cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ser humano
Orixes
O estudo científico das orixes dos humanos abrangue a evolución do xénero Homo, pero tamén estuda outros homínidos como por exemplo o Australopithecus. Todos os humanos actuais pertencen á especie Homo sapiens e á única subespecie existente hoxe en día, H. s. sapiens. H. s. idaltu, ('home sabio máis antigo') é outra subespecie coñecida que xa se extinguiu.
O proceso de bipedización ten as súas orixes en certos primates de comezos do Mioceno, cando se atopan as primeiras especies bípedes, como o Oreopithecus bambolii. Porén, a anatomía dos pés desta especie era bastante diferente da doutros primates. O bipedismo era aparentmente unha característica común de Orrorin e o Ardipithecus. O proceso que conduciu ó bipedismo representaba unha vantaxe evolutiva porque permitía ter as mans llibres para fabricar ferramentas sinxelas, porque os homínidos gastan molia menos enerxía camiñando a dúas patas que a catro e porque permite levar obxectos durante a marcha e ver máis lonxe.
Desenvolvemento da civilización
O punto de vista máis aceptado entre os antropólogos actuais é que o Homo sapiens xurdiu na sabana africana hai uns 200 000 anos como descendente do Homo erectus. Hai 40 000 anos estendeuse por Eurasia e Oceanía e, finalmente, chegou a América hai uns 14 500 anos. Homo sapiens desprazou o Homo neanderthalensis e outras especies descendentes de Homo erectus, que habitara Eurasia hai uns dous millóns de anos. O dominio do Homo sapiens baseouse probablemente nun maior éxito reprodutivo e a súa superioridade á hora de competir polos recursos naturais. Malia a súa intelixencia, o actual Homo sapiens ten unha capacidade cranial menor que a do antigo home de Neandertal (H. neanderthalensis).
Hábitat e poboación
Ó longo das últimas décadas, os humanos exploraron a Antártida, as profundidades dos océanos e o espazo exterior, malia que aínda non é posible colonizar indefinidamente estes ambientes. A vida dentro de habitáculos que protexen dos ambientes hostís, como a Antártida ou o espazo exterior, ten un prezo elevado que limita a duración da estadía e, polo tanto, son accións que quedan restrinxidas a expedicións científicas, militares ou industriais. A vida con naves no espazo foi moi ocasional, cun máximo de trece persoas vivindo ó mesmo tempo nun momento dado. Entre 1969 e 1972, doce humanos pisaron a Lúa no marco de seis misións. A data de 2010, ningún outro corpo celestial foi visitado polos humanos, pero foron enviadas diferentes sondas. miniatura|300px|[[Sapo dourado, un anfibio de Costa Rica que se extinguiu en 1989.]] Dende o ano 1800, a poboación humana pasou de 1 000 millóns a máis de 6 000 millóns de habitantes. Con datos do ano 2004, calcúlase que 2 500 dos 6 300 millóns de persoas (un 39,7%), viven en áreas urbanas e agárdase que esta porcentaxe medre durante o século XXI. En febreiro de 2008, a ONU calculou que ó rematar o ano a metade da poboación mundial viviría en áreas urbanas. Os problemas dos individuos que viven en cidades inclúen a contaminación e o crime, especialmente no interior das cidades e nos arrabaldes urbanos. Os beneficios da vida urbana inclúen un aumento da alfabetización, un aceso máis doado ó coñecemento e unha diminución do risco de padecer fame.
Ciclo vital
miniatura|Embrión humano de oito semanas. O ciclo vital humano é semellante ó doutros mamíferos Eutheria. O óvulo fertilizado divídese dentro dentro do útero feminino para converterse nun embrión, que durante un período de trinta e oito semanas (nove meses) de xestación se converte nun feto humano. Despois deste período, o feto deixa de medrar, nace do corpo da muller e respira independentemente como un infante por primeira vez. Neste punto, a maioría de culturas modernas recoñecen a criatura como persoa que desfruta da máxima proteción da lei, pero algunhas xurisdicións esténdena ós fetos humanos que aínda están no útero.
Psicoloxía
O cerebro humano é o máis intelixente de todas as especies coñecidas. Malia que moitos animais son quen de crear estruturas e empregar ferramentas sinxelas, principalmente a través do instinto e a imitación, a tecnoloxía humana é moito máis complexa e atópase nun proceso constante de desenvolvemento e mellora. Até as ferramentas e estruturas humanas máis antigas son moito máis avanzadas que calquera que fora creada por outros animais. A antropoloxía moderna corroborou a proposición de Darwin: «a diferenza na mente entre os humanos e os animais máis intelixentes radica, naturalmente, no grao».
Arte, música e literatura
A música é un fenómeno natural e intuitivo baseado en tres estruturas diferentes e interrelacionadas: o ritmo, a melodía e a harmonía. Escoitar música é posiblemente a actividade de lecer máis común e universal. Hai unha gran variedade de tipos de música, que foron enriquecéndoa co tempo e a xeografía.
Ciencia e tecnoloxía
As diferentes culturas humanas pódense diferenciar polos obxectos que fabrican e empregan, entre outros factores. Grazas á arqueoloxía, a ciencia que estuda as culturas do pasado analizando os obxectos que crearon, pódese coñecer como eran e como es desenvolveron. Os primeiros humanos deixaron diferentes tipos de ferramentas de pedra, cerámica e xoiaría que son particulares de cada rexión xeográfica e de cada período. As melloras tecnolóxicas pasaron dunha cultura a outra. Así, por exemplo, o desenvolvemento do agro xurdiu en diferentes zonas, pero moi axiña foi unha actividade que se estendeu para converterse nun trazo xeneralizado da vida humana. De maneira similar, os avances na fabricación de armas, a arquitectura e a metalurxia pasaron dunha cultura a outra. miniatura|A astronomía ofrece unha nova perspectiva do [[Universo.]] Aínda que estas técnicas podían ser transmitidas pola tradición oral, o desenvolvemento da escritura (outro tipo de tecnoloxía) fixo posible transmitir a información de xeración en xeración e dunha rexión a outra, cunha cantidade e precisión meirandes. Este conxunto de innovacións posibilitaron o inicio das civilizacións coas súas correspondentes normas e acordos sociais, cada vez máis complexas. Finalmente, isto implicou a institucionalización da tecnoloxía, acompañada dunha mellor comprensión do funcionamento do mundo.
