cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lingua tetum
Ortografía
En 1980, con Timor Leste transformado en Timor Timur e o portugués xa prohibido, a Comisión Litúrxica da Diocese de Díli edita diversos leccionarios e un Ordinário da Missa: Texto Oficial Tétum. Desde 1975 e ata 1996 un grupo de lingüistas internacionais e timorenses asentados en Australia, a Comisión Internacional para o Desenvolvemento de Timor Leste, prepara os Princípios de Ortografia Tétum: Sistema Fonémico e publica o Standard Tetum-English Dictionary do Dr. Geoffrey Hull.
Mae West
Traxectoria
En 1932 a Paramount Pictures ofreceulle un contrato, a pesar de ter case corenta anos, e debutou en Night After Night con George Raft, filme no que lle permitiron reescribir as súas escenas.
Carroll Shelby
Carroll Hall Shelby, nado en Leesburg (Texas) o 11 de xaneiro de 1923 e finado en Dallas o 10 de maio de 2012, foi un piloto e deseñador de automóbiles de carreiras estadounidense.
Traxectoria
Despois entrou no negocio do lixo e máis tarde entrou no negocio do petróleo,, onde comezou desde abaixo. Pero sentiu que podía facer outra cousa, polo que fixo unha proba de aptitude que suxeriu que era máis axeitado para a gandería.
Fóra da Fórmula 1, Shelby gañou as 24 Horas de Le Mans en 1959, pilotando para Aston Martin.
Mechanical Animals
Versión en vinilo
Cando foi publicado en vinilo o álbum foi separado en dous discos; o primeiro acreditado ao personaxe de Alpha (representado polo propio Marilyn Manson), impreso en vinilo branco opaco, e o segundo acreditado a Omēga and the Mechanical Animals en vinilo azul transparente. O álbum de Manson ten canción de amor e alienación, mentres que o de Mechanical Animals contén temas de sexo e uso de drogas. A edición en vinilo foi reeditada en 2012, pero en vinilo negro.
Vršac
Deportes
A cidade de Vršac é sede dun dos equipos de baloncesto punteiros da liga serbia, a Naša Sinalko Liga, e da Liga do Adriático o KK Hemofarm, que xoga os seus encontros como local no Millennium Center, inaugurado en 2002 e que tamén foi unha das sedes do Eurobasket 2005. Tamén albergará encontros do Campionato Europeo de Balonmán Masculino de 2012, a celebrar en Serbia.
Hogzilla
Efectos de Hogzilla en Alapaha
Dende o descubrimento de Hogzilla, a pequena vila de Alapaha, a uns 290 km de Atlanta, Xeorxia, foi obxecto dun crecente interese por parte do resto do país e de tal maneira que Hogzilla pasou a ser comparable a outras lendas naturais dos EUA coma o misterioso Bigfoot.
A Hogzilla sáelle un rival
O 5 de xaneiro de 2007 apareceu un competidor de Hogzilla. Unha canle de novas locais informou de que fora abatido un porco bravo de enormes proporcións en Fayetteville, preto de Atlanta. O cazador, William Corsey, disparoulle ao animal dende unha árbore do seu xardín. Os veciños dixeron que xa fora visto días antes na veciñanza. Corsey levouno a unha estación de peso de camións e remolques e o animal chegou, seica, aos 500 kg. Un portavoz do Departamento de Recursos Naturais de Xeorxia asegurou que estes casos non son anormais, xa que na zona sur deste estado foron moi comúns xabaríns de grandes proporcións pero nunca se rexistrou ningún deles.
Celestina Penabad
Traxectoria
Logo do pasamento de Avelina Mouzo nos últimos días de 2017, Celestina Penabad converteuse na galega viva máis vella e, ademais, na única persoa supercentenaria, é dicir, a única que daquela superaba os 110 anos, en toda a comunidade de Galicia. Ó falecer quedoulle a remuda de supercentenaria e "avoa de Galicia" a Concepción Pichel Sampayo.
Bhagavad Gita
Tradicionalmente considérase que o autor é Vyasa, en sánscrito: व्यास, literalmente "compliador" ou "editor", unha figura de carácter mítico.
Christoph Martin Wieland
Christoph Martin Wieland (nado o 5 de setembro de 1733 en Oberholzheim; morto o 20 de xaneiro de 1813 en Weimar), foi un poeta, tradutor e editor alemán da época do Aufklärung.
Suíza
No outono de 1750 Wieland comezou a carreira de dereito na Universidade de Tubinga, que descoidou axiña para dedicarse á literatura. Compuxo o poema heroico en cinco cantos Hermann, que enviou a Johann Jakob Bodmer, home forte da escena literaria de Zürich. A este envío seguiu un intercambio de correspondencia persoal. Wieland deixou o dereito e dirixiu a súa formación á literatura. O resto dos poemas da primeira época amósano como un apaixonado seguidor de Klopstock en procura dunha poesía especificamente cristiá.. O verán de 1752 trasladase, a invitación de Bodmer, a Zürich. A estancia en Suíza ía durar oito anos. Pasou unha tempada como alumno de Bodmer, colaborando con el na edición de 1741 dos „Züricherischen Streitschriften“ (escritos polémicos dirixidos contra Johann Christoph Gottsched. A noticia inesperada do casamento de Sophie co funcionario Georg Michael Franck von La Roche, e unha estancia longa na casa da familia pietista dos Grebel en Zúric, fixeron que Wieland se mantivera aínda durante un tempo nunha liña piadosa que contradicía a súa natureza. Os seus Hymnen (Himnos) de 1754) e os Empfindungen eines Christen (Sentimentos dun cristián) de 1755) son a derradeira mostra da súa poesía relixiosa e Weilan comeza a inclinarse cara a poesía amorosa. So a influencia de Luciano, Horacio, Miguel de Cervantes, Anthony Ashley Cooper, D'Alembert, Voltaire a obra de Wieland sofre un cambio radical. En 1754 afástase de Bodmer e acada a total independencia, para converterse no representante clásico Aufklärung. O drama Lady Johanna Gray (Zürich 1758), o primeiro drama alemán en verso branco foi xa saudado por Lessing como "o abandono [por Wieland] da esfera estética para volver entre os homes". O mesmo ano aparece o fragmento épico, composto so o estímulo de Federico II.de Prusia. Nesta época entra nunha editora da cidade suíza de Berna, onde entrou en relación estreita coa amiga de Jean-Jacques Rousseau, Julie Bondeli.
