cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Escultura da Grecia antiga
Período severo
Indicativo deste progreso é o Efebo de Kritios (c. 480 a.C.), o primeiro en mostrar unha suxestión do contraposto, un movemento nos cadrís que xorde ao apoiarse a figura nunha das pernas mentres a outra se atopa en repouso. O mesmo desenvolvemento formal nótase nos relevos, cunha crecente complexidade das ceas e das formas anatómicas. Exemplo superior desta época é o conxunto escultórico do templo de Zeus na Olimpia, realizado por un artista descoñecido chamado Mestre de Olimpia e os seus auxiliares. Neste grupo decorativo atópanse por primeira vez na arte grega características que serían retomadas soamente na fase Helenística, máis tardía, como o extraordinario dinamismo nas cenas e expresións emocionais intensas.
Período Clásico
Unha rápida evolución na técnica e no estilo leva ao clasicismo grego. As actitudes tórnanse máis naturalistas, aínda que investidas de grande dignidade e equilibrio. A representación anatómica chega a un estado de grande verosimilitude. As poses son moi variadas, aparecen os primeiros retratos de persoas e as esculturas abandonan definitivamente a frontalidade para recibiren acabamento por igual en todas as súas partes, de xeito que poden ser apreciadas por todos os seus ángulos.
Período Helenístico
De xeito xeral o período Helenístico continúa a grande tradición do auxe do clasicismo, creando obras perfectamente modeladas en todos os ángulos, con estudados efectos de transparencia no vestiario, aproveitando os xogos de luz con finalidades estéticas e expresivas, e enfatizando a variedade de posturas e sentimentos. Búscase a esencia de toda expresividade e a súa "atmosfera", destacando os retratos, onde mais que a exactitude da fisionomía represéntase o carácter ou vida interior do personaxe. 110px|miniatura|Laocoonte e os seus fillos, c. 200 a.C., [[Museos Vaticanos|Museo Vaticano]]
Outro factor importante foi o gran crecemento nesa fase da demanda escultórica, en virtude das numerosas cidades helenísticas que foron fundadas no Exipto, Siria e Anatolia, e que precisaban de imaxes de deuses para o culto nos templos, ou de heroes para os seus monumentos. Esa expansión no mercado deu lugar a unha certa patronización estética.
San Pedro de Sarandón, Vedra
Toponimia
Segundo Nicandro Ares San Pedro deriva do antropónimo latino relacionado con (pedra). É un nome de santo, haxiotopónimo.
O Casarón, Aldixe, Abadín
O Casarón é un lugar da parroquia de Aldixe, no concello lugués de Abadín, na comarca da Terra Chá.
Mar de Scotia
O mar do Scotia ou máis frecuentemente mar de Scotia (tamén denominado mar das Antillas do Sur) é o nome que recibe unha área marítima situada maiormente no océano Atlántico Sur e o seu sector máis meridional no océano Glaciar Antártico. O mar de Scotia áchase encerrado polo arco das Antillas Austrais tamén chamado arco de Scotia desde o banco Burdwood ou Namuncurá cara ás illas Aurora (Corvo mariño e Rocha Negra), Xeorxia do Sur, as rochas Clerke, Sandwich do Sur, Orcadas do Sur e Shetland do Sur, limitando polo oeste co mar de Hoces, ao noroeste co mar Arxentino e ao sur co mar de Weddell. As súas illas (as Antillas do Sur) son as cúspides do volcánico Arco das Antillas Austrais, cordilleira maiormente submarina que delimita polo norte, leste e sur ao mar de Scotia.
Xeopolítica
Na Arxentina, o mar do Scotia adoita ser reivindicado como unha extensión do mar Arxentino, sendo este un dos motivos polo cal a república Arxentina reclama a soberanía sobre os territorios que nel se sitúan.
O tempora, o mores!
Esta expresión é moi usada actualmente en numerosos artigos de prensa, onde ou ben se recordan os versos. de Jorge Manrique no sentido de como, ao parecer de cadaquén, calquera tempo pasado foi mellor, ou ben se fai mención ao rápido cambio de costumes e usos co paso do tempo.
Pablo Ruiz
Traxectoria
En 1989fíxose coñecer con cancións como "Oh mamá, ella me ha besado", "Sol de verano", "Orgullosa nena", "Hawái", "Océano", "Lady, Lady" ou "La malagueña", canción reeditada do mariachi ao xénero pop, que anteriormente tamén foi adaptada da copla española. O seu éxito foi fugaz e logo de gravar o seu cuarto disco Espejos azules afastouse dos escenarios ao cambiar o seu ton de voz dada a súa saída da adolescencia e unha cirurxía de nariz que lle afectou neste sentido.
En 2012 realiza unha participación especial na telecomedia de Telefe, Graduados como el mesmo. En 2014 xerouse polémica por un suposto plaxio de parte da banda australiana Tame Impala. Un medio chileno asegura que a súa canción "Océano" foi plaxiada na canción "It Feels Like We Only Go Backwards" dos australianos.
Bandeira de Kosovo
Historia
En 1999, a República Federal de Iugoslavia e a OTAN enfrontáronse na chamada Guerra de Kósovo, trala cal estableceuse unha misión de paz a cargo da Organización das Nacións Unidas. A denominada UNMIK quedou a cargo da administración do territorio de Kosovo, a pesar de que este permanecía legalmente como territorio serbio. Así, a bandeira das Nacións Unidas converteuse no emblema legal de Kosovo, pero a poboación seguiu empregando as bandeiras dos respectivos países de orixe das súas etnias.
Confrançon
Confrançon é unha vila francesa do departamento do Ain, na rexión de Ródano-Alpes.
A Casanova, Piñeiro, Xermade
A Casanova é un lugar da parroquia de Piñeiro no concello lugués de Xermade na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 8 habitantes (3 homes e 5 mulleres).
Artródiros
Características
miniatura|240px|Reconstrucíón dunha especie de Dunkleosteus. miniatura|240px|Reconstrución de Rolfosteus canningensis.
Techniques d'Avant Garde
Outros
Outras áreas de negocio inclúen a tecnoloxía de avanzada, bens raíces e produtos de consumo.
Illa de Nadal
Transferencia a Australia
A petición de Australia, o Reino Unido transferiu a soberanía a Australia, cun pago de 20 M$ millóns do goberno de Australia a Singapur como compensación pola perda de ingresos procedentes da venda de fosfato.
