cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pectínidos
Locomoción
miniatura|250px|Diagrama dunha vieira nun movemento de natación en zig-zag miniatura|250px|Diagrama dunha vieira nun movemento de salto unidireccional Os pectínidos son, na súa maioría, de vida libre e activas, a diferenza da gran maioría dos bivalvos, que son case todos de movementos lentos e só nas primeiras fases da súa vida. Crese que todas as vieiras comezan posuíndo un biso que as une dalgunha forma a substratos como Zostera sp cando son moi xoves. A maioría das especies perden o biso a medida que crecen. E moi poucas permanecen unidas a un substrato duro (por exemplo, Chlamys distorta e ''Hinnites multirigosus').
Reprodución e ciclo vital
Os ovos, como quedou dito, son planctónicos. As larvas permanecen na columna de auga durante as seguientes catro a sete semanas antes de baixar ao fondo do mar, onde se adhiren aos substratos mediate o biso. Este finalmente desaparece na idade adulta, facendo a transición de case todas as especies de vieiras a nadadoras libres. O crecemiento máis rápido ocorre dentro dos primeiros anos de vida, cun aumento do 50 ao 80 % na cuncha e cuadruplicando o peso da carne, que alcanza o tamaño comercial, nas especies comestíbeis, aos catro o cinco anos de idade.
Como alimento
As vieiras sen aditivos denomínande "empaquetadas en seco", mentres que as tratadas con tripolifosfato de sodio (STPP) chámanse "empaquetadas en húmido". O STPP fai que as vieiras absorban a humidade antes do proceso de conxelación, o que aumenta o peso. O proceso de conxelación dura aproximadamente dous días.
Cuncha de Santo Agostiño
Este significado simbólico foi asumido por Joseph Ratzinger no seu escudo de armas como arcebispo de Múnic, e tamén o usou cando foi elixido papa como Bieito XVI. Mentres era candidato ao doutoramento en 1953, Ratzinger escribiu a súa disertación sobre "O pobo de Deus e a Casa de Deus na ensinanza de Agostiño", e a cuncha, polo tanto, ten unha conexión persoal co pensamento de Santo Agostiño.
Moraña
Patrimonio
miniatura|100px|dereita Entre o seu patrimonio destaca a Lapa de Gargantáns, elemento central do escudo municipal. Trátase dun menhir situado na parroquia de Gargantáns e datado no Neolítico, de 192 cm de altura e 50 de diámetro, con forma cónica e base cadrada. Na súa superficie aparecen unha vintena de cazoletas gravadas, xunto a varias marcas en forma de ángulo e dúas liñas serpenteantes. É o motivo principal do escudo do concello de Moraña.
O cataventos
O cataventos é un libro de literatura infantil escrito por María Victoria Moreno e ilustrado por Carme Peris. No ano 1989 publicouno, en tapa dura, Sotelo Blanco Edicións, como parte da colección "Libros do sol e da lúa". A obra fora distinguida co primeiro premio en contos para nenos do VIII Concurso nacional de contos infantís O Facho.
Lucretia Mott
Traxectoria
O contexto de loita pola abolición da escravitude nos Estados Unidos e a marxinación da muller en todos os aspectos da vida pública e profesional, marcou o seu pensamento, todo isto, enmarcado na comunidade cuáquera.
Tálero de María Tareixa
Cuñaxe fóra de Austria
miniatura|289x289px|esquerda|Caixas de táleros de María Tareixa transportadas en [[burro bara a súa distribución en Etiopía. Ca. 1910]] miniatura|289x289px|Tálero (tallero) de [[Humberto I cuñado en 1891 para a colonia Eritrea, concibido para competir co tálero de María Tareixa]]
O Viso, Olveira, Ribeira
O Viso é un lugar da parroquia de Olveira no concello coruñés de Ribeira, na comarca da Barbanza.
Lesbianismo
Etimoloxía
miniatura|[[Safo de Lesbos, representada nunha tea de 1904 por John William Godward. A poetisa deulle a connotación actual de lesbiana como o desexo erótico entre mulleres.]] N´A Ilíada aparece por primeira vez o termo mulleres de Lesbos e fai referencia ás féminas que mellor practicaban a felación, xa que o verbo grego lesbiázein significa "felar". De feito, na Grecia clásica a illa de Lesbos era famosa pola destreza e tendencia dos seus habitantes a realizar esta práctica. A desviación do significado deste termo debeuse ao uso que lle deron posteriormente os cristiáns e á procedencia da poetisa Safo. Con todo, o vocábulo que se empregaba na antiga Grecia para referirse ás lesbianas era tríbada, do grego tribo (frotar).
Discriminación e feminismo
A maioría das culturas antigas considerou ás lesbianas como inexistentes, a diferenza da homosexualidade masculina, considerada ata fai poucas décadas como enfermidade ademais de seres perseguidos e castigados duramente por iso. As mulleres perseguíronse por ser adúlteras e prostitutas, pero non pola súa orientación sexual. Neste aspecto poderíase considerar que as lesbianas foron marxinadas por omisión ao non se recoñecer a súa propia existencia. O auxe das últimas décadas dos sectores denominados representantes do feminismo loitaron por moito tempo polo recoñecemento do lesbianismo. Historicamente, as lesbianas estiveron involucradas na loita polos dereitos das mulleres.
Literatura
A comezos do século XX tanto en Londres como en París, nunha atmosfera e un clima intelectual e artístico resplandecente, creáronse as primeiras comunidades de mulleres poetas, escritoras e artistas. Algunhas das mulleres parisienses máis coñecidas foron: Marguerite Yourcenar (primeira muller elixida para integrar a Academia francesa), Natalie Clifford Barney, Gertrude Stein, Tamara de Lempicka, Colette e as súas amigas Natalie Clifford Barney e Liane de Pougy; algunhas das mulleres lesbianas londinienses máis coñecidas nese entón foron Virginia Woolf, Katherine Mansfield e Jeanette Winterson.
Pelayo Novo
Traxectoria
Nado en Oviedo, Pelayo comezou xogar nas categorías inferiores do equipo da súa cidade natal, o Real Oviedo. Alí subiu rapidamente ao primeiro equipo, onde xogou desde 2008 até o 2012. No seu último ano no club ovetense, marcou 7 goles en 34 partidos, nun total de 2.749 en minutos de xogo, para axudar aos asturianos a rematar na sexta posición. O 6 de xullo de 2012, asinou un contrato de tres anos co Elche CF na Segunda División. O 19 de agosto fixo o seu debut oficial ao entrar en substitución de Carles Gil nos últimos minutos, partido que gañou o seu equipo na casa por 4-2 contra a Ponferradina. O 6 de outubro do mesmo ano anotou o seu primeiro gol en liga, axudando ao seu equipo a gañar por 2-1 contra o Mirandés.
