cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pero da Covilhã
Misión no Oriente
En decembro de 1489 parte Pero da Covilhã de Ormuz rumbo á costa oriental de África. Visita Melinde, Quiloa, Mozambique e, finalmente, Sofala, rexistrando os postos comerciais dos mouros. Pero da Covilhã rexistra, así, que unha vez dobrado o fin da África (máis tarde designado como cabo da Boa Esperanza), bastará atinxir Sofala ou Melinde para marcar o rumbo a Calicut. Será con base nesta anotación que Vasco da Gama decidirá, para atravesar o Océano Índico, buscar un piloto na costa africana que o conduza a Calicut, na súa pioneira expedición marítima á India.
Ralph Sampson
Ralph Lee Sampson, Jr., nado o 7 de xullo de 1960 en Harrisonburg, Virxinia, é un ex xogador profesional de baloncesto estadounidense que xogou durante 9 temporadas cos Houston Rockets, Golden State Warriors, Sacramento Kings e Washington Bullets da National Basketball Association (NBA). Cunha altura de 2,24 m, foi escollido no primeiro lugar no Draft da NBA de 1983. Nos seus tres primeiros anos na competición fixo unha media de 20,7 puntos e 10,9 rebotes por partido, o que lle valeu ser nomeado Rookie do Ano. Porén, as lesión cortaron a súa progresión, provocando a súa perda de protagonismo cos anos. Desde 2012 é membro do Salón da Fama do Baloncesto.
Reino de Romanía
O Reino de Romanía (Regatul României en romanés) foi unha monarquía constitucional que existiu entre 1881 e 1947 no actual territorio de Romanía. A súa orixe remóntase a 1859, cando os principados de Moldavia e Valaquia uníronse baixo a rexencia dun único príncipe pondo os alicerces do que será o Reino de Romanía que, como entidade política, unirase ao bando vencedor da primeira guerra mundial. O Reino estenderase logo do Tratado de Trianon, mais perderá territorio nos Premios de Viena durante a segunda guerra mundial. Logo de ser ocupada pola Unión Soviética, en 1944, en 1947 a monarquía foi substituída por un réxime comunista.
Unificación e monarquía
O 9 de maio de 1877, trala guerra ruso-turca na que Romanía participou como aliada de Rusia, a derrota dos turcos permite ao estado romanés independizarse da tutela do Imperio Otomán e logra ser recoñecida internacionalmente como nación independente no Tratado de Berlín de 1878 aínda que se viu obrigada a entregar o territorio de Besarabia meridional a Rusia.
En 1881, Carol I foi coroado como primeiro rei de Romanía e, baixo o seu reinado, participou en 1913 na Segunda Guerra Balcánica que lle enfrontou, xunto a Serbia e Grecia, a Bulgaria. Trala derrota búlgara, Romanía obtivo o territorio de Dobruia segundo os acordos do Tratado de Bucarest.
A Segunda Guerra Mundial
Trala finalización do conflito, o Reino de Romanía só recupera a Transilvania setentrional co que o territorio coñecido como a "Gran Romanía" desaparece en 1945. Porén, dous anos despois o propio Reino de Romanía desaparece como realidade política ao verse o rei Miguel I obrigado a abdicar trala proclamación, o 30 de decembro de 1947, da República Popular de Romanía.
O Couto, Refoxos, Silleda
O Couto é un lugar da parroquia de Refoxos no concello pontevedrés de Silleda. No ano 2007 tiña 27 habitantes, deles 14 eran homes e 13 eran mulleres. Isto supón un aumento no número de habitantes con respecto ao a ano 2000.
Des Moines, Iowa
Des Moines é un gran centro para as compañías aseguradoras e ten tamén unha base de bo tamaño de servizos financeiros e negocios editoriais. A revista Forbes Magazine deulle a Des Moines o cuarto lugar na lista de "Mellores Lugares para os Negocios" no 2007. Recentemente, Das Moines experimentou un crecemento rápido nos suburbios da parte sur e oeste e estase convertendo rapidamente nunha área metropolitana grande e nun centro nacional para os negocios financeiros. A estrada interestatal 235 pasa pola cidade así como tamén a interestatal 35 e interestatal 80.
Area metropolitana
A área metropolitana de Des Moines consiste de cinco condados centrais: Polk, Dallas, Warren, Madison e Guthrie. A área tiña unha poboación de 481,394 habitantes de acordo ao censo do ano 2000 e estímase que no 2006 a poboación era de 534.230 habitantes. Antes de que as áreas metropolitanas fose redefinidas no 2003, a área metropolitana de Des Moines consistía soamente dos condados Polk, Dallas e Warren.
A Calvela
O topónimo galego A Calvela pode referirse a:
Indianapolis, Indiana
O nome da cidade chégase a asociar co afundimento do cruceiro USS Indianapolis o 30 de xullo de 1945.
Desenvolvemento económico e político
Con todo, os depósitos de gas natural foron esgotados en gran parte en 1912, e completamente en 1920,o final do auxe de gas coa diminución rápida da produción petrolífera contribuíu a un final abrupto da éra de ouro.
Xeografía
Indianapolis divídese en varias veciñanzas, as que son chamadas distritos culturais:
Demografía
Segundo o censo do ano 2000 na cidade de Indianapolis había 791,926 persoas, 320,107 casas, e 192,704 familias, pero a área metropolitana tiña preto de 1.5 millóns de habitantes. A densidade era de 2,163 persoas por milla cadrada. A cantidade de vivendas é de 352,429 cunha densidade de 975 por milla cadrada.
Política
O alcalde actualmente (2006) é Bart Peterson (D), os predecesores Steve Goldsmith 1992-1999 (R), William Hudnut 1976-1991 (R), e o Senador Dick Lugar 1968-1975 (R).
Educación universitaria
Indianapolis é o fogar da Universidade de Butler, a Universidade de Indianapolis, a Universidade de Marian, A Universidade da Comunidade de Tecnoloxía de hiedra de Indiana, Universidade de Martin, a Escola universitaria de Adultos e a Aprendizaxe Estendida da cidade de Oakland, e a Universidade de Indiana, Universidade de Purdue. A última foi orixinalmente unha conglomeración urbana dos campus da subsección de dúas universidades estatais maiores, a Universidade de Indiana en Bloomington e a de Purdue en Lafayette do oeste, creadas pola lexislatura do estado. Un campus unido creou o centro da cidade en 1969 no sitio da escola universitaria de medicamento de Indiana. creceu continuamente, hoxe cun corpo estudantil de polo menos 30.000, sendo o terceiro campus máis grande do estado.
