cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ontario
1800 - 1867
En 1812 comezou a guerra. Os Estados Unidos de América invadiron o Canadá Superior, e tomaron e queimaron a súa capital, York. En 1814, tropas británicas, xuntamente coa milicia canadense, expulsaron os norteamericanos da colonia. A guerra acabou en 1815, en statu quo. A poboación do Canadá Superior e do Canadá Inferior comezou a desenvolver sentimentos antiamericanos, así como un sentimento antidemocracia: os Estados Unidos, entón, eran a única potencia mundial que adoptara a democracia como forma de goberno. Este sentimento antidemocracia tivo gran peso en 1837, cando ocorreu a Rebelión do Canadá Superior. Durante a década de 1830, a poboación do Canadá Inferior comezou a sentirse ferida polo inmenso poder que os británicos tiñan na rexión: os británicos escollían o Tenente Gobernador da colonia, e este tiña gran poder na rexión. A rebelión foi liderada por William Lyon Mackenz, e pedía maiores poderes para o goberno colonial, mais non alcanzou popularidade entre a poboación local, por ser vista como "un ataque da democracia á monarquía". Esta rebelión foi axiña extinguida, non por tropas británicas, senón por unha milicia canadense. Mackenz fuxiu para os Estados Unidos, en canto que outros líderes da rebelión foron executados.
1945 - Tempos actuais
En 1965, os gobernos canadense e norteamericano asinaron un tratado de libre comercio para automóbiles en xeral. Isto beneficiou a Ontario, que xa era entón un gran polo industrial automobilístico. Este gran crecemento económico gradualmente tornou Toronto o principal polo financeiro e industrial do Canadá. Lentamente, empresas anteriormente con sede en Montreal pasaron a mudar as súas sedes a Toronto. Alén diso, a aprobación da Lei 101 en 1967, que facía obrigatorio o uso de francés en todas as empresas con máis de 50 empregados, fixo que varias institucións financeiras mudasen de Montreal para Toronto. A bolsa de valores de Toronto tornouse a única oficial para transaccións internacionais en 1999, substituíndo a de Montreal.
Política
As eleccións provinciais celébranse xeralmente cada 5 anos, aínda que por veces, especialmente cando o partido político no poder non posúe apoio popular e/ou político, poden ter lugar antes -no caso de que o Tenente Gobernador, indicado polo primeiro ministro, así o desexe-. Ontario está dividido en 103 distritos electorais. Durante as eleccións, os electores de cada distrito -que precisan ter máis de 18 anos e ser cidadáns canadenses para votaren- votan un representante. O vencedor das eleccións en cada distrito electoral irá representar este distrito na Asemblea Lexislativa da provincia. Será Gobernador o líder do partido político que, ao final das eleccións, posúa máis membros na Asemblea Lexislativa.
Escolas
En 1999, as escolas públicas da provincia atenderon preto de 2,038 millóns de estudantes, empregando aproximadamente 110 mil profesores. As escolas privadas atenderon preto de 90,6 mil estudantes, empregando aproximadamente 7,1 mil profesores. O sistema de escolas públicas da provincia consumiu preto de 17 108 000 millóns de dólares canadenses, e o gasto das escolas públicas por estudante é de aproximadamente 8 mil dólares canadenses.
Joaquín Merino
Traxectoria
Licenciouse en Dereito na Universidade de Deusto e logo trasladouse ao Reino Unido, onde se formou e estudou inglés. De volta a Madrid a comezos dos anos sesenta traballou como agregado turístico da embaixada británica en España e como asistente comercial para British Airways.
María Xesús Lama
María Xesús Lama López, nada en Santa Euxea (Guntín) en 1964, é unha filóloga luguesa. En 2018 foi distinguida co Premio Nacional de Ensaio, que outorga con carácter anual o Ministerio de Cultura e Deporte de España, pola súa obra ''Rosalía de Castro. Cantos de independencia e liberdade (1837-1863)''.
Charrasco
Usos
O seu uso tradicional é moi reducido xeograficamente, estando só documentado no val do río Ulla. Algunhas fontes citan a Xosé Raído, O Patelas como autor da recuperación do instrumento a partir da esquecida tradición en Cuntis. Pero ademais do seu uso tradicional, é moi habitual velo formando parte das charangas galegas de Nadal, unha formación típica das Rías Baixas que percorre as rúas durante as festas que se celebran o fin de ano. Mais modernamente algúns grupos de música folk galegos como Na Lúa, ou algunhas bandas de gaitas téñeno empregado en gravacións de estudio ou concertos.
Baluros
Caracterización
Pedían esmola para as once mil virxes e once mil cantantes que con medio corpo na auga e medio fóra cantan noite e calan de día na lagoa de Caque, Obtiñan salvocondutos e a condición e ministros e familiares do Real Hospital de Santiago o que lles permitía pedir no seu nome. Moitos deles presentaban cicatrices na faciana e nas mans para impresionaren as vítimas.
Museo Lambert van Meerten (Delft)
A vida do museo
Dous anos máis tarde, o 16 de outubro de 1909, o museo abriu por primeira vez as súas portas ao público, baixo a dirección de Adolf le Comte, que máis tarde foi sucedido por Ida Peelen.
Variedades diatópicas
Concepto
Os habitantes dunha mesma localidade ou rexión poden desenvolver ó longo do tempo modos lingüísticos particulares, que son resultado de distintos factores. Eses modos lingüísticos particulares conforman unha variante diatópica da lingua.
Ligamento posterior do cóbado
miniatura|150px|Ligamentos do cóbado. O ligamento posterior do cóbado é un ligamento do membro superior humano, pertencente ao cóbado. É un ligamento máis delgado que o ligamento anterior e ten un aspecto membranoso. Está composto por febras oblícuas, que se cruzan no seu traxecto. Insírese no bordo medial da tróclea umeral e na fosa olecraniana para descender cara o antebrazo. Inferiormente insírese no olécrano, na cavidade glenoide menor do cúbito e no ligamento anular do cóbado. O ligamento ten por detrás o tendón do músculo tríceps braquial e o músculo ancóneo.
