cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Phil Mulloy
Obra (selección)
En 2006 creou a serie The Christies, para Spectre Films. Consta de doce curtametraxes: Introduction, Family Values, The Language of Love, Tracey's Dream, The House Painter, A Song For Buster, The Confession, Natural Disaster, Mr. Yakamoto, Gary Challenger, Mr. Christie's Sex Manual, e The Day The Earth Moved. Mulloy produciu as películas de animación por ordenador usando o paquete Buahaus Mirage 1.5.
Mulloy ten unha explicación sinxela cando lle preguntan sobre o que hai detrás dos seus grotescos e sardónicos personaxes: "A miña nai deixoume caer de cabeza no chan cando era un neno. Débolle todo a ela. Grazas mai".
Goblin Cock
Goblin Cock é unha banda estadounidense de heavy metal procedente de San Diego, California, fundada por Rob Crow do grupo Pinback. Musicalmente o grupo toca unha forma de doom metal/drone metal con temas líricos moi pouco comúns, como cancións de cultura pop sobre filmes como Godzilla's Revenge ou Billy Jack, e Mr. Snuffleupagus da serie de televisión Sesame Street. Todos os membros da banda teñen nomes artísticos. No presente a banda ten un contrato co selo Joyful Noise Recordings, e anteriormente editou dous traballos coa discográfica Absolutely Kosher. O grupo saíu de xira por vez primeira en 2006 e tocou na 20º edición do festival South by Southwest Music Festival en Austin, Texas. Tamén tocou o 15 de setembro de 2005 no festival anual do College Music Journal.
Estela de Carlotto
Traxectoria
A finais de novembro de 1977, Laura, embarazada de tres meses, foi secuestrada e levada ao centro de detención clandestino La Cacha, en La Plata ata finais de agosto de 1978. Pouco antes do parto, foi levada a un lugar indeterminado sobre o que existen controversias, en que deu a luz o 26 de xuño de 1978. Algúns testemuños recollidos anteriormente revelaron que este lugar podería ser o Hospital Militar de Buenos Aires, mais a partir da restitución da verdadeira identidade do seu fillo, hai fortes sospeitas de que o bebé puido nacer nas inmediacións de La Cacha ou nun hospital da provincia de Buenos Aires.
Moeda dun franco Primeira República (1992)
Moeda circulante
Existe unha variante da moeda, á parte do seu modelo estándar. Trátase dunha tiraxe reducida cun acabamento especial (proof ou essai), con fondo espello e relevo mate, na que se inscribiu a palabra ESSAI en letras verticais pequenas no anverso, á dereita do busto da Marianne.
Henrique V, emperador do Sacro Imperio Romano Xermánico
Foi asociado como rei polo seu pai en 1099. Forzou ao seu pai a abdicar a través da Dieta de Maguncia en 1105. Foi elixido emperador en 1111.
Guerra contra o reino de Hungría
Deste xeito Henrique V invadiu Hungría en 1108 apoiando ao príncipe Álmos, irmán máis vello do rei Colomán o Bibliófilo. Álmos desexaba ser coroado rei húngaro e estaba preocupado pola coroación do moi xove Estevo, fillo de Colomán en 1105. Aínda que Álmos pedira anteriormente asistencia ao emperador Henrique IV, este non puidera entregalle os seus exércitos por conflitos con Bohemia, Henrique V si accedeu. A cambio, Álmos lle ofrecrea a vasalaxe de Hungría a Henrique V despois de que houbera sido coroado.
Giampaolo Menichelli
Traxectoria
No verán de 1969 pasou ao a Brescia, onde xogou só un ano sen poder evitar o descenso do equipo á Serie B. Uns meses despois foi contratado polo Cagliari para substituír ao lesionado Gigi Riva. Despois dunha tempada en Sardeña retirouse definitivamente do fútbol aos 33 anos.
Concello de Perstorp
Perstorp é un concello sueco no condado de Escania. A súa capital é a localidade de Perstorp. En setembro do ano 2022 vivían no municipio 7 460 persoas, sendo o que menos poboación ten no condado.
Viking (motores foguete)
Viking 4
Usado na segunda etapa dos Ariane 1. Tiña un pulo de 721 kN e 850 kg de masa. Voou por primeira vez en 1979.
Jhay Cortez
Traxectoria
Cortez naceu en Río Piedras en Porto Rico. Mudouse a Camden en Nova Jersey, Estados Unidos, razón pola que tivo unha nenez bilingüe.
Rally Mil Vistas
Historia
En 1991 a proba pasou a chamarse Rally Mil Vistas, facendo referencia ás vistas paisaxísticas que posúe a contorna no que se celebraba. Germán Castrillón, que acudiu ao rally con José Manuel López Castrillón como copiloto, substituíndo a súa tía Estrella Castrillón que se recuperaba aínda do grave accidente sufrido no 27º Rally Rías Baixas, volveu lograr a vitoria, facilitada polos problemas dos seus principais rivais: Manuel Senra, que estaba marcando os mellores tempos nos primeiros treitos, tivo que retirarse despois de que o seu Peugeot 309 GTI quedase sen presión do aceite, mentres que o Citroën AX Sport de Arturo Rial e Mario Pazos caeu ao río, tendo que saíren polo portón traseiro. A pesar do seu abandono, o rally serviulle a Rial para proclamarse campión galego por segunda vez, xa que o seu principal rival no campionato, Antonio Garrido, non acudiu á proba. Javier Piñeiro e Carlos Cascallar ocuparon o segundo caixón do podio, mentres que Miguel Dopico e Álvaro Louro fixeron o propio no terceiro.
Reinhold Friedrich Hensel
Reinhold Friedrich Hensel, nado o 1 de setembro de 1826 en Adelnau preto de Brieg (hoxe Brzeg, Polonia), e finado o 6 de novembro de 1881 en Oppeln (hoxe Opole, Polonia), foi un paleontólogo e zoólogo alemán especializado en mastozooloxía.
Abreviatura
A abreviatuta Hensel emprégase para recoñecer a como autoridade da descrición e taxonomía en zooloxía.
