Moeda_dun_centavo_de_dólar_Flying_Eagle
Trámite lexislativo e preparación
A Casa da Moeda cuñou varios centos de probas utilizando o deseño da aguia en voo de Longacre na composición proposta. Nun esforzo por asegurar a aceptación pública das novas pezas, as probas cuñadas distribuíronse entre varios congresistas e outros funcionarios, inicialmente en novembro de 1856. Duascentas enviáronse á Comisión de Moeda, Pesos e Medidas da Cámara de Representantes, en tanto que catro se lle entregaron ao presidente Franklin Pierce. Distribuíronse polo menos 634 exemplares, e é probable que chegasen a varios milleiros; había máis dispoñibles, cunha solicitude previa. Esta foi a orixe do centavo Flying Eagle de 1856, un obxecto moi desexado polos coleccionistas, considerado polos numismáticos como parte da serie Flying Eagle, aínda que strictu senso se trataba dunha proba ou peza de transición, e non realmente dunha moeda oficial, xa que aínda non se concedera a aprobación do Congreso. En data posterior, Snowden cuñou máis centavos pequenos de 1856 para a súa venda ilícita e para os intercambiar por pezas que a Casa da Moeda procuraba para a súa colección de moedas. miniatura|163x163px|Anverso dunha peza colonial española de Carlos III de 1776 de dous reais ("dous bits"). Ceca de Potosí. En decembro de 1856, Snowden escribiu ao representante de Missouri John S. Phelps, coa esperanza de que se avanzase co trámite do proxecto de lei, e comentoulle que xa sentía "a presión por todas as partes, polo novo centavo; de feito, o público está moi ansioso pola súa emisión". Cando o proxecto de lei, emendado para incluír o peso e a aliaxe que decidira a Casa da Moeda, se debateu na Cámara de Representantes o 24 de decembro, o congresista de Tennessee George Washington Jones opúxose á disposición sobre o curso legal, xa que consideraba que, segundo a Cláusula do Contrato da Constitución, só o ouro e a prata debían ter curso legal total. Phelps defendeu o proxecto de lei alegando que o Congreso tiña o poder constitucional de regular o valor do diñeiro, pero cando se volveu presentar o proxecto para a súa consideración o 14 de xaneiro de 1857, eliminárase a disposición sobre a consideración do curso legal. Esta vez opúxose ao proxecto o congresista por Nova York Thomas R. Whitney, a quen non lle gustaba unha disposición pola que se legalizaba a práctica da Casa da Moeda de deseñar e cuñar medallas encargadas pola poboación, pois consideraba que o Goberno non debía competir cos medallistas privados. A disposición foi eliminada e o proxecto foi aprobado o día seguinte. A versión da Cámara de Representantes foi examinada polo Senado, que a debateu o 4 de febreiro e a aprobou cunha emenda que permitía o rescate das moedas españolas durante un mínimo de dous anos. A Cámara de Representantes aceptou a emenda o 18 de febreiro, e o presidente Pierce asinou a lei o día 21 de febreiro de 1857. A lei facía que as moedas estranxeiras de ouro e de prata deixasen de ter curso legal, aínda que os reais de oito españois poderían trocarse polo seu valor nominal durante dous anos a cambio dos novos centavos de cuproníquel. Ao mesmo tempo, a lei suprimía a moeda de medio centavo. As novas pezas terían o mesmo tamaño (19 mm), aínda que con algo máis de peso, que os centavos que se seguen a cuñar no século XXI.