José Fernández Carballo
Traxectoria
Dono dunha imprenta, foi fundador e propietario de El Regional. Adscrito ao Partido Liberal, na facción liderada por Benigno Quiroga Ballesteros, foi concelleiro de Lugo e deputado provincial.
Hämeenlinnan jäähalli
Historia
O pavillón foi a sede do Campionato do Mundo de hóckey sobre xeo feminino de 2009, con partidos que se celebraron tanto na pista principal como nas de adestramento.
Illa Cameron
Produción comercial de petróleo
A illa caracterízase por ser o único sitio que desenvolveuse para a produción comercial de petróleo nas illas do Ártico canadense. De 1985 a 1996, o petrolero de dobre casco MVArctic transportou cru lixeiro desde "Bent Horn", no suroeste da illa, ata Montreal. Producíronse un total de 2´8 millóns de barrís ata que o campo se abandonou en 1996. O descubrimento inicial, en 1974 realizado por Panarctic Oils Ltd, reflectía a urxencia de atopar novas fontes de petróleo cru logo da crise do petróleo de 1973. O abandono en 1996 reflectiu as dificultades de explotación do recurso neste duro ambiente, aínda que a licenza de produción actual (en mans da Canada Southern Petroleum Ltd) expirou en 2010, podería prorrogarse. Tralo abandono, a limpeza final produciuse en 1999.
Decapodiformes
A superorde comprende uns 95 xéneros e 450 especies distribuídas en 31 familias. Moitas destas familias parecen formaren grupos naturais, pero a validez destes grupos aínda non se demostrou por métodos cladísticos.
Descrición
A superorde foi definida, segundo algúns autores (The Tree of Life Web Project), en 1817 polo biólogo mariño inglés William Elford Leach. Porén, outras autoridades outórganlle a descrición, no ano 1998, aos autores Young, Vecchione & Donovan (os dous primeiros, asinantes do traballo antecitado no Tree of Life).
Etimoloxías
As etimoloxías, tanto do nome actualmente válido, Decapodiformes, como dos seus sinónimos, Decembrachiata e Decabrachia, fan referencia ao número de brazos destes cefalópodos (10):
Clasificación
A clasidicación desta superorde está en discusión. De acordo con diferentes bases de datos, considéranse as seguintes ordes:
Segundo o WoRMS:
Base nitroxenada
En bioloxía, as bases nitroxenadas cada vez con máis frecuencia denomínanse tamén nucleobases.
Campus Universitario de Pontevedra
Tradicións e cultura
A finais de abril, a festa maior do campus de Pontevedra, Santa Catabirra, está dedicada á patroa da Facultade de Comunicación, Santa Catarina de Siena. Nesta festa participan miles de mozos de toda Galicia. Tamén teñen certa importancia as celebracións de San Ero, patrón da Facultade de Belas Artes.
RAG1
Debido a estes efectos, a deleción do xene de rato Rag1 utilízase en modelos de ratos de enfermidades para alterar a maduración das células T e B, e eliminar funcionalmente células T e B maduras do sistema inmunitario.
Aerodramus papuensis
Etimoloxías
O epíteto específico, papuensis, alude á rexión onde habita.
Pedro Abad
200px|thumb|Mesquita Basharat Pedro Abad é un concello español da provincia de Córdoba, en Andalucía. Atópase no Alto Guadalquivir, a 162 metros de altitude e a 35 km de Córdoba.
Aurelio Miras Portugal
Director Xeral de Turismo
Nomeado en 1997. Á fronte da administración turística levou a cabo unha política impulsada por Manuel Fraga Iribarne caracterizada por:
Emigración
Tivo que afrontar a fonda crise económica que afectou á Arxentina (corralito) e o Uruguai entre os anos 2001 e 2003, para o que deseñou un sistema de envío e entrega profesionalizada de medicamentos e alimentos, e crises humanitarias como as inundacións de Caracas e Santa Fe.
Ranger 3
Perfil da misión
Ranger 3 foi enviada cara a Lúa cunha velocidade excesiva debido a un problema de guiado do foguete lanzador. Como resultado, a nave pasou a 36.800 km da superficie lunar o 28 de xaneiro antes de entrar nunha órbita heliocéntrica. Do voo puidéronse recuperar algúns datos útiles de enxeñería.
Cuntis
Idade de bronce
No Outeiro de Vales hai círculos concéntricos e pías, aproveitando a fisionomía das laxes. Na Costa de Vales hai círculos concéntricos. No Outeiro Grande hai círculos concéntricos e un cruciforme. No Outeiro da Campá, preto do antigo campo do Barazal, case baixo unha liña de alta tensión, aparece o grupo circular máis grande do concello. Presenta varios aneis cuasicirculares, cunha pía central e tres no exterior aproveitando as vagoadas da laxe nos extremos da mesma.
Época romana
Entre as construcións sobresae a Ponte Taboada, de dous arcos, na que se conserva a orixinal de fábrica romana e unha ampliación posibelmente medieval ou moderna, baixo unha contemporánea. Até 1905 existía unha ponte de orixe romana no centro da vila, que foi demolida para construír unha máis ancha dun só arco. En canto ás vías de comunicación, había dúas principais que atravesaban o val de Cuntis, unha procedente de Caldas e outra da Terra de Moraña. No entanto, existen posíbeis restos dunha calzada no lugar de Vilar do Mato en dirección a Montillón, e outra nas inmediacións da Ponte Taboada e que confirmaría a vía de conexión Cuntis-Moraña. Ambas as dúas vías uniríanse na vila de Aqua Calidae e encamiñaríanse cara á parroquia de Arcos de Furcos.
Idade moderna
Cuntis coñécesamento dende antigo polos seus mananciais de augas mineiro-medicinais. Por iso a capital se chamaba, até antes da guerra civil, Caldas de Cuntis.
