cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Annapolis, Maryland
Historia
Fundada polos puritanos en 1649 co nome de Providence, posteriormente déuselle o nome de Anne Arundel en honra da dona de Lord Baltimore. En 1708 sir Francis Nicholson moveu a capital da colonia aquí e cambioulle o nome en honra da raína Ana. En 1783 Annapolis converteuse temporalmente na capital dos Estados Unidos despois da sinatura do Tratado de París.
Xoán Manuel Pintos
Traxectoria
Xoán Manuel naceu no seo dunha familia de clase media burguesa. Os seus pais eran Basilio Pintos García, funcionario de aduanas, e Ramona Villar Rodríguez, ambos naturais de Pontevedra. Foi o terceiro de cinco irmáns (dúas mulleres e tres homes). Trasladáronse a Ferrol en 1817, onde a nai e o irmán máis vello finaron sendo Xoán Manuel aínda un cativo. Volveron a Pontevedra e de novo a Ferrol. Viviu logo na Coruña (1822-25) onde estudou Humanidades no Convento de San Domingos e, máis tarde, na Universidade de Santiago de Compostela, formouse en filosofía (1825), que completou coa aprendizaxe de música e violín, e Dereito (de 1829 a 1835).
Obra poética dispersa
miniatura|Placa no barrio natal.
Najaf
Historia
A área de Najaf estaba preto da cidade sasánida de Suristán, tradicionalmente considérase o 791 o ano da súa fundación polo califa abásida Harun al-Rashid.
Baixo a soberanía do Imperio Otomán, Najaf sufriu abondosas dificultades como resultado das expedicións de saqueo das tribos árabes do deserto e pola diminución da subministración de auga. A comezos do século XVI a cidade estaba case deshabitada. En 1803 resolvéronse os problemas da auga coa construción da canle de Hindiyya, a poboación rapidamente pasou de 30.000 a 60.000 habitantes. Mesmo así, Najaf perdeu a súa primacía relixiosa en favor de Qom no século XIX e non a volvería recuperar ata o século XX.
Lúas de Galileo
miniatura|250px|dereita|Os catro satélites galileanos, nunha composición comparando os seus tamaños co de Xúpiter. En orde descendente son Ío, Europa, Ganímedes e Calisto.
Karachi
Historia
A rexión estivo habitada durante milenios. Os datos históricos semellan mostrar que dende os tempos de Alexandre Magno xa se coñecía o extremo occidental do delta do Indo coma bo porto natural. E xa na área de terra firme libre de marismas e mareas asentáronse pescadores, unha das cales, Mai Kolachee segundo a lenda, deu orixe á aldea que con diferentes denominacións derivadas do seu nome ao longo dos séculos, terminaría por nomear a cidade actual.
Karachi británica
Karachi estruturábase ao longo de dous eixos: Bundar, que do leste ao oeste unía ó Mole coa cidade británica bordeando a vella cidade nativa, e Elphinstone, avenida norte-sur da nova cidade.
Demografía
Karachi é a cidade máis diversa de Paquistán, tanto a nivel lingüístico, étnico como relixioso. É un crisol de culturas e acolle diferentes grupos etnolingüísticos do país, así como tamén inmigrantes doutras partes de Asia. No censo de poboación do ano 2017 indicábase que Karachi tiña 14 910 352 habitantes, cun crecemento anual dun 2,49% dende o censo de 1998, no que se contabilizaron arredor de 9,8 millóns de persoas.
1774
Outros
Historia ano a ano
O Gran Gatsby
O Gran Gatsby é unha novela en lingua inglesa escrita polo estadounidense F. Scott Fitzgerald, publicada por vez primeira en 1925 co título orixinal de The Great Gatsby. A trama desenvólvese en Nova York e Long Island na década de 1920. O libro foi descrito como o reflexo da era do jazz na literatura estadounidense. Foi traducido ao galego por Laura Rodríguez Gómez, e publicado en 2002 por Ir Indo Edicións.
ASM-135 ASAT
Desenvolvemento
En 1979 a USAF asinou un contrato con LTV Aerospac para comezar co traballo sobre o mísil. O deseño de LTV contemplaba un mísil multietapa cunha cabeza buscadora de infravermellos e enerxía cinética.
Gerardo Castro Montoya
Traxectoria
Tipógrafo que chegou a Lugo a finais do século XIX para facerse cargo da Imprenta Católica. Foi director de El Heraldo (1892-1893) e en 1894 mercoulle a Manuel Soto Freire a imprenta de El Lucense e pasou a ser o novo director do periódico; dirixiu despois La Razón (1912-1914). Imprimiu O Gaiteiro de Lugo e obras de Ramón Salgado Toimil e Miguel García Teijeiro.
Julio Jones
Traxectoria
Tras acabar o seu periplo universitsario, Jones foi seleccionado polos Atlanta Falcons no sexto posto da primeira rolda do Draft da NFL de 2011. Os Falcons trocaron cinco eleccións de draft (27, 59 e 124 de 2011, e primeira e cuarta rolda de 2012) aos Cleveland Browns a cambio desta sexta elección. Unha vez en Atlanta escolleu o dorsal número 11 posto que foi o ano en que fue elixido. O 29 de agosto de 2015, Jones renovou cinco anos máis o seu contrato cos Falcons por un valor de 71,5 millóns de dólares, 47 millóns garantidos. Na cuarta xornada da temporada 2016, Matt Ryan, quarterback dos Falcons, lanzou 503 iardas de pase conseguindo catro touchdowns, dos cales Jones capturou 12 para 300 iardas e un touchdown, conseguindo a vitoria por 48-33 fronte os Carolina Panthers. Ryan e Jones convertéronse así no primeiro dúo de quarterback-receptor da historia de la NFL en conseguir 500 iardas de pase e 300 de recepción nun mesmo partido.
Río Mississippi
Réxime hidrolóxico e caudal
Por conseguinte, o caudal do Mississippi caracterízase por grandes variacións en función do lugar e a tempada; xeralmente oscila entre 8.000 m³/s e 50.000 m³/s Na desembocadura o caudal medio é de 18.000 m³/s,  que é moito para un río situado na zona tépeda: o Mississippi ocupa a sexta posición mundial polo seu caudal. Pero durante o período de crecidas, o caudal pode subir facilmente ata os 70.000 m³/s, alcanzando os 300.000 m³/s rexistrados durante a crecida de 1927. O río Ohio contribúe con máis da metade do caudal total do Mississippi (8.000 m³/s). Mencionar finalmente que o caudal medio interanual do Mississippi, referido á extensión da súa conca hidrográfica, é de 5,9 litros por segundo e por km².
