cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kosmos 380
Características
Kosmos 380 foi o trixesimo sétimo membro da serie de satélites DS-P1-Yu e o trixésimo terceiro lanzado con éxito tralo fracaso dos lanzamentos do segundo, vixésimo terceiro e trixésimo segundo membros da serie. Estaba adicado a servir como obxectivo para as probas antisatélites e antimísiles soviéticas.
Eduardo González Valiño
Traxectoria
Iniciouse como futbolista en 1927 no Deportivo da Coruña, na Segunda División. Xogou no club ata o ano 1934 (obtendo como mellor posición un cuarto posto en 1932), cando fichou por dúas tempadas polo Atlético de Madrid, que acababa de subir a Primeira División. Con este equipo quedou en sétima e undécima posición. En 1936, e coincidindo co inicio da guerra civil española, volveu ao Deportivo, onde exerceu como xogador-adestrador primeiro, e logo só como xogador, e co que conseguiu o ascenso a Primeira no ano 1941, e un cuarto posto o ano seguinte, na primeira tempada deste equipo na máxima categoría. Na tempada 1941-1942 fixo de novo de xogador-adestrador, e 1944 deixou o club.
Batalla del Bruc
Lendas
Mais a lenda máis amplamente espallada é a do tamborileiro de El Bruc, acerca dun rapaz de Santpedor, segundo algúns autores chamado Isidre Lluçà i Casanoves, nado o 15 de marzo de 1791 e morto sobre o 7 de abril de 1809, que dirixiría a batalla cun tambor como os que se utilizaban nas confrarías. Grazas ao son do tambor, co seu eco rebotando contra as paredes da montaña de Montserrat, os franceses retiraríanse crendo que un grande exército estaba á espera para atacalos.
Segmento B
Segundo o tipo de automóbil, un automóbil pode estar nalgún subsegmento. Un automóbil de turismo do segmento B denomínase "polivalente", "utilitario", "compacto pequeno" ou "subcompacto"; un monovolume deste tamaño é un "minimonovolume", e un todo terreo do segmento chámase "mini todo terreo".
Ricardo Fernández Carles
Traxectoria
Veciño de Pontecesures. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Xulgado en Pontevedra por auxilio á rebelión, foi condenado a 15 anos de prisión. Conmutáronlle a pena a dous anos e saíu de prisión en novembro de 1938. Foi membro do grupo de Miguel Nicolás Esperante "Corcheiro". Integrouse V Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia liderada por Benigno Andrade "Foucellas" e José Remuiñán Barreiro "Ricardito". O grupo foi avistado pola Garda civil en Loureiro (Luou) o 19 de maio de 1948. A benemérita incendiou a casa onde se refuxiaban os guerrilleiros e Ricardo morreu polos disparos das metralladoras xunto a Manuel Agrasar Cajaraville, Vicente López Novo e Florentino Menéndez; tamén morreu o garda civil Jardón Castro. "Foucellas" e "Ricardito" lograron fuxir.
Crise de Agadir
Antecedentes
En 1904, Francia e Gran Bretaña concluíron un acordo, chamado a Entente Cordiale, contra Alemaña: Francia deixa as mans libres á Gran Bretaña en Exipto e, a cambio, podería establecer un protectorado en Marrocos.
En mazo de 1905, para "recordar" as súas reclamacións en Marrocos, o káiser Guillerme II desembarcou en Tánxer onde se entrevistou co sultán Abd al-Aziz, provocando a primeira crise marroquí, ou crise de Tánxer, que provoca tensións entre as potencias europeas. Para diminuír estas tensións connvócase, en 1906, en Alxeciras, unha Conferencia internacional. Alemaña obtén un certo dereito de control sobre os asuntos marroquís, mentres que Francia e España obteñen dereitos específicos sobre Marrocos en termos de policía e banca.
Negociacións, solución e consecuencias
O 4 de novembro as negociacións franco-alemás levaron a unha convención denominada Acordo franco-alemán, baixo a cal Alemaña aceptou a posición de Francia en Marrocos a cambio dun territorio na colonia africana francesa do Congo Medio (hoxe República do Congo).
Aeroporto de Niigata
O aeroporto de Niigata (en 新潟空港) é un aeroporto xaponés de segunda clase situado a 6,7 quilómetros ao nordés da estación de Niigata.
Historia
Na primavera de 2012 os destinos ofrecidos polo aeroporto aumentaron considerablemente cando China Eastern Airlines, Fuji Dream Airlines e All Nippon Airways anunciaron servizos a Shanghai, Nagoya e Narita respectivamente.
Aśoka
O redescubrimento de Aśoka no século XIX
Ata o século XIX, Aśoka era simplemente un nome máis ns xenealoxías inventadas dos reis indios do período budista. Varios eruditos europeos da época tamén traduciron relatos budistas a literatura india. Estes relatos amosaban as doutrinas budistas, así como as historias e biografías lendarias da doutrina. Nestas fontes budistas —procedentes de Sri Lanka, o Tíbet e a China— presentes en relatos como o Divia avadana, o Aśoka avadana, o Mahavamsa e outros, aparecía a figura un gran rei Aśoka. A causa da existencia de varias historias este tipo consideradas de pouco rigor histórico, xa que se crían procedentes a cultura popular, tomouse a figura de Aśoka como lendaria e non se lle deu credibilidade. A historia habitualmente describíao como un príncipe cruel que asasinou os seus irmáns para ascender ó trono, pero que trala súa sanguenta conquista de Kalinga (na costa leste da India, actualmente no estado de Orissa), Aśoka converteuse nun budista pacifista, e contribuíu á difusión do budismo, reinando dende ese intre dun xeito xusto e pacífica.
Michael Jackson
Michael Joseph Jackson, nado en Gary, Indiana o 29 de agosto de 1958 e finado nos Ánxeles o 25 de xuño de 2009 , máis coñecido simplemente como Michael Jackson, foi un cantautor, actor, músico, bailarín e home de negocios estadounidense. Chamado o Rei do Pop, a súa contribución á música, ó baile, á moda, xunto coa súa publicitada vida persoal, fixeron del unha figura da cultura popular durante catro décadas.
