cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Francisco de Goya
Retratista e académico
Por outra banda, o ascenso do conde de Floridablanca á cúspide da gobernación de España e a boa opinión que tiña da pintura do seu compatriota, proporcionoulle algunhas das súas máis importantes encargas: dous retratos do Primeiro Ministro, entre os que destaca o de 1783, O Conde de Floridablanca e Goya, que reflicte o acto in fieri do propio Goya autorretratado como pintor que amosa o cadro que está pintando ó ministro, xogando coa idea da mise en abyme.
Pintura relixiosa
Pouco despois Goya, xunto cos mellores pintores do momento, foi requirido para pintar un dos cadros que ían decorar a Igrexa de San Francisco o Grande de Madrid, no que se converte para el nunha oportunidade de establecer unha competencia cos mellores artífices contemporáneos. Tralos roces habidos co maior dos Bayeu, Goya prestará un detallado seguimento a este traballo no epistolario dirixido a Martín Zapater e tentará mostrarlle coma a súa obra vale máis que a do respetadísimo Francisco Bayeu, a quen se lle encarregou a pintura do altar maior. Todo isto refléctese na carta datada en Madrid a 11 de xaneiro de 1783, na que conta coma ten novas de que Carlos IV, entón aínda Príncipe de Asturias, denostara o lenzo do seu cuñado nestes termos:A obra aludida é San Bernardiño de Siena predicando perante Afoso V de Aragón, rematada en 1783 ó tempo que traballaba no retrato da familia do infante Luís, e o mesmo ano d' O conde de Floridablanca e Goya, obras que supoñen tres fitos que lle sitúan no cumio da pintura do momento. Xa non é só un pintor de cartóns senón que domina tódolos xéneros pictóricos: o relixioso, co Cristo crucificado, co San Bernardino predicando e máis o cortesán, grazas ós retratos da aristocracia madrileña e da familia real.
O capricho e a invención
Este conxunto de obras en pranchas de lata complétase con Cómicos ambulantes, unha representación dunha compañía de actores de Comedia da arte. Unha cartela coa inscrición «ALEG. MEN.» ó pé do escenario relaciona a escena coa alegoría menandrea ou sátira clásica. Aparece nestes personaxes ridículos a caricatura e a representación do grotesco, nun dos máis claros precedentes do que será habitual nas súas estampas satíricas posteriores: rostros deformados, personaxes fantoches e esaxeración das trazas físicas. Nun alto escenario e arrodeados dun anónimo público, actúan Colombina, un Arlequín e un Pierrot de caracterización bufa que contemplan, xunto cun rechamante aristócrata de opereta, a un señor Pulchinelo anano e afeito ás bebedelas, mentres que uns narices (posiblemente de Pantaleón) aparecen por entre o cortinado que serve de pano de fondo.
Atlanta
Historia
O lugar que ocupa hoxe Atlanta era territorio cherokee e creek, ata a deportación destas tribos. Este territorio foi cedido ao estado de Xeorxia polos indios americanos da tribo creek en 1821. A cidade foi fundada no 1836. En 1847 recibiu a categoría de cidade. Durante a Guerra Civil, tiña unha poboación de 15.000 habitantes, e converteuse nun importante nodo ferroviario. O 1 de setembro de 1864, durante a Guerra Civil, o xeneral confederado John Bell Hood evacuou a cidade despois de catro meses de asedio das tropas federais. O 7 de setembro de 1864 o alcalde James Calhoun rendeu a cidade aos invasores.
miniatura|100px|esquerda|Mapa do territorio onde se levantaría Atlanta, 1815. En terras de indios creeks e cherokees onde existía unha aldea importante, Standing Peachtree na confluencia do Peachtree Creek no río Chattahoochee, onde tamén o exército estadounidense inda en loita cos ingleses levantara en 1814 Fort Gilmer (despois Fort Peachtree), os asentamentos de poboación branca comezaron na década dos vinte (Decatur, 1822) no que hoxe constitúe a parte oriental da área metropolitana de Atlanta.
Água de Mar
Elenco
•3ª Tempada - O Poder do Destino
Atlanta
Século XX
miniatura|200px|A rúa Peachtree en 1907.
William John Swainson
Primeiros anos
Entre 1807 e 1815 traballou na administración militar, reunindo unha gran colección zoolóxica. En 1808 publicou, a cargpo do Museo de Liverpool, un manual titulado Instructions for Collecting and Preserving Subjects of Natural History
Atlanta
Xeografía
Segundo a Oficina do Censo dos Estados Unidos, a cidade ten unha área de 343 km², dos cales 341,2 km² é terra e 1,8 km² son auga. A área total de auga é de 0,51%. Situada a 320 metros de altura sobre o nivel do mar e o aeroporto a 308 metros, Atlanta atópase sobre a cima da cordilleira sur do río Chattahoochee.
A divisoria continental do leste entra en Atlanta polo sur, pasando polo centro da cidade. Desde o centro, a liña divisoria discorre cara ao leste por DeKalb Avenue e a liña de ferrocarril CSX a través de Decatur. A choiva que cae nas zonas do sur e leste desembocan no Océano Atlántico, mentres que as precipitacións do norte e oeste discorren cara ao Golfo de México polo río Chattahoochee. O río forma parte da cunca do río ACF, que recibe a maior parte da auga de Atlanta e os seus barrios. No extremo noroeste da cidade aínda se conserva gran parte do hábitat natural do río, en parte pola Área Nacional de Recreación do río Chattahoochee. Con todo, o uso excesivo de auga durante as secas e a contaminación durante as inundacións foi unha fonte de disputas e batallas legais cos estados veciños de Alabama e Florida.
Arquitectura
220px|dereita|miniatura|Vista dos rañaceos de Atlanta 220px|dereita|miniatura|O centro de Atlanta O horizonte de Atlanta está composto de edificios de media e grande altura de estilo moderno e posmoderno. O edificio máis alto, o Bank of America Plaza, é o trixésimo sétimo edificio máis alto do mundo con 312 metros. É tamén o edificio máis alto dos Estados Unidos fóra de Chicago e Nova York.
William John Swainson
Viaxes ao Brasil e París
En 1828 visita o Museo Nacional de Historia Natural de Francia en París, que estaba baixo a dirección de Georges Cuvier (1769-1832) e de Étienne Geoffroy Saint-Hilaire (1772-1844).