Nacemento
O sector do Mississippi situado río arriba de Minneapolis, en Minnesota, está próximo ao nacemento do río. O río nace no norte do lago Itasca a uns 450 msnm de altitude. O clima desta rexión é de tipo continental e está influenciado polas masas de aire polar no inverno, o que leva que a miúdo o Mississippi estea xeado nesa época do ano. No seu nacemento, o Mississippi é só un pequeno río de augas claras; pero a medida que se afasta, o río crece, cárgase de aluvións e partículas orgánicas e vólvese pardo avermellado, e perde progresivamente o seu carácter natural e salvaxe.
Esta primeira parte do río descende o maior desnivel do seu curso. Atravesa zonas pantanosas, lagos e rápidos poboados de numerosas especies de peixes, aves e mamíferos. A vexetación deste sector inclúe piñeiros, ameneiros, arroz silvestre e colonias de aneas. Entre as cidades de Aitkin e Brainerd, en Minnesota, o río atravesa unha rexión de outeiros, de relevos morénicos cubertos de bosques, de planicies de orixe glaciar e de sectores dunares e pantanosos. Antes da explotación humana, os bosques de coníferas cubrían esta rexión.
Comunidades ao longo do río
<div style="">
Sector terciario e navegación comercial
Varios portos fluviais desenvolvéronse sobre os lugares de confluencia ou nos puntos de rotura de carga entre diferentes modos de transporte. Os máis modestos dispón só duns muros que actúan de peiraos. Os grandes complexos industriais portuarios atópanse nas cidades importantes. As principais terminais fluviais e marítimas atópanse en Nova Orleáns e Baton Rouge. Estes portos exportan principalmente cereais. As terras dentro do Mississippi representan 23.000 km de rede navegable que comunican 800 empresas. 100.000 gabarras pasan polo porto de Nova Orleáns cada ano. Certos convois de gabarras poden alcanzar as 15.000 toneladas. O 60% dos cereais exportado polos Estados Unidos son transportados sobre o Mississippi cara aos portos de Nova Orleáns e de Luisiana do Sur: o tráfico total destes dous portos é respectivamente de 49 e de 98 millóns de toneladas en 2000.
Resultados de Red Bull Racing na Fórmula 1
Estes son os resultados de carreiras de Grand Prix para Rede Bull Racing.
Emilio Canda Adán
Vida persoal
Casou en Ribadavia con Sofía Pérez en 1898 e foi pai de Emilio e Mario Canda Pérez.
Xalisco
Xalisco  é un dos 31 estados de México. Limita ó norte cos estados de Nayarit, Zacatecas e Aguascalientes, ó leste con Aguascalientes, Zacatecas, San Luis Potosí, Guanajuato e Michoacán, ó sur con Michoacán, Colima e o Océano Pacífico e Nayarit. A súa área é de 78.588 km², e a súa poboación era de 7.844.830 habitantes en 2050. A capital do estado é a cidade de Guadalaxara, que tamén é a súa cidade máis habitada. En certas partes da capital o nivel de vida é comparábel ao de países como España e Italia, pero tamén ten desigualdades sociais e pobreza nos barrios periféricos. A súa zona metropolitana está formada polos municipios de Zapopan, Juanacatlan, El Salto, Tlaquepaque, Tonalá, Tlajomulco de Zúñiga e Ixtlahuacán del Río.
Mapamundis antigos
O mapamundi do Beato de Liébana (1050)
Mantivo correspondencia con Alcuino de York e tomou partido na controversia adopcionista, criticando as opinións de Félix de Urgell e Elipando de Toledo.
Xalisco
Historia
Durante a época colonial formou parte da rexión administrativa e política da Nova Galicia. Ao conquistar México a súa independencia de España, cambiouse o seu nome polo de Estado libre y soberano de Jalisco. En 1867 o Presidente Benito Juárez separou o territorio de Nayar. Anos despois este territorio constituíuse como o estado de Nayarit.
Mapamundis antigos
O mapamundi Kangnido (1402) (Mapa ou Carta Kangnido)
miniatura|150px|esquerda|A Carta Kangnido ([[1402).]] A carta Kangnido ("Mapa histórico de países e cidades") realizouse en Corea con material chinés no ano 1402 por Gim Sa-hyeong (김사형:金士衡), Li Mu (이무:李茂) e Li Hoi (이회). Describe a totalidade do Vello Mundo, desde Europa e África ao Oeste, a Corea e o [[Xapón ao Leste, cunha China de tamaño desproporcionado no centro. Realizouse nunha época anterior ás primeiras viaxes de exploracións europeas e ata ás famosas viaxes do almirante chinés Zheng Hei, o cal deixa entrever un profundo coñecemento xeográfico e campañas de exploración desde datas moi temperás.
María Antonina Sanjurjo Aranaz
Formación académica e carreira profesional
Grazas á súa vinculación coa Residencia de Señoritas, que mantivo unha estreita relación con universidades americanas, o curso 1934-1935 María Antonina recibiu unha bolsa de estudos para o Smith College de Northampton (Massachusetts, Estados Unidos), pensionada pola Junta para Ampliación de Estudios e Investigaciones Científicas.
Xogos Panamericanos
Nos Xogos Panamericanos dispútanse deportes incluídos no Programa Olímpico e outros non disputados en Olimpíadas. Acontecen cada catro anos e, tradicionalmente, seguen unha rotación entre as tres rexións do continente: América do Sur, Central e do Norte. A primeira edición foi realizada en Buenos Aires, capital da Arxentina, en 1951.
María Antonina Sanjurjo Aranaz
O Atlántida Hockey Club
En 1933 Antonina foi nomeada tesoureira da xunta directiva da acabada de crear Federación de Hóckey de Galicia e nas seguintes eleccións foi nomeada Presidenta de Honra polo seu labor de "incansable propagandista do deporte do stick", como recolle a prensa da época (El Pueblo Gallego, 25 de novembro de 1933)
Upupidae
Xénero e especies
Ademais, coñécese unha especie de upúpido xigante, Upupa antaios, que vivía na Illa Santa Elena e extinguiuse hai moito tempo.
María Antonina Sanjurjo Aranaz
O Atlántida Hockey Club
Dous días despois da súa morte, El Pueblo Gallego publicou unha nota necrolóxica onde sinalaba "(...) o deporte galego tiña en María Antonina un firme paladín. Ela foi a iniciadora do hóckey en Galicia, que soubo conducir ata as máis altas esferas"
2014
2014 é un ano común empezado en mércores segundo o calendario gregoriano.