Parcas
É interesante notar que en Roma había unha estrutura de calendario solar para os anos, e lunar para os meses actuais. O embarazo humano é de nove lúas, non de nove meses; polo tanto, Nona tece o fío da vida no ventre materno, até a novena lúa; Décima representa o nacemento efectivo, o corte do cordón umbilical, o inicio da vida terrestre, o individuo definido, a décima lúa. Morta é a outra extremidade, o fin da vida terrenal, que pode ocorrer en calquera momento.
Asemblea Xeral de Vermont
Competencias
Aínda que ambas as dúas cámaras son colexisladoras, a constitución reserva algunhas funcións específicas ao Senado de Vermont, como participar na designación de xuíces do Tribunal Supremo estatal ratificando a proposta do gobernador.
Bandas de música populares
As bandas de música galegas
Os creadores das bandas eran moi frecuentemente os seus directores, moitos deles antigos militares ou, ás veces, clérigos afectados polos procesos de desamortización que contaban con algunha formación musical. Era común que, ademais de exercer como músicos, se encargasen tamén das contratacións, no caso do rural galego a miúdo simples tratos orais. O repertorio das agrupacións, inicialmente o mesmo das bandas militares, adaptouse aos requerementos do público, incluíndo pezas de raíz popular (muiñeiras, pandeiradas, cantos de cego). Isto contribuíu decisivamente á conservación posterior deste patrimonio musical.
As festas populares
As mudanzas provocaron a "resistencia" dos músicos máis tradicionais, que se viron obrigados a evolucionar para non desaparecer. Incorporando os novos instrumentos introducidos polas bandas, os gaiteiros agrupáronse daquela en dúas novas formacións. A mediados do século XIX apareceron os populares cuartetos de gaita, clarinete, caixa e bombo, e, xa no século XX, as charangas, onde a gaita tocaba xunto a diversos instrumentos de vento. Estes pequenos conxuntos musicais permitían ás comisións de festas con poucos recursos contar cun repertorio similar ao das bandas a un prezo máis económico.
Marjorie Bell
Inspectora de fábrica
Como muller, Bell viuse obrigada a xubilarse aos 60 anos segundo a normativa vixente naquel momento.
Corpus Nummorum Italicorum
O Corpus Nummorum Italicorum (CNI) é unha obra numismática monumental ideada por Vítor Manuel III de Savoia e elaborada polos numismáticos máis experimentados da época, publicado en 20 volumes entre 1910 e 1943. Trátase do primeiro proxecto dunha catalogación xeral das moedas medievais e modernas cuñadas en Italia, ou noutros países a nome de italianos.
Bert Sakmann
Primeiros anos
A nai de Sakmann, de nome Annemarie (de solteira Schaefer) era unha fisioterapeuta, e o pai, Bertold Sakmann, un director de teatro. Bert Sakmann matriculouse na Volksschule de Lindau e completou o Wagenburg Gymnasium en Stuttgart en 1961.
Supermarine
Supermarine foi un construtor aeronáutico británico famoso principalmente por fabricar o caza Spitfire durante a segunda guerra mundial, ademais de construír distintos hidroavións e unha serie de cazas a reacción tras a guerra. A compañía tivo moito éxito no Trofeo Schneider para hidroavións, gañando tres edicións seguidas en 1927, 1929 e 1931.
Primeiros avións
Outro dos primeiros deseños foi o P.B.7, un bote salvavidas voador con ás desmontables. O seguinte deseño destacable foi o P.B.9, que utilizaba un conxunto de ás que fora obtido de Radley-England. Só se construíu un exemplar e mentres se probaba considerouse que a súa produción non pagaba a pena. Ao non conseguir pedidos, Billing tivo que vender un dos seus iates e cederlle parte das instalacións a Tom Sopwith, quen o usou para a montaxe e despois proba do seu Bat Boat.
Primeira guerra mundial
A finais de 1915, tras acabar de servir co RNVR e o RNAS, Billing regresou á compañía. Como resultado da súa experiencia mentres participaba na organización do ataque aéreo en novembro de 1914 nos hangares de cepelíns en Friedrichshafen, no lago de Constanza, Billing cría que Inglaterra estaba indefensa contra os ataques dos cepelíns. Polo tanto, o seu regreso fixo que a compañ¡ia se concentrase no deseño do catriplano P.B.29, deseñado para derrubar dirixibles.
Posguerra
A sinatura do acordo de armisticio e as poucas perspectivas de conseguir algún contrato militar durante algún tempo levaron á diversificación da empresa, empregando aos seus carpinteiros na construción de todo, desde asentos de inodoro ata carrocerías de madeira para coches Ford Model T.
Trofeo Schneider (de 1919 a 1924)
miniatura|250x250px|Supermarine Sea Lion I En 1919 Scott-Paine decidiu participar cun avión de Supermarine na seguinte carreira de hidroavións do trofeo Schneider en 1919. Construíse un avión axeitado modificando moito o N61, o primeiro dos dous Babys que a compañía mercara ao goberno. Equipado cun motor Napier Lion, o avión recibiu o nome de Sea Lion. Pilotada por Basil Hobbs, a aeronave afundiuse o 10 de setembro de 1919 despois de que chocase contra un flotador mentres competía no evento.
Para a competición de 1922 do trofeo Schneider, celebrada en Nápoles, a compañía modificou o Sea King II incrementando o tamaño do temón e da deriva e instalando un motor máis potente, conseguindo un incremento dun 50% de potencia. Designado Sea Lion II, a aeronave gañou o concurso e así impediu que os italianos gañasen o trofeo.
Bird toma o relevo
En parte debido á preocupación de Scott-Paine co desenvolvemento do negocio da aeroliña, a relación entre el e Bird comezou a romperse. Como resultado, Bird xuntou os fondos suficientes e o 16 de novembro de 1923 enfrontouse a Scott-Paine, quen despois dunha negociación aceptou a oferta de Bird de 192 000 libras das súas accións e abandonou a empresa.
Compra por Vickers
Consciente de que a capacidade de modernización e expansión de Supermarine estaba limitada por unha falta de recursos financieiros, Bird e os outros directores accederon a vender a compañía a Vickers en 1928. Vickers pagou £390 000 e renomeouna como Supermarine Aviation Works (Vickers) Ltd.
A pesar de vender as súas accións a Vickers-Armstrongs, Bird quedou como director xeral de Supermarine mentres que Mitchell continuou como xefe de deseño. Este asinara un contrato por 10 anos en 1923 que incluía unha clausula que dicía que se deixaba Supermarine non podería traballar para outro competidor sen o consentimento escrito dos directores.
