cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Holodomor
A represión das elites ucraínas
Debido á súa convicción de que, en Ucraína e en Kuban, a cuestión campesiña era tamén unha cuestión nacional, o réxime soviético sentiu necesidade de enfrontala e de "resolvelas" de forma conxunta. E para que esta resolución fose duradeira, procedeu á eliminación das elites ucraínas e das súas políticas, sospeitas de connivencia cos campesiños.
Esta mudanza tamén afectou as medidas de "ucrainización", da que se beneficiaran as comunidades implantadas en Rusia. Ó contrario das outras minorías nacionais, os millóns de ucraínos que alí vivían, perderon o dereito ó sistema educativo e á prensa na súa lingua, así como á autonomía política.
Coa chegada, en xaneiro de 1933, de Pavel Postichev, acompañado de centenas de funcionarios rusos, na calidade de novo plenipotenciario de Moscova en Ucraína, desencadéase unha vaga de terror antiucraíno.
Número de vítimas
Por outra banda, calcúlase que de 1,3 a 1,5 millóns morreron en Casaquistán (exterminando do 33% ó 38% dos casacos), alén de centenas de millares no Cáucaso do Norte e nas rexións dos ríos Don e Volga, onde a área máis duramente atinxida correspondía ó territorio da República Socialista Soviética Autónoma Alemá do Volga, totalizando aproximadamente de 5 a 6 millóns de vítimas, entre os anos de 1931 e 1933.
Unha "páxina en branco"
O xornalista canadense Douglas Tottle, autor do polémico Fraud, Famine and Fascism: The Ukrainian Genocide Myth from Hitler to Harvard (1987) e a historiadora francesa Annie Lacroix-Riz, afirman tratarse, no esencial, dunha invención propagandística de carácter anticomunista, envolvendo o Vaticano, os imperialismos nazi e polaco e o magnate da prensa estadounidense Randolph Hearst.
O Holodomor e a comunidade internacional
No ámbito das organizacións internacionais, destácanse as resolucións aprobadas pola Assembleia Báltica; Asemblea Xeral das Nacións Unidas;  Asemblea Parlamentaria do Consello de Europa; OSCE    Parlamento Europeo e UNESCO.
Merece tamén ser destacado o recoñecemento expresado polos parlamentos, xefes de Goberno e xefes de Estado dos países seguintes:
Riobó
Como apelido pode referirse a:
A Eirexa, Madarnás, O Carballiño
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, o lugar da igrexa.
Circuíto de Nevers Magny-Cours
As poucas oportunidades de adiantamentos que ofrece o trazado fan que a maioría das carreiras disputadas transcorran sen grandes acontecementos, coa excepción daqueles Grandes Premios en que a choiva faise presente. O caso máis notable produciuse en 1999, cando a carreira debeu ser interrompida por mor da choiva torrencial. Tras a continuación da carreira, os principais contendentes polo primeiro lugar tiveron problemas, o cal facilitou o camiño para que Heinz-Harald Frentzen lograse unha sorprendente vitoria no seu Jordan.
Ra vermella
A ra vermella ou ra do monte (Rana temporaria) é unha especie de anfibio anuro da familia dos ránidos (Ranidae).
Características
Os machos miden entre os 33 e os 55 mm de lonxitude de cabeza e tronco, e pesan entre os 4 e os 17 g. Cómpre destacar que os exemplares adultos de 33 mm e 4 g, achados en poboacións que viven na provincia da Coruña, son os máis pequenos coñecidos para esta especie. As femias son maiores, de 45 a 65 mm de lonxitude e de 6 a 30 g de peso (nas montañas orientais de Lugo e Ourense algúns individuos alcanzan os 90 mm).
Soleidos
Etimoloxía
O nome científico da familia, Soleidae, fórmase, como é habitual, sobre a raíz do nome do xénero tipo, Solea, engadíndolle a desinencia -´idae empregada para formar os nomes das familias de animais. Pola súa parte, Solea vén do termo latino solea, que era o nome que lle daban os romanos a unha certa especie de linguado, debido ao seu aspecto que recordaba a sola dunha sandalia (en latín clásico, solea, -ae).
Acuicultura
En Galicia, nas últimas décadas, están cultivándose con grande éxito algunhas especies de linguados, non só o autóctono, Solea solea, senón tamén a especie Solea senegalensis.
Misa
miniatura|dereita|220px|Misa no momento da [[comuñón.]] A misa é un rito cristián onde se combinan a oración, o sacramento da Eucaristía e a predicación.
Juananco
Traxectoria
Tralo remate da tempada deixou o Deportivo e marchou a Asturias, onde fichou polo CP La Felguera, onde xogou unha campaña e media.
Librán, Baleira
Patrimonio
Na aldea de Soumede está a capela de San Mamede. Un pequeno edificio de construción popular que consta dunha planta rectangular conformada por muros de cachotería e cantería de granito e xisto, e cuberta de lousa a dúas augas. Está moi remodelado debido as diferentes reconstrucións que sufriu. A portada principal é alintelada.
Jerry Seinfeld
Biografía
Naqueles momentos para sobrevivir recorreu a unha variedade de traballos estraños como vender ilegalmente lámpadas de luz por teléfono e vender xoias falsas na rúa. A pesar de todo nunca perdeu o seu soño: ''Toda a miña vida estiven tratando de rirme... estou obsesionado con ese movemento. Cando estás a rir, deixaches o teu corpo, deixaches o planeta... é unha experiencia incrible''. O seu traballo rendeu froitos cando se converteu nun invitado regular do programa Late Night With David Letterman e The Tonight Show. O seu primeiro especial foi Jerry Seinfeld's Stand-up Confidential, transmitido en HBO durante 1987 e 1988. Na primavera de 1991 Jerry foi o condutor de Spy TV: How To Be Famous para a canle NBC e Aspen Comedy Festival para Showtime.
En 1989 déronlle a oportunidade de ter a súa propia comedia nunha canle. Co seu compañeiro Larry David (que foi usado como modelo para o neurótico George Costanza) presentaron a idea dun programa acerca de nada dedicando cada media hora do programa a sucesos triviais. O programa foi aceptado e ao principio chamábase Seinfeld Chronicles, pero despois pasouse a chamar simplemente Seinfeld.
