cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Banda G
Método
Os cromosomas metafásicos (os que máis condensados están) son primeiro tratados con tripsina (para dixerir parcialmente proteínas do cromosoma) e seguidamente tinguidos coa tinguidura Giemsa. As rexións heterocromáticas, que adoitan ser ricas en adenina e timina (ADN rico en AT) e con relativamente poucos xenes, tínguense dun ton máis escuro, xerando as bandas G. En contraste, a cromatina menos condensada (eucromatina), que adoita ser rica en guanina e citosina (rica en GC) e máis activa transcricionalmente, incorpora menos tinguidura Giemsa e esas rexións aparecen como bandas claras. O padrón de bandas numérase en cada brazo do cromosoma desde o centrómero ao telómero. Este sistema de numeración permite que todas as bandas que se crean no cromosoma se poidan identificar e describir con precisión. O inverso das bandas G obtense no bandeado R. A tinguidura con Giemsa dálle aos cromosomas unha cor púrpura, pero os micrógrafos adoitan convertela nunha escala de grises para facilitar a presentación de datos e facer comparacións dos resultados obtidos en diferentes laboratorios.
Juan Nicasio Gallego
Juan Nicasio Gallego Fernández, nado en Zamora o 14 de decembro de 1777 e finado en Madrid o 9 de xaneiro de 1853, foi un poeta español da Ilustración. Tivo grande importancia na transición do Neoclasicismo ao Romanticismo.
Vida persoal
Era o primoxénito de Felipe Gallego e Francisca Hernández del Crespo, de orixe fidalga; os seus contemporáneos descríbeno como alto e corpulento, asmático, cordial e bondadoso, enxeñoso, falador e, en ocasións, irónico.
Moeda de prata de 3 centavos de dólar estadounidense
Como consecuencia da masiva produción de ouro durante a febre do ouro de California, a prata podía cambiarse por cantidades cada vez maiores de ouro, polo que as moedas de prata abandonaron a circulación e acabaron acaparadas pola poboación, enviadas ao exterior ou fundidas. Deste xeito, a actividade do comercio cotián dificultábase, ao non disporse de moeda miúda para as voltas. Neste contexto, o Congreso autorizou a creación dunha nova moeda de prata de 3 centavos cuñada en prata de 750 milésimas, no canto da habitual de 900 milésimas, para causar na poboación a idea de que se trataba dunha boa moeda e, ao mesmo tempo, desalentar o seu acaparamento. Para escoller o valor de 3 centavos contribuíu a baixa das tarifas postais, de 5 centavos a 3 centavos, o que faría máis útil a nova moeda.
Os 3 centavos de prata tiveron un bo acollemento e un uso xeneralizado nos primeiros anos, mais a volta á circulación doutros valores pequenos fixo que se fose utilizando menos, e o caos económico ocasionado pola guerra civil estadounidense, que provocou un novo acaparamento da moeda de prata, fixo que perdese o seu papel no comercio. A partir de 1865 conviviu con outra moeda do mesmo valor, aínda que cuñada en cuproníquel e, mentres que esta última tiña unha produción anual abundante, as tiraxes dos 3 centavos de prata foron decrecendo progresivamente ata que foi cancelada pola Lei da Moeda de 1873.
Inicio
O pulo para a aprobación dunha moeda de prata de 3 centavos produciuse cando o Congreso, en xaneiro de 1851, iniciou os estudos para unha redución das taxas de franqueo de 5 a 3 centavos. En 1849, o presidente da Comisión de Medios e Arbitrios da Cámara de Representantes, Samuel Vinton, escribiulle ao director da Casa da Moeda dos Estados Unidos, Robert M. Patterson, para o informar de que a súa comisión estaba a considerar a redución da taxa de franqueo a 3 centavos e a conseguinte creación dunha moeda de prata por ese valor. Malia non adoptarse ningunha medida lexislativa, Patterson encargoulle aos funcionarios da Ceca de Filadelfia que fosen preparando probas experimentais. A comisión da Cámara de Representantes que propuxo o proxecto de lei incluíu a moeda de 3 centavos concibida por Dickinson e dispuxo que tivese curso legal ata a cantidade de 30 centavos. Cando este proxecto de lei se debateu na cámara o 13 de xaneiro de 1851, o congresista por Nova York William Duer indicou que, na súa opinión tanto a moeda como o selo de correos deberían ter un valor facial de 21⁄2 centavos, e o seu colega Orsamus Matteson, tamén de Nova York, propuxo unha emenda nese sentido. A emenda fracasou, do mesmo xeito que outros intentos de modificar o proxecto de lei, que finalmente foi aprobado por ambas as Cámaras e converteuse en lei o 3 de marzo de 1851, coa sinatura do presidente Millard Fillmore.
Preparación
Malia a disposición da Lei da Moeda de 1837 que lle encomendaba a Longacre, en virtude do cargo que ocupaba, a responsabilidade da preparación dos cuños, Peale preparou os seus propios e cuñou algúns exemplares de mostra. O director Patterson envioulle ao secretario Corwin tanto as probas de Peale como as de Longacre o día 25 de marzo de 1851, coa recomendación de que seleccionase a do gravador xefe. Ao día seguinte, o secretario do Tesouro en funcións, William L. Hodge, aprobou finalmente o deseño de Longacre. Coñecedor de que existía unha gran demanda da nova moeda, Patterson pensou que sería mellor acumular unhas existencias de medio millón de exemplares antes de comezar a súa distribución.
Tipo 2 (1854-1858)
O cambio á prata de 900 milésimas na moeda de 3 centavos de dólar tiña como obxectivo axudar a sacar da circulación as moedas españolas. Aproveitando o cambio, Longacre realizou algúns axustes en ambas as faces da moeda, gravando unha liña dobre arredor da estrela no anverso e engadindo unha póla de oliveira e un feixe de tres frechas no reverso. Os pequenos cambios no deseño fixéronse tamén en todas as demais moedas de prata —agás a moeda dun dólar— para poder identificar as novas moedas, máis lixeiras que as antigas. Ao ser máis urxente completar os cambios nas moedas de maior valor facial, como o cuarto de dólar e o medio dólar, Longacre deixou para o final a moeda de 3 centavos, e non completou a súa modificación ata finais de 1853. O novo secretario do Tesouro, James Guthrie, aprobou os cambios o 10 de novembro.
