cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Prebe (Terra Media)
O Poni Rampante
«O Poni Rampante» era frecuentado por homes, hobbits e ananos. De cando en vez chegaba á pousada algún gamoedés da Comarca. Disque a arte de fumar herba de pipa naceu en Prebe, e dende «O Poni Rampante» espallouse entre os pobos da Terra Media. A pousada era soada pola súa excelente cervexa, a cal Gandalf tivo ocasión de catar. Tom Bombadil coñecía a pousada, mais probabelmente só polo seu renome, xa que nunca saíu dos seus pequenos dominios.
Esgrade, Cubilledo, Baleira
Esgrade é un lugar da parroquia de Cubilledo no concello lugués de Baleira na comarca da Fonsagrada. Segundo o IGE, en 2011 tiña 8 habitantes (5 homes e 3 mulleres).
Cherenkov Telescope Array
Características
Supón a colaboración de xente de 31 países e máis de 100 telescopios de diversos tamaños. Estudará raios cósmicos nun rango de vinte mil millóns de eV a 300 billóns de eV.
Casimiro Gómez
Traxectoria
Casimiro Gómez naceu no seo dunha familia labrega. Con 13 anos emigrou cara á Arxentina, onde residía un irmán do seu pai. Establecido contacto co seu tío en Buenos Aires comeza a traballar como aprendiz de talabarteiro. Logo dun período de aprendizaxe en 1878 (ano no que tamén contrae matrimonio), funda o seu propio negocio, La Nacional, que co tempo se convertería nunha das principais talabartarías do país, empregando en 1920 a 2.000 persoas nas súas instalacións nas rúas 24 de Noviembre e Buen Orden, cunha fábrica e un almacén.
Angus (raza bovina)
Características
É igualmente famosa pola súa robustez, o seu fácil manexo e adaptación ás diversas condicións atmosféricas e ambientais. Presenta boa acumulación e distribución de graxa na porción intermuscular, que garante a resistencia en períodos sen choivas. É manso, presenta precocidade, fertilidade e habilidade materna.
Mario Kempes
Traxectoria
Ao non poder o club arxentino cumprir con todos os pagos e unicamente abonar 130 millóns de pesetas regresou ao Valencia CF na tempada 1982/83 onde permaneceu ata a 1984/85. Despois marchou ao Autocares Luz de Valencia, equipo da liga de fútbol sala e tras uns meses ao Hércules CF xogando 2 tempadas, nas cales os seus grandes goles serviron para a permanencia na máxima categoría do fútbol español.
Castrosua
City Versus
O novo modelo urbano da carroceira substitúe ao veterano CS40 City, tanto no catálogo de Castrosua como no das súas filiais Carsa e Insucar. Estruturalmente é idéntica á CS-40 City II, se ben incorpora un novo deseño, ofrecendo ademais un interior renovado. Adaptado ao tráfico das grandes cidades, é carrozable en todos os chasis do mercado en lonxitudes entre 10 e 18 metros. Existen versións de gasóleo e Gas Natural Comprimido (GNC).
O Castro, A Degolada, Baleira
O Castro é un lugar da parroquia da Degolada no concello lugués de Baleira na comarca da Fonsagrada. Segundo o IGE, en 2011 tiña 8 habitantes (4 homes e 4 mulleres).
Fernando Iglesias Sánchez
Traxectoria
miniatura|300px|Tacholas, [[Maruxa Boga, Castelao, Alfredo Aróstegui e Enrique González, 1945]] Estivo fondamente integrado na colectividade emigrada galega. Foi membro da Asociación Gallega de Universitarios, Escritores y Artistas (AGUEA), a Asociación Argentina de Actores, o Centro Coruñés, a Casa de Galicia, o Centro Gallego de Buenos Aires, o Centro Ourensán (do que foi vogal da comisión de cultura), o Hogar Gallego para Ancianos (foi membro da súa directiva), a Irmandade Galega e a Sociedad General de Autores de la Argentina.
Félix Gómez
Traxectoria
Outro dos seus papeis máis coñecidos foi na primeira tempada da serie Amar en tiempos revueltos, protagonizada por Rodolfo Sancho e Ana Turpin no que daba vida a Rodrigo Robles, o irmán da protagonista, Andrea.
En 2012, é o protagonista xunto a Leticia Dolera do videoclip "DISCONNECTED" do grupo Keane. Dirixido por Juan Antonio Bayona e S.G. Sánchez.
Aleksander Majkòwsczi
dereita|miniatura|Zdroje Raduni dereita|miniatura|Placa en Greifswald en conmemoración da súa estada na cidade nos primeiros anos do século XX Aleksander Majkòwsczi, nado en Kòscérzëna o 17 de xullo de 1876 e finado en Gdiniô o 10 de febreiro de 1938, foi un médico, xornalista, editor e escritor caxubio, constitúe o autor máis recoñecido da literatura caxubia, en especial pola novela Żëcé i przigòdë Remùsa, obra primordial da literatura caxubia.
Traxectoria
Por mor da crise e de problemas de saúde retirouse á casa rural que posuía en Kartuzë, "Erem", e dedicouse de cheo á literatura. En  1929 os integrantes da Zrzeszenie Regionalne Kaszubów (Unión Rexional Caxubia) elixírono o seu presidente e colaborou tamén co seu órgano Zrzeszë Kaszëbsczi. En 1935 publicou a primeira parte da novela ''Żëce i przigodë Remusa. Zvjercadło kaszubskji''. Durante os anos 1936 e 1937 traballou nunha Gramatyka kaszubska e na novela Pomorzanie que quedaron incompletas. En 1938 morreu dun fallo coronario e poucos meses despois saíron do prelo a súa Historii Kaszubów e mais a edición definitiva de Żëcé i przigodë Remusa.
Filmes de Colombia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
Propostas
Ciro Guerra é o director con máis propostas ó premio, cun total de catro filmes, e o seu filme El abrazo de la serpiente (2015) é o único filme colombiano en ser nomeado. Os directores Sergio Cabrera, Carlos Moreno e Jorge Alí Triana presentaron os seus filmes dúas veces cada un, mais ningún saíu nomeado. Tódalas propostas colombianas foron rodadas principalmente en castelán, agás Pájaros de verano (2018) que foi rodada principalmente en lingua wayuu.
Gonzalo de Vivero
Traxectoria
Foi á voda de Xoán II, e este encomendoulle custodiar a torre da catedral xa que era un lugar de grande importancia estratéxica.