Sociedade, goberno e política
As sociedades regúlanse por leis. Un goberno é o medio político que existe para poder crear e facelas cumprir, habitualmente mediante unha xerarquía burocrática. Noutra dimensión desenvólvese a actividade política, que é o proceso polo cal se toman decisións dentro de determinados grupos. Aínda que o termo se aplica polo xeral ó comportamento dentro dos gobernos, a política tamén se observa en moitos niveis dentro das interaccións de grupos humanos, incluíndo ámbitos tan diversos como son os grupos corporativos e as institucións académicas e reloxiosas.
Chilena
Historia
A chilena foi inventada en América do Sur durante unha época de innovacións nas tácticas e habilidades do fútbol. O fútbol foi introducido en Suramérica polos inmigrantes británicos no século XIX, atraídos polas expectativas económicas da rexión, incluíndo a exportación de café do Brasil, carne da Arxentina e guano do Perú. Estas comunidades de inmigrantes fundaron institucións como escolas e clubs deportivos, nos que as actividades reproducían as que se levaban a cabo na época no Reino Unido, incluíndo a práctica do fútbol.
O fútbol xa se espallara previamente á Europa continental, principalmente a Bélxica, os Países Baixos e Escandinavia, pero nestes lugares non se deron innovacións na súa práctica. En América do Sur o desenvolvemento seguiu un curso distinto. No lugar de simplemente imitar o estilo de xogo dos inmigrantes, baseado no "xogo de combinación escocés" máis lento que o duro e rápido estilo inglés, os suramericanos contribuíron ó crecemento do deporte dándolle énfase ás capacidades técnicas dos xogadores. Ó adaptar o deporte ás súas preferencias, os futbolistas suramericanos chegaron a dominar as habilidades individuais como o caneo, os tiros de falta con efecto e as chilenas.
Dende comezos do século XXI a chilena continuou sendo unha técnica que poucas veces se executa con éxito nos partidos de fútbol. No 2001 o centrocampista español Guti marcou un gol de chilena nun partido entre o Real Madrid e o Villarreal que o xornalista deportivo Rob Smyth incluíu como unha das seis mellores chilenas na historia do fútbol. No Mundial de Fútbol Corea-Xapón 2002 o centrocampista ofensivo belga Marc Wilmots anotou un gol de chilena, segundo o escritor inglés Brian Glanville unha "chilena espectacular", contra o Xapón. Outros xogadores notables que fixeron esta manobra xa no século XXI inclúen o dianteiro sueco Zlatan Ibrahimović nun partido amigable internacional de 2012 entre Suecia e Inglaterra, e o dianteiro inglés Wayne Rooney que marcou un gol de chilena no Derbi de Manchester de 2011 que foi votado como o mellor gol na historia da Premier League.
Universidade do Estado de Minas Gerais
miniatura|Campus UEMG - Carangola. A Universidade do Estado de Minas Xerais é un dos centros brasileiros de excelencia no ensino e na investigación e está entre as mellores institucións de Minas Xerais. A universidade sitúase en Belo Horizonte.
Len Bias
Traxectoria
Bias faleceu nun dormitorio do campus do College Park, na Universidade de Maryland. Posteriormente a súa morte foi utilizada como parte dunha campaña antidrogas. A corte do distrito e a corte de apelacións ditaron que Bias era drogadicto habitual.
Teléfono
Invención
e de que o goberno dos Estados Unidos iniciou accións legais por fraude contra a patente de Alexander Graham Bell, o proceso embarrancou nos recursos dos avogados de Bell ata pecharse en 1889 debido á morte de Meucci, que faleceu pobre e amargado e xamais viu o recoñecemento do seu talento, que chocou co seu escaso coñecemento da lingua inglesa e a súa pouca desenvoltura contra as artimañas e os intereses das grandes compañías estadounidenses.
Evolución
No que se refire ó propio aparello telefónico, pódese sinalar:
Unha comunicación de voz ocupa un ancho de banda de 3.100 Hz, pero os operadores acostuman a reservar 4.000 Hz para cada canle de voz.
José Rodríguez Carracido
José Rodríguez Carracido, nado en Santiago de Compostela o 21 de maio de 1856 e finado en Madrid o 3 de xaneiro de 1928, foi un bioquímico galego.
Obras (libros e artigos)
miniatura|200px|Placa nunha rúa de Madrid.
Quintán, Viascón, Cerdedo-Cotobade
Patrimonio
Neste lugar atópase o peto de ánimas de Quintán.
Azul Linhas Aéreas Brasileiras
Fusión de Azul e TRIP
miniatura|250px|Embraer 190 de Azul coa librea de TRIP En maio de 2012 Azul e TRIP anunciaron unha fusión. TRIP era ata entón a maior aeroliña rexional de América Latina e xunto con Azul tiñan un 14% do mercado doméstico. Mentres agardaban pola aprovación da fusión por parte da ANAC e do CADE, as compañías operaron de forma independente con códigos compartidos, unindo as súas redes e o servizo a bordo. Como resultado, Azul pasou a ter un mercado maior na rexión norte e nalgúns aeroportos rexionais, como o aeroporto da Pampulha en Belo Horizonte, e pasou a ter voos dende o aeroporto internacional de Guarulhos.
Ampliación das colaboracións
O 11 de xuño de 2015 o consórcio "Gateway" liderado por David Neeleman, en colaboración con Humberto Pedrosa do Grupo Barraqueiro, foi o vencedor da privatización de TAP Portugal, asumindo o control do 61% do capital da compañía portuguesa. Azul non estaba involucrada no proceso do seu fundador, pero chegou a felicitalo nunha nota ofical para a prensa brasileira. miniatura|250px|[[ATR 72|ATR 72-600 de Azul]] O 26 de xuño de 2015 United Airlines anunciou a compra do 5% de Azul por 100 millóns de dólares, dándolle o dereito a un asento no consello de administración, unindo as redes das dúas compañías a través dun acordo de código compartido. O acordo aínda está agardando pola aprovación da CADE.
En agosto de 2015 Azul anunciou a retirada das aeronaves dos modelos ATR 42-500 e ATR 72-500 e a súa substitución e estandarización polo modelo ATR 72-600 para renovar a frota e adecuala á súa rede de rutas.