Jorge Víctor Sueiro
Traxectoria
Fillo de José Sueiro Danza, mestre nacional da escola de Ribasar, e Ramona Rodríguez Fernández. Traballou como xornalista en La Noche, El Ideal Gallego, Faro de Vigo e La Voz de Asturias. Tamén foi subdirector de Pyresa, a axencia de noticias da España franquista e redactor xefe de Televisión Española. Colaborou tamén con diversas revistas gastronómicas. Foi coordinador do grupo Amigos de la cocina gallega.
María do Carme Kruckenberg
Obras en galego
miniatura|200px|dereita|Monumento en homenaxe a María do Carme Kruckenberg en [[Vigo.]]
Xoán II de Brabante
Xoán II de Brabante, chamado o Pacífico, nado o 27 de setembro de 1275 e finado en Tervuren o 27 de outubro de 1312, foi duque de Brabante e de Limburgo de 1294 ata a súa morte. Foi fillo de Xoán I de Brabante e de Margarida de Dampierre.
Rally Dakar
Lista dos trazados
miniatura|dereita|255px|Mapa do trazado do 2012.
Castelanismo
Un castelanismo é un vocábulo ou construción da lingua castelá adoptada por outra lingua.
Marcial Souto
Traxectoria
Na década de 1970 viviu en Buenos Aires con Jaime Poniachik. En 1975 propuxéronlle a Andrés Cascioli a creación dunha revista de contos e artigos, pero o proxecto non saíu adiante por mor do rodrigazo. Entre outubro de 1976 e marzo de 1977 encargouse de La revista de ciencia ficción y fantasía, da que se editaron tres números. En 1977 fundou Ediciones Entropía, pero só editou dous libros e un número da revista homónima. En 1979 intentou retomar o proxecto xunto a Andrés Cascioli. Despois de dous números como suplemento da revista Humor Registrado, fixéronse catro números de El Péndulo, que deixou de ser editada polos altos custos de produción. A revista apareceu de novo en dúas épocas na década de 1980, grazas ao éxito comercial de Ediciones de la Urraca con Humor. Saíron quince números máis, e dúas revista-libro xa na década de 1990. Entre as dúas épocas de El Péndulo editou unha nova versión da revista Minotauro, cun perfil comercial máis baixo, ao distribuírse en librerías en vez de en quioscos.
Iniciouse como tradutor ao publicar a autores estranxeiros. .
Helloween
Helloween é unha banda de Speed Metal nada en 1984 coa publicación dun E.P. homónimo, e que se converteu nun dos primeiros e maiores expoñentes dese subxénero. Os discos de 1987 e 1988 Keeper of the seven keys, part I e Keeper of the seven keys, part II convetíronse en clásicos e referencias dentro do panorama do Heavy Metal.
Xoán II da Bretaña
Traxectoria
Acompañou ao seu pai, Xoán I, e Luís IX de Francia á Oitava Cruzada, que terminou coa morte do rei en 1271 en Tunes. Mentres seu pai regresaba á Bretaña, foi a Palestina, probabelmente coa cruzada de Eduardo I de Inglaterra, o seu cuñado.
En 1305, logo da paz, dirixiuse a Lión para a consagración do papa Clemente V co fin de resolver os seus conflitos co episcopado bretón. De volta da igrexa de Saint-Just de Lión, cando o duque levaba a brida da mula pontificia, un muro sobre o que estaba situada unha gran multitude de espectadores se derrubou, alcanzando ao pontífice e enterrando a Xoán II. Atopárono moribundo e expirou catro días despois, o 16 de novembro. O seu corpo foi colocado nun cadaleito de chumbo e levado ao seu ducado para ser enterrado nos carmelitas de Ploërmel, que fundara. A estatua xacente do duque, así como a de Xoán III da Bretaña, serán trasladadas á Igrexa de Saint-Armel en 1821.
Black Arrow
Black Arrow foi un foguete de construción totalmente británica e cancelado en 1971. Conseguiu poñer en órbita o satélite Prospero (X-3) o 28 de outubro de 1971.
Fosa radial
A fosa radial é unha depresión da parte anterior da epífise distal do úmero, de forma redondeada e suave, que acolle a cabeza radial cando o brazo está flexionado.
¡Guau... Guau!
¡Guau... Guau! foi un periódico editado en Foz en 1906.
Segundo García Núñez
Abdón Segundo García Núñez, nado na Portela (Vilamartín de Valdeorras) en 1893 e finado na ponte do Bibei o 16 de setembro de 1936, foi un avogado e político galego.
Traxectoria
Veciño da Portela. Militante do Partido Galeguista. Fixo denuncia pública da pervivencia de prácticas electorais caciquís e defendeu aos labregos. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 un grupo de falanxistas e gardas civís sacárono da casa. Levárono á checa da casa do Riocigüeño, no Barco de Valdeorras, para trasladalo a Ourense. De camiño, foi asasinado á altura da ponte do Bibei o 16 de setembro de 1936.
A Igrexa, Vilar, Pontedeume
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, o lugar da igrexa.
Fenomenoloxía
Outro fenomenólogo destacado foi Max Scheler (1874-1928) quen, na obra O formalismo na ética e a ética material dos valores, puxo o método fenomenolóxico ó servizo da ética proporcionando unha teoría descritiva dos diferentes valores de enorme influencia na ética contemporánea.
Astérix en Italia
Astérix en Italia (en Astérix et la Transitalique) é o trixésimo sétimo volume da serie de banda deseñada Astérix, sendo o terceiro libro en ser escrito por Jean-Yves Ferri e ilustrado por Didier Conrad. O libro foi lanzado internacionalmente en máis de 20 linguas o 19 de outubro de 2017 cunha tiraxe inicial de 5 millóns de exemplares.
Aprendizaxe
miniatura|A lección difícil, cadro de [[William-Adolphe Bouguereau.]]
Psicoloxía condutista
Os psicólogos condutistas describen a aprendizaxe en función dos cambios observables na conduta dun individuo.
Aprendizaxe de Goleman
De acordo con isto, Goleman explica que a aprendizaxe baseada nas reaccións emocionais ademais de ser parte integral do proceso de aprendizaxe, só pode adquirirse mediante situacións relacionadas coas experiencias emotivas dos individuos. De aí que considere que a aprendizaxe das actividades humanas debe integrarse plenamente coa vida cotiá para ser efectiva.
