cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Diprotodontes
Evolución
Das liñas filoxenéticas con especies vivas nos nosos tempos a máis antiga é a dos vombátidos, que representan unha aproximación ao que deberon ser os primeiros diprotodontes, caracterizada nas especies vivas por unha curta cola e o marsupio aberto caudalmente.
Etimoloxía
o termo do Diprotodontia está formado polos elementos do latín científico di-, derivado do grego antigo δύο ‎dúo, 'dous'; proto-, tirado do grego antigo πρῶτος ‎prôtos, 'primeiro'; odon- do grego οδóντος ‎odóntos, xenitivo de ὀδούς ‎odoús, 'dente', e a desinencia -ia, indicando plural. Literalmente: 'os de dous dentes primeiros', e alusión a que estes marsupiais posúen só dous dentes incisivos no maxilar inferior.
Xenopus laevis
Uso en investigación
Ovocito de Xenopus laevis.|miniatura|dereita Embrión de Xenopus laevis de 3 días.|miniatura|dereita Os embrións e ovos de Xenopus son un sistema modelo moi utilizado para unha ampla variedade de estudos biolóxicos. Este animal é amplamente utilizado porque combina unha alta tratabilidade experimental e polas súas maiores similitudes co ser humano, en comparación con moitos outros organismos modelo. .
O primeiro vertebrado que foi clonado foi X. laevis, un experimento polo cal Sir John Gurdon foi galardoado co Premio Nobel de Medicina e Fisioloxía en 2012 "polo seu descubrimento de que as células maduras poden ser reprogramadas para facerse pluripotentes".
Como mascota
miniatura|dereita|250px|Exemplar [[albinismo|albino.]] 250px|miniatura|dereita|Vista frontal. Xenopus laevis utilízase como mascota e como animal de laboratorio desde a década de 1950. Son moi resistentes e de vida longa, e en catividade chegaron algúns a vivir ata 20 ou 30 anos.
Provincia de Guantánamo
Guantánamo é a provincia máis oriental de Cuba. A súa capital é a cidade de Guantánamo. A provincia limita coa base naval estadounidense da Baía de Guantánamo.
Praza de touros
En Galicia non existe gran tradición de touradas, e realmente só existe unha praza: a praza de Pontevedra.
Arunachal Pradesh
Terra do sol nacente é o alcume do estado en sánscrito; e tamén é coñecido como o Estado Orquídea da India ou o Paraíso dos Botánicos.
Roseau
Roseau (Wozeau en crioulo antillano; pronunciado "Ro-zo") é a capital de Dominica e a súa cidade máis antiga e importante. Segundo o censo de 2007 ten unha poboación de 16.582 habitantes.
Historia
Dentro do contexto das loitas franco-británicas por facerse co control do Caribe, e polo tanto, tamén de Dominica, a cidade foi destruída por un incendio en 1781. E foi tomada e incendiada de novo polos franceses en 1805.
Contracción de Lorentz
onde L0 é a distancia medida por un observador estacionario e L1 é a distancia medida por un observador que se despraza a unha velocidade v sendo c a velocidade da luz.
Roseau
Monumentos e atractivos turísticos
Outra fervenza, a Emerald pool, atópase a uns 13 quilómetros ao nordés de Roseau. Trátase dunha fervenza de 12 metros e unha piscina natural cun fácil acceso.
Infraestruturas
A cidade conta cos servizos do aeroporto de Canefield (DCF), situado na localidade do mesmo nome, a 5´8 km de Roseau, que permite voos rexionais. Para os voos de maior duración, Roseau sérvese do aeroporto de Melville Hall, situado ao norte de Marigot, no nordés da illa, que permite voos internacionais vía Antiga, Barbados, San Martín, Guadalupe e Martinica.
Deportes
Roseau serve de base para a celebración dalgunhas das actividades do Dominica's Dive Fest, organizado pola Dominica Watersports Association.
Relixión
A poboación de Roseau é maioritariamente cristiá e na cidade conviven tanto católicos, como anglicanos e metodistas. Roseau é a sede episcopal da diocese católica de Roseau, que engloba a toda Dominica ademais das illas próximas de Montserrat, Antiga, Saint Kitts, Saint Croix e Saint Thomas. É parte da arquidiocese de Porto España en Trindade, sendo declarada diocese separada desta en 1850 polo Papa Pío IX.
Cathy Young
Cathy Young, nada como Ekaterina Jung (en Екатерина Юнг, en Moscova o 10 de febreiro de 1963, é unha xornalista e escritora rusa-estadounidense cuxo traballo propugna unha versión moderada do libertarismo, así como o feminismo da igualdade. É autora de dous libros, colaboradora frecuente da revista libertaria Reason, e columnista regular para Newsday e RealClearPolitics.com.
Arkia
Arkia Israel Airlines (ארקיע, Hebreo: Engalarei) é unha aeroliña con base en Tel Aviv, Israel. É a segunda liña aérea de Israel, opera voos domésticos e internacionais a Europa Occidental e ao Mediterráneo, como así tamén voos chárter. A súa base principal é o Aeroporto Internacional de Ben Gurion preto de Tel Aviv, e ten un centro de conexión no Aeroporto Sde Dov en Tel Aviv. miniatura|200x200px|Boeing 757-300 4X-BAW da frota de Arkia.
Lavadora
Características
Existen maiormente dous grupos de modelos: As lavadoras horizontais e as verticais. As horizontais son as que teñen a porta ao carón, e o xiro do tambor ten o seu eixo horizontal, de forma que a roupa, ao momento de virar, vai caendo permanentemente ao ser impulsada polo xiro cara arriba. As verticais son as que teñen a porta arriba, e o xiro do tambor ten o seu eixo vertical.
O movemento do tambor é provocado por un motor eléctrico. Os motores máis comúns están situados detrás e debaixo do tambor e comunícanlle a tracción a través de poleas. O motor de condución directa (Direct Drive) forma un todo co tambor e transmítelle a tracción directamente, co que produce moi pouco ruído e vibración.
Caixa Geral de Depósitos
Historia
En 1988 constitúese o grupo CGD coas participacións maioritarias no Banco Nacional Ultramarino (BNU) e a Fidelidade, empresas estatais que foran transformadas en sociedades de capital exclusivamente público.
En 1993 cambia a súa razón social a CGD, SA cando se transforma en sociedade de capital exclusivamente público, asumindo a operativa dun banco universal.
Tetronarce nobiliana
Características
miniatura|180px|O tamaño de T. nobiliana.
