cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Líquido sinovial
Análise
A extracción de líquido sinovial apenas ten contraindicacións, é unha técnica sinxela sempre que se coñeza ben a articulación que se vai a puncionar, evacuar por exceso de líquido sinovial ou a estudar. Faise sempre baixo esterilización estrita. As infeccións adxacentes á articulación, sobre todo a da pel que hai que atravesar para chegar até a articulación obrigarían a elixir outra vía de acceso á mesma. As enfermidades que cursan con alteracións da coagulación, por exemplo a hemofilia, así como os tratamentos médicos con anticoagulantes, serían contraindicacións relativas e obrigarían a utilizar na punción agullas de moito menor calibre que as utilizadas normalmente. Con respecto á necesidade de anestesiar a zona de punción, viría determinada pola mesma articulación, non sendo normalmente necesario en articulacións de gran calibre, por exemplo o xeonllo ou outras articulacións.
Tani otoshi
O termo tani otoshi pode referirse a unha técnica de derrubamento:
Jaime Caruana
Traxectoria
Caruana naceu en Valencia e realizou os estudos de telecomunicacións na Universidade Politécnica de Madrid, obtendo o título de enxeñeiro en 1974. Tras seis anos á fronte do Banco de España como Gobernador, pasou a formar parte do G30 (Group of Thirty), institución de análises financeiros e macroeconómicos con sede en Washington. Formou tamén parte dos acordos de Basilea II, gañándose o respecto dos reguladores da industria de servizos financeiros por conseguir un acordo para o texto revisado en xuño de 2004.
Foi sucedido á fronte do Banco de España por Miguel Ángel Fernández Ordóñez, militante do Partido Socialista Obrero Español e antigo Secretario de Estado.
Demo Editorial
Traxectoria
A editorial foi fundada polo historietista Manel Cráneo. O seu modelo de edición contempla principalmente a publicación de obras de autores galegos en lingua galega. En paralelo, a editorial publica as coleccións '"HäinöS", "Eumedievo" ou "Colección Castelao".
Vicente de Paúl
Significación
Foi canonizado polo Papa Clemente XII, o 16 de xuño de 1737. O Papa León XIII proclamouno patrón das asociacións de caridade. A súa celebración é o 27 de setembro, data do seu pasamento. O seu corpo incorrupto é venerado na igrexa de San Vicente de Paúl en París. As Conferencias de San Vicente de Paúl están hoxe en día presentes nos cinco continentes. As Fillas da Caridade son máis de 30.000 e contan con máis de 3.000 casas en todo o mundo onde coidan doentes, marxinados e nenos abandonados. Obtiveron o Premio Príncipe de Asturias no ano 2005.
Albarán
O topónimo galego Albarán pode referirse a:
Cordeiro, Valga
Patrimonio
No lugar de Vilar érguese un cruceiro de capela, único exemplar que se conserva nesta tipoloxía fóra da súa área de distribución, que se limita á comarca de Barbanza.
Racing Point
Racing Point UK Limited, que compite como Force India, Racing Point F1 Team, Racing Point Force India F1 Team, é un equipo de carreiras de Fórmula 1 e construtor con base en Silverstone, Reino Unido, que competiu con licenza británica.
O equipo formouse en agosto de 2018 cando un consorcio de investidores que incluía a André Desmarais, Jonathan Dudman, John D. Idol, John McCaw Jr., Michael de Picciotto e Silas Chou (chamado  'Racing Point UK Ltd' ) e liderado por Lawrence Stroll, o pai do ex piloto de Williams Lance Stroll, comprou os activos do xa existente Sahara Force India F1 team. O equipo fixo o seu debut na competición no Gran Premio de Bélxica de 2018. Esta pensado que Stroll se traslade ao equipo en, logo de pasar a proba de pneumáticos Pirelli co equipo de Abu Zabi.
Hexoquinase
Variación
Nunha mesma especie poden aparecer varias isoformas ou isoencimas da hexoquinase que teñen diferentes funcións.
Arca (nave)
Na serie de cómics Transformers Universe Arca é unha nave espacial construída polos autobots para limpar de asteroides o Sistema Solar. Namentres no espazo exterior, foi atacada polos Decepticons. Optimus Prime, naquel tempo líder Autobot, estrelou a nave en Portland, Oregon, na nosa Terra.
Marvel, primeira xeración (a partir de 1984)
Megatron, mata a todos e enfróntase ó exército canadense. Logo toma contacto con Cobra (organización terrorista antagonista dos G.I. Joe), ofrece darlles a tecnoloxía da Arca a cambio dun novo corpo. Pero chega o único autobot cuxo compoñente headmaster é humano: Fortress Maximus. Ante a maior capacidade de combate de Megatron, Fortress Maximus decide lanzarse contra as toberas da Arca. A explosión semella que non acaba con Megatron, pero destrúe a Arca completamente (isto último non aparece na colección Marvel USA, senón nun spin-off G.I. Joe -Transformers).
Luís Alonso Girgado
Traxectoria
Secretario e asesor literario do Centro Ramón Piñeiro para a Investigación en Humanidades, coordinou as edicións facsímiles das revistas literarias Aturuxo, Alba, Posío, Gelmírez, Posío. Arte y Letras, La Noche. Suplemento del sábado, Resol, Cristal, Galiza, La Tierra Gallega, La Alborada e Cultura Gallega. Colaborou en El Correo Gallego, La Voz de Galicia, Grial, Encrucillada, A Nosa Terra, Diario de Ferrol e Diario de Córdoba.
Recoñecementos
Recibiu o Premio Manuel Lorenzo Barja no 2009.
Sachin Tendulkar
Sachin Ramesh Tendulkar (|ˌsʌtʃɪn tɛnˈduːlkər|), nado en Mumbai o 24 de abril de 1973, é un xogador de crícket indio, antigo capitán da selección nacional india. Está amplamente recoñecido como o mellor bateador da historia do crícket. *
Traxectoria
En 2001, Sachin Tendulkar converteuse no primeiro bateador que completou 10 000 carreiras ODI runs nas súas 259 entradas. En 2002, na medio da súa carreira, Wisden Cricketers' Almanack nomeouno o segundo mellor bateador en Test de todos os tempos, tras Don Bradman, e o segundo mellor en ODI, tras Viv Richards. Posteriormente na súa carreira, Tendulkar foi parte do equipo indio que gañou a Copa Mundial de 2011, primeira vitoria nas seis participacións da India na Copa do Mundo. Anteriormente fora nomeado "Xogador do Torneo" na edición de 2003 celebrada en Suráfrica. En 2013, foi o único xogador indio incluído no Test World XI formado para celebrar o 150 aniversario de Wisden Cricketers' Almanack.