Oßmannstedt (1798-1803) e de novo Weimar (1803-1813)
Wieland, que se mantivo activo ata os seus últimos días morreu o 20 de xaneiro de 1813 das secuelas dun catarro. Os seus restos repousan baixo a mesma lápida cós da súa muller e os de Sophie Brentano.
A súa influencia
Wieland foi o fundador da tradición do Bildungsroman alemán e un tradutor notable. Despois da súa época pietista converteuse nun dos escritores máis influentes do Aufklärung. Os seus relatos en verso están marcados pola mestría técnica e dominaba tanto a sátira como a crítica literaria. O estilo e a perspicacia intelectual fixeron del un dos poetas alemáns con máis repercusión do seu tempo, pero valéronlle a desafección dos poetas das xeracións posteriores, en desacorda coa súa tolerancia e o seu sentido erótico da literatura. No século 19 era un dos clásicos alemáns menos lidos e a súa rehabilitación chegou na segunda parte do século 20 da man do entusiasmo que amosou por el o escritor Arno Schmidt. Wieland dotou á literatura alemá dunha lixeireza e dun ton cálido que ata daquela lle faltaban. O 25 de xuño de] 2005 a propiedade de Wieland de Oßmannstedt foi aberta de novo ó público como museo de centro de estudos sobre o poeta.
James Michael McAdoo
Universidade
McAdoo xogou tres tempadas para os Tar Heels da Universidade de Carolina do Norte, facendo medias de 11,4 puntos, 5,9 rebotes, 1,0 asistencias e 1,2 roubos en 24,9 minutos durante 108 partidos. Na súa terceira tempada (2013-14) McAdoo gañou foi seleccionado no segundo mellor quinteto da Atlantic Coast Conference por segundo ano consecutivo despois de facer unha media de 14,2 puntos, 6,8 rebotes, 1,7 asistencias e 1,3 roubos en 34 partidos. A principios de abril de 2014, declarouse o elixíbel para o draft da NBA, renunciando ao seu último ano universitario.
Strombolicchio
Características
Xeoloxicamente, Strombolicchio é un colo volcánico de basalto moi duro e compactado resistente á erosión, é o resto do volcán orixinal que formou a illa de Stromboli, cuxas erupcións cesaron aproximadamente hai 200.000 anos, cando a actividade volcánica se desprazou 3 km. cara ao suroeste. É a única parte aérea dunha plataforma submarina que se estende entre ela e a illa principal. Está totalmente desprovista de auga e terras de cultivo, polo que está deshabitada.
Illa James Ross
A elevación máxima é de 1.630 m, ten forma irregular e unhas 64 km. de norte a sur. Foi cartografiada en outubro de 1903 pola Expedición Sueca á Antártida baixo a dirección de Otto Nordenskjöld. El chamouna así en honra a Sir James Clark Ross, o líder da expedición británica a esta área en 1842, quen descubriu e fixo unha trazado aproximado da costa leste da illa. O nome da illa James Ross é usado para evitar a confusión coa illa Ross do estreito de McMurdo.
Francisco Escáneo Franco
Francisco Escáneo Franco, nado en Beluso (Bueu) o 25 de novembro de 1896 e finado en Marín o 7 de decembro de 1936, foi un industrial e político galego.
ADN polimerase I
A ADN pol I posúe catro actividades encimáticas:
Aplicacións en investigación
A ADN polimerase I de E. coli utilízase moito en investigación na bioloxía molecular. Porén, a súa actividade exonuclease 5' → 3' fai que non sexa axeitada para moitas aplicacións. Afortunadamente esta actividade encimática non desexada pode ser eliminada do holoencima de modo que quede só unha molécula útil máis pequena chamada fragmento de Klenow, moi usada en bioloxía molecular. Este fragmento obtense expoñendo a ADN polimerase I á acción da protease subtilisina; esta cliva a molécula orixinando un fragmento máis pequeno (de Klenow), que mantén só as actividades de ADN polimerase e de corrección de probas.
José Luis Prieto
Traxectoria
Os seus comezos no teatro inícianse co ingreso na Escola de Teatro de Narón en 1989. En 1992 funda Caroza Teatro e desde ese momento principia unha vida polifacética arredor da escena como actor, director, mestre e autor de moitas obras de carácter cómico coas que acada varios premios.
Nubia
Lingua nubias
Outras evidencias suxiren que incluso nas rexións nubias non periféricas falarían polo menos dúas variedades do grupo de linguas nubias, unha subfamilia da familia nilo-sahariana que inclúe o nobiin, kenuzi-dongola, midob e algunhas variedades relacionadas coa área norte das montañas Nuba. A lingua nubia antiga empregouse sobre todo nos textos relixiosos dos séculos VIII e IX.
Época Meroítica
Na época romana, os kushites comerciaban cos romanos e tamén eran mercenarios. Durante ese tempo, as distintas rexións dividíronse e loitaron polo control de Nubia, deixando a rexión vulnerable aos ataques, que aproveitaron os Noba para conquistar Nubia. É posible que a palabra "Nubia" proveña da Noba, ou da palabra exipcia Nub: ouro. Os romanos chamáronlles entón Nobatae.
Illa de Marettimo
Paisaxe
As guías internacionais describen a illa como a Perla do Mediterráneo polo azul profundo e augas cristalinas. Covas, os fenómenos Karst e os ricos fondos axudan a definir a beleza extrema.
Dallas Mavericks
De acordo coa revista "Forbes" en 2008, os Mavs son a sétima franquía de baloncesto máis valiosa despois de New York Knicks, Los Angeles Lakers, Chicago Bulls, Detroit Pistons, Cleveland Cavaliers, e Houston Rockets, cun valor total de 466 millóns de dólares. Con todo, no mesmo estudo do ano anterior, o equipo texano ocupaba o terceiro lugar tan só por detrás dos Knicks e Lakers. Os Mavs gañaron o campionato da NBA en 2011, sendo o seu anterior maior éxito as finais de 2006.
