cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Golda Meir
O Estado de Israel
En 1949 foi elixida deputada polo seu partido, o partido Laborista, na primeira lexislatura da Knéset. O primeiro ministro Ben-Gurion nomeouna ministra de Traballo e Seguridade Social. Nos sete anos que estivo no cargo, a ás ordes de dous primeiros ministros, amosou unha grande eficacia na construción do estado do benestar israelí e na integración laboral e social das masas de inmigrantes que chegaban ao país e deixou un selo indeleble ata hoxe na avanzada lexislación laboral que propiciou. Trala dimisión de Moshé Sharet, pasou a ocupa-la carteira de Asuntos Exteriores (1956-1966) e hebreizou o seu nome por petición de Ben-Gurión, a Golda Meir. Como segunda chanceler do país, despregou unha intensa actividade para lograr o recoñecemento e o apoio a Israel por parte dos novos países independentes que xurdían da descolonización africana. Os seus graves problemas de saúde estiveron a piques de face-la renunciar á vida política en 1965 e 1968; pero retractouse a instancias dos seus compañeiros, para evitar que as rivalidades persoais entre os líderes socialistas acabasen coa unidade do partido. En 1965 fíxolle fronte duramente a Ben-Gurion, que abandonou o partido Laborista, e quedou Meir como secretaria xeral da formación. Logo, participou activamente na reunificación de tódalas forzas socialistas parlamentarias no Partido Laborista Unificado (Ma'araj).
Primeira ministra
A mediados de 1973, Golda Meir chegara a un elevado grado de apoio e consenso na opinión pública, tanto israelí como internacional; tanto uns como outros a asociaban coa imaxe da yídishe mame (yi., "nai xudía"), con sentido común e sobreprotectora cos seus descendentes. Foron célebres as reunións dos seus máis íntimos achegados na cociña da súa residencia oficial, a famosa «cociña de Golda», onde se decidían os destinos do país. Por outra parte, Golda sempre foi considerada un "falcón" político, reticente á paz cos árabes, dos que sempre desconfiou. No eido interno, foi acusada de conservadora e de desatender os novos problemas suscitados na sociedade israelí.
Hélice (xeometría)
miniatura|Un exemplo de hélice natural, utilizada pola [[videira.]] miniatura|Hélice
As hélices son importantes na bioloxía, onde o ácido desoxirribonucleico está constituído por cadeas helicoidais e moitas proteínas posúen subestruturas helicoidais, coñecidas como alfa-hélices.
Folga xeral en España de 1855
Día 8 de xullo
O 8 de xullo, Barcelona comezou a recobrar a normalidade, ao abrir parte do comercio e renovarse o traballo en oficinas e xulgados. Para entón a represión xa comezara e a autoridade militar aplicaba sancións con gran severidade: entre elas, prisión, castigos corporais e ameazas de pena de morte. Tamén, a fragata «Julia» partiu cara á Habana con setenta obreiros a bordo para deportalos.
Kasos
Historia
Durante a antigüidade clásica que seguiu a historia de Karpathos. Bertarelli, 139 No idade media como Karpathos que foi sometido desde 1306 ata 1537 á nobre Venecia Cornaro da familia. Nese Kasos anos foi conquistada polo turcos otománs.
O 12 de maio de 1912, durante a guerra ítalo-turca de 1911-12, a illa foi ocupada polos mariñeiros da Regina Marina buque Regina Elena. Bertarelli, 139 Coa Tratado de Lausana de 1923 Kasos uniuse á doutras illas do Dodecaneso, no posesión italiana da Isole Italiane dell'Egeo, e foi cedida por Italia a Grecia co Tratados de Paz de París de 1947. A illa uniuse formalmente ao estado grego o 7 de marzo de 1948, xunto coas outras illas do Dodecaneso.
O Bravo
O topónimo galego O Bravo pode referirse a:
Venecia
Afundimento de Venecia
miniatura|esquerda|180px|Acqua Alta en Venecia. miniatura|Venecia e arredores. Os edificios de Venecia están construídos con piares pouco espazados de madeira, os cales foron importados desde o continente. Baixo a auga, coa falta de osíxeno, a madeira non se descompón, é petrificada como resultado do fluxo constante de auga rica en minerais ao redor dela, de modo que se converte nunha estrutura similar á pedra. As pilas penetran nunha capa abrandada de area e barro até chegar a unha capa máis dura de arxilas comprimidas. A madeira para as pilas foi cortada na parte máis occidental da actual Eslovenia, nunha rexión hoxe chamada Carso, e en dúas rexións de Croacia, Lika e Gorski kotar. A maioría destas pilas segue intacta despois de séculos de inmersión. Por riba dos cimentos sobre as pilas, hai construcións de ladrillo ou pedra. Os edificios son a miúdo ameazados polas inundacións causadas pola marea, provocadas polo Adriático entre as estacións do outono e a primavera.
En 1604, para sufragar o custo de mitigar as inundacións, Venecia introduciu o que podería considerarse o primeiro exemplo do que se converteu posteriormente no "imposto de timbre". Con todo, como os ingresos non acadaron as expectativas, en 1608 introduciuse papel co sobrescrito "AQ" e instrucións impresas para utilizarse para "cartas a funcionarios". Inicialmente, este ía ser un imposto temporal, porén mantívose en vigor até a caída da República en 1797. Pouco despois da introdución do imposto, Castela produciría papel similar para fins fiscais máis xerais e a práctica estendeuse a outras rexións.
Ida Kamińska
Carreira de posguerra
En protesta contra a campaña antisemita do goberno durante os sucesos de marzo de 1968 abandonou Polonia para sempre en xullo de 1968, primeiro a Israel e finalmente a Nova York.
Modalidade da enunciación oracional
Un enunciado do tipo o lobo ouvea / o lobo non ouvea, pode ser completado con circunstancias locais (ouvea de día), temporais (ouvea no monte) etc. En todas elas existe un valor adverbial que incide sobre o lobo ouvea. Pero nun enunciado do tipo o lobo quizais ouvea, quizais non incide no enunciado do mesmo modo cós anteriores, xa que só pode ser modificado circunstancialemte aquilo que se predica con seguridade.
Templo de Xúpiter Óptimo Máximo
Historia
Tarquino Prisco, co botín obtido tras as conquistas de Corniculum e Apiolae, iniciaría a construción do templo de Xúpiter Optimus Maximus sobre o Capitolio, recolocando aos seus primitivos habitantes no Aventino. Abarcaba dous santuarios xa existentes dedicados a Terminus e Iuventas.
