cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
María Salvo Iborra
Traxectoria
Traballou na clandestinidade para o Partido Comunista de España sendo coñecida como Alba e Cionín. Viaxou a Galicia onde contactou con Eladio Rodríguez a través de Jacinto Nogueira. Trala caída de Eleuterio Lobo Martín foi detida en Madrid o 9 de setembro de 1941 xunto con Consuelo Alonso, Perpetua Rejas e Antonia Benito, ingresando na Prisión de Les Corts (prisión provincial de Barcelona). Tres anos despois celebrouse o xuízo en Alcalá de Henares ante un tribunal militar, que a condenou a trinta anos de prisión por conspiración contra a seguridade interior do Estado, iniciando un periplo de prisións por España comezando por Torrero (Zaragoza), prisión de Ventas (Madrid) e prisión provincial de Segovia, entre outras. Foi posta en liberdade, con pena de desterro da provincia de Barcelona e destino en Santander, dezaséis anos despois.
Claudio Olinto de Carvalho
Juventus
Debutou na Serie A o 15 de setembro de 1963, na vitoria por 3-1 ante o SPAL. Xogou unha soa tempada na Juve, marcando 11 goles en 28 partidos de liga, e a continuación foi traspasado ao Cagliari, por 600 millóns de liras.
Cagliari
A Juventus tentou compralo de novo na tempada 1967/68, pero o Cagliari negouse. En 1969, coa fichaxe de Angelo Domenghini, o novo adestrador rossoblù, Manlio Scopigno, trasladouno ao centro do campo, facendo do brasileiro un dos piares do equipo sardo, que na tempada 1969/70 gañou o único título de liga da súa historia.
Co club sardo tivo tamén unha breve experiencia no campionato dos Estados Unidos organizado en 1967 pola United Soccer Association e recoñecido pola FIFA, no que o Cagliari saíu ao campo representando os Chicago Mustangs e obtendo o terceiro posto na División Oeste.
Como adestrador
Trala súa retirada como futbolista comezou a súa carreira como adestrador na canteira do Cagliari. Entre 1979 e 1980 adestrou o equipo xuvenil da Fiorentina gañando a liga e a copa de Italia xuvenís, así como o reputado torneo de Viareggio. Despois dirixiu o Sant'Elena na Serie C2 e o Paganese na Serie C1. Preferindo adestrar no fútbol base, regresou á canteira do Cagliari, onde traballou varios anos, pasando logo á Juventus, primeiro como adestrador do equipo xuvenil e finalmente como observador.
Alevín
Terminoloxía
thumb|200px|Alevín de salmón atlántico thumb|200px|Alevín de salmón acabado de eclosionar thumb|200px |Alevíns en Pont-Avent, [[Bretaña]] thumb|200px|Fases individuais da forma larvaria, despois das cales os alevíns comezan a adquirir alimento por si sós thumb|200px|Un alevín novo que xa ten boca e rabo.
Desenvolvemento
En ovovivíparos e vivíparos (Poecilidae e Goodeidae), os alevíns xa están formados e aseméllanse aos seus pais en tamaños máis pequenos e sen órganos sexuais maduros.14 e xa están na fase de estilo libre.
João Abel Manta
Traxectoria
Matricúlase no curso de arquitectura na Escola Superior de Belas Artes de Lisboa, que remata en 1951 e onde fai amizade con Sá Nogueira e José Dias Coelho, entre outros; intégrase cedo na intelectualidade de Lisboa ligada a movementos de esquerda que se opuxeron á ditadura fascista de Salazar e Marcelo Caetano ; participa no MUD xuvenil. Despois de se licenciar, traballou en asociación con Alberto Pessoa, mais abandonou progresivamente a arquitectura ao longo dos anos 60, expandindo a súa actividade por múltiples áreas, desde as artes visuais áescenografía, destacando especialmente como debuxante na década seguinte.
Gañou varios premios nacionais e estranxeiros; participou en numerosas exposicións colectivas, en Portugal e no estranxeiro; realizou múltiples exposicións individuais, incluíndo: Galeria Interior, Lisboa, 1971; Instituto de Artes Contemporáneas ( ICA ), Londres, 1976; Museo Rafael Bordalo Pinheiro, Lisboa, 1992; Palacio Galveias, Lisboa, 2009.
Obra
miniatura|327x327px| Pavimento de lastra portuguesa, Praça dos Restauradores, Lisboa. Foi responsable, xunto con Alberto Pessoa e Hernâni Gandra, dos proxectos para os bloques habitacionais da avenida Infante Santo (cos que gañou o Premio Municipal de Arquitectura en 1957) e da Associação Académica de Coimbra (1955-59).
Fehér isten
Fehér isten é un filme húngaro de 2014 dirixido por Kornél Mundruczó e protagonizado por Zsófia Psotta. É unha coprodución entre Hungría, Alemaña e Suecia. Estreouse o 23 de maio de 2014 no Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2014. Foi escollido como candidato de Hungría para o Óscar ó mellor filme internacional na 87ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Vik Muniz
Vik Muniz, nome artístico de Vicente José de Oliveira Muniz, nado en São Paulo o 20 de decembro de 1961, é un artista brasileiro establecido nos Estados Unidos. Experimenta con novos soportes e materiais e boa parte da súa obra é de temática social.
Reuters
Historia
Ao longo dos anos, a compañía gañou reputación, sendo a primeira en Europa que informou do asasinato de Abraham Lincoln, e estableceu unha rede completa de correspondentes por todo o mundo, así como un negocio de compra e venda de información. Reuters mantivo a súa condición de corporación ata 1984, cando pasou a ser unha sociedade anónima que comezou a cotizar na Bolsa de Londres e no índice Nasdaq dos Estados Unidos. Os seus estatutos prohibían que unha persoa puidese posuír máis do 15 % das accións, para evitar que a axencia puidese sucumbir aos intereses dun único propietario.
Claudia Sheinbaum
Dereitos das mulleres e dereitos sociais
Entre outras accións para acabar reclama tamén que se faga visible o traballo das mulleres na ciencia, a tecnoloxía, a política, cultura, espectáculo, entre outros ámbitos. As mulleres en postos de decisión, di, deben reivindicar o traballo doutras mulleres:
Do Not Hesitate
Sinopse
Un pelotón de soldados neerlandeses dispáralle a unha cabra durante unha misión en Oriente Medio.
