cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Agostiño de Hipona
Razón e fe
Esta postura sitúase entre o fideísmo e o racionalismo. Aos racionalistas respondeulles: Crede ut intelligas («cre para comprender») e aos fideístas: Intellige ut credas («comprende para crer»). Santo Agostiño quixo comprender o contido da fe, demostrar a credibilidade da fe e profundar nos seus ensinos.
Filosofía
Os principios sobre os que se basea e se inspira a filosofía de santo Agostiño foron interioridade, participación e inmutabilidade. Co primeiro fai unha invitación ó suxeito para que se volva a si mesmo, pero non para pararse no suxeito, senón para que se dea conta de que nel hai algo máis. A mente humana está en relación coas realidades intelixibles e inmutábeis. Con este principio demostra a existencia de Deus que é o único fundamento proporcionado das verdades inmutábeis, que coñecemos por iluminación, proba a espiritualidade da alma e a súa inmortalidade e ademais dá unha explicación psicolóxica da Trindade. O segundo principio podémolo enunciar así: todo ben ou é ben pola súa mesma natureza e esencia, ou é ben por participación; no primeiro caso é o ben sumo, no segundo caso é un ben limitado. Esta participación pode ser: a participación no ser, na verdade ou no amor. En canto á inmutabilidade, o ser verdadeiro, xenuíno e auténtico é só o ser inmutábel. Non existe ningunha forma nin outra medida, senón que é o ser. Este principio vale para distinguir o ser por esencia do ser por participación.
As Ideas e o Cosmos
As ideas son os arquetipos dos seres en Deus. Deus que é esencialmente amor, por un pulo de amor sae de si mesmo e crea o Cosmos do nada mediante a copia deses arquetipos. Deus constitúe o mundo mediante as ideas eternas de forma, materia e tempo. A partir da implantación na materia dos xermolos orixinarios (rationes seminales) se explica o proceso evolutivo mediante unha constante actividade creadora de Deus.
Concepción do tempo
Influído polo neoplatonismo, Agustín separa o mundo de Deus (eterno, perfecto e inmutable), do da creación (dominado pola materia e o paso do tempo, e por tanto  mutable). A súa análise lévalle á asimetría do tempo. Esa asimetría procede do feito de que todo aquilo que xa pasou énos coñecido porque o experimentamos e énos fácil rememoralo de forma presente, algo que non sucede cun futuro que está por acontecer. Para santo Agostiñ, Deus creou o tempo ex nihilo á vez que o mundo e someteu a súa creación ao discorrer dese tempo, por iso é polo que todo nel ten un principio e un fin. El, en cambio, está fóra de todo parámetro temporal.
Proximidades Barcelona
Servizos
miniatura|centre|600px|Redes de proximidades de Renfe e FGC
Monteseiro
O topónimo galego Monteseiro pode referirse a:
Séraphine Louis
Obras
Louis era unha artista consumida por unha necesidade incontrolable de crear, "esta famosa necesidade interna de que falaba Kandinsky", expresión empregada por Bertrand Lorquin, conservador do Musée Maillol de París na súa introdución á exposición "Séraphine Louis dite Séraphine de Senlis" que tivo lugar entre o 1 de outubro de 2008 e o 18 de maio de 2009.
Miñortos, Porto do Son
Arquitectura civil
É común a existencia de hórreos, fontes, pombais (pombal do Pazo e pombal de González), reloxos de sol, e varios muíños ao longo do rego Ornanda (muíño da Ponte do Río e muíños do Crego e da Braña). Nas proximidades do muíño da Ponte do Río, no lugar denominado Pontella do Souto, atópase unha pequena ponte construída en pedra que, polas súas características construtivas, podería datar entre os séculos XVIII e XIX.
Dominancia (etoloxía)
Funcións
En aves, os individuos dominantes seleccionan preferentemente os pousadeiros máis altos para poñerse así en mellor posición para detectar e evitar os predadores, e tamén para exhibir a súa dominancia sobre os conespecíficos.
Provincia de Ourense
Ourense é unha das catro provincias de Galicia creadas por Javier de Burgos en 1833.
miniatura|Mapa do partido de Ourense de Juan Quintana, 1807.
Orografía
A zona centro-oriental é moito máis accidentada, presentando maiores altitudes. Estas atinxen nos puntos máis altos nas serras que limitan coas provincias de León e Zamora: serra da Enciña da Lastra (Tara, 1.099), serra do Eixe (Pena Trevinca, 2.127 m, o punto máis elevado da comunidade), serra Segundeira, serra Calva (Montouto, 2.045 m). No centro domina o Macizo Central ourensán, no que se desenvolven unha serie de serras en disposición radial, de menor altitude, pero que facilmente poden superar os 1.500 m: Cabeza Grande (1.778 m), O Invernadeiro-Queixa (Seixo, 1.707 m), serra de San Mamede (Fonte do Santo, 1.618 m). Este relevo foi orixinado en boa parte polos movementos tectónicos do Neoxeno, formándose como consecuencia, non só alzamentos, senón tamén depresións, máis ou menos amplas e máis ou menos altas, que ás veces poden aparecer como amplas foxas. Así no leste temos a depresión do Bolo; ao norte e oeste do val Sil-Miño - que pode abrirse en amplitude e escalonarse, como a de Ourense -; no sur, a Limia, o val de Maceda e o val de Verín.
Hidrografía
O Miño ten unha parte pequena do seu curso dentro dos límites provinciais: entra á altura dos Peares e abandónaos en Cortegada de Miño. Á parte do Sil, os seus afluentes principais son o Búbal e o Avia pola dereita, e o Loña, Barbaña, e Arnoia pola esquerda. O Sil, que como é sabido é o afluente principal do Miño, ocupa máis da metade da cunca miñota na provincia, e desde logo na confluencia de ambos, nos Peares, contén maior caudal, facendo bo o refrán: "O Miño leva a fama, e o Sil a auga". O Sil entra na provincia, procedente do Bierzo, pola freguesía de Covas, no concello de Rubiá, ocupando unha posición central na depresión do Valdeorras. Desde os seus confíns serve, na maior parte do seu curso, de límite coa provincia de Lugo, ata Os Peares, punto de unión co Miño. O seu afluente principal é, sen dúbida, o Bibei (97 km), que drena augas das serras máis elevadas da provincia: Macizo Central, serra do Eixe, serra Segundeira, por medio do Xares, Camba, Conso e Navea, principalmente.