Luis Álvarez
Luis Álvarez ou Luis Alvarez pode referirse a:
Cuntis
Mananciais de auga termal
As augas dos mananciais do concello de Cuntis son sulfuro-sódicas e hipertermais, acadando até os 64 °C. O seu uso terapéutico está recomendado contra a reuma, a gota ou a psoríase. Antigamente tamén era recomendado para curar a sífilis. Algúns dos mananciais están explotados por empresas privadas, a pesar das protestas veciñais que defenden o seu carácter público. Destacan os mananciais de Fogo de Deus (ou do Foxo, ou A Burga), de uso público; o da Carreira do Conde, de uso privado; o da Rúa Real; As Eiras (Eira Vella e Eira Nova); Os Forniños (Forno Novo e Vello); a Burga do Castro e A Barreira.
O escudo do concello
O escudo oficial de Cuntis é, de azur e sobre ondas de prata, unha ponte de ouro surmontada dunha torre e dunha estrela tamén de ouro e, nos flancos, de dúas serpes do mesmo, linguadas de goles e enfrontadas. Ao timbre, a coroa real pechada. Recórdase a ponte romana que existiu no centro da vila e a case desaparecida fortaleza de Sebil. A estrela alude á vinculación destas terras cos arcebispos de Santiago.
Palencia CF
O Palencia Club de Fútbol foi un club de fútbol español da cidade de Palencia. Fundouse en 1960 e xogaba de local no estadio La Balastera. Desapareceu en 1986.
Llorenç del Penedès
Llorenç del Penedès é un concello de Cataluña, pertencente á provincia de Tarragona. Está localizado na comarca de Baix Penedès.
Sociedade Relixiosa dos Amigos
Culto
Hai congregacións dispersas por todo o mundo: Gran Bretaña conta con 27.000 cuáqueros en 500 congregacións («reunións»). Todos os amigos en Inglaterra pertencen á Reunión Anual de Bretaña e son «non programados».
Aeroporto internacional Osmani
O aeroporto internacional Osmani é o terceiro aeroporto máis grande de Bangladesh, tras os de Dacca e Chittagong. Está operado pola Autoridade de Aviación Civil de Bangladesh (CAAB) e serve á cidade de Sylhet. É usado principalmente por Biman Bangladesh Airlines, a aeroliña nacional. As aeroliñas privadas Novoair, United Airways e US-Bangla Airlines realizan voos domésticos cara Dacca.
Aligátor
Hábitat
O A. mississippiensis vive en ambientes de auga doce ou salobre, como charcas, pantanos, outras zonas húmidas, ríos, lagos e marismas. Os buratos que escavan nas zonas húmidas contribúen a incrementar a diversidade de plantas e proporcionan un hábitat para outros animais durante os períodos de seca, polo que se consideran unha especie importante para o mantemento da diversidade ecolóxica nas zonas húmidas. Máis ao oeste, en Louisiana, o consumo de vexetación polos roedores Myocastor coypus e Ondatra zibethicus está causando graves danos ás zonas húmidas costeiras. Os grandes aligátores comen moitos destes roedores, polo que axudan ao seu control.
Illa de Banks
A Illa de Banks é unha illa de 70.028 km² e 114 habitantes (2001), pertence ao arquipélago ártico canadense, nos Territorios do Noroeste, Canadá. Situada ao oeste da Illa Victoria, polo sur o golfo de Amundsen separa a illa do continente, polo norte o estreito de McClure sepáraa das illas de Prince Patrick e de Melville. O único asentamento permanente, Sachs Harbour, localízase na costa suroeste.
Eliseo Sández Figueira
Traxectoria
Naceu o 7 de maio de 1920 na localidade coruñesa de Carnota, onde o seu pai, Eliseo Sández Otero, exercía como médico. Pouco tempo despois, trasladouse con toda a súa familia á Coruña, onde realizou todos os seus estudos da infancia e mocidade. Cando ía comezar a súa carreira universitaria, estala a guerra civil e as Universidades permancen pechadas, polo que tivo que agardar ó remate da guerra para comezar os seus estudos de Medicina e Cirurxía na Universidade de Santiago.
Lingua aiton
Distribución xeográfica
Fálano todos os grupos de idade no seu territorio tradicional, 8 aldeas da ribeira dos río Dhonsiri, nos distritos de Jorhat e Karbi en Assam
Provincia de Andizhan
Clima
O clima da provincia é tipicamente continental, con diferenzas extremas entre as temperaturas invernais e as estivais.
Ácido fosfatídico
Biosíntese
A ruta metabólica principal de síntesis de novo do ácido fosfatídico iníciase co glicerol 3-fosfato, o cal provén da dihidroxiacetona fosfato, un intermediario da glicólise, que é transformada polo encima glicerol-3-fosfato deshidroxenase:
Foley
Os artistas de foley recrean os son de ambiente que o filme retrata. En ocasións os decorados ou obxectos dun filme non reaccionan acusticamente do mesmo xeito que o fan os reais e os sons de fondo empréganse para mellorar a experiencia do filme. Tamén se pode empregar foley para cubrir sons non desexados gravados durante a rodaxe, como avións ou tráfico pasando.
Ácido fosfatídico
O ácido fosfatídico como precursor biosintético
Nos mamíferos e lévedos, coñécense dúas rutas metabólicas para a síntese de novo do ácido fosfatídico, a vía do glicerol 3-fosfato e a da dihidroxiacetona fosfato. Nas bacterias, só funciona a primeira, e as mutacións que bloquean esta vía son letais, o que demostra a importancia do ácido fosfatídico na célula. Nos mamíferos e lévedos, nos que os encimas destas vías son redundantes, as mutacións nun destes encimas non son letais. Porén, hai que salientar que in vitro as diferentes aciltransferases mostran diferentes especificidades de substrato con respecto aos acil-CoAs que incorporan ácidos graxos ao ácido fosfatídico. Ademais as diferentes aciltransferases teñen tamén diferentes distribucións intracelulares, como o retículo endoplasmático, a mitocondria ou os peroxisomas, e hai diferentes concentracións locais de ácidos graxos activados. Isto suxire que as distintas aciltransferases presentes nas células de mamífero e lévedo poden ser responsables de producir distintos conxuntos de ácidos fosfatídicos.
