cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dani Carril
Traxectoria
No verán de 2005 converteuse nun dos reforzos do CD Lugo, entón na Terceira División. O equipo quedou subcampión do Grupo I e finalmente subiu de categoría tras a fase de ascenso a Segunda B. Ese ano foi convocado pola Selección de fútbol de Galicia de afeccionados. Na súa terceira tempada como xogador do equipo lucense perdeuse o primeiro terzo da competición ao estar convalecente dunha operación de pube, e tras a súa reaparición realizou unha tempada moi completa na que disputou 24 encontros e marcou 6 goles, quedando o Lugo a dous puntos da fase de ascenso a Segunda.
Fermina Oliva Ocaña
Últimos anos
Logo desa experiencia, Fermina Oliva non quixo volver falar deste triste feito, e volveu á súa vida de costureira, na súa casa da rúa Regueros de Madrid, que máis tarde convertería nunha pensión. Sempre foi solteira e non tivo fillos. Faleceu o 28 de marzo de 1969, á idade de 96 anos, e foi soterrada no Cemiterio de La Almudena.
Asubío gomero
O asubío gomero (en silbo gomero) é unha linguaxe asubiada practicado por algúns habitantes de La Gomera (Canarias) para comunicarse a través de barrancos. O asubío transforma os sons vocalizados de calquera linguaxe natural humana en asubíos tonais recoñecibles a distancia. Trala desaparición da lingua guanche orixinaria, no presente codifica a lingua castelá.
O Palmeiro, Goente, As Pontes de García Rodríguez
O Palmeiro é un lugar da parroquia de Goente no concello coruñés das Pontes de García Rodríguez na comarca do Eume. Segundo o IGE no ano 2014 tiña 6 habitantes, 3 homes e 3 mulleres.
Tormón
Tormón é un municipio da provincia de Teruel, España, situado na comarca de Comunidade de Teruel. A súa poboación é de 39 habitantes (2004), nunha superficie de 29.31 km².
Josef K
Historia
A banda naceu no ano 1979 orixinalmente co nome TV Art. Foi fundada por Paul Haig (voces, guitarra) e Ronnie Torrance (batería), aos que se lles uniron Malcolm Ross (guitarra, teclados) e Gary McCormack (baixo). McCormack marchou pouco despois, uníndose posteriormente a The Exploited, e foi substituído por David Weddell. Tras gravar unha demo de dez temas, o seu primeiro lanzamento foi o sinxelo "Romance"/"Chance Meeting", editado a través do selo do batería de Orange Juice Steven Daly, Absolute, no mes de decembro dese ano. Posteriormente asinaron un contrato con Postcard Records, o selo fundado por Daly e Alan Horne, publicando unha serie de aclamados sinxelos en 1980 e 1981. A banda gravou o seu álbum de estrea, Sorry for Laughing, en 1981 nos Castle Sound Studios en Pencaitland, pero foi abandonado ao quedar a banda pouco contenta coa produción limpa e puída. Haig describíuno como se soase "chan e desinfectado", editando só unhas poucas copias. O grupo regresou ao estudio en Bélxica para gravar The Only Fun in Town, optando por un son máis "ao vivo" e gravando todo o traballo en dous días. Haig posteriormente expresou un certo grao de arrepentimento dicindo: "decidimos facer un disco case inaudible coas voces mesturadas moi baixo". Foi o seu único álbum mentres estiveron xuntos, e aínda que funcionou ben na lista independente británica, tivo unha pobre recepción da crítica. O seu anterior traballo Sorry For Laughing foi finalmente lanzado nunha reedición en CD no ano 1990 de The Only Fun in Town.
Crater
Estrelas principais
SZ Crateris é de magnitude 8,1 e é unha estrela variable. É un sistema estelar localizado bastante preto de nós, a uns 44 anos luz. Tamén é identificada co nome de Gliese 425, e no pasado foi coñecida coma a estrela de Abt.
Xamaica nos Xogos Olímpicos
Os atletas de Xamaica gañaron un total de 87 medallas, gañadas todas elas agás unha na categoría de atletismo, e todas menos tres son de probas individuais e competicións de velocidade.
Dan Druff
Traxectoria
Dan pasou brevemente polo grupo de punk de Chrysalis/EMI Butt Trumpet en 1995. Abandonou abruptamente o grupo no escenario nun concerto na cidade de Nova York. Dan aparece no seu vídeo "I'm Ugly and I Don't Know Why."
Ciega a citas
Ciega a citas é unha serie de televisión española, producida por Mediaset España Comunicación en colaboración con Big Bang Media para a súa emisión en Cuatro. A estrea da ficción foi o 10 de marzo de 2014, e está inspirada na telenovela arxentina do mesmo nome. Está protagonizada por Teresa Hurtado e Álex Gaeda. O período do verán da serie baixou considerábelmente en espectadores e foi prexudicada polo seu principal rival, Zapeando, polo que a canle decidiu non renovar a serie por unha terceira tempada.
Orquestra da Universidade de Santiago de Compostela
A Orquestra da Universidade de Santiago de Compostela (OUSC), creada no curso 2010-2011 co nome de Orquestra de Espazo de Cámara da Universidade de Santiago de Compostela, e unha orquestra de cámara que naceu co obxectivo de impulsar nos universitarios e, por extensión, na cidadanía de Compostela, un proxecto educativo e cultural no que o eixo fundamental é a música. O seu director, desde a data da súa fundación, é o mestre Mario Diz.
Historia
Creada pola Vicerreitoría de Estudantes, Cultura e Responsabilidade Social, o grupo que conforma a Orquestra da Universidade de Santiago de Compostela (uns 60 integrantes) procura de maneira prioritaria a formación musical dos seus membros que, semana tras semana, adquiren un maior compromiso co estudo e a difusión dos valores da música. Para este fin, conta con e agradece todo tipo de colaboracións, que se van plasmando de xeito diverso en cada proxecto.
Saltos del Sil
dereita|miniatura|Acción da empresa, 1956. dereita|miniatura|Encoro do Vao, no [[río Bibei.]]
