cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pobo lenape
Durante as guerras dos Castores da primeira metade do século XVII, os colonos europeos foron coidadosos en evitar que as armas de fogo caesen en mans dos lenape, mentres que os seus rivais iroqueses, como os susquehannocks e a Confederación dos Iroqueses estaban comparativamente mellor armados. Por mor disto, os lenape foron subxugados primeiro polos susquehannocks, e despois polos iroqueses, chegando a precisar o visto e prace dos seus rivais para iniciar tratados como a venda de terras. Como moitas outras tribos, os lenape foron debilitados por doenzas introducidas polos europeos, principalmente varíola pero tamén cólera, gripe e disentería, e o seu número descendeu polos frecuentes conflitos raciais cos europeos. Os pobos iroqueses loitaron ocasionalmente cos lenape. A comezos do século XVIII, moitos lenape trasladáronse cara ó oeste, unha terra relativamente baleira, e durante as guerras dos Castores, sábese que os iroqueses facían incursións e reclamaron esas terras como territorios de caza.
A Graña, Covelo
Topónimo
Os vendedores ambulantes da parroquia falaban a xerga coñecida como barallete dos grañudos.
Armenia nos Xogos Olímpicos
O Comité Olímpico Nacional de Armenia foi creado en 1990 e foi recoñecido oficialmente polo Comité Olímpico Internacional en 1993.
José Lage Lage
Traxectoria
Licenciouse en Ciencias Económicas pola Universidade de Barcelona e foi presidente do consello de administración da Caixa de Aforros Provincial de Ourense. Foi concelleiro en Maceda, deu o salto ao Concello de Ourense, sendo concelleiro responsable de Tráfico. Entre 1981 e 1985 foi deputado no Parlamento de Galicia de man da UCD. No ano 1989 foi reelixido deputado, desta volta da man do PPdG, estando no parlamento ata 1996.
William Caxton
Traxectoria
miniatura|200px|[[Divisa de William Caxton.]] Sábese que Caxton naceu na campiña de Kent entre 1415 e 1422, e foi a Londres a traballar. En 1438 sitúaselle como aprendiz de comerciante de teas, no obradoiro de Robert Large, quen sería alcalde de Londres ao ano seguinte. Large morreu en 1441, e en 1446 Caxton marchou a Bruxas, centro principal do comercio europeo do téxtil. En Bruxas, Caxton progresou no comercio téxtil e destacou entre os seus compatriotas afincados no continente. Obtivo en 1463 o cargo de Gobernador do gremio inglés de comerciantes pacotilleros nos Países Baixos. Cara 1470, Caxton atópase ao servizo de Margarida de York, duquesa de Borgoña e irmá do rei de Inglaterra Eduardo IV. É probable que Caxton fose o asesor financeiro da duquesa.
Gadus
Especies
Até hai moi pouco tempo recoñecíanse tres especies no xénero, pero a moderna taxonomía inclúe tamén unha cuarta, o bacallau de Alasca (Gadus (=Theragra) chalcogrammus), cando non se separa do bacallau de Noruega (Theragra finnmarchica). Ademais, o bacallau de Groenlandia (Gadus ogac) xa non se considera unha especie distinta, senón unha subespecie do bacallau do Pacífico (Gadus macrocephalus).
Scott Skiles
Adestrador
O 21 de abril de 2008 fichou por Milwaukee Bucks. O 8 de xaneiro de 2013, Skiles e os Bucks acordaron a súa marcha, despois de 5 anos en Milwaukee.
Túnel ferroviario de alta velocidade de Guadarrama
Características
A infraestrutura parte do concello de Miraflores de la Sierra, na Comunidade de Madrid, a unha cota de 998 metros. Atravesa a serra de Guadarrama acadando unha altura máxima de 1.200 metros, cunha pendente do 1,5% e volvendo a descender ata os 1.114 metros na súa boca norte, xunto á estación de Segovia-Guiomar, nas proximidades da cidade de Segovia. O máximo recubrimento da bóveda do túnel atópase na contorna do Pico de Peñalara, con 992 metros de altura nese punto.
Bandeira de Eslovaquia
A bandeira de Eslovaquia (en eslovaco: Vlajka Slovenska) data na súa versión orixinal de 1848, a cal carecía do emblema da república: un escudo gótico de fondo vermello cunha cruz branca dobre (patriarcal) sobre tres outeiros en azul. A bandeira nacional de Eslovaquia foi adoptada como bandeira nacional da Eslovaquia independente o 23 de xuño de 1939 e usouse ata 1945. Non volveu ser oficial ata o 1 de marzo de 1990, aínda que a independencia non chegaría ata o ano 1992.
Vosego
Características
Nalgúns artefactos, Vosego aparece cun arco e escudo, acompañado por un can. O centro da rexión onde se veneraba a Vosego estaba ao redor do Donon. No cume do outeiro había un templo dedicado a Vosego.
Nitrilo
Alquilación
Os alquil nitrilos son dbondo ácidos como para formar anións nitrilo, que alquilan unha ampla variedade de electrófilos. A pequena demanda estérica da unidade CN combinada coa súa estabilización indutiva son claves para a excepcional nucleofilidade observada. Estas características fan que os nitrilos sexan ideais para crear novos enlaces carbono-carbono en ambientes con máis esixencia estérica para usalos nas sínteses químicas farmacolóxicas. Recentes desenvolvementos mostraron que a natureza do contraión metálico causa unha diferente coordinación tanto ao nitróxeno do nitrilo coma ao carbono nucleofílico adxacente, a miúdo con profundas diferenzas en reactividade e estereoquímica.
Cianamidas orgánicas
As cianamidas son compostos N-ciano coa estrutura xeral R1R2N−CN e relacionados coa cianamida parental inorgánica, como se observa, por exemplo, na reacción de von Braun.
Presenza e aplicacións
Actualmente comercialízanse uns 30 medicamentos que conteñen nitrilos cunha gran variedade de indicacións medicinais e hai máis de 20 compostos adicionais que conteñen nitrilos que están en desenvolvemento clínico. O grupo nitrilo é bastante robusto e difícil de metabolizar. Os tipos de fármacos que conteñen nitrilos son diversos, desde a vildagliptina, un fármaco antidiabético, ao anastrozol, que é o estándar no tratamento do cancro de mama. En moitos casos o nitrilo imita a funcionalidade presente nos substratos de encimas, mentres que noutros casos o nitrilo incrementa a solubilidade na auga ou diminúe a susceptibilidade ao metabolismo oxidativo no fígado. Velaquí algúns exemplos de fármacos que conteñen o grupo funcional nitrilo:
Argonauta (proteína)
miniatura|upright=1.5|Entrega [[lentiviral de shRNAs (small hairpin RNA) deseñados e o mecanismo de interferencia de ARN en células de mamíferos.]]
