cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dólar de ouro
Os anos da guerra
O estoupido da guerra civil supuxo un cuestionamento da confianza da poboación na Unión, polo que comezaron a producirse acumulacións de moedas de ouro e de prata. A finais de decembro de 1861, primeiro os bancos e despois o Departamento do Tesouro federal deixaron de pagar o ouro ao seu valor nominal. A mediados de 1862 todas as moedas federais, mesmo o centavo de metal común, desapareceran da circulación en grandes zonas do país, coa excepción do Vello Oeste, onde só se aceptaban os pagamentos en ouro e en prata, e o papel moeda se negociaba con desconto. No resto do país, as moedas de ouro e de prata podían adquirirse nos bancos, en axencias de cambio e no Tesouro, a cambio dunha prima nos novos billetes verdes que o Goberno comezou a emitir para encher o baleiro de circulante que había no comercio e para financiar a guerra.
Derradeiros anos, cesamento e coleccionismo
esquerda|miniatura|140x140px|Dólar de ouro de [[1888, da ceca de Filadelfia, penúltima data de cuñación.]]
Exemplares cuñados
Estas son as cantidades cuñadas de dólares de ouro de cada un dos tres tipos e en cada ceca nas que esta moeda se produciu:
Tetis (nereida)
Mitoloxía
Criouna a deusa Hera, que á súa vez fora criada pola oceánide Tetis, filla de Urano, de onde xorde unha estreita amizade entre Hera e Tetis, que se manifestará en diferentes episodios mitolóxicos. Así, cando Zeus botou do Olimpo abaixo a Hefesto, fillo de Hera, foi Tetis quen o recolleu e criou xunto con Eurínome.
Aisling
O canto irlandés On Raglan Road está inspirado na antigo aisling irlandesa Fáinne geal an lae.
Presentación
Espertei, lentamente, de súpeto, do meu soño,
Aogán Ó Rathaille, An Aisling
Ametista
Formación
Os principais xacementos atópanse nos Urais, Alemaña, oeste de Australia, Zambia, Brasil, departamento de Artigas en Uruguai, Estados Unidos, Canadá, India, Sri Lanka, Bolivia, España, Arxentina e en Tunisia.
Aisling
Presentación
a súile glas, a cúl tiubh casta
Ametista
Etimoloxía e historia
O nome ‘ametista’ provén do grego amethystos (non bébedo), xa que esta xema era considerada un potente antídoto contra a embriaguez.
Manhua
Etimoloxía
Tamén existen termos paralelos, como Katong, unha adaptación fonética do Cartoon inglés. O termo Katong comezou a usarse durante a década de 1920, referíndose orixinalmente tanto á animación como ás viñetas, tal como se usa en inglés. Desde a popularización do termo manhua referido ao debuxo, a palabra Katong reservouse para o cine.
Historia
Co inicio da Segunda guerra sino-xaponesa, o 20 de setembro de 1937, Wang Dunqing creou Jiuwang Manhua, unha publicación de salvación nacional coa que declarou a guerra ao Xapón. A partir dese momento comezou o uso da manhua para facer propaganda bélica, como xa estaba a suceder nos países occidentais. Tería edicións en Nanjing, Hankou e Hong Kong, e os principais debuxantes de esquerdas publicarían nas súas páxinas. 41 artistas, o máis vello dos cales tiña 34 anos, formaban parte dun grupo que incluía persoas como Ye Qianyu, Sheng Gongmu, Zhang Leping, Hu Kao, Wang Dunqing e Lu Shaofei. En xaneiro de 1938 trasladaríanse a Wuhan e traballarían para o terceiro departamento do goberno nacionalista, baixo o control de Zhou Enlai e Guo Moruo. Os enfrontamentos entre a á dereita do Guomindang e os esquerdistas farían que a publicación desaparecese en xuño de 1938.
Doenza do enxerto contra receptor
Causas
Despois dun transplante de medula ósea, as células T presentes no enxerto poden atacar os tecidos do receptor ao recoñecelos como estraños. Estas células T producen un exceso de citoquinas, incluíndo TNF-α e IFN-γ. Os causantes desta reacción poden ser un gran número de antíxenos presentes nas células do receptor, incluíndo, por exemplo, os antíxenos de leucocitos humanos (HLA). Non obstante, a doenza do enxerto contra hóspede pode producirse mesmo naqueles casos nos que doador e receptor son, desde o punto de vista dos HLA, idénticos, sexan irmáns ou non relacionados en absoluto. Esta reacción adoita ser consecuencia doutros antíxenos menores, chamados antíxenos menores de histocompatibilidade por este motivo, que, cando se presentan ás células transplantadas polo complexo maior de histocompatibilidade das células receptoras, provocan a activación das células T recentemente chegadas e desencadean unha resposta inmune.
Manhua
Historia
Na China continental, o lianhuanhua perdería popularidade unha década despois. Ao mesmo tempo, atopamos unha gran popularidade do manga xaponés, grazas ás edicións piratas de baixo custo feitas por editoriais como a taiwanesa Tong Li, e Sichuan Xiwang Shudian. A popularidade do manga é particularmente forte a mediados dos anos 90, grazas a publicacións piratas como Huashu Dawang, onde aparecen os primeiros autores de Xin Manhua, o novo estilo influenciado pola narrativa xaponesa. O goberno da República Popular suprimiu as edicións piratas e lanzou o Proxecto 5155 en 1995, co obxectivo de impulsar a industria nacional do dongman.
Doenza do enxerto contra receptor
Tipos
Esta distinción non é arbitraria: as manifestacións agudas e crónicas parecen implicar diferentes subpoboacións de células inmunes, diferentes perfís de citocinas, diferentes dianas antixénicas no hóspede e responder de forma diferente ao tratamento.
Junker
En Rusia
Derivado do mesmo termo baixo-alemán, e do feito de que as familias Junker enviaban a moitos membros ao exército, en Rusia este termo denominou un cargo militar intermedio entre os suboficiais e os ober-oficer. A partir da revolución de outubro de 1917 uns Junker apoiaron o movemento branco e outros aos bolxeviques, disolvéndose o cargo a partir dese ano.
Neuropéptido
Exemplos
Epinefrina (adrenalina)
Efecto bouba/kiki
O estudo de animación Pixar no seu filme de 2015 Inside Out inclúe unha referencia ao efecto bouba/kiki cando os personaxes de Alegría e Tristeza entran no túnel de pensamento abstracto.
Teatro Vilafranquino
O Teatro Vilafranquino, coñecido actualmente como Teatro Vilafranquino Enrique Gil y Carrasco, é un teatro situado en Vilafranca do Bierzo.
