cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Compromiso por Galicia
Compromiso por Galicia é unha formación política galega de orientación nacionalista, constituída en maio de 2012 por Máis Galiza, o Espazo Ecosocialista e Acción Galega (Rafael Cuíña, Teresa Táboas, Xosé Manuel Pérez Bouza), así como por outras pequenas formacións como Terra Galega, PNG-PG, PG, PGD e CG.
Brian Cook
Traxectoria profesional
O 15 de marzo de 2012, foi traspasado aos Washington Wizards, nun traspaso a tres bandas entre os Wizards, os Los Angeles Clippers e os Denver Nuggets. O 28 de outubro de 2012, os Wizards cortaron a Cook.
Fuchs (homónimos)
Fuchs é un apelido moi corrente en alemán, que significa 'raposo'. A súa pronuncia aproximada é fuks.
Lugares de Mugardos
Franza
150px|miniatura|dereita|Local social do Casino Progreso de [[Franza, Mugardos|Franza.]]
Piñeiro
150px|miniatura|dereita|O Lodairo ([[Piñeiro, Mugardos|Piñeiro).]]
Jean Elizabeth Manes
Educación e primeiros anos
Manes é nativa de Pompano Beach, Florida. Os seus pais, Roger e Betty Manes, construíron unha familia de negocios. Manes asistiu a Highlands Christian Academy en secundaria, graduándose en 1988. Entrou na Universidade Liberty como estudante, onde xogaba a voleibol e adestraba ao equipo de voleibol masculino. Obtivo o seu título de grao en Política exterior en 1992.
Félix Carnero
Foi pai do tamén futbolista Pablo Carnero.
Como adestrador
O seu último ano como adestrador do Celta foi a campaña 1985-86 sendo substituído por José Luis García Traid na décimo terceira xornada. Posteriormente adestrou o Arousa e o Lugo.
Angkor Wat
Angkor Wat (en lingua khmer អង្គរវត្ត ou Ângkôr Vôtt, traducido como Cidade templo ou Cidade de templos) é un templo khmer, situado no sitio arqueolóxico de Angkor, en Camboxa, preto da cidade de Siem Reap. Trátase do templo máis grande e mellor conservado dos que integran o complexo de Angkor. Está considerado como a maior estrutura relixiosa xamais construída, e un dos tesouros arqueolóxicos máis importantes do mundo. Consonte o Libro Guinness dos Récords é o meirande sitio relixioso do mundo. É o lugar do país máis visitado polos turistas anualmente, cuns 800 000 visitantes por ano. Foi fundado orixinalmente como templo hindú para o Imperio Khmer, mais gradualmente transformado nun templo budista cara ao final do século XII.
Historia
miniatura|Baixorrelevo do rei Suryavarman II en Angkor Wat. Angkor Wat é o máximo expoñente da arquitectura do Imperio Khmer, cuxos primeiros templos se remontan ao século VI. O xigantesco monte-templo foi feito construír polo monarca Suryavarman II, quen reinou dende o ano 1113 ata o 1150. Suryavarman II alcanzou o poder logo de asasinar o daquela rei Dharanindravarman, saltando sobre el mentres o monarca paseaba no seu elefante, polo que algúns historiadores opinan que as colosais dimensións deste templo están motivadas en parte polo desexo de contrarrestar a aparente ilexitimidade do seu reinado.
Descubrimento en occidente
En 1857, o misioneiro francés Charles Emile Bouillevaux foi o primeiro en deixar constancia «moderna» da visita dun occidental a Angkor Wat, ao publicar no seu libro Voyage dans l'Indo-Chine 1848–1856, unha breve recensión sobre a visita realizada ao templo no ano 1850. Mais non foi senón ata uns anos despois, en 1860, cando un compatriota seu, o naturalista e explorador Henri Mouhot, conseguiu por fin atraer a atención popular cara a Angkor. Logo dunha viaxe financiada pola Royal Geographical Society e a Zoological Society of London, os debuxos e a apaixonada descrición do templo rexistrados nos cadernos de viaxe deste naturalista foron publicados postumamente en París en 1868, co nome de Voyage dans les royaumes de Siam, de Cambodge et de Laos (Viaxe aos reinos de Siam, Camboxa e Laos). Nas súas observacións, o francés exaltaba a beleza e magnificencia do templo:
Arquitectura
Angkor Wat materializa o esquema «clásico» do templo-monte khmer da etapa angkoriana, consistente nun prasat (templo piramidal) central, rodeado de varios patios concéntricos de altura descendente e forma cuadrangular (pois o cadrado simbolizaba a perfección), e rematados nas súas esquinas con novos templos menores. Completan o conxunto dúas bibliotecas exentas en simetría co eixo central, sendo todo iso finalmente circunvalado por un novo muro e un lago. Esta configuración recrea un microcosmos do universo hindú: o seu gran lago perimetral evoca os océanos, mentres que os distintos recintos concéntricos simbolizan as distintas alturas do monte Meru. Os prasats ou torres piramidais simulan os picos das montañas, sendo o prasat central o propio monte Meru, e os demais as montañas que o circundan. O propio percorrido, coas súas sucesivas subidas a través de empinadísimas escaleiras, representa a ascensión ao monte.
Templo central
Accédese ao segundo recinto subindo unhas empinadas escaleiras, que segundo a iconografía hindú simbolizan o ascenso á montaña dos deuses. No segundo recinto, de 115 × 100 m, tamén aparecen dúas novas bibliotecas máis pequenas. Este segundo recinto ou nivel xa non era accesible para o pobo, polo que a súa arquitectura cambia: os muros exteriores son cegos, e a galería só se abre ao interior mediante fiestras atravesadas por columnas de complexo relevo. Dentro do segundo recinto aparece a plataforma do recinto central, elevada entre 11 e 13 metros segundo as distintas fontes, e á que se accede mediante empinadísimas escaleiras con pendentes en torno aos 70°, salvo no lado oeste, seguindo a dirección principal, onde a pendente é de 50°.
