría a deseñar unha fotomontaxe para unha publicidade do seu fillo recentemente nado, Jen. A imaxe en si é vista como outra demostración de afiliación persoal coa Unión Soviética, superpoñendo a imaxe do seu fillo sobre unha cheminea industrial, vinculando o futuro de Jen co progreso do país. Nesta época, o interese polos gráficos de libros intensificouse. Nos seus últimos anos desenvolveu algúns dos seus retos máis desafiantes e innovadores neste campo. Ao explicar a súa opinión sobre os libros, escribiu:"En contraste coa antiga arte monumental [o libro] coñece á xente e non queda parado coma unha catedral á espera de que alguén se achegue. . .. . .. . .. [O libro é o] monumento do futuro."Lissitzky vía os libros como obxectos permanentes dotados de poder. Este poder era único porque podía transmitir ideas a persoas de diferentes xeracións, culturas e intereses e facelo dun xeito que outras artes non podían. Esta ambición é permanente no seu traballo, especialmente durante os últimos anos. Lissitzky dedicouse á idea de crear arte con poder e sentido práctico, unha arte que requiría un cambio.
Humphry Greenwood
Traxectoria
É coñecido polo seu traballo sobre as especies de cíclidos dos Grandes Lagos Africanos, e polos seus estudos da filoxenia e da sistemática dos teleósteos.
To the Lake
Sinopse
Os residentes de Moscova están infectados cun virus mortal descoñecido, cuxos principais síntomas son a tose e a decoloración dos ollos, e despois de tres ou catro días prodúcese a morte. Ninguén sabe como resistir a infección. A capital do país está cuberta por unha epidemia, converténdoa aos poucos nunha cidade de mortos: non hai electricidade, o diñeiro perdeu o seu valor, o caos e a ilegalidade reinan por todas partes e as bandas de merodeadores reúnense, os medios entran en pánico e os que aínda non están infectados loitan desesperadamente por alimentos e combustible. A cidade está en corentena; todas as entradas a ela están pechadas.
Asociación de estudantes
ligazón=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8f/Campaign_for_GSA_election_HYU.JPG/220px-Campaign_for_GSA_election_HYU.JPG|alt=Grupo de estudantes xóvenes.|miniatura|A asociación de estudantes ten diversas acepcións a nivel internacional. A asociación de alumnos tamén se denomina consello estudantil, goberno estudantil, senado estudantil ou gremio dos estudantes segundo os niveis educativos e os países. É unha organización de estudantes que se xera nun centro educativo: escola, colexio, instituto ou universidade. Dedícase a representar e defender os dereitos do alumnado, así como a organizar actividades sociais e culturais para os estudantes ou facilitar apoio académico aos estudantes.
Tipoloxía de alumnado
Os diversos tipos de alumnado tamén teñen unha participación diversa nas asociacións.
Moacir Barbosa
Vida persoal
Casou en 1940 con Clotilde, matrimonio que durou ata a morte dela en 1997.
Universidade de París
Comezos
Foi fundada arredor do ano 1170, a partir da escola da catedral de Notre-Dame. Na época era habitual ter escolas onda as catedrais. O bispo nomeaba os mestres e controlaba o ensino a través do seu Chanceler ou Secretario Xeral.
Nuctenea umbratica
Nuctenea é un xénero de arañas araneomorfas da familia Araneidae. Localízase na zona paleártica.
Sesquiterpeno
Farnesanos
A merrekentrona D é un sesquiterpenfurano illado das raíces e os enxertos da planta Merremia kentrokaulus. A miomontanona obtívose de Myoporum montanum. A dendrolasina encóntrase nas secrecións defensivas da formiga Lasius fuliginosus
Xermacranos
A epibalsamina foi illada de Centaurea coronopifolia e Stizolophus balsamita A vernomigdina é un compoñente dos extractos de Vernonia amygdalina. O ineupatólido é unha sesquiterpenlactona de Inula eupatorioides
Emotina
O esqueleto da emotina, o 1,4-dimetil-6-(propan-2-il)naftaleno, é un 14(10 → 1)-abeoeudesmano cun anel aromático A e o metilo da posición 10 migrado á posición 1. Estes compostos illáronse de Emmotum nitens, por exemplo a emotina C.
Farfuxina
O esqueleto da farfuxina, o 1,5-dimetil-3-(propan-2-il)naftaleno, consiste nun 14(10 → 9)-abeoeudesmano, o cal ten un anel aromático B e o metilo en posición 10 migrado á posición 9. As farfuxinas foron illadas de Farfugium japonicum (de onde lle vén o nome: Farfugium → farfuxina).