Festivais
Ao comezar 1999 a cidade converteuse en anfitrión do Festival de jazz Indy. É un acontecemento de tres días levado a cabo no Parque Militar cerca da canle. Entre as celebridades que participaron atópanse: B.B. King, Aretha Franklin, Bruce Hornsby, Béla Fleck and the Flecktones, Kool & the Gang, Ray Charles, The Temptations, Dave Brubeck, Emmylou Harris, Chris Isaak, Jonny Lang, Norah Jones.
Transporte
Estradas :
Xeoloxía histórica
250px|miniatura|Escala de tempo xeolóxico. miniatura||250px|Vídeo no Museo de Xeoloxía Precámbrica de Rusia
Primeiro ministro de Arabia Saudita
dereita|miniatura|Salmán I, actual primeiro ministro de Arabia Saudita.
James Rodríguez
Banfield
O colombiano tivo unha destacable actuación na Copa Libertadores, marcando o primeiro gol do seu equipo na vitoria 2-1 ao Monarcas Morelia de México. Despois anotou o gol definitivo sobre Deportivo Cuenca na vitoria por 1-4 e na 3º xornada polo grupo 6, marcou os dous goles no empate 2-2 fronte ao Nacional do Uruguai, terminando a Libertadores con 4 goles tendo só 19 anos. A súa boa campaña catapultouno como un dos principais talentos xoves de Suramérica.
Porto
miniatura|250px|dereita|James Rodríguez xunto aos seus compañeiros do Porto na foto oficial do partido de ida fronte ao [[PFC CSKA Moscova|CSKA Moscova nos oitavos de final da UEFA Europa League 2010-11.]]
Cairo (dente)
Un cairo ou cabeiro é un dente excepcionalmente longo de certos mamíferos que sobresae cando a boca está pechada. Usados para defenderse máis que para atacar, os cabeiros, que unha vez foron dentes normais, desenvolvéronse a través de procesos adaptativos-evolutivos, converténdose nun sinal de identidade para os animais que os posúen.
James Rodríguez
Selección absoluta
James Rodríguez gañouse o respecto de varias lendas do fútbol colombiano polo sacrificio que mostra na cancha. Carlos Valderrama declarou:
Terror (homónimos)
O termo terror pode referirse a:
Leonard Peltier
Leonard Peltier, nado en Grand Forks o 12 de setembro de 1944, é un activista indíxena dos EUA e membro do American Indian Movement (AIM).
Wozzeck
Historia
Ao pouco tempo de comezar o proxecto, Berg alistouse no servizo militar, polo que case non puido traballar na ópera ata 1918, o ano no que se licenciou. Logo do período de inactividade, comezou a traballar intensamente en Wozzeck, rematando o primeiro acto no verán de 1919, o segundo en agosto de 1921, e o derradeiro acto nos seguintes dous meses (coa orquestración finalizada durante os seguintes seis meses), rematando a partitura en 1922. Ese mesmo ano publicou a redución para piano na editorial Universal Edition co apoio económico da súa grande amiga Alma Mahler, viúva de Gustav Mahler, compositor que tanto admirou. A obra foi rexeitada por varios teatros de ópera en Europa, polo que, aconsellado polo director Hermann Scherchen, escribiu unha especie de suite para soprano e orquestra (Drei Bruchstücke aus Wozzeck - Tres fragmentos de Wozzeck) para chamar a atención sobre ela. Os tres fragmentos de escenas estreáronse en Frankfurt am Main en 1924, dirixidos polo propio Scherchen; a acollida das pezas foi impresionante, polo que a Staatsoper Unter den Linden (Ópera Estatal de Berlín) a escolleu, sendo estreada polo director Erich Kleiber, "quen programou (a ópera) pola súa propia iniciativa", o 14 de decembro dese mesmo ano.
Características
Berg dispuxo o material seleccionado da obra de Büchner segundo un plan simétrico de tres actos divididos á súa vez en cinco escenas conectadas mediante interludios orquestrais (ao igual que ocorre en Pelléas et Mélisande de Claude Debussy), polo que cada acto forma unha estrutura musical continua, organizada por Berg como unha totalidade formal coidadosamente ordenada. A linguaxe empregada polo compositor é en parte atonal e en parte diatónica, e a escritura vocal inclúe pasaxes de Sprechgesang (en galego canción falada), a voz falada, e o canto convencional. Berg lograba esta mestura de atonalidade e diatonalismo sen crear unha descontinuidade estilística grazas ás pronunciadas implicacións tonais da súa linguaxe atonal.
Nesta ópera vese anticipada a posterior adopción do dodecafonismo por parte do compositor, especialmente no último acto, onde en cada escena aparece unha idea composicional determinada que funciona como unha referencia constante da que derivan tódolos materiais musicais por medio de distintas transformacións que non se diferencian do proceso empregado no dodecafonismo. Non obstante, o carácter da música expresivamente lírica e intensamente dramática non é moi distinto das primeiras obras de Berg, e a organización melódica é basicamente igual que antes, a pesar de basearse en células referenciais ou acordes que nalgúns casos son empregados de forma sistemática.
Leitmotivs
A música de Berg unifícase en parte tamén mediante o emprego dalgúns leitmotivs, por conxuntos de clases de notas identificados coas personaxes principais. Como a meirande parte dos compositores que empregaron este método, cada leitmotiv é empregado dun xeito máis sutil que sendo directamente relacionado cun personaxe ou obxecto. A pesar disto, os motivos para Hauptmann, Doktor e Tambourmajor son moi prominentes. Wozzeck está claramente asociado a dous motivos, un frecuentemente escoitado cando el corre dentro ou fóra do escenario, mentres que o outro máis languidamente expresa a súa miseria e impotencia fronte ás presións que experimenta. Marie é acompañada por motivos que expresan a súa sensualidade. Un motivo que non está explicitamente relacionado poden ser un par de acordes que son empregados para pechar cada un dos tres actos, usados nunha repetición oscilante ata case fundirse o un no outro.