Construción
miniatura|200px|Caixeado labrado en pedra no templo de [[Phimeanakas.]] Aínda que o muro exterior foi construído con laterita, e algunhas fontes falan tamén de usos esporádicos de limonita, o templo está edificado case na súa totalidade en arenito. Os bloques, que chegaban a pesar catro toneladas, eran transportados por canles dende unha canteira situada a 40 km ao nordeste do templo. Calcúlase que o volume de pedra empregado (5 millóns de toneladas) é equivalente ao empregado para a construción da pirámide de Quefrén, en Giza, o que tivo que requirir milleiros de traballadores. Un enxeñeiro contemporáneo estimou que a construción de Angkor Wat na actualidade requiriría 300 anos, mentres que o templo real foi construído en menos de 40.
As pezas de arenito eran coidadosamente labradas para encaixar perfectamente, xa que na maior parte da construción non se empregou ningún tipo de argamasa, empregándose en ocasións mesmo sistemas de agargalado do tipo caixa e espiga para mellorar a cohesión entre as pezas. Nos puntos onde se fixo uso de pastas de unión puideron terse empregado resinas. Os khmeres coñecían as argamasas, que confeccionaban cunha mestura de cal, azucre de palma, e zume de lianas; unha técnica herdada de séculos anteriores, cando empregaban ladrillos para construír os seus templos. Non obstante as argamasas caeron en desuso a partir do século X, e apenas se empregaron en Angkor Wat.
Turismo
A causa do incremento na afluencia de turistas a Angkor Wat durante as últimas décadas, a UNESCO e o seu Comité Internacional para a Defensa e o Desenvolvemento do Lugar Histórico de Angkor (ICC), xunto con representantes do Goberno Real e do APSARA, organizaron seminarios para debater o concepto de «turismo cultural». Co obxectivo de evitar o turismo comercial masivo, os seminarios fixeron énfase na importancia de prover os visitantes de aloxamento e servizos de alta calidade para que o goberno camboxano se puidese beneficiar economicamente, sen deixar de lado a presenza da cultura do país. En 2001, todo isto deu como resultado o concepto da "Cidade Turística de Angkor", que habería de ser desenvolvida seguindo as características da arquitectura tradicional khmer, debería contar con instalacións de ocio e turísticas, así como hoteis de luxo nos que se puidesen aloxar grandes cantidades de turistas. No Foro de Turismo ASEAN de 2012, chegouse a un acordo para declarar Borobudur e Angkor Wat como lugares irmandados, e as súas respectivas provincias como provincias irmás. Dúas aeroliñas indonesias están a considerar inaugurar un voo directo dende Yogyakarta (Indonesia) a Siem Reap.
Venezuela
Etimoloxía
Outras versións apoiadas por documentos históricos indicarían que o nome provén dunha voz indíxena que significa "auga grande", co que se coñecía unha poboación no Lago de Maracaibo. Con todo, a primeira versión segue sendo, de lonxe, a máis aceptada para explicar a orixe do nome do país.
Época precolombiana
Crese que o home apareceu no territorio que hoxe se coñece como Venezuela hai uns 16.000 anos. Esta poboación chegara, polo sur, da rexión do Amazonas; polo oeste, dos Andes, e polo norte, do Caribe. Os grupos indíxenas máis importantes eran os chibchas nos Andes, os caribes, situados en case todas as costas, e os arauacos, asentados en parte das costas e máis ao sur. Os indíxenas usaban barro e palla para facer churuatas e palafitas (casas de madeira e barro, a primeira en terra e a segunda sostida sobre a auga). Tamén usaban outros materiais para intercambio comercial ordinario (unha operación coñecida como troco), como o azucre, o cacao, o café e animais.
Chegada dos europeos
miniatura|200px|Ruínas da antiga [[Nova Cádiz.]] Venezuela foi avistada por Cristovo Colón na súa terceira viaxe, o 2 de agosto de 1498, cando chegou á desembocadura do río Orinoco, despois de pasar fronte á Illa de Trindade. Era a primeira vez que os españois tocaban terra firme do continente americano, tomando en conta que nas dúas primeiras viaxes chegaron a territorios insulares.
Independencia
A data do 19 de abril de 1810 marcou o inicio da revolución venezolana: Vicente Emparan foi destituído do seu cargo de gobernador e Capitán Xeneral de Venezuela. O primeiro Congreso instalouse o 2 de marzo de 1811 e nomeou un triunvirato composto por Cristóbal Mendoza, Juan Gradua e Baltasar Padrón. O 5 de xullo de 1811 é a data en que se asina a Declaración de Independencia. Porén, esta primeira república pereceu pola reacción dos realistas. O 25 de xullo de 1812, Miranda capitulou en Venezuela.
esquerda|miniatura|300px| Detalle de [[Martín Tovar e Tovar A Batalla de Carabobo]]
Gran Colombia
miniatura|esquerda|250px|Mapa da outrora Gran Colombia.
Caudillismo
O principal xefe político de Venezuela nos seus albores como nación independente foi José Antonio Páez. Na súa persoa constituíase o Partido Conservador, que gobernaba o país desde 1830, constituído na súa maioría por militares de alto rango que participaron na Guerra de Independencia como Carlos Soublette, presidente de Venezuela no período de 1837 a 1839 e de 1843 a 1847, aínda que José María Vargas sobresaíu como o primeiro civil en gobernar o país en 1835. Con todo, a inestabilidade política da época impediulle a este último gobernar, e tivo que depor o seu cargo a mediados de 1836.
No período de 1847 a 1858, os xenerais e irmáns José Tadeo Monagas e José Gregorio Monagas alternáronse o poder e quitáronlle o poder aos "paecistas", nun país conflitivo e con crecentes disputas entre os Conservadores e os Liberais, representados estes por Antonio Leocadio Guzmán coa creación do Partido Liberal. Como datos positivos do chamado período do "Monagato", hai que destacar o decreto para abolir a escravitude, asinado en 1855 por José Gregorio Monagas. O réxime autoritario dos Monagas desencadea un exitoso golpe de estado liderado por Julián Castro en marzo de 1858. Os decretos do novo goberno do xeneral Castro non tardaron en crear rozamentos e tensións no seo dos liberais; esta situación e a inestabilidade do goberno fixeron inminente o estalido dun conflito armado coñecido como a Guerra Federal.