Forno
A enerxía calorífica utilizada para alimentar un forno pode ser suplida directamente por combustión (leña, gas), radiación (luz solar), ou indirectamente por medio de electricidade (forno eléctrico).
Doordarshan
miniatura|Transmisor de Doordarshan Doordarshan é a cadea pública de televisión da India que forma parte do ente público de radiotelevisión Prasar Bharati. miniatura
Ave de presa
Estrixiformes - rapaces nocturnas
Conquista romana de Hispania
miniatura|400px|Avance romano na [[Península Ibérica|península ibérica.]] Coñécese como conquista de Hispania ó período histórico comprendido entre o desembarco romano en Ampurias (218 a. C.) e a conclusión da conquista romana da península ibérica co fin das guerras cántabras por César Augusto (19 a. C.), así como ós feitos históricos que conforman devandito período.
Thiago Pinto Borges
Thiago Pinto Borges, nado en São Paulo o 22 de outubro de 1986, é un futbolista brasileiro. Xoga de centrocampista e o seu equipo actual é o Trelleborgs FF.
Traxectoria
Formado na canteira do Esbjerg fB e procedente do EC Bahia brasileiro, xogou no club dinamarqués entre 2006 e 2009, participando en 19 partidos e anotando un gol. Na tempada 2009–10 foi contratado polo IF Skjold Birkerød, equipo do segundo nivel dinamarqués.
Conquista romana de Hispania
Introdución
Como potencia comercial no Mediterráneo occidental, Cartago ampliaba os seus intereses até a illa de Sicilia e o sur de Italia, o que axiña resultou moi molesto para o incipiente poder que xurdía dende Roma. Finalmente, este conflito de intereses económicos (xa que non territoriais, posto que Cartago non se demostrou como unha potencia invasora) desembocaron nas chamadas guerras púnicas, das cales a primeira delas non terminou senón nun inestable armisticio, xerando unha animadversión entre ambas as culturas que conduciría á Segunda guerra púnica, a cal terminaría 12 anos máis tarde co dominio efectivo de Roma sobre o levante e o sur peninsular. Posteriormente, Cartago sufriría a decisiva derrota en Zama.
Gia Carangi
Traxectoria
A súa nai animouna a comezar unha carreira no mundo da modelaxe, debido á súa gran beleza e extravertida personalidade, conseguíndolle unha cita cun fotógrafo que toma as súas primeiras instantáneas. Estas fotografías foron enviadas a Wilhelmina Cooper, a maior axencia de modelos do mundo, e con 17 anos Gia comezou a ser coñecida no mundo da moda, trasladándose a vivir a Nova York.
El Agricultor
El Agricultor foi unha publicación periódica de ideoloxía agrarista editada pola "Sociedad de Labradores y Agricultores de Riotorto" e a "Unión Agrícola y Pecuaria de Villaodrid y Villameá". Coñeceu dúas épocas. A primeira, como "revista mensual de agricultura", cun total de 113 entregas, estendeuse de xullo de 1907 a decembro de 1916. A segunda, como periódico quincenal agrario, con novo director e novo formato, reapareceu e desapareceu en 1919. A revista en cuarto de 16 páxinas cada número converteuse na segunda época nun periódico de formato berlinés de só 4 páxinas.
Teoloxía feminista
Algún dos obxectivos da teoloxía feminista inclúen salientar o papel da muller no contexto relixioso, reintepretar a proposta relixiosa dominante patriarcal, avogar por unha interpretación teolóxica que faga fincapé no papel da muller na relixión na perspectiva feminista de examinar a imaxe da muller en textos sacros. Algunhas das metas de sectores menos ortodoxos dalgunhas relixións desexan aumentar o papel das mulleres entre os clérigos e autoridades relixiosas (ordenación de mulleres).
Fitoalexina
A biosíntese das fitoalexinas precisa da actividade de certo número de encimas que deben presentar unha activación transcricional selectiva e coordinada, isto é posíbel dado que presentan elementos secuencia en común nos promotores dos respectivos xenes. Así mesmo, definíronse unha serie de elementos secuencia en rexión río arriba do promotor, que actúan en cis unindo proteínas nucleares nunha forma secuencia-específica. Elementos secuencia deste tipo foron descritos en feixón, os elementos SBF-1 en promotores de CHS foron implicados como silenciadores ou amplificadores dependendo das células onde se atopen. Os elementos ou caixas como a caixa-H e a caixa-G en CHS-15 de feixón están implicados en activación transcricional en resposta a estimulador, a caixa-H une especificamente dous factores, KAP-1 e KAP-4, os cales se translocan do citoplasma ao núcleo ao comezo da transcrición de CHS. No promotor de PAL de perexil, o elemento caixa-P une o Factor BPF-1 en resposta a estimulación, a estimulación resulta nun rápido incremento de transcritos BPF-1 que acompaña a transcrición de PAL. (Dixon e cols. 1995; Smith 1996). En ensaios con cotiledóns de soia tratados con estimulador dun fungo patóxeno, demostrouse a acumulación de fitoalexinas tipo isoflavonas, pterocarpanos e flavonas vía a encima óxido nítrico sintasa, o que suxire que o óxido nítrico pode estimular a biosíntese de fitoalexinas mediante a regulación das encimas iniciais da ruta dos fenilpropanoides (Modolo e cols. 2002).
Licaón (mitoloxía)
Licaón transformado por Zeus
Tras coñecer tal aberración, Zeus fíxose pasar por un peregrino e quedou no palacio de Licaón. Estaba preparado para matar ao peregrino, pero, alertado por algúns signos divinos, quería asegurarse antes de que non fora un deus, como afirmaban os temerosos suxeitos. Para iso, fixo cociñar a carne dunha das súas vítimas ou dun escravo, e serviulla a Zeus. Este enfadouse e transformou a Licaón en lobo, e despois incendiou o palacio que fora testemuña de tanta crueldade.
Donatella Di Pietrantonio
Traxectoria
En 2011 publicou a súa primeira novela, Mia madre è un fiume, ambientada na súa terra natal. Tamén nese ano publicou o relato Lo sfregio na revista Granta Italia de Rizzoli. En 2013 publicou a súa segunda novela, Bella mia. Ambientada en L'Aquila e influenciada pola terremoto de L'Aquila de 2009, céntrase na perda e a elaboración do loito,. A obra foi candidata ao Premio Strega e gañou o Premio Brancati en 2014.