Caspian
Waking Season
Durante o verán de 2011 Caspian centrouse exclusivamente en compoñer material novo. A banda contratou os servizos de Matt Bayles para gravar, coporoducir e mesturar o seu novo disco. O traballo gravouse en tres semanas nos Q Division Studios en Somerville, Massachusetts no mes de xaneiro de 2012. En febreiro a banda realizou gravacións adicionais nos Radar Studios de Clinton, Connecticut. Finalmente o álbum foi mesturado en 10 días nos Red Room Studios de Seattle por Matt Baylese a banda en maio. O 9 de xullo de 2012 a banda anunciou que o título do álbum sería Waking Season e posteriormente confirmouse que a data de lanzamento sería o 21 de setembro. Unha semana antes da edición nos Estados Unidos o disco puido escoitarse en Spin.com, que dixo que era "o álbum de post-rock do ano".
Chanfaina galega
Tradición e recuperación
A chanfaina acadou sona e tradición en lugares como as parroquias de Bardaos e Igrexafeita, en San Sadurniño. Con estes elementos tan modestos e tan diversos conseguíase un produto que alimentou xeracións.
Outras chanfainas españolas e americanas
O Diccionario de la lengua española da Real Academia Española define chanfaina como un guiso feito de bofes ou liviáns de porco picados. En rexións españolas como Castela e León ou Estremadura podemos atopar a chanfaina entre os pratos típicos, cunha preparación que responde en esencia ao que di o dicionario da lingua española. Pero tamén podemos atopar actualmente a receita en países de Suramérica como a Arxentina, o Perú, Ecuador, México ou Nicaragua.
O Chao, San Simón da Costa, Vilalba
O Chao é un lugar da parroquia de San Simón da Costa, no concello lugués de Vilalba, na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2010 tiña 0 habitantes.
Inge Magnusson
Traxectoria
Inge Magnusson estaba co partido Bagler cando tomaron Nidaros en xaneiro de 1198. Permaneceron aló durante a primavera, e Inge recibu o título real na Asemblea. Ese mesmo ano, o príncipe sueco Karl Sverkerson, xerno do rei, que protexía Bergen, foi asasinado cando a cidade foi tomada polo líder bagler Thorstein Kugad.
Miopsinos
A dos miopsinos (Myopsina) é, para algúns autores, unha suborde de moluscos cefalópodos coleoideos decabraquios da orde dos téutidos.
Praia da Langosteira
A praia da Langosteira é un dos areais máis coñecidos da Costa da Morte. Pertencente á parroquia San Martiño de Duio, está situada no tramo de costa do concello de Fisterra no interior do seo de Corcubión.
Comores
Economía
Os niveis de desemprego son moi altos e a poboación baixo o nivel de pobreza alcanza o 60% do total. O 80% da poboación dedícase á agricultura que segue constituíndo boa parte das súas exportacións.
Carballido, San Martiño de Pacios, Begonte
Carballido é un lugar da parroquia de San Martiño de Pacios no concello lugués de Begonte na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2011 tiña 60 habitantes (31 homes e 29 mulleres).
Hanshin Tigers
Historia
A década de 1970 comezou mal para o equipo, mellorando cara finais da mesma coa chegada de xogadores como Koichi Tabuchi e Masayuki Kakefu. A isto sumouse a chegada do xogador estadounidense Randy Bass, que revolucionou o béisbol xaponés. De feito, Bass estivo a piques de superar en 1985 o récord de home runs establecido de Sadaharu Oh (55). Non puido conseguilo debido a que, nun partido ante os Giants adestrados polo propio Oh, os pitchers toquiotas lanzaron as pelotas fóra da zona de strike de Bass. En toda súa carreira cos Tigers, Bass conseguiu 219 home runs. A nivel colectivo, e liderados polo xogador estadounidense, os Tigers lograron unha marca de 74-49 en 1985 co que gañaron a Liga Central e conseguiron por fin a súa primeira Serie do Xapón ao gañar aos Seibu Lions en seis xogos. Con esta vitoria os Tigers, que xa tiñan unha forte base de afeccionados na Prefectura de Hyōgo, conseguiron atraer a máis seareiros.
Subdivisións de Francia
Mapas de localización dos 96 departamentos franceses e das 22 rexións de Francia, os departamentos de alén mar tamén son rexións.
Manuel Canto Lorido
Manuel Canto Lorido, nado en Riotorto, foi un mestre e escritor galego.
Toho
Toho Co., Ltd. (東宝株式会社) é unha compañía xaponesa de distribución de cine e teatro. A súa sede está en Yūrakuchō, Chiyoda, e é unha das compañías principais de Hankyu Hanshin Toho Group. Fóra do Xapón, é coñecida por ser a produtora e distribuidora de moitos filmes kaiju (monstro) e tokusatsu (efectos especiais), os filmes de Akira Kurosawa e os filmes de anime de Studio Ghibli. A súa creación máis famosa internacionalmente é Godzilla, coñecido como o "Rei de tódolos monstros", protagonista de 29 filmes. Godzilla, Mothra, Rei Ghidorah, Mechagodzilla e Rodan son descritos como os "Cinco grandes" de Toho debido ás numerosas aparicións destes monstros nas diferentes áreas da franquía, así como en spin-offs. As súas subdivisións son Toho Pictures Incorporated, Toho International Company Limited, Toho E. B. Company Limited, Toho Music Corporation e Toho Costume Company Limited. A compañía é o maior accionista (7.96%) de Fuji Media Holdings Inc.
Regra de Wahl
Regra
Créanse os verbos de substantivos e de adxectivos, retirando as terminacións e recibindo a raíz. Despois de axuntar -r ou -er, recíbese o infinitivo na maioría de casos: decora/t/ion, decora/t-, decora/r.
Rose Byrne
Traxectoria
Rose é filla de Robin, un investigador, e de Jane, unha directora dunha escola aborixe. Ten tres irmáns máis vellos; as súas irmás son Alice, unha pintora de Melbourne e Lucy, unha publicista, o seu irmán é George Byrne, un cantante e compositor de Sydney. Dende o 2008 adestra en Jiu-Jitsu e Grappling. Rose é descendente de escoceses e irlandeses.
Lahar
Lahares máis coñecidos
O gran lahar que destruíu Vila Franca do Campo na noite de 21 ao 22 de outubro de 1522, causou millares de mortos, recubriu de lama e pedras cerca de 3,5 km2 de terreo.
