cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Santa Bárbara, California
Mediados e finais do século XIX
Cook fundou o primeiro National Gold Bank of Santa Barbara en 1873. O edificio de Stearns Wharf en 1872 mellorou a accesibilidade comercial e turística de Santa Bárbara; anteriormente, os bens e os visitantes tiñan que trasladarse desde os barcos de vapor a embarcacións máis pequenas para chegar a terra. Durante a década de 1870, o escritor Charles Nordhoff promoveu a cidade como un centro de saúde e destino para viaxeiros acomodados doutras partes dos Estados Unidos; moitos deles foron alí, e moitos quedaron. O luxoso hotel Arlington data deste período. En 1887 o ferrocarril finalmente chegou até Os Ánxeles e, en 1901, a San Francisco: daquela podíase acceder facilmente a Santa Bárbara por terra e mar, e o desenvolvemento posterior foi rápido.
Principios do século XX até a Segunda Guerra Mundial
Durante a Segunda guerra mundial, Santa Bárbara tivo no seu porto o fogar da Estación Aérea Santa Bárbara do Corpo Marítimo, e o Centro de Reserva Naval Santa Bárbara. Na costa, ao oeste da cidade, atopábase o Base militar Cooke (a actual base da Forza Aérea de Vandenberg). Na cidade, o Hospital Xeral Hoff tratou a soldados feridos no Pacífico. O 23 de febreiro de 1942, non moito despois do estalido da guerra no Pacífico, o submarino xaponés I-17 saíu ao mar e lanzou 16 bombas no Campo de Petróleo de Ellwood, a uns 10 quilómetros ao oeste de Santa Bárbara, no que foi o primeiro ataque inimigo aos Estados Unidos no continente dende o bombardeo de Orleáns na Primeira guerra mundial. Aínda que o bombardeo era inocuo e só causou danos por valor duns 500 dólares nunha pasarela, o pánico foi inmediato. Moitos residentes en Santa Bárbara fuxiron e o valor da terra caeu a mínimos históricos.
Oxixia
Na súa Historia de Irlanda, publicada en 1865, Roderic O'Flaherty referiuse a Irlanda como Ogigia. Outras hipóteses modernas identifican a illa homérica coa maltesa Gozo, coa illa Perejil ou coa corfiota Othonoi.
Moeda visigoda
Contexto histórico
Os visigodos entraron nos territorios do Imperio Romano nos anos setenta do século IV e sufriron un profundo proceso de romanización. En 418 o emperador Honorio concedeu aos visigodos o status de foederati e asignoulles o territorio da Aquitania (gala central-meridional). Este foi o primeiro núcleo do reinado romano-bárbaro dos visigodos, que no transcurso do século V se estendía alén dos Pireneos e incluía unha parte significativa da Hispania romana. Na primeira metade do século VII, logo da caída do Reino Suevo (cara a 585 ) e do abandono definitivo do Levante hispánico polos bizantinos, os reis visigodos ampliaron a súa soberanía sobre case toda a Península Ibérica e mantivérona ata a invasión islámica, que comezou en 711.
Moeda real (580-710)
A partir dos anos 80 do século VI, os reis dos visigodos comezaron a cuñar moedas ao seu propio nome. Esta derradeira fase da moeda visigoda estendeuse durante aproximadamente cento trinta anos, ata 710: non se coñecen moedas emitidas despois desta data xa que o reino visigodo deixa de existir ao pasar a Península Ibérica a estar baixo o dominio árabe.
Paradoxo do cabalo
O erro na "demostración" anterior pódese localizar sinxelamente se se pensa un pouco: realiza a suposición implícita de que os dous subconxuntos de cabalos aos que aplicamos a suposición de indución teñen un elemento común, pero isto falla cando n=2. Este paradoxo é simplemente o resultado dun razoamento erróneo. Mostra así os problemas que se producen cando se deixan de considerar casos específicos para os que unha proposición xeral pode ser falsa.
Moeda visigoda
Catalogación
A referencia máis habitual para a catalogación das emisións a imitación da moeda bizantina é a obra de Wolfgang Hahn Moneta Imperii Byzantini (MIB). As moedas imitadas polos visigodos foron as dos emperadores desde Anastasio I (491-518) ata Xustino II (565-578).
Distribución de GNU/Linux
GNU/Linux para todos e a especialización
A expansión do número de distribucións no inicio do 2000 reflíctese na aparición de distribucións enfocadas a diferentes usuarios ou usos. Knoppix, unha distribución baseada en Debian e de fácil uso, destacou por ser a primeira que se puido iniciar desde un CD, a primeira Live CD. CRUX destacou en 2002 por ir á contra das demais e ser a primeira distribución lixeira e dirixida ao uso por desenvolvedores.
Compoñentes e desenvolvemento
miniatura|350px| As distros están construídas polo xeral con [[Sistema de xestión de paquetes|sistemas de empaquetamento, que xonguen o kernel de Linux con aplicacións de software libre, e algunhas veces con software privativo.]]
Estandarización
Linux Standard Base é un proxecto da Linux Foundation coa finalidade de desenvolver unha cooperación estreita entre as diferentes distribucións de cara ás versións das aplicacións que sacan para facilitar o desenvolvemento de aplicacións para todas as distribucións.
O Filesystem Hierarchy Standard é unha importante ferramenta da organización para lograr unha certa normalización na xerarquía do sistema de ficheiros.
Educación
Outra máis é PicarOS, unha distribución orientada á educación e lecer infantil.
Lixeiras
GALPon MiniNo, que conta con desenvolvedores galegos, é unha distribución orientada a computadores antigos ou con poucos recursos de hardware.
Quiñonería
Quiñonería é un concello español da provincia de Soria (Castela e León). A súa poboación é de 12 habitantes (INE 2012) e ocupa unha superficie de 38,47 km².
Loja
Entre os seus monumentos cómpre salientar a fortaleza militar árabe da Alcazaba e varias igrexas construídas no século XVI, como a Igrexa Maior da Encarnación, levantada sobre a antiga mesquita medieval da cidade.
Roy Scheider
Traxectoria
Estudou no Franklin & Marshall College, en Lancaster, en Pensilvania. A súa carreira no cinema comezou en 1964, no filme The Curse of the Living Corpse. A seguir protagonizou Star! (1968), Paper Lion (1968), Stiletto (1969) e Puzzle of a Downfall Child (1970).