Roadster
A historia do deseño
As carrozarías roadster foron ofrecidas nos automóbiles de todos os tamaños e clases, dos coches de gran consumo, como o Ford Modelo T e o Austin 7 aos coches moi caros, como o Cadillac V-16, o Duesenberg Modelo J e ata o Bugatti Royale. Son moi populares entre os coleccionistas, a miúdo cun valor superior a outros estilos abertos.
Castrallón
O topónimo galego Castrallón pode referirse
Yersinia pestis
Patoxenia e inmunidade
Nos ciclos urbanos e forestais (selváicos) de Y. pestis, a maioría das transmisións ocorren entre os roedores e as pulgas. No ciclo selvático, son roedores salvaxes, pero, no ciclo urbano, os roedores son domésticos (viven nas casas). Ademais de polas pulgas, os animais infectados poden transmitir a infección aos humanos a través de contactos co tecido epitelial. Os humanos tamén poden transmitirse entre eles a bacteia por medio de espirros, toses, ou contacto directo co tecido infectado.
En humanos e outros hóspedes susceptibles
Yersinia pestis prolifera no interior dos ganglios linfáticos, onde pode evitar a súa destrución por células inmunitarias como os macrófagos. A capacidade de Y. pestis de inhibir a fagocitose permítelle crecer nos ganglios linfáticos e causar linfadenopatías. YopH é unha proteína tirosina fosfatase que contribúe a esa capacidade de Y. pestis de evadirse da acción das células inmunitarias. Nos macrófagos, YopH desfosforila a p130Cas, Fyb (proteína de unión a Fyn) SKAP-HOM e Pyk, unha tirosina quinase homóloga de FAK. YopH tamén se une á subunidade p85 da fosfoinosítido 3-quinase, a Gab1, ás proteínas adaptadoras Gab2, e ao factor de intercambio do nucleótido guanina Vav.
Síntomas e progresión da enfermidade
A peste pneumónica pode producirse por inhalación de aerosois coa bacteria (primaria) ou esta pode chegar aos pulmóns desde o sangue (secundaria). Como a bacteria se transporta polo sangue, poden verse afectados varios órganos, como o bazo e o cerebro. A infección difusa pode causar unha cascada inmunolóxica que dea lugar a unha coagulación intravascular diseminada, que á súa vez produce hemorraxias e necrose na pel e tecidos. Unha infección diseminada dese tipo incrementa a mortalidade ao 22%. A pneumonía progresa en de 2 a 4 días e se non se iniciou un tratamento temperán os pacientes poden morrer en só 36 horas.
Códigos ICD-9 da OMS para as enfermidades causadas por Y. pestis:
Thomas Percy
Traxectoria
Loitou contra o inimigo tradicional de Inglaterra, Francia na Guerra dos Cen Anos, e serviu en varios postos ingleses importantes que rexen en Francia, tendo cargos como embaixador, senescal e Almirante. Polo seu labor á coroa foi nomeado conde de Worcester en 1397 polo rei Ricardo II de Inglaterra.
Kapi
miniatura|right | Kapi Jip Kapi (Automóviles y Autoscooter Kapi) foi un fabricante de automóbiles español con sede en Barcelona a partir de 1950 ata 1955.
Historia de Tianjin
Orixes
Non será ata 1404 cando o emperador Yongle da dinastía Ming lle dará o pulo definitivo ao mandar construír un forte (gornición de ata 5600 soldados) no lugar que lle servira de vao do río na súa marcha cara a Pequín. Tamén arrodéase dunha muralla rectangular duns cinco quilómetros con catro portas.
Throbbing Gristle
Fundada en 1975, a banda é considerada unha das creadoras, xunto coa súa contemporánea Cabaret Voltaire, da música industrial. Throbbing Gristle separouse no ano 1981, pero os seus membros pasaron a participar en numerosos proxectos distintos. Reformaríase en 2004 e volvería a desfacerse en 2010 tras a morte de Peter Christopherson.
Somosierra
250px|miniatura|Igrexa de Nuestra Señora de las Nieves Somosierra é un concello da Comunidade de Madrid, en España. Atópase 83 km ao norte de Madrid, xunto ao porto de montaña do mesmo nome. É o concello máis setentrional e o situado a máis altitude da Comunidade de Madrid.
Rexión de Biobío
División administrativa da Rexión
Para fins de administración local, as provincias subdivídense en 33 comunas.
Grandes Voltas
Gañadores das tres clasificacións nunha Gran Volta
Só tres ciclistas lograron vencer o mesmo ano a clasificación xeral, a da regularidade e a da montaña dunha Gran Volta:
Máximos gañadores de Grandes Voltas
Os corredores que gañaron máis dunha gran volta ó largo da súa carreira deportiva. * A edición de 1912 do Giro de Italia correuse por equipos. O equipo Atala, do que formaba parte Galetti, foi o vencedor.
Iamkhad
O rei de Khalap, que gobernaba sobre o -1420, despois dunha vitoria hitita (Tudhaliyas II) sobre Mitanni, que axudara ao pretendente ao trono Muwa, fixo un tratado de alianza co rei hitita, pero Mitanni non tardou ao impoñer outra vez a súa soberanía. O mesmo Tudhaliyas II ou o seu sucesor Arnuwandas I conquistaron o país e convertérono en provincia.
Chaparela
A chaparela, Diplodus vulgaris, é unha especie de peixe da clase dos actinopterixios, infraclase dos teleósteos, orde dos perciformes, suborde dos percoideos, superfamilia dos percoideos e familia dos espáridos, unha das 23 actualmente integradas no xénero Diplodus.
Outros nomes galegos
Ademais de chaparela, recollido no Digalego e tamén no Dicionario de galego de Ir Indo, (non confundir con chaparena, que figura no Dicionario da RAG, pero referido a outra especie de espárido, Spondyliosoma cantharus), Lahuerta e Vázquez, no seu Vocabulario multiligüe de organismos acuáticos, adxudican á especie Diplodus vulgaris o nome, chaparena —en contra do criterio da RAG— co sinónimo sargo de cabeza negra, que non ten a cabeza negra (en todo o caso, poderiase dicir da caluga).
Distribución
En Galicia a súa presenza foi citada por primeira vez por Cornide en 1778, co nome de Sparus melanurus.