Baldaquino de San Salvador de Meis
Na igrexa de San Salvador de Meis (Meis) consérvanse catro pezas procedentes dun baldaquino, incrustadas no exterior do muro que circunda a igrexa, na praza anexa: tres ó redor dunha fonte e unha cuarta a uns metros á esquerda.
Viola
A viola é un instrumento musical de corda fretada pertencente á familia do violín, cun tamaño e rexistro entre o violín e o violonchelo, situado nunha oitava por riba do violonchelo e unha quinta por baixo do violín. Conta con catro cordas afinadas a unha distancia de quinta xusta, sendo estas La (I), Re (II), Sol (III) e Do (IV), ou Do2, Sol3, Re4 e La4. Tócase xeralmente fregando un arco coas cordas para facelas vibrar, se ben tamén se poden puntear as cordas cos dedos para facelas soar.
Martín, Baleira
Historia
Trala división territorial de España en 1833 a parroquia de Martín pasou a formar parte do concello de Neira de Rei.
Retizós, Baleira
Santa María Madanela de Retizós é unha parroquia do concello de Baleira. No 2020 tiña 74 habitantes (41 homes e 31 mulleres), repartidos en catro entidades de poboación: O Alledo (deshabitado), A Muíña (18), Retizós (23) e San Romao (33), sendo a densidade media nese ano de 10,22 hab/km².
Fontarraña, San Simón da Costa, Vilalba
Fontarraña é un lugar da parroquia de San Simón da Costa, no concello lugués de Vilalba, na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2010 tiña 3 habitantes (2 homes e 1 muller).
Valladolid (homónimos)
Valladolid pode referirse a:
El Gráfico
Historia e características
Editado pola CNT de Ferrol a resultas dunha folga dos tipógrafos de El Correo Gallego, apareceu o 1 de maio de 1932. Imprimíase nos obradoiros de La Artística. O seu director era Nicolás García Pereyra. Constaba de 4 páxinas. Entre os seus colaboradores figuraban Mario Rico, Antonio Figueira Vieytes, Pedro Guimarey e Matías Usero. Tivo unha existencia de apenas dous meses.
Gran Premio da Emilia-Romaña de 2021
Clasificación
Antes do comezo da clasificación gardarase un minuto de silencio como pésame polo falecemento do príncipe Felipe. A clasificación debe comezar ás 14:00 hora local (UTC + 02: 00).
Carreira
A carreira comezou ás 15:00 hora local (UTC + 02:00) e disputouse durante 63 voltas. Choveu antes da carreira. No seu camiño á grella de saída Fernando Alonso saíu da pista e bateu contra a parede en Tosa, conseguiu chegar á grella, onde os mecánicos Alpine foron capaces de solucionar o dano. Vettel tivo que partir do pitlane despois de que os freos se quentaran antes da carreira e recibiu unha penalización de dez segundos cando o equipo non axustou os pneumáticos do seu coche antes do prazo de cinco minutos. Na volta de formación o piloto de Ferrari Charles Leclerc trompeou, pero saíu da trampa de grava e comezou a carreira. Pierre Gasly comezou con pneumáticos de mollado, do mesmo xeito que Esteban Ocon.
Post carreira
O día seguinte Russell expresou o seu desexo de "despexar o aire" con Bottas tras o enfrontamento. Máis tarde Russell pediu perdón a Bottas e ao equipo de Williams. Gran parte do coche de Bottas sufriu danos irrepararables. Bottas sufriu danos nun xeonllo no accidente a 30 G.
Francisco Moldes Fontán
Traxectoria
É fillo do empresario José Moldes Castro e de Nélida Fontán Rodríguez, tataraneta de Domingo Fontán. En Barro sempre foi coñecido polo alcume de Chuco. Licenciouse en Filosofía e Letras (especializado en Filoloxía Románica) na Universidade de Santiago de Compostela en 1972, na mesma promoción ca Darío Villanueva.
Nada en la nevera
Argumento
A película trata da procura da felicidade, da soidade, da obsesión por encontrar parella.
Ferrol (homónimos)
O topónimo Ferrol pode referise a:
Monterey
A cidade recibe uns 4 millóns de turistas ao ano. Ten unha gran reserva natural mariña, dotada dunha gran variedade de especies. A economía baséase principalmente no turismo, e tamén na pesca. Posúe un autódromo de sona.
Praia de Estorde
É unha praia resgardada con máis de 500 m de lonxitude.
Colisión aérea en Zagreb de 1976
A colisión aérea en Zagreb de 1976 foi un accidente o 10 de setembro de 1976 preto de Zagreb entre o voo 476 de British Airways, un Hawker Siddeley Trident que voaba de Londres a Istanbul, e o voo 550 de Inex-Adria Aviopromet, un Douglas DC-9 en ruta dende Split ata Colonia. A colisión foi o resultado dun erro de procedemento dos controladores de tráfico aéreo de Zagreb.
Os voos
O voo 550 de Inex-Adria engalou do aeroporto de Split ás 09:48 UTC cara ao aeroporto de Colonia/Bonn. O avión levaba 108 pasaxeiros, principalmente turistas alemáns que regresaban a casa tras unha vacacións na costa dálmata, e 5 tripulantes. O piloto era o capitán Jože Krumpak (nado en 1925), que acumulaba 10 157 horas de voo, e o primeiro oficial era Dušan Ivanuš. Inex-Adria era unha aeroliña chárter baseada en Eslovenia, unha das repúblicas que formaban a federación de Iugoslavia.
A Lagoa, San Simón da Costa, Vilalba
A Lagoa é un lugar da parroquia de San Simón da Costa, no concello lugués de Vilalba, na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2010 tiña 7 habitantes (4 homes e 3 mulleres).
Antonio Pazos Figueroa
Traxectoria
Cesou na presidencia do Consello en 1583 para ocupar o bispado de Córdoba, onde fundou o seminario conciliar de San Paio e participou no Concilio Provincial de Toledo.
Tesla
Tesla pode referirse a:
Lobán da Barreira, San Simón da Costa, Vilalba
Lobán da Barreira é un lugar da parroquia de San Simón da Costa, no concello lugués de Vilalba, na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2010 tiña 0 habitantes.
Khea
Traxectoria
En maio de 2019 alcanzou a cifra de 14 millóns de oíntes mensuais en Spotify situándose no 180. máis escoitado do mundo.
Azolla japonica
Sinónimos
Ademais de polo nome actualmente válido, a especie coñeceuse tamén polo sinónimo Azolla filiculoides subsp. filiculoides.
