cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rocha
Rochas sedimentarias
Constitúense por diaxénese (compactación e cementación a presión e temperaturas normais) dos sedimentos, materiais procedentes da alteración en superficie doutras rochas, que posteriormente son transportados e depositados pola agua, o xeo e o vento, coa axuda da gravidade o por precipitación de disolucións. Tamén se clasifican como sedimentarios os depósitos de materiais organóxenos, formados por seres vivos, como os arrecifes de coral ou os estratos de carbón. As rocas sedimentarias son as que tipicamente presentan fósiles, restos de seres vivos, aínda que estes poidan observarse tamén nalgunhas rochas metamórficas de orixe sedimentaria.
José Carrera Ramilo
Traxectoria
Fillo de Jaime Carrera Merino, farmacéutico no Porriño. Doutor en Farmacia pola Universidade de Santiago de Compostela. Foi titular da farmacia que pertencera ao seu pai. Representante de Gabino Bugallal no distrito, foi Xuíz (1899-1903) e alcalde do Porriño. Promoveu o periódico El Eco de Porriño y Mos. Foi deputado provincial (1915-1923) e Gobernador civil de Tarragona (1919), León (1920-1921), Ourense (1921) e Lugo (1922). Continuou exercendo como cacique do Porriño ata a Segunda República. Foi Director Técnico do Centro Farmacéutico de Vigo, académico da Real Academia de Farmacia e decano dos farmacéuticos españois. Foi presidente do Colexio Oficial de Farmacéuticos de Pontevedra (1914-1919 e 1946).
Rocha
Rochas metamórficas
Son as rochas creadas a través da transformación doutras rochas, magmáticas ou sedimentarias, debido a alteracións das condicións ambientais, como a temperatura e a presión. Algúns exemplos son o gneis, formado a partir do granito; o xisto, formada a partir da arxila; o mármore, formado a partir da calcaria, e a cuarcita, formado a partir da arenita.
Estrutura
A estrutura dunha rocha é o conxunto de características a escala xeolóxica e describe ben os aspectos derivado da deformación da codia ou crusta terrestre. A estrutura comprende forma, dimensións e articulación dos compoñentes das rochas. Considéranse estruturas todos aqueles elementos, que máis alá da textura orixinal da rocha, reflicten cambio menores na súa composición e ordenamento. Son diferentes dependendo do tipo de formación da rocha. Hainas identificábeis a simple vista e existen estruturas que só se poden precisar cun microscopio.
Porosidade e compactidade
A porosidade dunha rocha depende do seu proceso de formación. Polo tanto: Ígneas: presentan unha porosidade moi reducida, pois o seu arrefriamento foi lento. Volcánicas: de porosidade elevada debido a un arrefriamento rápido. Sedimentarias: a porosidade dependerá da cantidade de material cementante e ao envoltorio das partículas constituíntes.. Hai unha fórmula que relaciona a densidade absoluta coa porosidade total. Pódemos falar de poros abertos, externos ou accesibles; e poros pechados ou interiores, que están no interior das pedras e non se comunican co exterior. Dado isto, tamén podemos falar de dous tipos de porosidades, a porosidade real, total ou absoluta, aquela porcentaxe que se calculou achando o volume total de poros, abertos e fechados; e porosidade aparente ou aberto, ollando só para os poros abertos. A compactidade vén sendo a inversa da porosidade.
Streptococcus
600px|miniatura|Clasificación dos estreptococos. Streptococcus (estreptococo) é un xénero de bacterias grampositivas esféricas (cocos) pertencentes ao filo Firmicutes e ao grupo das bacterias do ácido láctico. A súa división celular ten lugar ao longo dun só eixe, polo que crecen formando cadeas ou parellas, de onde vén a raíz inicial do seu nome (do grego στρεπτος streptos, que significa dobrado ou retorto, como unha cadea, ou cadea retorta). Isto diferénciaos dos estafilococos, que se dividen ao longo de múltiples eixes e orixinan grupos con forma de acio en vez de cadeas. A maioría dos estreptococos son oxidase negativos e catalase negativos, e moitos son anaerobios facultativos.
Streptococcus pertence á clase Bacilli, que inclúe tanto bacterias con forma de bacilo coma de coco (esféricas).
Group B
S. agalactiae, ou streptococos do grupo B (GBS), causa pneumonía e meninxite en neonatos e en anciáns, con bacteremia sistémica ocasional. Poden tamén colonizar os intestinos e o tracto reprodutor feminino, o que incrementa o risco de rotura prematura de membranas durante o embarazo, e a transmisión do microorganismo ao meniño. Existe unha proba para detectar a presenza do microorganismo da nai antes do parto. Cando as mulleres dan positivo na proba poderían ter que recibir antibióticos profilácticos durante o parto, como prevención para o contaxio do neno. Por exemplo, no Reino Unido, onde só o 1% das unidades de maternidade fan a proba para o GBS, morren uns 75 meniños ao ano por enfermidades relacionadas con GBS, e sofren infeccións graves outros 600.
Paternò
Xeografía
O municipio ten unha superficie de 144,68 km² e, segundo o censo do 30 de abril de 2017, tiña unha poboacón de 48 013 habitantes, o que facía unha densidade de poboación de 331,86 hab./km².
Cocido de Lalín
A feira do cocido
As orixes da feira do cocido de Lalín, que se celebra o domingo anterior ao domingo de entroido, encóntranse nunha reunión que os alcaldes da comarca de Deza tiveron en 1968 destinada a encontrar estratexias de difusión e comercialización dos produtos típicos da gastronomía da comarca.
O mes do cocido
Conta coa participación da Concellería de Promoción Económica e de varios restaurantes da vila (en 2006 máis de 26 establecementos e máis de 3.000 prazas de comedor) que se comprometen a realizar o prato a diario.
María Menéndez-Ponte
Traxectoria
Despois de ser campioa de España de ximnasia en categorías infantís por dúas veces, comezou os estudos de Dereito na Universidade de Santiago de Compostela. Antes de rematalos casa e ten o primeiro fillo, e coa súa familia múdase a vivir aos Estados Unidos de América (Nova York), onde viviu durante cinco anos, e onde se licenciou pola UNED. Logo marchou a vivir a Madrid, onde se licenciou en Filoloxía Hispánica.
Teodorico IV, rei franco
Traxectoria
Despois da súa morte, o trono franco permaneceu vacante durante sete anos, ata que Pipino o Breve dispuxo que Khilderico III, o último rei merovinxio, o había suceder.