Hijra
Características
A maioría dos hijras refírense a si mesmos en feminino e adoitan vestir como mulleres. Adoptan nomes de muller cando ingresan na súa comunidade e empregan entre eles apelativos familiares femininos, tales como irmá, tía ou avoa. Nalgunhas partes da India usan dentro do grupo unha linguaxe feminizada, con expresións e entoacións femininas. No transporte público utilizan os asentos reservados para mulleres.
Praza de San Marcos
Descrición da Piazzetta
miniatura|esquerda|250px|A Piazzetta de San Marcos, vista desde a basílica de San Marcos A Piazzetta di San Marco non forma parte (en rigor) da praza, é un espazo aberto adxacente que conecta o lado sur da praza coa vía acuática da lagoa. A Piazzetta atópase entre o Palacio Ducal no leste e a Biblioteca (Libraría) Jacopo Sansovino, que alberga a Biblioteca Marciana no oeste.
A Piazza medieval (1100-1490)
miniatura|Gentile Bellini: Procesión na praza de San Marcos. Isto demostra a praza en 1496 A zona da praza defínese agora pola construción de edificios nos lados norte e sur. No lado norte estaban as Procuradorías, residencias e oficinas dos procuradores de San Marcos. As Procuradorías orixinais foron unha serie de edificios de dous pisos, cunha arcada continua de arcos bizantinos rebuscados (ou sexa, altas e estreitas) abaixo e encima unha soa planta, con dúas fiestras por encima de cada arco. Os cuartos da planta térrea deixáronse destinadas a tendas para alugueiro. Estes edificios permaneceron no lugar durante uns 300 anos e podemos ver exactamente o seu aspecto en 1496 na pintura de Gentile Bellini dunha procesión na praza. Esta pintura tamén mostra os edificios no lado oposto (sur) da praza, dos cales o máis importante foi o Ospizio Orseolo, unha pousada ou albergue para peregrinos que se dirixían para Terra Santa. Pódese observar que a praza era entón moito máis estreita do que é hoxe en día, debido a que estes edificios co lindaban directamente contra a parede oeste do campanario.
En 1204 Constantinopla foi capturada no transcurso da cuarta Cruzada e, a partir dese momento, durante o século XIII, os materiais máis valiosos foron tomados da cidade e enviados para enfeitar Venecia. Isto inclúe os mármores e as columnas da fachada de San Marcos, as dúas columnas cadradas da Piazzetta coñecidas (erroneamente) como as Columnas de Acre e probablemente tamén a Pietra do Bando (preto da esquina suroeste de San Marcos) e as catro figuras de pórfiro coñecidas como os Tetrarcas, que finalmente se instalaron preto da entrada do Palacio Ducal da Piazzetta.
Napoleón e máis tarde (1797 en diante)
En xaneiro de 1798 en virtude do Tratado de Campoformio os austríacos pasaron a gobernar Venecia en lugar dos franceses. Este primeiro dominio austríaco durou de 1798 ata o 19 de xaneiro de 1806, cando os franceses volveron despois das vitorias de Napoleón en Austerlitz e Jena e a súa toma do reino de Italia en 1804. Napoleón nomeou o seu fillastro Eugène de Beauharnais como o seu vicerrei e en 1807 ordenou que as Procuradorías Novas se convertesen no palacio real para a súa ocupación. O mesmo Napoleón realizou unha visita cerimonial a Venecia máis tarde, en 1807, desembarcando na Piazzetta de camiño para o novo palacio.
miniatura|dereita|250px|O extremo oeste da praza que mostra a á Napoleónica Decidiuse que o novo palacio debería estenderse a través de todo o extremo oeste da Piazza e isto fixo que fose necesario demoler a igrexa de San Xeminiano, reconstruída por Sansovino, e tamén os edificios a ambos os dous lados, a extensión da Procuradorías Vellas de Sansovino ao norte e parte da Procuradorías novas ao sur O arquitecto orixinal foi Gianni Antolini de Milán, pero o novo edificio causou moita controversia e en 1810 foi substituído por Giovanni Soli de Módena. O actual edificio, coñecido como a Napoleónica, foi construído entre 1810 e 1813. A fachada dos dous pisos inferiores é na forma da Procuradorías Novas, pero o piso superior, que contén a entrada cerimonial e o salón de baile, non ten fiestras ou arcos e está decorado con estatuas e esculturas en baixorrelevo. No centro había orixinalmente unha estatua de Napoleón como Xúpiter coas armas imperiais encima, pero isto foi abandonado logo da caída de Napoleón en 1814 e na actualidade non hai ningún punto central no lado oeste da praza.
Marguerite Duras
Traxectoria
Outras obras importantes son Moderato Cantabile (tamén adaptado ao cine) e o filme India Song. Ao mesmo tempo, foi autora do guión do filme francés Hiroshima mon amour (1959), dirixido por Alain Resnais. O traballo literario de Duras relaciónase co movemento Nouveau roman -que contou cunha proposta semellante na literatura galega, a Nova Narrativa Galega- e co existencialismo. Pola súa banda, a produción cinematográfica da autora vincúlase á Nouvelle Vague. Como vemos, a crítica liga tanto o traballo literario coma o fílmico con dous movementos nouveau, isto é: propostas innovadoras que poñen en cuestión as formas tradicionais da arte e experimentan con novas posibilidades.
Liberia
A República de Liberia comezou como un asentamento da American Colonization Society (ACS), pero declarou a súa independencia o 26 de xullo de 1847. Os Estados Unidos non recoñeceron a independencia de Liberia até a Guerra Civil Estadounidense o 5 de febreiro de 1862. Entre o 7 de xaneiro de 1822 e a Guerra Civil, máis de 15 000 escravos americanos liberados foron enviados dende os Estados Unidos e 3 198 afrocaribeños foron recolocados no asentamento.
1815 - Colonización afroamericana
Mais iso tampouco desmotivou a Monroe, e en 1821 o navío Sail chega con outra quenda máis de emigrantes.
26 de agosto
Mortes
miniatura|100px| William James.
Antonio Barragán
Traxectoria
Trátase dun lateral dereito de nivel defensivo, difícil de superar nos "un contra un", ten moita intuición e case sempre escolle a opción máis adecuada. Cun gran físico para a práctica deste deporte, posúe un bo sprint e moito percorrido, gustándolle incorporarse ás posicións de ataque continuamente.
O 30 de agosto de 2011 anunciouse a súa fichaxe polo Valencia CF por 5 tempadas, cun custo de 1,5 millóns de euros.