Aprendizaxe animal
Os factores do medio ambiente nun can adoitan influír sobre a evolución da aprendizaxe (cans ensinados). Os cans que viven en contornas extremadamente estables benefícianse menos da capacidade de aprendizaxe que os que viven nun medio variable. Unha das cousas que sempre debemos ter presente é que a alimentación inflúe sobre a evolución da capacidade de aprendizaxe. Os premios-estímulos tamén.
O condicionamento é unha forma de aprendizaxe asociativa que dá por resultado cambios no comportamento. Catalóganse diversos tipos de condicionamento.
Jules Verne
miniatura|O faro da fin do mundo. Jules Gabriel Verne, tamén coñecido en galego como Xulio Verne, nado en Nantes o 8 de febreiro de 1828 e finado en Amiens o 24 de marzo de 1905, foi un escritor francés, pioneiro da literatura de ciencia ficción.
Traxectoria
Verne converteuse en millonario e famoso. Antes de aparecer como libro as súas novelas aparecían por entregas na revista de Hetzel, Magazine d'Éducation et de Récréation. Entre as súas novelas máis coñecidas están Viaxe ao centro da Terra (Voyage au centre de la Terre) (1864), Da terra á lúa (De la Terre à la Lune) (1865) ou Vinte mil leguas baixo dos mares (Vingt mille lieues sous les mers) (1969).
Galiza na obra de Jules Verne / Jules Verne en Galiza
Vigo é un dos escenarios de Vinte mil leguas baixo dos mares. O capitán Nemo aprovisiónase co ouro do tesouro dos galeóns afundidos no estreito de Rande, na ría de Vigo. Ernest Bazin, un destacado inventor e aventureiro estivo durante dous anos en Galiza na procura do ouro dos galeóns de Rande, onde desenvolveu a maior operación de rescate de tesouros submarinos até esa data, estreando algúns adiantos a lámpada eléctrica para iluminar baixo o mar ou unha campá somerxible. A combinación de ambos permitiu realizar na Ría de Vigo as primeiras fotografías de arqueoloxía submarina da historia. A súa carreira científica provocaba daquela admiración en todo o mundo; na prensa francesa dábase conta dos seus avances, o que inspirou parte da novela de 20.000 leguas... de Verne.
Elizabeth Cady Stanton
Traxectoria
Antes de que Stanton reducise o seu enfoque político case exclusivamente aos dereitos da muller, foi unha activa abolicionista, xunto co seu esposo, Henry Brewster Stanton e o seu primo, Gerrit Smith. A diferenza de moitas persoas involucradas no movemento de dereitos da muller, Stanton abordou unha serie de cuestións relativas ás mulleres máis aló dos dereitos de sufraxio. As súas preocupacións incluíron os dereitos parentais e de custodia das mulleres, dereitos de propiedade, dereitos de emprego e ingresos, leis de divorcio, a saúde económica da familia e control da natalidade. Tamén foi unha aberta partidaria do Movemento pola Temperanza do século XIX.
Chao de Vilar, Vilar, Pontedeume
Chao de Vilar é un lugar da parroquia de Vilar no concello coruñés de Pontedeume na comarca do Eume. Segundo o Instituto Nacional de Estadística en 2010 tiña 487 habitantes (235 homes e 252 mulleres).
Albixoi, Mesía
Patrimonio
A igrexa parroquial de Santa Mariña de Albixoi, de finais do século XVI, é un exemplo de construción rural de gran sinxeleza e sobriedade. Albergou un retablo do século XVIII realizado por Casas e Novoa que foi destruído cara a 1964.
Campionato do Mundo de Baloncesto de 2019
Sorteo
O sorteo da primeira fase da competición tivo lugar o 16 de marzo de 2019 no Shenzhen Cultural Center de Shenzhen. A cerimonia tivo coma protagonistas ós Embaixadores Globais do Mundial de 2019, Kobe Bryant e Yao Ming, ademais do cantante estadounidense Jason Derulo e o cantante chinés Yang Chaoyue.
Grupo C
Sede: Guangzhou Gymnasium, Guangzhou
Grupo E
Sede: Shanghai Oriental Sports Center, Shanghai
Grupo G
Sede: Centro de Deportes da Bahía de Shenzhen, Shenzhen
Líderes individuais
{| class=" multicol" role="presentation" style="border-collapse: collapse; padding: 0; border: 0; background:transparent; width:100%;"
Bascoi, Mesía
Santiago de Bascoi é unha parroquia que se localiza no norte do concello de Mesía. Segundo o INE en 2022 tiña 129 habitantes (63 mulleres e 66 homes) distribuídos en 23 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 219 habitantes.
Patrimonio
O Castelo de Mesía na Pobra, en ruínas. De estilo gótico tardío, consérvanse parte das murallas, o foxo, e indicios da distribución do interior. Mandada construír por Gonzalo Díaz de Mesía, pouco máis tarde pasou a ser propiedade de Gómez Pérez das Mariñas I.
Castelanismos semánticos
As interferencias semánticas co español son pouco frecuentes. Velaquí algunhas:
Filmes de Honduras propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
Honduras presentou un filme ó Óscar ó mellor filme internacional por primeira vez en 2017. O premio é concedido anualmente pola Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas dos Estados Unidos de América a unha longametraxe producida fóra dos Estados Unidos e cuxo diálogo estea principalmente nunha lingua diferente do inglés. O galardón foi creado para a 28ª edición dos premios, sucedendo os premios honoríficos non competitivos que se presentaron entre 1947 e 1955 en recoñecemento dos mellores filmes en lingua estranxeira estreados nos Estados Unidos.
Labrada
Amais o apelido Labrada pode referirse a:
Gato bravo
Descrición
A subespecie foi descrita en 1775 polo médico, botánico e zoólogo alemán Johann Christian Daniel von Schreber, nun traballo publicado en Die Säugethiere.
Sven Hassel
Temática
Nas súas novelas, Hassel dá unha visión brutal da guerra na que os soldados loitan só para sobrevivir; a convención de Xenebra é un letra morta para os dous bandos. A xente morre ao chou ou por razóns nimias. Con frecuencia, acontecementos agradábeis e reunións pacíficas resultan truncadas violentamente. Os oficiais prusianos, pouco comprensivos, ameazan constantemente aos seus homes cun consello de guerra e execútannos á menor provocación. Os soldados descontentos asasinan ás veces aos seus oficiais para se liberaren deles.