Economía
miniatura|right | 350px | Unha representación das exportacións da Illa de Nadal en 2012.
Cultura
A cultura da Illa de Nadal é única, polas persoas de diferentes etnias que habitan a zona. A maioría dos residentes son de orixe chinesa, pero tamén residen europeos e malaios. As principais linguas da Illa de Nadal son o inglés e chinés. A vestimenta adoita ser modesta, e os turistas deben levar algo para cubrirse, como un sarong ou un pareo, á man para cubrir shorts, traxes de baño, e camisetas sen mangas. É común quitarse os zapatos ao entrar nunha casa e tamén evitar tocar a cabeza de ninguén.
San Xián de Sales, Vedra
San Xián de Sales é unha parroquia que se localiza no noroeste do concello de Vedra. Segundo o IGE en 2013 tiña 760 habitantes (364 mulleres e 396 homes) distribuídos en 7 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 617 habitantes.
Arriba e abaixo
Desenvolvemento
A serie reflicte a vida dos criados, que viven no andar de abaixo e dos señores - os Bellamy- que viven no andar de arriba durante o comezo do século XX, na serie aparecen os grandes eventos da época, como o afundimento do Titanic ou o crack do 29, pero tamén amosa o cambio gradual na vida cotiá, pretendendo ser un documento dos cambios sociais e tecnolóxicos que aconteceron entre 1903 e 1930. Recibiu un premio Emmy e un Globo de Ouro. En agosto de 2010 a BBC comezou a gravar un remake da serie en Gales.
Anchorage
Historia
esquerda|miniatura|O terremoto de Alasca do 27 de marzo de 1964 (Fourth Avenue) O terremoto do Venres Santo provocou moitos danos o 27 de marzo de 1964 cunha magnitude de momento de 9,2. Matou 114 habitantes de Alasca e causou numerosos danos materiais. Reconstruiríase na segunda metade dos sesenta a cidade.
Estación de Lubián
Historia
Debido aos recortes no sector ferroviario levados a cabo polo Goberno en xuño de 2013, a estación quedou sen os servizos de Media distancia entre Ourense e Pobra de Seabra.
Jan Veselý
NBA
Veselý foi elixido na 6ª posición do Draft da NBA de 2011 polos Washington Wizards. O 9 de abril de 2012, conseguiu o primeiro dobre-dobre da súa carreira, rematando o partido con 11 puntos e 11 rebotes na vitoria contra os Charlotte Bobcats. Na súa primeira tempada na NBA, Veselý acadou 4.7 puntos e 4.4 rebotes en 18.9 minutos por partido.
Aeroporto de Karlstad
Historia
O antigo aeroporto de Karlstad, o aeroporto Karlstad-Jakobsberg, atopábase a poucos quilómetros ao sur do centro da cidade, preto do río Klarälven. Foi construído nos anos 30 e estivo operando voos comerciais ata a apertura do novo aeroporto. As vellas instalacións continuaron usándose para voos de adestramento de planadores ata o ano 2000 cando a empresa que realizaba estes voos transladouse ao novo aeroporto. Os terreos do aeroporto de Jakobsberg úsanse hoxe en día como campo de golf.
Nova Caledonia
Etimoloxía
A palabra "Caledonia" deriva do nome en latín que designaba á rexión que actualmente corresponde a Escocia, no Reino Unido. O neoloxismo "Kanaky" é preferido polos nacionalistas melanesios, procede de "Kanaka", un vocábulo polinesio que significa 'humano', usado polos polinesios para referirse a eles mesmos. A palabra foi logo usada polos franceses para denominar a todos os nativos das illas do sur do Océano Pacífico, incluíndo aos melanesios (distintos dos polinesios) de Nova Caledonia. A palabra derivou en "Canaque" en francés, e volveuse un termo despectivo. Entre 1960 e 1970, cando os nativos melanesios comezaron a organizarse en partidos políticos e a solicitar a súa independencia, esta palabra despectiva foi usada como símbolo da emancipación política e de orgullo.
Historia
A partir do século XI, os polinesios chegaron ás illas e mesturáronse coa poboación local. Os europeos divisaron as illas a fins do século XVIII. O explorador inglés James Cook divisou Grande Terre en 1774 e chamouna "New Caledonia", en honra ás Terras Altas de Escocia ás cales os romanos chamaban "Caledonia". Baleeiros británicos e estadounidenses interesáronse en Nova Caledonia e as tensións por ela incrementáronse. Os europeos usaban alcol e tabaco entre outras cousas, para intercambialas por materia prima.
Desde 1986 Nova Caledonia aparece nas lista de territorios non auto-gobernados das Nacións Unidas. Nesta lista atópanse lugares como a Samoa Americana, as Illas Malvinas e Tokelau entre outros. Axitacións demandando a independencia por parte da Fronte Socialista de Liberación Nacional Canaco (Front de Libération National Kanak Socialiste - FLNKS) comezaron en 1985. O FLNKS (liderado por Jean Marie Tjibaou, que foi asasinado en 1989) demandaba a creación de do "Estado Independente de Kanaky". Os problemas culminaron en 1988 coa sanguenta toma de reféns en Ouvéa. Isto levou ao outorgamiento de maior autonomía cos Acordos de Matgnon de 1988 e o de Numea en 1998.
Goberno e política
Por outra banda, Nova Caledonia continua sendo parte integral da República Francesa. Os habitantes de Nova Caledonia son cidadáns franceses e portan pasaportes franceses. Teñen parte nas eleccións lexislativas e presidenciais. Esta envía dous representantes á Asemblea Nacional Francesa e un senador ao Senado galo. O Alto Comisionado da República encárgase de representar ao poder central en Nova Caledonia e é a cabeza dos servizos civís e ten un escano no goberno local.
Organización político-administrativa
A organización institucional é o resultado da lei orgánica e ordinaria aprobadas polo Parlamento o 16 de febreiro de 1999.
frameless|right|356x356px
Clima
Nova Caledonia localízase no Trópico de Capricornio, entre os 19º e 23º de latitude sur. O clima das illas é tropical, a choiva é estacional e é traída polos ventos que usualmente corre desde o leste. A media de precipitación anual é de 1,500 mm nas Illas da Lealdade, 2,000 mm nas partes baixas de Grande Terre e entre 2,000 mm e 4,000 mm nas zonas elevadas de Grande Terre.