Xantomatose cerebrotendinosa
A xantomatose cerebrotendinosa (CTX, do inglés, Cerebroteninous xanthomatosis), tamén denominada colesterose cerebral ou déficit de esterol 27-hidroxilase, é unha doenza neurolóxica hereditaria agrupada dentro do grupo das leucodistrofias. Constitúe unha forma xenética e herdada de xantomatose. . É unha doenza rara, estimándose a súa prevalenza en 1 de cada 50.000 persoas. A xantomatose cerebrotendinosa pode ter varias formas de se iniciar. Se se inicia na infancia, adoita comezar con diarreas e colestase. Isto débese a que a CTX impide a correcta síntese de ácidos biliares sintetizados na vesícula biliar, e necesarios para unha correcta dixestión e absorción dos nutrientes. Na adolescencia é típico o debut con cataratas ou xantomas tendinosos (sobre todo no tendón de Aquiles), mentres que na idade adulta adoitan aparecer xantomas noutras partes do corpo, sobre todo no cerebro. Os xantomas cerebrais causan un dano neurolóxico grave. Case 3 de cada 4 pacientes teñen as cataratas coma primeiro síntoma.
Walter Gropius
Traxectoria
As súas primeiras realizacións, antes da primeira guerra mundial como a fábrica Fagus, amosan a súa preferencia por unha arquitectura sinxela e lóxica arredada dos estilos históricos. Gropius fundou en 1919 a Bauhaus de Weimar, trasladada en 1925 a Dessau, e foi o seu director ata 1928. Escola e obradoiro ó mesmo tempo, a Bauhaus foi unha das creacións culturais máis significativas e trascendentes do período de entreguerras, caracterizábase polo traballo en equipo e a colaboración de mestres creadores, a combinación de programas teóricos e prácticos, a produción de obxectos en materiais ben variados con destino á industria, o que puña ós alumnos en contacto directo co mundo do traballo.
Frederico II de Sicilia
A denominación de Trinacria
En 1262, Constanza II de Sicilia, filla de Manfredo, casou con Pedro III de Aragón o Grande, rei de Aragón e de Valencia, e conde de Barcelona e dos demais Condados cataláns. Esta situación de enfrontamento entre a dinastía Hohenstaufen e a Casa de Aragón, sendo Constanza a herdeira de Manfredo, provocou a antipatía do papa francés Clemente IV, que buscou axuda en Carlos I de Anjou, irmán máis novo do seu aliado Luís IX de Francia, san Luís.
Así, as tropas de Carlos de Anjou entraron na illa e loitaron contra Manfredo de Hohenstaufen e vencérono na batalla de Benevento, e Carlos foi coroado rei de Sicilia en Roma en 1266, inaugurando a dinastía Anxevina.
O perfil do rei de Sicilia
Os caracteres de Sicilia que todos coñecemos hoxe en día derivan en gran parte deste segundo reino de Sicilia, fundado en 1296 por Frederico, e que despois, pasando a través de varias rexencias, serían abolidas en 1816 por Fernando I de Borbón.
Durante o seu reinado acentuose sen dúbida o réxime feudal: o Parlamento estaba formado por tres estamentos (a nobreza, o clero e o "terceiro estado" ou "común"), establecuese o latifundismo e a economía entrou en crise. Pero de todos os xeitos o rei debe ser recordado polas súas reformas civís e administrativas que afectaron a Sicilia, que deron máis poder ao Parlamento (chamado os Capítulos) e a subdivision da illa en catro Vales de Sicilia (Val de Noto, Val de Demone, Val de Mazara e Val de Girgenti).
Erro
Un erro pode ser:
Lignano
Fontes dietarias
Moitas plantas conteñen lignanos, como as sementes de liño e sésamo ou o centeo e outros cereais, soia, brócoli, repolo, feixóns, albaricoques e amorodos, pero en pequenas cantidades (poucos μg por cada gramo de produto seco). As sementes de liño e de sésamo conteñen máis cantidade de lignanos ca a maioría das outras plantas. O principal precursor do lignano atopado en sementes de liño é o secoisolaricirresinol diglicósido.
O secoisolaricirresinol e o matairresinol foron os primeiros lignanos vexetais identificados nos alimentos, e supoñen o 25% do total dos lignanos consumidos. O pinorresinol e laricirresinol foron identificados máis recentemente e estímase que contribúen co 75% do consumo total de lignanos. Esta distribución pode cambiar porque as contribucións do siringarresinol e hidroximatairresinol non foron debidadmente cuantificadas nos alimentos.
Fontes de lignanos:
Precursores de lignanos de mamíferos como agliconas (µg / 100 g). Principais compoñentes en letra grosa.
Soiuz TM-10
Características
Os cosmonautas regresaron, xunto co periodista Toyohiro Akiyama, chegado á estación na Soiuz TM-11, o 10 de decembro de 1990 ás 6:07 GMT.
Estrutura interna da Terra
Métodos de estudo
Os principais métodos indirectos de estudo do interior da Terra son os seguintes:
Estrutura
Os cambios en dita velocidade producen unha refracción debido á lei de Snell.
Codia
A principios do século XX, o sismólogo croata Andrija Mohorovičić (que era profesor da universidade de Zagreb e foi o que estudou por primeira vez as ondas sísmicas e estableceu as diferenzas entre as ondas P e as S), veu que nos observatorios situados a menos de 300 km do epicentro dun terremoto, as ondas P directas chegaban antes que as que se refractaban en capas máis profundas. O curioso do caso era que, cando a distancia entre os puntos de emisión e recepción das ondas era maior que esa distancia, as ondas refractadas recibíanse antes que as directas.
Unha posíbel explicación deste feito era supoñer que había unha capa superficial de menor densidade, na que as ondas viaxarían máis lentamente, e outra máis profunda e máis densa, pola que circularían a maior velocidade. A primeira destas capas corresponderíase coa codia, e a segunda co manto; a descontinuidade existente entre ambas as capas recibiu o nome do seu descubridor.
Obsérvanse anomalías da gravidade positivas (valores de g superiores ao teórico) nas grandes chairas e nos océanos, e anomalías negativas (valores de g inferiores ao teórico) nos continentes, especialmente nos grandes macizos montañosos. Isto explícase porque o exceso aparente de masa nas zonas continentais queda compensado por unha menor densidade dos materiais, e o defecto de masa nos océanos compénsase por un aumento da densidade.