Acto II
Escena 3 (Largo)
Música en escena
Orquestra de cámara: (tamén tomada da orquestra do foxo, e explicitamente correspondente á orquestra para a Sinfonía de Cámara Nº 1 de Arnold Schoenberg, realizándolle deste xeito unha pequena homenaxe):
Lázara, Refoxos, Silleda
Lázara é un lugar da parroquia de Refoxos no concello pontevedrés de Silleda. No ano 2007 tiña 51 habitantes, deles 14 eran homes e 37 eran mulleres. Isto supón unha diminución no número de habitantes con respecto ao a ano 2000.
Calvin Murphy
Universidade
Nado en Norwalk, Connecticut, Calvin Murphy estudou na Universidade de Niágara durante tres anos, sendo elixido no primeiro equipo All-America en dúas ocasións e unha no segundo. Anotou 2.548 puntos nos 77 partidos que disputou (33,3 puntos por partido), unha das mellores marcas da historia da NCAA. Curiosamente a súa mellor tempada foi a de novato, na cal fixo unha media de 38,2 puntos por encontro.
Gran Premio dos Estados Unidos de 1980
Resumo da carreira
Cando Watson entrou en boxes para substituír un amortecedor roto do seu McLaren, o favorito do público Mario Andretti entrou en posición de puntos. Un xogo de pneumáticos novos permitiu a René Arnoux capturar e pasar ao americano, pero unha faldrón roto freou o Renault, e Andretti foi capaz de recuperar o sexto posto para lograr o seu único punto da tempada.
O equipo Williams celebrou a culminación dun ano cun dobrete. A carreira viu non só o final das carreiras de Fórmula Un en Watkins Glen, tamén foi o último Gran Premio dos ex campións mundiais Emerson Fittipaldi e Jody Scheckter e a última carreira de Mario Andretti para Colin Chapman e Lotus.
Coltan
Historia e características
As maiores reservas de tantalita (na forma coltan, ou sexa, xunto coa columbita) están na República do Congo, onde se desenvolve unha guerra civil hai anos en torno da posesión das minas, entre outras complicacións étnicas, territoriais e políticas. A ONU presenta estimativas desconcertantes como a que xa morreron máis de 4 millóns de persoas na disputa polo tamén chamado "ouro azul", alén da impresionante facturación de máis de 250 millóns de dólares estadounidenses que obtivo o Exército de Ruanda do comercio do ansiado mineral.
Evaristo Antonio Mosquera
Evaristo Antonio Mosquera Quiroga, nado en Monforte de Lemos en 1834 e finado en Pontevedra en outubro de 1894, foi un matemático e profesor galego.
Gondar, Etiopía
Xeografía
Segundo o censo de 1994, a poboación era naquel ano de 112 249 habitantes.
Historia
No ano 1668, como resultado dun consello eclesiástico, o emperador Yohannes I ordenou que os habitantes de Gondar foran separados en dous barrios segundo a súa relixión. Isto provocou que os musulmáns se estableceran no seu propio barrio, Islamge (Ge'ez: እስላምጌ "Sitio do Islam," ou "País do Islam ") ou Islam Bet (እስላም ቤት "Casa do Islam"), nos dous anos seguintes.
Patrimonio da Humanidade
A pesar do terremoto de 1704, da guerra civil do século XIX, da decadencia da cidade ao perder a capitalidade do imperio, e dalgunhas desafortunadas reconstrucións realizadas polos italianos durante a segunda guerra mundial, o estado de conservación dos edificios é bastante bo.
Judith Resnik
Carreira
O seu primeiro voo espacial foi na viaxe inaugural do transbordador Discovery na misión STS-41-D de agosto a setembro de 1984 como especialista de misión. Os seus deberes incluían operar o brazo robótico do transbordador, ​que axudou a crear e no que era unha experta. Ela despregou e realizou experimentos nun arranxo de paneis solares como unha forma potencial futura de xerar enerxía eléctrica adicional durante as misións espaciais. Despois de realizar numerosas probas dinámicas, concluíu que o experimento se comportou moi ben e coincidiu con simulacións terrestres do arranxo. Avogou polos beneficios da tecnoloxía de paneis solares, particularmente para o seu uso futuro na alimentación de estacións espaciais. Mentres se sometía ao intensivo adestramento do programa de astronautas da NASA, Resnik traballou na investigación do principio de sistemas orbitais, software de voo e o desenvolvemento de sistemas de control manual de naves espaciais. Desenvolveu o software e os procedementos operativos para o Sistema de Manipulación Remota; ademais do software dos sistemas de despregamento para o sistema de satélites atados,así como tamén traballou no desenvolvemento de orbitadores e creou outros programas computacionales experimentais para ser usado en futuras misións.
Epyx
Traxectoria
Baixo esta nova marca editáronse títulos de grande éxito como Jumpman, o que non foi impedimento para que a compañía se centrase nos videoxogos de acción, que tan populares se estaban facendo por aquela época. Dese cambio de rumbo chegaría outro grande éxito, Impossible Mission, un videoxogo de espías que mesturaba varios xéneros e que tiña un autoxerador de niveis que foi toda unha innovación. Outro xénero de xogos que Epyx explotou foi o dos simuladores deportivos, tendo éxitos coma Summer Games, World Games ou o popular California Games.
Epyx continuaría realizando títulos con acordos con outras compañías, facéndose cos dereitos de Hot Wheels, Barbie ou GiJoe, e conseguindo a distribución dos seus produtos en Europa co seu acordo coa empresa US Gold.
Karakol
Economía
Karakol é, por outra parte, un centro de produción de drogas, contando co laboratorios arteesanais.
Confederación Nacional do Traballo
Confederacións rexionais
As confederacións rexionais son a unión de varios sindicatos dun mesmo ámbito xeográfico de orde rexional. Novamente a estrutura se repite: elíxese un comité rexional co seu secretario xeral e resto de secretarías nun pleno rexional de sindicatos no que as diferentes federacións locais envían delegacións con acordos por escrito tomados previamente en asemblea.
Relación coa AIT
A Asociación Internacional dos Traballadores ou AIT é unha organización transnacional á que acoden delegacións das anarcosindicais dos distintos países. As anarcosindicais nacionais son coñecidas como seccións da AIT, podendo existir unicamente unha en cada país. A CNT é a sección española de dita organización.