Gomecismo
O seu réxime é recordado como a ditadura máis férrea que sufriu Venezuela. Non foi moi compasivo cos seus opositores, e isto incluía non só as persoas contra o seu goberno, senón tamén a todo aquel que o cuestionase. Habitualmente, recluíaos en cárceres inhabitables como o Castelo de Porto Cabelo, e moitos presos cumpriron a súa condena realizando traballos forzados para construír diversas estradas por todo o país. Cabe destacar que tamén interveu e pechou a Universidade Central de Venezuela por un período de dez anos, sumindo o país nun atraso educativo enorme. A pesar disto, os estudantes van ser a principal oposición de Gómez: de forma clandestina organízanse e fomentan protestas na súa contra. A máis recordada destas manifestacións é a levada a cabo por un grupo coñecido na historia como a Xeración do 28, de onde xurdiron os líderes que organizaron as novas agrupacións políticas que constituíron o futuro e instrumentos de loita política contra o goberno de Gómez.
Economía
O Presidente Hugo Chávez comezou en 2003 a canalizar os ingresos do petróleo obtidos pola compañía estatal PDVSA para financiar programas sociais. Os opositores da medida afirman que isto vai minar o estatuto de independencia dos bancos e da compañía petrolífera, e que é unha clara tentativa de aumentar o seu apoio público. Varios economistas afirman que a medida provocará inflación e perda de confianza dos investidores estranxeiros.
Ardaña, Carballo
Conta cunha escola infantil en Gontade e cun centro social aínda en construción.
Linda Thomas-Greenfield
Linda Thomas-Greenfield, nada en Baker en, 1952, é unha diplomática estadounidense, membro do Bureau of African Affairs do Departamento de Estado entre 2013 e 2017. En 2020, o presidente electo Joe Biden anunciou a súa intención de nomear a Thomas-Greenfield como Embaixadora dos Estados Unidos ante as Nacións Unidas.
Traxectoria
En 2017, tras anos de experiencia de servizo público, Trump ordenou o seu cesamento inmediato no que foi descrito como unha "purga" do Departamento de Estado.
Club Deportivo Izarra
Estadio
O Izarra disputa os seus partidos como local no Estadio de Merkatondoa, un campo con capacidade para 3.500 persoas e herba artificial.
Palamós
Historia
A súa fundación foi consecuencia da necesidade dun novo porto real na zona do Empordà, dado que o antigo porto de Torroella de Montgrí sufría unha acelerada colmatación.
Bandeira da Illa de Man
A Bandeira da Illa de Man (en manés brattagh Vannin) é un tríscele composto por tres pernas con armaduras sobre un fondo vermello. É a bandeira oficial de Man dende 1931 e está baseado no escudo da Illa de Man, que data do século XIII. As tres pernas son coñecidas en manés como ny tree cassyn. O trícele é un símbolo antigo do cal se descoñecen os motivos da súa adopción. Antes da súa adopción en 1931, a bandeira oficial da Illa de Man era a Union Flag.
Igrexa de När
Historia e arquitectura
A parte máis antiga da presente igrexa de När é a torre, construída a mediados do século XIII. Orixinalmente foi deseñada para ser capaz de funcionar como unha torre defensiva, con seteiras aínda visibles na primeira planta. A nave e o coro actuais engadíronse á torre ao redor do ano 1300. Dunha igrexa románica anterior no mesmo lugar non se conserva ningún resto.
Festa do Esquecemento
A festa ten como momento máis significativo a recreación do paso do río Limia, mais hai outras moitas representacións da tradición e cultura castrexa e romana como danzas, mercado romano, banquetes romanos, desfile de lexións, loita de gladiadores, carreiras de cuadrigas etc.
Dimensión
Dimensión topolóxica
A dimensión topolóxica é a que nos resulta máis intuitiva e pragmática para comprender. Esta establece a dimensión dun punto = 0, a dunha curva = 1, a dunha superficie = 2 etc...
Universidade de Pensilvania
Historia
O seu nome orixinal foi Igrexa e Escola Caritativa de Filadelfia (Church and Charity School of Philadelphia). Por ser a primeira institución estadounidense en ter máis dunha facultade e ser a primeira que obtivo recoñecemento oficial como universidade, considérase tecnicamente a primeira universidade dos Estados Unidos.
Rally de Galicia Histórico
2012
miniatura|[[Alpine A110 de Luis Aragonés, na edición de 2012. ]] A edición de 2012 foi a que contou cun maior número de pilotos inscritos, 82, e como novidade estableceu a Praza de Obradoiro de Santiago como punto de partida do rally, que incluíu tramos por Visantoña, Melide, Toques, Sobrado e Santiso. Luis Moya volveu copilotar un dos coches 0 e ademais foi nomeado "Presidente de Honra" do rally. A vitoria volveu ser para o Porsche do piloto local, Jesús Ferreiro, que ademais con este triunfo se proclamaba por segunda vez campión de España de vehículos históricos. Antonio Sainz e Juanjo Ordiales acompañaron ao galego no podio.
San Xes da Peroxa, A Peroxa
San Xes da Peroxa é unha parroquia do concello da Peroxa na comarca de Ourense, na provincia de Ourense. No ano 2007 tiña 140 habitantes, deles 65 eran homes e 75 eran mulleres, o que supón unha diminución de 3 habitantes en relación ao ano anterior, 2006.
Chachoengsao
A poboación estableceuse no ano 1549 durante o reinado do rei Maha Chakkrapat de Ayutthaya e orixinalmente serviu centro de recrutamento do exército. Durante o reinado do rei Maha Thammaracha, o reino chegou a un nivel de declive que permitiu a súa conquista polos birmanos. Phraya Lawaek, o rei khmer recrutou tailandeses de varias cidades, incluíndo Chachoengsao, para traballar nas súas terras.
Alberto Juantorena
Traxectoria
Tres días máis tarde gañou a final dos 400 metros con 44,26, que sería a mellor marca da súa vida nesta proba, vencendo aos estadounidenses Fred Newhouse e Herman Frazier, prata e bronce respectivamente. Juantorena dedicoulle o seu triunfo á Revolución Cubana e ao Comandante Fidel Castro.
Tras os Xogos Olímpicos continuou sendo o mellor en 1977, ano en que dominou as clasificacións mundiais de 400 e 800 metros, e gañou ambas as probas na Copa do Mundo de Düsseldorf. O 21 de agosto dese ano logrou en Sofía mellorar a súa propia marca mundial dos 800 metros, con 1:43,44.