Corrente de resaca
A súa intensidade depende da altura das ondas de das características topográficas da beira, sendo ademais son reforzadas polas correntes de marea, polo que se fan máis perigosas en baixamar. Estas correntes poden ser visibles ou non dependendo da intensidade da corrente e do tipo de sedimento que se atopa na praia.
Constantino Velarde Plá
Traxectoria
Fillo de Francisco de Borja Velarde Ramírez e Isabel Plá Huidobro. Concelleiro en Lugo, foi alcalde da cidade en 1891 e deputado provincial. Foi elixido deputado a Cortes polo distrito de Chantada en 1899. Volveu ser nomeado alcalde de Lugo o 1 de xullo de 1909, pero só permaneceu no posto ata outubro dese ano. Constantino Velarde mandou constituír en 1905 o edificio coñecido como palacete Velarde.
Giovanni Boccaccio
Biografía
A mañá do 30 de marzo de 1331, sábado santo, cando o autor tiña vinte e tres anos, coñeceu a unha dama napolitana da que se namorou con apaixonamento —o encontro descríbese na súa obra Filocolo—, á que inmortalizou co nome de Fiammetta («Chamiña») e á que cortexou sen descanso con cancións e sonetos. É posible que Fiammetta fose María de Aquino, filla ilexítima do rei e esposa dun xentilhome da corte, aínda que isto é só un chisme, pois non se encontraron documentos que o confirmen. Fiammetta abriu a Boccaccio as portas da corte e, o que é máis importante, impulsouno na súa incipiente carreira literaria. Baixo a súa influencia escribiu Boccaccio as súas novelas e poemas xuvenís, dende o Filocolo ao Filostrato, a Teseida, o Ameto, a Amorosa visión e a Elexía de Madonna Fiammetta. Sábese que foi Fiammetta a que lle puxo fin á relación entre os dous, e que a ruptura lle causou unha fonda dor a Boccaccio.
En 1351 confióuselle a tarefa de desprazarse a Padua, onde vivía Petrarca, que coñecera o ano anterior, para invitalo a instalarse en Florencia como profesor. Aínda que Petrarca non aceptou a proposta, entre ambos escritores estreitaríase unha amizade que duraría até a morte de Petrarca, en 1374.
Eleccións municipais nas Nogais
Estes foron os resultados das eleccións municipais no concello das Nogais dende 1979.
Repertorio musical
O setlist sitúase nun lugar ben visible para o músico no escenario, normalmente no chan ou noutro lugar que non sexa visto polo público sinxelamente. No caso de estar no chan, adoítase a fixar con fixo. É normal que haxa un setlist para cada músico, aínda que tamén poden compartilo.
Trol (Internet)
Uso
miniatura|As imaxes de Prohibido dar de comer ó troll úsanse para indicar ós demais que non animen os troles reaccionando ante eles.
Os troles en diferentes medios de Internet
Os troles actúan de formas distintas en diferentes medios. Empezaron en grupos de noticias, e a medida que Internet evolucionou, así o fixeron os troles.
Outros exemplos
Algúns troles poden denunciar unha determinada relixión nun grupo de noticias relixioso, aínda que historicamente se chamou a isto flamebait (ver máis arriba). Como aqueles que se enguedellan nunha «guerra de chamas» (flamewar), os supostos ou autoproclamados troles de Internet ás veces recorren ó dobre sentido ou ó despiste na procura do seu obxectivo. É posible distinguir entre as mensaxes incendiarias e os comentarios dun trol: as primeiras teñen a intención de ser antisociais e ofensivas mentres os segundos buscan provocar unha reacción, aínda que tamén poden ser considerados como antisociais, a pesar da intención do autor.
O «troll monicreque» entra a miúdo nun foro empregando varias identidades diferentes. A medida que os comentarios provocativos dunha identidade atraen respostas cada vez máis críticas doutros membros do foro, o trol intervén na discusión empregando unha segunda identidade para apoiar a primeira. Alternativamente, o trol pode empregar esta segunda identidade para criticar a primeira e gañar así credibilidade ou estima no foro.
Motivación
Os «trolls» autoproclamados poden designarse a si mesmos como avogados do diaño, tabáns sociais ou «alborotadores culturais», desafiando o discurso dominante e as asuncións dos foros de discusión nun intento de romper o statu quo de pensamento grupal: o sistema de crenzas que prevalece na súa ausencia.
Algúns críticos afirman que os auténticos «avogados do diaño» xeralmente se identifican a si mesmos como tales polo ben da etiqueta e a cortesía, mentres que os troles poden rexeitar ambas. A maioría da discusión sobre que motiva os troles procede doutros usuarios de Internet que afirman ter estudado o seu comportamento. Hai pouca literatura de investigación que describa o termo ou o fenómeno. Os comentarios de usuarios acusados de ser troles poderían ser pouco fiables, xa que de feito poderían estar tentando estimular a controversia máis que avanzar no entendemento do fenómeno. Da mesma forma, os acusadores están con frecuencia motivados por un desexo de defender un determinado proxecto e as referencias a que un usuario de Internet sexa un trol poderían non ter base nas metas reais de dita persoa. Como resultado, identificar as metas dos troles resulta case sempre especulativo. Aínda así, varias metas básicas fóronlles atribuídas ós troles, segundo o tipo de disrupción que se pensa que están provocando.
Utilidade dos troles
Os troles poden ser tamén, nalgunhas circunstancias, unha fonte de humor xenuíno, o que depende integramente de se o trol é bo ou malo. Adoita ser bastante fácil sinalar a diferenza entre tales accións: un trol malo recorre só a débiles argumentos manidos, mentres un bo creará un perspicaz conxunto de argumentos que arrastre a xente en astutos xiros proporcionando un fío de humor non sequitur.
Incluso aínda que ás veces se sinalan coma troles contidos útiles e usuarios produtivos, o consenso xeral é que a actividade típica dos troles beneficia só a estes e ós cazadores, e que non deben permitirse en ningún foro. A maioría dos foros rexeita a afirmación de que os troles puros e intencionados persigan algún fin útil. Sábese dalgúns troles que intentaron provocar o borrado de discusións completas, o que serviu de reforzo negativo para os usuarios inexpertos e axudou a reducir a cantidade de spam en grandes foros de discusión. En moitos casos, os troles poden levar o administrador ou os moderadores dun foro a engadir a este mecanismos que preveñan as súas accións. Aínda que isto pode ser considerado coma unha mellora do foro, non é menos certo que tales ferramentas non se necesitarían de non haber troles.