George Washington Carver
George Washington Carver, nado o 12 de xullo de 1861 e finado o 5 de xaneiro de 1943, foi un botánico estadounidense afroamericano que traballou no concepto de extensión agraria no Tuskegee Institute en Tuskegee (Alabama). Aprendeuelles aos ex-escravos as técnicas de cultivo necesarias como para que fosen autosuficientes. É famoso por inventar moitos usos do cacahuete así como doutras plantas, aínda que a miúdo deixaba escritos procedementos sen explicación ou aserción científica.
Dares Frixio
No século II, Claudio Eliano dá a noticia de que con anterioridade á Ilíada atribuída a Homero houbo outra composta por Dares en lingua frixia. Este dato é inverosímil en cando á antigüidade da obra, pero permite supor que este autor se baseaba na existencia dun orixinal grego na súa época que podería ser logo resumido e traducido ao latín para obter como resultado a Historia da destrución de Troia.
O libro deste suposto «Dares Frixio» senta un antecedente autónomo acerca da Guerra de Troia, independente á de Homero. Isto é o que fai a diferenza e a novidade sobre o asunto. Sobre este particular sustentáronse varias opinións respecto diso no ambiente dos estudos clásicos. O punto é que o autor romano compuxo en latín resumos en verso da Ilíada de Homero, destinados ao ensino como o faría calquera profesor de literatura. O dito fin pedagóxico pode detectarse debido ao ton didáctico.
Conta a versión dun combatente troiano (Dares o frixio) sobre a destrución de Troia, con testemuños supostamente coetáneos e auténticos de soldados que loitaron en Troia en bandos contrarios. Existe outra versión e temos outro nome co cal se denomina a identidade do autor romano: Dares (De excidio Troiae historia) e Dictis o Cretense (Ephemeris belli troiani). En realidade trátase de dous exercicios retóricos da Antigüidade tardía que nos presentan unha versión da lenda troiana allea ao imaxinario homérico.
Gurumelo
Especies semellantes
Para a persoa inexperta existe o perigo de confusión coa perigosa cacaforra da morte (Amanita phalloides) na súa variedade branca; aínda que se se repara na súa forma, cheiro e textura, son moi distintas. A Amanita verna, que é de cor branca, medra nos mesmos sitios e na mesma época cá Amanita ponderosa.
Raquel Córcoles
Raquel Córcoles, nada en Reus en 1986, máis coñecida como Moderna de Pueblo, é unha ilustradora e autora de banda deseñada catalá.
Hidatidose
Ciclo biolóxico
O verme adulto (1) é unha tenia plana de pequeno tamaño (3–6 mm), denominada Echinococcus granulosus (Basth, 1786), formado por un escólex e 3-5 aneis ou proglotes, que parasita especificamente o intestino delgado do can e ocasionalmente outros cánidos (raposo, lobo). Estes hóspedes definitivos non manifestan síntomas clínicos da enfermidade. Os vermes producen ovos que son expulsados ó exterior coas feces do animal (2), e rematan sendo inxeridos por animais herbívoros (ovellas e cabras principalmente, pero tamén vacas, cabalos, porcos ou camelos) coa herba, e que actúan como hóspedes intermediarios. Este contaxio tamén pode producirse por inxestión de auga contaminada polas feces do can enfermo.
Pode darse o caso de que sexa o home quen inxira algún produto vexetal contaminado, directa ou indirectamente, a través da auga da rega, actuando coma hospedador intermediario cego. Considérase, xa que logo, unha zoonose.
Cobán
Cobán é un municipio e a capital do departamento de Alta Verapaz, localizado na República de Guatemala. No ano 2000 a poboación foi estimada nuns 70.000 habitantes.
Súidos
Comprende 6 xéneros viventes cun total de 19 especies, todas elas distribuídas orixinariamente en Eurasia e África, aínda que Sus scrofa foi introducido nos Estados Unidos, Australia e varias illas oceánicas tanto na súa forma doméstica como na salvaxe.
Drago
Descrición
Follas coriáceas simples, verde cinsentas, acastañadas na base, ensiformes de ápice agudo, dispostas en roseta terminal. O limbo das follas mide 40-90 (110) x 2-4 (5) cm.
Flores odoríferas, hermafroditas e actinomórficas, con perianto con 7–10 mm, verde abrancazado, composto por 6 pezas unidas na base en tubo curto e campanulado. 6 estames, non excedendo en lonxitude ao perianto. Ovario súpero.
Súidos
Taxonomía
A familia foi descrita en 1821 polo zoólogo británico John Edward Gray, na súa obra "On the natural arrangement of vertebrose animals", publicada en The London Medical Repository Monthly Journal and Review 15: 296-310.
Clasificación
miniatura|Xabaril das Visayas ([[Sus cebifrons).]] miniatura|Grupo de xabarís ([[Sus scrofa).]] miniatura|[[Hylochoerus meinertzhageni.]]
Polbo Paul
Controversias
Con todo iso, son varios os que opinan que as predicións realizadas por Paul son consecuencia do azar ou da casualidade. De feito, persoas entendidas no tema consideran que o polbo podería estar influenciado polos seus coidadores de tal maneira que acertase os partidos en función do que estes ditaminasen, pois seres vivos destas características poden ser facilmente manipulables por medio do estado da comida (neste caso bivalvos) aínda que cabe destacar que a capacidade preditiva dos coidadores de ningunha maneira podería cualificarse de infalible.
Fenómeno dos medios
miniatura|200px|Equipos de prensa gravando unha das predicións de Paul durante a [[Copa Mundial de Fútbol de 2010.]] Durante a disputa da Copa Mundial de Fútbol de Suráfrica, a popularidade de Paul alcanzou niveis extraordinarios, chegando a ser cómicamente considerado pola prensa "a estrela do Mundial". O seu alcance chegou mesmo á canle de televisión británico BBC, onde dous presentadores debateron sobre a nacionalidade do animal, e na norteamericana CNN a noticia dun dos seus veredictos foi incluída entre a información máis relevante. O seu adestrador no acuario de Oberhausen sinalou á prensa que o animal se atopaba baixo constante vixilancia para que non o maten, debido ás antipatías espertadas entre afeccionados de seleccións ás que prexudicaron as súas predicións.
Prefectura de Kagoshima
A Prefectura de Kagoshima (鹿児島県, かごしまけん, Kagoshima-ken) é unha prefectura do Xapón, situada no extremo sur da rexión de Kyūshū, na illa de Kyūshū. A súa capital é Kagoshima-shi.