Atlanta
Lecer e artes do espectáculo
Os produtores de L.A. Reid e Babyface fundaron LaFace Records en Atlanta a finais de 1980. O selo contou con artistas multiplatinos como Toni Braxton, TLC, OutKast, Goodie Mob, Monica, Usher e Ciara, moitas das cales son nativas de Atlanta. A cidade tamén é a casa de So So Def Records, un selo fundado por Jermaine Dupri, a mediados da década de 1990 e con artistas como Da Brat, Edge Jagged, Xscape e Dem Franchize Boyz. Rappers Atlanta tamén multiplatinos Ludacris e TI, así como outros Young Jeezy, Bubba Sparxxx, Bob, Lil Scrappy, Yung Joc, Gucci Mané e Unk. Kanye West naceu en Atlanta, pero creceu en Chicago. Artistas como Keyshia Cole, Bow Wow, B5, Phife Dawg, T-Pain, Brian Littrell de Backstreet Boys, e Elton John cambiou para a cidade e fixo dela a súa casa. Corndogorama é un festival anual de música, fundada en 1996 por Dave Railey, con presentacións de bandas locais e grupos de indie rock, hip hop, metal e música electrónica.
Relixión
miniatura|dereita|220px|A Igrexa Metodista Unida San Marcos.
Denominacións tradicionais afroamericanas como a Convención Nacional Bautista e a Igrexa Episcopal Metodista Africana están amplamente representadas na zona. Estas igrexas teñen varios seminarios que forman o complexo Centro Teolóxico Interdenominacional no Centro Universitario de Atlanta. As oficinas centrais do Exército de Salvación do Territorio do Sur dos Estados Unidos están localizadas en Atlanta.. Ten oito igrexas, numerosos centros de servizos sociais e clubs xuvenís situados en toda a área de Atlanta.
Escolas e universidades
dereita|240px|miniatura|Entrada ao [[Instituto de Tecnoloxía de Xeorxia.]] Atlanta ten máis de 30 institucións de educación superior, incluíndo o Instituto de Tecnoloxía de Georgia, unha universidade especializada no ensino da ingeniería que estivo colocada entre as 10 mellores universidades públicas do país desde 1999 por U.S. News & World Report, e Georgia State University. Na cidade tamén se sitúa o Centro Universitario de Atlanta, o maior consorcio de Escolas e Universidades historicamente negras (Historically black colleges and universities) no país (institucións de educación superior nadas nos anos 60 para atender á comunidade negra). Entre os seus membros inclúense a Universidade Clark Atlanta, o Morehouse College, o Spelman College e o Centro Teolóxico Interdenominacional. Xunto ás escolas do Centro Universitario de Atlanta, pero independentes, está a Escola de Medicina Morehouse.
Transporte
220px|miniatura|[[Aeroporto Internacional Hartsfield-Jackson]] 220px|miniatura|Retencións no tráfico á entrada de Atlanta. 220px|miniatura|Tren lixeiro de MARTA.
Sweet Home (serie de televisión)
Sweet Home (en 스위트홈; Seuwiteuhom) é unha serie de televisión surcoreana de 2020. É unha serie postapocalíptica e de terror protagonizada por Song Kang, Lee Jin-wook e Lee Si-young. Está baseado no webtoon de Naver do mesmo nome creado por Kim Kan-bi e Hwang Young-chan, o cal rexistro máis de 1.200 millóns de visitas na rede. A serie estreouse a través de Netflix o 18 de decembro de 2020.
O millo na cultura popular galega
O millo (Zea mays), malia ser orixinario das Américas, é unha gramínea fundamental na cultura galega pois xogou un papel fundamental na alimentación do pobo nos últimos séculos. O principal pan do país facíase con millo, a paisaxe enchouse de leiras de millo, os hórreos foron agrandados e mellorados, e en xeral a poboación de Galicia aumentou coa chegada deste cereal. A primeira referencia do seu cultivo en Galiza data de 1610, na zona do Barbanza. Refraneiros e cántigas deixan pegada da súa importancia.
Etnografía
A seguir recóllese a pegada do millo na cultura popular galega, na etnografía e na literatura de transmisión oral.
-2800
Outros
Historia ano a ano
O Cortizo, Lesón, A Pobra do Caramiñal
O Cortizo é un lugar da parroquia de Lesón no concello coruñés da Pobra do Caramiñal, na comarca da Barbanza. Segundo o padrón municipal (INE 2012) ten 11 habitantes (6 homes e 5 mulleres).
Isle de Jean Charles, Louisiana
Situada no estado máis ao sur de Luisiana, entre os pantanos da parroquia de Terrebonne Parish, a illa experimenta o mesmo fenómeno que afecta a todo o litoral do estado e as súas zonas húmidas, é que están lentamente a desaparecer baixo as augas do Golfo de México. Estímase que 75 quilómetros cadrados de terreo son perdidos cada ano nos Estados Unidos de América, o US Geological Survey advirte que a zona da Isle de Jean Charles contén o 40% das zonas húmidas dos Estados Unidos de América, e que estas mesmas poden desaparecer en dous séculos.
Bos gaurus
Características
A lonxitude do animal da cabeza ao rabo é de 250 a 330 cm cunha lonxitude do rabo de 70 a 105 cm e a altura ata os ombreiros é de 165 a 220 cm. O peso medio dos adultos é de 650 a 1 000 kg, con algún macho que excepcionalmente pode chegar aos 1 500 kg. Os machos son 1/4 máis grandes e pesados que as femias. En xeral as medidas tomáronse de gauros controlados da India e da China. O seladang, ou subespecie malaia, pode ser aínda máis grande pero non se publicaron medidas científicas.
Alimentación
O gauro salvaxe pasta herba e come follas dunha maior variedade de plantas que ningunha outra especie de ungulado da India, preferindo as porcións superiores da planta, como follas, taliños, sementes e flores de especies herbáceas, incluíndo as follas da árbore Adina cordifolia.
-2900
Outros
Historia ano a ano
Gran Premio do Reino Unido de 1980
O Gran Premio do Reino Unido de 1980 (oficialmente o XXXIII Marlboro British Grand Prix) foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un, celebrada o 13 de xullo de 1980 no circuíto de Circuíto de Brands Hatch, Kent, Inglaterra. Foi a oitava carreira do Campionato do Mundo da tempada de, disputada sobre 76 voltas, cunha distancia total de 319´73 km.
Circuíto de Thruxton
O Circuíto de Thruxton é un circuíto de competición situado preto da aldea de Thruxton en Hampshire, Inglaterra que recibe acontecementos de automobilismo incluíndo o British Touring Car e as carreiras de Fórmula 3. O circuíto alberga a sede do British Automobile Racing Club (BARC).