Tendulkar recibiu en 1994 o Arjuna Award polos seus méritos deportivos, o premio Rajiv Gandhi Khel Ratna, máxima condecoración deportiva da India, en 1997, e os premios Padma Shri e Padma Vibhushan en 1999 e en 2008, respectivamente, que son o cuarto e o segundo premios civís máis altos do seu país. Unhas poucas horas despois do seu último partido o 16 de novembro de 2013, a oficina do Primeiro Ministro da India anunciou a decisión de outorgarlle o Bharat Ratna, máxima distinción civil da India. Foi o receptor máis novo e o primeiro deportista en obtelo. Gañou tamén o Sir Garfield Sobers Trophy de 2010 como xogador de crícket do ano nos premios da ICC. En 2012, Tendulkar foi candidato á Rajya Sabha, cámara alta do Parlamento da India. Foi tamén o primeiro deportista e a primeira persoa sen pasado na aviación en recibir o rango honorario de group captain da Forza Aérea India. En 2012, foi nomeado membro de honra da Orde de Australia. En 2010, a revista Time incluíu a Tendulkar na súa listaxe anual das cen persoas máis influentes do mundo.
Interferómetro Fabry-Pérot
Sendo válida a expresión aproximada para valores de R>0.5. Interferómetros F-P cun valor alto da finura amosan picos de transmisión máis estreitos e cuns valores mínimos de coeficientes de transmisión inferiores. A principal diferenza entre o esquema de interferómetro F-P que emprega unha lámina e o que simplemente emprega dous espellos, áchase no feito de como sintonizar os picos de transmisión e escoller a lonxitude de onda na que se producen. Se no primeiro caso o que se fai é rotar a lámina respecto do feixe, aproveitando as propiedades refractivas do medio, no caso de empregar espellos o que se fai é simplemente modificar a distancia entre eles.
Halle Berry
Traxectoria
En Jungle Fever (1991), de Spike Le, fixo o papel de drogadicta. Para introducirse no personaxe, non se aseou nin se peiteou nos dez días previos á rodaxe.
En The Flintstones (Os Picapedra, 1994), de Brian Levant, repetiu papel de comedia e explotou o seu físico. A súa interpretación dunha drogadicta que abandona ao seu fillo no lixo en Losing Isaiah (1995), de Stephen Gyllenhaal, causoulle unha profunda impresión e levouna a emprender traballos máis comerciais e lixeiros.
En Bullworth (1998), de Warren Beatty, recuperou a súa valía interpretativa. En termos económicos son, con todo, as películas de acción, as que mellores resultados lle proporcionaron.
Oppidum
miniatura|250px|dereita|Murus gallicus en Bibracte. Un oppidum (en plural oppida) é un termo xenérico en latín que designa un lugar elevado, un outeiro ou meseta, cuxas defensas naturais se viron reforzadas pola intervención do home. Os oppida establecíanse, xeralmente, para o dominio de terras aptas para o cultivo ou como refuxio fortificado que podía ter partes habitables.
Cultura underground
miniatura|Fotografía de dous [[Punk|punks.]] A cultura underground, ou simplemente underground ("subterráneo", en inglés), é un termo para describir varias culturas alternativas que se consideran diferentes da corrente principal da sociedade e da cultura, ou son consideradas así por outros. A palabra "underground" utilízase porque existe unha historia de movementos de resistencia baixo réximes duros onde se empregou o termo underground para referirse ao necesario segredismo da resistencia.
Antoine Watteau
miniatura|200px|Antoine Watteau. Jean Antoine Watteau, máis coñecido como Antoine Watteau (10 de outubro de 1684, Valenciennes - 18 de xullo de 1721, Nogent-sur-Marne), foi un pintor francés.
Lorenzo Corbacho Rodal
Traxectoria
Viviu con Concepción Iglesias Portela coa que casou en voda civil na ditadura de Primo de Rivera.
José Ramón González Pérez
Como adestrador
Na tempada 2008–09 firmou como adestrador do Montañeros CF, equipo da Terceira División que conseguiu meter nos postos de ascenso, conseguindo unha praza en Segunda División B tras o descenso do Ciudad de Santiago ao final da campaña. O 13 de maio de 2010 anunciou que non continuaría no club coruñés, tras posicionalo no décimo posto da categoría de bronce.
Xunto á Igrexa
Os topónimos Xunto á Igrexa e Xunto á Irexa pódense referir a:
Cable de pares trenzado
Descrición
miniatura|Equipamento electrónico para certificación de redes. Os dous cables do par trenzado levan sinais iguais e opostas, A(t) nun dos cables e no outro -A(t) máis o ruído e interferencias. No destino detéctanse as diferenzas entre as dúas sinais. Isto coñécese como modo de transmisión diferencial. Polo ruído e as interferencias introdúcense sinais nos cables por acoplamento dos campos eléctricos e/ou magnéticos e tenden a acoplarse aos dous cables por igual. O ruído produce un sinal de modo común que se cancela no receptor cando se toma a diferenza de sinal: A(t) +n(t) nun dos fíos do par e no outro -A(t)+n(t) quedando 2A(t) xa sen ruído. Este xeito comeza a fallar cando a fonte de ruído se atopa preto dos cables da sinal, o cable máis próximo acóplase co ruído máis forte e o rexeitamento en modo común do receptor non poderá eliminalo. Este problema é especialmente evidente nos cables de telecomunicacións en pares no mesmo cable que se atopan un ao lado do outro durante moitos quilómetros. Un par pode inducir a diafonía no outro e é aditivo ao longo da lonxitude do cable. Ao trenzar os fíos dos pares este efecto no arame máis próximo o nivel de ruído na sinal diminúe. Proporcionando a fonte de interferencia mantense uniforme, ou case, sobre a distancia dun só toque, o ruído inducido permanecerá en modo común. A sinalización diferencial tamén reduce a radiación electromagnética dende o cable, xunto coa atenuación asociada que permite unha maior distancia entre os equipos. A taxa de xiro (tamén chamado paso de volta, polo xeral definida en voltas por metro) forma parte da especificación dun determinado tipo de cable. Cando pares próximos teñen taxas iguais de torsión, os mesmos condutores dos diferentes pares poden estar repetidamente un xunto ao outro, desfacendo parcialmente os beneficios do modo diferencial. Por esta razón, comunmente se especifica que, ao menos para os cables que conteñen un pequeno número de pares, as taxas de torsión deben diferir. Isto significa que a lonxitude de cada un dos catro pares do cable son diferentes.
