cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lista de grupos que participaron no Festival de Ortigueira
O Festival de Ortigueira, coñecido tamén como Festival Internacional do Mundo Celta, é un festival gratuíto de música folk e celta que se celebra anualmente na vila coruñesa de Ortigueira, España. Inaugurado en 1978, non se celebrou entre 1988 e 1994 por dificultades orzamentarias, polo que a correspondente ao ano 2017 foi a edición número 33 do festival. Ao longo dos seus 39 anos de historia pasaron polos seus escenarios os grupos e intérpretes máis significativos da música celta, así como da música popular e tradicional de Galicia e do noroeste de España. . No ano 2000 estableceuse o concurso «Proxecto Runas» no que participan bandas e artistas noveis e cuxo gañador obtén un premio económico e unha praza para actuar no escenario principal da edición do seguinte ano.
1979
A segunda edición celebrouse durante os días 19, 20 e 21 de xullo de 1979. No ano da formación de Milladoiro, esta foi a primeira das moitas ocasións nas que o grupo actuou no festival. Acompañáronos outros artistas de renome como Emilio Cao e The Boys of the Lough.
1996
A edición número 12 celebrouse entre os días 13 e 21 de xullo de 1996. Xosé Manuel Budiño e Kepa Junkera foron os artistas máis destacados, nesta a súa primeira participación no festival e lograron convocar nos seus concertos entre 15 000 e 20 000 persoas. O domingo 21 de xullo tivo lugar a xornada de clausura do festival co tradicional desfile de bandas que nesta ocasión contou coa intervención da Mauchline and District Pipe Band, a Escola de gaitas de Ortigueira e as bandas de gaitas de Villaviciosa, Mañón e Manzaneda.
2001
O grupo porriñés Na Lúa, no vixésimo aniversario da súa creación, foi unha das actuacións estrela xunto coa da cantante e instrumentista Mercedes Peón, que presentou na súa actuación o seu disco Isué. Oskorri fixo o propio co seu álbum Ura e Fía na Roca estreou os temas do seu disco Contravento. Outros grupos e artistas destacados que participaron nesta edición foron Luar na Lubre, Sharon Shannon e A Bottine Souriante, que actuaron por primeira vez neste festival.
2003
A 19ª edición do Festival de Ortigueira desenvolveuse durante os días 11, 12, 13 e 25 de xullo de 2003. A súa dirección artística estivo a cargo de Francisco Rivera, tivo un orzamento de 420 000 euros e contou coas actuacións da orquestra folk viguesa SonDeSeu, dirixida por Rodrigo Romaní; o gaiteiro asturiano Hevia e a banda escocesa Wolfstone, entre outros, aos que asistiron case 100 000 persoas.
2007
No aspecto musical Rosa Cedrón presentou o seu disco Entre dous mares nun acto celebrado no Teatro da Beneficencia., mentres que as actuacións no escenario principal contaron coa presenza da banda polaca Kroke, Mercedes Peón, Kepa Junkera e Milladoiro, entre outros.
2013
A edición número 29 do Festival de Ortigueira desenvolveuse entre os días 11 e 14 de xullo. O seu orzamento foi de 300 000 euros, similar ao da edición do ano 2000 e moi lonxe das cifras previas á crise. A asistencia de público tamén foi inferior á de anteriores edicións, unhas 50 000 persoas segundo o datos da organización. Os cempés e Gwendal foron os pratos fortes deste festival, no que tamén participaron os Harmonica Creams vencedores do Runas 2012, Kan, Guidewires e Riobó, entre moitos outros.
2017
Durante o catro días do festival desenvolvéronse varias actividades paralelas, como un curso de iniciación á zanfona, un taller de danza escoesa e a presentación do libro biográfico Antón Curral. A alborada dun soño, sobre o músico e construtor de gaitas e zanfonas Antón Curral, quen impartiu tamén un curso de empalletado e afinación da gaita.
Avenida do Marqués de Figueroa, San Sadurniño, San Sadurniño
Avenida do Marqués de Figueroa é un lugar da parroquia de San Sadurniño no concello coruñés de San Sadurniño na comarca de Ferrol. Tiña 166 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 74 eran homes e 92 eran mulleres.
Tollo, Abruzzo
Do século XVI ao XX
No século XV está documentada a presenza da Orde Teutónica; a ela débese a construción da Igrexa de Santa Mariña. En 1566, a cidade talvez foi tomada polos turcos, e dalí nace a tradición da festa da Virxe do Rosario.
Dende a segunda guerra mundial ao presente
A segunda guerra mundial provocou a destrución case completa da vila. Tralo armisticio do 8 de setembro de 1943, os combates entre as tropas alemás e as forzas aliadas chegou á provincia de Chieti e destruíu violentamente tanto as poboacións de maior tamaño (Ortona) como os núcleos pequenos. Os primeiros bombardeos golpearon a Tollo na noite do 5 de decembro; logo os repetidos ataques obrigaron a desaloxar a poboación entre o 14 e o 15 de decembro dese ano. Moitos dos seus habitantes, sobre todo os varóns, foron deportados ao norte de Italia. O 4 de marzo de 1944 produciuse a primeira resposta aliada, coa ruptura da fronte alemá e a liberación definitiva que tivo lugar no verán.
COMECON
Países integrantes
]] Iugoslavia tiña categoría de membro asociado, en tanto como observadores fóronse unindo Afganistán, Angola, Etiopía, Finlandia, Laos, México, Mozambique, Nicaragua e Iemen do Sur.
Abella do mel
Coa axuda humana, a abella melífera europea vive agora en todos os continentes, excepto a Antártida. Debido á súa estendida crianza, esta especie é o polinizador máis importante para a agricultura en todo o mundo. Porén, diversas pragas e doenzas ameazan a esta abella, especialmente a chanada síndrome de despoboamento das colonias de abellas.
Primeiro levantamento serbio
150px|miniatura|Djordje Petrović, heroe do primeiro levantamento serbio contra o [[Imperio otomán .]]
Abella do mel
Distribución e hábitat
En conxunto, estas variacións tiveron como resultado a formación das 28 subespecies recoñecidas, todas as cales son fértiles cruzándose entre si. As subespecies están divididas en catro grandes ramas, baseadas no traballo de Ruttner e confirmados polas análises de ADN mitocondrial. As subespecies africanas pertencen á rama A, as subespecies do oeste de Europa á rama M, as do suroeste de Europa á rama C e as do Oriente Medio á rama O. (Ver máis abaixo).
