cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sitio de Baler
Do 15 de agosto ao 30 de setembro
A descrición da conversa dos sacerdotes cos asediados é moi diferente nas narracións do tenente Martín Cerezo e no diario do pai Minaya, protagonistas ambos dos feitos. Ambos coinciden en que os sitiados non creron as novas que levaban. Pero mentres que segundo Martín Cerezo, «[a]mbos fixeron cuanto lles foi posible para inclinarnos á rendición, sen engadir novos argumentos aos que tan ouvidos tiñamos, pero esforzados co máis impoñente colorido que puido subministrarlles a súa elocuencia», no relato do franciscano, este conta como recibira con «entusiasmo» a orde de Las Morenas de quedar con eles (fronte aos escrúpulos de López Guillén, que temía futuras represalias contra eles). A decisión de Las Morenas, froito da necesidade de ofrecer a menor información posible aos atacantes, foi apoiada polo tenente Alonso, polo párroco Gómez Carreño e polo doutor Vigil de Quiñones, pero non por Martín Cerezo, que considerounos «dúas bocas inútiles» (Manuel Leguineche estima que a Martín Cerezo non lle caían ben os franciscanos, dos que afirma quedaron satisfeitos cos filipinos cando estes os retiveron terminado o sitio). Minaya terminou a discusión: «Nos quedamos aquí. Somos españois. O que sexa dun será de todos. Faremos o que poidamos. Non falemos máis do asunto. Está terminado». Decidido o asunto, o tenente Alonso ordenou arriar a bandeira branca e disparar a calquera que se aproximase.
O 25 de agosto rexistrouse a primeira vítima mortal. O pai Gómez Carreño, debilitado por un catarro intestinal, finou a causa de beriberi. Foi enterrado no presbiterio da igrexa. Ese mesmo día tiveron a primeira noticia da caída de Manila en mans estadounidenses. Presentouse na igrexa Pedro Aragón, un veciño de Baler que participara no asedio ao destacamento de Mota meses antes e que fora prisioneiro dos españois en Manila. Ao caer a cidade, foi liberado, volvendo ao seu pobo, onde o comandante das forzas atacantes ordenoulle que falase co párroco para informarlle da caída de Manila e pedirlle que convencera aos soldados españois de que se renderan, sen conseguilo.
Guillar, Outeiro de Rei
Patrimonio
No castro de Tourón, sito preto da aldea do Castro, foron achados restos castrexos e romanos: muíños de pedra, vasillas, machadas..
Sitio de Baler
Do 23 de novembro ao 22 de decembro
Mentres tanto, os insurrectos finalizaron a construción de trincheiras en torno á posición española e fortificaron varias casas situadas a uns corenta metros ao oeste da igrexa. Nunha delas os atacantes colocaron algúns canóns que podían destruír con facilidade a sancristía. Un par de soldados, Juan Chamizo Lucas e José Alcaide Bayona (este último omitido na narración de Martín Cerezo) ofrecéronse para efectuar unha saída. Aproveitando un dos momentos nos que cesou o ataque filipino, ambos, cubertos desde a retagarda, conseguiron saír, prender fogo ás casas achegadas e volver sen ser interceptados.
O 21 de decembro o presidente estadounidense McKinley emitiu o seu soado proclama da «Asimilación Benevolente», anunciando o paso da soberanía de Filipinas aos Estados Unidos (ata se o tratado de París non fora ratificado aínda), co que o goberno militar estadounidense pasaba a estenderse de Manila a todo o arquipélago, así como o uso de toda a forza necesaria para conseguir os seus fins.
Do 25 de febreiro ao 8 de abril
Antes do final de febreiro, unha noite os sentinelas avistaron un carabao (o búfalo de agua) achegándose á igrexa. Ao parecer, os filipinos, para dispoñer de carne fresca, trouxeran un pequeno rabaño á zona, ao que deixaban pastar no espazo entre as trincheiras españolas e filipinas. Esa noite un dos sentinelas disparou sobre un dos animais conseguindo unicamente que se afastase. Á noite seguinte, Cerezo e cinco tiradores se apostaron na trincheira e conseguiron cobrarse unha peza. Os españois celebraron un banquete coa carne asada do animal, que apenas durou tres días (carecían ademais de sal, polo que non podían conservar a carne). Cando se acabou, o 6 de marzo, trataron de abater outro carabao, pero esta vez os atacantes estaban advertidos e tiveron que facelo baixo o ataque dos filipinos. Ao non ter forma de conservar a carne, cando esta se perdeu, os españois tiveron que intentalo de novo. Tiveron éxito o día 12, pero os filipinos se levaron da zona o gando que quedaba e as cacerías remataron. Estas pezas así cobradas deron un respiro aos españois no relativo á súa alimentación e á posibilidade de fabricar calzado, abarcas, coas peles dos animais. Á escaseza de alimentos uníase o estado desgastado da roupa que portaban. Para marzo, xa non tiñan con que remendar a que quedaba, polo que Martín Cerezo ordenou que se confeccionara roupa coas sabanas e camisas dos utensilios da enfermería.
Últimos días: chegada do tenente coronel Aguilar e capitulación
A continuación embarcou no Uranus, o cal levou áncoras chegando a Manila o 2 de xuño, tal como exixira o xeneral De los Ríos. Aguilar, aínda que xustificou dalgunha forma a súa actitude, expresou a súa perplexidade: «Os meus esforzos tropezaron cunha obstinación xamais vista, ou un esforzo perturbado». A negativa dos sitiados a retornar a Manila causou a peor impresión ao xeneral, o cal enviou un telegrama ao ministro da Guerra, o xeneral Polavieja, no que lle describía que «regresou o Uranus cun tenente coronel Aguilar, que estivo en Baler e convenceu filipinos atacantes embarque destacamento con todas honras de guerra; pero tenente Martín, xefe do mesmo, negouse en absoluto abandono Baler a pesar das miñas ordes e razoamento xefe de Estado Maior; persoalmente darei cuenta a V.E. de motivos se cree isto obedece». Entre os rumores que circularon por Manila afirmouse que Aguilar, tras tratar cos desertores do destacamento, convencérase de que tanto Las Morenas como Alonso foran asasinados para apoderarse dos fondos da caixa da comandancia de El Príncipe. Porén, esta desconfianza non era, en absoluto, xeneralizada. El Noticiero de Manila publicaba o día 3 un editorial refutando os rumores que circulaban por Manila. A narración dos feitos por parte do Manila Times, diario estadounidense, do día 2 remataba cun (en español): «Bravo! Viva España!».