Xanza, Valga
Patrimonio
A igrexa de Santa María de Xanza, mandada construír polo arcebispo Diego Xelmírez no século XI, ten planta de nave única e ábsida rectangular. A pesar das remodelacións conserva a estrutura orixinal románica.
Basílica de Santo Isidoro de León
A real colexiata basílica de Santo Isidoro ou, simplemente, Santo Isidoro de León, é un templo cristián situado na cidade de León, en España. É un dos conxuntos arquitectónicos de estilo románico máis destacados de España, pola súa historia, arquitectura, escultura, e polos obxectos suntuarios románicos que se puideron conservar. Presenta a particularidade de ter un Panteón Real situado ós pés da igrexa, con pintura mural románica e capiteis orixinais, todo o cal fai que sexa peza única do mundo románico da época. O conxunto foi construído e engrandecido durante os séculos XI e XII.
Na súa orixe foi un mosteiro dedicado a san Paio, aínda que se supón que anteriormente se asentaba nos seus cimentos un templo romano. Co traslado dos restos de santo Isidoro, bispo de Sevilla (doutor das Españas), a León, cambiouse a titularidade do templo.
Infantado de san Paio
Estas infantas solteiras leonesas ostentaron o título de Dominas ou Abadesas. O Infantado de León tivo o seu comezo no mosteiro de Palat del Rey, creado polo rei Ramiro II para a súa filla Elvira. Ó trasladarse a comunidade de Palat del Rey ó mosteiro de san Paio (aínda non se chamaba santo Isidoro), a institución tomou o nome de Infantado de san Paio. Unha comunidade de cóengos atendía as monxas en calidade de capeláns, sempre baixo a autoridade da abadesa ou domina.
Tamén a mediados do século X instaurouse en Covarrubias o Infantado de Covarrubias, para as infantas da realeza e para as fillas dos condes de Castela que ostentaban igualmente o título de Infantas.
A igrexa de Afonso V o Nobre
Foi construída esta igrexa con materiais pobres (segundo di o cronista bispo Lucas de Tui, ex loito et latere, é dicir, de tapial e ladrillo), con planta tradicional, un testeiro tripartito, recto, e con dous cemiterios para a xente de alto rango: un á cabeceira para bispos e algúns reis que xacían en León, sobre o que se construíu un altar a Martiño de Tours; outro ós pés (in occidentali parte), como un adro sen cubrir, dedicado a enterramento rexio, onde puxo os corpos dos seus pais Bermudo II e Elvira García, e onde el mesmo foi enterrado. Sobre a súa tumba hai un epitafio que di que edificou a igrexa de san Xoán de barro e ladrillos. Esta é a igrexa que se coñece como igrexa antiga e que debeu ser de proporcións moi pequenas.
A igrexa románica de Fernando I e a súa esposa Sancha
miniatura|200px|Miniatura medieval que representa o rei [[Fernando I de León|Fernando I o Magno e a súa esposa, a raíña Sancha de León.]] Sancha de León, filla de Afonso V, foi abadesa do mosteiro de san Paio desde moi nova. Xunto co seu esposo Fernando foron reis de León desde 1037. Sancha influíu notablemente no rei Fernando para levar a cabo unha edificación en pedra da igrexa de san Xoán Bautista, convencéndoo ademais para que o seu enterramento tivese lugar neste templo e non no mosteiro de Arlanza, nin no mosteiro de Oña, dúas posibilidades que o rei barallaba. O proxecto levouno a cabo mandando derrubar a humilde igrexa anterior de Afonso V e construíndo no seu lugar un templo con boa pedra labrada, segundo faise saber nas crónicas. Non foi un templo grande e aberto ós fieis senón unha pequena igrexa palatina para uso dos seus mecenas Fernando e Sancha, que vivían no seu palacio situado xunto ó mosteiro dobre (cunha comunidade de monxas e outra de cóengos como xa se explicou).
O edificio románico
miniatura|200px|Porta de entrada desde o templo ó espazo do panteón que foi cegada a comezos do XII con motivo das novas obras de ampliación. Edificaron o panteón rexio ós pés, ó que se accedía desde o interior da igrexa a través dunha porta que aínda existe e que está condenada. Os seus muros —segundo consta polas escavacións— estaban aliñados cos das naves da igrexa. Foi un espazo pechado, con dúas alturas, a de abaixo para enterramento e a de arriba dedicada a tribuna real.
Tímpano do Cordeiro
Por encima destes personaxes hai un friso interrompido pola rosca externa da arquivolta que representa os símbolos do zodíaco ordenado de dereita a esquerda. Foron identificados cos seus nomes, unhas inscricións con caracteres da segunda metade do século XI das que aínda quedan algunhas fóra de lugar. Tamén estes relevos foron aproveitados da igrexa anterior.
Porta do Perdón
Ábrese na fachada sur do cruceiro. Pertence á época do románico pleno, e os seus relevos están atribuídos ó Mestre Estevo, que traballou nas catedrais de Pamplona e de Santiago de Compostela. A súa execución é posterior á Porta do Cordeiro. O mestre Estevo esculpiu por primeira vez unha serie de temas evanxélicos que serían reproducidos despois na portada da catedral de Compostela, na Catedral de Santa María da Asunción de Pamplona e na de Tolosa.
Tímpano do Perdón
As tres escenas son: Ascensión, Descendemento e Sepulcro baleiro que contemplan as tres Marías. As arquivoltas son de moldura en bocel, moi peraltadas, con columnas acobadadas. Todo está rodeado dunha moldura axadrezada. O lintel apóiase sobre cabezas de león e de can.
Porta norte ou Capitular
Son de destacar os capiteis, en especial o que representa a unha muller espida, agachada, seguida por outra muller tamén espida que leva unha serpe na man. No mesmo capitel hai outra serpe mordendo un home vestido. Ademais de chamar a atención polo simbolismo que encerra, trátase dun perfecto traballo de escultor clasicista e naturalista que pode verse nalgúns capiteis de Jaca e de Frómista. Atribúese o traballo ó escultor Leodegarius, coñecido como o mestre das serpes.