Dominio oceánico de transición
Aparece na zona noroccidental da provincia. Sen que chova como na costa, as precipitacións acadan valores en torno aos 1.500 mm, as temperaturas medias anuais, que ostentan o menor gradiente térmico da provincia, son suaves, acadando entre 12 e 14 °C de media. Os veráns poden cualificarse de frescos, pois non se atinxen nin os 20 °C de media. As precipitacións anuais andan arredor dos 1.500 mm, pero hai unha certa aridez estival. Un exemplo é Seoane, no concello do Carballiño:
Zonas bioxeográficas
miniatura|Souto de Rozabales e castiñeiro de Pumbariños. A provincia de Ourense, pertence á zona bioxeográfica Eurosiberiana, como o resto de Galiza, pero a súa situación especial fai que se atope en transición entre a provincia Atlántica daquela, e a provincia Carpetano-Ibérico-Leonesa que xa forma parte da rexión Mediterránea. Esta zona de transición comprende tamén parte da provincia de Lugo.
Parque Nacional de Monfragüe
Fauna
Pleurodeles waltl, Hyla meridionalis, píntega común, sapo corredor, Alytes cisternasii, tritón común.
República Nacional de Ucraína Occidental
Vitoria polaca e fin da república
En xeral, o goberno da República Popular de Ucraína Occidental foi máis maduro e organizado que o caótico da República Popular de Ucraína, erixido en territorios do antigo Imperio ruso.
Mapa de Piri Reis
Descrición
A península Ibérica e a costa de África occidental están debuxadas con moito tino, case como nas cartas portulanas. É frecuente que reciba o nome de "portulano", a pesar de que non o sexa stricto sensu. Moitos dos nomes destas rexións están en turco, sen transliterar do castelán ou o portugués. No alto do mapa hai un barco ancorado xunto a un peixe, con dúas persoas sobre o seu lombo: unha clara referencia á lenda medieval de San Brandán de Irlanda. Como está copiado coidadosamente dun dos seus mapas fonte, evidencia que polo menos un dos mapamundis mencionados por Piri Reis era unha produción europea medieval e non un mapa dos "antigos reis do mar".
Descubrimento
O mapa e os seus relatos deberon ser moi útiles para o goberno otomán: demostraban que as novas rutas descubertas polos exploradores hispanos e lusitanos supoñían unha ameaza para o dominio turco dos mares do Océano Índico e o Golfo Pérsico. Moitos anos despois, en 1551, o mesmo Reis foi posto ao mando dunha frota coa misión de espantar as forzas portuguesas que frecuentaban o Golfo.
Porción meridional de América
Suxeriuse que a suposta Antártida que figura na parte meridional do mapa non é outro perfil que o da costa patagónica oriental, xirada en sentido antihorario uns noventa graos debido a falencias nos mapas portugueses nos que Reis se baseou (entre os navegantes da península ibérica era común o modificar substancialmente a lonxitude posicional dos territorios para situalos a un lado ou a outro do límite asignado polo Tratado de Tordesillas), ou por limitacións de espazo no pelello de gacela que serve de substrato para o debuxo. En efecto, puido darse o caso de que Piri Reis, ou o escriba que copiou a súa obra, reparase en que ao chegar ao Río da Prata, se estaba acabando a valiosa pel de gacela. Neste momento podería ter xirado a liña costeira cara ao leste e ter descrito un semicírculo que lle coubera no coiro. Este tipo de prácticas eran moi habituais na época.
Gregory McIntosh
É evidente que Colón deformou La Española nos seus mapas, facéndoa quedar completamente desproporcionada con respecto a Brasil e orientada de norte a sur en vez de leste a oeste. Desa maneira quedaba sorprendentemente parecida ás representacións convencionais do Cipango (Xapón) de Marco Polo que se ven nos mapas de Martin Behaim ou Paolo Toscanelli, que Colón utilizou. O Almirante, polo menos na súa primeira viaxe, estaba convencido de ter encontrado aquel territorio fabuloso, e debuxou a súa Española con esta forma para apoiar a súa tese.
Charles Hapgood
En 1514, o ano posterior á finalización do mapa de Piri Reis, dous barcos portugueses e outros dous holandeses informaron cousas parecidas. Se esta chamada PressillgtLandt era ou non a Antártida é tema de discusión, pero non o é o feito de que un buque do século XVI ben construído e pilotado puidera chegar moi ao sur. miniatura|300px|Planisferio de Rumold [[Gerardus Mercator|Mercator (1587). Segue aparecendo unha Terra Australis Incognita.]]
Espazo compacto
miniatura|O intervalo non é compacto porque non é limitado. O intervalo C=(2, 4) non é compacto porque non é pechado. O intervalo B=[0, 1] é compacto porque é pechado e limitado. En topoloxía, un espazo compacto é un espazo que ten propiedades similares a un conxunto finito, en canto a que as sucesións contidas nun conxunto finito sempre conteñen unha subsucesión converxente. A noción de compacidade é unha versión máis xeral desta propiedade.
Definición
Dada unha cobertura C dun conxunto A, unha subcobertura D é unha subfamilia de C, D ⊆ C que segue a ser unha cobertura de A, é dicir, unha subcolección de conxuntos de C que aínda cobre A.
Cristovo I de Dinamarca
Cristovo I (Riben, 1219 - Riben, 1259). Rei de Dinamarca (1252 - 1259). Cuarto fillo de Valdemar II e de Berenguela de Portugal.
Les Schtroumpfs
O universo dos pitufos
Estas pequenas criaturas ficticias caracterízanse polo seu tamaño (tres mazás de alto), a súa singular vestimenta (un pantalón branco e un pucho con forma de calcetín) e pola cor azul da pel. Esta tonalidade decidiuse por exclusión: a encarnada era unha cor demasiado estridente, o amarelo indicaba infortunio e o verde confundíase coa paisaxe.
Letoon
Letoon (Λητῶον), ás veces latinizado como Letoum, Foi un santuario de Leto preto da antiga cidade de Xanthos en Licia. Foi un dos centros relixiosos máis importantes da rexión. O sitio está situado ao sur da aldea Kumluova no distrito de Fethiye da provincia de Antalya, Turquía. Atópase aproximadamente catro quilómetros ao sur de Xanthos ao longo do río Xanthos.