Biosíntese de proteínas
A biosíntese de proteínas, aínda que é moi similar, é diferente en procariotas e eucariotas.
Transcrición
Ademais do ARNm, tamén se transcriben a partir de xenes do ADN os outros ARN que interveñen na tradución, como son os ARNr e os ARNt.
Eventos durante ou a continuación da tradución de proteínas
Os eventos que acontecen durante ou a continuación da biosíntese son a proteólise, modificación postraducional e o pregamento das proteínas. A proteólise pode eliminar residuos de aminoácidos na rexión N-terminal, C-terminal ou interna. O extremo terminal ou as cadeas laterais do polipéptido poden estar suxeitas a unha modificación postraducional. Estas modificacións poden ser necesarias para a correcta localización celular ou a función natural da proteína. Durante e despois da síntese, as cadeas de polipéptidos a miúdo se pregan para adoptar as súas estruturas nativas secundarias ou terciarias. Isto denomínase pregamento das proteínas e é necdesario para o correcto funcionamento da proteína. Non obstante, isto non afecta á secuencia de aminoácidos resultado da biosíntese da proteína.
Kathleen March
Traxectoria
O 17 de decembro de 2022 foi nomeada membro de honra da Real Academia Galega.
Eiros, A Degolada, Baleira
Eiros é un lugar da parroquia da Degolada no concello lugués de Baleira na comarca da Fonsagrada. Segundo o IGE, en 2011 tiña un habitante, unha muller.
Alfonso Magariños
Traxectoria
Dedicouse á investigación histórica e sociolóxica, da que son froito os diversos ensaios publicados. Tamén colaborou ocasionalmente na prensa.
Franco Baresi
Traxectoria
A pesar da súa aparencia modesta, Baresi converteuse nun xogador famoso polas súas extraordinarias habilidades para analiza-lo xogo e controla-lo seu espazo. Por outro lado, tamén é un dos poucos xogadores que dedicaron a súa carreira nun mesmo club, o (A.C. Milan), para o que xogou 444 encontros arquivando 12 goles. Retirouse dos campos no 1996 á idade de 36 anos. Co Milán, Baresi gañou seis scudetto (títulos de liga de Serie A) e tres Copas de Europa. O número 6 do seu xersei foi retirado polo club, un feito excepcional no fútbol italiano. Baresi segue hoxe en día no fútbol italiano coma un respectado adestrador no A.C. Milan.
Klaus Martínez Veiga
Traxectoria
Compositor de formación clásica, foi director musical, pianista, trompetista e acordeonista da Orquestra Mallo da Coruña. Formou parte do grupo musical galego de blues Moondogs Blues Party.
O Couto, A Degolada, Baleira
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, que é un "(lugar) cercado", para poder defendelo mellor.
Saule Doszhan
Saule Doszhan (, Sáýle Maǵazbekqyzy Dosjan), nada en Aqtam (distrito de Uigur, na provincia de Almati) o 2 de setembro de 1959, é unha xornalista e escritora casaca en lingua casaca.
Albino Mallo
Traxectoria
Licenciouse na Universidade de Navarra en Ciencias da Información, e incorporouse á prensa escrita, na redacción do diario Unidad, e redactor xefe de La Voz de España, ambas as dúas cabeceiras en Donostia.
Bad Münstereifel
Cidades irmandadas
Bad Münstereifel está irmandada con:
Cabovilaño, A Laracha
San Román de Cabovilaño é unha parroquia que se localiza no oeste do concello coruñés da Laracha na comarca de Bergantiños. Segundo o padrón municipal de 2018 tiña 1.135 habitantes (563 homes e 572 mulleres) distribuídos en 22 entidades de poboación, o que supón un aumento con relación ao ano 1999 cando tiña 1.035 habitantes. En 2004 tiña 1.035 habitantes (521 homes e 514 mulleres).
Xeografía
Está bañada polo Rego de Quenxe, tamén coñecido por Río Vilán.
Pobo suízo
Malia a Confederación Suíza, o moderno estado de Suíza, xurdido en 1848 e o período de nacionalismo romántico, non é un estado nación, e os suízos non adoitan a ser considerados como un único grupo étnico, mais si unha confederación (Eidgenossenschaft) ou Willensnation ("nación por vontade" ou "nación por elección" que é o estado consociacional), un termo acuñado en contraste co de "nación" no senso lingüístico ou étnico do termo.
Juan Daniel Romero Pérez
Juan Daniel Romero Pérez, nado en Vigo en 1989, é un músico e compositor galego de carreira militar.
Nellie Bly
Traxectoria
Este tipo de xornalismo encuberto eventualmente converteríase no seu estilo particular, ademais da súa visión feminista do mundo, que lle permitiu achegar outra perspectiva aos seus artigos e ser pioneira ao embarcarse en proxectos até entón reservados aos homes. esquerda|miniatura|436x436px|Nellie Bly, finais da década de 1880. En 1888 suxeríuselle ao World que mandase un reporteiro nunha viaxe ao redor do mundo, en referencia ao libro A volta ao mundo en oitenta días (escrito por Jules Verne). Nellie Bly foi escollida como a reporteira a realizar dita fazaña e o 14 de novembro de 1889 a aventureira partiu na súa viaxe de 24.889 millas desde Nova York.
Itinerario da súa volta ao mundo
Tardou seis días en chegar a Southampton, onde tomou un tren para Londres, e de alí pasou alén do canal da Mancha a Calais, co tempo xusto de tomar outro tren e dirixirse a París, con parada en Amiens, onde coñeceu a Jules Verne quen, escéptico, díxolle "Señorita, se é vostede capaz de facelo en 79 días, eu felicitareina publicamente".
Cruzou logo o océano e fixo escala en Colombo, a capital da illa de Ceilán. Dende alí dirixiuse a Malaisia, logo a Singapur e a Hong Kong e despois a Yokohama, o único lugar non británico.
Bly estableceu unha nova marca mundial ao dar a volta ao mundo en tan pouco tempo (meses despois, George Francis Train rompeu esta nova marca ao completar devandita viaxe en 67 días ). Foi a primeira muller en navegar o mundo soa, sen compañía nin protección dun home, e chegou a inspirar as mulleres occidentais.
