cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cáceres Ciudad del Baloncesto
O Cáceres Ciudad del Baloncesto, coñecido por motivos de patrocinio como Cáceres Patrimonio de la Humanidad é un club de baloncesto profesional español con sede na cidade de Cáceres, Estremadura, que xoga na LEB Ouro.
Tubilla del Agua
Tubilla del Agua é un concello español da provincia de Burgos (Castela e León). A súa poboación é de 169 habitantes (INE 2012).
Unidade de superficie
Sistema Internacional de Unidades (SI)
Submúltiplos:
Xaime de Borbón e Battenberg
Traxectoria
Segundo dos fillos do rei Afonso XIII e Vitoria Uxía, naceu no Palacio Real de La Granja de San Ildefonso (Segovia).
En 1921 o seu pai nomeouno cabaleiro da Insigne Orde do Vélaro de Ouro e, por senllos Reais Decretos de 7 de decembro de 1925, concedeulle o Colar da Real e Distinguida Orde Española de Carlos III e a Gran Cruz da Real Orde de Isabel a Católica. Seis anos despois, o 2 de febreiro de 1931, Afonso XIII tamén lle entregou o Colar desta última orde e, o 2 de marzo daquel ano foi investido Comendador Maior vacante da Orde de Calatrava, da que xa era cabaleiro desde 1928.
En 1941, os lexitimistas franceses consideraron a Xaime como xefe da Casa de Borbón e pretendente ao trono de Francia. Os seus partidarios coñcérono como Henrique VI de Francia e Navarra.
O Arrús, San Pedro de Muro, Porto do Son
O Arrús é un lugar da parroquia de San Pedro de Muro no concello coruñés de Porto do Son, na comarca de Noia.
Piero Carini
Resultados Completos na Fórmula Un
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
Saxofón
miniatura|[[Saxofón alto.]]
Instrumentistas modernos
Entre os instrumentistas de clásica destaca o francés Marcel Mule. Entre os instrumentistas de jazz destacan Sidney Bechet (soprano), Charlie Parker (contralto), Lester Young, John Coltrane, Coleman Hawkins (tenor) e Gerry Mulligan.
Paradiseidos
Os paradiseidos (Paradisaeidae), chamados comunmente aves do paraíso, son unha familia de aves da orde Passeriformes. A maioría das especies encóntranse na illa de Nova Guinea e o leste de Australia. A familia ten 42 especies en 15 xéneros. Os membros desta familia son coñecidos principalmente pola rechamante plumaxe dos machos das especes con dimorfismo sexual, que son a maioría, en especial polas plumas longas e elaboradas que lles saen do bico, ás, cola e cabeza. A maior parte están confinadas a hábitats de selva densa. A dieta de todas as especies está baseada na froita e en menor medida nos artrópodos. As aves do paraíso teñen diversos sistemas de reprodución, desde a monogamia á poligamia de tipo lek.
Especies
Xénero: Paradigalla
Xénero: Lophorina
Descrición
miniatura|esquerda|As aves do paraíso como este [[Epimachus meyeri teñen bicos curvados]] As aves do paríso están estreitamente relacionadas cos córvidos. O seu tamaño vai desde os 15 cm e 50 g do Cicinnurus regius aos 44 cm e 430 g do Manucodia comrii. O macho do Epimachus fastosus, coa súa longa cola, é a especie máis longa, cunha lonxitude de 110 cm. Na maioría das especies, as colas dos machos son máis longas e largas que as das femias, e as diferenzas van desde escasas a moi grandes. As ás son arredondadas e nalgunhas especies están modificadas estruturalmente nos machos para produciren sons. Na forma do bico hai unha considerable variación na familia, xa que estes poden ser curvos e longos, como nos Drepanornis e Epimachus e nos Ptiloris, ou pequenos e finos como nos Astrapia. Igual que o tamaño corporal, o tamaño do bico varía entre os sexos, aínda que son máis comúns as especies nas que as femias teñen bicos máis grandes que os machos, especialmente nas especies insectívoras.
Relacóns cos humanos
miniatura|esquerda|Macho de [[Paradisaea apoda]] miniatura|dereita|150px|Na bandeira de [[Papúa Nova Guinea está representada unha ave do paraíso.]] Os pobos de Nova Guinea usan a miúdo as plumas das aves do paraíso nos seus traxes e rituais, e as plumas eran populares en Europa en séculos pasados entre as damas para os seus sombreiros. A caza para obter as plumas e a destrución de hábitats reduciron algunhas especies ata chegaren a ter un status de "en perigo"; a destrución de hábitats debido á deforestación é agora a ameaza predominante.
Emiliano Zapata
Revolución Maderista e Plan de Ayala
Zapata negouse a desarmar ás súas tropas, segundo o acordado polos Tratados de Cidade Juárez, sen que antes realizásese a repartición das facendas do estado. Isto deu lugar a que Francisco León da Barra, presidente interino, consideráseo bandido e rebelde, mandando forzas a perseguilo. Mil homes baixo o mando dos xenerais Victoriano Horta e Aureliano Blanquet foron enviados a combatelo. Para agosto do citado ano de 1911, Francisco I. Madero quedou de entrevistarse con Emiliano Zapata en Yautepec para buscar unha solución pacífica no conflito suriano, co fin de convencelo de que licenciase as súas tropas, á vez que Zapata era fortemente criticado pola prensa conservadora do país. Na reunión non se logrou ningún acordo, dito por Madero pois o mesmo estaba convencido de que non podía acordar a previa repartición agraria. O goberno federal reiterou a súa decisión de impor a orde pola violencia e Zapata despregouse coas súas tropas aos límites entre Guerrero e Poboa, escondéndose do goberno e xerando emboscadas a pequenos continxentes federais, cabe destacar que durante ese lapso, Zapata casou formalmente con Josefa Espello (o seu unica muller lexitima, xa que durante a Revolución tivo infinidade de mulleres, o seu secretario particular comenta que tivo ao redor de 22 ou quizais máis), de feito, o padriño da voda foi o propio Francisco I. Madero.
O 25 de novembro de 1911 lanzou o Plan de Ayala redactado por Otilio E. Montaño, documento que se convertería no seu estandarte e no fiel exemplo da ideoloxía dos campesiños morelenses. Nel esixíase a redención da raza indíxena e a repartición dos latifundios outorgados durante o Porfiriato; descoñecíase a Francisco I. Madero como presidente e recoñecíase a Pascual Orozco como Xefe lexítimo da Revolución Mexicana; ademais postulaba que en vista de que non se cumpriu o que se lle prometeu ao campesiñado a loita armada era o único medio para obter xustiza.