Trescentos trinta e sete días despois de iniciarse o sitio, este acabou coa aceptación das condicións propostas. Trinta e cinco persoas, incluíndo aos relixiosos franciscanos, sobreviviran ao asedio. Morreron 19 e 6 máis desertaron.
Muroideos
Clasificación
Superfamilia Muroidea
Matthew Nathan
Matthew Nathan, nado en Paddington, Inglaterra, o 3 de xaneiro de 1862 e finado en West Coker, tamén Inglaterra, o 18 de abril de 1939, foi un político e militar británico.
Mauretania Cesariense
Mauretania Caesariensis (Latín para "Caesareaian") foi unha provincia romana situada no que agora é Alxeria, no Magreb. O nome completo refírese á súa capital Caesarea Mauretaniae (moderna Cherchell), para distinguilo da veciña Mauretania Tingitana, que era gobernada desde Tingis (agora Tánxer en Marrocos).
Sky Blue Sky
Produción
O álbum foi gravado por TJ Doherty en The Loft, en Irving Park, Chicago, onde Tweedy gravara o álbum de Loose Fur Born Again in the USA e a meirande parte do traballo de Wilco Yankee Hotel Foxtrot. Nunha entrevista á Billboard, a banda revelou que o disco sería menos experimental que os anteriores traballos, e máis influenciado polos Beatles, The Beach Boys e The Rolling Stones. Ademais, a diferenza deses traballos, este disco fíxose cunha participación mínima de Jim O'Rourke; o álbum foi producido con moi poucos overbubs.
Reactancia
Na electrónica, denomínase reactancia a oposición ofrecida por indutores (bobinas) e condensadores ao paso da corrente alterna, medíndose o seu valor en ohmios. Canda a resistencia eléctrica determinan a magnitude da impedancia total dun compoñente ou circuíto, de tal xeito que a reactancia (X) é a parte imaxinaria da impedancia (Z) e a resistencia (R) é a parte real, segundo a igualdade:
Tipos de reactancias
Cando circula corrente alterna por algún destes dous elementos que posúen reactancia, a enerxía é alternativamente almacenada e liberada en forma de campo magnético, no caso das bobinas, ou de campo eléctrico, no caso dos condensadores. Isto produce un adianto ou atraso entre a onda de corrente e a onda de tensión. Este desfase fai diminuír a potencia entregada a unha carga resistiva conectada logo da reactancia sen consumir enerxía.
Apurímac
Apurímac pode referirse a:
Ioseph Bringas
Traxectoria
Segundo o historiador León o Diácono, contemporáneo seu, Ioseph Bringas proviría de Paflagonia, antiga rexión do norte de Anatolia. Ascendeu gradualmente dentro do servizo imperial, á dignidade de patricio e ao posto cortesán de Praepositus sacri cubiculi. O emperador Constantino VII Porfiroxéneta (r. 945-959) nomeouno primeiro Sakellarios, e logo drungario (almirante) da armada imperial, cargo que ocupaba no momento da morte do emperador. Cando o fillo de Constantino VII, Romano II (r. 959-963), asumiu o trono bizantino, nomeou a Bringas como o seu parakoimomenos. O novo emperador prefería ocupar o seu tempo cazando, mentres que Bringas resolvía os asuntos de Estado. Nesa época, Bringas frustrou un complot contra Romano II, liderado por un grupo de nobres da contorna do magister officiorum, Basilio Petino. Os conspiradores foron arrestados, tonsurados e exiliados. Con todo, moitos deles, con excepción de Petino, foron rapidamente voltos chamar.
Xacemento petrolífero
Rochas almacén
A porosidade pode deberse á propia natureza da rocha, sendo as máis comúns as areíscas —que representan o 59 % das rochas almacén—, algunhas calcarias —o 40 %— ou á fractura doutras rochas —o 1 % restante—.
Trampas estratigráficas
As trampas estratigráficase fórmanse cando capas impermeábeis ao petróleo selan unha capa porosa, ou cando a permeabilidade cambia dentro dunha mesma capa (cambio lateral de facies).
Menandro Protector
Traxectoria
Escribiu tamén unha obra en verso, conservada na Antoloxía Palatina, que tiña que ver cun mago persa que se converteu ao cristianismo e chegou a mártir.
Economía social
Coñecido tamén como terceiro sector, inclúe a cooperativas, empresas de traballo asociado, Sociedades Laborais, organizacións non lucrativas, asociacións caritativas, empresas de inserción, mutuas ou mutualidades e micro emprendementos asociativos. Cabe mencionar que a "Economía Social" non debe confundirse co programa de "Economía Social de Mercado", o cal foi aplicado na Alemaña Federal da posguerra. A "Economía Social" é unha lóxica micro, mentres que a "Economía Social de Mercado" parte de políticas de ordenamentos e de proceso.
Procesos eólicos
Sedimentación eólica
A sedimentación e as construcións dunares correlativas son as que mellor caracterizan a morfoxénese do vento nos dominios áridos e sectores costeiros, pola extensión dos espazos que recobren, pola diversidade de tipos e polas considerables dimensións que alcanzan ás veces. Os depósitos de area adoitan clasificarse polo seu tamaño en tres tipos: miniatura|esquerda|250px|Ripples ou rizaduras (en primeiro termo) no deserto do [[Namib|Namib-Naukluft, África.]]
As diferenzas entre estas tres clases de formas eólicas débense aos balances entre os mecanismos de transporte e deposición.
Calvario
Un calvario é un monumento relixioso formado por tres cruces ou cruceiros. Como topónimo, Calvario pode referirse a:
Plataforma de Organizaciones Democráticas
A Plataforma de Organizaciones Democráticas agrupou á maioría das forzas na oposición en España, formada en outubro de 1976, con motivo do proceso de reforma política.
Cometa
Orixe
Conforme os cometas van sublimando, achegándose ao Sol e cumprindo órbitas, van sublimando o seu material, e perdéndoo por consecuencia, diminuíndo de magnitude. Tras un certo número de órbitas, o cometa "apagarase", e cando se acaben os últimos materiais volátiles, converterase nun asteroide normal e corrente, xa que non poderá volver recuperar a masa. Exemplos de cometas sen materiais volátiles son: 7968-Elst-Pizarro e 3553-Don Quixote.