Historia
En setembro do ano 2005 adaptáronse as instalacións con novas medidas de seguridade. En 2007 o concello buscou solucións para evitar o seu peche debido ás perdas que ocasiona.
Puvirnituq
Puvirnituq (en ᐳᕕᕐᓂᑐᖅ) é unha vila e comunidade inuit de Nunavik ao norte do Quebec, no Canadá. A súa poboación era de 1 779 habitantes segundo o censo canadense de 2016.
Escape antixénico
O escape entixénico, tamén chamado escape inmunitario, evasión inmune, inmunoevasión ou mutación de escape, é un proceso que ocorre cando o sistema inmunitario dun organismo hóspede, como o ser humano, non pode responder a un axente infeccioso, porque o sistema inmunitario do hóspede xa non pode recoñecer e eliminar un patóxeno, como un virus. Este proceso pode producirse de diferentes maneiras tanto de natureza xenética coma ambiental. Entre eses mecanismos están a recombinación homóloga e a manipulación e resistencia de/ás respostas inmunitarias do hóspede.
Os antíxenos poden escapar da resposta inmunitaria por medio de diversos mecanismos. Por exemplo, o parasito tripanosoma africano pode eliminar os anticorpos do hóspede, así como resistir a lise e inhibir partes da resposta inmunitaria innata. A bacteria Bordetella pertussis pode escapar da acción do sistema inmunitario ao inhibir que os neutrófilos e macrófagos invadan o sitio de infección en fases temperás. Unha causa de escape antixénico é que os epítopos do patóxeno (os sitios moleculares aos que se unen as células inmunitarias) se fan moi similares aos epítopos naturais de tipo MHC-1 da persoa, e como resultado o sistema inmunitario non é quen de distinguir o axente infeccioso das células propias.
Virus de ARN de plantas
Lafforgue et al 2011 encontraron que a formación de mutantes de escape en virus de ARN de plantas era incentivada pola coexistencia de plantas agrícolas transxénicas que posuían unha resistencia baseada en microARNs artificiais (amiR) con individuos totalmente susceptibles da mesma planta, e incluso isto era máis intenso coa coexistencia con transxénicos que producían debilmente microARNs artificiais.
Bairro Alto
miniatura|326x326px|O Bairro Alto de día en xuño de 2005 O Bairro Alto é un barrio antigo e pintoresco no centro de Lisboa. Ten rúas estreitas e empedradas e casas seculares, e conta cun pequeno comercio tradicional, así como restaurantes e locais de vida nocturna. Construído nun plano ortogonal dende o inicio do século XVI, foi coñecido como Vila Nova de Andrade.
Historia
Desde a década de 1980 é a zona mais coñecida da noite lisboeta, cun gran número de bares, restaurantes e casas de fado. Durante o século XIX e até as décadas de 1970 e 1980 do século XX, tiñan a súa sede no barrio numerosas redaccións de xornais e tipografías do país. Aínda hoxe é posíbel encontrar ecos dese tempo en nomes de rúas como a Rua Diário de Notícias ou a Rua do Século. Desde entón, adquiriu unha vida moi característica, e coinciden distintas xeracións para gozar do lecer nocturno. Tamén se vai verificando que pasou a ser demandado como un lugar de interese para vivir. De feito, a súa veciñanza está a ser anovada e rexuvenecida.
Características
O Bairro Alto é actualmente un barrio lisboeta tradicional e tranquilo durante o dí­a. Coa noitiña transfórmase nun espazo de divertimento nocturno e punto de encontro de distintas culturas e xeracións. É o lugar de concentración habitual da mocidade estranxeira de Erasmus na cidade.
Moeda de 500 liras italianas
Emisión ordinaria
O anverso foi deseñado e gravado polo artista italiano Pietro Giampaoli (1898-1998). De carácter anepigráfico, reproduce un busto feminino con roupa e toucado de corte renacentista, representación alegórica de Italia, inspirado na medalla de Cecilia Gonzaga de Pisanello, da que toma, entre outros trazos, o vestido e a rede para o cabelo. O busto está rodeado polos escudos de armas de Xénova, Turín, Aosta, Milán, Trento, Venecia, Trieste, Udine, Boloña, Florencia, Ancona, Perugia, Roma, L'Aquila, Nápoles, Bari, Potenza, Catanzaro, Palermo e Cagliari. Baixo o busto, o apelido do gravador en letra pequena: GIAMPAOLI.
Centenario da Unificación Italiana
miniatura|320x320px|500 liras (1961): Unificación Italiana.
Emisión ordinaria
A seguir, indícanse as tiraxes anuais desta primeira emisión ordinaria das 500 liras bimetálicas:
Emisións da República de San Marino
Existen 20 modelos diferentes das moedas de 500 liras cuñadas para San Marino, emitidas anualmente de xeito ininterrompido desde 1982 ata 2001.
Tempada 2021-22 da NBA
A tempada 2021-22 da NBA foi a 76ª na historia da National Basketball Association (NBA). A tempada regular comezou o 19 de outubro de 2021, e rematou o 10 de abril de 2022. O All-Star Game da NBA de 2022 disputouse o 20 de febreiro de 2022 no Rocket Mortgage FieldHouse de Cleveland, Ohio. Os Playoffs comezaron o 16 de abril de 2022 e remataron o 16 de xuño de 2022 coa disputa do derradeiro partido das Finais da NBA entre os Golden State Warriors e os Boston Celtics, onde a franquía californiana conseguiu o sétimo campionato da súa historia.
Distrito de Mayen-Coblenza
Cidades
A súa capital e sede da administración do distrito é a cidade de Koblenz (Coblenza), porén, como cidade libre de distrito non pertence ao distrito. A cidade máis poboada do distrito é Andernach con 30.132 habitantes.
Helen Frankenthaler
Traxectoria
Helen Frankenthaler naceu en Manhattan en 1928. O seu pai era Alfred Frankenthaler, xuíz da Corte Suprema do Estado de Nova York. A súa nai, Martha (Lowenstein), emigrara coa súa familia de Alemaña aos Estados Unidos pouco despois de nacer. As súas dúas irmás, Marjorie e Gloria, eran seis e cinco anos máis vellas respectivamente. Crecendo no Upper East Side de Manhattan, Frankenthaler absorbeu os antecedentes privilexiados dunha familia intelectual xudía culta e progresista que animou as tres fillas a prepararse para carreiras profesionais. O seu sobriño foi o artista e fotógrafo Clifford Ross.