Diante do templo terminaban as cerimonias triunfais cun sacrificio augures, utilizando un altar portátil. No seu interior gardábanse, entre outros, os libros sibilinos e unha ánfora estándar, o amphora capitolina, de modo que servise de patrón de medida.
Construción
A imaxe de culto, tamén obra de Vulca, era de terracota e pintábaselle a cara de vermello nos días festivos. Baixo as cellae estaban as favissae ou pasaxes subterráneas, nos que se almacenaban vellas estatuas que caeran desde o tellado e varias ofrendas dedicadas.
Gato de mar
Descrición
Pode alcanzar, excepcionalmente, un peso de 12 kg e 1 m de lonxitude.
Euritión (centauro de Hipodamía)
miniatura|300px|O centauro Euritión intenta raptar a Hipodamia mentres Pirítoo (á esquerda) e Teseo (á dereita) a defenden (detalle dunha crátera de figuras vermellas, c. 350-340 a.C., Museo Británico)
Euritión (ou Éurito) foi un centauro que intentou violar e raptar a Hipodamía e resultou morto a mans de Teseo
O evanxeo segundo San Mateo (filme)
Premios
Na 25.ª edición do Festival Internacional de Cinema de Venecia, O evanxeo segundo San Mateo competiu polo León de Ouro e gañou o premio OCIC e o premio especial do xurado. Na estrea, reuniuse unha multitude para apupar a Pasolini, mais aclamárono cando o filme rematou. O filme gañou tamén o gran premio da Oficina Cinematográfica Católica Internacional. Foi candidato ao premio das Nacións Unidas na 21.ª edición dos premios da BAFTA.
Garelli
Hoxe en día a marca é propiedade da sociedade NUOVA GARELLI S.p.A., controlada por Finsec srl, un grupo de empresas de Paolo Berlusconi.
Guillermo Luca de Tena
Traxectoria
Volveu a Madrid en 1962 para asumir o cargo de conselleiro-delegado do grupo editorial Prensa Española e pouco despois tomou a dirección do semanario Blanco y Negro, posto no que se mantivo ata 1975. Nesa época entre 1966 e 1969, pertenceu ao Consello Privado do Conde de Barcelona, ao Padroado dos Reais Alcázares de Sevilla, e ao da Fundación Príncipe de Asturias. A partir de 1972, ostentou o cargo de presidente do consello de administración e da comisión executiva de Prensa Española. .
Na dirección do ABC foi substituído por Luis María Anson. En 1988 presentou o suplemento de ABC en Cataluña e en 1991 fundou o xornal Claro, que só se editou desde abril ata agosto de 1991. En 1998 abandonou o posto de editor do xornal ABC por motivos de idade, e asumiu o cargo de presidente da Xunta de Fundadores de Prensa Española.
Derek Harper
Derek Ricardo Harper, nado en Elberton (Xeorxia) o 13 de outubro de 1961, é un ex xogador profesional de baloncesto estadounidense que disputou dezaseis tempadas como profesional na National Basketball Association (NBA) entre 1983 e 1999. Con 1,92 metros de estatura, xogaba de base.
Provincia de Lleida
A provincia de Lleida (en aranés: Lhèida; en castelán: Lérida) é unha das catro provincias de Cataluña. A a súa capital é a cidade homónima de Lleida. A provincia ten 399.439 habitantes, dos que aproximadamente un 30% vive na capital provincial. A superficie da provincia acada 12.150 km2.
24K Gold
24K Gold foi unha banda estadounidense de post-punk formada en San Francisco (California) no ano 2002 e que disolveuse no 2004. Estivo formada por Keith Curts (guitarra e voz), Mike Martinson (batería) e Matt Rosa (baixo).
Historia
Tras editar con Kill Shaman (de Oakland) o sinxelo Baby's Breath no 2004 (KSR6), a banda disolveuse.
Kathleen Hanna
Traxectoria
Foi unha das fundadoras e cantante do grupo de punk rock Bikini Kill a principios dos anos 90 e actualmente forma parte do grupo de música electro post-punk Le Tigre, de carácter tamén feminista. En 1998, Hanna editou un disco en solitario baixo o nome de Julie Ruin. Hanna tamén escribiu sobre o feminismo e a arte, e colaborou cun gran número de músicos, aparecendo en discos de Atari Teenage Riot, Joan Jett, The Rickets, Green Day, Internal/External ou Mike Watt.
Fozara, Ponteareas
San Bartolomeu de Fozara é unha parroquia que se localiza no concello de Ponteareas. Segundo o IGE, en 2022 tiña 323 habitantes (156 homes e 167 mulleres). Ten catro entidades de poboación.
Scott Kannberg
Biografía
Kannberg era amigo da infancia de Stephen Malkmus, medrando ámbolos dous en Stockton, California. Xuntos formaron a banda Pavement baixo os pseudónimos de "Spiral Stairs" e "SM", respectivamente. Kannberg compuxo e foi a voz principal de varias cancións do grupo, como "Painted Soldiers", "Hit the Plane Down", "Kennel District", "Date With IKEA", e "Passat Dream". Tras a disolución de Pavement formou unha nova banda chamada Preston School of Industry con Matador Records. A banda publicou un EP e dous álbums, pero volveuse inactiva no ano 2004. No ano 2009 Kannberg editou o seu primeiro álbum en solitario, The Real Feel, co nome de Spiral Stairs.
Borrowed Heaven tour
Borrowed Heaven tour foi a cuarta xira mundial do grupo irlandés The Corrs, feita para promocionar o seu álbum Borrowed Heaven. Comezou o 19 de xuño de 2004 e concluíu o 2 de decembro dese mesmo ano. A xira levounos por Europa e América do Norte. Nesta xira, uníronse dous novos membros á banda; Jason Duffy na batería e Kieran Kiely no teclado. Jason Duffy uniuse despois de que Caroline Corr anunciara que estaba embarazada e non podía continuar coa xira.
Morti
Morti, natural de Barcelona, é o nome artístico dun cantante español de rock. É coñecido por ser o vocalista de Skizoo.