Propiedades biofísicas do ácido fosfatídico
A ácido lisofosfatídico-aciltransferase (LPAAT) BARS-50 foi tamén implicada na evaxinación de vesículas desde o aparato de Golgi. Isto suxire que a conversión do ácido lisofosfatídico en ácido fosfatídico podería afectar á curvatura da membrana. A actividade da LPAAT fai que se duplique o número de cadeas de ácido graxo, incrementando notablemente a área da sección do lípido que está "dentro" da membrana, á vez que o grupo de cabeza da superficie non sofre cambios. Isto pode dar lugar a unha maior curvatura negativa na membrana. Os investigadores da Universidade de Utrecht examinaron o efecto sobre a curvatura da membrana do ácido lisofosfatídico comparado co do ácido fosfatídico medindo o efecto destes na temperatura de transición da fosfatidiletanolamina das bicapas lipídicas a fases non laminares utilizando 31P-NMR (resonancia magnética nuclear). A curvatura inducida por estes lípidos demostrou ser dependente non só da estrutura do ácido lisofosfatídico en relación coa do ácido fosfatídico senón tamén de propiedades dinámicas, como a hidratación dos grupos químicos de cabeza e de interaccións inter- e intramoleculares. Por exemplo, o Ca2+ pode interaccionar con dúas moléculas de ácido fosfatídico para formar un complexo neutro pero moi curvado. A neutralización das cargas das cabezas polares, que doutro modo orixinarían repulsión, e a ausencia de calquera impedimento estérico permite interaccións intermoleculares moito máis fortes entre as cadeas de ácidos graxos, orixinando microdominios ricos en ácido fosfatídico. Así, in vitro, os cambios fisiolóxicos de pH, temperatura, e concentracións de catións teñen intensos efectos sobre a curvatura da membrana inducidos polos ácidos fosfatídico e lisofosfatídico. A interconversión entre o ácido lisofosfatídico, o ácido fosfatídico e os diacilglicéridos, xunto cos cambios no pH e na concentración de catións, poden causar que a membrana se dobre e desestabilice, polo que teñen unha influencia directa na fisión de membranas simplemente debido ás súas propiedades biofísicas. Non obstatante, aínda que os ácidos fosfatídico e lisofosfatídico está claro que in vitro afectan á curvatura da membrana; non está tan claro que o fagan in vivo.
O ácido fosfatídico como lípido de sinalización
O papel da activación da fosfolipase D en numerosos contextos de sinalización celular, combinada coa comentada ausencia de función sinalizadora da colina, suxire que o ácido fosfatídico é importante na sinalización. Porén, o ácido fosfatídico é convertido rapidamente en diacilglicéridos, e os diacilglicéridos tamén se sabe que son moléculas sinalizadoras. Isto formula a cuestión de se o ácido fosfatídico ten un papel directo na sinalización ou se, polo contrario, simplemente actúa como un precursor para a produción de diacilglicéridos. Se se encontra que o ácido fosfatídico actúa soamente como un precursor dos diacilglicéridos, entón pódese facer a pregunta de por que as células terían que producir os diacilglicéridos utilizando dous encimas cando dispoñen tamén de fosfolipase C (PLC) que podería producir os diacilglicéridos nunha soa reacción.
Proteínas coñecidas que interaccionan co ácido fosfatídico
Esfingosina quinase 1, PDE4A1, Raf1, mTOR, Proteína fosfatase 1, SHP1, Spo20p, p47phox, PKCε, fosfolipase Cβ, fosfatidilinositol (4,5)-bisfosfato.
Sumatra
Xeografía
Sumatra ten unha gran variedade de especies vexetais e animais, pero perdeu case o 50% da súa selva tropical nos últimos 35 anos e moitas especies están perigo de extinción como o Tigre de Sumatra, o rinoceronte de Sumatra e o orangután de Sumatra, e algunhas plantas únicas, como a rafflesia. O desenvolvemento económico xunto coa corrupción e os cortes ilegais de árbores ameazan gravemente a súa existencia. Nin as áreas de conservación se salvaron da destrución. 200px|
Historia
Un antigo nome de Sumatra foi Swarna Dwipa, ou Illa de Ouro, aparentemente baseado no feito de que minas das terras altas de Sumatra exportaban ouro desde épocas bastante temperás.
Celestino Cabarcos
Traxectoria
Celestino Cabarcos foi o primeiro en publicar poemas en lingua galega durante a guerra civil española en Galicia xa que seguiu a publicar a sección Cóxegas que mantiña en Vallibria aínda que nun ton de exaltación do bando sublevado e denigración do republicano, estes poemas de ton bélico non foron recollidos no seu único libro publicado.
Asteraceae
Inflorescencia
miniatura|esquerda|Esquema dunha inflorescencia en capítulo O capítulo é un tipo de inflorescencia racimosa ou aberta na que o pedúnculo ensánchase na extremidade formando un disco algo groso, chamado receptáculo común ou clinanto, que pode ser plano ou cónico. Este receptáculo común áchase rodeado por unha ou máis series de brácteas. Sobre este órgano disponse as flores sésiles acompañadas ou non polos seus correspondentes brácteas. é a inflorescencia típica das Compostas e dalgúns outros xéneros como Scabiosa.
Xeitos de reprodución
miniatura|Flores tubulosas, hermafroditas, liberando o [[pole nunha composta.]] miniatura|Os grans de [[pole das compostas son espiñentos para facilitar a súa adherencia aos insectos que levan a cabo a polinización. Na imaxe amósanse os grans de pole de xirasol (Helianthus annuus).]]
Ecoloxía
Os froitos da maioría dos membros das Asteraceae son dispersados por vento, co papo funcionando como un paracaídas. O froito aplanado e moitas veces con ás axuda á dispersión por vento. O transporte externo sobre paxaros ou mamíferos é facilitado por modificacións do papo como as porcas con barbas retrorsas, crecementos do froito como ganchos ou espiñas, ou brácteas involucrais especializadas.
Subfamilias e tribos
miniatura| [[Chuquiraga oppositifolia.]] 1. Barnadesioideae (D. Don) Bremer & Jansen
8.- Pertyoideae Panero & Funk Subfamilia que comprende 5 ou 6 xéneros e unhas 70 especies incluídas nunha soa tribo (Pertyeae) e distribuídas en Asia (Afganistán cara ao sueste do continente). As flores presentan a corola profunda e desigualmente dividida, os brazos estigmátcos son curtos, pilosos a papilosos na súa cara abaxial. O número cromosómico básico é x=12 a 15. O xénero máis grande é Ainsliaea con aproximadamente 50 especies.