1984–85: Pepsi, "We Are the World" e carreira nos negocios
Ó contrario que os outros álbums, Thriller non tivo xira oficial para promocionalo, pero o "Victory Tour" de 1984 do grupo The Jacksons amosou o novo material en solitario de Michael a máis de dous millóns de estadounidenses. Foi a derradeira xira que fixo cos seus irmáns. Por mor da controversia da venda de entradas para o concerto, Jackson deu unha conferencia de prensa e anunciou que ía doar a súa parte dos cartos da xira Victory Tour, cun valor de $3 a 5 millóns, á caridade. O traballo caritativo de Jackson e os seus premios humanitarios continuaron co lanzamento de "We Are the World" (1985), que co-escribiu con Lionel Richie. Lanzada mundialmente en marzo de 1985 para axudar ós pobres dos Estados Unidos e África, a canción conseguiu $63 millóns para paliar a fame, e converteuse nun dos sinxelos máis vendidos de tódolos tempos, con 20 millóns de copias. "We Are the World" gañou catro Grammys en 1985, incluíndo o premio á "Canción do Ano", e a Jackson e Richie como autores. Malia que os directores da American Music Award eliminaron a canción caritativa da competición porque sentían que non era xusto, a edición dos AMA de 1986 fíxolle un tributo á canción no seu primeiro aniversario. (A canción foi gravada o 28 de xaneiro de 1985). Os creadores do proxecto recibiron dous premios especiais de honra: o primeiro pola creación da canción e o segundo pola idea do USA for Africa. Jackson, Quincy Jones, e o promotor Ken Kragan recibiron galardóns especiais polos seus papeis na creación da canción.
1986–90: Aparencia, tabloides, Bad, filmes, autobiografía e Neverland
En 1987, Jackson disociouse das testemuñas de Xeová como resposta á súa desaprobación do vídeo Thriller. Coa industria agardando por outro éxito maior, o primeiro disco de Jackson en cinco anos, Bad (1987), foi moi esperado. Non superou a Thriller como triunfo comercial ou artístico, pero Bad tivo un enorme éxito por si mesmo.
O seu éxito valeulle o título de "Rei do Pop". O alcume foi popularizado por Elizabeth Taylor cando o presentou no Soul Train Heritage Award en 1989, proclamándoo "o verdadeiro rei do pop, rock e soul." O presidente George H. W. Bush designouno "Artista da Décade" pola Casa Branca. Dende 1985 a 1990, doou $455.000 á United Negro College Fund, e tódolos beneficios do seu sinxelo "Man in the Mirror" foron destinados a caridade. A actuación en directo de Jackson de "You Were There" na celebración do 60 aniversario de Sammy Davis, Jr. permitiulle conseguir a Jackson o seu segundo nomeamento ós Emmy.
1991–93: Dangerous, Fundación Heal the World e Super Bowl XXVII
En marzo de 1991, Jackson renovou o seu contrato con Sony por $65 millóns, un acordo récord naquela época, desprazando á renovación de contrato de Neil Diamond con Columbia Records. Estreou o seu oitavo álbum, Dangerous, en 1991. Este foi co-producido con Teddy Riley, que convenceu a Michael a introducir rap no seu álbum por vez primeira. No 2013, o álbum levaba vendidas sete millóns de copias nos Estados Unidos, e aproximadamente 30 millóns en todo o mundo. Nos Estados Unidos, o primeiro sinxelo, "Black or White", foi o máis exitoso, conseguindo o número un nos Billboard Hot 100 e permanecendo nesa posición sete semanas, e cun éxito semellante en todo o mundo. O segundo sinxelo, "Remember the Time", mantívose oito semanas no top cinco nos Estados Unidos, chegando ó número tres da lista Billboard Hot 100. A finais de 1992, Dangerous foi premiado como o álbum mellor vendido do ano en todo o mundo e "Black or White" foi premiado como o sinxelo máis vendido do ano en todo o mundo nos Billboard Music Awards. Ademais, gañou un premio como mellor artista da década de 1980. En 1993, Jackson interpretou a canción nos Soul Train Music Awards nunha cadeira, dicindo que sufrira unha lesión nos ensaios. No Reino Unido e noutras partes de Europa, "Heal the World" foi o meirande éxito do álbum; vendeu 450.000 copias no Reino Unido e estivo cinco semanas como número dous en 1992.
En xaneiro de 1993, Jackson fixo unha memorable actuación no descanso da Super Bowl XXVII. Por mor do descenso de interese durante o descanso nos anos anteriores, a NFL decidiu buscar un artista de gran nome que mantivese ós espectadores durante ese tempo, e Jackson foi seleccionado pola súa popularidade e interese mundial. Foi a primeira Super Bowl na que audiencia foi superior durante o descanso que durante o propio partido. O espectáculo comezou con Jackson sendo propulsado ó escenario con foguetes por detrás del. Ó aterrar, mantívose inmóbil co "puño pechado, con postura de estutua en pé", vestido con roupa negra e dourada de estilo militar e lentes de sol; ficou totalmente inmóbil por un minuto. Despois quitou os lentes e lanzounos a un lado, e cantou catro cancións: "Jam", "Billie Jean", "Black or White" e "Heal the World". Dangerous subiu 90 posicións nas listas de álbums.
1995–99: HIStory, segundo matrimonio e paternidade
O primeiro sinxelo lanzado foi "Scream/Childhood". "Scream" foi un dueto xunto coa súa irmá máis nova Janet. A canción é un ataque ós medios, principalmente polos agravios que lle causaron durante as acusacións de abusos en 1993. O sinxelo tivo o debut máis alto da Billboard Hot 100, no número 5, e reiciu un nomeamento ós Grammy pola "Mellor colaboración vocal pop". "You Are Not Alone" foi o segundo sinxelo lanzado de HIStory; mantén o Récord Guinness por ser a primeira canción en debutar no número un na lista Billboard Hot 100. Está considerado un grande éxito artístico e comercial, e recibiu un nomeamento ós Grammy á "Mellor interpretación vocal pop".