Defenestracións de Praga
miniatura|dereita|350px|Gravado que representa a defenestración de Praga de 1618.
Totò
Traxectoria
Faleceu repentinamente na súa casa de Viale di Paroli (Roma). O seu funeral en Nápoles foi seguido por unhas duascentas mil persoas.
Cando, Outes
Demografía
Ten arredor de 700 habitantes e está composta por varias localidades, sendo as máis principais A Ponte Nafonso, Cando e Cuns, sendo esta o último núcleo urbano do concello antes de chegar ao concello de Negreira.
Aleksei Leonov
A partir de xaneiro de 2011, Leonov é o último supervivente dos cinco cosmonautas do programa Vosjod.
A segunda viaxe ao espazo de Leonov foi igualmente significativo: Mandou á metade soviética da misión Apollo-Soiuz (Soiuz 19), a primeira misión espacial conxunta entre a Unión Soviética e os Estados Unidos.
João Lourenço
João Manuel Gonçalves Lourenço, nado en Lobito o 5 de marzo de 1954, é un político angolano, Presidente de Angola dende o 26 de setembro de 2017. Foi elixido Presidente da República o 23 de agosto de 2017. Anteriormente foi Ministro de Defensa entre 2014 e 2017.
Humberto Delgado
Humberto da Silva Delgado, nado en Brogueira (Torres Novas) o 15 de maio de 1906 e finado en Villanueva del Fresno o 13 de febreiro de 1965, foi un militar portugués da Forza Aérea, coñecido como o xeneral sen medo.
Guerras Husitas
O comezo dos combates
A morte do rei aumentou as revoltas en Praga, ás que axiña uniuse Bohemia. Moitos católicos, a maior parte alemáns e representantes do poder imperial, foron expulsados das cidades. En Praga tiveron lugar, en novembro, moitos combates entre os husitas e os mercenarios que a raíña Sophie (viúva de Venceslau e rexente) recrutara con urxencia. Logo de destruír gran parte da cidade, os combatentes acordaron o 13 de novembro unha tregua. Os nobres que eran partidarios dos husitas e apoiaban á rexente, animaron a Sexismundo para que interviñese como mediador, mentres que os cidadáns de Praga accederon a entregar ás forzas reais o Castelo de Vysehard. Jan Zizka, que desaprobaba este compromiso, abandonou Praga e trasladouse a Plzeň. Dende aí avanzou ata o sur de Bohemia e, logo de derrotar aos católicos na batalla de Sudomer o 25 de marzo de 1420, chegou a Usti, pero sentíndose inseguro, uniuse aos combatentes de Tabor. Catro capitáns (hejtman), entre eles Zizka, foron elixidos e introduciron unha estrita disciplina militar.
Monarquía de Camboxa
Funcións
O rei tamén cumpre outras funcións non explicitamente mencionadas na constitución na súa capacidade como xefe de Estado como por exemplo, presidir acontecementos de importancia nacional, incluíndo tradicións e cerimonias relixiosas integrais á nación Khmer nación, apoiar causas humanitarias e filantrópicas e representar a Camboxa no estranxeiro cando acomete visitas oficiais.
Bornito de Sousa
Carreira política
Comezou como militante do MPLA en Luanda (distrito de Marçal) á idade de 16 anos, en 1969, influenciado polos acontecementos que sucedían no veciño Congo, o arresto do seu pai, Job Baltazar Diogo, e o seu tío materno, o Luís Micolo. Foi encarcerado na prisión de San Pablo en Luanda e São Nicolau (actual Cabo Verde) polo PIDE dende xaneiro de 1971 até maio de 1974. Foi liberado en maio de 1974 despois da revolución do 25 de abril, xunto co seu irmán, o xeneral Baltazar Diogo Cristóvão. Comezou a súa carreira servindo como o primeiro Secretario Nacional da JMPLA. En 1976, converteuse no comisario político das Forzas Armadas de Angola.
Jan Hus
Carreira
Hus foi ordenado sacerdote en 1400 e nomeado predicador, primeiro na Igrexa de San Miguel e logo na Capela de Belén en 1402, onde se predicaba exclusivamente en checo. Alí fustrigaba a relaxación moral do clero. Participou no movemento político-social xurdido da escola de predicadores de Milia de Kromeriz, que defendían un retorno ao cristianismo primitivo e oposición á xerarquía. En 1401 obtivo o cargo de Decano da Facultade de Arte e Filosofía, e para 1409 foi nomeado reitor da Universidade de Praga.
Proteus anguinus
Receptores mecánicos e eléctricos
Na súa cabeza analizouse un novo tipo de órgano sensorial, con forma de ampola utilizando o microscopio de luz e o electrónico. Algúns experimentos de comportamento suxiren que o proteo pode utilizar o campo magnético terrestre para orientarse.
Os saltimbanquis no paraíso
Trama
Tralo seu regreso a Galiza, enfermo, emparéllase cunha antiga moza, pero pouco a pouco vai sufrindo unha metamorfose persoal.
Eurocopter EC225 Super Puma
Desenvolvemento
O 27 de novembro de 2000 o primeiro prototipo realizou o seu voo de estrea. En xullo de 2004 o tipo obtivo a certificación por parte da Axencia Europea de Seguridade Aérea. En decembro de 2015 o H225, unha nova designación usada para o EC225, recibiu a certificación do Comité de Aviación Interestatal da Comunidade de Estados Independentes; este feito fixo do H225 o primeiro helicóptero pesado estranxeiro en ser certificado en Rusia.
Os saltimbanquis no paraíso
Narración
O espazo está moi ben definido, tanto nos diferentes barrios do sur de Londres (especialmente Brixton), até a vila galega. Asemade, hai unha fonda descrición das respectivas paisanaxes: desde os inmigrantes londinienses de diferentes procedencias e clases, até a poboación oriúnda da vila galega.
Louis Cattiaux
Biografía
En 1934 aparece o chamado manifesto do Transhylismo, subscrito por unha serie de artistas entre os que se encontraban, ademais de Cattiaux, os poetas Louis de Gonzague Frick e o xa citado Jules Supervielle.
