cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Campaniano
Definición estratigráfica
A parte superior do Campanian defínese como o lugar na columna estratigráfica onde aparecen por primeira vez as ammonitas Pachydiscus neubergicus.
Janusz Korczak
Traxectoria
miniatura|Janusz Korczak cos nenos do orfanato na década de 1920 Seu pai era Józef Goldszmit, un respectado avogado procedente dunha familia de partidarios do haskalá e Cecylia (Gębicka), filla dunha prominente familia kalisz Nos últimos anos da súa vida volveuse agnóstico que non cría en forzar a relixión nos nenos. Seu pai enfermou contra 1890 e ingresou nun hospital mental onde morreu seis anos máis tarde o 25 de abril de 1896. Cando a súa situación financeira familiar empeorou, Henryk, aínda mentres ía ao instituto empezou a traballar como titor doutros alumnos. En 1896 publicou o seu primeiro texto literario, un texto satírico sobre a crianza de nenos, Węzeł gordyjski. miniatura|O orfanato na rúa Krochmalna onde Korczak traballou e viviu, no [[faiado que quedou destruído durante a II de Guerra Mundial e non se reconstruíu]] miniatura|O orfanato de Korczak, aínda en funcionamento na rúa Jaktorowska miniatura|Derradeiro número de Mały Przegląd, 1 de setembro de 1939 miniatura|Certificado de Korczak para a inscrición obrigatoria de médicos ordenado polas autoridades de ocupación alemás en Varsovia en 1940 miniatura|Edificio Państwowa Szkołun Handlowa Męska im. J. i M. Roeslerów, sede do orfanato Dom Sierot entre novembro de 1940 e outubro de 1941 no gueto de Varsovia miniatura|Janusz Korczak e os nenos, monumento conmemorativo en [[Yad Vashem]] miniatura|Monumento a Korczak en [[Varsovia]] miniatura|Pedra conmemorativa en Treblinka
Durante primeira guerra mundial serviu en Ucraína como doutor militar co rango de tenente, e de novo no exército polaco co rango de maior durante a guerra polaco-soviética, tras un breve período en Łódź asignárono a Varsovia. Como oficial de reserva estivo no 1º Batallón sanitario en 1923-24.
Hemolina
A hemolina multiplícase por 18 ata os 7 mg/mL despois da inxección de bacterias en H. cecropia. A indución da hemolina en avelaíñas despois da inxección bacteriana detectouse en varias especies como Antheraea pernyi, Bombyx mori, Helicoverpa zea, Heliothis virescens,  Hyphantria cunea, e Samia cynthia.
Distrito de Beja
Subdivisións
Na división de Portugal en NUTS II, o distrito atópase totalmente incluído na rexión do Alentexo. No tocante ás subrexións, a subrexión do Baixo Alentexo inclúe 13 concellos, e o concello de Odemira pertence á subrexión do Alentexo Litoral. En resumo:
Xeografia física
O distrito de Beja corresponde á metade sur da chaira alentexana, irrigada por cursos de auga en xeral pequenos e que tenden a secar no verán, e flanqueada por serras baixas e pouco inclinadas.
Crucifixión de Xesús
O relato evanxélico
Segundo os evanxeos logo de ser arrestado no horto das oliveiras en Xetsemaní, foi xulgado polo Sanedrín de Xerusalén e sentenciado polo procurador romano Pilato. Tras a ser flaxelado, foi levado polas rúas de Xerusalén ata o Gólgota, onde foi crucificado. O Evanxeo de Mateo relata estes acontecementos no capítulo 27, dos versículos 33 a 54, o de Marcos no capítulo 15 entre os versículos 22 e 39, o de Lucas no capítulo 23 nos versículos 27 a 48, e nos versículos 23 a 30 do capítulo 19 do Evanxeo de Xoán.
Irene Sharaff
Traxectoria
miniatura|Deseño para [[Barbra Streisand en Hello, Dolly! (1969)]] Sharaff naceu en Boston e estudou en New York School of Fine and Applied Arts, Art Students League of New York e a Académie de la Grande Chaumière de París.
Capela dos Santos Reis do Valado
A capela dos Santos Reis é un templo relixioso situado no Valado (Bueu), adicado aos Reis Magos. É a única de Europa xunto coa catedral de Colonia (Alemaña), baixo a advocación dos Magos de Oriente. Foi deseñada por Urbano Lugrís. Está coidada por unha asociación que cada 6 de xaneiro organiza unha pequena romaría.
Ana Varela González
Traxectoria
É licenciada en Dereito e Administración de Empresas pola Universidade Pontificia de Comillas. Realizou posgraos en Servizos Financeiros, Estratexia e Liderado no Instituto de Empresa (España) e MBA de Columbia Business School (EE UU).
Juan Pablo Martínez Cortés
A área de investigación na que se centrou o seu traballo é o procesamento do sinal, aplicado sobre todo a sinais biomédicos. Pertence ao "Grupo de Tecnologías de las Comunicaciones" do Instituto de Investigación en Enxeñaría de Aragón. No seu curriculum investigador atópanse unha setentena de publicacións en congresos e revistas internacionais dende 1999 até o día de hoxe.
Diego Alfonsín
Diego Alfonsín Rivero, nado en Tui o 16 de abril de 1980, é un escritor e profesor galego.
Lancha As
O secuestro
Saíron do peirao de Fisterra e puxeron rumbo norte, torcendo o cabo Fisterra e malia a intensa borraxeira que dificultaba a navegación, tamén impediu que fosen localizados polo hidroavión que enviaran na súa busca. Despois de dous días sucando o Atlántico e soportando un duro temporal, foron avistados polo vapor inglés SS Etrib, que lles ofreceu remolque ata Bristol.
Estación de Huesca
Situación ferroviaria
A estación atópase no punto quilométrico 88,536 da liña férrea de ancho ibérico que une Zaragoza con Francia por Canfranc, e no mesmo punto da liña de ancho internacional que une Zaragoza con Huesca, a 458 metros de altitude.
Unfinished Tales of Númenor and Middle-earth
Unfinished Tales of Númenor and Middle-earth (en galego: Contos inconclusos de Númenor e a Terra Media), tamén coñecidos simplemente como Unfinished Tales (Contos inconclusos), é unha colección de historias escritas por J. R. R. Tolkien que nunca foron completadas en vida do escritor, pero foron editadas polo seu fillo Christopher Tolkien e publicadas en 1980.