Puntos de interese
Durante os fins de semana de carreiras, un servizo de radio chamado Radio Thruxton opera na banda de Onda Media en 1602 kHz. Ten comentaristas nos puntos clave da pista, a saber, así como un reporteiro nos boxes, que conduce entrevistas cos gañadores da carreira.
Circuíto de karting
Xunto ao circuíto principal de Thruxton atópase o Circuíto de Karting de Thruxton para pilotos aspirantes.
Iepen Fryske Kampioenskippen Skûtsjesilen
Competición
A asociación organiza sete regatas organizados por seis comités locais na terceira e última semana da Bouwvakvakantie, período de vacacións nos Países Baixos nos que pechan as industrias da construción, e despois da competición da SKS.
Ramón Bernárdez González
miniatura|Tumba no [[cemiterio de Santo Amaro da Coruña.]] Ramón Bernárdez González, nado no Carballiño en 1838 e finado na Coruña o 16 de xuño de 1911, foi un sacerdote e escritor galego.
Átomo
Os átomos son o suficientemente pequenos para que a física clásica dea resultados notablemente incorrectos. A través do desenvolvemento da física, os modelos atómicos incorporaron principios cuánticos para explicar e predicir mellor o seu comportamento.
Partículas subatómicas
O electrón é a partícula máis lixeira de cantas compoñen o átomo, cunha masa de 9,11 · 10−31 kg. Ten unha carga eléctrica negativa, cuxa magnitude definese como a carga eléctrica elemental, e ignórase se posúe subestrutura, polo que considerase unha partícula elemental. Os protóns teñen unha masa de 1,67 · 10−27 kg, 1836 veces a do electrón, e unha carga positiva oposta á deste. Os neutróns teñen un masa de 1,69 · 10−27 kg, 1839 veces a do electrón, e non posúen carga eléctrica. As masas de ambos nucleóns son lixeiramente inferiores dentro do núcleo, debido á enerxía potencial do mesmo; e os seus tamaños son similares, cun radio da orde de 8 · 10−16 m o 0,8 femtómetros (fm).
Modelo de Bohr
miniatura|Diagrama do [[modelo atómico de Bohr.]] En 1913, o físico Niels Bohr propuxo un modelo no que se asumía que os electróns dun átomo orbitaban o núcleo, pero que só o podían facer ao longo dun conxunto finito de órbitas e que podían ir entre estas órbitas só mediante cambios de enerxía correspondentes á absorción ou radiación dun fotón. Esta cuantificación foi usada para explicar por que as órbitas dos electróns son estables (dado que, normalmente, as cargas en aceleración perden enerxía cinética que é emitida en forma de radiación electromagnética - ver radiación de sincrotrón) e por que os elementos absorben e emiten radiación electromagnética en espectros diferentes.
Física cuántica
A experiencia de Stern-Gerlach de 1922 proporcionou máis evidencias da natureza cuántica do átomo. Cando un feixe de átomos de prata atravesou un campo magnético especialmente deseñado, o feixe dividiuse en base a dirección do momento angular do átomo, ou spin. Xa que esta dirección é aleatoria, esperabase que o feixe se propagase nunha liña. Pola contra, o feixe dividiuse en dúas partes, en función de se o spin atómico estaba orientado cara arriba ou cara abaixo.
Francisco Arriví López
Recoñecementos
Orde de Cabaleiro do Mérito Civil con Cruz de Primeira Clase en 1928. Entregada en cerimonia pública o 23 de xuño de 1929.
Tailandia do Norte
A maior parte de Tailandia do Norte é montañosa, sendo relativamente máis fresca no referente á temperatura comparada coa Tailandia Central.
-2294
Outros
Historia ano a ano
Rexión Sur
Rexión Sur pódese referir a:
1590
Outros
miniatura|esquerda|150px|Castelo de San Antón
A Granxa, Lesón, A Pobra do Caramiñal
A Granxa é un lugar da parroquia de Lesón no concello coruñés da Pobra do Caramiñal, na comarca da Barbanza. Segundo o padrón municipal (INE 2012) ten 69 habitantes (40 homes e 29 mulleres).
Escama
As escamas dos réptiles
Os tipos de escamas reptilianas son: cicloide, granular (irregular con avultamentos), e carenada (cunha crista central). Poden estar situadas como placas ou estar imbricadas. As escamas varían en tamaño no corpo do animal; as escamas máis grandes e fortes cobren as partes do corpo que están expostas a estrés físico (xeralmente os pés, rabo e cabeza), e as escamas pequenas aparecen nas articulacións para facilitar a flexibilidade. A maioría das serpes teñen escamas especialmente largas no ventre, onde unha soa escama abrangue todo o ventre de esquerda a dereita. As serpes mudan a pel (ecdise), substituíndo o recubrimento de escamas vellas por outras novas.
Escamas noutros vertebrados
Noutros vertebrados só atopamos escamas nas patas das aves (pero non no seu corpo) e na cola do castor.
Outras formacións semellantes
Por extensión, aplícase o nome de escama a calquera outra estrutura similar presente noutros grupos de animais, como as escamas das ás das bolboretas.
Caracal aurata
É un gato de tamaño medio que vive nas selvas tropicais húmidas de África central e occidental, desde Guinea Bissau ás rexións fronteirizas de Kenya e Tanzania, incluíndo toda a cunca do río Congo.
Variacións e controversias taxonómicas
Pero durante moitos anos considerouse a Caracal como un xénero monotípico, isto é, que só comprendía unha única especie, Caracal caracal, o caracal, e así aparece en case toda a bibliografía.
Depredadores
Os Caracal aurata forman parte da dieta do leopardo, o único felido que habita nos bosques húmidos de África. Se encontraron restos de Caracal aurata en 5 de 196 leopardos do Parque Nacional Lopé de Gabón, e un único morto por un leopardo no P. N. de Ituri.
Sinfonía núm. 1 (Sibelius)
Movementos
A primeira gravación foi realizada por Robert Kajanus coa London Symphony Orchestra para o selo HMV en maio de 1930.
Xogos Olímpicos de Inverno de 1976
Facho Olímpico
Do 30 de xaneiro ao 4 de febreiro, o facho olímpico realizou un percorrido de 1.618 km desde Olimpia - Atenas e seguiu dúas rutas en Austria:
Experimentos de Hershey e Chase
miniatura|300 px|Esquema explicativo do experimento.