Guaianos
Este grupo pode clasificarse en: Informouse de 3,4-secoguaianos (espicatólidos e zaluzaninas) illados de Zaluzania grayana, Pseudelephantopus spicatus e Microliabum polymnioides (Asteraceae). Por outro lado, os 1,10-secoguaianos atopáronse en Cyperus articulatus e Alpinia oxyphylla. Os xantanos (1-butil-2-metil-5-(1-metiletil)cicloheptanos) son 4,5-secoguaianos orixinalmente illados de Xanthium. Outro exemplo é a xiberodiona obtida dos extractos de Sinularia gibberosa
Africananos
Os africananos son decahidro-3,3,5,7b-tetrametil-1H-cicloprop[e]azulenos. O africantriol é un composto con este esqueleto base que é producido por Streptomyces (cepa HKI0297) e o octocoral Lemnalia africana. Por outro lado, a 10-anxeloiloxi-2-africanen-4-ona foi illada da planta Senecio oxyriifolius.
Pacifigorxianos
Os pacifigorxianos son esqueletos de sesquiterpenos encontrados en corais do xénero Pacifigorgia e de hepáticas do xénero Frullania.
Asteriscanos
Os asteriscanos son sesquiterpenos illados de Asteriscus (Asteraceae).
Silfinanos
Illados de Leptosphaeria maculans. e Phoma lingum
Canferenanos
Illados de Illicium tsangii.
Summum bonum
O sumo ben pode ser encontrado en varias doutrinas:
Parken Stadion
Eurocopa 2020
O Parken Stadion albergará catro partidos da Eurocopa 2020:
Facultade de Dirección e Xestión Pública de Pontevedra
Historia
En 1999 polo decreto 250/1999 do 9 de setembro, no seu artigo 4, implantáranse na facultade de Ciencias Sociais os estudos de Xestión e Administración Pública, únicos en Galicia, sendo a segunda carreira universitaria que se puido cursar nese centro.
Actividades
A facultade organiza actividades didácticas para os seus estudantes como as visitas ao Parlamento de Galicia ou á Valedora do Pobo. Ademais a facultade conta con convenios de prácticas con empresas e administracións públicas e é unha das carreiras con maior e máis rápida empregabilidade dos seus titulados.
Universidade de Friburgo, Suíza
Nome
A Universidade de Friburgo, abreviada UniFr, foi fundada en 1889 na cidade suíza de Friburgo. En Baden-Württemberg, Alemaña hai outra cidade chamada Friburgo onde tamén hai outra universidade coloquialmente coñecida como Universidade de Friburgo, en alemán Uni Freiburg, oficialmente Universidade Albert Ludwig de Friburgo (en alemán, Albert-Ludwigs-Universität Freiburg), fundada no século XV.
Zilda Paim
Pintura
Pintou máis de 200 cadros, entre lenzos e táboas (dixo "Non fun á Universidade, non fun á Academia de Belas Artes, pero un día deime conta de que tiña que pintar". )
Dina Boluarte
Traxectoria
O 7 de decembro de 2022, o presidente Pedro Castillo, nun movemento considerado como un autogolpe, anunciou a disolución do Congreso e convocatoria de eleccións constituíntes procurando evitar unha moción de censura. Ó coñecer a noticia, a vicepresidenta Dina Boluarte, anunciou que non a compartía considerando que profundaba na crise política e institucional do país. Tras o cesamento no parlamento e a detención do mandatario, Dina Boluarte xurou como presidenta do Perú apelando á unidade. Se ben primeiramente anunciou a súa vontade de manterse no poder ata 2026, cando expira o mandato, posteriormente, amosouse aberta á posibilidade de convocar eleccións adiantadas. O sábado 10 de decembro presentou o seu goberno, composto por un total de 17 ministerios dos que 8 serán rexidos por mulleres. A presidenta Boluarte optou por perfís técnicos e politicamente independentes, non repetindo carteira ningún dos ministros do executivo de Castillo.
Bandeira dos arromaneses
A bandeira é un campo branco cun contorno azul preto dos bordos. No centro, hai un círculo branco delineado en azul e atravesado por bandas azuis horizontais e diagonais.[2] Os arromaneses doutros países tamén teñen as súas propias versións desta bandeira. Ademais, durante a Conferencia de Paz de París (1919), os arromaneses utilizaron unha bandeira horizontal composta por cinco franxas: vermella, amarela, azul pálida, amarela e negra.