Cortes de Aragón
Sede
Foi utilizado como residencia por Pedro IV de Aragón e posteriormente, na planta principal, levouse a cabo a reforma que converteu as súas estancias en palacio dos Reis Católicos en 1492. En 1593 experimentou outra reforma que o convertería en fortaleza militar, primeiro con deseños renacentistas e máis tarde como acuartelamento de militares. Nos Sitios de Zaragoza sufriu grandes danos. Foi finalmente restaurado na segunda metade do século XX.
É monumento histórico artístico dentro da arquitectura mudéxar de Aragón desde 1986.
Presidentes
O actual presidente das Cortes de Aragón na VIII Lexislatura é José Ángel Biel Rivera do Partido Aragonés tralas eleccións de 2011.
Tautómero
Porcentaxe da forma enol no equilibrio
As porcentaxes da forma enólica no equilibrio para algúns compostos son:
Illa Pancha
Xeoloxía e bioloxía
A súa costa é rochosa e ten vexetación de plantas costeiras que lle dá unha cor moi variable ó longo do ano, incluída a invasora 'unlla de gato'.
Posadas
O municipio de Posadas é o órgano administrativo encargado de rexer a cidade e zonas próximas. Ocupa a parte urbana da cidade máis unha zona rural situada ao sur e oeste da mesma, chegando até o límite coa provincia de Corrientes. Algunhas paraxes da zona rural (como o Centro Correntino, Itaembé Miní e Colonia Laosiana) foron absorbidas pola urbe no transcurso da década pasada.
Está localizada sobre a Ruta Nacional 12 e a Provincial 213. A cidade atópase a 98 km da cidade de Oberá, segunda cidade da provincia, a 310 km de Puerto Iguazú, a 350 km de Asunción, capital de Paraguai e a 1003 km da cidade de Buenos Aires (o acceso é directo con varias frecuencias diarias de coches).
Lista de escuderías de Fórmula 1
Construtores
En virtude do artigo 6.3 do Regulamento Deportivo da FIA, "o construtor dun motor ou chasis é a persoa (incluíndo calquera persoa física ou xurídica) que posúe os dereitos intelectuais sobre devandito motor ou chasis." O título de campión mundial de construtores de Fórmula Un outórgase ao coche que logra máis puntos durante o transcurso da tempada, un construtor está formado pola escudaría fabricante do chasis e polo fabricante do motor que esta usa. Polo tanto, si o chasis e o motor do coche son construídos pola mesma entidade (por exemplo, Ferrari, Toyota, BRM etc.), a denominación é simplemente o nome do construtor. Pero, cando o chasis e o motor constrúense por diferentes entidades a denominación do coche comprende ambos (por exemplo, McLaren-Mercedes, Lotus - Climax etc.), o nome do construtor do chasis colócase antes que a do fabricante do motor. Como o motor e o chasis están incluídos no nome da escudaría, se un chasis participa con motores diferentes (por exemplo, Lotus - Ford, Lotus-BRM) son considerados dúas escudarías diferente e os puntos conséguense por separado. O título do Campionato Mundial de Construtores outórgase ao construtor do chasis da escudaría que logra máis puntos. Por esta razón, esta lista só ten en conta os construtores de chasis. Para obter máis información sobre os motores, véxase Motores de Fórmula 1.
Otakar II
Otakar II pode referirse a:
Intoxicación
Os sintomas da intoxicación dependen do produto, da cantidade inxerida e de certas características físicas da persoa que o inxeriu. Algunhas substancias que non teñen toxicidade excesiva poden producir intoxicación por exposición continua. Pero outros, máis tóxicos, basta con que unha gota se deposite sobre a pel para causaren problemas graves.
Beny Fernández
Traxectoria deportiva
miniaturadaimagem|Ford Escort de Beny Fernández co que gañou o Rally de Ourense de 1977.
El maleficio de la mariposa
Argumento
Nunha comunidade de curianitas -ou cascudas- destaca Curianito entre os demais pola súa vocación poética, sendo desprezado polo resto de membros, entre eles a súa nai e a súa pretendente, a Curianita Silvia, á que el rexeita sistematicamente. A chegada dunha bolboreta coa á rota, moribunda, suporá un gran cambio para a visión que Curianito ten do mundo, que se namorará profundamente, e, no momento en que se declara, morre a bolboreta nunha danza (que na representación encarnou La Argentinita), provocando á súa vez a tráxica morte de Curianito.
Fealdade
A fealdade é unha característica o máis ben unha percepción dun ser vivo ou inanimado, cuxa aparencia é visualmente desagradábel e resulta nunha avaliación desfavorábel.
Pablo Iglesias Posse
Pablo Iglesias Posse, nado en Ferrol o 18 de outubro de 1850 e finado en Madrid o 9 de decembro de 1925, foi un político galego, fundador do Partido Socialista Obrero Español (PSOE) e da Unión Xeral de Traballadores (UXT).
Escisión ideolóxica do partido
En 1920 e 1921 o PSOE sufriu a escisión de dous grupos partidarios de adherirse á Internacional Comunista (III Internacional) convocada por Lenin. Estes grupos (Partido Comunista Español e o Partido Comunista Obreiro Español descontentos coa moderación do PSOE) acabaron fundando o Partido Comunista de España.
O seu pensamento
"O Partido Socialista é a enteira emancipación da clase traballadora: é dicir, a abolición de tódalas clases sociais e a súa conversión nunha soa de traballadores ceibes e iguais, honrados e intelixentes" - Pablo Iglesias.
John P. Meier
John Paul Meier, nado en Nova York o 8 de agosto de 1942 e finado o 18 de outubro de 2022, foi un sacerdote católico e historiador estadounidense, un dos máximos especialistas no estudo do Xesús de Nazaret histórico. Foi autor de diversos libros e de máis de 80 artigos para revistas e libros.
Vladimir Kirilovich de Rusia
Primeiros anos
Nado como príncipe Vladimir Kirilovich de Rusia, en Porvoo no Gran Ducado de Finlandia, foi o único fillo do Gran Duque Cirilo Vladimirovich e a Gran Duquesa Vitoria Feodorovna. Os seus avós paternos eran o Gran Duque Vladimir Aleksandrovich e a Gran Duquesa María Pavlovna. Os seus avós maternos eran o Duque Alfredo de Saxonia-Coburgo-Gota e a Gran Duquesa María Aleksandrovna de Rusia.