Membros da familia
Nos humanos hai oito membros da familia Argonauta (AGO), algúns dos cales están a ser investigados intensamente. Porén, aínda que as proteínas AGO1 a AGO4 poden cargar miARN, a actividade de endonuclease e, por tanto, o silenciamento de xenes dependente de interferencia de ARN, encóntrase exclusivamente na proteína AGO2. Considerando a conservación de secuencia dos dominios PAZ e PIWI en toda a familia, a exclusividade de acción que presenta AGO2 crese que xurdiu ou no N-terminal ou na rexión espazadora que une os motivos PAZ e PIWI.
Philip Barry
Philip Barry, nado en 1896 e finado en 1949, foi un dramaturgo norteamericano.
Antalya
Foi fundada como Attalia por Atalo II de Pérgamo no 150 a.C.. No século XIV incorporouse ao Imperio Otomán. É a principal cidade turística turca, con 1 100 000 visitantes (2003).
Thema de Macedonia
De acordo con Constantino VII, incluía tamén Tesalia, as rexións de Trikalia e Larissa, e mesmo a illa de Skiathos, aínda que esta opinión é controvertida. Xoán I Tzimisces substitúe isto por un ducado de Adrianópole, que incluía gran parte das súas conquistas búlgaras.
Xeografía e administración
Así como os outros themas, polo menos parte dos cargos administrativos da Macedonia foron acumulados cos de Tracia, especialmente no século XI, cando diversos estrategos e xuíces (kritái) aparecen con xurisdición sobre ambos os themata.
Beda
Poesía vernácula
miniatura|Opera Bedae Venerabilis, 1563 Segundo o seu discípulo Cuthbert, Beda tamén foi doctus in nostris carminibus ("experto nos nosos cantares"). Enténdese ademais que a carta de Cuthbert á morte de Beda, a Epistola Cuthberti de obitu Bedae, indica que Beda tamén compuxo un poema vernáculo de cinco versos coñecido entre os estudosos modernos como A Canción de Morte de Beda (texto e tradución Colgrave e Mynors 1969):
Con todo, como observa Opland, non está totalmente claro que Cuthbert atribúa este texto a Beda: a maioría dos manuscritos da carta non utilizan un verbo finito para describir a presentación da canción de Beda, e o tema era relativamente común na literatura do antigo inglés e do anglo-latín. O feito de que a descrición de Cuthbert coloque a produción do poema en antigo inglés no contexto dunha serie de pasaxes citadas das Sagradas Escrituras podería ser certamente tido como proba de que simplemente Beda tamén citaba textos vernáculos análogos (véxase Opland 1980, 140-141). Por outra banda, a inclusión do texto en inglés antigo do poema na carta en latín de Cuthbert, a observación de que Beda "era experto nos nosos cantares" e o feito de que Beda compuxese un poema en latín sobre o mesmo tema, son datos que parecen indicar a súa relación co poema vernáculo foi maior que a dunha simple cita. Ao citar o poema directamente, Cuthbert parece estar implicando que a súa composición específica era importante dalgunha maneira, ben como un poema vernáculo adscrito a un estudoso que polo xeral parece desdeñar o entretemento segrar (véxase McCready 1994, esp. 14-19) ou como unha cita directa da última composición orixinal de Beda (véxase Opland 1980, 140-141, para un comentario dalgunhas das implicacións deste episodio).
A esmorga
O tempo
A aventura narrada n'A esmorga ocorreu 90 anos antes da súa narración, e foi recollida a través dun proceso de investigación de fontes e de documentos.
O narrador
Os coñecementos da acción narrativa que o narrador ten proceden así pois dunha perspectiva de "visión con", pois é estando á beira dos outros personaxes como el vai coñecendo os feitos. Pero esta visión, que é a única que se manifesta, está no seu fondo complementada por unha "visión dende fóra", pois o narrador é coñecedor tamén do que lle contan ó autor, dos papeis do xuízo e do que se lles oe ás xentes de Auria entre corenta e noventa anos despois de teren ocorrido os feitos.
Presaxios e final
O mesmo agoiro observaremos no nervioso e impotente dirixir as miradas cara o pazo incendiado (preséntasenos o lume como elemento purificador e de condenación) ou no viño a renxer polo lume cando están a piques de os botar da casa, que outrora fora vista como un paraíso, de Nonó. miniatura|esquerda|Fonte do Rei. Despois de saír da casa de Nonó aínda pasarán pola fonte do Rei, onde deciden volver á casa dos Andrada. De aí van ó campo das bestas, e só volverá Cibrán o Castizo para servir de narrador da aventura, pero unha vez cumprida a súa misión non se librará do tráxico final dos seus compañeiros, final ó que está predestinado dende un principio e que o autor se encarga de presentar como ambiguo.
Héctor Bellerín
Traxectoria
O seu primeiro gol co Arsenal foi o 1 de febreiro de 2015, na vitoria por 5-0 ante o Aston Vila. En 2016 asinou unha renovación de contrato co club ata 2022. En 2019, sufriu unha lesión ao romper o ligamento cruzado nun encontro da Premier contra o Chelsea.
National Trust
A National Trust, nome polo que se coñece popularmente a National Trust for Places of Historic Interest or Natural Beauty (Fundación Nacional para Sitios de Interese Histórico ou Beleza Natural), é unha organización de conservación existente en Inglaterra, Gales e Irlanda do Norte, e a organización asociativa máis grande no Reino Unido. A misión da National Trust consiste na preservación e protección dos espazos e lugares históricos.
Historia
National Trust foi fundada como asociación non lucrativa o 12 de xaneiro de 1895 por Octavia Monte, Robert Hunter e Hardwicke Rawnsley, alentados polo éxito previo da Kyrle Society de Charles Eliot. Os seus estatutos datan de 1907. Posteriormente foi amparada por leis específicas que regulaban o seu funcionamento, de 1907, 1919, 1937, 1939, 1953, e 1971.