Lemaio, A Laracha
Patrimonio
A igrexa parroquial de Santa Mariña de Lemaio é de estilo barroco. En 2004 tiña 298 habitantes (154 mulleres e 144 homes)
Manuel García Blanco
Traxectoria
No ano 1912 publicou Consideraciones sobre la decadencia y rehabilitación de la lengua gallega, asinado baixo as iniciais M.G.B. Nesta obra deféndese o uso do galego no ensino, actitude pioneira no seu tempo, aparecendo referencias nos xornais La Voz de Galicia e Heraldo de Vigo. Sobre este escrito tense mantido que, neste período (previo á fundación das Irmandades da Fala), apenas existiron análises tan ponderadas e oportunas acerca da problemática sociolingüística do idioma galego.
Vida persoal e familiar
Casado con Dolores Ouro Arias, filla de Manuel Ouro Besteiro, con quen tivo catro fillos (Manuel, Ánxela, Andrés e Camila), pasou os derradeiros lustros da súa vida nun ambiente familiar onde non deixou de cultivar o estímulo intelectual. Xa nonaxenario, apesadumbrouno desprenderse da Torre de Pambre, perante o desinterese dos herdeiros, poucos meses antes do seu pasamento.
Lou Gehrig
Anos de apoxeo
1927 foi o ano memorable dos Yankees; de feito, moitos o consideran o mellor equipo na historia da franquía. Gehrig, xunto a Babe Ruth, establecéronse como unha das parellas de bateadores máis temidas de todos os tempos; os seus propios números foron por demais impoñentes: 0,373 de bateo, 218 hits, 52 dobres, 20 triplos, 47 cuadrangulares e 174 RBI. De paso obtivo o recoñecemento de "Xogador Máis Valioso", pero non alcanzou a opacar a luminaria de Babe Ruth e a súa marca de 60 cuadrangulares, e a do equipo en xeral, que levou a Serie Mundial en catro xogos fronte a Pittsburgh Pirates. O equipo repetiu o campionato no ano seguinte. Ambos os bateadores empataron en números de carreiras impulsadas con 142.
José María Gil Rey
José María Gil Rey, nado en Santiago de Compostela o 26 de maio de 1815 e finado na mesma cidade o 28 de setembro de 1853, foi un médico, botánico e xornalista galego.
Avalonia
miniatura|Os [[terreo (xeoloxía)|terreos de Avalonia cos límites modernos para mellor orientarse: 1 Laurentia; 2 Báltica; 3 Prototetis; 4 Avalonia occidental; 5 Avalonia oriental. US: Estados Unidos; CT: Connecticut; MA: Massachusetts; NH: Nova Hampshire; ME: Maine; RI: Rhode-Island CA: Canadá; NB: Nova Brunswick; NFL: Terra Nova; NS: Nova Escocia; PE: Illa do Príncipe Eduardo Europa: IE: Irlanda; UK: Reino Unido; FR: Francia; BE: Bélxica; NL: Países Baixos; DE: Alemaña; PL: Polonia.]] Avalonia foi un microcontinente que existiu no Paleozoico. Os fragmentos de codia deste antigo microcontinente subxacen baixo o suroeste de Gran Bretaña, e a costa leste de Norteamérica. Del proceden moitas formacións rochosas de Europa occidental, ao Canadá atlántico, e de partes da costa atlántica dos Estados Unidos. Avalonia recibe ese nome pola península de Avalon na illa de Terra Nova.
Desenvolvemento
No Cámbrico temperán, o supercontinente Pannotia fragmentouse e Avalonia derivou cara ao norte desde Gondwana. Este movemento independente de Avalonia espezou desde a latitude duns 60° S. O extremo oriental de Avalonia chocou con Báltica, unha placa continental que ocupaba as latitudes comprendidas entre 30° S e 55° S, a medida que Báltica rotaba paseniñamente en dirección contraria dos punteiros do reloxio cara a ela. Isto aconteceu ao final do Ordovícico e durante o Silúrico temperán.
Ao final do Silúrico e Devoniano inferior, a combinación de Báltica e Avalonia chocou progresivamente con Laurentia, empezando co extremo longo de Avalonia, que está agora unido a Norteamérica. O resultado disto foi a formación de Euramérica. Ao remate desta etapa, Gran Bretaña estaba a 30° S e Nova Escocia a uns 45° S. Este choque está representado polos dobramentos caledonianaos ou en Norteamérica como unha fase inicial da oroxenia acadiana.
Consecuencias
A parte correspondente a Avalonia de Gran Bretaña coincide case exactamente con Inglaterra e Gales. No resto de Europa, encóntranse partes de Avalonia nas Ardenas de Bélxica e o noroeste de Francia, norte de Alemaña, noroeste de Polonia, sueste de Irlanda, e o suroeste da península Ibérica.
Arnoglossus imperialis
Taxonomía
Ademais de por este nome orixinario, coñécese tamén polos sinónimos:
Pablo Coira
Traxectoria
Comezou a xogar profesionalmente na SD Compostela na Segunda División no ano 1998, un ano despois ficha polo Celta de Vigo para suplir a venda de Michel Salgado, onde militará catro anos cun papel como suplente a causa do gran papel de Juan Velasco na súa mesma posición.
Xaime Bello
Traxectoria
Militante do Bloque Nacionalista Galego, gobernou durante o seu mandato en pacto xunto ao PSdG-PSOE, tendo por tenente de alcalde ao tamén ferrolán, Bonifacio Borreiros.
Pablo Coira
Traxectoria
Na tempada 2008-2009 milita no segundo equipo do RCD Espanyol.
Arnoglossus imperialis
Pesca
O rapapelos do Cabo é un peixe comestíbel, pescándose activamente nas zonas onde vive. Captúrase con redes de arrastre peláxicas e de fondo.
Azucarillo Kings
Traxectoria
O grupo formouse en 1997, e ao ano seguinte editaron o seu primeiro disco, Azucarillo Kings, con versións de grupos. En 2018, co gallo do vinte aniversario do primeiro disco, volveron dar varios concertos con Marc Vila á batería
Illa Jackson
Historia
Cabo Noruega na parte occidental da illa foi onde invernaron Fridtjof Nansen e Hjalmar Johansen 1895-96 logo de non poder alcanzar o Polo Norte. Unha choza e un poste de madeira aínda permanecen.
Selección de fútbol de Italia
A selección de fútbol de Italia é o equipo representativo de Italia nas competicións internacionais de fútbol. Está controlada pola Federación Italiana de Fútbol (en italiano: Federazione Italiana Giuoco Calcio), pertencente á UEFA. Gañadora de catro Copas do Mundo e dúas Eurocopas (1968 e 2020), é unha das seleccións máis prestixiosas do mundo deste deporte.