Ameazas
Posíbeis descensos nas súas poboacións localizados nas zonas de pesca e as modificacións do seu hábitat representan unha ameaza para Diplodus vulgaris.
Arancha González Laya
Primeiros anos e formación
González Laya naceu en Donostia, filla dun director de escola pública. Criouse na localidade guipuscoana de Tolosa.
Teresa Rivero
Biografía
En 2004 creou xunto ao seu marido unha fundación co fin de mellorar as condicións de vida, socioculturais e educativas dos xerezanos, especialmente dos sectores máis desfavorecidos.
Presidenta do Rayo Vallecano
Así mesmo, tamén baixo o seu mandato, a sección feminina do club situouse entre os mellores clubs de España, co ascenso á Superliga e a consecución da Copa da Raíña en 2008, o primeiro título oficial na historia do Rayo Vallecano.
Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1976
Carreira 6: Mónaco
Lauda tiña agora unha enorme vantaxe de 33 puntos no campionato sobre Regazzoni e Hunt.
Carreira 11: Austria
A noticia antes do Gran Premio de Austria de 1976 en Österreichring foi que Lauda xa non estaba en perigo de morte, pero houbo unha baixa asistencia sen Lauda na carreira, e Ferrari estaban tan conmovido polo accidente de Lauda que non se presentaron para competir. Hunt pola súa banda logrou a pole, por diante do seu compatriota Watson e Ronnie Peterson. Watson tomou a dianteira no inicio por diante de Peterson e Hunt, pero pronto Peterson tomou o liderado. Scheckter atacou e tomou a dianteira na décima volta, pero entón Watson volveu á fronte. Scheckter loitou ata que se estrelou debido a un fallo na suspensión, e en última instancia, Peterson comezou a caer de novo. Watson gañou, sendo o resultado a primeira vitoria de Penske, o podio foi completado por Laffite e Nilsson.
Carreira 12: Países Baixos
Lauda comezara a súa recuperación, e planeaba correr máis adiante na tempada, como resultado, Ferrari estaba de volta nas carreiras nos Países Baixos, pero cun só coche para Regazzoni. Foi Peterson quen logrou a pole en Zandvoort, superando ao rei das poles Hunt e a Tom Pryce no Shadow. Peterson liderou as primeiras voltas por diante de Watson, ata que Watson cometeu un erro e permitiu pasar a Hunt. Logo Peterson caeu detrás de Hunt, Watson e Regazzoni. Watson retirouse cun fallo na caixa de cambios, promovendo a Regazzoni e Peterson, pero este último tamén se retirou cando perdeu presión de aceite. Regazzoni acercábase a Hunt, levando a Mario Andretti con el, pero Hunt mantívoos baixo control, con Regazzoni e Andretti a dous segundos do segundo e terceiro.
Carreira 14: Canadá
O Gran Premio do Canadá de 1976 disputouse no circuíto de Mosport Park, preto de Toronto. A descualificación de Hunt do GP do Reino Unido produciuse logo da carreira italiana, e como resultado Hunt tiña só 47 puntos por 64 de Lauda, a falta de tres carreiras. O inglés logrou a pole, con Peterson tamén na primeira fila por diante do seu compañeiro de March Vittorio Brambilla. Como de costume, Hunt non comezou ben, e Peterson tomou a dianteira. Pero non foi por moito tempo, Hunt volveu tomar a dianteira na volta 10, e pronto ambos Marchs perderon posicións, e así Depailler foi segundo e Andretti terceiro. Os tres primeiros Hunt, Depailler e Andretti mantivéronse sen cambios no resto da carreira. Lauda corría quinto ata que problemas de manexo deixárono fóra dos puntos, Hunt pechou a brecha a 8 puntos.
FC Fribourg
Estadio
O FC Fribourg xoga de local no Stade Universitaire Saint-Léonard, con capacidade para 9.000 espectadores.
Pólvora
Historia
O primeiro intento de empregar a pólvora para minar os muros das fortificacións levouse a cabo durante o sitio de Pisa (Italia) en 1403. Na segunda metade do século XVI, a fabricación de pólvora era un monopolio do Estado na maioría dos países.
Castelanización
Historia
Ao principio, a castelanización foi un fenómeno puramente ibérico: tivo inicio no ámbito da reconquista, con feitos como a unión dos reinos de León e de Castela en 1230 na figura do rei Fernando III, a unión das Coroas de Castela e de Aragón polo matrimonio dos Reis Católicos e a toma de Granada, seguidas da expulsión dos xudeus, a incorporación de Navarra en 1512 e a expulsión dos mouriscos da península ibérica. Estendeuse tamén ás colonias, onde leva o nome de hispanización. Máis tarde, algúns dos países da denominada hispanidade americana deron lugar á castelanización (ás veces —como denuncia do colonialismo español, cómplice da lenda negra española— en clara oposición a iso), incluíndo a mexicanización e a colombianización.
Castelanización do aragonés e do asturiano
A castelanización destes idiomas é moi anterior á influencia do castelán no galego e no catalán, pero os distintos graos de protección das linguas minoritarias de España fan que a dialectalización do asturiano e o aragonés sexa aínda máis acusada ca no caso das linguas cooficiais do Estado: catalán, éuscaro e galego. Con todo, a castelanización das linguas cooficiais é un risco permanente, en ocasións consumado.
La Cítara
La Cítara foi unha revista editada en Santiago de Compostela entre 1882 e 1883.
Premio María Casares ó mellor texto adaptado ou traducido
Os Premios de Teatro María Casares ó mellor texto adaptado ou traducido outórgaos a Asociación de Actores e Actrices de Galicia aos mellores traballos en tradución ou adaptación de textos teatrais a espectáculos da temporada anterior.
Cininóxeno de alto peso molecular
Estrutura e función
O HMWK é un forte inhinbidor de cisteína proteinases. Os responsables desta actividade son os dominios 2 e 3 da súa cadea pesda.
Strongyloides stercoralis
Estronxiloidíase
A maioría das persoa infectadas son asintomáticas ao principio. Despois pode haber dermatite, e se o parasito chega aos pulmóns pode sentirse ardor no peito, espirros e tose, ou síntomas de tipo pneumónico (síndrome de Löffler). Cando son finalmente invadidos os intestinos, prodúcese dor, sepse e úlceras, e en casos graves obstrución intestinal e perda do peristaltismo. Nos individuos inmunocomprometidos pode producirse unha estronxiloidíase diseminada polo corpo con taxas de mortalidade de case o 90%. As drogas inmunosupresoras e certas enfermidades inmunes como a producida polo virus T-linfotrófico humano 1 agravan a infección. As larvas autoinfectivas levan enterobacterias a outras partes do corpo producindo infeccións bacterianas. Un síntoma diagnóstico producido polas larvas autoinfectivas é o chamado larva currens, que é a migración das larvas a través da pel, que se pode sentir e ver como unha liña vermella que se move uns 5 cm diarios pola pel e despois desaparece.