Hippolyte Taine
Biografía
Despois do Essai sur Tite-Live (1856; Ensaio sobre Tito Livio), no soado Essai sur lles fables de La Fontaine (1860; Ensaio sobre as fábulas de La Fontaine), na Histoire da littérature anglaise (1864-1869; Historia da literatura inglesa) e nas leccións sobre arte flamenga, grega e italiana, recompiladas baixo o título Philosophie de l'art (1865-1869; Filosofía da arte), analizaba as obras artísticas e literarias considerándoas como o resultado da raza, o ambiente (tanto físico como histórico-xeográfico) e o momento (é dicir, a suma dos datos preexistentes que condicionan o devir histórico). Ademais, tendía a definir en cada autor a facultade dominante que lle impulsaba a expresarse nunha dirección determinada.
Este método tivo moitos e inmediatos seguidores, pero pronto xurdiron críticas do excesivo esquematismo e da incapacidade de determinar adecuadamente os caracteres formais dunha obra. Non obstante os excesos teóricos, Taine demostrou ser un crítico penetrante nas páxinas que escribiu acerca de Balzac e Stendhal e, en xeral, nos tres volumes de ensaios publicados entre 1858 e 1894.
José María Hernández Cochón
Traxectoria
Membro do Partido Popular de Galicia, foi Conselleiro de Sanidade (1982–1983), deputado no Parlamento de Galicia (1986–1991), conselleiro de Sanidade e Seguridade Social (1986–1987, 1996–2004), senador designado pola Comunidade autónoma (1990–1993) e elixido (1993–1996), deputado no Congreso dos Deputados (1996).
Carmen Gurriarán
Traxectoria
Comezou os estudos musicais de piano e violonchelo no conservatorio de Ourense. No Conservatorio de Santiago de Compostela obtivo o Título Superior de Piano coas máximas cualificacións baixo a dirección do pianista Martín Millán, quen exerceu unha forte influencia na súa formación musical. Iniciou os estudos de canto con María Teresa del Castillo, e seguiunos en Madrid con Elvira Padín e Mariana You Chi Yu. Finalizou o grao superior de canto no Real Conservatorio Superior de Música de Madrid. Fixo estudos de posgrao en Suíza coa pianista Rada Petkova e recibiu leccións de canto e dicción con Dennis Hall e Esther de Bros.
Foi bolseira da Xunta de Galicia e da Fundación Martha Moser. En 1999 recibiu unha bolsa da Asociación Lírica Teresa Berganza de Santiago de Compostela dentro do Ciclo de Novos Intérpretes. Asistiu a cursos de canto impartidos por The Scholars, Jordi Albareda, Claude Allard, Enedina Lloris, H. Deutsch e Sena Jurinac. Tamén fixo estudos de interpretación teatral na escola Cristina Rota en Madrid.
Martiño (antroponimia)
Corre tamén a variante Martín e os hipocorísticos Tiño, Tiñolo e Martiñoco. O nome deu lugar ós apelidos Martínez, Martín e Martíns.
Innokentii Smoktunovskii
Carreira
miniatura|Smoktunovskii como Hamlet con [[Anastasiya Vertinskaya nun selo soviético de 1966]] A súa carreira no cinema foi lanzada polo filme de Mikhail Romm Девять дней одного года (1962). En 1964, foi escollido para o papel de Hamlet na versión cinematográfica de Grigori Kozintsev da obra de Shakespeare, que recibiu eloxios de Laurence Olivier ademais do premio Lenin. Moitos críticos ingleses mesmo consideran o Hamlet de Smoktunovskii por riba do de Olivier, nun momento no que o de Olivier se consideraba o definitivo. Smoktunovskii creou un retrato integral heroico, que mesturaba o que anteriormente parecía incompatible, a simplicidade masculina e a aristocracia exquisita, bondade e sarcasmo cáustico, unha mentalidade burlona e o autosacrificio.
Epónimos
O planetoide 4926 Smoktunovskij foi bautizado na súa honra.
Hünfeld
Hünfeld é un concello e cidade alemá que se atopa no distrito de Fulda, no estado de Hessen.
Córvidos
Estas aves son polífagas, e con frecuencia preeiras.
Etimoloxía
O nome científico Corvidae está formado, segundo a norma, polos elementos Corv- e -ĭdae. O primeiro é a raíz do nome do xénero tipo da familia, Corvus, e o segundo o sufixo do latín científico empregado para formar os nome das familias de animais.
El Cometa
El Cometa foi un periódico editado en Cambados en 1910.
Mesoplodon hotaula
Etimoloxías
Para a do xénero, ver Mesoplodon.
Distribución
Esta especie só se coñece a través de nove individuos varados en Palmyra, Australia Occidental (3), Kiribati, Filipinas (2), Sri Lanka, Maldivas e Seychelles, o que suxire unha distribución en augas tropicais cálidas desde polo menos o océano Índico occidental até o Pacífico central.
Yo, minoría absoluta
O público, despois da menor aceptación de Canciones prohibidas, si recibiu de bo grado o novo disco, do que saíron algúns himnos para o grupo que confirmaron que a banda non perdera fol co paso do tempo. Destacan principalmente A fuego, La vereda de la puerta de atrás, Puta e Standby. Esta última posúe a característica, estraña nas cancións de Extremoduro, de narrar unha historia de amor en terceira persoa.
Tartaruga
As tartarugas ou quelonios constitúen unha unha orde de réptiles caracterizados por teren un tronco ancho e curto e unha coiraza, cuncha ou envoltura que protexe os órganos internos do seu corpo, e que está formada por dúas capas —a superior (espaldar) e a inferior (peto ou plastrón), unidas por unha ponte— de ósos planos e que posúe orificios para a saída, por diante, da cabeza e as patas anteriores e, por detrás, das patas posteriores e a cola. Carecen de dentes pero teñen un peteiro córneo para colleren e esmagaren os alimentos.