KDE
Produtos
Asemade, KDE produce unha plataforma ideal para o desenvolvemento de software, fornecendo unha serie de bibliotecas aos desenvolvedores que permiten aumentar facilmente as funcionalidades dos programas desenvolvidos, ao tempo que reduce a carga de traballo do programador.
Soporte legal e económico
En temas legais e económicos, a comunidade apóiase na asociación KDE e.V. a nivel internacional, ou na KDE España en dito país. KDE Software Compilation
Carlomagno
Morte do irmán e conquista de Saxonia
Coa morte do seu pai Pipino o Breve, o reino foi dividido entre Carlomagno e o seu irmán Carlomán (que gobernou a Austrasia). Carlomán morreu o 4 de decembro de 771, deixando a Carlomagno como líder dun reino franco reunificado. Carlomagno estivo envolvido constantemente en batallas durante o seu reinado.
Coroado emperador
En 800, durante a misa de Nadal en Roma, o Papa León III coroou a Carlos Magno como emperador, título en desuso no occidente desde a abdicación de Rómulo Augústulo en 476 (aproveitando o feito de entón reinar no Oriente unha muller, a emperatriz Irene, o que era considerado un baleiro de poder significativo). Aínda que o título lle axudase a afirmar a súa independencia en relación a Constantinopla, Carlomagno apenas o usou bastante máis tarde, xa que receaba ficar dependente, por outro lado, do poder papal.
Organización do Imperio
Manifestación da nova orde imperial é a arte carolinxia inspirada na arte bizantina Italiana (capela palatina de Aquisgrán).
Al otomano se le va la mano
Foi gravado nos estudos A Ponte, de Santiago de Compostela, e masterizado por Jim Diamond en Ghetto Recorders (Detroit). Dispoñible gratuitamente para descarga desde Internet, presentan tamén unha edición en vinilo.
Lista de monarcas de Asturias
miniatura|300x300px|Representación medieval da [[Península Ibérica|Península ibérica. Divídese esta en dous espazos políticos: a Spania musulmán, na que se debuxa a Catedral mozárabe de Toledo; e a Gallecia cristián, onde se destaca a Catedral de Santiago, o faro da Coruña e, nunha esquina, o territorio asturiano.]] Esta lista enumera os reis que dende o século XIX son designados, principalmente pola historiografía española, como reis de Asturias. Porén, estes soberanos aparecen sempre sinalados na documentación histórica como reis de Galicia. De feito, os documentos non mencionan xamais a existencia dun reino asturiano, senón que neles aparecen continuadas mencións ao reino de Galicia. Esta errónea substitución dos nomes dos reinos, perpetrada polos historiadores hispanos, xustificouse coas sinaturas dos diplomas emitidos pola corte rexia, ao faceren ver que formulas como "regnante in Asturias" implican a existencia dun reino do mesmo nome.
Primeiros caudillos (711-767).
As crónicas asturianas foron creadas no tempo do rei Afonso III para lexitimar a súa autoridade diante do resto dos nobres do territorio galego. Os textos remontan a xenealoxía do rei até facela entroncar cos derradeiros reis visigodos. Esta lista de monarcas, de dubidosa credibilidade histórica, pasou ás crónicas musulmáns e é empregada hoxe como correcta, mais sen que a historiografía moderna acepte que os primeiros nobres tivesen unha autoridade real máis aló dos seus propios dominios patrimoniais.
Dolores Redondo
Dolores Redondo Meira, nada en Donostia en 1969, é unha escritora vasca.
Mimir
miniatura|250px|Odín encontra o corpo de Mimir decapitado. Mimir ou Mim é un xigante mitolóxico escandinavo. Tío materno de Odín, gardián das fontes da sabedoría, localizadas nas raíces de Yggdrasil. No seu momento negou a Odín beber de ditas fontes. Odín tivo que negociar e ofrecerlle un dos seus ollos.
Lista de países onde o francés é lingua oficial
Dependencias
Os catro departamentos de ultramar de Francia (régions d'outre-mer, ou ROM): Guadalupe, Güiana francesa, Martinica, e Reunión, teñen o mesmo status que a Francia metropolitana.
Países onde o francés é lingua empregada pero non oficial
miniatura|Localización do [[Magreb.]]
Civilización cicládica
Historia
Unha característica cultural neolítica que amálgama elementos anatolios e do continente grego no Exeo occidental antes do -4000, baseada no trigo e cebada silvestre, ovellas e cabras, porcos, e atúns que foron arponeados desde pequenos barcos (Rutter). Sitios escavados como Saliagos e Cefala (en Ceos), que mostran signos de traballo do cobre. Cada unha das pequenas illas Cícladas manteñen non máis duns poucos miles de habitantes, aínda que os modelos de barcos do cicládico final mostran que cincuenta remeiros puideron ser reunidos de comunidades dispersas (Rutter).
Cónstanos que no período Calcolítico, aproximadamente entre o -3000 e o -2000, aquela civilización expresouse con notábel orixinalidade. E iso malia que a facilidade de comunicación coas zonas ribeiregas do Mediterráneo ofrecía aos habitantes destas illas a posibilidade de absorber toda clase de influxos culturais foráneos.
Orixe dos habitantes das Cícladas
miniatura|Ídolo cicládico conservado no [[Museo Arqueolóxico Nacional de Atenas.]] Outro tema de grandes debates foi o da orixe dos primeiros habitantes das Cícladas.
Pero as escavacións efectuadas nos 60 forneceron novos elementos que botaron por terra gran parte das precedentes hipóteses.
Foi posible determinar que as Cícladas estaban xa habitadas, polo menos, nos últimos tempos do Neolítico Medio e no Neolítico Final; é dicir cara ao -5000 Así o demostraban os achados habidos en Saliagos, unha illa entre as illas de Paros e Antíparos, entre 1964 e 1965, así como as escavacións que en 1963 se levaron a cabo en Cefala, na illa de Ceos.
Considerando os coñecementos que proporcionan as escavacións, resulta máis sinxelo pensar nunha evolución paralela de culturas análogas, sen que con isto preténdase rexeitar a existencia de contactos máis ou menos ocasionais entre elas.