Supermarine Spitfire
Mentres que o Hurricane estaba dispoñible en grandes cantidades e polo tanto xogou un maior rol, o novo Spitfire foi adorado tanto polo público como polos seus pilotos e converteuse no avión asociado á batalla. pasaría a xogar un papel máis importante no resto da guerra, cun gran número de variantes, e foi o único caza aliado que foi fabricado ao longo de todo o conflito. O Spitfire sería retirado do servizo da RAF en 1954.
Incrementando a capacidade de produción
miniatura|251x251px|Spitfire Mk XIX No momento de recibir o seu primeiro pedido polo Spitfire a compañía non tiña as habilidades de xestión, ferramentas de organización e espazo físico ao ser este pedido por máis do dobre do total de avións que a empresa construíra nos anteriores 20 anos. Como resultado, gran parte do traballo tivo que ser subcontratado a outras firmas, o que levou ao caos cos planos e as entregas de pezas. Para agravar o problema, os obreiros especializados en chapa metálica eran escasos. Supermarine acordara entregar o primeiro Spitfire en setembro de 1937, pero a principios de 1938 aínda non saíra ningún avión da fábrica. Tras recibir o pedido, Supermarine comezou a acondicionar as súas instalacións de Woolston Works para a produción do novo caza. Cos pedidos para os Spitfire, Stranraer e Walrus a compañía construiu unha nova fábrica segundo os deseños do célebre arquitecto modernista dos anos 30 Oliver Percy Bernard. Coñecida como Itchen Works, a nova factoría construíuse en terreos reclamados ao río Itchen xusto río arriba de Woolston Works. Inaugurada en 1939, orixinalmente pretendíase que se utilizase para construír o Walrus e o Sea Otter, pero debido á súa importancia pronto se utilizou para construír fuselaxes de Spitfire.
Andrés Suárez
O nome Andrés Suárez pode referirse a:
Premier League 2021-2022
O Manchester City é o vixente campión, tras gañar o seu quinto título da Premier League durante a tempada anterior.
Hat-tricks
(L) – Equipo local (V) – Equipo visitante
Disulfoton
Metabolitos
A oxidación do disulfoton ocorre rapidamente e metaboliza o disulfoton en sulfonas e sulfóxidos, e oxidación e/ou hidrólise para producir o correspondente fosforotioato ou fosfato. Os encimas microsómicos son inhibidos durante o metabolismo.
Leopardus guttulus
Parentesco
Está intimamente relacionado co gato de Geoffroy, Leopardus geoffroyi, especie coa que presuntamente se hibrida no sur do Brasil.
Distribución e hábitat
Estímase que a súa poboación comprende aproximadamente 6 000 individuos maduros.
Helder Moura Pereira
Traxectoria
Como tradutor ten vertido ao portugués a Ernest Hemingway, Jorge Luis Borges, Sylvia Plath, Charles e Mary Lamb, Sade, Guy Debord.
Cyanopica cooki
Distribución e hábitat
La presencia en lugares tan distantes geográficamente (península ibérica y extremo oriente) de dos especies tan próximas taxonómicamente (rabilargo ibérico y rabilargo asiático, respectivamente) continúa siendo un misterio para el que todavía no hay una explicación definitiva. Una de las teorías más extendidas suponía que algunos ejemplares llegaron a la península ibérica en el a través de los intercambios comerciales que los marineros portugueses mantenían con extremo oriente, pero los recientes descubrimientos de restos fósiles de rabilargo en Gibraltar (Cooper, 2000) datados en más de 40 000 años, así como los análisis genéticos de ambas poblaciones realizados por Cardia (2002) y Fok et al. (2002) descubriendo importantes diferencias genéticas entre ambas poblaciones, han refutado dicha teoría. En consecuencia, la especie ibérica, antes considerada una subespecie de la asiática, ha sido reconocida como una especie distinta. La teoría más aceptada actualmente es la de la separación de ambas poblaciones tras alguna de las últimas glaciaciones vividas en Eurasia.
Comportamento
miniatura|250px|Grupo de pegas ibéricas no solo. El rabilargo es un ave de hábitos de vida diurnos que, fuera de la época reproductiva, vive en grupos bastante numerosos (más de veinte individuos) y ruidosos, que pasan la mayor parte del día buscando alimento en el suelo, entre los arbustos o entre las ramas de los árboles, dependiendo de la disponibilidad del momento. Estos grupos pueden ser familiares o agrupaciones mayores, en ocasiones de varias decenas de individuos. Los grupos son bastante flexibles y pueden intercambiar miembros con otros grupos que se encuentran por casualidad durante sus movimientos, sin embargo dentro de ellos las parejas son casi siempre bien identificables y rara vez se separan. El mayor tamaño de grupo suele alcanzarse durante los meses de invierno.
Reprodución
miniatura|Parella de pegas ibéricas nunha devesa de [[provincia de Cáceres|Cáceres.]] miniatura|Ovos da pega ibérica. Es durante los meses de abril y mayo cuando los rabilargos ibéricos comienzan su periodo reproductivo, que se suele retrasar algo más en las zonas altas, continuando hasta finales de junio. Los rabilargos son aves monógamas, cuyas parejas duran años. Las parejas tienden a aislarse de su bandadas, anidando en pequeñas colonias y reuniéndose con los otros miembros del grupo solo durante la búsqueda de alimento. Los rabilargos suelen anidar en árboles formando colonias poco agregadas, con un nido en cada árbol. Los nidos son construidos en ramas sobre la copa del árbol por ambos sexos con ramitas entrelazadas y fibras vegetales. El tamaño medio de la puesta es de 6,2 huevos, que se incuban durante alrededor de un par de semanas por las hembras. Mientras tanto, el macho mantiene a raya el entorno y ahuyenta a los intrusos que se acerquen demasiado al nido. Tras la eclosión de los huevos, los polluelos son alimentados por las hembras con ayuda de los machos durante unos diez días. Después de este periodo, los polluelos comienzan a asomarse del nido y vuelan transcurridas unas tres semanas desde el nacimiento, pero continúan permaneciendo con sus padres durante un período similar antes de formar grupos con otros jóvenes que acaban de emanciparse de sus padres. Sólo el 32 % de los intentos de puesta tienen éxito, con una media de 5,1 pollos volados por nido.