A partir de 1936, Cattiaux orienta a súa busca cada vez máis cara á alquimia. En 1938 escribe unha parte do inicialmente chamado Le Message Égaré (A Mensaxe Perdida), que máis tarde se converterá en Le Message Retrouvé (A Mensaxe Reencontrada). En 1946, os doce primeiros capítulos de A Mensaxe Perdida publícanse en París por conta do autor. Nesa época comezou a redactar a súa Física y Metafísica de la Pintura. En 1947 empeza a cartearse con Jean Rousselot e con René Guénon. Por mor dunha crítica deste último sobre A Mensaxe Perdida, publicada en 1948, na revista Les Études traditionnelles, Louis Cattiaux entra en contacto con Emmanuel d'Hooghvorst, autor de O Fío de Penélope. Este feito marcará o inicio dunha intensa relación entre ambos os dous e tamén co irmán máis novo de Emmanuel, Charles d'Hooghvorst a quen coñecerá en maio de 1949. En 1951 aparece un primeiro artigo escrito por Emmanuel d'Hooghvorst sobre A Mensaxe Perdida, publicado na revista suíza Les Cahiers trimestriels Inconnues.
O 16 de xullo de 1953, Louis Cattiaux deixa este mundo, como consecuencia dunha fulminante enfermidade.
A Mensaxe Reencontrada ou o reloxo da noite e o día de Deus
En 1946, Louis Cattiaux autoeditou os primeiros 12 capítulos cun prefacio de Lanza del Vasto. Despois seguiu escribindo novos capítulos (aos que denominou libros) ata a súa morte en 1953. En 1956 apareceu a publicación completa na editorial Denoël, cunha presentación ao lector de Emmanuel e Charles d'Hooghvorst.O libro está escrito en forma de aforismos ou sentenzas, dispostos en dúas columnas e, nalgunhas ocasións, aparece un central. O libro consta de 40 capítulos, que foron escritos durante máis de 15 anos, e que recollen a experiencia espiritual do autor. Cada un destes libros está precedido de dous epígrafes e remata con dous hipógrafes, ou citas finais, extraídos das Escrituras santas de todas as nacións. É a obra por antonomasia de Cattiaux.
27 de agosto
O 27 de agosto e o 239º día do ano do calendario gregoriano e o 239º nos anos bisestos. Quedan 126 días para finalizar o ano.
Outros
Ver tamén - meses: xaneiro, febreiro, marzo, abril, maio, xuño, xullo, agosto, setembro, outubro, novembro, decembro
Moedas conmemorativas de 2 euros
Regulación e restricións
Para proceder á creación dunha moeda conmemorativa débese informar á Comisión polo menos seis meses antes da emisión. O Comité Económico e Social Europeo da Unión é o órgano competente para aprobar as emisións naqueles casos en que estea previsto un volume de emisión superior ao 0,1%. A descrición do deseño da moeda así como calquera outra información relacionada coa materia deberá ser publicado no Diario Oficial da Unión Europea.
Características
Os deseños publícanse no Diario Oficial da Unión Europea. (dánse referencias a esta publicación na táboa inferior).
Benedetto II Zaccaria
Traxectoria
Casou con Xenebra Doria, filla de Corrado Doria.
Plaxioclasio
Cristalizan no sistema triclínico, de onde toman o seu nome, do grego plagios (inclinado) e klasis (fractura). Os cristais simples e ben desenvolvidos son relativamente raros e máis propios da albita. Acostuman presentar certos tipos de maclas (de tipo polisintético), o que permite diferenciar os plaxioclasios dos feldespatos potásicos en láminas transparentes.
Catedral de Beauvais
Historia e estilo
O bispado de Beauvais foi fundado, segundo a lenda, por san Luciano, o seu primeiro bispo, no século III d.C. Ao longo dos seguintes séculos construíronse unha serie de igrexas sobre a tumba do santo, no lugar no que hoxe en día se atopa a catedral. Malia non estar rematada segue a ser un dos edificios góticos máis impresionantes do mundo. Os arquitectos de Beauvais transgrediron os límites da técnica levando a cabo un valente experimento usando novas técnicas de construción. O experimento fracasou cando o deseño superou a viabilidade técnica e incluso hoxe en día os especialistas seguen a loitar cos problemas de estabilidade da catedral.
Os herdeiros de Milón, Renato e Thibaut de Nanteuil prosiguiron coa construción da obra, mais cando se acabou a súa dinastía os labores foron paralizados e todo o esforzo dedicouse a consolidar aquilo que os Nanteuil tiñan construído. A finais do século XIII, dous contrafortes da ábsida crebaron e caeron varias bóvedas do coro, pero case corenta anos máis tarde, “Reducida a un simple coro-ábsida de elevación prodixiosa”, a igrexa foi reforzada por completo. A fins do século XV, o arquitecto máis famoso da época, Martin Chambiges, continuou a construción da obra e só a mediados do XVI decidiron levantar unha frecha-torre no cruceiro, unha vez máis demasiado alta para a súa completa estabilidade (153 metros), derrubándose en 1573. Ademais no interior perseguiuse unha altura de 48 metros, unha cifra impresionante para a época. Por mor das múltiples reestruturacións e restauracións que seguiron aos derrubamentos e aos subseguintes problemas estruturais, o gótico perdeu o pulo que tiña. Amiens e Beauvais supoñen o último chanzo da grande arquitectura gótica francesa, onde a verticalidade e a luz -grandes arelas do gótico- acadan o seu máximo esplendor. Como novidade, o muro exterior do triforio é calado polo que a nave central se ilumina tamén mediante o piso intermedio. As arcarías érguense mediante arcos extremadamente apuntados e o claristorio faise enormemente alto, co que a altura total da bóveda roza os 50 metros no caso de Beauvais. miniatura|dereita|200px|Reloxo astronómico do [[século XIX, no interior da sé.]]
SeaQuest DSV
seaQuest DSV foi unha serie televisiva de ciencia ficción creada por Rockne S. O'Bannon. Foi emitida orixinalmente pola NBC entre 1993 e 1996. Na súa última temporada o seu nome foi cambiado a seaQuest 2032.
Gran Premio de Hungría de 2013
Antecedentes
Neste Gran Premio os coches da escudería Lotus F1 correron coa bandeira galega como homenaxe ás vítimas do accidente de Angrois.
Vodú
Prácticas
Sen a protección dos loa o home atópase a mercé de varias forzas espirituais que lle poden facer dano.
FINSA
FINSA, acrónimo de Financiera Maderera, SA, é unha empresa galega do sector da madeira, especializada na fabricación de taboleiros de madeira.