Máis encontros disputados
220px|thumb|[[Gianluigi Buffon.]] A 12 de xullo de 2021, os xogadores que máis encontros disputaron coa selección italiana son:
Haptófitas
Características
Almacenan crisolaminarina fóra do cloroplasto.
Exemplos e clasificación
As haptófitas están moi próximas ás criptófitas (criptomónadas). Nalgunhas clasificacións as haptófitas, criptófitas e heterocontófitas clasifícanse xuntas no grupo Chromista.
Lingua norn
Texto de exemplo
miniatura|dereita|140px| Jakob Jakobsen foi un lingüista [[Illas Feroe|feroés e estudoso do Norn]] As seguintes son as versións en norn e en nórdico antigo do Noso Pai, unha oración   cristiá:
Illa Catalina
Mergullo
miniatura|O arrecife Aquarium, Illa Catalina A illa Catalina é un destino popular para o mergullo grazas ao seu impactante arrecife de coral e aos seus ecosistemas mariños. Tanto o Muro como o Acuario son dous grandes sitios de mergullo que gozan dunha impresionante variedade de peixes tropicais. Para os visitantes que se aloxan en Punta Cana, hai visitas semanais trips to Catalina desde terra firme.
Jacques Demy
Traxectoria
O seu terceiro filme, Les Parapluies de Cherbourg (1964), foi un grande éxito internacional e obtivo a Palma de Ouro no Festival de Cannes. Como outros compañeiros de xeración subverteu a división en xéneros, producindo un drama musical en que todos os diálogos son cantados. O filme amosa tamén o característico estilo visual do cineasta: mentres que Lola tiña unha fotografía en branco e negro máis próxima aos postulados da Nouvelle Vague, a cargo do habitual director de fotografía de Godard, Raoul Coutar, Les Parapluies de Cherbourg está rodado nunha supercor saturada, que destaca o impacto visual de cada detalle. No filme reaparece o mozo de Lola, que casa con Deneuve. Estas reaparicións de personaxes son tamén moi características da súa cinematografía.
Daniel Pedrosa Loureiro
Traxectoria
O 27 de xaneiro de 2016 foi cedido até final de temporada ao Somozas da Segunda División B. Disputou 11 partidos co club de Ferrolterra, e a súa cesión foi ampliada á tempada 2016/17, na que xogou 27 encontros, descendendo ao remate da competición. Para a seguinte campaña saíu outra vez cedido, desta volta ao Cerceda, tamén de Segunda B, onde marcou 6 goles en 33 partidos e viviu un novo descenso.
Arte marcial
Exipto, Grecia, África e Roma
Os guerreiros zulús do sur do continente africano crearon tácticas e técnicas para a pelexa con armas como o garrote, a lanza e o escudo. O guerreiro Shaka Zulu (1787-1828) foi quen revolucionou as técnicas de guerra en masa coa adición do assagai (lanza para apuñalar, cun mango máis curto), así como o xeito no que adestrou ó seu exército e as tácticas utilizadas contra outras tribos africanas e posteriormente contra os ingleses.
A China, Corea e o Xapón
miniatura|200px|dereita|Escena do libro [[Muye Dobo Tongji.]] Na península coreana a evidencia máis antiga de práctica marcial aparece en tumbas preto da fronteira nordeste da China baixo o reino de Koguryo (-27 a 668), a cal caeu baixo o control militar chinés entre o -108 e o 313. Nestes frescos vense escenas de loita (jueli en chinés ou kajko en coreano). O rei Sunjo (1567 a 1608) ordena ós seus oficiais o estudo do libro escrito polo xeneral chinés Qi Jiguang, e a preparación dun libro similar copiando os métodos dos soldados da dinastía Ming. O rei Jungjo (1776 a 1800) ordena expandir o manual usado polo exército, para incluír as técnicas de combate dos xaponeses. Este libro titúlase Muye Dobo Tongji (manual ilustrado de artes marciais). Na introdución deste libro o rei Jungjo escribe que o único sistema de combate oficial dende o reinado do rei Kwanhaekun (1608 a 1623) era a práctica do tiro con arco. Os sistemas de combate coreano como o tang soo do (man da dinastía Tang), hwa rang do, taekkyon, neikung, kumdo, kuk sool won etc. afirman ser totalmente coreanos e con centos de anos de antigüidade.
Finados en 2020
Para unha listaxe ordenada alfabeticamente, véxase a categoría "Finados en 2020".
Ofu, Nixeria
Ofu é unha Área de Goberno Local de Kogi, Nixeria, ao leste do río Níxer. A súa capital é a poboación de Ogwoawo (ou Ugwalawo ou Gwalawo), que se atopa no sur da área a 7.23583°N, 6.92556°W.
Laxe, Laxe
Santa María de Laxe é unha parroquia que se localiza no norte do concello coruñés de Laxe na comarca de Bergantiños. Segundo o IGE en 2018 tiña 1.758 habitantes (883 homes e 875 mulleres) distribuídos en 2 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 1.752 habitantes.
Domenico Losurdo
Domenico Losurdo, nado en Sannicandro di Bari en 1941, é un filósofo, historiador e politicólogo marxista italiano.
Traxectoria
O seu principal ámbito de investigación refírese á reconstrución da historia da filosofía política clásica alemá, imprimíndolle un cariz marcadamente crítico e con especial énfase en Hegel, Kant, Nietzsche e Heidegger.
Vladimír Brodziansky
Traxectoria
O 31 de xullo de 2018, anunciouse a súa fichaxe polo Obradoiro CAB da Liga ACB por dúas tempadas. Tras dúas tempadas en Santiago, Brodziansky decidiu executar a cláusula de rescisión do seu contrato. O 1 de xullo de 2020, Brodziansky asinou un contrato de dous anos co Joventut Badalona. Após dúas temporadas no Joventut, en 2022 asina co Bahçeşehir Koleji da Basketbal Süper Ligi.
TUI Airways
A compñía cambiou oficialmente o seu nome legal de Thomson Airways a TUI Airways o 2 de outubro de 2017. Este cambio realizouse para estar acorde coas súas compañías irmás TUI fly Belgium, TUI fly Deutschland, TUI fly Netherlands e TUI fly Nordic. Todas as aeroliñas do grupo, agás Corsair International, utilizan agora a marca TUI.
Vilaño, A Laracha
Lugares e parroquias
esquerda|miniatura|Igrexa de Santiago.
Samardo Samuels
Traxectoria profesional
Samuels non foi elixido no Draft da NBA, pero xogou para os Chicago Bulls na liga de verán de 2010. Acadou 12.6 puntos e 7.4 rebotes. O 17 de agosto de 2010, Samuels asinou un contrato por 3 anos e 2.3 millóns de dólares cos Cleveland Cavaliers.
