cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Polonia
Divisións administrativas
Os voivodatos subdivídense en powiats (condados ou comarcas), e estes en gminas (concellos). As cidades principais adoitan ter o status de gmina e powiat á vez. Actualmente Polonia divídese en 16 voivodeships, 379 powiats (incluíndo 65 cidades co status de powiat), e 2.478 gminas.
1630
Arte e cultura
miniatura|esquerda|250px|Ribera, Martirio de san Filipe
Outros
Historia ano a ano
Gran Premio do Xapón de 1987
Clasificación
A clasificación demostrou unha vez máis o retorno á forma de Ferrari, Gerhard Berger obtivo a súa segunda pole da tempada, co F1 / 87 perfectamente adaptado para o circuíto de Suzuka. Alain Prost clasificou 2º no seu McLaren - TAG con Thierry Boutsen 3ª no seu Benetton - Ford. Tralo accidente do venres de Mansell, os tres restantes coches con motor Honda de Piquet, Senna, e o compañeiro de equipo de Senna, o favorito local Satoru Nakajima, só se clasificarían en 5º, 7º e 11º lugares, respectivamente.
*Os números entre parénteses refírense ás posicións dos participantes con motores normalmente aspirados que competían polo Jim Clark Trophy.
Universidade de Vic - Universidade Central de Cataluña
A Universidade de Vic - Universidade Central de Cataluña (en catalán e oficialmente: Universitat de Vic - Universitat Central de Catalunya), (UVic-UCC), recoñecida pola Lei do Parlamento de Cataluña 5/1997, de 30 de maio, é unha universidade de natureza pública e de xestión privada establecida na cidade de Vic, na provincia de Barcelona, rexida pola Fundació Universitària Balmes que preside o alcalde de Vic.
Aeroporto de Minneapolis/Saint Paul
O aeroporto internacional de Minneapolis/Saint Paul, tamén coñecido como aeródromo Wold-Chamberlain, é un aeroporto civil e militar situado nunha porción do condado de Hennepin, a menos de 15 quilómetros dos centros de Minneapolis e Saint Paul. ´É o aeroporto máis grande e concorrido da rexión "Upper Midwest", formada polos estados de Minnesota, Iowa, Nebrasca, Dacota do Norte, Dacota do Sur e Wisconsin. As súas instalacións atópanse principalmente no lugar de Fort Snelling, nunha porción non incorporada do condado de Hennepin. Pequenas partes das mesma están dentro dos límites das cidades de Minneapolis e Richfield. En termos de pasaxeiros, o aeroporto de Minneapolis/Saint Paul foi o 16º máis concorrido dos Estados Unidos en 2014 e o 49º do mundo en 2016.
Julien-K
Julien-K é unha banda de música electrónica estadounidense procedente de Long Beach (California). Iniciouse no ano 2003 como un proxecto paralelo creado por Amir Derakh e Ryan Shuck do grupo Orgy, aos que posteriormente se lles uniron Elias Andra e Brandon Belsky.
Antanas Mockus
Alcalde de Bogotá (2001-2004)
Continuou desenvolvendo e ensanchando o sistema Transmilenio de transporte por medio de buses articulados de Bogotá que foi posto en funcionamento por Enrique Peñalosa.
Galicia (Europa Central)
Hai unha considerable superposición entre Galicia e o suroeste de Rutenia, especialmente referida a unha rexión transfronteiriza centrada no óblast de Zakarpattia, a rexión transcarpática da Ucraína actual, que está habitada por diversas nacionalidades, incluíndo a minoría rusina. Neste sentido moderno, Rutenia esténdese á Ucraína occidental, sueste de Polonia e Eslovaquia
Carpa común
Taxonomía
miniatura|A carpa común ilustrada por [[Alexander Francis Lydon.]] Presenta dúas subespecies, que son:
Fisioloxía
miniatura|300px|Cartpa silvestre holandesa
Dieta
A carpa común é omnívora. Pode tomar unha dieta herbívora de plantas acuáticas, pero prefiren buscar nos fondos insectos, crustáceos (incluíndo zooplancto e cangrexos de río), e vermes bentónicos.
Galicia (Europa Central)
Xeografía
Antes da primeira guerra mundial, a rexión tiña unha superficie duns 78 000 km 2, e pertencía ao Imperio austrohúngaro dos Habsburgo.
Idade Media
En 1084 xurdiron principados independentes en Przemyśl, Terebovlia e Zvenyhorod, dirixidos polos fillos de Rostislav de Tmutarakan, Rúrik, Vasilko e Volodar, da dinastía Ruríkida. En 1141, Vladimirko de Galicia reuniunos no seo dun único principado e instalou a capital en Hálych.
Baixo Iaroslav I Osmomisl, Galicia coñeceu un período de desenvolvemento económico rápido, e estendeu o seu territorio até o delta do Danubio e o porto de Galați, establecendo un comercio florecente co Imperio bizantino e Bulgaria.
En 1349, Casimiro o Grande incorporou a parte occidental a Polonia (a coñecida como Galicia occidental), mentres que a Galicia oriental pasou ao poder do duque de Lituania.
Galicia baixo a Mancomunidade Polaco-Lituana
Logo de asinada en 1569 a Unión de Lublin, as dúas Galicias pasaron a formar parte da República das Dúas Nacións.
Carpa común
Xenética
A difusión na natureza de carpas manipuladas (para a repoboación, a comunicación entre cuncas fluviais a través de canles e augas de lastre etc.), igual que os transportes xeográficos a grandes distancias de cepas locais silvestres (ou non), poden interferir coa dinámica das poboacións das carpas silvestres, causando perda de diversidade específica ou funcional, polución xenética e risco de difusión de patóxenos, que encontran un contexto favorable na promiscuidade que prevalece nas piscifactorías de crianza.
Galicia (Europa Central)
Galicia baixo os Habsburgo
A rexión austríaca de Polonia, que formaría parte máis tarde de Ucraína, era coñecida co nome de Galicia, mentres que a zona do norte de Hungría anexionada por Rusia coñecíase na época como Lodomeria. De feito, os territorios adquiridos por Austria non correspondían exactamente aos da antiga Hálych-Vlinia, o que non impediu que os territorios adquiridos foran chamados co nome de Reino de Galicia e Lodomeria (Königreich Galizien und Lodomerien), ao que até 1849 pertenceu tamén a Bucovina. Porque Volinia, incluída a cidade de Volodymyr-Volynsky (Włodzimierz Wołyński) da que Lodomeria tomara o seu nome, foi adxudicada a Rusia, non a Austria. Lodomeria, baixo o nome de Volinia, non foi gobernada por Austria, senón polo Imperio ruso.