El Jueves
Seccións
Entre as seccións recorrentes de El Jueves atópanse as seguintes:
Historietas
En 2003 apareceu El Jueves Campus, un suplemento do xornal 20 minutos con varias historietas, habitualmente centradas no mundo do estudante. Repártese gratuitamente o segundo xoves de cada mes en zonas universitarias. En 2006, a revista, en colaboración co grupo El Terrat, fundou a revista BF, dedicada ó programa diario da televisión dirixido polo xornalista e presentador Andreu Buenafuente.
Polémicas
miniatura|Saída da [[Audiencia Nacional de España|Audiencia Nacional do debuxante Guillermo, acusado dun delito de inxurias á Coroa despois da publicación dun chiste na portada de do semanario.]] Dado o carácter crítico e satírico da publicación, ó longo da súa historia viuse implicada en diversas polémicas.
Tilacomíidos
A familia conta cun só xénero, Macrotis que, cando a colonización de Australia polos europeos, tiña dúas especies, M. lagotis, o bilbí grande, acualmente en perigo de extinción (actualmente [ano 2016] a UICN considera o seu status como especie vulnerábel), e M. leucura, o bilbí pequeno, que se extinguiu a mediados do século XX.
Características e bioloxía
O marsupio das femias ábrese cara a atrás, o que impide que se encha de terra cando escavan. O período de xestación é curto, duns 12 ou 14 días, un dos máis breves entre os mamíferos.
Clasificación
Segundo o MSW e máis o ITIS, a familia comprendo un único xénero con dúas especies (unha delas xa extinguida):
Gran Premio de Italia de 1975
Resumo da carreira
O domingo pola mañá houbo un chuvasco e durante algún tempo perigou o futuro da carreira, pero afortunadamente a choiva parou ao redor dunha hora antes do comezo. Clay Regazzoni liderou por diante de Lauda e Jody Scheckter.
Mentres tanto, Patrick Depailler pasou a James Hunt para a quinta posición. Hunt, Tom Pryce e Reutemann loitaban entre eles, Pryce pasouno cando Hunt trompeou na volta 27, pero volveulle a ceder a posición logo doutras dez voltas.
Igrexa valoa de Delft
A capela foi utilizada para o culto desde 1585 pola Igrexa Reformada de Valonia, motivo polo cal é coñecida como "igrexa valoa" ou "igrexa francesa".
Basilio o Grande
Traxectoria
Por parte de pai e de nai descendía de familias cristiás que sufriron persecucións. Entre os seus nove irmáns figuraron San Gregorio de Nisa, Santa Macrina a Nova e San Pedro de Sebaste. Seu pai, San Basilio o Vello, e súa nai, Santa Emelia, posuían vastos terreos e Basilio pasou a súa infancia na casa da aldea da súa avoa, Santa Macrina, cuxo exemplo e cuxas ensinanzas nunca esqueceu. Comezou os estudos en Constantinopla e completounos en Atenas. Alí tivo como compañeiros de estudo a San Gregorio Nacianceno, que se converteu no seu amigo inseparábel e a Xuliano, que máis tarde sería o emperador apóstata.
Obra escrita
Podía reconvenir con severidade, pero prefería as maneiras suaves e xentís; como un exemplo, están as súas cartas a unha rapaza descarriada e a un clérigo colocado nun posto de grande responsabilidade, que se estaba mesturando na política. Moitos ladróns que só agardaban seren entregados aos xuíces para sufrir un castigo terrible, foron amparados polo santo e devoltos as súas casas en liberdade, pero cunha amoestación sobre as súas conciencias.
Non era unicamente aos ricos a quen impuña a obriga de dar:
Duport Stradivarius
thumb|200px|O Duport Stradivarius tocado por [[Mstislav Rostropovich en 1978.]]
Uso lexítimo
Se se trata de marcas rexistradas, os tribunais dos Estados Unidos consideran catro factores para determinar se é alegable a defensa de uso razoable:
No caso de marcas rexistradas, o usuario secundario debe demostrar que non está usando unha marca de nome descritiva, xeograficamente descritiva ou persoal no sentido das marcas rexistradas, senón só para describir os seus bens ou servizos, ou a orixe xeográfica dos mesmos, ou ben, para nomear á persoa que dirixe a empresa.
Iuri Lonchakov
Traxectoria
Lonchakov graduouse na Escola de Pilotos da Forza Aérea en Orenburg en 1986 e en 1998 graduose como piloto e enxeñeiro pola Academia Zhukovski da Forza Aérea.
David Souto
Traxectoria
Estudante de Filoloxía Románica e Teoría da Literatura, obtivo diversos premios literarios.
Velkopopovický Kozel
Historia
Durante o período comunista (1945 a 1989), a empresa nacionalizouse.
Tipos de cervexa
250px|miniatura|dereita|Botella de Kozel.
Elefante asiático
O elefante asiático (Elephas maximus) é o mamífero terrestre máis grande que se pode atopar na actualidade en Asia. A súa distribución orixinal estendíase dende o sur da China e Indonesia occidental, até as costas do golfo Pérsico e o sur de Mesopotamia, de onde desapareceu xa no Neolítico. Hoxe podémolo atopar polas terras de Sri Lanka, sur e nordés da India, Bangladesh, Indochina, Malaca, Sumatra e nordeste de Borneo; tanto en estado salvaxe como domesticado, e é moi frecuente en zoos e circos. Está considerada como unha especie en perigo de extinción.
Villahermosa
O topónimo castelán Villahermosa pode referirse a:
Assassin's Creed II
A produción de Assassin's Creed II comezou pouco despois do lanzamento de Assassin's Creed empregando un novo motor de xogo, o Anvil. O xogo recibiu a aclamación da crítica e vendeu máis de 9 millóns de copias até maio de 2010. A versión de PC foi acollida con certo criticismo por mor do sistema de xestión de dereitos dixitais. O xogo ten un follow-up, Assassin's Creed II: Discovery e unha secuela directa, Assassin's Creed: Brotherhood.
Lamaigrexa, Lamaigrexa, A Pobra do Brollón
A aldea está situada a 512 metros de altitude. Nela está a igrexa parroquial de San Pedro.
Península do Labrador
O seu clima é extremadamente continental no sur, e contra o norte é subártico; a costa leste recibe a influencia da corrente fría do Labrador, o que practicamente anula os efectos moderadores do océano.