Agustín Veiga Mejuto
Traxectoria
Xornaleiro. Membro da Agrupación Socialista de Ferrol. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Foi xulgado en Ferrol en consello de guerra con Luís Abella Beade, Luís González Díaz, Moisés Lago Lorenzo, Gonzalo Moreno Calvo, Antonio Pena Fernández e José Silva Fernández. Acusado de adhesión á rebelión, foi condenado a pena de morte. Foi executado no castelo de San Felipe o 5 de marzo de 1938 con Pedro Dobarro Regueira.
Caso Almería
O caso Almería na actualidade
Os familiares de Juan Mañas solicitaron en varias ocasións a varios organismos que o seu fillo e os seus dous compañeiros sexan recoñecidos coma vítimas do terrorismo, pero na actualidade aínda non recibiron resposta favorable. Tampouco recibiron apoio da Asociación Víctimas del Terrorismo.
Repercusión
A historia foi levada ao cine en 1983 baixo o título de El caso Almería, dirixida por Pedro Costa.
Airbus Helicopters H160
O Airbus Helicopters H160 (anteriormente X4) é un helicóptero utilitario mediano desenvolvido por Airbus Helicopters. Lanzouse formalmente o día 3 de marzo de 2015 no Heli-Expo en Orlando, Florida coa intención de substituír os modelos AS365 e EC155 na liña de produtos do fabricante. O 13 de xuño de 2015 realizou o seu primeiro voo e agárdase que as primeiras entregas cheguen no ano 2019.
Os Lobás, San Simón da Costa, Vilalba
Os Lobás é un lugar da parroquia de San Simón da Costa, no concello lugués de Vilalba, na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE en 2010 tiña catro habitantes (catro mulleres).
Gran Premio de Alemaña de 1967
Clasificación
''Nota: A carreira correuse con coches de Fórmula 1 e Fórmula 2 participando xuntos. Os participantes de Fórmula Dúas indícanse cun fondo rosado.''
Téutidos
Características
Como todos os outros cefalópodos, teñen unha cabeza diferenciada, simetría bilateral, un manto en forma de vaíña pou bolsa, e tentáculos, oito dispostos en pares e dous xenralmente máis de longos, de función función reprodutora. Son nadadores eficaces, e algunhas especies poden voaren a distancias curtas fóra da auga.
Clasificación
Comprende as seguintes familias:
Lamela, San Martiño de Pacios, Begonte
Lamela é un lugar da parroquia de San Martiño de Pacios no concello lugués de Begonte na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2011 tiña 0 habitantes.
Circuíto Internacional de Sepang
Historia
miniatura|left|Vista desde a area comercial, da bancada norte principal, nivel inferior
Vorbis
O desenvolvemento de Vorbis foi iniciado despois de que en setembro de 1998 Fraunhofer Gesellschaft fixese pública a súa intención de trocar a licenza do formato MP3. A primeira versión estable do códec, a 1.0, publicouse o 19 de xullo de 2002. A última versión, a 1.1.0, foi publicada o 22 de setembro de 2004. O formato Vorbis é amplamente empregado nos sistemas baseados en Linux.
Célula de Schwann
As células de Schwann ou neurolemocitos (TA: gliocytus periphericus, gliocito periférico) son as principais células da glía do sistema nervioso periférico (SNP). Reciben o seu nome polo fisiólogo alemán Theodor Schwann, que as estudou. As células gliais, das cales hai varios tipos, teñen como misión apoiar as neuronas. As células de Schwann mielinizantes sitúanse arredor dos axóns das neuronas motoras e sensitivas, envolvéndoos e formando a vaíña de mielina, que os illa electricamente. Algunhas células de Schwann non son mielinizantes.
As células de Schwann están implicadas en diversos aspectos importantes da bioloxía dos nervios periféricos, como a condución de impulsos nerviosos ao longo dos axóns, o desenvolvemento dos nervios e a súa rexeneración, a alimentación da neurona, a produción da matriz nerviosa extracelular, a modulación da actividade sináptica neuromuscular, e a presentación de antíxenos aos linfocitos T. As células de Schwann están implicadas en neuropatías do SNP como a enfermidade de Charcot-Marie-Tooth, a síndrome de Guillain-Barré, a schwannomatose e a polirradiculoneuropatía desmielinizante inflamatoria crónica.
Rafael Fernández Cardoso
Traxectoria
O seu irmán Leopoldo Fernández Cardoso dirixiu o periódico El Radical del Eo.
Merlán, A Torre, Vilalba
Merlán é un lugar da parroquia da Torre, no concello lugués de Vilalba, na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2010 tiña 29 habitantes (17 homes e 12 mulleres).
A Igrexa, Berdillo, Carballo
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, o lugar da igrexa.
Propofol
Efectos adversos
Como depresor respiratorio, o propofol produce frecuentemente apnea. A persistencia da apnea pode depender de factores como a premedicación, dose administrada e velocidade de administración, e pode ás veces persistir máis de 60 segundos. Posiblemente como resultado da depresión do impulso respiratorio central, o propofol pode producir unha diminución significativa en valores respiratorios como a frecuencia respiratoria, volume minuto respiratorio, volume corrente, fluxo respiratorio medio e capacidade residual funcional.
O propofol induce o priapismo (ereccións prolongadas) nalgúns individuos.
Hippoglossus
Etimoloxía
O seu nome deriva do termo do grego antigo ἵππος hippos, "cabalo" e do elemento do latín científico -glossus forma masculina derivada do grego antigo γλῶσσα glôssa, "lingua", en referencia á forma deste animal.
Mieres, Asturias
Mieres é un concello da Comunidade Autónoma do Principado de Asturias, a súa cabeceira municipal é a cidade de Mieres del Camino, dita popularmente simplemente Mieres. É cuarta poboación de Asturias, tras Oviedo, Xixón e Avilés, cun total de 44.992 habitantes, dos que arredor de 28.000 corresponden ao núcleo urbano capitalino.
Sito no centro de Asturias, dista tan só 20 km da capital autonómica, Oviedo, e 48 km de Xixón e Avilés.
Evolución demográfica
Até a década do 1960 a evolución demográfica de Mieres foi positiva, a partir dese momento o concello foi perdendo poboación a teor da decadencia da explotación mineira que era o sector económico punteiro do municipio. O crecemento natural segue a ser negativo, a inmigración é escasa, polo que o balance demográfico mostra un descenso poboacional.
