cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Carl Philipp Emanuel Bach
Música orquestral
Os que teñen o teclado como instrumento solista, trece en total, son os máis innovadores do conxunto, contribuíron de xeito significativo no establecemento da súa reputación como compositor, e foron unha importante influencia para a seguinte xeración, concretamente na produción de Wolfgang Amadeus Mozart, dos que recibiu moitas ensinanzas en termos de estrutura, do emprego expresivo das dinámicas e da atmosfera de recitativo e lirismo dos movementos lentos. Varios foron revisados despois da súa composición, moitas veces modificando drasticamente a súa esencia. Salientan no conxunto o Concerto en re maior Wq 11, de expresión sobria e concentrada e intenso contido dramático, distante do espírito leve, ornamental e despreocupado asociado máis comumente ao Estilo Galante. O seu allegro inicial aínda lembra á forma antiga da sonata, cun tema principal e variacións, mais o material polifónico é limitado, indicando un camiño progresista. Tamén é notable a colección de Seis Concertos para Clavicémbalo Concertato Wq 43, polo feito de estar dirixida a un público amplo no que se incluían afeccionados, facéndose moi apreciada. Con todo, a súa escritura é moitas veces esixente. Polo xeral seguen o modelo básico do concerto popular no norte de Alemaña, mais en moitos puntos son experimentais e inventivos, indo máis aló das convencións establecidas para o xénero. Nos movementos lentos, de cualidades líricas ou patéticas, amósase en xeral máis orixinal, explorando relacións tonais pouco comúns e exhibindo unha gran liberdade na estrutura, sen abandonar un poderoso sentido de cohesión formal. A imprenta de Hamburgo comentou esas obras en 1772:
Instrumentista e profesor
miniatura|Versuch über die wahre Art das Clavier zu Spielen. A educación que Bach recibiu de seu pai foi sen dúbida ampla e sólida. Johann Sebastian ensinaba a seus fillos e outros discípulos comezando co teclado e empregando as súas propias composiciós como material didáctico, e chegou mesmo a escribir un pequeno manual para principiantes que contiña pezas elementais. As leccións tiñan como punto de partida o entendemento do sistema do baixo cifrado e a súa realización práctica. Este sistema, característico da música barroca, en xeral definía tan só a voz superior e a inferior, e as intermedias estaban indicadas só a través de cifras convencionais (de aí o nome), deixando a cargo do intérprete a súa transformación en liñas melódicas e acordes que provían o recheo harmónico da obra. A etapa seguinte consistía na harmonización de melodías de corais luteranos, e despois o dominio avanzado da técnica do teclado, incluíndo exercicios con fugas a varias voces e de dixitado complexo. A instrución en técnicas de composición orixinal só se daba cando o mestre percibía no alumno un talento especial, como ocorreu no seu caso. Bosquexos que sobreviviron de pequenas pezas da súa fase xuvenil, así como copias de obras doutros autores, mostran que o seu talento para a composición foi recoñecido a unha idade temperá, e o artista, na súa autobiografía, sinala que non tivo outro mestre en teclado e composición que seu pai.
Recepción e legado
Con todo, o seu prestixio reduciuse drasticamente e as súas obras foron en boa parte esquecidas durante a primeira metade do século XIX, e en xeral pasou ser mencionado tan só en pequenas biografías en dicionarios de música. Robert Schumann notoriamente opinou que "como músico creativo permaneceu moi lonxe de seu pai"; en contraste, Johannes Brahms consideraba moito a obra de Bach e interpretou algunhas das súas composicións. Aínda así, algunhas pezas nunca perderon o interese para un grupo —bastante limitado— de críticos, e o seu principal tratado didáctico foi varias veces reeditado ao longo do século XIX. miniatura|Busto de Carl Philipp Emanuel Bach na Schauspielhaus de Berlín. Na década de 1860 iniciouse un gran movemento para o rescate da súa obra. Non se sabe exactamente que o desencadeou, mais Doris Powers asume que estivo ligado á resurrección da obra de seu pai Johann Sebastian. A editorial Peters publicou catro sinfonías en 1861, en 1862 Hans von Bülow revisou unha selección de sonatas para teclado, en 1863 Ernst Baumgart editou as Coleccións para Coñecedores e Diletantes e os franceses Aristide e Louise Ferranc fixeron outra edición de pezas para teclado, en 1867 Ludwig Nohl publicou a autobiografía do compositor e algunhas cartas, Carl Hermann Bitter escribiu unha boa biografía sobre el e os seus irmáns en 1868 e Friedrich Chrysander imprimiu algunhas outras cartas en 1869. Ao mesmo tempo apareceron varios artigos en revistas e xornais especializados tratando algunhas pezas corais importantes e outras obras. Con todo, a pesar de ter recuperado algún prestixio, nas últimas décadas do século XIX o seu traballo era invariablemente rebaixado na constante comparación co legado de seu pai, e el era visto como un compositor de capacidades limitadas, como un típico representante dunha sociedade frívola e decadente, e como unha mera figura de transición entre dúas épocas "grandiosas", o Barroco e o Clasicismo. Amais diso, varios aspectos da súa técnica e estilo foron cuestionados. A súa harmonía foi varias veces criticada como imperfecta e incompleta, e o seu discurso musical como bizarro, incoherente e antinatural. A visión vitoriana da súa figura foi sintetizada por sir George Grove na primeira edición do seu Dictionary of music and musicians (1879):
Supercopa de Alemaña 2021
A DFL Supercup 2021 foi a 12ª edición da Supercopa de Alemaña, un partido de fútbol anual organizado pola Deutsche Fußball Liga e disputado polos gañadores da Bundesliga e mais a Copa de Alemaña da tempada pasada. O encontro deste ano contou co Borussia Dortmund, vencedores da Copa de Alemaña 2020-2021, e co Bayern de Múnic, gañadores da Bundesliga 2020–2021. O Dortmund organizou o partido que se xogou no Signal Iduna Park o 17 de agosto de 2021.
Carta aos romanos
miniatura|Copia da Carta aos Romanos (3, 1-9) de [[Martiño Lutero coas súas anotacións]] A Carta aos Romanos é unha epístola paulina que forma parte do Novo Testamento da Biblia cristiá. O seu contido foi moi influínte na teoloxía cristiá posterior como evidencian cartas posteriores como Pedro, Hebreos e Santiago e, de novo, gañou relevancia durante a Reforma protestante.