Posición aconchegada
Práctica
Durante a actividade sexual heterosexual, a parella penetrante pode acariciar o estómago da muller e estimular os seus peitos, a parte posterior do pescozo e as orellas e o clítoris. A muller pode estimular o seu propio clítoris ou o escroto] da súa parella. Ademais, o [[pene estimula a parte frontal da vaxina, e pode estimular unha área que se denomina comunmente o punto G.<! --NOTA: As palabras "comúnmente denominadas" utilízanse porque nunca se demostrou a existencia definitiva do punto G e as mulleres varían nos seus informes sobre a súa existencia.--> Xunto coa posición do can, esta pode ser a mellor posición desde a que estimular esta área.
As variacións nesta posición inclúen aos compañeiros deitados de lado cara a cara ou na posición das tesoiras. O sexo anal tamén é posible nesta posición, xunto co uso dun vibrador.
Vantaxes e inconvenientes
A posición aconchegada pode ser preferida polas parellas que acaban de espertar ou están moi cansas. Pódese usar se a muller está embarazada, mesmo durante o último trimestre, porque non exerce ningunha presión sobre o abdome. It is also good for those recovering from illness or surgery, or the elderly, because it puts less strain on muscles.
The Chronicles of Narnia
Ten lugar nun reino ficticio chamado Narnia, un mundo de fantasía e maxia cheo de criaturas mitolóxicas e animais que falan. Trata as aventuras de varios nenos e nenas que xogan un papel central na historia de Narnia. Agás en The Horse and His Boy, os protagonistas son sempre nenos do mundo real que son transportados maxicamente a Narnia, onde deben loitar contra o mal por petición do león Aslan. Os libros recollen a historia enteira de Narnia, dende a súa creación en The Magician's Nephew até a súa destrución en The Last Battle.
Ricardo Montalbán
Traxectoria
Unha das súas grandes aparicións no cinema foi en 1969, cando protagonizou xunto a Shirley MacLaine a adaptación cinematográfica do musical de Bob Fosse Sweet Charity. Nel interpretou o sedutor actor Vittorio, papel que o consolidou na industria de Hollywood e aumentou a súa fama.
Unha das súas interpretacións máis famosas foi a da entrañable personaxe Mr. Roarke da serie de televisión Fantasy Island (1978-1984) xunto ao actor francés Hervé Villechaize, que interpretou á personaxe de Tattoo. Grazas a esta serie, fíxose célebre en todo o mundo cando a súa actividade no cinema xa era menor. Tamén, segundo os seguidores da saga Star Trek, foi o mellor malvado desta serie pola súa aparición como Khan Noonien Singh no filme Star Trek II: Khan's Wrath. Recibiu un Emmy ao mellor actor secundario pola serie How the West Was Won en 1978.
Montalbán continuou a traballar ata unha idade avanzada, mesmo nunha cadeira de rodas nos seus últimos filmes por mor das súas doenzas nas costas. Nos anos 70 participou en dous filmes na saga do Planeta dos simios protagonizadas por Roddy McDowall e Don Murray, e tamén en Ladróns de trens (1973), xunto con John Wayne e Ann-Margret. A mediados dos 80, recuperou auxe coa serie The Colby, secuela de Dynasty, e máis tarde participou en Murder, She Wrote, protagonizada por Angela Lansbury. Tamén tivo un papel coprotagonista como malvado na comedia The Naked Gun: From the Files of Police Squad!, con Leslie Nielsen e Priscilla Presley. Na década de 2000, Montalbán tivo papeis menores en dúas entregas da saga Spy Kids.
Festa da Pita
O "Carnaval de Eiroás"
A mediados do século XX, o emparellamento de dúas persoas viúvas -Antonio Guimarey e Gumersinda de Benavides- deu orixe a unha festa, cando menos, singular. A tradición de facerlle unha cinzarrada ás persoas viúvas que voltaban a emparellar, víase aquí incrementada polo feito de estaren o Antonio e a Gumersinda na mesma condición. Seica acudían aos arredores da casa da parella (sita na actual praza das Eiroás) veciñas e veciños da contorna, reclamándolles o pagamento da festa. As informacións non son claras ao respecto sobre quen pagou, pero o caso é que si chegou a celebrarse unha pequena troula cuns gaiteiros e moita gana de festa. Esta coincidiu co Entroido e pasou a ser este núcleo un dos poucos lugares na cidade e arredores nos que se celebraba a festividade pagá que antecede á Coaresma. Naquela altura, a festa denominouse Carnaval de Eiroás e aínda que mudou as datas de celebración, adoitaba celebrarse na fin de semana "grande" do Entroido. Hai que lembrar, que desde o ano 1937, rexía unha prohibición sobre esta festa e sobre o feito de enmascararse, dependendo en boa medida da proximidade da garda-civil e aínda da complicidade da mesma. En certa medida, os entroidos populares sobreviviron entre intentos de suspensións e xogos de agachadas. miniatura|Pazo das Eiroás cara 1960 A festa, na honra da noiva, coñeceuse algún tempo como Festa da Pita, pois era o alcume da viúva protagonista, e celebrouse até comezos dos anos '70, esmorecendo pouco a pouco, aínda non sabemos ben porqué até -no ano 1999- a A VV rescatar da memoria aquela celebración a través dun proxecto de intervención socio-comunitaria a desenvolver en varios anos. Despois de recoller a información facilitada polas persoas participantes daquela cinzarrada que aínda estaban con vida, enmarcouse a nova festa dentro do ciclo tradicional do entroido, engadindo -nos anos posteriores- diversos contidos á festa, entre os cabe salientar unha representación teatral popular (que toma como base o que puido ser aquela cinzarrada) ou a creación dunha máscara propia que naceu coa intención de ser un dos símbolos do futuro barrio d’As Eiroás.
Ricardo Montalbán
Vida persoal
Durante moitos anos seguiu unha dieta e un réxime de adestramento estritos que lle deron un físico envexable. Trala estrea de The Wrath of Khan, o director Nicholas Meyer negou rapidamente os rumores de que Montalbán usara próteses durante a rodaxe.