Frankenthaler faleceu o 27 de decembro de 2011 aos 83 anos de idade en Darien, Connecticut, tras unha longa enfermidade non revelada.
Exposicións
A primeira exposición de Frankenthaler en solitario tivo lugar na Tibor de Nagy Gallery de Nova York no outono de 1951. A súa primeira grande exposición nun museo, unha retrospectiva da súa obra da década de 1950, con catálogo do crítico e poeta Frank O'Hara, curador do Museum of Modern Art, foi no Museo Xudeu de Nova York en 1960. Outras exposicións en solitario foron "Helen Frankenthaler", do Whitney Museum of American Art, Nova York (1969; posteriormente tamén en Whitechapel Gallery, Londres; Orangerie Herrenhausen, Hanover; e Kongresshalle, Berlín), e "Helen Frankenthaler: a Painting Retrospective", de The Modern Art Museum of Fort Worth (1989–90; tamén no MOMA, Nova York; Los Angeles County Museum of Art; e Detroit Institute of Arts). A Miles McEnery Gallery de Nova York que expuxo obras de color field e expresionismo abstracto, mostrou unha parte da súa obra en "Helen Frankenthaler" (2009-2010).
Grace Olive Wiley
Métodos e polémicas
Wiley recibiu moita atención mentres traballaba en Minneapolis, ata aparecer en publicacións nacionais como Time e Life. Nese momento, era pouco usual que unha muller fose conservadora de réptiles, e Wiley gañou unha reputación como "muller sen medo". Aproveitando a súa fama, Wiley esforzouse por cambiar a percepción negativa do público cara ás serpes, argumentando: "O medo ás serpes cultívase. Non nacemos con iso. Os nenos adoran as serpes tan naturalmente como os cans e os gatos. Non teñas medo da lingua dun réptil. O único animal que pode ferir coa súa lingua é o demo".
Manuel Gusmão
Manuel Gusmão, nado en Évora en decembro de 1945, é un poeta, ensaísta, tradutor e profesor universitario portugués.
Boavita
Boavita é unha vila e concello do departamento colombiano de Boyacá, parte da subrexión da provincia do Norte de Boyacá. O centro urbano de Boavita atópase na Cordilleira Oriental dos Andes colombianos a unha altitude de 2 114 metros e unha distancia de 184 quilómetros da capital do departamento, Tunja. Limita co concello de Capitanejo en Santander, e o río Nevado Río polo norte, con San Mateo e La Uvita polo leste, Tipacoque e Soatá polo oeste e Susacón polo sur.
Etimoloxía
O nome de Boavita provén do muisca e non significa "boa vida", senón "Punto no monte de adoración ao Sol" ou "Porta do Sol".
Isabella Bird
Familia e primeiros anos
A primeira publicación de Isabella, aos 16 anos, foi un folleto sobre a polémica "libre comercio contra proteccionismo", despois do cal continuou escribindo artigos para varias publicacións periódicas.
Bruno Iglesias
Considerado como un dos xuvenís españois con maior proxección, é internacional nas categorías inferiores da selección española, sendo actualmente parte do combinado sub-19. En 2020 foi incluído entre os 60 mellores novos talentos do mundo por The Guardian, e é catalogado como unha das mellores promesas da canteira madridista.
José Tolentino de Mendonça
Carreira Académica
Xaneiro de 2020 : o cardeal Tolentino de Mendonça integra a comisión científica dos 700 anos da morte de Dante Alighieri (1265-1321) presidada polo cardeal Gianfranco Ravasi. Unha iniciativa organizada polo Consello Pontifício para a Cultura.
Episcopado e cardinalato
O día 1 de setembro de 2019, durante o Ângelus, a Súa Santidade o Papa Francisco anunciou a creación de D. José Tolentino de Mendonça como Cardeal, no ámbito do Consistorio Ordinario Público de 2019 para a creación de novos cardeais.
O día 5 de outubro de 2019 foi elevado a Cardeal polo Papa Francisco durante o Consistorio, sendo nomeado Cardeal-Diácono e foille atribuída a igrexa romana dos Santos Domingos e Sisto.
Publicado só en lingua inglesa
=== Libros en español ===
AC-523
No seu percorrido atópanse as instalacións de Sogama.
Partido Integrista
Porén, segundo sinalados carlistas como Manuel Polo y Peyrolón e José Roca y Ponsa, entre o credo carlista e o fundamentalista non había diferenza esencial e eran basicamente a mesma causa. En 1906, os fundamentalistas comezaron a colaborar estreitamente cos carlistas e durante a II República, a principios de 1932, o partido volveu ao seo do carlismo, reincorporándose á Comuñón Tradicionalista.
The Glands
The Glands foi unha banda estadounidense de indie rock procedente de Athens, Xeorxia. O grupo autoeditou o seu primeiro álbum, Double Thriller, en 1996 e Bar/None Records reeditouno en 1998. O seu segundo traballo, The Glands, apareceu no ano 2000 a través do selo Capricorn Records e foi reeditado por Velocette Records en 2001.
Eugenio Driutti
Obra
miniatura|121x121px|[[Reverso (moedas)|Reverso da moeda de 200 liras de 1992, conmemorativa da Exposición Filatélica Xénova 92.]]
Manuel García de Castro
Traxectoria
Fillo de José María García de Castro Porto e Gregoria Calviño Naya. Sobriño de Gregorio García de Castro Porto e irmán de José García de Castro Calviño. Veciño de Agrón, foi xuíz municipal de Ames en 1883. Substituíu a Emilio Méndez Brandón na dirección de El Boletín del Pueblo o 25 de xuño de 1889. Colaborou en El Regionalista e El Alcance. Marchou a Arxentina en 1899.
Tribolium castaneum
Descrición
Adulto|240px
Os escaravellos adultos son pequenos, de arredor de 3-4 mm de longo, dunha cor negra ou marrón uniforme. A cabeza e o pronoto son ás veces máis escuras que o resto do corpo.
Ecoloxía
Ataca grans de cereais almacenados e outros produtos alimenticios, como fariña, pasta, galletas, feixóns e noces, causando perdas e danos. As Nacións Unidas nun recente compendio post-colleita, estimou que Tribolium castaneum e Tribolium confusum son "as dúas pragas secundarias máis comúns de todas as mercadorías de plantas en almacenamento en todo o mundo." miniatura|Tribolium castaneum visto baixo o microscopio
Fitness da descendencia
A capacidade do macho de atraer femias (por medio de feromonas) está baseado na xenética. Porén, unha maior atractividade non se correlaciona cunha maior fitness da descendencia. Os xenes para ter máis feromonas atractivas non son un indicador fiable de que o macho tamén teña xenes para mellorar a supervivencia da descendencia.