Ruptura Tito-Stalin
Viaxe de Tito a Moscova
O líder soviético citou en Moscova a dous funcionarios iugoslavos, Milovan Đilas e Edvard Kardelj, para discutir eses asuntos. Tras as conversacións, Đilas e Kardelj concluíron que as relacións bilaterais entre Iugoslavia e a URSS alcanzaran un punto de non retorno.
Resultado
Ademais, Tito aproveitou o afastamento da URSS para beneficiarse do Plan Marshall, así como para incorporarse plenamente ao Movemento de Países Non Aliñados, en que a Iugoslavia de Tito chegaría a ser unha forza importante e con protagonismo.
Al-Gharīb
Sinopse
Nos Altos do Golán ocupados por Israel, un antigo doutor vive unha crise existencial antes de coñecer a un misterioso soldado.
Chalé Antón
Características
Na fachada destacan a decoración dos vans, especialmente nos guardapolvos e parte inferior dos antepeitos. E moi particularmente o miradoiro hexagonal situado na esquina, con amplas xanelas de carpintaría de madeira, inequivocamente modernistas, rematado por un estilizado chapitel. A entrada ao edificio prodúcese a través dun patio de clara inspiración andaluza, co que Emilio Antón lembraba a terra da súa muller. Destacan igualmente as marquesiñas de vidro montadas sobre forxa, e o cerramento da leira con machones e reixes de coidado deseño. A edificación pertence ao conxunto histórico-artístico do barrio da Magdalena e á ruta modernista de Ferrol. Na actualidade, o edificio é sede do Colexio «Jesús Maestro» das Discípulas de Jesús.
Anguis incomptus
Distribución é hábitat
Esta especie é un endemismo mexicano. Debido a que o holótipo (exemplar físico único) é o único exemplar da especie coñecido, a distribución coñecida para esta especie está restrinxida aos arredores da Cidade Valles, no estado de San Luis Potosí. A maior parte do bosque tropical caducifolio que orixinariamente se encontraba nos arredores da localidade tipo da especie desapareceron na actualidade case por completo. Esta zona presenta un clima cálido semihúmido, e se encontra a unha altitude de 100 msnm.
Porta de galegos
Historia
A porta orixinal construíuse en época romana, chamada Porta Principalis Sinistra por ser a porta occidental da cidade, e pola que pasaba a Vía Augusta que unía Corduba con Hispalis. Durante o dominio árabe recibiu o nome de Bab al-Amir. Os musulmáns reconstruírona con cantaría de pedra franca almofadada e dúas colosais columnas nos laterais; os capiteis destes eran romanos, o que fai sospeitar que eran restos da porta anterior.
Topónimo
O nome que recibe a Porta de galegos ten dúas hipóteses diferentes:
Eva Barrio
Eva María Barrio López, nada en Riós, é unha política galega do PPdG.
Praza da Pedreira
Historia
En xaneiro de 1886, a praza pasou a chamarse Praza de Mugartegui. A Corporación Municipal de Pontevedra acordou cambiar o nome da Praza da Pedreira polo de Praza de Mugartegui en honra a Francisco Javier Mugartegui, propietario do pazo de Mugartegui, avogado, empresario e político pontevedrés, polo seu interese na prosperidade de Pontevedra.
Lei da Moeda de 1870 (Reino Unido)
Esta lei foi derrogada no Reino Unido pola Lei da Moeda de 1971. No entanto, mantén a súa vixencia parcialmente na República de Irlanda, no artigo 2 e na parte cuarta do anexo 1 da Statute Law Revision Act de 2007.
Anna Morandi Manzolini
Anna Morandi Manzolini, nada en Boloña o 21 de xaneiro de 1716 e finada no mesmo lugar o 9 de xullo de 1774, foi unha profesora de anatomía e escultora de figuras de cera italiana.
Lei da Moeda de 1870 (Reino Unido)
Contido
Os estudos actuais acerca desta lei suxiren que esta estivo moi influída polas opinicóns de George Frederick Ansell (1826-1880), un científico e ensaiador inglés autor dunha obra de referencia sobre a Royal Mint.
Lei da Moeda
Lei da Moeda é a denominación de diversas disposicións relativas á cuñaxe e á emisión de moeda en diferentes países, sinaladamente no Reino Unido e nos EEUU (denominación en inglés: coinage Act):
Malkata
Disposición do palacio
O apartamento real tiña un dormitorio, un camerino, unha sala de audiencia privada e un harén que, despois do reinado de Amenhotep III, utilizouse simplemente como almacén. O pazo tiña un patio central, e fronte ás habitacións do faraón había apartamentos para as súas fillas e o seu fillo. A súa Gran Esposa Real, Tiye, tiña o seu propio palacio máis pequeno en diagonal fronte ao do faraón. Os terreos do palacio contiñan xardíns e un gran lago de pracer.
Historia do palacio
O palacio parece que iniciouno Amenhotep III a principios do século XIV a.C. e o sitio ocupouse ata o Período romano-bizantino. Malqata foi sen dúbida a principal residencia de Amenhotep preto de Tebas, a capital do antigo Exipto, e polo tanto, probablemente o seu palacio principal en todo o país. Atopáronse restos doutros palacios máis pequenos en Tebas e outras cidades de todo Exipto, pero ningún era tan grande como o palacio de Amenhotep en Malqata.
Asentamento romano e cemiterio
As escavacións da zona realizadas polo equipo de Waseda descubriron os restos dun asentamento romano e dun cemiterio, atopando restos dos tempos de Traxano e Hadrián.
Palacios e parques de Potsdam e Berlín
Os Palacios e parques de Potsdam e Berlín (Schlösser und Gärten von Potsdam und Berlin) son un grupo de complexos de palacios e grandes xardíns paisaxísticos situados na rexión de Havelland ao redor de Potsdam e a capital alemá de Berlín. O termo utilizouse tras a designación do conxunto cultural como Patrimonio da Humanidade pola UNESCO en 1990. Foi recoñecido pola unidade histórica da súa paisaxe, un exemplo único de deseño paisaxístico no contexto das ideas monárquicas do estado de Prusia e esforzos comúns de emancipación.