Primeiro levantamento serbio
O levantamento
Por outra parte, Karagjorgje tivo que pactar cos terratenentes, contrarios ao establecemento dunha democracia campesiña, e entregar a un Senado a administración civil do estado embrionario, reservándose el a dirección do exército.
Tras os primeiros éxitos de Karagjorgie veu a vitoria turca de Čegra; pero a participación de Rusia no conflito permitiu aos serbios unha primeira liberación (1807). Aínda que pouco durou esta. Coa intervención rusa parecía que terminarían as hostilidades. En decembro de 1808, Karagjorgje, animado polos seus triunfos, fíxose proclamar príncipe por unha Asemblea popular (Skuptstina). Iso provocou a ruptura cos conservadores e o desgusto do tsar.
Abella do mel
Ciclo de vida dunha abella individual
A esperanza de vida das obreiras varía considerablemente ao longo do ano en rexións con invernos longos. As obreiras que nacen en primavera e verán traballan duro, e viven só unhas poucas semanas, pero as que nacen en outono permanecen dentro da colonia durante varios meses formando grupos coloniais. Como media durante o ano, aproximadamente un 1% das obreiras da colonia morren diariamente de forma natural. Excepto a raíña, todas as obreiras da colonia son substituídas aproximadamente cada catro meses.
Raíñas
A raíña fertiliza cada ovo co esperma que almacenou na espermateca a medida que os pon nas celas que teñen o tamaño apropiado para as obreiras, e delas nacen obreiras diploides, co mesmo número de cromosomas que a raíña. Os ovos que pon nas celas para machos (que son máis grandes) non están fertilizados, desenvólvense por partenoxénese dando lugar a machos haploides (coa metade dos cromosomas que as obreiras ou a raíña).
Machos ou abázcaros
Os abázcaros son os machos das colonias de abellas (non obstante, en galego abázcaro tamén é o nome que se lle dá á Vespa crabro). Como non teñen ovopositores, tampouco teñen aguillóns. Non saen a buscar comida; aliméntanse do que traen as obreiras. O súa principal función é fecundar unha nova raíña e non son importantes na defensa do niño. Moitos abázcaros aparéanse en voo cunha determinada raíña; cada un deles morre inmediatamente despois do apareamento, xa que o proceso de inseminación require un esforzo letalmente convulsivo. Son haploides (teñen un só conxunto de cromosomas non apareados), e descenden só da súa nai (a raíña) por partenoxénese. En rexións temperadas os abázcaros son xeralmente expulsados da colmea antes do inverno, polo que morren de frío e fame, xa que non buscan comida, nin se coidan por si mesmos. Investigouse sobre o papel dos machos de A. mellifera na termoregulación da colmea. Dado o seu gran tamaño (1,5x), os abázcaros poden xogar un papel significativo nesa función. Están normalmente localizados case no centro da agrupación da colmea por razóns que non están claras. Propúxose que isto é así para manter a viabilidade do esperma, que declina a temperaturas frías. Outra posible explicación é que unha localización máis central lles permite contribuír ao quentamento, xa que a temperaturas por debaixo de 25 °C a súa viabilidade para contribuír a isto declina.
Conflito raíña-obreira
En moi raros casos as obreiras subverten os mecanismos de vixilancia da colmea, poñendo ovos que só son eliminados en baixa proporción polas outras obreiras; isto denomínase síndrome anárquico. As obreiras anárquicas poden activar os seus ovarios a un alto nivel e contribuír a unha maior proporción de machos na colmea. Aínda que un incremento no número de machos fai decrecer a produtividade global da colmea, a fitness reprodutiva da nai dos machos increméntase. A síndrome anárquica é un exemplo de selección funcionando en direccións opostas a niveis de individuo e grupo para a estabilidade da colmea.
Termorregulación
miniatura|esquerda|Obreira procurando comida
Xenoma
O 28 de outubro de 2006, o Honey Bee Genome Sequencing Consortium (Consorcio para a Secuenciación do Xenoma da Abella do Mel) secuenciou completamente e analizou o xenoma de Apis mellifera. Desde 2007, a atención centrouse na síndrome de despoboamento das colonia, un declive nas poboacións desta especie en varias rexións.
Predadores
Réptiles e anfibios predadores de abellas son o sapo americano, os lagartos anolis, o sapo touro americano e a ra Rana sylvatica.
Entre os mamíferos que ás veces comen abellas ou o mel están os osos, certas musarañas, zarigüeias, mapaches, rateis e mofetas.
N-acil homoserina lactona
Mecanismo
As moléculas de sinalización que se producen nas células bacterianas son liberadas no medio exterior e son utilizadas para a percepción do quórum (quorum sensing). Chegan a outras bacterias e únense a proteínas receptoras, que causan un cambio na expresión xénica. A concentración no medio destas moléculas de sinalización, entre as cales están as AHLs, depende da densidade da poboación. Unha vez que a densidade de poboación chegou a un determinado limiar, a expresión xénica pode empezar. Isto permite ás bacterias coordinar o seu comportamento baseado no grupo. As N-AHLs producidas por diferentes bacterias difiren na lonxitude da súa cadea lateral (grupo R). A lonxitude das cadeas varía de 4 a 18 átomos de carbono e na substitución dun carbonilo no terceiro carbono. Tamén se suxeriu que as N-AHLs alteran a tensión superficial local o suficiente como para crear fluxos de Marangoni (transferencia de masa ao longo da interface entre dous fluídos debido ao gradiente de tensión superficial), que facilitan a motilidade da colonia e a congregación (swarming).
Víctor López Seoane
Legado
Como xa dixemos, outros museos e institucións galegas, nacionais e europeas expoñen entre os seus fondos diferentes materiais recollidos por Seoane: o Museo de Historia Natural de Londres posúe unha colección de 197 exemplares de réptiles e anfibios e outra de aves; o Museo Nacional de Historia Natural de Francia unha de 186 réptiles e o de Lisboa outra de 300.