Corcelles, Ain
Demografía
A poboación evolucionou segundo o seguinte gráfico:
Lei para a Reforma Política
Antecedentes
Trala aprobación do proxecto de lei polo Consello de Ministros preséntase ante o Consello Nacional do Movemento, sendo aprobado o 16 de outubro por 80 votos a favor, 13 en contra e 6 abstencións. Este organismo prologaba a súa propia disolución:
A reforma
Así pois, o Presidente das Cortes, Torcuato Fernández Miranda redactou un breve texto articulado coa súa correspondente exposición de motivos, entregándoo a Adolfo Suárez. Durante o proceso de estudo e aprobación por parte do Consello de Ministros retócanse algúns detalles e varíase a exposición de motivos que, tralo informe do Consello Nacional do Movemento, e antes da súa presentación ás Cortes é suprimida definitivamente.
Liñas temporais alternativas de Dragon Ball
Liña temporal 4: Non vista
O resto dos detalles desta liña temporal son descoñecidos.
Miguel Primo de Rivera y Urquijo
Traxectoria
Entre as súas afeccións destacaron a caza e o golf. Chegou a ser campión de mundo de tiro ao pombiño, campión de España afeccionado de dobres de golf e un dos tiradores con escopeta de máis prestixio en España.
Vedra, Vedra
Santa Eulalia de Vedra é unha parroquia que se localiza no centro do concello de Vedra. Segundo o IGE en 2013 tiña 667 habitantes (342 mulleres e 325 homes) distribuídos en 14 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 674 habitantes.
Partido Comunista de los Pueblos de España
Fundación
Despois da crise aberta dentro do Partido Comunista de España (PCE), tras o fracaso electoral nas eleccións xerais de 1982, o sector pro-soviético do PCE, liderado por Ignacio Gallego, promoveu a celebración dun Congreso de Unidade Comunista. Gallego, expulsado ​​a finais de 1983 do PCE, foi elixido secretario xeral do novo Partido Comunista (PC) nacido deste congreso celebrado en Madrid entre o 13 e o 15 de xaneiro de 1984. Nel participaron, ademais do sector pro-soviético escindido do PCE, o Partido dos Comunistas de Cataluña (que se escindira pouco antes do PSUC), o Partido Comunista de España Unificado, o Movimiento para la Recuperación del PCE, o Movimiento para la Reconstrucción y Unificación del PCE e as Células Comunistas. O novo PC (coñecido coloquialmente para distinguilo do PCE como pe ce punto), naceu con preto de 10.000 militantes e foi recoñecido polo Partido Comunista da Unión Soviética e os partidos comunistas dos países do Pacto de Varsovia. Entre os 101 membros do Comité Central que foron elixidos polo congreso estaban o bailarín Antonio Gades, sindicalistas como Fidel Alonso e Francisco García Salva, os membros do Parlamento de Cataluña Juan Ramos Camarero, Celestino Sánchez Ramos e Pere Ardiaca, o ex-deputado canario Fernando Sagaseta, a que fora destacada militante primeiro do PCE e logo da ORT, Juana Doña, e dirixentes do consello federal de CCOO como Alfredo Clemente, Alfredo Conte e Manuel Guerra Lobo.
Fundación de IU e desvinculación
En 1986 o PCPE participou, xunto ó PCE e outros partidos, na creación de Izquierda Unida e participou nas súas listas electorais nos comicios xerais dese ano excepto en Madrid, onde o secretario rexional, José Antonio Moral Santín, se desvinculou do Comité Central do PCPE porque fora excluída a Mesa para a Unidade dos Comunistas comandada por Santiago Carrillo. Nas eleccións xerais de 1986 o entón secretario xeral do PCPE Ignacio Gallego foi elixido deputado por Málaga como cabeza de lista de IU.
A alianza repetiuse nas eleccións municipais, autonómicas e europeas de 1987 e, en 1988, comezou a tomar forza unha fracción do PCPE que avogaba polo reingreso no PCE. No mes de setembro dese mesmo ano, 15 dos 25 membros do Comité Rexional de Madrid foron expulsados. Por solidariedade co Comité Rexional, os dirixentes Alfredo Clemente e Juana Doña renunciaron aos seus cargos. En novembro Ignacio Gallego foi destituído do cargo de secretario xeral do PCPE por mostrarse favorable a un proceso de reintegración no PCE. En xaneiro de 1989 celebrouse un Congreso Extraordinario no que o sector de Gallego se incorporou no PCE de Julio Anguita, xunto a 8.000 militantes, 48 membros do Comité Central e a maioría dos cargos públicos do partido. A unión recibiu o visto e prace dos partidos comunistas de Europa do Leste, en especial da Unión Soviética. Non obstante, no PCPE permaneceu o sector encabezado por Juan Ramos Camarero, novo secretario xeral, que foi o cabeza de lista nas eleccións europeas de 1989.
Consolidación do PCPE
Nos anos seguintes o PCPE incrementou as súas relacións internacionais con diferentes partidos e organizacións comunistas do mundo, especialmente en Europa, onde participou na Festa do Avante de 2008, organizada polo Partido Comunista Portugués (PCP), cunha edición enteiramente en portugués do seu órgano de expresión, Unidad y Lucha, asistindo tamén ao seu XVIII Congreso, así como participando no 90 aniversario do Partido Comunista de Grecia (KKE) e no 40 aniversario da Xuventude Comunista Grega (KNE). Tamén participou en 2008 nos congresos de diferentes partidos e sindicatos comunistas na India, divididos polas interpretacións do comunismo, a través do entón xefe de relacións internacionais Quim Boix.
Despois de varios procesos de unidade, que culminaron coa integración do Partido Revolucionario de los Comunistas Canarios (PRCC) en febreiro de 2012, da Unión Proletaria (UP) en setembro de 2011, e dunha escisión da Xuventude Comunista en Madrid chamada Unión de Jóvenes Comunistas-Madrid (UJC-M) a finais de 2012, producíronse sendas escisións de militantes de UP e UJC-M, así como outras de Cataluña e Castela-A Mancha, que non estaban de acordo con este proceso.
