cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hormona liberadora da corticotropina
miniatura|dereita|Imaxe da CRH xerada por ordenador. A hormona liberadora da corticotropina (CRH) ou corticoliberina, antes chamada factor liberador da corticotropina (CRF) é unha hormona polipeptídica hipotalámica e neurotransmisor implicada na resposta ao estrés. A súa principal función é a estimulación da síntese de ACTH na hipófise ou pituitaria. Pertence á familia dos factores liberadores da corticotropina.
Psicofarmacoloxía
O antagonista do receptor da CRH-1 pexacerfont está investigándose como tratamento do trastorno de ansiedade xeneralizada en mulleres. Outros antagonistas da CRH-1 como a antalarmina foron estudados en animais para o tratamento da ansiedade, depresión e outras condicións, pero non se fixeron estudos en humanos.
A CRH no parto
A CRH tamén é sintetizada pola placenta e parece determinar a duración do embarazo.
The Man Who Wasn't There
A rodaxe levouse a cabo en distintas localizacións de California e orixinalmente filmouse en cor para despois ser convertida a branco e negro. A cinta estreouse e participou na selección oficial do Festival de Cannes de 2001, onde Joel Coen levou o premio ao mellor director. Trala súa estrea nos cines, tivo unha repercusión morna na venda de billetes, con todo foi ben recibida pola crítica cinematográfica, que eloxiou o traballo de fotografía de Roger Deakins   e as actuacións, en especial o papel do lacónico protagonista interpretado por Thornton. Algúns críticos de medios como The Guardian, BBC e Austin Chronicle referíronse a ela como unha das mellores cintas do ano. Da mesma forma, o National Board of Review incluíuna dentro das súas mellores dez películas do ano e outorgoulle a Thornton o premio ao mellor actor. Deakins recibiu un nomeamento nos Premios Óscar á mellor fotografía e a película logrou múltiples candidaturas e premios por parte doutras organizacións.
Argumento
Dave retira o diñeiro da súa empresa —o grande almacén Nirdlinger— para pagar a chantaxe. Con todo, descobre o plan e golpea a Tolliver ata que este implica a Ed. Dave enfróntase a Ed no almacén e tenta matalo, pero Ed apuñálao fatalmente cunha navalla para cigarros. Despois do funeral de Dave, a esposa deste (Katherine Borowitz) achégase a Ed e coméntalle que un día, ela e Dave viron un ovni. Máis tarde, atópanse irregularidades nos arquivos de contaduría do almacén. A policía arresta a Doris por desfalco e pola morte de Dave. Ed contrata a Freddy Riedenschneider (Tony Shalhoub), un custoso avogado defensor de Sacramento, quen chega á cidade e alóxase no mellor e máis caro hotel. Este continua vivindo extravagantemente co diñeiro da defensa de Doris, o cal Frank obtivo hipotecando a barbería. No entanto, Doris cólgase na súa cela durante a mañá antes do xuízo. Máis tarde dáse a coñecer que estaba embarazada no momento do seu suicidio —aínda que había anos que xa non tiña relacións con Ed—. Riedenschneider abandona a cidade indignado e Frank —agora moi endebedado— empeza a beber moito.
Filmación
O deseño de escenarios e vestiario a cargo de Dennis Gassner e Mary Zophres, respectivamente, debeu adaptarse á ausencia de cor, evitando altos contrastes que distraesen a atención. O branco e negro tamén tivo un efecto nos actores, intensificando algúns elementos: «tan só un close-up é moi rechamante polas sombras e a sensación de profundidade», dixo McDormand. No entanto, o equipo non perdeu de vista a versión en cor e deseñou as localizacións evitando as cores luminosas e preferindo marróns e grises. A vestimenta de Ed Crane consistiu en chaquetas deportivas e camisas de gabardina e raión típicas deses anos, as súas medias non tiñan elásticos na parte superior e —do mesmo xeito que os extras— usou ligas para sostelas. Entre as pezas femininas incluíronse medias con costura, faixas e sosténs puntiagudos. O traxe cruzado con solapa en pico do avogado defensor Freddy Riedenschneider estivo inspirado en Salvador Dalí, segundo Mary Zophres: «É un pouco infrecuente para a época e suxire opulencia».
Crítica
Jonathan Rosenbaum do xornal Chicago Reader destacou que «Joel e Ethan Coen mantéñense fieis á súa inclinación por heroes torpes e neo-noir, e á súa firme convicción de que a vida normalmente vólvese espléndidamente horrorosa». Roger Ebert de Chicago Sun Times comentou: «a película é eficaz e segura no seu estilo, tan amorosa e tan intensa que se vostede a recibe con esa mesma frecuencia, seralle como unha festa». Da mesma forma, Peter Travers da revista Rolling Stone nomeouna unha das mellores cintas do ano e expresou que é «diabólicamente divertida» e destacou a fotografía e as actuacións. Travers incluíu a The Man Who Wasn't There no número oito da súa lista das dez mellores películas indie de 2001. Peter Bradshaw de The Guardian afirmou: «É a mellor película estadounidense do ano» e Philip French, noutra recensión para The Guardian, tamén afirmou que se trataba da mellor película do ano até ese momento. Así mesmo, Marc Savlov de Austin Chronicle anunciou que era «a película máis bonita do ano» e agregou que «a actuación de Billy Bob Thornton representa un diamante en bruto cegador». O crítico da BBC Nev Pierce tamén a cualificou como «unha das mellores películas do ano» e sobre o seu visionado agregou que se trataba de «unha experiencia única, peculiar, cativadora».
Notas
<references group="n." />
Luís Iglesia
Anos 2010
En 2017 apareceu en varios episodios da serie de TVE El ministerio del tiempo, e en 2018 en Vivir sin permiso, serie de Telecinco inspirada nun relato de Manuel Rivas. Tamén ese ano traballou en Las Brujas de E'lente, de Simón Vázquez, o primeiro filme de cine fantástico rodado na provincia de Ourense. En 2019 actuou como Augusto Mendoza en Lobos e cordeiros, fixo de narrador para a Real Filharmonía de Galicia, recitando a Oscar Wilde, e dende setembro interpretou o excomisario Emilio Fortes nos primeiros episodios da serie A estiba, da TVG.
Nave
Naves subestándar
Un buque subestándar é unha nave que non cumpre coas esixencias dos convenios internacionais e cuxos certificados de navegabilidade foron emitidos sen considerar o verdadeiro estado da nave.