Medio dólar do Centenario de Missouri
Preparación
Moore suxeriu que o escultor contratado podería elixir entre estes conceptos e decidir cal podía utilizarse da mellor maneira, coa aprobación de Montgomery e da Comisión de Belas Artes. Montgomery respondeulle o 16 de febreiro con esta proposta:
Douglas H. Wheelock
Douglas Harry "Wheels" Wheelock, nado en Binghamton, Nova York, o 5 de maio de 1960, é un astronauta estadounidense retirado que formou parte das misións STS-120 e Soiuz TMA-19, sendo membro das expedicións 24 e 25 á Estación Espacial Internacional.
Illas Yaeyama
Historia natural
A Satakentia liukiuensis, a única especie do xénero Satakentia, é unha palmeira que é endémica das dúas illas da Ishigaki e Iriomote nas illas Yaeyama.
Historia do cine de animación
Teoría nas pinturas rupestres
Marcel Otte vai nesta dirección facendo fincapé na función educativa das imaxes prehistóricas, en certo xeito, unha biblioteca para o uso das seguintes xeracións. A repetición de certas posturas pode suxerir que se trata dunha serie de intentos para representar mellor o que se debuxa, ou quizais para renovar as súas invocacións máxicas. Na película Corpus Lascaux de 1980, hai un cabalo «invertido», que non se pode ver a simple vista porque está envolto arredor dunha parede convexa. Descóbreo na súa totalidade dando a volta á parede, movéndose. Yves Coppens recoñece neste movemento o característico do ollo ao ler un texto. Polo tanto, compara a representación do movemento nas pinturas rupestres máis cunha biblioteca que agrupa distintas visións do mesmo tema en lugar dun ensaio de cine primitivo. O autor invitou aos seus compañeiros a descubrir o significado do seu misterioso debuxo movéndose.
Teatro óptico
Un inconveniente condena o invento de Reynaud: non é posible facer copias para usar as pantomimas noutras salas, a película a cor aínda non existía e refacer a man os centos de debuxos de cada historia non era rendíbel. O Teatro Óptico non sairá do Museo Grévin. Cando a competencia de Lumière se fixo urxente, Reynaud tentou empregar unha película en branco e negro de 35 mm, pero nada quedou dos seus delicados debuxos a cores, e foi un fracaso. Non obstante, Reynaud atraeu a medio millón de espectadores entre 1892 e 1900, un resultado moi bo para unha habitación individual de tamaño modesto. Pero ao final do camiño, Émile Reynaud sucumbe á desesperación: vende a súa máquina a uns trapalleiros e el mesmo botará as súas preciosas pantomimas luminosas ao Sena. Milagrosamente, dúas bandas escapan deste case suicidio: Autour d'une cabine e Pauvre Pierrot.
Proceso
Outro animador intervén a continuación, é o intervalista, quen debuxa os debuxos intermedios entre cada posición clave. As capas, feitas a lapis, son entón filmadas fotograma a fotograma, o que permite comprobar e posiblemente corrixir a calidade da animación. Os trazados definitivamente aceptados confíanse a minuciosos debuxantes, os limpadores que, equipados con luvas para evitar deixar pegadas dixitais, reproducen a tinta chinesa cada debuxo das celas. Obtemos o layout, os contornos dos personaxes a razón de 16 ou 24 debuxos por segundo (pode variar a moitos menos nalgunhas secuencias, en determinadas series de animación).
As partes da decoración que deben cambiar, moverse ou ser manipuladas polos personaxes, porén están ausentes do fondo e están animadas en celulosa do mesmo xeito que os personaxes.
Programas de TV
Pouco despois do desenvolvemento da televisión, apareceron algunhas series; e foi a explosión da industria das series de debuxos animados para nenos, como a serie das estadounidenses Hanna Barbera. En Europa, a maioría da produción da película de animación para nenos, tanto na Europa Occidental como na Europa do Leste usou outras técnicas, como monicreques e stop-motion.
Portaluvas
Historia
Cando se comezaron a fabricar os primeiros vehículos, considerábase necesario pór nas mans unhas luvas de condución. Unha das razóns era porque a maioría dos turismos non posuían un teito duro que evitase o efecto de arrefriamento provocado polo rápido movemento do ar e que podería adormecer os dedos do condutor. Por esta mesma razón os condutores de motos, quads e outros vehículos semellantes adoitan levar luvas.
Édouard Philippe
Obras
Édouard Philippe é autor dun ensaio e coautor de dúas obras de ficción:
Corégono de Artedi
Hábitat
É unha especia peláxica-nerítica, anádroma, que vive nun rango de profundidade entre os 0 e os 64 m, en augas cunha temperatura comprendida entre os 0 °C e os 26 °C.
Lonxevidade
A máxima idade rexistrada foi de 11 anos.
Lymantria monacha
Sinónimos
Ademais de polo nome actualmente válido, a especie coñeceuse tamén polos sinónimos:
Subespecies
Recoñécese dentro da especie as subespecies seguintes:
Samantha Morton
Samantha Jane Morton, nada en Nottingham (Inglaterra) o 13 de maio de 1977, é unha actriz inglesa nomeada aos Premios Óscar e aos Globos de Ouro polo seu papel en Sweet and Lowdown.
Traxectoria
A partir de aí traballou para Julien Amorne en Pandaemonium (2000) ou Steven Spielberg en Minority Report (2002). Precisamente en 2002 gañou o galardón á mellor actriz nos British Independent Film Awards polo seu traballo en Morvern Callar. O ano seguinte foi candidata ao Óscar como mellor actriz principal por In America, de Jim Sheridan.
Toño Guede
Traxectoria
Cun grupo de escritores ourensáns, creou o Círculo Poético Ourensán. Colabora na revista InViable coa sección "Antenas de Galicia".
Ataces
Lenda de Coímbra
miniatura|Escudo actual de Coímbra. A principios do século V, Ataces despois de conquistar Aeminium e Conímbriga, decidiu fundar outro asentamento na marxe dereita do río Mondego en lugar de Aeminium. Cando Ataces dirixía a construción desta nova cidade que chamou Colimbria (actual Coímbra) en honra á antiga Conímbriga, o rei suevo ⁣Hermerico e o seu exército apareceron para tomar posesión da cidade. O combate entre as dúas faccións foi tan cruento que as augas do Mondego acabaron por tinguirse de vermello. Hermerico retirouse cara ao norte, pero Ataces foi perseguilo e o rei suevo viuse obrigado a pedir a paz. Para iso, ofreceulle ao vencedor a man da princesa Cindazunda, a súa filla. Como é habitual nestes casos, a lenda di que Cindazunda era extremadamente fermosa e que Ataces pronto se namorou dela. A parella real chegou de camiño a Coímbra acompañada do seu pai e axiña se realizaron os casamentos e a voda, con toda a magnificencia. Para conmemorar un acontecemento tan extraordinario, Ataces entregoulle á cidade de Coímbra o escudo, que aínda é o escudo da moderna Coímbra: a doncela coroada é Cindazunda, a copa representa o seu matrimonio con Ataces, o león é o selo de Ataces e o dragón ou serpe alada o selo de Hermerico.