Galicia
En Galicia a referencia do PCPE ata 2008 foi o Partido Comunista do Povo Galego (PCPG), que tras desvincularse do PCPE achegouse ao nacionalismo galego (participando en coalicións galeguistas como Alternativa Canguesa de Esquerdas) e, máis concretamente, ao Bloque Nacionalista Galego), participando nas súas candidaturas electorais en 2016. Os militantes que seguiron sendo leais ao Comité Central do PCPE en Galicia adoptaron a denominación actual de "Comunistas da Galiza-PCPE". O sector leal a Ástor García, tras a súa refundación como PCTE, pasou a chamarse Partido Comunista dos Traballadores da Galiza (PCTG).
Les Andelys
Historia
En orixe unha vila galo-romana, Ricardo I de Inglaterra mandou construír a fortaleza de Château-Gaillard (1198), para protexer o ducado de Normandía dos reis de Francia. As tropas de Filipe II de Francia capturárono despois dun longo sitio no ano 1203.
Centro de gravidade
thumb|250px|Centro de gravidade O centro de gravidade é o punto de aplicación da resultante de tódalas forzas de gravidade que actúan sobre as distintas porcións materiais dun corpo, de tal forma que o momento respecto a cualquer punto desta resultante aplicada no centro de gravidade é o mesmo que o producido polos pesos de tódalas masas materiais que constitúen ese corpo.
Boeing 727
Historia
O deseño do 727 debeuse a un compromiso entre United Airlines, American Airlines e Eastern Airlines para buscar o sucesor do Boeing 707. United Airlines quería un avión con catro motores para os seus voos a aeroportos de grande altitude, especialmente o seu centro de conexións no aeroporto internacional Stapleton, en Denver. American quería un avión bimotor por razóns de eficiencia. Eastern quería un trimotor para os seus voos sobre o mar Caribe, xa que na época os voos comerciais dos bimotores estaban limitados por regulacións a rutas cos 60 minutos como máximo a un aeroporto. Eventualmente, as tres aeroliñas coincidiron nun trimotor e así naceu o 727.
En 1959, Lord Douglas, xefe de British European Airways (BEA), suxeriu que Boeing e de Havilland Aircraft Company (posteriormente Hawker Siddeley) traballasen xuntas nos seus deseños de trirreactores, o 727 e o D.H.121 Trident. Os dous deseños tiñan un perfil semellante, diferenciandose principalmente no tamaño. Nese tempo, Boeing intentou usar tres motores turboventilador Allison AR963, que era unha versión fabricada baixo licenza do mesmo motor que usaba o Trident, o Rolls-Royce RB163 Spey. Boeing e de Haviland intercambiáronse enxeñeiros para avaliar os dous deseños, pero Boeing finalmente decidiu poñer fin ao acordo. De Haviland quería que Boeing construíse baixo licenza o D.H.121, mentres que Boeing sentía que o deseño necesitaba ser adaptado para o mercado estadounidense, con seis asentos por fila e a capacidade de usar pistas de menos de 4 500 pés (1 400 metros).
Posteriores modelos do 727 alongáronse para transportar máis pasaxeiros e substituír aos primeiros reactores como os Boeing 707 e Douglas DC-8, ademais de avións de hélice vellos como os DC-4, DC-6, DC-7 e o Lockheed Constellation en rutas de curto a medio alcance.
727-200F Advanced
Unha versión de carga do 727-200 Advanced estivo dispoñible en 1981. Tiña motores Pratt & Whitney JT8D-17A, unha fuselaxe reforzada, unha porta de carga da cuberta principal dianteira de 3,40 m por 2,18 m, e unha cabina sen fiestras. Fabricáronse 15 unidades, todas para Federal Express. Esta foi a derradeiro versión de produción do 727 desenvolvida por Boeing.
Pastel escocés
miniatura|200px|Pastel escocés preparado en [[Glasgow.]]
Descrición e receita
O pastel escocés sérvese normalmente quente, xusto ao sacalo do forno. Cando se merca en postos ambulantes ou en tendas de fritidos rápidos, pode ser que se elabore mergullándoo en aceite fervendo.
Ferreira de Castro
Existe unha biblioteca e unha escola secundaria co seu nome en Oliveira de Azeméis e unha escola secundaria e un museo en Sintra.
Traxectoria
Durante catro anos viviu no seringal Paraíso, en pleno bosque amazónico, xunto á marxe do río Madeira. Despois de partir do seringal Paraíso, viviu en precarias condicións, tendo que acudir a traballos como colar carteis, embarcadizo en navíos do Amazonas etc.
Relevancia da obra
A súa Casa-Mueseo localízase na Rúa Escritor Ferreira de Castro, en Ossela.
Bandeira de Haití
A bandeira de Haití foi adoptada oficialmente o 25 de febreiro de 1986, pero o seu deseño remóntase a comezos do século XIX, cando foi usada pola República de Haití baixo o presidente Alexandre Pétion en 1806. . É unha bandeira composta por dúas franxas horizontais, do mesmo tamaño, de cor azul (a superior) e vermella (a inferior). No centro da mesma figura, dentro dun rectángulo de cor branco, o escudo nacional. A bandeira de uso civil carece de escudo.
Azrael
Pero non é retratado dun xeito negativo ou que busca facer mal ás persoas. De feito, a Biblia non menciona o nome en referencia a un anxo mais a persoas; como ente sobrenatural, o nome aparece basicamente na literatura rabínica e da cábala e, despois, en textos esotéricos doutras denominacións, sendo mellor desenvolvido a personaxe durante a Idade media.
Gordiano II
Traxectoria
Será Gordiano III, fillo da súa irmá Antonia Gordiana, o que levará a coroa imperial despois do asasinato de Maximino polas súas tropas e logo de que os pretorianos se desfixesen de Balbino e Pupieno. Foron estes os que nomearon a Gordiano III emperador, e o Senado aceptouno.
Artenativa
2007
Cada unha das noites o espectáculo remataba cunha pinchada de DJ's. Ademais das actuacións, o día 11 presentouse unha mesa redonda sobre o estado da escena musical galega, coa participación dalgúns dos seus protagonistas.
Coeficiente de Poisson
O coeficiente de Poisson en física defínese, para un corpo sobre o que se aplica unha carga (forza), como a razón entre a deformación unitaria na dirección na que se aplica a forza e a producida na dirección perpendicular. Recibe o seu nome por Simeon Poisson.
Carlito syrichta
Caracterísiticas
Os ollos son moi grandes. As orellas tamén son grandes e moi mobíbeis: pódenas dobrar para mantelas pegadas á cabeza.