Literatura galesa
Os cynfeirdd e a súa hengerdd
Os poetas do período, chamados bardos, eran auténticos mestres na versificación fundamentada en aliteración e a rima (dous ou tres versos sucesivos acabados na mesma sílaba). A maior parte das obras son odas heroicas ou lais, cantan as proezas guerreiras e a xenerosidade de Urien de Rheged (reino situado entre as actuais Wigtown e Kirkcudbright, na actual Escocia), e choraban a morte do seu fillo Owain. O Llyfr Aneirin, composto por un poeta que viviu entre o 510 e o 570, contén o poema Y Gododdin, de 900 versos e con interpolacións de épocas posteriores; foi composto en cúmbrico, dialecto británico próximo ao galés, e conmemoraba a expedición por unha parte de 300 guerreiros comandados por Mynyddawg Mwynfawr de Caereidyn (onda a actual Edimburgo, Escocia), para capturar a fortaleza romana de Cataractonium ou Catraeth (hoxe Catterick, Yorkshire) aos saxóns do reino de Deira. Trátase de poesía heroica con linguaxe directa e sinxela, de expresión vigorosa e coa rima interna de correspondencia consonántica, chamada cynghanedd. Tamén o consideran compositor algúns anos máis tarde do poema "Eglinion ac Misseld". No referente a Taliesin, escribiu en xénero heroico a Oda a Cynan Garwyn de Powys.
Canu'r Bwlch
Dos séculos VIII ao X consérvanse poucos poemas soltos de autores como Morfran, Meugan, Arofan, bardo de Selyf ap Cynan, e Afan Ferddig, bardo de Cadwallon ap Cadfan, morto o 613 en Hexham loitando contra Oswald de Bernicia, e autor de Moliant Cadwallon (Eloxio a Cadwallon), aínda que outros estudosos o atribúen a Cynddylan ap Cyndrwyn (s. VII). Tamén é importante a obra anónima Edmyg Dinbych (Elexía a Denbigh), do século IX.
Os Gogynfeirdd
De moitas destas historias evolucionaría posteriormente o ciclo artúrico. Tamén se traduciron ao galés numerosas obras latinas, como Delw y Byd (Imago mundi) de Honorio Augustoduniense, a Gwelediagaeth Bawl Abostol (Visión do apóstolo Paulo), a tradución de Epicteto de Hierápolis Ystoria Adrian ac Ipotis, a Cynghoreu Catwn (Disticha Catonis) de Dionisio Catón, Y Bibyl Ynghymraec (Promptuarium Bibliae), a Hystoria Gryddyd ap Cynan, a Ystoria Brenhined y Brytanyeit, tradución da Historia Regum Brittaniae (1136) de Geoffrey de Monmouth, que serviu de base histórica ao mito artúrico, Ystoriaeu Seint Greal (O santo Graal) e Saith Doethion Rufein (Historia de Perceval). Tamén se atoparon versións do Cantar de Roldán e de diversos libros de leis.
Os bardos dos nobres ou cywyddwyr
O período do 1350 ao 1450, con todo, é o considerado como á Idade de ouro dos cywyddau. Despois da conquista anglonormanda, aínda eran importantes nas cortes de Gwynedd e Powys os uchelwyr (aristócratas), quen subvencionaban os bardos, a pesar de que minguaría o prestixio tanto dos pencerdd como do bardd teulu. Ademais, no sur morreu a vella canción e só se mantería a tradición oral. O gran poeta desta época foi Dafydd ap Gwilym (1340-1370), autor dunha poesía descritiva dos costumes da época e considerada como contemporánea de Geoffrey Chaucer. Tamén compuxo 101 poemas dedicados á loura Morudd, con forte influencia provenzal. Considérano discípulo de Llywelyn e Ifon Hael, e destacou en descartar os vellos arcaísmos e adoptar novas formas como o cywydd e a traethawdl (copla de sete sílabas), así como o llatai ou mensaxe amorosa inventada por Llywarch ap Llywelyn (Prydydd y Moch, 1173-1220), e o dyfaliad ou poema descritivo.
Séculos XVI e XVII
Este renacemento tamén propiciou a aparición das primeiras gramáticas galesas con criterio científico, aínda que mantiñan fortes influencias bárdicas, como:
Século XVIII: restablecemento da Eisteddfod
A pegada do metodismo, con todo, notouse pronto na cultura galesa. O 1751 fundaríase en Londres a Cymdeithas y Cymmrodorion ou Sociedade dos Cymmrodorion, promovida polos membros da comunidade galesa de Londres, William Wynn (1709-1760), Edward Richard (1714-1777) e Evan Evans (Ieuan Fardd) (1731-1788), para traducir as obras dos bardos galeses, e se caracterizou polo neobardismo, o neodruidismo e a revalorización do pasado céltico. O 1771 esta sociedade pasou a chamarse Cymdeithas Gwyneddigion, e desde o 1789 dedicouse a promover a recuperación dos festivais bárdicos, as Eisteddfodau, con concursos de poesías onde se reproducían os antigos metros. Un dos máis asiduos foi o gran poeta galés Goronwy Owen (1723-1769), inspirado en Lewis Morris e os clasicistas ingleses, quen reintroduciu na literatura galesa as poesías awdl e cywydd, creando escola. Con todo, como tiña un talante aventureiro, emigrou a América (como moitos dos seus compatriotas) e morreu en Virxinia.
Desde o 1819 a Eisteddfod será patrocinada pola Sociedade dos Cymmrodorion, agora con sede en Dyfed, que integraría definitivamente a Gorsedd como tribunal, a un tempo que os nobres e ricos iniciaban tamén o seu mecenado. Desde o que se celebrou en Llangollen o 1858, comezou a tomar un talante nacionalista e reivindicativo, e desde o de Dinbych no 1860 decidiuse que se celebrase alternativamente cada ano nunha cidade do Norte de Gales e nunha cidade do Sur. Finalmente, no 1880 toma o nome de National Eisteddfod Association.
Manuel Buhigas Novo
Traxectoria
Fillo de Ulpiano Buhigas Abad. En 1924 foi nomeado axente de seguros do Real Automóbil Club de España. Na ditadura de Primo de Rivera foi cabo do Somatén de Vilagarcía e Cambados. Foi contratado como actor e caricato en 1927, chegando a facer unha xira por América. Asentouse en Cabanas. Aprobou en 1934 os exames para mecánico maquinista da mariña civil co número un. Militante do PSOE, participou en mitins do Frente Popular para as eleccións de febreiro de 1936. Logo do triunfo do Frente Popular foi nomeado concelleiro de Cabanas en febreiro, e elixido primeiro tenente alcalde na corporación que presidiu Álvaro Puentes Antón. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e paseado no Mesón do Vento (Ordes), sen que chegara a atoparse o seu cadáver. O xuíz de instrución de Pontedeume abríulle expediente de responsabilidades políticas en marzo de 1943.