No ano 2000, para celebrar o primeiro centenario do seu pasamento, a Casa das Ciencias da Coruña organizou unha magna exposición dos materiais de Seoane.
miniatura|200px|Ilustración en Neue Boidengattung und Art von den Philippinen, 1881.
Recoñecementos
A biblioteca da Facultade de Bioloxía da Universidade de Santiago leva o seu nome.
Festival Intercéltico de Lorient
O director artístico do festival é dende 2007 Lisardo Lombardía, que substituíu a Jean Pierre Pichard, creador do festival.
Transgender Victoria
Afiliacións
TGV é membro da National LGBTI Health Alliance.
Donramiro, Lalín
Historia e patrimonio
Os seus monumentos máis importantes son: o castro, o Palacete dos Crespo (coñecido como "a casa da Crespa" por ser a súa última moradora Anuncia Crespo Barros, filla do que foi alcalde de Lalín de 1903 a 1923, Antonio Crespo Pampín e neta do tamén alcalde do século XIX José Crespo Villar) e a carballeira da Crespa (que pertenceu a esta señora).
Ilona Elek
Traxectoria
Estudou piano na Academia Franz Liszt pero deixou os seus estudos para competir profesionalmente na esgrima. En 1929 foi segunda no Campionato de Hungría e quinta no Europeo. En 1933 repetiu a segunda praza nos campionatos nacionais e nos europeos foi quinta pero logrou o primeiro lugar co equipo húngaro. En 1934 e 1935 nos europeos gañou tanto en individual como por equipos. Participou con 29 anos nos Xogos Olímpicos de 1936 celebrados en Berlín gañando a medalla de ouro na proba individual de florete. Nos Xogos Olímpicos de 1948 de Londres revalidou o seu título olímpico, converténdose na primeira tiradora en conseguir dous títulos olímpicos. Nos Xogos Olímpicos de 1952 de Helsinqui, e con 45 anos, logrou a medalla de prata na mesma proba.
Taranta Peligna
miniatura|Situación do concello na provincia de Chieti Taranta Peligna é un concello italiano da provincia de Chieti, na rexión dos Abruzos. A súa poboación é de 425 habitantes (2010).
Henrique VII de Inglaterra
Nacemento: conexións familiares e dereito ao trono
Se ben Henrique era, por parte da súa nai, descendente do rei de Inglaterra, neste caso a ascendencia era ilexítima: Xoán Beaufort era fillo natural, e aínda que posteriormente declarado lexítimo durante o reinado de Ricardo II, tras o matrimonio dos seus pais, unha lei decretada por Henrique IV impedía o acceso dos Beaufort ao trono inglés.
A loita polo trono
Trala batalla de Bosworth, Henrique converteuse en rei de Inglaterra co nome de Henrique VII e acabou coas guerras das Dúas Rosas.
Amia calva
Características
Amia calva vive usualmente nas augas pouco profundas de lagos, lagoas e estanques, e constrúen os seus niños arrincando cos dentes plantas acuáticas, o cal deixa uns buratos circulares na lama, onde as femias depositan os seus ovos. Logo, o macho fecunda estes ovos, coidándoos celosamente, loitando contra calquera intruso que se aproxime a eles. Cando nacen, as crías permanecen estreitamente agrupadas, e o macho adulto prosegue o seu labor de vixilancia até que alcanzan entre sete e dez centímetros de lonxitude. En ocasións, as crías dun só niño comprenden cerca dun millar de peixiños.
As amias poden chegar a medir cerca dun metro e alcanzar un peso de seis quilogramos, pero estas son cifras de exemplares excepcionais, xa que o tamaño e o peso normais destes peixes é menor.
Xornal de Galicia
Características
O director e impulsor foi o xornalista de Brión José Luis Gómez Gómez, e a primeira subdirección ocupouna María Martínez Val. A súa sede principal estivo situada na Coruña, se ben contou orixinalmente con redaccións tamén en Vigo e Santiago de Compostela. Entre os membros da redacción orixinal atopáronse Alberto Ramos, Iago Martínez, ou sinaturas como as de Carme Adán, Rafael Cuíña ou Xesús Palmou.
Tobias Harris
Tobias John Harris, nado o 15 de xullo de 1992 en Islip, Nova York, é un xogador profesional estadounidense de baloncesto que xoga nos Philadelphia 76ers da National Basketball Association (NBA).
Juva
Heinävesi limita cos municipios de Joroinen, Mikkeli, Pieksämäki, Puumala, Rantasalmi e Sulkava, todos eles pertencentes á súa mesma rexión.
Harvey Milk
Primeiros traballos
upright|esquerda|miniatura|155px|Milk vestido para asistir á voda de seu irmán en 1954.
Inicialmente, Milk intentou separar a súa vida amorosa do seu traballo e da súa familia. Aburrido de novo e solteiro en Nova York, pensou en trasladarse a Miami e casar cunha amiga lesbiana para «gardar as aparencias, sen que ningún dos dous se interpuxese no camiño do outro». . Mais permaneceu en Nova York e seguiu tendo relacións homosexuais en segredo. En 1962 relacionouse con Craig Rodwell, dez anos máis novo que el. A pesar de que Milk andou detrás de Rodwell con paixón, despertándoo cada mañá cunha chamada e mandándolle notiñas, viuse desanimado pola participación deste na Mattachine Society de Nova York, unha organización activista gai. Rodwell foi arrestado por andar por Riis Park, acusado de incitar a disturbios e por exhibición indecente (a lei obrigaba a que os bañadores masculinos cubrisen desde por encima do embigo até por debaixo do papo da perna) e pasou tres días no cárcere. A relación rematou cando Milk se mostrou alarmado ante a tendencia de Rodwell a perturbar a policía.
«Alcalde da rúa Castro»
As tensións entre os cidadáns de máis idade da parroquia Most Holy Redeemer e a inmigración de gais cara ao distrito de Castro chegaron ao seu máximo en 1973, cando dous homosexuais intentaron abrir unha tenda de antigüidades e a Eureka Valley Merchants Association (EVMA; «Asociación de comerciantes do val de Eureka») intentou impedir que conseguisen a licenza de apertura. Milk e outros poucos donos de comercios fundaron entón a Castro Village Association («Asociación do Pobo do Castro»), con Milk como presidente. Milk repetía a miúdo o seu lema de que os gais debían mercar en tendas gais. Tamén organizou a Feira da rúa Castro en 1974 para atraer máis clientes á área. Máis de 5.000 persoas asistiron e algúns dos membros do EVMA quedaron atónitos: vendérase máis na Feira da rúa Castro que en calquera outro día.