Coiraza e esqueleto
A coiraza ou cuncha é parte máis típica do corpo dunha tartaruga, e ten tanto ósos do esqueleto interno como outros planos e anchos que se orixinan na pel e acaban por soldarse aos primeiros. A parte externa da cuncha, que pode ser continua ou non, está revestida de placas, córneas case sempre, pero hai un pequeno número de especies que están cubertos de pel branda e dura (como, por exemplo, a tartaruga de coiro). A forma e número destas placas serve para a clasificación sistemática das especies desta orde. A cobertura das tartarugas está formada por dúas partes: unha superior chamada espaldar ou escudo e outra inferior chamada plastrón ou peto, que poden estar soldadas entre si ou unidas por certos ligamentos elásticos que lle pode dar algo de mobilidade. O espaldar ten 5 series lonxitudinais de placas óseas: unha serie media que vai polas vértebras, dúas placas costais, as máis anchas, e dúas series marxinais. O peto ten catro pares de placas simétricas que levan os nomes de epipeto, epiplastrón, plastrón, xifiplastrón, e unha única placa impar chamada endoplastrón.
Taxonomía
thumb|[[Chelodina longicollis, un pleurodiro, unha das subordes actuais de tartarugas.]] thumb|[[Trachemys scripta elegans, común como mascota.]] thumb|[[Macrochelys temminckii, un quelídrido.]] thumb|[[Chelonia mydas, un quelónido.]] Suborde Proganochelydia (extinta)
Callicebus ornatus
Callicebus ornatus é unha especie de tití endémico de Colombia.
Bandeira de Nixeria
A bandeira de Nixeria foi deseñada en 1959 por un estudante chamado Michael Taiwo Akinkunmi e foi adoptada oficialmente o 1 de outubro de 1960.
APOA2
Interaccións
A APOA2 interacciona con PLTP. Descoñécense outras interaccións polo momento.
The Hunger Games (libros)
O universo de The Hunger Games é unha distopía que transcorre en Panem, un país formado polo adiñeirado Capitolio e 12 distritos con distintos graos de pobreza que abastecen o Capitolio. Cada ano, cativos dos distritos son seleccionados para participar obrigatoriamente nos xogos da fame, unha loita a morte televisada.
Recepción
Os tres libros tiveron unha boa acollida por parte da crítica. Os encomios centráronse na calidade aditiva, especialmente do primeiro libro e a acción. John Green, de The New York Times, comparou The Hunger Games coa serie Uglies de Scott Westerfeld. Catching Fire foi eloxiado por ser mellor que o primeiro libro. Mockingjay recibiu gabanzas pola súa representación da violencia, a construción do mundo e a intriga romántica.
Timothy Hutton
Traxectoria
A finais da década de 1980 e durante os noventa, Hutton interpretou papeis pequenos en filmes como French Kiss ou Beautiful Girls. Continuou ademais na televisión, con serires como American Crime.
Esdras
Esdras (en hebreo Ezra עֶזְרָא, abreviación de עַזְרִיאֵל, "aquel que axuda, auxiliador") foi unha personaxe bíblica que segundo a tradición xudía liderou o segundo grupo de retorno dos israelitas que volveran de Babilonia en 457 a.C. Descendente de Aharón, o primeiro Sumo Sacerdote de Israel, Esdras era un escriba, entendido na lei de Moisés.
Libro de Esdras
A Biblia dos Setenta, tamén conta cun libro denominado Esdras I, inexistente na Biblia adoptada pola Igrexa Católica, que adoita referirse a el como Esdras III (apócrifo), mentres que os libros de Esdras e Nehemías na Biblia dos Setenta están reunidos nun único libro chamado de Esdras II.
A Igrexa Ortodoxa Etíope inclúe, alén do Esdras I, tamén un Esdras IV (Apocalipse de Esdras ) na súa Biblia.
Cambados, Cambados
Patrimonio
Perfectamente visible dende o miradoiro atópase a torre de San Sadurniño, construción pertencente ó complexo defensivo de Compostela xunto coa torre da Lanzada e as torres de Oeste (Catoira). Esta torre está edificada nun illote ó pé do barrio de San Tomé e atópase parcialmente derruída, mantendo en pé dous dos muros perimetrais que configuran unha esquina. O illote é accesible a pé mediante unha ponte de recente construción.
Saíndo do barrio de San Tomé camiño do centro urbano, podemos percorre-la rúa do Hospital, con construcións típicas e varios pazos. Neste percorrido atópanse dúas capelas.
Nick Calathes
Nicholas William Calathes (en grego: Νικόλαος "Νίκος" Γουίλλιαμ Καλάθης), nado o 7 de febreiro de 1989 en Casselberry (Florida), é un xogador profesional internacional de baloncesto greco-estadounidense. Cunha altura de 1,98 m xoga na posición de base para o Fenerbahçe Beko da Basketbol Süper Ligi e a Euroliga. Formouse como xogador na Universidade de Florida. Escollido no quinteto ideal da Euroliga de 2018, Calathes tamén xogou na NBA e na VTB United League. A nivel internacional xoga para a selección de baloncesto helena.
Paraves
Sistemática
Paraves é o clado máis inclusivo que contén ao Passer domesticus (Linneo, 1758) pero non ao Oviraptor philoceratops (Osborn, 1924). Corresponde a todos os manirraptores máis emparentados coas aves que co ovirráptor.
Gran Premio do Reino Unido de 1966
Foi o 21º Gran Premio do Reino Unido e o segundo, que se celebrou en Brands Hatch. Levouse a cabo sobre 80 voltas ao circuíto de catro quilómetros cunha distancia de carreira de 341 quilómetros.
Castrelo, Cambados
Santa Cruz de Castrelo (do latín castellum e castrum, "cidade alta e fortificada" )   é unha parroquia que se localiza no sur do concello de Cambados na comarca do Salnés. Segundo o IGE en 2016 tiña 2.008 habitantes (1.005 mulleres e 1.003 homes) distribuídos en 17 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ó ano 2010, cando tiña 2.098 veciños, e 2005 cando eran 2.174 habitantes.
Arcosauros
Evolución
Hai principalmente dous grupos de arcosauros; os Ornithodira, que eran insignificantes durante o Triásico, pero que radiaron no Triásico tardío (dinosauros e pterosaurios e os Crurotarsi, que eran o grupo predominante naqueles tempos, e incluían un gran número de grupos puramente triásicos coma os Rauisuchia, os Phytosauria e os herbívoros Aetosauria, así como os devanceiros dos crocodilos.