Antón Avilés de Taramancos
Infancia e xuventude
Fixo o bacharelato en Noia, e aos 15 anos de idade publica o seu primeiro poema, en lingua galega, na revista local Tapal editada por Manuel Fabeiro.
Na Coruña
Neste tempo colaborou en revistas literarias como Aturuxo de Ferrol ou Quatro Ventos de Braga. Na revista Atlántida da Coruña publicou os seis poemas que constitúen As moradías do vento, e en 1959 publicou o seu primeiro libro, A frauta i o garamelo e o poemario que enviou ao concurso literario organizado polo Grupo Brais Pinto, Pequeno canto para un peito xoven, que quedou inédito ata 1982. Participou na estrea da obra teatral de Álvaro Cunqueiro, O incerto señor Don Hamlet, Príncipe de Dinamarca.
Na emigración
En 1961 emigrou a Colombia, alí permaneceu ata 1980, primeiro na Selva Amazónica e máis adiante na embaixada brasileira en Bogotá. Alí coñeceu a que se converteu na súa muller en 1970 e mais a Manuel José Arce y Valladares, embaixador de Guatemala, de orixe galega. Unha vez finalizado o contrato coa embaixada iniciou unha serie de traballos sen moito éxito ata que conseguiu un traballo como distribuidor de libros en Cali. A vida do poeta non sería fácil, así lle terá manifestado ó seu amigo Salvador García-Bodaño nunha carta datada do 28 de Xaneiro de 1970, que :
Volta a Galicia
Presidiu a Asociación de Escritores en Lingua Galega (1986), entidade pola que foi nomeado socio de honra en 1995, e foi elixido concelleiro en Noia polo Bloque Nacionalista Galego, polo que ocupou o posto de concelleiro de cultura (1987–1991). Dentro da área municipal, desenvolveu unha intensa actividade como concelleiro de cultura, dotando á vila de Noia de centros tan notables como a Escola-Obradoiro de Noia, a Casa da Cultura (hoxe co seu nome), o Instituto de Formación Profesional e como propulsor de importantes actuacións culturais:  Asociación Cultural Catavento, Xornadas de Teatro na Escola, Homenaxe a María Mariño, Xustas Poéticas do Barbanza, Normalización Lingüística do concello noiés, revista Barbanza, Mostra Artesanal de Noia (ARTESANOIA)
Guedellas de seda e liño
Dedicatoria: “Para o meu mestre don Rafael Lapesa, que gañou con palabras e para as palabras o meu corazón. Para os meus alumnos, que sempre encheron de luz a miña vida”. miniatura|De esquerda a dereita: [[Pedro Ferriol (marido de Mª V. Moreno), Tito Seixas (nome que inspirou un personaxe de "Guedellas de seda e liño") e Begoña Llácer (filla de Mª V. Moreno)]] A novela recibiu unha mención nos Premios da Crítica Galicia 2000 e unha Mención especial White Ravens 2002.
Segundo Montse Pena "Moreno volve situarnos perante un mundo de contrastes: a suavidade da seda fronte á rudeza do liño, ou dito doutro xeito, a felicidade fronte á tristura, o xusto fronte ao inxusto, a bondade contra a maldade, quizais porque teima en nos advertir da futilidade e da diversidade da existencia humana".
Reino Unido de Gran Bretaña e Irlanda
Antecendentes
A fusión dos dous reinos foi precedida pola rebelión irlandesa de 1798, que sacudiu á poboación de ascendencia protestante e foi reprimida brutalmente polo goberno, causando ao redor duns 30.000 mortos. O século anterior producírase unha discriminación brutal mediante a utilización das leis penais, destinadas a marxinar particularmente á poboación nativa católica e, en xeral, a tódolos disidentes da Igrexa de Irlanda, que recoñecía o liderado espiritual da monarquía británica, sendo excluídos da vida pública e económica.
Como resultado disto, o goberno de Londres impulsou a fusión dos dous países en resposta ao mal goberno dos protestantes como polos esforzos dos revolucionarios ao buscar unha alternativa de goberno. Así, para tentar evitar que unha crise na debilitada saúde do Rei Xurxo III, que podería provocar o nomeamento dunha alternativa en calquera dos dous reinos, comportou a promulgación da Acta de Unión de 1800, aprobada polos Parlamentos de Irlanda e da Gran Bretaña.
Termos da Unión
Parte da solución de compromiso para os católicos de Irlanda foi a concesión da Emancipación Católica, que fora denegada durante anos polos membros anglicanos do parlamento irlandés. Este pero, finalmente foi bloqueada por Xurxo III, que argumentou que a emancipación dos católicos romanos violaba a súa coroación como monarca británico protector do Protestantismo.
Rotura da Unión
O ano 1919 os deputados electos ao Parlamento de Westminster por parte do Sinn Féin formaron un parlamento irlandés independente na cidade Dublín, coñecido co nome de Dáil Éireann e presidido por Éamon de Valera. A proclamación deste parlamento por parte do Sinn Féin provocou o estalido da Guerra Angloirlandesa ou Guerra da Independencia irlandesa entre 1919 e 1921.
Guedellas de seda e liño
Tempo
A novela comeza cando a rapaza ten 14 anos e vai ao notario para ver a carta escrita 12 anos antes por don Manuel Xesús. No segundo capítulo hai unha retrospección para contar a infancia de don Xosé Miguel e os feitos posteriores ata que no final da obra se chegue ao momento da apertura da carta na notaría.
Rexión de Araucanía
División administrativa
A Rexión da Araucanía, para efectos de goberno e administración interior, divídese en dúas provincias:
Feitos dos Apóstolos
Autor e data
A data de elaboración sería un pouco posterior á do evanxeo, polo que se pode situar sobre o ano 80 ou algo posterior.