Os primeiros anos
miniatura|200px|dereita|Un local da CNT en Barcelona O movemento anarquista español carecía dunha organización nacional estable nos seus primeiros anos. O anarquista Juan Gómez Casas discutiu a evolución da organización anarquista antes da creación da CNT:
Auxe da CNT
miniatura|esquerda|300px|Evolución do número de afiliados á CNT entre 1911 e 1937 A organización interna baseouse nun principio en sindicatos de oficios, pero en 1918 optouse por constituír sindicatos únicos que agrupaban os sindicatos de empresa e de industria.
A guerra civil
En agosto de 1936, cando a fronte en Aragón comezou a estabilizarse, dous quintos da rexión estaban baixo control dos rebeldes, aínda que comprendendo á metade da poboación, xa que controlaban as tres capitais de provincia e Calatayud. Malia a importancia da CNT nesta rexión non foi capaz de responder e a represión axiña foi acabando coa organización nas zonas controladas polo bando nacional.
A CNT baixo a ditadura franquista
En 1939 a Lei de responsabilidades políticas ilegalizaba a organización, expropiándose os seus bens: inmobles, material, vehículos, contas bancarias, empresas colectivizadas e documentación. Por aquel entón a CNT contaba cun millón de afiliados e a infraestrutura que a soportaba era moi ampla.
Durante a Transición
Na década de 1990 procedeuse á ocupación das instalacións do Consello Económico e Social, con sede en Madrid, organismo encargado da repartición do Patrimonio Sindical Acumulado. En 2004 chegouse a un acordo entre a fiscalía e a CNT, polo que o centenar de procesados por dita ocupación quedaban libres con cargos.
Andrea de Adamich
Gañou o Campionato de Europa de Coches de Turismo de 1966 no comezo dunha longa relación con Alfa Romeo e fixo a súa debut nun Gran Premio na carreira suráfricana onde o seu Ferrari trompeou nunha mancha de aceite. Máis adiante nesa mesma tempada gañou un torneo suramericano de F2 co Ferrari pero non foi renovado polo xigante italiano e volveu a Alfa Romeo cando volveron á F1 subministrando motores a un terceiro McLaren oficial. De Adamich só terminou unha vez en 1970 no McLaren-Alfa e non tivo máis sorte ao ano seguinte cando Alfa pasou a subministrar motores a March.
Resultados nas carreiras de Fórmula 1 fóra de campionatos
(Chave) (Carreiras en grosa indican pole position) (Carreiras en cursiva indican volta rápida)
Baltasar Albéniz
Como xogador
Pese ás súas boas dotes como futbolista triunfou na súa faceta de adestrador. Comezou xogando na Unión Deportiva Eibarresa compartindo equipo cos futuros internacionais absolutos da selección española Ciriaco e Roberto Etxebarria.
Como adestrador
Na tempada 1959-60 volveu para adestrar un último ano ao Celta debido aos problemas do club co permiso de adestrador do técnico Enrique Lúpiz, e conseguiu clasificar ao equipo para a fase de ascenso. Despois de despedirse do Celta de malas maneiras, xa que o club pretendeu cambiar de adestrador para a fase de ascenso, Albéniz adestrou á Real Sociedad, Osasuna, Tudelano, Atlético Tetuán e Indauchu.
Marquesado de Villena
O marquesado, como entidade territorial, provén do antigo Señorío de Villena, que reverteu na coroa. Xa foi marquesado anteriormente na persoa de Afonso de Aragón e Foix, aínda que volveu reverter na coroa até a súa concesión a Juan Pacheco. O fillo deste, Diego López Pacheco y Portocarrero perdeu gran parte das terras do marquesado, entre elas a capital, Villena. Non obstante, conservou o título, que perdurou.
Economía das Illas Salomón
A economía das Illas Salomón depende principalmente da agricultura, da pesca e da extracción forestal. As illas son ricas en depósitos minerais, principalmente chumbo, zinc, níquel e ouro. A maioría da poboación das Illas Salomón depende da agricultura, pesca e/ou da explotación forestal durante polo menos parte da súa vida. Segundo estimativas do ano 2000 máis do 75% da súa forza laboral dedícase á agricultura de subsistencia e a pesca.
CP Manlleu
Historia
En 2015, o equipo feminino conquistou o primeiro título do club logo de gañar a Copa da Raíña fronte ao CP Voltregà en Lloret de Mar. En 2016 Manlleu acolleu por segunda vez consecutiva a final a catro da Copa de Europa, o equipo feminino conseguiu clasificarse para a final, mais caeu nos penaltys fronte ás súas veciñas do Voltregà.
Pepe Rodríguez
Traxectoria
Despois deste equipo, e cunha etapa no Baloncesto Murcia, Rodríguez pasa a dirixir ao Ovarense Ovar da Liga Portuguesa de Baloncesto, co que foi subcampión de Copa e semifinalista da propia liga. Posteriormente foi adestrador asistente no Lucentum Alicante na ACB e, ao ano seguinte, votaría á LEB onde adestraría ao Ciudad de Huelva durante dúas tempadas, chegando nunha delas ás semifinais. Posteriormente volvería a Gandía, onde salva ao equipo do descenso. O 14 de decembro de 2010 asina contrato co Club Baloncesto Breogán de Lugo tralo cesamento de Rubén Domínguez polos malos resultados obtidos.
Poul Anderson
Traxectoria
Tamén escribiu algunhas novelas de fantasía, como Three Hearts and Three Lions ou The Broken Sword ou a serie "The King of Ys", e novelas policiais.
Xurxo
dereita|thumb|300px|[[Xurxo de Capadocia|San Xurxo e o dragón. Relevo en Salceda de Caselas, Galicia.]] Xurxo ([ʃurʃo]) é un nome de pía galego de orixe grega. Era un nome raro na antigüidade, mais tornou popular na cristiandade grazas a San Xurxo. Actualmente continúa a ser un nome popular con diversas variedades nos diferentes idiomas, especialmente nos de tradición cristiá. Actualmente unhas 400 persoas levan a variante galega do nome no mundo; 391 persoas en toda España, practicamente o 100% en Galiza, e o 90% destes repartidos nas provincias da Coruña e Pontevedra.