Barcia
O topónimo Barcia é unha forma deturpada de  ou , un terreo chan e fértil á beira dun río que adoita ser anegado. Pódese referir a:
Mucina
Glicosilación e agregación
Os xenes de mucina codifican para a síntese de monómeros de mucina, os cales se sintetizan como núcleos de apomucina con forma de cilindro, que son logo modificados postraducionalmente por un proceso de glicosilación excepcionalmente abundante.
Fórmula 1
A categoría está organizada, supervisada e rexida pola Federación Internacional do Automóbil (FIA), que está presidida polo ex-director executivo da Scuderia Ferrari Jean Todt, estando os dereitos comerciais da competición en mans de Bernie Ecclestone a través dunha rede de holdings e empresas varias. Ecclestone é considerado como o principal promotor e director do deporte.
As raíces (1894 - 1946)
Xa en 1900 xurdiu a primeira tentativa de organizar unha grande proba internacional que cristalizaría na Gordon Bennett Cup, mais até 1904 non existía unha estrutura organizativa fóra dos propios clubs automobilísticos. Nese ano, nace a Association Internacionale des Automobiles Clubs Reconnus (AIACR), que agrupou a estes clubs baixo un organigrama superior común co fin de harmonizar e categorizar a competición automobilística. Porén, en 1922 a AIACR delegou as súas funcións como máximo organismo do automobilismo á Commission Sportive Internationale (CSI), que foi coñecida máis tarde como Fédération Internationale du Sport Automobile (FISA). Desaparecida en 1993 tras unha reestruturación da FIA, encargouse no seus comezos de dotar ós Grandes Premios dunha regulación común, sendo esta abandonada polo que se coñeceu como Fórmula Libre, onde cada organizador decidía as limitacións dos participantes.
A Fórmula 1 como negocio ( - )
Nestes anos, as escuderías introduciron unha gran cantidade de innovacións tecnolóxicas nos seus monoprazas, que foron prohibidas polas normas da Fórmula 1 ó longo do tempo. En foi prohibido o efecto chan, que xa era amplamente utilizado, e en, prohibíanse os motores turbo que foran introducidos por Renault en , após varias medidas previas para limita-la súa potencia e velocidade. Os monoprazas motorizados por este tipo de propulsores foron os máis potentes endexamais construídos na Fórmula 1, chegando a producir en 1100 cabalos de potencia con regraxes de carreira e 1400 con regraxes de cualificación.
E xa a comezos dos 90, as escuderías comezaron a introducir axudas electrónicas á condución nos seus monoprazas, como as suspensións activas, o control de tracción ou as caixas de cambios semiautomáticas, aínda que en todos estes elementos foron ilegalizados coa escusa de que os resultados do deporte deben ser consecuencia das habilidades do piloto, e non da tecnoloxía dos coches. Así e todo, moitos consideraron que esta prohibición era nominal, e que os órganos reguladores non tiñan capacidade para comproba-lo cumprimento das regulacións sobre este tema.
Durante parte destes anos, moita atención pública estaba enfocada á rivalidade entre Ayrton Senna e Alain Prost dende até, data en que Prost se retirou do mundo da Fórmula 1 como piloto, volvendo máis tarde como patrón da escudería que levou o seu apelido. O brasileiro gañou 3 títulos mundiais até a súa morte, mentres que o francés acadaría catro. Porén, trala súa retirada, comezou a se intuír o inicio da era Schumacher, que gañou os títulos de e  con Benetton, repetindo logo no  xa a bordo dun Ferrari, campionato que deu comezo a unha época de dominación que non tivo igual no que vai de historia de Fórmula 1.
O retorno dos grandes fabricantes ( - )
miniatura|[[Michael Schumacher entrando en boxes no seu Ferrari F248 durante uns adestramentos libres no Circuíto de Cheste no 2006.]]
Carreiras fóra do Campionato en Europa
Nos primeiros anos da Fórmula Un, antes de que se establecese o campionato mundial, houbo unha vintena de carreiras celebradas desde finais de primavera ata o inicio do outono en Europa, aínda que non todas consideráronse significativas. A maioría dos coches competitivos eran de Italia, especialmente Alfa Romeo. Despois do inicio do campionato mundial, continuaron estas carreiras fora do campionato. Nas décadas de 1950 e 1960, houbo moitas carreiras de Fórmula Un que non contaron para o Campionato do Mundo, en celebráronse un total de 22 carreiras de Fórmula 1, das que só seis contaron para o Campionato Mundial. En 1952 e 1953, cando o campionato mundial disputouse baixo os regulamentos da Fórmula Dous, as carreiras fóra de campionato, foron as únicas carreiras de Fórmula Un.
Algunhas carreiras, particularmente no Reino Unido, incluíndo a Carreira de Campións, Oulton Park International Gold Cup e International Trophy, foron disputadas pola maioría dos aspirantes ao campionato do mundo. Outros eventos menores disputáronse regularmente en circuítos que non formaban parte do campionato, como os Grandes Premio de Siracusa e Dinamarca, aínda que só atraeron unha pequena cantidade de equipos do campionato e basáronse en participaciónsde pilotos privados e coches de Fórmula inferior para completar a grella. Estes foron menos comúns durante a década de 1970 e 1983 viu a última carreira de Fórmula 1 fora do campionato, a carreira de campións de 1983 en Brands Hatch, gañada polo campión do mundo Keke Rosberg nun Williams-Cosworth nunha estreita loita co estadounidense Danny Sullivan.
O coche de seguridade
O seu primeiro uso foi no Gran Premio do Canadá de 1973, aínda que até 1993 non se volveu a usar de novo xa que a FIA non establecera unha normativa concreta para o seu rol até o ano anterior. Desde 1996, o coche de seguridade está subministrado por Mercedes-Benz e é conducido desde o ano 2000 polo ex-piloto de DTM Bernd Maylander, que sempre é acompañado por un observador da FIA que está en contacto permanente con Control de Carreira. Actualmente, o coche utilizado é un Mercedes-Benz SL 63 AMG de 525 cabalos de potencia, modificado para adaptarse ás condicións de carreira.
Sancións e penalizacións
Nos casos drive-through e no stop-and-go, o piloto deberá realizar a entrada en boxes durante as seguintes tres voltas tras a sinalización do castigo, se non o fai podería recibir a exclusión da carreira(bandeira negra). Cando se aplica unha destas dúas penalizacións a falta de só cinco voltas para o final, non se aplicarán e simplemente engadiráselle ao piloto 25 segundos na súa última volta.