Jesús María Rodríguez Vázquez
Vida persoal
Casou en 1886 con Manuela Cadarso Ronquete, irmá de Alejandro Cadarso Ronquete e sobriña do capitán noiés Luis Cadarso Rey, e foi pai de Alejandro Rodríguez Cadarso e José Rodríguez Cadarso.
Power metal
O Power metal é un subxénero do Heavy Metal derivado do Speed Metal. Podería traducirse como Metal Enérxico ou Metal Potente Esta etiqueta acuñouse para designar un amplo espectro de variedades do Speed Metal. Pode aglutinar ó Speed Metal, ó Metal Melódico, ó Metal Británico, ó Metal Épico, ó Metal Neoclásico, e incorporar elementos de folk (o que se denomina Folk-Metal), Trash Metal, ou incluso Black Metal. Exemplo desta diversidade son grupos tan dispares que acostuman etiquetarse como Power Metal: Gamma Ray, Sarasvatï, Stratovarius, Rhapsody, Blind Guardian, Edguy, e moitos outros.
Operación Barbarossa
Plans de invasión alemáns
miniatura|260x260px|O Plan Marcks foi o plan orixinal de ataque alemán para a Operación Barbarossa A reputación de Stalin como un dictador brutal contribuíu tanto á xustificación dos nazis do seu asalto como á súa fe no éxito; moitos oficiais militares competentes e experimentados foran asasinados na Gran Purga dos anos 30, deixando ao Exército Vermello cun liderado relativamente inexperto en comparación co do alemán. Os nazis adoitaban subliñar a brutalidade do réxime soviético cando atacaban aos eslavos con propaganda. Tamén afirmaban que o Exército Vermello estaba preparándose para atacar aos alemáns, e así a súa propia invasión presentábase como un ataque preventivo.
Preparación da Unión Soviética
Ao comezo da invasión, a man de obra militar mobilizada polos soviéticos era de 5,3-5,5 millóns de efectivos, e aínda estaba aumentando xa que as reservas eran duns 14 millóns de efectivos con adestramento militar básico que continuaban mobilizándose. O Exército Vermello estaba disperso e aínda estaba preparándose cando a invasión comezou. As súas unidades adoitaban a estar separadas e carecían de transporte axeitado. Aínda que o transporte era insuficiente para as forzas do Exército Vermello, cando arrincou a Operación Barbarossa tiñan unhas 33 000 pezas de artillería, un número moi superior ao que os alemáns tiñan á súa disposición.
Carelia
miniatura|260x260px|Forzas finesas avanzando preto de Rautjärvi O plan finés no sur en Carelia era avanzar o máis rápido posible ata o lago Ladoga, cortando ás forzas soviéticas pola metade. Despois os territorios fineses, incluído Viipuri, ao leste do Ladoga serían recapturados antes de avanzar ao longo do istmo de Carelia. O ataque finés lanzouse o 11 de xullo. O Exército de Carelia tiña vantaxe numérica sobre os 7º e 23º Exércitos soviéticos, polo que puido avanzar rapidamente. O importante cruzamento de estradas de Loimola capturouse o 14 de xullo. O día 16 as primeiras unidades finesas chegaron ao lago Ladoga en Koirinoja, conseguindo o obxectivo de dividir as forzas soviéticas. Durante o resto de xullo o Exército de Carelia avanzou aínda máis cara o sueste, parando na antiga fronteira ruso-finesa en Mansila.
Kíiv
Antes de que comezase o ataque sobre Moscova, o exército alemán necesitaba rematar as operacións en Kíiv. A metade do Grupo de Exércitos Centro virara cara o sur na parte de atrás da posición de Kíiv, mentres que o Grupo de Exércitos Sur movérase cara o norte dende a súa cabeza de ponte no Dniéper. O cerco das forzas soviéticas en Kíiv conseguíuse o 16 de setembro. Seguiu unha batalla na que os soviéticos foron golpeados con carros de combate, artillería e bombardeos aéreos. Tras dez días de combate os alemáns afirmaron ter capturado 665 000 soldados soviéticos, aínda que as cifras reais rondaban os 220 000 prisioneiros. As perdas soviéticas foron de 452 720 homes, 3 867 pezas de artillería e morteiros de 43 divisións dos 5º, 21º, 26º e 37º Exércitos soviéticos. A pesar do esgotamento e as perdas dalgunhas unidades alemás (de máis do 75% dos seus homes) polos intensos combates, a masiva derrota soviética en Kíiv e as perdas do Exército Vermello durante os tres primeiros meses do asalto contribuíron á suposición alemá de que o ataque a Moscova aínda podería ter éxito.
Batalla de Moscova
O primeiro golpe colleu aos soviéticos completamente por sorpresa cando o 2º Grupo Panzer, regresando dende o sur, tomou Oryol, a tan só 121 km ao sur da primeira liña de defensa principal soviética. Tres días despois os panzers avanzaron cara Bryansk, mentres que o 2º Exército atacou dende o oeste. Os 3º e 13º Exércitos soviéticos estaban agora rodeados. Cara o norte, os 3º e 4º Exércitos Panzer atacaron Vyazma, atrapando aos 19º, 20º, 24º e 32º Exércitos. A primeira liña de defensa de Moscova quedou esnaquizada. A bolsa finalmente contiña máis de 500 000 prisioneiros soviéticos, o que levaba a conta dende o principios da invasións aos tres millóns. Os soviéticos tiñas agora só 90 000 homes e 150 carros de combate para a defensa de Moscova.
Cutián, San Xurxo de Sacos, Cerdedo-Cotobade
Cutián é un lugar da parroquia de San Xurxo de Sacos, no concello pontevedrés de Cerdedo-Cotobade. Segundo o IGE, en 2015 tiña 90 habitantes (45 homes e 45 mulleres), o que supón un descenso de 31 persoas respecto ó ano 2006. É o lugar máis habitado da parroquia.
El Vencejo
El Vencejo foi un periódico editado en Tui entre 1905 e 1906.