Jeffrey Williams
Traxectoria
Williams graduouse en ciencia aplicada e enxeñaría pola Academia Militar dos Estados Unidos en West Point en 1980 e é máster en enxeñaría aeronáutica pola Escola Naval de Posgraduados dos Estados Unidos en 1987. Foi seleccionado como astronauta pola NASA en 1996, participando nas misións STS-101, Soiuz TMA-8, Soiuz TMA-16 e Soiuz TMA-20M, sendo membro das expedicións 13, 21, 22, 47 e 48 á Estación Espacial Internacional. Pasou 534,12 días no espazo.
Área arqueolóxica de Tourón
Recuperación do patrimonio e Centro Arqueolóxico de Tourón
En 2017 o pleno de Pontecaldelas aprobou por unanimidade solicitar á UNESCO a inclusión dos petróglifos galegos como Patrimonio da Humanidade.
Cabo Bon
Xeografía
O cabo Bon é o extremo noroccidental do golfo de Tunes. Encóntrase a 73 km en liña recta da illa de Pantelleria (Italia), que é perfectamente distinguíbel en días claros. E o cabo Bon tamén pode verse desde Erice (un pequeno poblo medieval da provincia de Trapani, Sicilia).
Historia
No ano 468 enfrontáronse nas súas proximidades a armada do Imperio Bizantino e a do Reino vándalo do norte de África.
Anousheh Ansari
Traxectoria
Despois de graduarse, Anousheh comezou a traballar en WorldCom, onde coñeceu ao seu futuro esposo, Hamid Ansari. Casaron en 1991. Ansari está orgullosa das súas raíces persas.
Voo espacial
Ansari despegou na nave Soiuz TMA-9 co comandante da misión Mikhail Tyurin (RSA) e o enxeñeiro de voo, Michael López-Alegría (NASA) ás 04:59 (UTC) o luns 18 de setembro de 2006 desde Baikonur, Casaquistán. Ansari converteuse no cuarto (e a primeira muller) turista espacial. O seu contrato non permitía a divulgación da cantidade pagada, pero os turistas espaciais anteriores pagaran ao redor de $20 millóns de dólares. A nave espacial axustouse coa Estación Espacial Internacional (ISS) o mércores 20 de setembro de 2006 ás 05:21 (UTC). Ansari aterrou sen problemas a bordo da Soyuz TMA-8 o 29 de setembro de 2006 ás 01:13 UTC nas estepas de Casaquistán (90 quilómetros ao norte de Arkalyk) co astronauta Jeffrey Williams e o cosmonauta ruso Pavel Vinogradov. Recibiu rosas vermellas dun funcionario non identificado, e un bico sorpresa do seu marido, Hamid. Os equipos de rescate trasladaron a Kustanai para a cerimonia de benvida con helicópteros.
Macizo Vinson
Xeografía
O macizo Vinson esténdese entre Goodge Col e glaciar Branscomb ao noroeste, o glaciar Nimitz e o glaciar Gildea ao sueste e ao sur, e o glaciar Dater e o seu tributario o glaciar Hinkley ao leste. A parte suroriental do macizo acaba en Hammer Col, que o une ao macizo Craddock, do que o punto máis alto é o monte Rutford (4477 m). O macizo comprende a alta parte cenral do Vinson Plateau con varios picos que acadan os 4700 metros e varias cristas laterais sobre todo cara ao suroeste e ao nordés.
Francesca Bonnemaison
Fondo persoal
O material de Narcís Verdaguer i Callís inclúe:
KazEOSat 1
KazEOSat 1 é un satélite artificial de Casaquistán lanzado o 30 de abril de 2014 mediante un foguete Vega desde o Centro Espacial de Kourou.
Ámbar dominicano
O ámbar dominicano diferénciase do ámbar báltico por ser case sempre transparente e ter un maior número de inclusións de fósiles. Isto permitiu facer unha detallada reconstrución do ecosistema dun antigo bosque tropical.
Idade
Un estudo de principios da década de 1990 obtivo unha antigüidade para o ámbar dominicano de ata 40 millóns de anos. Porén, de acordo con Poinar, non é tan antigo e data do Oligoceno ao Mioceno, de aproximadamente hai uns 25 millóns de anos. O máis antigo e máis duro deste ámbar procede da rexión montañosa ao norte de Santiago de los Caballeros. Os xacementos son as minas de La Cumbre, La Toca, Palo Quemado, La Bucara e Los Cacaos na Cordilleira Setentrional non lonxe de Santiago de los Caballeros. Tamén se atopou ámbar na área do suroeste do país de Bayaguana/Sabana de la Mar. Tamén se encontrou copal (resina a medio polimerizar) subfósil nos depósitos de Cotui cunha idade de só 280 anos.
Kike Saverio
Barcelona
Na tempada 2018/19 subiu ao Barcelona B, que militaba na Segunda División B, categoría na que debutou no partido da primeira xornada contra o Alcoyano, entrando na segunda metade como substituto de Ballou Tabla. Axiña se asentou na banda esquerda titular do equipo, ata que unha rotura do tendón do bíceps femoral cortou a súa progresión, afastándoo dos terreos de xogo durante catro meses. Pechou a súa primeira tempada no filial cun total de 15 partidos e un gol, que conseguiu diante do Olot.
Na súa segunda tempada no filial dirixido por García Pimienta xogou 22 encontros, nos que marcou cinco goles, e foi convocado por Quique Setién para un partido do primeiro equipo, co que non chegou a debutar. O 30 de xuño de 2020 deixou o club catalán, ao rematar o seu contrato.
Vanessa Ezenwa
Vanessa Olivia Ezenwa é unha ecoloxista americana profesora da Odum School of Ecology da Universidade de Xeorxia. As súas investigación consideran a ecoloxía das doenzas infecciosas entre as poboación animais. En 2020, foi seleccionada por The Community of Scholars como unha das científicas negras máis inspiradoras dos Estados Unidos.