Os muros defensivos
En Filacopí II hai unha dobre muralla. Os muros que a forman están a unha distancia de tres metros o un do outro. A parte baixa da muralla interior é unha masa de terra e pedras pequenas, sobre a que se apoian grandes bloques ciclópeos. A exterior, moito máis débil, é de terra, reforzada con algunhas filas de pedra. A intervalos máis ou menos regulares, as dúas murallas uníronse mediante pequenos muros transversais, e os espazos baleiros reenchéronse con grava. O conxunto ten un ancho de aproximadamente seis metros. O sector máis curioso da fortificación é aquel en que se practicou unha porta secreta, defendida por un muro. Desta forma os cercadores tiñan que percorrer un longo treito xunto aos bastións e, polo mesmo, a poñerse a tiro dos que defendían a cidade.
Expertos navegantes
miniatura|left|200px|Peixe voador, cultura de Filacopí. Do feito de que a maior parte de obxectos proveñan dun número reducido de tumbas, en tanto que na maioría destas só aparezan un ou dous máis ou menos, cómpre deducir que o pobo cicládico pasara xa da sociedade diferenciada, no que destacaban determinados grupos e persoas. Había "ricos" ou "notábeis" que se podían permitir un enxoval funerario acorde co seu rango, en tanto que os "pobres" debían contentarse cun ídolo, unha vasilla ou un sinxelo adorno. Esta hipótese vén corroborada por outro indicio, como é o da aparición nas tumbas de obxectos xa usados: vasillas con evidentes pegadas de composturas, píxides con tapadeiras que non lles corresponden etc. Diso deduciron algúns estudosos que as familias pobres compraban para os seus defuntos un enxoval literalmente de "segunda man".
Desaminación oxidativa
Desaminación oxidativa dos aminoácidos
800px|Desaminación oxidativa do glutamato.
Na segunda fase, cómpre un aceptor de auga externo. Desta maneira, o oxíxeno desprazará ao grupo amino formando un dobre enlace co carbono 2 e os hidróxenos formaran xunto ao amino, o ión amonio NH4+. O amonio é moi tóxico e por iso, antes de ser liberado da mitocondria, será reconvertido polo ciclo da urea en urea, un composto menos tóxico. O produto α-oxoglutarato foi rexenerado mediante a desaminación oxidativa para volver a ser produto da transaminación. Segundo as necesidades da célula, tamén pode ser utilizado no ciclo de Krebs.
A glutamato deshidroxenase ten moduladores alostéricos: o ADP actúa como activador e o GTP como inhibidor. Isto fai que a vía sexa regulada segundo as necesidades enerxéticas da célula. Se a presenza de ADP activa a vía, o α-oxoglutarato será utilizado no ciclo de Krebs para obter máis enerxía e o contrario pasará co GTP.
Afirmación
Calquera enunciado sen marca ningunha de modalidade é de seu afirmativo. Agora ben, é posible salientar mediante marcas o carácter afirmativo: Si, heicho traer.
Guláns, Ponteareas
San Xulián de Guláns é unha parroquia que se localiza no concello de Ponteareas. Segundo o IGE, en 2022 tiña 730 habitantes (355 homes e 375 mulleres), distribuídos en 23 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 2009 cando tiña 777 habitantes.
Joan Jett
Traxectoria
Jett e Laguna entraron nos estudios The Who’s Ramport Studios para gravar o debut en solitarios da primeira. O disco Joan Jett foi editado en Europa, pero nos Estados Unidos nada menos que 23 grandes selos rexeitaron o disco. Jett e Laguna editárono independentemente no seu propio selo Blackheart Records. Deste xeito, Jett converteuse na primeira intérprete feminina en crear o seu propio selo discográfico.
Sitio CpG
300px|miniatura|Un sitio CpG, é dicir, unha secuencia de nucleótidos " 5'—C—fosfato—G—3' ", indicado nunha febra de [[ADN (en amarelo). Na febra de ADN inversa (en azul), móstrase o sitio 5'—CpG—3' complementario. Indícase tamén (á dereita) un apareamento de bases C-G entre as dúas febras de ADN, que non hai que confundir cun sitio CpG.]]
Illas CpG
miniatura|400px|A imaxe mostra como a metilación de sitios CpG seguida dunha desaminación espontánea leva a unha falta de sitios CpG no ADN metilado. Como resultado, as illas CpG residuais créanse en áreas onde a metilación é rara (ou onde a mutación de C a T é moi prexudicial).
Fito & Fitipaldis
Historia
O 11 de setembro de 2006 viu a luz o seu quinto disco, titulado Por la boca vive el pez. Este traballo conseguiu ser número 1 na lista de vendas de AFYVE (Disco de Platino, con máis de 100.000 copias vendidas, en menos de dúas semanas). Ademais, Fito & Fitipaldis converteuse na primeira banda da historia en colocar toda a súa discografía de estudo entre os 100 discos máis vendidos en España. Por la boca vive el pez recibiu un disco de platino polas máis de 240.000 copias distribuídas.
Guillerme III de Sicilia
Antepasados
miniatura|250px|O emperador [[Henrique VI, emperador do Sacro Imperio Romano Xermánico|Henrique VI castrando e cegando ao rei Guillerme III. Ilustración dunha edición de De casibus Virorum illustrium de Giovanni Boccaccio.]]
Acción Democrática Española
Historia
Con implantación en Galicia contou entre os seus dirixentes a Fernando Amenedo e Antonio Ramilo.
Willi Krakau
Resultados completos na Fórmula Un
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
Moreira, Ponteareas
Xeografía
A parroquia limita con Salvaterra de Miño e está a dous quilómetros de Ponteareas e a catorce quilómetros de Portugal, ten un enlace coa autovía A-52 Ourense-Vigo.
David Gross
Traxectoria
Gross recibiu o seu diploma universitario e mestrado na Universidade Hebrea de Xerusalén no 1962. Recibiu o doutoramento en Física na Universidade de Berkeley en 1966 baixo a supervisión de Geoffrey Chew e foi bolseiro na Universidade Harvard e profesor en Princeton ata 1997. Recibiu a medalla Dirac en 1988 e na actualidade é o director da cátedra de Física teórica no Instituto Kavli da Universidade de California.
Cures, Outes, Outes
Cures é un lugar da parroquia de Outes no concello coruñés de Outes, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 56 habitantes (28 homes e 28 mulleres).