2006–09: Peche de Neverland, últimos anos e This Is It
arribaádereita|miniatura|esquerda|Jackson e o seu fillo Blanket en [[Disneyland Paris, 2006]] En marzo de 2006, a mansión do rancho de Neverland foi pechada como unha medida de aforro de gastos. Publicáronse numerosas reportaxes que aseguraban que Jackson tiña problemas financeiros. Jackson tivo problemas cos pagos de $270 millóns do seguro das súas propiedades musicais, malia que esas propiedades lle proporcionaban uns $75 millóns ó ano. O Bank of America vendeu a súa débeda a Fortress Investments. Sony propuxo un acordo de re-estruturación que lles puidera permitir unha futura posibilidade de mercar a metade das participacións de Jackson (deixandolle con só un 25%). Jackson accedeu a un acordo de financiamento con Sony en abril de 2006, pero os detalles exactos non se fixeron públicos. Naquela época, Jackson non tiña contrato de gravación con ninguna outra discográfica que substituíse a Sony.
Morte
Arredor do 15% dos chíos de Twitter, ou 5.000 chíos por minuto, mencionaron a morte de Jackson despois de coñecerse a nova, comparado co 5% que mencionaron as Eleccións iranianas ou a pandemia de gripe A que copou os titulares a comezos de ano. Ademais, o tráfico web pasou do 11% a un 20% máis alto do normal. MTV e BET emitiron maratóns dos vídeos musicais de Jackson. Os especiais de Jackson emitíronse en moitas canles de televisión de todo o mundo.
Repercusión
O 3 de novembro de 2010, a compañía de espectáculos Cirque du Soleil anunciou que estrearían Michael Jackson: The Immortal World Tour en outubro de 2011 na cidade de Montreal, e que un espectáculo permanente ficaría en Las Vegas. O espectáculo, de 90 minutos, combina o repertorio musical e coreográfico máis representativo de Jackson xunto co estilo artítico do Cirque du Soleil, con actuacións baile e acrobacias aéreas de 65 artistas. A xira foi escrita e dirixida por Jamie King. O 3 de outubro de 2011, anunciouse o lanzamento do álbum recompilatorio Immortal, o cal contiña unhas 40 gravacións orixinais de Jackson producidas por Kevin Antunes. Un segundo e meirande espectáculo teatral do Cirque, titulado Michael Jackson: One, foi anunciado o 21 de febreiro de 2013 para ser representado no resort Mandalay Bay de Las Vegas. O espectáculo, cuxa produción foi escrita e dirixida por Jamie King, comezou a representarse o 23 de maio de 2013, conseguindo un grande éxito da crítica e comercial.
Vídeos musicais e coreografías
Recibiu un Premio "MTV Video Vanguard" en 1988 e un Premio "MTV Video Vanguard Artist of the Decade" en 1990 para celebrar os seus logros na arte dende a década de 1980. En 1991, o primeiro premio foi renomeado na súa honra. "Black or White" foi acompañado por un controvertido vídeo, que o 14 de novembro de 1991 se estreou de xeito simultáneo en 27 países ante unha audiencia aproximada de 500 millóns de persoas, o meirande visionado dun vídeo musical naquel intre. No vídeo orixinal había escenas de natureza sexual e imaxes de violencia. As escenas ofensivas nesa versión de 14 minutos foron eliminadas para evitar que o vídeo fose prohibido, motivo polo cal Jackson pediu desculpas. Xunto con Jackson, tamén aparecen no vídeo Macaulay Culkin, Peggy Lipton e George Wendt. Axudou a incorporar o uso de morphing como recurso tecnolóxico dos vídeos musicais.
Liga LEB Ouro 2013-14
A tempada 2013-14 da LEB Ouro foi a 18ª edición da segunda competición nacional de liga de baloncesto en España coa denominación actual, chamada tamén Adecco Ouro debido a motivos de patrocinio. O campión de liga ascendeu directamente á Liga ACB, mentres que os clasificados do segundo ó noveno posto disputaron un playoff onde o gañador ascendeu tamén á primeira categoría do baloncesto español. O torneo estivo composto por 14 equipos, 3 deles galegos: o CB Breogán, o CB Coruña e o Club Ourense Baloncesto.
Michael Jackson
Honras e premios
miniatura|Disco de platino de Thriller exposto no [[Hard Rock Cafe de Hollywood, California.]] Michael Jackson foi incluído no Paseo da Fama de Hollywood en 1980 como membro de The Jacksons e en 1984 como artista en solitario. Ó longo da súa carreira recibiu numerosas honras e galardóns, incluíndo o premio ó artista pop masculino que máis vendeu do milenio nos World Music Awards, o premio ó artista do século nos American Music Awards e o premio Bambi como artista pop do milenio. Foi incluído por dúas veces no Salón da Fama do Rock and Roll, unha como membro de The Jackson 5 en 1997 e outra como artista en solitario no 2001. Tamén foi incluído noutros moitos paseos da fama, como no Vocal Group Hall of Fame (sendo membro de The Jackson 5) en 1999, e no Salón da Fama dos Compositores no 2002. No 2010, Jackson foi incluído no Salón da Fama do Baile como primeiro bailarín do mundo de pop e rock 'n' roll. No 2014, Jackson foi incluído no Salón da Fama do Rhythm and Blues; unha honra que o seu pai, Joe Jackson, aceptou no seu lugar.
Ensign F1
Fórmula Un
En 1975 Ensign foi esponsorizado por HB Bewaking (unha compañía holandesa) facéndoos asinar a pilotos holandeses. Roelof Wunderink e Gijs van Lennep. Wunderink non tivo moito éxito, clasificou en tres carreiras e terminou unha. Gijs van Lennep clasificado para todas as súas carreiras e logrou o sexto lugar en Alemaña, firmando os primeiros puntos de Ensign na Fórmula Un. Chris Amon tamén correu para o equipo en Austria e Italia terminando 12º en ambas ocasións. En Chris Amon quedou con Ensign tendo grandes resultados en cualificación. Cualificou terceiro en Suecia e no sexto lugar en Gran Bretaña, pero só logrou puntos en España, onde terminou no quinto lugar. Patrick Nève substituíu a Amon en Francia e Hans Binder substituíu a Amon en Austria. Jacky Ickx correría o resto da tempada para Ensign.
A Igrexa, Boullón, Brión
Patrimonio
No adro da igrexa hai un cruceiro e en fronte del un recinto pechado cuxa porta está rematada por unha cruz de pedra flanqueada por dous pináculos.