Simón Rodríguez
Simón Rodríguez, nado en Santiago de Compostela en 1679 e finado na mesma cidade en novembro de 1751, foi un dos máis prestixiosos arquitectos barrocos e máximo expoñente do barroco de placas. Ás veces asinou como Simón Rodríguez de Castroverde. miniatura|200px|Fachada da Igrexa do [[convento de Santa Clara de Santiago de Compostela.]]
Mieres, Asturias
Prehistoria e Protohistoria
A presenza humana no territorio de Mieres data de tempos prehistóricos. Existen diversos túmulos e castros no concello que confirman a presenza de poboación anterior á ocupación romana. A respecto desta hai restos procedentes de Ujo, pero escasos, como a inscrición de Lucius Corona Severus, en lembranza dun soldado da Legio VII Gemina; a ara de Nimmedo e o enxoval funerario de Sulpicio Úrsulo. Porén polo actual concello pasaba a vía romana de León (Legio) a Lucus Asturum (Lugo de Llanera).
Idade Media
No ano 1447, o príncipe de Asturias, Henrique IV de Castela, concedeu aos veciños de Oviedo a exención de todo imposto de tránsito, medida que foi mal acollida polos «portazgueros» de Mieres, que vían reducirse os seus ingresos, o que xerou diversos conflitos que duraron até comezos do século XVI. Mieres figurou desde a época medieval na Ruta Xacobea, sendo un importante lugar de paso para os peregrinos que se dirixían cara Santiago de Compostela, pero que desde León se desviaban para Oviedo. De aquí o nome da súa capital actual: Mieres del Camino, ou del Camín, en asturiano.
Idade Contemporánea
Durante a revolución de outubro de 1934, Mieres foi un dos principais centros revolucionarios. Os obreiros asaltaron os cuarteis das forzas de seguridade, organizándose para tomaren a cidade de Oviedo. A súa derrota levou a que moitos fosen logo encarcerados ou, mesmo, a que morresen na represión desecadeada polo goberno republicano presidido por Lerroux. Durante a guerra civil, o municipio formou parte do bando republicano, sendo os traballadores a espiña dorsal da loita contra o exército sublevado. Mieres foi conquistada por este en 1937, como o resto da fronte asturiana.
Simón Rodríguez
Traxectoria
En 1743 trasládase á Coruña para a execución da capela da Orde Terceira, traballando tamén no convento de Santa Clara de Allariz e o retablo da capela compostelá de San Roque. Volve, enfermo, a Santiago, sendo ingresado durante algún tempo no Hospital Real (1744).
Segunda división española 1997/98
A tempada 1997–98 da Segunda División de España foi a 67ª edición desta competición. Comezou o 30 de agosto de 1997 e finalizou o 16 de maio de 1998.
Clasificación
X = Partidos xogados; G = Partidos gañados; E = Partidos empatados; P = Partidos perdidos; GF = Goles a favor ; GC = Goles en contra; DG = Diferenza de goles; Pts = Puntos
Illa MacKlintok
A illa Mc Clintock está situada moi preto ao oeste da illa Hall, separada dela por un estreito paso, Proliv Negri. O punto máis ao norte da illa é Mys Grili (cabo Grili). O punto máis ao suroeste é a illa Mc Clintock e o máis sueste Mys Oppoltsera.
Circuíto Internacional de Xangai
Historia
En parte debido á localización do circuíto, as zonas ao redor das curvas 1, 8 e 14 afundironse, e polo tanto, o circuíto tivo que ser inspeccionados antes da edición de 2011.
O 18 de febreiro de 2011 Wen Zhao, Vice-alcalde de Xangai, dixo que a F1 é unha tarxeta de presentación de Xangai e que confía no éxito da carreira nos próximos anos.
Características
thumb|Imaxe da recta principal e a zona de boxes
Antonio Chas
Antonio Chas Veira, nado o 14 de marzo de 1915 en San Pedro de Nós (Oleiros), foi un futbolista galego. Xogaba de dianteiro.
Escola de Socioloxía de Chicago
Os principais investigadores na primeira Escola de Chicago inclúen a Nels Anderson, Ernest Burgess, Ruth Shonle Cavan, Edward Franklin Frazier, Everett Hughes, Roderick D. McKenzie, George Herbert Mead, Robert E. Park, Walter C. Reckless, Edwin Sutherland, W. I. Thomas, Frederic Thrasher, Louis Wirth e Florian Znaniecki. A activista, socióloga e Premio Nobel da Paz Jane Addams tamén traballou e mantivo lazos estreitos con algúns dos membros da Escola de Socioloxía de Chicago.
Monumento a Washington
Construción
miniatura|O monumento parcialmente completado, fotografado por Mathew Brady cara a 1860. As escavacións para os alicerces do Monumento a Washington empezaron na primavera de 1848. A primeira pedra púxose o 4 de xullo, nunha cerimonia elaborada polos masóns. A esta organización fraternal mundial pertencía George Washington. Os discursos dese día amosaron que a nación seguía a amar a Washington. Un celebrante dixo: «Non haberá máis Washingtons no noso tempo... maisero as súas virtudes graváronse no corazón da humanidade. O que é grande no campo de batalla mira con orgullo o liderado de Washington. O que crece con sabedoría dos seus consellos sente coma se imitase a Washington. O que pode renunciar ao poder en contra dos desexos do pobo, ten o brillante exemplo de Washington».
Guerras médicas
As etapas do conflito
Os carios restablécense e inflixen unha grave derrota aos persas no seguinte outono en Pédaso (-496). Finalmente, establécense negociacións longas e penosas e os carios non depoñen as armas definitivamente ata -494. Mileto atópase soa. Ao principio do ano -494, os persas agrupan as súas tropas contra Mileto. A cidade ha de ser asaltada á vez por terra e por mar. Ten lugar unha batalla naval que enfrontou sobre 350 naves gregas a 600 naves fenicias, exipcias e chipriotas diante da illa de Lade durante o verán de -494. A frota grega é destruída. A cidade é tomada e arrasada pouco despois e a súa poboación deportada ás ribeiras do río Tigris. No ano -493 os persas someten as últimas cidades e illas rebeldes (Quíos, Lesbos e Ténedos) mentres que a súa frota recorre vitoriosamente as costas do Helesponto e da Calcedonia.