Coma
miniatura|upright|C/2006 W3 (Chistensen) emitindo gas carbónico (imaxe IR) Tanto a coma como a cola son iluminadas polo Sol e poden facerse visibles cando un cometa pasa polo sistema solar interior, o po reflicte a luz solar directamente mentres que os gases brillan por iónización. A maioría dos cometas son demasiado débiles para ser visibles sen a axuda dun telescopio, pero uns poucos cada década vólvense o suficientemente brillantes para ser visibles a primeira ollada. En ocasións, un cometa pode experimentar un enorme e repentino estalido de gas e po, durante o cal o tamaño da coma aumenta enormemente durante un período de tempo. Isto ocorreu en 2007 con cometa Holmes.
Biodiversidade
Puntos quentes
Os bosques secos e caducifolios de Madagascar e as selvas de baixa altitude desta son áreas cunha alta riqueza de endemismos. A súa historia de separación da África continental hai 66 millón de anos favoreceu procesos de especiación e formación de ecosistemas diversos. Nas 17 mil illas da indonesia Indonesia habita o 10% da diversidade da flora vascular do planeta, o 12% de mamíferos e o 17% de réptiles e anfibios.
Cronoloxía
O rexistro fósil indica que os últimos millóns de anos está a acontecer un fenómeno de perda de biodiversidade aínda maior, e que sería o máis relevante. Porén, a complexidade da cuantificación do proceso de perda de especies e o feito de que as sección xeolóxicas dos últimos períodos teñen fósiles mellor conservados, fai que non exista un consenso científico arredor desta observación. Incluso, algunhas estimacións nas que se aplica unha correccións dos erros de campo conclúen que a diversidade actual non é excesivamente diferente da existente hai 300 millóns de anos atrás. Outros, porén, seguen considerando que o rexistro fósil reflicte correctamente os procesos de diversificación da vida do planeta.
A riqueza de especies
Algunhas compilacións para grupos específicos ou algúns estudos concretos ofrecen os seguintes datos de riqueza de especie:
Curvas de acumulación de especies
As curvas de acumulación de especies representan a relación entre as mostras obtidas ou o número de individuos totais acumulados co número de especies acumulado que se observou nunha mostra. Estas curvas medran rapidamente e antes de chegar a un punto comenzan a medrar lentamente, isto é, aproxímanse "satúranse" ao chegar a unha asíntota. A cuantificación da asíntota da curva de acumulación de especies é un método de cuantificación da riqueza.
Índices de diversidade
Os índices de diversidade son unha medición cuantitativa da abundancia relativa entre especies que pretende reflectir as características de distribución destas na comunidade. Pretenden cuantificar riqueza e a dominancia ou paridade existente na mostra. Algúns destes estimadores son os índices de Shannon e Simpson.
Diversidade filoxénica
Os índices de diversidade filoxenética son unha medida do a historia evolutiva entre un grupo de taxons ou especies. Representan a historia evolutiva dun grupo de interese considerando os procesos de cladoxénese e anaxénese, que se tenden que representan a súa diversidade. Empregan cálculos baseados nas sumas das lonxitude das pólas da árbore filoxenética.
Mar de Mirtoon
Dise que foi nomeado despois de que o mítico heroe Mirtilo, que fora lanzado a este mar por un enfurecido Pélope. O nome tamén estivo relacionado co da doncela Mirto. Tamén se di que deriva o seu nome dunha pequena illa chamada Mirtus.
María Paz Andrés Sáenz de Santa María
Traxectoria
En 1975, obtivo a licenciatura de Dereito con premio extraordinario na Universidade de Oviedo, desenvolvendo, a partir de 1976, tarefas docentes no departamento de Dereito Internacional Público e Relacións Internacionais.
George T. Morgan
Traxectoria
esquerda|miniatura|160px|[[Medalla de George T. Morgan da súa época inglesa (ca. 1873), na honra de Alberte Eduardo, Príncipe de Gales. ]]
Etapa inglesa
Logo da súa formación inicial, Morgan estudou na Escola de Arte de Birmingham. Posteriormente gañou unha bolsa de estudos para recibir formación superior, durante dous anos, na Escola de Arte de South Kensington, en Londres.
Na Royal Mint traballou ás ordes do gravador xefe William Wyon. Desta época coñécense algunhas medallas da súa autoría.
Nos Estados Unidos chegou a se converter no sétimo gravador xefe da casa da moeda, logo do falecemento do seu antecesor, Charles E. Barber, en febreiro de 1917. Logo do seu falecemento en 1925, foi sucedido no posto por John R. Sinnock.
Vello Oeste
A fronteira na historia dos Estados Unidos
miniatura|300px|American Progress (1872), de John Gast. Nótese como os animais e os nativos foxen perante o avance dos pioneiros, do ferrocarril, dos agricultores etc., sendo estes acompañados por unha semideusa que cobre o territorio con liñas telegráficas. A «fronteira» é un concepto que, na historia dos Estados Unidos de América, alude ao avance cara ao oeste e á procura de oportunidades dentro dun territorio descoñecido. Nas palabras dun autor moderno:
A principios do século XIX, o Oeste era considerado un territorio salvaxe e inhóspito, con escasas posibilidades de ser habitado. Para esta opinión non influía o feito de que os pobos amerindios estaban vivindo alá dende había varios milenios. O avance do Leste "civilizado" sobre o Oeste salvaxe foi o encontro e o choque entre dous mundos mutuamente exclusivos. A apropiación de territorios e o deslocamento dos nativos xustificouse coa doutrina do "destino manifesto", unha ideoloxíaa que afirmaba que todos estes acontecementos eran parte dun plano divino previsto para América do Norte e para o mundo. En 1825, un político de Missouri chamado Thomas Hart Benton defendeu a colonización alegando que o seu propósito era levar a todos os povos «grandes e marabillosos beneficios a través da ciencia, dos principios liberais de goberno e da verdadeira relixión». En 1893, unha vez pasado o período de expansión, Frederick Jackson Turner presentou a súa tese Significado da fronteira na historia dos Estados Unidos, máis coñecida como Tese da Fronteira (Frontier Thesis) ou Tese de Turner (Turner Thesis). Nela destacou a mestizaxe de pobos, o logro da solidariedade entre as distintas rexión, a acción do goberno ao impulsar as comunicacións e a creación dunha personalidade nacional. O máis importante, no entanto, foi:
Matela, Outeiro de Rei
Santa María Madanela de Matela é unha parroquia do concello de Outeiro de Rei na comarca de Lugo, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 181 habitantes, deles 95 eran homes e 86 eran mulleres, o que supón unha diminución de 1 habitante en relación ao ano anterior, 2006.