A colexiata no século XXI
O recinto pertencente á basílica é moito máis extenso do que o observador pode ver desde a praza de Santo Isidoro. Existen unha serie de edificacións, algunhas moi antigas que por mor das reformas foron recuperadas para a súa utilización. Con este fin rehabilitouse o edificio do século XVI que se atopa fóra do claustro —con xanelas á rúa do Sacramento— para residencia de cóengos que até a data andaban dispersos por outras dependencias. Acomodáronse as dúas plantas da á este do segundo claustro para residencia das relixiosas Discípulas de Jesús onde ademais abriron un colexio de Ensino Primario. Para a Escola Superior de Arte Sacra restauráronse unhas ruínas pertencentes ó antigo palacio abacial. A Escola Taller tivo tamén o seu lugar reservado nos baixos do segundo claustro e a horta contigua.
Adenosín trifosfato
Cómpre mencionar a súa importancia como mecanismo de control proteico, xa que o feito de ter un fosfato nun lugar determinado, activa ou inactiva unha proteína; habitualmente dito fosfato é achegado por unha molécula de ATP ou GTP.
Unió Esportiva Lleida
Estadio
O Lleida xogaba no Camp d'Esports, inaugurado en 1919, con capacidade para 13.500 persoas aproximadamente. Ten unhas dimensións de 102 x 68 metros.
Porto deportivo de Pontevedra
Historia
As obras do porto comezaron en 1994. Inaugurouse en 1996, con tres liñas de pantaláns con 140 amarres a cada lado, ocupados case na súa totalidade polos socios do Club Naval, que ascenden a 240.
Descrición
Ata a dragaxe do Lérez, o primeiro pantalán é inutilizable porque, en marea baixa, non hai suficiente calado para as embarcacións debido á acumulación de lodo no fondo mariño da desembocadura do Lérez.
Parlamento Vasco
Composicións previas
Única lexislatura con 60 parlamentarios, 20 por territorio. miniatura|300px|dereita|Vista exterior da sede do Parlamento Vasco en [[Vitoria.]]
Troiano de Neptuno
Dinámica e orixe
right|miniatura|370px|Animación que amosa o camiño de seis dos troianos de Neptuno. As órbitas dos troianos de Neptuno son moi estables. Neptuno puido reter posiblemente ata o 50% da poboación orixinal trala migración. A rexión L5 alberga troianos tan estables como a rexión L4.
Cores
Os troianos de Neptuno son demasiado borrosos para observalos espectroscopicamente de xeito seguro coa tecnoloxía actual, o que quere dicir que hai unha gran variedade de composicións da superficie compatibles coas cores observadas.
Timbal
Uso
Canto ao seu uso, o executante, coñecido como timbaleiro bate cunhas de golpes dados cuns paus que sontén nunha man, nos aros e redobres dos parches, para producir un amplo rango de expresión percusiva. Polo xeral, toca a armazón dos timbais, coñecida como casca ou percusión auxiliar como a campá ou o prato para manter o tempo noutras parte do tema musical.
Gal (unidade)
A aceleración gravitacional da Terra varía, na súa superficie, entre 976 e 983 gal.
Rexións de Finlandia
Finlandia está dividida en 19 rexións, denominadas en lingua finesa maakunta e en sueco andskap. As rexións están gobernadas por consellos rexionais, que serven como foros de cooperación para os concellos da rexión. As principais funcións das rexións son os plans rexionais e o desenvolvemento de empresas e da educación. Ademais, os servizos da sanidade pública adoitan organizarse en base ás rexións. Actualmente a única rexión na que se celebra unha elección popular para o cosello é Kainuu. Outros consellos rexionais son elixidos polos consellos municipais, enviando cada consello municipal representantes en proporción á súa poboación.
Antigas rexións
Como no caso das federacións provinciais e as asociacións sub-rexionais antes de 1994, prodicíronse pequenas mudanzas dentro das provincias dende 1994, principalmente nos municipios individuais.
Francisco Porto Rey
Traxectoria
Publicou varias obras bilingües e o Diccionario gallego-castellano, que apareceu en fascículos no semanario Villagarcía-Carril ata o 17 de xuño de 1900 (foi reeditado pola Real Academia Galega en 2000). É un dicionario bilingüe coas entradas en galego –só recolle como lemas as formas galegas distintas do castelán– e as definicións e equivalencias en castelán. Conta con preto de 15.000 entradas e nel refúndese o material dos traballos lexicográficos precedentes. A principal fonte de referencia é o Diccionario gallego de Cuveiro Piñol. Como novidade, proporciona a categoría gramatical dos lemas, e inclúe outros datos como a procedencia ou o étimo da palabra e a delimitación do campo do saber ao que pertence. A maior parte deste dicionario consérvase en folios manuscritos, aínda que moitos deles non presentan unha redacción definitiva. Foi académico correspondente da Real Academia Galega (1908).
Añobre, Vila de Cruces
Festas
Ten como patrón a San Pedro, pero tamén se dedica unha romaría a Santa Rita, o 22 de maio. Manda a tradición que os devotos da santa fagan garda de honra á súa imaxe durante toda a noite anterior á festa. Outra romaría tradicional era a de San Ramón, que agora celébrase no marco fluvial das Ínsuas, en Gres, o 31 de agosto.
Gran viaxe da familia Mozart
París (novembro de 1763 – abril de 1764)
En París tomaron a decisión de ir a Londres, quizais polo consello dos músicos e cortesáns coñecidos de Leopold, que probablemente o terían informado de que Inglaterra era, nas palabras do estudoso da carreira de Mozart, Neal Zaslaw, «coñecida polo entusiasmo co que recibían os músicos continentais e a extravagancia coa que os recompensaban». O 10 de abril a familia foi a Calais e logo dunha desagradable travesía a Dover nun barco alugado e algúns atrasos, chegaron a Londres o 23 de abril.