Jodi Rowley
Traxectoria
Rowley recibiu o seu diploma de bacharel en ciencias ambientais na Universidade de Nova Gales do Sur en Sydney, na Australia, e o seu PhD pola Universidade James Cook. A súa tese de doutoramento abordou o tema do declive dos anfíbios causado pola quitridiomicose. Despois de terminar o seu PhD, en 2006 ela mudouse a Camboxa para traballar para a Conservación Internacional como bióloga da vida salvaxe. Volveu para a Australia en 2008 e comezou a traballar no Museo Australiano. En 2016, foi nomeada curadora de Bioloxía de Conservación de Anfibios e Réptiles no Museo Australiano. O seu traballo actual envolve unha mestura de taxonomía e bioloxía da conservación. Xa realizou varias expedicións de pescuda en Australia e no Sueste Asiático.
Frederik de Klerk
Traxectoria
Finalmente, en 1997 decidiu retirarse da política.
Thomas G. Melish
Traxectoria
Thomas G. Melish naceu en Ohio en 1876, fillo de Sara Hiss Gatch (1854-1916) e do coronel William Bromwell Melish (1852-1927).
Foi coleccionista numismático e un coñecido promotor e comercializador de moedas estadounidenses de carácter conmemorativo. Está considerado como exemplo dos abusos ao programa de emisións conmemorativas da Casa da Moeda dos Estados Unidos durante a década de 1930. Melish creou ad hoc senllas entidades —presumiblemente sen ánimo de lucro— destinadas á promoción do medio dólar conmemorativo do Centro Musical de Cincinnati e do medio dólar do Centenario de Cleveland, ambos de 1936, de cuxa comercialización se encargou e coa que acadou importantes beneficios.
Proclamación de Emancipación
miniatura|Copia da Emancipation Proclamation. A Proclamación de Emancipación ou Proclamación 95 foi unha proclamación presidencial e orde executiva emitida polo presidente dos Estados Unidos Abraham Lincoln o 1 de xaneiro de 1863. Cambiou o status legal federal de máis de 3,5 millóns de afroamericanos escravos nas áreas designadas do sur de "escravo" a "libre". Tan pronto como un escravo escapou do control do goberno confederado, por fuga ou por avances das tropas federais, o escravo quedaba libre. Non cubriu os escravos nas áreas da Unión que foron liberados por acción do Estado (ou tres anos despois pola 13ª Emenda en decembro de 1865). Foi emitida como medida de guerra durante a guerra civil, dirixida a todas as áreas en rebelión e a todos os segmentos do poder executivo (incluíndo o Exército e a Mariña) dos Estados Unidos.
En nome da lei
En nome da lei (en Lawman) é un filme estadounidense de 1971 producido e dirixido por Michael Winner e protagonizado por Burt Lancaster, Robert Ryan, Lee J. Cobb e Robert Duvall.
Dólar de ouro conmemorativo do lugar de nacemento de McKinley
Distribución e coleccionismo
Por outra banda, 10.023 pezas foron reenviadas á Casa da Moeda de Filadelfia para seren fundidas. Non se sabe con certeza cantas moedas de cada ano se fundiron, xa que a Casa da Moeda non levou un rexistro. Mehl estima que se venderon arredor de 15.000 da moeda de 1916 e unhas 5.000 da de 1917, incluíndo as adquiridas por el mesmo, o que implicaría que se fundiron uns 5.000 exemplares de cada data. Bowers outorgoulles credibilidade a estes cálculos de Mehl, tendo en conta as estreitas relacións deste co comité que comercializaba as moedas. Bowers calcula que se venderon unhas 8.000 pezas de 1916 a coleccionistas e ao público en xeral, mais outras 7.000 a Mehl, así como arredor de 2.000 datadas en 1917 a prezo completo, mais outras 3.000 a Mehl a prezo reducido. Swiatek, no seu traballo de 2012 sobre a moeda conmemorativa do seu país, estimou que entre un terzo e a metade das pezas fundidas estaban datadas en 1917.
Naisten Liiga 2017-2018
Liga regular
Durante a liga regular Riikka Noronen converteuse na máxima puntuadora histórica do campionato feminino finlandés ao superar os 600 puntos, mentres que Johanna Koivula superou a barreira dos 500 partidos xogados e os 200 goles anotados.
Kärpät (2) vs Blues (3)
As segundas semifinais enfrontaron ás Kärpät coas Blues na que foi a reedición da final da tempada precedente, na queu as xogadoras de Oulu alzaron a Aurora Borealis Malja. Nestas semifinais o factor cancha foi determinante, xa que ningún dos dous equipos conseguiu a vitoria lonxe do seu estadio. Nos dous primeiros enfrontamentos non houbo moitos goles e estes non chegaron ata os segundos terzos. No segundo partido todos os goles das Blues chegaron no segundo terzo, mentres que o solitario gol das Kärpät non chegou ata o último período nun partido con grandes actuacións das porteiras: Jenna Silvonen (Blues, 42 paradas) e Johanna Oksman (Kärpät, 44 paradas). Logo do segundo par de enfrontamentos a eliminatoria estaba empatada a dúas vitorias, polo que todo quedaba pendente do que pasara en Oulu. Se ben nos partidos anteriores da eliminatoria transcorreran moitos minutos sen goles, no cuarto partido as Kärpät axiña abriron o marcador aproveitando a superioridade cando aínda non pasaran catro minutos do pitido inicial, mais as de Espoo repuxéronse e empataron dúas veces o partido, que acabaron levándose a pesar de que as de Oulu procuraron o gol do empate durante case catro minutos sen porteira. A pesar do gol inicial das Blues, os goles nos minutos iniciais do segundo período da capitá das Kärpät Isa Rahunen déronlle a iniciativa ás locais, e aínda que Tinja Haukijärvi conseguiu empatar para as Blues, un tanto de Niina Koukkula pouco antes da finalización do segundo terzo converteuse no gol da vitoria. Deste xeito as Kärpät clasificábanse por segundo ano consecutivo para as finais, nas que poderían revalidar o título.
Mclusky Do Dallas
Mclusky Do Dallas é o segundo álbum de estudio da banda galesa de indie rock Mclusky, publicado o 1 de abril de 2002 a través do selo Too Pure.
Neue Galerie
Foi creada no 2001 e está dedicada á arte alemá e austríaca de principios do século XX. No verán do 2006 incorporou o cadro de Gustav Klimt titulado Retrato de Adele Bloch-Bauer I, unha obra expropiada polos nazis en 1938.
Juan Norat
Traxectoria
Despois de deixar ao fútbol foi empresario. A súa familia é moi coñecida en Portonovo e ten empresas de pesca, hostalaría, etc. O fillo, Juan Norat Estévez, é adestrador de baloncesto.