María Luisa Carcedo
Actividade política
En setembro de 2015, foi designada senadora autonómica polo Principado de Asturias e secretaria xeral do Grupo Socialista no Senado. En febreiro de 2016 foi unha das persoas de confianza elixidas por Pedro Sánchez para a negociación con outras forzas políticas con obxecto de acceder á xefatura de goberno.
Lajos Tichy
Traxectoria
Toda a súa carreira transcorreu no Budapest Honvéd FC e na Selección de fútbol de Hungría. Co combinado nacional disputou os Mundiais de Fútbol de Suecia 1958 e o de Chile 1962.
Río Guadalfeo
Percorrido
O curso do Guadalfeo transcorre moi encaixado, antes de saír á chaira litoral.
Toponimia
O nome do Guadalfeo procede do árabe wad-al-few, "río da garganta".
Cabo Matxitxako
Faro
Entre as súas instalacións dispón dun radar (a 90 metros sobre o nivel do mar) e de diferentes equipos meteorolóxicos e oceanográficos.
Jorge Luis Borges
Inicios da súa carreira literaria
En colaboración con Silvina Bullrich publicou El compadrito en 1945. Xunto con Bioy Casares publicou en 1946 Un modelo para la muerte utilizando o pseudónimo «B. Suárez Lynch» e, como H. Bustos Domecq, Dos fantasías memorables, volume de historias de suspenso policial. Borges aclarou posteriormente que «Suárez» proviña do seu avó e que «Lynch» representaba o lado irlandés da familia de Bioy. Fundou e dirixiu a revista Los Anales de Buenos Aires (que concluiría, tras 23 números, en decembro de 1948). Na publicación, Borges e Bioy colaboraron cun novo pseudónimo: « B. Lynch Davis». Entre 1947 e 1948 editou o ensaio Nueva refutación del tiempo e publicou as súas Obras Escogidas. En 1949 editouse a súa soada obra narrativa El Aleph, libro de xénero fantástico e que para a crítica é case unanimemente a súa mellor colección de relatos.
En 1946 Juan Domingo Perón foi elixido presidente, vencendo así á Unión Democrática. Borges, que apoiara a esta última, manifestábase abertamente en contra do novo goberno. A súa fama de antiperonista acompañouno toda a súa vida. Respecto ao novo goberno, que Borges consideraba unha ditadura, manifestou:
Borges sentiuse obrigado a renunciar ao seu emprego como bibliotecario cando foi designado «Inspector de mercados de aves de curral» polo goberno. A súa nai e a súa irmá, tamén antiperonistas, foron detidas pola policía.. Isto explica os seus numerosos dicterios contra o peronismo: «Os peronistas non son nin bos nin malos, son incorrixibles», ou «o peronismo é algo inverosímil», ou «os peronistas son xente que se fai pasar por peronistas para sacar vantaxe». Segundo el, opúxose ao peronismo porque era «liberticidade e de raíz fascista». Borges tivo que converterse por necesidade en conferencista itinerante por diversas provincias arxentinas e o Uruguai. Para iso, debeu superar a súa tartamudez e a súa timidez con axuda médica. A necesidade tamén o levou a iniciarse na tarefa docente como profesor de literatura inglesa no Instituto Libre de Segunda Enseñanza e, máis tarde, na Universidade católica.
Tom Hooper
Traxectoria
O seu seguinte filme foi The Damned United, sobre o adestrador de fútbol Brian Clough, que foi finalmente estreado en 2009, o mesmo ano que comezou The King’s Speech, coa que gañou o oscar ao mellor director entre outros premios.
Jorge Luis Borges
Os seus últimos anos
En Milán, Franco Maria Ricci publicou o conto El congreso nunha edición luxosísima con letras de ouro. O libro de poesía  La rosa profunda e a colección de relatos  El libro de arena publicáronse en 1975, xunto coa recompilación Prólogos. Estreouse ademais a película El morto, sobre un conto homónimo, dirixida por Héctor Olivera.
Borges e o ultraísmo
miniatura|Jorge Luis Borges O 25 de xaneiro de 1921 apareceu o primeiro número da revista literaria española Ultra, que —como o seu propio nome deixa adiviñar— era o órgano difusor do movemento ultraísta. Entre os colaboradores máis notables cóntanse o mesmo Borges, Rafael Cansinos Assens, Ramón Gómez de la Serna e Guillermo de Torre, quen máis tarde casaría con Norah Borges.
Nese mesmo artigo, terminou resumindo:
Borges e a política
O día que Borges asistiu á sala onde se xulgaban as Xuntas militares arxentinas escribiu unha crónica para a axencia española EFE. Titulouse Lunes, 22 de julio de 1985.
Chema González San Agustín
José María González San Agustín, coñecido como Chema González, nado o 18 de maio de 1980 en Ferrol, é un ex xogador profesional galego de baloncesto.
Jorge Luis Borges
Premios, distincións e homenaxes
miniatura|180px|Busto de Jorge Luis Borges no Paseo dos Poetas, [[El Rosedal, Buenos Aires.]] miniatura|180px|Placa en homenaxe a Borges localizada no L'Hôtel (París) miniatura|180px|Homenaxe a Borges en Santiago de Chile miniatura|180px|Homenaxe a Borges en Lisboa; escultura realizada por Federico Brook. Recibiu importantes premios e distincións de diversas universidades e gobernos de diversos países. En 1961 compartiu con Samuel Beckett o Premio Formentor outorgado polo Congreso Internacional de Editores, e que foi o comezo da súa reputación en todo o mundo occidental. Recibirá logo o título de Commendatore polo goberno italiano, o de Comandante da Orde das Letras e Artes polo goberno francés, a Insignia de Cabaleiro da Orde do Imperio Británico e o premio Miguel de Cervantes, entre outros galardóns e títulos. A súa obra foi traducida a máis de vinte e cinco idiomas e levada ao cinema e á televisión.
Saa, Cedrón, Láncara
Saa é un lugar da parroquia de Cedrón, no concello lugués de Láncara, na comarca de Sarria. Segundo o Instituto Galego de Estatística, no 2007 tiña 40 habitantes (24 homes e 16 mulleres), o que supón unha diminución con respecto ao ano 1999 cando tiña 45 habitantes.