Henrique I de Luxemburgo
Nado o 16 de abril de 1955 no Castelo de Betzdorf, Luxemburgo, é fillo do anterior gran duque Xoán de Luxemburgo e da súa esposa, a princesa Xosefina Carlota de Bélxica, irmá dos reis Balduíno I e Alberte II de Bélxica.
Matrimonio e descendencia
A parella reside no Palacio Gran Ducal de Luxemburgo (residencia oficial) e no Castelo de Berg (residencia privada), e ten catro fillos e unha filla:
Sinapomorfía
Análises cladísticas
Os conceptos de apomorfía e plesiomorfía son relativos e correspondentes a certo nivel de xeneralización na xerarquía dos seres vivos. O que é unha apomorfía a un nivel pode ser unha plesiomorfía a outro nivel menos inclusivo. Por exemplo, a presenza de glándulas mamarias é unha sinapomorfía para os mamíferos en relación cos tetrápodos, pero é unha simplesiomorfía para dous grupos de mamíferos, por exemplo, ratas e simios.
Non é esencial que todos os membros dun clado mostren unha determinada sinapomorfía; mesmo se algúns membros do clado perderon secundariamente o trazo este pode ser unha sinapomorfía dese clado no seu conxunto. Un bo exemplo é a ausencia de patas nas serpes, a pesar do cal son consideradas tetrápodos. Entre os paleontólogos, un carácter que é unha sinapomorfía para un clado, pero que para certas liñaxes dese clado é unha plesiomorfía que foi alterada nalgunhas das liñaxes, denomínase sinapomorfía subxacente. Se non se coñece ningún taxon grupo coroa, é ás veces difícil decidir que carácter é a sinapomorfía subxacente e cal é a autoapomorfía que a cobre.
Tatyana Alexeyevna Afanasyeva
Casou o 21 de decembro de 1904 co físico e matemático austríaco Paul Ehrenfest (1880-1933), con quen tivo dúas fillas e dous fillos. Súa filla Tatyana Pavlovna Ehrenfest tamén se convertería en matemática.
A confesión de Lúcio
A confesión de Lúcio (en A Confissão de Lúcio) é unha novela curta escrita por Mário de Sá-Carneiro. É unha das obras de Mário de Sá-Carneiro que reúne tres das súas obsesións dominantes: o suicidio, o amor e o anormal avanzando até a loucura. O conto narra a historia dun triángulo composto por Lúcio, Marta e Ricardo.
República dos Inguxos
A República dos Inguxos (Респу́блика Ингуше́тия; Гӏалгӏай Мохк) ou Inguxetia, é unha república rusa localizada no Cáucaso Norte. A súa capital é a vila de Magas. En termos de área, a república é a máis pequena de toda Rusia, agás as cidades federais. Foi establecida o 4 de xuño de 1992, despois de que a República Autónoma Socialista Soviética de Chechenia-Inguxetia fose dividida en dúas.
Acmonital
Uso na moeda italiana
As emisións posteriores a 1940 producíronse con acmonital magnético (AISI 430), de menor dureza e menor peso que as anteriores, ao careceren de níquel na súa composición. Neste segundo período serviu para a cuñaxe das moedas de 50 e de 100 liras da República Italiana e para a parte exterior da moeda bimetálica de 500 liras (esta desmonetizada en 1998), as derradeiras series en liras antes da implantación do euro.
Publicación científica
A ciencia como saber público
É discutible se é eticamente aceptable que unha empresa ou un estado poidan manter secreta unha actividade científica por razóns económicas ou militares, ou ata que punto poden facelo.
Publicacións científicas paródicas, fraudulentas ou extravagantes
A presenza de notables científicos no campo da ciencia ficción establece unha fluída relación entre ambas; concretamente presentados coa estrutura das comunicacións científicas, Isaac Asimov (químico de formación) publicou unha serie completa de contos sobre a tiotimolina resublimada e as súas propiedades, que se chegou a considerar un modelo perfecto de artigo científico, excepto en que é unha substancia de ficción.
Outro tipo de casos, completamente diferentes canto á intención dos autores, son as fraudes na investigación científica ou a presentación apresurada de conclusións, ás veces fóra das vías científicas, para lograr notoriedade dos medios, e que máis axiña ou máis tarde son descubertas e denunciadas, como o doutor Hwang Woo-Suk, científico coreano que afirmaba ter conseguido avances espectaculares en clonación.
Tamén se produce a publicación de investigacións científicas completamente ben intencionadas, pero que conteñen algún extremo (o seu tema, a súa presentación ou as súas conclusións) tan extravagante que chega a ser cómica. Unha revista paródica similar á citada (Annals of Improbable Research) concede para eles un premio, denominado Ig Nobel, que adoita ser recibido con transixencia polos científicos atinxidos.
A crise de prezos das publicacións académicas
Os prezos de subscrición das revistas científicas subiron por riba da taxa de inflación doutros produtos durante décadas. Esta inflación crónica débese a diversos factores. Cada revista difunde achados científicos únicos e, por tanto, economicamente son produtos únicos que non poden ser substituídos nunha biblioteca por outra revista máis barata baseada na mesma materia (por non existir substitutibilidade nos artigos científicos). Esta característica das publicacións científicas permítelle á editorial que divulga a revista un comportamento monopolístico. As revistas científicas varían enormemente en calidade, igual que varían en calidade os autores que publican nelas. As revistas de maior calidade son demandadas polos académicos que piden que sexan obxecto de subscrición das bibliotecas das súas institucións, frecuentemente, sen teren en conta ou non coñecer demasiado os custos da subscrición. Isto conduce a unha baixa elasticidade da demanda das revistas de maior calidade, que frecuentemente son tamén máis caras.
Paul Ehrenfest
Paul Ehrenfest, nado en Viena o 18 de xaneiro de 1880 e finado en Ámsterdan o 25 de setembro de 1933, foi un físico e matemático austríaco. O 24 de marzo de 1922 obtivo a nacionalidade neerlandesa.
Wilhelm Lilljeborg
Traxectoria
Lilljeborg foi membro da Real Academia de Suecia das Ciencias desde 1861. Así mesmo, tamén foi membro da Sociedade Zoolóxica de Londres.