Na súa orixe a National Trust centrouse principalmente en protexer espazos abertos e edificios ameazados. A súa primeira adquisición foi Alfriston Clergy House. A primeira reserva de natureza da National Trust foi Wicken Fen e o seu primeiro sitio arqueolóxico foi White Barrow.
miniatura|Unha das propiedades máis visitadas da National Trust é Stourhead, co seu xardín clásico.
O Coto Grande, Orro, Culleredo
O Coto Grande é un lugar da parroquia de Orro no concello coruñés de Culleredo na comarca da Coruña.
Escudo de Eslovaquia
dereita|180px No escudo de Eslovaquia nun campo de goles, figura unha cruz dobre de prata sobre o pico central dun grupo de tres outeiros de azur.
Fan, Orro, Culleredo
Fan é un lugar da parroquia de Orro no concello coruñés de Culleredo na comarca da Coruña.
Revolución romanesa de 1989
Preludio á revolución
esquerda|miniatura|200px|Bandeira da República Socialista de Romanía
Revolta en Timişoara
miniatura|250px|esquerda|Bandeiras romanesas baleiras exhibidas no Museo Militar de Bucarest. En Timişoara, os manifestantes cortaron o escudo socialista da bandeira romanesa, que loceu cun buraco na banda amarela como rexeitamento ao réxime socialista
O 21 de decembro chegaron a Timişoara varios trens cargados de obreiros procedentes de Oltenia. A intención do goberno romanés era empregalos para reprimir as protestas en Timişoara, aínda que finalmente os obreiros oltenos remataron por unirse aos manifestantes da cidade. Un deles comentou que
Revolta en Bucarest
Pasaran algunhas horas, e as rúas bucarestinas ocupáranse polos habitantes da cidade. Axiña os manifestantes deberon enfrontarse aos soldados, axentes da policía e da Unidade Especial para a Loita Antiterrorista (romanés: Unitate Specială pentru Lupta Antiteroristă) así como axentes encubertos da Securitate. A multitude nas rúas foi atacada por francotiradores dende varios edificios na cidade, e cercada nas rúas por vehículos blindados e tanquetas. Houbo unha gran cantidade de mortes polos ataques contra os civís, incluídos xornalistas que cubrían os sucesos en Bucarest. Os axentes antimotíns atacaron aos manifestantes con chorros de auga, e logo os policías arrestaron a algunhas persoas, ás que someteron a golpes. Pola súa banda, os opositores ao réxime de Ceauşescu decidiron facerse fortes nunha barricada construída fronte a un restaurante, onde resistiron até a media noite do 21 de decembro, para ser finalmente sometidos polas forzas do goberno. Os tiros nas rúas de Bucarest continuaron até as tres da madrugada do 22 de decembro.
É probable que na mañá do 22 de decembro de 1989, o ditador romanés aínda considerase a posibilidade de controlar a manifestación opositora que estourara en varias partes de Romanía por eses días: convocara unha segunda asemblea para a mañá seguinte. Con todo, tamén moi cedo nese día, a súa dona, Elena Ceauşescu foi posta en coñecemento de novas manifestacións de grupos opositores, nesta ocasión, traballadores das zonas industriais da cidade. As columnas de obreiros dirixíanse nese momento cara ao centro de Bucarest.
Xuízo e execución de Nicolae e Elena Ceauşescu
Ceauşescu e maila súa dona Elena abandonaron Bucarest por medio dun helicóptero. Na súa fuxida, foron acompañados por dous colaboradores moi achegados: Emil Bobu e Tudor Postelnicu. Estes dous acompañaron aos Ceauşescu á súa residencia de Snagov, de onde se dirixiron a Târgovişte. En Boteni, localidade próxima a Târgovişte, os Ceauşescu e mailos seus acompañantes abandonaron o helicóptero, posto que, segundo os pilotos, os mandos do exército romanés ordenáranlles aterrar inmediatamente. Para entón, tamén se ordenou o peche do espazo aéreo romanés.
Disolución de Checoslovaquia
Antecedentes
Antes dos anos 1990, o PIB per cápita da República Checa era aproximadamente un 20 % máis alto có de Eslovaquia, pero o crecemento do seu PIB duradeiro era inferior. As transferencias de diñeiro do orzamento checo a Eslovaquia, que foran a regra no pasado, foron parados en xaneiro de 1991.
Sisoi, Cospeito
Santalla de Sisoi é unha parroquia do concello lugués de Cospeito na comarca da Terra Chá. Tiña 66 habitantes en 2016, segundo datos do Instituto Galego de Estatística, 33 homes e 33 mulleres distribuídos en 2 entidades de poboación. O que supón unha diminución de 16 habitantes respecto ao ano 2007 cando tiña 82 habitantes (41 homes e 41 mulleres), tamén 16 menos que en 2000.
Fukagawa
O concello de Fukagawa limita cos concellos de Ashibetsu, de Akabira, de Takikawa, de Moseushi, de Chippubetsu, de Numata, de Horokanai (son da subprefectura de Sorachi); de Obira (da subprefectura de Rumoi) e de Asahikawa (da subprefectura de Kamikawa).
Prado de Canda, Covelo
Santiago de Prado de Canda é unha parroquia que se localiza no sur do concello de Covelo na comarca da Paradanta. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 93 habitantes (49 mulleres e 44 homes), distribuídos en 2 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 107 habitantes. Segundo o IGE, no 2014 a súa poboación descendera ata os 75 habitantes, sendo 34 homes e 41 mulleres.
Esclusa
As esclusas son obras hidráulicas que permiten vencer desniveis concentrados en canles navegables, elevando ou descendendo os navíos que se atopan nelas. Poden formar parte das estruturas complementarias dunha presa, cando esta se constrúe sobre ríos navegables.
Svetlana Yevguénievna Savitskaya
Foi a segunda muller en viaxar ó espazo despois de Valentina Tereshkova, acudindo á estación Saliut 7 no ano 1982. Despois viaxaría de novo ó espazo na Soiuz 12.
Festival do queixo a rolos
Factores negativos
A febre aftosa fixo suspender a proba en 2003.
Comité Olímpico Nacional de Armenia
Ten a súa sede en Iereván.
Yepes
Historia
Catalogada como Conxunto Histórico-Artístico, a Moi leal vila de Yepes, ten a primeira presenza humana documentada nun poboado celtibérico fundado cara ao 600 a. C.