Pemento da Arnoia
Descrición
Os pementos da Arnoia son dunha forma cónica e grandeira. A súa cor é verde-amarelenta clara cando son destinados ao consumo en fresco e de cor vermella intensa nos froitos maduros destinados principalmente á transformación. O seu sabor e arume é suave e senlleiro, a diferenza dos pementos de Padrón, carecen de comechón algunha.
Wycliffe Bible Translators
Filosofía e métodos
Nunha misión de Wycliffe, os altos traballadores de Wycliffe piden permiso ao goberno da zona para operar. Despois de que a organización reciba permiso para operar, varios equipos investigan as poboacións lingüísticas da zona. Basándose nestes datos, os equipos son enviados a cada grupo lingüístico.
Pedro Arahuetes
Pedro Cipriano Frutos Arahuetes García, nado en Segovia o 25 de outubro de 1958, é un avogado e político español que desenvolveu toda a súa carreira política na cidade castelá-leonesa de Segovia, da que é alcalde nas listas do PSOE desde 2003.
Show Me a Hero
Show Me a Hero é unha miniserie de televisión estadounidense creada por David Simon e William F. Zorzi, e dirixida por Paul Haggis. A historia está baseada en feitos reais recollidos no libro homónimo da xornalista do The New York Times, Lisa Belkin. Os seis capítulos estreáronse na HBO do 16 ao 30 de agosto de 2015. De forma simultánea, en España foron emitidos por Canal + Series.
A serie está ambientada na cidade de Yonkers (Nova York) dende 1987 ata 1993. O alcalde Nick Wasicsko ten que acatar unha orde xudicial pola que deberán construírse vivendas protexidas nos barrios de clase media para a xente sen recursos, na súa maioría de raza negra. Os intentos de eliminar a segregación racial existente xerarán tensións entre as diferentes comunidades e os políticos locais. A través dun elenco de actores coral, móstrase a evolución cronolóxica do proxecto e como os conflitos sociais, raciais e políticos afectan á vida cotiá.
Antoine-Jean Gros
miniatura|dereita|O barón Gros retratado en 1790.
Por este rio acima
Por Este Rio Acima é o sexto álbum de Fausto, editado en 1982. É o primeiro disco da triloxía inacabada "Lusitana Diáspora", que inclúe tamén o álbum Crónicas da Terra Ardente (1994). Baseasee nas viaxes de Fernão Mendes Pinto, relatadas na súa Peregrinação. É considerado xeralmente pola crítica un dos álbums máis definitorios da música popular portuguesa das últimas décadas. Foi gravado no ano 1982 entre marzo e setembro, e lanzado ese mesmo ano, con Eduardo Paes Mamede como produtor.
Panfilia
As colonias gregas de Aspendo e Side ficaron como estados independentes en alianza con Persia, e despois con Macedonia e cos seléucidas, e serían cidades libres baixo os romanos ata o tempo de Vespasiano.
Joan Monleon
Traxectoria
No ano 1989, cando se iniciaban as emisións de Televisió Valenciana, a dirección da entidade pública encarga a Joan Monleon a presentación dun programa de variedades en Canal 9, El Show de Joan Monleon. O espazo, que combinaba o xénero do concurso e mais outros, como a entrevista ou o talk show, con elementos da cultura popular valenciana, converteuse axiña nun mito da televisión no País Valenciano. O programa se mantivo do 1989 até ao 1992 e converteu o de Monleon nun dos rostros máis populares da incipiente canle autonómica. Nesta cadea presentou tamén os programas El món de Monleon (1994) e Fem un pacte, que se emitiu no 1996.
Hatz
O apelido Hatz pode estar referido a:
Asociación Cultural Xermolos
O primeiro libro
Neste momento os membros da Asociación decátanse de que o ámbito cultural non só debería estar presente na zona na que se moven, Guitiriz e a Terra Chá, así que estenden as súas actividades ao ámbito da bisbarra.
Outras actividades
Instauraron actividades semanais como talleres de teatro, de imaxe, de deportes, de literatura, de Arqueoloxía, de Ecoloxía e de Artes e de grupos e equipos como o equipo de baloncesto, o club ciclista de Xermolos, a coral ou o grupo de gaitas, algúns deles aínda activos. Tamén crearon unha escola de Música e unha biblioteca aberta ao público.
Piotr Kropotkin
Traxectoria
Durante a primeira guerra mundial foi partidario do imperialismo ruso xa que pensaba que era necesario oporse á política extremadamente militarista de Alemaña, por mor diso foi criticado polos internacionalistas e por gran parte do movemento anarquista incluídos os seus propios amigos. Tras a revolución de febreiro defendeu a nova república. Logo da Revolución bolxevique de 1917, regresou ao seu país e estableceuse preto de Moscova, pero aínda que tomou parte na vida política soviética non desenvolveu cargo oficial algún. Faleceu en Dmítrov, unha localidade próxima a Moscova e desde onde escribiu a Vladímir Lenin as súas famosas cartas.
Ligazóns externas
Cartas de Kroptokin a Lenin
Río Eifonso
Descrición
Nace no Monte das Lagoas, próximo ao campus universitario vigués, a unha altura de 450 metros. Transcorre polas parroquias de Beade, Bembrive e Sárdoma, onde desauga no Lagares, tras percorrer 6 quilómetros. Á súa beira transcorre unha ruta de sendeirismo que atravesa fragas de ribeiras únicas no concello, muíños e unha fervenza. No camiño está o antigo poboado de (Bembrive), xa abandonado, erguido no século X.
Salto, Uruguai
Historia
Salto
Ahmad Sa'adat
Sa'adat tornouse secretario xeral da FPLP en outubro de 2001, sucedendo a Abu Ali Mustafa despois do seu asasinato polo exército israelí. Foi encarcerado en Xericó pola Autoridade Nacional Palestina (ANP) en 2002, canda a outros cinco palestinos. O 14 de marzo de 2006, forzas israelís atacaron o cárcere e secuestraron a Sa'adat, enviándoo á prisión de Hadarim, posteriormente trasladárono á prisión de Asqelan en réxime de confinamento solitario, e dende agosto de 2009 permanece na prisión de Ramon, no deserto de Nagab , so custodia israelí. O 25 de decembro de 2008 foi condenado a 30 anos de cadea por liderar unha "organización terrorista ilegal" e pola súa responsabilidade en tódalas accións realizadas por dita organización.