Poligamia en poboacións que carecen de diversidade xenética
As femias de T. castaneum que teñen un comportamento polígamo producen máis descendencia que as que son menos polígamas. A poligamia obsérvase principalmente en poboacións que carecen de diversidade xenética. A poligamia en poboacións menos diversas xeneticamente é un medio de evitar a fecundación entre escaravellos que están estreitamente emparentados, xa que poden ser xeneticamente incompatibles. Cantas máis parellas teña un macho ou unha femia, maiores son as posibilidades de que polo menos un dos apareamentos sexa cunha parella non emparentada e maior será a diversidade xenética da descendencia. Deste modo, a incompatibilidade xenética é reducida e increméntase a diversidade na poboación. Por esta razón, as femias copulan con máis machos cando a diversidade xenética é baixa para ter éxtito na fecundación e tamén aumentar a eficacia biolóxica (fitness) na proxenie que van ter.
Guido Veroi
Traxectoria
Outros dos seus traballos salientables máis recentes son a moeda de 20 liras de 1981 conmemorativa do Día Internacional da Alimentación da FAO, así como o anverso da serie de moedas en euros do Vaticano de 2002 coa efixie de Xoán Paulo II, creado xunto con Uliana Pernazza. Geroi foi tamén autor de diversas moedas, tanto circulantes como conmemorativas, para a Cidade do Vaticano e para a República de San Marino.
Guido Veroi finou en Roma aos 86 anos o 16 de xaneiro de 2013, na súa casa de Roma.
Xosé Bouzó Fernández
Xosé Bouzó Fernández, nado en Vigo o 5 de outubro de 1962, é un escritor e profesor galego.
Horace Hayman Wilson
Obra
Wilson interesouse tamén polo Āyurveda e as prácticas médicas e cirúrxicas tradicionais da India. Compilou as prácticas locais observadas para o cólera e a lepra nas súas publicacións na Sociedade Médica e Física de Calcuta.
Día dos Heroes (Namibia)
Orixe
En 1966, a Asemblea Xeral das Nacións Unidas revogou o mandato de Suráfrica para gobernar o territorio do Suroeste de África e colocouno baixo a administración directa da ONU. Porén, Suráfrica negouse a recoñecer esta resolución. A Organización do Pobo de África do Suroeste (SWAPO) nese momento preparouse para a resistencia armada e fundou o seu brazo armado, o Exército Popular de Liberación de Namibia (PLAN) en 1962. Moitos dos seus antigos comandantes estaban no exilio pero PLAN comezou a infiltrarse no norte de Namibia para estabelecer campos de adestramento. Omugulugwombashe foi un destes campos de adestramento, establecido en xuño de 1966 polo comandante do PLAN John Ya Otto Nankudhu. O grupo baixo Nankudhu acababa de comezar a construír estruturas defensivas e planeaba adestrar alí uns 90 soldados.
Endosulfán
Produción
A Organización Mundial da Saúde estimou que a produción anual mundial era de 9.000 toneladas (t) a inicios da década de 1980. Desde 1980 a 1989, o consumo mundial era de 10.500 toneladas ao ano, e na década de 1990 o seu uso incrementárase a 12.800 toneladas ao ano.
Nieves García Vicente
Competicións nacionais
Foi 11 veces campioa de España: 1975, 1977, 1978, 1981, 1982, 1984, 1992, 1993, 1996, 1998 e 2003. Resultou subcampioa en 6 ocasións: 1976, 1986, 1988, 1990, 2000 e 2007.
Vladimir Beara
Como adestrador
En 1967 Beara rematou un curso de adestrador na academia deportiva da Universidade Alemá do Deporte de Colonia e pasou a adestrar clubs de Alemaña, os Países Baixos, Austria e a propia Iugoslavia. Entre 1970 e 1972 foi axudante de Slavko Luštica no Hajduk Split, co que gañou a liga iugoslava de 1971.
Púrpura de Tiro
miniatura|250px|[[Cunchas de Bolinus brandaris.]] miniatura|250px|Estrutura química do 6,6′-dibromoíndigo, principal compoñente da púrpura de Tiro.
A púrpura de Tiro (en grego antigo πορφύρα, porphýra, en latín purpura), tamén coñecida como púrpura real ou púrpura imperial, é un colorante ou tintura de cor púrpura, cuxo ton pode variar entre un vermello púrpureo e o morado, que foi usado polos antigos fenicios na cidade de Tiro.
Na natureza estes caracois usan a secreción como parte do seu comportamento depredador, pero o caracol tamén segrega esta substancia cando se sente ameazado ou é atacado fisicamente.
Historia
Para producir un gramo de púrpura necesitábanse 9 000 moluscos aproximadamente, polo que o seu uso limitábase unicamente aos artigos de luxo.
Tifloloxía
Desenrolo
A ciencia tipolóxica moderna está en desenvolvemento e profundización constante, a través de moitas ciencias tipolóxicas como a tipoloxía, a psicoloxía dos cegos e deficientes visuais, os métodos de tipoloxía educativa, os métodos de tipoloxía clínica, a orientación profesional dos deficientes visuais, o diagnóstico da tipoloxía e a peripatoloxía.
Como parte da ciencia defectolóxica, a tipoloxía inclúe:
Educación inclusiva
A tifloloxía desempeña un papel fundamental na promoción da educación inclusiva para as persoas cegas ou con baixa visión. Iso implica a adaptación de materiais educativos en formatos accesíbeis, como libros en Braille, audiolibros e recursos dixitais. Ademais, desenvólvense técnicas e estratexias específicas para axudar na aprendizaxe e na participación dos estudantes con discapacidade visual.
Ofensiva do Sarre
Avance francés
Mentres tanto, a "ofensiva xeral" prometida polos xefes militares franceses a Polonia consistiría no ataque de 40 divisións de infantaría, unha división de tanques, tres divisións mecanizadas e 78 rexementos de artillaría, máis 40 batallóns de tanques, mais este ataque nunca foi executado. Pola contra, o 12 de setembro reúnese en Abbeville o Consello Supremo de Guerra franco-británico que ordena deter todos os ataques contra territorio alemán. Ante iso o xeneral francés Maurice Gamelin esixe ás súas forzas deterse "a non máis dun quilómetro" das posicións alemás da Liña Sigfrido.