Monarquía de Xullo
A caída do réxime
Tras unha axitación, o rei substitúe ao ministro François Guizot por Adolphe Thiers que propón a represión. Recibido con hostilidade pola tropa colocada ao Carrusel, diante do palacio das Tullerías, o rei abdica en favor do seu neto Filipe e confía a rexencia a súa nora, Hélène de Mecklembourg-Schwerin, pero en van. A Segunda República foi proclamada o 24 de febreiro de 1848 fronte a columna da Bastilla.
Celoma
Esta cavidade desenvolveuse inicialmente nos animais triblásticos, e dicir, con ectoderma, endoderma e mesoderma, e dise que é xeral porque non comunica co medio exterior, o cal non é estritamente certo, sobre todo no caso da enterocelia. Tamén se di que é secundaria porque, como tal cavidade xeral, é a segunda en aparecer, tralo blastocele, ao longo do desenvolvemento embrionario.
Clasificación dos animais segundo a presenza/ausencia de celoma
Non todos os animais triblásticos (é dicir, con mesoderma) desenvolven un celoma. Existen 3 posibilidades:
Volcán
A lava non erupciona sempre dende unha cheminea central xa que pode abrirse camiño a través de aberturas nos flancos do volcán. Se estas erupcións son continuas poden dar lugar ao que se coñece como cono parasito. O Monte Etna ten máis de 200 destes conos parasitos e algúns deles só expulsan gases. Estes últimos chámanse fumarolas.
Os xeólogos clasificaron os volcáns en tres categorías: volcáns en escudo, conos de cinzas e conos compostos (tamén coñecidos como estratovolcáns).
Volcáns durmidos e extintos
É difícil distinguir un volcán extinguido dun que está durmido. Os volcáns xeralmente son considerados extintos se non hai rexistros documentados da súa actividade. Con todo, hai volcáns que poden permanecer latentes durante un longo período. Por exemplo, o do Parque Nacional de Yellowstone ten un período de repouso e de actividade periódica de preto de 700 ka; e o volcán de Toba, ao redor de 380 ka. O Vesuvio foi descrito polos escritores romanos como se a súa contorna estivese cuberta de xardíns e viñas antes da súa famosa erupción do ano 79, que destruíu as cidades de Herculano e Pompeia.
Antes da catastrófica erupción do ano 1991, o volcán Pinatubo tiña unha actividade bastante discreta, e era descoñecida pola maioría da xente que vivía na zona. Máis recentemente, o moi inactivo volcán de Soufrière Hills, na illa Montserrat, considerábase que estaba extinguido ata que retomou a actividade no ano 1995. Outro exemplo recente é o Fourpeaked, en Alasca, que até a súa erupción en setembro de 2006, non entrara en erupción dende hai uns 10.000 anos e creuse durante moito tempo que estaba extinguido.
Cono composto ou estratovolcán
miniatura|Monte Santa Helena: nótese a materia piroclástica. Un cono composto ou estratovolcán é unha grande estrutura de aparencia case simétrica composta da alternancia de coadas de lava e depósitos piroclásticos que son emitidos a partir dunha cheminea principal.
Caldeiras
As caldeiras son estruturas de forma circular e a maioría fórmase cando a estrutura volcánica se afunde sobre a cámara magmática parcialmente baleira que se sitúa por baixo. Aínda que a maioría das caldeiras se crea polo afundimento producido logo dunha erupción explosiva, isto non é así en tódolos casos.
Xogos Olímpicos de Inverno de 2010
Calendario das Competicións
Nos Xogos Olímpicos de Vancouver leváronse a cabo 86 competicións en 15 deportes. Na seguinte táboa quedan detallados os días nos que tiveron lugar as competicións de cada deporte. As celas en azul corresponden aos días nos que se disputou cada disciplina e as celas en amarelo corresponden ás finais. O número indica a cantidade de finais disputadas nesa data. A cerimonia de apertura foi o día 12 ás 18:00 (hora de Vancouver)
Volcán
Chemineas e pitóns volcánicos
As chemineas volcánicas mellor coñecidas son as surafricanas que están cargadas de diamantes. As rochas que enchen estas chemineas orixináronse a profundidades de 150 km, onde a presión é o bastante elevada como para xerar diamantes e outros minerais de alta presión.
The Lord of the Rings: The Return of the King
Sinopse
Despois das celebracións da vitoria, Pipin tiña unha gran curiosidade de ver a pedra de novo, e tómaa mentres Gandalf durmía. Viu nela o ollo de Sauron, que tentou obter información de Pipin, pero Gandalf foi quen de intervir rapidamente, e Pipin non lle revelou nada a Sauron. Con todo, Pipin viu en Sauron unha cousa importante: unha árbore branca. Gandalf soubo que era a Árbore Branca de Minas Tirith, polo que adiviñou que Sauron estaba planeando atacar Minas Tirith. Gandalf parte inmediatamente para advertir e levou a Pipin consigo para protexelo de Sauron na cidade. Pero ó chegar atoparon ó Rexente Denethor II aflixido pola morte do seu fillo favorito, Boromir, e completamente indiferente a todo o demais. Sentíndose parcialmente responsable, xa que Boromir morreu defendéndoo, Pipin ofrece os seus servizos a Denethor como soldado. Por outra banda, Denethor non se fía de Gandalf xa que sabe que o acompaña Aragorn, quen debe recuperar o seu trono, como o herdeiro de Isildur, o que significaría o derrocamento de Denethor. Por todo isto Denethor rexeita seguir o consello de Gandalf para pedir a axuda de Rohan. Pero Gandalf decide chamar a axuda de Rohan, e envía a Pipin a prender os fachos de Minas Tirith. Aragorn ó advertir a petición de axuda, comunícalla a Théoden, quen a pesar das súas dúbidas (xa que Gondor no lle axudou na Batalla do Abismo de Helmo nin nos outros ataques de Saruman), ó final decide reunir o seu exército para marchar á guerra.
Gollum, con todo, logra que Frodo desconfíe de Sam, e afástao da viaxe, xusto cando o fixo entrar no paso de Cirith Ungol e á cova de Ella-Laraña. Aínda así, conseguiu liberarse e atacar a Gollum. Gollum dixo ser inocente, que o Anel o obrigaba a facer o que fixo e, finalmente, Frodo dille para que vai a Mordor: para destruílo. Gollum ataca de novo, pero cae nun barranco. Frodo é atrapado por Ella-Laraña despois diso, pero Sam logra expulsala. Sam pensou que Frodo estaba morto polo veleno que lle foi inxectado e colleu o anel para continuar a misión, e despois viñeron algúns orcos. Sam ocultouse, e os orcos atoparon e colleron o corpo de Frodo, e comentaron que non estaba morto, só inconsciente por varias horas. Sam infíltrase na fortaleza e libera a Frodo, e continúan a súa viaxe disfrazados como orcos.