Pilotos
Cada escudería ten contratados até tres pilotos máis ademais dos titulares, os chamados pilotos de probas, que son os encargados de probar as evolucións do coche, a resistencia, a fiabilidade os pneumáticos e varios parámetros máis nos adestramentos privados que cada equipo realiza ó longo do ano. Un destes pilotos de probas, nas escuderías que rematan na clasificación do ano anterior de quinto para abaixo, exerce tamén de terceiro piloto, que é o encargado de correr nos adestramentos libres de cada Gran Premio.
Monopraza
Unha ampla variedade de tecnoloxía está prohibida directamente pola FIA. Entre elas atópanse as suspensións activas, os turbos ou o efecto chan. Pero incluso coa limitación aerodinámica actual, a 160 km/h a forza de apuxón cara o chan dun monopraza é igual cá do seu peso, de aí a aseveración que di que, aínda que non practicamente, teoricamente un coche de Fórmula 1 pode rodar por un teito, é dicir, boca abaixo. Correndo a altas velocidades, pódese chegar a acadar unha forza de apuxón ó chan de 2.5 veces o peso do coche, o significa que o coche xera unhas forzas laterais de até 4,5 G (4,5 veces a forza da gravidade) nalgúns xiros (Forzas G), mentres que un automóbil de rúa chega a xerar unha forza de 1 G. Como consecuencia, o pescozo do piloto é empurrado lateralmente nesas curvas cunha forza equivalente a 25 kg.
Circuítos
miniatura|O [[Circuíto de Indianapolis|Indianapolis Motor Speedway, que dende o ano 2000 acolle o Gran Premio dos Estados Unidos.]] miniatura|En verde e gris escuro, os países que algunha vez acolleron un GP. Ampliando a imaxe, pódense ver uns puntos que representan a localización exacta dos circuítos que acolleron polo menos unha proba puntuábel. Os circuítos son lugares especialmente preparados onde se dispuntan os Grandes Premios de Fórmula 1, aínda que hai excepcións, como as carreiras urbanas, que se disputan nas rúas dunha cidade determinada.
Varios dos novos circuítos de F1, especialmente os deseñados por Tilke, foron criticados pola falta de espectáculo neles. O seu redeseño de Hockenheim, en Alemaña, dando máis capacidade para bancadas e eliminando as rectas extremadamente longas e perigosas foi amplamente criticado por aqueles que argumentan que a personalidade do circuíto estaba precisamente nesas rectas cegas atravesando a Selva Negra. Estes novos circuítos son xeralmente aceptados pola necesidade de acatar as normativas de seguridade actuais, a pesar de todo.
División de Honra Feminina de Rugby
Na División de Honra enfróntanse os oito mellores equipos de España, que disputan unha liga regular de catorce xornadas a dobre volta entre os meses de outubro e abril. Trala liga regular os catro primeiros clasificados disputan as eliminatorias polo título de campión e o derradeiro descende de categoría. Antes da tempada 2017/18 a liga tiña un formato reducido de sete xornadas con semifinais e final.
Equipos 2022-23
Na tempada 2022-23 participan os seguintes oito equipos:
Eisenstadt
Eisenstadt (Húngaro Kismarton, Croata Željezno) é unha cidade de Austria, capital do estado de Burgenland. Posúe unha poboación de 12.000 habitantes (2006). Divídese en catro distritos:
Historia de Washington, D.C.
Século XIX
Trala guerra, houbo que fornecer a toda esa nova poboación de condicións de vida dignas. Desenvolveuse un plan director que sobor de todo procurou unha rede de saneamento axeitada, pavimentación e edificios públicos.
Veere
Veere é un concello e unha cidade ao suroeste dos Países Baixos, na provincia de Zelandia.
Dedaleira
Características
A dedaleira tarda en medrar uns dous anos. No primeiro, tras agromar produce unicamente unha roseta de follas basais, ovais, dentadas e de longo pecíolo, mentres que durante o segundo ano desenvólvese un talo longo (0,5 a 2,5 m) e cuberto de follas sensibles e rugosas; tódalas follas desta planta son lixeiramente pubescentes. As follas son dentadas, simples e alternas, co envés finamente texturado; fanse máis pequenas cara o cumio do talo.
Xestoso de Riba, A Bastida, A Fonsagrada
Por este lugar, tamén chamado Xestoso de Palfito, discorre o camiño primitivo.
Donramiro
Otopónimo galego Donramiro pode referirse a:
Pablo Fidalgo Lareo
Traxectoria
Obtivo un Accesit do Premio Minerva de poesía co libro A idade do ar. Trasladouse a Madrid, onde estudou Dramaturxia na Resad. Fixo lecturas dentro da Red de Arte Joven de Madrid e participou en Cosmopoética 2007. Fundou en 2005 a compañía de teatro La tristura.
Neutrófilo
miniatura|dereita|230px|Frotis sanguíneo no que se ve un neutrófilo co seu núcleo trilobulado. Tinguido con MayGrunwald Giemsa e visto a 100 aumentos con obxectivo de inmersión.
Tempo de vida
miniatura|400px|[[Hematopoese humana.]]
Migración a través do endotelio
É o fenómeno denominado diapédese ou extravasación, e ocorre fundamentalmente nas vénulas postcapilares. As quimiocinas liberadas polos macrófagos e os mastocitos tisulares en resposta á presenza de microorganismos, corpos estraños ou dano tisular, actúan sobre os polimorfonucleares adheridos ao endotelio, estimulando a súa migración a través dos espazos interendoteliais cara ao sitio danado ou infectado. Algunhas moléculas presentes nas unións entre as células endoteliais facilitan a migración dos neutrófilos, como CD31 ou PECAM-1, proteínas da familia das inmunoglobulinas. Despois de atravesaren o endotelio, os PMN deben romper a lámina basal, probablemente segregando colaxenases, e entraren no tecido extravascular. Para isto, os leucocitos adhiren á matriz extracelular por medio da unión das súas integrinas e CD44 ás proteínas da matriz.
Quimiotaxe
No caso concreto dos neutrófilos, estes teñen unha ampla variedade de receptores específicos como receptores do complemento, receptores de citocinas para interleucinas e o interferón gamma (IFN-gamma), receptores para quimiocinas, receptores para detectar e adherir ao endotelio, receptores para leptinas e proteínas, e o receptor Fc para opsoninas.