Erik Haaest, un xornalista dinamarqués, pasou moitos anos tentando rebater as afirmacións de Hassel. Haaest afirma que Sven Hassel é en realidade Børge Villy Redsted Pedersen, un nazi dinamarqués que nunca serviu na fronte rusa e que, de feito, estivo a maior parte da segunda guerra mundial na Dinamarca ocupada; o seu coñecemento das accións veulle de veteranos das SS dinamarquesas que coñeceu despois da da guerra. Haaest tamén afirma que a primeira novela de Hassel non a escribiu el e cando se converteu nun éxito foi a súa muller a que escribiu o resto das súas obras. Aínda que esas afirmacións non son xeralmente aceptadas, as incongruencias na biografía relatada polo propio Hassel fan dubidar da súa verosemellanza.
Labradas
Como termo:
Xaén
Festas
A véspera do 17 de xaneiro celébranse fogueiras en honor a San Antón, nas cales á parte para comer e bailar, cántanse melenchóns. Esa mesma noite celébrase a Carreira Urbana de San Antón, de fama internacional, na cal os corredores participan animados por tódolos xienenses, que portan fachos, especialmente no tramo final, á súa chegada á Avenida de Andalucía.
Hipergaleguismo
miniatura|Cartel co hipergaleguismo *pubrico. Os hipergaleguismos ou hiperenxebrismos son vocábulos creados en galego como consecuencia da aplicación inaxeitada de regras de analoxía co castelán. Este tipo de creacións, que nacen do afán diferencialista con respecto ó castelán, son rexeitadas pola norma. Por exemplo, se o habitual é que as palabras rematadas en -ina do castelán en galego rematen en -iña, aplícaselle a regra a palabras que, por razóns de historia da lingua galega, non se forman dese xeito (gasoliña).
Rally da Coruña
Primeiros anos
miniatura|A [[Praza de María Pita acolleu o parque pechado durante moitas edicións.]] As primeiras competicións a motor na Coruña comezaron nos anos cincuenta e tratábanse de probas de motos a cargo do Moto Club Coruña. A primeira proba automobilística que se disputou foi o IV Rally Nacional do RACE en 1956, que a pesar de comezar e finalizar en Madrid pasaba pola Coruña. A pesar de todo habería que esperar até o 29 de maio de 1966 para que o Moto Club Coruña, xunto á Escudería Centollo fundada un mes antes por José Larrea, celebrasen o primeiro rally exclusivamente de automóbiles, o 1º Rallye de Primavera, que gañou o piloto Juan Bandeira.
A Escudería Centollo, procedeu un ano despois a organizar o I Rally da Coruña co sobrenome de Rías Altas. Desde aquela celebrouse o Rally da Coruña de forma continuada até 1973, ano no que non se disputou a sétima edición. En 1976 retomouse co salto da sétima edición e sen o sobrenome de Rías Altas​, e aínda que en 1977 non se disputou, en 1978 volveu como parte do Campionato Galego.
A Escudería Centollo tamén foi organizadora de probas como a Volta a Santa Cruz ou o notorio Gran Premio de Riazor, este último puntuando varias veces para o Campionato de España de velocidade. Por outra banda, a Escudería La Coruña organizaba probas como o Campionato da Coruña de Velocidade, a Subida a Caaveiro do Campionato de España de Montaña ou o Rally dos Pazos, cuxa segunda edición foi o primeiro rally do primeiro Campionato Galego de historia, en 1975.
Presión evolutiva
En xenética de poboacións, a presión selectiva adoita expresarse como un coeficiente de selección.
Feminacionalismo
O termo foi orixinalmente proposto pola académica Sara R. Farris para referirse aos procesos polos que certos poderes se aliñan con algunhas reivindicacións do movemento feminista co fin de xustificar posicións racistas, xenófobas ou aporófobas, apoiándoas sobre os prexuízos de que as persoas migrantes han de ser forzosamente machistas e de que a sociedade occidental é completamente igualitaria. Desta forma, faise uso das mulleres e os dereitos conseguidos para soster posturas en contra da inmigración, sendo cada vez máis común entre partidos de ultradereita.
De Delftse Pauw
Historia
Ademais da fabricación, o edificio alberga unha sala con exposición dos produtos fabricados, obradoiros de pintura sobre cerámica e unha pequena tenda onde se poden adquirir.
Ernesto Anido
Traxectoria
En 2017 abríuselle xuízo oral por un delito de prevaricación e o fiscal solicitou para el unha condena de nove anos de inhabilitación para o desempeño de cargos públicos. En 2019 foi absolto deses cargos pola Audiencia Provincial. Non obstante, en xullo de 2021 o Tribunal Supremo admitiu os recursos das acusacións fronte a sentenza da Audiencia Provincial, revocando esta e condenando a Anido a 8 anos de inhabilitación como autor dun delito de prevaricación
Gastroenterite
Sintomas e sinais
Os nenos infectados por rotavirus recupéranse normalmente entre tres a oito días despois. Con todo, en rexións menos desenvolvidas onde o acceso a medicina é difícil, é común que a diarrea persista por un período de tempo maior. A deshidratación é unha complicación frecuente na diarrea, e nenos cun grao significativo de deshidratación poden presentar unha resposta lenta o recheo capilar, turxescencia da pel reducida e respiración anormal. No lactante a depresión da fontanela superior é un sinal precoz de deshidratación. En rexións sen condicións sanitarias, é común a aparición repetitiva de infeccións, o que a longo prazo pode dar orixe a desnutrición, crecemento deficiente e atraso cognitivo.
Bacteriana
A especie toxigénica Clostridium difficile é unha causa importante de diarrea, feito que ocorre máis a miúdo nas persoas maiores. Os nenos poden ser portadores destas bacterias sen desenvolver os síntomas. É unha causa común de diarrea nas persoas hospitalizadas e frecuentemente asóciase co uso de antibióticos. A diarrea infecciosa causada por estafilococo dorado tamén pode presentarse en quen utilizaron antibióticos. A "diarrea do viaxeiro" é usualmente un tipo de gastroenterite bacteriana. Os medicamentos supresores de ácidos parecen aumentar o risco de desenvolver unha infección significativa logo de expoñerse a certa cantidade de organismos, incluídas as especies Clostridium difficile, Salmonela, e Campylobacter. O risco é maior naqueles que consomen inhibidores da bomba de protóns que en quen toman antagonistas H2.
