cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ramón Encinas
Traxectoria
Sobriño do futbolista e adestrador Ramón Encinas Dios, estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela. Cando se produciu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 alistouse como voluntario e combateu no exército rebelde alcanzando o grao de capitán de Infantería. Membro de Falange Española Tradicionalista y de las JONS, foi fiscal en Xinzo de Limia e Verín, vicepresidente da Deputación de Ourense, oficial maior do concello de Ourense, secretario do Ministerio da Vivenda, subxefe provincial do Movimiento, conselleiro nacional e procurador en Cortes por Ourense (1964-1971), gobernador civil de Huesca, Pontevedra (1964-1970) e Albacete, xefe da asesoría xurídica de Caixa Ourense e director xeral de Caixa Pontevedra.
Enveande, San Fiz de Monfero, Monfero
Enveande é un lugar da parroquia de San Fiz de Monfero no concello coruñés de Monfero na comarca do Eume. Tiña 5 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE dos cales 2 eran homes e 3 eran mulleres.
Ladislau II de Polonia
Morte e sucesión
dereita|miniatura|O sarcófago de Ladislau, na [[catedral de Wawel.]] A segunda muller de Ladislau, Ana de Celje, morrera en 1416, deixando unha filla, Eduvixes. En 1417, Ladislau desposou a Isabel de Pilica, que faleceu en 1420 sen ter fillos; dous anos máis tarde, casou de novo, con Sofía de Halshany, coa que tivo dous fillos varóns. A morte en 1431 da princesa Eduvixes, a última herdeira da liñaxe dos Piastas, permitiulle a Ladislau nomear como tales os fillos que tivera con Sofía de Halshany, aínda que tivo que lograr para iso a aquiescencia dos nobres polacos mediante a concesión de mercés, xa que a monarquía era electiva.
Kieserita
A kieserita é un mineral do grupo VI (sulfatos), segundo a clasificación de Strunz. É un sulfato hidratado de magnesio. Preséntase en agregados granudos, incoloros e turbios de cor branca ou amarela. O seu nome provén do alemán Dietrich Georg von Kieser.
Estado de Osun
120px|miniatura|esquerda|[[Río Osun en Osogbo, estado de Osun.]] O nome do estado deriva do río Osun.
Divisións administrativas
As 30 Áreas de Administración Local están listadas abaixo coas súas respectivas sedes entre parénteses:
Maria Anna Mozart
Matrimonio e maternidade
Finalmente contraeu matrimonio o 23 de agosto de 1783 cun maxistrado millonario, Johann Baptist Franz von Berchtold zu Sonnenburg, e mudouse con el a St. Gilgen, unha vila austríaca a 25 km ó leste de Salzburgo, cidade onde estaba o fogar da familia Mozart. Sonnenburg tiña dous matrimonios anteriores, os cales remataron ó morrer as mulleres, e tiña cinco fillos ós cales Marianne axudou a criar. Tamén deu a luz tres nenos propios: Leopold Alois Pantaleon (1785–1840), Jeanette (1789–1805) e Maria Babette (1790–1791).
Glutatión peroxidase
Importancia clínica
Os niveis baixos de glutatión peroxidase medidos no soro sanguíneo poden ser un factor que contribúe á vitilixe. Observáronse niveis baixos no plasma de glutatión peroxidase en pacientes de diabete de tipo 2 con macroalbuminuria e isto estaba correlacionado co estadio de nefropatía diabética. Nun estudo, a actividade de glutatión peroxidase xunto coa doutros encimas antioxidantes como a superóxido dismutase e a catalase non estaba asociada con risco de enfermidade coronaria en mulleres. A actividade de glutatión peroxidase é moito menor do normal en pacientes de esclerose múltiple recaente-remitente. Un estudo suxeriu que os polimorfismos da glutatión peroxidase e superóxido dismutase xogan un papel no desenvolvemento da enfermidade celíaca.
Santiago Cazorla
Traxectoria
No verán de 2011 víñase especulando coa súa posible fichaxe polo Málaga CF, feito que se materializou definitivamente entre ambos os clubs o 26 de xullo. O prezo da fichaxe foi de ao redor de 20 millóns de euros.
Lobeiro
O topónimo galego Lobeiro pode referirse a:
Teclado (instrumento musical)
miniatura|200px|Teclado electrónico (Roland EXR-3) O teclado é a parte ou sección frontal dun instrumento musical, sección provista de teclas e destinada a ser accionada por medio dos dedos das mans. Por extensión, teclado aplícase comunmente a todo instrumento musical provisto de teclado. Ao presionarse as teclas, o instrumento produce sons por medios acústicos, electrónicos ou electromagnéticos, segundo o caso, e devanditos sons executados ao longo do tempo xeran melodías. En ocasións execútanse de xeito simultáneo xerando acordes, que ao longo do tempo xeran unha harmonía musical.
Número de teclas
O número de teclas negras e brancas pode variar segundo o fabricante, e segundo o modelo de teclado. Por exemplo, un teclado de 5 oitavas da empresa Yamaha veñen con 61 teclas (36 brancas e 25 negras); en cambio un teclado Casio de 5 oitavas ten 59 teclas (34 brancas e 25 negras).
Juan Alfaro Alfaro
Juan Alfaro Alfaro, finado en Madrid o 24 de abril de 1986, foi un político español.
Derecha Liberal Republicana
Historia
Entrementras, en agosto de 1931, a DLR decidiu trocar o seu nome polo de Partido Republicano Progresista e, pouco despois, a súa ala dereita dirixida por Maura separouse con trece deputados e, en xaneiro de 1932, crearon o Partido Republicano Conservador.
José Frau
Traxectoria
Estudou na Academia de Bellas Artes de San Fernando de Madrid, sendo discípulo de Antonio Muñoz Degrain.
Luc Luycx
Luc Luycx (pronunciado [<span title="[ˈ] indique que la syllabe ou voyelle suivante porte l'accent tonique.">ˈ <span title="[l] « l » dans « loup ».">l <span title="[y] « u » dans « tu ».">y <span title="[k] « c » dans « cabas ».">k <span title="[ˈ] indique que la syllabe ou voyelle suivante porte l'accent tonique.">ˈ <span title="[l] « l » dans « loup ».">l <span title="[œ] « œ » dans « sœur ».">w y<span title="[k] « c » dans « cabas ».">k <span title="[s] en français « s » dans « sa » ; ailleurs avec la langue un peu plus en arrière. En basque, « s » dans « euskara ».">s ] en neerlandés), nado o 11 de abril de 1958 en Aalst, na provincia belga de Flandres Occidental, é un enxeñeiro informático, deseñador e gravador de medallas e moedas.