Etapa final
Malia todo, case un século máis tarde, a Lei da Moeda de 1965 confirmou a condición de curso legal da moeda de 3 centavos de prata, ao proclamar que todas as moedas e os billetes dos Estados Unidos eran válidos en calquera cantidade para o pagamento da débeda pública e privada. Loxicamente, trátase dun recoñecemento testemuñal, xa que os 3 centavos levaban fóra da circulación moitas décadas.
O gran combate
O gran combate (en Cheyenne Autumn) é un filme estadounidense de 1964 dirixido por John Ford. É un wéstern épico protagonizado por Richard Widmark, Carroll Baker, James Stewart e Edward G. Robinson. Conta a historia dun evento real, o éxodo dos cheyennes do norte en 1878–79, contado nun "estilo Hollywood" e con moitas licenzas artísticas. Foi o derradeiro wéstern dirixido por John Ford, quen o considerou como unha elexía para os nativos americanos que foran maltratados polo goberno dos Estados Unidos e cuxa historia foi terxiversada por moitos dos propios filmes do director. Cun orzamento de 4 millóns de dólares, o filme non tivo éxito na recadación e non lle permitiu obter beneficios ó seu distribuidor, Warner Bros.
Bugatti Type 52
A produción tivo lugar na fábrica de Molsheim entre 1927 e 1936, e os coches usáronse con frecuencia tanto como xoguetes como para carreiras máis serias entre os nenos da elite europea.
Scott Bamforth
Estados Unidos
Bamforth xogou en 99 partidos para os Weber State Wildcats, cunha media de carreira de 13,6 puntos, 3,2 rebotes e 2,5 asistencias por partido, rematando décimo primeiro en anotación da historia da universidade. Ademais, gañou foi nomeado All-Conference en cada temporada e estableceu un récord escolar con 259 triplas feitas na súa carreira, así como o récord dunha soa temporada de 103. Ambos rexistros eran previamente propiedade de Damian Lillard. En marzo de 2013, foi nomeado no equipo do 50 aniversario de baloncesto masculino de Weber State, como un dos 50 mellores xogadores da escola na súa historia.
Supermarine Sea Lion II
Desenvolvemento
miniatura|251x251px|O casco do Sea Lion II e o motor Napier Lion durante a construción do avión A carreira do trofeo Schneider para hidroavións fora gañada por Italia en 1920 por un Savoia S.19 (a única aeronave que participou na reunión), e novamente en 1921 por un Macchi M.7, noutra carreira non disputada. Unha terceira vitoria consecutiva italiana consecutiva faría que o trofeo quedase retido permanentemente por Italia, polo que Supermarine decidiu entrar na competición de 1922, cunha participación financiada pola propia compañía (os participantes italiano e francés estaban financiados polos seus respectivos gobernos). Para competir, Supermarine, baseada es Woolston, Southampton, desenvolveu un hidroavión de carreiras como unha modificación do seu caza Sea King II. O Sea King era un biplano anfibio monopraza cun motor Hispano Suiza de 300 hp (220 kW) en configuración pusher que voou por vez primeira en 1921. Tiña un esquema semellante ao do Supermarine Sea Lion I que competira no trofeo Schneider de 1919, sendo este último unha versión modificada do anterior Supermarine Baby, un hidroavión de combate da primeira guerra mundial.
Especificacións
Datos de Supermarine Aircraft since 1914
Lena (filme)
Sinopse
A película conta a historia de Lena (Marta Larralde), unha rapaza de dezaoito anos que vive no barrio portuario de Bouzas, en Vigo. Non ten unha vida nada fácil: orfa de nai, Gorrión (Manuel Manquiña), o seu pai, é un borracho eternamente en paro ou metido en trapicheos de pouca monta. Desde cativa Lena tivo que resolver os seus propios asuntos. É unha moza lista e responsable; a súa sensatez contrasta co descontrol do seu pai. Cando a mafia local lle dá unha malleira a Gorrión acusándoo de ter quedado cunha importante suma de cartos, a vida de Lena pasa a ter un único obxectivo: impedir que maten o seu pai.
François Tourte
Desenvolvemento do arco moderno
Os arcos de Tourte están feitos de madeira de Pernambuco (pau Brasil), a forma máis habitual de madeira que se usa hoxe en día nos arcos profesionais. Os arcos de Tourte tendían a ser máis pesados que os modelos anteriores, con máis madeira na punta do arco contrapesada por unha ra máis pesada (o dispositivo que conecta o pelo co pau no extremo máis próximo á man do instrumentista).
Bugatti Type 51
Tipo 51
Producíronse uns 40 exemplos do Tipo 51 e 51A. O Tipo 51 é visualmente moi semellante ao Tipo 35. As diferenzas externas obvias dun Tipo 51 son: a saída de descarga do sobrealimentador está máis baixo do capó na sección de celosias, rodas fundidas dunha peza en lugar de pinas aparafusadas, tapas de combustible xemelgas detrás do piloto e, finalmente, o magneto está desviado cara á esquerda no tableiro. Non obstante, moitos coches Tipo 35 foron equipados con rodas posteriores, polo que non é un sinal fiable.
Lucas Cranach o Vello
Carreira
Antes de 1508 chegou a pintar diversas pezas de altar para o castelo de Wittenberg competindo cos seus contemporáneos Alberto Durero, Hans Burgkmair e outros; o duque e o seu irmán Xoán foron retratados por el en diversas ocasións tanto en pintura como en xilografías. A gran reputación lograda por Cranach fixo que en 1509 viaxase a Holanda ao servizo do emperador Maximiliano I e de Carlos V. Ata 1508 Cranach non comezou a asinar as súas obras, e cando o facía puña as súas iniciais e debuxaba unha serpe alada como anagrama (Kleinodo).