Historia
O proceso de expansión e compra de empresas do sector prosegue, e en 2000 a firma alíase coa empresa de grandes almacéns El Corte Inglés e funda Utisa, unha firma especializada na produción de madeira para a fabricación de mobles. A súa expansión continuou mercando firmas como Decotec, Écar ou Faus, que lle abriron intereses nos Estados Unidos e boa parte de Europa, e que lle permitiron dedicarse á produción de mobles de montaxe rápida para multinacionais do sector como Ikea ou Leroy Merlin.
Megalópole da chaira de Kantō
División administrativa
Megalópole de Toquio: 37 500 000 habitantes.
Carábidos
A dos carábidos (Carabidae) é unha gran familia cosmopolita de escaravellos que comprende máis de 40 000 especies, unhas 2 700 das cales se encontran en Europa.
Relacións cos humanos
Unhas poucas especies de carábidos son pragas molestas. Zabrus é un dos poucos xéneros de carábidos herbívoros, e en raras ocasións Zabrus tenebrioides, por exemplo, faise o suficientemente abondoso como para causar danos ás colleitas de cereais. As especies grandes, xeralmente Carabinae, poden converterse nunha molestia se son abundantes, especialmente durante as actividades ao aire libre como o camping; baleiran as súas secrecións defensivas cando se cren ameazados, e ao esconderse nas provisións de alimentos poden estragar a comida. Como os carábidos son xeralmente remisos ou mesmo incapaces de voar, é doado anular as súas posibles rutas de entrada bloqueándoas mecanicamente. O uso de insecticidas pode orixinar efectos colaterais, como a liberación das súas secrecións repugnantes.
Carábidos basais
Omophroninae Bonelli, 1810
Siagoninae Bonelli, 1810
Carabidae Conjunctae
Psydrinae
Trechinae – incluíndo Bembidiinae, Patrobinae
Luis Chamizo
Traxectoria
En 1930 foi homenaxeado en Madrid pola estrea de Las Brujas, acto que presidiu o Premio Nobel de Literatura Jacinto Benavente. Rematada a Guerra Civil Española, marcha a Madrid e ingresa no Sindicato de Espectáculos conseguindo un soldo do Estado. Na rúa madrileña de El Escorial, 15, dá clases de declamación totalmente gratis.
En 1921 aparece por primeira vez El miajón de los castúos, posteriormente escribiría a obra de teatro Las Brujas (1932), e o seu libro Extremadura. En 1967, editouse en Madrid unha antoloxía poética co nome de Obra Poética Completa.
Rosa Gómez Limia
Rosa Gómez Limia, nada en Barbantes (Punxín) en 1943, é unha política galega.
Gerhard Mitter
Resultados completos na Fórmula Un
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
Lunar Reconnaissance Orbiter
LRO (acrónimo de Lunar Reconnaissance Orbiter) é un satélite artificial estadounidense lanzado o 18 de xuño de 2009 mediante un Atlas V desde o Centro Espacial de Cabo Cañaveral cara a Lúa.
Pierre André Latreille
Traxectoria
A súa obra marcou unha etapa importante na taxonomía dos artrópodos, para os que fundou unha clasificación aínda moi utilizada a día de hoxe. Johan Christian Fabricius alcumouno como o Príncipe da entomoloxía.
Silvia Saint
Traxectoria
É considerada por moitos a última grande estrela da industria pornográfica, e tal feito se debe principalmente a enorme cantidade de películas sendo producidos anualmente en Europa e Estados Unidos, ademais do aumento de actores e actrices pornográficos no mundo enteiro, o que inviabiliza que xurdan novas estrelas tan notorias como Silvia Saint.
Almàssera
Historia
Despois até 1610, foi señorío dos Artés, pasando posteriormente a ser propiedade dos condes de Parcent, até a abolición dos señoríos en 1814.
Pardal do deserto
Características
É un pequeno paseriforme, que habita en zonas desérticas. Está perfectamente adaptado ás condicións do hábitat. Prefire criar en oasis ou en ríos secos con algo de vexetación En lugares habitados polo home sofre a competencia de especies invasoras como a pomba, a rula común ou o pardal común.
Descrición
En 2009, Kirwan et al. consideraron a subespecie Passer simplex zarudnyi como especie inependente, Passer zarudnyi. O Congreso Ornitolóxico International aceptou este cambio na súa clasificación de referencia, versión 3.5 (2013).
Subespecies
Porén, o ITIS segue a considerar a día de hoxe as tres subespecies antecitadas:
Irrigación
Métodos
miniatura|Imaxe dende satélite de plantacións de [[cereal en Kansas, Estados Unidos. A forma circular das mesmas débese ao proceso de irrigación empregado. Os círculos teñen 800 e 1600 m de diámetro]] Os sistemas de irrigación poden incluír os seguintes equipos e infraestrutura:
-1680
Outros
Historia ano a ano
Coco
Localización
miniatura|150px|esquerda|Coco a xermolar nunha praia de [[Hawai.]] A planta pódese atopar nos areais da beiramar tropical do Mar Caribe, Océano Índico e Pacífico. Cultivada dáse noutras zonas de clima quente. Adoita medrar dende o ecuador até paralelos 28º de ambos os dous hemisferios, con algunhas excepcións como as illas Bermudas ou o arquipélago de Madeira no paralelo 32º, ou Illas Kermadec, entre os paralelos 29º e 31º.
Sinonimia
Os nomes a seguir considéranse sinónimos de Cocos nucifera:
Copa do Xeneralísimo de fútbol 1939
Equipos participantes
Só se encontraban clasificados para a competición 4 clubs dos que militaban en 1936 en Primeira División (Racing de Santander, Betis, Sevilla e Osasuna). A ausencia máis rechamante era a do Athletic Club, que era o vixente campión de Liga, así como o equipo que máis títulos de Copa levaba ata o momento. A razón é que o Athletic non se presentara aos torneos rexionais de Biscaia. Debilitado pola perda de xogadores na guerra (moitos exiliáranse), sen garantías de éxito e temendo perder o seu prestixio, a directiva do club presentou ao Campionato de Biscaia un equipo B, formado por xogadores mozos e que competía baixo outro nome, Bilbao Athletic, salvagardando deste xeito a honra do club en caso de que fracasasen no campionato rexional. O Bilbao Athletic acabou gañando o campionato de Biscaia e clasificouse para a Copa do Xeneralísimo, aínda que despois tivo pouco éxito na competición. O Bilbao Athletic foi o embrión do actual filial do Athletic, o homónimo Bilbao Athletic. O outro representante de Biscaia, o subcampión do torneo, tamén era un equipo descoñecido, o Baracaldo Oriamendi, pero non era outro que o Barakaldo CF, pero cambiado de nome e de cores por orde das autoridades franquistas.