Presidente da Asemblea Xeral das Nacións Unidas
Elección
esquerda|miniatura|300x300px|[[Mapamundi que mostra os países de orixe dos presidentes da Asemblea Xeral das Nacións Unidas ata a 72ª sesión da Asemblea Xeral en 2017–18, con estados-membro históricos no recuadro.]] A sesión da asemblea está programada para cada ano a partir de setembro; calquera asemblea especial ou especial de emerxencia durante o próximo ano estará dirixida polo presidente da AXNU (UNGA polas siglas en inglés).
Os únicos países modernos que tiveron un nacional elixido como presidente da AXNU dúas veces son Arxentina, Chile, Ecuador e Nixeria; todos os demais estados membros foran representados só unha vez polos seus nacionais que ocupaban este cargo; Alemaña tivo un nacional elixido unha vez como República Federal de Alemaña e outro como República Democrática Alemá. Isto non inclúe as sesións especiais especiais e de emerxencia da AXNU.
Olivier Picard
Traxectoria
Comezou a docencia universitaria como profesor axudante na Universidade de París-Nanterre (París X) en 1971, e xa como profesor titular entre 1979 e 1992.
Quirocéntridos
Características
Péscanse comercialmente, e comercialízanse frescos ou conxelados.
Deontoloxía
Principio xurídico
Ofrece as partes no proceso de igualdade de trato, na demanda e xustiza na decisión, atribuíndo o dereito de quen for o seu titular.
Herluf Stenholt Clausen
Claus Herluf Stenholt Clausen, nado nos Ánxeles o 21 de outubro de 1921 e finado en 2002, foi un ictiólogo danés.
Traxectoria
Traballou durante moitos anos na Universidade de Ibadan, en Nixeria.
Chaira europea setentrional
Ríos
As principais concas hídricas son, de oeste a leste: Rin, Ems, Weser, Elba, Oder e Vístula.
Edmund C. Moy
Edmund C. Moy, nado en Detroit, Míchigan, o 12 de setembro de 1957, é un empresario e ex alto funcionario estadounidense, que ocupou o cargo de director da Casa da Moeda dos Estados Unidos (US Mint) entre 2006 e 2011.
Najla Bouden
Najla Bouden Romdhane (en árabe, نجلاء بودن رمضان ) ( Kairouan, 1958) é unha xeóloga e política tunisiana, actual primeira ministra. Nomeada en setembro de 2021, é a primeira muller que ocupa o cargo de primeira ministra no mundo árabe.
Rebeca Rods
Traxectoria
Rebeca Rods ten colaborado con Alejandro Sanz, Raphael, Laura Pausini, Patti Austin, Pastora Soler, Pitingo, El Barrio, Edurne, Soraya, Paulina Rubio, Carlos Baute, Chenoa, Coti, Marta Sánchez, Malú, Rosa López … Traballou como vocal coach en GOT Talent España, fixo dobraxes en Walt Disney/Pixar e gravou spts publicitarios e cabeceiras de radio e tv. Creou un proxecto de escola Rebeca Rods - Escuela Coral para aprender canto coral.
Pilar Fernández Seijo
Pilar Fernández Seijo, coñecida como Montañesa, nada en Vilagarcía de Arousa cara a 1895 e finada no mesmo concello o 16 de febreiro de 1937, foi unha sindicalista e guerrilleira galega.
O cordeiro Shaun
Shirley
Shirley é a ovella máis grande e forte da granxa.
Timmy
Timmy é unha ovella, vive coa súa nai. Encántanlle os osos de peluche e os robots.
Gema Galgani
Santa Gema Galgani (en ital. Gemma Galgani), nada en Camigliano o 12 de marzo de 1878 e finada en Lucca o 11 de abril de 1903, foi unha moza e mística pasionista italiana, venerada como santa pola Igrexa católica.
Traxectoria
Gema morreu probabelmente de tuberculose en Lucca o 11 de abril de 1903, á idade de 25 anos.
Jesús Lago González
Vida persoal
Casou con Amparo Alonso.
Vigán
Segundo o censo do ano 2000, ten unha poboación de 45.143 persoas en 9.193 fogares. Elpidio Quirino, o sexto presidente de Filipinas, residía en Vigan. Nos séculos XIX e XX naceron e viviron en Vigán persoas ilustres como o escritor e político Isabelo de los Reyes, ou Joaquín Xaudaró, o debuxante, ilustrador e caricaturista hispano-filipino.
Areás, Mourente, Pontevedra
Areás é un lugar da parroquia de Mourente no concello de Pontevedra, na provincia de Pontevedra. Segundo o IGE, en 2022 tiña 194 habitantes (91 homes e 103 mulleres).
César Rosas Bermúdez
César Rosas Bermúdez, nado en Nerva (Huelva) en 1903 e finado en Teis o 3 de abril de 1939, foi un sindicalista e guerrilleiro antifranquista español.