Frodo e Sam finalmente chegan ó Monte do Destino, onde Gollum reaparece para recuperar o anel. Pero unha vez no bordo do lume onde Frodo podería tirar o anel e destruílo finalmente, sucumbe ao seu poder e reclámao para si mesmo. Gollum entón reaparece e faise co anel ó tempo que cae ó lume. Nese intre a Torre de Sauron esborrállase, e o gran ollo estoura, Mordor cae no chan e todos os orcos foxen.
Cromosoma
O primeiro investigador a observar cromosomas foi Karl Wilhelm von Nägeli en 1842 e o seu comportamento foi descrito en detalle por Walther Flemming en 1882. No ano 1910, Thomas Hunt Morgan probou que os cromosomas son os portadores dos xenes.
Cromatina
Nos primeiros estados da mitose, os filamentos de cromatina tórnanse cada vez máis condensados. Deixan de funcionar como material xenético accesíbel e forman unha estrutura moi condensada. Finalmente, as dúas cromátides (filamentos de cromatina condensada) tórnanse visíbeis como un cromosoma, ligados no centrómero. Microtúbulos longos asócianse ao centrómero e a dous extremos opostos da célula. Durante a mitose, os microtúbulos separan os cromatidios e púxannos en direccións opostas, de maneira que cada célula filla herde un conxunto de cromatidios. Despois da división das células, os cromatidios descondénsanse e poden funcionar de novo como cromatina. A pesar da súa aparencia, os cromosomas teñen unha estrutura complexa (Fig. 2). Por exemplo, os xenes con funcións similares están moitas veces xuntos no núcleo, mesmo que estean bastante distanciados no cromosoma. O brazo curto dos chamados cromosomas satélites teñen uha zona fina (constrición secundaria) onde se encontran xenes que codifican ARN (zona NOR).
Forma dos cromosomas
No grupo C téñense os cromosomas 6,7,8,9,10,11 e 12, que son os submetacéntricos medianos.
Aras sestianas
Menciónanse en diversos testemuños históricos escritos sobre o noroeste da Península Ibérica por historiadores romanos como Estrabón, Mela, Tolomeo ou Plinio.
Macela do Casaio
Taxonomía
Santolina rosmarinifolia foi descrita por Carl von Linné e publicado en Species Plantarum 2: 842. 1753. Santolina: nome xenérico que deriva do latín sanctus = "sagrado" e linum = "liño", baseada nun antigo nome dunha especie deste xénero.
Mariano Hoyas de la Cruz
Traxectoria
Nos dous anos seguintes perdeu progresivamente a titularidade no Deportivo, o que provocou o seu traspaso ao Celta de Vigo de cara á tempada 1994–95. No equipo de Balaídos fíxose cun oco no once titular e chegou a xogar 36 partidos na súa primeira tempada no club.
Historia das campañas militares romanas
miniatura|dereita|305px|Máxima extensión do Imperio Romano en 116, despois das campañas de Traxano. O mapa amosa o nome das provincias romanas. A historia das campañas militares romanas abrangue dende a súa defensa inicial e posterior conquista dos seus veciños tribais e dos pobos etruscos de Italia até dominar gran parte do Mediterráneo e máis aló, incluíndo as provincias de Britania e Asia Menor no apoxeo do Imperio até a loita final do Imperio Romano de Occidente pola súa propia existencia contra os invasores hunos, vándalos e xermánicos, despois da división do imperio nos imperios de Oriente e de Occidente. Malia que o baixo imperio se estendía polas terras da periferia do mar Mediterráneo, na historia militar de Roma as batallas navais foron, polo xeral, menos salientables que as batallas terrestres polo seu dominio case incuestionable do mar despois das loitas navais da primeira guerra púnica. A historia da Roma antiga, orixinalmente unha cidade-estado de Italia e finalmente un imperio que cubriría gran parte de Eurasia e o norte de África, vai dende o século IX a.C. até o século V.
Negro
Como topónimo, dá nome a:
Vilar de Rei, Cenlle
Historia
Vilar de Rei pertenceu á Xurisdición de Roucos con cabeceira e fortaleza en Roucos, baixo o señorío do Conde de Ribadavia.
Ortro
Ortro ou Orto era un can monstruoso, con dúas cabezas, irmán de Cérbero (este, de tres cabezas). Era fillo, como Cérbero, de Equidna e Tifón.
Morto por Heracles
Pertencía ó xigante Xerión, a quen llo dera Atlas, o seu primeiro dono. Servía como can de garda do pastor Euritión, que alindaba as afamadas vacas vermellas de Xerión na illa Eritia.
Škofja Loka
Xeografía
Škofja Loka está situada a 354 m de altitude na confluencia dos ríos Poljane Sora e Selca Sora, na transición da Chaira Sora cara aos outeiros de Škofja Loka e os outeiros de Polhov Gradec. O seu centro histórico está situado nos socalcos do río, e comprende a praza da cidade (Plac) e a praza baixa (Lontrg). Nunha elevación sobre a cidade se encontra o Castelo de Loka, que alberga o Museo de Loka. Por riba do castelo érguese o monte Krancelj (475 m). Ao norte do centro da cidade se encontra o monte Kamnitnik (414 m), coñecido pola súa rocha known for its conglomerada.
Idade Moderna
En 1803 o Príncipe-bispo de Freising foi mediatizado pola Mediatización Alemá e Škofja Loka converteuse en parte do Ducado de Carniola, pertencente ao Imperio austríaco. Škofja Loka foi a primeira cidade de Carniola en posuír luz eléctrica, mesmo antes do terremoto de 1895.
-924
Outros
Historia ano a ano
Aeroporto de Norrköping
Aeroliñas e destinos
En abril de 2016 BMI Regional era a única aeroliña que realizaba voos regulares no aeroporto. Hai ademais varios servizos chárter e algúns voos de carga.
1584
Outros
Historia ano a ano
San Miguel de Abona
Tiña en 2016 unha poboación de 17.870 habitantes, agrupados nos núcleos de Aldea Blanca, Las Chafiras, El Frontón, El Monte o Guargacho, El Roque, San Miguel, Tamaide e Las Zocas. A capital municipal está declarada Ben de Interese Cultural na categoría de Conxunto Histórico dende 2013.