Oitavos de final
Quedaron exentos da primeira rolda o Donostia FC e o Racing de Santander. O Racing de Ferrol pasou automaticamente ao renunciar a selección de Asturias á competición. Esta eliminatoria disputouse os días 14 e 21 de maio.
29 de agosto
Outros
Ver tamén - meses: xaneiro, febreiro, marzo, abril, maio, xuño, xullo, agosto, setembro, outubro, novembro, decembro
AgustaWestland AW139
Desenvolvemento posterior
miniatura|250px|AW139 de busca e rescate no aeroporto de Visby En 2011 AgustaWestland revelou unha variante militar, o AW139M. Esta promocionouse no mercado estadounidense, presentándose tamén ao programa da USAF Common Vertical Lift Support. O AW139M está equipado cun infravermello de alta definición, un sistema de autoprotección, un tren de aterraxe pesado, e ten sinaturas acústicas e térmicas baixas. Unha parte significativa do seu equipamento procede de fabricantes estadounidenses. Entre as opcións ofrecidas inclúense soportes externos para varios tipos de armas, asentos blindados, tanques de combustible autoselados, e un sistema completo de protección contra o xeo para operacións todo-tempo.
Carlos XIV Xoán de Suecia
Carlos XIV Xoán (Karl XIV Johan), nado o 26 de xaneiro de 1763 (co nome de Jean-Baptiste Bernadotte) en Pau (na actual Francia), e finado o 8 de marzo de 1844 en Estocolmo, Suecia, foi un mariscal do Primeiro Imperio Francés, e príncipe soberano de Pontecorvo (1806-1810).
Colaboración con Napoleón
180px|miniatura|esquerda|[[Desideria Clary, esposa de Bernadotte, en 1822.]] O 16 de agosto de 1798 casou con Desideria Clary (1777-1860), filla dun comerciante de sedas de Marsella, e irmá da esposa de Xosé I Bonaparte, Julia Clary.
Desde o 2 de xullo ao 14 de setembro foi ministro da guerra, responsabilidade na que demostrou grandes habilidades. Naquel tempo mantívose a pouca distancia de Napoleón e, aínda que se negou a apoialo nos preparativos do golpe de estado de novembro de 1799 (18 de Brumario), posteriormente aceptou ser empregado polo consulado e, desde abril de 1800 até o 18 de agosto de 1801, mandou o exército da Vendée.
Príncipe da Coroa e rexente
A enfermidade do vello rei e as disensións no senado sueco puxeron o goberno, e especialmente o control dos asuntos exteriores, completamente nas súas mans. A tónica do conxunto da súa política foi a adquisición de Noruega, e Bernadotte puido mostrarse como calquera cousa menos como un satélite de Francia.
Morte e sucesión
Tras a súa morte encontrouse un curioso tatuaxe gravado no seu corpo que docía: «Mort aux rois» (Morte aos reis), tatuaxe presumibelmente realizado durante a Revolución francesa.
Iberos
Orixe e extensión dos protoiberos
Os iberos serían, en definitiva, os diferentes pobos que evolucionan desde diferentes culturas precedentes cara a unha serie de estruturas proto-estatais, véndose axudados na devandita evolución pola influencia de fenicios, primeiro, e logo de gregos e púnicos, que traerán consigo elementos de luxo que axudarán, como bens de prestixio, á diferenciación interna dos diversos grupos sociais.
Achega do substrato local á cultura ibera
miniatura|[[Guerreiro de Mogente]] miniatura|Peveteiro contestano A orixe do substrato cultural local que exerceu influencia nos iberos remóntase, cando menos, ao primeiro neolítico mediterráneo: a cultura agro-mariñeira da Cerámica Impreso-Cardial, que se estendeu a partir do mar Adriático cara occidente, influíndo intensamente nos aborixes paleolíticos e asimilando todas as rexións costeiras do Mediterráneo occidental no V milenio antes da nosa era.
Exército ibero
Aínda que tampouco se ten constancia de como se organizaban os exércitos ibéricos, parece ser que aínda non contaban cunha indumentaria, un armamento e unha organización regular e uniforme, como a do exército romano; segundo os relatos dos historiadores da antigüidade, de batallas contra os exércitos iberos, o seu exército sería irregular, é dicir, recrutado segundo as circunstancias, aínda que había unha forte xerarquía guerreira nas castas da sociedade ibérica, que se dedicaba exclusivamente á guerra, moi ligada á sociedade e cultura ibérica. Como parte dun exército non regular, os iberos tiñan que procurarse as súas propias armas e proteccións, de aí a variedade de combinacións destas.
O guerreiro ibero
Os romanos tamén volveron a facer fincapé despois no carácter guerreiro dos iberos, cando, unha vez eliminada a ameaza cartaxinesa, se lanzaron á conquista de Hispania, coincidindo cos gregos no valor e o desprezo á morte na batalla que demostraban os iberos, tanto Roma como Cartago contratábanos como mercenarios. Roma tamén se refire ao ibero como un soldado moi leal. A "devotio", un xuramento que consagraban a algún deus, ao cal ofrecían seguramente a súa vida pola de seu caudillo e que os ligaba a el, facía que esta "garda persoal" xamais sobrevivise ao seu xefe, xa que tanto se gañaban, coma se non, se o seu caudillo morría, eles tamén o facían, xa fose loitando ata morreren, ou suicidándose se o sobrevivían na batalla. Cousa que aproveitaron algúns emperadores romanos, que mediante este ritual sagrado, se rodeaban de iberos porque sabían que tiñan asegurada a súa lealdade e que o valor e o valor destes guerreiros, os había protexer aínda nas circunstancias máis adversas e desfavorábeis.
Lanzas
As lanzas eran armas moi presentes nos exércitos iberos, tanto as de corpo a corpo como as arreboladizas. As lanzas adoitaban ter dúas puntas, a principal na parte superior e a secundaria, máis pequena e feble, na súa parte inferior, que se utilizaba para furar ao inimigo, cando caía ao chan, ou cando se rompía a punta principal. A arma constaba de tres partes: o mastro, que era por así dicilo, o pau ao que ían suxeitas as outras dúas partes, a punta principal, e a punta inferior en forma de cono estreito. Para suxeitar as dúas puntas, adoitábase incrustar a presión na madeira, para evitar así que se movesen ou se soltasen, como podía pasar coas que estaban atadas, outorgando así máis resistencia e dureza na arma.