Emisións regulares en euros da eurozona
A seguinte galería amosa os reversos comúns da serie circulante en euros e céntimos de euro, deseñados por Luc Luycx (amosan o monograma LL en diferentes lugares):
Deepa Mehta
Earth foi escollido como o candidato da India para os Premios Oscar de 1999 na categoría mellor filme en lingua non inglesa, e Water foi o candidato do Canadá en 2006 e o seu primeiro filme en recibir un nomeamento nos Premios.
Estribor
Empréganse as palabras específicas babor e estribor en vez de esquerda e dereita para evitar confusións, xa que para cada persoa a dereita e a esquerda serían orientacións subxectivas dependendo do movemento adiante e atrás, mentres que ao referirse ao buque non existe tal confusión, a proa e a popa están sempre na mesma orientación lonxitudinal.
miniatura|dereita|150px|Os buques e aeronaves indican babor e estribor coas luces en cores vermella e verde respectivamente segundo a normativa internacional.
Stephen Billington
Traxectoria
Ten traballado con directores de cine como Peter Greenaway, Franco Zeffirelli e Mel Gibson en Braveheart. Aprendeu interpretación no Drama Centre London, onde é mestre ademais do London School of Dramatic Art (LSDA). Interpretou a John Proctor na obra de Arthur Miller The Crucible no York Theatre Royal.
Río Lonia
Fonte
Nace en Loña do Monte no concello de Nogueira de Ramuín.
Batalla de Saint-Quentin
Ao longo da historia houbo diversos conflitos bélicos coñecidos como Batalla de Saint Quentin. A maioría delas reciben o nome da vila francesa de Saint Quentin (Picardy).
El Anunciador (Pontevedra)
El Anunciador foi un xornal editado en Pontevedra entre 1877 e 1893.
Traxectoria
Subtitulado Diario de noticias, anuncios, e intereses morales y materiales, apareceu 1 de xaneiro de 1877. José María Madrigal foi o seu fundador e propietario. Foron os seus directores: José María Madrigal, a quen sucedeu en 1879 Indalecio Armesto, José Suárez, Juan Manuel Rodríguez, Cosme Fernández Soler, Emilio Couto e José Sequeiros Matos. Foi un xornal de tendencia primeiramente independente, cunha segunda etapa liberal e unha terceira plenamente republicana, sempre ao servizo da democracia e con aversión á monarquía. En xaneiro de 1881 tivo unha denuncia pola súa política liberal, polo que suspendeu a súa publicación, aparecendo para substituílo El Avisador os días que durou a sanción. A partir de novembro de 1879 cambiou de subtítulo por Diario de intereses generales, noticias y anuncios e dende principios de 1885 Diario de Pontevedra. En maio de 1891 o Partido Republicano encargouse da súa redacción e serviulle de voceiro co subtítulo Diario Republicano, que cambiou a Diario republicano progresista cando a principios de 1892 por desavinzas na coalición republicana se fan cargo del os progresistas do partido. Cesou a súa publicación en maio de 1893.
Aarre Kuukauppi
Aarre Kuukauppi (en Арри Матвеевич Кугаппи, "Arri Matveevich Kugappi"), nado o 14 de febreiro de 1953 en Padozero (R.S.S. Carelo-Finesa), é un bispo da Igrexa luterana evanxélica de Ingria dende 1996.
Mitoyo
O concello de Mitoyo limita cos concellos de Kan'onji, de Mannō, de Kotohira, de Zentsūji, de Tadotsu (son da prefectura de Kagawa); de Miyoshi e de Higashimiyoshi (son da prefectura de Tokushima).
Grella
miniatura|Grella a facer churrasco galego. Unha grella é unha estrutura de variñas metálicas paralelas que serve para cociñar sobre as brasas, principalmente carne ou peixe.
Bugatti Type 35
Type 35A
<- Esta sección está enlazada desde Bugatti ->
Actividade deportiva
O Tipo 35 en todas as súas formas tivo unha gloriosa carreira deportiva, converténdose nun dos coches deportivos máis exitosos de todos os tempos. Non se coñece o número exacto de vitorias, arredor de dúas mil documentadas. O debut non foi feliz, no Gran Premio de Francia de 1924, en Lyon, Bugatti levou o seu grupo de 5 pilotos, entre os mellores da época: Meo Costantini, Jean Chassagne, Ernest Friderich, Leonce Garnier e Pierre de Vizcaya, algúns dos cales xa eran múltiples gañadores co Tipo 13. Pero a mala sorte tocoulle aos Bugatti, de Vizcaya restirouse por un accidente, Costantini abandonou por un fallo na dirección e os outros tres picaronospneumáticos, non se produciu ningún accidente pero foron sétimo, oitavo e undécimo. Pero a partir do Gran Premio de San Sebastián xurdiu a turrada do Tipo 35. Entre as fazañas máis memorables hai que mencionar sen dúbida as 5 vitorias consecutivas na Targa Florio, entre 1925 e 1929, pero tamén o título mundial de Jules Goux en 1926, nun Bugatti Tipo 39A. Tamén houbo traxedias, como a morte de Pietro Bordino. O 15 de abril de 1928 quixo probar un Tipo 35C en Alessandria, antes dunha carreira, pero saíuse da estrada, un can cruzou de súpeto a estrada, e tras o envorco do coche nun torrente o piloto morreu afogado e o copiloto, ferido grave, faleceu pouco despois.
Laura Tato
Laura Tato Fontaíña, nada en Vigo o 14 de xullo de 1951, é unha estudosa da literatura galega e especialista en teatro.
A calumnia
Sinopse
Karen e Martha son dúas amigas e socias que dirixen a escola Dobie-Wright, escola privada para rapazas. Karen está prometida co doutor Joe Cardin, con que pretende casar axiña, aínda que Martha, que non quere estar soa á fronte da escola, insiste en que atrase a voda.
Elipse (xeometría)
Elementos dunha elipse
350px|miniatura|Elementos dunha elipse. A elipse posúe un «eixo maior», trazo AB (que equivale a \, {2a}), e un «eixo menor», trazo CD; a metade de cada un deses eixos recibe o nome de «semieixo» («semieixo maior» e «semieixo menor»).
Sobre o eixe maior existen dous puntos \, {F_1} e \, {F_2} que se lles chaman «focos».