Goberno convencionista
Ante a carencia de armas e xa sen o apoio villista, en moi pouco tempo case todas as poboacións do estado quedaron en poder dos constitucionalistas. En 1917, Zapata, lanzando unha contraofensiva reconquistou Jonacatepec, Yautepec, Cuautla, Miahuatlán, Tecala e Cuernavaca. En marzo expediu a lei administrativa para o estado, reabriu escolas, creou institucións para reiniciar a produción de alimentos do campo e continuou a guerrilla en zonas periféricas e de fronteira. Con todo, en outubro do mesmo ano entrou a Morelos o xeneral Pablo González Garza, apoderándose do territorio. Para 1918, Emiliano Zapata era un guerrilleiro, como Francisco Vila xa por 1920, con pouco futuro, pois o seu movemento, indubidable manifestación do descontento campesiño, ante as constantes batallas, poucas municións, morte de #xefe\\\ importantes e a lei agraria de Carranza que tranquilizo a causa suriana, contribuíron a que para ese ano non se chegase a consolidar unha real organización político-militar. Sendo unha rebelión de masas campesiñas limitouse a realizar a súa guerra de guerrillas a partir de 1918.
Herbert A. Hauptman
Investigacións científicas
Hauptman e Karle abordaron o problema do desenvolvemento de métodos directos para a determinación de estruturas cristalinas, obtendo os espectros correspondentes de difracción electrónica mediante instrumentos prácticos da súa propia invención e utilizando para a súa interpretación métodos probabilísticos, tamén chamados métodos directos, así mesmo orixinais.
En 1970 únese ao grupo de investigación da Fundación Médica da Universidade estatal de Nova York en Buffalo, na que traballa como biofísico e da cal é escolleito director en 1972. Durante eses anos expón diferentes teorías sobre bioloxía molecular e a dinámica química, que serán desenvolvidas máis a fondo durante as décadas posteriores.
Casa da Música
Construción
A Casa da Música foi construída a carón dun dos principais eixos de tráfico do centro da cidade, a Rotonda da Boavista. O lugar onde está actualmente o edificio era usado para recollida e reparación dos tranvías da cidade. Se ben proxecto excedeu os catro anos estimados para a súa construción, e os custos ascenderon a aproximadamente 100 millóns de €, o proceso de construción trouxo novos desafíos á enxeñería coa fin de conseguir a forma insólita do edificio. Os traballos de enxeñería estiveron a cargo das empresas Ove Arup de Londres e Afassociados de Porto.
Arda
Visión xeral
Un pouco antes da caída de Númenor, un pequeno grupo de homes (liderados por Elendil, e os seus fillos Isildur e Anárion), escapou da destrución próxima e asentouse no oeste da Terra Media, formando así os reinos de Gondor (cerca do reino de Sauron (Mordor)) e Arnor (cerca dos Reinos Elfos dos Portos Grises e Valfendido). Estes reinos de elfos e homes loitaron contra a maldade de Sauron durante toda a Terceira Idade.
Factor activador das plaquetas
Función
O PAF inicia unha resposta inflamatoria en reaccións alérxicas. Isto demostrouse na pel humana e nas patas e pel de coellos e roedores de laboratorio. A resposta inflamatoria está potenciada polo uso de vasodilatadores, como a prostaglandina E1 (PGE,) e a PGE2 e inhibida polos vasoconstritores.
Importancia clínica
•Colite, inflamación do intestino groso
Lista de concellos da provincia das Palmas
miniatura|450px|División municipal na provincia das Palmas. Dos 34 concellos, sete, [[Firgas, Santa Brígida, Tejeda, Teror, Valsequillo, Valleseco e Vega de San Mateo (todos na illa de Gran Canaria) son interiores.]] Concellos da provincia das Palmas:
Eugène Delacroix
Familia
Eugène foi o cuarto e último fillo do matrimonio formado polo político Charles-François Delacroix (1741-1805), ministro de exteriores do Directorio, e de Victoire Oeben (1758-1814), que pertencía a unha familia de ebanistas, artesáns e debuxantes.
Villena
O relevo
As principais unidades montañosas constitúenas a Serra de Salines, onde se acada a máxima altura no Pico da Capela (Capilla) con 1.123 msnm de altitude. Tamén son de destacar os picachos de Cabrera, unha formación illada e bastante abrupta; a Pena Rubia (Peña Rubia), ao sueste; o Morrón e a Serra da Vila (de la Villa), que ten nas súas faldras a cidade.
No termo de Villena atópanse varios vértices xeodésicos de segunda, terceira e cuarta orde. De segunda orde existen dous, un na cota 799 da serra da Vila e outro, o da Capela, a 1237 m de altitude na serra de Salinas, preto do punto onde conflúen os termos de Villena, Pinoso e Yecla. De terceira orde encóntrase en Peña Rubia, o pico do Fraile e o pico de Peña Rubia, o de El Morrón na serra do seu nome, o do Cerruchón en La Serrata (a 666 m); o do Cabezo de Cerdá, próximo a Santa Eulalia, na serra de Sainas, a 1047 m, o de Caire, e o das Albarrizas (705 m), entre outros. Por último, existen varios vértices de cuarta orde, pertencentes á rede xeodésica da Generalitat Valenciana: do Inferno, da Vereda, dos Alorines, de Casa la Noguera, de La Encina... Do mesmo xeito, Villena ten 47 sinais con datos xeodésicos, entre os cales se encontran as redes xeodésicas, as redes de nivelación e a rede de mareógrafos.
Luís Carrera Pásaro
Carreira
Nese ano pasa a ser director xeral de Caixa Ourense, posición que ocupará ininterrompidamente ata a fusión desta caixa de aforros coas outras caixas do sur de Galicia. Así, en 1999 será director xeral adxunto do grupo formado por Caixavigo e Caixa Ourense, e a partir de 2000, da marca xa coñecida como Caixanova. En 2004 abandonou o posto logo de filtrarse a súa posible fichaxe por Caja España, aínda que esta fichaxe nunca se chegou a producir. Posteriormente dedicouse á consultoría en temas bancarios.