Mary Nash
Traxectoria
En 1984 obtivo o premio Emilia Pardo Bazán polo traballo ''Presencia e protagonismo. Aspectos da historia das mulleres''. En 1995 a Xeneralidade de Cataluña concedeulle o Premio Creu de Sant Jordi. En 2008 recibiu a Medalla ao Treball President Macià. En 2010 foi investida doutora honoris causa pola Universidade de Granada.
Iruraiz-Gauna
Tiña en 2015 unha poboación de 509 habitantes. Está formado por 11 localidades, que á súa vez forman concejos: Alaitza, Arrieta, Azilu, Erentxun, Ezkerekotxa, Gazeo, Gauna, Gereñu, Jauregi, Langarika e Trokoniz.
Guerra dos Emboabas
A Guerra dos Emboabas foi unha revolta ocorrida no Brasil de 1707 a 1709, tamén chamada "a loita polo ouro".
A Guerra dos Emboabas
Dende o inicio da carreira polo ouro, os paulistas consideráronse donos das minas, sexa por seren eles os descubridores do lugar, sexa polo feito de que aquela rexión formase parte da capitanía de San Vicente. Proba diso foi unha petición da Cámara de São Paulo, a 7 de abril de 1700, que requiriu o outorgamento das terras de Minas Xerais exclusivamente ós paulistas. Mentres tanto, os colonos da Baía ou de Pernambuco estaban moito máis ligados ós portugueses que ós paulistas, que eran na súa maioría mestizos, e falaban en tupi-guaraní. Os nomes que se puxeron os uns aos outros amosaban as súas diferenzas: os paulistas eran chamados de "nómades", ou "bandoleiros sen lei" e eles, pola súa parte, alcumaban aos forasteiros como emboabas. Emboabas non eran só os portugueses, senón tamén calquera outro que viñese doutra colonia. Na guerra que tivo lugar, os baianos e pernambucanos e os outros considerados estranxeiros, ficaron do lado dos portugueses.
Fixéronse varias tentativas de acordo, máis ningunha delas tivo éxito. Os emboabas tomaron a iniciativa de desarmar todos os paulistas que encontraban, pensando que estes preparaban un grande ataque contra eles. Houbo pouca resistencia e, a finais de 1708, os emboabas xa tiñan o control de dúas das tres áreas de explotación mineira máis importantes. Os paulistas refuxiáronse no distrito de Rio das Mortes. Os emboabas reuníronse e proclamaron a Manuel Nunes Viana como gobernador da rexión mineira.
Ceraunius Tholus
Ceraunius Tholus é un volcán situado en Marte, dentro do cuadrángulo de Tharsis a 24° de latitude norte e 262,75° de lonxitude este, e fai parte do grupo de volcáns Uranius. Ten 130 km de ancho, 5,5 km de altitude e recibiu o nome dun antigo accidente xeolóxico.
Medio ambiente ó redor de Ceraunius Tholus
Ceraunius Tholus está na elevación de Tharsis, tamén chamada protuberancia de Tharsis. Tharsis é unha terra de grandes volcáns. Olympus Mons é o volcán máis alto coñecido. Ascraeus Mons e Pavonis Mons teñen polo menos 320 km de ancho e teñen máis de 10 km de altitude por riba da meseta na que se asentan. A meseta está entre 4,8 a 6,44 km quilómetros por riba da altitude cero de Marte. thumb|Mapa do cuadrángulo de Tharsis coas características principais indicadas. Tharsis contén moitos volcáns, incluíndo a [[Olympus Mons, o volcán máis alto do Sistema Solar.]]
Donemiliaga
Tiña en 2015 unha poboación de 722 habitantes. Está formado por 15 localidades, que á súa vez forman concejos: Adana, Axpuru, Bikuña, Durruma Donemiliaga, Egilatz, Erdoñana, Galarreta, Luzuriaga, Mezkia, Munain, Narbaxa, Okariz, Txintxetru, Uribarri-Jauregi e Zuhatzu Donemiliaga.
Sabadelle, Sabadelle, O Pereiro de Aguiar
Patrimonio histórico
A igrexa de San Martiño de Sabadelle é de planta románica. Consta dunha nave e dun amplo plesbiterio. Durante o ano 1847 cambióuselle a fachada de leste a oeste. A súa actual porta principal é de dobre arquivolta sobre semiculumnas acaroadas. A súa portada está apoiada sobre columnas en xambas. Ten tamén un tímpano liso con dous corpos; o primeiro con dous arcos para as dúas campás e a segunda cun só, do que xorde unha estrutura con forma piramidal e unha cruz. No seu interior atopamos un sepulcro do século XVI e elementos de influencia mudéxar.
No cruzamento da estrada que vai dende o pobo cara Tibiás atopámonos cun peto -unha pequena construción con relieve-, no que se representan as "ánimas" no purgatorio, no que se poden depositar esmolas. miniatura|Igrexa de San Martiño de Sabadelle.
Lothlórien
Nomes
A forma Lórinand tamén pasou ao Quenya como Laurenandë e ao Sindarin como Glornan ou Nan Laur, todas co mesmo significado. Entre os demais nomes dados máis tarde a esta terra atópanse o nome Dwimordene dos habitantes de Rohan (de dwimor "pantasma", en alusión á maxia dos elfos), e mais A Fraga de Ouro en Oestron.
Influencia
O carácter do lugar descrito n' O Señor dos Aneis ten levado a moita xente a porlle o nome "Lothlórien" a propiedades e comunidades de importancia. Este é o caso de:
A cantautora Tori Amos púxolle á súa filla o nome Natashya Lórien Hawley, en referencia a Lothlórien.
Adaptacións
Alén de ser a inspiración de lugares do mundo real, Lothlórien ten aparecido representado noutros medios.
Petróglifos da Borna
Características
O conxunto, de 12 x 25 m, está conformado por un grupo de laxes distribuídas en dous paneis contiguos. O primeiro (máis alto e cara ao oeste), inclúe case 50 motivos orientados do mesmo xeito en forma de cruz ou antropomorfos. O segundo (cara ao leste), contén cruces e deseños en forma de U invertido. No interior dalgúns destes motivos hai cruces, e nun deles (ver imaxe) unha pequena cunca. Isto foi interpretado como unha posible embarcación.
Beatriz de Nürnberg
Traxectoria
O 11 de decembro de 1374 asinouse o contrato de matrimonio entre Beatriz e Alberte, fillo de Alberte II de Austria e de Xoana de Pfirt, en Passau, na actual Baviera. Casaron algúns meses despois o 4 de marzo de 1375, en Viena.