Manto
As grandes temperaturas fan que os materiais silíceos sexan o suficientemente dúctiles como para fluír, aínda que en escalas temporais moi grandes. A convección do manto é a responsábel, na superficie, do movemento das placas tectónicas. Como o punto de fusión e a viscosidade dunha substancia dependen da presión á que está sometida, a parte inferior do manto móvese con maior dificultade que o manto superior, aínda que tamén os cambios químicos poden ter importancia neste fenómeno. A viscosidade do manto varía entre 1021 e 1024 Pa·s. Como comparación, a viscosidade da auga é aproximadamente de 10−3 Pa.s, o que ilustra a lentitude coa que se move o manto.
O límite superior da astenosfera suponse entre os 200 e os 300 km, como quedou dito, e resulta difícil de precisar. Máis fácil é situar a pequena descontinuidade existente contra os 400 km e, sobre todo, a máis patente dos 700 km, a descontinuidade de Repetti, que separa o manto superior do inferior. En ambos os casos non parece que se dean cambios na composición dos materiais, senón máis ben que existen reorganizacións dalgunhas das súas estruturas minerais polo efecto das enormes presións que soportan.
Núcleo
Suponse ao núcleo composto fundamentalmente por ferro, con maior ou menor proporción de níquel (por exemplo, 90 % de Fe – 10 % de Ni, de aí o seu antigo nome de nife) e, quizais, algo de xofre, silicio e outros elementos menos densos disolvidos no ferro. Outros elementos máis densos, como o chumbo ou o uranio son moi raros, ou permaneceron na superficie unidos a outros elementos máis lixeiros.
Na investigación do núcleo da Terra, o papel das ondas sísmicas foi decisivo. Cando falamos destas xa mencionaramos que as ondas S non atravesaban o núcleo, polo que os xeólogos consideraban que este era "líquido" ou, máis ben, constituído por materiais carentes de rixidez. Hai unha zona de sombra total para as ondas S comprendida entre os 103° de ambos os hemisferios, que marca o límite da chegada das ondas directas, tanto S como P; con este dato é posíbel situar, aos 29 000 km de profundidade, o límite externo do núcleo (descontinuidade de Gutemberg). Tamén vimos que as ondas P, que si atravesan o núcleo, a partir dos 5 100 km de profundidade (ou sexa, a partir dos 2 200 km do comezo do núcleo), aumentaban a súa velocidade, como se confirma polo aumento de velocidade que se observa nas que atravesan a parte máis central do planeta, do que os científicos concluíron que o núcleo interno era sólido. A separación entre este e o núcleo externo denomínase descontinuidade de Lehmann ou de Wiechert-Lehmann.
É válido este modelo?
O modelo da Terra exposto até aquí é o que se pensa, hoxe en día, que representa mellor a estrutura da Terra. Pero é probábel que sufra modificacións nos próximos anos, pois os xeofísicos están continuamente achegando novos datos. Este modelo é, como todo modelo, unha simplificación da realidade. Nel intégranse todos os coñecementos obtidos por métodos moi distintos, aínda que complementarios, pero é difícil valorar até que punto é acertado nas súas predicións.
Khilperico II
Traxectoria
Neste punto, os acontecementos volvéronse contra Khilperico. Cando el e máis Ragamfredo guiaban os seus soldados triunfantes de volta a Neustria, Carlos caeu sobre eles preto de Malmedy e, na Batalla de Amblève, Carlos derrotounos e eles fuxiron. Despois, Carlos Martel permaneceu virtualmente invicto e a forte vontade de Khilperico foi sometida nunha serie de campañas libradas no territorio de Neustria.
Factor de crecemento de hepatocitos
O factor de crecemento de hepatocitos (HGF) (ou factor de dispersión, en inglés scatter factor ou SF) é un factor de crecemento celular parácrino, de motilidade e morfoxénico. É segregado polas células mesenquimais e ten como diana e actúa principalmente sobre células epiteliais e endoteliais, pero tamén actúa sobre as células proxenitoras hematopoéticas e células T. Ten un importante papel no desenvolvemento de órganos embrionarios, especificamente na mioxénese, na rexeneración de órganos adultos e na curación de feridas.
Importancia clínica
A terapia de ADN de plásmido de HGF humano de cardiomiocitos está sendo examinada como posible tratamento da enfermidade da arteria coronaria e como traramento para os danos ocorridos no corazón despois dun infarto de miocardio. Ademais dos efectos ben caracterizados do HGF sobre as células epitaliais, endoteliais e proxenitoras hematopoéticas, o HGF tamén regula a quimiotaxe de células T no tecido cardíaco. A unión do HGF o c-Met, expresado en células T, causa a regulación á alza de c-Met, CXCR3 e CCR4, que á súa vez lles dá a capacidade de migrar ao tecido cardíaco. O HGF tamén promociona a anxioxénese nas lesións isquémicas. O HGF pode xogar un papel como indicador de prognóstico para a artralxia inducida polo virus Chikungunya. Os niveis altos de HGF correlaciónanse con altas taxas de recuperación.
Xoán I de Francia
Fillo póstumo
Xoán I naceu en novembro, cinco meses despois da morte do seu pai. Á morte do seu pai, estableceuse a rexencia do seu tío Filipe de Francia, á espera de ver o sexo do recentemente nado e cederlle os dereitos reais, sempre que fose un fillo varón, ou de escoller un novo monarca, no caso de que se tratase dunha muller, que non podía reinar en Francia con cargo á Lei sálica.
San Martiño do Carrasco, San Martiño de Amarante, Antas de Ulla
San Martiño do Carrasco é un lugar da parroquia de San Martiño de Amarante no concello lugués de Antas de Ulla na comarca da Ulloa. Segundo o IGE, en 2011 tiña 13 habitantes (7 homes e 6 mulleres).
A Praia América
Segundo o IGE, en 2022 tiña 239 habitantes (131 homes e 108 mulleres).
Jacobo Fernández García
Traxectoria
Retirouse da política activa en 2018, cando deixou a súa acta de concelleiro para deixar paso ao seguinte da lista co fin de que se apoiase unha moción de censura contra a entón alcaldesa que supuxo que o socialista Lisardo Santos recuperase a alcaldía, sendo expulsado do PPdeG por dito feito, xuntos cos outros dous concelleiros.