Concha Monje
Recoñecementos
Concepción Monje recibiu varios premios:
Chita, Boyacá
Chita é unha vila e concello do departamento colombiano de Boyacá, parte da provincia de Valderrama. Atópase a 189 quilómetros da cidade de Tunja, capital do departamento. Limita polo norte con El Cocuy, polo noroeste con La Uvita, polo oeste con Jericó, Socotá e Pisba, polo sur con Pisba e polo leste con Támara, La Salina e Sácama (Casanare).
Muíño de man
Na Biblia
Segundo a Tora, as pedras de muíño non se podían peñar porque estaban entre os imprescindíbeis da vida: “Non hai que tomar como garantía o muíño de man nin a moa superior; pois entón un toma a vida mesma como unha prenda.“ (  Moisés  24 :6 ). O de abaixo considerábase especialmente duro: ( "O seu corazón é firme coma a pedra, firme coma a pedra de muíño de embaixo". O evanxelista Mateo refírese ao parecer a un muíño rotativo máis grande, como o que xurdiu na época helenística: “E de dúas mulleres que moen no mesmo muíño, unha é tomada e outra queda."
Leonidas Iza
Traxectoria
Coa segunda volta das eleccións de 2017, negará o apoio do MICC a Guillermo Lasso, aceptando a existencia de apoios a título persoal de membros da organización. Contra o ano 2018 resultou reelixido no seu cargo no MICC, sendo ese mesmo ano cando defendeu a candidatura pola reelección de Jorge Guamán á prefectura de Cotopaxi, posta a discusión a pesar da vitoria do prefecto nas primarias de Pachakutik.
Paleodictiópteros
Características
Palaeodictyoptera non é un clado, senón unha agrupación parafilética basal dos paleodictiopteroideos, que deron orixe a outras ordes de insectos.
Lithognathus mormyrus
Descrición
Ten 50 cm de lonxitude e presenta un corpo ovalado, alto e comprimido. A súa boca encóntrase na parte inferior da súa cabeza, e o seu fociño é alongado. Ao igual que outras especies da súa familia é hermafrodita.
XX dinastía exipcia
Ramsés VI
Ramsés VI é máis coñecido pola súa tumba que, que cando se construíu, enterrou inadvertidamente a tumba do faraón Tutankhamón debaixo, manténdoa a salvo de roubos ata o seu descubrimento por Howard Carter en 1922.
Ramsés IX
Atopouse un cartucho de Ramsés IX en Gezer, Canaán, o que suxire que Exipto neste momento aínda tiña algún grao de influencia na rexión.
Monstro mariño
Avistamentos e lendas
miniatura| Prato [[Circa|ca. 1544 representando varios monstros mariños; elaborado a partir da Carta marina.]] miniatura| Serpe mariña informada por Hans Egede, bispo de [[Groenlandia, en 1734]] As contas de monstros mariños atópanse en practicamente todas as culturas que teñen contacto co mar. Por exemplo, Avieno relata a viaxe do explorador cartaxinés Hilmilcón "... monstros das profundidades e bestas nadan entre os barcos que se arrastran lentamente e lentamente". (liñas 117–29 de Ora Maritima ). Sir Humphrey Gilbert afirmou atoparse cun monstro parecido a un león con "ollos brillantes" na súa viaxe de regreso despois de reclamar formalmente St. John's, Terra Nova (1583) para Inglaterra. Outro relato dun encontro cun monstro mariño procede de xullo de 1734. Hans Egede, un misioneiro dano-noruegués, informou de que nunha viaxe a Godthåb, na costa occidental de Groenlandia, observou: "unha criatura terrible, que non se parece a nada do que viron antes. O monstro levantou a cabeza tan alto que parecía estar máis alto que o niño do corvo no mastro maior . A cabeza era pequena e o corpo curto e engurrado. A criatura descoñecida estaba usando aletas xigantes que a impulsaban a través da auga. Máis tarde os mariñeiros viron tamén o seu rabo. O monstro era máis longo que todo o noso barco."Ellis (1999) suxeriu que o monstro de Egede podería ser unha lura xigante.
Hai unha lenda tlingit sobre un monstro mariño chamado Gunakadeit (Goo-na'-ka-date) que trouxo prosperidade e boa sorte a unha aldea en crise, a xente morrendo de fame na casa que eles mesmos fixeron na costa sueste de Alasca.
Rapa (serie de televisión)
Trama
Amparo Seoane, a alcaldesa de Cedeira (A Coruña) e a muller con máis poder da zona, é asasinada. Investigar o crime vai converterse nunha obsesión para Maite, sarxento da garda civil, e para Tomás, única testemuña do asasinato. Para Maite, buscar ao asasino é unha obrigación, é o seu oficio. Para Tomás, que é profesor de Literatura no instituto, é a oportunidade –posiblemente a última– de vivir unha historia como as que sente paixón por ler, e quizais así poder contala. Ambos os dous abrirán unha investigación que afectará o conxunto do pobo. Todos, dun xeito ou outro, estaban relacionados con Amparo. Todos tiñan algo que gañar ou que perder coa súa morte.
XX dinastía exipcia
Faraóns da XX dinastía
Os faraóns da XX Dinastía gobernaron durante aproximadamente 120 anos: a partir de c. 1187 a.C. ao 1064 a.C. As datas e os nomes da táboa están tomados na maior parte de "Táboa cronolóxica para o período dinástico" en Erik Hornung, Rolf Krauss David Warburton (editores), "'Antiga cronoloxía exipcia" (Manual de estudos orientais), Brill, 2006. Moitos foron enterrados no Val dos Reis en Tebas (designados KV). Podes obter máis información no sitio web Theban Mapping Project website.
Rapa (serie de televisión)
Segunda tempada
En decembro de 2022 rematou a rodaxe da segunda tempada. Rodada en Ferrol, Valdoviño, Fene, Cedeira, Narón e Ortigueira, incorporando novos actores e máis de 500 extras. A acción trasládase a Ferrol.
Elenco
E tamén: Xavier Estévez, Tatán, Nacho Castaño, Daniel Currás, Cris Castaño, Tito Refoxo, Axel Fernández, Sarela Montes, Carlos Villarino, Josito Porto, Humy Donado, Xaquín Domínguez, Daría Fernández, Fernando Sanmartín, Héctor Martínez, José Antonio Baldomir, Pablo Alonso, Raúl Llorente, Justo Villanueva, Xulio Abonjo...