Os Mavs afúndense
Os Mavericks seleccionaron a Jim Jackson, escolta de Ohio State na cuarta posición do Draft de 1992. Jackson só xogou 28 partidos esa tempada, un ano repleto de lesións e cambios de adestrador. Os Mavericks comezaron 2-27 e despediron a Adubato o 13 de xaneiro, sendo substituído por Gar Heard. O equipo estivo preto de bater a negativa marca do peor rexistro dunha tempada, que ostenta Philadelphia 76ers dende a tempada 1972-73 con 9-73. Finalmente, Dallas conseguiu un paupérrimo 11-71. No Draft de 1993, os Mavericks escolleron o aleiro Jamal Mashburn, procedente de Kentucky, na cuarta posición, e ficharon como adestrador a Quinn Buckner, mais o progreso foi mínimo, por non dicir peor. Parte do problema foi que Buckner comezou a emular o modelo disciplinario do seu adestrador de universidade, Bobby Knight. O novo cadro de xogadores non respondeu positivamente ao severo estilo de adestramento de Buckner, e comezou 1-23. Cara a finais de xaneiro o seu rexistro era de 3-40, e era de novo posible superar o balance dos antigos 76ers. Pero unha marca de 5-9 en febreiro e abril, ademais do afrouxamento das rendas de Buckner, mellorou as cousas e o equipo finalizou cun 13-69. Aínda así, seguía sendo o peor rexistro da tempada, aínda que se evitou bater a marca negativa de Philadelphia. Trala penosa tempada, Buckner foi despedido. Repescaron a Dick Motta, un técnico que liderou aos Mavs nas súas mellores tempadas. No Draft de 1994, Dallas seleccionou á prometedor base Jason Kidd, peza vital na formación do populares "Tres Js", xunto con Jackson e Mashburn.
Comezando de novo
miniatura|[[Mark Cuban, propietario da franquía.]] Este cambio realmente non lle saíu ben a Dallas. Thomas non xogou na tempada 1996-97, e tan só terminou xogando cinco encontros coa camiseta dos Mavericks antes de ser enviado a New York Knicks. Danilović xogou 13 partidos antes de que o seu contrato chegase ao seu fin e asinase con Buckler Bologna da liga italiana, e Müürsepp disputou 73 encontros en dous anos cos Mavs antes de abandonar a NBA. Chris Gatling foi o único representante do equipo no All-Star Game, pero non duraría moito na Dallas. Nun dos traspason máis grandes en canto a número de xogadores da historia, os Mavericks traspasaron a Chris Gatling, Jim Jackson, Sam Cassell, George McCloud e Eric Montross a New Jersey Nets polo pivote Shawn Bradley, Ed O'Bannon e as bases Khalid Reeves e Robert Pack. Nelson subliñou que os movementos eran necesarios porque a situación no vestiario era inaceptable. Bradley pasaría parte do seu oito anos en Dallas presentando modestas contribucións e achegando números decentes en tapóns. O novato base Erick Strickland, non elixido no draft, foi unha sorpresa agradable para o equipo facendo 10,6 puntos por noite. Xunto con Finley e Bradley, foi o corazón dos novos Mavs. Pero os constantes cambios fixeron imposible establecer calquera tipo de química no persoal da tempada 1996-97, e os Mavericks terminaron 24-58. A boa noticia é que adquiriron xogadores que nun futuro serían moi importantes no equipo.
O mellor ataque da NBA
esquerda|miniatura|O moderno [[American Airlines Center, casa dos Mavericks dende 2001.]] A tempada 2001-02 foi un éxito grazas ao positivo balance de 57-25 e ás grandes ganancias en despacho de cartos. A campaña tamén viu un cambio do logo, dos uniformes e das cores, eliminando o popular chapeu de vaqueiro do escudo por un novo formado por un cabalo e as cores do branco e azul, deixando atrás o verde. Outro traspaso finalizando o prazo de fichaxes púidose presenciar esa campaña, no que traspasaban a Juwan Howard, Tim Hardaway e Donnell Harvey a Denver Nuggets a cambio de Raef LaFrentz, Nick Van Exel, Tariq Abdul-Wahad e Avery Johnson. Os Mavericks varreron a Minnesota Timberwolves na primeira rolda de playoffs, pero caeron de novo en segunda rolda, esta vez con Sacramento Kings.
Camiño ás Finais
Os Mavericks chegaron ás súas primeiras Finais tras derrotar aos Suns no sexto encontro da serie o 3 de xuño de 2006 no US Airways Center de Phoenix. Enfrontáronse a Miami Heat, e coa vantaxe de campo ao seu favor gañaron os dous primeiros partidos. Tras o segundo encontro, os funcionarios da cidade de Dallas xa planificaran o desfile de vitoria. Con todo, a partir do terceiro partido os Mavs desaproveitaron unha vantaxe de 2-0 ante uns Heat liderados por un espléndido Dwyane Wade, que fixo medias de 36 puntos no seguintes catro partidos.
Do éxito ao fracaso
Os Warriors deron a sorpresa gañando o primeiro partido, aínda que na segunda cita os Mavericks igualaron a serie nun encontro no que tanto Baron Davis como Stephen Jackson foron explusados. Os explosivos Warriors desmantelaron ao seu rival nos dous partidos seguintes, resumidos en vitoria, e convertendo a Nowitzki, recentemente nomeado MVP, nunha presa fácil e débil. Tras unha vitoria dos Mavericks por 118-112, chegou a sentenza dos californianos, que cun 4-2 eliminaron a Dallas e accederon ás Semifinais de Conferencia. Golden State converteuse no primeiro equipo que elimina o campión de conferencia clasificándose oitavos na mesma desde que se impuxo a eliminatoria de primeira rolda ao mellor de sete partidos.
Na tempada 2007-2008 os Mavs fixéronse cos servizos do veterano base Jason Kidd, procedente de New Jersey Nets, xunto a Malik Allen e Antoine Wright, e que chegaron a cambio de Devin Harris, DeSagana Diop, Trenton Hassell, Moe Ager e Keith Van Horn e de dúas futuras primeiras roldas do draft. Os Mavericks finalizaron a tempada cun balance de 51-31, conseguindo a súa oitava campaña consecutiva con máis de 50 vitorias. Tras o fracaso dos playoffs pasados, atopáronse aos New Orleans Hornets da base Chris Paul, segundo clasificado da Conferencia Oeste na tempada regular. Os Hornets non deron opción aos Mavericks, eliminándolles por 4-1 na primeira rolda, o cal resultou no despedimento urxente de Avery Johnson, pasado Adestrador do Ano da NBA en 2006, como técnico do equipo o 30 de abril de 2008, á vez que se anunciaron drásticos cambios para a próxima campaña.