Festa da Pita
Os días da festa
Na fin de semana, as Pitas participan no pregón e no desfile do Entroido de Ourense, sendo as encargadas de abrilo desde a súa estrea, no ano 2002. miniatura|Pitas na Voda E a festa remata coa celebración do Martes de Entroido. O día grande das Eiroás arrinca pola mañá cun folión que percorre o barrio anunciando con Pitas, gaiteiros, bombas e máscaras que chegou o día grande. Á 1 do mediodía ten lugar a Voda da Pita, o acto central da festa, unha representación popular satírica sobre o que puido ser a orixe da cinzarrada e -polo tanto- da celebración. Despois ten lugar un xantar popular na praza e xa de tarde, un baile de máscaras, con pasarelas de disfraces e moita animación, que decorre até a noite, momento no que se despide ao Entroido coa Queima do Meco.
Carteis de autor
miniatura|Festa da Pita 2010 - Xosé Lois Vázquez Che Desde o ano 2004 a Festa da Pita ten a sorte de contar coa colaboración totalmente desinteresada das e dos artistas da nosa terra, que aportan a súa particular visión sobre a festa e a máscara, conformando a imaxe de cada ano. Teñen participado co seu traballo Heitor Real, Félix Caramés, Xosé Xoga, Paco Boluda, Manolo Penín, Rober V. Araújo, Xosé Lois Vázquez Che, Jacobo Lorenzo Nespereira, Miguel Suárez, Iván Bendaña, Idoia de Luxán, Mónica Blanco, Pablo Otero Peixe, María Piensos e José Manuel Sánchez. Aquí poden verse todas as colaboracións gráficas da festa.
OpenAI
OpenAI é unha institución de investigación de intelixencia artificial (IA) sen ánimo de lucro, que ten como obxectivo promover e desenvolver unha IA amigable de xeito que beneficie á humanidade no seu conxunto. A organización busca "colaborar libremente" con outras institucións e cos investigadores facendo que as súas patentes e investigacións sexan abertas ao público. A compañía está apoiada por máis de 1.000 millóns de dólares en compromisos; non obstante, só se espera que se use unha pequena fracción deses mil millóns de dólares nos primeiros anos. Os fundadores están motivados, en parte, polos riscos existenciais da intelixencia artificial xeral.
Participantes
Empresas:
Azadiractina
A azadiractina é un composto químico que pertence ao grupo limonoide, que é un metabolito secundario presente nas sementes da árbore do nim. É un tetranortriterpenoide moi oxidado que ten multitude de grupos funcionais que levan oxíxeno, incluíndo o enol éter, acetal, hemiacetal, epóxido tetrasubstituído e diversos grupos éster carboxílico.
Biosíntese
O apotirucalol convértese nun tetranortriterpenoide ao seren cortados os catro carbonos terminais da cadea lateral. Os carbonos restantes da cadea lateral cíclanse para formar un anel furano e a molécula segue oxidándose para formar azadirona e azadiradiona. O terceiro anel abre despois e oxídase para formar os C-seco-limonoides como a nimbina, nimbidinina e salannina, que foi esterificado cunha molécula de ácido tíglico, que deriva da L-isoleucina. Actualmente propúxose que a molécula diana obtense ao converter biosinteticamente a azadirona en salannina, que é despois fortemente oxidada e ciclada para obter azadiractina.
Strappare lungo i bordi
Sinopse
A serie conta a historia de Zero, un debuxante con ansiedade social de Roma que matina sobre o seu camiño na vida e un posible amor mentres viaxa á cidade de Biella cos seus amigos Sarah e Secco e a súa consciencia con forma de armadillo.
Copa do Rei de Rugby 2021-2022
Torneo da Copa do Rei
O Copa do Rei comezou propiamente coas semifinais, de xeito que nesta edición o torneo contou oficialmente con catro participantes e constou de tres encontros: as dúas semifinais e a final.
Célula nai embrionaria
Efectos adversos
A maior preocupación que suscita o transplante de células nai embrionarias en pacientes como terapia é a súa capacidade de formar tumores, incluíndo os teratomas. As cuestións de seguridade foron as que motivaron que a FDA paralizase provisoriamenrte o primeiro ensaio clínico con estas células, pero nel non se observaron tumores.
Derivacion doutros animais
As células nai embrionarias derivan das células da masa interna das fases temperán do embrión, que se recollen dun animal femia doante. Martin Evans e Matthew Kaufman informaron dunha técnica que atrasa a implantación do embrión, o que permite que a masa de células internas se incremente. Este proceso inclúe a extirpación dos ovarios da nai e darlle doses de proxesterona, cambiando o ambiente hormonal, que causa que os embrións permanezan libres no útero. Despois de 4 a 6 días deste cultivo intrauterino, os embrións son recollidos e póñense a crecer en cultivo in vitro ata que a masa celular interna forma “estruturas de tipo cilíndrico de ovos”, que son disociadas en células simples, e cultivadas sobre unha capa de fibroblastos tratados con mitomicina-c (para impedir a mitose dos fibroblastos). As liñas celulares clonais son creadas para que dean lugar a un só tipo de célula. Evans e Kaufman demostraron que as células que crecen a partir deses cultivos podían orixinar teratomas e corpos embrioides e diferéncianse in vitro, todo o cal indica que as células son pluripotentes.
Agora sábese que as células alimentadoras (fibroblastos) proporcionan o factor inhibidor da leucemia e o soro proporciona proteínas morfoxenéticas óseas (BMPs) que son necesarias para impedir que as células nai embrionarias se diferencien. Estes factores son extremadamente importantes para a eficiencia das células nai embrionarias derivadas. Ademais, demostrouse que diferentes cepas de ratos teñen diferentes eficiencias para illar células nai embrionarias. Os usos actuais das células nai embrionarias de rato inclúen a xeración de ratos transxénicos, incluíndo os ratos knockout. Para o tratamento humano, non hai necesidade de células pluripotentes específicas do paciente. A xeración de células nai embrionarias humanas é máis difícil e presenta cuestións éticas. Así, ademais da investigación en células nai embrionarias humanas, moitos grupos están centrándose na xeración de células nai pluripotentes inducidas (células iPS).