As consecuencias da derrota xonia
Esta derrota xera en Grecia continental, en particular en Atenas, unha profunda reacción de tristura. Así, o poeta Frínico compón unha peza titulada A toma de Mileto que fai que o público se desfaga en bágoas (o autor foi condenado a unha multa de mil dracmas por lembrar acontecementos malfadados).
A batalla de Maratón
En total morren sobre 6400 persas, a maioría afogados ao fuxiren, e son destruídas sete naves, mentres que os atenienses perden case 200 cidadáns. Unha tal diferenza non ten nada de extraordinario, mesmo se a cifra das perdas persas é sen dúbida esaxerada. En efecto constátase frecuentemente unha proporción dun morto dos gregos por vinte ou trinta dos exércitos orientais nas diversas batallas que os enfrontaban aos pobos de Asia.
Pero é necesario previr a segunda ofensiva dos persas co ataque dos mellores elementos do seu exército que reembarcaran antes da batalla de Maratón. A frota persa necesita sobre dez horas para dobrar o cabo Sounion e chegar a Falero. Tras unhas marchas forzadas de sete ou oito horas, cunha batalla nas costas, os hoplitas gregos chegan sobre unha hora antes cá frota inimiga. Os persas, vendo o fracaso da manobras, renuncian a desembarcar. Así se acaba a ‘’primeira guerra médica’’. Esta vitoria estratéxica converteuse en simbólica para os gregos e deulle un gran prestixio a Atenas. De feito para os persas tratouse sobre todo dun desembarco infrutuoso e dun fracaso menor. A súa expedición deu sometido todas as illas, en todo caso un gran número, do mar Exeo ao poder de Darío I.
Batalla das Termópilas
miniatura|200px|Recreación da cara de [[Xerxes I.]]
A situación na véspera da batalla e a estratexia de Temístocles
A situación para os gregos non é esperanzadora, como nos conta Diodoro de Sicilia. A derrota das Termópilas, a submisión da Beocia, a toma de Atenas sementan a desesperanza nos espíritos. Cleómbroto I, o irmán de Leónidas e rei dos espartiatas, só pensa en protexer o Peloponeso coa construción dun muro no Istmo de Corinto. En canto á frota, instálase en Salamina na busca de Temístocles. Este plan, resistir no Istmo de Corinto e no golfo de Salamina, implica o abandono total da Ática, cousa que explica tamén a toma de Atenas, abandonada polos seus habitantes segundo os consellos de Temístocles. miniatura|A batalla de Salamina, óleo sobre tea pintado en 1868 por [[Wilhelm von Kaulbach]] Temístocles ten un plan preciso que impón contra a opinión de Euribíades. Trátase de combater na enseada estreita de Salamina, pois está convencido, con razón, de que os persas non habían poder emprender a manobra de cerco polas ás debuxada en Artemisio. Ademais está persuadido de que neste paso estreito as naves inimigas se habían molestar mutuamente e serían facilmente abordábeis ou atacábeis co esporón das sólidas trirremes gregas. Finalmente estaba convencido de que ao separar o exército persa da súa frota, esta daría media volta. Ten estes propósitos, relatados por Plutarco de Queronea:
Euribíades prefire defender outro punto de vista, máis circunspecto. Agora que a frota grega asegurou a evacuación da Ática, cómpre volver á proximidade das forzas terrestres para emprender accións combinadas. Este punto de vista é compartido polos corintios, segunda frota da coalición. Temístocles recibe, con todo, o apoio de Exina e de Mégara, directamente ameazadas en caso de repregue no Istmo de Corinto da frota grega. Nese momento é cando Temístocles, segundo Plutarco e Heródoto, utiliza a astucia e fai chegar unha mensaxe a Xerxes, por mediación dun grego, probabelmente orixinario de Xonia, chamado Sicino, informándoo do desexo de fuga dunha parte dos xenerais gregos polo paso occidental da baía de Eleusis, aínda libre. Esta manobra, hoxe diríamos que de desinformación, funciona plenamente e unha parte da frota persa termina o cerco dos gregos mentres que o illote de Psitalia é ocupado por un destacamento co obxectivo de recoller as tripulacións persas e rematar cos gregos cando comece a batalla.
Os días posteriores a Salamina
En canto aos vencedores, están sorprendidos pola inacción dos persas e non semellan comprender nun primeiro momento a amplitude do seu éxito. Cando parece que os persas se baten en retirada, Temístocles na euforia da vitoria propón cortarlle a Xerxes a ruta de Asia, atravesando o Exeo. Pero Arístides e Euribíades impoñen a prudencia. Ademais, os gregos perderon en Salamina máis de 40 naves e non poden substituílas tan rapidamente como os seus adversarios. Finalmente, enviar toda a frota tan lonxe de Grecia mentres que os refuxiados de Atenas están aínda na illa de Salamina e sen estar protexidas as costas gregas é bastante arriscado. Por último, a estación convértese en perigosa para a navegación. Para Arístides unha eventual derrota de Atenas faríalle o xogo a Esparta, moito máis porque Esparta está a piques de rematar o muro que pecha o istmo do Peloponeso e deixa de sentir a ameaza persa coa mesma intensidade.
A batalla
Nese momento, Mardonio comete un erro de apreciación fatal. Estima que a desorganización entre os gregos lle permite lanzar un asalto, o 27 de agosto de -479, no canto de agardar a que as querelas entre os diversos continxentes gregos dividan aos seus adversarios. O ataque persa enfróntase cunha tenaz resistencia, sobre todo da parte dos espartiatas que, aínda que separados do resto do exército, ocupan unha posición dominante que os protexe da cabalaría inimiga. Neste combate é cando morre Mardonio. A morte do seu xefe, e o asalto posterior contra o seu campamento e a chegada das outras unidades gregas que viñan de vencer aos beocios, aliados dos persas, provocan a derrota das tropas de Xerxes I e un masacre en gran número. Ben poucos, ao que parece, deron fuxido para unirse ao outro corpo do exército persa cuxo xefe, Artabazo, en conflito con Mardonio, estaba xa a dar media volta cara ao Helesponto con preto de 40.000 homes. En canto a Tebas, que colaborara cos persas, é tomada rapidamente e os seus xefes son executados. As perdas gregas son estimadas en preto de 3.000 mortos, as do bando persa son imposibles de precisar. Cobrouse un enorme botín no campamento de Mardonio.