Ácido dihidrolipoico
Nas células o ácido lipoico redúcese a ácido dihidrolipoico, o cal é xeralmente considerado como a forma máis bioactiva do ácido lipoico e a forma responsable da maioría dos efectos antioxidantes e de rebaixar as actividades redox do ferro e cobre non enlazados. Esta teoría foi posta en dúbida debido ao alto nivel de reactividade dos dous sulfhidrilos libres, a baixa concentración intracelular de ácido dihidrolipoico, a rápida metilación dun ou dos dous sulfhidrilos, a rápida oxidación da cadea lateral a metabolitos máis curtos e o rápido efluxo desde a célula. Aínda que tanto o ácido dihidrolipoico coma o ácido lipoico se encontraron dentro das células despois da súa administración, a maioría do ácido dihidrolipoico intracelular probablemente existe en forma de disulfuros mesturados con varios residuos de cisteína de proteínas citosólicas e mitocondriais.
Palmitoíl-CoA
Beta-oxidación dos ácidos graxos
Unha vez dentro da matriz mitocondrial, o palmitoíl-CoA pode sufrir a β-oxidación. A oxidación completa do ácido palmítico (en forma de palmitoíl-CoA) orixina 8 moléculas de acetil-CoA, 7 de NADH, 7 de, e 7 de FADH2. A reacción completa é esta:
Biosíntese de esfingolípidos
O palmitoíl-CoA é tamén o substrato de partida, xunto coa serina, da biosíntese de esfingolipidos. O palmitoíl-CoA e a serina participan na reacción de condensación catalizada pola serina C-palmitoiltransferase (SPT), na cal se forma a 3-cetosfinganina. Estas reaccións ocorren no citosol.
The Lord of the Rings: The Battle for Middle-earth II: The Rise of the Witch-king
Acollida
O xogo recibiu valoracións favorables da crítica. No agregador de revisións GameRankings, o xogo tivo unha puntuación media do 78% baseada en 22 recensións. En Metacritic, o xogo tivo unha puntuación media de 78 sobre 100 baseada en 22 comentarios. NZGamer deulle á expansión un 8,0 sobre 10, acreditando a mellora dos xogos en moitos aspectos con respecto á orixinal Battle for Middle-Earth, así como á campaña de xogos polo seu uso dunha parte menos coñecida da historia da Terra Media.
Ben Jonson (escritor)
Ben Jonson, nado en 1572 e finado en 1637, foi un dramaturgo e poeta inglés de gran prestixio. Coñecido polo seu gusto polémico e a súa crítica artística, destacou sobre todo na sátira. Foi rival de William Shakespeare no teatro e de John Donne na poesía (el mesmo provocou as comparacións nos seus prólogos). Era amigo íntimo do compositor Alfonso Ferrabosco (fillo) que puxo música a algunhas das súas obras.
Universidade de Economía e Empresa de Viena
Estudos
Programas de máster impartidos en inglés:
5 Rue Christine
5 Rue Christine (tamén coñecido como 5RC) é un selo discográfico semi-defunto baseado en Olympia, Washington, formado como unha secuela de Kill Rock Stars en 1997. Antes do seu letargo, convertéranse nun selo principalmente para bandas de rock experimental. En 2007 5RC publicou o seu derradeiro álbum.
Helenio Herrera
Helenio Herrera Gavilán, nado en Buenos Aires o 10 de abril de 1910 e finado en Venecia o 9 de novembro de 1997, foi un futbolista e adestrador arxentino de ascendencia española e naturalizado francés. Considerado un dos mellores adestradores de todos os tempos, desenvolveu a súa carreira principalmente entre España (onde gañou catro ligas e dúas Copas do Rei) e Italia, país no que dirixiu durante case unha década ao Inter de Milán, na época do coñecido como Grande Inter, conquistando tres títulos da Serie A, dúas Copas de Europa consecutivas e dúas Copas Intercontinentais.
Herrera foi o primeiro adestrador en levar os méritos das actuacións dos seus equipos, acumulando máis fama que os propios futbolistas e converténdose nunha estrela no mundo do fútbol. A súa fama procedía non só dos seus éxitos deportivos, senón tamén do seu carisma, o seu carácter e a súa relación coa prensa e con outras personalidades do fútbol, mantendo continuas polémicas e enchendo titulares nos xornais.
Dominio europeo e mundial
No campionato de liga o Inter encaixou só tres derrotas e acabou empatado a puntos no liderado co Bologna de Fulvio Bernardini. A Federación decidiu entón que se xogase un encontro de desempate, que se decantou para o equipo emiliano por 2-0. esquerda|miniatura|Helenio Herrera (centro) xunto co cadro de xogadores do [[Football Club Internazionale Milano|Inter de Milán na tempada 1965/66, posando coa Copa de Europa e a Copa Intercontinental.]]Comezou a tempada 1964/65 disputando a Copa Intercontinental contra o Independiente arxentino, campión da Copa Libertadores, e contando cos reforzos de Malatrasi, Domenghini e o madrileño Peiró. O partido de ida no Estadio da Doble Visera en Avellaneda rematou con vitoria arxentina, mentres que na volta en San Siro gañou o equipo italiano, polo que se xogou un encontro de desempate no Santiago Bernabéu. Neste saíu vitorioso o equipo de Herrera, cun solitario gol de Corso na segunda parte da prórroga. Na Serie A o equipo negro e azul acabou a primeira volta na segunda posición, a cinco puntos do Milán liderado no ataque por Amarildo, pero tras unha segunda volta na que encaixou só unha derrota, acabou proclamándose campión con tres puntos de vantaxe sobre o seu máximo rival. O seu pupilo Luis Suárez foi elixido como o mellor xogador da tempada pola prensa italiana. Na Copa de Europa eliminou nos oitavos o Dinamo de Bucarest e nos cuartos o Rangers. Nas semifinais eliminaron o Liverpool despois de perder 3-1 en Anfield e remontar cun 3-0 en San Siro. Na final, disputada tamén en San Siro ante 85 000 espectadores, Herrera levantou a súa segunda Copa de Europa consecutiva, despois de que o Inter vencese 1-0 ao Benfica de Eusébio cun gol de Jair.
Roma
Na tempada 1969/70, e como campión de Copa, a Roma disputou a Recopa de Europa. Eliminou sucesivamente ao Ards de Irlanda do Norte, o PSV neerlandés e o Göztepe turco, acadando así as semifinais. O seu seguinte rival foi o Górnik Zabrze, contra o que a Roma empatou tanto no estadio Olímpico da capital italiana coma en Zabrze, o segundo deles despois dunha prórroga. Disputouse entón un partido de desempate que rematou cun novo empate (1-1) despois dunha nova prórroga, decidíndose a continuación a eliminatoria lanzando unha moeda ao aire, caendo esta favorable para o equipo polaco.