Sinonimia
Os seguintes nomes considéranse sinónimos de Asteraceae: Ambrosiaceae Martynov, Anthemidaceae Martynov, Artemisiaceae Martynov, Athanasiaceae Martynov, Calendulaceae Link, Coreopsidaceae Link, Eupatoriaceae Martynov, Gnaphaliaceae Rudolphi, Heleniaceae Rafinesque, Helianthaceae Dumortier, Helichrysaceae Link, Inulaceae Bessey, Madiaceae (Greene) A. Heller, Matricariaceae J. Voigt, Partheniaceae Link, Santolinaceae Martynov, Senecionaceae Spenner, Tanacetaceae Vest, Xanthiaceae Vest.
Importancia económica
Os aceites comestibles de alta calidade do xirasol e do cártamo teñen baixo contido de ácidos graxos saturados e alta concentración de ácidos graxos insaturados. Ademais, desenvolvéronse por mutaxénese outros tipos de aceites, tales como os xirasoles con alto contido de ácido oleico. Ademais, moitos ácidos graxos noveis para a industria áchanse nos aceites de moitas compostas, tales como os ácidos graxos dienólicos conxugados de Dimorphoteca, os ácidos graxos acetilénicos de Crepis e os ácidos graxos epoxi en Vernonia e Stokesia.
Finalmente, as compostas tamén inclúen unha gran cantidade de especies de malezas (cardos por exemplo) que ocasionan perdas económicas a moitos cultivos. Na seguinte táboa sintetízanse varios dos usos das compostas e se ejemplifica cada un deles. Heywood V.H., Harbourne J.B., Turner B.L. (1977). An overture to the Compositae. In: Heywood VH, Harbourne JB, Turner BL (Eds.) The Biology and Chemistry of the Compositae. Acad. Press. pp: 1-20.
Oncovirus
Introdución
Un mecanismo viral oncoxénico directo implica a inserción de xenes oncoxénicos virais adicionais na célula hóspede ou a amplificación de xenes oncoxénicos xa existentes no xenoma (protooncoxenes). A oncoxenicidade viral indirecta implica que haxa unha inflamación crónica non específica que se prolonga durante décadas de infección, como é o caso do cancro de fígado inducido polo virus da hepatite C. Estes dous mecanismos difiren na súa bioloxía e epidemioloxía: os virus tumorais directos deben ter polo menos unha copia viral en cada célula do tumor, que expresa polo menos unha proteína ou ARN que é o que causa que a célula se faga cancerosa. Como nestes tumores se expresan antíxenos de virus alleos, as persoas que están inmunosuprimidas, como as que padecen SIDA ou pacientes de transplantes, teñen un alto risco de ter estes tipos de cancros. Por outra parte, os virus tumorais indirectos crónicos, poden perderse (polo menos teoricamente) dun tumor maduro que acumulou suficientes mutacións e condicións de crecemento (hiperplasia) debido ás inflamacións crónicas das infeccións virais. Neste último caso, é controvertido pero polo menos teoricamente posible que un virus tumoral indirecto desapareza do tumor diagnosticado clinicamente. En termos prácticos, isto é algo que ocorre moi raramente ou nunca.
Historia
Os avances na investigación do cancro permitiron preparar vacinas para a prevención do cancro. A vacina contra a hepatite B é a primeira vacina que se utilizou para previr o cancro (carcinoma hepatocelular) ao previr a infección polo seu virus causante. Utilizouse tamén unha vacina contra o virus do papiloma humano, a cal protexe contra catro tipos dese virus, o cal causa un 70% dos cancros cervicais e o 90% das verrugas xenitais.
Xosé Manuel Cabada
Traxectoria
Foi director dun instituto en Medina de Rioseco (Valladolid) en 1933, e trasladouse en 1934, tamén como director e profesor de latín, a outro de Linares (Xaén), onde compartiu aulas con Carmen Sierra Domínguez. Alí morreu prematuramente por mor dunha peritonite en 1936, antes de casar coa súa noiva a farmacéutica andaluza María Luisa López Jiménez.
Centro Cultural Internacional Oscar Niemeyer
Fundación Centro Cultural Internacional Oscar Niemeyer
O 17 de outubro de 2008 é coñecida a noticia de que o dramaturgo, poeta e escritor nixeriano Wole Soyinka, Premio Nobel de Literatura en 1986, tamén se engadiu ó centro de soporte.
Galería de imaxes do Barco de Valdeorras
O Barco de Valdeorras
miniatura|500px|esquerda|Panorámica do [[río Sil no Barco de Valdeorras]]
Insua, O Castro, Begonte
Insua é un lugar da parroquia do Castro no concello lugués de Begonte na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2011 tiña 59 habitantes (32 homes e 27 mulleres).
Austin Loomer Rand
Traxectoria
En 1942 Rand foi zoólogo asistente no Museo Nacional de Ciencias Naturais do Canadá, desde 2010 rebautizado como Museo Canadense da Natureza, onde traballou co ornitólogo Percy A. Taverner e co mastozoólogo Rudolph Martin Anderson. De 1947 a 1955 foi conservador de aves no Museo Field de Historia Natural de Chicago, onde foi conservador xefe de zooloxía desde 1955 até 1970.
Rubeiras, O Val de Xestoso, Monfero
Rubeiras é un lugar da parroquia do Val de Xestoso no concello coruñés de Monfero na comarca do Eume. Tiña 21 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 11 eran homes e 10 eran mulleres.
Epífito
Por extensión, tamén se denomina epífito ao parasito vexetal que se localiza en superficies animais.
Etimoloxía
A verba "epífito" fórmase pola xunción dos termos gregos epí (sobre) e phytón, oú (vexetal), significando, polo tanto, "sobre vexetal".
Departamento de Cochabamba
200px|miniatura|Localización do departamento en Bolivia dereita|200px|miniatura|Departamentos de Bolivia
True Lies
Produción
A masión Rosecliff usouse para as escenas de tango de salón ao comezar o filme. E  o exterior do chalé suízo no que Harry Tasker se infiltra filmouse en Ocre Court, ámbalas dúas situadas en Newport. As escenas no vestíbulo do ficticio Hotel Marquis en Washington graváronse na sala de baile de cristal do Milennium Biltmore Hotel no centro dos Ánxeles.
Ordoño II
Coudel da aristocracia galega
En canto á política interior, axiña testemuña o seu recoñecemento ao santuario apostólico de Santiago de Compostela mediante importantes doazóns que fai o matrimonio Nos Hordonius rex et Gelvira regina ante a presenza de tódolos bispos do Reino de Galiza: Nausto, Recaredo, Savarico, Froarengo e Ansurio.