Cornualla
O tamén coñecido como país do estaño está ó oeste do condado de Devon, co río Tamar como fronteira entre ambos. As estradas principais de comunicación co resto da illa de Gran Bretaña son a A38 —que cruza o Tamar en Plymouth grazas á ponte do Tamar— e a A30 —que cruza a fronteira polo sur de Launceston—. Un transbordador tamén une Plymouth coa cidade de Torpoint ó outro lado do Hamoaze. Unha ponte ferroviaria (a Royal Albert Bridge), construída por Brunel en 1859, completa a outra gran vía de transporte.
Historia
Dende o declive da minería, agricultura e pesca, a economía vén decantándose polo turismo, grazas a unhas das máis espectaculares costas do mundo. Así as cousas, a economía está deprimida e a rexión foi recoñecida pola Unión Europea como unha das do Obxectivo 1.
O Coutado
O topónimo galego O Coutado pode referirse a:
Ludwig Mies van der Rohe
Formación
De novo, traballou na empresa da súa familia antes de viaxar a Berlín e xuntarse co estudio de Bruno Paul. En 1908 ingresa no estudio do proto-modernista Peter Behrens, do cal se torna un discípulo. Alí permaneceu ata 1912.
Bauhaus
É dese período o seu proxecto máis famoso, o pavillón alemán da Feira Universal de Barcelona: unha estrutura bastante leve, sustentada por delgados piares metálicos e constituído esencialmente de planos verticais e horizontais. Logo da exposición o pavillón foi demolido, mais a súa importancia foi tal que volveu ser construído na década de 1990 coma homenaxe ó arquitecto e símbolo do modernismo.
Carideos
Relevancia como alimento
Practicamente cada país ten receitas e formas particulares para preparar e consumir estes crustáceos.
Nendo
Xeografía
Lata, que se atopa na parte noroeste da illa, é a principal cidade e a capital provincial.
Inti
miniatura|Inti na [[bandeira do Perú, deseñada por José Bernardo de Tagle, 1822.]] miniatura|[[Bandeira da Arxentina con Inti.]] Inti é un antigo deus solar da mitoloxía inca. É adorado como o patrón nacional do estado inca. Malia que é considerado por moitos como o deus Sol, é máis exacto consideralo como un conxunto de aspectos relacionados co Sol, xa que os incas dividían a súa identidade segundo as súas diferentes fases. Adorado como deus patrón do Imperio Inca, Pachacuti é considerado como a orixe da expansión do culto do Sol inca. A historia máis común arredor del di que é fillo de Viracocha, o deus da civilización.
Porta de Damasco
Descrición
A Porta de Damasco está franqueada por dúas torres, cada unha delas equipadas cun matacán. A porta sitúase no límite dun bazar árabe e dun mercado no barrio musulmán da cidade vella. En contraste coa Porta de Iafa, onde as escaleiras ascenden cara a porta, na de Damasco as escaleiras descenden cara ela. Ata 1967, a porta tiña unha torreta con crestería que quedou danada trala batalla por tomar o control da porta durante a guerra dos Seis Días. En agosto de 2011, Israel restaurou a torreta, incluíndo as seteiras, axudándose de imaxes de comezos do século XX tomadas durante o Mandato Británico.
miniatura|A porta da época romana situada debaixo da Porta de Damasco
Cassoulet
Características
Aínda que, como en todos os pratos antigos e populares, hai diferenzas entre as receitas dunha familia e outra, pódese concretar que o ingrediente básico do cassoulet son os feixóns o fabas brancas, que se cocen con anacos de carne e embutidos que poden variar segundo a receita, mais entre os que se adoita atopar a costela de porco, salchichas de Tolosa, touciño e roxóns e pato confeitado. Nalgunhas modalidades da receita incluso morcilla de sangue, dependendo da tempada do ano ou a variedade local.
William Lorimer
Traxectoria
Fillo do reverendo Robert Lorimer, ministro da Igrexa libre de Escocia e de Isabella Lockhart Robertson. Estudou en Dundee, Edimburgo e linguas e literaturas clásicas no Trinity College en Oxford. Dende 1910 traballou como profesor axudante de grego na Universidade de Saint Andrew. Durante a Primeira guerra mundial serviu primeiro no rexemento dos Gordon Highlanders e entre 1916 e 1919 nos servizos de intelixencia. Tras a guerra volveu dar clases, asentándose en Saint Andrews en 1921. O ano seguinte contratou unha aia para coidar de seu fillo pequeno, chamada Helen MacGregor (1873/4 - 1930) era falante nativa de scots, e cos anos tanto seu fillo como o propio William aprenderon a lingua. Traballou tamén no University College de Dundee (1929-1953), daquela dependente de St. Andrews, e en 1953 volveu a Saint Andrews, xubilándose en 1955. Lorimer colaborou durante anos co Scottish National Dictionary, e dende 1947 foi membro do consello executivo da Scottish National Dictionary Association e o seu presidente dende 1953 ata a súa morte en 1967.
Hybrid Theory
Hybrid Theory é o primeiro álbum do grupo de nu metal Linkin Park, lanzado á venda o 24 de outubro do 2000.
Red Buttons
Traxectoria
Tralo premio, Buttons seguiu aparecendo en numerosos filmes, como Hatari!, The Longest Day ou They Shoot Horses, Don't They? e en 1966 volveu protagonizar a súa propia serie en televisión, a comedia de espías The Double Life of Henry Phyfe.
AG-64
A Autovía Ferrol - Vilalba ou AG-64 é unha vía de altas prestacións autonómica galega, que une as cidades de Ferrol e Vilalba pasando polas Pontes de García Rodríguez.
Johann Deisenhofer
Investigacións científicas
A partir de 1982, xunto a Robert Huber e Hartmut Michel, iniciou as súas investigacións no estudo da estrutura dun complexo de proteínas bacterianas chamado centro de reacción fotosintético. Este complexo de proteínas xa era coñecido como o elemento principal no inicio dun tipo sinxelo de síntese, o proceso que determina a cor verde das plantas e que fai que outros variados organismos convertan a enerxía luminosa en enerxía química.
Fabada
miniatura|Fabada asturiana acabada de facer.
Os feixóns póñense a remollo na véspera da preparación. Cocíñanse a pouco lume durante dúas a tres horas, cunha cebola enteira, que se retira pouco despois do inicio da cocedura. O tempero inclúe pemento en po, azafrán e aceite. Finalmente bótanse diversas carnes de porco afumadas e crúas que, no seu conxunto, se coñecen coma compango. O compango está normalmente constituído por touciño, chourizo, morcilla, orella e rabo. O caldo debe ficar no seu punto, presentando unha tonalidade alaranxada.