Carreira para a asemblea estatal
A campaña estivo disputada e Milk perdeu por menos de 4.000 votos. Non obstante, Agnos ensinoulle a Milk unha valiosa lección, cando o criticou polos seus discursos de campaña dicindo que eran «un narcótico... Falas de como vas botar fóra aos folgazáns, pero, como vas arranxar as cousas, á parte de gañándome? Non deberías deixar a túa audiencia narcotizada». Como consecuencia da súa derrota e dándose conta de que o Alice nunca o apoiaría politicamente, Milk axudou a formar o San Francisco Gay Democratic Club, «para liberar a comunidade gai de gardiáns unxidos e da maquinaria política».
«Só política»
Os conservadores cristiáns animáronse pola vitoria e viron tallada nunha nova e efectiva causa política. Pola outra banda, os activistas gais estaban asombrados polo pouco apoio recibido. Produciuse unha manifestación improvisada de máis de 3.000 residentes do Castro a noite do referéndum do condado de Dade. Os homosexuais puxéronse furiosos, berrando: «Fóra dos bares e á rúa!», e eufóricos pola súa potente resposta. O San Francisco Examiner informou de que membros da multitude sacaban a outros de bares das rúas Castro e Polk, animados por berros «enxordecedores». Milk liderou esa noite os manifestantes nunha marcha de oito quilómetros pola cidade, movéndose constantemente, consciente de que se se detiñan demasiado tempo poderían darse disturbios. Declarou: «Este é o poder da comunidade gai. Anita vai crear unha forza nacional gai». Non obstante, os activistas tiveron pouco tempo para recuperarse cando o escenario se repetiu con ordenanzas retiradas en Saint Paul, Minnesota, Wichita, Kansas e Eugen, Oregón durante 1977 e principios de 1978.
En novembro de 1976, os votantes de San Francisco decidiron reorganizar as eleccións a supervisor, elixíndoos por barrio en vez de facelo mediante unha única votación para toda a cidade. Harvey Milk converteuse no candidato favorito e principal do distrito n.° 5, onde estaba a rúa Castro.
Última campaña
A campaña opositora de Anita Bryant e as moitas derrotas de dereitos dos gais en ordenanzas por todo Estados Unidos, animaron os políticos homosexuais de San Francisco. Dezasete candidatos do distrito de Castro presentáronse ao posto de supervisor; e máis da metade eran gais. The New York Times realizou unha reportaxe espectacular sobre a auténtica invasión de San Francisco por gais, estimando que a poboación homosexual da cidade oscilaba entre as 100.000 e 200.000 persoas dun total de 750.000 habitantes. Por outra parte, a Castro Village Association crecera até as 90 tendas, á vez que o banco local, antigamente a sucursal máis pequena da cidade, converteuse na máis grande e tivo que construír unha ampliación para recibir os clientes. O biógrafo de Milk, Randy Shilts, sinalou que «amplas forzas históricas» estaban impulsando a súa campaña.
Milk tiña desde había pouco tempo un novo amante, un mozo chamado Jack Lira, que se emborrachaba frecuentemente en público e que pola mesma razón tiña que ser escoltado a miúdo fóra dos eventos políticos polos axudantes de Milk. Desde a súa campaña para a Asemblea Estatal de California, Milk estivera recibindo ameazas de morte cada vez máis violentas. Preocupado porque a súa crecente popularidade o fixese parte dun asasinato, gravou nunha fita o nome de quen quería que o sucedese, agregando: «Se unha bala atravesa o meu cerebro, deixen que esa bala destrúa todas as portas de todos os armarios».
A Iniciativa Briggs
A pesar de perder varias batallas polos dereitos dos gais nos Estados Unidos durante ese ano, Milk permaneceu optimista, dicindo: «Incluso se os gais perden estas iniciativas, a xente está aínda empezando a aprender. Debido a Anita Bryant e ao condado de Dade, todo o país aprendeu sobre a homosexualidade en maior medida do que nunca antes. O primeiro paso é sempre a hostilidade e logo podes sentarte e falar sobre o tema».
Luns negro
En menos dunha hora, White chamou a súa esposa desde un restaurante próximo; reuníronse nunha igrexa e ela acompañouno a entregarse logo á policía. Moitos dos residentes deixaron flores nas escaleiras do concello. Esa noite, unha multitude reuniuse de forma espontánea na rúa Castro e dirixiuse ao concello nunha procesión de candeas. O seu número estimouse entre 25.000 e 40.000 persoas. Ao día seguinte, os corpos de Moscone e Milk foron levados á Rotonda do concello, onde se lles deu o último adeus. Seis mil persoas asistiron á misa ofrecida para o alcalde Moscone na Catedral de St. Mary. Para Milk realizáronse dúas cerimonias: unha máis íntima no templo Emmanu-El e outra máis popular na Ópera House.
Repercusións
Os asasinatos de Milk e Moscone e o xuízo de White modificou a política na cidade de San Francisco e o sistema legal de California. En 1980 San Francisco eliminou as eleccións de supervisores por distritos, temendo que unha Xunta de Supervisores dividida a tal punto era prexudicial para a cidade e que isto fose un factor nos asasinatos. Un movemento de base dos barrios tivo éxito a mediados da década de 1990 e a cidade volveu ao sistema de representación por barrios no 2000. Como resultado do xuízo de White, os votantes de California cambiaron a lei para reducir a probabilidade de absolucións de acusados que sabían o que estaba facendo, pero afirmaban que a súa capacidade estaba diminuída. A capacidade diminuída foi abolida como defensa ante unha acusación, aínda que as cortes permiten a evidencia dela para tomar decisións sobre o encarceramento, internamento nun hospital psiquiátrico ou outro tipo de castigo para un condenado. A «defensa twinkie» entrou na mitoloxía dos Estados Unidos, popularmente descrita como o caso no que un asasino escapa da xustiza por darse unha enchenta de comida lixo, simplificando a falta de saber político de White, a súa relación con George Moscone e Harvey Milk e o que o columnista do San Francisco Chronicle, Herb Caen, describiu como o pandémico «desencanto —e quedo curto— dos homosexuais» pola policía.