Kent Ridge 1
Kent Ridge 1 é un satélite artificial da Universidade Nacional de Singapur lanzado o 16 de decembro de 2015 mediante un foguete PSLV-CA desde o Centro Espacial Satish Dhawan.
Indian Regional Navigation Satellite System
Características
Os satélites IRNSS son satélites gobernamentais adicados a mellorar a precisión dos sistemas de posicionamento GPS e Galileo na rexión da India. IRNSS está composto por unha serie de satélites de 1425 kg de masa construídos pola ISRO co bus I-1K. Varios dos satélites están en órbita xeoestacionaria, mentres que o resto está nunha órbita xeosíncrona cunha inclinación orbital de 29º. Con esta configuración os satélites son visibles desde a India en todo momento e os seus sinais poden recibirse en todo o territorio. Cada satélite leva a bordo un emisor de sinais en banda S e banda L5 e un transmisor de localización cun retrorreflector láser para coñecer a situación exacta do satélite. O sistema recibe tamén o nome de NavIC (Navigation with Indian Constellation). Tódolos satélites IRNSS foron lanzados mediante foguetes PSLV-XL.
Ferrocarril en Gotland
Klintehamn-Roma Järnväg (KlRJ)
A liña pechouse o 10 de xuño de 1953, aínda que continuou utilizándose nas campañas da remolacha ata o ano 1955.
Presente
Co obxectivo de manter o legado ferroviario na illa fundouse en 1972 a asociación Gotlandståget. A asociación mercou a estación de Hesselby, en Dalhem, que neses momentos estaba á venda. As instalación estaban en estado ruinoso, pero Gotlandståget renovouna durante os dous anos seguintes e devovela ao seu estado de 1902. A asociación tamén se fixo con varios vagóns e comezou a restaurar varios vehículos. miniatura|225x225px|Estación de Tule en 2021 Aos poucos anos a asociación decidiu non centrarse unicamente na esposición estática de Hesselby e comezou a construír unha pequena liña cara o sur, bautizándoa como Gotlands Hesselby Jernvägar, GHJ. A liña inaugurouse o día 10 de setembro de 1978, 100 anos despois da inauguración da primeira liña en Gotland.
Joan Subirats
Carreira profesional
Foi autor e editou títulos como Elementos de Nova Política (CCCB, Barcelona 2003), Análise e xestión de políticas públicas (Ariel, 2008), Do chino ao Raval (Hacer, 2008), Participación e calidade democrática (Ariel, 2009), Autonomías e desigualdades en España: percepcións, evolución social e políticas de benestar (Institut d'Estudis Autonòmics, 2011) e ''El poder de lo próximo. Las virtudes del municipalismo'' (Catarata, 2017).
Activismo político
Nas eleccións municipais de 2019 foi número dous da lista de Barcelona en Comú e foi nomeado concelleiro de Cultura e sexto tenente de alcalde. En xullo de 2021, anunciou que renunciaba ao cargo municipal coincidindo coa súa xubilación. A concellería de Cultura foi asumida por Jordi Martí, ata entón conselleiro de Presidencia, Economía e Orzamentos.
Literatura en esperanto
1921-1930: Romanticismo maduro e florecimento literario
No período de entreguerras deuse un momento de gran brillantez, con especial protagonismo da que se chamou Escola húngara, cuxos principais expoñentes foron Julio Baghy e Kálmán Kalocsay. Outros membros foron Ferenc Szilágyi, Sándor Szathmári, Jean Forge ou Teodoro Schwartz, máis coñecido actualmente por ser o pai do financeiro George Soros.
Rubén I de Armenia
Marcha a Cilicia
Rubén morreu en 1095 e foi enterrado no mosteiro de Castalon, sendo sucedido polo seu fillo Constantino.
Aznalcóllar
Ten unha área duns 199 km² e unha poboación de 6.083 habitantes (2020),, o que dá unha densidade de poboación de 30,57 hab/km². Encóntrase situada a unha altitude de 155 m e a 36 km da capital provincial, Sevilla.
El último matrimonio feliz
Está protagonizada por Alejandra Borrero e Ricardo Vélez; Coraima Torres e Jorge Cao; Valerie Domínguez e Elkin Díaz; Carmenza Gómez e Diego Vélez; Yuli Ferreira e Quique Mendoza; Cristina Campuzano e Juan Pablo Espinosa, coa participación antagónica da primeira actriz Gloria Gómez.
Balanza
miniatura|Balanza cos pesos miniatura|O [[Libro dos mortos do antigo Exipto mostra unha escena en que o corazón dun escriba se compara coa pluma da verdade.]] Unha balanza é un instrumento usado para medir a masa de obxectos. É unha panca de primeiro grao con brazos iguais que, ao establecer unha situación de equilibrio entre os pesos de dous corpos, permite comparar masas. Na súa forma máis sinxela consta de dúas placas que penduran dunha barra horizontal que se suxeita no seu centro e permanece nivelada cando chega ao equilibrio; o obxecto que se vai pesar colócase nunha das placas e os pesos colócanse na outra ata que a barra se nivela horizontalmente.
C. George Boeree
Biografía
Morreu o 5 de xaneiro de 2021 dun cancro de páncreas na súa casa en Pensilvania.
Antonio López Deibe
Antonio López Deibe, nado en Irixoa, é un político galego.
Tleson
Obras seleccionadas
miniatura|Obra de Tleson, pintura de cerámica de figuras negras.
Thomas Lincoln Casey Jr.
Obra científica
Casey publicou numerosos artigos científicos sobre os coleópteros, e unha monografía, Memoirs on the Coleoptera (1910-1924).
Illas Amami
Xeografía
As illas Amami son illas de pedra calcaria de orixe coralino e teñen unha superficie total de aproximadamente 1240´28 km², dos cales 308´3 km² constitúen a cidade (- shi) de Amami, e 931´9 km² constitúen o distrito (-gun) de Oshima. A elevación máis alta é Yuwandake cunha altura de 694 m. en Amami Ōshima. O clima é un clima subtropical húmido (Clasificación climática de Köppen Cfa) con veráns moi cálidos e invernos suaves, pero é máis alto nos meses de maio, xuño e setembro. A zona está suxeita a frecuentes tifóns.
Oscar Roty
Traxectoria
Xa desde 1901, Oscar Roty padecía de arteriosclerose. Morreu en París o 23 de marzo de 1911,  na súa residencia do número 30 da rúa Luxembourg, en París, e o seu corpo foi soterrado no cemiterio de Montparnasse, nunha tumba que fora deseñada por el mesmo.