Países Baixos (setembro de 1765 – marzo de 1766)
Logo da chegada á Haia, Nannerl desenvolveu un forte arrefriado e foi incapaz de participar nos primeiros concertos ante a princesa durante a primeira semana. Tampouco puido actuar ante o príncipe uns días máis tarde. Leopold estaba suficientemente confiado na recuperación de Nannerl como para anunciar a aparición de ambos os prodixios nun concerto que tería lugar na sala de Oude Doelen o 30 de setembro. O anuncio deste concerto afirmaba que a idade de Wolfgang era de oito anos, aínda que realmente tiña nove, pero si que anunciaba correctamente os catorce anos de Nannerl. O anuncio concentrábase en Wolfgang: «todas as aberturas tocaraas este novo compositor [...] os amantes da música poden retalo con calquera música que desexen e el interpretaraa na actuación». Non se sabe con certeza se este concerto chegou a realizarse (Sadie cre que puido ser aprazado). Se realmente tivo lugar, Wolfgang apareceu só, xa que o arrefriado de Nannerl convertérase en febre tifoide. O seu estado de saúde foi agravándose paulatinamente e o 21 de outubro déronlle a extremaunción. Unha visita do médico real provocou un xiro radical do seu estado, xa que mudou o tratamento e cara ao final do mes comezou a recuperarse. Entón Wolfgang caeu enfermo e ata mediados de decembro non se recuperou.
Musical
Da música de Wolfgang composta durante a viaxe, sobreviven aproximadamente unha trintena de obras. Algunhas obras posteriores perdéronse, incluíndo as pezas para violonchelo compostas en Zürich e varias sinfonías. Entre as que se conservan están as sonatas para teclado escritas en París, Londres e A Haia, catro sinfonías, varias arias, a música variada composta para o príncipe de Orange, un kyrie e outras pezas menores. A carreira de Mozart como sinfonista comezou en Londres onde, amais das influencias directas de Carl Friedrich Abel e Johann Christian Bach, escoitara sinfonías dos compositores máis importantes de Londres, como Thomas Arne, William Boyce e Giuseppe Sammartini (segundo Zaslaw «unha introdución case ideal ao xénero»). Zaslaw indica que, aínda que as primeiras sinfonías non son da mesma clase que as obras mestras posteriores, son comparables pola súa lonxitude, complexidade e orixinalidade coas composicións dos recoñecidos mestres sinfónicos da época. Certamente, a Sinfonía nº 6 en mi♭ de Abel era bastante similar no estilo e a técnica como para pensar que foi composta por Mozart e é catalogada como tal (Sinfonía nº 3 KV 18) no orixinal do Catálogo Köchel da obra de Mozart. Sadie observa que a sinfonía KV 22 composta na Haia é moito máis sofisticada que as primeiras obras que foron escritas durante a súa estadía en Londres.
Natalia Ginzburg
Traxectoria
En 1933 publicou o seu primeiro conto, I bambini, na revista Solaria.
Cinco anos máis tarde casou con Leone Ginzburg, un intelectual antifascista de orixe rusa e profesor de literatura rusa que en 1934 e 1936 estivera no cárcere polas súas ideas. O apelido de Leone orixina que sexa Natalia sexa coñecida polo apelido Ginzburg. O matrimonio relaciónase cos intelectuais antifascistas turineses, especialmente cos relacionados coa editorial Einaudi, que Leone Ginzburg axudou a fundar en 1933. Manterán grande amizade con Cesar Pavese e con Carlo Levi, entre outros.
A causa do desterro ao que o goberno de Mussolini someteu o marido, o matrimonio mudouse en 1940 a Pizzoli, un pobo dos Abruzos, onde permanecería até 1943. Ambos terían tres fillos: Carlo (Turín, 15 de abril de 1939), futuro famoso historiador; Andrea (Turín, 9 de abril de 1940) e Alessandra (Pizzoli, 20 de marzo de 1943).
Pazo de Anzobre
O Pazo de Anzobre é unha construción civil situada na parroquia de Armentón, concello de Arteixo.
Pinales
As familias incluídas son Araucariaceae, Cephalotaxaceae, Cupressaceae, Pinaceae, Podocarpaceae, Sciadopityaceae, e Taxaceae.
Sobrarbe
250px|miniatura|Situación da comarca en Aragón. Sobrarbe é unha comarca do norte da provincia de Huesca, en Aragón. A capital administrativa é o concello de Boltaña, mentres que o motor económico da comarca se sitúa en Aínsa. Con 2.202,7 km² ten 7.830 habitantes.
Cine mudo
A fin do cinema mudo
Na década dos anos vinte o cinema xa era un fenómeno popular mundial. Que o cinema fose mudo era ademais unha axuda para a exportación, e actores coma Chaplin ou Valentino eran coñecido sen todo o mundo. Tamén os directores dirixían filmes en diferentes países, como o danés Carl Theodor Dreyer, que dirixiu en Francia La Passion de Jeanne d'Arc. O cinema estadounidense xa comezaba a ser o dominante e atraía estrelas do resto do mundo, como os directores Victor Sjöström, Erich von Stroheim e Friedrich Wilhelm Murnau ou intérpretes coma Greta Garbo.
Alicia Herrera Rivera
Exilioː Romanía e Alemaña Oriental
Realizou un das análises máis completas sobre a actuación dos Tribunais de Xustiza durante a ditadura chilena e desenvolveu a súa teoría sobre a chamada independencia do Poder Xudicial.
Themis
En 2007 recibiu o recoñecemento que outorga o Ministerio de Sanidade, Servizos Sociais e Igualdade -o 25 de novembro- con motivo do Día Internacional para a Eliminación da Violencia Contra as Mulleres.
Ivan Turgenev
Traxectoria
Despois de completar a escola elemental, Turgenev estudou durante un ano na Universidade de Moscova e logo na Universidade de San Petersburgo, especializándose nos clásicos, literatura rusa e filoloxía.
Xosé Fernández López
Vida persoal
Casou con María del Rosario de Sousa-Faro y Sanjurjo e tivo seis fillos, Paloma, José María, Fernando, Luis Carlos, Margarita e Manuel Fernández de Sousa-Faro.
Quenlla
Reprodución
A quenlla é un peixe vivíparo. A madurez sexual alcánzase entre os 5 e 6 anos nas femias (cando miden de 1,73 a 2,21 m) e os 4 e 5 nos machos (ao alcanzaren uns 1,80 m) A fecundación ten lugar dentro do corpo da femia, á que o macho fecunda grazas a un par de aletas pélvicas especiais transformadas chamadas pterigópodos. As femias posúen dous úteros en lugar dun, dentro dos cales se desenvolven entre 4 e 135 crías que, ao naceren, miden aproximadamente de 35 a 44 cm de lonxitude.