Segunda Guerra Mundial
Durante a segunda guerra mundial, Vladimir viviu en Saint-Briac-sur-Mer. En 1942 tanto el como a súa comitiva foron colocados nun campo de concentración en Compiègne despois de rexeitar escribir un manifesto onde incentivase aos refuxiados rusos a apoiar aos nazis contra a Unión Soviética.
Posguerra e matrimonio
En 1952, Vladimir apelou ás potencias occidentais para entrar nunha guerra contra a Unión Soviética. O 23 de decembro de 1969 escribiu un decreto polo que, na súa eventual morte, a súa filla sería a curadora do trono imperial. Isto foi visto como unha tentativa de asegurar que o trono permanecía na súa rama da familia, acto que as outras ramas consideraron ilegal.
Certificado de estudos de lingua galega
No ano 2012 presentáronse ao exame CELGA 2 860 persoas das 3 863 inscritas.
The Cat in the Hat
The Cat in the Hat
The Cat in the Hat (1957) é o primeiro libro co personaxe do título. Nela, the Cat trae, dunha forma alegre, exótica e exuberante, caos a unha familia de dous fillos, un irmán (nunca se menciona o seu nome, é o narrador da historia) e unha irmá (Sally), un día chuvioso, mentres que a súa nai déixaos sen atención. O gato realiza todo tipo de trucos extravagantes (nun momento equilibra un vaso de auga, un pouco de leite, un pastel, tres libros, o peixe, un anciño, un barco de xoguete, un home de xoguete, un ventilador vermello, e o seu paraugas mentres se atopa nunha bóla) para divertir aos nenos. Logo, o Gato, obtén unha caixa desde o exterior, dentro da caixa hai dúas criaturas que comezan a voar cometas dentro da casa. As pallasadas do Gato son en balde. A mascota da familia é un peixe intelixente e parlante. No final, os nenos probaron ser exemplares, atrapando ás Criaturas e pondo ao Gato baixo control. Para compensar o caos que causou, o Gato limpa a casa ao saír, desaparecendo un segundo antes de que a nai chegase. A nai pregúntalle aos seus fillos que fixeron mentres ela estaba fóra, pero non lle responden. A historia termina coa pregunta: "What would you do if your mother asked you?" (Que farías se a túa nai che preguntase?)
O libro foi moi popular desde a súa publicación, e un logotipo co gato adorna todas as publicacións do Dr. Seuss e películas de animación producidas despois de The Cat in the Hat. Seuss escribiu o libro porque sentía que debería haber material máis entretido e divertido para os lectores principiantes. Desde un punto de vista literario, o libro é unha proeza de habilidade, xa que mantén un vocabulario simple e conta unha historia entretida. Os críticos literarios de cando en vez escriben ensaios sobre a obra de recreación, dado que se entreteñen con temas tales como a ausencia da nai e a caracterización psicolóxica ou simbólica do gato, as Criaturas e os peixes.
Illas Shetland
As illas teñen un total de 1469 km², cunha poboación duns 22.000 habitantes, dos cales uns 7.000 viven en Lerwick, a capital.
Lerwick
De Lerwick saen ferries cara a Kirkwall (Illas Orcadas), Aberdeen (Escocia), illa de Fair, Bergen (Noruega), Seyðisfjörður (Islandia) e Tórshavn (illas Feroe), así como cara outras localidades do arquipélago das Shetland.
Lerwick está irmandado con Måløy en Noruega.
FC Argeș Pitești
Historia
O 15 de agosto de 1926 creouse o Sporting Club Pitesti, que sería o equipo máis importante ata a segunda guerra mundial.
O Argeș Piteşti foi fundado en 1953 co nome de Dinamo Pitești, confirmado cunha orde do Ministerio do Interior o 6 de agosto de 1953, entrando en competición co outro club da cidade, o Sporting Piteşti. Debutou na Primeira División Romanesa no ano 1961 e foi un dos equipos máis importantes na década de 1970, gañando dous campionatos nacionais
Deserto
Desertos debidos a barreiras ao aire húmido
Fórmanse debido a grandes barreiras montañosas que impiden a chegada de nubes húmidas nas áreas a sotavento (ou sexa, protexidas do vento, que trae a humidade). A medida en que o aire sobe pola montaña, a auga precipítase e o aire perde o seu contido húmido. Así, fórmase un deserto no lado oposto. O deserto de Xudea en Israel e Cisxordania, e o de Cuyo na Arxentina, son un exemplo.
Desertos máis grandes da Terra
miniatura| Dunas do deserto de [[Namibia.]] miniatura| [[Chott o Djerid, sueste de Tunes, o chott (lago salgado) máis grande do mundo.]] miniatura| Outeiros de [[Agasthiyamalai en Tirunelveli (India) onde os monzones crean unha rexión de sombra de choiva.]] Algúns dos desertos máis grandes do mundo son:
Climas desérticos
Os desertos están distribuídos entre distintas zonas:
A adaptación á aridez
Os animais e plantas que habitan no deserto presentan adaptacións que fan posible a súa existencia nun medio tán árido (quente e seco):
Historia
Arredor dos bordos dos desertos, onde hai precipitacións e as condicións son máis benignas, establecéronse grupos humanos que cultivaban a terra. Isto debeu suceder cando as secas causaban a morte dos rabaños, forzando aos pegureiros a tornar aos cultivos. Con poucas achegas, estaban a mercé do tempo e debían levar unha vida básica de subsistencia. A terra que cultivaban reducía a área dispoñible para o pastoreo nómade, causando disputas pola terra. Os bordos semiáridos do deserto teñen solos fráxiles que están en risco de erosión cando están desprotexidos, como ocorreu na década de 1930 durante o Dust Bowl norteamericano. As herbas que fixaban o solo foron soterradas polo arado e unha serie de anos secos produciu malas colleitas, mentres enormes tormentas de area arrasaban a capa superficial do solo. Medio millón de persoas vironse forzadas a abandonar as súas terras durante a catástrofe.
Women Without Men (filme de 2009)
Women Without Men é un filme de 2009 dirixido por Shirin Neshat. É unha adaptación da novela homónima de Shahrnush Parsipur. Shirin Neshat é unha artista e fotógrafa de orixe iraniana cuxa obra explora o xénero no mundo islámico. Women without Men é a primeira longametraxe dramática de Neshat. Neshat, que ten prohibido visitar Irán dende 1996, vive e traballa en Nova York. Neshat abandonou Irán en 1974, xusto antes da Revolución Iraniana que conduciu o xa ó exilio.