Lucía Varela
Lucía Varela Gómez, nada o 10 de agosto de 2003 na Coruña, é unha xogadora de voleibol galega, central do equipo italiano AGIL Volley dende o ano 2022.
Pristigastéridos
Descrición
A familia foi descrita en 1872 polo naturalista, anatomista comparativo e ictiólogo neerlandés Pieter Bleeker.
Karl Domanig
Recoñecementos
Pola súa banda, o concello de Sterzing colocou unha placa no edificio onde Domanig naceu, na que constan as datas do seu nacemento e da súa morte.
Manuel González González (músico)
Boyanka Kostova
Discos:
Motobloc
Historia
Os primeiros coches producidos baixo a marca "Motobloc" inscribíronse en varias carreiras onde realizaron unha clasificación honrosa. Durante a carreira París-Madrid 1903, os tres coches inscritos chegaron a Bordeos onde a carreira interrompíuse. Un coche quedou undécimo no Grand Prix de l'ACF 1907, outro décimo terceiro no Grand Prix de l'ACF 1908 e Motobloc colocou un automóbil no quinto lugar no primeiro rally de Montecarlo organizado en 1911. Un Motobloc de 4 cilindros participou na gran carreira Nova York-París en 1908.
As fábricas de Motobloc, situadas entre os números 90 e 134 da rúa des Vivants no barrio de la Bastide de Bordeos, produciron diferentes modelos de coches (O, OB, etc.), vehículos de luxo, motores mariños destinados á náutica a partir de 1910, camións militares en vésperas da Primeira Guerra Mundial, obuses de 75, 105 e 155 mm a partir de 1914 e motores avión Salmson en 1917.
Manuel González González (músico)
Ortiga
Con elementos da salsa, o merengue, a cumbia e a bachata, contan co Auto-Tune típico das cancións trap, mais a base ten unha caixa de ritmos electrónica. Hai cancións en galego e nun dos cortes hai un son dun titorial sobre ortigas, porque a ortiga é unha planta híper galega e tivo experiencias na infancia con ela.
Ortiga & High Paw
En 2022 Ortiga e a cantante de reggae High Paw gravaron xuntos Non hai quen me ature.
José Gusmão
Traxectoria
Antigo asesor de Marisa Matias e membro do Comité Político do BE, foi incluído como candidato no número 2 da lista do partido de face ás eleccións ao Parlamento Europeo de 2019 en Portugal. Resultou elixido eurodeputado, integrándose no Grupo Confederal da Esquerda Unitaria Europea/Esquerda Verde Nórdica (GUE/NGL); asumiu unha vicepresidencia na Comisión de Asuntos Económicos e Monetarios (ECON), converténdose tamén en membro da Delegación para as Relacións cos Estados Unidos (D-US).
Gasoduto Trans-Mediterráneo
Historia
No outono de 1997, un atentado cortou o gasoduto en Alxeria durante cinco días. O gasoduto foi catalogado baixo a Critical Foreign Dependencies Initiative dos Estados Unidos nun cable diplomático filtrado a WikiLeaks.
Operadores
A sección alxerina é operada pola empresa estatal alxerina Sonatrach. A sección tunisiana é propiedade de Sotugat (Société Tunisienne du Gazoduc Trans-tunisien) e operada por TTPC (grupo Eni, 100%). A sección a través da Canle de Sicilia está operada por TMPC, unha empresa conxunta de Eni e Sonatrach. A sección italiana está operada por Snam Rete Gas.
Pristigaster
Especies
Recoñécense na actualidade no xénero as seguintes dúas especies:
Greda de modelaxe
Arxila cerámica
As arxilas cerámicas son substancias a base de auga feitas de minerais de arxila e outras materias primas. Son cocidas a altas temperaturas nun proceso coñecido como cocción para crear cerámicas, como terracota, louza, gres e porcelana. A pasta de papel de modelar producida polos fabricantes de arxila cerámica é un corpo de arxila ao que se lle engadiu unha pequena porcentaxe de fibra de celulosa procesada. Cando se coce ao forno, o papel queima, deixando o corpo de arxila. En consecuencia, as temperaturas de cocción e selección de esmaltes deben ser as mesmas que as utilizadas co corpo de arxila.
Arxila a base de aceite
As arxilas a base de aceite están feitas a partir de varias combinacións de aceites, ceras e minerais de arxila.
Norishige Kanai
Norishige Kanai, nado en Chiba (Xapón) o 5 de decembro de 1976, é un astronauta xaponés que formou parte da misión Soiuz MS-07 e foi membro da Expedición 54 e a Expedición 55 á Estación Espacial Internacional.