Excentricidade dunha elipse
A excentricidade dunha elipse é a razón entre a súa semidistancia focal (segmento F_1 D ou F_2 D), denominada pola letra 'c', e o seu semieixo maior. O seu valor atópase entre cero e un.
Constante da elipse
Na elipse da dereita, a constante é 10. Equivale á lonxitude medida dende o foco \, {F_1} ao punto \, {Q} (localizado en calquera lugar da elipse) sumada á lonxitude dende o foco \, {F_2} até ese mesmo punto \, {Q}. (O segmento de cor azul sumado ao de cor vermella).
O segmento correspondente, tanto trazo \, {QF_1} (color azul), como ao \, {QF_2} (cor vermella), chámase «radio vector». Os dous «focos» equidistan do centro \, {0}. Na animación, o punto \, Q percorre a elipse, e nel converxen ambos segmentos (azul e vermello).
John Kennedy Toole
Traxectoria
Algúns biógrafos propuxeron que un factor na súa depresión era a confusión sobre a súa sexualidade. Un amigo opinou que a súa dominante nai non lle permitiu abrir os seus sentimentos cara a ningunha muller. Outros coñecidos e parentes de Toole desaproban a idea de que fora homosexual.
Nandita Das
Nandita Das, nada en Bombai o 7 de novembro de 1969, é unha actriz e directora de cinema india. Actuou en máis de 40 filmes en dez linguas diferentes. Das foi aclamada polas súas interpretacións nos filmes Fire (1996), Earth (1998), Bawandar (2000), Kannathil Muthamittal (2002), Azhagi (2002), Kamli (2006) e Before The Rains (2007). A súa estrea como directora foi con Firaaq (2008), que se estreou no Festival de Cinema de Toronto.
Das foi xurado do Festival Internacional de Cine de Cannes en dúas ocasións. En 2005, foi xurado da competición principal xunto con Fatih Akin, Javier Bardem, Salma Hayek, Benoît Jacquot, Emir Kusturica, Toni Morrison, Agnès Varda e John Woo. En 2013, foi xurado de Cinéfondation e curtametraxes a carón de Jane Campion, Maji-da Abdi, Nicoletta Braschi e Semih Kaplanoğlu.
Oranjestad, Aruba
Cultura
Atópase algunha arquitectura colonial neerlandesa. Debido ao crecente interese do goberno no mantemento do patrimonio cultural da illa, unha serie de edificios antigos e casas no centro da cidade transformáronse en puntos de referencia coloridamente restaurados, como o Rexistro Civil de cor lima en Wilhelminastraat.
RheinStars Köln
O RheinStars Köln é un club de baloncesto da cidade de Colonia, no estado de Renania do Norte-Westfalia, que xoga na ProB, a terceira categoría do baloncesto alemán. O maior éxito do club foi a consecución da Basketball Bundesliga, máxima competición do baloncesto xermano, no ano 2005, o que lle serviu para participar na Euroliga, alén das tres Copas de Alemaña gañadas en 2004, 2005 e 2007. Porén, en xaneiro de 2008 o club desclárase insolvente e é relegado a categorías inferiores.
Complexos TIC e TOC
Toc34 e 33
A función do Toc34 é captar algunhas preproteínas cloroplásticas no citosol e entregalas ao resto do complexo TOC. Cando a molécula enerxética GTP se une a Toc34, a proteína aumenta moito a súa capacidade de unirse a moitas preproteínas que están no citosol. A presenza de preproteínas do cloroplasto causa que Toc34 hidrolice o GTP dando GDP e fosfato inorgánico. Esta perda de GTP fai que a proteína Toc34 libere a preproteína cloroplástica, entregándoa á seguinte proteína TOC. A Toc34 libera despois a molécula de GDP, probablemente coa axuda dun factor de intercambio de GDP descoñecido. Un dominio da Toc159 podería ser este factor de intercambio que leva a cabo a retirada do GDP. A proteína Toc34 pode despois captar outra molécula de GTP e comezar o ciclo unha vez máis.
Toc159
A Toc159 non sempre se encontra formando parte do complexo TOC, xa que tamén se atopou en disolución no citosol. Isto suxire que podería actuar como unha lanzadeira que encontra as preproteínas cloroplásticas no citosol e as transporta ao complexo TOC, pero non hai moitas probas directas deste comportamento.
Glauberita
Propiedades
A glauberita é un mineral incoloro ou de cor clara, que cristaliza no sistema monoclínico. Mostra fractura irregular ou concoide. Ten un sabor lixeiramente salino.
Formación
É un compoñente común de depósitos de evaporita continentais e marítimos. Tamén se encontra como sublimados arredor de fumarolas así como en cavidades de lava basáltica recheas de mineral. Tamén pode formar parte de depósitos de nitrato en climas áridos.
Estado de Chuuk
Xeografía
O Estado de Chuuk tamén inclúe varias illas de máis baixa densidade de poboación o grupo das "illas exteriores", incluíndo as illas de Mortlock cara ao sueste, as Illas Hall (Pafeng) ao norte, o atol Namonuito ao noroeste, e a rexión do Pattiw a oeste. A Rexión de Pattiw é de particular interese, xa que ten algunhas das illas máis tradicionais do Pacífico e está culturalmente relacionada coas illas exteriores de Yap. Este grupo inclúe as illas de Pollap, Tamatam, Poluwat e Houk. Hoxe en día aínda se poden atopar mestres navegadores tradicionais, considérase que Poluwat e Pollap teñen algúns dos mellores navegantes oceánicos en canoa do Pacífico. Nas illas da Rexión de Pattiw, e algunhas das illas de Yap, atópanse a día de hoxe as dúas últimas escolas de navegación, Weriyeng e Faaluush. Visitar a Rexión de Pattiw no oeste, é difícil debido á falta de transporte fiable. Houk probablemente ten a pista de aterraxe máis accesible na Rexión de Pattiw, con avións que aterran cada unha ou dúas semanas.
Concellos
miniatura Dos 40 municipios do estado, 16 están dentro do atol Chuuk e nas 24 illas periféricas. Na seguinte táboa, cada un vai seguido da súa poboación no Censo celebrada o 1 de abril de 2000.
Illas Mortlock
Illas Lower Mortlock (Illas Nomoi):
Illas Upper Mortlock (illas do leste):
Damon Galgut
Traxectoria
En novembro de 2021, a súa novela The Promise gañou o Booker Prize 2021. Damon Galgut é o terceiro escritor de Suráfrica en gañar o Booker, despois de Nadine Gordimer e JM Coetzee, que gañou dúas veces. Damon Galgut xa foi preseleccionado outras dúas veces para o Booker Prize.