Poboación e estado de conservación
A pesar da non moi alta cualidade da súa carne (non así das aletas, moi estimadas; nos mercados asiáticos péscase activamente). A quenlla captúrase principalmente con palangres, pero tamén con artes de arrastre. As aletas aprovéitanse para facer a famosa sopa de aleta de tiburón e os esqueletos das mandíbulas véndense como ornamento.
Taraba
Taraba é un dos estados da República Federal de Nixeria, creado en 1991. A súa capital é a cidade de Jalingo.
Bacillus megaterium
Bacillus megaterium é unha especie de bacterias grampositivas con forma de bacilo, de metabolismo fundamentalmente aeróbico, formadoras de esporas, que se encontra nunha gran variedade de hábitat. B. megaterium ten unha lonxitude de 4 µm e un diámetro de 1,5 µm, polo que é unha das bacterias de maior tamaño coñecidas. As súas células xeralmente aparecen en pares ou cadeas.
Albite
O topónimo galego Albite pode referirse a:
O Vilar, Santa Xiá de Monfero, Monfero
O Vilar é un lugar da parroquia de Santa Xiá de Monfero no concello coruñés de Monfero na comarca do Eume. Tiña 13 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 10 eran homes e 3 eran mulleres.
Castelo, Couzadoiro, Ortigueira
Castelo é un lugar da parroquia de Couzadoiro no concello coruñés de Ortigueira na comarca do Ortegal. Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2009 tiña tres habitantes (dous homes e unha muller), os mesmos ca en 2000.
Walter Bache
Walter Bache, nado en Birmingham o 19 de xuño de 1842 e finado en Londres o 26 de marzo de 1888 foi un pianista e director de orquestra británico, destacado pola súa defensa da música de Franz Liszt e outros membros da Nova Escola Alemá en Inglaterra. Estudou de xeito privado con Liszt en Italia entre 1863 e 1865, sendo un dos poucos alumnos aos que llo permitiu, e continuou asistindo regularmente a clases maxistrais con el en Weimar (Alemaña) ata 1885, mesmo despois de iniciar a súa carreira como solista. Este período de estudo non foi igualado por ningún outro alumno de Liszt e deu lugar a un vínculo particularmente estreito entre ambos. Logo das dúbidas iniciais por parte dos críticos ingleses debido a que era alumno de Liszt, Bache foi aclamado publicamente pola súa destreza ao teclado, mesmo cando partes do seu repertorio foran cuestionadas.
Infancia e adolescencia
En Leipzig, Bache estudou piano con Ignaz Moscheles e composición con Carl Reinecke. Tamén estableceu amizade co seu compañeiro Arthur Sullivan, de quen escribiu «non pode tocar ben, pero [...] ten escrito algunhas cousas que creo mostran o seu gran talento». Outro compañeiro de estudos de Bache que o coñecía ben, aínda que non tiveron unha relación especialmente próxima, foi Edvard Grieg. Aínda que na cidade pasaran os días de gloria que experimentara baixo a influencia de Felix Mendelssohn, resultou útil para Bache a exposición a artistas como Pauline Viardot-García, Giulia Grisi, Joseph Joachim e Henri Vieuxtemps e á música de Ludwig van Beethoven, Vincenzo Bellini, Frédéric Chopin, Moritz Hauptmann e Mendelssohn. Adicouse aos seus estudos de piano, mais dende o seu punto de vista perdeu moito tempo en Leipzig e careceu de rumbo. En Brother Musicians, Constance cita a «un músico de grande importancia», un integrante do seu círculo de amigos (posiblemente Sullivan ou o pianista Franklin Taylor) quen explicou: «Vostede non viu que en Leipzig ninguén fora obrigado a traballar, alí non había unha particular supervisión; e sempre había moito que facer, no ámbito do entretemento, para os menos enérxicos. No que se refire ao meu recordo de Bache, nesa época adoitaba traballar aos tombos, facendo con frecuencia resolucións excelentes, cuxo efecto non duraba moitos días».
Tubo neural
miniatura|dereita|350 px|Sección transversal dunha metade dun embrión de polo de 24 horas de incubación. O tubo neural está debuxado en verde. miniatura|dereita|Embrión de polo de 33 horas de incubación, visto desde a parte dorsal e ampliado 30 veces. O tubo neural é unha estrutura presente no embrión dos animais cordados, do que se orixina o sistema nervioso central. De forma cilíndrica, o tubo neural deriva dunha rexión específica do ectoderma chamada placa neural, que aparece ao inicio da terceira semana do desenvolvemento embrionario por medio dun proceso chamado neurulación.
Eixe anteroposterior
miniatura|Desenvolvemento temperán do cerebro humano.
Galsoft Linux
Desenvolvemento
Entre as funcionalidades de Galsoft Linus cómpre salientar a escolla do galego como lingua por defecto no arranque livedvd e na instalación no disco duro.
Recopa de Europa de Hóckey Herba Masculina
A Recopa de Europa de Hóckey Herba Masculina é a segunda competición oficial a nivel de clubs de hóckey herba que se disputa en Europa con carácter anual dende 1989.
Ciclón extratropical Xynthia
Galicia
En Galicia, a Xunta activou un dispositivo de máis de 2 000 persoas. Suspendéronse todas as actividades no aire libre para a fin de semana e pedíuselle á poboación que ficase na casa e deixase libres as liñas telefónicas. Habilitáronse liñas de comunicación exclusivas para os servizos de emerxencia.
María Asquerino
Traxectoria
En 1987 publicou un libro de Memorias. En 2009, coincidindo coa estrea do filme Pagafantas, anunciou a súa retirada da profesión. Foi galardoada coa Medalla de Ouro ao Mérito nas Belas Artes.
Cinema
Tamén participou noutros filmes menos coñecidos como A tiro limpio, de Francisco Pérez-Dolz. Posteriormente, interveu en Nadie hablará de nosotras cuando hayamos muerto (Agustín Díaz Yanes, 1995), Muertos de risa (Álex de la Iglesia, 1999), La comunidad (Álex de la Iglesia, 2000) e Tiovivo c. 1950 (José Luis Garci, 2004).