Primeiro título
miniatura|[[José Juan Barea (2006–2011).]] Na tempada 2010-11, tras unha boa fase regular, o equipo chegou como terceiro da Conferencia Oeste cun global de 57-25. Na primeira rolda dos Playoffs superaron por 4-2 aos Portland Trail Blazers, para despois nas Semifinais de Conferencia varrer aos por 4-0 aos por entón bicampións Lakers, accedendo desa maneira ás finais de conferencia nas que derrotaron aos Oklahoma City Thunder en cinco partidos (4-1). E así, aínda cos prognósticos en contra, chegaron a outras finais de NBA, e cunha motivación extra ao enfrontarse ao equipo que lles gañara en 2006: os Miami Heat.
O quinto e último partido en Dallas era decisivo para as aspiracións de ambos por conseguir o título. Miami demostrou moitas dúbidas e, cun Lebron James facendo un dos peores partidos da súa carreira, foron derrotados polos Mavericks con 29 puntos de Nowitzki. Os de Dallas tomaron vantaxe na serie e colocábanse a un partido do seu negado durante anos e soñado primeiro título. Para o sexto encontro, unha destacada actuación de Jason Terry con 27 puntos, un revulsivo José Juan Barea engadidos ao achegar tanto ofensivo como defensivo de Jason Kidd, Shawn Marion e DeShawn Stevenson fixeron que non se notase a pobre actuación dos tres primeiros cuartos do xogo de Nowitzki, que engadido ás perdidas de balón e facilidades defensivas e ofensivas de Miami fixeron que Dallas se consagrase campión da NBA por primeira vez na súa historia cun marcador 105-95. O premio Premio Bill Russell ao MVP das Finais da NBA foi outorgado a Dirk Nowitzki, sendo o primeiro xogador da franquía en conseguilo, alén do primeiro alemán.
Dinastía merínida
Os Merínidas ou benimeríns foron unha dinastía bérber do grupo Zenata que reinou en Magreb tras a caída dos almohades entre os séculos XIII e XV, gobernando nos territorios dos actuais Marrocos e sur de España, ademais da maioría do Magreb. Os benimeríns interviñeron de maneira decisiva na política do reino nazarí de Granada, onde tiñan un exército permanente. Ademais, foron un soporte fundamental da resistencia contra os reinos cristiáns. O reino de Granada foi a última fortaleza marínida na Península Ibérica, que pasa para Castela en 1340, e ademais esta dinastía foi substituída pola dinastía Hafsid en 1465.
Teixo
Tradicións
Dentro da antiga cultura céltica o teixo (galo *eburos) tivo unha extraordinaria importancia. Unha pasaxe de César narra que Catuvolcus, xefe dos eburóns -literalmente "fillos do teixo"-, suicidouse envelenándose con teixo antes que entregarse a Roma (De bello Gallico 6:31). De xeito similar Floro (2: 33, 50-51) conta que os cántabros, asediados polo legado Gaio Furnio, no 22 a.C. preferiron suicidarse, ben pola espada ou lume ou ben por veleno extraído de teixos. E, así mesmo, Orosio relata que os galaicos sitiados no monte Medulio, preferiran morrer suicidados polas propias armas ou por veleno de teixo, antes que renderse aos romanos (6, 21, 1).
Flamengo occidental
O flamengo occidental é un dialecto do neerlandés falado no oeste de Bélxica e nas áreas adxacentes dos Países Baixos e Francia. O flamengo occidental é falado por preto dun millón de persoas na provincia belga de Flandres Occidental, e por máis de 120 000 no distrito costeiro neerlandés de Flandres zelandés (e outros 220 000 se se contan os falantes de zelandés), e unhas 10 000 na parte norte do departamento francés de Norte. Algunhas das principais cidades onde se fala o flamengo occidental son Bruxas, Courtrai, Ostend, Roeselare e Ieper. O dialecto do resto da provincia neerlandesa de Zelandia, o zelandés, é incluído a miúdo como parte do flamengo occidental.
Laverca
A laverca, ou loia, (Alauda arvensis), tamén chamada cotovía, é un paxaro pequeno da familia dos aláudidos (Alaudidae) moi notable polo seu canto.
Amfikleia-Elateia
miniatura|En vermello no mapa o concello de Elateia. miniatura|En vermello no mapa o concello de Amflikeia. Amflikeia-Elateia (Αμφίκλειας-Ελάτειας) é un antigo concello de Grecia na periferia de Grecia Central na unidade periférica de Ftiótide. No censo de 2001 a súa poboación era de 13.024 habitantes.
Gran Premio de Mónaco de 1975
O Gran Premio de Mónaco de 1975 foi unha carreira de Fórmula Un celebrada o 11 de maio de 1975 no Circuíto de Mónaco en Monte Carlo, Mónaco. Foi a quinta carreira do Campionato do Mundo de pilotos de. Foi o 33º Gran Premio de Mónaco, xa que a primeira carreira celebrouse por primeira vez en 1929. levouse a cabo en 75 das 78 voltas programadas ao circuíto, cunha distancia de carreira de 245 quilómetros.
Só ante o perigo
Só ante o perigo (en High Noon) é un filme estadounidense de 1952 do xénero de western, dirixido por Fred Zinnemann e interpretado por Gary Cooper, Grace Kelly, Lloyd Bridges, Katy Jurado e Thomas Mitchell. O filme desenvólvese en tempo real, coa montaxe de varios reloxos que marcan o paso do tempo intercalados entre as escenas de tensión.
Forza Aérea Imperial Rusa
En 1915 a Forza Aérea Imperial Rusa que ata entón formaba parte do Corpo de Enxeñeiros estableceuse como un brazo separado do exército baixo o mando dun Stavka (comandante en xefe). Despois da Revolución Rusa converteuse na Forza Aérea Soviética.
Pecilopsetinos
Nalgunhas clasificacións, esta subfamilia é elevada ao nivel de familia.
Trátase de pequenos peixes cuxo tamaño vai desde 9 a 19 cm de lonxitude, aínda que a maioría das especies son xeralmente menores de 15 cm.
Enrique Bunbury
Héroes del Silencio
Co lanzamento internacional de El espíritu del vino (1993), Héroes del Silencio embarcouse nunha xira que os levou por máis de 20 países.
Pequeño
Empezou a reconciliarse co público e abriu o espectro non só á mocidade, senón tamén a xente maior. Pequeño foi disco de platino, como xa o fora Radical sonora, e con el conseguiu éxito en México e na Arxentina, onde Bunbury comezaba a consolidarse como figura de culto para algúns. Entre tanto, o artista foi nomeado ós Grammy Latinos por El extranjero na categoría de Mellor Interpretación Pop Masculina, premio que finalmente recaería en Fito Páez.