Gaston Browne
O 13 de xuño dese mesmo ano, en sucesión de Baldwin Spencer, foi xuramentado pola gobernadora xeral Louise Lake-Tack como novo primeiro ministro do país, sendo o máis novo en ocupar este cargo.
Duranguesado
Concellos
250px|miniatura|Vista de [[Durango, País Vasco|Durango.]]
Tudriz, Lamaigrexa, A Pobra do Brollón
Tudriz é unha aldea da parroquia de Lamaigrexa, no concello lugués da Pobra do Brollón. Está situada a 507 metros de altitude. Segundo o IGE, en 2017 tiña 33 habitantes (16 homes e 17 mulleres).
Fagocito
Historia
En 1903, Almroth Wright descubriu que a fagocitose era reforzada por anticorpos específicos que chamou opsoninas, do grego opson, 'aderezo, prebe'. Mechnikov foi galardoado (conxuntamente con Paul Ehrlich) co Premio Nobel de Medicina ou Fisioloxía de 1908 polo seu traballo sobre os fagocitos e a fagocitose.
Aínda que a importancia destes descubrimentos foi lentamente recoñecida durante os inicios do século XX, as intricadas relacións entre os fagocitos e os demais compoñentes do sistema inmunitario non se coñeceron ata a década de 1980.
Extracelular
Nalgunhas doenzas, por exemplo a pouco frecuente enfermidade granulomatosa crónica, a eficiencia dos fagocitos está moi diminuída e as infeccións bacterianas recorrentes son un constante problema. Nesta doenza preséntanse anormalidades que afectan a diferentes elementos do mecanismo de morte dependente do oxíxeno. Outras anormalidades conxénitas raras, como a síndrome de Chédiak–Higashi, están tamén asociadas con defectos no mecanismo para matar os microbios inxeridos.
Tolerancia inmunolóxica
As células dendríticas tamén promoven a tolerancia inmunolóxica, que impide que o corpo se ataque a si mesmo. O primeiro tipo de tolerancia é a tolerancia central, que ocorre no timo. As células T que se unen (por medio do seu receptor de células T) demasiado fortemente a antíxenos propios (presentados por células dendríticas sobre moléculas MHC) son inducidos á morte. O segundo tipo de tolerancia inmunolóxica é a tolerancia periférica. Algunhas células T autorreactivas escapan do timo sen ser destruídas por diferentes razóns, principalmente debido á falta de expresión dalgúns antíxenos propios no timo. Outro tipo de célula T, as células T reguladoras poden regular á baixa as células T autorreactivas na periferia. Cando falla a tolerancia inmunolóxica, poden orixinarse enfermidades autoinmunes.
Fagocitos profesionais
miniatura|Os fagocitos derivan de [[célula nai|células nais da medula ósea.]] Os fagocitgos humanos e doutros vertebrados mandibulados divídense en dous grupos: "profesionais" e "non profesionais" en canto á súa eficiencia á hora de realizar a fagocitose. Os fagocitos profesionais son os monocitos, macrófagos, neutrófilos, células dendríticas dos tecidos e mastocitos. Un litro de sangue humano contén uns seis mil millóns de fagocitos.
Rusia no Festival de Eurovisión Júnior
Rusia debutou no Festival de Eurovisión Júnior na edición do ano 2005. Obtivo a súa primeira vitoria na súa segunda aparición no 2006, cando as Xemelgas Tolmachevy, gañaron o festival coa canción "Vesenniy Jazz".
Salto, Oza-Cesuras
San Tomé de Salto é unha parroquia que se localiza no concello de Oza-Cesuras. Segundo o padrón municipal de 2017 tiña 336 habitantes (169 homes e 167 mulleres) distribuídos en 7 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 322 habitantes.
Tránsito de Mercurio
O tránsito de Mercurio é o paso, observado dende a Terra, deste planeta por diante do Sol. A aliñación destes tres astros (Sol, Mercurio e Terra) prodúcese por ter Mercurio un período orbital menor que o da Terra, e produce un efecto que, dende a Terra, só é comparable co tránsito de Venus. Neste efecto, Mercurio vese (por medio de telescopios ou outra amplificación, pois é demasiado pequeno o planeta e perigosa a luz solar para velo a ollo nu) como unha pequena mancha negra que vai trasladándose sobre a superficie solar. Como Mercurio ten a órbita nun plano diferente ó da eclíptica do noso planeta (7° de diferenza) fai que este fenómeno só ocorra unha vez cada varios anos. miniatura|230px|Tránsito de Mercurio, en 2006. Ver que as [[Mancha solar|manchas solares aparecen moito maiores que o planeta.]] Para que o tránsito se produza, fai falla que a Terra estea preto dos nodos da órbita. A Terra atravesa cada ano a liña dos nodos da órbita de Mercurio o 8-9 de maio e o 10-11 de novembro. Se nesa data coincide unha conxunción inferior, é dicir, Mercurio máis próximo á Terra que o Sol, haberá tránsito. Hai certa periodicidade neste fenómeno, aínda sobmetido a regras das que deriva unha relación temporal complexa. É claro que ten que ser múltiplo do período sinódico. Mercurio adoita transitar o disco solar, de media, unhas 13 veces cada século, en intervalos de 3, 7, 10 e 13 anos.
Ana Bolena
Amores reais
Ana resistiuse ás súas tentativas de seducila e rexeitou converterse no seu amante. Rexeitou os avances iniciais do rei dicindo, “suplico á súa alteza moi seriamente que desista, e a esta a miña resposta en boa parte. Prefiro perder a miña vida que a miña honestidade.” O rei sentiuse máis atraído debido a esta resposta negativa e perseguiuna incesantemente, ata despois de que ela abandonase a corte para volver a Kent. Os historiadores están divididos sobre as motivacións de Ana para rexeitar a Henrique —uns din que era virtude e outros din que era ambición. Finalmente, el propúxolle matrimonio e ela aceptou. Con todo, ela decidiu non durmir con Henrique antes do seu matrimonio, posto que a relación prematrimonial significaría que calquera neno que tivesen sería ilexítimo. A miúdo pénsase que o antollo de Henrique con ela era para buscar un modo de anular o seu matrimonio, mentres que hai probas fiables de que Henrique tomou a decisión de terminar o seu matrimonio coa raíña Catarina porque ela non lle deu un herdeiro home que sobrevivise; os dous puntos de vista non son mutuamente exclusivos. Henrique e os seus ministros solicitaron unha anulación da Santa Sé en 1527.