Estrutura demográfica
As dúas igrexas católicas, que pouco a pouco fóronse facendo iguais desde o punto de vista do seu status legal, tiñan aos seus respectivos xefes en Leópolis (Lviv): un arcebispo para os católicos romanos e un metropolita para os uniatas. Os xudeus sometíanse á autoridade do rabino da súa localidade, ou ao xefe da súa comunidade. Os protestantes da confesión de Augsburgo, chegados máis tarde como colonos, tiñan como xefe un superintendente instalado tamén en Lemberg.
Antes da primeira guerra mundial
En febreiro de 1846 foi escenario do Levantamento de Cracovia, de carácter democrático e nacional polaco, duramente reprimido polas autoridades austríacas.
A política de xermanización practicada durante todo o século XIX deu paso a unha situación de hexemonía da nobreza polaca que irritou aos ucraínos (o grupo étnico maioritario no conxunto de Galicia) e ás minorías xudía e alemá.
Clydesdale (cabalo)
Historia
Os cabalos de Grande Porte foron orixinalmente desenvolvidos para o uso en guerras, tanto para levar as catapultas (cabalos de tiro) ou os cabaleiros de armadura pesada para a batalla. Os agricultores escoceses máis tarde comezaron a cruzar algúns dos maiores garañóns ingleses e flamengos con eguas escocesas. Eles finalmente produciron un poderoso cabalo cun paso longo e un casco moi resistente, perfecto para traballar nos chans de terras ásperas de Escocia.
Emperador (peixe)
O emperador (Luvarus imperialis), única especie do xénero Luvarus que á súa vez é o único encadrado na familia Luvaridae, é un peixe mariño da orde Perciformes, especie cosmopolita distribuída por augas tropicais e subtropicais de todos os océanos.
Hábitat e modo de vida
miniatura|esquerda|200px|Exemplar de emperador capturado en [[Croacia.]] Pódese atopar en calquera lugar do océano, tanto na superficie como en augas profundas. Aparentemente solitario.
Saint-Pierre
Goberno
A comuna está dirixida por un alcalde e un consello.
Monumentos históricos
Outros fitos destacados en Saint-Pierre inclúen a catedral, ao norte da praza, reconstruída no século XX logo dun grande incendio, e o Faro Pointe aux Cánones, na boca do porto. Máis ao norte, preto de antigo hospital da cidade, está o Frontón Zazpiak Bat, un espazo para o deporte tradicional vasco da pelota.
Virus Sudán
O virus Sudán (Sudan virus, SUDV) é un ebolavirus pertencente á especie Ebolavirus Sudán (Sudan ebolavirus), clasificado no xénero Ebolavirus, familia Filoviridae, orde Mononegavirales. O SUDV é o único "virus" membro da súa "especie". É un parente próximo do máis coñecido virus Ebola (EBOV). Igual que outros ebolavirus, o SUDV causa unha enfermidade grave en humanos e (experimentalmente) en primates non humanos chamada enfermidade do virus Ebola que é unha febre hemorráxica viral. O SUDV considérase un axente selectivo, un patóxeno do grupo 4 da Organización Mundial da Saúde, que require bioseguridade de nivel 4, un patóxeno prioritario de categoría A dos NIH/Instituto Nacional da Alerxia e Enfermidades Infecciosas dos EUA, un axente de bioterrorismo de categoría A dos CDC dos Estados Unidos, e está na lista dos axentes biolóxicos para o control da exportación do grupo Australia.
O virus Sudán foi descrito por primeira vez en 1977, e o seu nome deriva de que se atopou no sur do Sudán (desde 2011 esa zona pertence ao Sudán do Sur, despois da partición do Sudán).
Denominacións previas
Segundo as normas de nomenclatura do ICTV o nome virus Sudán non se escribe en cursiva, pero si o da súa especie (Sudan ebolavirus).
Criterios de inclusión na especie e no virus
Un virus da especie Sudan ebolavirus é un is un virus Sudan (SUDV) se o seu xenoma diverxe do do prototipo Sudan virus, Sudan virus variante Boniface (SUDV/Bon), en ≤10% a nivel de nucleótidos.
Ateneo de Pontevedra
Homenaxes: Memorial Sesmero
A idea, dirixida por Antón Louro, é dar continuidade ao legado de Alejandro Rodríguez-Sesmero nas persoas (vivas ou falecidas) que despois del teñen contribuído tamén a prol dunha Pontevedra mellor; un proxecto conxunto que busca evitar a indiferenza ou o esquecemento para aqueles que, como Sesmero, merecen o coñecemento e recoñecemento público.
Gran Premio de Mónaco de 2014
Previa
Do mesmo xeito que no Gran Premio de Mónaco de 2013, o fornecedor de pneumáticos Pirelli trouxo o amarelo brando como o pneumático "prime" máis duro e o composto súper brando de cor vermella o pneumáticos "option", tal como fixeron nos dous anos anteriores. Foi a segunda vez na tempada na que o composto súper brando utilizouse nun fin de semana.
Quark fondo
Hadróns que conteñen quarks fondo
O único barión coñecido cun quark fondo é o lambda neutro inferior.
English Racing Automobiles
Tipo A
miniatura| 1938 chasis Tipo E nº GP1, pilotado por HL Brooke, [[Leslie Johnson, Reg Parnell, Peter Walker e Peter Whitehead]]
Universidade Internacional de Cataluña
Historia
A UIC foi fundada en 1997, e recoñecida polo Parlamento de Cataluña pola Lei 11/1997, de 1 de outubro.
Centros docentes
A universidade dispón ademais dunha Clínica Universitaria de Odontoloxía (CUO), aberta ao público.
Burns Verkaufen der Kraftwerk
Argumento
O motivo do gran valor das accións é o Sr. Burns que, deprimido, decide vender a central nuclear a dous empresarios alemáns, Hans e Fritz, por cen millón de dólares, co fin de poderse dedicar a outros intereses. Deseguida comezan a avaliar a planta e os seus empregados. Cando se entrevistan con Homer, este é incapaz de responder intelixentemente ás súas preguntas e empeza a fantasiar coa "Vila do chocolate". Como consecuencia da súa ineptitude é despedido.
Soquintá, Mandaio, Oza-Cesuras
Soquintá é un lugar da parroquia de Mandaio no concello coruñés de Oza-Cesuras, na comarca de Betanzos. Segundo o IGE, en 2018 tiña 10 habitantes (4 homes e 6 mulleres).