Alicia Alonso
Artista consagrada
Representou as súas versións Giselle, o Grand Pas de Quatre e Spiashchaia krasavitsa para a Ópera de París entre outras. Tamén representou Giselle na Ópera de Viena e no teatro San Carlo de Nápoles; La Fille Mal Gardée na Ópera de Praga e Spiashchaia krasavitsa no Teatro alla Scala en Milán.
Longa noite de pedra
Contexto histórico
A poesía galega de posguerra desenvólvese na dirección de continuar co paisaxismo e ruralismo de Noriega Varela, o neotrobadorismo de Fermín Bouza Brey e o hilozoísmo de Amado Carballo, ou ben tende a unha humanización que anova as tendencias anteriores por un lado, e por outro crea unha poesía grave e introspectiva na liña do existencialismo.
Celso Emilio, na base deste novo humanismo desenvolve a súa vertente máis social, en parentesco con poetas como Blas de Otero ou Gabriel Celaya, dando lugar ao que el denominaba poesía belixerante.
Noal, Porto do Son
Patrimonio
A igrexa parroquial, de estilo neoclásico, foi construída entre 1775 e 1790. Reedificada sobre un templo medieval románico, ten planta de cruz latina, cunha nave principal e dúas transversais de diferente ancho. Os muros alternan a cachotería e a cantería, sendo esta última empregada para a fachada principal e para o contorno dos panos. Tanto a nave principal como as transversais rematan nunha bóveda de canón na parte superior.
Violencia de xénero
Contido
A violencia de xénero é un tipo de violencia física, psicolóxica ou sexual exercida contra calquera persoa ou grupo de persoas sobre a base do seu sexo ou xénero que impacta de maneira negativa na súa identidade e benestar social, físico, psicolóxico ou económico. De acordo coa Organización das Nacións Unidas, o termo utilízase «para distinguir a violencia común daquela que se dirixe a individuos ou grupos sobre a base do seu xénero», constituíndose nunha violación dos dereitos humanos; tal enfoque é compartido por Human Rights Watch en diversos estudos realizados durante os últimos anos.
Este tipo de violencia presenta diversas características diferentes a outros tipos de violencia interpersoal, e normalmente é asociada á violencia contra a muller, aínda que non son sinónimos debido á amplitude que abarcan as distintas formas de violencia e a que non todos os estudos se enfocan nas definicións, identidades e relacións de xénero; así, non toda a violencia contra a muller pode identificarse como violencia de xénero, xa que o termo fai referencia a aquel tipo de violencia que ten as súas raíces nas relacións de xénero dominantes existentes nunha sociedade, polo que é habitual que exista certa confusión respecto diso e polo tanto, existe certa falta de consenso.
Existe consenso respecto de que a maioría das vítimas da violencia de xénero son mulleres e nenas, mentres que historicamente os homes estarían subrepresentados nas estatísticas; outros estudos afirman que a poboación LGBT tamén estaría subrepresentada e mesmo, algúns grupos mostrarían maior prevalencia a nivel comparado. ONU Mulleres advirte sobre o erro habitual de considerar a expresión «violencia de xénero» como sinónimo da expresión «violencia contra a muller», sinalando que o concepto de violencia de xénero é máis amplo e ten como fin destacar a dimensión de xénero na subordinación da muller na sociedade e a súa vulnerabilidade fronte á violencia, que é dirixida contra calquera persoa que non respecte os roles que unha sociedade determinada lle impón a homes e mulleres, razón pola cal tamén homes e nenos poden ser vítimas da violencia de xénero, especialmente da violencia sexual.
Características específicas
Por outra banda, algúns autores equipárana coa violencia de parella, termo máis acoutado que a violencia de xénero: este último «é un problema moi amplo e que non só abarca as relacións de parella», e tal equivalencia destes conceptos traería consecuencias negativas para as mulleres que requiren recursos institucionais de apoio. No caso das relacións entre persoas do mesmo sexo, a violencia de xénero —no contexto da violencia de parella— podería ocultarse «baixo o manto da heteronormatividade».
Violencia
A Asociación Estadounidense de Psicoloxía sinala que a diversa evidencia existente suxire que a violencia é un comportamento aprendido, o que non significa que factores psicolóxicos ou temperamentais non estean relacionados coa manifestación dun comportamento agresivo ou violento, senón que, para moitos individuos, a violencia está subordinada a un conxunto de normas socioculturais e expectativas de roles que debe ter unha persoa na sociedade.
Definición
Para o caso dos organismos oficiais, a violencia de xénero como concepto tería o seu seo nas resolucións 34/180 de 18 de decembro de 1979 e 48/104 do 20 de decembro de 1993 aprobadas pola Asemblea Xeral das Nacións Unidas; particularmente esta última —baixo o título Declaración sobre a eliminación da violencia contra a muller— define o que se entende como violencia contra a muller, que permitiría contextualizar a violencia de xénero para este grupo de persoas:
Respecto ao Estatuto de Roma, cando fai referencia á violencia de xénero nos artigos 42(9), 54(1a) e 68(1), o termo «xénero» debe entenderse exclusivamente como un termo que se refire aos dous sexos, masculino e feminino, no contexto da sociedade» segundo o que sinala o artigo 7(3); así, a violencia de xénero:
Ecuador
De acordo coa Enquisa Nacional de Relacións Familiares e Violencia de Xénero contra as Mulleres, en Ecuador 6 de cada 10 mulleres viviron algún tipo de violencia de xénero. As mulleres que máis sofren desta violencia de xénero son as divorciadas, sendo un 85,4% as mulleres divorciadas que sufriron de violencia de xénero a mans das súas ex parellas coas que tiveron fillos nas súas anteriores relacións. Con todo, non se debe descartar as mulleres solteiras, xa que un 47,1% delas sofren de violencia de xénero xa sexa por parte da súa familia ou da súa parella. .
O Cruceiro, Distriz, Vilalba
O Cruceiro é un lugar da parroquia de Distriz no concello lugués de Vilalba na comarca da Terra Chá.