Etiquetaxe dos alimentos
A etiquetaxe no caso dos alimentos envasados
Para facilitar ó consumidor a lectura e comprensión dos datos fundamentais da etiqueta, será obrigatorio que figuren no mesmo campo visual as indicacións relativas á:
José Celestino Mutis
Etapa española
Tras concluír os seus estudos traballou durante catro anos no Hospital de Cádiz. As súas primeiras etapas profesionais desenvolvéronse baixo a titoría dalgúns dos máis eminentes científicos do momento.
Linguas tangkhúlicas
As linguas tangkhúlicas forman unha rama da familia lingüística sino-tibetana. Fálanse na India.
Sílfidos
Taxonomía, evolución
Os fósiles máis antigos de escaravellos datan de hai 265 millóns de anos do Permiano, pero o fósil máis antigo de sílfido é Nicrophorus humator que data de só hai 10 500 anos e foi descrito en 1962 por Pearson. Moitos sílfidos non poden voar, aínda que posúen ás. Esta perda da capacidade voadora pénsase que é o resultado de cambios no hábitat que ocorreron co tempo. Os investigadores encontraron que a maioría das especies con capacidade de voar neste grupo aliméntanse de carcasas de vertebrados, mentres que as especies non voadoras se alimentan de invertebrados do solo. Tamén se atopou que a produción de ovos se incrementa cando se perde a capacidade de voar debido á menor dispoñibilidade de comida.
Desenvolvemento
Os sílfidos teñen un desenvolvemento holometábolo. O desenvolvemento na subfamilia Silphinae é máis lento que nos Nicrophorinae. O ciclo vital dos Silphinae dura aproximadamente de 26 a 58 días desde ovo a adulto. A análise deste proceso é esencial para os entomólogos forenses. O ciclo dura de dous a sete días desde que se pon o ovo ata que eclosiona. As larvas pasan por tres estadios sobe a prea na que permanecen de dez a trinta días. Pasado ese período chegan ao terceiro estadio larvario e aventúranse a abandonar os detritos para pupar. A pupación dura de 14 a 20 días e constitúe a principal parte da súa metamorfose, na que ocorren enormes cambios. Durante esta fase as ás desenvólvense completamente e chegan á madurez sexual, no que se chama imago ou estadio adulto, que recomeza o ciclo outra vez.
Nos Nicrophorinae o ciclo é máis rápido, a oviposición faise preto da carcasa e cómpren de 12 a 14 horas para que o ovo eclosione e emerxa a larva. A cantidade de comida e coidados parentais axuda a determinar a duración da fase larvaria. A pupación nesta subfamiia dura de seis a oito días e complétase no solo. Os Nicrophorinae adultos emerxen do solo e saen a procurar comida e parella.
Cryptococcus neoformans
Complicacións serias
A infección empeza nos pulmóns, disemínase por vía sanguínea nas meninxes e despois por outras partes do corpo. A súa cápsula inhibe a fagocitose. Pode causar unha infección sistémica, incluíndo a meninxite mortal chamada meningoencefalite en hóspedes diabéticos e inmunocomprometidos. A infección por C. neoformans no cerebro pode ser mortal se non se trata. A infección no sistema nervioso central pode presentarse tamén en forma de abscesos cerebrais coñecidos como criptococomas, efusión subdural, demencia, lesións nerviosas craniais illadas, lesións da medula espiñal, e accidente cerebrovascular isquémico. Se ocorre unha meninxite criptocócica, a taxa de mortalidade está entre o 10 e o 30%.
Freixeiro, Santa Comba
San Fins de Freixeiro é unha parroquia que se localiza no leste do concello de Santa Comba na comarca do Xallas. Segundo o padrón municipal de 2014 tiña 488 habitantes (198 mulleres e 173 homes) distribuídos en 13 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 683 habitantes.
Carlos Solla Varela
Carlos Solla Varela, tamén coñecido como Calros Solla, nado en Pontevedra o 2 de abril de 1971, é un filólogo, escritor e etnógrafo galego.
Traxectoria
Dende a década dos noventa, orienta a súa actividade cultural na descuberta e valorización do patrimonio material e inmaterial do Concello de Cerdedo (colección de ensaios Cerdedo in the Voyager) e, en concreto, no estudo e promoción do monte do Seixo (Proxecto Montaña Máxica). En 2009, escribiu e codirixiu o documental ''Monte do Seixo. A Montaña Máxica'', baseado nas súas investigacións sobre a etnografía e a mitoloxía deste territorio. Como investigador de campo, descubriu máis de oitenta gravados rupestres na comarca pontevedresa de Terra de Montes. En 2002 deu a coñecer a hoxe célebre Portalén (rocha que a tradición identifica como a entrada ao Máis Alá), situada no monte do Seixo (Pontevedra). É artífice dos itinerarios culturais Roteiro Sarmiento (Cerdedo), de 2002, Roteiro da Montaña Máxica (monte do Seixo), de 2006, Roteiro da Pantalla de 2011, e Roteiro polo Pedre milenario de 2013. En 2012-13, comisariou a exposición "De rezos a conxuros" (colección particular de amuletos, talismáns e outros obxectos de poder da cultura tradicional) no Museo Etnográfico Liste, que foi visitada por preto de dez mil persoas. En 2016, promoveu a creación do "Campo das Laudas" (Meilide-Cerdedo), monumento en memoria das vítimas da represión franquista en Cerdedo.
Lista de deputados galegos no Congreso desde a Transición
V lexislatura de España
Augusto César Lendoiro causou baixa en setembro de 1995 sendo substituído por Hipólito Fariñas Sobrino.
Fernando Quiroga Palacios
Escudo de armas
O primeiro, partido: 1º de goles, cáliz de oro, sumado da Sagrada Forma de prata e acompañado de sete cruces do mesmo, tres en cada flanco e unha na punta, esta flanqueada das letras M e O de ouro (Mondoñedo). 2º. De azul, unha nube de prata sumada da urna do sepulcro do Apóstolo Santiago, surmontada dunha estrela de oito puntas de ouro (Compostela). O segundo, de prata, sobre ondas de azul e prata que representan un caudal de auga, unha ponte de cinco arcos de ouro, sumado na dereita por un castelo de ouro, ameado, mazonado de sable e aclarado de goles, e á esquerda un león rampante, armado uñado e linguado de ouro que levanta na súa dereita unha espada do mesmo metal, e no centro do xefe do escudo unha coroa real pechada (Ourense). O terceiro, de goles, con cinco estacas de prata postas en pau e colocadas en faixa (Quiroga). O cuarto, de goles, unha aspa resoltamente, axadrezada de dúas ordes de escaques de ouro e goles (Palacios). Entado en punta, de prata, a cifra en letras de sable "JHP". En escusón de azur, un Sagrado corazón. Asomando tralo escudo, cruz patriarcal de ouro, de dobre traversa. Acolada a Cruz da Soberana Orde Militar e Hospitalaria de Malta. Ao timbre, galero con quince borlas dispostas en cinco ordes a cada lado, todo de goles e rodeado das Bandas das Reais Ordes de Isabel a Católica e San Raimundo de Peñafort. Lema: Omnia in cartitate fiant.