Methanosarcina
Introdución
En 2002, investigadores da Universidade de Ohio descubriron o aminoácido pirrolisina en M. barkeri. Unha investigación previa feita por este equipo determinara que un xene de M. barkeri tiña un codón ámbar (UAG) en pauta que non indicaba o final da proteína, como normalmente se esperaría. Isto suxería a posibilidade de que houbese algún aminoácido descoñecido codificado por ese codón, o cal foi confirmado nos seguintes anos ao cortar a proteína en péptidos e secuencialos. A pirrolisina foi o primeiro aminoácido que se descubría desde 1986, e o 22º en total. Posteriormente, encontrouse noutras especies de arqueas da familia Methanosarcinaceae e nunha soa bacteria, a Desulfitobacterium hafniense.
Aplicacións
As capacidades de Methanosarcina para producir metano foron utilizadas máis amplamente como fonte de enerxía. En 2010, investigadores da Universidade de Arkansas empalmaron un xene en M. acetivorans que lle permitía degradar ésteres, o que podería permitir converter máis eficientemente a biomasa en gas metano para a produción de enerxía. En 2011, demostrouse que a maioría do metano producido durante a descomposición en vertedoiros de lixo procede do xerado por M. barkeri. Este microbio pode sobrevivir en ambientes de baixos pHs e consome ácidos, o que eleva o pH e permite que prospere unha maior variedade de seres vivos.
Manuel Rodríguez González
Traxectoria
Ebanista. Ingresou nas Juventudes Socialistas Unificadas de Ourense a finais de 1946. Cando foron desmanteladas en marzo de 1948, encargouse de reorganizalas. Coa morte de Máximo Nóvoa Barreiros incorporouse á guerrilla de Samuel Mayo Méndez. Pertenceu ao grupo guerrilleiro de Juan Sorga Rodríguez. Tentou chegar co resto de grupo a Francia. Na viaxe foron sorprendidos pola Garda civil en Chaherrero (Crespos, provincia de Ávila) o 16 de maio de 1950, resultando morto Perfecto de Dios Fernández e detida a súa nai Carmen Fernández Seguín. Juan Sorga e Manuel Rodríguez lograron fuxir e chegaron a Madrid. O 26 de maio, cando viaxaba con Juan Sorga no tren correo Madrid-Zaragoza foi detido pola Garda civil, mentres Sorga logrou saltar do tren e fuxir. Xulgado en Madrid, foi condenado a pena de morte e executado en garrote vil o 3 de setembro de 1951.
Muurame
O concello é unilingüe en finés.
Canguro último modelo
Canguro último modelo (en The Maid; en Un amour de banquier) é un telefilme de 1991 dirixido por Ian Toynton. É unha coprodución entre os Estados Unidos de América, o Reino Unido e Francia.
Estreouse en galego o 20 de setembro de 2001 a través da TVG.
Borås
Tivo un importante desenvolvemento na súa industria téxtil a finais do século XIX e comezos do século XX, e sede de importantes firmas comerciais de vendas por catálogo (mail order). O carácter comercial da súa historia naceu cos comerciantes ambulantes, chamados knalle ou knallarna, que percorrían a rexión no século XVI, vendendo os seus produtos.
Distritos
Subdistrito municipal de Centrum (centro)
Provincia de Chieti
Comunas da provincia
Hai 104 concellos na provincia. Os datios de poboación van referidos a 2011.
Prefectura de Niigata
A prefectura de Niigata (新潟県, にいがたけん; Niigata-ken) atópase na zona norte da rexión de Chūbu e ó noroeste da rexión de Hokuriku, na zona centro da illa de Honshu, no Xapón. A súa capital é Niigata-shi.
Guillermo Otero Villalba
Guillermo Otero Villalba, coñecido como Albariño, nado en Mondoñedo en 1896, foi un avogado e político galego.
O Pedrido, Tabeaio, Carral
O Pedrido é un lugar da parroquia de Tabeaio no concello coruñés de Carral na comarca da Coruña. Tiña 32 habitantes no ano 2016 segundo datos do INE dos cales 17 eran homes e 15 eran mulleres.
Costoia, Silleda, Silleda
Costoia é un lugar da parroquia de Silleda no concello pontevedrés de Silleda. No ano 2007 tiña 9 habitantes, deles 4 eran homes e 5 eran mulleres. Isto supón unha diminución no número de habitantes con respecto ao ano 2000.
Agricultura de precisión
Agricultura de precisión é un concepto agrícola baseado na existencia de variabilidade en campo. Require o uso de novas tecnoloxías, tales como sistemas de posicionamento global (GPS), sensores, satélites e imaxes aéreas xunto con ferramentas de utilización de información (SIG) para estimar, avaliar e entender ditas variacións.
Características
Outros beneficios para o agricultor son os seguintes: O ter unha historia das súas prácticas agrícolas e os seus resultados, axudar na toma de decisións e no seguimento de esixencias (como as que se requiren cada vez máis nos países desenvolvidos).
Atlas-Able
Atlas-Able foi o nome dun foguete espacial derivado do mísil Atlas.
Provincia de Carbonia-Iglesias
Tiña unha área de 1.459 km², e unha poboación total de 131.890 hab. (2001). A provincia tiña 23 concellos.
Hidroponía
miniatura|dereita|Ray Wheeler comprobando un cultivo hidropónico de [[cebolas. NASA]] O termo hidroponía refírese ó cultivo de plantas sen terra, pero en termos xerais é unha técnica de cultivo que consiste de proporcionar á planta todo o que necesite para o seu desenvolvemento, de maneira artificial.
Karen Uhlenbeck
Premios e distincións
En 2019, Uhlenbeck converteuse na primeira muller en gañar o premio Abel e o comité citou o "impacto fundamental do seu traballo en análise, xeometría e física matemática".
Puumala
Heinävesi limita cos municipios de Juva, Mikkeli, Sulkava, Ruokolahti, Savitaipale e Taipalsaari, estes tres últimos pertencentes á rexión veciña de Carelia do Sur.
Sisto III, papa
Traxectoria
O seu pontificado, iniciado tras o Concilio de Éfeso, celebrado en 431, estivo marcado polo nestorianismo, doutrina que xunto ao pelaxianismo, fora condenada no mesmo. E iso provocou que fose acusado de abrazar os seus postulados. Sixto, para rebater ditas acusacións fixo reconstruír a basílica de Santa María a Maior, que ao dedicala a María como nai de Deus, supoñía a súa aceptación do título de Theotókos que o concilio de Éfeso outorgara a María en contra das doutrinas nestorianas que só lle outorgaban o título de Khristotókos (nai de Xesús).