Músculo liso
Efectos específicos
A función contráctil do músculo liso vascular regula o diámetro luminal das pequenas arterias e arteriolas chamados vasos de resistencia, contribuíndo así significativamente a establecer o nivel de presión arterial e fluxo sanguíneo nas redes vasculares. O músculo liso contráese lentamente e pode manter a contracción (tonicamente) durante períodos prolongados de tempo nos vasos sanguíneos, bronquíolos, e algúns esfínteres. O músculo liso das arteriolas activado pode diminuír o diámetro luminal 1/3 do que hai en repouso, o que altera drasticamente o fluxo sanguíneo e a resistencia. A activación do músculo liso aórtico non altera significativamente o diámetro luminal pero serve para incrementar a viscoelasticidade da parede vascular.
Estrutura
450px|miniatura|dereita|Os corpos densos e os filamentos intermedios forman unha rede no sarcoplasma, e son os que causan a contracción do músculo liso. 450px|miniatura|dereita|Na imaxe vense unha serie de formacións protuberantes similares a axóns, chamadas varicosidades ou “botóns,” que chegan desde as neuronas do sistrema nervioso autónomo formando unidades motoras no músculo liso. A maioría dos músculos lisos son do tipo de unidade única, o que quere dicir que ou ben se produce a contracción de todo o músculo ou ben permanece todo relaxado. O músculo liso dunha soa unidade atópase na parede dos vasos sanguíneos (excepto nas arterias elásticas grandes), o tracto urinario, e o tracto dixestivo. Hai músculos lisos de multiunidades na traquea, nas arterias elásticas grandes, e no iris do ollo. miniatura|350px As fibras do músculo liso son fusiformes e uninucleadas e poden estar en contracción ou relaxación. O músculo liso é moi diferente do esquelético e cardíaco en estrutura, funcionamento, regulación da contracción, e no acoplamento excitación-contracción. Os tecidos que conteñen músculo liso tenden a ser máis elásticos e funcionan cunha maior curva lonxitude-tensión que os que conteñen músculo estriado. Esta capacidade de estirarse e aínda conservar a contractilidade é importante en órganos como os intestinos e vexiga urinaria. No estado relaxado, cada célula ten forma de fuso, e uns 20-500 micrómetros de lonxitude.
Filipos
Época romana
A colonia recoñeceu a súa dependencia das minas que lle deron a súa posición privilexiada na "Via Egnatia". Moitos monumentos evidencian a súa riqueza, particularmente impoñente tendo en conta o tamaño relativamente pequeno da zona urbana: o foro, distribuído en dúas terrazas a ambos os dous lados da estrada principal, construíuse en varias fases entre os reinados dos emperadores Claudio (41 - 54 d.C.) e Antonino Pío (138 - 161), e o teatro ampliouse e expandiuse para manter xogos romanos. Unha abundancia de inscricións en latín tamén testemuña a prosperidade da cidade.
Músculo liso
Outros mecanismos contráctiles
Tamén foron implicadas na contracción outras vías de sinalización celular e proteína quinases (proteína quinase C, quinase Rho, quinase Zip, quinases de adhesión focal), e a dinámica da polimerización da actina xoga un papel no mantemento da forza. Aínda que a fosforilación da cadea lixeira da miosina se correlaciona ben coa velociade de acurtamento, foron tamén implicadas outras vías de sinalización celular no desenvolvemento e mantemento da forza. Especialmente, demostrouse que a fosforilación de residuos de tirosina específicos no adaptador da adhesión focal proteína-paxilina por tirosina quinases específicas é esencial para o desenvolvemento e mantemento da forza. Por exemplo, os nucleótidos cíclicos poden relaxar o músculo liso arterial sen reducións na fosforilación de pontes cruzadas, un proceso denominado supresión da forza. Este proceso está mediado pola fosforilación da pequena proteína de choque térmico hsp20, e pode impedir que as cadeas de miosina fosforiladas interaccionen coa actina.
Filipos
Escavación arqueolóxica do sitio
miniatura|right|As ruínas de Direkler (Basílica B), debuxado por H. Daumet en 1861. miniatura|Exposición do consello de financiamento do Museo Arqueolóxico de Filipos
George Bancroft Abbe
Traxectoria
Un manuscrito da súa novela está na Universidade de Iowa.
Mantivo correspondencia con Nicholas Joost, Judith Moffett, e Stephen Vincent Benet, e escribiu un adianto do seu libro Stephen Vincent Benét on writing.
Comarca de Lugo
A comarca de Lugo é unha comarca galega situada na provincia de Lugo cuxa capital é Lugo. A esta comarca pertencen os concellos de Castroverde, O Corgo, Friol, Guntín, Lugo, Outeiro de Rei, Portomarín e Rábade.
Pierre Gassendi
Adversario do cartesianismo (mantivo relación epistolar con Descartes, presentándolle as súas obxeccións) e do aristotelismo escolástico. Resucitou o atomismo materialista de Epicuro e Lucrecio. Entre as súas obras destacan o Syntagma philosophiae Epicuri (anotacións ó décimo libro de Dióxenes Laercio) e a Disquisición metafísica.
Músculo liso
Enfermidades relacionadas
Ver tamén aterosclerose.
Prexuízo
Definición clásica
O prexuízo fai referencia ao infundado do xuízo e ao ton afectivo. Allport sinala que a frase “pensar mal doutras persoas” debe entenderse como “unha expresión elíptica, a cal inclúe sentimentos de desprezo ou desagrado, de medo e resentimento, así como varias formas de conduta hostil, tales como falar en contra de certas persoas, practicar algún tipo de discriminación contra elas ou atacalas con violencia”. Nas prácticas cotiás dos suxeitos, o prexuízo opera a partir de orzamentos valorativos baseados en costumes, tradicións, mitos e demais aprendizaxes adquiridas ao longo dos procesos de conformación das identidades. Allport non inclúe a posibilidade de cualificación positiva na súa definición. O seu ensaio foi escrito coa finalidade de que servise como material didáctico para os estudantes universitarios e o público en xeral referente ao tema da discriminación étnica, particularmente a que sufrían os xudeus e os negros americanos, polo cal é considerado un texto importante na psicoloxía social, debido a que expón que o racismo é producido por “temores imaxinarios”, o que nos leva a unha visión positiva de que é posible erradicar o prexuízo para poder vivir nunha sociedade máis harmónica.
Na literatura
Na novela Orgullo e prexuízo (Pride and Prejudice), da novelista británica Jane Austen, a heroína forma unha opinión forte sobre o carácter dun home antes de ter a posibilidade de ouvir a súa versión da historia. Cando finalmente se lle dá a coñecer o balance dos feitos, estes restan e finalmente derrotan este prexuízo. O prexuízo tamén é tema da novela Matar un paporrubio  (To Kill a Mockingbird), da estadounidense Harper Le.