Torás, A Laracha
Patrimonio
A parroquia ten dúas igrexas: a de Santa María de Torás, do século XIX e a igrexa parroquial de Torás, do século XX, ademais da capela de San Roque e Santo Antóno, na torre de Cillobre, situada no lugar das Torres de Cillobre.
Feá
O topónimo galego Feá pode referirse a:
Talento (unidade)
O talento nos textos bíblicos
O talento como unidade de valor é mencionado por Mateo no Novo Testamento, na parábola dos talentos. Nesta parábola está a orixe do uso do termo "talento" co significado de "habilidade" ou "destreza", tanto en galego como noutras linguas. Lucas engade unha nova parábola na que se meciona tamén a mina. O talento atópase tamén noutra parábola de Xesús na que un servente ao que se lle perdoa unha débeda de dez mil talentos rexeita perdoar outro servente que lle debe a el só cen denarios de prata. No Éxodo aparece tamén unha mención ao talento, cando se describe o material investido na Arca da Alianza, onde se di que Salomón recibiu 666 talentos de ouro nun ano.
Valdería, A Esperela, Baleira
Valdería é un lugar da parroquia da Esperela no concello lugués de Baleira na comarca da Fonsagrada. Segundo o IGE, en 2011 tiña 26 habitantes (10 homes e 16 mulleres).
O cetro de Ottokar
O cetro de Ottokar (en Le Sceptre d'Ottokar) é o oitavo dos álbums da serie As aventuras de Tintín, escritos e ilustrados polo artista belga Hergé. Encargado polo xornal belga conservadorLe Vingtième Siècle para o suplemento infantil Le Petit Vingtième, serializado semanalmente entre o 4 de agosto de 1938 e o 10 de agosto de 1939, Hergé pretendeu que a historia fose unha crítica satírica ás políticas expansionistas da Alemaña nazi, en particular á anexión de Austria en marzo de 1938 (o Anschluss).
Sinopse
Tras descubrir un maletín perdido nun parque belga, Tintín devolvello ao seu propietario, o profesor de sixilografía Nestor Halambique, quen informa o xornalista dos seus plans de viaxar á nación dos Balcáns de Sildavia. Tintín descobre que o espían e segue os seus perseguidores ata un restaurante sildavo próximo. Un home descoñecido pide reunirse con Tintín pero é atopado inconsciente. Pouco despois, o xornalista recibe unha nota ameazante e é entón o obxectivo dun ataque con bomba, Tintín sobrevive a este último cando os detectives da policía Hernández e Fernández interceptan a bomba. Sospeitando que estes eventos están ligados a Sildavia, Tintín decide acompañar ao profesor Halambique na súa próxima visita ao país. Durante a viaxe en avión, Tintin advirte que Halambique actúa de forma distinta e sospeita que un impostor o substituíu. Ao ler un folleto sobre a historia de Sildavia, Tintín teoriza que o impostor forma parte dunha trama para roubar o cetro do rei medieval Ottokar IV ao actual rei Muskar XII antes do día de San Vladimir, para obrigalo a abdicar.
Antecedentes
O nome Sildavia pode ser un composto de Transilvania e Moldavia, dúas rexións con vínculos históricos con Romanía. A historia de Chequia, Eslovaquia e Bohemia influíron nos nomes sildavos, mentres que varios reis medievais de Bohemia foron a inspiración para o nome "Ottokar". A lingua polaca influíu na inclusión das terminacións "-ow" para os nomes de lugares de Sildavia, mentres que a historia de Polonia descorre paralela á descrición de Hergé da breve Historia de Sildavia. A lingua sildava usada no libro tiña sintaxe francesa pero con vocabulario Marollien, unha broma entendida só polos lectores de Bruxelas.
Segunda versión, 1947
A historia redeseñouse e coloreouse en 1947. Para esta edición, Hergé contou coa axuda de Edgar P. Jacobs, un artista que traballou como parte dos Studios Hergé. Jacobs supervisou cambios nos traxes e no fondo da historia, na versión de 1938, os gardas reais de Sildavia vístense como os Beefeaters británicos, mentres que a versión de 1947 vestiunos cun uniforme balcánico similar ao da Unidade de Gardas Nacionais de Bulgaria. Jacobs tamén inseriu un cameo de se mesmo e da súa muller na corte real de Sildavia, mentres que nesa mesma escena atópase un cameo de Hergé, a súa entón esposa Germaine, o seu irmán Paul e tres dos seus amigos, Édouard Cnaepelinckx, Jacques Van Melkebeke e Marcel Stobbaerts. Hergé e Jacobs tamén inseriron outros cameos de na parte inferior da páxina 38, onde aparecen como oficiais uniformados. Mentres que o carácter do profesor Halambique recibiu o nome de Nestor na versión orixinal, nesta segunda cambiou a Héctor, isto fíxose para evitar confusións co personaxe de Néstor, o mordomo de Moulinsart, a quen Hergé introducira en O segredo do alicorno. Editions Casterman publicou esta segunda versión en formato de libro en 1947.
Umbo (bivalvos)
O umbo, ou umbón, é o vértice, a parte máis antiga das valvas dos moluscos bivalvos, situado nas proximidades do ligamento (estrutura que une ambas as valvas).
Características
O umbo fórmase mentres o animal é xuvenil e o crecemento radial continúa posteriormente por esa área. O umbo sitúase por encima da liña da charneira. Nos bivalvos nos que os umbos non sobresaen, como é o caso dalgúns mexillóns, os umbos poden, aínda así, identificarse facilmente examinando as liñas de crecemento concéntricas da cuncha.
O caranguexo das tenaces de ouro
Sinopse
Tintín e o capitán logran escapar nun bote salvavidas despois de enviar unha mensaxe de radio á policía sobre a carga. O capitán baixo os ejectos do alcol fai unha fogueira cos remos da embarcación. Ademais, un hidroavión enviado desde o barco intenta matalos. Logran facerse co control do hidroavión pero, novamente debido ao alcol, o capitán fai que se estrelen no deserto do Sáhara. Tras camiñar polo deserto son salvados polo tenente Delcourt (comandante da Lexión Estranxeira francesa) quen lles proporciona un medio de transporte ao porto ficticio de Bagghar en Marrocos.