Regeln für den Menschenpark
Regeln für den Menschenpark: Ein Antwortschreiben zu Heideggers Brief über den Humanismus (que traducido ao galego sería Regras para un parque humano: unha resposta á Carta sobre Humanismo, de Heidegger), é o título dunha conferencia do filósofo Peter Sloterdijk impartida en 1997. A conferencia espertou unha importante vaga de polémica tanto en Alemaña como no contorno da filosofía internacional.
John Stuart Mill
Traxectoria
Moi influído polo pensamento de Auguste Comte e Alexis de Tocqueville, o seu primeiro libro importante foi A System of Logic (1843), ao que seguiu ao ano seguinte os Essays on Some Unsettled Questions of Political Economy. En 1848 publicou Principles of Political Economy. On Liberty publicouna en 1859 como unha resposta a De la démocratie en Amérique de Tocqueville, sostén que o individuo é libre por natureza e que os dereitos existen só para asegurar a liberdade. En 1869 publicou The Subjection of Women, que marca o comezo do feminismo liberal.
Blaise Cendrars
Frédéric-Louis Sauser, coñecido como Blaise Cendrars, nado en Neuchâtel o 1 de setembro de 1887 e finado en París o 21 de xaneiro de 1961, foi un escritor suízo en lingua francesa.
Luis Arana
O PNV tras a morte de Sabino Arana
Tras a morte de Sabino Arana, a presidencia do BBB de 1903 a 1906 correspondeu Aingeru Zabala Ozamiz e desde 1906 a 1908 a unha xunta formada por Santiago Alda, Alipio Larrauri, Antonio Arroio, Vicente Larrinaga e Eduardo Arriaga.
Aberri e Comuñón Nacionalista Vasca
A pesar do éxito nacionalista nas eleccións de 1917, que iniciaban unha breve hexemonía nacionalista e que auguraban a próxima creación dun Estatuto Vasco, socialistas e monárquicos axuntan forzas para desbancar aos nacionalistas.
Benito Corbal
Traxectoria
miniatura|dereita|Rúa Benito Corbal de Pontevedra. dereita|miniatura|Necrolóxica en El Progreso.
Patxi Lazcoz
Licenciado en Dereito, a súa incursión na actividade política comezou en 1991, cando foi elixido concelleiro do Concello de Vitoria. Ao longo do sete primeiros anos ocupou distintas responsabilidades, quedando como concelleiro sen delegación en 1998 ao romper os acordos entre o Partido Socialista e o Partido Nacionalista Vasco, quen ocupaba a alcaldía. En 2003 Patxi Lazcoz foi cabeza de lista do PSE-EE ao concello vitoriano e voceiro do seu grupo municipal. En 2007, o PSE obtivo a maioría relativa nas eleccións municipais, sendo elixido alcalde.
Agustín Díaz Blanco
Agustín Díaz Blanco, nado en Silva (Pol) o 23 de setembro de 1945 e finado o 21 de marzo de 2008 en Santiago de Compostela, foi un xornalista e profesor galego.
Hohenzollern-Sigmaringen
miniatura|Hohenzollern-Sigmaringen
O Castrove
O Castrove foi un periódico editado en Poio en 1922.
Condado de Augustów
thumb|dereita|200px|Localización do condado de Augustów no [[voivodato de Podlaquia.]] O condado de Augustów (en powiat augustowski) é un condado do voivodato de Podlaquia, no nordeste de Polonia, na fronteira con Belarús. Foi creado o 1 de xaneiro de 1999 como resultado das reformas do goberno local en Polonia de 1998. A súa capital e maior cidade é Augustów.
Ramón García Briones
Traxectoria
Traballou como auxiliar administrativo interino na Junta de Obras del Puerto de Vilagarcía de Arousa. Participou da actividade cultural de Vilagarcía e foi amigo de Aquilino Iglesia Alvariño, Celestino Noya ou Luís Viñas Cortegoso. Colaborou nos xornais La Noche, El Correo Gallego, Faro de Vigo e La Voz de Galicia, e nas revistas Vida Marítima, La Estafeta Literaria e Revista de Economía de Galicia. En 1975 participou na Asamblea Democrática de Arousa.
Ramón Jáuregui
Europarlamentario
Durante o seu curto período como europarlamentario foi secretario xeral da Delegación Socialista Española no Parlamento Europeo, presidente da Delegación na Comisión Parlamentaria Mixta UE-México e membro da Conferencia de Presidentes de Delegación, a Comisión de Asuntos Constitucionais e a Delegación na Asemblea Parlamentaria Euro-Latinoamericana, así como Suplente da Comisión de Liberdades Civís e Asuntos de Interior e a Delegación para as Relacións coa República Popular da China.
Morcego de orellas fendidas
Hábitat
É un morcego de costumes cavernícolas. As colonias de cría están compostas só de femias e adoitan oscilar entre varias decenas e dous centenares. Forma colonias mixtas con Rhinolophus euryale, Rhinolophus mehelyi ou Rhinolophus ferrumequinum ao sur da Península, mentres en Aragón atópaselle co ''Myotis nattereri. Ao contrario ca na Europa central onde forman colonias para a hibernación, en España desaparecen durante o inverno e excepto algún exemplar illado non volven ser vistos nos refuxios até a primavera.
Vive en todo tipo de ecosistemas, aínda que evita os bosques moi pechados. Vese favorecido por unha orografía accidentada. Presente dende o nivel do mar até por riba dos 1.000 m, chegando até os 1.780 m na Serra de Baza (Selecta).
Torre de Bermúdez
Historia
O primeiro documento onde se menciona esta construción, escrito en 1571, fai constar que eran propietarios do edificio o mercador Juan Domínguez Giance e mais a súa muller Constanza Domínguez de Búa. Actuais investigacións sitúan a data da construción no período comprendido entre 1535 e 1540, unha época especialmente esplendorosa no Caramiñal, que en 1554 fora elevada á categoría de vila por Gómez Pérez das Mariñas, señor do lugar e rexedor da cidade de Santiago de Compostela. Porén, algunhas fontes ven difícil que o señor do Caramiñal lle permitise a un vasalo construír unha edificación tan singular, e apunta ben ao propio Gómez Pérez das Mariñas como promotor da construción, ben á cesión do edificio ou do seu soar a cambio dun contrato de foro, aténdose a determinadas condicións. .
Durante esa época, Valle-Inclán solicítalle a Afonso XIII a recuperación da torre que fora propiedade dos seus pais, así como a concesión dun título nobiliario de acordo coa súa liñaxe, aínda que se lle verían frustradas ambas as dúas ambicións.