Función antimicrobiana
miniatura|Neutrófilo. Como son moi móbiles, os neutrófilos poden congregarse rapidamente no foco da infección, atraídos polas citocinas expresadas polo endotelio activado, mastocitos, e macrófagos. Os neutrófilos expresan e liberan citocinas, que á súa vez amplifican as reaccións inflamatorias doutros tipos celulares.
Ademais de recrutaren e activaren a outras células do sistema inmunitario, os neutrófilos desempeñan un papel chave na primeira liña de defensa contra os patóxenos invasores. Os neutrófilos teñen tres estratexias para atacar directamente aos microorganismos: fagocitose (inxestión), liberación de substancias antimicrobianas solubles (como as proteínas dos gránulos que conteñen) e formación de trampas extracelulares de neutrófilos (NETs).
Fagocitose
miniatura|dereita|Imaxe de [[microscopio electrónico de varrido que mostra a un neutrófilo (amarelo) fagocitando bacterias (laranxa).]] Os neutrófilos son fagocitos, que poden inxerir microorganismos ou partículas. Para que os obxectivos a fagocitar sexan recoñecidos, deben estar cubertos de opsoninas, por medio dun proceso chamado opsonización de anticorpos. Poden internalizar e matar moitos microbios, e en cada fagocitación orixínase un fagosoma no cal se secretan especies reactivas do osíxeno e encimas hidrolíticos. O consumo de osíxeno durante a xeración de especies reactivas do osíxeno denomínase "explosión respiratoria", aínda que non está relacionado co verdadeiro proceso respiratorio produtor de enerxía.
Desgranulación
Os neutrófilos teñen unha vida media curta e morren por apoptose unhas poucas horas despois de deixaren o sangue, unha vez que levaron a cabo a súa función de destruíren microorganismos. Isto ten como efecto a formación de pus, no cal se produce a acumulación de leucocitos (sobre todo neutrófilos) e bacterias mortos e líquido extracelular.
HC MVD
O HC MVD (en ruso ХК МВД) foi un equipo profesional de hóckey sobre xeo da cidade de Balashikha, no óblast de Moscova (Rusia). Pertenceu á Tarasov Division (acadando o título de campión da división no 2010) da KHL entre o 2008 e o 2010, ano no que se fusionou co HK Dinamo Moscova para dar lugar ao OHK Dinamo.
Olatz Salvador
Traxectoria
Foi membro do grupo donostiarra Skakeitan, no que tocaba o teclado e facía os coros. Porén, no ano 2014 emprendeu a súa carreira musical en solitario. Acompañada pola súa guitarra, adoita facer os seus concertos en acústico. É sobriña do pianista Iñaki Salvador.
L'Arminuta
L'Arminuta ("A Retornada" no dialecto abruzo ) é unha novela en lingua italiana da escritora Donatella Di Pietrantonio, publicada en 2017 por Giulio Einaudi Editore. Foi vencedora do Premio Campiello nese mesmo ano.
Narración
A obra está narrada en primeira persoa, seguindo unha orde cronolóxica en capítulos curtos. A linguaxe é sinxela e expresiva.
British American Racing
Historia
British American Tobacco (BAT) participaba na Fórmula Un desde moitos anos atrás, con varias das súas marcas publicitándose nos coches de F1 de diversos equipos.
1999
miniatura| left | [[Jacques Villeneuve pilotando para BAR no Gran Premio do Canadá de 1999]]
Grazas ao apoio de BAT, British American Racing beneficiouse dun importante financiamento e un orzamento xeneroso na súa primeira tempada, pero informouse que a metade da tempada, xa gastaran ese orzamento. Un orzamento suficiente para manter na Fórmula 1 a pequenos equipos como Minardi durante varios anos.
Aschaffenburg
Historia
En orixe a cidade foi unha colonia romana, e nas ruínas do seu castrum os francos construíron un castelo. San Bonifacio erixiu unha capela a San Martiño e funda un mosteiro bieito.
Jacob Le Maire
Fillo do hugonote francés Isaac Le Maire, naceu en Antuerpen, ou en Egmont, daquela parte das Provincias Unidas neerlandesas. Isaac Le Maire era un notábel negociante estabelecido na cidade holandesa de Hoorn. Para competir coa Compañía Holandesa das Indias Orientais (Vereenigde Oostindische Compagnie, VOC) creou a Compañía Australiana (Australische of Zuid Compagnie) e organizou unha viaxe para explotar o suposto continente austral. Jacob Le Maire, o seu fillo máis vello, foi o xefe da expedición, e os dous irmáns Willem e Jan Schouten os capitáns das dúas embarcacións: Eendracht e Hoorn.
Rei Pescador
Posíbeis orixes do nome
O título de "Rei Pescador" ten varias posíbeis orixes e non necesariamente excluíntes:
Mel de abellón
Trama
A chegada da escritora convértese en catalizador: os irmáns comezan a desvelarlle o seu pasado, e ao tempo ela sérvelles de canle de comunicación por primeira vez en décadas, aínda que sexa de forma indirecta.
Jonathan Demme
Traxectoria
En 1991 triunfou con O silencio dos cordeiros, filme gañador dos catro oscars principais, incluíndo o de mellor director.
Homoloxía de secuencias
Xenes ou secuencias ortólogas
Un exemplo de xene ortólogo é o xene de plantas FLU que codifica a proteína reguladora Flu, que está presente en Arabidopsis (planta superior pluricelular) e tamén en Chlamydomonas (alga verde unicelular). A versión que ten Chlamydomonas é máis complexa: cruza a membrana dúas veces en vez de só unha, contén dominios adicionais e sofre splicing alternativo. Porén, pode substituír plenamente á proteína moito máis simple de Arabidopsis se a transferimos do xenoma da alga ao da planta por enxeñaría xenética. A súa semellanza de secuencia significativa xunto co feito que compartan os mesmos dominios funcionais indican que estes dous xenes son ortólogos, e foron herdados do antepasado común de algas e plantas.
Xenes ou secuencias parálogas
As secuencias homólogas denomínanse parálogas se a súa orixe foi un evento de duplicación no xenoma. Noutras palabras, se un xene dun organismo se duplica para ocupar dúas posicións diferentes no mesmo xenoma, entón as dúas copias son parálogas. Este tipo de semellanza entre xenes denomínase paraloxía.