Publicación
Na década de 1960, 'O caranguexo das tenaces de ouro', xunto con O cetro de Ottokar, convertéronse nas primeiras aventuras Tintín publicadas nos Estados Unidos, en Little Golden Books. Non obstante, Casterman, traballando coa editorial americana Western Publishing, fixo varios cambios: Jumbo, o mariño que Tintín deixa atado e amordazado na cabina do capitán Haddock, así como o outro home que bate a Haddock na bodega, non era africano negro como se describe no orixinal, mudárono por un mariño branco e un árabe debido ás inquedanzas do editor estadounidense que representan a negros e brancos mesturados. O texto que o acompañou non se cambiou, con todo, e Haddock aínda fai referencia ao home que o bateu como un "Negro". Tamén por petición dos estadounidenses, as escenas de Haddock nas que bebía directamente de botellas de whisky no bote salvavidas e do avión quedaron en branco, gardando só o texto. Hergé redeseñou os álbums reeditados coas viñetas en branco para facelas máis aceptables, e aparecen así nas edicións publicadas ao redor do mundo. Casterman republicou a versión orixinal en branco e negro da historia en 1980, como parte do cuarto tomo da súa colección Archives Hergé. En 1989 publicaronn unha versión facsímile desa primeira edición.
Anastasio Cocco
Traxectoria
No campo da medicina foi o autor dun tratado de farmacoloxía e fixo estudos sobre operacións de litotricia e sobre enfermidades epidémicas. Unha serie de conferencias sobre farmacoloxía que comezara a elaborar baseándose en experiencias e amplas e precisas observacións, e que estaban incompletos, perdéronse.
Báltica
Historia tectónica
Hai de 750 a 600 millóns de anos, Báltica e Laurentia rotaron xuntas en sentido contrario dos punteiros do reloxio e movéronse á deriva desde o ecuador cara ao polo sur, onde foron afectadas polas glaciacións Varanger do Crioxénico. A formación de rifts inicial entre os dous continentes está marcada polos diques radiais de Egersund de hai uns 650 millóns de anos que se encontran ao sur de Noruega, e desde hai 600 millóns de anos empezaron a rotar ata quedar a uns 180° en relación ao outro, abríndose entre eles o océano de Xápeto. Laurentia moveuse rapidamente cara ao norte pero Báltica seguiu sendo un continente illado no hemisferio sur preto de Gondwana, no cal evolucionaron trilobites endémicos no Ordovícico temperán.
Marxe norte
Hai uns 555 millóns de anos durante a oroxenia timaniana a marxe norte converteuse nunha marxe activa e Báltica expandiuse ao norte coa acreción dunha serie de bloques continentais: a cunca de Timan-Pechora, a parte máis ao norte dos Urais, e as illas de Novaya Zemlyas. Esta expansión coincidiu coas glacicaións Varanger, tamén coñecidas como Terra bóla de neve.
Xosé Ricardo Losada
Traxectoria
Licenciado en Filosofía pola Universidade de Santiago de Compostela. Profesor de filosofía e valores éticos no IES Félix Muriel de Rianxo. Socio fundador e secretario da Asociación Cultural Barbantia. Colabora en varias revistas culturais como Alameda, Casa da Gramática ou A Trabe de Ouro. Colabora regularmente no suplemento cultural mensual A Voz de Barbantia.
O Sesto, A Fontaneira, Baleira
O Sesto é un lugar da parroquia da Fontaneira no concello lugués de Baleira na comarca da Fonsagrada. Segundo o IGE, en 2011 tiña un habitante (un home).
Paula Fernandes
Paula Fernandes de Souza, nada o 28 de agosto de 1984 en Sete Lagoas, Minas Xerais, é unha cantante country brasileira.
Xestoso, A Fontaneira, Baleira
Xestoso é un lugar da parroquia da Fontaneira no concello lugués de Baleira na comarca da Fonsagrada. Segundo o IGE, en 2011 tiña doce habitantes (oito homes e catro mulleres).
Zona especial de conservación do Río Cabe
O río Cabe é un espazo natural galego catalogado como zona especial de conservación (ZEC) que inclúe boa parte do treito das ribeiras dos ríos Mao e Cabe do val de Lemos, con algún outro afluente destes, así como as cabeceiras destes ríos arredor do encoro de Vilasouto. Esta área de conservación ocupa 1.787 ha. das comarcas lucenses de Sarria e Terra de Lemos; isto é, nos concellos Incio, Bóveda, A Pobra de Brollón, Monforte de Lemos, Pantón e Sober. Destaca pola vexetación de ribeira en bo estado de conservación.
Xeografía
Este espazo protexido nunha franxa comenza no río Mao desde a presa do encoro de Vilasouto, avanzando cara o sur ata chegar a súa afluencia co río Cabe en Monforte de Lemos. Ao pé do encoro acolle, ademais das ribeiras, varios arboredos. Este treito acolle as ribeiras do rego de Penacova, que se une ao Mao en Bóveda. Outra franxa comenza no Incio e na Pobra de Brollón acollendo tamén varias masas de arboredos, así como varios regos que se atopan na cabeceira do río Cabe. Continúa protexendo as ribeiras do Cabe comenzando desde o Trascastro, no Incio. Outro afluente protexido e que chega ao Cabe máis abaixo en Veiga, A Pobra do Brollón, é o rego de Picarrexo.
Esas dúas áreas protexidas únense cando o río Mao chega ao Cabe, xa en Monforte de Lemos. Nesta vila exclúese da protección a ribeira da zona histórica e outras partes urbanizadas. Ao saír do centro histórico de Monforte o río Cabe volve a estar protexido. Nese treito chegan os os regos Cinsa e Carabelos, que están tamén protexidos.
Flora
Este espazo protexido destaca por varias formacións herbáceas, polos seus soutos, os bosques de costas e barrancos e, en especial polo pouco frecuentes que son en Galicia, os bosques mixtos das veigas dos ríos principais.
Outra flora a destacar é a das augas estancadas e os queirogais secos que hai nalgúns puntos.
Camboño, Lousame
Xeografía
Na parte baixa do val estendese as terras de cultivo e os núcleos de poboación máis accesibles, Chousa, Crons e Camboño.
Ponte de Rande
Situación
Recibe o nome do estreito de Rande. No seu lado sur a ponte comeza no barrio de Cabanas (parroquia de Trasmañó, concello de Redondela). Polo lado norte atravesa uns metros o concello de Moaña a través da parroquia de Domaio, e sae ao concello de Vilaboa, na parroquia de Cobres.