Palloza
Unha palloza é unha construción tradicional da serra dos Ancares de planta circular ou oval, aínda que tamén existen de planta rectangular ou de bocoi. As súas medidas poden variar moito, dependendo das necesidades da familia, van dos dez aos trinta metros de diámetro. O muro é de pedra con varias portas e fiestras ou con fachinelos sinxelos. Interiormente divídense nunha parte dedicada á vivenda e outra á corte dos animais. O teito é cónico (colmado), feito dunha escolma palla de centeo chamado colmo que illa termicamente a vivenda de condicións climáticas extremas coma a neve ou o excesivo calor estival. O colmo vai atado a unha estrutura desmontábel de vigas de madeira.
Portas
Historia
O castro do lugar de Romai Vello (parroquia de Romai) é da mesma época có anterior. Tamén ten un só recinto habitacional, rodeado de terraplén. O seu límite é pouco perceptible, desaparecendo no S-SO. Na parte norte consérvanse restos dun anaco de muralla. No recinto foron atopados restos de cerámica castrexa e ánforas romanas, así como muíños de man circulares e do tipo de "cadeira de montar".
Lugares de Portas
Para unha lista completa de todos os lugares do concello de Portas vexa: Lugares de Portas.
La Rambla, Córdoba
Tiña en 2015 unha poboación de 7.547 habitantes.
Historia
Sobre o lugar que ocupa La Rambla asentouse un poboado prehistórico no lugar chamado La Minilla, onde hai algúns anos acháronse uns vasos campaniformes con máis de 3.000 anos. Posteriormente asentaríase unha cidade romana que amurallaría a poboación e sobre esta os musulmáns fundarían Al-Ramla (que significa areal). En 1480 a tenencia do seu castelo foi outorgada a Gonzalo Fernández de Córdoba, "O Gran Capitán".
Economía
Está a verse un pulo elevado de empresas do moble, cunhas 40 industrias. Centros comerciais especializados en artigos de agasallo fan de La Rambla un gran centro comercial da comarca.
Francis Beaumont
Traxectoria
Arredor de 1605 comezou a colaborar con Jonh Fletcher, aínda que non se fixeron famosos ata 1608 coa obra Philaster. Os dous están considerados como os iniciadores da comedia de intigra inglesa.
Lingua mobumrin
O mobumrin ou aizi mobumrin é unha lingua níxer-congo do grupo kru que se fala en Costa do Marfil. Tiña arredor de 2.000 falantes en 1999.. Fálase en dúas aldeas (Abraco e Abraniamiambo) da ribeira norte da lágoa Ebrié no departamento de Jacqueville.
Juan Fontela
Traxectoria
Na temporada 1948–49 formou parte do cadro de xogadores do Deportivo da Coruña, firmando 9 partidos e debutando en Primeira División. Compartiu posición no campo con Antonio García, Enrique Ponte, "Pedrito" López Castro e Cheché Martín.
Proteína de membrana
Estruturas en 3D
As proteínas de membrana teñen superficies hidrófobas, son relativamente flexibles e exprésanse a un nivel relativamente baixo. Isto xera dificultades á hora de obter unha cantidade de proteína dabondo para poder cristalizala. Por tanto, malia a importancia funcional significativa das proteínas de membrana, é máis difícil determinar as súas estruturas de resolución atómica que as das proteínas globulares. En xaneiro de 2013 menos do 0,1% das estruturas de proteínas que se determinaran eran proteínas de membrana a pesar de que son o 20-30% do proteoma total..
Entíns
O topónimo galego Entíns pode referirse a:
Norma (matemáticas)
Definición
Dado un espazo vectorial X sobre o corpo \mathbb{K} dos números reais ou complexos, unha función é chamada de norma se, para calquera  e todo :
Guy Picciotto
Traxectoria
A carreira musical de Picciotto comezou en 1985 coa banda Rites of Spring. Como parte da escena post-hardcore de Washington, D.C., Rites of Spring incrementou a frenética violencia e a paixón visceral do hardcore punk á vez que experimentou coas súas regras compositivas. Picciotto, como letrista da banda, ademais de ser o seu vocalista e guitarrista, tamén trasladou o hardcore cara ámbitos máis persoais, sendo acreditado por iso como un dos creadores do emo.
Nos seus primeiros anos Picciotto tamén participou nos grupos One Last Wish (1986), Happy Go Licky (1987-1988), Brief Weeds (con EPs editados sobre 1991-1992) e The Black Light Panthers (un proxecto esporádico creado en 1982), estando nas dúas últimas con Brendan Canty. Tamén creou un selo discográfico chamado Peterbilt Records, que publicou vinilos en edicións limitadas de álbum de bandas como Rain, Happy Go Licky e Deadline.
Avelino Cachafeiro
Xiras e retirada
Xunto cos seus irmáns Castor e Bautista, Os Gaiteiros de Soutelo, percorreu toda Galicia, así como Buenos Aires, Montevideo, Brasil ou Barcelona. En 1928 morreu Fermín e en 1933 Bautista. A guerra civil española esfarelou o grupo, sorprendéndoos tocando en Barcelona, territorio republicano, mentres Galiza quedaba no nacional. A Cultural Obreira levounos a Madrid para dar ánimos ás tropas que alí loitaban, e cando se dirixían a Berlín para tocar nos Xogos Olímpicos, decidiron volver á casa por Lisboa. Así rematou o grupo.
A Carballa, Palmeira, Ribeira
A Carballa é un lugar da parroquia de Palmeira no concello coruñés de Ribeira, na comarca da Barbanza. Segundo o padrón municipal (INE) en 2012 tiña 29 habitantes (14 homes e 15 mulleres).
Tøger Seidenfaden
Traxectoria
Foi coñecido sobre todo pola súa tarefa ao cargo do diario Politiken, do cal foi redactor xefe dende o 1 de outubro de 1993 até o seu pasamento en 2011. Antes disto, fora redactor de asuntos estranxeiros e redactor xefe da publicación de carácter semanal Weekendavisen, así como director xeral da canle televisiva TV2. Era fillo do antigo redactor xefe do diario Information Erik Seidenfaden (1910-1990) e de Lone Knutzon (1923-1978), así como medio irmán da tamén editora Snu Seidenfaden.