Tetuani
Cando se expulsaron as comunidades sefardís, nos reinos de Portugal e España principalmente, os xudeus buscaron outras paraxes onde vivir, e pensaron en refuxiarse nos estados musulmáns do norte da África. Neste escenario, a cidade de Orán tórnase un polo atraente, ocorrendo grandes migracións durante os séculos XVII e XIX. Esta migración ten un período peculiar no terceiro cuarto do século XIX, momento no cal unha grande onda de xudeus oriúndos de Tetuán chegan á rexión, mesturándose ás outras vagas migratorias xudías de distintas orixes mais con alto grao de identidade, como no que refire á linguaxe hispánica.
Beatriz de Nürnberg
Traxectoria
O duque e a duquesa tiveron só un fillo, o duque Alberte IV de Austria, quen casou en 1390 con Xoana Sofía de Baviera.
Torino FC
Historia
Con 68 tempadas na Lega Calcio Serie A, constituída como tal en 1929, o Torino FC ocupa a 7ª posición na táboa histórica da liga italiana segundo o número de puntos acadados; por detrás da Juventus FC, do FC Internazionale, do AC Milan, do AS Roma, do ACF Fiorentina e do SS Lazio.
Pría, Llanes
Lugares de interese turístico
O Pazo de Garaña, na localidade homónima, foi construído a finais do século XIX como residencia de verán dos marqueses de Argüelles.
Spartak Moscova
Cadro actual
Actualizado o 6 de setembro de 2012.
Microchirus ocellatus
Descrición
A especie foi descrita por pimeira vez en 1758 polo naturalista sueco Carl von Linné (Linneo), na 10ª edición do seu Systema Naturae, baixo o nome de Pleuronectes ocellatus.
Sinónimos
Ao longo do tempo foi coñecida, ademais de polo nome orixinario de Linneo e polo actualmente válido, polos sinónimos seguintes:
Fonfría, Gaibor, Begonte
Fonfría é un lugar da parroquia de Gaibor no concello lugués de Begonte na comarca da Terra Chá.
Von Miller
Vonnie B'Vsean Miller Jr., máis coñecido como Von Miller, nado o 26 de marzo de 1989 en Dallas, Texas, é un xogador profesional estadounidense de fútbol americano. Tras xogar a nivel universitario en Texas A&M foi seleccionado no segundo primeiro posto do Draft polos Denver Broncos, onde actualmente xoga como outside linebacker. Na temporada 2015 conseguiu ser o MVP da Super Bowl despois da vitoria do seu equipo aos Carolina Panthers.
Loira
O topónimo Loira pode referirse a:
UGT-Galicia
Historia
A UGT foi fundada no ano 1888 en Barcelona polo galego Pablo Iglesias Posse como un sindicato de ideoloxía socialista. Só nove anos antes, o seu promotor fundara o PSOE como vertente política desta ideoloxía.
Mesquita de Selimiye
A Mesquita de Selimiye (en turco: Selimiye Camii; en grego: Σελιμιγιέ Τζαμί), antigamente Catedral de Santa Sofía, é unha mesquita localizada en Lefkoşa, na República Turca do Norte de Chipre. Esta é a principal mesquita da cidade, do país e da illa. A mesquita está situada na que fora a igrexa máis grande e antiga da illa de Chipre (66x21 metros) posibelmente construída no lugar dunha antiga igrexa bizantina e convertida en mesquita despois da conquista polos otománs.
Setestrelo
miniatura|300px|dereita|Figura da constelación á que fai referencia ó [[asterismo coñecido en Galicia coma o setestrelo.]] Setestrelo é o nome tradicionalmente dado en Galicia ó asterismo da Osa Maior debido a que ten sete estrelas ben visibles. As estrelas que conforman este asterismo son Dubhe, Merak, Phecda, Megrez, Alioth, Mizar e Benetnasch. Noutras culturas este asterismo tamén é coñecido polo nome de Gran Carro ou o Cazo.
Corsica et Sardinia
Historia
Estalaron outras dúas revoltas no 126 e 122 a.C. e foron derrotadas por Lucio Aurelio, que celebrou a súa vitoria sobre os sardos e logo celebrou o triunfo. O último gran levantamento ocorreu no 111 a.C, e foi reprimido polo cónsul Marcus Caecilius Metellus, quen conseguiu derrotar aos exércitos dos sardos da costa e da montaña, permitíuselle o honor de celebrar o triunfo, o último triunfo romano rexistrado contra os sardos. A partir deste momento, os sardos que vivían nas zonas costeiras e as terras baixas deixaron definitivamente de rebelarse, con todo, as poboacións de terras altas seguiron rebelándose de cando en vez, sendo coñecidas como  civitates Barbariae.
Hanno Möttölä
Hanno Aleksanteri Möttölä, nado en Helsinqui o 9 de setembro de 1976, é un ex xogador finés de baloncesto profesional. Mide 2,08 metros e xogaba na posición de ala-pivote.
Salgadura
Denomínase salgadura ou salga a un método destinado a preservar os alimentos, mediante a adición de sal, de forma que se atopen dispoñibles para o consumo durante un maior tempo. O efecto da salgadura é a deshidratación parcial dos alimentos, o reforzo do sabor e a inhibición dalgunhas bacterias.
Existe a posibilidade de salgar froitas e vexetais, aínda que o frecuente é aplicar o método en alimentos tales como carnes ou peixes.
Salgadura de carnes
A salgadura de carnes faise mediante o emprego do sal en forma de cristais ou mediante o emprego de salmoiras (solucións concentradas de sal).
Usos
Dende moi antigo era unha das únicas formas de conservar alimentos para as viaxes mariñas e isto era o causante do temido escorbuto unha avitaminose producida polo déficit de vitamina C.
Index Fungorum
Index Fungorum, é un proxecto internacional para indexar tódolos nomes formais (nomes científicos) do Reino Fungi. É comparable ó IPNI, pero con máis institucións contribuíntes.
Cadea de ósos do oído
Estribo
miniatura|dereita|Estribo. miniatura|dereita|O estribo é o óso máis pequeno do corpo. O estribo (stapes) é o último óso da cadea, que conecta a bigornia coa membrana oval. É o óso máis pequeno do corpo e ten forma de estribo para montar a cabalo.
Joensuun Kiekko-Pojat
Pavillón
O primeiro partido oficial no pavillón tivo lugar o 7 de outubro de 1982 coa vitoria do equipo local fronte a Sport (6-2) ante 3 350 persoas.