Calixto Amarelle Rodríguez
Calixto Amarelle Rodríguez, nado o 14 de outubro de 1843 e finado en Madrid o 16 de xullo de 1901, foi un militar e político galego.
Historia da astronomía
Síntese histórica xeral
Europa e o Próximo Oriente non foron os únicos berces da civilización. Durante un período de dous mil anos, entre o 500 a.C. e o 1500 d.C., a China foi por diante de Occidente en ciencia e tecnoloxía. Ao longo das épocas antiga e medieval, os astrónomos chineses observaron detidamente o ceo e tomaron nota de todo fenómeno observado. Non tiñan que enfrontarse coas ideas dogmáticas de base relixiosa sobre a súa perfección e vivían nunha sociedade relativamente secular onde o temor aos seres sobrenaturais non restrinxía o seu pensamento.
No 1543 o astrónomo polaco Nicolás Copérnico (1473-1543) publicou un libro que explicaba as matemáticas necesarias para predicir a posición dos planetas, pero supoñendo que a Terra xiraba arredor do Sol, así como Mercurio, Venus, Marte, Xúpiter e Saturno (os planetas visibles). Esta hipótese simplificaba moito o problema, aínda que Copérnico sostiña a idea de que os planetas se movían mediante órbitas circulares.
Praderrei, O Campo, Campo Lameiro
No lugar de Praderrei atópase o Parque Arqueolóxico da Arte Rupestre (PAAR) de Campo Lameiro, mostra do enorme patrimonio arqueolóxico que gardan os seus montes. O edificio principal do PAAR levantouse sobre o antigo campo de fútbol do lugar. O centro arqueolóxico abriu as súas portas o 6 de xullo do 2011.
Aida Nuño Palacio
Traxectoria
No 2014 tivo a oportunidade de debutar como profesional co Lointek (equipo de estrada). Tras unha boa adaptación a esa nova disciplina (a 2ª mellor do seu equipo na Emakumeen Euskal Bira: 44ª; e 11ª no Campionato de España en Ruta) destacou nas súas primeiras carreiras da tempada 2014-2015 de cyclocross e foi a súa consagración no panorama nacional e internacional.
Sostibilidade
Un país sustentable
No político debemos establecer unha democracia, descentralizando a toma de decisións e reducindo a dependencia de municipios, países e rexións. As relacións solidarias son outro punto importante para crear unha harmonía entre as persoas que vivimos nun mesmo lugar.
O modelo económico
O PIB: un Produto Insustentable e Bruto
Jan Arnošt Smoler
miniatura|Jan Arnošt Smoler (1816-1884) Jan Arnošt Smoler, nado o 3 de marzo de 1816 en Łućo e finado o 13 de xuño de 1884 en Bautzen foi un filólogo e escritor sorabo, un dos máximos expoñentes do rexurdimento sorabo do século XIX.
Xosé Iglesias
Estilo
O seu estilo de poesía, de fonda temática mariñeira, evoca en numerosos poemas o universo poético de Manuel Antonio. O propio autor describe os seus poemas como "feitos dende o océano".
Piñeiro, Brabío, Betanzos
Piñeiro é un lugar da parroquia de Brabío no concello coruñés de Betanzos na comarca de Betanzos. Tiña 18 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 10 eran homes e 8 eran mulleres.
Pintura gótica
Miniaturismo e ilustración de libros
Destacados miniaturistas foron Jean Pucelle, Jacquemart de Hesdin e os irmáns Limbourg. Quizais o máis famoso manuscrito gótico sexa Les Très Riches Heures du duc de Berry.
Lambetada
Con escaso ou nulo valor nutritivo en proteínas, vitaminas e minerais, o seu consumo en exceso é un mal hábito que está espallado especialmente entre os cativos e que pode desencadear problemas de saúde como a obesidade, diabetes e mesmo anemia, xa que aporta pouco ferro á dieta e ocasiona a perda de apetito por alimentos realmente nutritivos.
Pintura gótica
Estilo italo-gótico
Este estilo foise formando ao longo do século XIII (Duecento) en Italia. Fundíronse as tradicións da arte bizantina cos primitivos estilos clásicos ou paleocristiáns en pinturas e paneis de Florencia e Siena. Amosaban máis realismo do que se atopaba na arte románica e na bizantina, caracterizada por unha fuxida da chama maniera greca que dominaba Italia, e que foi subsituída por un estilo máis realista. Sentíase fascinación pola perspectiva e pola ilusión de crear espazos que semellasen reais, con figuras menos ríxidas e estilizadas, máis anatomicamente correctas e que presentasen estados de ánimo nos seus xestos e actitudes. Móstrase tamén un interese pola narrativa pictórica e unha espiritualidade intensificada por influencia franciscana.
Escola florentina
Considérase a Cimabue o iniciador da escola florentina do Trecento. Traballou en Roma en 1272, coñecendo alí o mundo clásico e a pintura paleocristiá e románica, o que influíu para abandonar a bidimensionalidade do estilo bizantino e encamiñarse a un maior realismo. A súa obra máis coñecida é a Maestà, que estaba no altar da igrexa da Santa Trindade de Florencia. A finais de século estivo a traballar en Asís.
Departamento de Matam
Segundo o censo do ano 2002, a súa poboación era de 209.463 habitantes. En 2005, esta era estimada en 233.179 persoas.
Churrasco
O termo churrasco varía lixeiramente o seu significado dun a outros países. En Hispanoamérica o churrasco é un anaco de carne de vacún, xeralmente magro, cocido sobre unha prancha, ás brasas ou directamente sobre as lapas. En España refírese exclusivamente á costela de porco; porén en Galiza é un termo máis amplo (sería a parrillada en castelán) que se refire tanto ao prato (costelas de porco ou tenreira á grella con chourizos crioulos) coma ao evento social en si, especialmente na aldea e no verán. A receita do churrasco é sen dúbida unha das máis evidentes herdanzas do período das grandes emigracións galegas á América do século XX. Hoxe en día, preparar unha churrascada coa familia e amigos ou ir xantar a unha churrascaría pode considerarse un elemento definitorio da Galiza do noso tempo, non importa a clase social ou o idioma que se fale.
1985
Notas
Historia ano a ano
La Palma de Cervelló
La Palma de Cervelló é un municipio da provincia de Barcelona, en Cataluña, pertencente á comarca do Baix Llobregat. Limita ao norte con Pallejà, ao leste con Molins de Rei, ao sur con Sant Vicenç dels Horts e Cervelló e ao oeste con Corbera de Llobregat.
