cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Quincunx
Historia
A súa emisión foi conxuntural e limitouse á segunda guerra Púnica (218 a 204 a. de C.), en obradoiros monetarios establecidos en Luceria (nos Apeninos do norte), Teate (a actual Chieti), Larinum (na costa sur do Adriático) e no norte de Apulia. miniatura|Quincunx da rexión de [[Puglia|Apulia (posterior a 220 a. de C.), do sistema do aes grave (peso: 40,84 g), cos puntos indicativos do valor na característica disposición de quincunce]] Da mesma maneira que ocorría co resto dos divisores do ás, é frecuente que o quincunx amose entre os seus motivos a súa equivalencia en onzas, mediante cinco puntos grosos. A característica composición deses cinco puntos, á maneira en que aparecen nun dado, deu lugar a que esta composición se coñeza tamén como quincunx ou quincunce.
Diacrítico
Usos
Na análise das linguas que usan o alfabeto latino, pódese observar que as vogais son as letras máis suxeitas a diacríticos no conxunto dos idiomas. No caso das consoantes, C, S, Z presentan diacríticos en gran cantidade de idiomas; W en galés, H en maltés, J en esperanto, e P e Q en aimará presentan diacríticos específicos; a letra G presenta, considerando diversos idiomas, 6 tipos diferentes de diacríticos; N e S presentan, cada, 5 tipos; 4 son os diacríticos para o L; hai menos usos de diacríticos para D, T, R, K e aínda menos para B, M, V, X.
As linguas eslavas son as que máis presentan casos de letras con diferentes diacríticos. Así, o checo usa agudo, caron e anel.
Varias romanizacións da lingua chinesa usan a trema, mais só no u (ü). No Pinyin, os catros tons do mandarín márcanse polo macron, acento agudo, caron e acento grave.
José Alberto Mato Pet
Traxectoria
En setembro de 1968 saíu cedido ao Racing de Ferrol, da Segunda División. No equipo verde tampouco contou con protagonismo, sendo o porteiro titular Zumalabe. Xogou só un encontro oficial, unha derrota por 3-2 ante o Betis en Sevilla. En febreiro de 1969 foi operado do estómago e non volveu xogar durante meses.
Era cenozoica
É a terceira e última era do eón fanerozoico e segue á era mesozoica. O seu nome procede do lingua grega e significa 'animais novos' (de καινός kainós, 'novo' e ζωή zoé, 'animal' ou 'vida'). O período terciario, actualmente non recoñecido pola Comisión Internacional sobre Estratigrafía, comprendía a era cenozoica excepto os últimos 2,5 millóns de anos, cando se inicia o período cuaternario.
Sancha Raimúndez
Traxectoria
alt=|miniatura|150px|O conde [[Raimundo de Borgoña, pai da infanta Sancha.]] miniatura|150px|A raíña [[Urraca de León, nai da infanta Sancha Raimúndez.]]
Sancha Raimúndez debeu nacer entre os anos 1095 —o ano do matrimonio dos seus pais— e 1102. Filla da futura raíña Urraca I de León e do conde Raimundo de Borgoña, era a irmá máis vella de Afonso Raimúndez, o futuro rei Afonso VII o Emperador, quen herdaría á morte da súa nai os tronos de León e Castela.
Morte e sepultura
En 1858, Isabel II visitou a Basílica de Santo Isidoro de León e contemplou a momia da infanta Sancha, que estaba espida. Por iso, cando a raíña regresou a Madrid, enviou un manto de brocado de ouro para que a momia fora vestida con el, aínda que dito manto desapareceu durante o Sexenio Revolucionario, segundo parece subtraído polo gobernador provincial, a quen lle fora prestado para que fixera unha copia del, co fin de que a súa esposa fixera unha réplica para ela, e que, porén, nunca devolveu.