Villena
Evolución demográfica
A poboación de Villena leva crecendo de maneira sostida desde mediados do século XIX, debido principalmente ao desenvolvemento industrial, que contribuíu a manter a poboación de Villena e a que siga sendo un dos grandes núcleos urbanos do interior valenciano. Durante as décadas de 1960 e 1970, grazas ao aumento de fábricas de calzado, a cidade recibiu inmigrantes doutras comunidades autónomas, sobre todo Castela-A Mancha e Andalucía. Aínda que o crecemento demográfico ralentizouse tras o éxodo rural español, nos últimos anos o crecemento demográfico reforzouse pola chegada de inmigrantes iberoamericanos e magrebís.
Administración pública
miniatura|200px|Patio do Palacio Municipal, formado por [[Arco de medio punto|arcos de medio punto sobre columnas toscanas.]] Villena está gobernada por unha corporación local formada por 21 concelleiros elixidos cada catro anos por sufraxio universal que á súa vez escollen un alcalde. O censo electoral está composto por todos os residentes empadroados en Villena maiores de 18 anos e propios de España e dos outros países membros da Unión Europea. Segundo o disposto na Lei do Réxime Electoral Xeral, que establece o número de concelleiros elixibles en función da poboación do municipio, a corporación municipal de Villena está formada por 21 concelleiros. A sede actual da Casa do Concello villenense está no Palacio Municipal, edificio do século XVI situado na praza de Santiago, no centro da cidade, aínda que ten diversas dependencias repartidas noutras localizacións debido á falta de espazo no edificio. O Concello de Villena está actualmente presidido por LVE.
Sector secundario
O forte peso que adquiriu o elemento asalariado e xornaleiro a principios do século XX conduciu a unha importante difusión do anarquismo e do socialismo cunha actuación clara en momentos precisos como a folga xeral de 1917, ao arrancar os obreiros as vías férreas e cortar as comunicacións telegráficas e telefónicas así como a subministración eléctrica, causando así feridos e mortos. Esta actitude non variou na Segunda República, xa que durante a guerra civil, en Villena desenvolveuse unha experiencia única en toda a Comunidade Valenciana ao crearse o C.R.E.S., un organismo económico, integrado por elementos da UGT e a CNT, que administraba a socialización de todos os bens intervidos nas diversas actividades produtivas e de distribución. O período franquista supuxo unha desmobilización xeral da poboación obreira a través da Organización Sindical, que en Villena contou cunha das súas sedes comarcais e con grande actividade centrada na formación profesional, actuación de Educación y Descanso e creación de diferentes servizos.
A principios do século XXI, a principal industria de Villena seguía sendo o calzado (infantil no seu 90%), constituíndo o 5% da produción estatal de calzado. Non obstante, nos últimos anos veu reducido o seu peso polo aumento de pequenas e medianas empresas auxiliares da construción (pavimentos, revestimentos, ladrillos, electricidade etc.), impulsadas polo aumento da construción tanto na costa como nas zonas próximas de interior. Este sector é o que se viu máis afectado pola crise económica. Pola súa parte, conservan a súa relevancia as industrias do moble, o téxtil, as cárnicas, as artes gráficas e a artesanía. En canto á industria agroalimentaria, aglutina un conxunto de industrias transformadoras dos produtos para a súa posterior comercialización, predominando a produción de viño a partir de uva monastrell, de gran rendemento cara á vinificación pola súa cor e o seu alto grao alcohólico (14-15 graos).
Estradas
Estradas polas que se accede directamente a Villena
Ferrocarril
Villena conta no seu municipio con dúas estacións de ferrocarril desde 1858, a estación de Villena no casco urbano e a estación de La Encina, na pedanía de La Encina. Na estación de Villena teñen parada os trens de longo percorrido Talgo e Alvia, o tren internacional Mare Nostrum (que circula entre Lorca e Montpellier) e os rexionais Valencia-Alacant, Valencia-Murcia, Valencia-Cartagena e Alacant-Cidade Real. A estación de La Encina foi un importante nó de comunicacións entre Madrid, Alacant e Valencia até a década de 1970, cando a súa importancia caeu ao construírse unha variante entre Alacant e Valencia que fixo innecesaria a parada en dita estación.
Prazas e xardíns
miniatura|150px|Fonte decimonónica da Praza Maior. miniatura|150px|Monumento a Chapí.
Festas
miniatura|150px|Embaixada moura do 6 de setembro, desde dentro do castelo.
Gastronomía
Cabe destacar o prato máis simple, e quizais o máis apreciado polos villenenses: a gachamiga. É tradicional que a elaboren os homes, nunha tixola con asa longa e posta sobre unha trepia. Nela mestúrase aceite, allos, fariña, auga e sal e remóvese pacientemente até conseguir unha especie de tortilla. Adoita degustarse na mesma tixola e, como coloquialmente se di, de «mojaíca y p'atrás», é dicir, tomando unha porción e deixando a vez a outro comensal.
Villena na literatura
Despois da Reconquista, no século XIV, aparece no Libro de la caça (entre 1325 e 1326) de Don Xoán Manuel. Nel, que se trata a arte da cinexética, dáselle especial importancia a Villena e á súa antiga lagoa. {{cita|«Et Villena ay mejor lugar de todas las caças que en todo el Regno de Murçia. Et aun dize don Iohan que pocos lugares vio el nunca tan bueno de todas las caças, ca de çima del alcaçar vera omne caçar garças e anades e gruas con falcones e con açores e perdices e codornices e a otras aves llaman flamenques que son fermosas aves e muy ligeras para caçar sinon porque son muy graves de sacar del agua ca nunca estan sinon en muy gran laguna de agua salada; et liebres et conejos. Otrosí, del alcaçar mismo veran correr montes de javalis et de çiervos et de cabras montesas. Et dice don Ihoan que todas estas caças fizo el yendo a ojo del alcaçar, et dize que tan açerca matava los javalis que del alcaçar podia muy bien conosçer por cara al que ante llegava a el. Et dize que sinon por que ay muchas aguilas et que a lugares en la huerta ay muy malos pasos, que el diria que era el mejor lugar de caça que el nunca viera».