Fortificacións
Cando as cidades caían fronte ao inimigo, a poboación fuxía cara as fortificacións que tiñan como último refuxio. Os cidadáns das mesmos tribos, e mesmo doutras, adoitaban axudarse cando había algún conflito. As cidades de todas as tribos tiñan un contacto permanente, e mesmo contrataban gran número de soldados para as súas guerras. Ao mando das cidades estaba constituído un consello, que tomaba as decisións importantes.
Mundo divino
miniatura|Tumba ibérica no [[Cabezo de Alcalá.]]
Animais sagrados
O touro representaría a virilidade e a forza. O lince estaba vinculado ao mundo dos mortos. Os voitres levaban as almas dos guerreiros mortos nas batallas ao mundo dos deuses. Non se sabe moito máis, xa que perdurou escasa información sobre estes asuntos.
Liga de Campións da UEFA 2020-21
Rolda previa
O sorteo da rolda previa celebrouse o 17 de xullo de 2020. As semifinais xogáronse o 8 de agosto de 2020 no Centre Sportif de Colovray de Nyon, Suíza. A final tiña como data prevista o 11 de agosto, pero foi cancelada debido ó positivo por coronavirus de dous xogadores do FC Drita, e déuselle a vitoria por 3-0 ó Linfield FC.
Xosefina de Leuchtenberg
Matrimonio
Na súa vida privada padeceu a infidelidade de Óscar, que tivo un romance extramatrimonial coa famosa actriz sueca Emilie Högqvist, e outra relación coa aristócrata Jaquette Löwenhielm.
Walt Disney
El e o seu equipo crearon unha manchea de personaxes animados coñecidos en todo o mundo, incluíndo o que se considera o seu alter ego, Mickey Mouse.
Primeiros anos
En Kansas City, Elias comezou a traballar repartindo xornais para o Kansas City Star. A Walt e ó seu irmán tocoulles axudar ó seu pai no elenco, un traballo duro que requiría erguerse tódolos días ás doce da noite.
Comezos na animación
Disney e Iwwerks (quen acortou o seu nome a Ub Iwerks) fundaron unha compañía chamada "Iwerks-Disney Commercial Artists" en xaneiro de 1920. Por desgraza, non conseguiron demasiados clientes, e finalmente tiveron que abandonar. Ámbolos dous foron contratados pola empresa Kansas City Film Ad, na que traballaron en anuncios, realizados con primitivas técnicas de animación, para os cinemas locais. Disney estaba fascinado polas posibilidades da animación. Pasou varios días na biblioteca pública de Kansas City estudando libros de anatomía e mecánica. Leu tamén un libro de Edweard Muybridge sobre a animación. Aproveitou o seu tempo en Film Ad experimentando con animación e técnicas cinematográficas. Mesmo tomou prestada unha das cámaras da empresa para experimentar na casa.
Reuniuse co seu irmán, que estaba a se recuperar de tuberculose nun hospital de veteranos dos Ánxeles, e convenceuno para que se encargase da xestión económica do estudio. A petición de Disney, a actriz protagonista de Alice's Wonderland (Virginia Davis) e a súa familia trasladáronse a Hollywood dende Kansas City. O mesmo fixeron Iwerks e a súa. Este foi o comezo do Disney Brothers' Studio, o xerme da futura The Walt Disney Company.
Os novos filmes, chamadas Alice Comedies, tiveron bastante éxito. Despois de Virginia Davis, quen deixou a serie ó non aceptar Disney as exixencias de aumento salarial, o personaxe de Alice foi interpretado polas actrices Dawn O'Day e Margie Gay. Máis tarde, Lois Hardwick asumiu brevemente o papel. Polo tempo en que concluíu a serie, en 1927, o centro de atención eran os personaxes animados, en particular un gato chamado Julius que recordaba a Felix the Cat.
Tempos de guerra
miniatura|Encontro entre representantes do equipo chileno [[Club Deportivo Universidad Católica e Walt Disney en 1947.]] A pesar de que Pinocchio e Fantasia non conseguiran o éxito extraordinario de Snow White and the Seven Dwarfs, o filme Dumbo, cuxa produción non se puido deter pola folga, estreouse finalmente en outubro de 1941 e foi un grande éxito, converténdose nunha importante fonte de ingresos para o estudio. Pouco despois, en decembro, os Estados Unidos entraban na segunda guerra mundial. Os estudios Disney colaboraron estreitamente co goberno, producindo filmes educativos e de formación militar, así como outras encamiñadas a elevar a moral na retagarda, tales como as curtametraxes Der Fuehrer's Face, Education for Death, Reason and Emotion, e a longametraxe Victory Through Air Power, na que se defendía a idea de que era preciso construír máis bombardeiros para gañar a guerra.
Walt Disney e a caza de meigas
Trala folga de 1941, Disney sentía unha profunda desconfianza polos sindicatos. En 1947, durante os primeiros anos da guerra fría, testificou ante o House Un-American Activities Committee, e denunciou a Herbert K. Sorrell, David Hilberman e William Pomerance, antigos empregados e activistas sindicais, como axitadores comunistas. Disney explicou que a folga de 1941 formara parte dunha estratexia do Partido Comunista dos Estados Unidos para gañar influencia en Hollywood.
Carolwood Pacific Railroad
En 1949, Disney e a súa familia adquiriron unha mansión cunha grande leira no distrito de Holmby Hills dos Ánxeles. Disney aproveitou para facer realidade o seu soño de ter un ferrocarril privado. Coa axuda dos seus amigos Ward e Betty Kimball, Disney deseñou os planos e comezou a construír un tren en miniatura. O tren foi bautizado como Carolwood Pacific Railroad, polo nome da antiga rúa na que vivía Disney, Carolwood Drive. A locomotora de vapor deseñada por Roger E. Broggie, empregado dos estudios, recibiu o nome de Lilly Belle na honra á muller de Disney.
Disneylandia
miniatura|Vista aérea do parque de Disneylandia en [[Anaheim (California).]] Xa dende os anos 40, Disney tiña a idea de construír un parque de atraccións para que os seus empregados e as súas familias puidéranse divertir no seu tempo de lecer. Co tempo, este proxecto máis ben modesto medrou até se converter en Disneylandia.