Aleixo I de Trebisonda
Aleixo Mega Comneno ou Aleixo I Gran Comneno (en grego: Αλέξιος Α΄ Μέγας Κομνηνός, Alexios I Megas Komnēnós), nado aprox. en 1182 e finado o 1 de febreiro de 1222, foi, xunto co seu irmán David, o fundador do Imperio de Trebisonda, que gobernou desde 1204 até a súa morte en 1222. Os dous irmáns eran os únicos descendentes masculinos do emperador bizantino Andrónico I, que fora destronado e asasinado en 1185, e por tanto reclamaban representar ao goberno lexítimo do Imperio despois da conquista de Constantinopla pola Cuarta Cruzada en 1204. Aínda que os seus rivais que gobernaban o Imperio de Nicea conseguiron converterse nos sucesores por dereito, e facían as súas pretensións dinásticas ao discutíbel trono imperial, os descendentes de Aleixo continuaron salientando tanto o seu patrimonio e a conexión coa dinastía Comneno ao referirse a si mesmos como Megas Comnenos ou Grandes Comnenos.
Devanceiros
Devanceiros de Aleixo I de Trebisonda
Francesco Camilliani
Francesco Camilliani, nado en Florencia en 1530 e finado na mesma vila o 13 de outubro de 1576, foi un escultor toscán do Renacemento.
Roqeyya Sakhāwat Hussain
En Bangladesh celébrase cada 9 de decembro o Día Rokeya para conmemorar a súa obra e legado. Nese día, o goberno do estado concede o Begum Rokeya Padak, homenaxe a mulleres que realizasen unha contribución excepcional na loita polo recoñecemento dos dereitos da muller.
Josep-Lluís Carod-Rovira
Obra
Carod-Rovira tamén é autor de diferentes ensaios sobre a política catalá e a identidade nacional de Cataluña:
As mulleres na sociedade muisca
Poligamia, poliamor e ritos sexuais
En xeral, as prácticas de poligamia, o período de cohabitación antes do matrimonio, a pouca importancia da virxindade e a promiscuidade sexual eran moi diferentes das normas e leis sociais dos conquistadores españois.
Mes do cocido de Lalín
A Concellería de Comercio difunde o nome, a dirección e o teléfono dos case 30 restaurantes lalinenses que colaboran no Mes do Cocido para que calquera persoa ou colectivo que desexe acudir a Lalín a comer cocido entre o 15 de xaneiro e o 14 de febreiro teña cumprida información sobre a totalidade dos establecementos nos que pode facer a súa reserva.
Aeroporto Sardar Vallabhbhai Patel
O aeroporto internacional Sardar Vallabhbhai Patel é un aeroporto indio que serve ás cidades de Ahmedabad e Gandhinagar en Gujarat. Está situado en Hansol, a 9 quilómetros ao norte do centro de Ahmedabad. Foi bautizado na honra do político indio Sardar Vallabhbhai Patel.
Rio Torto, Valpaços
Xeografía
Esta freguessía está composta por tres aldeas: Póvoa de Lila, Lilela e Leirós.
Augas de Frádegas, Santa Mariña do Castro de Amarante, Antas de Ulla
Patrimonio
Neste lugar consérvanse os restos dun antigo balneario, situado a carón do río Ulla e dun amplo muíño. O edifico, de dous andares cun patio interior, acollía na planta baixa a fonte e as salas de baños, e no primeiro andar as instalacións hostaleiras. O conxunto complétase cunha capela e outras construcións auxiliares en ruínas, todas de cachotaría. As augas, que abrollan entre unhas rochas na parte esquerda do río a 18 °C cun caudal de 40 l/min, están indicadas para o aparello dixestivo, o fígado, reuma e pel.
Fußball-Bundesliga
Sistema de competición
Os equipos desta categoría enfróntanse todos contra todos seguindo un calendario establecido por sorteo. O gañador de cada partido ten tres puntos, o empate outorga un punto e a derrota, cero puntos. O que logre máis puntos ao final da tempada, será o gañador da liga.
Julián Ríos
Traxectoria
Na década de 1970 traballou na Editorial Fundamentos de Madrid, onde creou a colección Espiral, na que publicaron autores como Thomas Pynchon, John Barth ou Severo Sarduy. Amais, creou a publicación periódica Espiral/Revista, que só aguantou uns poucos números.
Austroglossus pectoralis
Características
As principais características morfolóxicas desta especie son:
Formia
Historia
Os dous barrios reconstituíronse como concello común outra vez en 1863, baixo o nome de Formia. A vila sufriu fortes danos en 1943 e 1944 por mor dos bombardeos e a Batalla de Anzio.
Caios de Morant
Historia
As caios foron anexados en 1862 polo Reino Unido e anexados a Xamaica en 1882.
Piñeiro
Características
Os piñeiros producen resina. A casca da maioría dos piñeiros é grosa e nalgunhas especies é escamosa. Os rebentos prodúcense en inflorescencias regulares, que de feito son unha espiral moi apertada como se fose un anel de rebentos que xurdisen do mesmo punto. Moitas especies de piñeiros son uninodais, é dicir, producen só un verticilo de rebentos por ano, no inicio da época de floración, mais outras son multinodais, e producen dous ou máis verticilos por ano. Na primavera os rebentos son de cor máis clara, apuntan cara arriba e despois van escurecendo. Estes rebentos primaverais serven para avaliar o estado nutricional das plantas.
Distribución
Son, na súa maioría, nativos do Hemisferio norte. En América do Norte, con diversidade máis alta en México e en California. En Eurasia, aparecen dende Portugal e o leste de Escocia ata o extremo oriental de Rusia, o Xapón, norte de África, ou o Himalaia. Unha especie forma un bosque de coníferas subtropical, o Pinus merkusii, que xa cruzou o ecuador en Sumatra. Tamén se plantan piñeiros de forma extensiva en moitas áreas do hemisferio sur.
Antón Louro
Traxectoria
Licenciado en Químicas pola Universidade de Santiago de Compostela, traballou como profesor de instituto ata a súa dedicación completa á política. Membro de PSG dende 1974, ingresando no PSdeG en 1978 xunta outros destacados militantes como Ceferino Díaz ou Fernando González Laxe. Foi subdirector xeral de Cultura da Xunta de Galicia no goberno de González Laxe (1989-1990) e posteriormente concelleiro en Pontevedra. Foi Coordinador Provincial do PSdeG en Pontevedra de 1995 a 1998.