Xanthocyparis vietnamensis
Características
Os conos polinírefos son ovalados, de 2,5 a 3,5 mm de lonxitude e de 2 a 2,5 mm de diámetro máximo.
Alexandra Feodorovna Romanova
Emperatriz de Rusia
miniatura|dereita|200px|Alexandra e o seu fillo [[Aleksei Nikolaevich Romanov|Alexei.]] Nicolao e Alexandra foron coroados como Emperador e Emperatriz de Rusia o 14 de maio de 1896 en Moscova.
Prisión en Tsarskoe Selo e Tobolsk
Desde Tobolsk, Alexandra foi quen de enviar unha carta á súa cuñada a gran duquesa Xenia Aleksandrovna, que estaba refuxiada en Crimea:
Katy Perry
Traxectoria
No referido á industria cinematográfica, lanzou un documental autobiográfico titulado Katy Perry: Part of Me (Katy Perry: unha parte de min) no ano 2012 e tamén participou como actriz de doblaxe de Pitufina no filme dos Pitufos do ano 2011 e na súa continuación no ano 2013.
Tirimol, Lugo
San Xoán de Tirimol é unha parroquia do concello de Lugo na comarca de Lugo, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 362 habitantes (183 homes e 179 mulleres), un menos ca en 2006.
Cabinda
De distrito a provincia
Case xunto coa formación política do Protectorado do Congo portugués, Portugal creou o distrito do Congo (actual provincia de Uíge), o 31 de maio de 1887 e; na ordenanza número 867, do 10 de xullo de 1912, defínense os límites provisionais do distrito do Congo, comezando o Protectorado do Congo portugués o proceso de absorción nel. A cidade de Cabinda foi a sede do protectorado e do distrito do Congo ata 1917, cando pasa a ser a cidade de Maquela do Zombo. O protectorado creouse como unha colonia completa no acto de transferencia da sede do distrito.
Período colonial tardío
A Igrexa católica, un alicerce do sistema, estableceu en Cabinda unha diocese e promoveu a cristianización, xa iniciada no século XIX, de case toda a poboación. Isto foi parello a unha expansión, por parte da Igrexa católica e do Estado colonial, da educación escolar, ademais da observada noutros distritos.
A situación cambiou drasticamente cando, en 1967, descubríronse importantes xacementos de petróleo nas costas de Cabinda, o que levou a Portugal a promover a súa exploración de inmediato.
Descolonización
Ao mesmo tempo, o FNLA e o MPLA desenvolveron desde a República Democrática do Congo (e o MPLA máis tarde desde o Congo-Brazavile)) operacións militares en Cabinda, principalmente nas rexións interiores, con acceso máis difícil. Estas operacións obrigaron a Portugal a reforzar considerablemente a súa presenza militar en Cabinda, logrando así conter a penetración dos dous movementos, tarefa facilitada polos frecuentes conflitos armados entre ambos. A finais da década de 1960, o FNLA practicamente cesou as operacións en Cabinda, mentres que o MPLA tivo certa presenza militar ata o final da era colonial. MPLA e FLEC competiron firmemente no campo da mobilización política.
Década de 2010
Non obstante, elementos inconformistas da FLEC acabaron realizando ataques esporádicos contra as forzas gobernamentais na selva e tamén contra instalacións de empresas radicadas no territorio. Para demostrar a normalidade, Cabinda fora elixido como un das sub-sedes da Copa de África de Nacións de fútbol, ​​organizada por Angola en 2010. A FLEC aproveitou esta oportunidade para levar a cabo un acto terrorista, atacando o autobús que realizaba o transporte da Selección de Togo, matando ao condutor e ferindo a dous xogadores. Este acto provocu fortes reaccións da comunidade internacional e dos servizos de seguridade de Angola.
Nubes de Kordylewski
Aparencia
As nubes de Kordylewski son un fenómeno moi pouco luminoso, comparable en brillo ó Gegenschein. Son moi difíciles de ver dende a Terra pero poden ser visibles en noites dun ceo excepcionalmente claro e escuro. Aparecen máis brillantes cando están en oposición ó Sol. A meirande parte das observacións foron feitas dende desertos, o mar, ou montañas. As nubes poden aparecer máis vermellas có Gegenschein, indicando que seguramente teñan diferentes tipos de partículas de po.
Coralia
Desde setembro de 2018 conta cunha versión dixital cos contidos da edición física.
Night at the Museum
Night at the Museum é un filme estadounidense dirixido e producido por Shawn Levy que foi estreado no 2006. Está baseado no libro homónimo de Milan Trenc. Foi escrito por Robert Ben Garant e Thomas Lennon de Reno 911! e The State. Está protagonizado por Ben Stiller, Carla Gugino, Dick Van Dyke, Mickey Rooney, Bill Cobbs, Jake Cherry, Ricky Gervais, Owen Wilson, Steve Coogan e Robin Williams.
Felis margarita
Felis margarita é unha especie de mamífero carnívoro da familia dos félidos, subfamilia dos felinos e tribo dos felininos, pertencente ao xénero Felis.
Descrición
A especie foi descrita en 1824 polo militar e naturalista francés Victor Loche, nun traballo publicado na ''Rev. Mag. Zool''. París. Serie 2 (10): 49.
Bioloxía
Ten un sentido do oído extremadamente bo, unha vista moi boa, pero un olfacto moderado.
Oliver Masucci
Traxectoria
Naceu en Stuttgart mais criouse en Bonn. O seu pai é italiano e a súa nai alemá. A familia tivo varios restaurantes en Bonn. Ten tres fillos.
Anticorpo
Un anticorpo típico está constituído por unidades estruturais básicas, cada unha delas con dous grandes cadeas pesadas e dúas cadeas lixeiras de menor peso molecular. A molécula de anticorpo ten forma de Y; os extremos dos brazos do Y son o fragmento Fab por onde se une ao antíxeno; o pé do Y é o fragmento Fc. As moléculas dos anticorpos poden aparecer por separado, como monómeros, ou asociarse entre si formando dímeros con dúas unidades ou pentámeros con cinco unidades. Os anticorpos son sintetizados por un tipo de leucocito denominado linfocito B ou célula B. Existen distintos tipos de anticorpo, chamados isotipos, diferenciados pola forma da cadea pesada que presenten. Coñécense cinco clases de isotipos en mamíferos que desempeñan funcións diferentes, contribuíndo a dirixir a resposta inmune axeitada para cada distinto tipo de corpo estraño que encontran, que son: IgA, IgD, IgE, IgG e IgM.