Celeiros, Ponteareas
Etimoloxía
Segundo o libro Historia de Puenteareas, a hipótese máis probable da orixe do topónimo é que veña da palabra celeiro, non obstante, hai máis hipóteses sobre a orixe do nome que tamén poden ter razón, o libro formula que o nome viría do éuscaro, concretamente da palabra zelai, que significa "pradeira". O interesante desta hipóteses é que Celeiros chegou a chamarse no século XVIII Zeleyros, parecéndose a palabra vasca. Outra teoría consiste en que algún xeneral romano ao ver a acrópole onde está o castro e actualmente a igrexa, lembrouse do monte Caelio de Roma, e de chamarlle Caelio pasaría a Celeio, despois a Celeiro, e de Celeiro a Celeiros.
Panteón dos Candeira
miniatura|Panteón dos Candeira. No cemiterio de Celeiros está o panteón dos Candeira, feito polo canteiro Xosé Cerviño García en 1871. Trátase dun conxunto de enterramento familiar dos Candeira, formado por tres niveis: o primeiro, unha peza a modo de podio para catro nichos, o segundo é unha estrutura escultural formada por un cadaleito de pedra, con anxos a ambos os lados e o terceiro son grupos de figuras sobre o cadaleito, rematado coa Virxe en ascensión.
Cruceiro de Soutelo
Situado nunca encrucillada de camiños no lugar de Soutelo, este cruceiro do ano de 1658 ten unha plataforma rectangular, de dúas alturas e cun pedestal ou base cúbico coas caras lisas e arestas superiores rebaixadas. Ten un varal cadrado coas arestas rebaixadas. Posúe un capitel tronco piramidal invertido con detalles xeométricos. Ten unha cruz de sección cuadrangular, con Cristo cara ao camiño que sobe e a Virxe das Angustias no reverso.
Viacrucis
Camiño da cruz arredores do perímetro do adro, das cales quedan nove completas. Son cruces altas de sección cadrada cos pedestais de pedra. Posiblemente da época do cruceiro de San Roque xa que o viacrucis remata no cruceiro.
Xunta (mecánica)
miniatura|dereita|250px|Varias xuntas destinadas a un [[motor V4 dun Ford
3. Xuntas de papel
Material
Conforme a aplicación á que se destinan poden ser de papel, goma, aglomerado de cortiza con goma, silicona, metal, fibra de vidro. Para certas aplicacións especiais, como xuntas da cabeza para motores de automóbiles, foi usado ata a súa prohibición o amianto entre chapas metálicas de cobre, sendo actualmente substituído por cartóns especiais, habitualmente grafitados e resistentes a altas temperaturas. As xuntas de cabeza poden tamén ser feitas con láminas de aceiro sobrepostas, denominándose neste caso, multi-layers.
Karoo
O nome karoo aplícase tamén á vexetación de tipo mato que se encontra nas súas rexións semiáridas. Divídese en Pequeno Karoo, o Gran Karoo e o Karoo do Norte.
O Karoo do Norte
O Karoo do Norte, situado nas provincias surafricanas do Cabo do Norte, Noroeste e Estado Libre, forma, xunto co Veld Alto ou Highveld, a rexión de altiplanicies máis interna e máis alta de Suráfrica. Esténdese ao norte do Gran Karoo entre Namaqualand polo oeste e os montes Komsberg e Roggeveld polo suroeste, uníndose co Highveld nas provincias de Transvaal e do Estado Libre. As alturas desta franxa van desde os 1.200 m no Cabo do Norte até os 1.800 en Transvaal.
Pinkerton
Pinkerton é o segundo álbum de estudio da banda estadounidense de rock alternativo Weezer, editado o 24 de setembro d 1996 a través do selo DGC Records. No mes de novembro do 2009 o álbum levaba vendidas 850.000 copias nos Estados Unidos e 50.000 no Canadá. Foi o derradeiro álbum de Weezer en contar co baixista Matt Sharp.
A Meca
A súa última poboación rexistrada foi de 1.578.722 habitantes en 2015. A súa poboación metropolitana estimada en 2020 é de 2,042millóns de habitantes, o que a converte na terceira cidade máis poboada de Arabia Saudita tras Riad e Jeddah. Os peregrinos triplican este número cada ano durante a peregrinación Ḥajj, que se celebra no duodécimo mes do calendario islámico de Dhūl-Ḥijjah.
Etimoloxía e uso
«A Meca» é a forma galega tradicional evolucionada do nome árabe da cidade, aínda que a transliteración oficial do goberno saudita é Makkah, que se achega máis á pronuncia árabe. En galego, a palabra «Meca», que provén do árabe hispánico Makka e este do árabe clásico Mákkah, terminou por ser usada para facer referencia a un lugar onde acoden moitas persoas por ser o centro principal ou mellor sitio onde se realiza algo. Este uso, que se estende tamén a outras linguas, resulta ofensivo para moitos musulmáns. O goberno saudita adoptou a forma Makkah como escritura oficial nos anos 1980, pero esta non é usada de forma xeneralizada en todo o mundo. O nome oficial completo da cidade é Macarama (المكرمة), pronunciado [makka lmukarrama] ou [makkah almukarrama]), que significa «Meca a Honrada», pero que ás veces se traduce como «A sacra cidade da Meca».
Outro nome para A Meca, ou para as terras salvaxes e montañas que rodean a cidade, segundo a tradición árabe e islámica, é Farán ou Parán, e refírese ao deserto de Farán ou Parán. A tradición árabe e islámica sostén que a zona salvaxe de Farán mencionada na Biblia é, en termos xerais, Tihama, e A Meca é o lugar onde se asentou Ismael. Abu Abdallah Yaqut ibn-Abdallah al-Rumi al-Hamawi, xeógrafo sirio do século XII, escribiu que Fārān era «unha palabra hebrea arabizada. Un dos nomes da Meca mencionados na Tora».
Centro do islam
Mentres A Meca, o organismo urbano, conservou tamén a súa disposición histórica ata o século XX, trepando polos outeiros arredor do gran templo no val, e crecendo ao longo das rutas que partían da cidade.
Kaaba
Hai diferenzas de opinión entre os eruditos islámicos sobre quen construíu primeiro a Kaaba, algúns cren que foi construída polos anxos mentres que outros cren que foi construída por Adán. En calquera caso, construíuse varias veces antes de alcanzar o seu estado actual. A Kaaba é tamén a dirección común da oración (quibla) para todos os musulmáns. A superficie que rodea a Kaaba e pola que os musulmáns a circunvalan coñécese como Mataf.