Tailandia Central
dereita|200 px|miniatura|Situación Tailandia Central é un dos cinco grupos rexionais da Tailandia, composta por 18 provincias máis a Metrópole de Bangkok. Tamén se pode integrar a Tailandia do Leste nesta rexión, resumindo as rexións de Tailandia en catro, e sendo as provincias da Tailandia Central 26 (incluíndo Bangkok).
Transferase
miniatura|dereita|300px|A [[aspartato transaminase de E. coli é un exemplo de transaminase, que transfire grupos amino.]] Unha transferase é un encima que cataliza a transferencia dun grupo funcional, por exemplo un metilo ou un grupo fosfato, dunha molécula doadora a outra aceptora. Por exemplo, unha reacción de transferencia é a seguinte:
Clasificación
Corresponden ao EC 2 na catalogación por medio do número EC. Divídense nas seguintes subclases:
Carrán común
Reprodución
Poñen de 2-4 ovos. É moi defensivo para co seu niño e crías novas e ataca aos humanos e outros depredadores grandes, mais a diferenza do máis agresivo carrán ártico raramente bate ao intruso, usualmente desviándose no último instante.
Alimentación
Esta especie aliméntase en colonias nas costas e illas e frecuentemente na terra en lagos de auga doce. Como todos os carráns, o carrán común aliméntase guindándose á auga para apañar peixes no mar ou en lagos de auga doce e grandes ríos. Usualmente mergúllase directamente, e non asomándose como fai o carrán ártico. A oferta do macho de peixe á femia é parte do ritual de apareamento. Os carráns comúns acadan unha idade de 23 anos ou máis nalgunhas ocasións.
Vilaflor de Chasna
250px|thumb|Vista de Vilaflor dende San Roque. Vilaflor de Chasna (ata 2014 simplemente Vilaflor) é un concello español situado no sur da illa de Tenerife, na provincia de Santa Cruz de Tenerife, Canarias. É un dos tres municipios tinerfeños que non teñen costa, xunto a El Tanque e Tegueste.
Guerra contra Nabis
Durante a Segunda Guerra macedónica (-200 a -196), Macedonia cedera a Esparta o control sobre Argos, unha cidade importante da costa exea do Peloponeso. A longa ocupación de Argos por Esparta foi empregado como un pretexto por Roma e os seus aliados para declarar a guerra e estabelecer un asedio sobre Argos, capturar a base naval espartana de Xition e, finalmente, asediar a mesma Esparta. As negociacións posteriores levaron a paz de acordo coas condicións impostas por Roma, baixo as cales Argos e as cidades costeiras de Laconia eren liberadas do dominio espartano e os perdedores foron obrigados a pagar unha importante indemnización de guerra. Argos quedou integrada na Liga Aquea, e as cidades de Laconia quedaron baixo protección aquea.
Moncho de Fidalgo
Traxectoria
Ten publicado en Agália, Nós, Cadernos do Povo, Bisbarra, Bússola, Jornal de Letras, A Nosa Terra, Renovação, Gralha, Tempo, El Correo Gallego e La Voz de Galicia.
Arthur Uther Pendragon
Arthur Uther Pendragon, nado como John Timothy Rothwell o 5 de abril de 1954, é un activista ecoloxista, líder neodruída moi coñecido nos medios de comunicación xa que se autoproclama como reencarnación do Rei Artur.
Jared Cunningham
Traxectoria
O 31 de marzo de 2014, asinou un contrato de dez días cos Sacramento Kings. O 10 de abril de 2014, asinou cos Kings para o resto da tempada.
-874
Outros
Historia ano a ano
Álex Rins
Álex Rins Navarro, nado en Barcelona o 8 de decembro de 1995, é un piloto de motociclismo español que corre na categoría de Moto2.
Gran Premio de Detroit de 1983
Resumo da carreira
Cando Laffite parou en boxes, Piquet retomara o liderado, con Alboreto segundo e terceiro Rosberg, 25 segundos atrás. John Watson, logo de saír na 21ª posición da grella, agora estaba cuarto. Parecía coma se Nelson Piquet co seu Brabham-BMW estiveran camiño á vitoria, aínda que Alboreto estaba facendo todo o posible para estar cerca. De súpeto, na volta 51, Piquet desacelerou co pneumático traseiro esquerdo picado, e no camiño de regreso a boxes, Alboreto e Rosberg pasárono. Mentres el estaba nos pits, Watson tamén pasouno. Todo o que quedaba era que Alboreto levara o Tyrrell a meta durante as últimas nove voltas, cousa bastante fácil xa que tiña a suficiente vantaxe sobre Rosberg para que este puidera atrapalo. Watson, pola súa banda, non estaba facendo nada pero tomándoo con calma, estableceu a volta rápida da carreira (1´6 segundos máis rápido que o seu tempo de cualificación!). Piquet reincorporouse para terminar en cuarto, por diante de Laffite no segundo Williams e o Lotus de Nigel Mansell.
Monarca
Monarcas actuais
Os monarcas actuais son:
Matsuo Basho
Estilo
"古人の跡を求めず、古人の求めたるの所を求めよ"
Xa en vida foi un autor moi popular e o seu prestixio foi aumentando co tempo (no 1793 foi deificado) non sendo até o século XIX que comezaron a aparecer algunhas críticas ao seu estilo.
Obras
Oku no hosomichi (Sendas de Oku) é un libro de viaxes, que en cada páxina contén un pequeno relato en prosa e un haiku inspirado por el. Algúns dos seus haikus foron traducidos ao galego na recompilación 77 haikus, de Consuelo García Devesa.
Josu Anuzita Alegría
Traxectoria
Na tempada 1994–95 foi contratado polo Atlético Marbella, nunha campaña na que trocou de adestrador en 7 ocasións. Yosu xogou 29 encontros e o equipo quedou na 13ª posición da táboa.
Azucena Villaflor
A súa vida
Tras seis meses de infrutuosas pescudas, Villaflor, xunto a outras persoas na súa mesma situación -que se foron coñecendo na procura dos seus familiares- decidiron iniciar unha serie de manifestacións para dar publicidade ao seu caso. O 30 de abril de 1977 ela e outras trece nais manifestáronse na Praza de Maio, no centro de Buenos Aires, enfronte da sede do goberno, a Casa Rosada. Ante a orde policial de non deterse nin "agruparse", senón "circular", decidiron camiñar ao redor da praza. A primeira marcha tivo lugar un sábado, e apenas tivo repercusión; a segunda foi un venres e desde entón converteuse en costume realizala todos os xoves, ao redor das tres e media da tarde.