Choloepus didactylus
É propio de Suramérica, habita en Colombia, Ecuador, o Perú, Venezuela, as Güianas e o Brasil (ao norte do río Amazonas).
Factor de necrose tumoral (familia)
Membros da familia
Identificáronse 19 proteínas que forman parte da familia TNF baseándose en semellanzas na súa secuencia, estrutura e función. Entre elas están:
Saprotrofia
Proceso
A medida que a materia se descompón nun medio nos que viven os saprótrofos, esta desfaise nos seus compoñentes.
José Manuel Pérez Afonso
Traxectoria
Estudou maxisterio, especializándose en educación musical. Formou parte do dúo musical Iván y Josito, formado en 2001 e que levou o premio INJUVE 2008 á mellor creación moza no apartado de canción de autor. Militante de Podemos, foi membro da coordinadora de Lugonovo ata que a súa formación a abandonou en novembro de 2017. En 2018 anunciou a súa candidatura á secretaria xeral de Podemos Galicia nas primarias pero acabou integrando a candidatura de Antón Gómez-Reino. Nas eleccións municipais de 2019 foi candidato á alcaldía de Lugo. esquerda|miniatura|Lugo en Común- Unidas Podemos. Eleccións Xerais 2019
Cardexo
O topónimo galego Cardexo pode referirse a:
Passengers (filme de 2016)
Filmación
A rodaxe da película comezou en setembro de 2015 en Atlanta, Xeorxia.
Tijuana (concello)
Localidades do concello
O concello ten moitas localidades e na seguinte táboa amósanse as principais urbanas e rurais.
Carlos Barral
Carlos Barral i Agesta, nado en Barcelona en 1928 e finado en Barcelona o 12 de decembro de 1989, foi un poeta en lingua castelá, editor e senador catalán, isto último por Tarragona en 1982 así como tamén parlamentario europeo polo PSC-PSOE.
Adriano Correia
Traxectoria
O seu primeiro equipo profesional foi o Coritiba Foot Ball Club, no que debutou antes de cumprir os 18 anos.
Álvaro de Bazán (F-101)
Historia
esquerda|180px En 1983 a Armada Española e Bazán iniciaron un programa para a modernización naval chamado NFR-90 (Nato Frigate Replacement). Sería un proxecto da OTAN conxunto entre España, Alemaña, Canadá, Estados Unidos, Francia, Italia, Países Baixos e Gran Bretaña. O obxectivo era crear unha fragata común. Un deseño que compartiría elementos para reducir os custos de deseño e produción. As diferentes prioridades e necesidades de cada país fixeron que en 1989 o proxecto se abandonase. En 1990 decidiuse continuar co proxecto pero redefinindo as prioridades. O que ía ser un buque antisubmarino de características similares ás fragatas existentes pasou a un buque máis centrado na guerra aérea. En 1992 iniciáronse contactos coas mariñas de Alemaña e Holanda para desenvolver unha fragata, compartindo o deseño en intereses comúns. En 1993 concretouse esta colaboración. En 1995 a Armada Española elixe o Sistema de combate Aegis de Lockheed Martin como base operativa do buque co radar AN/SPY-1D empregado na serie DDG-51 "Arleigh Burke" da Armada dos Estados Unidos de América empregado por Bath Iron Works. Esta elección condicionou todo o deseño do buque. Así os destrutores americanos desplazaban 8 500 toneladas mentres que o deseño das F-100 tería 5 800 toneladas de desplazamento.
K'inich K'uk' Bahlam II
Traxectoria
De acordo á conta longa do calendario maia, K'inich K'uk' B'ahlam II foi entronizado o 9.16.13.0.7 9 manik 15 uo, é dicir, o 4 de marzo do ano 764. Durante o seu goberno foron tallados o taboleiro dos 96 glifos e o taboleiro da creación. Ambos os taboleiros, pertencentes ó Período Clásico tardío, son considerados os mellores logros escultóricos de xeroglíficos maias pola facilidade e precisión coa que parecen ser tallados os bloques de pedra. No taboleiro dos 96 glifos atópase escrita a cronoloxía dinástica de Palenque a partir de K'inich Janaab' Pakal. O sucesor de K'uk B'alam II foi Wak Kimi Janaab' Pakal.
Ligue 2 2011/12
A tempada 2011–12 da Ligue 2 foi a 73ª edición deste torneo. Comezou o 29 de xullo de 2011 e rematou o 29 de maio de 2012. A categoría estivo composta por 20 equipos, dos cales Bastia, Reims e Troyes ascenderon á Ligue 1, mentres que Metz, Boulogne e Amiens descenderon ao Championnat National.
Envellecemento humano
Datos estatísticos do envellecemento
miniatura|400px|Mapa de idades medias no ano 2001. En Galicia, o aumento da esperanza de vida, a redución progresiva da mortalidade, xunto á diminución das taxas de fecundidade, están provocando a inversión das pirámides de poboación cos conseguintes problemas sociais e económicos. Esta alteración na pirámide demográfica está empezando a repercutir na estrutura do sistema sanitario.
Fernando Macedo
Traxectoria como adestrador
Tralo seu retiro no Racing de Ferrol, volveu á súa cidade natal e empezou a adestrar o equipo infantil do Colexio Obradoiro, onde estudara. Tras acadar o ascenso na temporada 2018-19, foi fichado polo Deportivo da Coruña para adestrar os equipos infantil e cadete da canteira coruñesa.
Transdución de sinais
Lipofílicos
Os segundos mensaxeiros lipofílicos derivan de lípidos situados nas membranas celulares. Estes lípidos son activados por encimas estimulados por receptores activados que os modifican. Exemplos son os diacilglicerois (requiridos para a activación da proteína quinase C) e as ceramidas.
Finström
Finström é un municipio de Finlandia situado na rexión de Åland. En 2018 a súa poboación era de 2 579 habitantes. A superficie do termo municipal é de 172,50 km2, dos cales 49,24 km2 son auga. O concello ten unha densidade de poboación de 20,92 hab./km².
Muralla de Pontevedra
Funcións da muralla
Con todo, a función máis importante da muralla era a de protexer o tránsito de mercadorías, base da fiscalidade: os dous produtos básicos da economía pontevedresa, o viño do Ribeiro de Avia e a sardiña outoniza apañada polos cercos, debía suxeitarse a uns itinerarios inamovíbeis.