Hartwig Löger
Traxectoria
De 1985 a 1989 traballou como asesor dun corredor de seguros, despois ata 1996 como xerente de vendas para Estiria de Allianz, despois ata 1997 como axudante de xestión en Grazer Wechselseitige e ata 2002 como xerente de vendas en Donau Versicherung AG. Entre 2002 e 2017 traballou para o grupo de seguros UNIQA, inicialmente como director xeral de UNIQA International Versicherungs-Holding GmbH ata 2005 e ata 2011 como xefe de vendas exclusivas do grupo. En 2011 fíxose membro do consello executivo de UNIQA Versicherungen AG e director executivo de UNIQA Austria (dende 2013 UNIQA Österreich Versicherungen AG), onde en decembro de 2017 o sucedeu Kurt Svoboda.
Política
Löger foi brevemente, entre o 22 e o 28 de maio de 2019, vicechanceler de Austria, despois da dimisión de Heinz-Christian Strache, por mor do Caso Ibiza. O 28 de maio de 2019, tras a celebración con éxito dunha moción de censura contra o goberno de Sebastian Kurz, Löger xurou o cargo como chanceler de Austria mentres non se formaba un novo goberno. O 3 de xuño Alexander Van der Bellen nomeou a Brigitte Bierlein como nova chanceler.
Corin Tucker
Heavens to Betsy
Tucker foi membro fundadora de Heavens to Betsy, unha influente banda de riot grrrl formada en 1991 que gravou un sinxelo compartido con Bratmobile, e varios sinxelos para selos discográficos independentes. A banda tocou frecuentemente con Excuse 17, e os dous grupos apareceron no disco recompilatorio Free to Fight. Heavens to Betsy publicaría un único álbum, Calculated, editado no ano 1993.
Factor estimulante de colonias
Exemplos
Entre os factores estimulantes de colonias están:
Magnus Lindberg
Traxectoria
En 1996 foi nomeado profesor de composición do Kungliga Musikhögskolan i Stockholm (Real Conservatorio de Música de Estocolmo), e en 2001 foi nomeado membro da Akademie der Künste de Berlín. .
Composicións e estilo
Durante o seu período parisiense (1981-1993) a súa música foi influenciada por distintas correntes como o free-jazz, post-punk, o minimalismo americano, ou a música tradicional (especialmente do Sueste asiático, gamelán), elementos que Lindberg asimilou e integrou dun xeito persoal ao seu estilo, no que tamén se poden apreciar trazos da música sinfónica de Sibelius. As primeiras composicións de Lindberg mostran a herdanza do serialismo americano de Milton Babbitt cun alto grao de formalismo, así como o principio de clasificación harmónica da Ste theory de Allen Forte. Zona, composta en 1983 para violonchelo e sete instrumentos, é o resultado dunha sistematización rítmica precompositiva que repetiría posteriormente na súa obra para orquestra e ensemble Kraft (1983-1985), nesta etapa tamén se viu influenciado polo espectralismo francés. A finais da década dos '80 a súa música transformouse cara a un novo clasicismo modernista, nas que moitos elementos comunicativos da vibrante linguaxe musical (harmonía, ritmo, contrapunto, melodía) foron reinterpretados para a era post-serial, destacando nesta etapa obras como Kinetics (1988), Marea (1989-90) e Joy (1989-90), acadando o seu culme en Aura (1993-94) e Arena (1994-95).
Gish
A pesar de só acadar o número 196 da lista Billboard 200 despois da súa edición, en maio de 2005 o disco xa vendera 1,1 millóns de copias nos Estados Unidos.
A Paiola, Distriz, Vilalba
A Paiola é un lugar da parroquia de Distriz no concello lugués de Vilalba na comarca da Terra Chá.
Jacobo Moreira
Jacobo Moreira Ferro, nado en Santiago de Compostela o 7 de xullo de 1973, é un avogado e político galego.
Joel Freeland
Joel Daniel Freeland, nado o 7 de febreiro de 1987 en Aldershot, Hampshire, é un ex xogador de baloncesto profesional británico.
Consello de Goberno de Melilla
O Estatuto de Autonomía de Melilla, aprobado por Lei orgánica de 13 de marzo de 2005 ao amparo do artigo 144, b) da Constitución, atribúelle as funcións de dirixir a política da cidade e as funcións executivas e administrativas en xeral e as sinaladas especificamente no estatuto ou delegadas polo Estado nos termos que o mesmo determine e que non sexan competencia da Asemblea. Tamén ten a potestade regulamentaria nas materias que lle son propias e cumpre as funcións de Pleno dun Concello.
Álvaro Muñiz
Traxectoria
Comezou con sete anos participando no mundo do radio control, e logrou varios títulos en competicións rexionais, nacionais e internacionais.
Cabeiro, Noal, Porto do Son
Cabeiro é un lugar da parroquia de Noal no concello coruñés de Porto do Son, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 26 habitantes (15 homes e 11 mulleres).
Queiruga, Porto do Son
Igrexa parroquial
A igrexa parroquial construíuse no século XII, se ben da construción románica orixinal só queda o presbiterio. No século XVIII foi reformada e ten elementos barrocos.
Capela de Santa Lucía
Os muros contan con dous pequenos ocos no presbiterio e a entrada lateral, xunto coa porta sinxela e unha pequena fiestra enriba dela. A cornixa sostén unha pequena espadana, de arcada única e rematada en pináculos.
Xelea
Cando este produto se elabora con zume ou extractos acuosos de froitas nunha proporción superior ao 45% recibe a denominación xelea extra.
Algarve
Etimoloxía
O termo "Algarve" provén de "al-Gharb al-Ândalus", nome dado ao actual Algarve e baixo Alentexo durante o dominio musulmán. O seu significado é "Andaluz Occidental", pois era a parte occidental da Andalucía musulmá.