Obras
O estilo de Oscar Roty pódese relacionar remotamente co da Art Nouveau, pola fluidez e a delecadeza dos trazos, cunha marcada influencia da arte antiga no gusto polas cortinas ben traballadas, aínda de moda na época. Algunhas das súas obras están cargadas dun profundo simbolismo tradicional.
Illas Amami
Despois da reversión ao Xapón
O goberno xaponés promulgou a Lei de medidas especiais de promoción e desenvolvemento das illas Amami. Non obstante, a brecha económica entre as illas e o continente aínda existe ata hoxe. A lei si axudou aos veciños mellorando as infraestruturas da illa. Non obstante, o seu sistema burocrático foi criticado por causar unha destrución innecesaria da natureza.
Teodolito
Clasificación
250px|miniatura|Teodolito moderno. Os teodolitos clasifícanse en teodolitos repetidores, reiteradores, compás e electrónicos.
Nichelle Nichols
Traxectoria
Nichelle Nichols era filla do alcalde da cidade de Robbins. Estudou en Chicago, así como en Nova York e Os Ánxeles. Durante a súa etapa en Nova York, Nichelle apareceu no famoso club "Blue Angel" e nos clubs de Playboy, como cantante. Tamén aparece no papel de Carmen para unha produción dunha compañía de Chicago no musical de Broadway Carmen Jones.
Star Trek
No seu papel como a tenente Uhura, participou no primeiro bico interracial na historia da televisión dos Estados Unidos entre dous personaxes ficticios (en decembro de 1967 Sammy Davis Jr. e Nancy Sinatra bicáronse abertamente no programa de variedades Movin' with Nancy), co actor canadense William Shatner como capitán James T. Kirk no episodio de Star Trek de 1968 ,Os fillastros de Platón. A escena provocou iradas protestas aínda que o bico foi o resultado dun control mental extraterrestre aos personaxes na serie e non produto dunha relación sentimental ou amorosa entre os personaxes da serie. O episodio non se transmitiu por televisión nalgunhas cidades meridionais como resultado das protestas neses estados. A anulación do episodio fixo que moitos seguidores protestasen; mesmo os espectadores dos estados meridionais que non eran tan hostís como se temía.
NASA e outros traballos
En 1994 publica a súa autobiografía Beyond Uhura: Star Trek and Other Memories. Nela indica que tivo unha longa relación co produtor e creador da serie Gene Roddenberry.
Recoñecementos
Nichols é membro honorario da irmandade Alpha Kappa  Alpha.
Hitler Has Only Got One Ball
Historia
Un libro publicado en 2015 polo historiador alemán Peter Fleischmann, director dos arquiivos estatais de Núremberg, alude á evidencia dun exame médico forzoso ao que foi sometido Hitler en 1923 durante a súa estadía na prisión de Landsberg, trala súa participación no fracasado Putsch de Múnic. De acordo co informe médico, tiña «criptorquidia do lado dereito», é dicir, que só un dos seus testículos descendera ao escroto. O libro tamén suxire que sufría hipospadias ou micropene provocado por niveis baixos de testosterona durante a xestación. Estas probas únense aos documentos da autopsia realizada a Hitler por forenses da URSS, despois de atopar o seu cadáver en maio de 1945. O informe constatou que lle faltaba un testículo: «Achados da autopsia realizada polo Exército Vermello: o testículo esquerdo non puido ser atopado nin no escroto nin no cordón espermático dentro da canle da virilla ou na pelve pequena». Xa que logo, cando no exército británico se cantaba que «Hitler só tiña un collón», non se trataba só dunha brincadeira.
Letra da canción
Göring has only got one ball
Segunda estrofaː fóra do Reino Unido, a segunda liña cantábase acotío como «o outro (collón) está na parede da cociña» ou noutro lugar coma o Taj Mahal. Nalgunas áreas do Reino Unido cambiábase a segunda liña polo Royal Albert Hall para mencionar edificios locais.
The fishes got out their dishes
Irish Film & Television Academy
A Academia Irlandesa de Cine e Televisión (Irish Film & Television Academy, IFTA) é unha organización de toda Irlanda centrada no cine e a televisión. Ten uns 1000 membros, e ten a súa sede en Dublín, con sucursais en Londres e os Ánxeles. A IFTA celebra agora cerimonias separadas para os premios IFTA Film &amp;amp; Drama Awards e os IFTA Gala Television Awards; antes de 2015, facían unha cerimonia única, coñecida como Irish Film & Television Awards. IFTA tamén celebra o Simposio John Ford Ireland cada xuño, e máis de 30 eventos de aprendizaxe e networking ao longo do ano.
Distrito de Hersfeld-Rotenburg
O dsitrito actual está formado pola fusión dos antigos distritos de Bad Hersfeld e Rotemburg.
Xeografía
Segundo o censo de 31 de decembro de 2020, a súa poboación era de 120 304 habitantes, polo que a súa densidade de poboación, nese ano, era de 110 hab./km².
Esudo de armas
O seu escudo de armas é unha combinación dos dous escudos dos dous distritos precursores. A cruz da metade esquerda está tomada da abadía de Hersfeld; a rama de tilo está tomada das armas da cidade de Rotemburg.
Medio dólar do Centenario de Cleveland
Reverso
Anthony Swiatek e Walter Breen, no seu libro sobre as moedas conmemorativas estadounidenses, afirmaron: "non achamos documentación, mais sospeitamos que o compás pretendía amosar a Cleveland como o centro da industria nun raio de aproximadamente 900 millas", abranguendo así, segundo suxerían os autores, non só as cidades dos Grandes Lagos representadas, senón tamén Nova York, Boston, Washington e St. Louis. Os lemas nacionais exixidos pola lei, IN GOD WE TRUST e E PLURIBUS UNUM, aparecen na parte superior dereita do reverso, e 1836 GREAT LAKES EXPOSITION 1936 CLEVELAND CENTENNIAL rodea o mapa na mesma face.
Produción, distribución e coleccionismo
En 1941, o Western Reserve Coin Club de Cleveland celebrou o seu vixésimo aniversario contramarcando cun deseño especial 100 exemplares do medio dólar do Centenario de Cleveland. O Servizo Secreto opúxose e moitos foron destruídos. O club fixo marcas similares para os seus 50 e 75 aniversarios, estas veces sen interferencias gobernamentais.