Castrillón, O Corgo
San Salvador de Castrillón é unha parroquia do concello do Corgo na comarca de Lugo. Tiña 69 habitantes en 2016, segundo datos do Instituto Galego de Estatística, 36 homes e 33 mulleres. O que supón un aumento de 2 habitantes respecto ao ano 2007 cando tiña 67 habitantes (38 homes e 29 mulleres) e 10 menos que en 2000.
Elizabeth Bishop
Elizabeth Bishop, nada en Worcester (Massachusetts) o 8 de febreiro de 1911 e finada en Boston o 6 de outubro de 1979, foi unha poeta estadounidense, distinguida como poeta laureada dos Estados Unidos (1949-1950) e Premio Pulitzer de poesía en 1956.
Clifford Odets
Traxectoria
Odets era fillo de Louis Odets (nado como Gorodetsky) e Pearl Geisinger, inmigrantes xudeus procedentes de Rusia e Romanía. Medrou en Filadelfia e no Bronx (Nova York). Non rematou o instituto deixándoo coa intención de se converter en actor. Estableceuse con 19 anos en Greenwich Village, actuando en Poet's Theatre dirixido por Harry Kemp. Traballou na radio e afirmou que fora o primeiro dillei, na estación de radio WBNY, programando música clásica e contemporánea e improvisando nos tempos mortos. Tamén realizaba críticas teatrais e como tal viu en 1926 a obra de Sean O'Casey Juno and the Paycock. que o marcou fondamente.
Bandeira de Honduras
A bandeira de Honduras foi creada o 16 de febreiro de 1866, sendo Presidente da República José María Medina. Está baseada na que pertenceu ás Provincias Unidas do Centro de América. Consta de tres franxas horizontais do mesmo tamaño, de cor azul as exteriores e branca a central. No centro, dentro da franxa branca, figuran cinco estrelas azuis que simbolizan os cinco países que formaron a antiga federación centroamericana e o ideal da unión de Centroamérica.
Historia
O decreto de 1949 especificaba que as raias debían ser turquesas, mais na práctica a bandeira permaneceu azul cerúleo durante as seguintes sete décadas. O goberno hondureño só comezou a ondear bandeiras turquesas despois da toma de posesión da presidenta Xiomara Castro o 27 de xaneiro de 2022.
Code Lyoko (videoxogo)
Xogo
O xogo Código Lyoko móvese entre o mundo real, en 2D, e o universo de Lyoko, en 3D. O xogo contén 15 episodios baseados na 1ª, 2ª e 3ª tempada da serie de debuxos. Á hora de loitar, utiliza un amplo rango de habilidades: disparar, loitar, resolución de crebacabezas e exploración aínda que, sorprendentemente, non hai capacidade de salto, unha habilidade case imprescindible na serie.
Manuel Vázquez Montalbán
Traxectoria
Quizais a súa obra máis coñecida sexa a serie Carvalho, protagonizada polo detective galego Pepe Carvalho, que se converteu nun dos heroes máis importantes do xénero da novela policíaca. As novelas protagonizadas por este detective converteron a Manuel Vázquez Montalbán nun dos autores máis lidos en España e con maior difusión internacional.
Poesía
Iniciouse como poeta en 1967. Foi un dos nove novísimos da antoloxía de Castellet. A súa produción caracterízase polo ludismo, a ironía e unha importante carga testemuñal e crítica. A súa obra poética ata 1986 está recollida en "Memoria y deseo". miniatura Formou parte do consello editorial da colección de poesía Leliadoura, de Sotelo Blanco Edicións.
Serie Pepe Carvalho
miniatura
Ensaio
Escribiu ensaios sobre xornalismo, política, socioloxía, deporte, historia, cociña, biografías, literatura e música. O seu primeiro ensaio foi Informe sobre la Información (1963). Outras obras:
Oriólidos
Xéneros existentes
Na familia Oriolidae existen tres xéneros:
O Lodeiro, Baroncelle, Abadín
O Lodeiro é un lugar da parroquia de Baroncelle, no concello lugués de Abadín, na comarca da Terra Chá.
Fariña (libro)
Fariña é un libro escrito polo xornalista Nacho Carretero, publicado en setembro de 2015 pola editorial Libros del K.O. Até marzo de 2018 vendera 30 000 exemplares en 10 edicións. Nese mes ordenouse o cesamento da súa comercialización. A partir do libro fíxose unha serie de televisión tamén co nome de Fariña, amais dunha novela gráfica debuxada por Luís Bustos e unha obra de teatro dirixida por Tito Asorey. Foi traducido ao galego e ao portugués.
Toxina paralizante dos moluscos
miniatura|Os mexillóns son os típicos moluscos que acumulan a toxina paralizante. A toxina paralizante dos moluscos (tamén chamada polo acrónimo inglés PSP, de Paralytic Shellfish Poisoning, ou, impropiamente, toxina paralítica) é un grupo de biotoxinas mariñas representadas principalmente pola saxitoxina (STX) e os seus derivados, as goniatoxinas ou goniautoxinas (GNTX).
Tipos de toxina e especies responsables
Coñécense polo de agora 21 variantes destas toxinas. As principais son a saxitoxina (STX) e as goniautoxinas (GNTX) e o resto son isómeros destas dúas con presenza de distintos radicais.
Análise
A normativa vixente (Regulamento CE nº 853/2004 polo que se establecen normas específicas de hixiene dos alimentos de orixe animal) fixa un límite máximo para a toxina paralizante do molusco de 80 microgramos por 100 gramos de vianda (corpo enteiro do molusco ou calquera parte cosumible por separado).
Control
Estes controis analíticos son realizados, de modo oficial, polas Consellerías de Pesca e Asuntos Marítimos e mais pola de Sanidade. Simultaneamente, os establecementos que comercialicen os moluscos (centros de depuración, cocedoiros ou fábricas de conservas), deben tamén realiza-los seus propios controis dentro dos seus programas de autocontrol (APPCC) como responsables que son da seguridade dos produtos que poñen no mercado.
Resident Evil 0
Resident Evil 0 é un videoxogo pertencente á serie Resident Evil, producido por Capcom e lanzado para GameCube e Nintendo Wii en 2002 e 2009 respectivamente. Cronoloxicamente, os feitos acontecen antes do Resident Evil orixinal.