Estación de Almería
Autobuses
O tráfico de autobuses é significativamente maior có de trens, e cobre case todos os destinos españois posibles. Tamén parten de aquí autobuses interurbanos que comunican Almería con outros concellos da provincia.
Maxila
Miriápodos
Nos miriápodos pode faltar o segundo par de maxilas, ou poden darse diferentes tipos de fusións. Así:
Agde
miniatura|La Tamarissière, vila da comuna de Agde. Agde é unha comuna do departamento de Hérault, rexión de Languedoc-Roussillon, Francia. 20 303 habitantes (1999), na beira do río Hérault a catro quilómetros do Mar Mediterráneo.
Babettes gæstebud
Babettes gæstebud é un filme dinamarqués de 1987 dirixido por Gabriel Axel. O guión do filme foi escrito por Axel e está baseado nunha historia de Isak Dinesen (Karen Blixen). Foi producido por Just Betzer, Bo Christensen e Benni Korzen con orzamento do Instituto de Cinema Dinamarqués. Babettes gæstebud foi o primeiro filme dinamarqués a partir dunha historia de Blixen así como o primeiro filme dinamarqués en gañar o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa. O filme estreouse na sección Un Certain Regard do Festival Internacional de Cinema de Cannes de 1987.
Barbapapa
Orixe
Annette Tison e Talus Taylor argallaron os Barbapapa en París, segundo eles contaron, cando estaban no xardín de Luxemburgo, Talus sentiu como un neno pedía a seus país algo que chamaba Baa baa baa baa. Descoñecendo o francés, pediulle a súa dona que llo explicase, e ela díxolle que era unha larpeirada coñecida como barbe à papa (nube de algodón).
Sipura
Sipora é un destino popular de surf. Varias praias atópanse no extremo sur da illa. a ondaxe é máis consistente desde abril ata outubro, pero Sipora é apta todo o ano como destino de surf. As condicións do vento poden variar segundo a hora, aínda que as súas augas son a miúdo acougadas e cristalinas. Para o aloxamento preto de Sipura, a maioría dos surfistas van a bordo de barcos que poden cargar en Padang e surfear cando as condicións cambian. Algúns surfistas optan por quedar na mesma illa nas estacións ou con familias locais en Tua Pajet.
Traballo (socioloxía)
Evolución do traballo
Durante a maior parte da historia da civilización o traballo foi considerado como unha actividade desprezábel. Na Biblia, libro sagrado común ao xudaísmo e cristianismo, o traballo aparece como algo penoso despois de que Adán e Eva perderan o paraíso:
Os gregos da antigüidade pensaban que só o ocio recreativo era digno do home libre. A escravitude foi considerada polas máis diversas civilizacións como a forma natural e máis adecuada de relación laboral. Desde mediados do século XIX, vinculado ao desenvolvemento da democracia e o sindicalismo, a escravitude deixa de ser a forma predominante de traballo, para ser substituída polo traballo asalariado. Con el emerxe unha valoración social positiva do traballo por primeira vez na historia da humanidade.
As profundas transformacións que derivan do paso do traballo con simples ferramentas individuais (artesanado), ao traballo industrial con grandes máquinas (maquinismo), ao traballo con computadores (sociedade da información), constitúen un permanente tema de estudo sociolóxico.
Merlos, San Simón da Costa, Vilalba
Merlos é un lugar da parroquia de San Simón da Costa, no concello lugués de Vilalba, na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2010 tiña 5 habitantes (3 homes e 2 mulleres).
Ramón González Figueroa
Traxectoria
En 1924 puido xogar finalmente co Deportivo, converténdose xa en abril dese ano no capitán, e co tempo, nun dos xogadores máis emblemáticos do club. Unha das súas primeiras grandes actuacións co club chegou en xuño dese mesmo ano, cando lle marcou 7 goles en dous partidos ao Dundee FC escocés. En 1927 recibiu un forte golpe nun partido en Pontevedra, que o mantivo inconsciente durante case un día, motivo polo que estivo de baixa varios meses. Aínda que cun rendemento menor tralo seu regreso, continuou no club branquiazul ata 1930, xogando os dous últimos anos na Segunda División, trala creación das ligas nacionais. En 1931 regresou para xogar un último partido contra o Racing de Ferrol no antigo Campo de Riazor, correspondente ao Campionato de Galicia.
Puttonyo
Características
Así, un Tokaji aszú de 3 puttonyos (mínima adición para poder clasificarse como Tokaji aszú) serían 75 kg de pasta a unha pipa Gönc de 136 litros de viño fresco da época. Esta cantidade de uva seca pola chamada podremia nobre ten unha concentración de azucre tal que impregna suave e elegantemente o viño base, que é seco, transmitíndolle unha grande dozura. O maior grao de dozura e complexidade corresponde aos Tokaji de 6 puttonyos.
Ulmaceae
Descrición
Teñen follas simples alternas, a miúdo asimétricas, con estípulas caducas. Flores na súa maioría hermafroditas; monoclámideas; cáliz con 4 - 9 sépalos soldados; con 4 - 6 estames episépalos; xineceo bicarpelar, sincárpico, con dous estigmas patentes; comunmente agrupadas. Froito en sámara ou en drupa arredondada.
José Isorna
Traxectoria
Frade da Orde dos Freires Menores, desempeñou diversas responsabilidades nos conventos franciscanos de Santiago de Compostela, Pontevedra, Ourense e mais en Madrid.
Jaime Agulló Blasco
Jaime Agulló Blasco, nado en Elx o 17 de xullo de 1931 e finado o 3 de agosto de 2022, foi un futbolista español, que xogaba de dianteiro.
20 de abril
Nacementos
miniatura|100px|Francesc Pi i Margall.
Illa Sherbro
Historia
Un grupo de escravos libres procedentes de América chegou a Illa Sherbro en 1821, pero as enfermidades e as condicións pantanosas das illas leváronos a abandonala e dirixirse a Cabo Mesurado, onde crearon unha nova colonia en abril de 1822, e que sería o núcleo inicial de Liberia.
Macróspora
Os nomes macróspora e micróspora derivan das distintas dimensións relativas destas esporas, normalmente máis pequenas as masculinas.