Obra
Novelas Teatro
Gran Premio de Francia de 1985
Carreira
A batalla Rosberg / Lauda / Prost continuou, pero na volta 31 a caixa de cambios de Lauda fallou na recta de boxes e quedou fóra da carreira diante dos boxes. Prost finalmente conseguiu pasar a Rosberg nas curvas Verriere e acelerou o ritmo, empezou a captura de Piquet (que agora tiña 23 segundos de vantaxe) reducindoa en 1´5 a 2 segundos por volta. Rosberg entrou en boxes para cambiar pneumáticos e reincorporouse detrás de Prost e Piquet.
Teorema do valor medio
miniatura|esquerda|O teorema do valor medio En matemáticas, o teorema do valor medio (tamén coñecido como Teorema de Lagrange) afirma que dada unha función continua f definida nun intervalo fechado [a,b] e diferenciábel en (a,b), existe polo menos un punto c en (a,b) tal que :
Primus inter pares
Primus inter pares (en grego: Πρῶτος μεταξὺ ἴσων (protos metaxy ison), é unha locución latina que significa literalmente "O primeiro entre iguais". Xeralmente, emprégase como un xeito de título honorífico para alguén que, formalmente, é igual a outros membros do seu grupo, pero a que se lle outroga un respecto oficial, normalmente por mor da antigüidade no cargo.
Arquieparquía católica ucraína de Lviv
Historia
O 23 de decembro de 1963 foi erixido a arquieparquía maior da Igrexa católica bizantina ucraína, e a arquieparquía de Lviv pasou a ser a sé propia do arcebispo maior.
Nematodo do piñeiro
miniatura|260px|Macho do [[escaravello Monochamus galloprovincialis, o principal vector de B. xylophilus en España.]] O Bursaphelenchus xylophilus, coñecido vulgarmente como o nematodo do piñeiro é un verme nematodo que infesta os piñeiros, destruíndo as canles de circulación da resina, o que e fai que murchen e morran.
Historia
En 1969, os patólogos de plantas xaponeses Tomoya Kiyohara (清 原 友 也) e Yozan Tokushige (徳 重陽 山) descubriron moitos nematodos descoñecidos en piñeiros mortos nas illas Kyūshū do Xapón. Entón, inocularon experimentalmente o nematodo a piñeiros sans e noutras coníferas e observáronos. Morreron os piñeiros sans, especialmente Pinus densiflora e Pinus thunbergii. Con todo, puideron sobrevivir Pinus banksiana e Pinus taeda, o cedro Criptomeria japonica e o ciprés Chamaecyparis obtusa. Estes investigadores concluíron que o nematodo era o patóxeno que estaba detrás do aumento da mortalidade dos piñeiros xaponeses.
Andazo e tratamento
miniatura|dereita|300px|Zona afectada tralo primeiro caso detectado de nematodo do piñeiro en [[Galicia. En verde mazá, o punto onde apareceu o primeiro caso, entre Salvaterra de Miño e As Neves. En gris, a zona onde foi obrigatorio cortar e queimar a madeira dos piñeiros e en verde claro o perímetro de seguridade e control especial]] O nematodo do piñeiro manifesta os seus primeiros síntomas nas árbores en primavera e no verán, cando o piñeiro deixa de exsudar resina polas feridas abertas na casca. Pouco e pouco as follas van perdendo a cor ata transformárense nun marrón claro que son indicio da morte da árbore. Nun piñeiro murcho por causa dos nemátodos a madeira está seca e sen resina.
Dado que o desprazamento dos insectos vectores é reducida (uns 3 km ao longo de toda a súa vida), a maior ameaza para as producións de madeira é o transporte comercial. A introdución de madeira contaminada co nematodo do piñeiro está prohibida na Unión Europea dende o ano 2000. En 1999 foi localizada a enfermidade desencadeada polo nematodo na península de Setúbal, e as autoridades portuguesas instauraron unha devasa fitosanitaria que levou á paralización do movemento de madeira nunha zona costeira dun millón de hectáreas ao sur do río Texo. Os embargos á comercialización de madeira e os cordóns fitosanitarios non foron, con todo, eficientes. En 2008 o nematdodo da madeira estaba espallado por todo Portugal e en 2010 foi detectada a enfermidade por primeira vez en Galicia.
Boas novas para Galicia, e para o mundo
Os investigadores do Centro de Investigacións Ambientais e Forestais de Lourizán levan, desde 2013, estudando a resistencia dos piñeiros á praga do nematodo que, como quedou dito, afecta a máis dunha vintena de concellos do sur da provincia de Pontevedra. Este traballo deu os seus primeiros resultados e o DOG publicou unha resolución da Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Vivenda pola que se aproba a inscrición no rexistro galego de materiais de base de seis proxenitores da familia das pináceas na categoría d material culificado pola súa resistencia ao Bursaphelenchus xylophilus, estando pendente tamén que este material se inscriba no Catálogo Nacional de Materiales de Base, dependente do Ministerio de Agricultura de España. O obxectivo principal desta medida é o poder ofrecer sementes destas árbores a persoas que se ocuipan de prover ao sector de mteria forestal de reprodución. Os primeiros resultados determinaron que as dúas especies de piñeiro máis plantadas en Gailica, Pinus pinaster e Pinus radiata, eran susceptíbeis a esta enfermidade cunha mortalidade de entre o 40 e o 65 %, pero tamén encontraron que tres grupos de P. pinaster lograron superar a praga nun 80 % e, nalgúns casos, aínda máis.
Guerra polaco-soviética
Motivos de Piłsudski
Alemaña entre os anos 1918 e 1920 fervía co descontento social e o caos político. Nos dezaoito meses dende a abdicación do Káiser, viviuse unha revolución comunista, dúas repúblicas soviéticas (de sóviet) locais (por exemplo, a República Soviética de Baviera), tres golpes de estado reaccionarios, polo menos catro folgas xerais e cinco chanceleres. En xullo de 1920, a Constitución de Weimar (constitución do Estado Alemán) estivera vixente durante só doce meses, e a humillante Paz de Versalles por só seis. O goberno central foi acosado polo separatismo, pola vixilancia próxima dos poderes dos Aliados e polos constantes combates nas rúas entre a liga Espartaquista e o Partido Comunista de Alemaña. O avance dende o leste do Exército Vermello ameazou con anular o Tratado de Versalles e así, independentemente doutras consecuencias, liberar Alemaña das humillantes condicións postas nela. Moitos alemáns pensaron que outra revolución sería o preludio necesario para escapar do apertón dos Aliados.