Fotoperíodo
En plantas
Os biólogos modernos cren que é a coincidencia de formas activas de fitocromo ou criptocromo, creadas pola luz durante as horas do día, cos ritmos do reloxo circadiano o que fai que as plantas poidan medir a lonxitude da noite. Ademais da floración, a fotoperiodicidade nas plantas inclúe o crecemento de talos ou raíces durante certas estacións e a perda das follas. Pode utilizarse a iluminación artificial para inducir días extra-longos.
Plantas de días curtos
As plantas de días curtos florecen cando a lonxitude das noites excede o seu fotoperíodo crítico. Non poden florecer con noites curtas ou se se expoñen a un pulso de luz artificial durante varios minutos pola noite; cómprelles un período continuo de escuridade antes de que o desenvolvemento floral poida empezar. A luz natural nocturna, como a do luar ou de lóstregos, non ten o suficiente brillo ou duración para interromper a floración.
Microscopio electrónico de transmisión
O microscopio electrónico de transmisión (MET ou, polas súas siglas en inglés, TEM) é un tipo de microscopio no cal se transmite un feixe de electróns a través dun espécime a observar para formar unha imaxe del. O espécime adoita ser unha sección ultrafina de menos de 100 nm de grosor ou unha suspensión situada nunha grella ou reixa. A imaxe fórmase pola interacción dos electróns coa mostra a medida que o feixe de electróns se transmite atravesando o espécime. Algúns electróns rebotan ou son absorbidos na mostra, pero outros atravesan a mostra e poden usarse para formar a imaxe. A imaxe é despois ampliada e enfocada sobre un aparello que mostre a imaxe, como unha pantalla fluorescente, unha capa de película fotográfica ou un sensor como un escintilador unido a un dispositivo de carga acoplada (cámara CCD). Para enfocar non se usan lentes de vidro ou cristal senón "lentes" normalmente electromagnéticas (electroimáns).
O primeiro MET foi demostrado por Max Knoll e Ernst Ruska en 1931, os cales desenvolveron o primeiro MET que tiña unha resolución maior á da luz en 1933 e o primeiro MET comercial en 1939. En 1986, Ruska recibiu o premio Nobel de Física polo o desenvolvemento da microscopia electrónica de transmisión.
Óptica
O sistema óptico-electrónico tamén inclúe deflectores e estigmadores, xeralmente feitos con pequenos electroimáns. Os deflectores permiten que a posición e o ángulo do feixe na posición da mostra sexan controlados independentemente e tamén aseguran que os feixes permanecen preto dos centros de baixa aberración de cada lente na columna de lentes. Os estigmadores compensan as lixeiras imperfeccións e aberracións que causan astigmatismo na lente (lente que ten diferente forza focal en diferentes direccións).
Reciprocidade
O teorema da reciprocidade óptica ou principio de reciprocidade de Helmholtz, xeralmente cúmprese para os electróns dispersados elasticamente, como adoita ser o caso nas condicións operativas estándar dos METs. O teorema di que a amplitude de onda nun determinado punto B como resultado dunha fonte puntual de electróns A sería a mesma que a amplitude en A debido a unha fonte puntual equivalente situada en B. Dito de forma máis simple, a función de onda dos electróns enfocados a través dunha serie de compoñentes ópticos que inclúen soamente campos escalares (é dicir, non magnéticos) será exactamente equivalente se a fonte de electróns e o punto de observación están invertidos.
Canón de electróns
Esta ecuación mostra que para conseguir unha densidade de corrente suficiente cómpre quentar o emisor, tendo coidado de non causar danos por aplicar excesiva calor. Por esta razón, para fabricar o filamento do canón requírense materiais cun alto punto de fusión, como o volframio, ou cunha función de traballo baixa, como LaB6. Ademais, as fontes termiónicas tanto de hexaboruro de lantano coma de volframio deben quentarse para conseguir a emisión termiónica, isto pode realizarse co uso dunha pequena banda electricamente resistente. Para impedir un choque térmico que danaría o filamento adoita haber un atraso forzoso na aplicación da corrente ao extremo.
Aperturas
As aperturas son placas metálicas anulares a través das cales poden excluírse os electróns que están a máis dunha distancia fixada do eixe óptico. Consisten nun pequeno disco metálico que é groso dabondo como para impedir que os electróns pasen a través do disco, mentres que permiten o paso dos electróns axiais. Este permiso de paso aos electróns centrais no MET causa dous efectos simultaneamente: primeiro, as aperturas diminúen a intensidade do feixe a medida que se filtran os electróns do feixe, o cal pode ser desexable no caso de mostras sensibles ao feixe. En segundo lugar, este filtrado retira os electróns que son dispersados en ángulos altos, o cal pode ser debido a algún proceso non desexado como as aberracións cromática e esférica, ou debido á difracción polas interaccións dentro da mostra.
Obtención de imaxes tridimensionais
miniatura|esquerda|Unha imaxe de MET tridimensional dun [[parapoxvirus ]]
A reconstrución realízase nun proceso de dúas etapas. Primeiro alíñanse as imaxes para detectar os erros no posicionamento da mostra; tales erros poden ocorrer debido á vibración ou desviación mecánica. Os métodos de aliñamento usan algoritmos de rexistro de imaxes, como os métodos de autocorrelación para corrixir estes erros. En segundo lugar, usando un algoritmo de reconstrución, como a retroproxección filtrada (filtered back-projection), os cortes ou seccións de imaxes aliñadas poden transformarse desde un conxunto de imaxes bidimensionais, Ij(x, y), a unha imaxe tridimensional única, I ' j(x, y, z). Esta imaxe tridimensional é de especial interese cando se necesita información morfolóxica, deben realizarse maiores estudos usando algoritmos de computador, como as isosuperficies e datos dos cortes para analizar os datos.
Todos os métodos antes mencionados implican rexistrar unha serie de inclinacións dun determinado campo do espécime. Isto ten como resultado inevitable a sumación dunha alta dose de electróns reactivos a través da mostra e a destrución que a acompaña de finos detalles durante o rexistro. A técnica de obtención de imaxes de baixa dose (dose mínima) é, por tanto, aplicada regularmente para mitigar este efecto. A obtención de imaxes de baixa dose realízase deflectando simultaneamente a iluminación e as rexións da imaxe lonxe do eixe óptico para obter a imaxe dunha rexión adxacente á área que vai ser gravada (a rexión de alta dose). Esta área mantense centrada durante a inclinación e reenfocada antes de gravar. Durante a gravación elimínanse as defleccións para que a área de interese sexa exposta ao feixe de electróns só durante o tempo necesario para obter a imaxe. Unha mellora desta técnica (para obxectos colocados nunha película de substrato inclinado) é ter dúas rexións fóra do eixe simétricas para enfocar e establecer o foco na media dos dous valores dos focos de alta dose antes de gravar a área de baixa dose de interese.