Mário Zagallo
Selección brasileira
Oito anos despois debutou coa selección brasileira nun partido ante Paraguai pola Copa Oswaldo Cruz. A súa boa actuación, marcando dous goles, valeulle a convocatoria para o Mundial de 1958, que principiaba só 35 días despois, ocupando o lugar de Canhoteiro, que foi descartado pouco antes de viaxar. Xa en Suecia, foi unha peza fundamental do equipo de Vicente Feola, formando no lado esquerdo da dianteira, á beira de Pelé, aproveitando a ausencia por lesión de Pepe, o extremo esquerdo titular. Foi titular en tódolos encontros e proclamouse campión ao vencer na final a Suecia, partido no que marcou o cuarto dos cinco goles do Brasil (5-2).
Adestrador
miniatura|Zagallo en [[2008.]]
Esther Vilar
Traxectoria
Vilar viviu nos Estados Unidos, Alemaña, Suíza, Italia, Francia, España e Irlanda, antes de instalarse definitivamente no Reino Unido.
Sara Seager
Sara Seager, nada en Toronto o 21 de xullo de 1971, é unha astrónoma e científica planetaria canadense. É profesora do Instituto Tecnolóxico de Massachusetts e é coñecida polo seu traballo sobre os planetas extrasolares e as súas atmosferas. É autora de dous libros de texto sobre estes temas, e foi recoñecida polas súas investigacións por Popular Science, Discover Magazine, Nature, e TIME Magazine. Seager recibiu unha bolsa MacArthur en 2013 polo seu traballo teórico sobre a detección de sinais químicos en atmosferas de exoplanetas e o desenvolvemento de observatorios de baixo custo para a observación de tránsitos planetarios.
Athena (filme de 2022)
Athena é un filme francés de 2022 dirixido por Romain Gavras. Está protagonizado por Dali Benssalah, Sami Slimane, Anthony Bajon, Ouassini Embarek e Alexis Manenti, entre outros. O filme estreouse na 79ª edición do Festival Internacional de Cinema de Venecia, onde competiu polo León de Ouro. Estreouse en liña a través de Netflix o 23 de setembro de 2022, onde conta con versión substitulada en galego.
Bryn Mawr
Bryn Mawr é unha localidade no condado de Montgomery no estado estadounidense de Pensilvania. En 2010 tiña unha poboación de 3.779 habitantes.
Historia
miniatura|Atardecer sobre Goodhart Hall no [[Bryn Mawr College]] Bryn Mawr recibe o nome dunha propiedade (estate) preto de Dolgellau en Gales que pertencía a Rowland Ellis, chamada Brynmawr (pronunciado  escrito tamén Bryn-mawr, que significa "monte alto", é citada como unha das vilas máis altas de Gales, con 460m sobre o mar).
Até 1869 e a chegada da Liña Principal da Pennsylvania Railroad, a cidade, situada no antigo Welsh Tract, era coñecida como Humphreysville. A cidade foi renomeada polo axente ferroviario William H. Wilson despois de que adquirise en nome do ferrocarril os terreos que agora compoñen Bryn Mawr. En 1893, o primeiro hospital, o Bryn Mawr Hospital, foi construído na liña principal polo doutor George Gerhard. En 1892 o país estaba cambaleando baixo unha depresión económica e ao bordo do colapso financeiro, pero o doutor Gerhard desexaba construír un hospital nos crecentes suburbios de Filadelfia. Cando o hospital abriu en 1893, o doutor George Gerhard e o doutor Robert Gamble estaban a cargo das necesidades públicas.
Educación
En Bryn Mawr hai dúas universidades: o Bryn Mawr College e o Harcum College:
Trátase dunha pequena universidade con tendencia liberal (esquerda) na que ofrecen doutoramentos en arte para as mulleres. Mulleres famosas pasaron por alí como a actriz Katharine Hepburn ou o poeta Marianne Moore. Tamén deu clases alí, e alí faleceu, a matemática Emmy Noether. O filósofo Josep Ferrater Mora foi conferenciante ("lecturer") entre 1949 e 1950, Profesor Asociado de Filosofía ("Associate Professor of Philosophy") de 1950 a 1955, e Profesor ("Professor") de Filosofía de 1955 a 1980.
Igrexas
Bryn Mawr ten unhas cantas decenas de igrexas entre as que destaca a Church of the redeemer cemetery. Alí están enterrados os Thayer. John B. Thayer era o presidente dos ferrocarrís de Pensilvania e xunto á súa muller e o seu novo fillo de dezasete anos Jack, subiron en 1912 ao Titanic. O señor Thayer faleceu, pero a súa muller e o seu fillo conseguiron salvarse. O mozo Jack morreu en 1945 e foi enterrado en Bryn Mawr. Outras igrexas son
Caridina multidentata
Caridina multidentata coñeceuse anteriormente entre os acuaristas como Caridina japonica, rebautizándose como Caridina multidentata por mor dun estudo de 2006.
Pódese distinguir o sexo das pequenas Caridinas de forma sinxela xa que as femias miden aproximadamente o dobre que os machos que non superan os 3 cm. O abdome das femias tamén é moito máis avultado. Ademais as fileiras de puntos que percorren o seu corpo nas femias tenden a xuntarse formando liñas descontinuas.
Murquisonelinos
Descrición
A subfamilia foi descrita en 1904 polo enxeñeiro militar e entomólogo estadounidense Thomas Lincoln Casey Jr.
Xéneros
A subfamilia comprende os seguintes xéneros:
Domitila Gutiérrez Alba
Traxectoria
Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 o seu pai Juan Gutiérrez Santín foi sacado da casa por falanxistas o 20 de agosto e asasinado. Domitila incorporouse á partida do seu irmán Abelardo, xunto cos outros irmáns Baldomero e Jovino. Foi detida en novembro de 1939 coa súa nai Consuelo Alba Digón e a súa irmá Florinda Gutiérrez Alba e ingresou no Campo de concentración de Figueres. En 1945 foi procesada cos seus irmáns Abelardo e Jovino e a súa nai Consuelo no sumario 180/1945 polo delito de agresión a forza pública, facéndose requisitoria para que se presentara. En decembro de 1947 apareceu na prensa unha requisitoria demandando a súa presentación no Xulgado Militar eventual nº 1 de Lugo pola causa 215/46. Estivo tres anos agochada, despois refuxiouse oito meses no convento de Cristo Rei de Viveiro con outra identidade, simulando que ía estudar para escapar da represión.