Política
A estudosa Karen Foss atribuíu o impacto de Milk sobre a política de San Francisco ao feito de que fora distinto a todos os demais que tiveran un cargo público na cidade. Escribiu: «Milk resultaba unha figura altamente enerxética e carismática, cun gusto polo teatro e nada que perder [...] Empregando a risa, a transcendencia, dándolle a volta aos argumentos e a súa posición de dentro/fóra da orde establecida, Milk axudou a crear un clima no que o diálogo sobre os temas era posible. Tamén promoveu os medios para integrar as voces dispares dos seus diversos electores». Milk fora un orador entusiasta desde que comezara a facer campañas en 1973 e a súa habelencia como orador mellorou despois de converterse en supervisor. O seu discurso máis famoso é o coñecido como o Hope Speech («Discurso da Esperanza»), que se converteu nun elemento básico durante a súa carreira. Comezaba coa acusación de que os homosexuais recrutan a nenos para ser gais: «O meu nome é Harvey Milk e quero recrutarvos». Unha versión do Hope Speech que deu pouco antes da súa morte foi considerado por moitos dos que o escoitaban habitualmente como o mellor e co peche máis efectivo:
Durante o último ano da súa vida, Milk recalcou a importancia de que os homosexuais debían ser máis visibles para axudar contra a discriminación e a violencia contra eles. A pesar de que Milk non lle dixera a súa nai que era homosexual antes de que ela morrese moitos anos antes, na súa gravación final, na que predicía o seu asasinato, instaba aos demais a que o fixeran:
Gas de efecto invernadoiro
Gases activos no infravermello
A maioría dos gases cuxas moléculas teñen dous átomos diferfentes (como o monóxido de carbono, CO, e todos os gass con tres átomos ou máis, como a H2O e o CO2), son activos no infravermello e actúan como gases de efecto invernadoiro. Tecnicamente, isto débese á asimetría na distribución da carga eléctrica da molécula, que permite que a vibración molecular interaccione coa radiación electromagnética.
Efecto na TOA
O cambio no balance de enerxía na TOA leva a que a enerxía térmica e o quecemento se acumulen na superficie ata que se consegue o balance de enerxía na TOA.
Tempo de vida atmosférico
O dióxido de carbono ten un tempo de vida atmosférico variable e non se pode especificar con precisión. Aínda que máis da metade do CO2 emitido é retirado da atmosfera no decurso dun século, certa fracción (un 20%) do CO2 emitido permanece na atmosfera por moitos miles ou centos de miles de anos. Cuestións similares aplícanse a outros gases de efecto invernadoiro, moitos dos cales teñen tempos de vida medios máis longos que o CO2; por exemplo, o N2O ten un tempo de vida atmosférico medio de 121 anos.
Cambios desde a Revolución Industrial
Disponse on line de moitas observacións de diversas Bases de Datos Observacionais da Química Atmosférica.
Emisións de gases de efecto invernadeiro por actividades humanas
Aínda que os CFCs son gases de efecto invernadoiro, están regulados polo Protocolo de Montreal, que se acordou debido á contribución dos CFCs á depleción do ozono máis que pola súa contribución ao quecemento global. Nótese que a depleción do ozono ten só un papel menor no quecemento por efecto invernadoiro, aínda que os dous procesos se confunden ás veces nos medios de comunicación. En 2016, os negociadores dunhas 170 nacións reuníronse no cumio do Programa Ambiental das Nacións Unidas e chegaron a un acordo legalmente vinculante para reducir progresivamente os hidrofluorocarbonos (HFCs) na Emenda Kigali do Protocolo de Montreal.
Bremen
Historia
En 1623 é construído o primeiro porto artificial alemán en Bremen-Vegesack e no ano 1646 trala Guerra dos Trinta Anos contra os suecos convértese nunha cidade reino independente. A cidade foi ocupada polas tropas napoleónicas no ano 1811 integrándose ao sistema administrativo francés como capital do departamento de Bouches-du-Weser ata o fin da ocupación francesa tres anos despois para finalmente ser recoñecido como Estado soberano, da Confederación Alemá (1871) no Congreso de Viena de 1815. O Estado de Bremen absorberá 1827 ao porto de Bremerhaven conformando así o estado actual.
Kenneth Faried
Traxectoria profesional
O 13 de xullo de 2018, Faried foi traspasado xunto a Darrell Arthur e dúas futuras eleccións do Draft ós Brooklyn Nets, a cambio de Isaiah Whitehead. O 19 de xaneiro de 2019, foi cortado polos Nets.
Río Urubamba
260px|miniatura|Val do Urubamba O Urubamba, ou Urupampa, é un río do Perú, parcialmente navegábel, e que xunto co río Apurímac forman o Ucayali, un afluente do Amazonas.
Interestatal 85
Cruces
A Interestatal 85 é atravesada principalmente pola
Vantaxe mecánica
Exemplo nunha panca
A vantaxe mecánica é:
Condado de Fulton, Xeorxia
Aeroportos
O aeroporto máis importante do condado é o Aeroporto Internacional Hartsfield-Jackson, o cal atópase parcialmente no condado (parte do aeroporto atópase no condado de Clayton. Así mesmo, o Fulton County Airport (Aeroporto do Condado de Fulton) atópase ao suroeste de Atlanta e proporciona servizos de aviación xeral.
Larouco
Edafoloxía
O pH destes solos é eminentemente acedo, oscilando entre 5 e 5,5. Nos cumes montañosos orientados cara ao oeste, o pH descende máis de 1 punto.
Gran Premio de Australia de 1991
A carreira foi gañada por Ayrton Senna, con Nigel Mansell en segunda posición, o terceiro posto de Gerhard Berger e a vitoria de Senna significaron que o equipo de McLaren alzouse co campionato de Construtores. Mansell non puido participar na posterior cerimonia do podio, tras un accidente ao final da carreira que o obrigou a recibir tratamento no hospital. Gerhard Berger, compañeiro de equipo de Senna en McLaren, terminou no terceiro posto. Debido a que se disputou menos do setenta e cinco por cento da distancia de carreira programada, só se outorgaron a metade dos puntos normais do Campionato Mundial. Esta foi tamén a última carreira de Fórmula Un para o tres veces campión do mundo Nelson Piquet. Foi a 60ª pole position para Ayrton Senna.