Estilo
Tamén facía cumprir un estrito código de disciplina aos xogadores, prohibíndolles por primeira vez beber ou fumar, e controlando as súas dietas. Chegou a castigar a un futbolista do Inter por dicirlle á prensa "viñemos xogar a Roma" en lugar de "viñemos gañar a Roma". Introduciu a costume de retirarse a un hotel rural remoto uns días antes dos partidos. Foi un dos primeiros adestradores en pedir o apoio do xogador "número 12": a afección. Preparaba os partidos de xeito minucioso, realizando análises de todos os xogadores dos equipos rivais, e trala súa fichaxe polo Inter enviaba ao seu fillastro, o xornalista asturiano Gonzalo Suárez, a observar e tomar notas dos seus próximos rivais.
Tácticas
Aínda que o Barcelona de Herrera era coñecido por xogar un fútbol fluído e ofensivo, as súas pragmáticas tácticas de catenaccio no Inter foron moitas veces criticadas por producir poucos goles, e por ser aburridas, excesivamente defensivas ou mesmo destrutivas. Herrera e varios dos xogadores do Inter desa época negaron estas afirmacións. Sobre isto Herrera afirmou: "O problema é que a maioría dos que me copiaron, copiáronme mal. Esquecéronse de incluír os principios de ataque que incluía o meu catenaccio. Tiven a Picchi de líbero, si, pero tamén tiña a Facchetti, o primeiro lateral que marcaba tantos goles coma un dianteiro".
Fiestra tectónica
miniatura|400px|Esquema dun sistema de acabalgamento mostrando unha fiestra e unha illa tectónica. O bloque da parede acabalgante chámase (cando ten unhas mínimas proporcións) manto de corremento ou nappe. Se se forma un burato por erosión no manto de corremento fórmase unha fiestra tectónica. Unha illa tectónica ou klippe é un afloramento solitario que forma como unha "illa" de material non erosionado rodeado do material autóctono de base. Unha fiestra tectónica, ventá tectónica ou Fenster, (en alemán 'fiestra') é unha estrutura xeolóxica situada nunha zona de manto de corremento na que o terreo autóctono subxacente está rodeado de terreo alóctono do manto, que se orixinou pola desaparición do alóctono nesa zona (por erosión ou falla). Esta estrutura fórmase pola erosión diferencial ou por un mecanismo de falla normal nun sistema de acabalgamento. En tal sistema, a masa rochosa (bloques superiores ou acabalgantes) que foi transportada polo movemento ao longo do acabalgamento chámase manto de corremento (nappe). Cando a erosión ou un sistema de fallas normais producen un burato no manto de corremento ou acabalgamento polo que afloran rochas do material subxacente autóctono (é dicir, non transportado) fórmase unha fiestra ou ventá tectónica.
Wikipedia en xosa
Esta versión da enciclopedia contén artigos e  usuarios, dos cales  son activos.
Supermarine Sea Urchin
O Supermarine Sea Urchin foi un hidroavión biplano de carreira británico non construído deseñado por Supermarine Aviation Works para competir no trofeo Schneider de 1924. Ía ser un biplano monopraza equipado cun motor refrixerado por auga Rolls-Royce Condor V-12 encerrado na fuselaxe, que impulsaba unha hélice pusher montada na á superior mediante eixos engrenados. O proxecto foi abandonado sen ser construído debido a problemas co motor e a transmisión necesaria para impulsar a hélice.
Manuel López Mosquera (O Pino)
Manuel López Mosquera, nado en Arca (O Pino) cara a 1881 e finado en Guadalaxara (México) o 11 de novembro de 1966, foi un avogado e político galego.
A Fonte Grande, O Castro de Soengas, Portomarín
A Fonte Grande é un lugar da parroquia do Castro de Soengas no concello lugués de Portomarín, na comarca de Lugo.
Genius (páxina web)
Penalización de procura de Google
Dez días despois, tras eliminar enlaces que violaban as pautas de calidade de Google, Rap Genius recuperouse parcialmente da súa penalización.
Relanzamento como "Genius" e financiamento ampliado
O 12 de xullo de 2014, reflectindo as súas recentes expansións e crecemento nunha plataforma, Rap Genius relanzouse como Genius. Os cofundadores dixeron que o cambio se debeu a que a maioría dos usuarios de Internet non logran mergullarse nas historias que atopan con maior detalle, e que Genius tiña como obxectivo "axudarnos a todos a darnos conta da riqueza e profundidade de cada liña de texto". A compañía tamén recadou $ 40 millóns adicionais en fondos da serie B liderados polo investidor Dan Gilbert, presidente de Quicken Loans e propietario dos Cleveland Cavaliers. Coas súas operacións en expansión, Genius trasladouse de Williamsburg (Brooklyn) a Gowanus (Brooklyn). Genius tamén obtivo a aceptación dos artistas, incluídas os investimentos de Eminem, Nas e Pharrell Williams.
Características
O sistema IQ emprega tanto puntos directos (por exemplo, un aumento de 10 puntos IQ para unha anotación) como un sistema de votación. As anotacións especialmente perspicaces e populares obteñen críticas positivas, o que aumenta o valor de IQ dunha anotación. IQ non ten un propósito de redención, pero serve como medida do impacto e o traballo dun contribuínte no sitio. Os editores e moderadores obteñen medios adicionais para obter o IQ, incluída a publicación de textos completos e a revisión do traballo doutros.
Amy Heckerling
Vida persoal
Heckerling é unha das poucas mulleres que dirixiu múltiples filmes de éxtio comercial. Cando se lle preguntou polo feito de que só o 5% dos filmes están dirixidos por mulleres, Heckerling afirmou:
Cystopteris fragilis
Estado de conservación
Non se atopa suxeita a ningún status de conservación.
EROS (satélites)
EROS-B
EROS-B lanzouse o 25 de abril de 2006, tamén a bordo dun Start-1. Cunha aparencia similar á de EROS-A, tiña unha resolución moi superior, de ata 0,7 m a unha altura de 500 km. Estaba baseado nos satélites Ofeq 5. Planificáronse tres unidades máis deste modelo que foron finalmente canceladas.