Sudoku
Popularidade nos medios de comunicación
En 1997, o xuíz xubilado de Hong Kong Wayne Gould, de 59 anos de idade, un neozelandés, viu un destes crebacabezas parcialmente completado nunha libraría xaponesa. Durante uns 6 anos desenvolveu un programa de ordenador para poder producilo. Sabendo que os xornais do Reino Unido teñen unha longa tradición en canto á publicación de encrucillados e outros crebacabezas, promoveu o sudoku en The Times, publicándoo o 12 de novembro de 2004 e chamándoo Su Doku. Os crebacabezas de Pappocom, empresa de software de Gould, imprimíronse diariamente no Times desde entón.
Escaneo
O escaneo realízase desde o principio e, durante toda a resolución. O escaneo pode ter que ser executado varias veces entre períodos de análise. O escaneo consta de dúas técnicas básicas: trama cruzada e reconto, que se poden usar alternativamente.
Marcado
O escaneo interrómpese cando non se poden descubrir novos números. Neste punto é necesario centrarse nalgunha análise lóxica. A maior parte da xente atopa útil guiar esta análise mediante o marcado de números candidatos nas celas baleiras. Hai dúas notacións populares: subíndices e puntos.
Análise
Idealmente necesítase atopar unha combinación de técnicas que eviten algún dos inconvenientes dos elementos de enriba. O reconto de rexións, filas e columnas pode resultar aburrido. Escribir números candidatos en celas baleiras pode consumir demasiado tempo. A aproximación «e se...» pode ser confusa a menos que sexas ben organizado. O quid da cuestión é atopar unha técnica que minimice o reconto, o marcado e o borrado.
Variantes
Outras clases de restricións extra poden ser matemáticas, como requirir que os números en segmentos delineados da rexiña teñan sumas específicas ou produtos (un exemplo anterior sería o Killer Su Doku en The Times). Tamén son frecuentes os crebacabezas construídos a partir de múltiples sudokus. As rexiñas de 9×9 que se superpoñen nas rexións das esquiñas en forma dun quincuncio son coñecidas no Xapón como sudoku Gattai 5 (mestura de cinco), pero tamén reciben o nome de Super Sudoku. En The Times e The Sydney Morning Herald a este tipo de sudokus lles chaman Samurai SuDoku (Sudoku Samurái en español). Sudokus con 20 ou máis rexións que se superpoñen son comúns nalgunhas publicacións xaponesas. A miúdo, non se ofrecen números dados nas rexións solapadas. Tamén se publican reixas secuenciais, en contraposición ás solapadas, con valores en lugares específicos nas reixas que necesitan ser trasferidas a outras.
Tamén emerxeron variacións alfabéticas, que utilizan letras en lugar de números. Por suposto, non hai diferenza funcional no quebracabezas, salvo que as letras soletren algo, formando unha palabra. As variantes recentes inciden nisto, a miúdo facendo que apareza unha palabra nunha das diagonais principais unha vez solucionado o sudoku; a determinación da palabra pódese ver como unha axuda por adiantado para chegar á solución. O Code Doku ideado por Steve Schaefer ten unha oración enteira encaixada no crebacabezas; o Super Wordoku de Top Notch representa dúas palabras de 9 letras, unha en cada diagonal. É discutible se estes son verdadeiros sudokus: aínda que presumiblemente teñen unha soa solución valida, non teñen porque ter que ser solucionados baseándose na lóxica, necesitando que o que o resolva determine cales son as palabras incrustadas. Top Notch alega que esta é unha característica que se deseñou para derrotar aos programas de resolución de sudokus.
O xigante egoísta
Trama
Un xigante ten un xardín ó que lles gusta ir xogar ós nenos, pero o xigante constrúe un muro para que non poidan pasar. Dende entón, no xardín sempre é inverno, e así segue sendo ata que os cativos atopan un oco por onde entrar. Con eles chega a primavera e o xigante decátase do seu erro ó prohibir ós nenos xogar. Axuda entón a un neno a rubir unha árbore, e este dálle un bico afectuoso. É a este neno a quen colle máis afecto; mais non o volve ver ata que, xa vello e en pleno inverno, ve o seu xardín con flores e ó neno, baixo dunha árbore branca. Cando chega xunta el, ve que ten feridas nas mans e nos pés, e furioso ó pensar que alguén lle mancara, preguntoulle:
-Unha vez deixáchesme xogar no teu xardín. Agora vén comigo ó meu xardín, que é o ceo.
Panteón Real da Catedral de Santiago
O Panteón Real é o lugar, dentro da catedral de Santiago, que contén os sepulcros de dous reis e outras destacadas personalidades do Reino de Galiza.
Outros soterramentos
Na hora da súa morte, no ano 1126, Pedro Froilaz cedeu un enorme patrimonio á catedral para dotar as súas honras fúnebres e as da súa esposa, coa probábel intención de converter á catedral compostela no espazo de enterramento da súa estirpe familiar. A lista de igrexas e mosteiros era tan grande que os autores da Historia Compostelá renunciaron a enumeralos todos e o mesmo Xelmírez estimou prudente repartilos entre as dioceses das mesmas zonas das que procedían.
O nacemento do Panteón Real
Na hora da súa morte, o emperador Afonso VII, baixo consello do conde galego Fernando Pérez de Traba (aio do seu fillo Fernando ) e do conde castelán Manrique Pérez de Lara, dividiu os seus dominios entre os seus fillos, asignou a Sancho Castela e Toledo e a Fernando Galiza e León. A separación do reino castelán polo leste e a consolidación do reino portugués no sur, fixo necesaria a redefinición da imaxe institucional do reino galaico. É neste marco no que a basílica compostelá, xa sen a competencia das históricas catedrais de Braga e Toledo, pasou a converterse na principal sé relixiosa, na que descansaron os restos mortais dos reis e que serviu de vínculo entre a institución monárquica e a súa igrexa. É por isto que, tanto Fernando II como o seu fillo Afonso, amosaron nos seus reinados o máximo interese no engrandecemento da sé compostelá. esquerda|miniatura|236px|Fernando II no Tombo de Toxosoutos.
Afonso VIII
Esta “festa nacional” serviu como inauguración do Pórtico da Gloria, concluído ese mesmo ano de 1211. Foi o momento no que se colocou a imaxe sedente do Apóstolo sobre o Altar Maior do templo e no que o Panteón Real ficou oficialmente institucionalizado na capela denominada hoxe de Santa Catarina. Afonso VIII daba así forma ao proxecto iniciado por Xelmírez e prometido e incumprido polo seu avó Afonso VII. A basílica compostelá daba acollida á necrópole rexia.