Tinguidura da mostra
miniatura|esquerda|Unha sección dunha célula de [[Bacillus subtilis tomada co MET Tecnai T-12. A barra de escala é de 200 nm.]] As mostras para MET de tecidos biolóxicos necesitan tinguiduras de elevado número atómico para aumentar o contraste. A tinguidura absorbe o feixe de electróns ou dispersa parte do feixe que doutro modo sería proxectado no sistema de formación de imaxes. Os compostos con metais pesados como o osmio, chumbo, uranio ou ouro (no etiquetado de inmunoouro) poden utilizarse antes da observación no MET para depositiar selectivamente átomos densos aos electróns na mostra ou sobre a mostra nunha rexión celular desexada ou proteína. Este proceso require un coñecemento de como se unen os metais pesados a tecidos biolóxicos específicos e estruturas celulares.
Adelgazamento iónico (FIB)
Máis recentemente empezaron a utilizarse os métodos de feixe iónico focalizado (FIB, do inglés focused ion beam) para preparar mostras. O FIB é unha técnica relativamente nova para preparar mostras delgadas para o seu exame con MET a partir de espécimes máis grandes. Como o FIB pode utilizarse con mostras de micro-máquinas con moita precisión, é posible adelgazar membranas moi finas nunha área específica de interese da mostra, como un semicondutor ou metal. A diferenza da pulverización catódica de gas iónico inerte, o FIB utiliza ións de galio significativamente máis enerxéticos e pode alterar a composición ou estrutura do material debido á implantación do galio.
MET in situ de alta temperatura
O MET de alta temperatura introduce varios retos adicionais que se deben solucionar na mecánica dos soportes de alta temperatura, como, entre outros, a corrección de desprazamentos, medida da temperatura e diminución da resolución espacial a expensas de usar soportes máis complexos.
Universidade de Uppsala
A transición á Nova Era (1877-1945)
A Universidade de Uppsala celebra solemnemente o seu corenta aniversario no ano 1877. Como agasallo do Estado sueco, a universidade recibiu nesta ocasión un novo edificio, hoxe en uso, aínda que foi inaugurado oficialmente dez anos despois en 1887.
Expansión a finais do século XX
O vigoroso crecemento da universidade supuxo a necesidade de novas instalacións para a educación e a investigación. Mentres que na década de 1950 as actividades universitarias concentráronse na casa central, situada preto da catedral, hoxe a institución esténdese por amplas áreas, con campus multidisciplinares e interdisciplinares.
Campus
miniatura|250x250px| Edificio no Campus Polacksbacken Sur do centro de Uppsala
A universidade nas clasificacións internacionais
A clasificación de universidades da revista British Times Higher Education sitúa a universidade en segundo lugar a nivel nacional e sitúaa no posto 71-80 a nivel mundial.
Praza de Méndez Núñez
A Praza de Méndez Núñez é unha praza de orixe medieval situada en pleno centro histórico de Pontevedra.
Orixe do nome
A praza debe o seu nome actual ao contraalmirante Casto Méndez Núñez, que viviu no Pazo dos Cru e Montenegro, no lado sur da praza, no século XIX.
Historia
A familia nobre Cru e Montenegro viviu a partir do século XV no pazo situado na parte sur da praza. No século XIX, o contraalmirante Casto Méndez Núñez tamén viviu neste pazo, onde morreu o 21 de agosto de 1869. Por este motivo o 31 de agosto de 1875 á praza déuselle o nome de praza de Méndez Núñez.
Descrición
A praza está dominada no seu lado oriental por un gran magnolio centenario, que se atopa no xardín urbano do Pazo dos Cru e Montenegro. Á praza accédese desde o lado sur da rúa Don Gonzalo a través dun arco que forma parte desta casa señorial.
Desde o 26 de xuño de 2003, unha estatua de Valle-Inclán atópase no lado sueste da praza, coma se acabase de saír da casa dos Muruais, onde adoitaba ir á biblioteca e asistir a reunións culturais no despacho de Jesús Muruais.
Anguis veronensis
Etimoloxías
Para a do xénero ver Anguis.
Nota taxonómica
Esta especie foi restablecida en 2013 por Gvoždík et al, inicialmente co nome de Anguis cinerea. Pero como o nome Anguis veronensis era anterior foi, polo tanto, o adoptado hoxe.
Mark Haddon
Escribiu numerosos libros infantís e contos para nenos que ilustrou el mesmo, e unha colección de poemas. Tamén participou na creación de guións para series de televisión e películas. Traballou durante un tempo con persoas con limitacións físicas e intelectuais, o que lle axudou a crear a súa primeira novela O curioso incidente do can á medianoite, publicada en lingua galega por Rinoceronte Editora en 2008.
Gran Premio de Acerbaixán de 2021
Informe
Dúas voltas despois, o Red Bull RB16B de Verstappen sufriu un fallo no pneumático traseiro esquerdo provocándolle trompear e chocar contra as barreiras. Como resultado, retirouse da carreira e o coche de seguridade despregouse por segunda vez. Con todo, dúas voltas despois as bandeiras vermellas foron ondeadas para suspender a carreira. Na confusión cando se despregou o coche de seguridade, Nicolas Latifi de Williams quedou fóra da pista a pesar das instrucións do director da carreira de que os coches tiñan que pasar polo pit lane para evitar o lugar do accidente de Verstappen por mor dun malentendido na radio co seu equipo. A falta de seguir as instrucións do director da carreira custoulle unha penalización de 30 segundos despois da carreira ao seu tempo de carreira (que se converteu dunha pena de 10 segundos de stop&go).
Notas
<references group="lower-alpha"/>
Scott Altman
Traxectoria
Altman graduouse en enxeñaría aeronáutica e astronáutica pola Universidade de Illinois en 1981 e é máster en enxeñaría aeronáutica pola Escola Naval de Posgraduados en 1990.