Impacto da pandemia de COVID-19 por sexo e xénero
Mulleres como coidadoras
A evidencia de brotes pasados de enfermidades mostra que as mulleres teñen máis probabilidades de ser as que coidan das persoas enfermas na familia, facéndoas máis vulnerables á infección. Unha maioría de profesionais sanitarios, son mulleres. Están en primeira liña para tratar a enfermidade, o que fai vulnerables ás mulleres á exposición. O 90% de profesionais sanitarios da provincia chinesa de Hubei (onde se orixinou a enfermidade) son mulleres, e o 78% de profesionais sanitarios nos Estados Unidos son mulleres.
World Wide Web Consortium
O consorcio está dirixido por Tim Berners-Lee, principal autor do URL orixinal, o protocolo HTTP e as especificacións da linguaxe HTML, as principais tecnoloxías que constitúen os alicerces da Rede Mundial.
Feria de La Chinita
Tradición
A tradición di que nas marxes do Lago de Maracaibo apareceu unha pequena placa que atopou unha vella muller que a levou para a súa casa. Transcorridos poucos días, o 18 de novembro de 1709, a vella escoitou varios golpes na parede da súa casa sobre a que colgara a pequena táboa. Nun principio ignorou estes golpes, pero como eran cada vez máis insistentes, decidiu achegarse ao lugar de onde proviñan e ao facelo decatouse de que que na superficie da táboa aparecera unha imaxe refulxente da Virxe de Chiquinquirá. En vista deste fenómeno, a vella saíu á rúa e comezou a berrar: "milagre, milagre."
Platanus
O xénero Platanus comprende dez especies e varios híbridos, cultivados para fins ornamentais. Os exemplares máis antigos deste grupo datan do Cretáceo (ca. 115 millóns de anos).
Psicrómetro
miniatura|esquerda|100px|Psicrómetro de Asmann de circulación forzada. miniatura|Psicrómetro xiratorio, tamén chamado de honda ou de eslinga. Un psicrómetro é un aparello utilizado en meteoroloxía para medir a humidade ou contido de vapor de auga no aire, distinto aos higrómetros correntes. Os psicrómetros constan dun termómetro de bulbo húmido e un termómetro de bulbo seco. A humidade pode medirse a partir da diferenza de temperatura entre ambos aparatos. O húmido medirá unha temperatura inferior producida pola evaporación de auga. É importante para o seu correcto funcionamento que o psicrómetro se instale illado de ventos fortes e da luz solar directa.
Batalla de Annual
Esta foi unha das maiores crises que atacaron o reinado de Afonso XIII, e o intento de evitar as responsabilidades foi unha das causas do golpe de estado de Primo de Rivera en 1923 e a posterior ditadura.
Psicrómetro
Ligazóns externas
Hygromètre
Batalla de Annual
Antecedentes dos feitos
A misión era moi complicada pola escasa preparación dos soldados españois, na súa maioría recrutas, mal pagados e alimentados e peor equipados (dotados de fusís e de artillería pesada moi anticuada) e calzados (con abarcas e alpargatas) e por lles ter un medo terríbel aos rifeños, e rapidamente se desmoralizaron. Tamén se deu unha corrupción xeneralizada tanto na intendencia como entre a oficialidade, que vendía armas e municións aos propios rifeños.
Estando así as cousas, en maio de 1921, o groso do exército estaba nun gran campamento situado nuns outeiros preto de Annual. Dende Melilla até ese campamento había tres prazas fortes separadas entre si 30 quilómetros, máis outros pequenos fortíns con 100 ou 200 soldados cada un. Até ese momento non houbera ningún enfrontamento armado, aínda que se gardaban as distancias con algunhas tribos que producían pequenos incidentes sen ningunha baixa importante.
Efectos en España
O ministro da Guerra ordenou a creación dunha comisión de investigación, dirixida polo xeneral laureado Juan Picasso González, que elaborou o informe coñecido como Expediente Picasso, no que, aínda que se sinalaban múltiples erros militares, debido á acción obstrutiva dalgúns ministros e xuíces non se chegou ao fondo das responsabilidades políticas e incluso do propio rei, que segundo algunhas testemuñas animou á penetración irresponsable de Silvestre até puntos afastados de Melilla sen contar cunha defensa adecuada na retagarda. Segundo esas testemuñas, nunca probadas, xa que o documento en cuestión non se atopou, o rei enviou un telegrama, animando a Silvestre nas súas accións, co texto: "Ole los hombres con cojones".
Jean Sibelius
Estudos en Helsinqui (1885-1888)
Aínda que inicialmente Sibelius se trasladara á capital finlandesa para estudar Dereito, pronto se concentrou nas súas clases de música no Instituto Musical de Helsinqui que Martin Wegelius fundara en 1882, inicialmente centradas no estudo do violín con Mitrofan Wasiljeff, quen considerou a Janne como un "xenio musical". O propio Wegelius entusiasmouse co seu alumno, que xa escribira varias obras de cámara, e pouco a pouco as súas clases de teoría convertéronse en clases de composición nas que Janne aprendeu todo del.
Na primavera de 1888, Wegelius e Sibelius escribiron xuntos música para Näcken de Gunnar Wennerberg. Nunha revisión, Richard Faltin pai declarou que Sibelius era mesmo máis interesante como compositor que como violinista. En maio dese mesmo ano, o seu cuarteto de corda ou Tema con Variacións en dó sostido menor foi ben recibido, e Karl Flodin, o crítico de Nya Pressen, louvou "a habilidade teórica e o seu notable poder imaxinativo".
Chegada do éxito internacional
En 1903 naceu a cuarta filla de Jean e Aino, Katarina, o que lles deu consolo a pesar de non poder quitar a dor pola morte de Kirsti. Sibelius dirixiu a súa música en Helsinqui e Tampere, e na primavera de 1903 en Tallinn. Esa mesma primavera, a familia trasladouse a Lohja, onde o compositor se centrou na composición dun concerto para violín. A súa maior popularidade chegaría co Valse triste, composto sobre unha obra chamada A morte escrita polo seu cuñado Arvid Järnefelt, algo que o seu círculo máis próximo interpretou como un baile real de Sibelius coa morte a causa do seu estilo de vida, polo que seu irmán o instou a deixar o alcohol nunha carta do 19 de novembro, se ben Jean xa tomara a decisión de afastarse das tentacións da capital mercando un terreo para construír unha casa preto do lago Tuusulanjärvi, 45 km ao norte de Helsinqui. A casa chamaríase Ainola (Lugar de Aino) e converteríase na residencia fixa da familia Sibelius.