Xoana de Castro
Malia non ser uns esponsais válidos, Xoana conservou o título de raíña até a súa morte, como reflicte a epígrafe do seu sartego: “AQVI:IAZ:DOÑA:IOANA:DE CASTRO:REINA:DE:CASTELA”.
Traslado á Capela das Reliquias
Na súa visita de 1572, Ambrosio expresouno así: “as sepulturas non teñen títulos ningúns, mais enténdese ser dos Reis xa ditos, por terse entendido e conservado así por tradición duns a outros”, do que deduce que naquel ano a atribución das sepulturas era xa outorgada como consecuencia da tradición oral.
Cinto de castidade
miniatura|dereita|Cinto de castidade do século XVI gardado no Pazo dos Doges veneciano. O cinto de castidade foi un accesorio deseñado para ser colocado sobre o ventre, cubrindo totalmente os xenitais e trancado ao redor das cadeiras de modo que frustrase ou restrinxise a actividade sexual, entendida como penetración. Asemade, o cinto de castidade non impedía a realización doutras funcións fisiolóxicas, para que a súa utilización por períodos longos ou até indeterminados fose viábel.
Arandeira
Hábitat e distribución
En Galicia medra por riba dos 700 m especialmente nas provincias de Lugo e Ourense coma mato das fraga, carballeiras, bidueirais ou faiais, nos matos das beiras dos ríos das zonas montañosas e nos das abas das serras orientais. Aparece sempre sobre solos derivados de rochas acedas (silíceas), profundos, frescos e ricos en materia orgánica, nos ambientes húmidos e hiperhúmidos.
Superóxido
Derivados
Neste proceso o actúa como unha base de Brønsted, formando inicialmente o radical HO2·. Pero o pKa do seu ácido conxugado, o superóxido de hidróxeno (HO2·, tamén chamado "hidroperoxilo" ou "radical perhidroxilo"), é de 4,88, polo que a pH 7 (neutro) practicamente todo, agás un 0,3% do superóxido, está en forma aniónica,.
Enlace e estrutura
Os derivados do dioxíxeno teñen distancias O-O características que se correlacionan coa orde do enlace O–O.
Carles Bosch de la Trinxeria
Traxectoria
Membro da Associació Catalana d'Excursions Científiques e da Associació Catalana de Excursions, os seus primeiros artigos apareceron nos boletíns destas asociacións e tamén na revista La Renaixença. En 1887 publica unha recolleita dos seus artigos, Records d'un excursionista, que tiveron un éxito inmediato, ao que seguen Pla i Muntanya (1888), De ma collita (1890) e Tardanies (1892). As súas obras insírense na corrente máis conservadora da Renaixença, propugnando unha volta ás formas de vida do Antigo Réxime.
Saga da Fundación
Fundación, Fundación e Imperio e Segunda Fundación son os tres títulos da saga de Isaac Asimov nos que percorre a historia da caída dun imperio galáctico e o nacemento dun novo baseado nunha interconexión dos humanos co seu contorno.
Copa do Mundo de Ciclismo de Montaña
A Copa do Mundo de Ciclismo de Montaña (oficialmente: UCI Mountain Bike World Cup) é unha competición de ciclismo de montaña organizada pola Unión Ciclista Internacional con varias probas diferentes disputadas por todo o mundo. Nos seus inicios, ano 1989, só existía o XCO. No ano 1991 engadiuse o Descenso, mentres que no 1998 engadiuse o Dual Slálom. No 2002 meteuse o Four Cross substituíndo o Dual Cross, pero en 2011 foi eliminado do programa da competición. Na actualidade, estas series compóñense unicamente de probas de XCO e de Descenso. Os líderes das series visten un maillot branco cunha banda vermella arredor do peito para distinguilos.
Carlos XII de Suecia
Infancia
En 1696 o rei comezou a sufrir de dor no ventre que foi empeorando a pesar de todos os coidados. O 2 de abril de 1697 xacendo o rei no seu leito de morte, despediuse dos membros do Consello do reino e da súa corte. Ao día seguinte fixo chamar os seus fillos para despedirse deles.
Carlos despediuse do seu pai a soas, nunha reunión que durou dúas horas. Transcendeu que Carlos XI aconsellou o seu fillo a non deixarse arrastrar a guerra ningunha, mais se non tiña opción, debería asumila con todo vigor e resolución. Tamén lle aconsellou non casar con alguén doutra relixión, e coidar e velar polas súas irmás. O 5 de abril faleceu o rei Carlos XI aos 41 anos de idade.
O seu reino
Na súa coroación, Carlos XII asumiu como Rei dos Suecos, os Godos e os Vendos. Gran Duque de Finlandia. Duque de Escania, Estonia, Livonia, Carelia, Bremen, Stettin, Pomerania, Kassuben e Verden. Príncipe de Roxen. Señor de Ingria e Wismar. Conde de Zweibrucken, Conde Palatino do Rin en Baviera, Duque de Jülich, Kleve e Berg''. ''Conde de Wälden, Sponheim e Ravensberg, e Señor de Ravenstein.
Os Carolinos
A reorganización comezou coa aplicación dun novo sistema chamado de alistamento (indelning), que a diferenza do sistema de recrutamento, permitía contar con rexementos permanentes, adestrados regularmente, moi disciplinados, organizados para responder rapidamente ante un ataque ou emerxencia, e moi homoxéneos en canto ao idioma e á orixe local –a diferenza do resto de Europa. Cada rexemento contaba con batallóns de cabalaría e artillaría. esquerda|miniatura|300x300px| Batalla de Lund. Obra de [[Johan Philip Lemke]] A construción da base naval de Karlskrona en 1680, dotou o reino dun recurso moi importante para manter o control do mar Báltico. Con todo, os poderes navais de Dinamarca, Holanda e Gran Bretaña superábano amplamente, tanto pola tonelaxe das súas naves de guerra, como pola súa cantidade.
Devanceiros
Devanceiros de Carlos XII de Suecia
Adelaide di Borgogna
Historia
Esta ópera represéntase moi pouco na actualidade, aparecendo nas estatísticas de Operabase con só dúas representacións no período 2005-2010.