Desaparición da muralla
miniatura|Restos da muralla moi preto da antiga Porta de Santa María
Voo 301 de Palair Macedonian Airlines
A investigación do desastre, que tivo a axuda dun equipo neerlandés, concluíu que a causa do accidente fora a acumulación de xeo nas ás do avión. Esta acumulación fixo que se deteriorase a sustentación do avión. O incumprimento do procedemento correcto para manexar a formación de xeo atmosférico tamén se citou como unha das causas do accidente.
Pasaxeiros e tripulación
O piloto ao mando, que non pilotaba o avión no momento do accidente, era o neerlandés de 49 anos Peter Bierdrager. O seu derradeiro recoñecemento médico fora en 1992 e acumulaba un total de 11 200 horas de voo, das cales 1 180 eran no Fokker 100. Ademais de ter a licenza do Fokker 100, Bierdrager tamén tiñas as licenzas para voar nos Fokker F-27, Fokker 28 e Fokker 50. O primeiro oficial era un piloto macedonio de 34 anos con 5 580 horas de experiencia, 65 delas no Fokker 100. Antes de traballar en Aircraft Trading and Financing fora piloto da aeroliña iugoslava JAT.
Diocese católica latina de Xetafe
Territorio
O territorio está dividido en 122 parroquias, agrupadas en 13 arciprestados.
Historia
O 19 de marzo de 1994 foi creado o seminario diocesano, dedicado a Nosa Señora dos Apóstolos.
Calendario persa
O calendario persa ten seis meses con 31 días e os seis meses seguintes con 30 días, excepto o último con 29 ou 30 días segundo sexa bisesto ou non. O ano comeza en Novruz que coincide co 21 de marzo do Calendario gregoriano. O primeiro de xaneiro de 2000 do calendario gregoriano é o 11 de Dej de 1378 do calendario persa.
Juan José Viñas
Traxectoria
Estudou leis en Compostela, continuando despois na Facultade de Cánones onde obtivo o Bacharelato en Cánones en 1832. Marchou a Madrid e ingresou en 1835 no Consello Real como oficial. En 1837 regresou a Compostela e traballou como Subsecretario de décimos e pasou en 1841 á Comisión superior de exame da Xunta Superior de Desamortización. Foi catedrático de Xurisprudencia e Economía Política e Dereito Político das universidades de Santiago de Compostela e Salamanca, e reitor da Universidade de Santiago de Compostela (1843-1855, 1856-1865, 1866-1868). Foi presidente da Real Sociedade Económica de Amigos do País de Santiago (1858-1859), deputado a Cortes polo distrito da Coruña (1840, 1843-1844 e 1844-1846), polo de Ortigueira (1846-1850 e 1851-1852) e polo de Santiago (1876-1878) e senador como representante da Universidade de Santiago de Compostela (1877), pero non chegou a tomar posesión.
O Piñeiral, Goente, As Pontes de García Rodríguez
O Piñeiral é un lugar da parroquia de Goente no concello coruñés das Pontes de García Rodríguez na comarca do Eume. Tiña 6 habitantes no ano 2014 segundo datos do IGE, dos cales 3 eran homes e 3 eran mulleres.
Live in Germany (Héroes del Silencio)
O disco, publicado nos formatos disco de vinilo, CD e DVD, recolle unha actuación en directo do grupo na sala Gin Club Rock de Koblenz (Alemaña) en 1993.
María Ana de Jesús Navarro
Traxectoria
Naceu en Madrid o 17 de xaneiro de 1565, no seo dunha familia acomodada que se relacionaba cos círculos cortesáns. O seu pai era peleteiro ao servizo do rei Filipe II.
Braño, Carantoña, Vimianzo
Braño é un lugar da parroquia do Carantoña no concello coruñés de Vimianzo na comarca da Terra de Soneira. Tiña 192 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales eran 90 homes e 102 mulleres.
Éxodo
Preludio do Éxodo
Un novo monarca alcanzou o poder en Exipto e, temoroso de que os fillos de Israel chegasen a ser máis fortes e máis poderosos que o pobo exipcio, comezou a ditar leis co fin de debilitar a fortaleza do pobo de Israel. Fíxoos os seus escravos, e mandounos traballar en durísimos traballos.
A xuventude de Moisés
Os servos do Faraón entraron en tódalas casas do pobo hebreo, matando a todo fillo home das familias dese pobo. Un só neno, que sería Moisés, sobreviviu a esa matanza, pois foi ocultado durante tres meses para impedir que fose exterminado coma os demais nenos da súa xeración. Como a súa nai non puido ocultalo máis tempo, calafateou unha cesta de papiro, meteu nela ó neno e colocouna nun xuncal do Nilo.
A saída de Exipto
Pero Moisés manda calmarse ó seu pobo, convencido de que Deus volvería a prover. E así foi: baixou do ceo unha nube de tebras que separou a hebreos de exipcios e Iavé retirou o mar mediante un recio vento que soprou toda a noite tras apoiar Moisés a súa caxata sobre o mar. Ó amencer as augas estaban formando coma un muro á súa dereita e á súa esquerda, quedando entre elas un camiño seco. Moisés apresurouse a chamar ós hebreos para cruzalo, mais pouco despois as tebras que envolvían ós exipcios disipáronse e os exipcios lanzáronse nos seus carros sobre Israel. As rodas dos seus carros se afundiron no barro, así que tiveron que retirarse deles. Pouco despois, Moisés apoiou novamente a súa caxata na outra ribeira do mar, e as augas volvéronse a xuntar, e os exipcios, os seus carros e as súas monturas foron engulidas polas augas.
O sustento de Deus ó pobo de Israel
Os hebreos chamaron maná a aquel pan. O maná deixaba un sabor doce coma o mel. Cada un puido coller canto necesitaba, acorde co seu apetito. Algúns desconfiaron de Deus e gardaron maná en vasillas, por se El non volvía a enviar maná. Moisés convenceunos de que Deus provería a diario, mais algúns non fixeron caso. Ó día seguinte, comprobaron que Moisés tiña razón en dicilo, pois o maná que gardaran criara vermes e ulía mal.
Os triunfos de Israel sobre as tribos do deserto
Xosué e os homes que escolleu foron combater a mañá seguinte, e Moisés foi ó cume dun cerro coa súa caxata. Cando Moisés sostiña os seus brazos en alto, os hebreos gañaban terreo, pero cando os abaixaba, retrocedían. Moisés estaba xa alcanzado en anos e non puido seguir levantando máis os brazos, polo que Aarón e outro home chamado Hur o sentaron nunha pedra e sostivéronlle os brazos todo o tempo que durou o combate, que durou todo o día, do amencer ó atardecer. Grazas a isto, Xosué venceu ós amalequitas e os exterminou.