Expansión
miniatura|esquerda|O castelo da Cincenta no [[Walt Disney World Resort, Florida.]] A medida que o estudio se expandía e diversificaba o seu campo de acción, Disney foi prestando menos atención ó departamento de animación, delegando cada vez máis tarefas nos seus animadores de confianza, ós que chamaba "Os Nove Anciáns". En vida de Disney, o departamento de animación creou varias longametraxes de éxito como Lady and the Tramp (en CinemaScope, 1955), One Hundred and One Dalmatians (1961), Sleeping Beauty (en Super Technirama 70mm, 1959), e The Sword in the Stone (1963).
Morte
Disney deixou de traballar no desenvolvemento de Disneyworld nos últimos meses de 1966, cando se lle diagnosticou un cancro no seu pulmón esquerdo, tras toda unha vida de fumador empedernido. Pasou un exame médico no hospital St. Joseph, xunto ó edificio do estudio Disney, e sufriu un paro cardiorrespiratorio. Faleceu o 15 de decembro de 1966. O seu corpo foi incinerado o 17 de decembro no Forest Lawn Cemetery de Glendale, California. O seu irmán Roy foi quen levou adiante o proxecto do parque de atraccións de Florida, insistindo en que se chamase Walt Disney World na honra ó seu irmán. Roy morrería tres meses despois de que o parque abrise as súas portas en 1971.
Disney na historia da animación
O éxito dos filmes de Disney tivo como consecuencia que o seu cinema chegase a ser considerado por gran parte do público como a única forma posíbel de facer cinema de debuxos animados, o que dificultou en grande medida a aparición de propostas alternativas dentro da animación.
Ideoloxía
En calquera caso, se Disney tivo simpatías polos réximes fascistas, desbotounas en canto o seu país entrou en guerra contra o Eixo. Durante o conflito bélico, colaborou co goberno realizando varios filmes de propaganda, entre os cales destaca a curta Der Fuehrer's Face, no que aparecen caricaturizados Hitler, Mussolini e Hirohito e que remata cunha oda ás virtudes da democracia.
Cupido (lúa)
Cupido é un satélite interior de Urano. Foi descuberto por Mark Showalter e Jack J. Lissauer no 2003 usando o Telescopio Hubble. Recibiría máis tarde o nome da personaxe da obra de William Shakespeare, Timon of Athens.
Ramón Nomar
Ramón Federico Pérez, nado en Caracas o 9 de xaneiro de 1974, é un actor pornográfico galego coñecido polos pseudónimos Ramón Nomar e Ramón Guevara.
Anoeta
Tiña en 2014 unha poboación de 1.893 habitantes. A principal actividade económica é o industrial: existen modernas industrias de construcións metálicas, dedicadas principalmente á maquinaria do papel e os seus complementos.
Luís García-Reboredo Isla
Luís García-Reboredo Isla, coñecido como Luís G. Reboredo Isla, finado en Vilagarcía de Arousa o 20 de xuño de 1932, foi un empresario e político galego.
Freo do prepucio
Condicións
O freo breve ou frenulum breve é a condición caracterizada por un freo demasiado curto que restrinxe o movemento do prepucio, o que pode conducir a molestias durante a actividade sexual. É probable que un freo con esta condición esgace e cause unha leve dor e un sangrado mínimo. Polo xeral, isto non supón unha emerxencia médica e o freo adoita curar cando a hemorraxia remate. Con todo, a formación de tecido cicatricial fibroso acúrtao aínda máis. A condición pode ser tratada por frenuloplastia (cirurxía plástica reparadora), frenectomía (eliminación), ou circuncisión. Esta condición tamén poden ser tratada por outros métodos, como o uso de cremas con corticosteroides e a extensión manual do freo. O freo tamén pode ser eliminado ou estar completamente ausente en casos de hipospadias.
Crataegus
Ecoloxía
Os estripos fornecen alimento e acubillo a moitas especies de aves e mamíferos. As flores son importantes para moitos insectos que se alimentan do néctar. Os espiñeiros tamén son alimento de larvas dun gran número de lepidópteros, sendo moi importantes para a vida silvestre no inverno, particularmente túrdidos e bombicílidos; estes paxaros comen dos estripeiro e espallan as sementes coas súas deposicións.
Gobernación de Grodno
250px|dereita|miniatura|Mapa da Gobernación de Grodno. dereita|miniatura|Escudo. A gobernación de Grodno (en Гродненская губерния, tr. "Grodnenskaia guberniia") foi unha gobernación do Imperio Ruso, con capital en Grodno (actual Hrodna, Belarús).
Illa Kolchak
Descrición
Está localizada a 40 km da parte máis occidental do Golfo Taymyr e a só 14 km da parte sueste da illa Taymyr. Igualmente, está separada da costa continental por un estreito de tan só un quilómetro de distancia, pola parte máis próxima. Comparada con outras illas grandes da mesma área, Kolchak ten unha forma bastante regular. A súa lonxitude é de 21 km e a súa largura máxima é de 6,5 km.
A illa, pertence ao Krai de Krasnoiarsk, división administrativa da Federación rusa e forma parte da Reserva Natural Estatal do Gran Ártico, a reserva de natureza máis grande de Rusia.
Mendizorrotza
A súa tradución aproximada do éuscaro sería a de «monte afiado» ou «o pico do monte». Coñécese tamén como El Batán, polo río homónimo que pasa polo barrio. A súa arteria principal é a rúa Salbaterrabide (camiño de Salvatierra).
Campionato de Galicia de fútbol 1924/25
Participaron o Celta de Vigo, o Eiriña Club de Fútbol, o Deportivo da Coruña, o Racing Club de Ferrol, o Unión Sporting Club e o Pontevedra Athletic Club. O torneo foi disputado en forma de liga a dúas voltas. Proclamouse campión o Celta de Vigo.
Edafón
Composición e características
Pola súa actividade biolóxica o solo alcanza moitos dos trazos da súa composición e incluso da súa estrutura; e pola actividade metabólica do édafon o solo é a sede de procesos fundamentais para os ciclos dos elementos, que os mantén a disposición da vida.
Hendrik Petrus Berlage
miniatura|Antiga Bolsa de Ámsterdan, Hendrik Petrus Berlage (Ámsterdan 1856 — A Haia 1934) foi un arquitecto holandés.