Hajr-e-Aswad (Pedra Negra)
miniatura|upright|A Pedra Negra vista a través dun portal na Kaaba. A Pedra Negra é unha pedra que os científicos consideran un meteorito ou de orixe similar e que os musulmáns atribúen a unha orixe divina. Atópase na esquina oriental da Kaaba e é Sunna tocala e bicala. A zona ao redor da pedra adoita estar sempre abarrotado e é vixiada por policías para garantir a seguridade dos peregrinos. Segundo a tradición islámica, a pedra foi enviada desde o Paraíso e utilizouse para construír a Kaaba. Adoitaba ser unha pedra branca (e era máis branca que o leite). Por mor dos pecados mundanos do home, foi cambiando de cor ata volverse negra co paso dos anos.
Cuíña dos Pardais
Alexandre I de Rusia quixo construír a catedral de Cristo Redentor nesta lomba, mais o seu sucesor Nicolao I paralizou as obras e a catedral foi levantada preto do Kremlin, no seu lugar actual.
Na actualidade, o principal edificio da cuíña dos Pardais é a Universidade Lomonosov, o máis alto dos sete rañaceos mandados construír por Stalin na década de 1940 en Moscova. Cunha altura de 240 metros contando a antena, foi o edificio máis alto de Europa dende a súa inauguración en 1953 ata 1990. A poucos metros do miradoiro pódese visitar a pequena igrexa da Trindade.
Love of Lesbian
Traxectoria
A finais de marzo de 2009 publicaron un novo álbum, 1999 (o cómo generar incendios de nieve con una lupa enfocando a la luna), disco que na súa primeira semana á venda entrou ao número 33 da lista oficial de vendas en España (lista Promusicae).
Ana Carrasco
Traxectoria
O 2014 aos mandos dunha Kalex KTM do equipo RW Racing GP non conseguiu repetir resultados acadando como mellor posición un 21º posto no Circuíto das Americas de Austin.
Control de tráfico aéreo
O servizo de control do tráfico aéreo, tamén coñecido polas súas siglas en inglés ATC (Air Traffic Control) préstase polos países asinantes do tratado de Chicago que deron orixe á creación da OACI/ICAO nos termos especificados polas normas desta organización internacional.
Joaquín Pérez Boullosa
Joaquín Pérez Boullosa, finado en Vigo en agosto de 1920, foi un político galego.
Virelai
Forma musical
O virelai como forma de canción do século XIV e principios do século XV normalmente ten tres estanzas, ademais dun refrán que se coloca despois da primeira estanza e, sucesivamente, a continuación de cada unha das seguintes. Dentro de cada estanza, a estrutura é a coñecida como de "forma bar", con dúas seccións que comparten as mesmas rimas e a música, seguidas dunha terceira. A terceira sección de cada estanza comparte as súas rimas e a súa música co refrán. Xa que logo, pódese representar esquematicamente como AbbaA, onde "A" representa o refrán repetido, "a" o verso coa mesma música que o refrán, e "b" os versos restantes cunha música diferente.
Rosa Aguilar
Traxectoria
Crítica con algunhas posturas de IU, como a entrada de Ezker Batua no goberno vasco ou a negativa de IU á Constitución Europea, en 2009 accedeu como independente a ser conselleira de Obras Públicas na Xunta de Andalucía, o que espertou grandes críticas entre os membros do seu partido, que non tiña asinado ningún pacto co Partido Socialista Obrero Español. En 2010 foi nomeada por José Luis Rodríguez Zapatero ministra de Medio Ambiente, Medio Rural e Mariño, en substitución da galega Elena Espinosa.
Asociación de Mujeres Juristas Themis
Orixe e fundación
Ademais da Asociación, no ano 2006 constituíuse a Fundación Themis de Mujeres Juristas, co obxecto de chegar a uns fins de asistencia social e cooperación para o desenvolvemento.
Logros conseguidos
En 1995, Themis foi unha das propulsoras da modificación lexislativa da introdución do delito de abandono de familia por falta de pagamento de pensións establecido no artigo 487 bis do Código Penal vixente até ese momento. A partir de aquí considerouse como un delito independente do xenérico chamado abandono de familia.
Mildio
Viña
En Galiza é moi común atopar mildio, principalmente polas condicións de calor e humidade de que existen, sendo moi popular nas videiras. O patóxeno causante do mildio na viña é Plasmopara viticola, un protista da familia dos peronosporáceos, que non é senón un parasito en sentido estrito, polo que non é posíbel cultivalo en laboratorio en medios sintéticos. O ciclo de vida deste protista é tremendamente complexo. Durante o inverno sobrevive nunha estrutura coñecida co nome de oóspora ou ben se o inverno é suave en forma de micelio dentro das xemas ou nas follas persistentes da videira (Vitis vinifera). Cando se acada unha temperatura ambiental que rolda os 12 °C, a oóspora xermola e forma un esporanxio, que pode ser dispersado a través do vento. Para que un esporanxio xermole cómpre a presenza de choivas, xa que son zoósporas as resultantes desta xerminación. Na viña non hai estruturas visibles até que a infección xa danou de xeito grave ao hóspede, mais non de forma irreparábel. P. viticola é un patóxeno que afecta a parte aérea da vide, porén o máis característico é un ataque á folla. Nesta aparecen rexións de aspecto amarelento que se coñecen co nome de "manchas de aceite". Estas manchas de aceite son típicas na face da folla, no envés óllase, se o tempo vai húmido, o típico "po de azucre", que corresponde coa reprodución asexual, é dicir, cos zoosporanxios que saen a través dos estomas. Nesta fase pódese confundir o ataque de P. viticola co ataque de Uncinula necator, responsábel do oídio. A diferenza radica en que se se raspa o po de azucre aparecen as manchas de aceite, mentres que co oídio isto non ocorre. Se o ataque de P. viticola for forte, prodúcese unha seca parcial da folla que pode levar á súa caída prematura, o que afecta a produción. Conforme entra o outono a mancha de aceite colle tons en mosaico (de amarelo a marrón). En rexións achegadas á floración aparece unha curvatura en forma de 'S' e o raque do acio escurece. Se o tempo vai húmido recubrirase cunha peluxe abrancazada. Se o ataque acontece nos períodos de floración- callado pode se producir a perda total do acio, mentres que se o ataque é serodio, só afectará a unha parte do acio. Xamais se ve ataque tralo cambio de cor do bago. No acio a patoloxía maniféstase de varios xeitos, os bagos perden forza e caen, de xeito semellante ao ataque da couza do acio (Lobesia botrana), outro modo é o "asocarramento" da punta do cacho, os bagos da punta do acio, incluíndo a raspa, fican secos coma queimados mentres o resto do acio está san. Canto máis desenvolvida estea a uva menos vulnerábel é a esta enfermidade. Sulfatos preventivos: Oxicloruro de cobre, cimoxalino, folpet. Curativos: Cimoxalino+folpet+fosetil.