A principios de 1904 Sibelius realizou os últimos retoques do seu Concerto para violín, que se estreou o 8 de febreiro, e en febreiro comezou a construción de Ainola. Os custos da construción da vivenda familiar eran incompatibles co estilo de vida do compositor, que frecuentaba caros restaurantes na noite da capital, polo que Aino pediu consello ao irmán de Sibelius, Christian, que daquela se atopaba en Berlín e que recomendou a Jean o abandono do alcohol, para o que lle receitou pos medicinais na súa condición de doutor. Finalmente as noites de esmorga finalizaron e Sibelius conseguiu cartos para a construción de Ainola con concertos en Helsinqui, Turku e Vaasa, unha xira que se prolongaría ata principios de xuño cun concerto en Kadriorg (Tallin, Estonia), e no verán en Letonia.
Xavier Santiago
Xavier Santiago, nado en Ourense en 1963, é un poeta galego.
Jean Sibelius
I Guerra Mundial e últimas obras mestras
Porén, ao seu regreso da capital francesa pechouse en Ainola e nin sequera mantivo contacto cos seus amigos, sumido nun estado depresivo motivado polo alcohol, aínda que ao pouco tempo estaba a tocar o piano a catro mans coa súa muller e traballando intensamente na música para A tempestade, da que enviaría a segunda suite ao editor en agosto. Ese verán as páxinas do seu diario mostran unha intensa loita persoal para desterrar da súa vida a bebida. Se ben non conseguiu converterse nunha persoa abstemia si puido moderar o consumo de alcohol para salvar a súa saúde.
Segunda guerra mundial e silencio
Coa denominada paz interina a familia considerou regresar á cidade, o que farían finalmente no outono de 1940. Na capital Aino gozou do teatro e a compañía das familias das súas fillas, mais os ruídos do apartamento irritaban ao compositor, a pesar de que gozaba dos seus paseos xunto ao mar.
Segundo o seu secretario persoal Santeri Levas, a súa vellez comezou aos 82 anos de idade, cando en 1948 Sibelius empezou a falar da súa avanzada idade e a empregala para rexeitar invitacións a eventos fóra do seu país. Ese mesmo ano concedeu a súa única entrevista na radio con Kalevi Kilpi, na Yleisradio. Mais unha das súas últimas aparicións semioficiais tivo lugar no seu 85 aniversario, en decembro de 1950, un evento que atraeu a atención dos flashes, en especial cando o presidente Juho Kusti Paasikivi saudou o compositor.
As visitas a Sibelius en Ainola continuaron os anos seguintes coas visitas de Sir Thomas Beecham en 1954, ou Yehudi Menuhin cos membros da Philadelphia Orchestra e Eugene Ormandy en 1955. Mais case non mantivo contacto co mundo exterior durante eses anos, como escribiu Juusi Jalas:
Natureza
Sibelius amaba a natureza, e a paisaxe finlandesa serviulle con frecuencia como material para a súa música. O propio compositor declarou da súa sexta sinfonía:
A metamorfose
A metamorfose (Die Verwandlung, no seu título orixinal en alemán) é un relato de Franz Kafka, publicado en 1915 e que narra a historia de Gregor Samsa, un tratante de teas que vive coa súa familia á que el mantén co seu soldo, que un bo día amence convertido nunha criatura non identificada claramente en ningún momento, pero que tende a ser recoñecida como unha especie de cascuda xigante. Breve e intensa, é cualificada ás veces como "relato existencialista". A primeira tradución ao galego, de Xosé María García Álvarez, foi publicada en 1991 por Sotelo Blanco xunto con A sentencia. Décadas despois, a editorial Kalandraka publicou unha nova tradución a cargo de Laureano Araujo titulada A transformación.
Personaxes
Grete Samsa: É a irmá de Gregorio, ten 17 anos; gústalle tocar o violín. Ao principio é a persoa que alimenta e limpa a habitación ao seu irmán pero co paso do tempo despreocúpase cada vez máis ao final deixa de velo como seu irmán. Para aumentar os ingresos comeza a traballar como dependenta nunha tenda.
Tres hóspedes: Debido as necesidades de diñeiro alugan un cuarto a tres inquilinos que pouco despois iranse por propia decisión.
Jean Sibelius
Véxase tamén
150px|dereita
Substancia P
Crecemento celular
A substancia P estimula o crecemento celular en cultivos, e promove a curación de feridas nas chagas cutáneas abertas en humanos.
Malick Fall
Malick Fall, nado en Saint-Louis en 1920 e finado en 1978, foi un escritor e diplomático senegalés. Estudou no Senegal, Francia e o Reino Unido. Foi embaixador en Marrocos, Etiopía e Tunisia.
Mark van den Boogaart
Traxectoria
En 2009 regresou a España para xogar co Real Murcia e ao finalizar a tempada volveu aos Países Baixos xogando co BVV Barendrecht e na tempada 2012/13 xogou co Rijnsburgse Boys para pasar na 2015/16 a xogar co AFC e na tempada 2019-2020 co FC Amsterdamse Bos.
Punk blues
O punk blues (ou blues punk) é un xénero musical que fusiona punk rock e blues. Os músicos e bandas de punk blues normalmente incorporan tamén elementos de xéneros relacionados, como o protopunk e o blues-rock. As súas orixes están fortementa ligadas ao son do garage rock dos 60 e 70. O punk blues pode verse como un xénero que ten a crudeza, a simplicidade e a emoción que comparten o punk rock e o blues.
Bandas relacionadas
Comezando polo seu álbum de 1988 Prison Bound, a banda de punk rock Social Distortion comezou a incorporar influuencias rockabilly, country e blues na súa música. A principios dos 90, a artista inglesa PJ Harvey tamén explorou unha variante vangardista do estilo.