Os xenes parálogos a miúdo pertencen á mesma especie, pero non ter por que ser necesariamente así: por exemplo, o xene da hemoglobina humana e o xene da mioglobina de chimpancés son parálogos. Os parálogos poden dividirse en "parálogos en" (in-paralogs), que son pares de parálogos que se orixinaron despois dun episodio de especiación, e "parálogos fóra" (out-paralogs), que se orixinaron antes dun episodio de especiación. Os chamados "parálogos fóra entre especies" (between-species out-paralogs) son pares de parálogos que existen entre dous organismos debido a duplicacións antes da especiación, mentres que os "parálogos fóra dentro da especie" (within-species out-paralogs) son pares de parálogos que existen no mesmo organismo orixinados por un episodio de duplicación antes da especiación.
Dibamus novaeguineae
Dibamus novaeguineae é unha especie de réptil escamoso da suborde dos lacertilios, o tipo da infraorde dos dibamios e da familia dos dibámidos.
Etimoloxías
O epíteto específico, novaeguineae, alude ao lugar onde se describiu o espécime tipo, Nova Guinea.
Nassau, Bahamas
Clima
Nassau ten un clima tropical de sabana ( Köppen:  Aw ), que fai fronteira cun clima monzónico ( Köppen: Am), con veráns quentes e húmidos e un inverno cálido e máis seco. As temperaturas son relativamente consistentes ao longo do ano. Durante a estación húmida de xuño a setembro, as temperaturas medias durante o día son 30º - 32 °C, mentres que durante a estación máis seca de novembro a marzo as temperaturas diúrnas están entre 25º e 27 °C, rara vez caendo por debaixo de 15 °C.
Comunicacións
O aeroporto internacional de Nassau, o máis importante das Bahamas, ten conexións diarias coas cidades principais dos Estados Unidos, do Canadá, do Reino Unido e do Caribe.
Oza-Cesuras
Hidrografía
O río Corbeiro, afluente do Mero, nace nos Leiros e Castelo en Dordaño. O río de Fornelos, afluente do Mendo, nace nos altos de Trasanquelos. Máis ao norte están o río Miñatos e o río Mendo, os seus cursos altos. Descorren por territorio de ribeira e bocarribeira.
Patrimonio arqueolóxico
Os castros catalogados son : miniatura|dereita|Castro de Muruxeses. Existe ademais unha lápida sepulcral en Belén, Rodeiro.
Patrimonio relixioso
Entre os cruceiros están :
Club de Remo Mecos
Historia
As dificultades económicas fixeron que non tódalas embarcacións se reparasen e cada remo que rompe se arranxa. Deste xeito, coa vontade de seguir adiante e a axuda da vila, o Club de Remo Mecos continuou pola historia galega do remo.
A concesión dun terreo gañado ao mar por Costas e o concello, deu pé a que os socios, directivos e remeiros se puxesen mans á obra e co seu esforzo, sacrificio e botar man aos seus petos achegando o que cada un podía, fóronse construíndo os alicerces do que sería o futuro local social e deportivo. Foi a base para poder gardar o material e comezar os adestramentos gorecidos das inclemencias do tempo.
En 2002 e 2009 gañou a Bandeira Teresa Herrera. En 2003 participou na primeira edición da Liga ACT, conseguindo o subcampionato, e nas seguintes edicións ata a de 2007, na que se consumou o seu descenso á Liga Noroeste de Traiñeiras, na que milita dende aquela.`
St. Pölten
Divisións da cidade
Sankt Pölten nos seguintes subdistritos: Altmannsdorf, Dörfl at Ochsenburg, Eggendorf, Ganzendorf, Hafing, Harland, Hart, Kreisberg, Matzersdorf, Mühlgang, Nadelbach, Oberradlberg, Oberwagram, Oberzwischenbrunn, Ochsenburg, Pengersdorf, Pottenbrunn, Pummersdorf, Ragelsdorf, Ratzersdorf at the Traisen, Reitzersdorf, Schwadorf, Spratzern, Sankt Georgen on the Steinfelde, Sankt Pölten, Stattersdorf, Steinfeld, Teufelhof, Unterradlberg, Unterwagram, Unterzwischenbrunn, Viehofen, Völtendorf, Waitzendorf, Wasserburg, Weitern, Wetzersdorf, Windpassing, Witzendorf, Wolfenberg, Wörth e Zwerndorf.
Carole Pateman
Traxectoria
Obtivo un doutoramento na Universidade de Oxford. Dende 1990, a profesora Pateman ensinou no Departamento de Ciencia Política na Universidade de California, Os Ánxeles (UCLA).
Daguestán
Historia
O Daguestán converteuse nunha república da Federación de Rusia no 1991.
Política
O xefe do goberno no Daguestán é o presidente. En 2004 o presidente era Magomadali Magomadovich Magomadov.
Relixión
A maior parte da poboación do Daguestán é musulmá. Como na maior parte do Cáucaso, o islam nativo do Daguestán é da rama sufista desde hai séculos. Nestes últimos anos téñense notado tensións entre as escolas sufistas locais e os misioneiros wahabitas chegados á rexión.
Calnexina
A calnexina (CNX) é unha proteína integral de membrana de 67kDa (aparece nas bandas de 90kDa, 80kDa ou 75kDa na técnica do western blot dependendo da fonte do anticorpo) presente no retículo endoplasmático (RE). Consta dun gran (50 kDa) dominio luminal N-terminal que se une ao calcio, unha soa hélice transmembrana e unha curta cola citoplasmática ácida de 90 residuos.
Top 14 2015-2016
Equipos
Na competición participaron 14 equipos: os 12 mellor posicionados do Top 14 2014-2015 e os 2 ascendidos da segunda división, o SU Agen e o Section Paloise, que ocuparon as prazas que deixaran baleiras o Lyon OU e o Atlantique Stade Rochelais ao descenderen no ano anterior.
Willem Schouten
Nunha quinta viaxe morreu, en 1625, próximo a Antongil, en Madagascar.
A Estrada
Historia
O partido xudicial da Estrada inclúe ós concellos de Forcarei e Cerdedo.
Toponimia
O nome procede do latín strata ("terra pisada por onde se anda; camiño"). Neste lugar cruzábanse dous camiños: o que ía de sur a norte, desde a Terra de Montes, Ourense e Portugal, que seguían os arrieiros e peregrinos cara Santiago de Compostela, e de leste a oeste, desde o Deza, Trasdeza e o interior de Galiza, por onde arrieiros e, máis tarde, carrilanas, se dirixían á costa.