Eleccións parlamentarias de Estonia de 2023
As eleccións parlamentarias leváronse a cabo en Estonia o 5 de marzo de 2023 para elixir aos 101 membros do Riigikogu.
José María Baliño Sánchez
José María Baliño Sánchez, nado en Boimorto, foi un practicante, militar e guerrilleiro antifranquista galego.
Núclido radioxénico
Un núclido radioxénico (ou isótopo radioxénico) é un núclido resultante de reaccións de desintegración nuclear. Algúns isótopos son de natureza totalmente radioxénica, en particular os isótopos radioactivos cunhas semividas demasiado curtas para poderen existir como isótopos primordiais (desde a formación da Terra). Están presentes só como produtos radioxénicos, xa sexa por desintegracións radioactivas continuas ou por procesos cosmoxénicos (inducidos por raios cósmicos ) que os formaron recentemente. Un exemplo é o ástato, cuxo isótopo máis estable ten un período radioactivo de 8,1 h. Así, todos os isótopos de ástato son totalmente radioxénicos, resultantes de desintegracións radioactivas, o que tamén explica que sexa o elemento máis raro presente de forma natural na Terra (a estimación máis alta mantense por debaixo dos 30 g de ástato na Terra). Outro exemplo é o carbono-14 (14C), cun período radioactivo de 5730 anos, non existe como isótopo primordial, senón que se atopa na Terra, tanto como produto de certas desintegracións radioactivas (de orixe tanto natural como humana) como por resultado de procesos cosmoxénicos (a radiación cósmica induce a formación de 14C na alta atmosfera a partir do nitróxeno natural 14N).
Para os isótopos radioxénicos que se desintegran moi lentamente (varios centos de millóns de anos) ou que son estábeis, sempre hai unha fracción primordial. Por exemplo, o chumbo 206Pb existe na natureza, tanto como isótopo primordial (como é estábel, unha fracción do chumbo-206 existente estivo presente desde a formación da Terra) así como isótopo radioxénico da cadea de decaemento do uranio-238.
Exemplos
O chumbo ten catro isótopos estábeis (Pb-204, Pb-206, Pb-207 e Pb-208), cuxas cantidades primarias se atopan en proporcións fixas e coñecidas. Porén, só o Pb-204 é completamente primordial; os outros tres isótopos tamén se atopan como produtos de degradación radioxénica do uranio e do torio. É dicir, o Pb-206 está formado a partir do U-238, o Pb-207 do U-235 e o Pb-208 do Th-232. Cantidades excesivas destes isótopos máis pesados permiten determinar a idade das rochas que conteñen uranio e torio.
Illa Assateague
Cabalos salvaxes
A illa alberga unha colonia coñecida como "cabalo Assateague" en Maryland e o "poni Chincoteague" en Virxinia. Son descendentes de cabalos domésticos que volveron ao estado salvaxe e cuxos especialistas coinciden en que redescubriron todos os comportamentos que caracterizaban aos seus antepasados ​​antes da domesticación. Segundo a tradición, proveñen do naufraxio dun galeón de conquistadores casteláns. Probas de ADN parecen confirmar esa hipótese, segundo publicou en xullo o Museo de Florida e un estudo revisado por pares na revista Plos One.
Turismo
Na illa hai varias rutas de sendeirismo máis ou menos longas. O parque estatal é a zona máis desenvolvida da illa con 350 cámpings.
Na cultura popular
A raza de cabalos da illa, nomeada Chingoteague, fíxose famosa pola serie de novelas Misty of Chincoteague escritas por Marguerite Henry a partir de 1947.
Anna Tsing
Friction: An Ethnography of Global Connection (2004)
A antropóloga tamén suxire que botar man do concepto de fricción para entender o impacto da interacción elimina a percepción de que a globalización é un proceso uniforme e inevitábel. Elimina algúns elementos da idea xeral da globalización ao recoñecer que se trata dun concepto «confuso» e non sempre xera cambios no mesmo sentido. A súa conceptualization de «fricción» para describir a interacción a escala global ofrece un xeito novo de entender a diversidade dos efectos destas interaccións en mundos diferentes.
The Mushroom at the End of the World: On the Possibility of Life in Capitalist Ruins (2015)
A análise etnográfica de Tsing do cogomelo matsutake ofrece ao público lector unha ollada a este raro, apreciado e custoso fungo, moi estimado no Xapón. O cogomelo medra en paisaxes que foron considerabelmente modificadas polo ser humano, en simbiose con certas especies de piñeiros. As súas achegas sobre o matsutake contribúen ao campo da antropoloxía co fin de estudar as múltiples interaccións de especie. Utiliza, amais, aspectos non relacionados cos seres humanos para pescudar máis sobre o mundo humano.