En abril de 2009 foi nomeado Delegado do Goberno en Galicia, renunciando aos seus postos no Congreso e no Concello de Pontevedra. En setembro de 2010 foi escollido candidato socialista á alcaldía de Pontevedra para as eleccións municipais de 2011, renunciando como Delegado do Goberno en abril de 2011. En ditas eleccións os socialistas pasaron de 6 a 3 concelleiros, logrando os nacionalistas de Miguel Anxo Fernández Lores a vitoria con 11 concelleiros, polo que mantiveron a alcaldía cun novo goberno de coalición cos socialistas, ocupando Louro a primeira tenencia de alcaldía e a concellería de Urbanismo. Ao final do mandato en 2015 retirouse da primeira liña política.
Deep Impact
Deep Impact é un filme estadounidense dirixido por Mimi Leder que foi estreado en 1998.
Sinopse
Leo Biederman apuntouse ó club de Astronomía do colexio máis por estar con Sarah Hotchner que para ollar o ceo. Un día descobre nun cúmulo de estrelas unha gran luz branca, que resulta ser un enorme cometa que está a piques de bater coa Terra. Mentres tanto, Jenny Learner, unha ambiciosa xornalista da NBC, rastrexando unha posible historia escandalosa dun senador, descobre accidentalmente que Ellie (E.L.E.) no é o nome dunha amante, senón o do cometa que ameaza con destruír a Terra.
Toande, Santa Mariña do Castro de Amarante, Antas de Ulla
Toande é un lugar da parroquia de Santa Mariña do Castro de Amarante no concello lugués de Antas de Ulla na comarca da Ulloa. Segundo o IGE, en 2011 tiña 9 habitantes (4 homes e 5 mulleres).
Guy Môquet
miniatura| Guy Môquet, nado o 26 de abril de 1924 e morto o 22 de outubro de 1941, foi un militante comunista, famoso por se-lo máis novo dos vinte e sete prisioneiros do campo de Châteaubriant fusilados en represalia pola morte de Karl Hotz. Calificáselle a miúdo de membro da Resistencia francesa, mais tal afiliación é disputada entre os historiadores.
Biografía
Os comunistas franceses adoptaran a postura da URSS, que consideraba a guerra un conflito imperialista oposto aos intereses da clase obreira. Numerosos militantes comunistas, entre eles o pai de Guy Môquet, foron apresados por esta negativa baixo a acusación de sabotaxe. Trala derrota francesa, os ocupantes alemáns mantiveron na cadea aos comunistas presos baixo a III República. Este feito afianzou a Guy Môquet na súa militancia. Se ben ata entón se mantivera agochado coa súa nai e o seu irmán fóra de París, decide regresar alí en 1939. Reivindica a liberación do seu pai e, trala instauración do réxime de Vichy, prosegue unha campaña de oposición ao goberno e distribución de propaganda.
O 20 de outubro de 1941, Karl Hotz, comandante das tropas de ocupación en Nantes, é executado por mozos comunistas. O xeneral von Stülpnagel, comandante das forzas de ocupación en Francia, decide tomar en represalia a cincuenta reféns, escollidos polo ministro do interior do goberno de Pétain, Pierre Pucheu, entre os prisioneiros políticos do momento. O máis novo deles era Guy Môquet, que sufriría un esvaecemento na execución que tivo lugar dous días despois. Ante a tentativa de protección por parte dos seus compañeiros presos, el afirmou que era tan comunista como os demais, rexeitando a posible axuda.
Correspondencia
Je vais mourir!"
Manuel Paz Varela
Manuel Paz Varela, nado en Cambados en 1876 e finado no Porriño o 30 de decembro de 1938, foi un mestre, médico e escritor galego.
Dominique Lapierre
Traxectoria
Mentres facía o servizo militar en París coñeceu ao soldado americano Larry Collins, da súa amizade xurdiu unha serie de bestsellers, centrados na historia recente, que concluíu coa morte de Larry en 2005.
Operación Torch
Historia
O mando da frota encargada do desembarco foi encargado a Andrew Cunningham, ó mando das forzas aéreas estaban William Welsh e James Doolite. Finalmente o 8 de novembro produciuse o desembarco en Safi, Casablanca, Port Lyautey, Fedala, Orán, Alxer e Buxía. Supuxo a maior operación anfibia da historia, máis de 500 buques, incluídos 130 de guerra, desembarcaron no Marrocos francés 35.000 homes apoiados por 252 tanques ó mando de George Patton, en Alxeria, 38.500 homes con 300 tanques mando de Kenneth Anderson. Henri Giraud traído desde Francia en submarino púxose á fronte dos soldados da Francia Libre.
Fervenza de Augacaída
miniatura|Fervenza de Augacaída en Pantón
Accesos
O acceso faise pola estrada de Ourense a Monforte de Lemos, a continuación colleremos o cruzamento que indica Guítara e posteriormente dirixímonos dirección Marce. Pouco antes de chegar á aldea hai un cartel do lado esquerdo que indica o camiño á fervenza.
Stevie Ray Vaughan
Primeiros instrumentos
Pouco despois de adquirir a guitarra eléctrica, Vaughan uniuse á súa primeira banda, The Chantons, en 1965. A seu primeira actuación foi nun concerto de talentos realizado no Hill Theater de Dallas, pero despois de darse conta de que non podían tocar unha canción de Jimmy Reed na súa totalidade, Vaughan deixou a banda e uniuse a Brooklyn Underground, tocando profesionalmente en bares e clubs locais. Recibiu unha Fender Telecaster de Jimmie, que máis tarde intercambiou por unha Epiphone Riviera. Cando Jimmie marchou da casa aos dezaseis anos, a aparente obsesión de Vaughan co instrumento ocasionou unha falta de apoio dos seus pais. Ruín na casa, tomou un emprego nunha hamburguesería local, onde lavaba pratos e tiraba o lixo por setenta centavos á hora. Logo de caer nun barril de graxa, fartouse do traballo e deixouno para dedicar a súa vida á carreira musical.
Soul to Soul
En marzo de 1985, comezou a gravación do terceiro álbum de estudio de Double Trouble, Soul to Soul, en Dallas. Segundo ía avanzando a sesión, Vaughan tornouse cada vez máis frustrado coa súa propia falta de inspiración. Tamén se permitiu un relaxado ritmo de gravación, o que contribuíu a unha falta de concentración debido a os excesos de alcohol e doutras drogas. Máis tarde Roadie Byron Barr lembrou aquel episodio: "a rutina era ir ao estudo, drogarse e xogar ao tenis de mesa". Vaughan, que atopaba cada vez máis difícil ser capaz de tocar as partes rítmicas de e cantar ao mesmo tempo, quixo engadir outra dimensión á banda, polo que contratou ao tecladista Reese Wynans para gravar o álbum. Este uniuse á banda pouco despois.