As fazañas de Israel son admiradas por tódalas tribos do deserto. Xetró, o sogro de Moisés, non sabía que o seu xenro acaudillaba ós hebreos, e cando o soubo, tomou o seu gado e foi ó Monte Sinaí, onde moraba Iavé, pois estaba seguro de que Moisés pasaría por este lugar.
Diplópodos
Os diplópodos (Diplopoda) ou milpés son un grupo de artrópodos que se caracterizan por ter dous pares de patas na maioría dos seus segmentos corporais e que se clasifican cientificamente como unha clase. Cada segmento con dous pares de patas é o resultado da fusión de dous segmentos simples. A maioría dos diplópodos teñen corpos cilíndricos moi alongados ou corpos aplanados con máis de 20 segmentos, mentres que os milpés Oniscomorpha son máis curtos e poden enrolarse formando unha bóla. Aínda que en moitas linguas se lles chame "milpés" ningunha especie ten mil patas; o récord é a especie de 750 patas Illacme plenipes. Existen unhas 12.000 especies nomeadas de diplópodos, clasificadas en 16 ordes e unhas 140 familias, o que fai que sexan a maior clase de miriápodos, superando aos cempés (quilópodos).
A maioría dos diplópodos son detritívoros de lentos movementos, que comen follas podres caídas e outras materias vexetais. Algúns comen fungos ou zugan fluídos de plantas, e unha pequena minoría son predadores. Os diplópodos son xeralmente inofensivos para os humanos, aínda que algúns poden converterse en pragas nas casas ou nos xardíns, especialmente en invernadoiros, onde poden causar graves danos ás plantiñas nacentes. A maioría deféndense segregando diversos compostos químicos a través de poros que teñen polo corpo, aínda que os diminutos Polyxenida está cubertos de penachos de pelos que se desprenden. A reprodución na maioría das especies é levada a cabo por transferencia de paquetes de esperma ás femias que se realiza por medio de patas modificadas do macho chamadas gonópodos.
Taxonomía
miniatura| esquerda| alt=Diversidade| Diversidade relativa aproximada das ordes de milpés existentes, que vai desde unhas 3.500 especies de [[Polydesmida a 2 especies de Siphoniulida ]]
Foron descritas aproximadamente 12.000 especies de diplópodos. A estimación do número total de especies que podería haber en total é de entre 15.000 a 80.000. Poucas das especies están amplamente distribuídas; teñen malas capacidades de dispersión, ao dependeren da locomoción terrestre e dos hábitats húmidos. Estes factores favoreceron o illamento xenético e a rápida especiación, producindo moitas liñaxes con áreas de distribución restrinxidas.
Grupos vivos
En 1971, o biólogo holandés C. A. W. Jeekel publicou unha lista completa de todos os xéneros e familias dos milpés descritos entre 1758 e 1957 no seu Nomenclator Generum et Familiarum Diplopodorum, un traballo que se considera deu comezo á "era moderna" da taxonomía dos milpés. En 1980, o biólogo americano Richard L. Hoffman publicou unha clasificación dos milpés que recoñeceu aos Penicillata, Pentazonia e Helminthomorpha, e a primeira análise filoxenética das ordes de milpés usando modernos métodos cladísticos publicouna en 1984 Henrik Enghoff en Dinamarca. Unha clasificación de 2003 feita polo americano Rowland Shelley é similar á proposta orixinalmente por Verhoeff, e segue sendo o esquema de clasificación actualemnte aceptada (que se mostra abaixo), a pesar dos estudos moleculares máis recentes que propoñen relacións que entran en conflito con estas. Un resumo de 2011 da diversidade de familias de milpés de William A. Shear situou a orde Siphoniulida dentro do gran grupo dos Nematomorpha.
Cabeza
Os ollos dos milpés constan de varios ocelos de lentes planas simples dispostos nun grupo ou parche a cada lado da cabeza. Estes parches tamén se chaman campos oculares ou ocelarios. Moitas especies de milpés, incluíndo a orde completa dos Polydesmida e milpés moradores de covas como Causeyella e Trichopetalum, terían antepasados que poderían ver pero que perderon despois os ollos e convertéronse en cegos.
Reprodución e crecemento
Os gonópodos poden ter diferentes formas e tamaños, e en aspecto varían desde parecerse moito ás patas locomotoras a ser complexas estruturas completamente diferentes a patas. Nalgúns grupos os gonópodos mantéñense retraídos dentro do corpo; noutros proxéctanse cara adiante paralelamente ao corpo. A morfoloxía dos gonópodos é o modo predominante de determinar a especie entre os milpés: as estruturas poden diferir grandemente ente especies que están moi relacionadas pero moi pouco dentro dunha especie. Os gonópodos desenvólvense gradualmente a partir de patas locomotoras ao longodas sucesivas mudas ata a madurez reprodutora. miniatura|dereita|200px|alt=Estadios do crecemento|Estadios do crecemento de [[Nemasoma (Nemasomatidae), que chega á madurez reprodutora no estadio V.]] Os orificios xenitais (gonóporos) de ambos os sexos están localizados na parte lateral do terceiro segmento corporal (preto do segundo par de patas) e poden estar acompañados no macho por un ou dous penes, que depositan os paquetes de esperma nos gonópodos. Na femia, os poros xenitais ábrense a pequenos sacos pares chamados cifópodos ou vulvas, que están cubertos por pequenas tapas con forma de caparuza, e son utilizados para almacenar o esperma despois da copulación. A morfoloxía dos cifópodos pode usarse tamén para identificar as especies. Os espermatozoides dos milpés carecen de flaxelos, un trazo exclusivo destes animais dentro dos miriápodos.
En todos agás nos Polyxenida, a copulación ocorre cando os dous individuos se poñen un de cara ao outro. A copulación pode ir precedida por certos comportamentos do macho, como golpear coas antenas, correr ao longo do dorso das femias, ofrecer secrecións glandulares comestibles, ou, no caso dos Oniscomorpha, a estridulación. Durante a copulación na maioría dos diplópodos o macho sitúa o seu sétimo segmento en fronte do terceiro segmento da femia, e insire os seus gonópodos para facer saír as vulvas antes de dobrar o seu corpo para depositar o esperma nos seus gonópodos e reinserir os gonópodos "cargados" no corpo da femia.