Fraián de Arriba, Vilaíz, Becerreá
Fraián de Arriba é un lugar da parroquia de Vilaíz no concello lugués de Becerreá na comarca dos Ancares. Segundo o IGE, en 2011 tiña 6 habitantes (3 homes e 3 mulleres).
Ramón Lamote
Ramón Lamote Miñato, coñecido como Ramón Lamote, é un personaxe de ficción creado polo escritor lugués Paco Martín e debuxado polo ilustrador Xan Balboa por vez primeira en 1985.
Características
Canto ás características do personaxe como tal, dicir que Ramón Lamote traballa como profesor de chairego e debuxante de soños por encarga. Trátase dun home comprensivo e de mirada curiosa, pouco aleuto para as novas tecnoloxías, cheo de retranca, entregado a entender as cousas cotiás, en interpretar o comportamento alleo, amábel e preocupado pola xente que está a perder a capacidade de soñar. No preliminar de Das cousas..., Paco Martín presentábao deste modo:
Susan B. Anthony
Traxectoria
esquerda|miniatura|140x140px| Anverso do coñecido como [[dólar Susan B. Anthony, que amosa o seu busto (deseño: Frank Gasparro) ]]
Estudou na pequena escola do seu pai, e entre 1837 e 1857 foi mestra en varias escolas. Na década anterior á Guerra Civil Americana, tivo un papel prominente nos movementos antiescravistas e antialcohólicos de Nova York, organizou en 1852 a primeira sociedade estatal de mulleres antialcohólica en América, e en 1856 converteuse na representante para o estado de Nova York da Sociedade Antiescravista de América.
Jan Bart
Naceu en Dunkerque no seo dunha familia de pescadores. En 1662, Bart nesa época era súbdito británico, entra ao servizo dun navío dedicado ao contrabando. En 1666 enrólase na mariña holandesa, pero cando en 1672 comezaron as hostilidades entre Luís XIV e as Provincias Unidas entrou ao servizo de Francia, en 1674 captura o seu primeiro barco inimigo, en 1676 captura 28 navíos e en 1677 está ao mando dunha pequena frota de seis navíos. A pesar da súa orixe humilde, polas súas fazañas en 1679 ascendeu ao grao de tenente, capitán en 1686 e en 1697 almirante. A paz de Ryswick puxo fin ao seu servizo activo, pero por causa da súa coraxe e fazañas arriscadas converteuse nun heroe popular.
John Leslie
Ligazóns externas
John Leslie
Damocloide
Os damocloides son planetas menores do Sistema Solar como 5335 Damocles e 1996 PW que pertencen á familia Halley ou teñen períodos longos con grandes órbitas excéntricas típicas dos cometas periódicos coma o Halley, mais sen mostrar unha cola. David Jewitt define damocloide como un obxecto cun parámetro de Tisserand relativo a Xúpiter TJ ≤ 2. Isto pode definirse como (q < 5.2 AU, a > 8.0 AU, e excentricidade e > 0.75) ou i > 90 graos, mais esta definición que non se fixa en Xúpiter exclúe obxectos como, e.
Xplora
Historia
O 12 de marzo comunicouse que laSexta2 se transformaría nunha canle de documentais, tendo a Discovery Max como principal competidor.
Programación
O último documental que emitiu Xplora foi Empeños a lo bestia, un dos documentais máis vistos da devandita canle.
Dereito das persoas
O patrimonio
A teoría clásica ve o patrimonio como unha emanación da personalidade. Por iso conclúe que toda persoa física ou moral ten un patrimonio, que este é inalienable (salvo por causa de morte), que só as persoas poden ter un patrimonio (principio da unidade do patrimonio). O patrimonio defínese como o conxunto de bens e de obrigacións dunha persoa e considérase como unha universalidade de dereito, é dicir, como unha unidade xurídica.
En España
Identificaremos as institucións históricas que regula o Dereito Civil:
Países Baixos borgoñóns
Parte destes territorios foron herdados polos duques de Borgoña, unha rama da Dinastía dos Valois, en 1384, tras a morte de Luís de Mâle, conde de Flandres.
LibreOffice
Licenzas
O proxecto LibreOffice ten unha dobre licenza de LGPL v3, ou posterior, e MPL 2.0. Xa que no seu momento se lle doara a Apache Software Foundation a base de código de OpenOffice, está a darse un esforzo no desenvolvemento para refacer todo o código para poder adaptarse a calquera cambio de licenza.
Lingua abidji
O abidji é unha lingua kwa da familia níxer-congo, falada en Costa do Marfil.
Distribución xeográfica
Fálase en 12 aldeas da rexión de Sikensi e unhas poucas máis da rexión de Dabou no departamento Abidjan.
Airexe, Vilamane, Becerreá
Airexe é un lugar da parroquia de Vilamane no concello lugués de Becerreá na comarca dos Ancares.
Ardia, O Grove, O Grove
Ardia é un lugar da parroquia do Grove no concello pontevedrés do Grove, na Comarca do Salnés. Tiña 253 habitantes no ano 2018, segundo datos do IGE, dos cales 137 eran mulleres e 116 homes, o que representa un leve descenso en relación ós anos 2015, cando tiña 263 veciños, e 2010, cando eran 278.
Estilo Internacional (arquitectura)
Críticas
No prefacio da cuarta edición do seu libro Critical History of Modern Architecture (2007), Kenneth Frampton argumenta que existía un "perturbador nesgo eurocéntrico" nas narrativas da arquitectura moderna. Neste caso, este "eurocentrismo" incluiría os Estados Unidos.
Urbanismo
O racionalismo, polas súas ideas progresistas e sociais, puxo un grande esforzo en desenvolver teorías urbanas de aplicación universal, con especial énfase no hixiénico e funcional. solucións, que satisfacesen todos os aspectos inherentes á cidade, tanto económicos como tecnolóxicos, culturais e ecolóxicos. A concreción de todas estas ideas produciuse na Carta de Atenas, un dos principais manifestos do urbanismo racionalista. Foi redactado no IV CIAM celebrado en Atenas en 1933, principalmente por iniciativa de Le Corbusier, aínda que a redacción correu a cargo dos arquitectos suízos Werner Max Moser e Rudolf Steiger.