José Inzenga
Biografía
A carreira de Inzenga foi menos brillante que a dos seus colegas da refundición da zarzuela. A pesar de ser un músico con talento e boa preparación, non posuía o carácter necesario para triunfar no teatro. A súa música non vai ter o vigor e o sabor popular que caracterizaría as obras que transcenderon a época e que se transformarían en clásicos do xénero.
Enlace peptídico
Por convención, para nomear un péptido empézase polo grupo NH2 terminal. Se se unen a alanina e a serina o dipéptido resultante denominaríase alanil-serina.
Características estruturais do enlace
As proteínas no seu estado natural sempre adoptan unha determinada conformación tridimensional chamada conformación nativa, a pesar de que se podería pensar que os seus enlaces simples poderían rotar libremente orixinando múltiples conformacións posibles. Isto indica que non pode haber unha liberdade de xiro total en todos os enlaces; algúns deben ter a suficiente rixidez como para manter a configuración tridimensional da proteína. As difraccións de raios X das proteínas demostraron que o enlace peptídico é máis curto cós enlaces sinxelos normais, e isto debíase a que o enlace peptídico ten un carácter parcial de dobre enlace (60%), xa que é unha estrutura resoante. Os enlaces dobres (ou parcialmente dobres) son ríxidos e non permiten un xiro libre.
Isómeros cis e trans no enlace peptídico
O carácter planar do enlace peptídico fai que poidan existir isómeros cis e trans. Nas proteínas despregadas, os grupos peptídicos son libres de isomerizarse e adoptar a forma cis ou a trans; porén, cando a proteína está pregada tridimensionalmente, só un dos isómeros é posible en cada posición (con raras excepcións). A forma trans é abrumadoramente preferida na maioría dos enlaces peptídicos (nunha proporción trans:cis: de 1000:1). Porén, as cousas cambian cando intervén a prolina en grupos peptídicos X-Pro, que tenden a presentar unha proporción de só 3:1 a favor do trans, seguramente porque a simetría entre os átomos e  da prolina fai que os isómeros cis e trans teñan unha enerxía case igual. miniatura|centro|500 px|Enlace peptídico con prolina. Enlace trans á esquerda, e enlace cis á dereita.
Viejas Locas
No ano 2000, a banda separouse dando inicio a 3 bandas paralelas fundadas polos antigos integrantes do grupo de Viejas Locas, son elas como: os Intoxicados (Pity e Abel), Motor Loco (Fachi) e La Lengua (Pollo). A continuación da banda pasou no Estadio José Amalfitani (do club de fútbol Vélez Sársfield), en Buenos Aires o 14 de novembro de 2009.
Jorge Lorenzo
125cc
2004 foi a consagración como piloto na categoría de 125cc ao gañar 3 grandes premios e terminar 4º na clasificación.
Gran Premio dos Estados Unidos de 1989
Antecedentes
En outubro de 1988, o concello de Detroit, Míchigan negouse a investir máis diñeiro para adaptar o circuíto de Detroit as novas regulacións da Fórmula 1. Isto provocou a cancelación da carreira de Detroit para a tempada de. O concello da cidade de Phoenix estaba interesado en acoller un grande evento deportivo para promover a cidade de Phoenix en todo o mundo. A carreira de Fórmula 1 entrou en xogo logo dun intento desesperado de Bernie Ecclestone de non perder o Gran Premio dos Estados Unidos. O 13 de xaneiro de 1989, o Consello da Cidade de Phoenix aprobou un contrato de cinco anos coa F1 para promover e executar a carreira, con data do evento o 4 de xuño. Era ben coñecido que o clima de Phoenix é moi quente en xuño, pero era a única data dispoñible porque conseguiu a carreira en pouco tempo. No xoves antes da cualificación, a Fórmula Atlántica, a categoría de apoio para a fin de semana, tivo a primeira sesión de práctica na nova pista antes de que chegasen os coches de Fórmula 1 ao circuíto para a precualificación as 8 da mañá do venres. A sesión da fórmula atlántica viu un par de problemas. Levantouse unha cuberta de sumidoiro e a superficie da pista na curva 10 ao final da recta traseira (Washington Street) comezou a romperse do mesma xeito que Detroit e Fair Park fixeran no pasado. Durante a noite, utilizouse cemento seco rápido para remendar a superficie rota, o cemento mantívose durante o resto da fin de semana.
Práctica libre
Durante a práctica da mañá do sábado, Prost trompeou e foise contra unha parede e danou o monocasco e a caixa de cambios. Foi o primeiro monocasco que rompeu Prost desde que se unira ao equipo en. Entón Prost tivo que tomar o auto de reposto de Senna para a carreira. Alessandro Nannini estrelouse fortemente na sesión de quecemento da mañá e viuse obrigado a comezar a carreira non só no coche de reposto, senón tamén cun corsé debido a ter o pescozo moi dorido.
Jorge Lorenzo
MotoGP
Aínda que Rossi e Lorenzo levan a mesma montura non usarán o mesmo provedor de pneumáticos: Lorenzo usará Michelin e Rossi montará Bridgestone, despois do bo rendemento dos pneumáticos nipóns no 2007.
Gran Premio dos Estados Unidos de 1989
Carreira
Como se predixo, o límite de tempo de dúas horas foi alcanzado logo de 75 das 81 voltas programadas, e Prost logrou o seu único triunfo nos Estados Unidos (logo de non gañar en Watkins Glen, Long Beach, Las Vegas, Detroit ou Dallas), e aumentou a súa entón mellor marca de todos os tempos de 36 vitorias e a súa primeira vitoria cun motor atmosférico (a súa única outra tempada na F1 sen potencia de turbo fora a súa tempada de novato con McLaren en cando o equipo usou o Cosworth DFV Motor V8). Tamén tomou unha vantaxe de dous puntos sobre Senna, no Campionato de Pilotos, que finalmente gañou. O segundo posto de Patrese foi o seu segundo seguido. Logo de loitar na práctica, a cualificación e o quecemento, e partindo do posto 14, Patrese e o director técnico Patrick Head lograron unha boa configuración e finalmente conseguirono para a carreira. O terceiro posto de Eddie Cheever foi o noveno e último podio da súa carreira na F1. Christian Danner beneficiouse das retiradas por diante del para lograr o cuarto lugar para Rial Racing. Foi o seu mellor final de carreira e coincidiu co mellor final da historia para o equipo.