Enxeñería
A ponte dispón de tres vans: os laterais de 147,42 metros, e o central de 400,14 metros de luz entre os eixos dos piares centrais. O taboleiro resólvese cunha estrutura metálica atirantada con cables de aceiro, cun largo de 23,46 metros e un canto de 2,46 metros. Os piares centrais son de formigón armado de 118,60 metros de altura. As travesas dos piares principais son de formigón postensado. Para acceder á ponte, conta con dous viadutos de formigón pretensado, de 753 metros no lado sur e 106 metros no lado norte.
Primeira división española de fútbol feminino
Equipos
Os equipos participantes na edición 2019-20 da Primeira División de fútbol feminino serán os seguintes:
Prefectura de Okinawa
Historia
Antes dividida en feudos, foi unificada por Sho Hashi, que se tornou rei, designando o castelo de Shuri como centro administrativo.
Illa Alto Velo
Historia
A illa Alto Velo, como a illa Beata e o illote Los Frailes, descubríunas o almirante Cristovo Colón durante a súa segunda viaxe. Foi Cristovo Colón quen lle deu ese nome, debido á súa maxestosa silueta que se pode ver a grandes distancias no mar. Segundo os historiadores, o nome "Alto Velo" débese a que nas noites de lúa chea se asemella a unha pantasma.
Cóntase tamén, segundo a historia da illa Alto Velo, que Bartolomé de las Casas, ao escribir a Brevísima relación de la destrucción de las Indias, designouna co nome de Alta Vela, o que despois provocou confusión, xa que non se sabía como chamala, se Alto Velo ou Alta Vela.
A pequena illa comezou a aparecer en case todos os mapas de navegación franceses desde o século XVII e nos italianos. A illa converteuse inmediatamente nunha gran ruta de orientación para os buques, tanto españois como franceses, que navegaban cara a Haití, Cuba e todas as Illas do Caribe.
Tempo despois, o W.T. Kendall, da firma Patterson e Murgiendo, de Baltimore, Estados Unidos, chegou á illa Alto Velo o 23 de febreiro de 1860, co fin de adquirir os dereitos de exportación de guano. Despois dunha serie de preitos, tanto no país como nos Estados Unidos, o goberno dominicano decidiu dar permiso á empresa "Webster & Co." de Nova York, que inmediatamente comezou a exportar guano de Alto Velo.
Ashleigh Barty
Traxectoria
Barty naceu en Ipswich en Queensland e comezou a xogar ao tenis con catro anos preto en Brisbane. Tivo unha carreira júnior prometedora, acadando o número dous do mundo tras gañar o título individual de nenas en Wimbledon en 2011. De adolescente, Barty tivo un éxito temperán en dobre no WTA Tour de 2013, chegando á final de tres torneos do Grand Slam coa veterana Casey Dellacqua, incluído o Aberto de Australia con dezaseis anos. Posteriormente, na temporada de 2014 decidiu tomar un descanso indefinido do tenis, pasando a xogar ao crícket. Asinou un contrato co Brisbane Heat para a temporada inaugural da Women's Big Bash League, sen recibir antes adestramento nese deporte.
A illa das cabezas cortadas
O filme tivo unha escabrosa e caótica produción, con numerosas versións do guión e novos castings, e ademais recibiu críticas dispares. Porén, foron louvadas as secuencias de acción, as localizacións de rodaxe e maila banda sonora. É coñecido por ser o filme menos rendible da historia, e por levar á bancarrota ós estudos Carolco Pictures, antes da súa reapertura no 2015.
Norbert Elias
Traxectoria
Trala chegada do nazismo a principios de 1933, o Institulo Sociolóxico de Mannheim viuse obrigado a pechar. A tese de habilitación xa presentada titulada Der höfische Mensch ("O home da Corte") nunca se aceptou formalmente e non foi publicada ata 1969. En Alemaña, participou activamente no Movemento Sionista Alemán. En 1933 Elias fuxiu a París. Os seus pais, anciáns, quedan en Breslau, onde o seu pai morreu en 1940; o 30 de agosto de 1942 a súa nai foi deportada a Theresienstadt, e o 29 de setembro transferida e asasinada en Treblinka.
José Sánchez Marroquín
José Sánchez Marroquín, nado en Madrid, foi un avogado e político español.
Arnoglossus rueppelii
Arnoglossus rueppelii é unha especie de peixe teleósteo da orde dos pleuronectiformes, suborde dos pleuronectoideos e familia dos bótidos, coñecida en galego como rapapelos estreito.
O Foxo, Librán, Baleira
O Foxo é un lugar da parroquia de Librán no concello lugués de Baleira na comarca da Fonsagrada. Segundo o IGE, en 2011 tiña 6 habitantes (3 homes e 3 mulleres).
Raposo común
Evolución
miniatura|Ilustracións comparativas dos cranios de raposo común (esquerda) e raposo de Rüppell (dereita): Nótese a máis desenvolvida área facial do primeiro. O raposo común está considerada a máis especializada forma de Vulpes, por enriba dos raposos afgán, corsac e bengalí en termos de tamaño e adaptación á alimentación carnívora; o cranio amosa moitos menos trazos de neotenia ca outras especies, e a súa área facial está máis desenvolvida. Porén, non está tan adaptado como o Vulpes ferrilata, ou raposo tibetano, cunha dieta puramente carnívora.
Orixe
A especie ten orixe euroasiática, e puido ter evolucionado do Vulpes alopecoides ou do V. chikushanensis chinés, ámbolas dúas especies que viviron durante o período Villafranchiense medio. O espécime fósil máis antigo de V. vulpes foi descuberto en Baranya, Hungría e data de hai 3,4 a 1,8 millóns de anos. A especie devanceira era máis pequena que a actual, xa que os fósiles de raposos comúns son máis pequenos que as poboacións modernas. Os primeiros restos fósiles das especies modernas remóntanse ó Plistoceno medio en asociación co rexeitamento dos primeiros asentamentos humanos. Isto levou á teoría de que o raposo común foi cazado polos humanos primitivos como fonte de alimentos e peles.