Vida como raíña
Ana tiña un persoal de serventes maior que o de Catarina: había máis de 250 criados para atender ás súas necesidades persoais, desde sacerdotes ata mozos de cortello. Había tamén máis de 60 damas de honra que a servían e acompañaban a acontecementos sociais. Tamén empregou a varios sacerdotes que actuaron como os seus confesores, capeláns e conselleiros relixiosos. Un destes era o relixioso moderado Matthew Parker, que se convertería un dos principais arquitectos da moderna Igrexa de Inglaterra baixo o reinado da súa filla Isabel I.
Thomas Bailey Aldrich
Estadía en Boston
En prosa comeza con Marjorie Daw and Other People (1873), aplicando unha mestura de realismo e humor. INas súas novelas Prudence Palfrey (1874), The Queen of Sheba (1877) e The Stillwater Tragedy (1880), hai máis acción. En A Rivermouth Romance (1877) e In An Old Town by the Sea (1893) o autor leva a acción á súa cidade natal.
Tau Ceti
Dende decembro de 2012, hai probas de cinco planetas orbitando Tau Ceti, e un deles pode estar potencialmente na zona de habitabilidade. Por mor do disco residual, calquera planeta que orbite Tau Ceti pode padecer máis impactos astronómicos que a Terra. Malia este atranco de habitabilidade, as súas características como análogo solar (semellante ó Sol) fixeron medrar o interese pola estrela. De acordo coa súa estabilidade, semellanza e relativa proximidade ó Sol, Tau Ceti está sempre na lista de obxectivos do proxecto da Search for Extra-Terrestrial Intelligence (SETI), e aparece na literatura de ciencia ficción.
Ana Bolena
Retrato logo da súa morte
A opinión máis común nos séculos XVIII e XIX era a imaxe de Ana como unha vítima romántica; unha muller tenaz e fermosa que foi destruída polo seu marido, presentado como un tirano brutal polos historiadores máis populares. Unha biografía do século XIX de Ana de Margaret Benger estaba en particular chea de encomios cara a Ana, así como a titulada "Estrela da Corte", de Serena Banbury. Os escritores famosos e os novelistas que subscribiron esta visión de Ana (que persistiu no século XX) inclúen a Jane Austen, Agnes Strickland, Jean Plaidy e Maxwell Anderson. A obra de teatro e a película gañadora dun Oscar Ana dos mil días está inspirada nesta interpretación da vida de Ana, así como a ópera de Donizetti Anna Bolena. Varias novelas populares tamén adoptaron esta idea favorable de Ana Bolena.
Acantopterixios
Características
Son peixes de esqueleto óseo e presentan nas aletas algúns radios duros ou transformados en espiñas (de aí que se definan como peixes coas aletas radiadas) xunto a radios sinxelos. Posúen branquias pectiniformes.
Gabriela Michetti
Anteriormente foi vicexefa de Goberno da Cidade de Buenos Aires até o 20 de abril de 2009, cando renunciou para presentarse como candidata a deputada nacional nas eleccións lexislativas do 28 de xuño, resultando elixida para o mandato 2009-2013. En 2013 foi elixida senadora nacional pola Cidade Autónoma de Buenos Aires e designada xefa do bloque PROL no Senado.
Materia de Bretaña
Fontes orixinais da materia de Bretaña
miniatura|O mago [[Merlín nunha ilustración medieval]]
Margarita Stolbizer
Traxectoria
Volveu presentar candidatura a gobernadora da Provincia de Buenos Aires nas eleccións de 2011 pola Fronte Ampla Progresista, situándose en terceiro lugar cun 11,68% dos votos, por baixo de Francisco De Narváez (15,87%) e de Daniel Scioli (55,06%). Nas eleccións lexislativas de 2013 formou parte da Fronte Progresista, Cívica e Social, encabezando a lista de deputados nacionais. Nas primarias de 2013 obtivo o terceiro lugar cun 11,10% dos votos, por tras de Martín Insaurralde (29,60%) e Sergio Massa (35,10%).
Astronomía
Astronomía teórica
Os teóricos da astronomía esfórzanse en crear modelos teóricos e imaxinar as consecuencias observacionais destes modelos. Isto axuda os observadores a procurar datos que poidan refutar un modelo ou permitan escoller entre varios modelos alternativos ou mesmo contraditorios. Tamén intentan xerar ou modificar modelos para conseguir novos datos. No caso dunha inconsistencia, a tendencia xeral é tratar de facer modificacións mínimas ao modelo para que se corresponda cos datos. Nalgúns casos, unha gran cantidade de datos inconsistentes a través do tempo pode levar ao abandono total dun modelo.
Alfabeto latino ucraíno
O alfabeto latino ucraíno (tamén chamado Latynka) foi proposto e imposto varias veces na historia da Ucraína, pero nunca puido desafiar ao alfabeto cirílico ucraíno convencional. É actualmente promovido como forma de facilitar a integración da Ucraína dentro da Unión Europea. Na actualidade é unha forma minoritaria de escribir a lingua en Galicia.
Ginny Weasley
A pesar de que non tivo unha transcendencia maior nalgúns libros, destaca de maneira moi importante en Harry Potter e a Cámara dos Segredos, Harry Potter e a Orde do Fénix e Harry Potter e o misterio do príncipe, a continuación detállase a información da súa importancia en cada un deles.
Importancia nos libros
Ginny aparece xa no primeiro libro, Harry Potter e a pedra filosofal, pero é no segundo, Harry Potter e a Cámara dos Segredos, onde desempeña un papel importante na historia, cando encontra o diario secreto de Tom Ryddle, que a posúe. Harry debe ir na súa busca, ademais de abrir a Cámara Secreta e eliminar o Horcrux de Voldemort.
No quinto libro, perde a timidez con Harry, amósase máis activa e capaz de axudar, a súa personalidade é máis dura e a pesar de ser máis emocional, é moito máis despreocupada que o resto. Ás veces aseméllase ós seus irmáns, os xemelgos Fred e George. Foi unha das asistentes á reunión mantida no bar "Cabeza de Porco", que deu orixe ó grupo de resistencia "O Exército de Dumbledore" de cuxo nome foi creadora.