Lingua
No que se refire ao léxico, destaca un bo número de arabismos que non existen ou evolucionaron de forma distinta no español estándar (alhábega, «alfábega»; alcacil, «alcachofa»; corfa, «casca»; majarra, «hucha»; zafa, «palangana»). Así mesmo, tamén inclúe arcaísmos debidos á súa distancia xeográfica da Corte, e un certo número de aragonesismos, entre os cales quizais o máis usado é perigallo «escaleira de man», procedente do baixo latín *pertigaculu. Mais a maior parte do léxico propio procede do catalán. Estes termos pódense determinar con bastante facilidade en que período foron introducidos debido ás reformas fonéticas que se deron no español. Así, palabras co son /χ/ como gemecar (cat. gemecar) «xemer» ou solaje (cat. solatge) «pouso» son anteriores ao século XV, mentres que menchuga (cat. menjuga) «comida» ou rebuche (cat. rebuig) «reboutallo» son posteriores. En canto ao son /θ/ é curioso o caso do termo catalán calze «gárgol», «xable», que deu calce «gárgol» e calse «xable». Tamén cabe notar o uso habitual do diminutivo -ico.
Instalacións deportivas
A uns 500 m da cidade encóntranse as instalacións do Círculo Agrícola Mercantil Villenense, que ten piscina, pistas de petanca e pádel, tenis, frontóns e un campo de fútbol 7, entre outras. Ademais, preto da cidade atópase Equelite, a academia de tenis de Juan Carlos Ferrero.
Pedro Casteleiro
Pedro-Milhám Casteleiro Lopes, nado en Ferrol o 5 de marzo de 1968, é un poeta galego.
Alburno
Especie invasora na península Ibérica
Na península Ibérica introduciuse esta especie de forma ilegal como peixe para alimentar a outras especies exóticas tamén invasoras predadoras, en especial o blackbass e o lucio. Debido ao seu potencial colonizador e a constituír unha ameaza grave para as especies autóctonas, os hábitat ou os ecosistemas, esta especie foi catalogada no Catálogo español de especies exóticas invasoras, aprobado polo Real Decreto 1628/2011, de 14 de novembro, e está prohibida en España a súa introdución no medio natural, posesión, transporte, tráfico e comercio.
Ecoloxía
Vive en grandes bancos e aliméntase de pequenos moluscos, insectos que caen á auga, larvas de insectos, vermes e detritos vexetais. Encóntrase en corentess e lagos. Prefire as augas abertas e encóntrase en grande número onde haxa un fluxo de comida procedente de estacións de bombeo ou detrás de represas.
Usos
Tense utilizado como isco na pesca deportiva doutros peixes máis grandes. Antes, das súas escamas extraíase un material que se utilizaba para recubrir as perlas artificiais.
Francisco Suárez Salgado
Traxectoria
Destacou como orador, sendo o primeiro sacerdote que utilizou o galego nos seus discursos patrióticos. Das súas conferencias e discursos destaca o titulado "A alma galega encarnada en Rosalía de Castro".
Shuttarna III
Shuttarna III foi probabelmente rei de Mitanni asociado ao seu pai Artatama II sobre o -1350 (é posíbel que só gobernase en nome do pai e non fose correxente).
Star Wars Jedi Knight: Jedi Academy
Jedi Academy foi desenvolvido baixo o mesmo sistema Quake III: Team Arena empregado nos seu predecesor, Star Wars Jedi Knight II: Jedi Outcast, contendo modificacións no código Quake para incluír o combate con sabre láser. Ademais o xogador pode modificar a vestimenta e aparencia do personaxe, e pode construír un sabre láser escollendo o estilo e a cor.
Río Willamette
Flúe cara o norte encaixado entre os contrafortes do Coastal Range e Cascade Range. O río e os seus tributarios forman a conca hidrográfica denominada Willamette Valley, que contén o 70% da poboación de Oregón,, incluíndo a maior cidade do estado, Portland, que se acha nas beiras do río antes de se xuntar co Columbia.
Pequín-París
thumb| Mapa da ruta da carreira de Pequín a París de 1907.
2013
A quinta carreira comezou en Pequín o 28 de maio de 2013. Foi para coches antigos e durou 33 días. Na terceira semana, a carreira quedou marcada pola morte dunha participante británica, Emma Wilkinson, de 46 anos de idade, nun choque frontal cun vehículo sen relación co evento.
Pakarripa
A terra de Pakarripa rendeuse a Kili-Teshub e os seus protectores hititas, e o hurrita e o rei Piyasilis I de Karkemish, fillo do rei hitita Suppiluliumas I, estiveron aquí e tomaron posesión dela e, mentres estaban alí, chegoulles unha mensaxe informando de que os asirios marchaban contra eles; os hititas marcharon contra os asirios e estes retiráronse sen combater.
Eduard Suess
Die Enststehung der Alpen
En Die Enststehung der Alpen Suess mostra unha postura crítica sobre o uso de episodios de oroxénese como base para subdividir a historia xeolóxica en eras. En cambio suxiere que as transgresións e regresións mariñas poden servir mellor para tal propósito.
Triana, Sevilla
Triana toma o seu nome do antigo barrio tradicional homónimo, situado xunto ao río Guadalquivir, á outra beira do núcleo histórico. O distrito inclúe a Illa da Cartuja, que está administrativamente dentro do barrio de Triana Oeste.
Barrios
400px|thumb|left|O [[Guadalquivir ao seu paso polo barrio de Triana (ao fondo).]]
A Edreira, O Castro, Dozón
A Edreira é un lugar da parroquia do Castro, no concello pontevedrés de Dozón, na comarca do Deza. Segundo o INE, en 2008 tiña 10 habitantes (5 homes e 5 mulleres), o que supón unha diminución de 6 habitantes con respecto ao ano 2000. En 2018 eran só 3, 2 homes e 1 muller, tamén segundo o INE.
San Pablo-Santa Justa
Está situado na área central do municipio. Limita ao sur cos distritos Nervión e Cerro-Amate, ao leste co distrito Este-Alcosa-Torreblanca, ao norte cos distritos Norte e Macarena, e ao oeste co distrito Casco Antiguo.
Arquitectura cliente-servidor
Información xeral
A arquitectura cliente-servidor é unha estrutura de organización de alto nivel do software na que os clientes se comunican ou interactúan cun servidor, que proporciona distintos recursos e funcionalidades que están así dispoñibles e son xestionados de xeito centralizado.
Nesta arquitectura, a responsabilidade de procesamento divídese entre clientes e servidores (dando lugar a modelos de cliente lixeiro ou cliente pesado segundo as capacidades que se trasladen do servidor aos clientes), e presenta vantaxes de organización debido á centralización da xestión da información nos servidores e a separación de responsabilidades, o que adoita facilitar o deseño de certo tipo de sistemas.