Hellville de Luxe
O título do seu novo álbum de estudio, Hellville de Luxe (2008), é tamén o nome da casa-estudo que o cantante zaragozano ten en El Puerto de Santa María (Cádiz), a súa actual residencia; saíu á venda o 7 de outubro de 2008. A produción é novamente de Phil Manzanera e foi gravado e mesturado nos estudos Music Lan, en Avinyonet de Puigventós, provincia de Xirona, e masterizado en Sterling Sound, Nova York. O primeiro sinxelo que se desprende deste material é "El hombre delgado que no flaqueará jamás". Este single foi presentado o 20 de agosto de 2008 nun programa especial da cadea Rock & Gol, presentado por Juan Pablo Ordúñez, El Pirata. Distintos medios de comunicación acusaron a Bunbury de plaxio neste tema ao utilizar versos extraídos de dous poemarios de Pedro Casariego. O artista recoñeceu a utilización de ditos versos, e defendeuse do mesmo argumentando que "Dúas frases non fan plaxio"
Vitela
Beneficios nutricionais
Valores nutricionais da vitela: 100 gramos de vitela achegan :
Lingua xavanesa
Falantes
O xavanés é falado na parte central e leste da illa de Xava, así como na costa norte de Xava Occidental. En Madura, Balí, Lombok e a rexión de Sunda é utilizado como lingua literaria. Foi a lingua da corte en Palembang, na provincia de Sumatra do Sur, até que o palacio foi saqueado polos neerlandeses a finais do século XVIII.
Beppe Fenoglio
Traxectoria
De familia de clase obreira, estudou na súa cidade natal e comezou na Universidade de Turín estudos na facultade de letras que tivo que deixar en 1943 para entrar no exército. Despois do armisticio de Cassibile do 8 de setembro de 1943, Fenoglio uniuse aos partisanos, participando na efémera experiencia da República Partisana de Alba. Despois da guerra Fenoglio reemprende os seus estudos que deixa para dedicarse á literatura.
En 1949 presentou á editorial Einaudi Racconti della guerra civile e a novela neorrealista La paga del sabato que non se chegan a publicar, e en 1952 por parte do material dos Racconti publicou I ventitre giorni della città di Alba, un conxunto de relatos. Bo coñecedor da lingua inglesa traduciu ao italiano a Samuel Taylor Coleridge en 1955. Autor tamén de Una questione privata (1963).
Cadros de xogadores da Copa Mundial de Clubs da FIFA de 2006
40px Auckland City FC
Adestrador: Allan Jones
40px Club América
Adestrador: Luiz Fernando Tena
Cosmogonía
Cosmogonía (do grego κοσμογονία kosmogonía ou κοσμογενία kosmogenía, este derivado de κόσμος kósmos 'mundo' e a raíz γί(γ)νομαι gi(g)nomai / γέγονα gégona, 'nacer') é unha narración mítica que pretende dar resposta á orixe do universo e da propia humanidade.
Xeralmente nela se nos remonta a un momento de preexistencia ou de caos orixinario, no cal o mundo non estaba formado, pois os elementos que terían que constituílo se achaban en desorde; neste sentido, o relato mítico cosmogónico presenta o agrupamento —paulatino ou repentino— destes elementos, nunha linguaxe altamente simbólica, coa participación de elementos divinos que poden posuír ou non atributos antropomórficos (segundo as diferentes culturas).
Papiamento
Historia
Xa existen, emisoras de radio, canles de televisión e xornais en papiamento e dicionarios bilingües.
Indalecio Armesto
Regreso do exilio e «Gloriosa» actividade (1868-1873)
Aproveita para obter o título de bacharelato en artes por libre, matriculándose en todas as materias, obtendo o título o 22 de setembro de 1869. Tendo xa un título desde tipo, matricúlase na Universidade Central de Madrid, no curso 1869-1870, nas materias de Dereito Romano, Dereito Político e Administrativo e Economía Política, propias da licenciatura en Dereito. O 9 de maio de 1870 concédeselle o traslado á Universidade Literaria de Santiago, onde aproba as materias mencionadas e prosigue matriculándose noutras por libre, ata o ano 1874, obtendo o título oficial en Dereito Civil e Canónico con 37 anos.
O fracaso da Primeira República (1873-1877)
Tras o fracaso da Primeira República e coa Restauración Borbónica, ten lugar unha paréntese de silencio, persoal e do partido. Son tempos de reflexión nos que aproveita para rematar a licenciatura en Dereito e pensar na súa futura grande obra filosófica, Discusiones sobre la Metafísica.
Traxectoria republicana
Finalmente, coa coalición de forzas progresistas levada a cabo para facer fronte ao sistema canovista, faise cargo de organizar o partido republicano en Pontevedra, por orde de José Zorrilla e Nicolás Salmerón. A partir de 1887, é afín ao partido republicano centristas salmeroniano, debido á escisión do partido progresista, encabezada polos mesmos. José Zorrilla é visto por el como o paradigma dun vello republicanismo revolucionario e intransixente que comete os mesmos erros do pasado. O partido centrista de Nicolás Salmerón sería a mellor síntese das distintas correntes republicanas, segundo Armesto, e comulgaría con el ata o final da súa vida en 1890.
Monismo metafísico. O home como termo da natureza
Ademais da propiedade fundamental da liberdade, considera como características exclusivas do home a conciencia e a personalidade. Para esta definición de personalidade Armesto segue a teoría de Proudhon (con influencias de René Descartes, V. Cousin e Guillermo Tiberghien) en tanto que considera que esta é a integración de distintos elementos: a vontade, o sentimento, o pensamento e a razón.
Epiderme
Organoxénese
A capa interna é un epitelio xerminativo que dá lugar a todas as células epidérmicas. Divídese para formar a capa espiñosa externa (stratum spinosum). As células destas dúas capas, en conxunto chamadas capas de Malpighio, divídense para formar a capa granular superficial (stratum granulosum) da epiderme.
Hidratación da pel
A capacidade da pel de reter auga débese principalmente ao estrato córneo e é fundamental para manter a saúde da pel. Os lípidos que están dispostos de forma organizada e formando un gradiente entre as células do estrato córneo forman unha barreira para a perda de auga transepidérmica.
La Légende des siècles
Características
miniatura|Ilustración de Victor Hugo. Foi escrita intermitentemente entre 1855 e 1876, mentres o autor, no exilio, traballaba noutra morea de proxectos. Os poemas foron publicados en tres series, 1859, 1877 e 1883. Está considerada como a única e verdadeira épica francesa e, de acordo con outro literato francés, Charles Baudelaire, a única épica moderna posible.