No sexto libro a súa personalidade é tenra e á vez dura en certos momentos e o sangue frío que amosa durante o ataque de devoradores da morte na Batalla de Hogwarts vese reflectida de maneira importante.
Buzz Aldrin
Traxectoria
Estudou en West Point, e no ano 1951 ingresou na Forza Aérea. Durante a Guerra de Corea participou en 66 misións de combate pilotando F-86 Sabres. Posteriormente estivo estacionado na base norteamericana de Bitburg, Alemaña. Doutoramento en ciencias austronáuticas no Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts (MIT) no ano 1963, ingresou na NASA nese mesmo ano.
Darryl F. Zanuck
Recoñecementos
En 1947 gañou o Óscar ao mellor filme con Gentleman's Agreement.
Michael López-Alegría
Traxectoria
Foi seleccionado como astronauta pola NASA en agosto de 1992, participando nas misións Soiuz TMA-9, STS-73, STS-92 e STS-113 e sendo membro da Expedición 14 á Estación Espacial Internacional. Pasou un total de 257,95 días no espazo.
Desideria Clary
Matrimonio
Á morte do rei o 8 de marzo de 1844, o fillo de ambos sobe ao trono de Suecia e Noruega como Óscar I.
Catarina I de Navarra
Catarina, nada en 1468 e finada en Mont-de-Marsan o 12 de febreiro de 1517, foi raíña de Navarra entre 1483 e 1517. Foi ademais duquesa de Gandia, Montblanc e Peñafiel, condesa de Foix, Bigorra e Ribagorça e vizcondesa de Bearn.
Millepora
Características
O esqueleto da colonia, ou cenósteo, está cheo de diminutos poros, xeralmente de forna circular aínda que ocasionalmente aparecen poros estrelados, como nos septos dos coralis escleractinios. A densidade dos poros sobre a superficie colonial oscila, segundo a especie, entre 167 e 303 poros/cm².
Os Millepora teñen tres tipos de nematocistos: estenois, isorrizas e mastigóforos macrobásticos, estes últimos son únicos no xénero, o que, en ocasións, serve de clave para a súa identificación.
Paz Fernández Felgueroso
Paz Fernández Felgueroso, nada en Xixón o 28 de setembro de 1937, é unha política asturiana. É membro do PSOE e foi alcaldesa de Xixón desde 1999 até 2011.
Traxectoria
Tras tres anos sen responsabilidades públicas, en 1999 é elixida para encabezar a candidatura do PSOE á alcaldía de Xixón nas eleccións municipais que se celebraron en xuño dese ano, tras ter sido designado, o entón alcalde Vicente Álvarez Areces, candidato á Presidencia do Principado. Conseguiu a vitoria por maioría absoluta e revalidouna nas eleccións de 2003 e 2007. Compaxinou o cargo de Alcaldesa de Xixón co de Vicepresidenta de Cajastur até abril de 2009.
Terre-de-Haut
Descrición
A península de Pain de Sucre, cunha altura de (53 m.), está unida a Terre-de-Haut por un istmo.
Xan Campos
Xan Campos, nado en Cangas en 1987 é un pianista galego de jazz.
Vigozoo
Contorna
Preto do parque zoolóxico tamén hai un campo megalítico cun gran número de túmulos. O máis grande acada un diámetro de vinte m e unha altura de 3,50 m. As instalacións de adestramento do Real Club Celta de Vigo tamén se atopan no lugar.
Ulisse Aldrovandi
Traxectoria
En 1549 foi acusado de herexía polas súas relacións co anabaptista Camillo Renato e encarcerado en Roma durante 18 meses, durante ese tempo interésase pola botánica, zooloxía e a xeoloxía. En 1551 volve a Boloña, organiza numerosas expedicións para recoller plantas para a súa herboristería. En 1554 comeza a ensinar lóxica e filosofía na Universidade de Boloña, e en 1561 é o primeiro profesor de historia natural. Polos seus esforzos crease o Xardín Botánico de Boloña en 1568. En 1575 foi suspendido das súas actividades públicas durante cinco anos debido a unha disputa sobre a composición dunha menciña popular cos farmacéuticos e doutores de Boloña.
Werner Heisenberg
Traxectoria
Inclinado desde mozo polas matemáticas, e en menor medida pola física, intenta en 1920 empezar un doutoramento en matemática pura, pero Ferdinand von Lindemann rexéitao como alumno porque está próximo a xubilarse. Recoméndalle facer os seus estudos de doutoramento co físico Arnold Sommerfeld como supervisor, quen o acepta de bo grado. Ten como compañeiro de estudos a Wolfgang Pauli.
Mercè Rodoreda
Segunda República
O 1 de outubro de 1933 iniciou a súa carreira xornalística na revista semanal de Clarisme onde publicou vinte e catro contribucións: cinco obras en prosa sobre cultura tradicional, trece entrevistas, dúas recensións, un conto e tres comentarios de temática político-cultural, musical e cinematográfico. Aquel mesmo ano entrou a formar parte da Asociación da Prensa de Barcelona, feito que puña en evidencia a intención de formalizar a súa colaboración co traballo xornalístico.
Na primavera de 1934, Mercè Rodoreda publicou a súa segunda obra Del que hom no pot fugi, nas edicións da revista Clarisme. En maio daquel mesmo ano, gañou o Premio do Casino Independente dos Xogos Florais de Lleida co conto La sireneta i el dofí, que no ano 2016 se atopaba perdido.
Desde 1935 até 1939, publicou un total de dezaseis contos infantís no xornal La Publicitat, na sección "Un rato con los niños". Ademais, publicaba á vez contos nos medios de prensa como La Revista, La Veu de Catalunya e Mirador, entre outros.
Guerra civil
No ano 1938, foi publicada pola Institución das Letras Catalás a quinta novela de Mercè Rodoreda titulada Aloma. Esta foi a primeira obra que Rodoreda aceptou como obra súa, aínda que posteriormente reformouna e publicouna de novo. O mesmo ano, en representación do PEN Club de Cataluña, viaxou xunto co escritor catalán Francesc Trabal, e leu unha benvida escrita por Carles Riba no congreso internacional do PEN club en Praga.