Mecanismos de defensa
miniatura|170px|esquerda|alt=Enroscamento defensivo|Ammodesmus nimba de Guinea, [[África occidental, enroscado en posición defensiva.]]
Outras interaccións interespecíficas
miniatura|dereita|180px|alt=Milpés camuflado con musgos|[[Psammodesmus bryophorus camuflado con musgos simbióticos.]]
Interaccións coas persoas
Algúns dos milpés máis grandes da orde Spirobolida, Spirostreptida e Sphaerotheriida son mascotas populares en certos países. Algunhas das especies que se venden como mascotas son as dos xéneros Archispirostreptus, Aphistogoniulus, Narceus e Orthoporus.
Camiño Primitivo
Nos últimos anos, os gobernos asturiano e galego esforzáronse en crear e manter camiños para os peregrinos así como na sinalización e na dotación de albergues. Aínda así, estes últimos son escasos (1-2 cada tramo de 15–25 km) excepto o comprendido entre Lugo e Melide.
1ª etapa: Oviedo - Grau
miniatura|200px|Catedral de San Salvador de Oviedo O Camiño comeza na catedral de Oviedo, a Catedral de San Salvador, de estilo gótico e construída no século XIII sobre unha catedral prerrománica do século IX levantada por Froila I. Oviedo contou con varios hospitais de peregrinos e, xunto á Cámara Santa da Catedral, un cemiterio de peregrinos. Deixa a cidade pola porta de Santiago (unha das oito portas coas que contaba a muralla da cidade, da que xa só quedan restos) e San Llázaru de Paniceres (hoxe un barrio de Oviedo) e pasa por Llampaxuga, Lloriana e La Bolguina. Cruza o río Nora pola Ponte de Gallegos, do século XIII, e sobe ata L'Escampleru, xa no concello de Les Regueres, onde houbo un hospital de peregrinos documentado en 1409.
5ª etapa: Bourres - La Puela
miniatura|esquerda|Palacio de Cienfuegos, en La Puela O Camiño comeza por Samblismo e segue, con ascensos e descensos sucesivos, por La Mortera e Porciles, para ascender ó alto de Lavadoira. Finalmente, pasa por Ferrói e descende ata La Puela.
7ª etapa: A Mesa - Grandas de Salime
miniatura|250px|Hórreo asturiano do Museo Etnográfico de Grandas de Salime Tras unha breve subida, a etapa caracterízase polo camiño en continuo descenso cara o encoro de Salime no río Navia, inaugurado en 1954.
9ª etapa: A Fonsagrada - O Cádavo
Nas proximidades do Cádavo atópase o Campo da Matanza. Segundo a tradición, ó redor do ano 813, houbo neste punto unha dura batalla entre as tropas do rei Afonso II o Casto e os mouros, con tal número de feridos e mortos que o sangue correu pendente abaixo. Alí onde chegou o sangue ergueuse unha igrexa. En memoria deste feito, a antiga casa do concello ostenta na fachada un escudo que representa un soldado cristián matando os mouros.
10ª etapa: O Cádavo - Lugo
Segue por Trasorras, San Miguel do Camiño (cuxo nome fai honor ó Camiño de Santiago), Souto de Torres, Moreira e Vilar de Cas, e entra no concello de Lugo por Gondar (onde houbo hospital de peregrinos), Carballido e Manzoi. Finalmente, tras atravesar As Casas da Viña e cruzar a autovía A-6, chégase a Lugo.
Frade
O termo frade pode referirse a :
Praza da Universidade
Edificios
miniatura|Casa de López Ferreiro, sede do [[ILG.]]
Maxina ou a filla espúrea
Trama
Otilia é unha moza compostelá de dezaseis anos, dunha familia burguesa. Nun baile de máscaras é violada, e ao cabo dá a luz a unha nena, Maxina. A nena é levada ó orfanato, e despois é criada por dous aldeáns, Inés e Caitán, que xa teñen outro rapaz, Ermelio.
Personaxes
Os personaxes da novela responden aos arquetipos literarios, xa non só das novelas románticas do século XIX, senón das obras clásicas universais. A obra ten un trasunto moralizante, e existen os papeis 'bos' (heroe, princesa...) e malos (vilán).
Espazo
A novela discorre no espazo urbano de Santiago de Compostela e no rural en aldeas do val do río Ulla, preto do Pico Sacro. Esta oposición aparece reflectida no aspecto sociolingüístico da obra, ao contrapor a lingua castelá da cidade co galego da aldea. miniatura|[[La Ilustración Gallega y Asturiana n.º 21.]]
Tempo
A acción comeza in medias res, cando Otilia vai dar a luz. Hai analepses, ao retomar os feitos pasados no baile. O autor define ben o tempo da acción, que dura en total 19 anos. Comeza o 2 de febreiro de 1850, no baile de máscaras, e remata na voda de Maxina e Ermelio, en 1869, xa que antes houbo nove meses de xestación.
Publicación e edicións
En 1970 foi reeditada pola Editorial Galaxia, con ilustracións de Xohán Ledo e cun limiar de R. Carballo Calero. Outras edicións, máis recentes, fixéronas Vía Láctea Editorial (1988), Edicións Xerais de Galicia na Biblioteca das Letras Galegas (1991 e 2008), El Correo Gallego na Biblioteca 114 (1992) e La Voz de Galicia na Biblioteca Galega 120 (2001).
Obxecto
Obxecto pode referirse a:
Forza Aérea de Suecia
Expansión durante a guerra fría
Durante a guerra fría gastouse unha gran cantidade de cartos (incluídos todos os reservados para armas nucleares suecas) na Forza Aérea e na produción de aeronaves domésticas. En 1957 Suecia tiña a cuarta forza aérea máis poderosa do mundo, cuns 1 000 avións modernos en servizo de primeira liña. Durante os 50 introduciu cazas como o Saab J 29 Tunnan, o Saab A 32 Lansen e o Saab J 35 Draken.
Reestruturación
Co final da guerra fría as Forzas Armadas de Suecia pasaron por un gran proceso de reestruturación. Durante ese tempo varias bases aéreas foron consideradas innecesarias e pecharon. Os cazas Saab 37 Viggen foron retirados prematuramente. No ano 1994 as Forza Aérea tiña máis de 400 cazas e en 2005 o seu número reducírase a menos de 150.