Billetes do dólar estadounidense
Diñeiro continental
En 1776, ao pouco de constituírense os Estados Unidos de América, a nova nación realizou tamén emisións de papel moeda que foi adquirido pola poboación que quería apoiar a guerra, coa promesa de que esa moeda podería ser trocada por reais de oito españois logo de finalizada a contenda. Nun primeiro momento, estes billetes circulaban mantendo o seu valor declarado, mais ao cabo duns poucos meses comezaron a desvalorizarse ata perderen practicamente todo o seu valor. Daquela, o Goberno dos Estados Unidos acordou trocar este papel moeda por bonos do Tesouro ao 1 % do valor nominal.
Os valores faciais emitidos destas emisións do chamado "diñeiro continental" (Continental Currency) foron desde 1/6 de dólar ata os 80 dólares.
Billetes do Tesouro
Os primeiros destes billetes emitíronse con diversos valores faciais durante a guerra de 1812 (tanto de pequeno como de gran tamaño), durante o Pánico de 1837, con motivo da guerra mexicano-estadounidense, durante o Pánico de 1857, co gallo da Guerra Civil Estadounidense e durante o Pánico de 1907. Os emitidos entre estes dous últimos sucesos coñécense tamén como "certificados de endebedamento" (Certificates of Indebtedness).
Demand Notes
Debido á tinta verde utilizada na súa impresión, que caracteriza sinaladamente os seus reversos, e en contraposición ao branco dos billetes dos Estados Confederados, os Demand Notes recibiron o alcume de greenbacks ("billetes verdes").
Diñeiro fraccionario
dereita|miniatura|240x240px|Billete fraccionario de 50 centavos ([[1863). ]]
Certificados de prata
A partir de 1878 houbo diferentes emisións de certificados de prata, ata que foron retirados da circulación en 1964, ao mesmo tempo que as moedas de prata. Puideron ser trocados por moedas de prata ata 1967 e, a partir desta data, por lingotes deste metal en bruto. Desde 1968 só se poden cambiar por billetes da Reserva Federal
Os actuais billetes da Reserva Federal dos EEUU
Ata 1933 os billetes da Reserva Federal podíanse trocar por ouro e despois desta data, do mesmo xeito que os xa vistos "billetes dos Estados Unidos", deixaron de estar apoiados pola convertibilidade a ningunha materia prima específica, senón unicamente polos activos de garantía que os bancos da Reserva Federal depositan para os obter.
Dólar de prata do centenario de Eisenhower
Produción e comercialización
A moeda comercializouse aos prezos de 26 dólares en condición estándar e 29 en versión proof, e o beneficio conseguido coa súa venda destinouse en parte á Sociedade Histórica do Tribunal Supremo (Supreme Court Historical Society) e tamén á redución da débeda pública.
Robert Scot
Robert Scot (orixinariamente Robert Scott), nado o 2 de outubro de 1745 en Edimburgo, Escocia, e finado o 3 de novembro de 1823 en Filadelfia, Pensilvania, foi un gravador, deseñador e ilustrador estadounidense, o primeiro en ocupar o posto de gravador xefe da Casa da Moeda dos Estados Unidos, desde 1793 ata a súa morte.
O Gran Selo dos Estados Unidos
miniatura|192x192px| Primeira versión ([[1782) do Gran Selo dos EEUU, deseñado por Charles Thomson e cuxo gravado se lle atribúe a Robert Scot. ]]
A Declaración de Independencia dos Estados Unidos deu pé ao requisito do uso dun selo nacional que representase a soberanía da nova nación americana. Nun momento en que tres comités creados para o efecto non deran completado os traballos do gran selo nacional, en xuño de 1782 asignóuselle ao secretario do Congreso, Charles Thomson, a tarefa de deseñalo. O proxecto de Thomson aproveitou moito dos traballos dos comités previos e finalmente foi aprobado polo Congreso o 20 de xuño de 1782. Os investigadores Dougall e Patterson atribúen o gravado dos cuños deste selo a Robert Scot. A fonte primaria desta atribución é unha nota de Thomson para o pagamento a Scot polo gravado dun selo, tendo en conta que este é o único selo que se saiba que involucrou a Charles Thomson. Tamén constitúen un indicio para tal atribución, para outros autores, a coincidencia dos trazos estilísticos e técnicos do Gran Selo cos amosados noutros gravados de Robert Scot, entre os que están o selo do Comisionado de Ingresos (que amosa unha constelación de estrelas similar) ou a portada do Ahiman Rezon (cunha aguia de trazos semellantes), así como os bordos dun selo de 1783 para o colexio William and Mary.
Rodolfo López Veiga
Vida persoal
Casou con Lucila Lojo Formoso.
José Luis Escrivá
No 2020, liderou o proxecto do Ingreso Mínimo Vital (IMV), a prestación económica garantida polo Goberno de España a aquelas persoas vulnerables que carecen de recursos económicos e que entrou en vigor o 1 de xuño do mesmo ano.
Ingreso Mínimo Vital
Con motivo da pandemia de COVID-19 que afectou con forza a España, aceleráronse os traballos ao redor deste novo ingreso mínimo vital, unha medida apoiada tamén polo socio da coalición gobernamental, Unidas Podemos, a través da Vicepresidencia Segunda de Dereitos Sociais e Axenda 2030.
Dólar de prata do presidente do Tribunal Supremo John Marshall
O dólar de prata do presidente do Tribunal Supremo John Marshall é unha moeda conmemorativa, non circulante, emitida pola Casa da Moeda dos Estados Unidos en 2005 e cuñada pola Ceca de Filadelfia.
Deseño
A Casa da Moeda dos Estados Unidos anunciou en febreiro os deseños desta moeda conmemorativa.
A Vila, Borraxeiros, Agolada
A Vila é un lugar da parroquia de Borraxeiros, no concello pontevedrés de Agolada, na comarca do Deza.
AMOS 4
AMOS 4 é un satélite de comunicacións israelí lanzado o 31 de agosto de 2013 mediante un foguete Zenit-3SLB desde o cosmódromo de Baikonur.
Jon Andoni Goikoetxea
Selección nacional
Internacional coa selección española sub-20, en 1985 proclamouse subcampión mundial da categoría na Copa do Mundo celebrada na Unión Soviética. Posteriormente foi 13 veces internacional coa selección sub-21.