Diagnóstico diferencial
Débense descartar outras causas potenciais de sinais e síntomas que imitan aos que se ven na gastroenterite, incluíndo apendicite, vólvulo, enfermidade inflamatoria intestinal, infección urinaria e diabetes mellitus. Tamén se deben ter en conta a insuficiencia pancreática, síndrome do intestino curto, enfermidade de Whipple, celiaquía e o abuso de laxantes. O diagnóstico diferencial pode ser algo complicado se a persoa presenta só vómitos ou diarrea (en lugar de ambas cousas).
Antiespasmódicos
Os antiespasmódicos presentan un risco teórico de causar complicacións e, aínda que a experiencia clínica demostrou que é pouco probable, desaconséllase utilizar estes medicamentos en xente con diarrea sanguinolenta ou diarrea que se complica con febre. A loperamida, un opioide análogo, úsase comunmente para o tratamento sintomático da diarrea. A loperamida, con todo, non se recomenda en nenos, xa que pode cruzar a barreira sangue/cerebro inmatura e causar toxicidade. O subsalicilato de bismuto, un complexo insoluble de bismuto trivalente e  salicilato, pode utilizarse en casos leves ou moderados, pero o envelenamento por ácido salicílico é teoricamente posible.
Rexión de Atacama
Historia
esquerda|miniatura|250px|[[Diego de Almagro toma posesión do reino de Chile no val de Copiapó.]] Durante moitos anos, esta rexión estivo habitada por tribos dieguitas. O descubridor Diego de Almagro chegou ao val de Copiapó en 1536, dando inicio ao descubrimento de Chile.
Filmes de Panamá propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
Panamá presentou un filme ó Óscar ó mellor filme internacional por primeira vez en 2014. O premio é concedido anualmente pola Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas dos Estados Unidos de América a unha longametraxe producida fóra dos Estados Unidos e cuxo diálogo estea principalmente nunha lingua diferente do inglés. O galardón foi creado para a 28ª edición dos premios, sucedendo os premios honoríficos non competitivos que se presentaron entre 1947 e 1955 en recoñecemento dos mellores filmes en lingua estranxeira estreados nos Estados Unidos.
Linguas lenca
Linguas da familia
A familia lenca está formada por estas dúas linguas: Entre ámbalas dúas linguas, Swadesh estimou por métodos glotocronolóxicos uns 20 séculos de separación, polo que as súas diferenzas son comparables ás das linguas románicas.
Castro, Mesía
San Sebastián de Castro é unha parroquia que se localiza no leste do concello de Mesía. Segundo o IGE en 2021 tiña 100 habitantes (50 homes e 50 mulleres) distribuídos en 9 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 138 habitantes.
Roberto I de Nápoles
Ascenso ao trono
Notábel protector das artes e dos seus estudos, foi amigo persoal de Bocaccio e Petrarca.
Matrimonios e descendentes
En 1297 casou con Roma con Violante de Aragón, filla de Pedro III de Aragón. Deste matrimonio naceu:
A sucesión do reino recaeu na súa neta Xoana I de Nápoles debido á morte prematura do seu pai, Carlos, duque de Calabria, en 1328.
Fronte Polisario
Traxectoria
Internacionalmente, o Polisario consegue o apoio dos gobernos de Alxeria e Libia, país dende o que fai programas de radio destinados ao Sáhara dende 1974. O 11 de marzo de 1975, nun cambio de estratexia, o Polisario secuestra a un empresario canario e en maio os membros saharauís de dúas patrullas españolas revíranse contra os seus xefes e fan 15 prisioneiros que levan cara Tinduf, ademais de vehículos e armamento e obriga o goberno español a negociar co Polisario. O último ataque do Polisario ás forzas españolas ten lugar o 14 de xuño de 1975 cando ocupa, durante unhas horas, o posto de Guelta co apoio de parte da Policía Territorial.
Ideario do Polisario
Aínda que o islam é a relixión oficial do Estado e fonte das leis, a liberdade de expresión e crenzas están garantidas.
Filmes de Montenegro propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
Propostas
A Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas convidou as industrias cinematográficas de varios países a presentar os seus mellores filmes para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa dende o ano 1956. O Comité desta categoría supervisa todo o proceso e revisa tódolos filmes enviados. Despois disto, realízase unha votación secreta para determinar os cinco nomeados ó premio. A continuación amósase unha lista dos filmes que presentou Montenegro para a súa valoración pola Academia co respectivo ano e cerimonia de entrega.
Mesía, Mesía
San Cristovo de Mesía é unha parroquia do concello de Mesía. Segundo o IGE en 2021 tiña 380 habitantes (202 homes e 178 mulleres) distribuídos en 15 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 531 habitantes.
Poeta maldito
A imaxe do poeta maldito é a dunha figura tráxica empurrada ao extremo que bordea a demencia. Constitúe en certa maneira o cumio do pensamento romántico e domina unha concepción da poesía característica da segunda metade do século XIX.
Bouza Longa, Ombre, Pontedeume
Bouza Longa é un lugar da parroquia de Ombre no concello coruñés de Pontedeume na comarca do Eume. Segundo o Instituto Nacional de Estadística en 2010 tiña 20 habitantes (11 homes e 9 mulleres).
Visantoña, Mesía
San Martiño de Visantoña é unha parroquia que se localiza no noroeste do concello de Mesía. Segundo o IGE en 2021 tiña 480 habitantes (240 mulleres e 240 homes) distribuídos en 12 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 649 habitantes.