Faleceu o 18 de agosto de 440 sendo enterrado en San Lourenzo Extramuros.
Emiliano
Marco Emilio Emiliano (en latín, Marcus Aemilus Aemilianus) nado, posiblemente, no 207 ou no 214 e finado en outubro do 253, foi un emperador romano que gobernou só tres meses durante o ano 253. Naceu na illa de Xerba, na daquela provincia Mauritania (actual Tunisia). Pouco se sabe da súa vida. Foi cónsul e gobernador de Panonia e Moesia. Estivo casado con Gaia Cornelia Supera e non se sabe moito máis da súa vida persoal.
Val de Fornela
Lingua
O relativo illamento propiciou a existencia dunha cultura distintiva e típica fornela. Reflíctese na arquitectura popular representada polas pallozas, o folclore, as crenzas, costumes, mesmo na lingua tradicional, unha mestura dos idiomas galego e leonés, cada vez máis castelanizada. O lingüista e poeta Dámaso Alonso estivo a mediados do século XX a investigar por estas terras a linguaxe destas xentes, entre as que aínda se conserva unha xerga chamada burón, recentemente recompilada nun libro para evitar a súa perda, e que se encontra moi relacionada co comercio que desenvolvían os naturais deste val.
- Sufixo -inu: molín, camín, foucín, toucín, sobrín, xatín. Na terminación de plural -inos perda da consonante nasal e nasalización da vogal tónica precedente; sobri~os, cami~os, moli~os, touci~os.
Historia e arquitectura
miniatura|Detalle das edificacións do sitio arqueolóxico de Castro Chano. O val estivo habitado dende a prehistoria, como o demostran os restos de castros prerromanos presentes en Trascastro e Chano.
O Castro de Chano, situado ao noroeste da aldea, seguindo a estrada en dirección a Guímara, é un poboado que estivo habitado durante o século I a.d. C. e a primeira metade do século I d.C., mais descoñécese a razón pola que foi abandonado.
Na súa primeira escavación, realizada a principios da década dos 90 do século XX, encontrouse o "Tesouriño de Chano", o cal aumentou as dúbidas sobre a causa do precipitado abandono do castro.
Organización política de Alasca
Relación alfabética
A continuación se listan os boroughs organizados nunha primeira lista, seguidos das áreas censais do borough non organizado.
Implementacións do TCP
Historia
Do 4.3BSD deriva o 4.3BSD-Tahoe (xuño de 1988), e deste o 4.3BSD-Reno (1990), no camiño para a creación do 4.4BSD (1993). Os nomes Tahoe e Reno son os que identificarán ás implementacións do TCP destes sistemas. Corresponden a cidades do estado de Nevada (Estados Unidos) famosas polos seus casinos: Tahoe, Reno (Nevada); tamén Las Vegas serve como nome para outra versión de 1994.
J. G. Ballard
James Graham Ballard, nado o 18 de novembro de 1930 e finado o 19 de abril de 2009, foi un escritor británico de ficción científica. Un gran número dos seus escritos describen distopías.
Traxectoria
Os seus primeiros contos datan de 1956 e nos anos 60 convértese nun dos autores de referencia da chamada Nova onda da ficción científica inglesa.
The little Wizard. O mago Dubidoso
Sinopse
Ambientada na Galicia medieval, a historia principia cando uns piratas normandos asaltan o barco de Pedro Cabaledo, atracado no peirao da súa casa. Mediante a maxia, o seu fillo Bieito Dubidoso, de nove anos de idade, consegue que os guerreiros fuxan espavorecidos. Por mor dista fazaña, a súa sona traspasa os muros da casa, coñece a Destreza- quen se converte na súa inseparable compañeira-, e gaña a admiración dos veciños. Mais o bispo Xoán, dono e señor da cidade de Tui, non lle perdoará facelo pasar a el por covarde diante dos seus vasalos.
Bieito Dubidoso
É o protagonista. Nace en Tui, cidade equidistante entre Braga e Santiago de Compostela, onde tiñan a súa sé os poderes eclesiásticos, moitas veces en conflito. Desde pequeno, a súa portentosa habilidade cos xogos de maxia, e o seu carácter tranquilo, propiciarán o seu achegamento aos personaxes históricos súa época.
Alberta
Fauna
As rexións de Alberta central e setentrional constitúen un lugar ideal para a nidificación de moitas aves migratorias. Un gran número de patos, gansos, cisnes, e pelicanos chegan a Alberta cada primavera e aniñan en ou preto dunha das centos de lagoas que salpican o norte de Alberta. Existe un gran número de aguias, falcóns, bufos e corvos, así como unha enorme variedade de paxaros granívoros e insectívoros. Alberta, como outras rexións tépedas, abunda en insectos como mosquitos, moscas, avespas e abellas. Os ríos e os lagos están ben provistos de lucios, troitas de río, troitas árticas americanas, ou ata esturións. Poden atoparse tartarugas nalgunhas masas de auga na parte sur da provincia. As ras e salamandras son só algúns dos moitos anfibios que habitan en Alberta.
Demografía
Segundo o censo de 2001 de Statistics Canada, Alberta tiña unha poboación de 2 974 807 persoas. O censo realizado en 2006 sitúa a poboación de Alberta en 3 290 350 habitantes, é dicir, un crecemento do 10,6%. Alberta posúe unha das poboacións en máis rápido crecemento do país. A provincia ten unhas taxas elevadas de natalidade (en 2006, fixouse o número de nacementos en 42.875) e unhas taxas de inmigración relativamente altas (entre 2001 e 2006, instaláronse en Alberta 103.680 inmigrantes), e unha alta taxa de migración interprovincial, en comparación á outras provincias canadenses. Un 81% da poboación da provincia vive en cidades e un 19% faio no campo. Xuntas, as áreas metropolitanas de Calgary e de Edmonton, supón o 65% da poboación de Alberta.
Educación
250px|dereita|miniatura|Vista do campus central da Universidade de Alberta. As primeiras escolas en Alberta foron fundadas por misioneiros a mediados do século XIX, en Edmonton e en Calgary. En 1884, o entón distrito de Alberta estableceu un sistema de escolas públicas.