Amfíkleia
miniatura|300px|En vermello a antiga provincia de Amfíkleia. Amfíkleia (en grego Αμφίκλεια) é un antigo concello de Grecia na periferia de Grecia Central na unidade periférica de Ftiótida. No censo de 2001 a súa poboación era de 5.636 habitantes.
Sociedade Numismática Alemá
Historia
O seu primeiro presidente foi Karl Kennepohl (1951-1956), sucedido por Gerhard Goedecke (1956-1965). En 1990, durante a presidencia de Rainer Albert (1989-1995), a sociedade adoptou a súa denominación actual e dotouse duns novos estatutos.
O órgano de expresión da Sociedade Numismática Alemá, desde 1952, é a publicación periódica Numismatisches Nachrichtenblatt.
Obxectivos e actividades
Consonte os estatutos da entidade, os seus obxectivos son os seguintes:
Presidentes da sociedade
Estes son os numismáticos que presidiron a entidade ao longo das súas sete décadas de existencia:
Carbono
O carbono é o 12.º elemento máis abundante na cortiza terrestre, e o cuarto elemento máis abundante no universo en masa despois do hidróxeno, o helio e o osíxeno. A abundancia do carbono, a súa diversidade única de compostos orgánicos e a súa infrecuente capacidade para formar polímeros ás temperaturas comunmente atopadas na Terra, permite que este elemento sirva como compoñente común de toda a vida coñecida. É o segundo elemento máis abundante no corpo humano en masa (aproximadamente o 18,5%) despois do osíxeno.
Río Andarax
O río Andarax está situado na provincia de Almería, España. Nace na zona oriental de Serra Nevada, no Cerro del Almirez. O seu curso íntegro transcorre no interior da provincia de Almería. Atravesa o val do Andarax, ao sur do Deserto de Tabernas, onde recibe os intermitentes corgos de auga de Tabernas, derradeiro curso de auga con achegas significativas ó río. Ó seu paso polos municipios de Rioja, Viator e Benahadux alimenta a numerosas leiras de cítricos. Finalmente acada a súa desembocadura nas aforas de Almería, formando un amplo delta, sobre o que se asenta unha fértil veiga, hoxe en proceso de desaparición a causa do crecemento da cidade.
En tempos históricos posuía un caudal case permanente, sendo navegable ata o municipio de Pechina.
Carbono
A combustión do carbono en todas as súas formas foi a base do desenvolvemento tecnolóxico desde tempos prehistóricos. Os materiais baseados no carbono teñen aplicacións en numerosas áreas de vangarda tecnolóxica: materiais compostos, baterías de ións de litio, descontaminación do aire e da auga, eléctrodos para fornos de arco, na síntese de aluminio, etc.
Historia
O carbón (do latín carbo -ōnis, "carbón") foi descuberto polas primeiras civilizacións humanas na prehistoria e coñecíase nas formas de tisne (ou feluxe) e carbón vexetal. Os diamantes coñecíanse probablemente xa no ano 2500 a.C. na China, mentres que o carbono en forma de carbón vexetal producíase arredor da época romana da mesma forma que hoxe en día, queimando madeira nunha estrutura en forma de pirámide cuberta de arxila para aislala do aire. miniatura|upright|esquerda|[[Antoine Lavoisier na súa mocidade]] En 1722, René Antoine Ferchault de Réaumur demostrou que o ferro se transformaba en aceiro mediante a absorción dalgunha substancia, hoxe coñecida como carbono. En 1772, Antoine Lavoisier demostrou que os diamantes son unha forma de carbono; cando queimou mostras de carbón vexetal e diamante e descubriu que ningún producía auga e que ambos liberaban a mesma cantidade de dióxido de carbono por gramo. miniatura|upright|Carl Wilhelm Scheele En 1779, [[Carl Wilhelm Scheele]] demostrou que o grafito, que fora considerado como unha forma de chumbo, era idéntico ao carbón vexetal pero cunha pequena mestura de ferro, e que daba "ácido aéreo" (o seu nome para o dióxido de carbono) cando se oxida con ácido nítrico. En 1786, os científicos franceses Claude Louis Berthollet, Gaspard Monge e C. A. Vandermonde confirmaron que o grafito era principalmente carbono oxidado en osíxeno do mesmo xeito que Lavoisier fixera co diamante. Tamén quedaba algo de ferro, que os científicos franceses consideraban necesario para a estrutura do grafito. Na súa publicación propuxeron o nome carbone (latín carbonum) para o elemento do grafito que se desprendía en forma de gas ao queimarse. Antoine Lavoisier incluíu entón o carbono como elemento no seu libro de texto de 1789.
Diamante
Nos Estados Unidos, atopáronse diamantes en Arcansas, Colorado e Montana. En 2004, o sorprendente descubrimento dun diamante microscópico nos Estados Unidos levou á toma de mostras a granel, en xaneiro de 2008, de tubos de kimberlita nunha parte remota de Montana.
Compostos inorgánicos
Os outros óxidos son o monóxido de carbono (CO) e o máis raro subóxido de carbono (C3O2). O monóxido fórmase durante a combustión incompleta de materias orgánicas e é incoloro e inodoro. Dado que a molécula de CO contén un enlace triplo, é moi polar, polo que manifesta unha acusada tendencia a unirse á hemoglobina, formando un novo composto moi perigoso denominado Carboxihemoglobina e impedíndollo ao osíxeno, polo que se di que é un asfixiante de substitución. O ion cianuro (CN−), ten unha estrutura similar e compórtase como os ións haluro.
George Town, Caimán
Aéreo
Hai máis de 55 voos semanais ás Illas Caimán. Cayman Airways é a aeroliña de bandeira nacional das Illas Caimán e ten cinco avións Boeing 737 e dous Twin Otters. O servizo sen escalas a Gran Caimán está dispoñible en Atlanta, Chicago, Tampa, Newark, Londres, Toronto, Nova York, Montego Bay, Washington DC, A Habana, Miami, Cidade de Panamá, La Ceiba e máis.
Linguas formosanas
As linguas formosanas considéranse actualmente un grupo parafilético que conforma a base da familia austronesia, e suxírese que do grupo paiwánico se derivaron as linguas malaio-polinesias.