Departamento de Kanel
Kanel é un departamento da rexión de Matam, no Senegal. A súa capital é Kanel.
Magnetostática
Hai corpos paramagnéticos que son atraídos polos imáns (ferro, níquel, cobalto etc.) e corpos diamagnéticos, que son repelidos por eles.
CD45
miniatura|dereita|Modelo do PTPRC (baseado no PDB 1ygr). O CD45 (cluster de diferenciación), chamado inicialmente antíxeno común leucocitario, e chamado agora PTPRC (Protein Tyrosine Phospatase, Receptor type, C, proteína tirosina fosfatase, tipo receptor, C) é un encima que se encontra na superficie de células hematopoéticas, que nos humanos está codificado no xene PTPRC do cromosoma 1.
Uso como marcador
En ratos hai dous alelos identificables do CD45: CD45.1 (Ly5.1) e CD45.2 (Ly5.2). Estes dous tipos de CD45 crese que son funcionalmente idénticos. Utilízanse rutineiramente en investigación científica para a identificación de células. Por exemplo, poden transferirse leucocitos desde un rato CD45.1 doante a un rato CD45.2 hóspede, e poden ser despois identificados pola súa expresión de CD45.1. Esta técnica é tamén de uso corrente cando se xeran quimeras. Un sistema alternativo é o uso de alelos CD90 (Thy1). O sistema CD90.1/CD90.2 utilízase do mesmo xeito ca o CD45.1/CD45.2.
Departamento de Podor
Segundo o censo do ano 2002, a súa poboación era de 285.756 habitantes. En 2005, esta estaba estimada en 329.379 persoas.
Jackson, Mississippi
Xeografía e clima
Segundo a Oficina do Censo dos Estados Unidos, a cidade ten unha área total de 276,7 km². 271,7 km² deles son terra e 5,0 km² son auga, o que supón un 1,8 por cento do total.
Uncinula
Descrición
O xénero foi descrito en 1851 polo médico e micólogo francés Joseph-Henri Léveillé, nun traballo publicado en Annales des Sciences Naturelles Botanique 15: 151.
Filoxenia
Cladograma das relacións filoxenéticas das erisifáceas: :
The Afghan Whigs
Traxectoria
Congregation, de 1992, tamén lanzado pola Sub Pop, amosaba á banda cun son máis depresivo, pesado, amosando nas letras o gusto de Greg Dulli pola desesperación e a traxedia, ao mesmo tempo que continuaban evidenciandose as influencias do soul. Afghan Wigs estaba inserido no escenario grunge da época, pero a banda tiña unha identidade propia que ía alén da mestura Black Sabbath/Led Zeppelin e punk rock.
Ronald J. Garan
Ronald John Garan Jr., nado en Yonkers (Nova York) o 30 de outubro de 1961, é un astronauta estadounidense que formou parte das misións STS-124 e Soiuz TMA-21 e foi membro da Expedición 27 e da Expedición 28 á Estación Espacial Internacional.
Minardi
Historia
Desde os seus comenzos na máxima categoría do automobilismo mundial, o equipo colleitou só 31 puntos nos campionatos (aínda que co sistema moderno de puntuación esta cifra aumentaría), e cerca da metade de eles foron obtidos polo seu primeiro piloto, Pierluigi Martini. Martini foi tamén quen conseguiu a única primeira fila na grella de saída para a escudería, e incluso liderou durante unha volta no G.P de Portugal do 1989. Non obstante, Minardi nunca obtivo un podio na súa historia, sendo o seu mellor resultado un cuarto lugar. Esta posición foi ocupada dúas veces por Martini en 1991 e outra vez por Christian Fittipaldi en 1993.
Minardi presentou no 2004 a dous debutantes na categoría, o italiano Gianmaria Bruni e o húngaro Zsolt Baumgartner. Durante a temporada, festexaron o vixésimo aniversario da escudería. Baumgartner obtivo un punto para a escudería no Gran Premio dos Estados Unidos tras máis de dous anos de seca, ao finalizar oitavo entre os oito coches que cruzaron a liña de chegada. O piloto converteuse tamén no primeiro húngaro en obter un punto na Fórmula 1 moderna.
A pesar da súa fama de equipo de segunda, a escudería ha foi o berce de pilotos que logo se converteron en estrelas da categoría. Giancarlo Fisichella, Jarno Trulli e Fernando Alonso (quen xa gañaron na categoría), ademais da promesa Mark Webber, integraron as filas do equipo nos seus inicios. miniatura|400px|Zsolt Baumgartner nun Minardi en [[Estados Unidos de América|Estados Unidos no 2004]]
Estradiol
Metabolismo
No plasma sanguíneo, a maioría do estradiol está unido á globulina fixadora de hormonas sexuais (SHBG), ou á albumina. Só unha fracción do 2,21% (+/- 0,04%) está libre e bioloxicamente activa; a porcentaxe restante mantense invariable ao longo do ciclo menstrual. A desactivación inclúe a conversión nun estróxeno menos activo, como a estrona ou o estriol. O estriol é o principal metabolito urinario. O estradiol é conxugado no fígado, formándose un sulfato e un glicurónido e, así é excretado polos riles. Algúns conxugados solubles en auga son excretados a través do conduto biliar, e son parcialmente reabsorbidos despois de sufrir hidrólise desde o tracto intestinal. Esta circulación enterohepática contribúe ao mantemento dos niveis de estradiol.
Bernadette Soubirous
Infancia
Chegou a vivir algúns anos nunha cela da antiga prisión de Lourdes, por entón fóra de uso: o chamado cachot, de 4,40 m por 4 m, na rue des Petits Fossés, cedido polo seu propietario, un primo do pai chamado Aimé Sajous, a causa da extrema pobreza da familia Soubirous. A familia foi entón sinalada na aldea como «os que viven no calabozo».