De acordo cos datos publicados por Statistics Canada, durante o curso 2004/2005 as escolas públicas de estudos primarios e secundarios da provincia tiveron preto de 551 mil estudantes, o que supón un incremento do 1,4% con respecto ao curso 1998/1999, e empregando a 33.910 educadores. As escolas privadas tiveron preto de 24,7 mil estudantes en 1999, empregando aproximadamente a 2 mil profesores. O sistema de escolas públicas da provincia gastou no curso 2004/2005 4.972,8 millóns de dólares canadenses, o que supón un gasto das escolas públicas de 9.346 dólares canadenses por estudante. Un total de 31.800 persoas graduáronse en Alberta en 2004/2005, un incremento do 12,2% desde 1999/2000.
Cultura
Alberta é un destino importante para os turistas amantes do esquí e do sendeirismo; Alberta dispón de varias estacións de esquí de calidade mundial. Os cazadores e os pescadores de todo o mundo poderán levar ás súas casas impresionantes trofeos e inesquecibles experiencias no medio natural de Alberta.
Cruz de San Xurxo
É a bandeira nacional de Inglaterra, e está na bandeira nacional de Xeorxia e aparece nos escudos das cidades de Londres, Milán, Xénova, Friburgo, Coblenza, Montreal e Barcelona, e das armas das rexións de Renania-Palatinado, Aragón e Sardeña.
O Outeiro, Valonga, Pol
Parroquias de Pol
🇵🇱
Jacopo Peri
Jacopo Peri, nado o 20 de agosto de 1561 e finado o 12 de agosto de 1633, foi un compositor e cantante italiano do período de transición entre o Renacemento e o Barroco. É comunmente considerado o inventor da ópera. Compuxo a primeira ópera que se conserva: Eurídice, que data do ano 1600.
John Love
Resultados completos na Fórmula Un
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
Mourelos, Silleda, Silleda
Mourelos é un lugar da parroquia de Silleda no concello pontevedrés de Silleda. No ano 2007 tiña 49 habitantes, deles 26 eran homes e 23 eran mulleres. Isto supón un mantemento no número de habitantes con respecto ao ano 2000.
División de Honra B de Rugby 2008-2009
Grupo 2
PX - Partidos xogados PG - Partidos gañados PE - Partidos empatados PP - Partidos perdidos
Jane Joseph
Familia e infancia
Jane Joseph naceu o 31 de maio de 1894 no número 23 de Clanricarde Gardens, no distrito de Notting Hill, no borough de Kensington (Londres), no seo dunha próspera familia xudía. Seu pai, George Solomon Joseph (1844–1917), un avogado na empresa familiar, casara con Henrietta, de solteira Franklin (1861–1938) en 1880. Jane foi a cuarta filla da parella; o máis novo dos seus tres irmáns era sete anos maior ca ela. George Joseph tiña un profundo interese na música, que transmitiu aos seus fillos; dous deles, Frank (1881–1944) e Edwin (1887–1975), convertéronse en instrumentistas de corda competentes, mentres que Jane aprendeu piano (realizou o seu primeiro exame aos sete anos) e posteriormente, contrabaixo. Co tempo, os nenos musicais de Frank, con Jane e amigos, formaron a base da "orquestra dos Joseph" que interpretou concertos na casa de Frank durante moitos anos.
O Foxo, Silleda, Silleda
Actualidade
Aínda hoxe, no Foxo aprécianse restos da diversa tipoloxía de construcións, destacando, polas súas dimensións, edificacións como a Casa de Martínez de 1793, a Casa da Botica, a Casa Cuartel, a que foi Casa do Concello e antes Casa da Administración,con estafeta de correos e estanco, case non se distingue agora por culpa das hedras.
Rapante común
Descrición
miniatura|300px|Rapante de gran tamaño pescado en Irlanda. As principais características morfolóxicas de Lepidorhombus whiffiagonis son:
Acelerador de partículas
Máquinas de alta enerxía
miniatura|esquerda|Liñas de emisión na cabeceira dun acelerador Van de Graaf para varios experimentos, nos sotos do [[Jussieu Campus en París]]
Monumentos de Oviedo e do Reino de Asturias
Período histórico
Logo da morte de Don Paio e do seu fillo Fávila de Asturias, sucedeo no trono Afonso I de Asturias. No seu reinado comeza a expansión territorial do reino asturiano das súas terras situadas nos Picos de Europa cara ao oeste cara a Galicia.
Etapas
O pre-románico asturiano ofrece os dous tipos ou formas que xa aparecian no estilo visigodo, pero que no asturiano son aínda máis precisos: o tipo latino e o tipo bizantino. Ambos admiten columnas e pilastras tamén semicolumnas acaroadas aos muros e trabadas con arcos, formando así un muro composto que anticipaba o piar composto da arquitectura románica, que aparece xa completo na arquitectura mozárabe do século X. En ambos os tipos atópanse arcos de medio punto peraltados, pero non de ferradura senón por excepción (agás os parteluz) e tamén arcos de descarga nos muros e contrafortes ou estribos exteriores. En ambos vense cancelas e peitoriles de pedra ornamentada naentrada da ábsida, algúns capiteis historiados e que se desvían da idea clásica, fiestras con parteluz e con ornamentación de pedra calada, pequenos rosetóns, adornos con bastas figuras, de tallos serpenteantes, rosetonciños variados, cables e trenzas e outras obras de estilo visigodo.
Crise do século III
Historia
Coa crise do século III, comezaron as transformacións que, máis dun século despois, levaron á fin do período histórico coñecido como Antigüidade e o inicio da Idade Media.
Superfamilia de proteínas
Importancia evolutiva
Os membros dunha superfamilia poden atoparse en diferentes especies, e a proteína ancestral é a forma da proteína que existía na especie ancestral (ortoloxía). Inversamente, ditas proteínas poden encontrarse na mesma especie, pero evolucionaron a partir dunha soa proteína cuxo xene foi duplicado no xenoma (paraloxía).
Rudy Tomjanovich
Rudolph "Rudy" Tomjanovich, Jr., nado o 24 de novembro de 1948 en Hamtramck, Míchigan, é un ex xogador e adestrador profesional de baloncesto estadounidense que liderou desde o banco aos Houston Rockets a dous campionatos consecutivos da National Basketball Association (NBA). Actualmente traballa como olleiro para Los Angeles Lakers.