Sarvepalli Radhakrishnan
Actividade académica
En 1929 asumiu o cargo que deixara vacante J. Estlin Carpenter no Harris Manchester College, logrando así a  oportunidade de ensinar relixión comparada ao alumnado da Universidade de Oxford. Polos seus servizos na educación Xurxo V outorgoulle o título de cabaleiro en xuño de 1931. En abril de 1932 o gobernador xeral da India, o conde de Willingdon investiuno formalmente. Así e todo deixou de usar o título de sir despois de obter India a independencia, preferindo o título académico de 'doutor'.
José Antonio Fernández "O Merlo"
Traxectoria
En 1895 nunha viaxe á Coruña sufriu un accidente ao ser atropelado no Cantón Grande pola carruaxe de Ramón Astray Labarta, recibindo unha ferida na cabeza.
Terroso
O topónimo galego e portugués Terroso pode referirse a:
Roger Torrent i Ramió
Roger Torrent i Ramió, nado en Sarrià de Ter (Xirona) o 19 de xullo de 1979, é un politicólogo e político catalán afiliado desde o ano 2000 a Esquerra Republicana de Catalunya, que foi alcalde da súa localidade de nacemento, deputado provincial e autonómico, e que foi elixido presidente do Parlamento de Cataluña o 17 de xaneiro de 2018, cargo no que foi sucedido o 12 de marzo de 2021 por Laura Borràs.
Godofredo V de Anjou
Godofredo V de Anjou, nado o 24 de agosto de 1113 e finado o 7 de setembro de 1151, foi fillo de Folque V o Novo, conde de Anjou (e rei de Xerusalén) e de Eremburga do Maine.
Traxectoria
En 1145 o seu irmán Elías rebelouse reclamando o condado do Maine e foi feito prisioneiro e morreu no cárcere (o 15 de xaneiro de 1151). Tamén someteu ao señor de Montreuil-Bellay, Xerardo de Berlai. En 1150 cedeu o ducado ao seu fillo Henrique. En agosto de 1151, mediante un tratado, cedeu o Vexin normando ao rei de Francia.
Antiga provincia da Habana
Historia
Situación actual (desde 2011):
Fray Bentos
Desde 2006 a cidade cobrou notoriedade a raíz do conflito pola instalación de dúas plantas produtoras de pasta celulósica próximas á Ponte Internacional e á cidade arxentina de Gualeguaychú.
Ashikaga
Ashikaga (足利市, あしかがし, Ashikaga-shi) é un concello xaponés da prefectura de Tochigi. En 2009 estimábase a súa poboación en 156.328 persoas. O Clan Ashikaga que foi de aquí rexeu Xapón como shogunato de Ashikaga bakufu en Quioto entre os séculos XIV e XVI. A Ashikaga Gakko (足利学校) é a escola máis antiga do Xapón.
Óbolo de Caronte
miniatura|Pseudomoeda de ouro utilizada como óbolo de Caronte, atopada nun enterramento Óbolo de Caronte é unha expresión relativa a unha moeda colocada dentro ou sobre a boca dos defuntos antes do seu soterramento, en diversas culturas da Antigüidade.
Fontes e extensión da tradición
Aínda que a arqueoloxía teña demostrado que o mito reflicte un costume real, a colocación de moedas cos mortos non era específica nin estaba limitada a unha única moeda na boca do falecido. En moitos túmulos, taboíñas con follas de metal inscritas ou cruces de papel dourado substituíron a moeda nos comezos da era cristiá. Por outra banda, a presenza de acumulacións de moedas en barcos funerarios xermánicos suxire un concepto análogo.
Nos mundos grego e romano
Atopáronse moedas en túmulos gregos do século V a. de C., pouco tempo despois da aparición da moeda en Grecia, e tamén en achados do Imperio Romano do século V d. de C., algunhas delas coa confirmación de teren sido utilizadas como óbolo de Caronte, en lugares como a Península Ibérica no oeste, na Gran Bretaña, cara ao norte, e no río Vístula, na actual Polonia, polo leste.
HC Vityaz
Historia
O equipo foi fundado orixinalmente na cidade de Podolsk en 1996, e no 2004 trasladouse á súa cidade actual. Ao ano seguinte, no 2005 conseguiu o ascenso á Superliga rusa. No 2008 foi un dos equipos que tomaron parte na primeira edición da nova competición euroasiática, a KHL, competición na que nunca conseguiu clasificarse para os play-offs.
Pinna nobilis
Especie en perigo crítico de extinción. Anteriormente existía unha gran cantidade destes individuos, pero a súa poboación viuse reducida até un 98% en certas zonas. Estes moluscos están ameazados pola pesca, a contaminación, a desaparición das pradarías de posidonia, os danos producidos polo arrastre de áncoras e a presenza dunha nova especie de protozoo esporulado, o Haplosporidium pinnae.
Mámoa do Rei (Redondela)
Características
A mámoa posúe planta poligonal orientada cara ao leste e conserva seis ortóstatos ou lousas que forman no seu interior unha cámara. O túmulo de terra é dun diámetro de 15 metros e uns 2,5 de altura.
Substitución sinónima
Dexeneración do código xenético
A tradución de proteínas implica un conxunto de vinte aminoácidos. Cada un deles está codificado por unha secuencia de tres nucleótidos do ADN chamada codón. Como hai 64 codóns posibles, pero só 20-22 aminoácidos codificados (na natureza) e un sinal de parada (é dicir, hai tres codóns que non codifican ningún aminoácido e coñécense como codóns de parada ou stop, que indican que a tradución debe parar ao chegar a eles), algúns aminoácidos están codificados por 2, 3, 4 ou 6 codóns distintos. Por exemplo, os codóns TTT e TTC codifican ambos o aminiácido fenilalanina. Isto refírese a miúdo como redundancia do código xenético. Hai dous mecanismos para a redundancia: varios ARNt distintos poden entregar o mesmo aminoácido no ribosoma, ou un ARNt pode ter unha base cambaleante non estándar na terceira posición do anticodón, que recoñece máis dunha base no codón.
Seixido
O topónimo Seixido pode referirse a:
Blanca Portillo
Traxectoria
En 1997 iniciou a súa carreira como directora teatral Hay amores que hablan. Pouco despois foi fichada para a serie de televisión 7 vidas, onde interpretou a Carlota. En 2004 decidiu abandonar a serie para emprender un proxecto teatral na Arxentina titulado La hija del aire, baseada nun texto de Calderón de la Barca. Ao regresar a España levou a escena a obra en Madrid e pouco despois interpretou un home no filme Alatriste, baseada na novela de Arturo Pérez-Reverte.