Ablativo absoluto
Outros artigos
Latin grammar
Evaporación
miniatura|A [[auga condénsase en gotas visibles despois de evaporarse fóra dunha cunca de té quente.]] A evaporación é un proceso físico que consiste no paso lento e gradual dun estado líquido cara a un estado gasoso, tras adquirir suficiente enerxía para vencer a tensión superficial. A diferenza da ebulición, a evaporación pódese producir a calquera temperatura, sendo máis rápida canto máis elevada sexa esta. Non é necesario que toda a masa alcance o punto de ebulición. Cando existe un espazo libre encima dun líquido, unha parte das súas moléculas está en forma gasosa, ao equilibrarse, a cantidade de materia gasosa defínese  como  a presión de vapor saturante, a cal non depende do volume, pero varía segundo a natureza do líquido e a temperatura. Se a cantidade de gas é inferior á presión do vapor saturante, unha parte das moléculas pasan da fase líquida á gasosa: iso é a evaporación. Cando a presión de vapor iguala á atmosférica, prodúcese a ebulición. En hidroloxía, a evaporación é unha das variables hidrolóxicas importantes ao momento de establecer o balance hídrico dunha determinada conca hidrográfica ou parte desta. Neste caso, débese distinguir entre a evaporación desde superficies libres e a evaporación desde o chan. A evaporación de auga é importante e indispensable na vida, xa que o vapor de auga, ao condensarse transfórmase en nubes e volve en forma de chuvia, neve, néboa ou resío.
Escola Tel Quel
Denomínase Escola Tel Quel a un grupo de críticos literarios franceses relacionados coa publicación literaria Tel Quel. O líder desta corrente crítica é Phillipe Sollers, quen expuxo os seus obxectivos no seu discurso Lóxicas (Logiques, 1968).
Xanceda, Mesía
Patrimonio
A Casa Grande de Xanceda era unha casa señorial dedicada á explotación agrícola. Foi construída no século XVIII e pertenceu ao Marquesado de San Martiño de Ombreiro. Ten planta en de forma de L e conserva unha pequena torre cadrada. A Casa cumpriu as funcións de concello ata hai uns cincuenta anos.
Varsha Adalja
Traxectoria
É filla de Gunvantrai Acharya, novelista gujarati, e Nilaben. A súa familia procedía de Jamnagar. Estudou Gujarati e Sánscrito na Universidade de Bombai, rematando en 1960. Despois fixo un mestrado en Socioloxía en 1962. Estudou cunha bolsa na Escola Nacional de Drama de Delhi. Traballou como locutora na radio Akashvani de Mumbai entre 1961 e 1964.
Hidrófono
miniatura|100px|Exemplo de modelo de hidrófono. Ao igual que o micrófono, o hidrófono é un transdutor acusto-eléctrico que transforma ondas sonoras en sinais eléctricos, isto é, funciona coma un receptor de ondas sonoras, aínda que ás veces serve tamén de emisor, ao xeito dun altofalante. A diferenza áchase no contorno no que traballa: auga ou outros líquidos, de aí o seu nome.
László Kubala
László Kubala Stecz (coñecido popularmente en España como Ladislao Kubala), nado en Budapest o 10 de xuño de 1927 e finado en Barcelona o 17 de maio de 2002, foi un xogador e adestrador de fútbol húngaro, de orixe eslovaca, que nos anos 50 obtivo a nacionalidade española. O máis salientable da súa carreira son os 11 anos que xogou no FC Barcelona (1950-1961), e os 11 anos que adestrou á selección española (1969-1980).
Como adestrador
Kubala adestrou ó FC Barcelona en dúas etapas (tempadas 1962-1963 e 1980-1981), sen acadar éxitos salientables. Adestrou tamén ó RCD Espanyol, Elche CF, Real Murcia, Córdoba, Málaga, FC Zürich, Toronto City e Toronto Falcons.
Medio de comunicación de masas
Contexto
Os medios de comunicación de masas atribúense a unha sociedade e un modelo de vida moi concreto, como é a sociedade de masas, que ten a súa orixe na Idade Contemporánea e que se caracteriza pola revolución industrial, que produce o abandono da agricultura en favor da industria e os servizos, grandes movementos demográficos que inclúen o éxodo rural, e a mecanización do traballo, que fai que as máquinas substitúan ós artesáns. Os grandes cambios sociais da sociedade industrial foron acompañados dun cambio na visión individual da forma de vida, e nas ligazóns entre as comunidades.
Norman Foster
Traxectoria
Os seus proxectos foron orixinalmente deseños moi influenciados polo high-tech, afastándose dese estilo ata achegarse a unhas creacións máis sublimes e dunha moldeada modernidade.
Xustiza poética
A xustiza poética é un recurso literario mediante o que a virtude é finalmente recompensada ou o vicio castigado, normalmente mediante un cambio de fortuna irónico relacionado coa propia conduta do personaxe.
Norman Foster
Traxectoria
Coñecido por algúns, despectivamente, coma un arquitecto "superstar" debido á súa enorme fama e popularidade en todo o mundo, o certo e que é un dos máis aclamados e recoñecidos arquitectos a nivel mundial. O seu labor como arquitecto foille recoñecido outorgándolle o prestixioso Premio Pritzker no ano 1999.
Cela, Angola
Historia
Desde o século XVI, partes cada vez máis grandes de Angola quedaron baixo o dominio do Imperio colonial portugués.
Información
O ser humano logrou simbolizar os datos en forma representativa (linguaxe) para posibilitar o coñecemento de algo concreto e creou as formas de almacenar e utilizar o coñecemento representado.
Historia da información
Nos anos 40, Jeremy Campbell, definiu o termo información desde unha perspectiva científica, no contexto da era da comunicación electrónica.
Norbert Wiener, pai da cibernética, encargouse de "manter a orde" en calquera sistema natural ou artificial. Estes avances deron lugar a unha nova etapa no desenvolvemento da tecnoloxía, na que moitos científicos se inspiraron para faceren as súas propias achegas á teoría da información.
Función da información
En relación co terceiro punto, a Información como vía para chegar ó Coñecemento, debe de ser elaborada para facela utilizable ou dispoñible. Este proceso empírico chámase Documentación, que ten métodos e ferramentas propios. A cantidade de información e o coñecemento desenvolvido, aparentemente é enorme e ten unha metodoloxía de recuperación, que eventualmente é infinita ou total nun número moi amplo de soportes e sitios e o modelo sistémico de recuperación debe maximizar a busca para asegurar a súa captura o máis completa posible dentro da contorna deste sistema complexo. No caso de buscas en Internet e usando dous ou máis descritores, os resultados numéricos que dan os motores de busca, que conteñan os dous ou máis termos xuntos ou moi próximos, xa é unha medida da cantidade de información conseguida e que é en expresión matemática o ln ou logaritmo natural da suma das interaccións validadas. Valores de 2 ou 3 serán óptimos.