Juana de Vega
Juana María de la Vega Martínez y Losada, Juana de Vega, condesa de Espoz y Mina, nada na Coruña o 7 de marzo de 1805 e finada na mesma cidade o 22 de xuño de 1872, foi unha escritora galega.
Diccionario enciclopédico gallego-castellano
Apéndice
O apéndice foi ordenado por Xosé Luís Méndez Ferrín e Bernardino Graña. Recompila voces achegadas por Cesáreo Saco (procedentes da Terra de Lemos), Novoneyra (O Courel), Bernardino Graña (Cangas e algunhas de Ribadavia), Franco Grande (Tebra), Santos Alonso (A Limia), Ánxel Fole (O Incio e Quiroga), Ramón Piñeiro (Láncara, Lugo e outras zonas da provincia de Lugo), García-Sabell (voces referidas a enfermidades e doenzas recollidas de enfermos de toda Galicia), Ramón Lorenzo Vázquez (A Maía), A. Germade (Sárdoma, Vigo), Benito Fernández Álvarez (Lobios) e Laureano Prieto (Viana do Bolo). Tamén inclúe léxico recollido por Aníbal Otero, José María Pereda Álvarez e Silvio Santiago.
Juana de Vega
Traxectoria
Entre 1845 e 1846 intentaron implicala na conspiración contra Ramón María Narváez e controlar a súa correspondencia sen éxito, pois debido ao papel que desempeñaba como contacto co estranxeiro crérona responsábel da sublevación.
Matthew Perry (actor)
Década de 1980
Despois dalgunhas aparicións na televisión a finais de 1980, a súa intención foi inscribirse na Universidade do Sur de California, cando lle ofreceron o papel principal de Chazz Russell en Second Chance e comezou a facerse notar na actuación. Perry protagonizou xunto a Kiel Martin esta serie cando se estreou en 1987, pero despois de 13 episodios, o formato do programa mudou: Second Chance converteuse en "Boys Will Be Boys", A pesar do cambio, o show só durou unha tempada. Cando chegou a súa fin, Perry quedou nos Ánxeles e fixo a súa aparición no programa de televisión Growing Pains no que interpretou o mozo de Carol que morre polas súas feridas no hospital, sufridas nun accidente por conducir ebrio.
Década de 1990
O programa foi todo un éxito, e valeulle candidaturas nos Premios Emmy en 2002 por Mellor Actor Principal nunha Serie de Comedia, xunto con Matt LeBlanc. Ademais da súa exitosa carreira en Friends, Matthew apareceu en películas como Fools Rush In (xunto ao seu pai John Bennett Perry e Salma Hayek), Almost Heroes, Tango para tres, The Whole Nine Yards (xunto a Bruce Willis) e a súa secuela, The Whole Ten Yards, e Serving Sara.
Vida persoal
Perry volveu entrar en rehabilitación en marzo de 2001 para tratar unha adicción a Vicodin, metadona, a velocidade e o alcohol. Perry atopábase en Dallas coa filmación de Serving Sara con Elizabeth Hurley cando tivo uns severos dores de estómago, polo que chamou a un médico local, quen lle aconsellou rehabilitación. Perry voou aos Ánxeles e rexistrouse no Marina del Rey's Daniel Freeman Hospital. A publicista de Perry, Lisa Kasteler confirmou a súa rehabilitación.
El Guincho
El Guincho é un proxecto do músico, produtor e dj canario Pablo Díaz-Reixa. Autor de catro álbums de estudio, acadou popularidade como produtor co traballo de Biophilia para a islandesa Björk. A publicación de referencia e crítica musical estadounidense Pitchfork describía o seu traballo como aquel que "enaltece os mellores valores musicais do pop", da "música étnica", con "harmonías inimaxinábeis". O seu álbum Alegranza foi avaliado como mellor novo álbum no 2007.
Antonio Lomba
Antonio Lomba Baz, nado en 1963, é un enxeñeiro e político galego do PSdeG-PSOE.
Arquegonio
O órgano masculino que o complementa é o anterídeo.
Oubiña, Cambados
A parroquia, situada na beira norte do río Umia, está atravesada pola estrada PO-300.
La pelota vasca, la piel contra la piedra
Características
Tras un visionado da montaxe provisional da película, Mireia Lluch Bramón, filla de Ernest Lluch (asasinado por ETA), decidiu dar parte da herdanza do seu pai para a montaxe de son da película. Durante o visionado vese unha escena da manifestación contra o asasinato de Ernest Lluch, na que Gemma Nierga (directora de La Ventana, programa da Cadena SER no que colaboraba o político), dixo a frase seguinte (que levantou moita polémica):
Críticas
Probablemente é un dos documentais españois máis controvertidos da historia. Debido a algúns elementos como o que se entrevistase a Arnaldo Otegi, o Partido Popular negouse a que ningún dos seus membros formasen parte do elenco de entrevistados, aínda que si tomaron parte un membro de Unión do Pobo Navarro (asociado ó PP en Navarra) e o secretario xeral de Unidad Alavesa, partido que daquela estaba coaligado co PP en varios parlamentos, ademais de Alfredo Marco Tabar na edición de 7 horas do DVD. Segundo explicou Gustavo de Arístegui no programa La Ventana, o motivo da non participación é que aínda que a cinta critica fortemente a ETA, non critica tanto ó nacionalismo vasco.
Tampouco ningún preso de ETA quixo tomar parte, aínda que si un ex-preso.
Músculo esquelético
Estrutura das fibras musculares
miniatura|Imaxe en 3D dunha fibra muscular esquelética.
Tipos de fibras
Os músculos do corpo considerados individualmente adoitan estar formados por unha mestura de varios tipos de fibras, pero as súas proporcións varían dependendo das accións que ten que realizar dito músculo e da especie. Por exemplo, nos humanos, o cuadríceps contén ~52% de fibras de tipo I, mentres que o sóleo ten ~80% de tipo I. O músculo orbicular dos ollos ten só o ~15% de fibras de tipo I. A diferenza do anterior, as unidades motoras dun músculo presentan unha mínima variación entre as fibras que compoñen cada unidade. Este feito é o que fai que o tamaño sexa o principal para a viabilidade dunha unidade motora de recrutamento.