Compoñentes e características
Na arquitectura cliente-servidor o remitente dunha solicitude é coñecido como cliente. As súas características son:
Rubén Ruiz Ibárruri
Traxectoria
Naceu en San Juan Muskiz, no concello biscaíño de Muskiz, o 9 de xaneiro de 1920, fillo de Dolores Ibárruri e Julián Ruiz.
Coroa iugoslava
Billetes
A primeira emisión provisional da coroa iugoslava produciuse en 1919. A emisión era moi similar á da coroa checoslovaca dese mesmo ano, consistente nunha sobreimpresión cun tampón oval negro de billetes da coroa austrohúngara de 1912 con valores de 10, 20, 50, 100 e 1.000 coroas.
Paulo Mendes da Rocha
Traxectoria
A arquitectura proposta por Vilanova Artigas xa o influenciara no seu primeiro grande proxecto, o Clube Atlético Paulistano. Aí se evidencia a súa predilección polo uso do formigón armado á vista, pechamentos en vidro, grandes espazos abertos, entre outros elementos que virían a caracterizar a "Escola Paulista" supracitada.
Pasa a ensinar na Facultade de Arquitectura e Urbanismo da Universidade de São Paulo no 1961, no medio dun intenso debate social promovido por mestres e alumnos. Discútese neste momento o papel social do arquitecto, o que non viría a agradar ó goberno militar que se instaurou no país no 1964. En decorrencia diso, os seus dereitos políticos son cesados no 1969 e prohíbenlle dar clases. Volve á facultade no 1980, xuntamente con outros profesores tamén cesados (entre eles, Vilanova Artigas).
Frutosa
Efectos sobre a saúde
A frutosa ten o mesmo valor calórico que a glicosa, 400 Kcal por 100 g, pero como adoza máis que a glicosa, precísase en menor cantidade e, consecuentemente, consómense menos calorías.
Castro da Ermida
Descrición
As medidas son de noroeste-sueste de 146 metros (no interior 115 metros) e leste-oeste de 95 metros (no interior 87 metros). Ten un antecastro ao leste. O castro está catalogado e protexido. Foi destruído para construír unha pista polideportiva.
Guitar Wolf
Guitar Wolf leva editados nove álbums de estudio internacionalmente así como un en directo, varios sinxelos, e un recompilatorio titulado Golden Black. Os seus membros tamén apareceron en dúas películas de serie B de terror/ciencia ficción: Wild Zero e Sore Losers. Unha colección dos vídeos máis populares e de actuacións en directo de Guitar Wolf foi recompilada nun DVD titulado Red Idol. En marzo do 2005 o baixista e membro fundador Billy, tamén coñecido coma Bass Wolf, morreu dun ataque ao corazón aos 38 anos. O seu substituto, U.G., converteuse nun membro permanente da banda que na actualidade funciona como un trío formado por Seiji (Guitar Wolf), U.G. (Bass Wolf) e Toru (Drum Wolf).
Alma Labiur
Alma Labiur, nada o 29 de outubro de 1964, é unha poeta e pintora galega. En 1993, trasladouse a Barcelona, e no presente reside en Segur de Calafell.
Fonte Espiñosa, San Pedro de Muro, Porto do Son
Fonte Espiñosa é un lugar da parroquia de San Pedro de Muro no concello coruñés de Porto do Son, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 22 habitantes (10 homes e 12 mulleres).
Frederick Marryat
Primeiros anos e carreira naval
En 1820 comandou a cor eta Beaver e temporalmente a Rosario co propósito de levar a Inglaterra os despachos que anunciaban a morte de Napoleón I en Santa Helena. Aproveitou a oportunidade para facer un bosquexo do corpo de Napoleón no seu leito de morte, que máis tarde se publicou como unha litografía. (As habilidades artísticas de Marryat eran modestas, pero os seus bosquexos da vida a bordo dun barco, tanto en cuberta como baixo cuberta teñen un considerable encanto que se sobrepón á súa crueza.)
Deserto de Gibson
O Deserto de Gibson forma parte da meseta de Australia Occidental e esténdese entre o Lago Disappointment e o Lago MacDonald, ao longo do Trópico de Capricornio. é unha área onde abundan pedras e rochas. O nome do deserto débese a Alfred Gibson, explorador que morreu no seu intento de cruzalo durante unha expedición en 1874 xunto a outro explorador, Ernest Giles, que sobreviviu e bautizou ao deserto en honra ao seu compañeiro.
Aruba
Formou parte das Antillas Neerlandesas, aínda que na actualidade é un dos catro países que forman o Reino dos Países Baixos, xunto cos Países Baixos, Curaçao e Sint Maarten, os cidadáns destes países son todos holandeses. , de forma separada ás Antillas Neerlandesas. Obtivo a súa autonomía, dentro do Reino dos Países Baixos, o 1 de xaneiro de 1986. Aruba non ten subdivisións administrativas, pero, a efectos do censo, está dividida en oito rexións. A súa capital é Oranjestad.
Período holandés inicial
O 1 de xaneiro de 1986, obtén un status de autonomía dentro do Reino dos Países Baixos, o que a separa do resto das Antillas Neerlandesas; cando asume como primeiro ministro Henny Eman, desde esta data é un territorio non metropolitano dos Países Baixos, con cámara lexislativa propia.
Goberno e Política
Existen sete partidos políticos, dos cales dous ou tres teñen maior peso político.
Xeografía
250px|miniatura|dereita|Mapa de Aruba thumb|Mapa de Aruba da Encyclopaedie van Nederlandsch West-Indië 1914-1917
A illa é xeralmente chaira e sen ríos nas Antillas de Sotavento arco insular das Antillas Menores na parte sur do Caribe. Atópase a 77 km ao oeste de Curaçao e 29 km ao norte da Península de Paraguaná de Venezuela]. Posúe praias de area branca, localizadas nas costas oeste e sur da illa, relativamente protexidas das feroces correntes oceánicas. Aquí é onde vive a maior parte da poboación e onde se produciu a maior parte do desenvolvemento turístico. As costas norte e leste, carentes desta protección, están considerablemente máis maltratadas polo mar e quedaron en gran parte intactas. En 2022, Aruba só tiña o 2,3% da superficie cuberta de bosque e só o 0,5% da área natural protexida.
Etnias
A maioría da poboación é descendente dos españois e holandeses que dominaron a illa, xunto cos arauacos, que eran os nativos da illa e aos que lles foi permitido o pastoreo e a gandería na época de dominación holandesa. A pesar que non existen indios arauacos actualmente, a herdanza étnica é moi visible, sendo unha das máis fortes no Caribe. Recentemente chegaron inmigrantes de Latinoamérica e das illas do Caribe, en busca de traballo. Na illa conviven persoas de 40 diferentes nacionalidades.