In Step
Despois de que o divorcio de Vaughan de Lenora "Lenny" Darlene Bailey fora definitivo, a gravación do cuarto e último álbum de estudio de Double Trouble, In Step, comezou nos estudos Kiva de Memphis, traballando co produtor Jim Gaines e co-compositor Doyle Bramhall. Inicialmente, tiña dúbidas sobre as súas habilidades musicais e creativas logo de alcanzar a sobriedade, pero gañou confianza ao avanzar as sesións. Shannon máis tarde recordou: "In Step foi, para el, unha gran experiencia de madurez. Na miña opinión, é o noso mellor álbum de estudo, e creo que el tamén o sentiu así". Bramhall, que tamén entrara en rehabilitación, escribiu cancións con Vaughan sobre adicción e redención. Segundo Vaughan, o álbum titulouse In Step porque "estou finalmente ao paso da vida, ao meu paso, ao paso coa miña música". As notas do álbum inclúen a cita: "Grazas a Deus que o ascensor está roto", unha referencia ao programa de doce pasos proposto por Alcohólicos Anónimos.
Androsterona
miniatura|Fórmula esquelética da androsterona. CAS: 53-41-8 miniatura|Modelo da androsterona A androsterona ou 5α-androstan-3α-ol-17-ona é unha hormona esteroide endóxena, neurosteroide e posible feromona. É un andróxeno débil cunha potencia que é aproximadamente 1/7 do da testosterona. A androsterona é un metabolito da testosterona e da dihidrotestosterona (DHT). Ademais, pode volver a converterse en dihidrotestosterona pola acción da 3α-hidroxiesteroide deshidroxenase e a 17β-hidroxiesteroide deshidroxenase, sorteando a formación de intermediarios convencionais como a androstenediona e a testosterona, polo que pode considerarse que é un intermediario metabólico.
A androsterona tamén é un androstano neurosteroide inhibidor, que actúa como modulador alostérico positivo do receptor GABAA, e posúe efectos anticonvulsivos. O enantiómero non natural da androsterona é máis potente como modulador alostérico positivo dos receptores GABAA e como anticonvlsivo que a forma natural. o isómero 3β da androsterona é a epiandrosterona, e o seu epímero 5β é a etiocholanolona. O isómero 3β,5β é a epietiocholanolona.
Jacques Feyder
Traxectoria
Uniuse á Gaumont Film Company e en 1914 converteuse en axudante de director de Gaston Ravel, comezando a dirixir filmes en 1916. Non obstante, a súa carreira foi interrompida por ter que servir o exército belga entre 1917 e 1919. Trala guerra volveu a dirixir e construíuse unha reputación como un dos directores máis innovadores do cinema francés.
O Castro, Santo Estevo do Castro de Amarante, Antas de Ulla
O Castro é un lugar da parroquia de Santo Estevo do Castro de Amarante no concello lugués de Antas de Ulla na comarca da Ulloa. Segundo o IGE, en 2011 tiña 77 habitantes (35 homes e 42 mulleres).
Astronomische Nederlandse Satelliet
Astronomical Netherlands Satellite, tamén coñecido polo seu acrónimo ANS, foi un observatorio espacial neerlandés lanzado o 30 de agosto de 1974 mediante un foguete Scout desde a base Vandenberg da Forza Aérea. Construíuse un duplicado do satélite que nunca chegou a voar e que foi doado finalmente a un museo.
Características
ANS reentrou na atmosfera terrestre o 14 de xuño de 1974.
Cercedilla
250px|miniatura|Vista aérea de Cercedilla Cercedilla é un concello español situado no noroeste da Comunidade de Madrid, en plena serra de Guadarrama. Tiña en 2018 unha poboación de 6.948 habitantes.
Carlos Taboada
Carlos Taboada pode estar referido a:
Silingos
Unificación cos asdingos e cos alanos e reinado de Gunderico (417-428)
Tras a desaparición de Fredebaldo no 417, os silingos tomaron como líder ao rei dos asdingos Gunderico, unificándose así nun mesmo reino os dous pobos vándalos da Hispania. No 419, incorporáronse a este reino os alanos, cuxo rei, Átax, morrera en combate contra Walia ese mesmo ano. Así, Gunderico converteuse en Rex Wandalorum et Alanorum e estableceuse na Bética. No 422, vándalos e alanos tiveron que facer fronte a un exército romano comandado polo magister militum Castino, ó que derrotaron, grazas ó apoio das tropas auxiliares godas, que desertaron das filas romanas. Uns 20.000 soldados romanos morreron na batalla e Castino tivo que retirarse a Tarraco. Segundo Courtois, entre os anos 423 e 424, os vándalos seguían a pugnar polo control da Bética central, pois a poderosa cidade de Córdoba chegou a converterse nun bastión independente importante até a época de Leovixildo. No 425 os vándalos dirixíronse cara a Cartago Spartaria, as illas Baleares e Hispalis, ó tempo que facían unha primeira incursión na Mauritania. No 426 Gunderico conseguiu facerse co control de Hispalis, cidade na que morreu no 428, sendo sucedido polo seu medio irmau Xenserico.
Gerardo Gatell
Gerardo Gatell Valls, nado en Torredembarra (Tarragona) o 6 de setembro de 1940 e finado o 23 de maio de 1989, foi un futbolista español. Xogaba de defensa.
Traxectoria
Na tempada 1968–69 foi contratado polo Real Valladolid, en Segunda División. Na campaña 1969–70 o equipo descendeu a Terceira División. Nos dous anos en Valladolid participou en 34 partidos.
Lingua alemá
O alemán (Deutsch, en alemán) é unha lingua indoeuropea pertencente ao grupo das linguas xermánicas occidentais. É tamén a lingua que máis falantes nativos ten na Unión Europea. É a lingua máis falada e a lingua (co-) oficial de Alemaña, Austria, Suíza, Tirol do Sur (Italia), a comunidade xermánica de Bélxica e Liechtenstein. É tamén unha das tres linguas oficiais de Luxemburgo. As linguas máis semellantes ó alemán son outros membros da póla de linguas xermánicas occidentais: o afrikaans, o neerlandés, o inglés, o frisón, o baixo alemán, o luxemburgués e o yiddish. O alemán é a segunda lingua xermánica máis falada, despois do inglés.