Redondo, Pontecesures, Pontecesures
Redondo é un lugar da parroquia de Pontecesures no concello pontevedrés de Pontecesures, na comarca de Caldas. Segundo o IGE, en 2022 tiña 313 habitantes (162 homes e 151 mulleres).
O Souto, Pontecesures, Pontecesures
O Souto é un lugar da parroquia de Pontecesures no concello pontevedrés de Pontecesures, na comarca de Caldas.
San Luís, Pontecesures, Pontecesures
San Luís é un lugar da parroquia de Pontecesures no concello pontevedrés de Pontecesures, na comarca de Caldas. Segundo o IGE, en 2022 tiña 390 habitantes (184 homes e 206 mulleres).
Casa Rodríguez Fernández
Características
Foi construída en 1912 como vivenda unifamiliar exenta, con dous pisos e unha terceira planta baixo-cuberta a dúas augas. Destacan principalmente o gablete decorativo de perfil graduado na fachada principal e a fórxa das xanelas e balcóns, de estilo modernista, aínda que con trazos do eclecticismo finisecular do século anterior. O acceso ao edificio realízase por medio dun portal na rúa Rubalcava xunto á medianeira cega, á que posteriormente se encostou un novo edificio, mentres que a fachada principal queda disposta mirando a unha rúa de menor entidade.
Hodge M. Malek
Traxectoria
É avogado desde 1983 e membro do Colexio de Avogados das Illas Virxes Britránicas. A súa experiencia como avogado céntrase no dereito comercial internacional.
Paio Rodríguez (bispo)
Elección episcopal
Existe discrepancia nas fontes primarias (narrativas e documentais) sobre cando e como chegou Paio á sé de Iria, aínda que tanto a Historia Compostelana como o Chronicon Iriense coinciden en que foi ascendido inmediatamente despois da morte de Sisnando Menéndez, o 29 de maio de 968, por un partido aristocrático, pero despois foi expulsado pola forza da sé por Vermudo II en 982.
Conflito con Vermudo II
miniatura|[[Vermudo II]] Paio e o seu pai adoitan estar asociados ao partido que apoiaba a Sancho I e ao seu fillo Ramiro III. O seu principal clan rival estivo dirixido, durante o episcopado de Paio, por Gonzalo Menéndez, quen apoiou primeiro a Ordoño III, despois ao seu fillo Vermudo II. García Álvarez acredita que o medo ás represalias de Gonzalo forzou a Paio a exiliarse a Celanova. A rivalidade entre as dúas familias, porén, tiña máis que ver cunha disputa entre a nai de Gonzalo, Muniadona, abadesa de Guimarães, e unha parente de Paio, Guntroda, abadesa de Pazóo. Gonzalo derrotou a Rodrigo na batalla de Aguiuncias, pero os dous finalmente reconciliáronse. A mala relación entre as dúas familias alúdese ata o 1 de outubro de 982.
Praza de España (Pontevedra)
A Praza de España é unha praza peonil do século XIX situada no centro da cidade de Pontevedra, no límite do casco antigo e a Alameda de Pontevedra.
José Amedo
José Amedo Fouce, nado en Cerceda (O Corgo) en 1946, é un ex-policía galego que participou no terrorismo de Estado contra ETA, sendo un membro destacado dos Grupos Antiterroristas de Liberación (GAL).
María Josefa Cerrato Rodríguez
Traxectoria
A súa familia tiña unha ferrería na súa vila e daquela era obrigatorio que este negocio fose supervisado por un veterinario. O seu avó e o seu pai foran veterinarios, e a súa nai mestra, pero cando o seu pai se xubilou, o seu irmán, que dirixía o negocio familiar, tería que pechalo se non había veterinario. Foi o seu pai quen a animou a matricularse na universidade para obter o título de veterinaria. Daquela as mulleres tiñan prohibido cursar esta carreira, polo que en 1923 María Josefa tivo que obter un permiso especial do Ministerio de Instrución Pública, que incluía un certificado médico que avalaba as súas aptitudes físicas.
Balli Kombëtar
Loita cos comunistas
O goberno formado en cooperación cos alemáns destruíu dúas brigadas comunistas ao suroeste de Tirana de 2.000 persoas, nesta cooperación tamén axudaron as tropas da Fronte Nacional.
Viktor Zhdanov
Zhdanov naceu na aldea de Shtepino, Imperio Ruso (no actual Óblast de Donetsk, Ucraína). Despois de se graduar no Instituto Médico de Khárkiv en 1936, pasou a década seguinte traballando como médico do exército, onde se interesou pola epidemioloxía; iso conduciría directamente á súa tese de doutoramento sobre a Hepatite A. En 1946 foi invitado a ser xefe do Departamento de Epidemioloxía do Instituto Mechnikoff de Epidemioloxía e Microbioloxía, sendo o seu director en 1948. O seu traballo na clasificación de virus levouno a ser admitido no Comité Internacional de Taxonomía de Virus como membro vitalicio. Ademais presidiu o Consello de Ciencia e Tecnoloxía de Bioloxía Molecular e Xenética da Unión Soviética.
Fotobioloxía
Fotomorfoxénese
Este proceso refírese ao desenvolvemento da morfoloxía dos seres vivos en interacción coa luz; en particular o desenvolvemento da morfoloxía das plantas mediada pola luz é controlada por 5 fotorreceptores distintos: UVR8, Criptocromo, Fototropina, Fitocromo r e Fitocromo fr. A luz pode controlar procesos morfoxénicos como o tamaño das follas e o alongamento do brote.
Carme Lluveras
Carme Lluveras Puig, nada en L'Hospitalet de Llobregat, é unha adestradora de baloncesto catalá.
Brawl Stars
Modos De Xogo Eliminados
-Robos De Regalos (16 de decembro do 2019-9 de xaneiro do 2020): Modo de 3vs3 que consistía en ir á base do equipo inimigo e conseguir un regalo, este había que llevarlo á base do equipo do xogador para conseguir un punto e a súa vez ter que defender o regalo do equipo do jugador, o equipo que conseguía 2 regalos era o gañador, este tiña unha particularidade que era que un dos seus mapas tiña un barco o cal se iba cara un lado, xa sexa á dereita o a esquerda e dependendo de en que lado estea ibas máis rápido o máis lento, este mapa foi removido nunha actualización menor debido a que algúns xogadores se mareaban ao xogar no mapa dicho anteriormente.