Deportes
O fútbol non ten relevancia aquí, ten un modesto número de practicantes, os profesionais tenden a seguir a súa carreira pero en Holanda. A Federación Arubana de Fútbol recoñeceu a finais de 2006 a efectividade que tivo Aruba na 1º das 3 fases das eliminatorias do Cono Norte camiño a Libia-Tunisia 2010 de Fut-Sete. Nun grupo D con rivais como Saint-Martin, Illas Caimán e Illas Virxes do Reino Unido onde Aruba gañou os 6 partidos que tiña en disputa.
Elena Sanz
Elena Armanda Nicolasa Sanz y Martínez de Arizala ou Elena Sanz Martínez d'Arrizala, nada en Castelló de la Plana o 6 de decembro de 1844 ​ e finada en París o 24 de decembro de 1898 ​, foi unha cantante lírica do século XIX con tesitura de contralto.
Novela
En 2013 o escritor Tomás Gismera Velasco (Atienza, 1958) quedou finalista do premio "Hispania" de novela histórica, coa obra "Elena Sanz: Tu serás mi reina".
7 ensayos sobre Rosalía
Contido
A publicación conta cunha presentación panorámica da obra en cuestión, a seguir de dous poemas dedicados á figura de Rosalía. Despois, atópanse os sete ensaios. Hai tamén ilustracións de Carlos Maside e Xohán Ledo como peche desta colección.
Domingo García Sabell
"Rosalía y su sombra" comeza cunha cita de Martin Heidegger — García-Sabell foi o que traduciu a este filósofo alemán ao galego — fala da posición do ser no mundo e en que escaño* se atopa.
Jacinto de Prado Coelho
A parte da angustia, a nostalxia, da morriña, da melancolía e de dedicar a Galicia a súa obra, o autor considera que non só se mostra a negatividade, senón que tamén é alegre e pódese asociar con Portugal xa que tomou referencia dos cancioneiros portugueses.
Ramón Piñeiro
O autor fai especial mención ao sentimento de dor de Rosalía e a súa capacidade para expresalo:
Xoán Rof Carballo
Sentimento de tenrura, morriña, nostalxia segundo o autor son os temas a destacar na poesía rosaliana.
Salvador Lorenzana
"Xuicios críticos sobre Rosalía" incide, no caso de Salvador Lorenzana e de moitos autores galegos, no seu pesar pola falta de información que temos sobre Rosalía e, sobre todo, pola falta de análise e estudos que outros autores realizores* sobre ela, considerando esa falta de interese desequilibrada e desproporcionada coa importancia que tivo a autora non só na cultura galega. A raíz disto, o autor cita exemplos doutros escritores interesados na obra de Rosalía non só a nivel galego e español, senón tamén, a visión da poeta nos Estados Unidos de América, en escritores iberoamericanos e outros países como Portugal ou Italia.
Abadín
Gastronomía
Na zona teñen especial interese o caldo galego, o cocido, os produtos derivados do cocho, así como os lácteos en xeral.
Artesanía
Tamén no campo da artesanía o concello ten as súas tradicións, sendo o máis típico as colchas e mantas tecidas, tamén destacando o traballo dos metais.
Economía
miniatura|Parque eólico en Romariz.
Malaria
A malaria (do italiano medieval "mal aire") ou paludismo (de paludis, xenitivo do termo latino palus: pantano, e -ismo, neste caso acción ou proceso patolóxico) é unha doenza parasitaria aguda ou crónica causada por protozoos parasitos do xénero Plasmodium, transmitidos pola picada da femia do mosquito Anopheles. Algúns estudos científicos suxiren que puido terse transmitido ao ser humano a través do Gorilla gorilla. Entre 700 000 e 2 700 000 persoas morren cada ano por mor da malaria, dos cales máis do 75% son nenos que viven en zonas endémicas de África. Así mesmo, causa aproximadamente entre 400 e 900 millóns de casos de febre aguda ao ano na poboación infantil (menores de cinco anos) en ditas zonas. Segundo datos de 2005, estímase que hai entre 350 e 500 millóns de episodios de paludismo clínico cada ano.
Juan Antonio Bardem
Traxectoria
Morreu en Madrid o 30 de outubro de 2002 aos 80 anos debido a unha enfermidade hepática. Pouco antes escribiu un libro de memorias titulado Y todavía sigue.
Malaria
Plasmodium
O Plasmodium é un protozoo, ou sexa un ser unicelular, eucariota como as células humanas. Existen catro especies que poden producir a infección:
Epidemioloxía
Hai, todos os anos, 300 a 500 millóns de casos da malaria, dos cales máis do 90% en África, a maioría con resolución satisfactoria, mais resultando en enfraquecemento e perda de días de traballo significativos. Causa a morte, con todo, de preto de 2 millóns de persoas ao ano, cerca dun millón das cales son nenos con menos de 5 anos.
En Europa, os casos son moito menos graves, habendo apenas algúns millares. A gran maioría dos casos impórtanse de persoas que visitan países tropicais.
Tratamento
Ultimamente a artemisinina, extraída dunha planta chinesa, ten dado resultados prometedores. Produce radicais libres en contacto con ferro, que existe especialmente na hemoglobina no interior das hemacias, onde se reproduce o parasito. É extremadamente eficaz en destruílo, causando efectos adversos mínimos. Porén, as cantidades producidas hoxe son insuficientes. No futuro, o cultivo da planta artemisina en África poderá reducir substancialmente os custos. É o único fármaco antimalárico para o cal aínda non existen casos descritos de resistencia.
Mareantes Rugby Clube Pontevedra
O Mareantes Rugby Clube Pontevedra é un club de rugby galego da cidade de Pontevedra.
Sucralosa
Fabricase por haloxenación selectiva da sacarosa, na que os tres grupos hidroxilos da sacarosa se substitúen por cloro dando 1,6-dicloro-1,6-dideoxi-β-D-fruto-furanosil 4-cloro-4-deoxi-α-D-galactopiranosido ou C12H19Cl3O8. A diferenza do aspartamo, é termoestable e resiste variacións do pH.
Chiesanuova
É a sede do club de fútbol sanmarinés Pennarosa.