Identificación do seu corpo e enterro
En 2003 o intendente de General Lavalle informou que se localizaron novas tumbas de NN no cemiterio da cidade. O xuíz Cattani ordenou entón realizar novas escavacións co Equipo Arxentino de Antropoloxía Forense (EAAF), descubríndose dúas liñas de tumbas, unha por encima da outra. Descubríronse así 8 esqueletos, 5 correspondentes a mulleres, 2 correspondentes a homes e un, clasificado como GL-17, que se definiu como "probabelmente masculino".
Edderton
Localización
Ten uns 400 habitantes, e por ela cruza o ferroviariamente que une Inverness con Thurso, na costa setentrional de Escocia pero na súa antiga estación xa non ten servizo.
Atópase en Edderton a destilería de whisky Balbair. A súa principal igrexa data de 1743.
Pseudagrion vumbaense
Os seus hábitats naturais son rexións subtropicais ou tropicais húmidas de grande altitude e ríos. Está ameazada por perda de hábitat.
Secuencia palindrómica
Palíndromos nas proteínas
Os palíndromos tamén aparecen con frecuencia nas secuencias de aminoácidos das proteínas, pero o súa función nelas non se coñece ben. Dous exemplos con palíndromos son o péptido sistemina e o supresor de tumores humano p53. Recentemente, suxeriuse que a frecuente existencia de palíndromos nos péptidos podería estar relacionada coas frecuentes rexións de baixa complexidade observadas nas proteínas, xa que hai unha asociación entre ambas. A súa frecuencia podería estar tamén relacionada coa tendencia a formar alfa hélices desas secuencias, ou coa frecuencia de formación de complexos proteína/proteína.
Sitios para os encimas de restrición
As secuencias palindrómicas xogan un importante papel na bioloxía molecular. Como as secuencias de ADN son de dobre cadea, para determinar os palíndromos lemos as secuencias como pares de bases (e non só as bases dunha soa cadea). Moitas endonucleases de restrición (encimas de restrición) recoñecen secuencias palindrómicas específicas e cortan o ADN xusto nelas. Por exemplo, o encima de restrición EcoR1 recoñece a seguinte secuencia palindrómica:
<b> 5'- G A  A  T  T  C -3' 3'- C T  T  A  A  G -5'</b>
Diario de Anuncios y Noticias de la Coruña
Diario de Anuncios y Noticias de la Coruña foi un periódico editado na Coruña entre 1858 e 1866.
Castelo de Swords
O Castelo de Swords (Swords Castle en inglés) é un castelo situado en Swords, xusto ao norte de Dublín, no condado de Fingal, Irlanda. Foi construído como unha residencia señorial do arcebispo de Dublín ao redor do ano 1200 ou algo máis tarde.
Harmonía (música)
250px|miniatura|A «consonante» [[Tríade (música)|tríade maior está composta de tres tons, nunha relación de números enteiros: 6 a 5 a 4.]] miniatura|210px|Traité de l’harmonie (Tratado da harmonía), de [[Jean-Philippe Rameau.]] O termo harmonía ten moitos significados, musicais e extramusicais, relacionados dalgún xeito entre si. En xeral, harmonía é o equilibrio das proporcións entre as distintas partes dun todo, e o seu resultado sempre connota beleza. En música, a harmonía é a disciplina que estuda a percepción do son en forma «vertical» ou «simultánea» en forma de acordes e a relación que se establece cos da súa contorna próxima.
Sigeberht de Anglia Oriental
Ascensión
miniatura|Un mapa que mostra as localizacións xerais dos pobos anglosaxóns ao redor do ano 600 Despois dun interregno propiciado polo asasinato de Earpwald, Sigeberht regresou a Anglia Oriental para se converter en rei, probabelmente por medio da forza, xa que a súa valía como comandante aparece recoñecida posteriormente. Durante o seu reinado, parte do reino foi gobernada por Ecgric ao que o unía un parentesco descrito como cognatus. Isto pode significar que Ecgric era fillo de Rædwald. Con todo, o historiador Steven Plunkett considera que Ecgric puido ser realmente Æthelric, mencionado na Anglian colection como fillo de Eni, irmán de Rædwald.
Abdicación e martirio
Nunha data descoñecida, que puido ser a comezos da década de 640, Anglia Oriental foi atacada por Mercia e Ecgric viuse obrigado a se defender en inferioridade numérica, aínda que cun exército de considerábeis dimensións. Os Anglos Orientais apelaron a Sigeberht para que abandonase o seu mosteiro e os dirixise na batalla, esperando que a súa presenza e a memoria das súas proezas militares animase ao exército. Sigeberht negouse, afirmando que renunciara ao mundo terreal e que agora só vivía para o mundo celestial. Aínda así, foi arrastrado ao campo de batalla onde se negou a portar armas. Os mercianos venceron e Sigeberht, Ecgric e moitos anglos orientais perderon a vida. Deste xeito Sigeberht converteuse en mártir cristián.
Esculca
Esculca é un observatorio para a defensa dos dereitos e liberdades civís en Galiza fronte ás limitacións e vulneracións que poidan sufrir. Entre as súas principais actuacións salientan as denuncias de vulneración dos dereitos humanos por parte do Reino de España.
Movemento flamengo
miniatura|Bandeira flamenga, empregada polo movemento flamengo, sen as garras e a lingua vermellas
Protamina
Humanos
As dúas protaminas humanas denomínanse PRM1 e PRM2.
Oğuz Tekin
Traxectoria
Oguz Tekin fixo estudos de Arqueoloxía Clásica na Universidade de Istambul, onde se graduou en 1982, con mestrado en 1987. En 1991 acadou o seu doutoramento na mesma universidade cunha tese titulada Aspendos Sikkeleri ("Moedas de Aspendos"), dirixida por Oktay Aksit. No departamento de Historia Antiga comezou a exercer a docencia a partir da súa graduación, ata acadar a xefatura do departamento entre os anos 2006 e 2016.
Inez Haynes Irwin
Carreira de escritora
Ademais das obras de non ficción mencionadas anteriormente, publicou máis de 30 novelas, incluíndo Angel Island (1914), unha novela que trata sobre un grupo de homes que naufragan nunha illa ocupada por mulleres aladas. Ese mesmo ano, o New York Times describiuno como "un libro decididamente infrecuente" que é "parte alegoría, parte conto de fadas, parte realista". A crítica do xornal eloxiou a Haynes Gillmore polo seu tratamento dos sexos, subliñando que non menospreza a un a expensas do outro. Agregou que gran parte do texto está nun "alto nivel poético", e que é unha novela de "verdades sonoras, prosaicas" e "altos ideais e belas imaxinacións.