Sociedade de Anticuarios de Londres
Historia e antecedentes
A Sociedade afrontou unha controversia en 2019, cando o seu consello non foi quen de lograr que se aprobase unha resolución para expulsar o seu membro Hubert Chesshyre, logo de que este fose condenado en 2015 dun delito de pederastia. O consello emitiu entón unha nota pola que lamentaba a falta de acordo entre os membros presentes na votación e amosaba a necesidade dunha modernización dos estatutos da Sociedade para evitar situacións semellantes. En 2020, logo das declaracións doutro dos seus membros, David Starkey, sobre a escravitude e o xenocidio, a Sociedade anunciou un cambio nos seus procedementos para evitar comportamentos contrarios aos valores da entidade (posteriormente, Starkey renunciou á pertenza á Sociedade).
Carnosina
A carnosina (beta-alanil- L -histidina) é un dipéptido formado polos aminoácidos beta-alanina e histidina. Encóntrase en tecidos animais e está moi concentrada no músculo e cerebro. A carnosina e a carnitina foron descubertas polo químico ruso Vladimir Gulevich.
A carnosina pode incrementar o límite de Hayflick en fibroblastos humanos, e parece que reduce a taxa de acurtamento dos telómeros. Tamén se considera un xeroprotector.
William Wesley Peters
Carreira
Peters uniuse á Taliesin Fellowship, dirixida por Frank Lloyd Wright. Entre outras cousas, axudou a Wright na construción de Fallingwater e a sede de Johnson Wax. Tamén foi responsable do deseño estrutural do Museo Solomon R. Guggenheim. Deseñou o Palacio das Perlas e o Colexio Damavand, ambos construídos en Irán. Tamén deseñou a Lincoln Income Life Insurance Tower en Louisville, Kentucky.
Asplenium septentrionale
Taxonomía
Ver: Asplenium
Anvita Abbi
Área de estudo
Ela retomou a súa investigación sobre o tema en 2006, concentrándose na morfosintaxe e no léxico de tres linguas moribundas das illas Andaman e descubriu evidencias que demostran que o gran andamanés pertence a unha familia lingüística diferente. Tamén elaborou un dicionario inglés-gran andamanés-hindi. O seu proxecto actual abrangue a gramática e a evolución das linguas andamanesas e os seus pobos.
Amos Eaton
Traxectoria
Retornou a Nova York en 1817, onde DeWitt Clinton propúxolle dar unha serie de conferencias na Lexislatura do Estado de Nova York sobre a xeoloxía do Estado, en conexión coa construción do canal de Erie. Entre os lexisladores que escoitaron as súas conferencias estaba Stephen Van Rensselaer III, dono dos extensos territorios de Rensselaerwycken no Estado de Nova York, quen, en 1820, contratouno para publicar o Estudio xeológico do condado de Albany, que foi seguido por outras prospeccións xeológicas en moitas partes da área por onde o canal se construiría. Eaton completaría un estudo duna sección de 90 km de ancho entre Buffalo e Boston.
As conferencias e os escritos populares de Eaton inspiraron a numerosos pensadores, en particular mulleres, ás que animou a asistir ás súas charlas públicas sobre filosofía experimental.
Visor Stanhope
Historia
O éxito dos seus alcances permitiu a Dagron levar a cabo o seu propósito de construír unha fábrica dedicada á súa produción. En xuño de 1859, a fábrica de Dagron xa fabricaba visores Stanhope, montados no interior de xoias e recordos. En agosto de 1859 expúxoas na Exposición Internacional con gran éxito. En 1862 tiña 150 empregados e fabricaba 12.000 unidades ao día.
En 1860 Dagron obtivo unha patente para os seus visores baixo o título Bijoux Photo-microscopiques Dagron tamén desenvolveu técnicas de mercadotecnia por correo para os seus produtos. En 1862 publicou o seu libro Cylindres foto-microscopiques, montés te non montés sur bijoux. esquerda|miniatura|150x150px| Un visor Stanhope en forma de telescopio en miniatura A principios do século XX Eugène Reymond tomou o control da fábrica de lentes Stanhope-Dagron en Gex, Ain, Francia. O seu fillo Roger sucedeuno na xestión. En 1972 a fábrica, dirixida por Roger Remond, produciu a última lente Stanhope feita por métodos tradicionais. En 1998, despois da morte de Roger, o taller foi pechado e o seu equipamento foi desmantelado e vendido. As lentes Stanhope aínda se fan hoxe en día, pero non se producen segundo a metodoloxía de Dagron.
Gabinete Numismático de Viena
Directores
miniatura|158x158px| [[Karl Domanig ]] miniatura|203x203px| Sabine Haag.
O Cume, As Achas, A Cañiza
O Cume é un lugar da parroquia das Achas, no concello pontevedrés da Cañiza, na comarca da Paradanta. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 16 habitantes, dos cales 6 eran homes e 10 eran mulleres.
Wikipedia en bugi
A Wikipedia en bugi (en ᨓᨗᨀᨗᨄᨙᨉᨗᨕ ᨅᨔ ᨕᨘᨁᨗ) é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua bugi. Foi creada o 24 de xuño de 2005.
Linguaxe visual
A linguaxe visual obxectiva tenta transmitir información para que poida ser interpretada por si mesma, sen precisar de explicacións. No caso máis obxectivo correspóndese cun código, unha relación de elementos visuais que conforman un sistema de signos que se combinan mediante regras que permiten formular, transmitir e comprender mensaxes, seguindo a definición de linguaxe.
A comunicación visual como un proceso de elaboración
"O mirar" está determinado culturalmente. A cidade ideal de Piero della Francesca difire en todos os sentidos das imaxes medievais, que se percibían como "realistas". O occidental actual está impregnado da perspectiva xurdida no Renacemento e séntea como natural. Non obstante, isto aprendeuse. Na Idade Media e na Antigüidade a xente pensaba de xeito diferente sobre a "imaxe": os obxectos, por exemplo as columnas dunha columnata, que están máis abaixo, non se representaban máis pequenos, porque en realidade teñen o mesmo tamaño. Para a Idade Media, o tamaño indica o grao de importancia (perspectiva hierárquica).