O xastriño valente
Resumo do conto
Un xastre estaba sendo molestado por sete moscas mentres traballaba e decidiu acabar con elas, e o fixo dunha soa vez. Orgulloso da súa proeza, pois non é cousa doada, fiou unha cinta onde puxo Sete dun golpe, e decidiu que o mundo debía saber da súa proeza, e votou a andar. No camiño, atópase cun xigante que, pensando que a frase refírese a homes en vez de moscas, lle mostra respecto. Pero o xigante pono a proba en numerosas ocasións, das que o xastreciño valente sae indemne grazas ó seu enxeño. Despois de desfacerse del, chega a un reino onde a frase Sete dun golpe é interpretada como o lema dun poderoso guerreiro, e impresionados, encárganlle liberar a rexión de dous xigantes, un unicornio e un temíbel xabaril que teñen asustados os seus habitantes. En troques recibirá a metade dun reino e a man dunha princesa. Empregando novamente a súa intelixencia, o xastreciño valente supera os retos que enfronta conseguindo despois a súa recompensa.
Tomatina
Modificacións ao longo da súa historia
Nese ano, os veciños decidiron organizar o que chamaron "o enterro do tomate", no que saíron en procesión portando un cadaleito cun gran tomate, acompañados pola banda de música que interpretaba marchas fúnebres ao seu paso.
Irish Republican Army
O Exército Republicano Irlandés (do inglés Irish Republican Army, abreviado como IRA), é unha organización paramilitar republicana nacionalista irlandesa que xurdiu do grupo armado Óglaigh na hÉireann (do gaélico irlandés: Voluntarios Irlandeses). O seu brazo político é o Sinn Féin. Esta denominación xurdiu na batalla de Lime Ridge (2 de xuño do 1866) e foi adoptada polos membros da revolta da Pascua, a cal foi a súa primeira aparición militar, e durante toda a Guerra da Independencia Irlandesa (1919-1921) loitou contra o exército británico ata o recoñecemento do Estado libre de Irlanda. Tras a guerra da independencia moitos dos seus membros integráronse no novo exército nacional. O nome de IRA seguiuse utilizando durante a Guerra Civil Irlandesa (1922-1923) referíndose aos partidarios republicanos contrarios ao tratado que permitía a separación de Irlanda do Norte. Tras a guerra civil fixo atentados de pouca entidade e non foi ata 1969 cando reapareceu en Irlanda do Norte.
O proceso de paz
O 28 de novembro do 2005 o PIRA anunciou nun comunicado que deixaba as armas para adicarse, segundo as súas palabras "ao desenvolvemento de programas puramente políticos e democráticos". A diferenza entre o acordo de paz de Belfast co do 2005 é que no segundo é o PIRA e non o Sinn Fein quen asina o tratado (e ata o propón). A banda vaise desarmar diante da Comisión Internacional Independente de Desarmamento.
Arando
O arando na cultura popular galega
As arandeiras abundan nas provincias de Lugo e Ourense. Os primeiros dicionarios etnográficos de galegos falan delas, e do costume dos aldeáns de comer as bagas. Martín Sarmiento escribía: ''É unha planta fortiña que medra un pé e ten as follas recortadas e da figura da folla do buxo. No remate bota uns baguiños negros que comen os rapaces pastores etc. Na mariña non hai esa planta. A uva de oso ('gayuba'- "Arctostaphylos uva-ursi"); ou vén ser unha planta rastreira, como especie de arando, mais que ten os bagos encarnados e as follas máis grandes e semellantes ás do érbedo. É evidente que no Seixo hai arandos e para min é certo que onde hai arandos hai uvas de oso, polo común''.
Tarxeta de rede
Características
É un chip usado en computadoras ou periféricos tales como as tarxetas de rede, impresoras de rede ou sistemas para conectar dous ou máis dispositivos entre si a través dalgún medio, xa sexa conexión sen fíos (por ondas electromagnéticas), cable UTP, cable coaxial, fibra óptica etc.
Álvaro Caruncho
Traxectoria
Álvaro Caruncho estudou na Escola de Artes da Coruña, onde tivo como mestre, entre outros, o acuarelista Mariano García Patiño. Publicou os seus primeiros debuxos en 1968 en La Voz de Galicia, ilustrando uns artigos de Antonio Naveira. O ano seguinte iniciou a súa actividade como deseñador gráfico.
Diocese católica latina de Mondoñedo-Ferrol
Historia
miniatura|esquerda|Mapa da diocese de [[1764 realizado por Joseph Cornide.]] miniatura|Domus Ecclesiae de Ferrol. A diocese de Bretoña ou Britonia fundouse no século VII, ocupando parte do territorio da arquidiocese de Lugo, da que foi sufragánea ao principio. Tras a chamada Reconquista, no século IX, a sé foi restablecida e levada a San Martiño de Mondoñedo.
Nacional Pescara
Modelo Compresor
A finais de 1932, apareceu un novo modelo cun motor con compresor, que logrou 180 cabalos de forza.
Motor de dezaseis cilindros
En colaboración co Gabriel Voisin foi desenvolvido un dezaseis cilindros. O motor de 3600 ou 4000 cc lograba 150 CV.
Niki de Saint Phalle
Biografía
Filla da estadounidense Jeanne Jacqueline (antes Jeanne Harper) e do banqueiro francés o conde André-Marie Fal de Saint Phalle emigrou coa súa familia aos Estados Unidos en 1933. Despois de ser expulsada por pintar follas de parra vermellas na estatuas da prestixiosa Brearley School gradouse en Oldfields School, Glencoe, Maryland en 1974. Durante a súa adolescencia traballa como modelo viaxando e aparecendo en portadas de revistas como Life (26 de setembro de 1949) ou Vogue Paris (novembro de 1952).
Caxemira
Historia
Historicamente, denominouse Caxemira ao val situado ao sur da parte máis occidental da cordilleira do Himalaia; mais, o termo "Caxemira" esténdese moito máis aló no ámbito político, incluíndo as rexións de Xammu e Ladakh, que historicamente formaban o principado de Xammu e Caxemira.
Collins Bird Guide
Once páxinas de material introdutorio está seguido do contido principal do libro: 366 páxinas de texto e debuxos a cor. O texto para cada especie dá notas breves do estado, seguidas dunha sección detallando a identificación, e conclúe cunha sección sobre o canto. Acompañando á maioría das fichas de especies hai un pequeno mapa a cor amosando as zonas de cría, invernada e gama migradora.
Premio María Casares á mellor iluminación
Os galardóns
Os Premios María Casares de Teatro galardoaron na categoría de mellor iluminación os e as seguintes profesionais:
As profesionais máis premiadas
Baltasar Patiño conseguiu este galardón en sete ocasións, mentres que Suso Díaz Seoane o fixo en catro, Afonso Castro e Laura Iturralde en tres e Octavio Mas e Eduardo Alonso en dúas.