Montegiardino
dereita|150px Montegiardino é o máis pequeno dos castelli (concellos) de San Marino. A súa superficie é de 3,31 km² e a poboación non supera os 800 habitantes. As súas orixes remóntanse á época dos lombardos. En 1476 pasou a formar parte da República de San Marino.
Didáctica, Metodoloxía e Materiais
Uns exemplos disto son os seguintes títulos: * : Algún destes dous está mal segundo a normalización do ISBN
Tourón
Tourón pode referirse a:
Alberto Corbacho
Traxectoria
Tras cinco tempadas no Obradoiro CAB, o 29 de xuño de 2015 anunciouse a súa fichaxe polo Saski Baskonia.
Serbuan Maut
Serbuan Maut é un filme indonesio de artes marciais dirixido e escrito por Gareth Evans que foi estreado no 2011. Está protagonizado por Iko Uwais. É a segunda colaboración entre Evans e Uwais despois de Merantau, estreado en 2009. Ámbolos filmes amosan as artes marciais de Indonesia, pencak silat, con coreografías de Uwais e Yayan Ruhian.
Carina
Mitoloxía
Para revisa-la mitoloxía desta constelación, a mellor forma é visita-los ártigos adicados ó mito do navío Argo Navis, mandado facer por Xasón a Argos; navío co don da fala e a profecía que lle serviu a Xasón para ir á busca do vélaro de ouro xunto coa súa tripulación, os míticos Argonautas.
Hotel Transylvania
Hotel Transylvania é un filme estadounidense de animación dirixido por Genndy Tartakovsky que foi estreado no 2012.
Sinopse
Dende o seu nacemento, Mavis vive no luxoso hotel Transylvania, que foi creado para protexer ós monstros da ameaza dos seres humanos. Cando Mavis está a piques de cumprir a maioría de idade (118 anos), o seu pai, o conde Drácula, prepáralle unha festa á que acoden os mellores amigos da familia: dende Frankenstein ó Home Invisible ou a Momia; pero tamén asiste á celebración un mozo que se namora de Mavis.
Filarioideos
Os filarioideos (Filarioidea), segundo as clasificacións tradicionais, son unha superfamilia de nematodos da clase dos secernénteos e orde dos espirúridos.
Filaroideos parasitos
Outra filariose nos humanos é a loíase (tamén chamada filariose loa loa e edema de Calabar), provocada pola infestación de Loa loa, propia da selva tropical da África central e occidental, A diferenza da filariose linfática, a súa presenza no tecido celular subcutáneo nos humanos débese a que as filarias migran cara este tecido (filariose errante), ou cara a debaixo da conxuntiva do ollo. Se Loa loa se encontra no ollo, denomínase vulgarmente "verme do ollo", e pode ocasionar cegueira.
Selección de fútbol de Corea do Norte
Un dos momentos máis destacados da selección de Corea do Norte foi o seu debut na Copa do Mundo en, onde conseguiron vencer a e ser o primeiro país asiático en pasar da fase de grupos. A súa seguinte participación nun Mundial chegou en, onde ficaron en último lugar do Grupo G após perder contra o (1−2),  (0−7) e  (0−3). Na Copa Asiática a súa mellor clasificación foi o cuarto lugar obtido en 1980, na que era a súa primeira participación no torneo.
Mick Jagger
Década de 1970
En 1972, Mick Jagger, Charlie Watts, Bill Wyman, Nicky Hopkins e Ry Cooder lanzaron o álbum Jamming with Edward!, gravado dentro das sesións de Let It Bleed no Olympic Studio de Londres. O álbum consistía de versións improvisadas, mentres que os membros (supostamente) esperaban que Keith Richards regresase ao estudo despois de irse debido a un problema con Cooder.
Década de 1980
Mentres continuaba de xira e gravando álbums cos Stones, Jagger comezou a súa carreira en solitario. Segundo a revista Rolling Stone na súa edición do 14 de febreiro de 1985, fíxoo para "establecer unha identidade artística á parte dos Rolling Stones", no que a revista chamou o seu "intento máis audaz". Jagger comezou a escribir e gravar material para o seu primeiro álbum como solista, She's the Boss. Lanzado o 19 de febreiro de 1985, o álbum, producido por Nile Rodgers e Bill Laswell, contou coa colaboración dos músicos Herbie Hancock, Jeff Beck, Jan Hammer, Carlos Alomar e Pete Townshend. «Just Another Night» foi o sinxelo máis exitoso da súa carreira en solitario —chegou ao número 12 do Billboard Hot 100 — e do que acabou renegando: "Ten ese arrastre das técnicas de gravación que se usaban entón. Ese grande eco de fondo... Eran os primeiros tempos dos samples e as máquinas de ritmo, que agora se consideran tan malos", díxolle o cantante á revista Rolling Stone.
Década de 2010
En 2013 asociouse co seu irmán Chris Jagger para realizar dous dúos incluídos no seu álbum Concertina Jack. En xullo de 2017, Jagger lanzou o sinxelo dobre A «Gotta Get a Grip»/«England Lost», como resposta á "ansiedade e o descoñecemento da cambiante situación política" no Reino Unido, en palabras do propio músico.
Mattiwaza
Mattiwaza ou Shattiwaza (Mativaja = "aquel que o que máis fai se rogar") foi rei de Mitanni sobre o -1340. O seu nome antes de reinar era Kili-Teshub.
Lydia Pérez
Traxectoria
Acadou a medalla de bronce na categoría sénior dos Campionatos do Mediterráneo de 2015 e a de ouro en 2016. En 2018 competiu nos Xogos Mediterráneos e quedou cuarta na clasificación.
Mick Jagger
Relación con Keith Richards
O álbum dos Rolling Stones Dirty Work (Nº 4 no Reino Unido o igual que nos Estados Unidos) publicouse en marzo de 1986 e obtivo recensións mixtas, a pesar de contar co éxito « Harlem Shuffle». Jagger negouse a facer unha xira para promover o álbum debido á mala relación que tiña co guitarrista nese momento e no seu lugar emprendeu a súa propia xira en solitario, que incluíu cancións dos Rolling Stones. Richards referiuse a este período nas súas relacións con Jagger como "a terceira guerra mundial". Como resultado da animosidade dentro da banda nese momento, a agrupación estivo a piques de separarse definitivamente. Os discos solistas de Jagger, She's the Boss (nº 6 no Reino Unido e nº 13 nos Estados Unidos) (1985) e Primitive Cool (nº 26 no Reino Unido e nº 41 nos Estados Unidos) (1987), tiveron un éxito moderado e en 1988, cos Rolling  Stones en certo estado de inactividade, Richards lanzou o seu primeiro álbum en solitario, Talk Is Cheap (nº 37 no Reino Unido e nº 24 nos Estados Unidos), produción que foi moi ben recibida por fanáticos e críticos, obtendo a certificación de disco de ouro nos Estados Unidos.