Loureiros
Un loureiro é unha árbore de folla perenne; O fitónimo Loureiros pode referirse a:
Eduardo II de Inglaterra
Os membros da familia Despenser, en particular Hugh Despenser o Novo, trabaron boa amizade e convertéronse en conselleiros de Eduardo. Porén en 1312, Lancaster e os baróns conseguiron expropiar as terras da familia e que o rei os mandase ao exilio. En resposta, Eduardo dirixiu unha pequena campaña militar na que capturou e executou a Lancaster. O rei e os seus favoritos reforzaron o seu poder, revogando formalmente as reformas de 1311, executando os seus inimigos e confiscando propiedades. Dada a incapacidade para avanzar en Escocia, Eduardo asinou unha tregua con Bruce. A oposición ao réxime aumentou, e cando en 1325 Isabel foi enviada a Francia para negociar a paz da Guerra de San-Sardos, volveuse na contra do rei e rexeitou regresar ao país. Isabel aliouse co exiliado Roger Mortimer e invadiu Inglaterra cun pequeno exército en 1326. O réxime de Eduardo colapsou e fuxiu a Gales, onde foi capturado en novembro. Tras isto foi obrigado a abdicar en xaneiro de 1327 en favor do seu fillo de 14 anos, Eduardo III. O rei finou no castelo de Berkeley o 21 de setembro dese ano, probablemente por orde do novo réxime.
Nacemento
miniatura|O [[castelo de Caernarfon, onde naceu Eduardo.]] Eduardo II naceu no castelo de Caernarfon, situado no norte de Gales, o 25 de abril de 1284, menos dun ano despois de que o seu pai, Eduardo I, conquistase a rexión, e por iso ás veces foi coñecido como Eduardo de Caernarfon. O rei probablemente elixira este castelo como lugar de nacemento de Eduardo xa que era un lugar con grande importancia simbólica para os nativos galeses, asociado coa historia imperial romana, e era o centro da nova administración real no norte de Gales. O nacemento de Eduardo veu acompañado de predicións de grandeza por parte dos profetas do seu tempo, que crían que o Xuízo Final era inminente, chegando a declaralo como o novo rei Artur, que dirixiría Inglaterra ata a gloria. David Powel, un crego do século XVI, suxeriu que o bebé debía ser ofrecido aos galeses como un príncipe "que nacera en Gales e que podería non dicir nunca unha palabra en inglés", pero non hai evidencias que corroboren esta historia.
Infancia, personalidade e aparencia
miniatura|Suposto retrato de [[Eduardo I de Inglaterra|Eduardo I na abadía de Westminster.]] O gasto na casa persoal de Eduardo aumentou conforme o neno medraba. En 1293 William of Blyborough foi nomeado administrador. Probablemente Eduardo recibiu unha educación relixiosa de mans dos freires dominicos, a quen a súa nai convidara á súa casa en 1290. Tamén lle foi asignado un dos seguidores da súa avoa, Guy Ferre, como o seu magister, responsable da súa disciplina, adestramento en equitación e técnicas militares. Non está claro como de boa foi a súa educación. Hai poucos rexistros da súa habilidade para ler e escribir, aínda que a súa nai se asegurara de que os seus outros fillos estivesen ben educados, e o propio Ferre foi un home bastante culto para o seu tempo. Eduardo probablemente falou en anglonormando no seu día a día, así como un pouco de inglés e probablemente latín.
Tensións co conde de Lancaster e con Francia
Ao seu regreso de Francia, a posición política de Eduardo estaba máis fortalecida. Logo dunha intensa negociación, os condes –entre estes Lancaster e Warwick– chegaron a un compromiso en outubro de 1313, fundamentalmente similar ao borrador do acordo do pasado decembro. As finanzas de Eduardo melloraron, grazas a que o Parlamento acordou a recadación de impostos, un préstamo de 160 000 floríns (25 000 libras) do papa, 33 000 libras que pediu prestadas a Filipe IV e préstamos adicionais organizados polo novo banqueiro italiano de Eduardo, Antonio Pessagno. Por primeira vez no seu reinado, o seu goberno estaba ben financiado.
Guerra dos Despenser
A guerra civil finalmente estalou en Inglaterra en 1321, desencadeada pola tensión entre moitos dos baróns e os favoritos do rei inglés, a familia Despenser. Hugh Despenser «o Vello» servira tanto a Eduardo como ao seu pai, mentres que Hugh Despenser «o Novo» casou coa adiñeirada Leonor de Clare, converteuse no chambelán do rei e adquiriu Glamorgan nas Marcas Galesas en 1317. Hugh «o Novo» posteriormente expandiu as súas posesións e o seu poder a través de Gales, principalmente a expensas dos outros marcher lord. O conde de Lancaster e os Despenser eran inimigos feroces e a antipatía de Lancaster era compartida pola maioría dos veciños dos Despensers, como o conde de Hereford, a familia Mortimer e os recentemente favorecidos Hugh Audley e Roger Damory. Porén, Eduardo dependía cada vez máis dos Despenser en busca de consello e apoio e era particularmente próximo a Hugh «o Novo», a quen un cronista sinalou que «amaba [...] con todo o seu corazón e mente».
Star Fruits
"Star Fruits" é o sexto sinxelo do artista xaponés Cornelius, lanzado o mercado no Xapón o ano 1997 producido por el mesmo.
Eduardo II de Inglaterra
Guerra dos Despenser
En decembro Eduardo conduciu o seu exército a través do río Severn e avanzou cara ás Marcas Galesas, onde se reuniran as tropas da oposición. A coalición de marcher lord esborrallouse e os Mortimer rendéronse ante o rei inglés, pero Damory, Audley e o conde de Hereford avanzaron cara ao norte en xaneiro para unirse a Lancaster, quen sitiara o castelo real de Tickhill. Reforzado por novas tropas dos marcher lord, Eduardo perseguiunos e atopouse co exército de Lancaster o 10 de marzo en Burton-on-Trent. Lancaster, en inferioridade numérica, retirouse sen loitar e fuxiu cara ao norte. Andrew Harclay acurralou a Lancaster na batalla de Boroughbridge e capturou o conde. Eduardo e Hugh «o Novo» atopáronse con Lancaster no castelo de Pontefract, onde, logo dun xuízo sumario, foi declarado culpable de traizón e decapitado.