Siti Nurhaliza
Inicio da súa actividade internacional
En decembro de 2003 a organización convidouna a participar no Concerto de estrelas pop do Xapón e dos países da ASEAN que se celebrou en Yokohama, e que entre outros artistas incluía a THE BOOM, You Hitoto, INSPi, Leonard Eto, Yuri Chika, Hiroshi Takano e Hideki Kurosawa polo Xapón mentres dos países da ASEAN estaban Hans Anwar & Lo'Ryder (Brunei), Preap Sowat (Cambodia), AB Three (Indonesia), Alexandra (Laos), Lay Phyu & Iron Cross (Myanmar), Jolina Magdangal (Filipinas), Tanya Chua (Singapur), Briohny (Tailandia) e Lam Truong (Vietnam). Os participantes tiñan que cantar, na súa lingua, a canción Treasure the World composta polo xaponés Kazufumi Miyazawa con letra da singapuresa Dick Lee. A versión de Siti levou por título Dunia Milik Kita. miniatura|Siti Nurhaliza posando para a prensa na alfrombra vermella durante a MTV Aid en 2005 En 2004 Siti foi a primeira artista non chinesa que convidaron a actuar nos premios Melodía de Ouro, que se celebran en Taiwán, onde fixo dueto con Leehom Wang e tamén apareceu nun programa especial de media hora en Azio TV que se gravou durante os catro días que pasou en Taipei. Nese ano fixo a súa terceira aparición nos premios MTV Asia que se organizaron en Singapur. Nese ano de 2004 a súa empresa, Siti Nurhaliza Production, comezou a producir programas de televisión, o primeiro foi un programa musical, Muzikal Aidiladha, que se realizou para o Eid al-Adha. e logo realizou Siti Nurhaliza 3D (Siti Nurhaliza Dari Dalam Diri), unha serie de 13 episodios sobre a vida privada de Siti Nurhaliza que se emitiu na RTM, a última das producións dese ano foi Sukan dan Selebriti, unha serie de 26 episodios coa participación de celebridades e personalidades deportivas.
Cambio de imaxe
O 27 de marzo participou no concerto que David Foster deu en Kuala Lumpur acompañado de diversos artistas e que se converteu nun concerto tributo ás vítimas do voo 370 de Malaysia Airlines Siti, acompañada de Foster ao piano, interpretou dúas cancións producidas orixinalmente por Foster, I Will Always Love You e Because You Loved Me. .
Conopodium pyrenaeum
Taxonomía
Conopodium pyrenaeum foi descrita por (Loisel.) Miégev. e publicado en Bulletin da Société Botanique de France 21(xxxii):. 1874.
Ebalinos
A dos ebalinos (Ebalinae) é unha subfamilia de moluscos gasterópodos da subclase dos heterobranquios, infraclase dos alogasterópodos, unha das dúas integradas na superfamilia dos murquisoneloideos.
Sinónimos
Ademais de polo nome actualmente válido, a subfamilia coñeceuse tamén pollo sinónimo:
Zabiullah Mujahid
Portavoz talibán
O 17 de xullo de 2021, Mujahid disculpouse pola morte do xornalista da axencia Reuters, Danish Siddiqui, quen foi asasinado nun enfrontamento entre as tropas do exército afgán e os talibáns. Mujahid afirmou que os talibáns non sabían como morrera Siddiqui, e pediu os xornalistas que os avisasen antes de entrar en zonas de guerra para poder "coidar axeitadamente dese individuo particular".
Fulda (homónimos)
O topónimo Fulda poder referirse s:
Boucher de Perthes
Jacques Boucher de Crèvecœur de Perthes, nado en Rethel, as Ardenas, o 10 de setembro de 1788 e finado o 5 de agosto de 1868, tamén chamado só Boucher de Perthes, foi un arqueólogo e anticuario francés destacado polo seu descubrimento, cara a 1830, de ferramentas de sílex nas gravas do val do río Somme.
Outros traballos
dereita|miniatura| Tumba en Abbeville. Boucher de Perthes mostrou actividade noutras direccións. Durante máis de trinta anos ocupou a cátedra presidencial da Société d'Emulation en Abbeville, ás publicacións das que colaborou con artigos sobre unha ampla gama de temas. Foi autor de varias traxedias, dous libros de ficción, varias obras de viaxes e unha serie de libros sobre cuestións económicas e filantrópicas.
Legado
Na súa novela Viaxe ao centro da Terra (1864), Jules Verne fai referencia a Boucher de Perthes despois de que o profesor Lindenbrock, Axel e Hans descubran cabezas humanas "antediluvianas" nunha praia preto do centro da terra.
Luís López Méndez
Luís Ceferino López Méndez Núñez y Mesa de Aguilar, nado en Caracas en 1758 e finado en Casablanca, Chile, en 1841 foi un avogado e diplomático venezolano.
Modernismo valenciano
275px|miniatura|[[Santuario de Santa María Magdalena (Novelda)|Santuario de Santa María Magdalena, en Novelda (Alacant).]] 275px|miniatura|[[Estació del Nord (Valencia)|Estació del Nord, en Valencia.]] 275px|miniatura|[[Mercado Central de Valencia.]] 275px|miniatura|[[Mercado Central de Alacant.]] 275px|miniatura|[[Mercado de Colom, en Valencia.]] 275px|miniatura|[[Edificio de Correos (Valencia)|Edificio de Correos, en Valencia.]] O modernismo valenciano (en modernisme valencià) é a denominación historiográfica dun estilo principalmente arquitectónico, aínda que tamén se desenvolveu noutras artes plásticas (pintura e escultura) e no deseño e as artes decorativas na Comunidade Valenciana.
Chico Mendes
Morte
Foi asasinado o 22 de decembro de 1988, en Xapuri, pequena cidade da Amazonía brasileira próxima a Bolivia. Os asasinos materiais foron o terratenente Darly Alves de Silva e un dos seus 21 fillos, Darcy Alves Pereira, da Unión Demócrata Ruralista. Foron xulgados e condenados a 19 anos de cárcere. No entanto, escaparon en 1993 sen moitos problemas do cárcere de Río Branco, capital do estado de Acre, sendo novamente apresados tres anos máis tarde.
A implicación da UDR
O mesmo Mauro Spósito, que chegou a acusar a Chico Mendes de ter relación cunha entidade "comunista", a Fundación Ford dos Estados Unidos, posteriormente ocupou cargos importantes na Policía Federal.
Concello de Kungsör
Kungsör é un concello sueco (kommun) do condado de Västmanland. A súa capital é Kungsör. En xuño do ano 2022 o concello tiña unha poboación de 8 758 habitantes.
Pazo de Moldes
Historia e liñaxes
Dos Valladares pasou a propiedade do avogado vigués Manuel Fernández Herba, cuxos herdeiros vendéronlla anos máis adiante a José Fajo sobre mediados do século XX.