Carreira
Na chuvia torrencial (que estivera caendo desde a metade da carreira de apoio do Grupo A de touring car máis cedo no día), a carreira comezou sen grandes incidentes. Riccardo Patrese perdeu dous lugares ao principio e saíu detrás do Ferrari de Jean Alesi pero non houbo accidentes nas primeiras voltas. Con todo, cando a carreira continuou na volta 3 Gerhard Berger, sen ser visto polas cámaras de televisión, foise de lado a lado, o que permitiu a Nigel Mansell subir á segunda posición, pero volvendo á terceira posición. Mansell logo procedeu a pechar rapidamente a brecha con Ayrton Senna en primeiro lugar. Pero na volta 5 comezaron a ocorrer os incidentes, o que afectaría a capacidade de Mansell de superar a Senna. Isto debeuse a que os comisarios mostraban cantidade de bandeiras amarelas ao redor do circuíto extremadamente encharcado. Na volta seis, Mansell colocouse xunto a Senna na recta Brabham, pero rapidamente viu un sinal dun comisario, que se asomaba desde as barreiras, para avisar de restos sobre a pista. O Modena-Lamborghini de Nicola Larini estrelouse na recta e estaba sobre a pista. Mansell tivo que abandonar a súa liña e unirse á liña de carreira detrás de Senna, quen tamén tivo que evitar o golpeado Ferrari de Jean Alesi, que tamén se estrelou logo de Larini alén da pista.
Anne Bonny
Primeiros anos
O pai de Bonny mudouse primeiro a Londres para fuxir da familia da súa esposa, e comezou a vestir a súa filla como un neno e a chamala "Andy". Cando a dona de Cormac descubriu que acollera a súa filla ilexítima e estaba a coidala para que fose empregada e a vestila como un neno, deixou de darlle unha asignación. Cormac mudouse entón á provincia de Carolina, levando con el a súa antiga criada, nai de Bonny. O pai de Bonny abandonou o prefixo "Mc" orixinal do seu apelido para mesturarse máis facilmente cos cidadáns de Charles Town. Ao principio, a familia tivo un duro comezo no seu novo fogar, máis os coñecementos de Cormac sobre dereito e a súa habilidade para comprar e vender mercadorías axiña financiaron unha casa e posteriormente unha plantación nos arredores da cidade. A nai de Bonny morreu cando esta tiña doce anos. O seu pai tratou de establecerse como fiscal pero non lle foi ben. Finalmente, uniuse ao máis proveitoso negocio dos mercadores e acumulou unha fortuna substanciosa.
Captura e prisión
Tras seren sentenciadas, Read e Bonny pediron clemencia por estaren embarazadas. Segundo a lei común inglesa, ambas as mulleres recibiron un aprazamento da condena temporal ata que desen a luz. Read faleceu en prisión, seguramente dunha febre de parto. Anne permaneceu en prisión ata o parto e foi logo liberada.
Anatolia
Asirios e Lidios
A Anatolia pasou a ser formalmente parte do Imperio Asirio. Entre tanto, co seu debilitamento, as tribos da rexión uníronse en torno do reino de Lidia, no oeste da península (probabelmente fundado tamén por novos inmigrantes da Asia Central). Ao mesmo tempo, os gregos estableceron colonias en toda a costa oeste e sur, fundando cidades como Tarso, Antalya, Éfeso e Mileto. A Lidia mantivose como o poder dominante da rexión (resistindo á expansión neo-babilonica) ata a fin do século VII a.C., cando Persia invadiu e consquistou este reino.
Roma e Bizancio
A renovada cidade de Constantinopla, mesmo localizándose no lado europeo do estreito do Bósforo, valorizou a Anatolia polo feito de se tornar a porta de entrada de Europa para os mercadores asiáticos. A Anatolia tornarase unha das rotas terrestres favoritas, principalmente para comerciantes europeos cristáns, alén de posuir varios portos importantes ao longo da costa do Mar Negro.
Gran Premio de Australia de 1991
Post-carreira
Senna e Berger revelaron na conferencia de prensa que non comezarían a carreira se esta carreira non determinaba o Campionato de Construtores, xa que os equipos de McLaren e Williams participaron nesta carreira coa posibilidade de gañar o campionato. Cando Stewart preguntoulle se deberían comezar unha carreira se algunha vez enfrontasen ese tipo de condicións de chuvia no futuro, a resposta de Senna foi unha firme "Non, non debería comezarse a carreira", aínda que entendeu a presión sobre os comisarios e equipos para comezar. Logo agregou que os comisarios non deberían ser os únicos responsables xa que os pilotos, incluído el mesmo, elixiron subirse aos seus autos e comezar a carreira polo que son igualmente responsables.
Filgueira, Lalín
Patrimonio
No lugar do Espiño permanecen aínda os restos dunha importante fábrica de curtidos que funcionou ata ben entrado o século XX. O lugar de Espiño conta tamén cunha capela de nova construción dedicada ao culto da virxe de Fátima.
Boletín de la Sociedad S. Mauro
Boletín de la Sociedad S. Mauro foi un periódico aparecido en Negreira en 1904.
Historia de Ourense
A cidade xermánica
Os reis asturianos intentaron a restauración da cidade, en especial Afonso III, que promoveu a restauración e repoboación da cidade no século IX, con efectos non moi duradeiros.
A cidade episcopal
Aínda que o bispo Ederonio tivo un papel moi importante dentro da reconstrución, será o bispo Diego de Velasco (1100 - 1132), o verdadeiro artífice da recuperación. Velasco, aproveitando as "tiranteces" entre as fillas do rei Afonso VI, obtén, en 1122, a xurisdición da cidade, grazas a Tareixa de Portugal.
Cártamo
Propiedades
O aceite de cártamo posúe propiedades laxantes e hipolipemiantes; as poliínas exercen unha acción nematicida e coma antifúnxico; o arctiósido é aperitivo e eupéptico. Os aquenios presentan unha acción purgante. Na India utilízase, a xeito de fretas, coma analxésico.