Batalla de Velbazhd
Movementos do exército búlgaro
O 19 de xullo, o exército búlgaro dirixido polo mesmísimo emperador partiu da capital Tarnovo, marcharon a través da Quebrada Iskar e Sofía e entraron na parte norte do val Struma. Desde alí continuaron cara a Zemen e estableceron o seu campamento na vila de Shishkovtsi. Ao día seguinte o exército chegou ao importante castelo fronteirizo cerca da moderna aldea de Izvor. Desde alí dividiuse en dous grupos: as principais forzas baixo Miguel Shishman avanzou a través da parte norte da montaña Konyavska (ao longo da fronteira entre Bulgaria e Bizancio) e dirixiuse cara ao desfiladeiro Zemen. A parte máis pequena que incluía o apoio do exército pasou por un camiño máis fácil, pero largo, pola montaña, e acabaron entre os pobos de Konyavo e Dvorishte.
Consecuencias
dereita|300px|miniatura|Mapa dos Balcáns en 1355. Serbia e a súa expansión despois da Batalla de Velbazhd.
Donelle
O topónimo galego Donelle pode referirse a:
A Rosaleira
Produtos
Entre os produtos que ofrece están os grelos, mirabeis en caldo de azucre, cogomelos, tomate, zaragallada, fritada e feixóns.
Pacto Federal de Tortosa
A alianza
O pacto mantiña unha forma moi historicista exaltando as liberdades da antiga coroa de Aragón, e foi un intento para organiza-las forzas federais nos territorios onde tiña unha forte presenza, a fin de ser unha punta de lanza para a estrutura dunha República Federal española estable e duradeira. Asinouse tamén unha alianza defensiva para manter e consolidar o espírito da revolución de 1868.
Consecuencias
A sinatura do Pacto de Tortosa foi a primeira expresión práctica do federalismo pactista, defendida por Pi i Margall, que rexeitaba o separatismo. Porén, provocou a xeito de imitación un feixe de acordos semellantes como o de Córdoba (12 de xuño) para as provincias confederadas de Andalucía, Estremadura e Murcia, o de Valladolid (15 de xuño) para as dúas Castelas, o pacto galaico-asturiano de A Coruña (18 de xuño), e o vasco-navarro de Éibar (28 de xuño), até que no mes de xullo foi asinado un Pacto Nacional auspiciado pola dirección do Partido Republicano Federal.
Arma nuclear
Este tipo de armas teñen unha gran capacidade destrutiva, e son as máis potentes que se utilizaron nunca. Actualmente, só un grupo relativamente reducido de países recoñece que dispón de armas nucleares. As armas nucleares utilízanse principalmente para matar e crear danos humanos, materiais e económicos, tamén poden ter un uso secundario como demostración de superioridade e ameaza.
Historia
miniatura|Bomba atómica  Little Boy 2
En decembro de 1938, os químicos alemáns Otto Hahn e Fritz Strassmann enviaron un manuscrito a revista Die Naturwissenschaften no que informaban de que detectaran o elemento bario logo de bombardear con neutróns o uranio; ao mesmo tempo, comunicáronse estes resultados a Lise Meitner. Meitner e o seu sobrino Otto Robert Frisch, interpretaron correctamente estes resultados como unha fisión nuclear. Frisch confirmou experimentalmente os datos recibidos o 13 de xaneiro de 1939. Mesmo antes da publicación, Meitner e Frisch interpretaron a obra de Hahn e Strassmann e cruzaron o océano Atlántico con Niels Bohr, que foi dar unha conferencia á Universidade de Princeton. Isidor Isaac Rabi e Willis Lamb, dous físicos da Universidade de Columbia que traballaban en Princeton, escoitaron a noticia e difundírona en Columbia. Rabi dixo que llo comentou a Enrico Fermi e que este o creu. Bohr, ao pouco, foi de Princeton a Colombia para ver á Fermi. Ao non atopalo na súa oficina, Bohr foi á zona do ciclotrón e atopouse con Herbert Anderson, Bohr colleuno polo ombreiro e dixo: "Mozo, deixa que che conte algo novo e excitante da física". Quedou claro que había un número de científicos na Universidade de Columbia que trataban de detectar a enerxía liberada na fisión nuclear do uranio tras un bombardeo de neutróns. O 25 de xaneiro de 1939 un equipo experimental da Universidade de Columbia realizou o primeiro experimento de fisión nuclear nos Estados Unidos no soto de Pupin Hall. Os membros do equipo foron Herbert L. Anderson, Eugene T. Booth, John R. Dunning, Enrico Fermi, G. Norris Glasoe, i Francis G. Slack.
Alejandro Woss y Gil
Alejandro Woss y Gil (1856-1932) militar e político, foi presidente da República Dominicana entre 1885 e 1887, e novamente en 1903.
Arma nuclear
Países con armamento nuclear
[[Ficheiro: Nuclear weapon programs worldwide_2.png |miniatura| 300px | Mapa mundial co estado de desenvolvemento nuclear representado por cores.
Adolfo Suárez
Adolfo Suárez González, nado en Cebreros (provincia de Ávila) o 25 de setembro de 1932 e finado en Madrid o 23 de marzo de 2014, foi un político español, presidente do Goberno español entre 1976 e 1981. No ano 1981 o Rei concedeulle o título de Duque de Suárez.
Basket Navarra Club
Historia
O club comezou a súa andaina en 2006, na liga EBA, co nome de HNV Consmetal Navarra. Ao ano seguinte ascendería á LEB Bronce e en 2008 chegaría a LEB Prata, onde na súa segunda tempada alcanzaría as semifinais, onde caería ante o CB Tíjola, pero lograría praza posteriormente na LEB Ouro, categoría na que debuta en 2010.
Porcentaxe en volume
A porcentaxe en volume é unha expresión común para especificar a concentración dunha solución. Defínese como:
Gran Premio do Brasil de 1979
O Gran Premio do Brasil de 1979 foi unha carreira de automobilismo de Fórmula 1, celebrada o 4 de febreiro de 1979 no circuíto de Interlagos. Foi a segunda carreira da tempada de.
Resumo da carreira
O equipo Ligier dominou a fin de semana co JS11 co seu efecto solo. O francés Jacques Laffite dominou a fin de semana e logrou a pole, rebaixando a marca da pole de de Jean-Pierre Jarier en 7 segundos, establecendo a volta rápida e liderando todas as voltas da carreira ata o final. O compañeiro de Laffite, Patrick Depailler empezou e terminou segundo. Laffite e o equipo Ligier completaron o seu dominio da quincena de América do Sur, Laffite tamén gañou facilmente en Arxentina.