Guerra con Francia
Os desacordos entre Eduardo e a Coroa francesa sobre o Ducado de Gascuña provocaron a guerra de Saint-Sardos en 1324. Carlos IV –cuñado de Eduardo– ascendeu ao trono francés en 1322 e era máis agresivo cós seus predecesores. En 1323, insistía en que o rei inglés fose a París a renderlle homenaxe por Gascuña e exixía que os administradores de Eduardo en Gascuña permitisen que os oficiais franceses alí cumprisen as ordes dadas en París. O asunto chegou a un punto crítico en outubro cando un grupo de soldados do rei inglés enforcaron un sarxento francés por intentar construír unha nova cidade fortificada no Agenais, unha sección disputada da fronteira gascoa. Eduardo negou toda responsabilidade por este incidente, pero as relacións entre el e Carlos IV deterioráronse. En 1324, Eduardo enviou Pembroke a París para negociar unha solución, pero o conde morreu repentinamente dunha enfermidade no camiño. Carlos IV mobilizou o seu exército e ordenou a invasión de Gascuña.
Sepultura e veneración
miniatura|Tumba de Eduardo II na [[catedral de Gloucester.]] O corpo de Eduardo foi embalsamado no castelo de Berkeley, onde foi examinado polos líderes locais de Bristol e Gloucester. Logo foi trasladado á abadía de Gloucester o 21 de outubro; o 20 de decembro foi inhumado preto do altar maior, pero probablemente o funeral atrasouse para permitir que Eduardo III asistise en persoa. Gloucester probablemente foi elixida porque outras abadías rexeitaran ou se lles prohibiu tomar o corpo do rei e porque ademais estaba preto de Berkeley. O funeral foi un grande acontecemento e custou 351 libras en total, no que puxeron leóns dourados, estandartes bordados con pan de ouro e valas de tronco de carballo para conducir as multitudes anticipadas. O goberno de Eduardo III probablemente esperaba aparentar normalidade ante os acontecementos políticos recentes, o que aumentou a lexitimidade do propio reinado do novo rei.
Realeza, administración e lei
Un dos desafíos persistentes durante a maior parte do seu reinado foi a escaseza de cartos, herdada do reinado do seu pai, que sumaba arredor de 60 000 libras na década de 1320. Eduardo traballou neste asunto con moitos tesoureiros e outros funcionarios financeiros –poucos dos cales permaneceron xunto a el durante moito tempo–, e recadou ingresos mediante o establecemento de impostos frecuentemente impopulares e a requisición de bens utilizando o seu dereito de recompensa. Tamén obtivo moitos préstamos, primeiro a través da familia Frescobaldi e máis adiante do seu banqueiro Antonio Pessagno. Eduardo interesouse moito polos asuntos financeiros cara ao final do seu reinado, desconfiando dos seus propios funcionarios e intentando aumentar os ingresos reducindo os gastos da súa propia casa.
Na cultura popular
A vida de Eduardo tamén serviu de inspiración nunha ampla variedade de medios. Na época vitoriana, a pintura de Eduardo II e o seu favorito Piers Gaveston (1872) de Marcus Stone insinuaba abertamente unha relación homosexual entre ambos, á vez que evitaba facer explícito este aspecto. Inicialmente presentouse na Real Academia de Artes en 1872, pero foi marxinada en décadas posteriores a medida que o tema da homosexualidade se facía máis sensible. Máis recentemente, o director David Bintley utilizou a obra de Marlowe como base para o ballet Edward II, que se presentou por primeira vez en 1995; a música do ballet forma parte da sinfonía Edward II do compositor John McCabe, producida en 2000. Novelas como The Gascon (1984) de John Penford e Gaveston (1992) de Chris Hunt centráronse nos aspectos sexuais da relación de Eduardo e Gaveston, mentres que Gaveston (2002) de Stephanie Merritt transporta a historia ao século XX.
You Can't Always Get What You Want
Gravación e lanzamento
Os Stones tocaron en Excelsior por primeira vez en 1964. Non foron ben recibidos. Mick Jagger foi a unha tenda local para comprarse un refresco de cereixa -como di a canción, o seu sabor favorito. Naquel momento o refresco dispensábase directamente na tenda, onde se almacenaba nun distribuidor que tiña cereixas reais dentro. Con todo, na tenda á que foi Jagger, non había cereixas, só o refresco. Detrás disto estaba "Mr. Jimmy", que lle dixo: “You can't always get what you want” (non sempre podes ter o que queres).
Eduardo II de Inglaterra
Devanceiros
Devanceiros de Eduardo II de Inglaterra
Julieta Monginho
Julieta Monginho, nada en Lisboa en 1958, é unha escritora portuguesa.
Motor monofásico universal
Compoñentes
A velocidade está regulada por reóstato (ao variar a frecha do reóstato varía a corrente no motor= ou por conmutación de resistencias (ao conmutar a conexión entre os bornes numerados, varíase a resistencia e como consecuencia a cantidade de corrente que se entrega ao motor; a maior resistencia menor corrente).
Vantaxes
Funcionan indistintamente con c.c. e/ou con c.a.
Nogueirido
O topónimo galego Nogueirido pode referirse a:
Eleccións municipais en Carballeda de Valdeorras
Composición das Corporacións
Corporacións democráticas en Carballeda de Valdeorras desde a aprobación da Constitución de 1978.
Palais Bourbon
miniatura|300px|A Asemblea Nacional de Francia no Palais Bourbon O Palais Bourbon (Pazo Bourbon) é un pazo parisiense construído para albergar a residencia dos membros da familia Bourbon e que actualmente é a sede da Asemblea Nacional de Francia. O pazo atópase na rive gauche (marxe esquerda) do Sena, en fronte da praza da Concordia unida a ela pola ponte da Concordia.
Ortograficamente distínguense a forma común palais Bourbon, cando se fala do inmoble, e Palais-Bourbon (con guión e iniciais maiúsculas), cando se fai referencia á institución da República onde se atopa a Assemblée nationale (Asemblea Nacional).
Historia
O Palais Bourbon foi construído en orde de Louise Françoise de Bourbon (1673-1743), Mademoiselle de Nantes, filla lexítima de Luís XIV e de Madame de Montespan, quen fora casada co Luís III de Bourbon-Condé (1643-1709), Duque de Bourbon e 6º Príncipe de Condé.
Igrexa de San Nicolás de Vilafranca do Bierzo
Relacionándose, por un lado co desaparecido convento madrileño de Santo Tomás, na solución adoptada de pechar os arcos deixando ventás e óculos ovais no piso baixo e balcóns e óculos elípticos no segundo piso, e por outro co claustro dos estudos da Cleracía en Salamanca.