Diogo Soares (explorador)
Traxectoria
Do caso do fado de Diogo Soares escribe Fernão Mendes Pinto que Diogo Soares, gobernador en Pegu, correcto día, saíndo con súa comitiva, encóntrase coas vodas da filla dun mercador chamado Mambogoá. Diogo Soares felicita fortemente os festexantes mais, ao ser regalado pola noiva cun anel, tomado de sensualidade, arrebátaa e reclámaa para si. Mambogoá roja-se e roga a Diogo Soares que non lle leve a filla, en nome do deus que Diogo Soares adora. Diogo Soares ordena a un acólito seu que mate Mambogoá, mais este fóxelle. Por orde de Diogo Soares son entón mortos o noivo, seu pai e máis familiares. No seguimento, a noiva suicídase por estrangulamento para evitar ser posuída por Diogo Soares. Máis tarde, en máis dunha ocasión, Diogo Soares confesará pesarlle máis non converter a moça que o que se arrepinte de habela arrebatado.
Linguaxe visual
Forma
Para os gregos antigos había algunhas formas básicas no universo tanto xeométrico como ontolóxico. A teoría das formas é unha teoría filosófica atribuída a Platón, na que se establece unha forte diferenciación entre o que percibimos a través dos sentidos e o que podemos coñecer a través do razoamento sobre o que el chama "formas" ou "ideas". Combinadas correctamente na súa propia lingua ( método dialéctico ), estas formas deben ser a base do coñecemento científico e tamén deben permitirnos explicar o mundo mostrado polos sentidos, suxeitos a cambios constantes. Na honra de Platón os cinco poliedros regulares, descritos nos Elementos de Euclides, foron chamados sólidos platónicos.
Proteína carrexadora de acilos
Estrutura
As ACPs son proteínas pequenas cargadas negativamene que teñen un feixe de hélices α cun alto grao de semellanza estrutural e en secuencia de aminoácidos. Resolvéronse as estruturas de varias ACPs usando técnicas de RMN e cristalografía. As ACPs están relacionadas en estrutura e mecanismo coas proteínas carrexadoras (ou portadoras) de peptidilos (PCP) das péptido non ribosómico sintases.
Asplenium ruta-muraria
Usos
Emprégase a planta enteira en medicina popular como expectorante, antitusivo e diurético.
Úsanse os frondes. Colléitase a fins da primavera.
Taxonomía
Asplenium ruta-muraria foi descrita por Carl von Linné e publicada en Species Plantarum 2: 1081. 1753.
Esox (xénero)
As súas especies coñécense con nome vulgar xenérico de lucios.
Historia
As especies ancestrais de Esox estiveron presentes en Laurentia (que máis tarde se convertería en América do Norte) e en Eurasia desde o Paleóxeno. As especies modernas son orixinarias do paleártico e o neártico, abarcando América do Norte e desde a Europa occidental até Siberia no norte de Asia.
Leucoaraiose
Suscitouse un debate na comunidade médica sobre a orixe e importancia deste achado, non estando totalmente aclarado o seu significado e prognóstico. A asociación de leucoaraiose coa existencia de cambios de conduta ou demencia é factible, pero para moitos especialistas é inconsistente, tendo en conta que nalgunhas series aparece leucoaraiose no 90% das persoas de máis de 60 anos.
A Eirexe, Cortapezas, Portomarín
A Eirexe é un lugar da parroquia de Cortapezas no concello lugués de Portomarín, na comarca de Lugo.
Erasmushogeschool Brussel
O Colexio Universitario Erasmus ten sedes en Jette (no campus de Jette), Bruxelas (cidade), Molenbeek-Saint-Jean, Anderlecht, Lovaina e Diest.
Lipoamida
Pode xerarse a partir da dihidrolipoamida por medio do encima dihidrolipoamida deshidroxenase (EC:1.8.1.4) e despois convertida en S-glutaril-dihidrolipoamida polo encima oxoglutarato deshidroxenase (EC:1.2.4.2).
Superdotación
Estratexias didácticas
O enriquecemento curricular é proporcionar aos nenos experiencias de aprendizaxe diferentes ás que normalmente presenta o currículo normal. Isto realízase mediante actividades extraescolares onde se presentan contidos máis completos e/ou máis profundos e se desenvolven actividades pedagóxicas para crear un ambiente de aprendizaxe desafiante para este alumno, espertando o seu interese e axustando os niveis de aprendizaxe requiridos segundo as súas capacidades. Pode darse a través de clases, seguimento ou titoría individual.
Juan Pantoja de la Cruz
Vida e obra
Con motivo do IV Centenario da súa morte, o Museo do Prado presentou en 2008 unha escolma das súas obras, a maioría conservadas no almacén por limitacións de espazo.
Eleccións municipais de España de 2007
Corrupción urbanística
Andalucía foi unha das comunidades autónomas que sufriu máis casos de corrupción urbanística por parte dos seus concellos. Máis de 25 localidades viron como os seus alcaldes ou concelleiros foron chamados a declarar por implicación en casos de irregularidades no sector da construción, como recualificacións de terreos dubidosos ou sombras en contratos e adxudicacións. O caso máis que máis expectación levantou nos medios foi o de Marbella. Nese municipio malagueño destapouse unha complexa trama de actuacións delituosas que se saldou co encarceramento do seu alcalde, o seu primeiro tenente de alcalde, algúns dos seus concelleiros e o anterior alcalde. A gravidade do Caso Malaya foi de tal magnitude que, por primeira vez na historia recente de España, foi necesaria a disolución dun concello polo Goberno central e a creación dunha comisión xestora.
Porén, Marbella non foi o único concello con casos de corrupción nos que se viron imputados os seus alcaldes. En outubro de 2006 o alcalde da localidade madrileña de Ciempozuelos presentou a súa dimisión tras constatar un posíbel cobro de comisións que ascendería a 40 millóns de euros. En novembro, el e o seu predecesor no cargo ingresaron en prisión acusados de suborno e branqueo de capitais. Ambos conseguiron a liberdade provisional con cargos tras pagar unha fianza de 900.000 euros. Este mesmo mes foron detidos o alcalde do municipio grancanario de Telde e varios concelleiros, acusados de suborno e malversación de caudais públicos, nunha operación que chegou a coñecerse como caso Faycan. Tras quedar en liberdade provisional con cargos e baixo fianza, o concelleiro e os concelleiros abandonaron oficialmente o seu cargo unhas semanas despois. Nas mesmas datas, no municipio mallorquín de Andratx foron detidos o seu alcalde Eugenio Hidalgo, o director de Ordenación do Territorio do Goberno de Baleares e outras cinco persoas, acusadas de delitos relacionados coa corrupción urbanística.