Lingua estándar
Aínda que se empregue o termo "alemán" para referírmonos ao idioma escrito, no terreo falado existe unha ampla variedade de dialectos ao longo e largo do territorio xermanofalante. O alemán estándar, coñecido como Hochdeutsch, non se orixinou a partir dun dialecto concreto, senón que se creou a partir dos diversos dialectos (sobre todo os centrais e meridionais) como lingua escrita. Xa dende o século XV, esta permitía a comunicación entre os mesmos, pero á hora de falar non existía un patrón unificado. A creación dunha pronunciación estándar fíxose necesaria polo aumento en importancia do teatro no século XIX que levou aos responsables das compañías a atopar unha forma de recitar única que fose entendida en todo o territorio. Así creouse o "Bühnendeutsch" ou "alemán de escenario", que ao final converteuse na pronunciación ideal do idioma alemán, aínda que algún dos seus preceptos como que "-ig" = /ç/; non obedecen a razóns lingüísticas senón acústicas.
A volta á Galia de Astérix
A volta á Galia de Astérix (en Le Tour de Gaule d'Astérix) é o quinto volume da serie de banda deseñada Astérix, creado por René Goscinny (historia) e Albert Uderzo (ilustración). Foi serializado por vez primeira na revista Pilote, nos números 172-213, en 1963.
Cirilo e Metodio
Misións no Oriente Medio
O coñecemento que tiña Cirilo de teoloxía e o dominio do árabe e o hebreo fixo que a corte o enviase a unha misión diplomática diante o califa Al-Mutawakkil no ano 851.
Gran Moravia
miniatura|Cirilo e Metodio, pintura  deJan Matejko, 1885 esquerda|miniatura|Basílica dos Santos Cirilo e Metodio na localidade [[Moravia|morava de Velehrad na República Checa]] No ano 862, os irmáns empezaron o labor que lles daría a súa importancia histórica. Ese ano o príncipe Rastislav da Gran Moravia pediulle ao emperador Miguel III e ao patriarca Focio que enviase misioneiros para evanxelizar aos seus súbditos eslavos. O motivo para esta medida era máis político ca relixioso. Rastislav convertérase en rei co apoio do gobernante franco pero agora buscaba consolidar a súa independencia dos francos. Cirilo e Metodio non foron os primeiros en levar a mensaxe cristiá a Moravia, nunha carta de Rastislav a Miguel III afírmase claramente que "xa rexeitaran o paganismo e se adheriran á lei cristiá." Rastislav xa seguramente expulsara misioneiros da Igrexa Romana e pola contra virouse cara a Constantinople para a asistencia eclesiástica e, presumiblemente, na busca de apoio político. O Emperador rapidamente escolleu enviar a Cirilo, acompañado polo seu irmán Metodio. A petición proporcionou unha oportunidade conveniente de expandir a influencia bizantina. O seu primeiro traballo parece que foi a escolla e ensino de axudantes. En 863, empezaron a tarefa de traducir a Biblia á lingua agora coñecida como antigo eslavo eclesiástico e viaxaron á Gran Moravia para promovelo. Tiveron un éxito considerable nesta tarefa. Non obstante, entraron en conflito con eclesiásticos alemáns que opuñan os seus esforzos para crear unha liturxia especificamente eslava.
Psicosa
miniatura|dereita|Psicosa D e L. A psicosa ou alulosa é un monosacárido de seis carbonos (hexosa) cun grupo cetona (cetosa), polo que pertence ao grupo das cetohexosas. A psicosa é epímero da D-frutosa no carbono 3, a partir da cal pode producirse psicosa. Considérase un azucre raro, xa que é pouco común na natureza, onde aparece en pequenas cantidades en produtos agrícolas ; tamén está presente en certos preparados comerciais de carbohidratos. A metabolización da D-psicosa só produce un 0,3% da enerxía que produciría unha cantidade equivalente de sacarosa. O seu nome deriva do antibiótico psicofuranina, a partir do cal foi illada. Actualmente, estase a investigar sobre as propiedades da psicosa da dieta para combater trastornos como a hiperglicemia, a hiperlipidemia e a obesidade.
Isómeros
En disolución acuosa a 27 °C o isómero predominante é a α-D-psicofuranosa (39%). ! colspan="3" | Isómeros cíclicos da D -Psicosa ! Fórmula liñal ! colspan="2" | proxección de Haworth α- D -Psicofuranosa β- D -Psicofuranosa α- D -Psicopiranosa β- D -Psicopiranosa
John Miles
Fórmula Un
En 1969 Miles tivo que desenvolver o Lotus 63 4WD xa que o Campión do Mundo Graham Hill e Jochen Rindt negáronse a pilotar este deseño, considerándoo unha trampa mortal. En cinco GP, Miles terminou só unha vez, en décimo lugar. no medio, o coche foi pilotado dúas veces por Mario Andretti, pero tampouco terminou. John Miles cualificou na metade da grella para o GP do Canadá en Mosport, onde a difícil combinación de curvas rápidas adaptábase ás 4 rodas motrices do Lotus 63, que era un "desastre" en pistas reviradas.
Enxeñeiro mecánico cualificado, Miles máis tarde fíxose famoso traballando para a división de automóbiles de Lotus. Escribiu unha columna, "Miles Behind The Wheel", para a revista Autocar, dando as súas impresións sobre coches deportivos.
Xoán I de Trebisonda
Traxectoria
Xoán ascendeu ao trono á morte do seu cuñado en 1235 e tivo un reinado breve e sen incidentes por tres anos, morrendo en 1238 nun accidente mentres xogaba ao tzykanion, unha variante de polo entre a nobreza bizantina. O seu fillo Xoán, que era menor, foi a un mosteiro e o irmán de Xoán I Manuel ascendeu ao trono. Algunhas fontes suxiren que Xoán reinou brevemente antes de abdicar e converterse nun monxe.
Célula de Merkel
As células de Merkel ou células de Merkel-Ranvier son un tipo de célula intraepitelial con forma oval e función receptora, que se encontra na pel dos vertebrados e establece contactos sinápticos con nervios aferentes somatosensoriais. Están asociadas coa sensibilidade táctil máis fina especializadas en discriminar formas e texturas dos obxectos. En certos casos poden volverse malignas e orixinar un tumor de pel chamado carcinoma das células de Merkel.