Galiza
En Galiza, arquitectos como Santiago Rey Pedreira, Antonio Tenreiro, Peregrín Estellés, Francisco Castro Represas, Jenaro de la Fuente, Pedro Alonso Pérez, Pedro Mariño ou Rafael González Villar desenvolveron obras que seguían as premisas do movemento moderno, especialmente concentrados en once anos de actividade, mesmo con particularidades como o emprego da pedra, nada habitual nos postulados do racionalismo. En 2007 realizouse en Vigo unha exposición sobre a obra destes arquitectos seguidores do estilo internacional.
miniatura|250x250px|[[Casa Sindical de Madrid|Delegación Sindical Nacional de Madrid (1949), actual Ministerio de Sanidade, Servizos Sociais e Igualdade, de Francisco de Asís Cabrero e Rafael Aburto]] Despois da guerra, os primeiros anos da ditadura franquista provocaron un declive da arquitectura, xa que foi reconstruída co estilo académico historicista dos tempos anteriores á II República, cunha compoñente monumentalista da nova mentalidade política. Porén, na década de 1950 comezou un desenvolvemento lento que levou a un retorno ao racionalismo.
Notas
<div class="reflist" style="-moz-column-count: 3; -webkit-column-count: 3; column-count: 3; list-style-type: decimal;"> <references group="" responsive="0">
Liña de alta velocidade Córdoba-Málaga
250px|miniatura|Situación da liña en [[España.]] 250px|miniatura|Trens de alta velocidade na [[estación de Málaga-María Zambrano.]] A liña de alta velocidade Córdoba-Málaga é un ramal de alta velocidade do novo acceso ferroviario a Andalucía que conecta a cidade de Málaga co resto da rede de alta velocidade de España. Iníciase na liña Madrid-Sevilla, na bifurcación de Almodóvar del Río, e finaliza tras 155 km na estación de Málaga-María Zambrano. Crúzase na estación de Antequera-Santa Ana co eixe ferroviario transversal de Andalucía. Ten unha velocidade máxima de deseño de 350 km/h, aínda que actualmente os trens AVE non superan o 300 km/h cun tempo de viaxe mínima de 49 minutos entre ambas as cidades.
Gernika Rugby Taldea
O Gernika Rugby Taldea (en castelán, Club de Rugby Gernika) é un club de rugby da vila de Gernika-Lumo, en Biscaia, Euskadi. Xoga na División de Honra, a máxima categoría do rugby español.
O campo no que xoga como local é Urbieta. As súas cores distintivas son o verde e o negro.
O Carballal, Vizoño, Abegondo
O Carballal é un lugar da parroquia de Vizoño no concello coruñés de Abegondo na comarca da Coruña.
Luis Federico Leloir
Carreira profesional
Durante os últimos anos da década de 1940, Leloir realizou con éxito experimentos que revelaron cales eran as rutas químicas na síntese de azucres en fermentos con equipos de moi baixo custo, debido a que carecía de recursos económicos. Previo ás súas investigacións, críase que para poder estudar unha célula non se podía disgregar do organismo que a albergaba. Porén, o seu traballo demostrou que esa teoría pasteuriana era falsa.
A principios de 1948, o equipo de Leloir identificou os azucres carnucleótidos, compostos que desempeñan un papel fundamental no metabolismo dos hidratos de carbono, o que converteu ao Instituto nun centro mundialmente recoñecido. Inmediatamente despois, Leloir recibiu o Premio da Sociedade Científica Arxentina, un dos tantos que recibiu tanto no país como no estranxeiro.
miniatura|200px|Federico Leloir en [[1982.]]
Eleccións municipais en Montederramo
Composición das Corporacións
Corporacións democráticas en Montederramo desde a aprobación da Constitución de 1978.
Stephen Crane
Primeiros anos
Na súa infancia Stephen tivo problemas de saúde frecuentes e sufría arrefriados constantes. Cando case tiña dous anos de idade o seu pai escribiu no seu diario que o seu fillo máis novo puxérase "tan enfermo que estamos preocupados por el". Malia a súa fráxil natureza, Crane era un neno intelixente que aprendeu só a ler antes de cumprir os catro anos. Segundo o seu pai a súa primeira inquietude neste aspecto foi ós tres anos de idade, mentres imitaba a escrita do seu irmán Townley, cando lle preguntou a súa nai "como se deletrea a O?" En decembro de 1879 Crane escribiu un poema sobre o desexo de que lle regalasen un can polo Nadal. Titulado "I'd Rather Have –", é o primeiro poema sobrevivente que se coñece del. Stephen non comezou a asistir de forma regular á escola ata xaneiro de 1880, pero non tivo dificultades para completar dous cursos en seis semanas. Rememorando este feito, escribiu posteriormente que "sona coma a mentira dunha nai nun té benéfico, pero recordo que me adiantei moi rápido e que o meu pai estaba moi satisfeito comigo".
Viaxes e fama
A finais de xaneiro de 1895 Crane partiu no que el mesmo denominou "unha moi longa e arrevesada viaxe xornalística" cara ó oeste. Ao mesmo tempo que escribía artigos para Bacheller, viaxou a Saint Louis (Missouri), Nebrasca, Nova Orleáns, Galveston (Texas) e finalmente Cidade de México. Irving Bacheller afirmou posteriormente que enviara a Crane a México "para que procurase unha nova cor", que o autor atopou na forma de vida nos suburbios mexicanos. Mentres que consideraba a clase baixa de Nova York magoante, a "superioridade" da alegría dos campesiños mexicanos causoulle impresión e "incluso rexeitou aflixirse por eles".
En contraste á acollida que tivo a súa poesía, The Red Badge of Courage recibiu a aclamación popular trala súa publicación por parte de D. Appleton & Company en setembro de 1895. Durante os catro meses seguintes o libro mantívose nas primeiras seis posicións de varias listas de bestsellers por todo o país. Segundo H. L. Mencken, irrompeu na escena literaria "coma un fulgor de relampo saíndo dun ceo de inverno despexado". A novela fíxose popular tamén en Gran Bretaña. Joseph Conrad, futura amizade de Crane, escribiu que a novela "detonou... co impacto e forza dun proxectil de doce polgadas cargado cun grande explosivo". Appleton publicou dúas ou tres tiradas en 1895, e outras once en 1896. Malia que algúns críticos consideraban que a obra era demasiado gráfica e profana, tivo unha boa recepción pola súa representación realista da guerra e o seu estilo de escrita único. O Detroit Free Press declarou que The Red Badge daríalles ós lectores "unha imaxe tan vívida das emocións e horrores do campo de batalla que rezarán para que os seus ollos nunca contemplen a realidade".