Tsing fai un seguimento da viaxe internacional do matsutake para mostrarlle ao público lector a complexa cadea produtiva do cogomelo mediante reflexións sobre o capitalismo. Utiliza, amais, o matsutake para revelar de xeito máis amplo como a interferencia humana condiciona a ecoloxía. O libro foi galardoado cos premios Gregory Bateson e o Victor Turner.
Funicular de Igeldo
Tipo de vía
A vía está formada por raís con cabeza de forma triangular, que facilitan o funcionamento do freo de emerxencia dos coches. Estes dispóñense sobre unha serie de trabes metálicas lonxitudinais de perfil angular embebidas nunha laxa continua de formigón armado que forma a base da vía, polo que non leva pedra de balastro. Esta solución permite manter a vía férrea correctamente e ao mesmo tempo asegura que os materiais da vía non se movan. Ao longo da vía, en sentido ascendente á dereita, existe unha pasarela peonil graduada para labores de inspección e mantemento que se prolonga sobre os arcos das pontes.
Sistema de tracción
miniatura|O funicular sobre a vía. No centro, os cables de tracción O sistema de tracción, situado na estación superior, é accionado por un motor con dúas fases de redución. Estas fan virar un gran cadeixo que á súa vez move o cable de tracción.
A Miñoteira, Valeixe, A Cañiza
A Miñoteira é un lugar da parroquia de Valeixe, no concello pontevedrés da Cañiza, na comarca da Paradanta.
Sikorsky CH-53 Sea Stallion
Máis desenvolvementos
Durante os anos 80 a frota de CH-53 Yas'ur da Forza Aérea de Israel foi actualizada por Israel Aircraft Industries e Elbit Systems. O proxecto, que rematou en 1997, mellorou a aviónica e a robustez dos CH-53, ampliando a súa vida polo menos dúas décadas máis.
Variantes
miniatura|CH-53D miniatura|VH-53D miniatura|CH-53G
San Amaro, Mourente, Pontevedra
San Amaro é un lugar da parroquia de Mourente no concello de Pontevedra, na provincia de Pontevedra. Segundo o IGE, en 2022 estaba despoboado.
Wiener Werkstätte
Traxectoria
Estaba formado por 100 traballadores, moi poucos deles eran artesáns de oficio. Os principais artistas de Viena e os alumnos que Moser e Hoffman formaron na súa escola pasaron a formar parte desta nova visión produtiva. O obxectivo era ter o maior número de experiencias posibles con artistas e obxectos, ligados a un só estilo. Cos seus traballos, Hoffmann foi capaz de producir dous obxectos completamente diferentes coas mesmas formas. Un dos proxectos máis importantes fóra de Austria é o Stoclet Palace de Josef Hoffmann en Bruxelas. O Wiener Werkstätte está perfectamente equipado con todo o que a compañía precisa, a máquina non domina senón que axuda ao home: non é ela a que domina a fisionomía dos produtos senón que o espírito creativo pertence ás mans do artista. Úsanse as enerxías e a creatividade dos mozos, formados na escola dos dous mestres fundadores. O maior talento de Koloman Moser foron os gráficos: as carteleiras e a marca responderon moi ben ao propósito comercial que tiña a compañía. O Wiener Werkstätte participou en case todas as Expos que se celebraron, desde o ano da súa fundación ata o seu fracaso. As primeiras sucursais e puntos de venda de todo o mundo comezaron a abrirse: acabará influíndo en American Styling. Moser insistiu en traballar só en proxectos por encargo, como autónomo. Tamén seguiron a liña de exposicións: os produtos feitos polo Wiener Werkstätte amosáronse en tendas, en catálogos, en Expo, para aumentar os compradores. Anos despois Moser dimitiu porque para el o negocio xa non era o que era, dependía demasiado do gusto dos clientes aínda que non tiñan nin idea do produto que querían. Non entendía que a súa política de artesanía nunca chegaría a un público numeroso, xa que o traballo manual era demasiado caro e non todo o mundo podía pagalo. O éxito do Wiener Werkstätte debeuse esencialmente á burguesía, que apreciaba moito os produtos de luxo que producía a compañía. O deseño da compañía era famoso por ser esencial e sinxelo, a pesar de ser de gran valor.