Aminación
Encimas aminases
Os encimas que catalizan as reaccións de aminación son as aminases. A aminación pode ocorrer de diversos modos incluíndo unha reacción co amoníaco ou con outra amina, como unha alquilación, unha aminación redutiva ou unha reacción de Mannich. Por exemplo, -CO2H → -CONH2.
O Pío, Bora, Pontevedra
O Pío é un lugar da parroquia de Bora no concello de Pontevedra, na provincia de Pontevedra. Segundo o IGE, en 2022 tiña 36 habitantes (17 homes e 19 mulleres).
Gran Premio de España de 2022
Práctica
Haberá tres sesións prácticas, cada unha dunha hora de duración. As dúas primeiras sesións de prácticas terán lugar o venres 20 de maio ás 14:00 e ás 17:00 hora local (UTC+02:00) e a terceira sesión de adestramentos terá lugar. lugar ás 13:00 horas do 21 de maio.
Fotosfera
Como primeira aproximación, este espectro é o dun corpo negro coa temperatura efectiva da estrela. O espectro continuo da fotosfera modifícase por absorción continua, por exemplo do átomo de hidróxeno neutro, e por absorción de liña ou Liñas espectrais; este último tamén ten lugar na fotosfera.
Absorción continua
A absorción de luz visible ten lugar a temperaturas relativamente baixas. Pero entre 5000 e 6000 K a luz infravermella só pode activarse mediante transicións libres. A luz visible non pode xurdir esencialmente a través de transicións no hidróxeno neutro, porque isto só está dispoñíbel ao 0,01 %.
O Quinteiro, Bora, Pontevedra
O Quinteiro é un lugar da parroquia de Bora no concello de Pontevedra, na provincia de Pontevedra. Segundo o IGE, en 2022 tiña 115 habitantes (57 homes e 58 mulleres).
Fotosfera
Escurecemento do bordo central
A variación bordo-centro é causada pola estratificación da temperatura da fotosfera: a temperatura diminúe ao diminuír a profundidade. Cun ángulo de saída plano, correspondente ás áreas de bordo do sol proxectado, unha parte máis grande da luz das capas máis profundas é absorbida polas capas superiores que cunha saída vertical no centro do disco solar. Como resultado, cun ángulo de saída plano, a luz das capas máis frías ten a maior parte da luz total.
João Tordo
Traxectoria
Foi finalista dos premios Portugal Telecom, premio Fernando Namora, Mellor Libro de Ficción Narrativa da SPA e do Premio Literario Europeo.
Illa do Sal, Cabo Verde
Historia
En 1939, Italia comezou a construír un aeroporto para recibir voos de Europa e América do Sur. A construción detívose e cesou ao redor da Segunda Guerra Mundial. Os portugueses compraron o aeroporto aos italianos e rematárono en 1949. Ao nordés do aeroporto, os traballadores da illa de São Nicolau instaláronse nunha aldea chamada Preguiça, agora parte de Espargos. O furacán Fred azotou a illa do Sal a finais do verán de 2015, causando danos en vivendas, instalacións turísticas e barcos.
Praza de Curros Enríquez
Historia
En 2001 a praza foi peonalizada por completo. En marzo de 2017, a Droguería Moderna pechou as súas portas, do mesmo xeito que Peral Moda en decembro de 2018.
Descrición
Fronte ao edificio Olmedo atópase unha fonte de ferro fundido de 1887 de deseño francés, decorada con flores e cunchas, catro faunos con canos na boca e enriba un vaso con asas e tapa.
Kono Yasui
Kono Yasui (en 保井 コノ) nada na Prefectura de Kagawa (Xapón) o 16 de febreiro de 1880 e finada en Bunkyō o 24 de marzo de 1971, foi unha bióloga celular e bioquímica xaponesa. En 1927, converteuse na primeira muller xaponesa en doutorarse en ciencias.
Traxectoria
En 1929, Yasui fundou a revista de citoloxía Cytologia. A partir de 1924, investigou a xenética das papoulas, o millo e as especies de Tradescantia, e en 1945 comezou un estudo das plantas que foran afectadas pola precipitación radioactiva tras os bombardeos atómicos de Hiroshima e Nagasaki. Cando a Universidade de Ochanomizu foi establecida co seu nome actual en 1949, Yasui foi nomeada profesora. Xubilouse en 1952, converténdose en profesora emérita. En 1957 xa publicara un total de 99 artigos científicos.
Compay Segundo
Máximo Francisco Repilado Muñoz, nado en Siboney, Santiago de Cuba, o 18 de novembro de 1907 e finado na Habana o 14 de xullo de 2003, coñecido artisticamente como Compay Segundo, foi un músico e compositor cubano cunha ampla traxectoria mundial.
Converteuse nun compositor e intérprete moi coñecido. Comezou a tocar a guitarra, o tres cubano, o clarinete e o bongó. Tamén tocou a conga ou tumbadora.
Traxectoria
Gañou fama internacional en 1997 coa súa participación no álbum Buena Vista Social Club, que gañou varios premios Grammy, e coa súa aparición na película homónima dirixida por Wim Wenders. En 1998 tocou no Teatro Olympia de París, e en abril de 2002, compartiu o escenario do Palais des congrès de Paris, co tamén destacado soneiro Adalberto Álvarez nun concerto homenaxe á contribución sonora de Cuba no 20 aniversario da fundación de Radio Latina.
Gisela Mato
Traxectoria
Nada en Suíza de pais orixinarios de Ourense. Nos anos noventa retornou coa familia a Galicia. Licenciada en Psicoloxía, traballa en Recursos Humanos. Gañou o Premio de poesía do centenario do IES Otero Pedrayo e o VIII Premio Rosa de Cen follas en 2015. En 2022 gañou o premio de poesía Pérez Parallé coa obra Fraxilidades.
Célestin Freinet
Ao comezo do século XXI, existen diversos colexios e institucións de elite que levan o seu nome ou anuncian as técnicas Freinet, na súa maioría baixo a coordinación da FIMEM.
Freinet no cine
Outro exemplo similar pode atoparse na Lingua das bolboretas, dirixida en 1999 por José Luis Cuerda.
Homo sapiens afer
Este taxón xa non se utiliza hoxe en día en zooloxía. O consenso científico actual rexeita en todo caso a existencia de argumentos biolóxicos que poidan lexitimar unha clasificación científica interna da especie humana segundo criterios morfolóxicos ou culturais.