Primeiras revelacións
O 25 de febreiro tivo lugar unha das aparicións máis polémicas, ante a presenza nunhas 350 persoas. Segundo testemuñou Bernadette, logo de rezar o rosario a Señora pediulle que bebese da auga do manancial e que comese das plantas silvestres que crecían alí. Ela interpretou que debía ir tomar auga do próximo río Gave e cara a alá foi. Mais a Señora sinaloulle co dedo que escarvase no chan. Bernadette cavou coas mans núas e lixou o seu rostro buscando beber onde só había lama. Intentou «beber» tres veces, infrutuosamente. No cuarto intento, as pingas estaban máis claras e ela bebeunas. Tamén comeu anacos dalgunhas das plantas do lugar. Cando finalmente tornou cara a a multitude que a observaba, a súa cara estaba manchada coa lama, sen que se revelase manancial manancial. Isto causou moito escepticismo e foi visto como tolemia por moitos dos presentes, que gritaron: "É unha fraude!" e "Está tola!", en tanto os seus parentes, desconcertados, limpaban a cara da adolescente cun pano. Pouco despois, con todo, brotou un manancial de auga que comezou a fluír do oco lordento cavado por Bernadette.
A gran revelación: «Eu son a Inmaculada Concepción»
Sucedéronse interrogatorios permanentes e incisivos de parte de diferentes autoridades civís francesas e autoridades eclesiásticas da Igrexa católica.
A auga do manancial
O manancial de auga encontrado por Bernadette por indicación da Virxe resultou ser fonte de numerosos feitos extraordinarios. A auga foi analizada por laboratorios independentes, que non atoparon ningún elemento estraño, senón que era auga potable similar a calquera auga dos Pireneos: se ben posúe un alto contenido en sales minerais, non contén nada fóra do ordinario que xustifique os milagres que se lle atribúen, a curación de enfermos crónicos, ou mesmo terminais... De feito, en Lourdes pódese consultar o arquivo das curacións. Os estudos son levados a cabo minuciosamente por Le Bureau des Constatations Médicales e Le Comité Médical International de Lourdes.
Canonización
O 8 de decembro de 1933, durante o ano Santo da Redención e Xubileu extraordinario, Pío XI proclamou santa a Bernadette Soubirous, a filla do pobre muiñeiro de Boly. O texto solemne da canonización pronunciado polo papa foi:
Historia de Marrocos
Dominación romana
Roma procedeu a dividir o reino mauritano en dúas provincias: Mauritania Tinxitana e Mauritania Cesariense, correspondéndose a primeira co norte do territorio do actual Marrocos. Con todo, a influencia romana circunscribiuse fundamentalmente á costa e ás colonias romanas (como Tinxis, a capital (actual Tánxer), Zilis (Assilah), Lixus (Larache), Valentia Banasa a límites de costa do río Sebú (preto da actual Kenitra), Sala Colonia e Volubilis, posto que a soberanía sobre a maior parte do interior das provincias se exercía mediante xefes mauritanos locais. Os indíxenas mauritanos foron frecuentemente recrutados na cabalaría, como auxiliares das lexións romanas.
O cristianismo foi introducido no século II, gañando adeptos nas cidades e entre os escravos e labregos bérberes. No século IV, as zonas romanizadas eran cristiás, así como algunhas tribos do interior. Tamén chegaron movementos cismáticos e heréticos, xeralmente como forma de protesta política. Tamén se estabeleceu unha numerosa colonia xudía.
No ano 429 a zona foi invadida polos vándalos, quen saltaron da Península Ibérica. Non obstante, ningunha dominación estranxeira conseguiu penetrar moito máis alá da costa e limitáronse principalmente a teren asentamentos comerciais para as súas rutas polo Mediterráneo, xa que as tribos bérberes da zona nunca se deixaron dominar: os romanos consideraban os bérberes como unha raza ingobernable, que causaba "problemas" constantemente ás lexións cando fundaban asentamentos romanos permanentes.
534-682
O Imperio bizantino propúxose a reconquista, pero só conseguiron dominar unhas poucas cidades, entre elas Tánxer.
Imperio dos benimeríns
En 1260, na Batalla de Salé, os benimeríns vencen os casteláns.
Dinastía saadita
miniatura|Imperio saadita. Os saadís foron unha dinastía árabe xerifiana orixinaria do val do Draâ, que estiveron no poder desde 1511 co sultán Abou Abdallah Mohammed.
Segunda guerra mundial
Tras a marcha do xeneral Lyautey en 1925, diminuíron as prerrogativas que Francia lle mantiña aos alauitas, acudindo cada vez máis á xestión directa. A resistencia organizouse a partir de xoves das elites urbanas; a segunda guerra mundial sinalou unha tregua entre a oposición nacionalista e Francia. Durante a guerra, Mohammed Ben Youssef (Mohammed V), que se convertera en Sultán do Reino Xerifiano en 1927, decidiu protexer todos os xudeus marroquís ante o réxime de Vichy.
Albania no Festival de Eurovisión
Dente o seu debut, Albania, chegou á final 5 veces, 2 veces no TOP 10 (2004 e 2012).
Illa de Hong Kong
Historia
A illa foi ocupada militarmente polo Capitán da mariña británica, Charles Elliot, o 20 de xaneiro de 1841. Foi coñecida como a baía estéril. A mariña británica desembarcou no Punto de Posesión.
O matrimonio Arnolfini
O Matrimonio Arnolfini é o máis famoso cadro do pintor flamengo Jan van Eyck, pintado en 1434, nunha táboa de carballo coa técnica do óleo A obra mostra o rico comerciante Giovanni Arnolfini e a súa esposa Giovanna Cenami, que se estabeleceran e prosperaran na cidade de Bruxas (hoxe Bélxica), entre 1420 e 1472.
Identificación do autor
O seu estilo caracterízase polo hieratismo e a inmobilidade, e as súas maiores preocupacións eran a verosimilitude, a perfección, o tratamento da luz e a perspectiva. Amais desta obra, as máis representativas da súa autoría son: o Políptico do cordeiro místico da catedral de San Bavón de Gante (1432), A Virxe do Chanceler Rolin e A Virxe do coengo Van der Paele.
Koldo Mitxelena
Luis Michelena Elissalt, máis coñecido como Koldo Mitxelena, nado en Errenteria o 20 de agosto de 1915 e finado en Donostia o 11 de outubro de 1987, foi un filólogo vasco, unha das máximas autoridades en lingua éuscara e un dos artífices do éuscaro batua.
Traxectoria
De familia nacionalista, afiliouse a ELA e ao PNV, e bebe nas fontes do renacer literario de Euskaltzaleak, movemento da mocidade euskerista dirixido por Aitzol. A vida decote de Koldo Mitxelena abalou entre o traballo na fábrica, os estudos, a asistencia a mitins e o deporte. A saínte xeración literaria vasquista da preguerra interesouno extraordinariamente.