Leonhart Fuchs
Obras principais
miniatura|180px|Debuxo de [[Cannabis sativa (cánabo) En De historia stirpium commentarii insignes, de Fuchs.]]
Igrexa de Rute
Historia e arquitectura
A parte máis antiga da igrexa é o coro, construído ao redor do ano 1230. A nave levantouse uns dez anos despois, mentres que a torre e o portal oeste foron as derradeiras partes do edificio en construírse. O interior da igrexa decorouse con frescos durante o final da Idade Media. Estes foron executados polo artista coñecido como Passionsmästaren e foron redescubertos durante unha restauración en 1951.
Jim Thorpe
Traxectoria
Conseguiu popularidade a nivel nacional en 1911 ao gañar coa súa escola o campionato nacional colexial de fútbol americano. Este deporte era o preferido de Thorpe, con todo foi nas pistas de atletismo onde conseguiu fama mundial.
En 1950, foi considerado pola axencia de noticias AP, como o mellor deportista dos primeiros cincuenta anos do século.
Poesía
Historia
Os esforzos dos antigos pensadores para determinar que fai da poesía unha forma distintiva, e que distingue á poesía boa da mala, resultaron na "poética"—o estudo da estética da poesía. Algunhas tradicións poéticas antigas, como por exemplo a poesía clásica chinesa no caso de Shijing (Cásico de poesía) recolle o desenvolvemento dos canons de poesía con relevancia estética e ritual. Máis recentemente, os pensadores tiveron problemas para atopar unha definición que abranguese as grandes diferenzas que existen entre Os contos de Canterbury de Chaucer e o Oku no Hosomichi de Matsuo Bashō, así como as diferenzas de contexto que inclúen a poesía relixiosa, a poesía de amor e o rap.
Ritmo
miniatura|esquerda|[[Robinson Jeffers]]
Zoroastro
Historia
O elemento esencial do dualismo de Zaratustra é a distinción entre ben e mal, distinción que non só mira o ser humano, senón ao mundo enteiro. Se ao humano se contrapón o inhumano, ao espírito sabio se contrapón o malvado e á verdade se contrapón a mentira. O mundo é entendido como dividido entre pares de antagonistas.
A Gamalleira
O topónimo galego A Gamalleira pode referirse a:
Julien Doré
Julien Doré, nado en Alès o 7 de xullo de 1982, é un cantante e cantante francés, e gañador da quinta edición do programa de televisión Nouvelle Star, emitido a través da canle M6. É tamén descendente de Gustave Doré, o famoso ilustrador do século XIX.
Hernán Núñez
Traxectoria
Era xa famoso en Europa polas súas edicións de Séneca, Plinio e Pomponio Mela; vir diligentissimus et accuratissimus le llamó Rossbach. "Príncipe da filosofía peripatética, a ninguén inferior na máis recóndita noticia das letras gregas e latinas", dixo de el Gaspar Scioppio; "o can dos gramáticos, que non perdoou ninguén", chamouno Justo Lipsio. "Ombre nascido para las letras y el saber", comentou sobre o valisoletano Hernando Alonso de Herrera. Xubilouse en 1548, mais parece que xa xubilado aínda ensinou hebreo na mesma universidade. Doou os seus libros á biblioteca da Universidade de Salamanca.
A Cardavella, Guimarei, A Estrada
A Cardavella é un lugar da parroquia de Guimarei no concello pontevedrés da Estrada na comarca de Tabeirós - Terra de Montes. Tiña 15 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 8 eran homes e 7 mulleres. Iso supón unha diminución da poboación respecto a 1999 cando tiña 22 habitantes (11 homes e 11 mulleres).
Mark Spitz
Mark Spitz, nado en Modesto (California) o 10 de febreiro de 1950, é un ex nadador estadounidense de orixe xudía. Acadou sete medallas de ouro nos Xogos Olímpicos de 1972, amais dunha marca mundial.
Traxectoria
Grazas ao seu pai Arnold, aprendeu a nadar aos dous anos mentres vivía en Hawai. Estudou na Universidade de Indiana. Recibiu o premio Sullivan Howard no ano 1971 e o premio nadador do ano en 1972. No 2005, Mark Spitz foi escollido como portabandeira da Delegación estadounidense dos XVII Xogos Macabeos.
República de Artsakh
Historia
Nos séculos VII e VIII, esta rexión, historicamente habitada por armenios e albaneses caucásicos, foi invadida polos árabes, converténdose certa parte da poboación ao islam. No século XV, o territorio de Karabakh formou parte dos estados turcos de Karakoyunlu primeiro, e Akkoyunlu máis tarde. A comezos do século XVI o poder pasou a unha dinastía iraniana, que creou a provincia de Ganja-Karavakh.
Época soviética
En 1920, Transcaucasia foi integrada na esfera soviética, tentado lograr o apoio público con promesas de unión entre Armenia e Karabaj. No entanto, a Unión Soviética tamén tiña plans con respecto a Turquía para convertela ao sistema comunista. Para iso, foi necesario deixar Karabaj baixo soberanía acerbaixana. Así, a rexión autónoma de Nagorno-Karabakh foi integrada á República Soviética de Acerbaixán en 1923.
Guerra e independencia
Coa disolución da Unión Soviética en 1991, reabriuse o debate sobre o futuro da rexión. Crendo que se puxo un plan para difundir a cultura acerbaixana na rexión, os habitantes de etnia armenia, apoiados polo seu país, crearon un movemento para a unión co mesmo. En novembro de 1991, trala declaración de secesión dos armenios de Karabakh, o parlamento de Acerbaixán decidiu quitar a autonomía á rexión, o que levou a celebración dun referendo, con resultado da declaración de independencia. A espiral de enfrontamentos levou a accións violentas e masacres contra armenios que residían noutras rexións de Acerbaixán, tales como Sumgait e Bakú. Desta forma comezou a guerra entre Acerbaixán e Armenia, apoiada por Rusia. thumb|Situación actual en Nagorno-Karabaj Artsakh
Mario Mandžukić
Club
O 14 de xullo de 2010, Mandžukić fichou polo VfL Wolfsburg a cambio de 8 millóns de dólares.