Historia
En 1890 comezou o estudo dos anticorpos cando Emil Adolf von Behring e Shibasaburo Kitasato describiron a actividade dos anticorpos contra as toxinas da difteria e o tétano. Behring e Kitasato propuxeron a teoría da inmunidade humoral, que establecía a existencia dun mediador no soro sanguíneo que podería reaccionar cun antíxeno estraño, dándolle o nome de anticorpo. A súa idea levou en 1897 a Paul Ehrlich a propoñer a teoría da cadea lateral sobre a interacción entre antíxeno e anticorpo e elaborar a hipótese de que existían receptores (descritos como "cadeas laterais") na superficie das células que se poderían unir especificamente a toxinas —nunha interacción de tipo chave e pechadura— e que esta reacción de acoplamento era a causante da produción de anticorpos.
Rexións Fab e Fc
Algunhas partes do anticorpo teñen funcións únicas. Os extremos dos brazos do "Y", por exemplo, conteñen o lugar que se une ao antíxeno e, por tanto, recoñecen elementos estraños específicos e neles acaban os extremos N-terminais das cadeas polipeptídicas lixeira e pesada. Esta rexión do anticorpo chámase fragmento de unión ao antíxeno ou rexión Fab. Está composta por un dominio constante e outro variable de cada unha das cadeas lixeira e pesada do anticorpo. O parátopo está conformado polos dominios variables das cadeas pesada e lixeira no seu extremo amino terminal. O papel que desempeña a base ou pé do "Y" consiste en modular a actividade da célula inmunitaria. Esta rexión chámase fragmento cristalizable ou Fc e está composta por dous ou tres dominios constantes de ambas as cadeas pesadas, o tipo de cadea pesada depende da clase do anticorpo. O pé termina nos extremos C-terminal das cadeas pesadas. Mediante a unión a proteínas específicas a rexión Fc asegura que cada anticorpo xera unha resposta inmune axeitada para un antíxeno dado. A rexión Fc tamén se une a varios receptores celulares como o receptor do Fc e outras moléculas do sistema inmunitario como as proteínas do complemento. Ao efectuar isto, intervén na mediación de diferentes efectos fisiolóxicos como o recoñecemento de partículas opsonizadas (uníndose a FcγR), lise celular (uníndose ao complemento) e desgranulación das células cebadas, basófilos e eosinófilos (uníndose a FcεR).
Eraserhead
Rodaxe
Os efectos especiais físicos empregados para crear o neno deformado mantivéronse en segredo. O operador que traballou nas gravacións non editadas do filme levaba os ollos tapados para evitar revelar a natureza do útil, e negouse a falar dos efectos empregados en entrevistas posteriores. O útil—ó que Nance alcumou "Spike"—tiña varias partes funcionais. O pescozo, ollos e boca podían operarse de forma independente. Lynch falou deste elemento de forma críptica en entrevistas posteriores, afirmando en ocasións que "nacera preto de alí" ou que "quizais fose algo que atoparan". John Patterson, do xornal The Guardian, especulou que este utensilio podería estar feito a partir dun coello ó que lle sacaran a pel ou a partir dun feto de cordeiro. O neno do filme considérase un precursor doutros elementos de filmes posteriores de Lynch, como por exemplo a maquillaxe de John Merrick no filme de 1980 The Elephant Man e os vermes de area do filme de 1984 Dune.
Temática
O filme foi notable tamén pola súa temática de forte carácter sexual. Abrindo cunha imaxe da concepción, pasa a amosar a Henry Spencer como un personaxe ó que lle aterroriza, pero tamén fascina, o sexo. As imaxes recorrentes de criaturas en forma de espermatozoide, incluíndo o neno, son unha presenza constante nas escenas de sexo do filme. A atracción aparente da "rapaza da porta do lado" da Muller no Radiador remata durante o seu número musical cando comeza a machucar violentamente as criaturas do esperma de Spencer mentres o mira de forma agresiva. David J. Skal no seu libro The Monster Show: A Cultural History of Horror describiu o filme como "unha representación da reprodución humana como un espectáculo de monstros desolador, unha ocupación só axeitada para os condenados". Skal tamén argumentou sobre unha caracterización diferente da Muller no Radiador, describíndoa como "desesperadamente ansiosa da aprobación dunha audiencia que non se ve". No seu libro David Lynch Decoded, Mark Allyn Stewart propuxo que a Muller no Radiador sería de feito o subconsciente de Spencer, unha manifestación da súa propia necesidade de matar ó seu fillo, que abrázao despois disto como se tentase confortalo asegurándolle que fixo o correcto.
Anticorpo
Anticorpos asimétricos
Para melloraren máis o funcionamento dos anticorpos heterodímeros, moitos científicos están pensando en producir construtos artificiais. Os anticorpos artificiais son motivos proteicos moi diversos que usan a estratexia funcional da molécula de anticorpo, pero non están limitados polas restricións estruturais do armazón e bucles dos anticorpos naturais. Poder controlar o deseño combinacional da secuencia e espazo tridimensional podería trascender o deseño natural e permitir a unión de diferentes combinacións de fármacos aos brazos da molécula.
Deuteróstomos
Nos actuais ágnatos danse algún dos trazos que identifican un moderno sistema inmunitario adaptativo, mentres que outros están ausentes. Por unha parte, existen células que xa conteñen gran parte da maquinaria molecular dos linfocitos. Isto suxire unha evolución deste tipo celular nos vertebrados máis basais, e posiblemente nun protocordado. Existen varias proteínas Ig con dominios semellantes a V, que incluso conteñen rexións V e J, aínda que están codificados nun único exón e non é reorganizable. Porén, non posúen un sistema inmunitario como o dos vertebrados, baseado nos clásicos anticorpos solubles, receptores de membrana, reorganización e empalme por RAG. En lugar disto, esta función é asumida por unha serie de proteínas ricas en repeticións de leucina, que incluso poden sufrir unha complexa recombinación, como resultado da cal se obtén unha variabilidade equiparable á dos anticorpos (1014). Isto constitúe un extraordinario exemplo de evolución paralela.
Diagnóstico de enfermidades
Na práctica existen moitos métodos inmunodiagnósticos baseados na detección de complexos antíxeno-anticorpo que se utilizan no diagnóstico de doenzas infecciosas, por exemplo ELISA, inmunofluorescencia, western blot, inmunodifusión e inmunoelectroforese.