Melekeok
Demografía
Segundo o censo de 2000, no estado de Melekeok viven 239 persoas, que se distribúen entre sete aldeas, entre as que está incluída Melekeok, a capital, e que son:
Holy Wood (In the Shadow of the Valley of Death)
Holy Wood (In the Shadow of the Valley of Death) é o cuarto álbum da banda estadounidense de rock industrial Marilyn Manson, publicado o 13 de novembro de 2000 a través dos selos Nothing Records e Interscope Records. O disco marcou un regreso ao metal industrial e alternativo dos primeiros traballos do grupo, tras o modernizado glam rock de Mechanical Animals. Como a súa primeira edición tras o masacre de Columbine o 20 de abril de 1999, Holy Wood foi a réplica de Marilyn Manson ás acusacións que se dirixiu cara eles como consecuencia do tiroteo. O líder da banda describiu o disco como "unha declaración de guerra".
Filipe Neri
miniatura|Retrato de San Filipe Neri. Filipe Neri, nado en Florencia o 21 de xullo de 1515 e finado en Roma en maio de 1595, foi un relixioso italiano. Denominado apóstolo de Roma nun momento de grande desprestixio da relixión católica en Europa, está considerado Patrón dos humoristas.
Curso de auga
Curso de auga é o nome xenérico das augas correntes que discorren por unha canle fixa.
Décimo (imposto)
Na Idade Media
Na Idade Media, os labregos entregaban un décimo das súas colleitas e os traballadores da súa produción. Estes dereitos fóronse recortando en beneficio do reino, que se foi apropiando de partes deste imposto. No reino de Castela existía, alén do décimo, outro imposto relixioso, o Voto de Santiago.
Orixe
En ningún lugar da Biblia hai referencias de numerarios como décimos e si a alimentos. Cando se refire a numerarios é especificamente para ofertas.
Hórreo tipo Mondoñedo
Construción
As cepas dos extremos e os penais, que son a súa prolongación, están feitas de grosa cachotería en seco, normalmente revocada e encalada. As rateiras que as interrompen adoitan ser de xisto despezado en grandes láminas cuadrangulares. A cámara está formada por doelas de madeira de castiñeiro dispostas en vertical. A cuberta é de lousa de xisto.
As limas entre os faldróns adoitan estar tomadas con tella cerámica.
Vitali Petrov
Fórmula 1
En 2010 foi presentado por Renault F1 Team como o segundo piloto, xunto a Robert Kubica, converteuse no primeiro piloto ruso na categoría.
Arosa
O topónimo galego Arosa pode referirse a:
A Casanova, Dodro, Arzúa
A Casanova é un lugar da parroquia de Dodro no concello coruñés de Arzúa na comarca de Arzúa. Non tiña habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística.
Currás, Dodro, Arzúa
Currás é un lugar da parroquia de Dodro no concello coruñés de Arzúa na comarca de Arzúa. Tiña 13 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 7 eran homes e 6 eran mulleres.
The Golden Age of Grotesque
The Golden Age of Grotesque é o quinto álbum da banda estadounidense de rock industrial Marilyn Manson, publicado o 13 de maio de 2003 a través dos selos Nothing Records e Interscope Records. É o último disco en contar co guitarrista John 5, e en vez de substituílo Tim Skold tocou o baixo e a guitarra, continuando o grupo como un cuarteto. Unha edición limitada inclúe un DVD titulado Doppelherz, unha curtametraxe subrrealista dirixida por Manson.
Emblema da India
O emblema da India representa a figura do León de Sarnath, preto de Benarés, en Uttar Pradesh. O capitel dos leóns foi erixido no século III a. C. polo emperador Ashoka para sinalar o lugar onde Buda predicou por primeira vez. O emblema nacional é símbolo da vocación da India contemporánea de compromiso coa paz mundial e a boa vontade. O catro leóns (unicamente son visibles tres no escudo) tamén son os símbolos do poder, a coraxe e a confianza. As figuras dos leóns están situadas sobre un ábaco de forma circular que está rodeado por catro pequenos animais que actúan como gardiáns do catro puntos cardinais: o león no norte, o elefante no leste, o cabalo no sur e o touro no oeste. O ábaco aparece colocado sobre un loto en plena floración, elemento alusivo á orixe da vida e a inspiración creativa.
Ricciardo e Zoraide
Argumento
O Rei Nubio Agorante, que está namorado de Zoraide, derrotou a seu pai Ircano e o Capturou. Ricciaro, un cabaleiro cristián e amante de Zoraide, acompaña a un emisario para pedir a súa liberación. A muller celosa de Agorante, Zomira, organiza a captura de Ricciardo así como a trama para facer que os xoves amantes sexan executados para protexer a súa posición como Raíña. A ópera remata cun exército de cabaleiros cristiáns rescatando a Ricciardo e Zoraide. Ricciardo perdoa a vida a Agorante.
Secreción
A secreción é o proceso de elaborar, liberar e expulsar substancias químicas por parte dunha célula ou glándula. Tamén se chama secreción á substancia liberada. O acto de verter a secreción chámase segregar (non secretar). A diferenza da excreción, a substancia debe ter unha certa función, en lugar de ser un produto residual a eliminar (como a urina na excreción). O mecanismo clásico de secreción celular é por medio de portais secretores da membrana plasmática da célula chamados porosomas. Os porosomas son estruturas lipoproteicas permanentes con forma de copa situadas na membrana plasmática, nas que as vesículas secretoras se unen e fusionan transitoriamente para liberar o seu contido de produtos intracelulares fóra da célula. Nos eucariotas a forma máis común ou clásica de secreción é a exocitose, mais hai tamén outros mecanismos non clásicos.
Mecanismo
No aparato de Golgi modifícase a glicosilación das proteínas e poden ter lugar posteriores modificacións postraducionais, como a clivaxe e funcionalización. As proteínas son despois levadas ao interior de vesículas, as cales se evaxinan do aparato de Golgi e viaxan ao longo do citoesqueleto á periferia da célula. Poden ocorrer máis modificacións nas vesículas secretoras (por exemplo, a insulina clívase a partir da proinsulina nas vesículas secretoras).
Secreción non clásica
Describíronse polo menos catro vías de secreción de proteínas non clásicas. Son as seguintes: 1) translocación directa de proteínas a través da membrana plasmática probablemente por medio de transportadores de membrana, 2) formación de ampolas (blebbing), 3) secreción lisosómica, e 4) liberación por medio de exosomas derivados de corpos multivesiculares (ver endosoma).