Waterford
Waterford (Port Láirge en irlandés) é unha cidade da República de Irlanda, no sur do país na provincia de Munster. Ten unha poboación de 45.775 habitantes (censo de 2006).
And did those feet in ancient time
Tamén adoita interpretarse anualmente na última noite das Proms, o festival musical de verán no Royal Albert Hall de Londres.
Zoran Tegeltija
Traxectoria
Foi elixido ministro de Finanzas de República Serbia pola Asemblea Nacional de República Serbia o 29 de decembro de 2010 como membro do goberno de Aleksandar Dzombic.
McLaren M23
Resultados Completos na Fórmula Un
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
Melchor de Prado y Mariño
Melchor de Prado y Mariño, nado en Santiago de Compostela contra 1770 e finado na Coruña en 1834, foi un arquitecto galego,  o máximo representante en Galicia do neoclasicismo na súa fase de maior pureza e plenitude.
Doncela (peixe)
Características
A femia é máis pequena que o macho, con cores máis apagadas e menos brillantes, tendo o macho maduro unha banda lonxitudinal laranxa.
Dioico
Un organismo dioico, diclino ou gonocórico, é aquel en que as gónadas e, con elas, os gametos masculinos e femininos, son portados por individuos distintos da mesma especie. Este fenómeno coñécese como dioecia, ou diclinia.
Nos vexetais
Nas plantas, esta característica aparece en especies primitivas como o gingko (Ginkgo biloba) e a cica (Cycas revoluta), mais tamén nalgunhas máis evolucionadas como o pistacho ou alfóncigo (Pistacia vera).
Bértoa, Carballo
Santa María de Bértoa é unha parroquia que se localiza no centro do concello de Carballo na comarca de Bergantiños. Segundo o IGE en 2019 tiña 1559 habitantes (779 mulleres e 780 homes), 85 máis ca en 1999. Ten quince entidades de poboación e unha extensión de 12.05 km².
Glicinia chinesa
Froitos
Son legumes achatadas, pardas, aveludadas, de 5–10 cm de longo, e sementes discoides de 1 cm de diámetro; madura no verán, e creban ceibando as sementes; as vaíñas baleiras fican na planta durante o inverno. A produción de sementes é baixa, e moito crecemento rexenerativo é por reprodución asexual (clonado). As sementes e vaíñas da glicinia xaponesa son moi velenosas se se insiren.
Berdillo, Carballo
Demografía
Segundo o IGE, Berdillo contaba con 998 habitantes (480 homes e 518 mulleres) no ano 2022, distribuídos en 27 entidades de poboación. É unha parroquia densamente poboada (a 5º do municipio), debido a súa proximidade a Carballo.
Os pronomes
Colocación do Pronome
Coloca o pronome átono onde corresponda. 1. Ninguén ……… fará ………… cambiar de opinión. (me) 2. Ningunha compensación …………… resarciría ……… desa perda. (vos) 3. Ningún dos amigos ……… abandonou ……… naquel transo. (a) 4. Eses ovos ……… facían ……… unha boa tortilla. (che) 5. Non ……… me ……… gorentan ……… os doces. (che) 6. Señores, eses ……… son ………… perigosos. (lles) 7. Señora, ………… son ………… ben bos estes grelos. (lle) 8. Todo ………… foi ……… un invento dela. (che)
Steve McCurry
Steve McCurry, nado o 23 de abril de 1950 en Filadelfia, é un fotógrafo estadounidense, mundialmente coñecido por ser autor da fotografía A nena afgá, publicada na portada da revista National Geographic en xuño de 1985. É membro da axencia Magnum dende 1986.
Stone Sour (álbum)
Listaxe de cancións
Todas as letras escritas por Corey Taylor, atoda a música composta por Stone Sour.
Kaizen
Introdución
Moitas veces non se entende Kaizen e aplícase incorrectamente, resultando en malos resultados incluíndo, por exemplo, despedimentos. Isto recibe o nome de "kaiaku" - literalmente, "cambio para peor". Os despedimentos non son a intención de kaizen. Pola contra, kaizen debe ser practicado en tandem co principio de respecto polos empregados. Sen respecto polos empregados, non pode haber melloría continua. En lugar diso, o resultado habitual son ganancias puntuais que rapidamente desaparecen.
Tradución
善 ('zen') significa 'bo'.
Historia
Despois da segunda guerra mundial, as forzas de ocupación traen de América expertos familiarizados cos métodos de control estatístico e cos programas de adestramento TWI (Training Within Industry) deseñados polo departamento de defensa para recuperar nacións gravemente afectadas pola guerra. Os programas TWI incluían formación en melloría de procesos, e traballo estándar. En conxunción co ciclo de Shewhart ensinado por W. Edwards Deming, e outros métodos estatísticos ensinados por Joseph M. Juran, estas foron as bases da revolución kaizen que tivo lugar no Xapón nos 1950s.
Aplicacións
O sistema de produción Toyota é coñecido polo seu uso do kaizen, onde calquera operario das liñas de montaxe debe parar a liña de produción en caso de detectar calquera anormalidade, e, en conxunto co seu supervisor, suxerir unha melloría que resolva a anormalidade.
Presidente da Unión Soviética
Lista de xefes de Estado da Unión Soviética
miniatura|150px|Leonid Brézhnev dereita|miniatura|150px|Mikhail Gorbachev
Presidente do Comité Executivo Central da URSS
A Unión Soviética fundouse o 30 de decembro de 1922, incluíndo nun principio á República Socialista Federativa Soviética de Rusia, a República Socialista Soviética de Ucraína, a República Socialista Soviética de Belarús e a República Socialista Federativa Soviética de Transcaucasia. Mikhail Kalinin retivo o cargo como Presidente do Comité Executivo Central dos Soviets de toda Rusia e converteuse tamén no presidente do novo Comité Executivo Central da URSS. Co avance do stalinismo ambos postos tornáronse simbólicos.