Xornal.com
Xornal.com foi un medio de comunicación electrónico galego, que xurdiu no 1999 e desapareceu 2011.
GMFA
Principios e valores
GMFA ten 8 principios sobre os que se basea e afirma ser medido:
Simpatizantes famosos
En 2009, Joanna Lumley doou para a poxa anual realizada na Royal Vauxhall Tavern, que seguiu o moi popular día dos deportes. En 2010, Kylie Minogue doou un CD asinado de "All the Lovers" e Ben Cohen, unha camiseta asinada e unha camiseta enmarcada para a poxa. Ben tamén emitiu unha declaración de apoio e apareceu na revista FS o mesmo ano.
Petín
Historia
O sistema feudal estivo presenta a través da familia Froilaz, e posteriormente dos Castro, condes de Lemos. No século XIV, trala guerra civil entre Pedro I e o seu medio irmán Henrique, gañada por este último, Valdeorras pasa, durante uns poucos anos, a mans dun nobre que vendería esta xurisdición aos Sarmiento, condes de Ribadavia.
Guerra da independencia
A Guerra da Independencia Española tivo certa relevancia en Valdeorras. Entre o 1 e o 14 de xaneiro de 1809 as tropas inglesas mandadas por Crawford e Von Alten, seguidas polas españolas mandadas polo Marqués de la Romana, pasaran cara ao interior de Galiza fuxindo da persecución das tropas francesas. Do 15 de xaneiro ao 1 de febreiro algunhas tropas francesas mandadas polo xeneral Marchand atravesaron a comarca en persecución das do Marqués de la Romana. O groso do exército francés que invadiu Galicia seguiu o camiño francés que facían os peregrinos para chegar a Santiago de Compostela. Os valdeorreses alzáronse contra os franceses, e producíronse as primeiras accións guerrilleiras sobre convois e escuadróns franceses. Na ponte de Petín tiveron certa relevancia as mozas, que protagonizaron unha valorosa acción, xa que foron elas, as que acoitelaron aos soldados franceses coa maior bravura, durante todo un día dende as nove da mañá ata o escurecer causándolles moitas perdas. En xuño produciuse a fuxida e retirada das tropas francesas mandadas polo Xeneral Soult, saqueando e incendiando reiteradamente. As tropas francesas foron acosadas polos paisanos nos cóbados e nas revoltas do río Bibei, recuperando o botín de armas, cabalos e maletas.
Andrew Hjulsager
Andrew Hjulsager, nado o 15 de xaneiro de 1995, é un futbolista danés que xoga como centrocampista para o KV Oostende da Jupiler Pro League.
Petín
Patrimonio
A ponte da Cigarrosa, sobre o río Sil, foi construída no século XVI e reformada no XVII sobre unha ponte anterior de orixe romana, pertencente á vía XVIII ou Vía Nova do itinerario de Antonino para unir Braga con Astorga. Tende cinco arcos de luz variable, con catro piares.
Ventoselle
O topónimo Ventoselle, pode referirse a:
Fairey Swordfish
Orixes
Contribucións significativas ao desenvolvemento do T.S.R.I chegaron a través dun traballo de deseño independente de Fairey nun avión para o Servizo Aéreo da Armada de Grecia, que solicitara un substituto para os seus avións Fairey IIIF Mk.IIIB, e para as especificacións M.1/30 e S.9/30, que foran publicadas polo Ministerio do Aire británico. Fairey informou rapidamente ao Ministerio do Aire do seu traballo para os gregos, cuxo interese finalmente disminuíra, e propuxo a súa solución aos requisitos para un avión de recoñecemento e observación. En 1934 o Ministerio do Aire publicou a especificación máis avanzada S.15/33, que engadía formalmente o rol de torpedeiro. miniatura|250x250px|Traballadoras traballando na á dun Swordfish O 21 de marzo de 1933, o protoripo do T.S.R. I, o F1875, realizou o seu primeiro voo no aeródromo de Great West, en Heathrow, pilotado polo piloto de probas de Fairey Chris Staniland. O F1875 realizou varios voos, incluídos varios cun motor radial Armstrong Siddeley Tiger antes de volver a instalarlle novamente o Pegasus, para explorar a envolvente de voo e para investigar as súas características de voo. O 11 de setembro de 1933 o F1875 perdeuse durante unha serie de probas de xiro nas cales o avión non puido recuperarse; o piloto sobreviviu ao accidente. Antes disto, o prototipo mostrara un rendemento favorable, o que axudou á posterior decisión de proceder co máis avanzado prototipo T.S.R II, desenvolvido especificamente para cumprir a nova especificación S.15/33.
Javián Antón
Francisco Javier Antón Díaz, nado en Dos Hermanas (Sevilla) o 18 de setembro de 1974 e máis coñecido como Javián, é un cantante e enxeñeiro técnico industrial español que saltou á fama como concursante da primeira edición de Operación Triunfo.
Son
O rango auditivo varía entre diferentes animais: os morcegos teñen un rango moito máis amplo que o normal, mentres as ras o teñen máis curto. A continuación lístanse frecuencias típicas (en hertzs):
Magnitudes físicas do son
Como todo movemento ondulatorio, o son pode representarse mediante a Transformada de Fourier como unha suma de curvas sinusoides, tons puros, cun factor de amplitude, que se poden caracterizar polas mesmas magnitudes e unidades de medida que a calquera onda de frecuencia ben definida: Lonxitude de onda (λ), frecuencia (f) ou inversa do período (T), amplitude (relacionada co volume e a potencia acústica) e fase. Esta descomposición simplifica o estudo de sons complexos xa que permite estudar cada compoñente de frecuencia independentemente e combinar os resultados aplicando o principio de superposición, que se cumpre porque a alteración que provoca un ton non modifica significativamente as propiedades do medio.