Tipos de secreción glandular
Segundo o tipo de secreción que realicen as glándulas poden ser:
Secreción nas plantas
As plantas producen moitas substancias que son expulsadas do corpo da planta. Estas substancias ás veces son subprodutos non utilizables do metabolismo (o que sería excreción) ou produtos que teñen unha utilidade (o que sería secreción), aínda que ás veces é difícil determinar a utilidade ou non dun produto, e delimitar excreción e secreción. As plantas segregan produtos tanto ao exterior coma ao interior de cavidades do seu corpo ou de células. Poden presentar tricomas e pelos glandulares que poden producir néctares, mucilaxes, encimas, terpenos; teñen tamén nectarios nas flores e follas produtores de néctares azucrados, ou osmóforos e células epiteliais produtoras de aceites volátiles recendentes; outras estruturas das plantas segregan internamente, como as células secretoras espalladas polo parénquima produtoras de bálsamos, resinas, aceites, taninos, mucilaxes, gomas etc.; finalmente, poden presentar tamén espazos secretores como por exemplo os canais resiníferos das coníferas ou os laticíferos. As células das plantas poden producir tamén hormonas que controlan a súa fisioloxía.
Sistema de secreción de tipo IV (T4SS ou TFSS)
É homólogo da maquinaria de conxugación de bacterias (e flaxelos arqueanos). Ten a capacidade de transportar tanto ADN coma proteínas. Descubriuse en Agrobacterium tumefaciens, especie que usa este sistema para introducir a porción ADN-T do plásmido Ti na planta hóspede, o que á súa vez causa que a área afectada se desenvolva como un tumor. A especie Helicobacter pylori utiliza un sistema de secreción de tipo IV para enviar CagA ás células gástricas epiteliais, o cal está asociado coa carcinoxénese gástrica. Bordetella pertussis, o axente causante da tose ferina, segrega a toxina pertussis parcialmente a través do sistema tipo IV. A Legionella pneumophila, o axente causante da lexionelose (enfermidade do lexionario) utiliza un sistema de secreción tipo IVB, coñecido como sistema icm/dot (intracellular multiplication / deffect in organelle trafficking genes), para translocar numerosas proteínas efectoras ás súas células eucarióticas hóspedes. O sistema de secreción de tipo IVA protorípico é o complexo VirB de Agrobacterium tumefaciens.
Bernardo de Balbuena
Traxectoria
O libro, posúe unha prosa poética excelente, sen apenás argumento e supón unha volta aos modelos italianos do xénero, cando xa a novela pastoril se castelanizara mercé á obra de Gaspar Gil Polo. Empeza a verse nesta obra que o talento descritivo é o forte como poeta de Balbuena. En 1608 logrou Balbuena que o nomearan abade de Xamaica, onde chega en 1610.
Óscar ó mellor filme
Cambio de nome na categoría
Na cerimonia da 1ª edición dos Óscar entregáronse dous premios que se consideraron o principal da noite: Outstanding Picture ("Filme destacado") e Unique and Artistic Picture ("Filme único e artístico"), o primeiro gañado polo filme bélico Wings e o segundo polo filme artístico Sunrise. Cada premio intentaba honrar aspectos diferentes e igualmente importantes do cinema.
Musidora
Jeanne Roques, nada en París o 23 de febreiro de 1889 e finada na mesma cidade o 11 de decembro de 1957, foi unha actriz, directora e guionista francesa, coñecida profesionalmente como Musidora. Foi coñecida polas súas interpretacións no cinema mudo, e logrou a atención do público polos seus papeis nas series de filmes de Louis Feuillade Les Vampires como Irma Vep e Judex como Marie Verdier.
Illas do Grande Estanque de Marsala
En italiano «stagno» significa estanque e «stagnone», grande estanque. E é debido a que a Illa Grande forma, no tramo de mar entre o Cabo de San Teodoro e o Cabo Boeo (o Lilybaeum), unha especie de gran lagoa de augas superficiais (de 1 a 2 m de profundidade aínda que nalgunhas zonas apenas chega aos 50 cm), a maior lagoa siciliana, cunhas 2.000 hectáreas, na que se localizan as outras catro illas de San Pantaleón (Mozia), Illa Grande, La Schola e Santa Maria.
A actividade principal de Stagnone foi a dunha salina, coa evaporación da auga canalizada en estanques especiais para, a continuación, recoller o sal. O bombeo de auga e a moenda do sal leváronse a cabo mediante muíños de vento, con algúns deles aínda conservados.
Sixto de Borbón-Parma
Traxectoria
Durante a primeira guerra mundial, e ata 1917 actuou como mediador de paz entre Francia e o Imperio Austrohúngaro, onde era emperatriz a súa irmá Zita de Borbón-Parma, muller de Carlos I de Austria. Ditas negociacións non chegaron a bo porto e a guerra continuou ata o ano seguinte.
Epiderme (plantas)
Descrición
Os tricomas ou pelos medran cara a fóra desde a epiderme en moitas especies. Na epiderme radical, os pelos epidérmicos chamados pelos radicais son moi comúns e especialízanse na absorción de auga e nutrientes minerais.
A Abeleira, Rodís, Cerceda
A Abeleira é un lugar da parroquia de Rodís no concello coruñés de Cerceda na comarca de Ordes. Tiña 36 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE, dos cales 14 eran homes e 22 eran mulleres.
Johann Strauss (fillo)
Johann Strauss, nado en Viena o 25 de outubro de 1825 e finado o 3 de xuño de 1899, foi un compositor austríaco.
Traxectoria
Foi fillo de Johann Strauss e irmán de Josef e Eduard, todos eles compositores tamén, aínda que non acadaron a sona de Johann "O rei do Valse"
Abkhazia
Xeografía e clima
250px|miniatura|esquerda|Lago Ritsa Abkhazia sitúase na rexión do Cáucaso, límite entre Asia e Europa. É unha terra montañosa, percorrida polos montes Cáucasos (que separan a Abkhazia de Circasia), e cuxas costas son bañadas polo Mar Negro. Dos seus 8.700 km² de extensión, un 75% corresponde a zonas montañosas, especialmente na zona oriental, próxima a Svanetia, onde algúns montes superan os 4.000 metros de altitude. Os diferentes brazos que se desprenden da cordilleira principal, forman profundos vales con pequenas pero importantes canles fluviais. Un exemplo disto é o lago Ritsa, ao norte de Gagra, considerado un dos lagos montañosos máis belos do mundo. Neste ambiente atópase tamén a cova máis profunda da orbe, a Sima Krubera-Voronya, situada no macizo Arabika (val Orto-Balagan) cunha profundidade de -2.160 metros.