Videoxogo de plataformas
Anos 1980
O xénero nace nas máquinas arcade cos pioneiros Space Panic en 1980 e Donkey Kong en 1981. O uso da gravidade e o emprego de escaleiras ou saltos para moverse a través das plataformas que flotan ao longo da pantalla foi o que fixo diferenciarse a esta clase de xogos dos da súa época, os familiares de Pac-Man, onde a perspectiva era cenital e non había gravidade. O xénero non terminou de definirse até a aparición de Pitfall!, publicado por Activision para Atari 2600 en 1982. Porén, a pouca capacidade das consolas da época (Atari 2600, Colecovision e semellantes) non era o suficiente para explotar esta clase de xogos, polo que as plataformas pasaron sen pena nin gloria pola crise do videoxogo de 1983, aparecendo algúns títulos para ordenador como Manic Miner (1983) e a súa secuela Jet Set Willy (1984). Tamén por aquela época apareceron os primeiros xogos isométricos, da man de SEGA co seu Congo Bongo (1983).
Anos 1990
Na primeira metade dos 90 o xénero estandarizouse por completo tanto nas consolas de 16 bits (SNES e Sega Mega Drive) como nas consolas portátiles (Game Boy e Sega Game Gear). Nos 16 bits saíron grandes títulos como Sonic the Hedgehog na Mega Drive ou Super Mario World na SNES. Mais a popularización das plataformas tamén deu lugar a miles de xogos de baixa calidade, con toda clase de temas. Entre a marea de xogos de plataformas que se lanzaron nesta época, destacaban de cando en vez títulos cun bo deseño como Earthworm Jim, Aladdin, The Lion King ou Another World. A última gran revolución nas plataformas nos 16 bits veu con Donkey Kong Country de Rare, que utilizando un avanzado sistema de pre-renderización dos gráficos, explotou por completo as capacidades da SNES.
Astrid Båhl
Traxectoria
En 1986, gañou un concurso patrocinado polo xornal Sámi Áigi para deseñar unha bandeira para o pobo saami, superando máis de 70 entradas. A bandeira foi adoptada e izada oficialmente por primeira vez na XIII Conferencia Saami en Åre, Suecia, o 15 de agosto de 1986. Segundo Båhl, o deseño da bandeira inspirouse no poema en lingua saami do sur "Päiven Pārne'" (Fillos dos Sol) de Anders Fjellner e simboliza que o sol dá vida á terra. No seu deseño, Båhl tamén se inspirou en vellos escritos e libros sobre linguas saamis, mitoloxía e simbolismo.
KDU-414
KDU-414 foi un tipo de motor foguete de propelente líquido desenvolvido pola Unión Soviética e usado entre 1960 e 1965.
Micrótomo
Usos
Debido a que os tecidos brandos son imposibles de cortar uniformemente, sempre están endurecidos. A forma de obter este endurecemento distingue os tres tipos principais de técnicas de microtomía:
Mutaxénese insercional
En bioloxía molecular, a mutaxénese insercional ou mutaxénese de inserción é a creación de mutacións no ADN pola adición dun ou máis pares de bases. Tales mutacións insercionais poden ocorrer de forma natural por causa de virus ou transposóns ou ser producidas artificialmente en experimentos de laboratorio realizados con propósitos científicos.
Mutaxénese insercional viral
Algunhas insercións no ADN non causan mutacións apreciables. En ensaios recentes de terapia xénica os vectores lentivirais utilizados para inserir ADN terapéutico non mostraron unha tendencia a alterar a función do xene ou promover un desenvolvemento oncoxénico. Debido a estes avances, agora considérase seguro usar eses vectores que se integran para a terapia xénica. Unha vantaxe é que os vectores lentivirais integran o ADN permanentemente, mentres que o efecto doutros virus que non se integran é transitorio. Para virus como os gammarretrovirus que tenden a integrar o seu ADN en localizacións xeneticamente desfavorables, a gravidade de calquera mutación producida depende enteiramente do lugar dentro do xenoma do hóspede onde se inseriu o ADN viral. Se o ADN se insire no medio dun xene esencial, os efectos sobre a célula serán drásticos. Adicionalmente, a inserción na rexión promotora dun xene pode ter igualmente efectos drásticos. Do mesmo xeito, se o ADN viral se insire nun represor, o xene correspondente ao promotor pode ser sobreexpresado, o que causa unha sobreabundancia do seu produto e unha alteración da actividade celular. Se o ADN se insire na rexión amplificadora (enhancer) do xene, o xene pode ser subexpresado, o que causa unha relativa escaseza do seu produto, o cal pode interromper a actividade da célula.