Célula dendrítica
Tipos nos primates In vivo
Os marcadores antixénicos BDCA-2, BDCA-3, e BDCA-4 poden utilizarse para discriminar entre os dous tipos.
Células dendríticas intersticiais
Probablemente representan unha fase de diferenciación das células dendríticas non linfoides, necesaria para a captura de antíxenos. Ao captaren o antíxeno, as IDC migran cara á rexión interfolicular dos nódulos linfáticos, onde levan a cabo a presentación do antíxeno para activar os linfocitos T. O descubrimento de que nos transplantes as IDC son o leucocito pasaxeiro dos aloenxertos, que contribúe de maneira significativa á inmunoxenicidade do enxerto, revelou que a destrución das IDC do órgano doante aumenta as probabilidades de supervivencia do enxerto.
Lingua akha
Falantes
450.000 falantes:
Royal Delft
Século XVII
A historia de Royal Delft comeza cando en 1653 David Anthonisz van der Pieth decidiu transformar a súa casa nunha fábrica de louza, da que o seu fillo se desfixo axiña ao non querer continuar co proxecto, malia ser unha época de auxe desta actividade en todo o país. Os novos propietarios foron Wouter van Eenhoorn e Quirinus van Kleijnoven, dous homes de negocios que tamén tiñan intereses noutras fábricas do sector. En 1653, Van Eenhoorn vendeulle a súa parte ao seu socio, que quedou como único propietario. Tras a súa morte, a súa viúva vendeulle a compañía a Johannes Knotter.
Século XVIII
Á medida que avanzaba o século, a industria da louza en Delft empezou a pasar cada vez por máis dificultades, debidas en parte a que diversas zonas de Europa comezaban a producir produtos similares e aos descubrimentos científicos do inglés William Cookworthy, que en 1746 obtivo unha arxila branca de calidade superior á utilizada en Delft.
Século XX
Entre 1950 e 1965, a empresa contou entre os seus deseñadores coa figura do ilustrador e escultor holandés Cornelis Dam.
Corredor sahariano
Bibliografía
Del Hoyo, J., Elliot, A. e Sargatal, J. (Eds.) 1996. Hanbook of the birds of the world, Vol. 2. Lynx Edicions. Barcelona.
Urban, E. K., Fry, C. H. e Keith, S. (Eds.) 1986. The birds of Africa,Vol. II. Academic Press. Londres.
Aleksei Antonov
Primeira guerra mundial e Guerra civil
En 1916 entrou no exército imperial e en decembro tras recibir un curso de adestramento acelerado graduouse na Escola Militar Pavel con destino como praporshchik no Rexemento de cazadores da Garda. A primeiros de 1917 integrouse no 8º Exército na fronte do suroeste so o mando do xeneral Alexei Kaledin e entrou en combate no verán de 1917 no decurso da ofensiva Kerenskii no sur de Stanislau. Durante a contraofensiva alemá ferírono na cabeza, recuperándose nun hospital en Petrogrado. Polo seu valor recibiu a Orde de Santa Ana de 4º grao. miniatura|esquerda|Aleksei Antonov en 1926 En setembro de 1917 participou na construción de estruturas defensivas nos outeiros de Pulkovo, na periferia de Petrogrado, contra o intento de Golpe de Estado de Kornilov, permaneceu en servizo activo logo da revolución de outubro e en marzo de 1918 pasou á reserva para estudar no Instituto Forestal de Petrogrado e asemade traballar no comité local de alimentos. Mais a Guerra civil e a intervención aliada fixo que Antonov volvese ao servizo activo no Exército Vermello en abril de 1919. Cumpriu funcións de oficial de Estado Maior en diversas unidades en Ucraína.
Entreguerras
En 1931 graduouse na Academia Militar M.V. Frunze e destinado como xefe de Estado Maior da 46 División de Infantería con sede en Korosten (Ucraína). Entre 1932 e 1933 volveu de novo á academia militar, ao recentemente creado departamento de operacións, e logo regresou á súa antiga unidade. Entre outubro de 1934 e agosto de 1935 serviu como xefe de Estado Maior da XII rexión fortificada Mogilev-Iampol e despois no departamento de operacións do distrito militar de Khárkiv.
Estado Maior Soviético
A campaña de verán de 1944 tiña como obxectivo reconquistar todos os territorios da URSS so control alemán. Antonov informou a Stalin sobre a esencia da campaña a finais de abril e o 1 de maio o líder soviético asinou a orde de aprobación. Antonov trazou a dirección do golpe principal, o belaruso, poñendo persoalmente os fundamentos da ofensiva decisiva da campaña, a operación Bragation. Unha das tarefas principais na súa preparación foi a desinformación que chegaba ao inimigo sobre a dirección previa ao ataque principal. A ofensiva durou dous meses, do 24 de xuño ao 29 de agosto e terminou nunha das máis grandes derrotas do exército alemán coa destrución de 28 das 34 divisións do Grupo de Exércitos Centro e o esnaquizamento da súa primeira liña de combate.
Conferencia de Ialta
miniatura|Antonov presidindo unha xuntanza dos asesores militares soviéticos na Conferencia de Ialta miniatura|Antonov cuarto pola dereita na segunda fila durante o posado para as fotos oficiais da Conferencia de Ialta Coa apertura o 6 de xuño de 1944 dunha segunda fronte en Europa, xurdiu a necesidade de coordinar os plans estratéxicos dos aliados. Para estes efectos, mediante orde nº 0318, do 23 de setembro de 1944, creouse a Oficina de Relacións Exteriores no seo do Estado Maior baixo a supervisión do maior xeneral Nikolai Slavin. Dende aquela as relacións cos aliados convertéronse nunha das áreas fundamentais da actividade de Antonov ao se facer necesario informar sistematicamente aos aliados sobre a situación na fronte soviético-alemán, coordinar os obxectivos dos bombardeos, determinar o momento das operacións e a dirección dos esforzos das tropa e da frota. Antonov comezou a reunirse frecuentemente cos xefes das misións militares dos Estados Unidos e mais da Gran Bretaña en Moscova para prepararen unha nova conferencia aliada en Ialta para resolver os problemas de coordinación das tropas.