Posible método para a derivación dunha nova liña celular
O 23 de agosto de 2006 a edición en liña da revista Nature publicou unha carta do Dr. Robert Lanza (director médico de Advanced Cell Technology de Worcester, MA) na que se afirmaba que o seu equipo atopara un modo de extraer células nai embrionarias sen destruír o embrión. Este logro técnico podería permitir aos científicos traballar con novas liñas de células nai embrionarias derivadas usando financiamento público nos Estados Unidos, onde o financiamento federal estaba ata ese momento limitado ás investigacións con liñas de células nai embrionarias que foran derivadas con anterioridade a agosto de 2001. En marzo de 2009 esta limitación foi levantada.
Células nai pluripotentes inducidas (iPS)
A tecnoloxía das iPSC foi iniciada polo laboratorio de Shinya Yamanaka en Kioto, Xapón, que mostrou en 2006 que a introdución de catro xenes específicos que codifican factores de transcrición poderían converter células adultas en células nai pluripotentes. Foi galardoado en 2012 co Premio Nobel xunto con John Gurdon "polo descubrimento de que células maduras poden sedr reprogramadas para converterse en pluripotentes."
O home unidimensional
Chegada á obra
Na primeira década do exilio de Marcuse en América foi consultado por Max Horkheimer xunto a Theodor Adorno, Karl Korsch e outros sobre a necesidade dun trato sistemático en dialéctica, que categorizase modelos de pensamento e teoría crítica. Marcuse participou intensamente no proxecto durante o seu breve período en California pero ao pouco tempo foille ofrecido un posto na Oficina de Servizos Estratéxicos de Washington, co que deixou sós a Adorno e Horkheimer finalizando a Dialéctica da Ilustración.
Expo 1998
Tema
Dentro do tema principal foi posible, polo tanto, identificar algúns subtemas, como:
Belén, Boyacá
Limita polo norte e noroeste co departamento de Santander (concellos de Coromoro e El Encino), polo nordeste con Tutazá, polo leste con Paz de Río, polo sur con Betéitiva e polo suroeste con Cerinza.
Søren Thorst
Traxectoria
A pesar de non ser coñecido como un gran goleador, foi autor dun dos tantos máis lembrados da historia do club en 1993, cando marcou de falta o único gol do partido da Copa da UEFA contra o Deportivo da Coruña no Aalborg Stadion, a primeira vitoria dun equipo danés sobre un equipo da Primeira División española.
Fingering
Vaxina
O dedo na vaxina adoita realizarse para estimular unha zona que se pode denominar punto G. O punto G está situado aproximadamente 5 cm. arriba na parede anterior da vaxina, cara adiante cara ao embigo. Descríbese como recoñecible polas súas cristas e a súa textura lixeiramente máis áspera en comparación coas paredes da cavidade vaxinal máis suaves e brandas que o rodean. Tocar este punto cos dedos e, de feito, posiblemente estimular a glándula de Skene, cítase habitualmente como un método que pode levar á exaculación feminina.
Ano
Introducir os dedos no ano pode ser agradable debido á gran cantidade de terminacións nerviosas na área anal, e pola estimulación adicional que se obtén ao estirar o músculos do esfínter anal ao inserir o dedo. Aconséllase un lubricante persoal de boa calidade tanto para aumentar a sensación de pracer como para facilitar a inserción. Algunhas persoas prefiren simplemente estimular o anel exterior do ano, mentres que outras seguirán isto introducindo un ou máis dedos. o uso dos dedos pode verse como un acto en si mesmo ou como un preludio excitante en preparación para máis sexo anal. Os dedos no ano poden espertar o receptor, permitíndolle relaxar o ano e preparalo para a inserción dun pene ou calquera outro instrumento sexual.
Seguridade e agresión sexual
O uso dos dedos é xeralmente considerado como sexo seguro.
A clasificación legal da penetración cos dedos sen consentimento depende da xurisdición. Por exemplo, a penetración na vaxina ou o ano cun dedo sen consentimento é violación en Australia e violación forzosa nos Estados Unidos. En Escocia, o termo violación só se usa para a penetración co pene, mentres que a penetración cun dedo pode ser "agresión sexual por penetración".
Asia Ramazan Antar
Reaccións
A minimización dela como persoa foi vista como degradante por moitos activistas kurdos, especialmente tendo en conta as tendencias feministas de Antar. Choman Kanaani, un activista e loitador kurdo que repudiou o tratamento de Antar por parte dos medios occidentais, dixo á BBC en referencia á posición do YPJ sobre o sexismo que: "Toda a filosofía de YPJ é loitar contra o sexismo e evitar o uso das mulleres como obxecto sexual", e engadiu:
Roman Provincial Coinage
Este proxecto prevé a publicación de dez volumes, dos que ata 2022 se publicaron a metade.
Repartición da materia por volumes
Estes son os perídos que abrangue cada un dos volumes previstos e dos xa publicados:
Betéitiva
Etimoloxía
O nome Betéitiva deriva do nome muisca do cacique Betacín. Segundo un mito muisca, Betacín namorouse da filla do iraca de Sugamuxi e tras ser rexeitado retirouse na zona agora coñecida como Betéitiva.
Bagaudas
Século III
As invasións xermánicas, a anarquía militar e os desordes do século III proporcionaron unha degradación caótica e continua da estrutura de poder rexional, dentro dun Imperio en decadencia no que os bagaudas acadaron algúns éxitos temporais e dispersos, baixo o liderado de membros das elites gobernantes locais. Campesiños locais empobrecidos, reforzados por bandidos, escravos fuxidos e desertores das lexións, que tentaban resistir a explotación laboral do sistema militar ou as súas leis punitivas formaban o conglomerado destas revoltas.
Ronfe
Historia
Foi sede de concello (Couto de Ronfe ou Couto de Vermil) até 1834. O pequeno municipio estaba formado polas freguesías de Ronfe, Vermil, parte de Mogege, e tiña, en 1801, 853 habitantes. Foi o seu último xuíz-presidente, Juliano Ribeiro Bernardes, e o último presidente electo Bento Custodio Machado.
A localidade de Ronfe foi elevada á categoría de vila o 13 de maio de 1999. É unha vila chea de intereses históricos. No libro de José Hermano Saraiva, especúlase que a batalla de S. Mamede tivo lugar en Ronfe, na zona da Quinta de S. Miguel. A igrexa parroquial foi comezada antes das guerras napoleónicas e finalizada en 1825.