Resultados electorais
O cadro recolle os resultados electorais nas capitais de provincia, de Santiago de Compostela. capital da Comunidade autónoma de Galiza, e de Vigo.
O Outeiro, As Achas, A Cañiza
O Outeiro é un lugar da parroquia das Achas, no concello pontevedrés da Cañiza, na comarca da Paradanta.
Teoría das formas
A teoría das formas ou teoría das ideas é unha teoría filosófica atribuída a Platón. Na súa filosofía, Platón establece unha forte diferenciación entre o que percibimos a través dos sentidos e o que podemos coñecer a través do razoamento sobre o que el chama "formas" ou "ideas". Combinadas correctamente na súa propia lingua (método dialéctico), estas formas deben ser a base do coñecemento científico e tamén deben permitirnos explicar o mundo mostrado polos sentidos, suxeitos a cambios constantes.
Crítica de Aristóteles
Na súa mocidade, Aristóteles foi discípulo de Platón na Academia de Atenas. Aristóteles construíu un sistema filosófico propio. Previo a iso, someteu a crítica a teoría das Ideas do seu mestre. Para tentar liquidar as diferenzas entre Heráclito e Parménides, Platón propuxera a existencia de dúas dimensións na realidade: o Mundo sensible e o Mundo intelixible. Para Aristóteles, o mundo non ten compartimentos. Aínda que Aristóteles admite, do mesmo xeito que Sócrates e Platón, que a esencia é o que define o ser, concibe (a diferenza dos seus antecesores) a esencia como a forma (μορφή) que está unida inseparablemente á materia, constituíndo xuntas o ser, que é a substancia. Os conceptos xerais residen nas cousas particulares (in re) e non é previa a elas (ante rem): a saúde existe como un atributo dos seres individuais que son sans. A afirmación da importancia do coñecemento sensible, e do coñecemento do singular para chegar ao universal, abriu posibilidades á investigación científica. Aristóteles rexeitou fortemente a teoría das formas segundo a cal as ideas eran a auténtica realidade (por ser subsistentes e autofundadas) e que o mundo sensible, captado polos nosos sentidos, non era máis que unha copia daquelas. Argumentou que as formas son intrínsecas aos obxectos e non na mente humana. Ao contrario que Platón –que concibía a «existencia» de dous mundos posibles ou reais (algúns eruditos creen que a teoría platónica é en realidade un realismo das ideas)–, Aristóteles posuía unha teoría que discorría entre o mundo das nocións e o mundo sensible, aínda que estaba aberto a admitir a existencia de substancias separadas e inmóbiles (como se mostra na Física e na Metafísica).
Parzival
Temas
Entre os elementos máis rechamantes da obra destaca a énfase na importancia da humildade, a compaixón, a simpatía e a procura da espiritualidade. Un tema importante en Parzival é o amor: os actos heroicos de cabalería están inspirados no amor verdadeiro, que finalmente se cumpre no matrimonio.
Ópera
Quizais a adaptación máis coñecida de Parzival sexa Parsifal de Richard Wagner, representada por primeira vez en 1882. Parzival tamén serve de base para a ópera infantil Elster and Parzival do compositor austríaco Paul Hertel, que se estreou en 2003 na Deutsche Oper Berlin.
Moeda de prata de 5 centavos de dólar estadounidense
Algúns numismáticos sosteñen que esta moeda foi a primeira cuñada pola ceca pública estadounidense en virtude da Lei da Moeda de 1792 e que a súa produción comezou en xullo dese mesmo anos. Pola contra, outros estudosos consideran que o half disme de 1792 non é máis ca unha proba numismática que non chegou a poducirse en cantidade suficiente para a súa posta en circulación.
Half Disme (1792)
A denominación disme está tomada do francés antigo, co significado de "décima parte". Como a poboación non sabía o xeito adecuado de pronunciala acabou converténdose en dime, que é como se coñeceu a partir de entón no idioma inglés.
Anderlecht
Actualidade
Cando se decidiu a rexionalización de Bélxica en 1981, pasou a formar parte da Rexión de Bruxelas-Capital.
Xan Míguez González
Adaptacións musicais.
A aparición e Galiza, a mediados do século XIX, das bandas de música, provocou unha mudanza nas preferencias do público. Estas formacións musicais introduciron no panorama musical galego nova instrumentación e repertorio, e con elas apareceu un novo xeito de bailar: o agarrado. Malia a oposición da igrexa católica, os "agarradiños" arrasaron nos terreiros das festas, facendo obrigada a evolución dos, até o momento indispensábeis, gaiteiros tradicionais.
O Ventosela foi dos primeiros en adaptárense á nova situación. Con músicos saídos da banda de música de Ribadavia, A Lira, formou un cuarteto con gaita, clarinete, caixa e bombo. Este conxunto musical, axiña imitado noutros lugares do país, permitiu que os vellos gaiteiros mantiveran o seu lugar nas festas tocando tamén os novos ritmos: pasodobres, mazurcas, Fox-trot, zarzuelas etcétera.
O Nadal contigo
Estreouse en Netflix o 17 de novembro de 2022,  onde conta cunha versión subtitulada en galego.
Campionato Mundial de Fórmula 1 de 2023
Notas
<references group="N"/> <references group="lower-alpha" />
Universidade Mayor
Xestión
Polo menos até a década de 2010, a maioría dos membros da directiva da Universidade Mayor foran colaboradores de Pinochet durante a ditadura militar.
Vínculos internacionais
A universidade Mayor forma parte do Grupo Compostela de Universidades.