Virna Lisi
Traxectoria
Virna Lisi comezou a súa carreira cinematográfica na adolescencia. Foi descuberta en París por dous produtores napolitanos, Antonio Ferrigno e Ettore Pesce, e debutou en La corda d'acciaio (1953). Inicialmente fixo musicais como E Napoli canta (1953) e o grande éxito Questa è la vita (1954, co popular Totò). Porén, a súa beleza era máis valorada có seu talento.
Arte grega
A arte na Grecia arcaica
O período arcaico iníciase a finais do século VIII a. C. e abarca ata comezos do século V a. C. Neste período prodúcese unha expansión da polis grega, instaurándose unha nova orde cidadán, coa tiranía como marco político principal, sistema que pronto desaparecerá fronte ao ideal igualitario de cidadanía do século V a. C. A lexitimación deste tipo de mandato cidadán supón a promoción de grandes obras públicas, representativas do prestixio do tirano, quen apoia a creación de edificios civís e relixiosos nas cidades onde goberna, para o cal manda remodelar a súa armazón urbana. Esta actuación tivo como obxecto outorgar a cada urbe unha identidade propia, ao tempo que mostrar a súa preponderancia sobre o resto delas. Consecuentemente, a arte desempeña nesta etapa un novo papel propagandístico da tiranía, cuxos gobernantes o utilizan para xustificar o seu poder escasamente lexitimado. A partir do século VI a. C. o centro político da polis convértese nun lugar de gran relevancia artística, converténdose a praza pública ou ágora no corazón das actividades cívicas da sociedade. Entre todas elas sobresae a da cidade de Atenas, impulsado polo lexislador Solón emonumentalizada na época dos Pisistrátidas.
Alien: Resurrection
Alien: Resurrection foi estreado o 26 de novembro de 1997 e recibiu acollidas dispares por parte dos críticos de cine.
Sinopse
Máis de douscentos anos despois da súa morte, Ripley (Sigourney Weaver) é resucitada mediante o emprego de técnicas avanzadas de clonación. Pero o ADN de Ripley mesturouse co da Raíña Alien durante o proceso, polo que os científicos pretenden recreala tamén. Ripley comeza entón a desenvolver certas características do perigoso alieníxena.
Arte grega
Arquitectura
-Decástilo: dez.
Rider técnico
O rider, unha vez nas mans do promotor, permítelle seleccionar unha empresa de backline que lle poida satisfacer esas demandas dentro dun orzamento limitado. É por iso que o rider debe, ao mesmo tempo, adaptarse a as características do evento e ser coherente (un rider non é unha carta dos reis ).
Sumario
Índice das seccións que compoñen o rider e o seu número de páxina para facilitar a consulta.
Andrónico II de Trebisonda
Traxectoria
Andrónico foi sucedido polo seu medio irmán Xurxo.
Alvidrón de Outeiro, Vilapoupre, Antas de Ulla
Alvidrón de Outeiro é un lugar da parroquia de Vilapoupre no concello lugués de Antas de Ulla na comarca da Ulloa. Segundo o IGE, en 2011 tiña 3 habitantes (2 homes e 1 muller).
FC Winterthur
O FC Winterthur é un club de fútbol de Winterthur, Suíza. Fundouse en 1896 e actualmente compite na Challenge League. O seu campo é o estadio Schützenwiese, con capacidade para 8.550 espectadores.
Manuel I de Trebisonda
Traxectoria
En 1253, Manuel negociou unha alianza dinástica co rei Luís IX de Francia, pola cal esperaba asegurar a axuda dos cruzados contra os selxúcidas e Láscaridas de Nicea, pero Luís aconselloulle buscar unha esposa no Imperio Latino de Constantinopla. Jean de Joinville dá testemuño da riqueza de Manuel, dicindo que enviou a Luís: «varios obxectos preciosos como agasallo, entre outros, arcos feitos da madeira do sorbus, cuxas fendiduras de frecha encaixaron no arco, e cando foron liberadas, un viu que eran moi afiadas e ben feitas.»
Notación científica
Historia
miniatura|[[Arquímedes, pai da notación científica. ]] O primeiro intento de representar números demasiado grandes foi emprendido polo matemático e filósofo grego Arquímedes, e descrita na súa obra Archimedes Psammites ("O contador de area"), no século III a. C. Desenvolveu un sistema de representación numérica para estimar cantos grans de area existían no universo. O número estimado por el era de 1063 grans.
Andrew Goudelock
Andrew Darius Goudelock, nado en Stone Mountain, Xeorxia o 7 de decembro de 1988, é un xogador estadounidense de baloncesto profesional que xoga para o Surne Bilbao Basket da Liga ACB.
Antonio Seoane
Traxectoria
En 1948, Julián, como era coñecido dentro do Exército Guerrilleiro e no Partido Comunista, foi delatado por un infiltrado na guerrilla, e o 10 de xullo agardábao o Xefe do Servizo de Información da Garda Civil no bar “Barlovento” da cidade da Coruña, onde foi detido por axentes da benemérita, xunto coa súa compañeira Josefina González Cudeiro. O traidor que delatou a Seoane tamén lle facilitou información á policía sobre unha reunión que ía ter lugar a mañá seguinte entre Seoane e Gayoso no domicilio do primeiro, situado no número 23 da rúa Real no centro da Coruña. Cando Gayoso chegou ao domicilio de Seoane foi recibido por axentes que o feriron gravemente cun disparo que lle entrou pola sen e lle saíu por un ollo, conseguiu fuxir pero ao pouco foi detido completamente ensanguentado.
José Manuel Parada Alvite
Racing de Ferrol
Ese mesmo ano foi posto a proba polo Racing de Ferrol nun partido amigable ante o equipo B do Deportivo da Coruña. A súa actuación foi satisfactoria e a comezos de outubro asinou como novo futbolista do club verde, con só 17 anos. Debutou uns días despois nun partido contra o Coruxo, e militou no club durante tres tempadas, todas na Terceira División.
Ocaña
Ocaña pode facer referencia a:
José Gómez Gayoso
José Gómez Gayoso, coñecido como López, nado en Maceda o 28 de abril de 1909 e finado na Coruña o 6 de novembro de 1948, foi un político e guerrilleiro antifranquista galego.
Escáridos
miniatura|dereita|350px|Un exemplar nos arrecifes de coral do Mar Vermello Os escáridos (Scaridae, Rafinesque 1810), tamén chamados peixes papagaios son unha familia de peixes mariños tropicais incluída na suborde Labroidei, da orde dos Perciformes. O nome prpcede do grego skairos, que significa saltar, debido á súa capacidade para saltar e golpear coa cola.