Beniamino Di Giacomo
Beniamino Di Giacomo, nado en Porto Recanati, Macerata, o 13 de novembro de 1935, é un exfutbolista e exadestrador italiano, que xogaba como dianteiro.
Traxectoria
Xogou no Castelfidardo, antes de fichar polo SPAL, co que debutou na Serie A pouco antes de cumprir os vinte anos, na vitoria por 4-0 ante o Triestina o 9 de outubro de 1955, marcando ademais o seu primeiro gol. Completou a súa primeira tempada con 7 goles en 26 partidos. Na seguinte campaña foi o máximo goleador do equipo, con 10 tantos, o último deles anotado nunha histórica vitoria por 0-1 en San Siro contra o Milan.
Entre 1964 e 1968 xogou no Mantova, onde pasou por un descenso e un ascenso. Na derradeira xornada da Serie A 1966/67 marcou o gol co que o equipo branco e vermello derrotou ao Inter, que perdeu así o título en favor da Juventus. Finalmente, colgou as botas en 1973, tras vestir as camisetas de Cesena, Ancona e Fano.
Regulador do crecemento dos insectos
Mecanismo de acción
A medida que un insecto crece, muda, forma un novo exoesqueleto baixo o antigo e despréndese do vello para permitir que o novo se expanda e adquira o novo tamaño antes de endurecer. Os RCIs impiden que un insecto chegue á madurez ao interferir co proceso de muda. Isto fai declinar as infestacións porque os insectos inmaturos non se poden reproducir. Como estes RCIs funcionan interferindo co proceso de muda, matan os insectos máis lentamente que os insecticidas tradicionais. A morte adoita ocorrer en de 3 a 10 días, dependendo do produto RCI, o estadio de vida que ten o insecto no momento en que se aplica o produto e o rápido que se desenvolve o insecto. Algúns RCIs causan que o insecto pare de alimentarse moito antes de que morra.
Moedas conmemorativas de Ulysses S. Grant
Lexislación
Dado que ambas as cámaras aprobaran versións diferentes do proxecto de lei, este volveu á Cámara de Representantes, onde o 26 de xaneiro Vestal o someteu a consideración. Ao non haber obxección ningunha, esta cámara aceptou as emendas do Senado e aprobou o proxecto de lei. Coa sinatura do presidente Warren G. Harding o 2 de febreiro de 1922, o proxecto converteuse na Lei pública 67-137, pola que se crearon as moedas conmemorativas de Ulysses S. Grant.
Reversos
miniatura|265x265px|[[Fotografía da casa onde naceu Grant, en Point Pleasant, Ohio, antes da súa restauración, reproducida no reverso das moedas (1868). ]] Os reversos de ambas as moedas representa o lugar de nacemento de Ulysses S. Grant en Point Pleasant. Frasser volveu traballar nesta ocasión a partir dunha fotografía, na que se aprecia a casa de madeira onde Grant naceu, antes de ser restaurada. O tipo de casa foi identificado erroneamente como unha cabana de madeira polo secretario do Tesouro Andrew W. Mellon no seu informe anual de 1922, ao confundila con outra que Grant construíu cando tiña trinta anos na granxa da súa muller, preto de St. Louis.
Distribución e coleccionismo
Tanto o medio dólar do centenario de Alabama como o medio dólar do centenario de Missouri, ambos de 1921, incluíran unha marca especial nalgúns dos exemplares emitidos, de xeito que os coleccionistas debían adquirir dúas moedas de cada valor facial se desexaban ter o xogo completo. A Comisión Grant quixo facer o mesmo coas súas emisións e deu instrucións á casa da moeda para que incluíse unha estrela na metade (5.000) das moedas de ouro, situada no anverso, por riba da palabra GRANT, á dereita do busto. A estrela non tiña ningunha relevancia na iconografía da moeda; o seu único propósito era incrementar as súas vendas. David Bullowa, no seu traballo de 1938 sobre as moedas conmemorativas estadounidenses, escribiu que se se gravasen catro estrelas no canto de unha soa se estaría aludindo ao rango de Grant na guerra civil, mais unha única estrela carecía de significado aparente.
As moedas de ouro con estrelas vendíanse por 12 dólares en 1940, e a súa versión sen estrela por 8 dólares. En 1950, estas cantidades ascenderon a 25 e 21 dólares, respectivamente, e en 1970 a 265 e 250 dólares. O Red Book de 2018 atribúelle á moeda con estrelas un valor de entre 1.500 e 2.250 dólares, dependendo do seu estado, e á moeda sen estrelas entre 1.200 e 2.500 dólares.
A Senra, Poulo, Ordes
A Senra é un lugar da parroquia de Poulo no concello coruñés de Ordes, na comarca de Ordes. Segundo o padrón municipal (INE, 2022) ten 20 habitantes (9 homes e 11 mulleres).
Bronquiolite
En adultos, a bronquiolite é unha lesión que se desenvolve nos pulmóns de pacientes fumadores e aínda que en xeral ten bo prognóstico, tende a evolucionar cara á fibrosis pulmonar e ocasionar no paciente franca limitación funcional e morte.
Revolución de Zanzíbar
Os aparentes lazos comunistas do novo goberno preocuparon aos gobernos occidentais. Como Zanzíbar encontrábase dentro da esfera de influencia británica, o goberno británico elaborou unha serie de planos de intervención. Con todo, o temido estado comunista nunca se materializou, e debido a que as persoas británicas e estadounidenses foran evacuadas con éxito, estes planos non se puxeron en marcha. Mentres tanto, as potencias do bloque comunista de Alemaña Oriental e a Unión Soviética, xunto coa anti-soviética República Popular da China, crearon relacións de amizade co novo goberno mediante o recoñecemento do país e o envío de asesores. Karume tivo éxito na negociación de unión de Zanzíbar e Tanzania para formar a nova nación de Tanzania, un acto que os medios de comunicación contemporáneos xulgaron como un esforzo de previr a subversión comunista de Zanzíbar. A revolución puxo fin a 200 anos de dominación árabe en Zanzíbar, e é conmemorada na illa cada ano con celebracións de aniversario e un día festivo.