George de Hevesy
Traxectoria
En 1915 foi recrutado polo exército austrohúngaro, e co final da primeira guerra mundial deu clases como profesor na Universidade de Budapest, ata que se trasladou a Copenhaguen (Dinamarca) na primavera de 1919, para planificar as súas futuras responsabilidades no Instituto Niels Bohr. En 1920 estableceuse en Copenhaguen, para seis anos máis tarde volver a Friburgo como profesor de física e química.
Guerra polaco-soviética
1919
miniatura|200x200px|Póster de propaganda soviética. O texto traducido di: "Así é como acaban as ideas dos terratenentes." miniatura|268x268px|Póster de propaganda polaca mostrando a [[Caballería polaca|cabalaría polaca e un soldado bolxevique cunha gorra coa estrela vermella. O texto di: "Combate ao bolxevique".]] En 1918 o exército alemán oriental comezou a retirarse cara ao oeste. As zonas abandonadas polas Potencias Centrais convertéronse en lugar de conflito entre os gobernos locais creados por Alemaña, outros gobernos locais que xurdiron tras a retirada alemá e os bolxeviques, que esperaban incorporar esas zonas á Rusia Soviética.
A comezos de 1919, a loita comezou case por accidente e sen ningunha orde dos respectivos gobernos, cando improvisadas unidades militares polacas organizadas en Vilna (Wilno) chocaron con forzas da República Socialista Soviética Lituano-Belarusa, cada unha tentando asegurar os territorios para os seus propios gobernos. Finalmente, as forzas soviéticas (mellor organizadas) acabaron coa maioría da resistencia e empuxaron ás restantes forzas polacas cara ao oeste. Ao mesmo tempo, máis e máis unidades polacas de autodefensa dispersábanse a través da Belarús occidental e Lituania, e unha serie de escaramuzas a nivel local estalaron entre estas e grupos procomunistas operantes na zona. O recentemente organizado Exército Polaco comezou a enviar as primeiras das súas unidades ao leste para asistir ás forzas de autodefensa, mentres que os rusos trasladaban as súas propias unidades ao oeste.
Alfredo Caamaño Pato
Traxectoria
Fillo de Alfredo Caamaño Ferreiro e sobriño de Manuel Caamaño Ferreiro. Foi presidente de Izquierda Republicana de Negreira. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 presidiu o Comité de Defensa da República de Negreira. Agochouse no Pazo de Cotón; co seu irmán Manuel pasou a Portugal, e por Francia chegou á zona republicana. Xulgado en Compostela por rebelión, foi declarado en rebeldía. Os franquistas detiveron e condenaron á súa muller Elena Suárez Suárez. Foi xuíz de Belchite e ao caer Belchite estivo en Barcelona como xefe de armamento. Ao rematar a guerra marchou á República Dominicana en decembro de 1939. Despois exiliouse en México e finalmente en Venezuela.
Guerra polaco-soviética
1920
O 24 de maio de 1920, as forzas polacas no sur estableceron combate por primeira vez co famoso Primeiro Exército de Cabalaría ruso (Konarmia) de Semyon Budyonny, que rompeu a fronte polaco-ucraína o 5 de xuño. O 10 de xuño, os exércitos polacos atopábanse en retirada ao longo de toda a fronte. O 13 de xuño, o exército polaco, xunto coas tropas ucraínas de Petlyura, abandonaban Kíiv ao Exército Vermello. dereita|miniatura|200x200px|A ofensiva soviética ten éxito. Principios de agosto de 1920. O comandante do 3.er Exército Polaco en Ucraína decidiu atravesar a liña soviética cara ao noroeste. As forzas polacas en Ucraína conseguiron retirarse relativamente indemnes, pero foron incapaces de apoiar a fronte norte e reforzar as defensas no río Auta para a decisiva batalla que axiña tería lugar alí. miniatura|Soldados polacos entran en Kíiv o 7-5-1920. Debido aos insuficientes efectivos, a fronte polaca de 322 km de longo era defendida por unha fina liña de cento vinte mil homes apoiados por unhas catrocentas sesenta pezas de artillaría, sen reservas estratéxicas. A fronte oriental polaca estaba debilmente establecida, protexida por artillaría inadecuada e case sen fortificacións.
Pablo Hasél
Traxectoria
É fillo do expresidente da Unió Esportiva Lleida Ignacio Rivadulla, á súa vez fillo do militar Andrés Rivadulla Buira. Debutou na escena underground do rap español coa demo Esto no es el paraíso en 2005, aínda que non sería até dous anos despois cando saerían á luz as súas dúas primeiras referencias: Miedo y Asco en Ilerda e, uns meses máis tarde, Trastorno Tripolar.
É autor dos libros "Derritiendo icebergs" en solitario e Veinte poemas de odio y dos corazones descuartizados, "Dos canallas a sueldo de la habana" e "Con la solidaridad por bandera" escritos canda o poeta astorgano Aitor Cuervo.
Guerra polaco-soviética
1920
O avance do 1.er Exército de Cabalaría de Budyonny cara a Lviv foi detido, primeiro na batalla de Brody (29 de xullo-2 de agosto), e posteriormente o 17 de agosto na batalla de Zadwórze. Movéndose a través de zonas debilmente defendidas, a cabalaría de Budyonni alcanzou a cidade de Zamość o 29 de agosto e tentou tomala na batalla de Zamość; porén, axiña se viu fronte a un incesante número de unidades polacas desviadas da exitosa contraofensiva de Varsovia. O 31 de agosto, a cabalaría de Budyonny levantou finalmente o seu sitio a Lviv e tentou acudir en axuda das forzas rusas en retirada de Varsovia. Os soviéticos foron interceptados e aniquilados pola cabalaría polaca na Batalla de Komarów preto de Zamość. Aínda que o exército de Budyonny conseguiu evitar o cerco, sufriu fortes baixas e a súa moral afundiuse. Os restos do 1.er Exército de Cabalaría de Budyonny retiráronse para Volodímir-Volinski o 6 de setembro e foron derrotados pouco despois na batalla de Hrubieszów.
Lobos de Arga
Sinopse
No ano 1910 a Marquesa dos Mariño de Arga (Galicia) recibiu unha maldición dunha xitana sentenciada a morte pola propia marquesa. Cando o seu fillo varón cumpra 10 anos converterase nun lobishome, ademais de que os veciños tamén se converterán unha vez cada 100 anos.