Martices
O topónimo galego Martices pode referirse a:
Camaleoninos
A dos camaleoninos (Chamaeleoninae) é unha subfamilia de réptiles da orde dos escamosos, suborde dos lacertilios e infraorde dos iguanios, unha das dúas nas que se subdivide a familia dos camaleónidos (a outra é a dos brooquesiinos).
Controversias taxonómicas
Porén, en 2015, Glaw reformulou a división subfamiliar situando só os xéneros Brookesia e Palleon dentro da subfamilia dos Brookesiinae, situándose todos os demais xéneros na dos Chamaeleoninae.
Por outro lado, antigamente Trioceros considerábase como un subxénero de Chamaeleo, até que Tilbury & Tolley (2009) elevárono á categoría de xénero. Desde entón, dúas novas especies foron descritas no xénero Trioceros, por Krause & Böhme (2010), e Stipala et al. (2011). Estas dúas novas especies non foron publicadas en combinación co nome xenérico Chamaeleo, o que supón un problema para a citación destes nomes na Wikipedia, a non ser que Trioceros sexa tratado como un xénero pleno, seguindo Tilbury & Tolley (2009).
Blanca Álvarez González
Traxectoria
Durante anos foi coñecida como poeta por gañar o "Premio Internacional de Poesía Cálamo". Posteriormente iniciou colaboracións xornalísticas que compaxina co seu labor literario. Tamén colaborou no diario As como cronista deportiva.
A Rañoa
Co topónimo A Rañoa podemos referirnos a:
Forxa, Porqueira, Porqueira
Forxa é un lugar da parroquia de Porqueira no concello de Porqueira, na provincia de Ourense. No ano 2021 tiña 137 habitantes, dos que 58 eran homes e 79 eran mulleres.
Alt Empordà
Concellos
Actualmente a comarca está formada por 68 concellos.
Capela Real de Granada
Historia
Rematouse no 1517, consagrándose aos santos Xoán Bautista e Xoán Evanxelista. Ao longo dos anos dotouse de obras de arte, obxectos litúrxicos e reliquias. Perdeu certa importancia cando Filipe II decidiu que o lugar de soterramento da súa dinastía estivera no Escorial, a onde trasladou algúns dos restos.
Os da Ría
miniatura|Fabián (esq) e Arturito (dta).
STS-135
Características
O Atlantis, no seu voo final, acoplouse o 10 de xullo de 2011 ás 15:07 UTC ao módulo Harmony levando o módulo loxístico multipropósito (MPLM) Raffaello cargado con case 4 toneladas de subministracións e equipamento, e o contedor lixeiro multipropósito (Lightweight Multi-Purpose Carrier, LMC).
Os da Ría
Disco Díscolo (2012)
No Nadal de 2012 lanzaron o seu disco “Díscolo”, polo cal ampliaron a banda con tres dos membros da Magnifique Band dos Homes sen Medo e o Coro da Ra nalgunhas cancións. O disco foi gravado nos Estudos A Ponte.
Mariví Monteserín
Traxectoria
No 2000 concorreu ás eleccións na candidatura socialista ó Senado pero non resultou elixida.
No 2004 é elixida deputada por Asturias e participa na tramitación da Lei Integral contra a Violencia de xénero que defende como voceira do Grupo Parlamentario Socialista en materia de Igualdade no Pleno do Congreso o día da súa aprobación o 22 de decembro de 2004 e da Lei Orgánica para a Igualdade Efectiva de Mulleres e Homes aprobada en marzo de 2007. En marzo de 2008 pasa a formar parte da cúpula directiva do PSOE no Congreso de Deputados ó ser nomeada voceira adxunta do PSOE no Congreso, ás ordes de José Antonio Alonso Suárez e Ramón Jáuregui.
Mauretania Tingitana
miniatura|right|250px|Territorios romanos no [[Magreb, mostrando que os límites meridionais de Mauretania Tingitana chegaron a Casablanca.]]
Provincia romana
Segundo a tradición, o martirio de San Marcelo tivo lugar o 28 de xullo do 298 en Tingis (Tánxer). Durante a Tetrarquía (reforma do emperador Diocleciano das estruturas gobernamentais romanas no 297), Mauretania Tingitana pasou a formar parte da diocese de Hispaniae, "as Españas" e, por extensión, parte da prefectura pretoriana da Galia. Mauretania Cesariense estaba na diocese de África. Lucilio Constancio está rexistrado como gobernador (praeses) a finais do século IV. O Notitia Dignitatum mostra tamén, na súa organización militar, un Comes Tingitaniae cun exército de campo composto de dúas lexións romanas, tres Vexillatios, e dúas Auxilia palatina. Flavio ​​Memorio ocupou este cargo (comes) nalgún momento durante a metade do século IV. Non obstante, está implícito no material de orixe que houbo un mando militar único para as dúas provincias de Mauretania, cun "Dux Mauretaniae" (un rango inferior) que controlaba sete cohortes e unha ala.
Pyongyang
Pyongyang é unha das máis antigas cidades do Extremo Oriente. A súa historia arrinca na lenda sendo dende o principio un centro das sucesivas culturas e dinastías primixenias coreanas. Así, a súa fundación mítica fíxase no 2333 aC, e os primeiros escritos referidos á zona datan do ano 108 aC, sendo dende o ano 427 capital do reino de Koguryo.
Hebe de Bonafini
Traxectoria
miniatura|dereita|Hebe de Bonafini nunha reunión coa presidenta arxentina [[Cristina Fernández de Kirchner.]] Hebe de Bonafini era unha dona de casa que cursou unicamente a educación primaria. Casou o 29 de decembro de 1942, aos 14 anos, con Humberto Alfredo Bonafini, con quen tivo tres fillos, Jorge Omar, Raúl Alfredo e María Alejandra. En 8 de febreiro de 1977, o seu fillo máis vello Jorge Omar foi secuestrado e desaparecido, en La Plata, e o 6 de decembro dese ano ocorreulle o mesmo ao seu outro fillo home, Raúl Alfredo, en Berazategui. O 25 de maio de 1978, desapareceu tamén a súa nora, María Elena Bugnone Cepeda, esposa de Jorge.
En 1987, cando o músico británico Sting visitou o país, convidou a organización a subir ao escenario do estadio do River Plate. Durante a canción "They Dance Alone", as Nais pasearon no escenario ao compás da canción que inspiraran.