Guerra greco-turca
miniatura|upright|Crane posando nunha rocha falsa para unha fotografía de estudio en [[Atenas, 1897]] O 20 de marzo partiron primeiro cara Inglaterra, e chegaron posteriormente a Atenas a comezos de abril. Entre o 17 de abril (cando Turquía lle declarou a guerra a Grecia) e o 22 de abril, Crane escribiu o seu primeiro artigo publicado sobre a guerra, "An Impression of the 'Concert' ". Cando marchou cara ó Epiro no noroeste, Taylor ficou en Atenas, escribindo baixo o pseudónimo "Imogene Carter" para o New York Journal. A primeira gran batalla que presenciou Crane foi o asalto turco nas forzas gregas do xeneral Constantine Smolenski en Velestino. Crane escribiu: "É algo grande examinar o exército do inimigo. Só que cando e como ocupa un lugar no corazón é algo difícil de describir." Durante esta batalla Crane atopou un cachorro de can, ó que adoptou de forma inmediata chamándolle "Velestino". Grecia e Turquía asinaron un armisticio o 20 de maio, finalizando desta forma o conflito de 30 días de duración, e Crane e Taylor trasladáronse a Inglaterra, levando consigo a dous irmáns gregos coma serventes e ó can Velestino.
Morte
Crane obrigouse a si mesmo a escribir de forma febril durante os primeiros meses que pasaron en Brede, chegando a dicirlle ó seu publicador que estaba "facendo máis traballo agora do que fixen en ningún outro período da miña vida". A súa saúde empeorou, e cara finais de 1899 consultou a varios dos seus amigos sobre centros de saúde. The Monster and Other Stories estaba en produción, e War Is Kind, a súa segunda colección de poemas, publicárase nos Estados Unidos en maio, pero ningún dos seus libros posteriores a The Red Badge of Courage tivera bos resultados de vendas, polo que mercou unha máquina de escribir para aumentar a produción. Active Service, unha novela baseada na súa experiencia de correspondencia, publicouse en outubro, e o crítico do New York Times cuestionou "se o propio autor de 'Active Service' realmente ve algo destacable neste heroe de xornais".
Ulpiano
Traxectoria
Durante o goberno de Heliogábalo foi exiliado de Roma, de acordo a Scriptores Historiae Augustae, só por ser un bo home (bonus vir). No ano 222, ao ser elixido Alexandre Severo como emperador, puido regresar e foi chamado a participar no goberno, como asesor e logo como prefecto do pretorio.
Stephen Crane
Novelas
Dende a publicación en 1893 de Maggie: A Girl of the Streets, a crítica recoñeceu a Crane principalmente coma novelista. Esta obra foi rexeitada inicialmente por varias editoriais por mor das súas representacións atípicas e realistas da guerra de clases, o que chocaba cos relatos sentimentais da época. En lugar de enfocarse na clase media ou moi alta, os personaxes da novela son os habitantes de clase baixa do Bowery de Nova York. A personaxe principal, Maggie, descende ata a prostitución tras ser levada por mal camiño polo seu amante. Segundo Bettina Knapp, malia que o argumento da novela é sinxelo, o seu ton dramático, ritmo rápido e retrato da vida no Bowery converteuna en memorable. Para ela Maggie non é tan só un reconto da vida nos suburbios, senón que representa símbolos eternos. No seu primeiro bosquexo Crane non lle deu nome ós personaxes, identificándoos no seu lugar por epítetos: Maggie era a moza que "floreceu nunha poza de lama", mentres que o seu amante Pete era un "cabaleiro". A novela está dominada pola ironía ácida e a ira, así coma a moralidade destrutiva e o sentimento de traizón. A crítica chegou a cualificala coma "a primeira flor escura do Naturalismo Americano" polos seus elementos distintivos de ficción naturalista.
Legado
En catro anos Crane publicou cinco novelas, dous volumes de poesía, tres coleccións de relatos curtos, dous libros de historias de guerra e numerosas obras curtas de ficción e artigos. A súa obra máis destacada é principalmente The Red Badge of Courage, considerada un clásico da literatura estadounidense, e adaptada en varias ocasións ó cinema, no 1951 nunha versión de John Huston e no 1974 noutra versión dirixida por Lee Phillips. No momento da súa morte, Crane convertérase nun dos escritores máis coñecidos da súa xeración. O seu estilo de vida excéntrico, os seus frecuentes artigos nos xornais, a súa asociación con outros autores famosos e o seu estado de expatriado convertérono nunha especie de celebridade internacional. Malia que a maioría de historias sobre a súa vida tenden a amosar unha visión romántica, os rumores sobre o seu suposto uso de drogas e problemas de alcoholismo persistiron durante moito tempo trala súa morte.
Novelas
Segundo Wertheim hai fontes que informan que tras un encontro cun prostituto na primavera de 1894, Crane comezou unha novela sobre o tema titulada Flowers of Asphalt. Segundo estas fontes abandonou o proxecto e nunca se recuperou o manuscrito.
Pedro Froilaz de Traba
Raimundo de Borgoña: Totius Gallecie Princeps (ca. 1091-1107)
No ano 1094 o conde Pedro marchou, xunto co resto da nobreza galega (cum optimatibus Gallecie ), nunha fracasada tentativa de recuperar Lisboa, conquistada no ano anterior polos almorábides. Esta derrota, unida á indisimulada ambición de Raimundo e ao nacemento dun novo herdeiro rexio fixo que Afonso VI concedese a metade meridional do reino galego a outro nobre franco, Henrique de Borgoña, esposo da súa filla Tareixa. Esta tentativa de dividir os nobres franceses foi rapidamente contrarrestada pola orde de Cluny, que promoveu un acordo entre Henrique e Raimundo preparando un posíbel ascenso do segundo ao trono leonés trala morte de Afonso VI.
A preeminencia da súa posición levou a que Raimundo e Urraca lle confiasen, no ano 1105, a educación do seu fillo Afonso Raimúndez, futuro rei de Galiza segundo compromiso de Afonso VI.
Miguel Ferrer Fernández
Miguel Ferrer Fernández, nado en Sigüenza o 17 de outubro de 1882 e finado en Santiago de Compostela o 8 de abril de 1936, foi un avogado e xornalista galego.