Goxán
O topónimo galego Goxán pode referirse a:
Guerras de independencia de Escocia
As Guerras de independencia de Escocia foron un conxunto de diversas campañas militares que enfrontaron ó Reino de Escocia co Reino de Inglaterra entre finais do século XIII e xa avanzada a segunda metade do século XIV. Ó longo de dito período e das campañas e batallas seguintes, o obxectivo de Inglaterra era a ocupación e anexión do territorio escocés, mentres que Escocia pretendía manter a súa propia independencia fronte ós ingleses.
A Primeira Guerra de Independencia de Escocia (1296-1328) iniciouse cunha invasión inglesa de Escocia, finalizando mediante a firma do Tratado de Edimburgo-Northampton en 1328. A Segunda Guerra de Independencia de Escocia (1332-1357) produciuse con motivo da invasión de Eduardo Balliol, apoiado polos ingleses, en 1332, finalizando á súa vez en 1357 coa firma do Tratado de Berwick.
Segunda Guerra de independencia: 1332-1357
En outubro dese mesmo ano de 1332, Archibald Douglas, que fora recentemente nomeado novo Gardián de Escocia, asinou unha tregua con Eduardo de Baillol, tregua que establecía nas súas cláusulas que se permitiría reunirse ó Parlamento de Escocia para que fose este quen decidise sobre o monarca do reino. Eduardo Baillol desprendeuse nese momento da maior parte das súas tropas inglesas e dirixiuse cara Annan, na costa norte do Solway Firth. Fixo públicas dúas cartas, nas cales afirmaba que coa axuda de Inglaterra reivindicaba de novo o seu reino, afirmando igualmente que Escocia sempre fora un feudo dependente de Inglaterra. Prometía igualmente a cesión de terras a Eduardo III de Inglaterra ó longo de toda a fronteira, incluíndo Berwick-on-Tweed, e prometía tamén que serviría a este durante todo o resto da súa vida.
Mentres tanto, en Escocia, a pesar da ausencia do rei David, varios Gardiáns de Escocia mantiñan viva a loita contra os ingleses. En novembro, Eduardo III de Inglaterra intentou unha nova invasión de Escocia, aínda que ó non lograr resultados concluíntes tivo que facer unha pausa para afrontar o mal tempo, en febreiro de 1335. Xunto con Eduardo Baillol, regresou unha vez máis en xullo, á fronte agora dun forte exército composto por 13.000 homes, avanzando directo cara o corazón de Escocia, primeiro cara Glasgow e logo cara Perth, onde se apousentou mentres que o seu exército pillaba, saqueaba e arrasaba tódolos campos dos arredores. Por esas datas, os escoceses seguían un plan segundo o cal intentaban evitar as batallas campais, así como intentaban evacuar na medida do posible ós habitantes das Terras Baixas Escocesas, para encamiñalos cara os montes, que se consideraban máis seguros. Algúns dos xefes escoceses, especialmente David de Strathbogie, o conde de Atholl e Roberto, sobriño de Roberto I, sometéronse a Eduardo III en Perth.
Como consecuencia destas invasións, Filipe VI de Francia comunicou que faría todo o que estivese na súa man para axudar ós escoceses, e que unha gran frota, acompañada dun numeroso exército francés, estaban dispostos e a punto para invadir non só Escocia senón a propia Inglaterra. Deste xeito, Eduardo III abortou de inmediato a súa invasión de Escocia, co que os escoceses, ó mando de Andrew Murray, capturaron e destruíron axiña as fortalezas inglesas, á vez que devastaban a campiña inglesa, converténdoa en inhabitable para os ingleses. Aínda que Eduardo III houbese intentado unha nova invasión de Escocia, temía cada vez máis un posible ataque francés, co que, cara finais do ano 1336, os escoceses recuperaran o control do seu territorio. A partir de 1338, mentres que Agnes Dunbar, condesa de Dunbar e de March, continuaba resistindo ós ingleses que a asediaban no seu castelo de Dunbar, Escocia coñeceu un período de paz, xa que Eduardo III fixera pública a súa reivindicación da coroa de Francia e mandara os seus exércitos a Flandres, co que se iniciaba de feito a Guerra dos Cen Anos.
Finalmente, o 3 de outubro de 1357, David II foi posto en liberdade, en aplicación das cláusulas do Tratado de Berwick, polo cal os escoceses debían facer o pago dun enorme rescate de 100 000 marcos pola liberación do seu monarca, suma a pagar nun período máximo de dez anos de duración. Para poder facer fronte ós pagos anuais comprometidos dunha suma tan elevada de cartos, houbo que establecer fortes impostos, pero David II perdeu as simpatías da poboación escocesa ó empregar o recadado para finalidades propias. Escocia estaba nunha situación penosa, que se complicou aínda máis porque no decenio anterior o país padecera as azoutas dunha epidemia de peste negra. A primeira anualidade acordada como pago do rescate foi aboada no tempo e na forma, a segunda foi pagada con atraso, e non houbo ningún outro pago con posterioridade ó segundo aboamento.
Achkhabad
Historia
En 1869, o exército ruso construíu unha fortaleza sobre un outeiro próximo á aldea, e a presenza militar, unida á seguridade derivada desta, atraeu a numerosos mercadores e artesáns á zona. A rexión foi anexionada en 1884 por Rusia, que decidiu desenvolver a cidade como un núcleo comercial debido á súa proximidade ao territorio de Persia, entón baixo influencia británica. Naquela época, considerábase unha cidade moderna e elegante, con moitas tendas e hoteis, e edificios de estilo europeo.
Pietro Aretino
Traxectoria
Estudou en Perugia e Roma, protexido por Agostino Chigi, rico banqueiro e patrón de Rafael, grazas ao que entrou en contacto co mundo literario da época. Aretino, na súa obra, describe con crueza e sarcasmo aos gobernantes e á curia papal, polo que sufriu desterros e castigos infamantes.
Teorema do valor medio de Cauchy
Ligazóns externas
Mean value theorem Théorème des accroissements finis
Provincia de Sevilla
A provincia de Sevilla é unha das oito provincias de Andalucía. Limita coas provincias de Málaga, de Cádiz, de Huelva, de Córdoba, e con Estremadura. A súa capital é a cidade homónima de Sevilla.