Historia
As rexións españolas e portuguesas outrora coñecidas por al-gharb al-Andalus (en árabe: الغرب الأندلس) eran o centro musulmán máis importante da época da "Hispania Islámica", cunha importante produción cultural, científica e tecnolóxica. Daquela, a principal cidade da rexión era Silves, que en tempos da súa conquista por parte do rei Sancho I de Portugal era case 10 veces maior e estaba máis fortificada que Lisboa. O Algarve foi a última parte do territorio de Portugal conquistado aos mouros, no ano 1249 durante o reinado de Afonso III. Segundo algúns documentos históricos, a conquista definitiva do Algarve aos mouros neste reinado, a toma da cidade de Faro, foi feita de forma relativamente pacífica. En 1267, co tratado de Badaxoz, o Algarve foi recoñecido como territorio portugués fronte ás pretensións da Coroa de Castela. Curiosamente, o nome oficial do reino resultante seria frecuentemente designado como Reino de Portugal e do Algarve, aínda que nunca foron dous reinos separados. A zona occidental do Algarve denomínase Barlavento e a oriental Sotavento. Esta designación débese ao vento predominante na costa sur do Algarve, aínda que a orixe histórica desta división é incerta e bastante remota. Na Antigüidade, os Romanos consideraban no suroeste da Península Ibérica a rexión do Cabo Cúneo, que ía dende Mértola por Vila Real de Santo António até a enseada de Armação de Pêra, e a rexión do Promontório Sacro, que abranguía o resto do Algarve. O primeiro ministro do rei Xosé I, o Marqués de Pombal, tentou efectuar unha división, nunca recoñecida polo papado romano, da diocese de Faro en dous bispados: Faro e Vila Nova de Portimão. O límite entre eles era o regato de Quarteira e o seu prolongamento en liña recta ata o Alentejo.
Xeografía
O Algarve limita ao norte coa rexión do Alentexo (subrexións do Alentexo Litoral e Baixo Alentejo), ao sur e oeste co Océano Atlántico e ao leste o río Guadiana marca a fronteira con España. O punto máis alto sitúase na Serra de Monchique, cunha altitude máxima de 902m (Pico da Fóia). Alén de Faro, teñen tamén categoría de cidade as aglomeracións urbanas de Albufeira, Lagoa, Lagos, Loulé, Olhão, Portimão, Quarteira, Silves, Tavira e Vila Real de Santo António. Todas elas agás Quarteira son sedes de concellos.
Concellos
A rexión subdivídese en 16 concellos:
8 de outubro
Acontecementos
miniatura|200px|Congreso de Viena
Fene
Enclaves naturais
Se a ladeira Oeste do Marraxón dá á Ría de Ferrol, pola Leste discorre o Río Belelle, que serve de fronteira natural co Concello de Neda. Pola ribeira de Fene discorre un sendeiro que nos penetra nunha das reservas de bosque atlántico (fraga) mellor conservadas de Galicia. Ademais da beleza e da tranquilidade do bosque, poderemos gozar das antigas instalacións (pequena presa, canle, cámara de carga e turbinas) dunha central hidroeléctrica aínda en uso e, sobre todo, apreciaremos a espectacular fervenza pola que cae o río pouco antes de abandonar o territorio de Fene.
Viña (homónimos)
Como topónimo, pode referirse a:
Renfe Operadora
Historia
Renfe Operadora absorbeu da súa predecesora Renfe todo o material rodante, os talleres de mantemento e o persoal dedicado a operar os trens e ao seu mantemento. Ademais de todo o relacionado coa infraestrutura, a venda de billetes en estacións quedou tamén en mans de ADIF.
Estrutura
Nunha orixe, a operadora ferroviaria herdou o modelo de xestión das Unidades de Negocio (UN) da antiga Renfe, facéndose cargo daquelas que puramente afectaban á explotación dos servizos de transporte, é dicir: Proximidades, Rexionais, Grandes Liñas, Alta Velocidade, Mercadorías e Mantemento Integral de Trens. En xaneiro de 2006, Renfe Operadora sofre unha gran reestruturación interna, que reduce as áreas operativas ás catro actuais:
Media Distancia ou rexionais
A división comercial Renfe Media Distancia xestiona liñas que poden recibir subvencións, tanto particularmente a cada liña xeralmente por parte dos gobernos autonómicos, como globalmente a través dun acordo co goberno estatal coñecido como contrato-programa. A maioría de servizos teñen prestacións parecidas, con clase única sen cafetería a bordo e a posibilidade de utilizar bicicletas.
Traspaso ás comunidades autónomas
Xa en 2005 asinouse o traspaso da liña Lleida-La Pobla de Segur a Ferrocarrils de la Generalitat de Catalunya, cun período transitorio en que Renfe Operadora prestará o servizo nunha liña da que xa non é titular Adif ata que a empresa autonómica dispoña de material móbil suficiente para prestalo, establecéndose 2010 como tope.
The View
O seu estilo musical semella ao doutros grupos británicos de recente aparición, como os Arctic Monkeys ou Hard-Fi.
Modelos autorregresivos integrados de medias móbiles
Dada unha serie temporal de datos Xt (onde t é un valor enteiro e Xt son números reales) entón o modelo ARMA(p,q) vén dado por
onde L é o operador retardo, os φi son os parámetros da parte autorregresiva do modelo, os θi son os parámetros da parte de medias móbiles e os εt son termos de error. Os termos de error εt asúmese que son xeralmente variables iid mostreadas dunha distribución normal con media cero: εt ~ N(0,σ2) onde σ2 é a varianza.
Universidade Johns Hopkins
A Universidade Johns Hopkins, comunmente chamada Johns Hopkins, JHU ou, sinxelamente, Hopkins, é unha universidade privada situada en Baltimore, Maryland (Estados Unidos). Foi fundada o 22 de febreiro de 1876, sendo a primeira universidade dedicada á investigación nos Estados Unidos.
Campus de Homewood
miniatura|260px|Biblioteca Milton S. Eisenhower. miniatura|260px|Gilman Hall.
Rob Kardashian
Familia
Rob estivo nunha relación con Blac Chyna (Angela Renée White) dende 2016 ata 2017. Froito desa relación naceu Dream Renée Kardashian en novembro de 2016.
Female Pleasure
#Female Pleasure é un 2018 un documental suízo-alemán dirixido pola directora suíza Barbara Miller. A película explora a sexualidade feminina no século XXI ao redor do mundo.
Resposta da crítica
De forma similar Muriel Del Don en cineuropa.org: "O que este documental semella que quere dicirnos é que nunca é demasiado tarde para afirmar o noso dereito a existir. As mulleres poden e deben afirmar a súa sexualidade, non en nome do deber, mais en nome do pracer, porque esa sexualidade se volve rapidamente unha arma coa que combater unha prisión patriarcal de proporcións grotescas."
Laranga, Noal, Porto do Son
Laranga é un lugar da parroquia de Noal no concello coruñés de Porto do Son, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 29 habitantes (17 homes e 12 mulleres).
Lista de códigos telefónicos internacionais
Zona 5: América Latina
México, América Central e América do Sur.