Pedro Froilaz de Traba
Pacto do Tambre (1117-1120)
Así as cousas, Xelmírez acudiu á corte da raíña para mediar nun acordo que finalizase o conflito e evitase que se perdese "o reino de España e de Galiza", sendo acollido con ledicia por Urraca, necesitada do apoio galego no seu cíclico conflito co rei de Aragón. Produciuse entón un intercambio de emisarios: Pedro Froilaz enviou o seu fillo Fernando e o seu xenro Guterre Bermúdez; Urraca o seu amante o conde Pedro González de Lara. O pacto, impulsado pola alta nobreza galega e castelá, asinouse nas marxes do río Tambre e establecía unha división do poder na que Afonso obtiña o goberno de Galiza e Toledo e Urraca o do resto dos territorios. A partir deste convenio, Afonso Raimúndez comeza a asinar sen mencionar á súa nai nos diplomas da época, acompañado na maioría deles polo seu aio o conde Pedro.
Txatxarramendi
A Illa de Txatxarramendi (Txatxarramendi Uhartea, Illa de Montenegro) é unha pequena illa española de 2,7 hectáreas situada fronte ás costas de Sukarrieta) (Biscaia), no complexo intermareal da boca da ría de Mundaca. A illa acolle a sede do Instituto de Estudos Oceanográficos do Goberno Vasco, que ocupa os edificios dun antigo hotel-balneario de luxo (en activo desde 1896 ata 1947). Está unida a terra por unha ponte, aínda que as amplísimas baixamares fan que moi a miúdo a illa estea totalmente rodeada de area, unida tamén así a terra. Posúe un xardín botánico atravesado por varios carreiros peonís e conta con dous pequenos embarcadoiros.
Pedro Froilaz de Traba
Derradeiros anos (1124-1126)
No 8 de marzo do 1126 faleceu a raíña Urraca, facéndose cargo Afonso Raimúndez do poder tamén en León, con Castela aínda baixo o dominio da coroa aragonesa. Máis adiante, no 1135, o neno galego a quen Pedro Froilaz criara, sería recoñecido como emperador de Galiza, un dos tres imperios da Europa da época.
O derradeiro diploma conservado que referenda o conde é do 25 de marzo de 1126. No 3 de maio, a súa esposa Maior Rodríguez doa unha vila ao mosteiro de Sahagún "pola alma do seu esposo, o conde Pedro de Galiza, e pola súa propia". Entre estas dúas datas, probabelmente en abril, o conde caeu enfermo en Compostela, lugar no que fixo testamento na presenza de Xelmírez, a súa esposa e os seus fillos. O conde cedeu un copiosísimo patrimonio á igrexa de Santiago, tan importante que a Historia Compostelá renuncia a enumeralo todo e o propio Xelmírez optou por cedelo ás súas dioceses de procedencia. A probábel intención do conde era a de fixar a catedral como novo espazo de enterramento da súa estirpe familiar, sustituíndo o mosteiro de Xubia recentemente cedido á orde de Cluny. Alí foron soterrados tamén a súa muller Guntroda no ano 1129 e o seu fillo Fernando no 1155, se ben este último foi posteriormente trasladado, cumprindo a súa vontade, ao mosteiro de Sobrado dos Monxes.
Legado e descendencia
O conde deixou quince descendentes dos seus dous casamentos. Nunha etapa histórica no que as alianzas matrimoniais entre aristócratas equivalían a alianzas políticas, Pedro Froilaz utilizou os seus fillos para ampliar o seu poder e o da súa casa nobiliaria. As súas vodas ligaron a meirande parte da alta nobreza galega coa súa estirpe, conseguindo emparentar con até seis dos sete grandes condados galegos da época: Monterroso, Montenegro, Toroño, LImia, Portucale e Coímbra.
LED
Principio de funcionamento
miniatura|alt=Cluster of LEDs mounted on a screw-in base|Lámpada E23 LED, que usa 38 díodos. O funcionamento dun LED baséase no fenómeno cuántico de emisión espontánea de luz que se da en determinados materiais semicondutores baixo certas condicións. Este fenómeno consiste na perda de enerxía instantánea dun electrón nun semicondutor, pasando o electrón a un nivel enerxético menor, e resultando na emisión dun fotón, cunha enerxía (e as correspondentes frecuencia e longura de onda) igual á enerxía de excitación do electrón. Así, nos LED's máis típicos, formados por materiais cun único estado excitado colaborando na emisión de fotóns, a luz emitida é monocromática. Por outra banda, segundo o material co que estean fabricados, terán unha cor ou outra, entendendo por cor física a longura de onda que incluiría ademais das visíbeis as infravermellas.
Centauro (astronomía)
Non se fotografou de preto ningún centauro, mais hai evidencias de que Febe, satélite de Saturno, que foi descrita pola Sonda Cassini en 2004 pode ser un centauro capturado. Ademais o telescopio espacial Hubble conseguiu información sobre as características superficiais de (8405) Asbolus.
O espectro
Confirmáronse marcas do paso de auga xeada en varios centauros (como 2060 Chiron, 10199 Chariklo e 5145 Pholus) e preséntanse ademais outros modelos:
Gastrectomía
Gastrectomía total
Consiste na extracción do estómago dende o cardias até o píloro. Os muñóns resultantes únense entre si, de xeito que o esófago conéctase directamente o íleo ou ao colon.
Toga (vestimenta)
A toga candida, branqueada con xeso ou amidón, levábana os aspirantes a maxistraturas (e de aí que se lles chamase candidati).
Terra do Norte
Administrativamente, forma parte do krai de Krasnoyarsk da Federación Rusa.
Nuno Freire de Andrade, o Mao
Biografía
Nuno Freire era fillo do segundo señor da casa de Andrade, Pedro Fernández de Andrade e de dona Mencía de Meira. Herdou do seu pai sendo aínda novo, cando este faleceu a inicios do século XV, o señorío de Ferrol, Pontedeume, Vilalba e outras localidades.
Alcipreste de Lawson
Cultivo e usos
Por outra parte, a súa madeira é lixeira e durábel, e valorada especialmente no leste de Asia, sendo exportadas grandes cantidades ao Xapón, onde é moi arelada para facer cadaleitos e para ser utilizada na construción de templos.
Enfermidades
No seu medio natural, a especie atópase seriamente ameazada por unha doenza nas raíces causada polo fungo patóxeno introducido, Phytophthora lateralis. Esta enfermidade é así mesmo un problema para as plantacións hortícolas nalgunhas partes de América do Norte. A árbore tamén é atacada, aínda que non coa mesma intensiade, por outras especies do xénero Phytophthora.