'Masechele Caroline Ntseliseng Khaketla
Traxectoria
Foi mestra no Instituto Misioneiro de Lovedale (Suráfrica), onde tivo por alumna a Godfrey Kolisang. Despois ensinou na Escola Feminina de Thabana Morena e no Colexio de Morija. Despois casou con Bennett Makalo Khaketla, e xuntos ensinaron no Instituto Basutoland en Maseru, até que o centro foi pechado por actividades políticas. Entón foron traballar a Nigel, en Suráfrica. En 1953 o seu home regresou a Lesoto para iniciar unha carreira política, e 'Masechele regresou ao Insituto Basutoland.
Zur Kritik der politischen Ökonomie
Contido
Só ó final do capítulo, Marx alude ó problema da plusvalía, iso ligado directamente á teoría do valor-traballo e que había de desenvolver no Capital. Este punto, que si é relevante no modelo marxista ―talvez sexa a plusvalía a arma máis incisiva coa que pode atacarse ó capitalismo―, escápase, pois, do presente comentario crítico á Contribución.
Chlorobium
As especies de Chlorobium teñen cor verde escura. Nunha columna de Winogradsky, a capa verde que a miúdo se forma está composta de Chlorobium. Este xénero vive en condicións anaerobias estritas baixo a superficie dun corpo de auga, normalmente a zona anaeróbica dun lago eutrófico.
Número pi
A probabilidade e o número π
miniatura|300px|Gráficas da [[distribución normal para distintos valores da media e desviación típica. A de cor vermella é a da distribución normal estándar (media 0 e desviación típica 1)]] Unha lixeira reflexión pode facernos pensar que nada hai máis afastado do número π que o concepto de probabilidade, cando a realidade é ben distinta. O matemático e lóxico inglés Augustus De Morgan foi interrogado en certa ocasión por un vendedor de seguros sobre a probabilidade de que un grupo de persoas seguise con vida despois dun certo tempo. Na solución ao problema aparecía o número π, cousa que sorprendeu ao vendedor quen pensou que De Morgan se trabucara. A solución era a correcta e ten que ver coa distribución normal, unha variable aleatoria continua cuxa función de densidade é:
Outros exemplos do campo das probabilidades onde aparece π son:
Era de aproximación de polígonos
223⁄71 < π < 22⁄7
= 3.14159292035... e
Cereixa
Descrición
A cereixa é un pequeno froito carnoso e cunha carabuña. Adoita ter forma esférica e cor xeralmente vermella máis ou menos escura, máis raramente amarela. O seu tamaño pode variar de pouco máis dun centímetro a dous ou tres. O pedúnculo é longo (rabo da cereixa). Sobre o plano botánico é unha drupa. Na árbore é habitual atopala en pequenos acios de dúas a catro cereixas.
Número pi
Era de aproximación de polígonos
.
Series infinitas
En 1593, François Viète publicou o que agora se coñece como fórmula de Viète, un produto infinito (en lugar dunha suma infinita, que se utiliza máis tipicamente nos cálculos de π):
Esta serie, ás veces chamada serie de Gregory-Leibniz, é igual a
converxe de forma pouco práctica (é dicir, aproxímase á resposta moi gradualmente), necesitando unhas dez veces máis termos para calcular cada díxito adicional.
En 1706, John Machin utilizou a serie de Gregory-Leibniz para producir un algoritmo que converxía moito máis rápido:
Isaac Newton acelerou a converxencia da serie Gregory-Leibniz en 1684 (nun traballo inédito; outros descubriron de forma independente o mesmo resultado):
Triángulo de Pascal
Relación entre o triángulo de Pascal e o binomio de Newton
dereita Como o mostra a figura, o desenvolvemento de (a + b)4 consiste en dúas copias do desenvolvemento de (a + b)³. Están desfasadas (unha corresponde a a⋅(a + b)³ e a outra a b⋅(a + b)³) e cando se suman, un mesmo coeficiente aparece nunha posición dada e outra vez a un paso á dereita.
Interpretación en combinatoria
Este punto de vista permite achar a fórmula para os coeficientes binomiais. En efecto, para elixir o « primeiro » elemento, hai n posibilidades, logo para escoller o segundo quedan n-1 posibilidades e así sucesivamente ata o elemento número p, que ten n-p+1. A orde no que se elixiu estes p elementos non importa, podíase obter o mesmo subconjunto de p elementos noutra orde. Hai p! permutacións posibles destes p elementos, é dicir p! xeitos de obter o mesmo conxunto.
Aquí vai unha propiedade aritmética, sen interpretación xeométrica: cando n é primo, os coeficientes binomiais na liña n son divisibles por n, excepto os dous bordos da mesma (que valen 1). Escrito formalmente:
Na figura, os exemplos están en verde, e os contraejemplos (cando n non é primo e p divide n) en amarelo.
Xeneralización
Corresponde ao número de partición en tres dun conxunto de n elementos, en subconjuntos de p, q e r elementos. Un exemplo:
María Romero
Traxectoria
Tamén facía recitais de poesía e montou unha escola de dobraxe en Santiago de Compostela.
Palau de Justícia de Valencia
O Palau de Justícia de València (en galego Pazo de Xustiza de Valencia) é unha das mellores mostras de arquitectura neoclásica da Cap i Casal. Destaca pola súa robusta grandiosidade, as súas liñas correctas e o seu magnífico rematade estatuario. Hoxe é coñecido como Palau de Justícia ou Tribunal Superior de Justícia, pero foi erixido inicialmente coma alfándega de Valencia (aduana), por onde se canalizaba todo o comercio que, proveniente do mar, facía de Valencia un dos centros económicos do século XVIII. Non é casual logo, a súa situación xunto a Porta do Mar, onde segundo as crónicas, situábase no anterior da alfándega (1626). Entre 1828 e 1914 albergou a Fabrica de Tabacos.
Arquitectura
A construción do Pazo de Xustiza comezou en 1788, último ano do reinado de Carlos III, ao cargo de Antoni Gilabert Fornés e Tomàs Miner vaina rematar en 1802. Ocupa unha grande illa de casas rectangular e as súas fachadas están compostas por muros de ladrillo visto entre pilastras de pedra con zócolo encaixado, e balcóns con frontóns rectos e curbos que se abren no piso principal. A cornixa con balastes mostra aínda un gusto barroco. No seu interior hai unha escaleira monumental, dun puro academicismo neoclásico que lembra ás dos palacios, ábrese detrás da porta, dividindo en dous o patio.