Victoria Nuland
Victoria Nuland, nada en Nova York en 1961, é unha diplomática estadounidense. Foi portavoz do Departamento de Estado dos Estados Unidos de 2011 a 2013 durante a presidencia de Obama e de 2013 ata xaneiro de 2017 foi responsable da política exterior para asuntos europeos e euroasiáticos Tiña rango de Embaixadora de Carreira, o rango diplomático máis alto no Servizo Exterior dos Estados Unidos. De 2005 a 2008 foi Representante Permanente dos Estados Unidos na OTAN.
Onda sonora
Percepción humana das ondas sonoras
A sensación de sonoridade é a percepción sonora que o humano ten da intensidade dun son. A sonoridade mídese mediante a magnitude chamada fonio, que utiliza unha escala arbitraria que ten como cero (o chamado limiar de audición) o correspondente a I0=1 × 10−12 W/m² a 1 kHz.
Marisqueo
miniatura|Mariscando no [[O Grove|Grove.]] miniatura|Mariscando na [[ría da Coruña.]] O marisqueo é unha actividade de recolección de moluscos bivalvos que se atopan formando bancos naturais en toda a beiramar. O marisqueo defínese legalmente como unha "modalidade específica de pesca, consistente na actividade dirixida á captura de mariscos".
Conquiolina
miniatura|Cuncha de Stenotrema florida, un caracol terrestre.
Club Deportivo Leganés
Estadio
Antes de Butarque, o CD Leganés xogou noutros 3 feudos. O primeiro campo no que xogou en 1928 estaba situado no Campo del Tiro, nun terreo cedido polos militares. Anos máis tarde pasouse ao campo municipal de Plaza Roma, un campo que durante a Guerra Civil española foi restaurado polos propios veciños da cidade, ata que foi remodelado profesionalmente ao terminar a mesma. En 1966 inauguraríase o campo principal do equipo, o Luis Rodríguez de Miguel, con capacidade para 5.000 persoas e no corazón da cidade, no que xogaron ata a metade da tempada 1998.
Defensor do Pobo (España)
250px|miniatura|O Palacio dos Marqueses de Bermejillo del Rey, en [[Madrid, actual sede do Defensor do Pobo.]] O Defensor do Pobo (en castelán: Defensor del Pueblo) é un órgano de relevancia constitucional español que deriva da figura sueca Ombudsman (comisionado ou representante), encargado de velar polo respecto dos dereitos que o Título I (aínda que na práctica esténdese a todos os dereitos constitucionais) da Constitución de 1978 outorga ao cidadán, podendo inclusive para iso supervisar a actividade da Administración.
A figura está recollida no artigo 54 da Constitución e desenvolvida pola Lei orgánica 3/1981, de 6 de abril, del Defensor del Pueblo.
Entrecruces, Carballo
A parroquia ten sona pola fervenza do salto da Férveda, situada no río Outón, duns 50 metros de altura. Está rodeada de vexetación, e preto das ruínas dunha antiga central hidroeléctrica (a primeira central que lle proporcionou electricidade ao concello de Carballo) e de muíños restaurados.
A Cruz, Guimarei, A Estrada
A Cruz é un lugar da parroquia de Guimarei no concello pontevedrés da Estrada na comarca de Tabeirós - Terra de Montes. Tiña 41 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 20 eran homes e 21 mulleres. Iso supón unha diminución da poboación respecto a 1999 cando tiña 47 habitantes (21 homes e 26 mulleres).
William McKinney
Traxectoria
Foi director de investigacións do Comité de ministros interiores da Igrexa Unida de Cristo (1974-1985), presidente da Religious Research Association (1984), deán e profesor no Seminario Teolóxico de Hartford (1985-1996) e presidente e profesor de relixión americana na Pacific School of Religion (1996-2010) en Berkeley (California), e é ministro da Igrexa Unida de Cristo. Investigou sobre as dinámicas das congregacións protestantes e a historia recente e perspectivas das denominacións protestantes maioritarias.
Rexurdimento celta
Historia
O interese polas culturas gótica e celta apareceu a mediados do século XVIII coas obras de Thomas Gray, influenciadas pola colección de poesía galesa publicada por Ieuan Brydydd en 1764. Foron moi populares influentes tamén os poemas pseudo-ossiánicos escritos por James Macpherson.
Galicia
270px|miniatura|[[Gaita galega|Gaiteiros galegos.]] Galiza tamén tivo o seu propio rexurdimento celta, coñeceuse como "celtismo" e o seu maior representante foi Eduardo Pondal. Durante a ditadura de Francisco Franco, tódalas formas da cultura galega foron suprimidas en favor da cultura española que estaba fortemente baseada na cultura andaluza. Esta época de negación cultural durou até a morte de Franco, en 1975, cando foi restaurada a democracia e todas as culturas do estado puideron florecer unha vez máis. Destacados músicos e agrupacións celtas son Carlos Núñez, Luar na Lubre e Susana Seivane. Hoxe en día, o Movemento de Rexurdimento Galaico ten como obxectivo revivir a lingua galaica.
José Miguel Martínez Barreiro
miniatura|Peugeot 306 Kit Car de Bamarti.
Himeneo
Himeneo asistía aos connubios, e cando non o facía o matrimonio resultaría desastroso, polo que os gregos corrían vivamente gritando o seu nome. Presidiu moitas das vodas dos mitos gregos, incluídas as de todas as deidades e os seus descendentes.
Ciencia medieval
Idade Media antiga
A Igrexa católica, como única institución que non se desintegrou neste proceso, mantivo o que restou de forza intelectual, especialmente a través da vida monástica.
Idade Media clásica
De feito, sexa en España coa Escola de tradutores de Toledo, sexa no sur de Italia, os tradutores europeos levaron a cabo un traballo considerábel de traducións que permitiron avances importantes en coñecementos como a astronomía, a matemática, a bioloxía e a medicina, e que serían o xermolo da evolución intelectual europea dos séculos seguintes.
Roger Bacon, alumno de Grosseteste, prestou atención especial á importancia da experimentación como medio de aumentar o número de feitos coñecidos con respecto ao mundo. Describiu o método científico como un ciclo repetido de observación, hipótese, experimentación e necesidade de verificación independente. Bacon rexistraba a forma na que conducía os seus experimentos con detalles precisos, a fin de que outros puidesen reproducir os seus experimentos e comprobar os resultados (esta posibilidade de verificación independente é parte fundamental do método científico contemporáneo).