Gina Rodriguez
Traxectoria
Durante a súa carreira participou en varias series de televisión como Law &amp; Order - The two faces of justice, Jonny Zero, Eleventh Hour, Army Wives - Conflicts of the heart, 10 things I hate about you, The Mentalist, Longmire, Rizzoli. &amp; Isles e Brooklyn Nine-Nine. En 2016 participou en Deepwater - Hell on the Ocean, película de Peter Berg, en 2018 protagonizou xunto con Natalie Portman Annihilation. En 2019 protagonizou os filmes Miss Bala - Alone against all e Someone Great.
Chivor
Limita polo norte co concello de Macanal, polo o sur con Ubalá, en Cundinamarca, polo leste co concello de Santa María, e polo oeste co concello de Almeida.
Patrimonio da Humanidade en Letonia
miniatura|180px| [[Ficheiro:Welterbe.svg|55px 70px ]] O Patrimonio da Humanidade da Organización das Nacións Unidas para a Educación, a Ciencia e a Cultura (UNESCO) componse de lugares de importancia para o patrimonio cultural ou natural descritos na Convención do Patrimonio Mundial da UNESCO, estabelecida en 1972. O patrimonio cultural está formado por monumentos (como obras arquitectónicas, esculturas monumentais ou inscricións), grupos de edificios e ruínas (incluíndo sitios arqueolóxicos). As paisaxes naturais (constituídas por formacións físicas e biolóxicas), as formacións xeolóxicas e fisiográficas (incluíndo os hábitats de especies de animais e plantas ameazadas) e os lugares naturais que son importantes dende o punto de vista da ciencia, a conservación ou a beleza natural, defínense como patrimonio natural. Esta é unha lista do Patrimonio da Humanidade en Letonia, especificamente clasificada pola UNESCO e elaborada de acordo con dez criterios principais, cuxos puntos son xulgados por especialistas na área. Letonia ratificou a convención o 10 de xaneiro de 1995, convertendo os seus lugares en elixíbeis para a súa inclusión na lista.
Paleodictiopteroideos
A dos paleodictiopteroideos (Palaeodictyopteroidea ou Paleodictyopterida) é unha superorde extinta de insectos do paleozoico.
Características
Caracterizábanse polas súas mandíbulas en forma de bico, con pezas bucais únicas compostas por 5 estiletes. Representan os primeiros herbívoros terrestres importantes e o primeiro grupo importante de insectos herbívoros. Apareceron durante o Carbonífero Medio e continuaron até o Pérmico Tardío.
Carlos Saldanha
Carlos Saldanha, nado no Río de Xaneiro o 24 de xaneiro de 1965 é un director brasileiro. Recoñecido principalmente por ser o creador da exitosa franquía dos estudios Blue Sky Rio, ambientada na súa cidade natal.
Inicios
Alí, Saldanha fíxose amigo de Chris Wedge e xuntos colaboraron nos efectos especiais de películas como Joe's appartment, onde tiveron que animar máis de 1.000 cascudas bailando.
Ice Age
En 2006, Wedge traballabou en The Incredibles, polo que Saldanha encargouse de dirixir en solitario Ice Age: The Meltdown, na que se repetiron os mesmos actores da primeira película desta saga.
Morte de Keenan Anderson
Keenan Anderson foi un mozo afroamericano que sufriu un ataque cardíaco e morreu o 3 de xaneiro de 2023 despois de que o detivesen policías do Departamento de Policía dos Ánxeles (LAPD) e lle desen cunha arma de electrochoque cinco veces. A Anderson detivérano logo dun accidente de circulación. Aínda que inicialmente Anderson colaborou coa policía, aparentemente despois quixo fuxir e prendérono. Morreu en custodia policial. Segundo unha análise toxicolóxica, tomara cocaína e marihuana.
Marie Meurdrac
Traxectoria
miniatura| Castelo de Grosbois, onde viviu Marie Meurdrac Marie Meurdrac era a filla máis vella de Vincent Meurdrac, notario real de Mandres-les-Roses. Tivo unha irmá chamada Catherine, Madame de la Guette (1613-1676) coñecida polas súas Mémoires (1681) grazas ás que se coñecen detalles da biografía de Marie.
La chymie charitable & facile, en faveur des dames
É unha das mulleres que Molière criticou na súa obra As mulleres sabias (1672).
O libro tivo un grande éxito e entre 1666 e 1738 apareceron doce edicións.
Vila Nova da Barquinha
miniatura|250px|Vista panorámica Vila Nova da Barquinha (tamén coñecida pola forma sincopada de Barquinha) é unha vila portuguesa pertencente ao distrito de Santarém, na provincia do Ribatejo, rexión do Centro e subrexión do Médio Tejo.
Metro de Sofía
Historia
O 28 de xaneiro de 1998 comézase a explorar o primeiro tramo do primeiro diámetro do metro con 5 estacións e unha lonxitude de 6,5 km, dende a Avenida Slivnitsa atravesando o barrio de Lyulin ata a Avenida de K.Velichkov.
Almourol
Dista 4 km de Vila Nova da Barquinha.
Joan Berkowitz
Traxectoria
Na década de 1970, o seu traballo centrouse en cuestións ambientais. Dirixiu un equipo que creou o libro de dous volumes Physical, Chemical and Biological Treatment Techniques for Industrial Wastes (1976), un estudo sobre os produtos manufacturados e o seu potencial para causar contaminación. Examinou os depuradores de pedra calcaria que eliminan o dióxido de xofre, demostrou como reducir os depósitos duros que dificultan a súa eficacia e mellorou o seu deseño. Tamén estudou a eliminación de residuos perigosos en entulleiras e elaborou o primeiro manual sobre métodos de eliminación alternativos. En 1979 converteuse na primeira muller presidenta da Sociedade Electroquímica. Na década de 1980 foi vicepresidenta e, posteriormente, directora da sección Environmental Business World Wide de A.D. Little.
Coper
Historia
Orixinalmente, o poboado foi chamado co nome de Copere. Fundado o 23 de novembro de 1776, quedou finalmente co nome de Coper.
Noite das fogueiras
A Bonfire Night ou Noite das Fogueiras é un evento dedicado á celebración con fogueiras e/ou fogos artificiais. Diferentes tradicións celebran a noite das fogueiras en diferentes días. En Gran Bretaña celébrase a noite de Guy Fawkes o 5 de novembro. Outras versións da Bonfire Night tamén se celebran nesta data noutros países da Commonwealth. Unha tradición similar das fogueiras celébrase en partes de Escandinavia e coñécese como a noite de Walpurgis. miniatura|esquerda|Unha fogueira de celebración de [[Nadal|Noiteboa en Louisiana, Estados Unidos]]
Claudia Momoni
Traxectoria
Logo de se diplomar no Instituto Artístico Estatal en Roma, Claudia Momoni ingresou na Escola de Arte da Medalla Giuseppe Romagnoli, da Casa da Moeda do Estado, onde se graduou en 1985.