Roissy-en-Brie
En Roissy-en-Brie xurdiron varias relacións amorosas, unha delas foi entre Mercè Rodoreda e Joan Prat i Esteve, máis coñecido co pseudónimo de Armand Obiols. O problema no castelo xurdiu porque Armand Obiols estaba casado coa irmá de Francesc Trabal e tiñan un fillo en común que quedara en Barcelona xunto coa súa nai. Ademais, a sogra de Armand Obiols viaxara con Trabal até Roissy-en-Brie xunto con outros membros da familia Trabal. En consecuencia, este adulterio dividiu os exiliados cataláns en dous bandos contrapostos. Segundo Anna Murià, Francesc Trabal opúñase non só pola súa irmá senón por celos, xa que mantería unha relación con Mercè Rodoreda en segredo en Barcelona que só coñecían elas dúas e o seu confidente. Rodoreda de toda esta historia quixo escribir un libro titulado La novel·la de Roissy, con todo, non o terminou nunca. O ambiente de estabilidade que ofrecía o castelo foi perturbado polo inicio da segunda guerra mundial. Nese momento algúns decidiron fuxir cara a países de Latinoamérica e outros preferiron quedar en Francia; este último destino foi o elixido por Rodoreda e Obiols. En consecuencia, trasladáronse á casa Vila Rosset, na periferia do pobo.
París
O regreso a París tivo lugar en setembro de 1946 cando Rodoreda e Armand Obiols se trasladaron á casa de Rafael Tasis i Marca no exilio, que se atopaba no número 9 da rúa Coëtlogon. Pouco tempo despois, a parella trasladouse á sexta planta do número 21 da rúa Cherche-Midi, moi preto da zona residencial de Saint-Germain-des-Prés, que era un lugar de reunión para moitos intelectuais do momento. Este foi o seu fogar durante oito anos e, de feito, non se desligou totalmente até o ano 1977.
Xenebra
No ano 1956, gañou o Premio de Ensaio Joan Maragall con Tres sonets i una cançó que será publicado no suplemento literario Gaceta de Letras da La Nova Revista. Tamén foi premiada co Premio Joan Santamaria polo seu conto Carnaval, que lle foi entregado en Barcelona o mesmo ano.
No ano 1965, Rodoreda fixo os primeiros pasos na publicación das súas Obras Completas tras unha petición de Joaquim Molas para levalo a cabo, con todo, non serían publicadas en Edicións 62 até o ano 1977. A obra non incluíu ningunha do seu primeiras catro obras Soy una mujer honrada?, De lo que no se puede huir, Un día en la vida de un hombre e Crimen -Son unha muller honrada?, Do que non se pode fuxir, Un día na vida dun home e Crime- porque consideraba que eran froito da súa inexperiencia e aceptou reescribir Aloma para adecuala ao nivel da súa obra actual, e que sería reeditada no ano 1969. En 1966 foi o ano en que se publicou El carrer de les Camèlies que recibiu o Premio Sant Jordi sen que ela presentase candidatura; este feito ocorreu porque a dirección decidiu premiar unha obra xa publicada. Con esta mesma novela recibiu tamén o Premio Crítica Serra d'Or de Literatura e Ensaio en 1967, e o Premio Ramon Llull de novela en 1969.
Romanyà de la Selva (1972-1983)
O ano 1972 volveu a Cataluña, despois da morte do seu amante en Viena. Con Carme Manrubia e Susina Amat dúas amigas da época da guerra civil española, na cal traballou no Comisariado de Propaganda, instalouse no chalé El senyal de Manrubia de Romanyà de la Selva (provincia de Xirona). Nesta casa viviu durante seis anos, ata que en 1979 construíu a súa propia casa en Romanyà. O nome escollido polas dúas amigas para a casa, "El senyal", fai referencia ao estigma de Caín na obra Demian de Hermann Hesse.
Publicacións póstumas
Todo o corpus teatral de Rodoreda, exceptuando El parc de les magnòlies, foi publicado postumamente; un exemplo deste feito, foi a publicación en 1993 da súa peza teatral El torrent de les flors, que ao mesmo tempo era o nome da rúa do teatro no que Rodoreda se estreou como actriz con só cinco anos.
Númenor
Goberno
Os máximos gobernantes de Númenor sempre foron os reis. Elros foi o primeiro deles e gobernou durante 410 anos ata a súa morte, pero a partir do seu fillo Vardamir, os Reis Numenorianos adoptaron o costume de ceder o cetro ao seu herdeiro antes de morrer, e así se mantivo até os días de Tar-Atanamir.
Os reis tomaban os seus títulos na lingua quenya. Con todo, Ar-Adûnakhôr adoptou o seu título en adûnaico, a lingua Numenoriana, o que causou un maior distanciamento entre a realeza e os Fieis. Anos despois, Tar-Palantir volvería adoptar o seu título en quenya, molesto polo que fixeran os outros reis, aínda que Ar-Pharazôn de novo volveu ao adûnaico.
Cultura
Os Numenorianos tamén eran competentes no adestramento de cabalos, que cabalgaban polas amplas chairas en Mittalmar. Aínda que eran un pobo pacífico, as súas armas, armaduras e habilidades de montar eran as máis avanzadas de Arda, coa única excepción dos Valar.
Misoxinia
Unha sociedade misóxina establece ríxidas regras de conduta para as mulleres de maneira que estas cumpran coa función que se lles asigna. En tales sociedades ante a dúbida con respecto ao cumprimento estrito destas regras tómase a vía de culpar a muller dado que o home goza de preeminencia e maior credibilidade. Outro aspecto onde se manifestou e aínda se manifesta a misoxinia é na lexislación, pois nela as integrantes do mal chamado "sexo débil" adoitan depender dos familiares masculinos para o seu desenvolvemento, para a crianza dos fillos ou para o sustento.
Kendal Ozzel
O Almirante Ozzel é un personaxe de ficción do universo de A guerra das galaxias. Era o oficial ao mando do Superdestructor Estelar Executor. Este oficial, aínda que competente e capaz, sufría un defecto moi común entre os mandos Imperiais: subestimar ás forzas rebeldes. Comandaba, ademais, o Escuadrón da Morte composto polo anteriormente mencionado Executor e varias naves máis.
Eau Claire, Wisconsin
America's Promise nomeou á cidade como unha das 100 Mellores Comunidades para os Mozos en 2007. Eau Claire foi das primeiras cidades da árbore en Wisconsin, logo de ser recoñecido como tal desde 1980.