Yehudi Menuhin
Traxectoria
En 1980 apareceu nun en evento deportivo, presentándose nas Olimpíadas de Inverno en Lake Placid, nos Estados Unidos. En 1983, dirixiu un concerto en Varsovia en homenaxe ao papa. Adquiriu a cidadanía británica en 1985, converténdose en Sir Yehudi.
Participou por primeira vez no Foro Económico Mundial en Davos en 1989, evento ao cal volveu tamén en edicións posteriores.
Dama de Elx
A peza atopouse o 4 de agosto de 1897, preto de Elx (País Valenciano), onde existe unha cuíña que os árabes chamaron Alcudia (cerro) e que na antigüidade estaba case rodeado por un río. Sábese que foi un asentamento ibero denominado Helike (en grego) e que os romanos chamaron Illici Augusta Colonia Julia. Cando chegaron os árabes, situaron a cidade máis abaixo, na parte chaira, conservando o topónimo romano de Illici, que foi arabizado polo son Elx.
Yehudi Menuhin
Traxectoria
Volveu a Suráfrica soamente en 1995, co fin do réxime do apartheid e a toma de posesión do presidente Nelson Mandela. A última vez que tocara naquel país fora en 1956, no festival de Johannesburg. Con ocasión do seu retorno, conduciu o Messiah, de Handel, coa participación dunha coral local composta por cantantes negros. Ao fin desa actuación, os integrantes do coro interpretaron músicas tradicionais surafricanas.
Presidente de Ucraína
miniatura|dereita|160px|Estandarte dos presidentes de Ucraína. O presidente é o xefe de estado de Ucraína.
Presidentes da República de Ucraína (1991-presente)
O día 24 de agosto de 1991 Ucraína declarouse independente da Unión Soviética. As primeiras eleccións libres foron realizadas o día 1 de decembro do mesmo ano. O vencedor foi Leonid Kravchuk, que tomou posesión o día 22 de agosto do ano seguinte.
Marie-José Pérec
Marie-José Pérec, nada en Basse-Terre, Guadalupe, o 9 de maio de 1968 é unha ex-atleta francesa especialista en 200 e 400 metros e gañadora de tres medallas de ouro olímpicas.
Traxectoria
En 1993 tivo unha tempada difícil, con lesións e problemas co seu adestrador Jacques Piasenta, co que rompeu ese ano. En 1994 trasladouse a California, nos EEUU, onde comezou a traballar co coñecido preparador de velocistas John Smith, e as cousas volveron funcionar para ela.
Historia de Hanoi
A historia urbana de Hanoi desenvólvese nunha área, a da cabeceira do delta do río Vermello, na que se coñecen asentamentos estables dende o cuarto milenio antes da nosa era no marco de catro culturas sucesivas (Phung Nguyen, Dong Dau, Go Mun e Dong Son), as dúas últimas asociadas aos reis Hung (lendaria dinastía Hong Bang, supostamente a primeira do Vietnam).
Século XIX
En 1831 recibiu o nome de Ha Noi como capital provincial. Coa toma do Vietnam polos franceses no derradeiro cuarto do século Hanoi converteuse capital colonial (1884 de Tonkin, o norte, e 1902).
Capital de Vietnam
O crecemento intensificouse dende entón e acelerouse coa apertura económica do país nas últimas décadas. Así, de 91 000 habitantes en 1961 Hanoi pasou a se converter nunha metrópole de máis de seis millóns con todas as características e problemas habituais nun desenvolvemento urbano tan precipitado.
Tinamiformes
Relacións entre os xéneros
Cladograma dos xéneros de tinamús baseado nunha combinación de datos morfolóxicos e moleculares analizados por Bertelli e Porzecanski (2004)
Área de distribución
Os tinamús son exclusivamente neotropicais e as 47 especies existentes viven en Suramérica, México e Centroamética. A área de distribución das especies que viven máis ao norte esténdese a México pero non moito máis ao norte do trópico de Cáncer. Os tinamús chilenos foron introducidos na illa de Pascua. A maior concentración de especies dáse nos trópicos e especialmente na cunca do río Amazonas. No norte, adoitan ser aves de bosque, mentres que no sur prefren hábitats abertos. Os tinamús forman o grupo dominante de aves terrestres de Suramérica, onde en gran parte substitúen ecoloxicamente aos Galliformes, e ningunha outra familia de aves ten unha diversidade, distribución, ou conxunto de adaptacións ao hábitat comparables. Os ñandús só se encontran en campo aberto, os cracinos están xeralmente limitados aos bosques, e os fasiánidos están só representados por unhas poucas especies no norte da rexión.
Socialidade
miniatura|Grupo de Tinamotis pentlandii Os tinamús, dependendo da especie, poden ser solitarios ou sociais e xúntanse en grupos. O gregarismo varía tamén coa estación. As especies forestais adoitan ser solitarias e poden só aproximarse a outras aves durante a estación reprodutora. Algunhas viven en parellas durante todo o ano. As especies de estepa ou pradería adoitan vivir en grupos, aínda que con pouca interacción obvia no grupo á parte das ocasionais chamadas de contacto. O tamaño dos grupos pode variar segundo a estación; en inverno, as agrupacións do Eudromia elegans poden chegar a case 100 individuos.
Posta de ovos
As femias de tinamús poñen varios ovos que despois o macho incuba, mentres que as femias marchan a buscar outra parella. As especies grandes poñen un ovo cada 3 ou 4 días, mentres que as pequenas póñenos en días consecutivos. As femias poñen ovos en múltiples niños ao longo da estación reprodutora.
Bebida
A maioría dos tinamús necesitan beber auga e algunhas especies necesitan que haxa unha boa fonte de auga dentro do seu territorio. Os Tinamus solitarius poden resistir un longo período de tempo sen beberen auga ao comeren máis plantas suculentas. Porén, as especies que viven en climas áridos ou semiáridos raramente necesitan un consumo de auga adicional ao que xa obteñen da dieta. Cando beben, a diferenza doutras aves, fano succionando e tragando a auga, en vez de erguer a cabeza e deixar que actúe a gravidade.
Ron Cobb
Traxectoria
Entre outros proxectos, Cobb deseñou a portada do álbum de 1967 de Jefferson Airplane, After Bathing at Baxter's. Tamén contribuíu nos deseños do filme do culto, Dark Star (1973).