The Man Who Never Was (libro)
The Man Who Never Was é un libro de 1953 de Ewen Montagu sobre a operación Mincemeat da Segunda guerra mundial. Montagu xogou un papel protagonista no plan de 1943 para enganar aos altos mandos do Heer nazi sobre a planeada invasión aliada de Sicilia. A trama supuxo a liberación dun cadáver fronte ás costas de Punta Umbría, Huelva, onde as fortes correntes fixeron que derivase cara a terra nunha zona onde se sabía que operaba un hábil axente secreto alemán. O cadáver ía parecer vítima dun accidente aéreo, o inexistente capitán da Mariña Real William Martin, que tiña cartas nun maletín que deixaban entrever unha próxima invasión aliada de Grecia e Sardeña, en lugar da máis obvio obxectivo de Sicilia.
Neuromodulación
Farmacoloxía da serotoinina
Aínda que se observan cambios na neuroquímica inmediatamente despois de tomar estes antidepresivos, os síntomas pode que non empecen a mellorar ata varias semanas despois da administración. O aumento dos niveis de transmisor nas sinapses non poden por si sós aliviar a depresión ou a ansiedade.
Netta erythrophthalma
Características
Desde o final do pico á crista debúxase unha ampla banda de cor marrón. O iris é de cor marrón. O pico é de cor gris lousa.
Hoboken, Antuerpen
Hoboken é un distrito do sur da cidade de Antuerpen, na rexión de Flandres de Bélxica.
Historia
Os primeiros rexistros históricos de Hoboken datan da parroquia de capellam de hobuechen qua libam en 1135. Nese momento Hoboken formaba parte de Wilrijk, no Ducado de Brabante. Desde aquela, pasou de ser unha pequena aldea a un distrito industrializado de Antueropen.
Maria Fernandes
Maria da Graça Fernandes, nada o 27 de abril de 1969 en Cedofeita (Porto), é unha atleta paralímpica portuguesa. Compite principalmente na categoría de carreiras de velocidade T38 e en salto de lonxitude.
Pardellas do Monte, Narón, Portomarín
Pardellas do Monte é un lugar da parroquia de Narón no concello lugués de Portomarín, na comarca de Lugo.
Joe DiMaggio
"The Yankee Clipper"
Cando se retirou en 1951 alcanzou unha media de 325 por vida. Gañou tres títulos de bateo e foi elixido tres veces como o xogador máis valioso (1939, 1941 e 1947). Cos Yankees gañou dez títulos de liga. En 1955 foi incluído no Salón da Fama do Béisbol e nunha enquisa de 1969 foi votado o mellor xogador vivo.
Marilyn Monroe
A relación foi perturbada desde o principio polos celos e a actitude controladora de DiMaggio; tamén era fisicamente abusivo. Despois de regresar a Hollywood desde Nova York en outubro de 1954, Monroe solicitou o divorcio de DiMaggio despois de só nove meses de matrimonio. Despois do fracaso do seu matrimonio, DiMaggio entrou en terapia, deixou de beber alcohol e expandiu os seus intereses alén do béisbol.
Gran Premio de Mónaco de 1930
Grella de saída
Nota: os espazos da grella determináronse por sorteo (Bowes, Ferrari e Frankl debían comezar provisionalmente na primeira, terceira e cuarta filas, respectivamente).
Nogueiró, A Cañiza, A Cañiza
Nogueiró é un lugar da parroquia da Cañiza, no concello pontevedrés da Cañiza, na comarca da Paradanta.
Lúa Ribeira
Traxectoria
Ribeira naceu en Galicia e vive no Reino Unido. En 2011, gradouse en deseño gráfico na academia BAU Centro Universitario de Deseño de Barcelona e en 2016 en fotografía documental na Universidade de Gales, en Newport. Viviu en Londres, Birmingham e Bristol.
Algúns dos seus traballos foron publicados nas revistas especializadas British Journal of Photography, Paper Journal, Refinery29, Another, Tate Magazine ou Raw View, e traballou para clientes como a marca Chanel, os bolsos Carla López, Birmingham Botanical Gardens ou Wire Magazine.
Moeda de níquel de 3 centavos de dólar estadounidense
Primeiros anos (1865-1873)
A moeda de cuproníquel de 3 centavos adquiriu moi bo acollemento cando se puxo en circulación a mediados de 1865. Ao resultar máis conveniente que a moeda de bronce de 2 centavos acabou por ocupar o lugar desta na circulación e provocar a súa desaparición en 1873. No entanto, tal e como se prevía, a dureza da aliaxe con níquel causou unha rápida rotura dos cuños. Entre 1865 e 1876, o Goberno utilizou arredor de 17 millóns de moedas de 3 centavos para as trocar polos billetes de moeda fraccionaria dese mesmo valor.
Os intereses do produtor de níquel Wharton non quedaron satisfeitos coa emisión desta moeda e axiña empezou a axitar a opinión pública coa idea da creación doutra moeda, de 5 centavos, tamén coa mesma aliaxe de níquel que a de 3 centavos. A lei do 16 de maio de 1866 introduciu no sistema esa nova moeda. Segundo David Lange na súa historia da Casa da Moeda dos EEUU, a nova moeda de 5 centavos "converteuse nun dos piares das cuñaxes do país". Esa moeda foi dotada de curso legal ata a suma dun dólar, é dicir, 20 pezas. miniatura|260x260px|A creación da [[Moeda de 5 centavos de dólar Shield|moeda de 5 centavos Shield de níquel en 1866 acabou, á fin, por axudar a retirar da circulación os 3 centavos.. ]] A introdución da moeda de 5 centavos de níquel diminuíu en gran medida a aceptación e o uso iniciais da de 3 centavos. Esta última comezara a súa andaina en 1865 cunha cuñaxe de máis de 11 millóns de pezas e continuou con case cinco millóns o ano seguinte, mais a partir dese momento as tiraxes foron minguando e caeron ata menos dun millón en 1871, unha cantidade que a moeda só superaría en dúas ocasións. A poboación fora amoldando as súas preferencias ás circunstancias: primeiro preferira as pequenas moedas de bronce ao papel moeda; logo decantouse pola moeda de 3 centavos de níquel, no canto da de bronce; e agora preferían a moeda de 5 centavos, antes que a de 3 centavos. Un dos motivos era que a moeda de 5 centavos de níquel sería trocada polo Goberno se se presentaba en lotes por valor de 100 dólares, consonte unha disposición da lei que a autorizaba, mais non existía unha disposición similar para a moeda de 3 centavos nin para as demais moedas de metal común.