Logo do seu período formativo comezou a traballar no sector da ourivaría, onde adquiriu experiencia coa estampaxe, o cicelado, a modelaxe en cera, a fundición a cera perdida e o deseño de xoias. miniatura|130x130px|[[Moeda de 500 liras italianas|Moeda de 500 liras de 1996 conmemorativa do Instituto Nacional de Estatística italiano.]] Logo de participar nun concurso de esbozos en 1993, foi contratada como gravadora no Istituto Poligrafico e Zecca dello Stato.
Papona australiana
Predación
L. australienses é un alimento común do cangrexo Leptograpsodes octodentatus, ocasionalmente do paxaro Todiramphus sanctus, e posiblemente do lagarto Niveoscincus palfreymani.
Eurostopodus
Características
Este xénero distínguse dos caprimúlxidos do Vello Mundo por careceren de longas serdas na base dos peteiros, e tamén mostra algunhas características que non comparten coas subfamilias dos caprimulxinos e dos cordeilinos, como teren un tamaño maior ou a presenza variábel de penachos na cabeza (cristas), xuvenís con plumaxe avermellada, períodos de incubación longos e ovos con manchas de cor marrón-vermella e negra.
Pau Donés
Saúde e pasamento
En outubro de 2018 anunciou que deixaba a música de maneira indefinida, incluíndo o retiro temporal de Jarabe de Palo, a partir do 4 de xaneiro de 2019. O 13 de abril de 2020 informouse que o grupo volvía gravar disco coa previsión de publicalo en setembro. Porén, a publicación do que sería o seu último traballo Tragas o escupes realizouse o 28 de maio por sorpresa.
Midjourney
Usos
A industria da publicidade non tardou en adoptar ferramentas de intelixencia artificial como Midjourney, DALL-E e Stable Diffusion, entre outras. As ferramentas, que permiten aos anunciantes crear contido orixinal e idear ideas rapidamente, están proporcionando novas oportunidades como "anuncios personalizados creados para individuos, unha nova forma de crear efectos especiais ou incluso facer que a publicidade de comercio electrónico sexa máis eficiente", segundo Ad Age.
Looking (serie de televisión)
Looking foi gabada polo seu guión, a súa dirección e a interpretación do elenco, así como pola frescura do tratamento da temática LGTB. A pesar das boas críticas, a audiencia foi baixa, polo que se cancelou a serie trala segunda tempada. Porén, HBO creou un episodio especial para pechar a serie. O episodio especial saíu o 23 de xullo de 2016 nos Estados Unidos de América para HBO. En 2019, The Guardian cualificou Looking como unhas das "100 mellores series de televisión do século XXI".
Florentino Pérez (guerrilleiro)
Florentino Pérez, coñecido como Andaluz, nado en Andalucía, foi un guerrilleiro antifranquista español.
Bristol Beaufighter
O Bristol Type 156 Beaufighter (chamado a miúdo, Beau) é un avión multirrol británico desenvolvido durante a segunda guerra mundial por Bristol Aeroplane Company. Concibiuse orixinalmente como unha variante de caza pesado do torpedeiro Bristol Beaufort. O Beaufighter demostrou ser un efectivo caza nocturno, entrando en servizo coa Royal Air Force (RAF) durante a batalla de Inglaterra, permitíndolle o seu gran tamaño levar armamento pesado e un dos primeiros radares aerotransportados de intercepciónsen maiores penalizacións de rendemento.
O Beaufighter usouse en varios roles; recibindo os alcumes Rockbeau para o seu uso como avión de ataque ao chan equipado con foguetes e Torbeau como torpedeiro contra buques do Eixo, rol no cal substituíu ao Beaufort. En operacións posteriores serviu principalmente como avión de ataque marítimo, xa que o Mando Costeiro da RAF operaba o maior número de Beaufighters nese momento. A Real Forza Aérea de Australia (RAAF) tamén usou amplamente o tipo como avión anti-buque, como durante a batalla do Mar de Bismarck.
O Beaufighter operou durante a guerra coa RAF (59 escuadróns), a Fleet Air Arm (15 escuadróns), a RAAF (7 escuadróns), a Real Forza Aérea do Canadá (4 escuadróns), as Forzas Aéreas do Exército dos Estados Unidos (4 escuadróns), a Real Forza Aérea de Nova Zelandia (2 escuadróns), a Forza Aérea de Suráfrica (2 escuadróns) e a Polskie Siły Powietrzne (Forza Aérea da Polonia Libre; 1 escuadrón). Fabricáronse variantes do Beaufighter en Australia polo Departamento de Produción de Aeronaves (DAP); eses avións eran referidos ás veces como DAP Beaufighter.
Orixe
O Ministerio do Aire emitiu o proxecto de especificación F.11/37 en resposta á suxestión de Bristol para un avión "provisional", en espera da axeitada introdución do Whirlwind. O 16 de novembro de 1938 Bristol recibiu a autorización formal para comezar a fase de deseño detallado do proxecto e para proceder coa contrución de catro prototipos. Entre os requerimentos do deseñoo avión debía ser capaz de acomodar o motor Rolls-Royce Griffon como alternativa ao Hercules e ter a máxima intercambiabilidade entre os dous motores, que estarían en instalacións removibles.
Produción
Para conseguir o máximo ritmo de produción posible subcontratouse a fabricación dos principais compoñentes e montáronse dúas grandes factorías na sombra para realizar a montaxe final do Beaufighter a través do Ministerio de Produción Aernáutica; a primeira, operada por Fairey Aviation Company, estaba en Stockport, Greater Manchester e a segunda, operada por Bristol, estaba en Weston-super-Mare, Somerset. A fabricación do Beaufighter aumentou rapidamente tras o inicio da produción.
Durante 1940 e 1941 o ritmo de fabricación do Beaufighter aumentou constantemente. O 7 de decembro de 1940 foi entregado o 100º avión fabricado en Filton, e o 200º entregouse o 10 de maio de 1941. O 7 de marzo de 1941 o primeiro Beaufighter Mark I construído por Fairey realizou o seu primeiro voo de proba; o primeiro avión fabricado por Weston fixera o mesmo o 20 de febreiro. O volume de produción, xunto con outros factores, levou á escaseza de motores Hercules agardada, poñend en perigo o ritmo de fabricación do avión. A seguinte variante, o Beaufighter Mark II, usou no seu lugar o motor Merlin. O 22 de marzo de 1941 o primeiro Beaufighter Mark II de produción, o R2270, realizou o seu voo de estrea e as entregas comezaron a finais do mes de abril.