Reverberación
A reverberación é a suma total das reflexións do son que chegan ao lugar do receptor en diferentes momentos do tempo. Auditivamente caracterízase por unha prolongación, a modo de "cola sonora", que se engade ao son orixinal. A duración e a coloración tímbrica desta cola dependen de: A distancia entre o oínte e a fonte sonora, e a natureza das superficies que reflicten o son. En situacións naturais falamos de son directo para referirnos ao son que se transmite directamente desde a fonte sonora até nós (ou até o mecanismo de captación que teñamos). Por outra banda, o son reflectido é o que percibimos despois de que haxa rebotado nas superficies que delimitan o recinto acústico, ou nos obxectos que se atopen na súa traxectoria. Evidentemente, a traxectoria do son reflectido sempre será máis longa que a do son directo, de maneira que -temporalmente- escoitamos primeiro o son directo, e uns instantes máis tarde escoitaremos as primeiras reflexións; a medida que transcorre o tempo as reflexións que nos chegan son cada vez de menor intensidade, ata que desaparecen. A nosa sensación, no entanto, non é a de escoitar sons separados, xa que o cerebro intégraos nun único precepto, sempre que as reflexións cheguen cunha separación menor duns 50 milisegundos. Isto é o que se denomina efecto Haas ou efecto de precedencia.
Propiedades
As catro calidades básicas do son son a altura, a duración, a intensidade e o timbre ou cor.
Órbita (anatomía)
Características xerais
As catro paredes son a superior, a inferior, a interna ou medial e a externa ou lateral. A superficie interna está tapizada por unha membrana fibromuscular denominada periórbita, que a nivel da canle óptica se continúa coa duramáter.
Noite de Guy Fawkes
Historia e características
As celebracións teñen nalgúns casos peculiaridades específicas. En Lewes, Sussex, a celebración mestúrase coa conmemoración da cremación de 17 mártires protestantes da localidade, ocorrida durante a persecución de María Tudor. En Scotton, localidade da que procedía Guy Fawkes, non se queimaban os bonecos, e até moi recentemente a escola católica Stonyhurst College non fixo ningunha celebración xa que entre os seus alumnos contáronse tres dos conspiradores do 1605. En Ottery St Mary, Devon, paséanse polas rúas barrís de brea ardendo. En Irlanda do Norte, a celebración de fogos artificiais e fogueiras asóciase máis coa noite do 31 de outubro, a noite de bruxas (Halloween).
Club Balonmano Cantabria
O Club Balonmano Cantabria (1975-2008) foi un equipo de balonmán da cidade de Santander (Cantabria). Foi fundado en 1975 co nome de Grupo Deportivo Teka Santander, herdeiro do club La Salle Authi de Los Corrales de Buelna. Foi un dos clubs máis laureados de España e de Europa. Debido a problemas económicos, mudou a súa denominación en 1995, baixo o patrocinio de Caja Cantabria, que abandonou o seu patrocinio en 1999, adoptando o club o nome de Club Balonmano Cantabria e volvendo a Teka, denominándose o equipo Teka Cantabria ata a súa desaparición no ano 2008, tras un breve período no que foi propiedade do Racing de Santander.
Maxi Rolón
Traxectoria
Faleceu xunto co seu irmán, o tamén futbolista Ariel Rolón, o 14 de maio de 2022 debido ás feridas provocadas nun accidente de tráfico preto da localidade de Casilda, Santa Fe.
Club Balonmano Cantabria
A nivel nacional participou na Liga ASOBAL dende a súa fundación en 1990 pola Asociación de Clubs Españoles de Balonmano (ASOBAL) ata a súa desaparición. A Liga ASOBAL foi a herdeira da antiga liga española de balonmán que, entre 1958 e 1990, e coa denominación de División de Honra, organizou a Federación Española de Balonmano. En total, o club participou en 18 ocasións na máxima categoría, gañando o título en dúas ocasións (1992-93 e 1993-94). Ademais adxudicouse outros títulos nacionais como a Copa do Rei e a Supercopa de España, ambas en dúas ocasións, ou a Copa ASOBAL, que gañou catro veces. A nivel internacional conquistou nunha ocasión a máxima competición europea de balonmán entre clubs, a Copa de Europa, así como o Campionato Mundial de Clubs, a Recopa de Europa en dúas ocasións, ou a Copa EHF.
Primeiros anos na elite
Na súa primeira participación na División de Honra (1983-84) finalizou como noveno clasificado con 21 puntos e mantivo a categoría na última xornada, na que gañou ao CD Cajamadrid por 31-25. Nesa tempada destacou Senad Fetahajić, que fora fichado xunto a Gordan Žigić, Estrella, Postigo, Francés, Domínguez e Eslava.
Época dourada
Na tempada seguinte o club fichou a Emilio Alonso como adestrador e a Eduard Medvedev, Javier Reino e Luisón García como xogadores. Na Supercopa de España o equipo caeu eliminado nas semifinais polo Barcelona, 20-11. Con todo, gañaron o título da Copa ASOBAL por segunda vez consecutiva, desta volta celebrada en Santander. O equipo dirixido por Emilio Alonso derrotou ao Barcelona en semifinais por 19 goles a 18 logo dunha prórroga, e na final a Elgorriaga por 26-25. Na liga pasou a primeira fase e clasificouse para a segunda, que daba acceso ao título, e na que finalizou na quinta posición por detrás de Barcelona, Granollers, Atlético de Madrid e Alzira Avidesa. Na Copa do Rei o Teka clasificouse para as semifinais logo de superar a Elgorriaga 23-12, mais viuse sorprendido polo Avidesa, ante o que caeu derrotado por 20-16. Na competición europea, a Copa de Europa, enfrontouse na primeira rolda ao Académico de Braga, contra o que perdeu por 20-15 na ida e ao que gañou por 27-17 na volta. Nos oitavos de final eliminaron ao Eti Biscuits logo de perder en Turquía por 30-28 e gañar en Santander 32-17. Nos cuartos de final enfrontáronse ao Elektromos de Budapest, ao que venceron por 24-28 e 30-18. A semifinal enfrontounos ao campión da tempada pasada, o Barcelona, ante o que empataron en Santander e ao que derrotaron en Barcelona por 23-24. Con todo, na final caeron fronte ao RK Zagreb (22-20 en Graz e 18-28 en Santander).
Actinistios
Esta páxina trata da subclase dos actinistios ou celacantomorfos (os peixes con forma de celacanto); para o celacanto propiamente dito, véxase Latimeria chalumnae.
Henry Thomas Colebrooke
Traxectoria
No seu labor como botánico deixou descricións de plantas da India, que aparecen baixo a abreviatura Colebr.
A Rúa
Xeografía
Ten un clima suboceánico con trazos continentais e mediterráneos, con escasas choivas.