Investigación
A actividade eléctrica asociada coa contracción muscular mídese por electromiografía (EMG). A EMG é unha técnica común utilizada en moitas disciplinas das ciencias do exercicio e a rehabilitación. O músculo esquelético ten dúas respostas fisiolóxicas: relaxación e contracción. Os mecanismos para que teñan lugar xeran unha actividade eléctrica medida por EMG. A EMG pode medir o potencial de acción dun músculo esquelético, o cal se produce por hiperpolarización dos axóns motores a partir dos impulsos nerviosos enviados ao músculo. A EMG utilízase para saber se o músculo estudado está sendo activado, a cantidade de forza xerada, e tamén como un indicador da fatiga muscular. Hai dous tipos de EMG: intramuscular e de superficie (este último máis común). Os sinais da EMG son moito maiores cando un músculo esquelético se contrae que cando se relaxa. Porén, en músculos esqueléticos máis pequenos e profundos os sinais de EMG están reducidos e, por tanto, esta técnica para eles é menos valiosa á hora de medir a súa activación. Nas investigacións nas que se usa a EMG, normalmente realízase a contracción voluntaria máxima no músculo esquelético de interese, para así ter datos de referencia para o resto dos rexistros de EMG que se farán despois durante a proba experimental principal para ese mesmo músculo.
Barbara Hutton
Primeiros anos
Edna Hutton faleceu o 2 de maio de 1917 con 33 anos por asfixia debida á mastoidite, mais persiste o rumor de que cometeu suicidio por envelenamento desesperada polos amoríos do seu marido, especialmente despois de que o forense decidise que non era necesaria unha autopsia. Barbara, de catro anos, descubriu o corpo da súa nai. Despois da morte da súa nai, viviu con varios dos seus parentes, e foi criada por unha institutriz. Hutton asistiu á Miss Hewitt's Classes, actualmente The Hewitt School de Lenox Hill en Nova York e á escola de Miss Porter para nenas de Farmington, Connecticut. Volveuse unha nena introvertida que apenas interactuaba con outros nenos da súa idade. O seu amigo máis íntimo e único confidente era o seu curmán Jimmy Donahue, fillo da irmá da súa nai. Jimmy Donahue herdou unha parte das propiedades Woolworth estate con Barbara e tamén tivo coñecidos e públicos problemas coas drogas, o alcohol e as relacións.
Antoine Walker
Profesional
Foi elixido polos Boston Celtics na sexta posición do draft de 1996, opción que conseguiron a través de Dallas Mavericks. Fíxose rapidamente co posto de titular, e acabou a súa primeira campaña anotando 17,5 puntos e capturando 9 rebotes por partido, o que fixo que fose incluído no mellor quinteto de rookies do ano. Durante as súas sete tempadas no equipo de Massachusetts roldou (ou superou) sempre os 20 puntos e 10 rebotes por partido, o que fixo que fose elixido en tres ocasións para disputar o Partido das Estrelas, incluída unha como titular, votado polo público.
Auschwitz-Birkenau
Os tres campos principais:
miniatura|Forno crematorio
María Currea
Traxectoria
Apenas aprobada a lei, María Currea mostrouse partidaria da creación dun partido feminino deixando de lado os partidos tradicionais. Nesa posición coincidiría con Ofelia Uribe de Acosta e a Unión Feminina de Colombia, pero non sería apoiada polos movementos feministas conservadores, incluíndo a Bertha Hernández, e socialistas.
Avea
Etimoloxía
O termo galego avea (aveia en portugués) vén do latín: avēna. A plantación de avea recibe o nome de aveal. Chámanlle avea branca ou afreita a aquela de calidade inferior que medra en terreos pobres.
Nutrición
Existen estudos que manifestan que o consumo de avea en diferentes cantidades está asociado ao control da glicemia (azucre no sangue), manutención e diminución do colesterol sanguíneo, control da presión arterial e regulador do tránsito intestinal, evitando o estrinximento. A fibra solúbel presente na avea, a chamada ß-glucana, é responsábel por parte das vantaxes do consumo da avea, xa que existe a vantaxe nutricional deste alimento. As fibras solúbeis retardan o esvaciamento gástrico, que ten como resultado unha maior saciedade. Elas, tamén, ao entraren en contacto coa agua, forman xeles que tornan o bolo fecal maior e máis viscoso e, con iso, ocorre unha menor absorción de substancias presentes neste bolo, como glicosa e colesterol, debido a unha menor acción de enzimas dixestivas.
Aveas cultivadas
A avea común é unha das especies de cereais máis importantes do mundo. As outras especies teñen moi pouca importancia.
Heraclio
Os últimos anos
En 630, Heraclio chegou ao cume do seu poder cando marchou triunfalmente ata Xerusalén, onde repuxo a Vera Cruz na Igrexa do Santo Sepulcro. Desafortunadamente, con todo, por entón o profeta Muhammad acababa de unificar ás tribos nómades da Península Arábiga e, poucos anos despois, o islam lanzouse contra o Imperio nunha implacábel ofensiva. Cando os musulmáns invadiron Siria e Palestina en 634, Heraclio, que caera doente, non puido combatelos persoalmente, e os seus xenerais fracasaron. Na batalla de Yarmuk, en 636, o exército bizantino, superior en número, foi derrotado polos árabes. Siria e Palestina perdéronse para sempre. No momento da morte de Heraclio, a maior parte de Exipto fora tamén conquistado polos árabes.
Sucedérono Constantino III Heraclio, o seu primoxénito, habido con Eudocia, e Heraclonas, fillo de Martina, a súa segunda esposa.
Río Amarelo
É de grande importancia para a economía chinesa pois o seu val ten terras fértiles, bos pastos e importantes xacementos minerais.
Etimoloxía
A primeira literatura chinesa refírese ao río Amarelo simplemente como 河 (en chinés antigo: *C.gˤaj ), unha personaxe que chegou a significar simplemente «río» no uso moderno. A primeira aparición do nome 黄河 (en chinés antigo: *N-kʷˤaŋ C.gˤaj; chinés medio: Hwang Ha ) atópase no Libro de Han escrito durante a dinastía Han Occidental (206 a. C. - 9 d. C.). O adexectivo "amarelo" describe a cor perenne da auga turbia no curso inferior do río, que é debido ao loess que leva augas abaixo. Outra historia conta que o dragón K'au-fu intentou atravesar o ceo montado nun dos dez soles, ao mediodía o dragón desplomouse no primeiro río que viu e bebeu ata a última pinga, quedando só un longo leito de barro amarelo.