Alianza Anticomunista Argentina
Durante os dous anos seguintes, a Triple A levou a cabo múltiples atentados, incluíndo algúns contra figuras gobernamentais, xudiciais e policiais consideradas permisivas ou afíns ás organizacións armadas; a lista inclúe a Silvio Frondizi, irmán do expresidente Arturo, ao ex subxefe da Policía Julio Troxler, o defensor de presos políticos Alfredo Curutchet, o ex vicegobernador cordobés Atilio López e o sacerdote Carlos Mugica. A CONADEP probou a intervención da Triple A en 19 homicidios en 1973, 50 en 1974 e 359 en 1975; sospéitase ademais da súa participación en centenares doutros. Ademais, as ameazas de morte entregadas pola mesma levaron ao exilio a moitos outros, incluíndo científicos como Manuel Sadosky, artistas como Héctor Alterio e políticos como José Ber Gelbard. De acordo ás investigacións máis citadas respecto diso, só entre os meses de xullo, agosto e setembro de 1974 a Triplo A realizaría 220 atentados, dos que resultarían 60 vítimas mortais e 44 feridas de gravidade, ademais de 20 secuestros. A estimación global colócase na orde dos 1.500 crimes.
Afanasii Makurov
Biografía
En 1881 foi recibido polo emperador Francisco Xosé I de Austria, o que indicou o recoñecemento da xerarquía de Belaia Krynytsa polo goberno; en 1889, por iniciativa de Afanasii, foi aprobado un acordo co recoñecemento da Igrexa de Vello Rito nos territorios do Imperio.
Lista de illas de Grecia
A illa grega máis grande por superficie é Creta, que se atopa no extremo sur do Mar Exeo. A segunda illa máis grande é Eubea, que está separada do continente polo Estreito de Euripo de 60 m. de ancho, e adminístrase como parte da perifieria de Grecia Central. Despois están a terceira e cuarta illas gregas, Lesbos e Rodas, o resto das illas son as dúas terceiras partes da superficie de Rodas, ou máis pequenas.
Illas Xónicas
dereita|300px|miniatura|As illas Xónicas
Cícladas
As illas Cíclades ou Cícladas compoñense de 220 illas localizadas no mar Exeo, incluídas as Cícladas menores. O seu nome refírese ás illas ao redor (κυκλάς) da illa sagrada de Delos.
Casa de Savoia
Reino de Italia
Trala súa detención, a Consulta de Senadores do Reino de Italia, organismo creado por Humberto II en 1955 (existindo xa a República Italiana) depuxo a Vítor Manuel como Xefe da Casa de Savoia en favor do seu curmán e rival Amadeu de Aosta, alegando que Vítor Manuel casara cunha muller sen título nobiliario sen pedir permiso ao seu pai Humberto II, o derradeiro rei, aínda que isto sucedera 30 anos atrás.
Reis de Sardeña-Piemonte
Póla Savoia-Carignano, descendentes de Carlos Manuel I.
Bhaskara 1
Bhaskara 1 foi un satélite artificial da India lanzado o 7 de xuño de 1979 mediante un foguete ruso Kosmos 3M desde Kapustin Yar.
Características
Como obxectivos secundarios, Bhaskara 1 levaba a bordo experimentos relacionados con sistemas de procesamento e xestión de datos e para a recolección limitada de datos meteorolóxicos de estacións remotas, así como astronomía de raios X.
Mámoa
miniatura|Vista xeral da mámoa Chan de Castiñeiras I (tamén coñecida como mámoa do Rei), na que pode verse tanto a entrada ó dolmen coma o montículo de terra. As mámoas ou medoñas son túmulos funerarios característicos do Neolítico do noroeste da Península Ibérica.
Características
Son amoreamentos artificiais de terra e/ou pedras, habitualmente de forma circular (xa que ás veces presentan unha estrutura lixeiramente elíptica), que se presentan de forma brusca sobre o terreo que sinalan e conteñen un ou varios enterramentos.
miniatura|dereita|A Chousa Nova, reconstruída. A mámoa máis antiga datada en Galicia é A Chousa Nova I, en Silleda. Está datada hai 6350 anos, mil máis antiga que o dolmen de Dombate.
Arredor das mámoas hai lendas, como a que di que se aparece unha galiña con pitos debaixo dun dolmen na noite de san Xoán, convértense en ouro, ou que nelas hai escondidas pota que poden ter ouro ou veleno.
Beatnik
Historia
Fóra dos Estados Unidos, ambos os dous termos, "beat" e "beatnik", foron utilizados como sinónimos, sen percibir o sentido paródico do segundo.
Etimoloxía
A palabra "beatnik" foi acuñada por Herb Caen, un popular xornalista de San Francisco, para referirse aos beats ou a Xeración Beat, que estableceran o seu principal centro de reunión en North Beach. Caen, quen varios anos despois gañaría o Premio Pulitzer, inventou o termo nun artigo escrito no San Francisco Chronicle o 2 de abril de 1958, fusionando as verbas "beat" e "Sputnik". O Sputnik 1 foi o primeiro satélite artificial da humanidade que fora lanzado pola Unión Soviética seis meses antes, converténdose nun símbolo, tanto do poderío soviético como da ameaza para os EUA no marco da guerra fría, debido ao cal desatou unha vaga de temor masivo entre os estadounidenses. O vincular a Xeración Beat co Sputnik soviético tiña como obxectivo mostrala como "non americana" (non estadounidense). Nalgunhas páxinas web menciónase erroneamente que a verba derivou da fusión dos termos "beat" e "nudnik", palabra yiddish que significa "aburrido" ou "obtuso".
A diferenza entre "beat" e "beatnik"
Os termos Xeración Beat e beat corresponden ao movemento literario antimaterialista iniciado a comezos da década do 50 entre os que destacaron escritores como Jack Kerouac, John Clellon Holmes, Allen Ginsberg, Timothy Leary, Neal Cassady e William Burroughs, que a mediados dos anos 60 se diluíu como tal para influír decisivamente nos movementos contraculturais xuvenís que se desenvolveron na segunda metade da mesma, e particularmente en músicos claves, como Bob Dylan, Syd Barrett, The Fugs (grupo no que contribuíu directamente Allen Gingsberg), The Doors e The Beatles.
Mercedes-Benz HighPerformanceEngines
Antecedentes
Ilmor foi fundada polo Mario Illien e Paul Morgan en 1983, como unha compañía británica independente fabricante de motores de Fórmula Un. O nome da empresa foi tomado dos apelidos dos fundadores. Nun principio comezou a construír motores para IndyCars co diñeiro do dono do equipo de IndyCar e fabricante de chasis Roger Penske.