José María Calleja
País Vasco
Tralo seu paso por EFE, estivo a traballar durante sete anos na Euskal Telebista (ETB) nunhas condicións moi complicadas, cando empezou a recibir ameazas, en 1993, por parte de ETA. Nun primeiro momento estivo sen protección policial, ata que se produciu o atentado terrorista do 23 de xaneiro de 1995, no que foi asasinado o político popular Gregorio Ordóñez. Daquela, as Forzas e Corpos de Seguridade do Estado informárono de que era obxectivo dos etarras. A partir de entón e até a fin do terrorismo viviu baixo a protección de escoltas. En xullo de 1995, foi despedido de ETB.
Eastern Telegraph Company
Os creadores e a súa residencia en Vigo
Outro foi Lehmann, que se quedou a vivir en Vigo despois de xubilado, quen se adaptou de tal modo a esta terra, que falaba o castelán como un español e conversaba cos oriúndos na propia lingua destes.
Branca I de Navarra
Infanta de Aragón e herdeira de Navarra
Unha vez en Navarra, Branca comezou a solicitar con insistencia ao seu pai a convocatoria das Cortes para a súa proclamación como primoxénita do rei. O rei Carlos III accede aos desexos da súa filla e, o 28 de outubro de 1416, convocáronse as Cortes en Olite, onde Branca foi xurada herdeira do reino de Navarra.
Ústí nad Labem
Etimoloxía
Os habitantes adoitan usar a forma curta Ústí para referirse á cidade.
Caldene (lúa)
Caldene (ou en grego Χαλδηνη), tamén coñecida coma Xúpiter XXI, é unha lúa irregular retrógrada de Xúpiter. Foi descuberta por un grupo de astrónomos da Universidade de Hawaii encabezado por Scott S. Sheppard no ano 2000, e recibiu a designación temporal S/2000 J 10.
Cromatina
miniatura|300px|Diferentes niveis de condensación do [[Ácido desoxirribonucleico|ADN. (1) Fibra simple de ADN. (2) Fibra de cromatina (ADN con histonas, "colar de doas"). (3) Cromatina durante a interfase con centrómero. (4) Cromatina condensada durante a profase (con dúas copias de ADN). (5) Cromosoma durante a metafase.]] miniatura|dereita|300px|Debuxo do núcleo. O núcleo está cheo de filamentos de cromatina (número 5). A cromatina é o conxunto formado polo ADN, histonas e proteínas non histónicas que se encontra no núcleo das células eucariotas, visible ao microscopio electrónico como fibras finas enredadas durante a interfase do ciclo celular, e que durante o período de división celular constitúe o cromosoma eucariótico. Segundo o seu grao de empaquetamento a cromatina pode aparecer en tres estados, sucesivamente máis empaquetados, que son: Hai algunhas excepcións a este esquema, xa que os espermatozoides e os glóbuos vermellos das aves presentan unha cromatina moito máis densamente enmpaquetada ca a da maioría das células eucariotas e os protozoos tripanosomátidos non condensan a cromatina a cromosomas durante a mitose.
Fibra cromatínica de 30 nm: o "solenoide"
miniatura|dereita|200px|Dúas estruturas propostas para a fibra cromatínica de 30 nm. Esquerda: 1 estrutura en "solenoide". Dereita: 2 estrutura coa hélice máis solta. Nota: as histonas non se representaron neste esquema ; só se mostra o ADN. Cando se engade a histona H1 a estrutura en "colar de doas" retórcese sobre si mesma orixinando unha hélice, que é a fibra ou filamento de 30 nm de diámetro. A estrutura precisa da fibra de cromatina na célula non se coñece en detalle, e aínda hai algunha discusión sobre o asunto.
Tipos de cromatina: eucromatina e heterocromatina
Aínda que a heterocromatina non transcribe xenes, exerce algunhas importantes funcións, como son: (1). Organiza os dominios nucleares. A cromatina está situada no núcleo de forma preferente nunha posición máis periférica, preto da membraana nuclear, e deixa a zona central do núcleo á eucromatina, facilitando a tanscrición. (2). Xoga un papel na función do centrómero, xa que parece que é necesaria para a cohesión das cromátides irmás e a correcta disxunción dos cromosomas meióticos. (3). Realiza un control transcricional, por medio da formación de complexos locais de transcrición ou pola súa influencia en zonas extensas adxacentes. Os xenes da eucromatina poden ser silenciados cando están situados preto dun dominio de heterocromatina.
Outras organizacións da cromatina
Durante a espermatoxénese animal, a cromatina das espermátidas remodélase orixinando unha estrutura máis ampla e case cristalina. Este proceso está asociado co cesamento da transcrición e implica cambios nas proteínas nucleares. As histonas son en grande medida desprazadas e substituídas por protaminas (pequenas proteínas ricas en arxinina).
Villa Borghese
Historia
Os xardíns de Villa Borghese foron creados por Flaminio Ponzio partindo dos planos do cardenal Scipione Borghese para facer máis agradable a mansión que el mesmo construíra ás aforas da cidade para a súa colección de arte. En 1605, fixo transformar unha viña en luxosos xardíns frondosos e umbríos regados por numerosas fontes. Este parque é o máis importante dos construídos en Roma despois da época antiga. O conxunto da vila foi rematado de construír no ano 1633. Os xardíns actuais datan do século XIX e son de estilo inglés. miniatura|esquerda|Fachada do Palacio da [[Galería Borghese]]
Algas verdes
Evolución e clasificación
Velaquí é unha reconstrución de consenso das relacións das algas verdes, principalmente baseada en datos moleculares.
NGC 1300
NGC 1300 é unha galaxia en espiral barrada que está a uns 61,3 millóns de anos luz de distancia, na área que ocupa a constelación de Eridanus. A galaxia ten uns 150.000 anos luz de diámetro; só un pouco máis grande cá nosa Vía Láctea. é posible que esta galaxia sexa parte do Cúmulo de Eridanus. Foi descuberta por John Frederick William Herschel no ano 1835.