Abd el-Kader
Exilio en Francia
miniatura|Tumba no castelo de Amboise de vinte e cinco membros do séquito de Abd el-Kader falecidos durante o cativerio, incluídos unha das súas esposas, un dos seus irmáns e dous dos seus fillos Trala rendición do Emir, a II República non cumpriu a súa promesa. Abd el-Kader xunto á súa nai, as súas tres esposas, os seus fillos e o resto do seu séquito, foron embarcados na nave Asmodée en dirección a Toulon e de alí a Pau, onde foron instalados en Fort Lamalgue, unha fortaleza cunhas moi precarias condicións para aloxar os novos hóspedes. O emir permaneceu a maior parte do seu tempo na súa tenda. Segundo as súas propias palabras un árabe en dó xamais abandona a súa tenda.
Relación coa francmasonería
O emir mantivo estreitas relacións con destacados membros da francmasonaría. Chegou a ser iniciado na loxa das Pirámides de Alexandría e visitou en 1865 a loxa Henri IV de París.
Legado
O adaxio sufí “estar no mundo sen ser do mundo” describe á perfección a vida do Emir Abd el-Kader. O compromiso e a acción de toda a súa vida estiveron sempre orientados segundo os ideais do sufismo. Foi iniciado polo menos en catro tariqas ou escolas sufís, a Qadiriyya, a Naqshbandiyya, a Shadhiliyya e a Mevleví. Sen o sufismo non é posible entender a súa vida nin o seu pensamento. Kitab al Mawaqif é a súa obra máis importante dedicada ao sufismo.
Foi ademais un profundo coñecedor da obra de Ibn ‘Arabi e o primeiro editor moderno da súa obra: rescatou os manuscritos orixinais existentes en Konya incluíndo os 37 volumes do seu monumental Futuhat al-makkiyya. Foi sobre estes manuscritos sobre os que realizou o seu labor de recompilación e investigación Osman Yahya.
Georg Friedrich Händel
Primeiros anos
Non se sabe con seguridade como iniciou a súa aprendizaxe musical. A tradición a este respecto di que practicaba ás agachadas do seu pai cunha espineta estragada que había na súa casa, que non emitía son, mais puido ter aprendido algo da súa nai, que como filla dun pastor debía ter algunha educación musical, ou mesmo na escola puido ter recibido algúns rudimentos na arte. De calquera xeito, con sete anos Händel xa posuía un dominio considerable do teclado. Nese momento, acompañando ó seu pai nunha das súas visitas a Weissenfels, conseguiu ter acceso ao órgano da capela do duque, e para a sorpresa de todos deu probas da súa habilidade. Entón o duque insistiu en que o neno recibise unha educación musical regular. Consentindo, o pai púxoo baixo a supervisión de Friedrich Wilhelm Zachow, organista da igrexa de Nosa Señora, en Halle, aprendendo teoría e composición, órgano, violín, clavicémbalo e óboe, amais de estudar a obra de compositores célebres para adquirir un sentido do estilo. Nos tres anos nos que estudou con Zachow copiou gran cantidade de música doutros mestres, compuxo un motete por semana, e ocasionalmente substituía o seu profesor ao órgano da igrexa. Ao final deste período, o seu mestre dixo que xa non tiña nada máis que lle puidese ensinar. O seu primeiro biógrafo, John Mainwaring, dixo que nese momento foi mandado a Berlín, onde tería coñecido a músicos distinguidos e gañado a admiración de todos polas súas capacidades de improvisación ao órgano e ao clavecín, mais investigacións posteriores consideran esta opción moi improbable. É posible que tivera asistido a óperas en alemán en Weissenfels, onde o duque abrira un teatro.
Contexto
A pesar da gran participación individual de Händel na dinamización da vida musical inglesa, no seu tempo había un movemento claro en toda Europa para crear un novo público para a música e as outras artes, formado especialmente pola burguesía en ascenso. Locais como cafés, sociedades culturais, ou bibliotecas, moitas veces ofrecían atraccións musicais, e a prensa contribuíu na educación dese público desenvolvendo articulismo crítico activo, sexa a nivel profesional ou afeccionado. Estes espazos servían, xa que logo, como florecentes foros de debates culturais para a sociedade burguesa que se ilustraba, onde participaban non só ela, senón que, especialmente no caso de Inglaterra, era común a reunión adicional de artistas, xornalistas e nobres interesados na arte, nunha atmosfera de ampla igualdade social que, porén, fóra das portas, desaparecía. A liberdade alí dentro era tanta que a policía inglesa non tardou en poñer esas casas baixo sospeita de seren focos de subversión política. Mais a presión contraria foi grande, o control oficial pronto foi relevado, e a súa actividade prosperou, converténdose en centros importantes de cultivo tanto da crítica de arte inglesa como dun sentido de identidade na política e a cultura para a clase media local.
Método de traballo e técnica de composición
A súa harmonía é sempre sólida, clara, atractiva, imaxinativa e moitas veces ousada, con modulacións insólitas e aventureiras e resolucións imprevistas, e fixo uso de tonalidades pouco comúns na súa época, como si bemol menor, mi bemol menor e la bemol menor. Era capaz de producir tanto efectos atmosféricos sutís como encadeamentos de acordes de poderoso movemento dramático. Aparentemente definía de antemán os contornos harmónicos dunha peza, mais deixaba por decidir matices e movementos harmónicos detallados ao longo do proceso compositivo, dando á súa creatividade, segundo o que pensa Hurley, un carácter intuitivo. Nos seus recitativos foi ás veces un profeta da música moderna, con cromatismos sorprendentes. Posuía unha grande habilidade para o desenvolvemento temático, que ás veces asumía proporcións sinfónicas nos acompañamentos das arias e nos coros, creando un efecto de movemento continuo de gran forza propulsiva. Tiña un fino sentido do ritmo e do refinamento métrico. As súas frases, segundo Lang, poden ser comparadas a versos brancos, cuxo ritmo é complicado polos encabalgamentos e polo uso de combinacións e alternancias de metros diferentes. Iso queda claro nos seus manuscritos, que usan a marcación de compás con gran liberdade, o que moitas veces é "corrixido" en edicións impresas privando ao lector da percepción dos matices sutís de fraseo.