Historia
Ilmor converteuse no provedor de motores de McLaren en. A asociación tivo a súa primeira vitoria no Gran Premio de Australia de 1997. Mika Häkkinen logrou o campionato de pilotos en e, e o equipo gañou o campionato de construtores en. Despois de non gañar na tempada, McLaren recuperouse e gañou o campionato de pilotos en con Lewis Hamilton.
Provincia de Santa Cruz de Tenerife
Santa Cruz de Tenerife é unha provincia española situada na comunidade autónoma das Canarias, formada polas illas de La Palma, La Gomera, El Hierro e Tenerife; así como por unha serie de roques adxacentes (Salmor, Garachico, Anaga). No ano 2006 contaba con 971.647 habitantes (INE).
A capital da provincia é a cidade homónima de Santa Cruz de Tenerife, sita na illa de Tenerife.
Wallace Stevens
Traballou toda a súa vida como avogado de compañías de seguros. En 1955 obtivo o Premio Pulitzer de Literatura. Stevens é un exemplo de poeta tardío, pois a parte máis importante da súa obra apareceu despois de cumprir os 50 anos.
Jadranka Kosor
Biografía
Estudou dereito na Universidade de Zagreb. En 1972 traballou como xornalista para o diario Večernji list (Diario da tarde, en lingua croata).
Sonic Youth
Os anos 90
Para a divulgación de Goo, a banda participou dunha xira ao lado de Neil Young, que estaba promocionando o seu último disco, chamado Ragged Glory. Noutros concertos, Sonic Youth aproveitou para axudar a bandas novas do underground estadounidense, como por exemplo, os aínda descoñecidos Mudhoney, Pavement e Nirvana (que serían contratados por David Geffen no ano seguinte, por indicación de Thurston Moore).
Aínda en 1997, a banda comezou a producir un novo disco para a Geffen, que saíu a finais de ano co título A Thousand Leaves. As guitarras de Moore e Lee e as voces de Gordon continúan sendo bastante creativas e espontáneas, e xunto a iso a banda volta a crear boas melodías e arranxos máis accesibles, facendo do disco un novo éxito comercial e consolidando máis aínda o estilo de Sonic Youth de facer rock alternativo.
2000s
Con Jim O'Rourke oficialmente integrado na banda, Sonic Youth lanzou en 2002 o álbum Murray Street, que se considera a volta de Sonic Youth á sonoridade que consagrou á banda. O'Rourke, convertido no terceiro guitarrista do grupo, e Thurston Moore admitiron en entrevistas que Murray Street reflicte influencias de rock máis clásico no son do grupo. O resultado son melodías máis convencionais en comparación coas do disco anterior o que lle reportou á banda os eloxios máis entusiastas da crítica dende Dirty, de 1992. O álbum posúe algúns trazos que fan lembrar a traxedia ocorrida en Nova York o día 11 de setembro de 2001, cos atentados terroristas que derrubaron o World Trade Center. A banda tivo que suspender a gravación do álbum debido este acontecemento, ocorrido a pouca distancia do seu estudio.
Influencias
Thurston Moore e Lee Ranaldo expresaron en numerosas ocasións a súa admiración pola música de Joni Mitchell. Ademais, Mitchell sempre usou un bo número de afinacións alternativas, ao igual que fai Sonic Youth. A banda púxolle o nome a unha canción en homenaxe a ela, "Hey Joni".
Saurópsidos
Características
Algúns caracteres propios dos saurópsidos son:
Historia do taxon
Orixináronse a partir de tetrápodos primitivos no período carbonífero, diversificándose durante os períodos posteriores.
A Estrada, Sabarei, O Corgo
A Estrada é un lugar da parroquia de Sabarei, no concello lugués do Corgo na comarca de Lugo. Segundo o IGE, en 2016 tiña 14 habitantes (8 homes e 6 mulleres).
Saikai
A cidade de Saikai foi fundada pola fusión de 5 concellos de vila do distrito de Nishisonogi (de Seihi, de Ōseto, de Saikai, de Ōshima e de Sakito) no ano 2005.
O concello de Saikai limita cos concellos de Nagasaki e de Sasebo.
Oficina do Censo dos Estados Unidos de América
Historia
Desde 1790 o censo é realizado pola Oficina do Censo dos Estados Unidos (logo da Revolución Americana). Desde entón houbo 21 censos federais. O último reconto foi no 2000, e o anterior en 1990. O próximo será no 2010. Con todo a oficina do censo realiza estimacións poboacionais entre reconto e reconto, de feito, na súa páxina web presume ter un contador poboacional en tempo real.
Asociación Deportiva e Comité Olímpico Nacional de Tonga
A Asociación Deportiva e Comité Olímpico Nacional de Tonga (cuxo código do COI é TGA) é o Comité Olímpico Nacional que representa a Tonga nos Xogos Olímpicos. Foi creado no ano 1963 mais non foi recoñecido oficialmente polo COI até o ano 1984.
Anafilotoxina
As anafilotoxinas, ou anafilatoxinas , tamén chamadas péptidos do complemento, son os fragmentos peptídicos C3a, C4a e C5a, que se producen como parte da activación do sistema do complemento (que causa a lise de bacterias invasoras). Os compoñentes do complemento C3, C4 e C5 son grandes glicoproteínas que teñen importantes funcións na resposta inmune e na defensa do hóspede. Posúen unha gran variedade de actividades biolóxicas e son activadas proteoliticamente por clivaxe (corte) en sitios específicos, formando fragmentos chamados a e b. Os fragmentos a forman dominios estruturais característicos de aproximadamente 76 aminoácidos, codificados por un só exón do xene da proteína do complemento. Os compoñentes C3a, C4a e C5a son os que se denominan anafilotoxinas ou anafilatoxinas. Causan a contracción do músculo liso, liberación de histamina por parte dos mastocitos, e aumento da permeabilidade vascular. Tamén median na quimiotaxe, inflamación, e xeración de radicais do oxíxeno citotóxicos. Estas proteínas son moi hidrófilas, cunha estrutura principalmente en hélice alfa e con 3 pontes disulfuro.
Funcións
As anafilotoxinas median indirectamente nos seguintes fenómenos:
Testosterona
Adultos
miniatura|centro|600px|Rangos de referencia para análises de sangue comúns, mostrando os niveis de testosterona para un adulto masculino en azul celeste (centro-esquerda).