Laibach
Historia
En 2003 publicaron o álbum WAT (We Are Time), influído pola grave situación internacional. O seu primeiro sinxelo "Tanz Mit Laibach", fala das relacións entre os Estados Unidos e Alemaña. Di o grupo que xa que os Estados Unidos ensinou a Alemaña a recuperarse economicamente de forma milagrosa trala segunda guerra mundial, Alemaña agora prestará a súa actitude bélica aos Estados Unidos (e se é así, din, estaremos bailando durante moito máis tempo).
Adam Waczyński
Adam Waczyński, nado o 15 de outubro de 1989 en Toruń, é un xogador profesional de baloncesto polaco que xoga no Casademont Zaragoza da Liga ACB. Cunha estatura de 1,99 metros xoga na posición de ala.
O Araño, Rianxo
Xeografía
A parroquia está cruzada polo río Té e mailos regatos de Batán e do Muíño do Conde. O pico Muralla, con 678 metros de altitude, é o punto máis alto do seu termo, seguido polo Castro Barbudo, con 327 metros.
Patrimonio
Tamén é salientable o Pazo dos Calotes, actualmente en restauración.
Bruno Senna
Traxectoria
O 17 de xaneiro de 2012, Senna asinou como piloto de Williams, onde se uniu ao venezolano Pastor Maldonado.
Teddy Bautista
Traxectoria
Estivo casado con Paloma Siles e tiveron unha filla. Doutro matrimonio ten outra filla e un fillo.
Pico Bolívar
Situación
O Pico Bolívar está situado no oeste de Venezuela, no estado de Mérida, e non lonxe da cidade de Mérida. Forma parte das estribacións máis setentrionais dos Andes, nun ramal dos mesmos, de dirección suroeste-nordeste, denominada a Serra Nevada de Mérida. Nas proximidades do pico hai outros que superan os catro mil metros, como o Pico de El León (4 743 m) e o pico de El Toro (4 695 m). Durante un tempo coidábase que este último era a maior elevación de Venezuela.
San Juan, Arxentina
San Juan é unha cidade da Arxentina, capital da provincia homónima. Está situada no centro norte do Val do Tulum e a unha altitude de 650 msnm. É o centro administrativo e comercial do aglomerado urbano do Gran San Juan, que, para o ano 2010, contaba cun total de 471.389 habitantes e está situado entre os dez maiores aglomerados do país.
Esta cidade foi, para agosto de 2010, sede do XXXIX Cumio de Mercosur. Tamén para setembro de 2011 foi elixida sede do Campionato mundial de hóckey sobre patíns
Polimetilmetacrilato
miniatura|240px|Polimetilmetacrilato. O metacrilato, tamén coñecido polas súas siglas PMMA, é un dos plásticos de enxeñaría. A placa de acrílico obtense da polimerización do metacrilato de metilo e a presentación máis frecuente que se atopa na industria do plástico é en gránulos ou en placas. Os gránulos son para o proceso de inxección ou extrusión e as placas para termoformado ou para mecanizado.
Compite en canto a aplicacións con outros plásticos como o policarbonato (PC) ou o polistireno (PS), pero o acrílico salienta fronte a outros plásticos transparentes en canto a resistencia á intemperie, transparencia e resistencia ó raiado.
Windows Vista
Microsoft Windows Vista é a versión do sistema operativo Windows que sucede a Windows XP. Durante o seu desenvolvemento foi coñecido como Windows Longhorn. Foi lanzado o 30 de novembro de 2006 para o mundo empresarial a través de licenzas Open, mentres que o resto das versións empaquetadas para o usuario final saíron á venda o 30 de xaneiro de 2007.
Seguridade
Aínda que segundo Microsoft o Vista é o Windows "máis seguro", detectáronse algúns fallos de seguridade, e incluso, a compañía de antivirus Trend Micro chegou a dicir que certos crackers están vendendo exploits.
Artello (artrópodos)
En botánica
miniatura|Artellos do talo de Chara globularis. miniatura|Pata dun [[crustáceo, mostrando os segmentos ou artellos; o isquio e o mero encóntranse fusionados en moitos decápodos.]]
Ecgfrith de Northumbria
Ecgfrith, nado c. 645 e finado o 20 de maio de 685, foi Rei de Northumbria desde o ano 670 até a súa morte. Gobernou Northumbria cando estivo no seu apoxeo, pero o seu reino terminou cunha desastrosa derrota na cal perdeu a vida.
Traxectoria
A principios do seu reino derrotou aos Pictos, os cales se alzaron en armas, e crearan o subreino de Lothian. En 674, Ecgfrith derrotou a Wulfhere de Mercia e capturou o Reino de Lindsey. En 679, loitou contra Mercia que estaba baixo liderado de Aethelred (o cal casou con Osthryth, a irmá de Ecgfrith) no río Trent. Aelfwine, o irmán de Ecgfrith, morreu en combate, e a provincia de Lindsey foi cedida cando a paz foi restaurada por intercesión de Teodoro de Tarso.
DEUS
dEUS é unha banda belga de rock formada en 1989 en Antuerpen. Dende a súa fundación os seus únicos membros permanentes son Tom Barman (voz, guitarra) e Klaas Janszoons (teclado, violín). dEUS é considerada unha das bandas de rock belgas máis exitosas e influentes.
Fringe
As primeiras críticas da primeira temporada eran displicentes, pero fixéronse máis favorables co paso das temporadas, a medida que a serie exploraba a súa mitoloxía, incluíndo os universos paralelos e as liñas do tempo alternativas. Tanto o programa como o elenco e o equipo foron nomeados a moitos premios importantes.
Shiatsu
O shiatsu (kanji: 指圧; hiragana: しあつ, do xaponés xi, dedo, e atsu, presión; presión cos dedos) é un tipo de medicina alternativa creada no século XX por Tokujirō Namikoshi (1905-2000) no Xapón. Non hai ningunha evidencia da súa efectividade.
Loucura
Época clásica: a loucura como don divino
Nas culturas grega e romana o concepto de loucura estivo emparentado cos de responsabilidade e culpabilidade en relación coa polis. No mundo clásico distinguíase entre loucura mala e boa. A loucura mala era un escándalo que había que deter, nela o tolo era aquel que perdeu a razón, volvéndose outra persoa. Esta loucura tomaba dúas formas: a da insania, na cal o individuo mantiña o cumprimento dos seus deberes sociais, e a do furor, que esixía a súa cura.