Novalis
Relación con Sophie von Kühn (1795-1797)
alt=|miniatura|Sophie von Kühn Hardenberg coñeceu a Sophie no contexto dunha viaxe oficial e, segundo o seu propio testemuño, bastoulle un cuarto de hora para namorarse dela. A doenza de Sophie interpúxose, con todo, pouco despois do compromiso: xa en novembro de 1795 padeceu unha primeira crise e durante a segunda metade de 1796 foi operada en tres oportunidades, sen lograr mellorías esperanzadoras. Morreu finalmente en marzo por mor da tuberculose. Dende entón Hardenberg levou adiante un diario no que consignaba, cunha datación establecida a partir da cantidade de días pasados dende a morte de Sophie, a evolución dos seus sentimentos, así como tamén as actividades ás que se dedicou durante este período, en particular, o estudo a fondo dos Anos de aprendizaxe de Wilhelm Meister de Goethe.
Obra temperá
Deixando á marxe uns moi poucos bosquexos en prosa (entre eles, unha “Apoloxía de Friedrich Schiller”), a produción de Novalis anterior a 1795 consiste fundamentalmente en poesías. Consérvanse máis de cen poemas deses anos. Ditos poemas, con todo, son deixados de lado pola maior parte da crítica, xa que son simples exploracións de claro carácter mimético: trátase en moitos casos de poemas de marcada sensibilidade horaciana e, polo xeral, de escasa orixinalidade. No entanto, teñen o interese de que alí se poden apreciar certas tendencias que máis adiante serían características da poética novaliana. Entre elas, sobre todo, o establecemento de equivalencias entre o eu e a natureza. Dos anos de estudante a crítica recolle, entre outros, Die Kahnfahrt, Badelied, Elegie beim Grave eines Jünglings, Vergiß mein nicht, Walzer e a súa primeira publicación: Klagen eines Jünglings, de 1791.
Arts & Crafts
dereita|miniatura|Papel de parede de "Alcachofa", de John Henry Dearle para William Morris & Co., 1897 ([[Victoria and Albert Museum).]] Arts & Crafts (literalmente artes e oficios, aínda que é máis común manter a expresión orixinal) foi un movemento estético xurdido en Inglaterra na segunda metade do século XIX. Defendeu a artesanía creativa como alternativa á mecanización e á produción en masa e predicou o final da distinción entre o artesán e o artista. Afrontou os avances da industria e pretendía imprimir en mobles e obxectos os trazos do artesán-artista, que máis tarde sería coñecido como deseñador. Estivo influído polas ideas do romántico John Ruskin e dirixido polo socialista e medievalista William Morris.
Efecto Google
Fenómeno
Un estudo de Lav R. Varshney de 2012 suxeriu que o efecto Google tamén é visíbel en teses de doutoramento. Afirmou que o aumento lonxitudinal no número de referencias bibliográficas reflicte a mellora da memoria para atopar información relevante (por exemplo, que artigos conteñen a información axeitada) e non tanto da información en si. Por outra banda, describiuse un fenómeno asociado en que a información atopada en Internet é memorizada con menor precisión e menor fiabilidade que a atopada nunha enciclopedia. Amais, a relembranza da información atopada en Internet mostrou unha menor activación de varias rexións de cerebro (entre elas o xiro occipital, o temporal esquerdo e o frontal medial) en compararación co grupo que memorizou información extraída da enciclopedia.
Memoria transactiva
A dependencia das computadoras suscitou preocupacións, entre elas, o feito de que poida reducir a capacidade de procesar e memorizar información. Amais, semella que as persoas teñen menor seguridade en si mesmas para relembraren a información que atopan en Internet. Así, esa busca recente podería incentivar un maior uso da rede.
Scott Kelly
Scott Joseph Kelly, nado en Orange, Nova Jersey, o 21 de febreiro de 1964, é un astronauta estadounidense que formou parte das misións STS-103, STS-118, Soiuz TMA-01M, Soiuz TMA-16M e Soiuz TMA-18M. Foi membro das expedicións 25, 26, 43, 44, 45 e 46 á Estación Espacial Internacional e é irmá xemelgo do tamén astronauta Mark Kelly.
Penonomé
Historia
En 1687, o pirata francés Exquemelin relatou na súa obra "Historie des aventures", que en Penonomé atopábanse os pobos, cidades, ríos e montañas máis importantes do istmo de Panamá. Cara ao 1735, Penonomé converteuse nun punto para o intercambio de comercio internacional cara a Lima, Perú; enviando produtos locais como hamacas, redes, bateas, sogas, vasoiras de palma, entre outros.
Pastor Bazarra Sánchez
Vida persoal
Casou con María Socorro Varela Bermúdez e foi pai de María Socorro Bazarra Varela.