Os Pobos Deciden
Resultados
miniatura|[[Josu Juaristi (EH Bildu) foi cabeza de lista dos Pobos Deciden.]] miniatura|[[Ana Miranda Paz (BNG) foi a segunda candidata da lista.]] Os Pobos Deciden obtivo 326 464 votos (2,08 %) o que lle garantiu obter un eurodeputado. Os mellores resultados obtívoos no País Vasco e Navarra (comunidades onde foi a segunda forza máis votada), así como en Galicia (onde foi a quinta). En función dos acordos adoptados polos partidos integrantes, o candidato de EH Bildu Josu Juaristi mantivo o escano os primeiros tres anos e medio no Parlamento e a candidata do BNG Ana Miranda Paz o restante ano e medio.
Hileo
Hileo, participante na cacería do Xabaril de Calidón
Hileo foi un dos heroes que participaron na partida de caza do Xabaril de Calidón, un xabaril de gran tamaño e forza que devastaba as terras de Calidón e acababa co gando e coa xente. Mandouno a deusa Artemisa como castigo ó rei Eneo por esquecer incluíla nun sacrificio que ofrecera ós deuses olímpicos cos primeiros froitos colleitados nunha anada de abundancia.
Para acabar co animal, Eneo chamou a diferentes heroes da Hélade e prometeu a súa pel a aquel que conseguira darlle morte. O chamamento reuniu a numerosos heroes e guerreiros de toda Grecia, entre os que se incluía Meleagro (o fillo de Eneo), Cástor e Pólux, Teseo, Xasón, Ificles, Atalanta e moitos outros.
Oliveira, Ponteareas
Historia
A primeira mendión que se ten nun documento da parroquia, data do ano de 1156 e aparece co nome de Santiago de Uluvaria, tal e como nos recorda Francisco Ávila, nesta data Alfonso VII confirma a división de bens e de iglesias da diócesis de Tui entre o bispo e o seu cabildo, ao que pasa a pertencer esta feligresía. No ano de 1170 Fernando II doa esta parroquia ao bispo de Tui Juan I, tras a reconquista do territorio invadido polo reino de Portugal no sur de Galicia, e en recompensa polos terrenos ocupados para o traslado da sede catedralicia a súa actual ubicación.
Calvario do Igrexario
Restos dun calvario situado no contorno e no adro da Igrexa Parroquial de Santiago de Oliveira, quedando só a cruz central situada na chegada, das demáis cruces quedan restos dos paus de pedra ao redor do adro. A cruz central posúe un pousadoiro, ten a plataforma rectangular dunha altura semi- soterrado cun pedestal ou base cúbico coas caras lisas e arestas superiores rebaixadas e sen ornamentos. Ten un varal cuadrangular formando unha cruz latina de sección cuadrangular. O pousadoiro esta formado por dous pedras rectangulares e o altar esta conformado por pedra con arestas rebaixadas.
Curuxa común
Descrición
Son aves de patas longas, cores claras, cola curta e ás longas. O corpo mide entre 33 e 35 cm de lonxitude e a envergadura das ás chega ós 85 cm. O aspecto de machos e femias é moi semellante, aínda que estas últimas son, en xeral, algo meirandes e de plumaxe máis escura. O peso vai desde os 200 gramos das razas máis pequenas, como a das illas Galápagos, até os 500 da curuxa norteamericana. O das variedades europeas varía entre os 300 gramos dos machos máis pequenos e os 400 das femias meirandes.
Descanso
Pasan o día pousadas e toqueando nun lugar de repouso, en xeral agochado e onde non poidan ser molestadas. Os lugares escollidos deben ofrecer tamén escuridade e protección contra o mal tempo. Dependendo do hábitat no que viven poden ser unha árbore oca, unha palleira, unha fenda nas rochas ou un terraplén protexido. Permanecen dereitas nunha trabe, nunha póla forte ou na parte plana da pedra, a miúdo escollendo aquelas que lles ofrezan a posibilidade de deitarse ocasionalmente. Durante o tempo de cortexo e reprodución descansan polo día preto do lugar do niño, permanecendo case sempre a parella moi xunta. Cando a femia xa puxo os ovos, o macho procura un lugar de repouso máis afastado do niño.
Conduta reprodutora
O celo depende da oferta alimenticia. O cortexo e a marca dun territorio reprodutor teñen lugar entre febreiro e abril.
Vacina
Historia
As primeiras mostras de vacinación atopámolas na China, escritas nun tratado de medicina onde se explicaba que rozaban algodón nunha pústula madura e despois introducíana nas fosas nasais. Deste xeito provocaban a inmunización total ou parcial contra as vexigas. En Turquía, durante a era do imperio Otomán, houbo numerosas epidemias de vexigas e a técnica da vacinación colleu forza. As fontes turcas din que foron uns poboadores turcos na fronteira con Persia quen introduciron a vacinación de maneira cerimonial. É aquí onde ten un papel moi importante Lady Mary Wortley Montagu, aristócrata e escritora londiniense nacida en 1689. Montagu vive a morte do seu irmán debido ás vexigas ós 20 anos, entón empeza a interesarse por este tema. Ó cabo de dous anos, ela mesma sofre a enfermidade e sobrevive. Mentres está enferma, ofrecen ao seu marido o cargo de embaixador no imperio Otomán. Parte con toda a familia. No canto de quedar recluída en casa vai coñecer a realidade turca. En Turquía coñece a realidade da vacinación e queda fascinada por esta técnica. Decide aplicarlla ao seu fillo e posteriormente é a introdutora do proceso en Europa. Describe o proceso nunha carta enviada a unha amiga que se titula "Á turca".
Jorge Amado
Traxectoria
Ao volver a Brasil en 1955, Jorge Amado distanciouse da militancia política, pero sen deixar o Partido Comunista. Dedicouse, desde entón, integralmente á literatura. Foi electo, o 6 de abril de 1961 para a Academia Brasileira de Letras. Recibiu o título de Doutor Honoris Causa por diversas universidades. Tamén recibiu o título de Obá de Xangô na relixión Candomblé.