Pradairo real
Descrición
miniatura|left|Pradairo real|200px É un árbore caducifolia que pode acadar até 35 m de altura, aínda que o habitual é que non supere os 25 m. Presenta unha casca lisa e cinsenta clara. As follas son palmadas e dentadas. As flores son de cor verde amarelenta e se dispoñen en panículas. O froito, sámara, constitúeno dúas noces unidas con ás formando entre si un ángulo.
Sinonimia
miniatura|left|Acer platanoides cv. Schwedleri.|200px
A Eirexa, Tállara, Lousame
A Eirexa é un lugar da parroquia de Tállara no concello coruñés de Lousame, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 60 habitantes (30 homes e 30 mulleres).
Focas, emperador
Traxectoria
Non se sabe case nada da súa vida anterior á súa subida ao poder. Era posibelmente de orixe tracia. Cara ao ano 600, servía como oficial do exército nos Balcáns e parece ser que era considerado un líder polos seus compañeiros de armas, xa que foi elixido membro dunha delegación enviada polo exército ese mesmo ano a Constantinopla para expoñer as súas queixas acerca do comandante Comentiolus. As reclamacións da delegación foron rexeitadas, e, segundo varias fontes, o propio Focas foi tratado con desconsideración por destacados oficiais da corte.
Durante o reinado de Focas as fronteiras tradicionais do Imperio comezaron a derrubarse. Os Balcáns, que sufriran durante anos as incursións de ávaros e eslavos, quedaron desgornecidos coa retirada do exército do Danubio que precedeu ao levantamento de Focas contra Mauricio, e os bárbaros fixeron máis frecuentes os seus ataques, chegando ata Atenas. O rei persa Cosroes II, que debía o seu trono á axuda que o anterior emperador, Mauricio, lle prestara nunha guerra civil, usou a morte do seu antigo aliado como pretexto para rachar co seu tratado de paz con Bizancio. Recibiu na súa corte a un individuo que pretendía ser o fillo de Mauricio, chamado Teodosio, e apoiou as súas pretensións ao trono imperial. Cosroes tirou proveito do caos que seguiu á usurpación de Focas: o xeneral bizantino Narsés rexeitara recoñecer ao usurpador e levantouse en armas contra el. Cosroes estabeleceu unha alianza con Narsés; con todo, este último sería máis tarde atraído con enganos a Constantinopla e executado por orde do emperador. Privado do seu mellor xeneral, o exército bizantino foi derrotado repetidas veces nos anos seguintes.
En 608, o exarca de Cartago e o seu fillo, chamados ambos Heraclio, comezaron no norte de África unha revolta contra Focas, acuñando moeda na que aparecían os dous cos atributos consulares (aínda que non imperiais). Nicetas, sobriño de Heraclio o Vello, invadiu Exipto por terra, á vez que o xove Heraclio navegaba coa súa frota cara ao leste. Esta rebelión, unida a unha inoportuna campaña lanzada por Focas para converter pola forza aos xudeus, causou serios disturbios urbanos en Siria e Palestina. En Antioquía, os xudeus rebeláronse e asasinaron a numerosos cristiáns, incluído o patriarca de Antioquía, Anastasio. Focas enviou a Bonoso a reprimir as protestas e a reconquistar Exipto. A represión de Bonoso foi tan cruel que sería recordada varios séculos despois, pero o seu exército foi derrotado por Nicetas tras duros combates. Á súa vez, os persas aproveitaron a guerra civil para ocupar gran parte das provincias orientais e comezar a invasión de Anatolia.
Tiberio II
Demasiado liberal co tesouro, pois o utilizou para establecer alianzas cos francos e cos longobardos (579), aínda que non puido impedir que os ávaros penetrasen en Tracia e Tesalia (582). Morreu o 13 de agosto de 582 envelenado, segundo se rumoreou, tras comer un prato de amoras. Unha semana antes de morrer nomeou o seu sucesor, o emperador Mauricio.
Castro de Edreira
Conservación
Ó norte, fóra do castro, están instaladas dúas antenas de telefonía móbil e dous grandes depósitos de auga. Existe un terceiro depósito no extremo leste da croa, de cuxa construción resultou a destrución do recinto neste sector. Na parte sueste, o camiño que rodea recinto principal afectou ó parapeto exterior.
Fender Precision Bass
Antecedentes
O contrabaixo é considerado un instrumento incómodo debido ao seu gran tamaño, e é moi difícil de transportar en comparación con instrumentos máis pequenos. Tamén é difícil de escoitar en grandes bandas ou naquelas que utilizan instrumentos amplificados, e precisa de habilidades para tocalo distintas ás requiridas para tocar a guitarra.
Aterosclerose
Etimoloxía
A lesión típica da aterosclerose é o ateroma ou placa aterosclerótica, especialmente o espesamento da túnica íntima principalmente debido á acumulación da matéria lipídica (graxas) e proliferación do tecido conxuntivo que forma unha camada fibrosa (cicatricial) por riba do núcleo lipídico.
Vigo Foot-ball Club
Traxectoria
En 1910 absorbeu ao Español FC e no ano 1911 planeouse a fusión co Sporting Club que se concretou en 1913, formando o Vigo Sporting Club, que tres anos despois recibiu o título de Real, pasando a ser o Real Vigo Sporting Club. Este á súa vez uniuse ao Real Club Fortuna de Vigo para dar lugar ao nacemento do Real Club Celta de Vigo no ano 1923.
Rickenbacker
miniatura|dereita|Baixo da marca Rickenbacker Rickenbacker é unha empresa fabricante de guitarras e baixos elécticos. Toda a súa produción lévase a cabo na súa sede en Santa Ana (California. Rickenbacker é a maior fabricante de guitarras que fabrica todos os seus intrumentos en Estados Unidos.
Fundación
Eses instrumentos, alcumados frying pans (tixolas) debido ao seu longo mastro e corpo circular, foron as primeiras guitarras eléctricas de corpo sólido. Cando a súa produción rematou en 1939, fabricáranlle varios milleiros destes instrumentos.
Liga de Campións da UEFA 2018-19
A Liga de Campións da UEFA 2018–19 foi a 64.ª edición da Liga de Campións da UEFA, a máxima competición europea de fútbol a nivel de clubs organizada pola UEFA.
Rolda previa
!colspan=4|Final