Coa crise que supuxo a escaseza de sardiña, a industria de salgadura do concello arruinouse, facendo que o antigo pazo deixase de ser un almacén para converterse nunhas meras ruínas.
Estilo arquitectónico
Na época moderna, ao edificio engadíuselle unha terceira construción contigua e, tras a compra do inmoble polo Concello, incorporouse unha balaustrada de pedra nas escaleiras exteriores, con motivos vexetais.
Uso actual
A planta superior do edificio contiguo moderno conta actualmente cun auditorio público.
Castelo de Chenonceau
Idade Contemporánea
No verán de 1879 madame Pelouze recibiu na súa orquestra de cámara a un mozo pianista, Claude Debussy, e en 1886 Toché organizou para Jules Grévy, presidente da República entre 1879 e 1887, «unha festa nocturna no río Cher, coa reconstitución do Bucentaure rodeado de góndolas» —unha alegoría do Cher na que figura un gondoleiro (tapicería de Neuilly, finais do século XIX) exhíbese exposta no vestíbulo da segunda planta do castelo—.
Xardín de Catarina de Medici
alt=Vista do castelo desde o Xardín de Catalina de Medici|miniatura|Vista do castelo desde o Xardín de [[Catarina de Medici.]] Pola contra, o xardín de Catarina de Medici, que se atopa á beira oeste do castelo, é dunha concepción máis intimista, e atópase construído en torno dun estanque central. Está rodeado por un foso que se alimenta coas augas do río Cher e que delimita o seu perímetro polo leste. Un muro de hedra marca o límite do xardín pola súa zona norte, quedando o conxunto do xardín formado por cinco paneis de céspede agrupados ao redor do estanque central, estando o céspede adornado por bandas de lavanda.
Casa das Ciencias
Contidos
No primeiro andar atópase a sala de experiencias, dedicada precisamente a experiencias sobre o mundo físico, con módulos interactivos que responden ás accións dos visitantes. Hai tamén unha sala de exposicións temporais e outra de exposicións de natureza.
Coroa de Aragón
En 1479, unha unión dinástica uniu a Coroa de Aragón coa Coroa de Castela, creando o que sería o Reino de España. Os títulos compoñentes da Coroa Aragonesa que herdaba o monarca español perduraron até 1716, cando foron suprimidos polos Decretos de Nueva Planta como unha consecuencia da derrota do pretendente preferido dos antigos gobernantes da Coroa de Aragón no curso da Guerra de Sucesión Española.
Torradas de crema
Trátase dunha especie de crema pasteleira fritida que se serve espolvoreada con azucre glass ou canela.
Martín Veiga
Martín Veiga Alonso, nado en Noia en 1970, é un poeta, tradutor e crítico literario galego.
Traxectoria
Colabora en prensa, revistas literarias e libros colectivos con ensaios, artigos, poemas, traducións ao galego de autores de lingua inglesa e traducións ao inglés de poemas galegos. Foi lector de galego no "Irish Centre for Galician Studies" do departamento de Estudos Hispánicos da Universidade de Cork, en Cork (Irlanda), e tamén profesor de lingua española, director do citado centro de estudos galegos de Cork e director do centro de "Creative Writing" (escritura creativa) nesa mesma universidade.
Morcego de Natterer
Hábitat
No verán viven en árbores de folla caduca, en coníferas, ou en edificios próximos ás súas fontes de alimento.
Mártires do século XX en España
Beatificados o 1 de outubro de 1995
Segunda Causa: Trece escolapios de Lérida e das Provincias de Aragón, Valencia e Castela. Terceira causa: Tres relixiosos marianistas de Cidade Real: A Cuarta causa inclúe dous grupos, o primeiro, de nove Sacerdotes Operarios Diocesanos de Toledo e Tortosa: e o segundo de dezasete relixiosas da Congregación da Doutrina Cristiá de Valencia e un laico (Vicente Vilar David) tamén de Valencia:
Irán nos Xogos Olímpicos
Freydoun Malkom, un mestre de esgrima que competiu na proba de épée nos Xogos Olímpicos de 1900, foi o primeiro deportista olímpico iraniano. Os deportistas iranianos gañaron un total de 76 medallas, todas elas en loita, halterofilia, taekwondo, atletismo, tiro e karate.
Tifón Haiyan
Descrición
Despois, o sistema continuou intensificándose; ás 12:00 UTC do 7 de novembro, a Axencia Meteorolóxica do Xapón mediu os ventos de Haiyan en dez minutos de 235 km/h, os máis intensos en relación ao ciclón. Ás 21:00 UTC, a JTWC estimou os seus ventos nun minuto de 315 km/h, considerándoo extraoficialmente como o cuarto ciclón tropical máis intenso xamais observado. Varias horas despois, o ollo de Haiyan tocou terra por primeira vez en Guiuan, na provincia filipina de Sámar Oriental sen ningún cambio na súa intensidade; se os seus datos son verificados, Haiyan podería ser o ciclón tropical máis intenso en tocar terra, o que podería superar o récord anterior do Furacán Camille de 1969. O 8 de novembro, o ciclón ingresou no Mar da China Meridional, xa degradado a categoría catro. Algúns datos indicaban que Haiyan estivo desprazándose por riba do mar como categoría tres, con ventos máximos sostidos en 190 km/h nun minuto con refachos maiores a 210 km/h. O 10 de novembro, o Haiyan finalmente tocou terra en Vietnam traendo con el precipitacións e ventos intensos; disipouse o 11 de novembro.
COE
Apellido
Coe é un apelido de orixe inglesa. Este apelido pode referirse a :
Val das Raíñas
As sepulturas
A tumba máis fermosa da necrópole é a de Nefertari, muller de Ramsés II. A planta é moi complexa e parécese á dos reis. O teito está pintado cun ceu estrelado. Éntrase por unha escaleira con rampla central, á que se abre a primeira sala, que está arrodeada por un banco para as ofrendas e coroada polo texto do capítulo XVII do Libro dos Mortos, con ilustracións de cores moi vivas. Na segunda sala os temas das pinturas son mitolóxicos, coa raíña presentando ofrendas a diversas divindades, o mesmo que nas paredes da escaleira que, desde a primeira sala, leva á terceira. Nesta, sostida por catro piares, está o sarcófago de Nefertari, representada nas paredes rezando diante dos gardiáns das Portas.