En 2012 Cultura e Educación homenaxeou o 12 de maio ao escritor Jorge Amado na segunda sesión do ciclo ‘Galicia, Ceo das letras’.
Crenzas e estilo literario
Na súa actuación literaria presentou dúas fases distintas: primeiramente de claro cuno social e político, que poden ser vistas en obras como O País do Carnaval, Cacau, Suor, Jubiabá, Capitães de areia e Os subterrâneos da liberdade, entre outras. Xa en obras como Gabriela, cravo e canela,Gabriela, cravo e canela, Dona Flor e Seus Dois Maridos, Tenda dos milagres, Tereza Batista cansada de guerra e Tieta do Agreste, pódese ver un aspecto máis rexionalista, segundo opinión do profesor, crítico e historiador de literatura brasileira Alfredo Bosi: "Na última fase abandónanse os esquemas da literatura ideolóxica que nortearan as novelas de 30 e de 40; e todo se disolve no pnitoresco, no 'saboroso', no 'gorduroso', no apimentado do rexional.
Vacina
Desenvolvemento da inmunidade
O sistema inmunitario recoñece os axentes da vacina como estraños, destruíndoos e «recordándoos». Cando unha versión realmente nociva da infección chega ao organismo, o sistema inmunitario está xa preparado para responder: 1º) Neutralizando ao axente infeccioso antes de que poida entrar nas células do organismo; e 2º) Recoñecendo e destruíndo as células que sexan infectadas, antes de que o axente póidase multiplicar en gran número.
Jorge Amado
Breve análise da súa obra
Novelas de Bahía
Outras obras
Jorge Amado escribiu tamén dúas importantes biografías noveladas: ABC de Castro Alves e O cavaleiro dá esperança na que narra a vida de Luís Carlos Prestes, o primeiro presidente do Partido Comunista Brasileiro.
Vacina
Táboa de vacinacións
Á marxe do calendario de vacinacións e de situacións de viaxe, algunhas vacinas son recomendadas durante toda a vida (dose de recordo) como o tétanos, gripe, pneumonía etc... As mulleres embarazadas son a miúdo examinadas para comprobar a súa resistencia á rubéola. En 2006 foise facendo común unha vacina contra o herpes zoster (ripias). Para as persoas de idade avanzada recoméndanse especialmente as vacinas contra pneumonía e gripe, enfermidades que a partir de certa idade son aínda máis perigosas.
Torre de Xunqueiras
Historia
O 27 de marzo de 1981 foi declarado Monumento Histórico-Artístico de Interese Nacional pola súa importancia na historia de Galicia e os seus valores artísticos.
Sa, O Páramo
Santiago de Sa é unha parroquia do concello do Páramo, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 306 habitantes, deles 148 eran homes e 158 eran mulleres.
O Vilar de Outes, Outes, Outes
O Vilar de Outes é un lugar da parroquia de Outes no concello coruñés de Outes, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 23 habitantes (14 homes e 9 mulleres).
David Rodríguez
O nome David Rodríguez pode referirse a:
MTV Unplugged in New York
A actuación
Nirvana gravou a súa actuación para o MTV Unplugged o 18 de novembro de 1993 nos Sony Studios de Nova York. A pesar da premisa do espectáculo, Cobain insistiu en que a súa guitarra acústica soase a través do seu amplificador pasando por pedais de efectos. Coletti construíu unha caixa falsa que colocou fronte o amplificador para disfrazalo de cuña de monitorado. Coletti dixo, "Deulle seguridade a Kurt. Estaba acostumado a escoitar esa guitarra a través do seu [amplificador] Fender". El quería eses efectos. Pódese escoitar en 'The Man Who Sold The World'. É unha guitarra acústica, pero obviamente soaba a través dun amplificador". No concerto a banda estivo acompañada polo guitarrista Pat Smear e a chelista Lori Goldston, que xiraran co grupo. Cobain suxeríu que o escenario fose decorado con lirios orientais, candeas negras e unha lámpada de araña de cristal. A solicitude de Cobain fixo que o produtor do programa lle preguntase, "Queres dicir como un funeral?", ao cal o cantante respondeu, "Exactamente. Como un funeral".
A Carballeira, Visantoña, Mesía
A Carballeira é un lugar da parroquia de Visantoña no concello coruñés de Mesía na comarca de Ordes. Tiña 43 habitantes no ano 2016 segundo datos do INE dos cales 20 eran homes e 23 eran mulleres.
ARNr 16S
Estrutura
A súa estrutura pode dividirse en catro dominios, tal como se mostra na imaxe. none|600px
Nais de Praza de Maio
Acción da organización
A manifestación das Nais foi unha das primeiras manifestacións públicas contra a ditadura. Alcanzaron notoriedade durante a realización da Mundial de Fútbol de 1978 na Arxentina, cando periodistas internacionais comezaron a entrevistarlas e deron a coñecer o seu movemento.
O 26 de xaneiro de 2006 esta manifestación deixou de realizarse por parte da agrupación liderada por Hebe de Bonafini, quen afirmó que "xa non hai un inimigo na Casa de Goberno". Outras agrupacións de dereitos humanos non estiveron de acordo e continuaron realizándola. miniatura|Símbolo tradicional das Nais Unidas pola desgraza, as Nais se converteron nun grupo de activistas en defensa dos dereitos humanos. Aseguran que naceron polos seus fillos, e que son as nais de tódalas vítimas da represión na Arxentina. Distínguense usando pañuelos brancos sobre as súas cabezas, os mesmos que anteriormente serviran como cueiros dos seus fillos desaparecidos.
Les Quatre Cents Coups
Les Quatre Cents Coups, é unha película francesa de 1959 dirixida por François Truffaut. Foi a súa primeira longametraxe, considerada unha das primeiras obras da nouvelle vague.
Legado
O filme foi clasificado no posto 29 na lista da revista Empire dos "100 mellores filmes do cinema mundial" en 2010. En 2018, o filme foi votada como o oitavo mellor en lingua estranxeira de todos os tempos na enquisa da BBC a 209 críticos en 43 países.
Coláxeno
Os coláxenos máis abundantes son os que forman fibras, pero tamén os hai que forman mallas ou conexións entre moléculas da matriz extracelular.