Antecedentes
En 1964, o país era unha monarquía constitucional gobernada polo sultán Jamshid bin Abdullah. Zanzíbar tiña unha poboación africana de en torno a 230 000—algúns dos cales afirmaban ter ascendencia persas e eran coñecidos localmente como Shirazis—e tamén contaba con minorías significativas con 50 000 árabes e 20 000 surasiáticos, que salientaban nos negocios e o comercio. Os diversos grupos étnicos estaban comezando a mesturarse e as diferenzas entre eles desdebuxáranse; segundo un historiador, un motivo importante para o apoio xeral do sultán Jamshid foi a diversidade étnica da súa familia. Con todo, a poboación árabe da illa, como principais terratenentes, era xeralmente máis rica que a poboación africana e gozaba de acceso a servizos sociais de maior calidade, como a saúde e a educación, que as persoas africanas. Á parte disto, a autoridade británica consideraba a Zanzíbar como un país árabe e sempre mantivo unha posición de apoio á minoría árabe para permanecer no poder. Como resultado, durante o proceso de descolonización a maior parte dos partidos políticos estaban organizados en boa parte segundo liñas étnicas, coa minoría árabe dominando o Partido Nacionalista de Zanzíbar (PNZ) e a maioría africana o Partido Afro-Shirazi (PAS). O NPZ mirou cara a Exipto como modelo, o que causou algunhas tensións cos oficiais coloniais británicos, mais Zanzíbar estivera dominado durante centos de anos pola elite árabe, e a Oficina Colonial non podía imaxinar un Zanzíbar gobernado por africanos.
Bronquiolite
Patoxenia
miniatura|200x200px|Microscopía electrónica do [[virus respiratorio sincitial, a principal causa de bronquiolite en menores de 2 anos de idade.]] Seguindo os criterios de McConnochie, a bronquiolite considérase como o primeiro episodio agudo de insuficiencia respiratoria con sibilancias, precedido dun cadro catarral do tracto superior (rinite, tose con/sen febre), que afecta a nenos menores de 2 anos, aínda que preferentemente. ocorre no primeiro ano de vida.
As células epiteliales liberan citocinas e quimiocinas, as cales amplifican a resposta de recrutamento de células inmunes ás vías aéreas afectadas provocando unha regulación anormal de linfocitos T, hiperproducción de inmunoglobulina IGE e liberación de mediadores inmunitarios adicionais. O interferón e as interleucinas 4, IL-8 e IL-9 atópanse en elevadas concentracións nas secreciones das vías respiratorias de pacientes con bronquiolite.
Diagnóstico
Despois dun cadro agudo, pode ocorrer que as vías respiratorias continúen moi sensíbeis durante varias semanas, contribuíndo á aparición recorrente de tose e asubíos torácicos. Existe unha relación coa aparición de asma a unha idade máis avanzada: posíbeis explicacións son que a bronquiolite causa asma debida a que produce inflamación por un período longo de tempo, ou os nenos que están destinados a ser asmáticos son máis propensos a desenvolver bronquiolites.
Tratamento da bronquiolite
Non se demostrou se a nebulización ou a humidificación tépeda é beneficiosa, e tampouco existen probas de que a humidificación en si mesma teña ningún efecto positivo no tratamento da bronquiolite. O uso de nebulizadores con soro salino hipertónico parece mostrar resultados contraditorios á hora de diminuír as hospitalizacións ou a duración destas.
A ribavirina é unha droga antiviral que ten certo efecto nas infeccións por VSR, utilizada hai uns anos pero que se atopa en desuso porque a súa efectividade é controvertida. Xeralmente non está admitido o uso de antibióticos salvo que se sospeite infección bacteriana. Os fármacos brocodilatadores poden producir certo efecto nalgúns nenos, así como o anticolinérxico bromuro de ipratropio. A adrenalina nebulizada parece producir melloría neste nenos pero ao terminar o seu período de acción pode producir un efecto de rebote, en que aumenta o cadro obstructivo das vías respiratorias, polo cal a súa utilización segue sendo controvertida. Non está indicada a administración de corticoides de forma rutineira, para axudar a desinflamar os bronquíolos e aliviar o proceso obstructivo, poden proporcionar algún beneficio pero estudos de metaanálises produciron resultados inconsistentes.
Chaston FS
Década de 1990
Participou na División de Honra, como Egasa Chaston, desde a tempada 1989-90 até a 1992-93, nas que alcanza os play-offs polo título na tempada 1991-92, caendo nos cuartos de final ante Elpozo Murcia.
Maud Lewis
Obra
A maioría das súas obras son pequenas, con frecuencia de 20 cm x 25 cm. Aínda que, cando menos, realizou cinco de 60 cm x 90 cm. A lonxitude e o alcance dos seus brazos, moi limitado polo avance da artrite, influía nas dimensións das pinturas que realizaba. Utilizaba a miúdo taboleiros murais e tubos de Tinsol, unha pintura ao óleo. Case sempre seguía o mesmo ritual ao pintar: aplicar unha capa de pintura branca, debuxar un esbozo e finalmente aplicar a pintura directamente dos tubo, xa que nunca mesturou ou combinou cores.
Legado
O filme Maudie con guión de Sherry White tivo a súa estrea no Festival Internacional de Cinema de Toronto de 2016. A película, baseada na vida da artista, dirixiuna Aisling Walsh protagonizada por Sally Hawkins como Maud e Ethan Hawke como Everett Lewis.
XVII dinastía exipcia
Faraóns da XVII dinastía
Os faraóns da XVII dinastía gobernaron aproximadamente 30 anos. Os gobernantes coñecidos da XVII dinastía son os seguintes:
Marco Vipsanio Agripa
Agripa foi o sogro do emperador, Tiberio, avó polo lado de Calígula e bisavó materno de Nerón.
Primeiro consulado e campaña contra Sexto Pompeio (37 a. C. - 35 a. C.)
Ocataviano, vendo o seu poder reforzado, retornou a Roma como o xefe de Occidente e celebrou unha ovación. Agripa recibiu un honor sen precedentes: unha coroa de ouro adornada coa proa dun barco, polos seus servizos en Sicilia. Dión Casio sinalou que "é un condecoración nunca recibida por ninguén e nunca máis outorgada despois del".