A Conferencia de Ialta inaugurouse o 4 de febreiro de 1945 no palacio de Livadia. Na primeira sesión plenaria Antonov realizou un informe polo miúdo sobre a situación na fronte soviético-alemá e sobre os plans do alto mando soviético e respondeu a varias preguntas dos xefes de delegación. Durante a reunión dos máximos responsables das forzas aliadas, decidiuse confiar a coordinación das tropas co Estado Maior do Exército Vermello e os xefes das misións militares aliadas en Moscova. Tamén se decidiu o momento no que os soviéticos ían declarar a guerra ao Xapón. En Yalta, Antonov e mais os seus axudantes tiveron que calcular e determinar que forzas, onde e en que prazo ían ter que se trasladar ao Extremo Oriente para derrotar o exército nipón; e sobre eses cálculos determinouse un período de entre dous e tres meses logo da derrota de Alemaña.
Posguerra
O 6 de novembro de 1948 transferírono ao Distrito Militar Transcaucásico, con sede en Tbilisi. Durante ese ano, o xeneral foi o primeiro subcomandante e dende 1950 ata 1954 comandou as formas do distrito. En 1954 regresou a Mosova adxunto ao xefe do Estado Maior, Vasilii Sokolovski e, asemade, asesor do ministerio de Defensa da URSS. Tras o asinamento o 14 de maio de 1955 do Pacto de Varsovia Antonov encabezou dende a capital soviética o cuartel xeneral das forzas combinadas dos países do Pacto de Varsovia. Encargouse do labor principal de establecer o aparello de mando dos diferentes exércitos e de organizar o adestramento de tropas en accións conxuntas, participando persoalmente en moitos exercicios militares das tropas aliadas.
Cono (célula)
Tipos
Todos os receptores conteñen o pigmento fotopsina, que presenta varaicións na súa conformación, que determinan diferenzas na absorción óptima de luces de certas lonxitudes de onda.
Os conos S son máis sensibles ás luces de lonxitude de onda de arredor de 420 nm. Porén, o cristalino e a córnea do ollo humano absorben máis as lonxitudes de onda pequenas, e isto determina que o límite inferior de lonxitudes de onda percibidas polo ollo humano quede establecido a aproximadamente 380 nm, que é o límite da luz ultravioleta. A xente que ten afaquia, unha condición na que o ollo carece de lente (cristalino) por razóns conxénitas ou por operacións de cataratas, ás veces informa de que pode percibir luces ultravioletas. Nos niveis luminosos medios ou intensos nos que os conos funcionan, o ollo é máis sensible ao verde amarelado ca a outras cores porque isto estimula os dous conos máis abundantes (M e L) case coa mesma intensidade. Nos niveis de intensidade luminosa baixos, nos que funcionan os bastóns, a sensibilidade é maior para os verdes azulados.
Estrutura
Os conos teñen case a mesma organización cós bastóns, pero o segmento externo non é cilíndrico, senón cónico, o que lles dá o seu nome. A célula consta das seguintes partes: segmento externo, segmento interno, corpo celular, fibra interna e terminal sináptico. Os conos non teñen unha fibra externa antes do corpo como a dos bastóns, agás nos conos da parte externa da fóvea.
A resposta dos conos á luz non é uniforme direccionalmente. Os conos son menos eficientes para percibir a luz que incide nas marxes da pupila, e máis eficientes para a luz que incide no centro da pupila. Isto coñécese como efecto Stiles–Crawford.
Cuanza Sul
Etnografía
Os grupos étnicos principais da provincia son os Kibalas, N'goias, Musseles, Mussumbas e Bailundos. O idioma máis falado, canda o portugués, é o kibundu, pero tamén se fala o umbundu.
Paulino Alcántara
Traxectoria
Xogando como atacante, era famoso pola potencia do seu disparo. Recibiu o alcume rompe redes despois do sucedido o 30 de abril de 1922 en Bordeos, nun encontro España - Francia, no que Alcántara disparou con toda a súa forza, o balón entrou na portería, rompeu as redes, e golpeou na cabeza a un soldado francés que estaba a 12 metros facendo que perdese o coñecemento durante uns intres. O porteiro francés declarou tralo encontro que non vira pasar o balón, senón que simplemente escoitou como pasaba pola súa dereita como un obús. A lenda de Paulino Alcántara confírmase coas súas cifras goleadoras. Trátase do máximo goleador histórico do FC Barcelona, marcando 356 goles en 357 encontros (oficiais e amigables).
Exa-
Adoptado en 1991, vén do grego ἕξ, que significa seis (como hexa-), pois equivale a 10006.
Comunicación (linguaxe)
Comunicación verbal
miniatura|O desenvolvemento da [[Voz (fonoloxía)|voz humana e o cerebro posibilitaron a linguaxe.]] A comunicación verbal ou comunicación lingüística é aquela que emprega as palabras como signos. Non pode ser illada dunha serie de factores para que sexa efectiva, o que inclúe a comunicación non verbal, as habilidades de escoita e a clarificación. A linguaxe humana pode ser definido como un sistema de símbolos ou signos lingüísticos, coñecidos como lexemas e regras gramaticais nos que os símbolos son manipulados. A palabra "linguaxe" refírese ademais ás propiedades comúns do mesmo. Con estes signos represéntanse os obxectos e feitos da realidade, e uníndoos mediante as regras da gramática constrúense mensaxes complexas, é dicir, as oracións, coas que se representan pensamentos. No caso de que dúas persoas falen a mesma lingua, recoñecerán os signos que cada un pronuncia e o seu significado, de tal forma que evocará na mente un pensamento ou unha idea que é a que se quería transmitir.
John George Kemeny
Carreira
Kemeny foi o presidente de Dartmouth entre 1970 e 1981, e continuou a dar clases e investigar e publicar artigos durante ese período. Presidiu a coeducación de Dartmouth en 1972 e tamén instituíu o "Plan Dartmouth", que permitiu a asistencia de máis estudantes sen construír máis edificios. Durante a súa administración, Dartmouth volveuse máis proactivo recrutando e retendo alumnos de minorías e recuperou o seu compromiso fundacional de ofrecer educación aos nativos americanos. Kemeny converteu Dartmouth en pioneira no uso de computadores, igualando o alfabetismo informática co alfabetismo literario. En 1982 volveu ser profesor a tempo completo.
En 1983, Kemeny e Kurtz cofundaron unha compañía chamada True BASIC, Inc. para comercializar o True BASIC, versión actualizada da linguaxe.