Carreira cinematográfica
Jagger tamén tivo unha carreira intermitente como actor. A súa primeira aparición como protagonista ocorreu na película de Donald Cammell e Nicolas Roeg Perfomance (1968). Un ano despois integrou a repartición da curtametraxe do polémico director estadounidense Kenneth Anger Invocation of My Demon Brother. En 1970 protagonizou Ned Kelly, produción baseada na vida do bushranger (bandoleiro) australiano Ned Kelly. O músico audicionou para o papel do doutor Frank N. Furter na adaptación cinematográfica de 1975 de The Rocky Horror Show, un papel que finalmente foi interpretado por Tim Curry. O mesmo ano foi convidado polo director Alejandro Jodorowsky para interpretar o papel de Feyd-Rautha na adaptación proposta por Jodorowsky da novela de ciencia ficción Dune de Frank Herbert, pero o proxecto nunca puido materializarse. Jagger interpretouse a si mesmo no falso documental All You Need Is Cash de 1978 e foi elixido para interpretar a Wilbur, un personaxe principal en  Fitzcarraldo de  Werner  Herzog a fins da década de 1970. Con todo, a enfermidade do actor principal Jason Robards (máis tarde substituído por  Klaus  Kinski) e un atraso na difícil produción da película, deu como resultado que o músico tivese que abandonar a filmación por un compromiso de xira cos Rolling Stones.
Maó
Historia
250px|esquerda|miniatura|Vista do porto de Maó Maó áchase localizado sobre un porto natural do Mediterráneo occidental. Foi fundado por un dos xenerais cartaxineses e irmán de Aníbal, Magón, polo que os romanos, unha vez que a anexionaron, chamárona Portus Magonis. Pasou a mans dos romanos e, coa caída do Imperio Romano, ocupárona vándalos e bizantinos. Logo sufriu frecuentes ataques dos normandos e musulmáns, ata que finalmente, no ano 903, foi conquistada e anexionada ao Califato de Córdoba. En 1287 conquistouna o rei Afonso III de Aragón. Posteriormente, en 1535, Maó sufriu un gran saqueo por parte dos corsarios de Barbarroja. Baixo o reinado de Filipe II iniciouse a construción do forte de San Filipe, deseñado por Juan Bautista Calvi, na bocana sur do porto de Maó. Tratouse dunha das obras de enxeñería militar máis impoñentes da época e reputada como inexpugnable.
Mattiwaza
Traxectoria
A guerra acabou seguramente coa morte de Shuttarna e Kili-Teshup acadou o control de Mitanni. Suppiluliumas asinou dous tratados con Kili-Teshup, momento no que aínda só é mencionado como príncipe de Mitanni e parece que o vello Artatama II, antigo aliado hitita, aínda era recoñecido como rei nominal, pero non había de tardar en morrer. Kili-Teshub colleu o nome de reinado de Mattiwaza ou Šattiwaza, un nome indoiranio, e nos seus tratados invoca a deuses hurritas, mesopotámicos e indoiranios (Mitra, Varuna, Indra, e os xemelgos Nasatyas). No tratado entre o rei hitita e Sattiwaza, este terá como gran raíña á filla de Suppiluliumas e, a pesar de que se lle permiten concubinas, ningunha delas nin ningunha outra muller poderá ser máis grandes que a filla; os seus fillos e netos serán a liña lexitima e sucesoria. Iso implicaba que a lexitimidade dinástica de Mitanni pasaba á filla de Suppiluliumas e non á familia de Tushratta. As terras ao oeste do Éufrates serían cedidas ao Imperio Hitita e deuse o goberno a Piyasilis ou Piyashshilis; Mitanni quedou restrinxido nos vales do Khabur e o Balikh, como un estado semi-independente, que servía de coxín con Asiria. Este último estado apoderouse do reino de Nuzi, ao leste do Tigris, antes vasalo de Mitanni, e a cidade foi conquistada e destruída.
Sueca
Economía
Malia as súas fábricas instaladas, Sueca continúa baseándose economicamente no arroz, cuxo colleita ascende cada ano a case 40.000 Toneladas, e en menor medida, na laranxa e as hortalizas. A laranxeira e as hortalizas ocupan as dúas zonas máis sólidas a que antes faciamos mención, isto é, en torno á cidade e nos marenys costeros, nos que os labradores resgardan os seus campos do forte vento e da area mediante setos de cipreses, canas e adelfas. Nestes chans areosos e resgardados desenvólvense moi ben os mandarinos. Ademais das zonas cultivadas existen algunhas leiras artificiais. A gandaría, pese a non ser un sector importante ten cabezas de vacún, lanar, porcino e granxas avícolas. A auga para o rego procede do río Xúcar.
Xente ao lonxe
Trama
1ª parte
Maó
Aeroporto
A cidade conta cun aeroporto civil e militar situado a 4 km ao leste do centro da cidade, o aeroporto de Menorca. Este aeroporto ten conexións diarias coas cidades principais da península (Madrid, Barcelona etc.), coas outras illas (Palma e Eivissa) e coas principais cidades do Reino Unido e Alemaña.
Xente ao lonxe
Trama
I. Disertación sobre os socialistas, mal vistos pola xente de ben de Auria, os cales lle botaban en cara ao Aser que o seu fillo non fose á escola laica aínda que fora el o que máis loitara para conseguila. Carta da Evanxelina cando os mestres da escola laica xa levan dous anos e o Suso aínda non vai. Un compañeiro conta o lío do frere Papuxas ao bater no Suso. O pai do compañeiro fala do caso con outro señor.
IV. Carta da Evanxelina a unha amiga da infancia en que dá conta de todo. Ela fuxiu fóra de Galicia e tivo o neno, está en Asturias moi ben coidada e agora o Xosé María Cerdeira ofrécelle casamento. O pai foi xulgado por un tribunal militar e terá que botar catro anos na cadea de Burgos, a nai está moi mal e non o pode superar. O Suso está en Madrid de tipógrafo e traballa moito nas xuventudes do gremio. O pobre Alberte, con cinco anos, está nos ósos e con disentería.