División de Honra de Rugby 2013-2014
A tempada 2013-2014 da División de Honra da liga española de rugby é a 47ª edición da principal competición entre clubs de rugby en España. A liga regular comezou oficialmente o 14 de setembro de 2013, e conta con 22 xornadas de liga regular que darán paso á fase de eliminatorias polo título.
Máximos anotadores
Con 236 puntos: Tiago Girao (Cisneros)
Con 15 ensaios: Íñigo Olaeta (Gernika)
Aloysia Weber
Traxectoria
Trasladouse ao Burgtheater en 1782, cantando ópera italiana. Permaneceu en devandita posición durante só oito meses, dado que axiña se converteu en «persoa non grata debido a desacordos sobre o salario e a asignación de papeis, así como a non asistencia a algunhas funcións». Continuou cantando, non obstante, no Kärntnertortheater, así como en papeis ocasionais no Burgtheater. En 1795, realizou unha xira de concertos xunto á súa irmá Constanze, entón xa viúva de Mozart. Ao redor da mesma data, deixou de vivir co seu marido Lange.
Enemy at the Gates
Sinopse
Tras unha vaga de derrotas a mans dos alemáns, a Unión Soviética está a piques do colapso e a perda de Stalingrado podería asegurar aos alemáns a vitoria final no Cáucaso. O mesmo Iosif Stalin envía a Nikita Khrushchev para supervisar a defensa da cidade. O valente exemplo de Vasili, convenientemente realzado por Danilov, anima as tropas a seguila loita contra dunhas forzas moi superiores e a resistilas a costa dunha enorme perda de soldados. Porén, Danilov mostrará axiña os seus celos do home que creou cando, no medio da guerra, ambos os dous se namoran de Tanya, unha das moitas intrépidas mulleres soldado que loitan ao lado dos homes. Tanya é unha fermosa intérprete rusa do idioma alemán que, perante os dous pretendentes, escolle a Zaitzev como o seu home. Tanya sen querer, desata unha guerra persoal entre Danilov e Zaitsev polo seu amor.
Anglofonía
A lingua inglesa
Debido á influencia política, económica, militar, científica e cultural de Gran Bretaña e o Reino Unido dende o século XVIII, por medio do Imperio británico e os Estados Unidos de América dende mediados do século XX, o inglés difundiuse amplamente por todo o mundo e é a lingua principal do discurso internacional e lingua franca en moitas rexións. Da mesma forma é utilizado de maneira xeral como lingua franca entre falantes de linguas distintas na maior parte dos países do mundo. Ensínase tamén como segunda lingua en moitos sistemas educativos, que co paso do tempo achegou un status de superioridade cultural ós seus falantes non nativos, por mor da influencia dos países anglosaxóns no mundo. A lingua inglesa é a lingua oficial de moitos países da Commonwealth, é amplamente estudada como segunda lingua e é unha das linguas oficiais da Unión Europea e de numerosas organizacións mundiais. O inglés probablemente é o terceiro idioma do mundo en número de falantes que o teñen como lingua materna (entre 300 e 400 millóns de persoas), así como o terceiro máis falado, por detrás do mandarín e o español, se se conta tamén a quen o teñen como segunda lingua, que son 200 millóns de persoas máis.
Teatro de Comedia de Tampere
O Teatro de Comedia de Tampere un teatro fundado en 1991 na cidade de Tampere, Finlandia. A súa sede está localizada no Juhlatalo, un edificio construído en 1897 na rúa Lapintie no barrio de Tampella no centro da cidade.
John Sturges
John Eliot Sturges, nado en Oak Park (Illinois) o 3 de xaneiro de 1910 e finado en San Luis Obispo (California) o 18 de agosto de 1992 foi un director de cinema estadounidense.
Joan Fuster
Obra
Aínda que o ensaio Nosaltres, els valencians foi a súa obra máis importante e influente para toda unha xeración de intelectuais valencianos, cunha importante carga política, onde propón a "reconstrución nacional" do País Valenciano dentro do marco composto polos territorios de fala catalá, foi a publicación de El País Valenciano, unha guía turística en castelán saída o mesmo ano, a que desatou entre a dereita valenciana unha forte campaña de descualificación persoal do escritor e da súa obra.
Estilo de vida
En socioloxía, un estilo de vida é a maneira en que vive unha persoa (ou un grupo de persoas). Isto inclúe a forma das relacións persoais, do consumo, da hospitalidade, e a forma de vestir. Unha forma de vida tipicamente tamén reflicte as actitudes, os valores ou a visión do mundo dun individuo.
Escudo de Burundi
O escudo de armas de Burundi é un dos símbolos nacionais do país e consiste nunha cabeza de león arrodeada de tres lanzas cruzadas. Foi adoptado no ano 1966 e baixo o león pódese ler o lema nacional de Burundi: Unité, Travail, Progrès ("Unidade, Traballo, Progreso").
Louise Michel
Traxectoria
Entre as súas novelas e dramas sociais destacan:
Marko Jarić
Marko Jarić, nado en Belgrado o 12 de outubro de 1978, é un ex xogador serbio de baloncesto profesional. Mide 2,01 metros e xogaba na posición de escolta.
Xácara
Historia
Os personaxes adoitaban ser delincuentes, pícaros, chulos, guapos ou xente do mundo da mafia. Destaca o agudo humor e o dominio da xerga dos baixos fondos (xermanía), que provocaba a hilaridade con crítica social. Tamén era propio un ton especial ao cantar, o ton "de xácara", característico desta composición. Algúns dos personaxes que se caracterizaban como "xaques" ou chulos foron Cortaviento, Pedro de Castro, Cantarote, Montilla, o famoso Maladros, "pai fundador" de xaques, Escarramán e a Méndez, a famosísima parella creada por Quevedo, etc. ..
Miguel de Cervantes, na súa comedia El rufián dichoso (I, 176-185), describe unha xácara desta maneira:
Tom Meighan
Biografía
Meighan é o vocalista de Kasabian dende o nacemento da banda en Leicester en 1999. É a voz principal na maioría das cancións da banda e non toca ningún instrumento no grupo, agás a pandeireta nalgunha ocasión e a guitarra no directo de 'Night Workers'.
Divi filius
Outros emperadores
Tanto o propio Augusto coma outros emperadores foron deificados trala súa morte, co que o título de divi filius puido aplicarse do mesmo xeito a Tiberio, a Nerón e a Domiciano.