Juan Gelman
Biografía
Naceu en Buenos Aires, no barrio de Villa Crespo en 1930, terceiro fillo de inmigrantes rusos, José e Paulina. Aprendeu a ler aos 3 anos e pasou a infancia andando en bicicleta, xogando ao fútbol e lendo. Durante a mocidade participou de diversos grupos e movementos literarios. Ocupou importantes cargos como xornalista. Coa chegada da ditadura militar na Arxentina e debido á súa militancia na organización revolucionaria Montoneros (da que se afastou por diferenzas coa dirección) tivo que exiliarse en distintos países de Europa e Latinoamérica.
Raza negra
Usos contemporáneos
O uso do termo inglés "black" (negro) é usado aínda moi frecuentemente, e mesmo polos negros americanos, non así o termo "nigger", que se considera ofensivo e ás veces é substituído polo eufemismo «the N-word». O termo "noir" é de uso común na lingua francesa, e o mesmo que se pode dicir de "negro" en galego e castelán; nas variedades americanas do español acostuma usarse o vocábulo "prieto", correlato exacto do "preto" usual en portugués padrón; estes casos son posibelmente de orixe eufemística, do mesmo xeito que en francés se está a usar o anglicismo black; en inglés é tamén corrente "negro", mais con matiz despectivo.
Joseph Grafton Milne
Joseph Grafton Milne, nado o 23 de decembro de 1867 en Bowden, Cheshire, e finado o 7 de agosto de 1951 en Oxford, foi un numismático, arqueólogo e historiador inglés.
Publicacións
Joseph Grafton Milne foi autor de artigos sobre arqueoloxía, historiografía e numismática, e tamén de diversos traballos monográficos; esta é unha escolma dos máis salientables:
San Lourenzo, A Pena, Cenlle
San Lourenzo é un lugar da parroquia de San Lourenzo da Pena, no concello de Cenlle, situado na pendente que cae cara ao río Avia.
Senra
Unha senra ou seara é un campo labrado á parte, xeralmente con cereais
Guillerme V de Orange-Nassau
Guillerme V de Orange-Nassau (en neerlandés: Willem V van Oranje-Nassau), nado o 8 de marzo de 1748 na cidade surholandesa da Haia e finado o 9 de abril de 1806 na localidade baixosaxoa de Brunswick, membro da casa de Orange-Nassau, príncipe de Nassau-Dietz, príncipe de Orange, príncipe de Fulda e conde de Corvey, foi o derradeiro estatúder das Provincias Unidas, entre 1751 e 1795.
Exilio en Gran Bretaña
En 1801, mediante o Tratado de Lunéville, que legalizou a anexión do sur das antigas Provincias Unidas por Francia, recibiu en compensación as terras das abadías de Corvey e Fulda, en Alemaña, que legou ao seu fillo en 1802.
Ángela Auad
Identificación do seu corpo e enterro
En 2003 o intendente de General Lavalle informou que se localizaran novas tumbas de NN no cemiterio da cidade. O xuíz Cattani ordenou entón realizar novas escavacións co Equipo Arxentino de Antropoloxía Forense (EAAF), descubríndose dúas liñas de tumbas, unha por encima da outra. Descubríronse así 8 esqueletos, 5 correspondentes a mulleres, 2 correspondentes a homes e un, clasificado como GL-17, que se definiu como probabelmente masculino.
O día 25 de setembro de 2005, 28 anos logo de ser asasinada, Ángela Auad foi enterrada no xardín da Igrexa de Santa Cruz, en Buenos Aires, xunto á Irmá Léonie Duquet, unha das monxas francesas secuestradas con ela. Anteriormente tamén foron sepultadas alí as nais de Praza de Maio Esther Ballestrino e María Ponce. As cinzas de Azucena Villaflor foron esparexidas na Praza de Maio.
Valadares
Co termo Valadares podémonos referir a:
Interacción electromagnética
As partículas fundamentais interactúan electromagnéticamente mediante o intercambio de fotóns entre partículas cargadas. A electrodinámica cuántica proporciona a descrición cuántica desta interacción, que pode ser unificada coa interacción nuclear débil segundo o modelo electrodébil.
Propiedades
A diferenza da forza nuclear feble e da forza nuclear forte, pero igual que a gravidade, a forza electromagnética é unha interacción de longo alcance. Aínda así, a magnitude da forza coa cal se atraen dous corpos de carga eléctrica diferente é inversamente proporcional ó cadrado da distancia que os separa (véxase Lei de Coulomb). O grande alcance da forza electromagnética débese á falla de masa dos fotóns, que son as partículas mediadoras desta interacción.
Descrición matemática
miniatura|dereita|Campo magnético nun [[indutor.]] O campo electromagnético exerce unha forza sobre as partículas cargadas electricamente que se coñecen como forza de Lorentz:
Electromagnetismo relativista
Onde:
Historia da teoría
miniatura|140px|[[Hans Christian Ørsted.]] Durante moito tempo considerouse que a electricidade e o electromagnetismo eran dous fenómenos diferentes. Esta crenza quedou obsoleta coa publicación en 1873 da obra Un tratado sobre a electricidade e o magnetismo (A Treatise on Electricity and Magnetism), de James Clerk Maxwell, que demostraba que a interacción das cargas positivas e negativas é rexida por unha mesma forza. Os catro efectos principais que se produecen por mor destas interaccións foron demostrados experimentalmente:
Ørsted non foi o único que descubriu a relación entre a electricidade e o magnetismo. En 1802, o xurista italiano Gian Domenico Romagnosi desviou unha agulla magnética con descargas eléctricas, pero os experimentos de Romanozi non trataban sobre correntes eléctricas, senón que simplemente demostraran que unha carga electrostática dunha pila voltaica podía facer mover a agulla. O seu descubrimento apareceu o mesmo ano nunha publicación italiana, pero tivo moi pouca repercusión na comunidade científica internacional.
Trofeo Jari Kurri
Historia
O trofeo non foi entregado por primeira vez na súa historia debido a que na tempada 2019-20 non se disputaron os play-offs pola suspensión da Liga por mor da pandemia por coronavirus.
Gañadores
{{legend|#ccfebb| Trofeo compartido.}} {{legend|#ffbbbb| Tempada cancelada.}}