Docencia parisiense
Unha consecuencia do maio francés foi a descentralización e ampliación universitarias de 1969. Durante 1969-1971 imparte docencia de lingüística vasca comparada como professeur associé na Universidade da Sorbona e como chargé de cours na Ecole Practique des Hautes Etudes. A amizade de André Martinet é fundamental neste período. Mitxelena comeza a súa estancia en casa do lingüista, que o ha introducir ademais no seu círculo de amizades e de científicos (Jeanne Martinet, Giovana Madonia, Nicole Moutard etc) e na súa rede de publicacións.
Vilar, Filgueira, Lalín
Vilar é un lugar da parroquia de Filgueira, no concello pontevedrés de Lalín, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2008 tiña 39 habitantes (19 homes e 20 mulleres) o que supón unha diminución de 4 habitantes con respecto ao ano 2000.
Campionato Ibérico de Fútbol Gaélico
Equipos
O actual campión (2019) do Campionato Ibérico de Fútbol Gaélico masculino é o Madrid Harps, e na competición feminina o Filhas de Breogán, da Coruña.
Lavochkin-Gorbunov-Goudkov LaGG-3
Comparado cos seus opoñentes, o LaGG-3 carecía de potencia suficiente e, a pesar da súa construción de madeira, tiña sobrepeso. Era pouco popular entre os pilotos soviéticos, aínda que chegaron a completarse 12 unidades diarias do modelo en certo momento, construíndose 6 527 exemplares cando a produción cambiou ao Yak-3 en 1944. O LaGG-3 foi mellorado constantemente, formando a base para os La-5 e La-7 máis exitosos.
Cidade Real
Cidade Real (en castelán: Ciudad Real) é unha cidade do centro de España, na Meseta Sur, capital da provincia de Cidade Real, en Castela-A Mancha.
Eleccións municipais
Actualmente un dos dous concelleiros elixidos por Ciudadanos é un edil non adscrito no consistorio.
Karlo Balić
Traxectoria
Vestiu o hábito franciscano o ano 1917 na provincia do Santísimo Redentor de Dalmacia. Ordenouse sacerdote en 1923 e ese mesmo ano enviárono á Universidade Católica de Lovaina, onde obtivo o doutoramento en teoloxía, cunha tese sobre a doutrina de Xoán Duns Escoto. Regresou a Croacia e dedicouse á ensinanza na súa Provincia, ata que, en 1933, o enviaron ao novo Pontificio Ateneo Antonianum de Roma, no que, de 1933 a 1973, desenvolveu o seu longo e fecundo labor docente e investigador.
Barranco de Algendar
O fonal está atravesado por un regato (o río de Aljandar) de auga fresca e cristalina, e recolle as augas pluviais das abas lindeiras. Contén lindantes cunha altura de oitenta metros. A terra é moi fértil, e aínda hoxe en día obsérvanse signos da cultura agrónoma árabe, como por exemplo alxibes e canalizacións para regadío. Nas covas acháronse recentemente restos arqueolóxicos.
Erisifales
Ecoloxía
Os erisifales son parasitos obrigados nas follas, caules e froitos das plantas superiores, causando enfermidades. A maioría dos intentos de cultivalos fracasaron.
Rexistro Mercantil
O Rexistro Mercantil é unha institución administrativa dependente do Ministerio de Xustiza que ten como obxectivo a publicidade oficial das situacións xurídicas dos empresarios e sociedades inscritos. Rexido polo Regulamento do Rexistro Mercantil, aprobado polo Real Decreto 1784/1996 do 19 de xullo.
Alioli
miniatura|Alioli de allo, sal, ovo e aceite de oliva O alioli é unha salsa de sabor forte orixinaria do mediterráneo occidental. Na súa versión orixinal consistía en allos machacados e aceite de oliva (allioli significa allo e aceite en catalán-valenciano) ligados até formar unha crema. Incluso hai morteiros cerámicos especiais para tal fin.
Plauto
As guerras púnicas
As guerras tiveron unha grande importancia na introdución do teatro grego en Roma. Os soldados que participaran nas campañas do sur de Italia afeccionáranse alí ó teatro e despois de tornados a Roma demandaban o traslado dos espectáculos teatrais á capital; a plebe, formada en gran parte por emigrantes gregos, acolleu tamén con gusto estes espectáculos.
As guerras macedónicas
A Primeira Guerra Macedónica (214 – 205 a. C.) foi o primeiro conflito bélico que enfrontou a República Romana co Reino de Macedonia, e produciuse polas ansias expansionistas de Filipo V de Macedonia, que ameazaba o dominio romano nos territorios gregos e polo seu acercamento a Aníbal. Roma enviou tropas contra Filipo e o conflito non tivo maiores consecuencias.
En definitiva, a época na que lle tocou vivir e na que desenvolveu o seu traballo Plauto foi unha época de guerras, na que a poboación vivía atemorizada, o que explica o auxe da comedia, xa que os cidadáns o que buscaban asistindo ás representacións teatrais era evadirse do caos e do sufrimento que os rodeaba.
As fontes
Os datos bibliográficos sobre a vida de Plauto, escasos e pouco fiables, proceden de dous pequenos fragmentos nos textos de Aulo Xelio e San Xerome, ademais de algunhas outras referencias illadas en diversos autores coma Cicerón. O carácter fantasioso e novelesco da historia que contan levou a moitos filólogos a dubidar da súa credibilidade. E aínda por riba disto ás veces non resulta doada a interpretación dos textos
O problema do nome
Unha das moitas teorías que pretenden explicar estas dificultades é a proposta por Bücheler, quen supón que Plauto chegou a Roma co nome de Tito e co alcume burlesco de Plauto, aos que se lle engadiu o sobrenome de Maco; máis tarde, cando acadou a cidadanía romana, formaría o seu nome completo co nome de pila (praenomen Titus), o sobrenome latinizado (nomen Maccius) e o alcume (cognomen Plautus)
A comedia antiga e a comedia nova
Para entender a nova comedia grega de Menandro e as súas similitudes con Plauto, é necesario discutir a idea da comedia antiga grega e a súa evolución na nova comedia. O antigo dramaturgo grego que mellor encarna a comedia grega antiga é Aristófanes.
Ribas de Sil (homónimos)
dereita|miniatura|Ponte sobre o río Sil entre Santo Estevo de Ribas de Sil e Pantón.