Cabeiro, Redondela
O partido xudicial
Cando o 3 de decembro de 1836 se realizou a proposta de creación do partido xudicial de Redondela, feita pola Comisión o 6 de outubro de 1835, e por tanto do propio concello, correspondeulle a Cabeiro, xunto á veciña parroquia de Vilar de Infesta, un elector.
Banda de Música de Cabeiro
Na época de decadencia (finais dos 30, principios dos 40), por diversas xenreiras e envexas houbo unha división e xurdiron dúas bandas dirixidas por dous irmáns: Manuel e Ramiro Baillador. A de maior éxito foi a de Manuel, que anos máis tarde sería dirixida polo seu fillo Plácido de Baillador. Co gallo desta división, Manuel escribiu a seguinte copla a seu irmán Ramiro:
No seas pavero hombre ignorante que es una vergüenza ser un mangante. Te conoces poco en la profesión y haces tu papel de hombre chulapón. Ay Jesús que tontería, ay Jesús que tonto eres, eso le pasa a hombres que se guían por mujeres. Siempre andabas reclamando que te dieran la peseta, como no te han considerado te hicieron la puñeta
Terra de Cesteiros
A principios do século XX a economía de Cabeiro estaba baseada en dúas grandes áreas a música e os cesteiros. A maior parte dos cestos que se empregaban tanto no porto de Vigo coma nos campos da comarca realizábanse en Cabeiro. Os cesteiros traballaban en talleres individuais que estaban nas propias vivendas, chegando incluso a haber dúas mulleres cesteiras: Emilia Monea e Maruxa "a do canteiro".
Para facer unha cesta había varios traballos diferenciados: os fendedores, os labradores e os armadores. O mellor fendedor foi José Valado Álvarez, o labrador Celso Ramiro e labrador José Fernández "o cusque". A principios de século unha cesta custaba catro pesetas. As cestas servían para múltiples cousas: a cesta da compra, o monico*, as patelas (grande e pequena)..., principalmente para labores de campo e de pesca.
Vladimir Kuts
Faleceu dun infarto de miocardio en 1975, en Moscova, con tan só 48 anos. Kuts foi o mellor corredor de fondo que houbo na Unión Soviética.
Fondo da Aldea, Vizoño, Abegondo
Fondo da Aldea é un lugar da parroquia de Vizoño no concello coruñés de Abegondo na comarca da Coruña.
Río Sepik
O río Sepik é un longo río do Sueste Asiático, o río máis longo da illa de Nova Guinea e o segundo máis longo do mundo dos que discorren por unha illa (tras o río Kapuas, en Borneo). A maioría do río flúe a través de Papúa Nova Guinea, polas provincias de Sandaun e Sepik do Leste, e unha pequena sección corre por Indonesia, pola provincia de Papúa. A lonxitude total do río é de 1.126 km e posúe unha cunca de 80.320 km².
Galicia Moderna (A Habana)
Historia e características
Subtitulada Semanario de intereses generales foi fundada e dirixida por José Novo García e despois polo seu irmán Enrique Novo García. Era unha revista de información xeral, con noticias de Galicia, cunha especial preocupación polos temas culturais, aos que dedicou moito espazo (en particular á literatura). Recolleu as actividades do Centro Gallego e das asociacións de emigrantes así como a situación da colectividade galega na Habana. Acolleu nas súas páxinas a moitos escritores e xornalistas galegos con diferentes artigos e colaboracións artísticas (poesía, obras teatrais).
Río Sepik
Xeografía
Durante gran parte do seu curso, o Sepik forma amplos meandros, até chegar ao mar de Bismarck, na zona norte de Papúa Nova Guinea. A diferenza doutros grandes ríos, o Sepik non posúe ningún tipo de delta, senón que desemboca directo no mar, a uns 100 km ao leste da cidade de Wewak. O río é navegable na maior parte do seu curso.
Último antepasado común universal
Denominación
Richard Dawkins utilizou o termo concestor (antepasado común), acuñado por Nicky Warren.
Berke
Berke Khan, finado en 1266, foi un líder mongol da dinastía de Jochi, o primoxénito de Xenxis Kan, gobernador do subkhanato da Horda de Ouro e o primeiro príncipe mongol en converterse ao islam e declarar unha guerra aberta contra outra dinastía mongol.
Traxectoria
Un derviche chamado Saif ud-Din que ía nunha caravana cara Bukhara, foi interrogado por Berke verbo da súa fe e converteuno nun convencido musulmán. O propio Berke convertería ao seu irmán Turkh-timur
Comercio xusto
O segundo sábado do mes de maio celébrase o Día Mundial do Comercio Xusto.
Selo de Comercio Xusto
miniatura|[[Turrón de comercio xusto]] O Selo de Comercio Xusto ou Selo FAIRTRADE é o selo que, impreso nun produto, garante que este provén de comercio xusto e foi producido e comercializado seguindo os criterios internacionais de comercio xusto establecidos por Fairtrade Labelling Organzitions (FLO) International. esquerda|miniatura|180px|Cafés certificados co Selo Fairtrade-Comercio Xusto A certificación dos produtos de Comercio Xusto cun Selo permite a súa fácil identificación e a súa venda nos canais de distribución habituais. Ademais a certificación Fairtrade abre o comercio xusto a todas aquelas empresas dispostas a seguir os criterios de Comercio Xusto na elaboración dun ou máis produtos. Deste xeito a certificación Fairtrade contribúe de forma significativa ao crecemento global do volume dos produtos de Comercio Xusto vendidos en todo o mundo.
En España a Asociación do Selo de Produtos de Comercio Xusto (ASPCX) dá licenza para o uso deste Selo e fomenta o que consumidoras e consumidores o coñezan e opten por produtos Fairtrade. a Asociación do Selo FAIRTRADE é membro de FLO International, o organismo internacional que apoia os produtores que traballan con Fairtrade ou desexan traballar con Fairtrade e que establece os criterios ou estándares de Comercio Xusto para cada produto.
Hilda de Whitby
A principal fonte de información sobre Hilda é a Historia ecclesiastica gentis Anglorum (Historia eclesiástica do pobo dos anglos) escrita por Beda o Venerable en 731, que naceu aproximadamente oito anos antes da morte de Hilda, e documentou gran parte da conversión cristiá dos anglosaxóns.