Linguaxe corporal
miniatura|esquerda|Un raposo común europeo (V. vulpes crucigera) nunha postura inquiridora. A linguaxe corporal dos raposos comúns está composto por movementos das orellas, cola e certos acenos, utilizando o seu corpo para salientar determinados xestos. As posturas poden dividirse entre as caterorías agresiva/dominante e temerosa/submisa. Algunhas posturas poden ser unha mestura das dúas categorías. miniatura|Unha parella de raposos das montañas Wasatch pelexando (V. v. macroura). Os raposos curiosos xiran e axitan as súas orellas mentres olfactean. Os individuos brincadores levantan as orellas e érguense sobre as súas patas traseiras. Os raposos machos que cortexan as femias, ou despois de expulsar con éxito ós rivais, xirarán as súas orellas cara a fóra e levantarán as súas colas en posición horizontal, coas puntas levantadas cara a arriba. Cando teñen medo, os raposos sorrín en submisión, arqueando o lombo, curvando os seus corpos, agachando as patas e axitando as colas cara a adiante e cara a atrás coas orellas cara a atrás e premendo contra os seus cranios. Cando queren expresar submisión a un animal dominante, a postura é semellante, mais sen arquear o lombo nin curvar o corpo. Os raposos submisos achegaranse ós animais dominantes nunha postura baixa, de maneira que os seus fociños se levanten para saudar. Cando dous raposos emparllados se enfrontan entre eles pola comida, achéganse o un ó outro e empúrranse contra os flancos do outro, transmitindo unha mestura de medo e agresión a través das colas e dos arcos do lombo sen agacharse e tirando das súas orellas cara a atrás sen aplastalas contra os cranios. Cando lanzan un ataque asertivo, os raposos comúns achéganse directamente no canto de atacar polos lados, coas súas colas en alto e as orellas rotadas cara ós lados. Durante estas liortas, os raposos comúns colócanse sobre a parte superior do corpo do outro coas súas patas dianteiras, utilizando ameazas coa boca aberta. Tales pelexas só ocorren entre os exemplares novos ou entre adultos do mesmo sexo.
Doenzas e parasitos
esquerda|miniatura|Raposo común europeo con [[sarna.]] Os raposos comúns son o vector máis importante de rabia en Europa. En Londres, a artrite é común nos raposos comúns, particularmente na columna vertebral. Tamén poden infectarse con leptospirose e tularemia, aínda que non son especialmente susceptibles a esta última. Poden caer enfermos de listeriose e espiroquetose, e poden actuar como vectores na propagación de erisipela, brucelose e encefalite transmitido por carrachas. Unha misteriosa doenza fatal preto do lago Sartlan no oblast de Novosibirsk foi identificada entre os raposos comúns locais, mais a causa non foi determinada. Considerouse a posibilidade de que fose producida por unha forma aguda de encefalomielite, que foi observada por primeira vez en raposos prateados criados en catividade. Coñécense casos individuais de raposos infectados con Yersinia pestis.
Uso da pel
Os raposos de América do Norte, especialmente os do norte de Alasca, son os máis aprezados pola súa pel, xa que teñen pelos de garda dunha textura sedosa, que, despois de vestir, permiten ó usuario unha mobilidade sen restricións. Os raposos das áreas costeiras do sur de Alasca e das illas Aleutianas son unha excepción, xa que teñen peles extremadamente grosas que raramente superan un terzo do prezo dos seus parentes do norte. A maioría das peletarías europeas teñen peles de textura grosa en comparación coas variedades norteamericanas. As únicas excepcións son as variedades nórdicas e do leste de Rusia, mais aínda así son inferiores ás de América do Norte en canto ao tacto sedoso.
Comportamento
miniatura|esquerda|200px|Raposo comendo nunha bolsa de galletas en Dorset, Inglaterra. Os raposos urbanos son máis activos durante o solpor e no amencer, facendo a maioría das súas actividades de busca e caza a esas horas do día. É moi raro atopalos durante o día, mais poden ser vistos tomando o sol nos tellados das casas ou alboios. Os raposos a miúdo fan os seus fogares en lugares ocultos e non perturbados das áreas urbanas, así como nos límites dunha cidade, visitándoa de noite para obter o seu sustento. Aínda que os raposos atopan comida con éxito nas cidades (e poden comer todo o que comen os seres humanos) algunhas persoas deixan comida deliberadamente para os animais, considerándoos entrañables. Facer isto con regularidade pode atraer os raposos ás casas; poden afacerse á presenza humana, quentándose canda os seus provedores, permitíndolles achergarse e, nalgúns casos, xogando con eles, especialmente os exemplares máis novos.
Aeroporto de Hong Kong
O aeroporto internacional de Hong Kong (IATA: HKG, ICAO: VHHH) é o principal aeroporto de Hong Kong. Está situado na illa de Chek Lap Kok, que en gran parte está formada por terras gañadas ao mar para a construción das súas instalacións. O aeroporto tamén é coloquialmente coñecido como aeroporto de Chek Lap Kok(赤鱲角機場), para distinguilo do seu predecesor, o pechado aeroporto Kai Tak.
Radical (química)
Representación en reaccións químicas
A clivaxe homolítica do enlace que rompe debúxase cunha frecha con punta de 'amocelo' para distinguila do movemento usual de dous electróns representado por unha frecha estándar curva. Hai que salientar que o segundo electrón do enlace que rompe tamén se move para emparellarse co electrón do radical de ataque; isto non está explicitamente indicado neste caso.
Detección e diagnóstico
Entre as técnicas de detección e diagnóstico de radicais libres usadas en investigación están:
José Luís Valladares Fernández
José Luís Valladares Fernández, nado en 1946, é un político galego do PPdeG.
Dan (artes marciais)
miniatura|300px|Os rangos Dan e Kyū están indicados pola cor do cinto ou polas raias. Dan é unha graduación utilizada nas artes marciais xaponesas. Chegar ao nivel de dan significa superar o nivel de kyu; a partir de aí o practicante usa cinto negro, e xeralmente pode tornarse instrutor. En aikido, é o momento a partir do cal é permitido o uso de hakama para os homes (as mulleres tradicionalmente xa poden usalo a partir do 2ºkyu).
O nivel máis alto, de décimo dan, é ás veces reservado para o fundador dunha arte, e só el pode conferir outros décimos dans. Por causa diso, nalgunhas artes marciais, este nivel tornase extinto despois da morte do seu fundador.
Saíme, Librán, Baleira
Saíme é un lugar da parroquia de Librán no concello lugués de Baleira na comarca da Fonsagrada. Segundo o IGE, en 2011 tiña 2 habitantes (1 home e 1 muller).
Perfecto Estévez
Perfecto Antonio Estévez García, nado en Ourense o 27 de xullo de 1955 e finado o 5 de maio do 2010 na Coruña, foi un pintor, cartelista e escenógrafo galego.
Clístenes de Atenas
Clístenes de Atenas (en grego Κλεισθένης/Kleisthénēs) foi un político de Atenas do século VI a. C. que emprendeu reformas sociais e políticas que darían na democracia ateniense.