Linz
miniatura|285px|dereita|Igrexa de Poestlingberg en Linz. miniatura|285px|Vista de Linz dende a montaña de Poestlingberg. Linz (Checo: Linec) é a terceira cidade maior de Austria e capital federal do Estado austríaco de Alta Austria (Oberösterreich). A cidade sitúase no centro de Austria, a 30 km da fronteira Checa. A poboación da cidade é de 188.968 (2006), e 271.000 na área metropolitana.
Monocotiledóneas
Caracteres
É notable que as flores monosimétricas das monocotiledóneas preséntanse frecuentemente na mesma forma que en moitas eudicotiledóneas nucleares, é dicir, co sépalo medio adaxial, sendo a principal excepción a maioría dos Zingiberales. Mais non está claro por que debería ser así. De feito, a orientación das flores nas monocotiledóneas é bastante variable, e depende da presenza e orientación do profilo (bractéola), e tamén da existencia doutras estruturas no pedicelo (ver por exemplo Eichler 1875) notaron a variabilidade da posición das bractéolas das monocotiledóneas, eles suxiren que pode ser porque as flores axilares en realidade representan acios reducidos.
Ecoloxía
Eirugas das couzas Castniidae atópanse nunha variedade de monocotiledóneas (Forbes 1956, para algúns outros grupos que prefiren monocotiledóneas).
Lentellas de auga
miniatura|dereita|150px|[[Hábito (planta)|Hábito (aspecto xeral) das lentellas de auga.]] As lentellas de auga atópanse en augas estancadas de todo o mundo. Son plantas moi reducidas, con vástago sen diferenciarse en talo e follas, de forma lenticular, ás veces con pequenas raíces debaixo da superficie da auga.
Espárragos e afíns
O espárrago é o talo novo de Asparagus officinalis.
Taxonomía
A clasificación que se utiliza hoxe en día é a APG II (2003) con lixeiras modificacións sensu Soltis et al. (2005) e APW.
Evolución
De feito a idade das monocotiledóneas "crown" foi estimada de mxeito variado, ademais das dúas mencionadas, tamén se estimou preto de 200±20 millóns de anos até o presente (Savard et al. 1994), 160±16 millóns de anos até o presente (Goremykin et al. 1997), 135-131 millóns (Leebens-Mack et al. 2005), 133,8-124 millóns (Moore et al. 2007) etc.
Polígono industrial do Vidreiro
No polígono ten a súa sede a empresa Leite Celta.
Yelü Dashi
Invasión jurchen e fin da dinastía Liao
Os jurchen, un pobo tungus nativo de Manchuria, estabeleceu a dinastía Jin en 1115 e comezou a dominar Manchuria. Os jurchen formaron unha alianza coa dinastía chinesa Song para atacar os Liao, e por 1122 os jurchen capturaron gran parte grande de Liao, incluíndo a súa capital suprema. O emperador Liao Tianzuo fuxiu á rexión occidental, e o seu tío o príncipe Yelü Chun entón formou o Liao Setentrional, de curta vida, na súa capital do sur Nanjing (hoxe Beijing). As forzas Song baixo as ordes de Tong Guan atacaron o Liao Setentrional desde o sur, mais baixo as ordes de Dashi e Xiao Gan, o exército khitan logrou repeler os ataques dos Song. Con todo, os jurchen continuaron a avanzar desde o norte, e finalmente capturaron a capital do sur en 1123. Xusto antes de que os jurchen tomasen o control, Dashi escorregouse con 7000 das súas tropas para unirse ao emperador Tianzuo.
Guerras dacias
A segunda guerra
Finalmente Decébalo, perseguido de preto polos romanos, suicidouse para evitar a súa captura. Posteriormente grazas á traizón de Bicilis, un confidente do rei dacio, Traxano atopou o tesouro do rei inimigo preto do río Sargetia (tesouro que ascendía, segundo a avaliación de Jérôme Carcopino, a 165 500 kg de ouro e 331 000 kg de prata). Mentres que o avance romano continuou, a campaña deuse por finalizada coa toma de Porolissum, un enclave de resistencia situado no norte de Dacia.
Lanzadeira do malato-aspartato
Ademais da lanzadeira do malato, que é a máis activa, existe outra lanzadeira con funcións similares, chamada lanzadeira do glicerol-fosfato, que se usa noutros tecidos e ten un menor rendemento enerxético.
Guerras dacias
Consecuencias
Para asegurar a defensa da nova provincia, xa que estaba bastante aberta ós movementos de pobos da gran chaira europea, particularmente xermanos e sármatas, instaláronse dúas unidades lexionarias, a Lexión XIII Gemina en Potaissa e a Lexión I Italica en Novae. Dacia tamén serviu como contención das invasións bárbaras, impedindo un contacto inmediato entre estes pobos e as ricas provincias do interior do imperio.
A Casanova, Piñeiro, Cedeira
Toponimia
Segundo Nicandro Ares Casanova coincide co latín: casa nova.
Luísa Viqueira Landa
Traxectoria
As súas cinzas foron soterradas no cemiterio de Ouces, ao lado do seu pai.
Ashtabula
Linguas
92,5% inglés, 5,4% castelán, 0,8% italiano.
Provincia de Sancti Spíritus
Sancti Spíritus é unha provincia de Cuba. A súa capital é a cidade de Sancti Spíritus.
Bregenz
Está situada a unha altitude de 400 metros, ten unha poboación de 29.806 habitantes (2018) e unha superficie de 29,51 km². É o centro político, turístico, industrial, administrativo e de servizos do estado de Vorarlberg.
O Principiño
O Principiño (en Le Petit Prince) é unha novela, a obra máis famosa do aristócrata, escritor, poeta e aviador francés Antoine de Saint-Exupéry, publicada por primeira vez en abril de 1943. A novela foi votada como o mellor libro do século XX en Francia. Traducida a 300 linguas e dialectos, vendendo preto de dous millóns de copias anualmente, e con máis de 140 millóns de copias vendidas en todo o mundo, converteuse nun dos libros máis vendidos e máis traducidos xamais publicados.
Dende a súa publicación, a novela foi adaptada a numerosos medios e formatos, incluíndo gravacións de son, obras de radio, obras de teatro, filmes, series de televisión, ballets e óperas. Malia que é considerado unha obra de literatura infantil, O Principiño fai varias observacións sobre a vida e a natureza humana.