Langan
Langan é unha comuna francesa do departamento de Ille e Vilaine, na Bretaña.
Francisca Dorotea
Traxectoria
No curso do proceso de beatificación o cóengo Juan de Loaysa, postulador da causa, encargou en 1674 a Murillo o retrato da monxa, copiado do que se lle fixo no leito de morte segundo explica a inscrición en letras douradas que se incorporou ao propio lenzo posiblemente en 1688, cando Loaysa o doou á catedral. Del fixo un debuxo e un gravado calcográfico Cornelio Schut para ser gravado en Anveres por Martin Bouché en 1683. Recolle o momento que todas as biografías da venerable recollen como o máis relevante da súa biografía, cando agonizante e sufrindo unha intensa sede pediu un crucifixo ás súas irmás, que non querían darlle de beber por non alongar a agonía, e achegándoo á boca succionou da chaga do costado de Cristo un líquido invisible que acougou a súa sede.
Briz KM
Características
Briz KM é un foguete usado como remolcador espacial ou etapa superior para ser usado con foguetes Rokot. Trátase basicamente dun foguete Briz K con compoñentes máis compactos e un adaptador especial para satélites Globalstar. Usa N2O4 e UDMH como propelentes. O seu tempo máximo de combustión é de 1000 segundos.
Paleoceno
Deriva continental
A Oroxenia Laramide do Cretáceo Tardío continuou levantando as Montañas Rochosas no oeste de América, e terminaría na seguinte época. Os mares interiores de Norteamérica e de Europa retrocederan a principios do Paleoceno, para deixar paso a unha nova flora e fauna nas novas terras.
Flora
Os estratos terrestres do Paleoceno sobre o límite KT están marcados en moitos lugares por un "pico de fentos": un estrato especialmente rico en fósiles de fentos. Os fentos son a miúdo as primeiras especies en colonizar as zonas danadas polos incendios forestais, polo que este pico pode indicar a devastación do impacto de Chicxulub.
Aves
Atopáronse fósiles no Paleoceno tardío de grandes aves carnívoras non voadoras (tamén denominados paxaros do terror), incluído o temible Gastornis en Europa.
El Fomento de Galicia (1858)
miniatura|N.º 106. El Fomento de Galicia foi un periódico editado na Coruña en 1858.
Os Cadavás, Magalofes, Fene
Os Cadavás é un lugar da parroquia de Magalofes no concello coruñés de Fene na comarca de Ferrol. Tiña 37 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 21 homes e 16 mulleres, o que supón unha diminución con relación ao ano 2000 cando tiña 41 habitantes.
Segmento F
Un automóbil de turismo do segmento F case sempre ten carrozaría sedán. Algunhas formas alternativas de nomealos son "berlina de luxo", "automóbil suntuoso" e "automóbil de representación". Polo xeral, os turismos están deseñados pensando no confort dos pasaxeiros máis que no do condutor.
Os sedáns como o Maybach 57 e 62 e o Rolls-Royce Phantom pertencen a un segmento máis elevado.
Dolmen de Pedra Cuberta
Investigacións e divulgación
En 1934 o arqueólogo alemán Georg Leisner deu a coñecer internacionalmente a decoración pictórica existente na parte interna dos ortóstatos da cámara e o corredor. Os debuxos do dolmen, en branco e negro, amosan formas complexas, con liñas en zigzag, triangulares, verticais e con motivos ondulados, aínda que no III Coloquio Internacional sobre Arte Megalítica (A Coruña 1997) denunciouse a perda das imaxes por desinterese das administracións públicas.
Guerra civil finlandesa
Antecedentes
esquerda|miniatura|Un mapa do [[Gran Ducado de Finlandia en 1825. Os textos están en ruso e sueco.]]
Revolución de Febreiro
En marzo de 1917 devolveuse aos finlandeses o seu status autónomo de 1809–1899, a través dun manifesto do novo goberno ruso. Por primeira vez na historia do país, o poder político estaba de facto nas mans do Parlamento de Finlandia. A esquerda política, formada principalmente por socialdemócratas, ocupaba un amplo espectro desde os moderados aos socialistas revolucionarios. A dereita política era incluso máis diversa, desde os social liberais e conservadores moderados ata os movementos máis conservadores. Os catro partidos principais nese momento eran:
Os finlandeses enfrontábanse a unha nociva combinación entre a loita polo poder e fracaso social en 1917. O colapso de Rusia induciu unha reacción en cadea de desintegración, comezando polo goberno, o exército e a economía, e estendéndose a todos os campos da sociedade, como a administración local, os lugares de traballo e a cidadanía. A comezos do século XX, os finlandeses se mantiñan nunha encrucillada entre o antigo réxime dos estamentos e a evolución cara a unha sociedade nova, moderna e democrática. A dirección e o obxectivo deste período de cambio convertéronse nun problema froito das intensas disputas políticas, que finalmente acabaron provocando un conflito armado por mor da debilidade do Estado finlandés. Os socialdemócratas pretendían manter os dereitos políticos conseguidos e incrementar a súa influencia sobre a poboación. Os conservadores, pola súa banda, temían perder o seu poder socioeconómico, que ostentaran ata entón. Ambas faccións colaboraron cos seus equivalentes en Rusia, profundizando a división na nación.
O Partido Socialdemócrata gañou as eleccións parlamentarias de 1916 con maioría absoluta. En marzo de 1917 Oskari Tokoi formou un novo Senado, mais este non reflectiu a ampla maioría socialista: estaba composto por seis socialdemócratas e seis non socialistas. En teoría, o senado consistía nunha ampla coalición nacional, mais na práctica (cos principais grupos políticos reticentes a comprometerse e as principais figuras políticas fóra do senado), mostrouse incapaz de resolver ningún problema importante de Finlandia. Despois da Revolución de Febreiro, a autoridade política descendeu ao nivel das rúas: reunións masivas, organización de folgas e consellos obreiros e militares des esquerdas, e organizacións activas de empregadores na dereita, todos eles minando pouco a pouco a autoridade do estado.