Lúa
A rotación da Lúa foise sincronizando ó longo do tempo coa da Terra, de xeito que sempre se observa aproximadamente a mesma parte de superficie dende a Terra. O hemisferio visible está marcado con escuros mares lunares de orixe volcánico entre as brillantes montañas antigas e os destacados astroblemas. Malia ser en aparencia o obxecto máis brillante no ceo despois do Sol, a súa superficie é en realidade moi escura, cunha reflexión similar á do carbón. A súa prominencia no ceo e o seu ciclo regular de fases fixeron da Lúa un obxecto con importante influencia cultural desde a antigüidade tanto na linguaxe, como no calendario, a arte ou a mitoloxía. A influencia gravitatoria da Lúa produce as mareas e o aumento da duración do día. A distancia orbital da Lúa, preto de trinta veces o diámetro da Terra, fai que se vexa no ceo co mesmo tamaño que o Sol e permite que a Lúa cubra exactamente ao Sol nas eclipses solares totais. Esta coincidencia de tamaño visual aparente é unha coincidencia. A distancia lineal da Lúa á Terra está aumentando a un ritmo de 3,82 ± 0,07 cm por ano, aínda que esta taxa non é constante.
Movemento de translación lunar
Con todo, a Terra completa un xiro cada día (a dirección de xiro é tamén cara ao leste). Así, cada día lévalle á Terra ao redor de 50 minutos máis para estar de fronte coa Lúa novamente (o cal significa que se pode ver a Lúa no ceo). O xiro da Terra e o movemento orbital da Lúa combínanse, de tal forma que a saída da Lúa atrásase da orde de 50 minutos cada día.
Se agora se calculase o tempo que a Terra na súa rotación tarda en percorrer este arco,
Libración diúrna
Débese ao feito de que o raio terrestre non é desprezable con respecto á distancia á Lúa. O valor desta libración é de case un grado, valor aproximado ao seu grao de paralaxe.
As eclipses solares e lunares
A Lúa nunha eclipse lunar pode conter ata tres veces o seu diámetro dentro do cono de sombra causado pola Terra. Pola contra nunha eclipse solar a Lúa apenas tapa ao Sol (eclipse total) e en determinada parte da súa órbita, cando está máis distante, non chega a ocultalo completamente, deixando unha franxa anular (eclipse anular). A complexidade do movemento lunar dificulta o cálculo das eclipses e débese ter presente a periodicidade con que estas se producen (período Saros).
Relevo lunar
Como curiosidade, cando a Lúa está moi próxima á fase de cuarto crecente, o xogo de luces e sombras na zona do terminador fan que se vexa unha X na Lúa.
Exploración lunar
Os EE.UU. seguiron varios programas. O primeiro foi o programa Pioneer, logo veu o programa Ranger que estrelaba as súas naves contra a Lúa para lograr coas súas cámaras fotos detalladas da superficie. Só as Ranger 7, 8 e 9 lograron o seu obxectivo. Sucedeuno programa Surveyor que conseguiu o aterraxe suaves de naves non tripuladas. O programa Lunar Orbiter (1966-1967) puxo naves non tripuladas en órbita lunar para cartografar esta e axudar ao proxecto Apollo (1966-1972) a pór un home na Lúa fito histórico que se logrou, coa aluzinaxe do Apollo 11 o 20 de xullo de 1969, cando Neil Armstrong e Buzz Aldrin se converterón nos primeiros homes en camiñar pola superficie da Lúa e que se retransmitiu a todo o planeta desde as diferentes instalacións da Rede do Espazo Profundo. O MDSCC en Robledo de Chavela (Madrid, España) pertencente a ela, serviu de apoio durante toda a viaxe de ida e volta.
Denario
miniatura|400px|Arriba: c. [[-157|157 a.C. República Romana, c. AD 73 Vespasiano, c. 161 Marco Aurelio, c. 194 Septimio Severo. Abaixo: c. 199 Caracalla, c. 200 Xulia Domna, c. 219 Heliogábalo, c. 236 Maximino o Tracio]] Denario (en latín: denarius; plural: denarii) foi moeda máis común e típica da época republicana da Roma antiga, e da que aínda se conservan innumerables pezas, denomínase denario. Coñécese con este nome á moeda de prata equivalente a 10 ases, cuxo peso nos 50 primeiros anos da súa institución foi dun sextante de onza; ou sexa, de 4,54 gramos, entrando 72 pezas nunha libra. Cando o ás baixou de peso a unha onza, o denario reduciuse a 3,90 gramos (ou sexa, de 84 pezas nunha libra) sen diminuír máis peso ata a época do Emperador Nerón, pero comprendendo 16 ases en lugar dos 10 que lle correspondían polo seu nome. Como divisores do denario, figuran:
Propano
C3H8 + 5 O2 → 3CO2 + 4H2O
Departamento de Guinguinéo
O departamento de Guinguinéo é un dos 45 departamentos do Sénégal é un dos 3 departamentos da rexión de Kaolack.
The Upsetters
The Upsetters foi un grupo musical do produtor xamaicano de reggae Lee "Scratch" Perry. O nome provén do alcume de Perry, pola súa canción "I Am The Upsetter", unha despedida musical do seu ex-xefe Coxsone Dodd.
A Esfarrapa, Cedrón, Láncara
A Esfarrapa é un lugar da parroquia de Cedrón, no concello lugués de Láncara, na comarca de Sarria. Segundo o Instituto Galego de Estatística, no 2007 tiña 6 habitantes (3 homes e 3 mulleres), o que supón un aumento con respecto ao ano 1999 cando tiña 4 habitantes.
Amperímetro
Emprego
Así mesmo, amósase a conexión do resistor shunt (RS).
Javier Albertos
Javier Albertos Benayas, nado en Vigo o 17 de novembro de 1975, é un fotógrafo galego.
Historia da bicicleta
miniatura|dereita|300px|Evolución da bicicleta. miniatura|dereita|200px|Diversos modelos de velocípedes, bicicletas e monociclos, [[1887.]]
A primitiva draisienne
En 1818 o estado de Baden concedeulle a Drais a súa primeira patente, e un mes máis tarde obtivo a patente francesa. A draisienne adquiriu unha gran popularidade entre as elites europeas, a pesar de que recibiu moitas críticas da prensa, que o acusaba de non ser axeitado ao mal estado xeral do pavimento das estradas. No verán de 1818 Drais, a través dos seus axentes, estableceu postos de alugueiro de draisiennes en diferentes capitais de Europa, que tiveron un notable éxito.
Trompeta amarela
A Trompeta amarela (Craterellus lutescens, anteriormente Cantharellus lutescens, do latín Cantharellus diminutivo do grego kántharos: copa; do latín lutescens: que se volve amarelo, outros nomes son Cantharellus xanthopus ou Cantharellus aurora ), é un cogomelo que vive nos bosques de piñeiros, principalmente nos de piñeiro rubio, e é bo comestible. Medran formando grandes colonias nos musgos sombríos polo cal son moi doados de atopar. Tamén se coñecen co nome común de gulas do monte.