Plauto
O escravo listo
O escravo ten un papel importante nun bo número de obras de Plauto. O servus callidus, en particular, é un personaxe moi forte, que non só ofrece a exposición e o humor, senón que adoito impulsa a trama nas obras de Plauto. C. Stace argumenta que Plauto tomou o carácter común dos escravos da nova comedia grega pero alterándoo para os seus propios fins. Na nova comedia, escribe, "o escravo non é a miúdo moito máis que un xiro cómico, co obxectivo engadido, quizais, da exposición". Isto demostra que non había precedente deste arquetipo de escravos e que algúns dos papeis da antiga comedia seguen en Plauto (os monólogos expositivos, por exemplo).
O Prólogo
Non obstante Plauto non se limitou a facer unha copia exacta das formas e función do prólogo da comedia helenística. É certo que o prólogo plautino, igual có grego, podía ser pronunciado por unha divindade ou personaxe alegórico (Lar familiaris en “Aulularia”, o deus Auxilium en “Cistellaria”, a estrela Arcturus en “Rudens” e Luxuria e Inopia en “Trinummus”), ou por un dos personaxes (Charinus adulescens en “Mercator”, Palaestrio seruus en “Miles”, e polo deus-protagonista Mercurius en “Amphiitruo”).
Métrica
Para comprender a técnica compositiva de Plauto, é necesaria a análise das súas pezas e tomar como punto de referencia os modelos gregos. Unha das novidades estruturais da comedia plautina foi a desaparición das intervencións do coro. Tamén cómpre sinalar que o paso dunha escena a outra esixiría que o escenario quedase baleiro polo cambio brusco de escenas e personaxes.
A estrutura das pezas plautinas vén determinada pola organización de acción en "exposición, "nó" e "desenlace". As peripecias da acción veñen subliñadas polo tipo de representación. Eran tres os tipos empregados: a forma falada, a recitación con acompañamento musical de frauta e o canto-baile.
Na antigüidade
O primeiro “renacemento” das obras de Plauto ten lugar xusto despois da morte de Terencio (morto no 159 a. C.), que non acadou a gloria nin o favor do público do seu antecesor.
Plauto e Shakespeare
As obras de Plauto e Shakespeare que presentan máis paralelismos entre elas son o “Menaechmi” e “A comedia das esquivocacións”. Ademais, Shakespeare usa o mesmo tipo de apertura de monólogo tan común nas obras de Plauto, como se pode ver na “Noite de reis” ou “O soño dunha noite de verán”.
Craterellus
C. tubaeformis, trompeta con pregamentos, en forma de trompeta mais de cor amarela acastañada.
Bohol
O clima de Bohol é xeralmente seco, coa precipitación máxima entre os meses de xuño e outubro. O interior é máis fresco que a costa. Bohol é a provincia de nacemento de Carlos P. Garcia, o cuarto presidente da Filipinas (1957-1960), o cal naceu en Talibon, Bohol.
Solsticio de verán
Datas
miniatura|[[Solpor no solsticio de verán sobre o deserto de Mojave.]] O solsticio de verán ocorre durante o verán do hemisferio: o solsticio de verán boreal, no hemisferio norte, e o solsticio de verán austral, no hemisferio sur. Segundo o calendario gregoriano, o solsticio de verán preséntase entre o 20 e o 23 de decembro de cada ano, no hemisferio sur, e entre o 20 e o 22 de xuño, no hemisferio norte.
Cando nun polo xeográfico o Sol acada súa maior altitude (intre do solsticio) pode ser mediodía só na lonxitude que mira ao sur desde o polo; para outras lonxitudes, non é mediodía (aínda non chegou ou xa pasou). Por iso que a noción de solsticio sexa útil maliar ser o termo pleno verán o coloquialmente máis empregado para se referir ao momento en que ocorre devandito solsticio.
La semana del asesino
La semana del asesino é unha película dramática española de 1972 dirixida por Eloy de la Iglesia e escrita por Eloy de la Iglesia e Antonio Fos. Foi estreada o 22 de abril de 1972 en España.
Quartuncia
miniatura|Quartuncia do [[Casa de moeda|obradoiro monetario de Cosa, en Etruria. Ca. 273-250 a. de C. Peso: 5,08 g.]] A quartuncia (voz latina), tamén adaptado como cuartuncia, foi unha moeda da Antiga Roma de bronce, de tempos da República e propia da Península Itálica, co valor dun cuarto de onza romana ou uncia.
Xerión (banda)
Historia
No ano 2002 graváronse dous traballos máis, O trono de Breogán e A harpa do guerreiro, editados e distribuídos por cadansúa discográfica francesa, Taran Productions e Gorification Musix respectivamente. Chegaron tamén os primeiros compartidos con bandas nacionais, Foscor primeiro e Cryfemal despois, así coma reedicións das últimas demos a través de Nigra Mors e Wolf Records, que conseguen que o nome de Xerión se de a coñecer alén de Galiza.
Pasaporte de Acerbaixán
O Pasaporte de Acerbaixán é un documento emitido aos cidadáns do Acerbaixán, para o seu uso en viaxes internacionais. El identifica o nacional acerbaixano ante as autoridades doutros países, permitindo a anotación de entrada e saída dos portos, aeroportos e vías de acceso internacionais, segundo as obrigas de visado.
Francisco Gutiérrez
Francisco Gutiérrez Ríos, nado en Santiago de Compostela, é un xornalista e escritor galego.
Camilo Barcia Trelles
Traxectoria
Fixo os estudos de bacharel no Instituto de Lugo onde se graduou en 1903.
Juan Manuel Moreno
Deputado nacional no Congreso (2000-2011)
En setembro de 2006 casou coa politicóloga granadina Manuela Villena.
Peróxido
Síntese
Moitas substancias orgánicas poden converterse en hidroperóxidos en reaccións de autooxidación en presenza de luz e osíxeno atmosférico. Especialmente perigoso é a formación a partir de éteres xa que estes transfórmanse moi facilmente e os peróxidos adóitanse enriquecer no residuo dunha posterior destilación. Alí poden producir explosións moi fortes. Moitos dos accidentes máis tráxicos de laboratorio débense a este tipo de reacción. Por tanto antes de destilar cantidades maiores destes disolventes hai que probar a presenza de peróxidos con papel impregnado de ioduro de potasio e amidón. A formación dunha cor azulado ou escuro indica a presenza de peróxido (o peróxido oxida o ioduro a iodo elemental que, á súa vez, forma co amidón un complexo de inclusión de cor característica escura).