Historia da India
O val do Indo
Estudos arqueolóxicos suxiren que as civilizacións do val do Indo dependían dos solos de aluvión dos ríos, o cal producía alto rendementos nas colleitas de cereais, grans e outros. Para o ano 2700 a.C a presenza dun Estado organizado é evidente, con regras xerárquicas e obras públicas de maior envergadura. A mediados do segundo milenio a.C, a rexión do val dos ríos, onde estaban sitos as dúas terceiras partes dos poboados atopados, desecáronse e os poboados foron abandonados.
Os Mahajanapadas
Os ritos hindús eran complicados e realizábanos os sacerdotes. Disque os Upanishads, ou textos secundarios do hinduísmo antigo que se refiren principalmente a temas filosóficos, foron compostos ao principio deste período. A linguaxe da corte naquelas época era o sánscrito, existindo diferentes dialectos no norte da India coñecidos como prácritos (logo devidos en linguas vulgares, en oposición ao sánscrito dos textos sacros).
Ética feminista
Ética do coidado
Carol Gilligan e Nel Noddings son expoñentes dunha ética do coidado feminista que critica a ética tradicional como deficiente na medida en que carece, despreza, banaliza ou ataca os valores e virtudes culturais das mulleres. No século XX, as éticas feministas desenvolveron unha variedade de enfoques feministas da ética centrados no coidado, en comparación cos enfoques da ética non feministas centrados no coidado, as feministas tenden a apreciar máis plenamente o impacto das cuestións de xénero. As éticas feministas centradas no coidado notan as tendencias das sociedades patriarcais a non apreciar o valor e os beneficios das formas de amar, pensar, traballar e escribir das mulleres e tenden a ver ás mulleres como subordinadas.
Historia da India
A dinastía Shishunaga
A dinastía Shishunaga fundou o Imperio Magadha no ano 684 a.C, sendo a capital Pataliputra, próxima á actual Patna. Esta dinastía durou ata o ano 424 a.C cando foi desaloxada pola dinastía Nanda. Foi neste período onde naceron dous das maiores relixións da India, o budismo e mailo xainismo, mencionados con anterioridade.
O imperio Satavahana
Os Satavahanas, tamén coñecidos como os Andharas, foron unha dinastía que gobernou o sur e centro da India ao comezo do ano 230 a.C. Aínda que non se sabe con exactitude canto durou esta dinastía as estimacións máis liberais indican que puido ser uns 450 anos. Antes da súa desaparición, con todo, o reinado desintegrárase en diferentes Estados, o cal unido ás ambicións dos rexentes feudais, ocasionou o seu declive.
Os Chalukyas e Pallavas
O imperio Chalukya rexentou parte do sur da India desde 550 a 750 e novamente de 970 a 1190. Os Pallavas rexentaban outras partes dese territorio durante períodos similares. Durante un período de aproximadamente un século ambos os dous reinos tiveron diversas guerras menores, conquistando un a capital do outro en diversas ocasións. Os reis de Sri Lanka e de Kerelan Cheras déronlle soporte aos Pallavaras, namentres os Pandyas apoiaron aos Chalukyas. Aínda que a idea dun imperio Indio orixinada no norte da India fora descartada ao final do imperio Harsha, ese concepto trasladouse ao sur. Estas dúas dinastías son moi coñecidas polos templos feitos sobre rochas.
Os Rajputs
Os primeiros reinos Rajput dos que se ten coñecemento xurdiron en Rajasthan no século VI e esta dinastía reinou na meirande parte do norte da India, incluíndo Gujarat (Solankis), Malwa (Paramaras), Bandelkhand (Chandelas) e Haryana (Tomases). A dinastía Pallava de Kanchipuran gobernou o sueste da India entre os séculos IV e IX. Os Pratihar reinaran a India antes cós Rajputs. Varias outras dinastías tales coma os Yadav, Chera, Hoysala, Sena e Pa controlaron varios reinos durante esta era.
Baltazar Porras
Primeiros anos
En Caracas foi á escola primaria "Fray Luis de León" e á escola parroquial de Santa Teresa. Posteriormente entrou no Seminario Interdiocesano da cidade, onde cursou o ensino medio. Máis tarde, estudou unha licenciatura en Teoloxía na Universidade de Salamanca (España). En 1975, viaxou a Madrid para obter un doutoramento en Teoloxía Pastoral no Instituto de Pastoral da Universidade de Salamanca.
Escalidóforos
Os grupos máis próximos filoxeneticamente serían os panartrópodos, os nematodos e os nematomorfos. Por esta razón, todos os grupos anteriormente mencionados foron reunidos no clado dos ecdisozoos, descrito en 1997 por Anne Marie A. Aguinaldo e colaboradores, baseándose principalmente en árbores filoxenéticas construídas utilizando 18 xenes de ARN ribosómico.
Baltazar Porras
Presbiterado e episcopado
Foi presidente da Conferencia Episcopal venezolana (CEV). Desde 2007 é o vicepresidente do Consello Episcopal Latinoamericano (CELAM).
Escalidóforos
Clasificación
O clado comprende os tres filos citados:
Historia da India
Época europea
Posteriormente Clive venceu ás forzas Mogois na Buxar, ao oeste de Patna en Bihar no 1765 e o emperador Sha Alam conferiu aos ingleses os dereitos administrativos sobre a rexión de Bengala, Bihar e Orissa, unha rexión con 25 millóns de habitantes. Esta concesión estableceu de facto á Compañía Británica das Indias Orientais como o poder soberano sobre a rexión. Clive foi o primeiro gobernador de Bengala.
O movemento independentista
Após a independencia e a partición da India na República da India e Paquistán, por seis semanas, en agosto e setembro de 1947, os hindús, sikhs e musulmáns loitaron entre eles nunha cruenta pelexa que deixou máis de 200.000 mortos. Durante este tempo tamén ocorreu a emigración máis grande da historia cando doce millóns de indios e paquistanís se desprazaron á India ou ao Paquistán.
India actual
A primeira guerra contra Paquistán comezou no 1947 polo control de Caxemira, do mesmo xeito cá de 1965. No 1971, a India acolleu a refuxiados de Paquistán do Leste e axudou ás forzas rebeldes desa rexión na súa loita pola independencia da nación que se coñece hogano coma Bangladesh. No 1971, durante a fase final desa guerra a India interveu directamente na contenda, o que orixinou a derrota de Paquistán e a independencia de Bangladesh. No 1962 a India tamén enfrontouse militarmente á China por problemas fronteirizos.
Rudolph Rocker
miniatura|Rudolf Rocker(sentado, o segundo empezando pola esquerda), con varios anarquistas londinienses.