Monistrol de Calders
Lugares de interese
250px|esquerda|miniatura|Igrexa de Sant Feliu en Monistrol Dentro do termo municipal atópase tamén o dolmen do Pla de Trullars, restaurado a principios do ano 2005. Desde este lugar é posible gozar dunhas vistas espectaculares.
Nada máis entrar na vila atopámonos coa igrexa de Sant Feliu, destaca o seu campanario barroco e a parte exterior da ábsida románico. A planta actual é do século XVIII.
Palau de Justícia de Valencia
Historia
Desaloxado, por fin, o edificio en 1910 sufriu unha serie de reformas, a cargo de Vicent Rodríguez. Na fachada vaise cambiar unha fila de antigas reixas por balcóns e no interior vanse facer salóns, refacer un vestíbulo e, sobre todo, vaise construír unha grande escaleira principal que ligaba ben coa antiga construción.
Clive Granger
Primeiros anos
En 1956, con só 21 anos, Granger comezou a dar clases de estatística na universidade ao tempo que seguía a realizar a súa tese, elixindo como tema a análise de series temporais, campo no que había pouco traballo realizado. En 1959 logrou o seu doutoramento.
Elendil
Fillo de Amandil, era o herdeiro ó señorío de Andúnië, da illa de Númenor, e tiña sangue real, sendo descendente do mesmo Elros. Ó igual que o seu pai, foi un dos poucos numenoreanos que non creron en Sauron.
The Look '95
Esta versión da canción non aparece no álbum pero dúas das versións deste single apareceron inclídas no lanzamento europeo do single She Doesn't Live Here Anymore.
A Queiroga, As Enchousas, As Somozas
A Queiroga é un lugar da parroquia das Enchousas no concello coruñés das Somozas, na comarca de Ferrol. Segundo o IGE, en 2011 tiña 4 habitantes (1 home e 3 mulleres).
Rodrigo Cortés
Traxectoria
A comezos de 1998 foi contratado por Sogetel e Jabalina Records para rodar o videoclip da canción de Onion "Sick of you", para a película de Alejandro Amenábar Abre los ojos. En xullo dese mesmo ano realizou a curtametraxe Yul, coa que se obtivo bastatantes galardóns en España e que lle permitiu darse a coñecer no ámbito cinematográfico. En 2001 estrenou 15 días, que acadou un nomeamento aos Premios Goya como mellor curtametraxe e que en menos de dous anos logrou máis de 50 galardóns. Logrou o Universal Studios Award, pasando dúas semanas nos Estudios Universal dos Ánxeles facendo un Filmmaster.
Grande Atractor
Estas galaxias presentan todas desprazamento ao vermello, de acordo co fluxo de Hubble, o que indica que están afastándose de nós e unhas doutras, mais as variacións no seu desprazamento ao vermello son suficientes para revelar a existencia dunha anomalía. As variacións nos seus desprazamentos ao vermello son coñecidas como velocidades peculiares, e cobren un rango duns +700 km/s a −700 km/s, dependendo da desviación angular con respecto á dirección do Grande Atractor.
Supercúmulo Laniakea
Propúxose a existencia do Supercúmulo Laniakea, definido como a cunca do Grande Atractor, que comprende os anteriormente definidos supercúmulos de Virgo e Hydra-Centaurus. Deste xeito, o Grande Atractor sería o núcleo dun novo supercúmulo.
Supercúmulo de Vela
En 2016, un equipo multinacional de astrónomos surafricanos, europeos e australianos dirixidos polo astrónomo australiano Renée C. Kraan-Korteweg anunciou o descubrimento dun novo supercúmulo de galaxias, denominado Supercúmulo de Vega, que explicaría ben a identidade do misterioso Grande Atractor. Usando datos do espectrógrafo AAOmega, o Telescopio anglo-australiano de 3.9 m e o Gran Telescopio surafricano, detectaron unha rexión de sobredensidade galáctica consistente coa designación de "supercúmulo", que proporciona a explicación requirida para unha anomalía gravitatoria na veciñanza do supercúmlo de Shapely, onde se teoriza que está localizado o Grande Atractor. .
Protocélula
Protocélulas Jeewanu
miniatura|esquerda|150px|Moléculas [[surfactantes dispostas sobre unha interface aire – auga.]]
Oráculo de Dodona
Este santuario estaba dedicado ao deus Zeus e á Deusa Nai, venerada baixo o nome de Dione, e foi o máis frecuentado desde tempos moi antigos. A súa situación era privilexiada, preto do río Aqueloo, o máis caudaloso de Grecia, navegábel durante algúns quilómetros. Sábese que o lugar tiña xa unha grande actividade nos tempos da Idade de Bronce.
Os oráculos
esquerda|miniatura|300x300px|Inscrición oracular nunha lámina de chumbo (Karapanos 1878, pl. XL, 1). Os oráculos en Dodona realizábanse interpretando os sons do carballo sacro e o voo das pombas. A mediados do século -IV, o ateniense Demón cita outra tradición sobre o oráculo de Dodona: contaba que do teito do templo de Zeus penduraban unha serie de caldeiros ou trípodes moi xuntos entre si. Como o templo carecía de paredes, o vento golpeaba os caldeiros e o seu son era o que tiña que ser interpretado polos sacerdotes ou as sacerdotisas
Minas Tirith
miniatura|250px|Plano de Minas Tirith. Minas Tirith (Torre da Garda, en sindarin) é unha cidade do universo da Terra Media de J. R. R. Tolkien.
Na Primeira Idade, Minas Tirith era a Torre construída por Finrod Felagund en Tol Sirion para vixiar os pasos norteños do río Sirion. Foi tomada por Sauron e recuperada grazas a Beren, Lúthien e Huan.
Vilaverde, San Salvador de Búbal, Carballedo
Toponimia
O topónimo ten a base no latín, casa dun.
Blaverismo
O blaverismo (en valenciano blaverisme) é a denominación coa que habitualmente se coñece un movemento político de reacción contra a corrente pancatalanista do nacionalismo valenciano no País Valencià. Debe o seu nome á defensa por parte deste movemento da banda azul (blava en valenciano) na Bandeira da Comunidade Valenciana.
A bandeira
Co rexurdimento do valencianismo ou sentimento identitario valenciano, a finais do século XIX e principios do XX, a bandeira tricolor adquirirá un carácter protagonista como símbolo privativo que nalgunhas ocasións compartirá coa senyera cuadribarrada espida (que será tamén honrada como o pendón da Conquista, atopado en 1838).