Pezas bucais
Crustáceos
miniatura| Mandíbula dun crustáceo [[anfípodo 1: proceso molar; 2: espiñas; 3: lacinia; 4: dentes apicais; 5: palpo mandibular. ]]
Thomas Sankara
Golpe de Estado de Saye Zerbo
En 1980 o goberno de Sangoulé Lamizana xa levaba case unha década e media no poder e, aínda que o país gozaba dunha relativa estabilidade, realizábanse esforzos mínimos por solucionar os graves problemas económicos e sociais da poboación. Ademais a corrupción era xeneralizada nos altos postos do goberno, excepto aparentemente na figura do presidente mesmo, que incluso chegou a queixarse publicamente de que a elite gobernante interesábase moi pouco polo ben do país e moito pola "relixión do poder e o diñeiro". O 25 de novembro dese ano, un grupo de oficiais de alto rango liderados polo coronel Saye Zerbo deron un golpe de Estado. Adoptaron o nome de Comité Militar para a Mellora do Progreso Nacional (CMPRN polas súas siglas en francés), depuxeron o goberno, detiveron a Lamizana, disolveron a Asemblea Nacional, suspenderon a Constitución e prohibiron todos os partidos e actividades políticas. Zerbo citou a "erosión da autoridade do Estado" entre as razóns para o golpe e prometeu inculcar disciplina no Estado, loitar contra a corrupción e abrir investigacións polas malas prácticas do goberno anterior. O golpe tivo nun principio apoio popular e incluíu varios ministros progresistas nacionalistas que contaban co apoio dalgúns sindicatos.
Golpe de 1982
O 7 de novembro de 1982, un grupo de xenerais liderados por Gabriel Somé Yorian, deron outro golpe de Estado, derrocaron o CMRPN de Zerbo e proclamaron un novo goberno militar que sería chamado Consello de Salvación do Pobo (CSP polas siglas en francés). Eran un grupo de individuos e faccións unidos só pola súa oposición ao réxime de Zerbo, non tiñan acordada ningunha plataforma política nin líderes e permitiron aos máis radicais apuntar nunha dirección progresista. Sankara estaba casualmente na capital eses días, pois recibira permiso para ver ao seu segundo fillo que acababa de nacer. Houbo rumores de que podía estar detrás do golpe e, dado que non había un líder claro, os seus seguidores puxeron o seu nome enriba da mesa, pero Sankara rexeitouno. Finalmente Jean-Baptiste Ouédraogo, anterior xefe médico do exército, foi o presidente elixido por consenso entre as dúas grandes faccións do CSP: a esquerda e os conservadores.
Arresto e toma do poder
O 4 de agosto de 1983 as tropas de Pô saíron cara a capital, co apoio dos grupos clanestinos civís tomaron os lugares estratéxicos e derrocaron o goberno con pouca resistencia (Somé Yorian e outro oficial conservador foron atopados días despois e disparados supostamente cando "tentaban escapar"). Ás 10 da noite Sankara compareceu na radio para anunciar o derrocamento do goberno e o comezo dun novo proceso revolucionario. Nunha declaración emitida varias veces na noite en francés, mossi e gurunsi, proclamou a creación do Consello Nacional da Revolución (CNR) e chamou aos cidadáns de todo o país a formar comités para defendelo. O principal obxectivo do goberno, dixo, sería defender os intereses do pobo voltaico e a realización das "súas profundas aspiracións de liberdade, verdadeira independencia e e progreso social e económico".
Saúde e obras públicas
Sankara promoveu un gran programa de vacinación nun intento de erradicar a febre amarela, a meninxite e o sarampelo. Nunha semana, dous millóns e medio de burkinenses foron vacinados, nun esforzo que recibiu os parabéns da Organización Mundial da Saúde. O goberno de Sankara tamén foi o primeiro de toda África en recoñecer publicamente a epidemia de SIDA como a maior ameaza para o continente.
Comités de Defensa da Revolución
Os CDRs de Sankara superaron o seu poder, e foron acusados ​​por algúns de comportarse ás veces como bandas de matóns. Algúns CDR inmiscuíanse na vida cotiá dos burkinenses e usaban o seu poder para resolver problemas persoais ou castigar aos inimigos. O propio Sankara sinalou publicamente o seu fracaso mentres outros culpaban a Sankara das accións individuais dos CDRs. O fracaso dos CDR, xunto co fracaso do programa dos mestres revolucionarios, o desdén ás clases altas e medias, así como a firmeza de Sankara, provocaron que o réxime se debilitase parcialmente en Burkina Faso.
Relacións internacionais
Noutras ocasións expresou o seu apoio aos movementos proindependencia do pobo kanaka, que buscaban poñer fin á administración francesa do territorio de Nova Caledonia, e á República Árabe Saharauí Democrática, país ao que recoñeceu. En 1984, foi o primeiro xefe de Estado en vistar zonas do Sáhara Occidental controladas pola Fronte Polisario.
Asasinato
Existen varias versións sobre quen estivo detrás do golpe, ademais de Compaoré, apuntando a maioría a unha participación dos gobernos de Francia e Costa do Marfil. Segundo Prince Johnson, señor da guerra liberiano, el e Charles Taylor, outro señor da guerra e futuro presidente de Liberia, aliados naquel momento, tamén participaron no golpe. Segundo o seu testemuño, o goberno dos EEUU liberou a Taylor do cárcere para que fose a Liberia e derrocase a Samuel Doe, pero ao chegaren Taylor e Johnson a Burkina Faso, dixéronlles que debían unirse a un grupo de soldados burkinenses para derrocar tamén a Sankara.
O corpo de Sankara foi desmembrado e soterrado mentres que a súa viúva Mariam e dous dos seus fillos fuxían do país. Compaoré reverteu inmediatamente as nacionalizacións, derrubou case todas as políticas de Sankara, volveu ao Fondo Monetario Internacional e ao Banco Mundial para conseguir fondos "que se precisaban desesperadamente" para restaurar a economía "esnaquizada" segundo as súas palabras e, finalmente, rexeitou a maior parte do legado de Sankara. A ditadura de Compaoré mantívose no poder durante 27 anos ata que foi derrocado polas protestas populares en 2014.
Exhumación e investigación
O 21 de decembro de 2015, informouse que os resultados de ADN realizados en Marsella non eran concluíntes e non se podía identificar os corpos. O mesmo día fíxose pública unha orde de arresto internacional contra Compaoré emitida o 4 de decembro, pero Costa do Marfil, país no que se refuxia coa protección do presidente Alassane Ouattara, e que lle concedeu a nacionalidade, négase a extraditalo.