Bollywood
Popularidade
Os filmes de Bollywood son especialmente populares en certos países fóra da India. Nixeria, Exipto, Senegal e a antiga Unión Soviética son algún dos lugares nos que os filmes de Bollywood veñen sendo éxitos desde hai moitos anos, igual que en países vecinos, como Paquistán, Afganistán e o sueste asiático. Desde o ano 2000 tamén comezan a ser coñecidos no mundo occidental, como no Canadá, o Reino Unido, Alemaña, os Estados Unidos e Australia, algúns deles con minorías indias importantes.
Euskal Irrati Telebista
Empresas
Actualmente, EITB é un grupo de empresas formado por:
Directores xerais
Desde a súa creación en 1982 ostentaron o cargo de Director Xeral varias persoas. Ata 1998 o Director Xeral era nomeado polo Goberno Vasco pasando nesa data mediante a Lei 8/1998, de modificación da lei de Creación do Ente Público Radio Televisión Vasca, a ser nomeado polo Parlamento Vasco. Foron directores xerais as seguintes persoas:
Monte submarino
Importancia ecolóxica e recursos naturais
Os montes submarinos tenden a proxectarse en zonas pouco profundas e moi propicias para a vida mariña, subministrando hábitats para especies que non se encontran en sectores máis profundos do leito mariño. Debido a que estes montes están illados os uns dos outros, forman "illas submarinas", creando unha zona bioxeográfica especial.
Ademais, os montes submarinos son vitais puntos de estancia para algúns animais migratorios, como as baleas, que alí poden alimentarse e esconderse de depredadores.
Agrocybe aegerita
Hábitat
Desenvólvese nos tocos, toros e buracos dos troncos de árbores como os chopos e os umeiros. Cultívase e comercialízase no Xapón, Corea, Australia e na China.
Tapete microbiano
miniatura|dereita|Un tapete de algas [[cianobacteriano, nun lago salgado nas costas do mar Branco.]] Un tapete microbiano ou tapiz microbiano é unha lámina formada por moitas capas de microorganismos, principalmente bacterias e arqueas, que crece en determinados ambientes. Os tapetes microbianos crecen nas interfaces entre diferentes tipos de materiais, principalmente sobre superficies húmidas ou mergulladas, aínda que algúns poden sobrevivir en desertos. Colonizan ambientes con temperaturas entre –40 °C e 120 °C. Algúns atópanse vivindo como endosimbiontes en animais.
Estrutura
Un tapete microbiano consta de varias capas, cada unha das cales está dominada por tipos específicos de microorganismos, principalmente bacterias. Aínda que a composición de cada tapete varía dependendo do ambiente, como regra xeral os subprodutos de cada grupo de microorganismos serven como "alimento" para os outros grupos. Cada tapete forma súa propia cadea trófica, na que un ou uns poucos grupos de microorganismos se sitúan no alto da cadea e os seus subprodutos son consumidos polos outros grupos. Diferentes tipos de microorganismos dominan diferentes capas baseándose na súa vantaxe comparativa para vivir nesa capa. Noutras palabras, viven nas posicións nas que poden superar aos outros grupos en vez de onde lles sería máis confortable se estivesen sós, xa que as relacións ecolóxicas entre os distintos grupos son unha combinación de competición e cooperación. Como as capacidades metabólicas das bacterias (do que poden "alimentarse" e as condicións que poden tolerar) dependen xeralmente da súa filoxenia (é dicir, os grupos que están máis emparentados teñen metabolismos máis similares), as diferentes capas dun tapete están divididas tanto polas súas diferentes contribucións metabólicas á comunidade coma polas súas relacións filoxenéticas.
Os primeiros tapetes
Os tapetes microbianos están entre os signos de vida claros máis antigos coñecidos, como as estruturas sedimentarias inducidas microbianamente (ESIM ou MISS) formadas hai 3.480 Ma atopadas en Australia Occidental. Nas etapas iniciais as estruturas dos tapetes pode que xa foran similares ás dos tapetes modernos que non conteñen bacterias fotosintéticas. É mesmo posible que os tapetes non fotosintéticos estivesen presentes xa hai 4.000 Ma. Se é así, as súas fontes de enerxía serían as chemineas hidrotermais (emisións de auga quente arredor de volcáns submarinos), e a separación evolutiva entre as bacterias e as arqueas puido tamén ocorrer máis ou menos nesa época.
Edoardo Sanguineti
Edoardo Sanguineti, nado en Xénova o 9 de decembro de 1930 e finado na mesma cidade o 18 de maio de 2010 foi un poeta, crítico literario e profesor italiano.
Belisardo Pumpido Flores
Traxectoria
Fillo de José Joaquín Pumpido Sibón, Oficial da Armada, e de Carmen Flores Montoro, natural de Puerto Real, e filla tamén dun oficial da mariña de guerra. Era descendente dun militar francés asentado en Cádiz no século XVIII, que castelanizara o seu apelido orixinal de Pompidou. Pola súa procedencia familiar optou por dedicar a súa vida á profesión militar, primeiro no exército de infantaría isabelino e máis tarde na Garda Civil, recentemente creada. O 16 de agosto de 1852 casou con Ramona Puga Blanco, irmá de Luciano Puga Blanco, relevante político e xurista galego que foi Fiscal do Tribunal Supremo entre 1885 e 1887. Polo seu heroísmo no combate recibiu as máis importantes condecoracións militares da época.
Mundial de Fútbol de 1950
Formato
A petición do Brasil, a FIFA aceptou mudar todo o formato de competición en 1947. No canto de xogar unha fase eliminatoria como nas dúas últimas edicións, os 16 participantes previstos dividiríanse en catro grupos de catro equipos cada un. En cada grupo, as catro seleccións enfrontaríanse unha vez entre si polo sistema de todos contra todos. Finalmente, pasaría de rolda o campión de cada grupo. A novidade chegou na fase final. Por primeira e única vez na Copa do Mundo, celebraríase unha liguiña entre os catro campións de cada grupo, de novo todos contra todos en tres xornadas. Esta última parte da proposta dividiu ao comité organizador, mais os brasileiros convencéronlles de que aumentaría tanto a emoción como a recadación. A edición de 1950 foi, por tanto, a única da historia na que non se celebrou unha final, aínda que o Uruguai contra Brasil da última xornada terminou sendo o partido decisivo.
Jessica Alonso Bernardo
Jessica Alonso Bernardo, nada o 20 de setembro de 1983 en Xixón, é unha xogadora española de balonmán pertencente ó Le Havre AC francés.
Victor Prosch
Honras
En 1962 o seu compatriota o ictiólogo Bent J. Muus nomeou a subespecie Bathypolypus arcticus proschi na súa honra.