Mary Agnes Chase
Traxectoria
Mary Agnes creceu en Chicago. A súa nai era unha obreira industrial e o seu pai un ferreiro que traballaba nos ferrocarrís e que morreu cando Agnes tiña só 2 anos. Asistiu á escola primaria e pronto empezou a traballar para axudar á súa familia, pero no seu tempo libre gustáballe estudar botánica. En 1888 casou co editor William Ingraham  Chase, de 34 anos, pero só un ano despois este morreu de tuberculose. Coa morte do seu marido e ao non poder manterse, mudouse coa súa cuñada, cuxo fillo a animou a seguir a carreira de botánica.
Salvethymus svetovidovi
Salvethymus svetovidovi é unha especie de peixe osteíctio da orde dos salmoniformes, familia dos salmónidos e subfamilia dos salmoninos, o único representante do xénero Salvethymus.
Taxonomía
e lle dedicaron a especie ao tamén ictiólogo ruso Anatolii Nicoláevich Svetovidov (1903-1985).
Malvarisco
Nomes
O doce é coñecido comunmente, ademais de malvarisco ou malvavisco como nube ou esponxa; en portugués é coñecido como marximelo e en castelán de América Latina masmelo.
Pedro José Pidal
Traxectoria
En 1837 obtivo o cargo de oidor na Audiencia de Pamplona e, en 1838, o de fiscal togado do Tribunal Maior de Contas, polo que se trasladou a Madrid, tamén como deputado a Cortes por Asturias. Dirixiu, xunto a Ignacio Gironella, a Revista de Madrid, e colaborou en El Espectador e nas Crónicas políticas desde 1841. Casou con Manuela Mon y Menéndez, e tivo con ela tres fillos: Luis Pidal y Mon, II marqués de Pidal, Alejandro Pidal y Mon e Ramona Pidal y Mon.
Deu nome ao Plan Pidal, mediante Real Decreto de 17 de setembro de 1845: «A ensinanza da xuventude non é unha mercadoría que poida deixarse entregada á cobiza dos especuladores, nin debe equipararse ás demais industrias en que domine só o interese privado»; aínda que tamén interviron na súa confección outras personalidades, como Antonio Gil y Zárate; este plan é o precedente máis importante da decisiva reforma educativa coñecida como Lei Moyano de 1857.
Manuel Moreno Casado
Traxectoria
Zapateiro. Membro da UGT e afiliado á Juventud Socialista de Porcuna. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 incorporouse ás milicias, pasando posteriormente ao exército republicano, onde foi comisario político. Ao rematar a guerra estaba en Valencia e decidiu regresar a Porcuna. Foi detido, e xulgado en consello de guerra en Xaén o 8 de xuño de 1940 foi condenado a 30 anos de reclusión. Cumpriu a pena nas prisións de Xaén, Celanova (do 4 de outubro de 1940 a maio de 1943) e no campo de concentración das minas de Casaio dende o 18 de maio de 1943. O 30 de xuño de 1944 fuxiu con Florentino Pérez, incorporándose á guerrilla que operaba na zona de León-Galicia. En novembro de 1944 incoáronlle expediente de responsabilidades políticas. Integrouse no grupo de Marcelino de la Parra. Morreu o 5 de xuño de 1945 xunto cos seus compañeiros Robustiano Arias Carujo e Miguel Cuellas Gómez e os enlaces Catalina Martínez Núñez e Pedro García Tirado, cando foron localizados pola Garda Civil en Columbrianos.
Giuseppe Bergomi
Considerado un dos mellores defensas da súa xeración, desenvolveu toda a súa carreira como futbolista no Inter de Milán, club que capitaneou desde 1992  ata 1999 e co que conquistou un campionato da Serie A, unha Copa Italia, unha Supercopa italiana e tres Copas da UEFA.
Foi 81 veces internacional coa selección italiana, da que foi capitán de 1988 a 1991, e participou con ela en catro Copas do Mundo (España 1982, México 1986, Italia 1990 e Francia 1998) e unha Eurocopa (Alemaña Occidental 1988). A vitoria no Mundial de 1982 converteuno, con 18 anos, no segundo futbolista máis novo en gañar o torneo, só superado en precocidade por Pelé.
Inter de Milán
Durante a campaña 1988/89, co traspaso de Alessandro Altobelli á Juventus, Bergomi saíu moitas veces ao campo como capitán, aínda que o verdadeiro posuidor do brazalete era Beppe Baresi, suplente habitual. Esa mesma tempada gañou o único campionato de liga da súa carreira, despois de que o equipo adestrado por Giovanni Trapattoni conseguise 58 puntos de 68 posibles, establecendo un récord na era dos dous puntos por vitoria. En novembro do mesmo ano gañou tamén a Supercopa italiana. O ciclo de Trapattoni rematou coa conquista da Copa da UEFA 1990/91, a primeira na historia do club.
1986-1998
O 5 de xuño de 1991, durante un partido de clasificación para a Eurocopa de 1992 contra Noruega, no penúltimo partido da era Vicini, Bergomi foi expulsado poucos segundos despois da súa entrada no campo, tras un choque con Erik Pedersen, seguido dun altercado con Gøran Sørloth. A sanción de seis xornadas que recibiu e a chegada ao banco azul de Arrigo Sacchi provocou unha longa interrupción da súa carreira na selección. O novo adestrador preferiu confiar en xogadores máis afeitos á defensa en zona, renunciando ás veces a xogadores de maior nivel técnico pero non axeitados ao seu método de xogo, como Bergomi.
Althaea officinalis
Medicinais
esquerda|miniatura|Raíces de malvarisco As follas, flores e a raíz de A. officinalis utilizáronse en medicina tradicional a base de herbas. Este uso reflíctese no nome do xénero, que provén do grego ἄλθειν (althein), que significa "curar".
Ecoloxía
Desta especie aliméntanse as larvas da couza Acontia lucida.
Sinonimia
NOTA: Os nomes que presentan enlaces son sinónimos noutras especies:
Proba do malvarisco
Estudos de seguimento
En estudos de seguimento, Mischel atopou correlacións inesperadas entre os resultados da proba do malvarisco e o éxito dos nenos moitos anos máis tarde. O primeiro estudo de seguimento, en 1988, mostrou que "os nenos preescolares que atrasaron máis a gratificación na paradigma de pospor de forma autoimposta, 10 anos máis tarde foron descritos polos seus pais como significativamente máis competentes."