Campelos, Siós, Pantón
Campelos é un lugar da parroquia de Siós no concello lucense de Pantón na comarca da Terra de Lemos.
Faldra (carne)
Usos
Para minimizar a dureza e poteniar o sabor, os filetes de faldra a miúdo marínanse antes de asalos á grella, sazóanse, ou cocíñanse moi lentamente, xeralmente estufados. Polo xeral, córtanse contra o músculo antes de servir para maximizar a tenreza.
Íntimas (novela)
Argumento
Na segunda parte, Antonia cóntalle a Gracia a triste historia da moza Evangelina Paz, quen, por mor de falsos rumores, non pode casar co home que ama e acaba por recluirse na soidade.
Dromiacea
Dromiacea é un grupo de caranguexos (Braquiúros), clasificado como sección. Contén 240 especies existentes e case 300 extintas.
Constance Ortmayer
Traxectoria
Constance Ortmayer naceu en 1902 en Nova York, filla de Mildred Cerny e do litógrafo Rudolph Joseph Ortmayer. Cursou o seu ensino secundario na New York High School entre 1914 e 1916. Descubriu o seu talento artístico na escola de verán Bryn Mawr e posteriormente formouse en escultura na súa cidade natal.
Constance Ortmayer faleceu en Morristown, Tennessee, o 15 de maio de 1988. miniatura|260x260px|[[Medio dólar do Centro Musical de Cincinnati, deseñado por Ortmayer en 1936.]]
Obra
A Ortmayer encomendóuselle tamén o deseño da moeda de medio dólar de prata conmemorativa do Centro Musical de Cincinnati, emitida en 1936, que lle valeu a representación permanente da American Numismatic Society, de Nova York. Inicialmente, a Comisión de Belas Artes dos Estados Unidos, desautorizara o deseño proposto por Ortmayer para esta moeda, mais finalmente foi aprobado pola Casa da Moeda dos Estados Unidos, cunha representación do músico Stephen Foster no anverso e unha alegoría feminina da música, tanguendo unha lira, no reverso.
Otón IV do Sacro Imperio Romano Xermánico
Traxectoria
En 1195 o seu tío regresou da cruzada tentou casar a Otón con Margarida de Escocia, filla de Guillerme o León, que non tiña fillos, pero o nacemento dun fillo do rei escocés en 1198 abortou o proxecto matrimonial e privou a Otto da súa oportunidade. para reinar en Escocia. Para recompensalo, Ricardo I nomeouno conde de Poitiers en 1196, desde onde axudou ao seu tío na súa guerra con Filipe II de Francia.
Emperador
Malia declarar o seu arrepentimento e prometer levar a cabo todo o acordado co papado, Inocencio III acabou recoñecendo a Federico como emperador electo.
A axuda prestada polo rei de Francia aos partidarios dos Hohenstaufen fixo que Xoán I de Inglaterra acudira en auxilio do seu sobriño Otón. A destrución posterior da frota francesa en 1213 puxo en marcha a invasión conxunta de Francia entre Otón e o seu tío, que comezou en febreiro de 1214 co exército do rei Xoán avanzando polo Loira, esperando un ataque simultáneo do exército imperial en Flandres. os exércitos nunca chegaron a coordinarse. O 27 de xullo ambos os exércitos reuníronse nas inmediacións do río Marque, preto da ponte de Bouvines, que daría nome á batalla. A pesar de que os aliados tiñan vinte e cinco mil homes contra os dez mil do monarca francés, a batalla foi dura pero definitivamente perdeuse cando Otón foi sacado do campo polo seu cabalo asustado e ferido, desanimando as súas tropas e inclinando a balanza para o rei de Francia.
Xogos fúnebres
Antiga Grecia
Homero reflectiu na Ilíada cando Aquiles fixo celebrar os xogos fúnebres en honra de Patroclo, que consistían en competicións atléticas e de loita. Este relato forma parte da extensa mitoloxía grega, narrada por Homero, o sucedido durante as competicións (canto XXIII), a celebración de xogos atléticos eran realizados entre os principais aqueos na guerra de Troia para render homenaxe ao heroe Patroclo, que morrera durante a guerra a mans do príncipe troiano Héctor. O sucedido durante a competición é o que se relata principalmente.
Roma
Despois tomouse outro rumbo e Roma introduciu o costume de facer que os escravos loitasen entre eles pola súa vida; polo xeral eran gladiadores dos pobos sometidos por Roma e formaba parte do "entretemento" do seu pobo. Normalmente un deles morría a pedido do público. En Roma había escolas de gladiadores e lémbrase principalmente a revolta organizada por Espartaco, o escravo grego tracio. Porén, Séneca denunciou que eses espectáculos eran esencialmente crueis, nos que non se transmitía ningún tipo de valores, a maioría dos condenados a morrer en público non posuía ningún tipo de técnica aprendida (ars) e non levaba un equipamento defensivo ou ofensivo (munimenta) e só exhaltaba a barbarie e a crueldade do público e dos dirixentes.
Tempada 2022/23 do Deportivo da Coruña
Durante a tempada 2022/23 o Deportivo da Coruña competiu na Primeira División RFEF.
Competición
O novo fracaso deportivo provocou a dimisión do Consello de Administración do club e a destitución de Rubén de la Barrera, a pesar de que este dirixiu o equipo en só catro partidos e contaba cun grande apoio entre a afección. O 29 de xuño milleiros de seareiros do Deportivo levaron a cabo unha histórica manifestación contra as últimas decisións de Abanca, entidade propietaria do club. Con todo, durante os seguintes días continuaron os despedimentos de persoal do club, entre eles o de Fran, director de canteira.
Dorothy L. Sayers
Traxectoria
O 3 de xaneiro de 1924, aos 30 anos, Sayers deu a luz en segredo un fillo ilexítimo, John Anthony, que foi coidado pola súa tía e a súa curmá, Amy e Ivy Amy Shrimpton e fíxoo pasar polo seu sobriño ante a súa familia e amigos. O 13 de abril de 1926, dous anos despois de publicar as súas dúas primeiras novelas de detectives, Sayers casou co capitán Oswald Atherton "Mac" Fleming. Fleming estaba divorciado e tiña dous fillos.