Sociedade Esportiva Palmeiras (hóckey a patíns)
Historia
A sección de hóckey a patíns do Palmeiras foi fundada no ano de 1923, sendo unha modalidade antiga e tradicional dentro do club, e seguramente o máis vitorioso logo do fútbol.
Ao longo dos seus anos de existencia, este deporte conquistou moitos títulos en tódalas categorías, tanto a nivel estatal, nacional e mesmo internacional. O apelido de maior relevancia da historia do hóckey a patíns da Sociedade Esportiva Palmeiras foi, segundo algúns, o da familia Torlay, que deu ao Palmeiras tres xeracións de xogadores, entre eles Hyada Torlay, que ademais de ter sido xogador, foi tamén presidente da confederación brasileira e ata da confederación suramericana de hóckey a patíns.
Sertãozinho Hóquei Clube
Historia
O primeiro partido disputado polo Sertãozinho xogouse o 8 de xaneiro de 1980, na vitoria por 10-2 sobre a Portuguesa de Desportos, nun partido válido para o Torneo de Sertãozinho.
No mesmo ano da súa fundación, o Sertãozinho coroouse campión paulista, ao derrotar o Internacional de Santos por 1-0. En 1982, conquistou o seu primeiro título do Campionato Suramericano, ao vencer o Estudantil da Arxentina por 3-2 na final disputada na cidade arxentina de San Juan de la Frontera.
No 2007, o club acadou o inédito pentacampionato brasileiro, ao vencer ao Sport Club do Recife por 2-1. .
Arte
A noción de arte continúa hoxe en día suxeita a profundas polémicas, posto que a súa definición está aberta a múltiples interpretacións, que varían segundo a cultura, a época, o movemento, ou a sociedade para a cal o termo ten un determinado sentido. O vocábulo arte ten unha extensa acepción, podendo designar calquera actividade humana feita con xeito e dedicación, ou calquera conxunto de regras necesarias para desenvolver de forma óptima unha actividade: fálase así de arte culinaria, arte médica, artes marciais, artes de arrastre na pesca etc. Nese sentido, arte é sinónimo de capacidade, habilidade, talento, experiencia. Porén, máis comunmente adoita ser considerada a arte como unha actividade creadora do ser humano, pola que produce unha serie de obxectos (obras de arte) que son singulares, e cuxa finalidade é principalmente estética. Nese contexto, arte sería a xeneralización dun concepto expresado desde antano como “belas artes”, actualmente algo en desuso e reducido a ámbitos académicos e administrativos. De igual forma, o emprego da palabra arte para designar a realización doutras actividades veu sendo substituído por termos como técnica ou oficio. Neste artigo trátase de arte entendida como un medio de expresión humana de carácter creativo.
Visión actual
Theodor W. Adorno, como Benjamin pertencente á Escola de Frankfurt, defendeu a arte de vangarda como reacción á excesiva tecnificación da sociedade moderna. Na súa Teoría estética (1970) afirmou que a arte é reflexo das tendencias culturais da sociedade, pero sen chegar a ser fiel reflexo desta, xa que a arte representa o inexistente, o irreal; ou, en todo caso, representa o que existe pero como posibilidade de ser outra cousa, de transcender. A arte é a “negación da cousa”, que a través desta negación transcéndea, mostra o que non hai nela de forma primixenia. É aparencia, mentira, presentando o inexistente como existente, prometendo que o imposible é posible.
Nafarroa Bai
Traxectoria
Así mesmo, e ante unha eventual participación do espazo abertzale afín a Batasuna, teñen existido contactos entre os partidos. Porén, tanto Nafarroa Bai como Herri Batasuna acusan ao contrario de obstaculizar o acordo e esta alianza non frutificou e fixo que non concorreran unidas ás eleccións de maio de 2007.
Atilano, presidente
Argumento
Atilano Bermejo é un oficial de servizos funerarios cunha absoluta falta de inquietudes sociais. O cal xunto a un carácter descreído o converte no candidato perfecto para un grupo de banqueiros que precisan unha cara pública para presentarse ás eleccións. A acción desenvólvese ao longo da campaña electoral.
Arte
Clasificación
Batteux incluíu nas belas artes á pintura, á escultura, á música, á poesía e á danza, mentres que mantivo o termo artes mecánicas para o resto de actividades artísticas, e sinalou como actividades entre ámbalas dúas categorías a arquitectura e a retórica, aínda que ó pouco tempo eliminouse o grupo intermedio e a arquitectura e a retórica incorporáronse plenamente ás belas artes. Con todo, co tempo, esta lista sufriu diversas variacións, e aínda que se aceptaba comunmente a presenza de arquitectura, pintura, escultura, música e poesía, os dous postos restantes oscilaron entre a danza, a retórica, o teatro e a xardinería, ou, máis adiante, novas disciplinas como a fotografía e o cinema. O termo “belas artes” fixo fortuna, e quedou fixado como definición de tódalas actividades baseadas na elaboración de obxectos con finalidade estética, producidos de forma intelectual e con vontade expresiva e transcendente. Así, desde entón, as artes foron “belas artes”, separadas tanto das ciencias como dos oficios manuais. Por iso mesmo, durante o século XIX foise producindo un novo cambio terminolóxico: xa que as artes eran só as belas artes, e o resto de actividades non o eran, ós poucos foise perdendo o termo “belas” para quedar só o de “artes”, quedando a acepción “arte” tal e como a entendemos hoxe en día. Mesmo sucedeu que entón se restrinxiu o termo “belas artes” para designar as artes visuais, as que no Renacemento denominábanse “artes do deseño” (arquitectura, pintura e escultura), sendo as demais as “artes en xeral”. Tamén houbo unha tendencia cada vez máis crecente a separar as artes visuais das literarias, que recibiron o nome de “belas letras”.
Con todo, a pesar da aceptación xeral da clasificación proposta por Batteux, nos séculos seguintes aínda se produciron intentos de novas clasificacións da arte: Immanuel Kant distinguiu entre “artes mecánicas” e “artes estéticas”; Robert von Zimmermann falou de artes da representación material (arquitectura e escultura), da representación perceptiva (pintura e música) e da representación do pensamento (literatura); e Alois Riegl, en Arte industrial da época romana tardía, dividiu a arte en arquitectura, plástica e ornamento. Hegel, no seu Estética (1835-1838), estableceu tres formas de manifestación artística: arte simbólica, clásica e romántica, que se relacionan con tres formas diferentes de arte, tres estadios de evolución histórica e tres maneiras distintas de tomar forma a idea: