cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Simtek
1995
Ambos coches retiráronse da primeira rolda, pero a segunda rolda na Arxentina foi prometedora. Verstappen cualificou 14º para a carreira e subiu ata o sexto lugar antes da primeira parada en boxes. Unha lenta parada en boxes fixoo caer posicións e logo a súa caixa de cambios non pasou da volta seguinte. Schiattarella terminou noveno, igualando o mellor resultado do equipo na tempada anterior. a caixa de cambios de Verstappen tamén fallou na seguinte carreira en San Marino. Schiattarella retirouse cun fallo na suspensión. España trouxo acabados nos postos 12º e 15º para o equipo, pero había problemas máis grandes detrás das carreiras. Nos 18 meses de existencia do equipo, acumularan 6 millón de £ 6 en débedas.
Ortoxénese
Definición
200x200px|miniatura|[[Theodor Eimer.]] O termo ortoxénese usouno por primeira vez o biólogo Wilhelm Haacke en 1893. Theodor Eimer foi o primeiro que lle deu á palabra unha definción; definiu a ortoxénese como "a lei xeral conforme á cal ten lugar o desenvolvemento evolutivo nunha dirección distinguible, sobre todo en grupos especializados."
Segundo (Schrepfer, 1983):
"Ortoxénese significa literalmente 'orixes en liña recta', ou 'evolución en liña recta'. O termo variou en significado desde o abertamente vitalista e teolóxico ao mecánico. Abrangue desde teorías de forzas místicas a simples descricións dunha tendencia xeral no desenvolvemento debida ás limitacións naturais do material xerminal ou do ambiente... Porén, en 1910, a maioría dos que se adherían á ortoxénese hipotetizaban algún determinante físico máis que metafísico de cambio ordenado."
Gran Premio dos Estados Unidos de 1961
Resumo da carreira
Na volta 10, Ireland xa estaba no cuarto lugar, por detrás do Cooper de McLaren, Moss e Brabham continuaban intercambiando o liderado. Na volta 34, o V8 de Brabham comezou a perder auga e sobrecalentabase finalmente entrou en boxes na volta 45. Logo de tomar auga e volver á carreira, Brabham completou só sete voltas máis antes de retirarse.
A Granxa, Toba, Cee
A Granxa é un lugar da parroquia de Toba no concello coruñés de Cee na comarca de Fisterra. Tiña 33 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, 16 homes e 17 mulleres.
Diego Rivas Rego
Elche (2012-2014)
Na súa primeira campaña co club ilicitano conseguiu o ascenso á Primeira División, pero disputando moi poucos minutos, sendo Manu Herrera o porteiro titular. Na seguinte tempada (2013/14) foi cedido a dous equipos de Segunda, en busca de minutos, a SD Eibar e o CD Tenerife, pero a historia repetiuse e en ambos clubs actuou como porteiro suplente. No verán de 2014 rescindiu o contrato co Elche, ao non entrar nos plans do técnico Fran Escribá.
Adán Martín
Adán Pablo Martín Menis, nado en Santa Cruz de Tenerife o 19 de outubro de 1943, e finado en Barcelona o 10 de outubro de 2010, foi un político canario, Presidente do Goberno das Canarias dende xullo de 2003 até 2007.
Traxectoria
Iniciou a súa actividade política en 1979 nas eleccións municipais democráticas, onde saíu elixido concelleira por Santa Cruz de Tenerife. Foi tenente de alcalde do Concello de Santa Cruz de Tenerife (1979-1987), onde fundou a Agrupación Tinerfeña de Independentes. Entre 1981 e 1982 foi membro da Xunta das Canarias, onde foi Conselleiro de Industria e Enerxía. Trala aprobación do Estatuto de Autonomía das Canarias foi Conselleiro de Obras Públicas do Goberno das Canarias. Foi presidente do Cabido de Tenerife (1987-1999) e deputado pola provincia de Santa Cruz de Tenerife (1993-1996), vicepresidente do Goberno das Canarias e conselleiro de Economía e Facenda (1999-2003).
Nonoai, Santa Maria
Vilas
O barrio ten as seguintes vilas: Conjunto Residencial João Rolim, Nonoai, Parque Residencial Jardim Tamanday, Parque Residencial Panorama, Vila Nonoai.
Cartofilia
miniatura|dereita|Postal en branco e negro Cartofilia é o estudo e colección de postais. Comparada coa filatelia, a identificación dos lugares de destino e fonte e do tempo da postal a miúdo son tarefas imposíbeis, dado que as postais se producen de forma descentralizada e non regulada. Por esta razón, os coleccionistas moitas veces limitan as súas adquisicións a postais de artistas específicos, ou pola súa época e lugar.
José Vilaboy Pajón
José María Vilaboy Pajón, nado na Calvela (Somede, As Pontes de García Rodríguez) e finado nas Pontes de García Rodríguez o 9 de xuño de 1990, foi un industrial e político galego.
Andorra la Vella
Historia
Andorra a Vella optou a ser a sede dos Xogos Olímpicos de Inverno de 2010, que finalmente se celebraron en Vancouver (Canadá).
Economía
A principal fonte de ingresos é o turismo, así como o comercio e o sistema bancario no que non se pagaba impostos (xa que agora hai un novo imposto chamado ISI do 4%), factor que favorece os investimentos estranxeiros. Tamén se producen bens de consumo como mobles, tabaco e coñac.
Transportes
A cidade non ten aeroporto propio atopándose a tres horas dos aeroportos máis próximos, situados en: Tolosa, Xirona, Perpiñán, Lleida e Barcelona. Este é o resultado da súa poboación pequena e o seu territorio moi montañoso. Ademais, non ten estación de tren, aínda que hai un servizo de autobús que une a cidade coa estación de tren francés en L'Hospitalet-près-l'Andorre, que ten servizos de longo percorrido a París e tamén ao aeroporto de Barcelona.
Ratisbona
Historia
En 1245 o emperador Frederico II concedeu a Ratisbona o rango de Cidade Libre Imperial ("Freie Reichsstadt"), o que lle confería certa autonomía política. Nos séculos seguintes, a importancia da cidade revélase no feito de ter sido numerosas veces, sede das reunións da Dieta imperial (Reichstage). Así na celebrada en 1541, tentouse buscar un acordo entre reformados e católicos; a ela asistiran Felipe Melanchton e Bucero. No ano seguinte, Ratisbona uniuse oficialmente á Igrexa reformada, aínda que subsistiu o bispado católico. En 1663 converteuse na sede permanente da Dieta.
O feito de non estar apenas industrializada durante a segunda guerra mundial, librouna de grandes bombardeos aliados que si afectaron a outras cidades aínda que si que foi bombardeada en dúas ocasións, conservando case intacta a zona antiga medieval. A maior perda destes bombardeos foi a igrexa románica de Obermünster que nunca foi reconstruída. Ademais a recuperación económica non foi visible ata finais dos 60 e daquela escolleuse preservar os edificios antigo e non construír novos no seu lugar.
Gran Premio do Reino Unido de 1991
miniatura|350px|[[Nigel Mansell pasa a Ayrton Senna de regreso ao paddock en Silverstone durante a súa volta da vitoria, logo de que Senna quedara sen combustible.]]
Fotografía erótica
Historia e características
Xurdiu no século XIX. Na primeira metade do século XIX, o espido foi un dos temas preferidos dos artistas. Vinculouse ás disciplinas deportivas e ás ciencias, perdendo as súas características eróticas.
Scolytinae
Ecoloxía
Outros non se alimentan de fungos pero inadvertidamente transportan as súas esporas, como fan os do xénero Scolytus, que son os principais vectores que transportan o fungo Ophiostoma, que infecta os olmos causando a grafiose.
Raymond Felton
Instituto
Felton gañou o premio Mr. Basketball de Carolina do Sur nos seus anos coma júnior e sénior, e foi nomeado Xogador do Ano Naismith Prep en 2002. Foi elixido mellor xogador no Roundball Classic de 2002 no United Center de Chicago, e foi seleccionado para o McDonald's All-American Game no mesmo ano. Nese partido, xogou no mesmo equipo con dous xogadores que posteriormente serían os seus compañeiros nos New York Knicks, Carmelo Anthony e Amar'e Stoudemire.
Banco Central Europeo
Funcións
A función principal do BCE é manter o poder adquisitivo da moeda única e, deste xeito, a estabilidade de prezos na zona euro que comprende os dezaoito países da UE que adoptaron o euro. O BCE controla a oferta monetaria e a evolución dos prezos.
Para iso o BCE traballa co SEBC, que inclúe aos 25 países da UE. Porén, soamente 18 destes países adoptaron ata agora o euro, constituíndo así a "zona euro", e os seus bancos centrais xunto co BCE, forman o "Eurosistema".
Pierre Mauroy
Pierre Mauroy, nado en Cartignies o 5 de xullo de 1928 e finado en Clamart o 7 de xuño de 2013, foi un político francés. Ocupou o cargo de primeiro ministro durante a presidencia de François Mitterrand, dende o 21 de maio de 1981 ata o 17 de xullo de 1984.
En 1969, Mauroy participou na reestruturación do Sección Francesa da Internacional Obreira como Partido Socialista.
Ligase
Nomenclatura
O nome común dos encimas deste tipo inclúe xeralmente a palabra ligase, por exemplo, ADN ligase. Outro nome común usado para as ligases é o de sintetases, porque se usan para sintetizar novas moléculas, ou carboxilases, se engaden CO2 á molécula formando un grupo carboxilo.
Antes na nomenclatura distinguíase entre sintetase e sintase. As sintases (que son liases) non gastaban enerxía do ATP ou doutro nucleósido similar para catalizar, mentres que as sintetases (que son ligases) si a gastaban.
Gregorio Sanz
Obras
En 1986 publicou o libro ''Uno de tantos. Cinco años a la sombra'', un documento autobiográfico do seu período de cárcere que dá unha idea diferente da vida no período posterior á guerra civil española. Asemade, parece ser a orixe básica da obra "A lingua das bolboretas" de Manuel Rivas.
Toba de Abaixo, Toba, Cee
Toba de Abaixo é un lugar da parroquia de Toba no concello coruñés de Cee na comarca de Fisterra. Tiña 35 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, 14 homes e 21 mulleres.
Días contados (libro de 1991)
Días contados é un libro de doce relatos de Xosé Cid Cabido, publicado por Edicións Xerais en 1991 logo de acadar o Premio Cidade de Lugo de Narrativa.
Cécile Morrisson
Escolma de publicacións
A obra científica de Cécile Morrisson é moi extensa, con máis de douscentos artigos nas máis prestixiosas revistas especializadas e máis dunha vintena de libros, tanto como autora única como en colaboración con outros investigadores. Esta é unha escolma das monografías máis representativas publicadas ao longo da súa carreira científica.
Días contados (libro de 1991)
"Unha palabra túa bastará para sanarme"
Unha rapaza de vinte e oito anos traballa de pedagoga e vive coa súa nai. É virxe e determinista, e confía en atopar unha parella estable. Ten unha relación cun rapaz, que se leva moi ben coa súa nai. Esta, pola súa banda, vai casar con outro home. Un sábado a rapaza perde a virxindade co seu mozo, e confía en que vai ser o home da súa vida, e que poderá vivir con el agora que a nai vai marchar da casa. Porén, o rapaz decide non volver ter relación coa rapaza, e ela comeza a acosalo. Entra no seu coche e cóllelle a documentación para obrigalo a falar con ela, e a irmá do rapaz pon unha denuncia en comisaría. Declara ante o xuíz, que a condena a pagar unha multa ou pasar un día no cárcere, pero cando a pedagoga lle explica ao xuíz o seu ideal de parella, este déixaa marchar.
"Unha noite nos tellados"
Un deles propón regresar para coller cartos. Outro acepta para coller máis cómics. O quiosqueiro descóbreos e foxen polo edificio. Saen ao tellado, e pensan en saltar a outro edificio para escapar sen seren vistos. Finalmente logran saír por unha vivenda.
Soiuz 1
Características
A misión de Soiuz 1 foi probar a nova cápsula Soiuz 7K-OK por primeira vez cun cosmonauta a bordo, Vladimir Komarov, e tras tres voos de proba non tripulados que finalizaron con problemas. O plan era lanzar a Soiuz 2 con tres tripulantes a bordo o día posterior á Soiuz 1 e facer manobras conxuntas no espazo.
Pintura
Óleo
Na pintura ó óleo o vehículo empregado para fixar o pigmento son diferentes tipos de aceites, disolvente é trementina. A pintura ó óleo faise basicamente con pigmento pulverizado seco, mesturado na viscosidade adecuada con algún aceite vexetal. Estes aceites sécanse máis lentamente que outros, non por evaporación senón por oxidación. Fórmanse capas de pigmento que se incrustan na base e que, se se controlan cuidadosamente os tempos de secado, fixaranse correctamente nas seguintes capas de pigmento. Este proceso de oxidación confire riqueza e profundidade ás cores do pigmento seco, e o artista pode variar as proporcións de aceite e disolventes, como a trementina, para que a superficie pintada mostre toda unha gama de calidades, opaca ou transparente, mate ou brillante. Por esta e por outras razóns, o aceite pode considerarse como o medio máis flexible. Usado dun xeito conveniente, a pintura ao óleo cambia moi pouco de cor durante o secado aínda que, a longo prazo, tende a amarelar lixeiramente. A súa capacidade de soportar capas sucesivas, permite ao artista desenvolver un concepto pictórico por etapas - Edgar Degas (1834-1917) chamaba este proceso ben amenée(ben levado)- e a lentitude de secado permítelle retirar pintura e repasar zonas enteiras. As fotografías con raios X demostran que ata os grandes mestres introducían a miúdo cambios durante o proceso de realización dun cadro.
Pastel
A técnica da pintura ao pastel consiste na utilización dunhas barras de cores cuxos pigmentos en po están mesturados coa suficiente goma ou resina para que queden aglutinados e formen unha pasta seca e compacta. A palabra pastel deriva da pasta que así se forma; é pasta modelada en forma dunha barriña do groso aproximado dun dedo que se usa directamente (sen necesidade de pinceis nin espátulas, nin de disolvente algún) sobre a superficie a traballar, como soporte é común utilizar papel de boa calidade de bo gramaxe de cor neutro non branco e de lixeira rugosidade, aínda que a técnica é o suficientemente versátil para que se poida usar sobre outras superficies tales como madeira. Son cores fortes e opacos, a maior dificultade é a adhesión do pigmento á superficie a pintar, polo que se adoita usar o finalizar o debuxo fixadores atomizados (spray) especiais. O pastel xeralmente úsase como o «craión» ou o lapis, o seu recurso expresivo máis afín é a liña coa cal se pode formar tramas, tamén adoita usarse o po, que tende a soltar a barra do pastel, para aplicar a cor. Moitos artistas empregaron esta técnica desde o século XVI, Leonardo da Vinci, foi un dos primeiros en utilizalo en Italia no debuxo de Isabel de Este. Outros artistas son Hans Holbein o Novo, Correggio, Fragonard ou Degas.
Saint-Didier-sur-Chalaronne
Demografía
Forma parte da aglomeración urbana de Thoissey. Dase a circunstancia peculiar de que a súa poboación é maior que a da propia Thoissey.
Pablo Cancela
Traxectoria
No 2007 pasou a formar parte do cadro de xogarores do Vigo Stick, que daquela militaba na Primeira División. No equipo vigués permaneceu ata a tempada 2009-10, cando fichou polo Patín Cerceda co que xogou na OK Liga. Xogou na temporada 2010-2011 no PAS Alcoi da OK Liga e pasou logo a militar na máxima categoría do hockey italiano no Hockey Club Forte dei Marmi. Tras cinco anos no club italiano, nos que gañou tres ligas e unha Supercopa, fichou en 2016 polo Oliveirense portugués. Con este club xogou en 2017 a final de Copa de Europa e gañou a Copa Continental. Xogou tres anos no equipo portugués, gañando ademais a Copa de Portugal en 2019.
Wyatt Earp
Primeiros anos
Wyatt foi o cuarto fillo de Nicholas Porter Earp e da súa segunda dona Virginia Ann Cooksey. O seu nome vénlle do oficial superior de seu pai na guerra de México cos Estados Unidos, o capitán Wyatt Berry Stapp na segunda compañía dos Voluntarios Montados de Illinois. Wyatt tivo sete irmáns: James, Virgil, Martha, Morgan, Baxter Warren, Virginia e Adelia; así como un medio irmán máis vello do primeiro matrimonio de seu pai, Newton.
California
Na primavera de 1868 realizou o mesmo labor para unha compañía que transportaba materiais para a construción do ferrocarril da Union Pacific, foi nesa época que se iniciou no xogo de azar e mais no boxeo.
Tombstone
Earp e o seu grupo volveron a Tombstone e alí o shériff Behan intentounos parar sen éxito, dirixíndose cara o campamento de Pete Spence nos montes Dragoon matando a Florentino "Indian Charlie" Cruz; dous días despois foron ao campamento onde estaban William Brocius, Pony Diehl e outros vaqueiros foraxidos en Iron Springs nos montes Whetstone. Os dous grupos intercambiaron disparos e á fin os de Earp acabaraon retirándose.
Após Tombstone
miniatura|esquerda|Wyatt en Vidal (1906) O 2 de decembro de 1896 foi o árbitro do combate entre Bob Fitzsimmons e Tom Sharkey, un acontecemento de sona internacional, non obstante o seu labor como árbitro foi polémico, con acusacións nos medios de participar en amaños. Durante a denominada febre do ouro do Yukón decidiu procurar fortuna nese territorio e a finais de setembro de 1897 estaba en Dawson, pero só permaneceu un mes ao lograr traballo como xefe de policía en Wrangell en Alasca. Así e todo, alí só permaneceu dez días xa que a súa parella, Sadie Marcus, estaba preñe e decidiron volver a San Francisco para regresar ao Yukón logo de perder o neno. Pasaron o inverno nunha cabana en Rampart, en Alasca, e na primavera seguinte rexentaban unha tenda en St. Michael para pasar logo a Nome, onde Wyatt levou, con outro socio, o Dexter Saloon ata que en novembro de 1899 marchou a Seattle e alí estableceu un local principalmente dedicado ao xogo. No verán de 1900 volveu a Nome, e en novembro do ano seguinte vendeu a súa participación no Dexter Saloon, deixando Alasca para tornar a San Francisco. En febreiro de 1902 abriu o Northern Saloon en Tonopah, en Nevada e serviu tamén como axudante do marshal federal J.F. Emmitt. En 1905 estaba en Goldfield, e máis tarde descubriu varios depósitos de ouro en Vidal, xa en California, que explotaba nos meses menos calorosos mentres o resto do ano residía nos Ánxeles. En 1910 a policía dos Ánxeles contratouno durante un tempo para realizar traballos especiais e mais tamén asesorou de balde na realización de varias películas mudas.
Toba de Arriba, Toba, Cee
Toba de Arriba é un lugar da parroquia de Toba no concello coruñés de Cee na comarca de Fisterra. Tiña 24 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, 11 homes e 13 mulleres.
Jan Solans
Traxectoria
En 2015 debutou como copiloto do galego Mauro Barreiro, a bordo dun Citroën Saxo VTS no Rally Concello de Curtis. Participou ese ano en dúas probas máis, o Rally 2000 Viraxes e o Rally Empordà e fixo o seu debut finalmente como piloto en febreiro de 2016, no Rally Terras Altas de Lorca, do nacional de terra. Correu cun Peugeot 208 R2 e con Barreiro como copiloto, finalizando na vixésimo primeira posición. Participou no nacional de asfalto en sete probas co apoio de Mitsubishi aos mandos dun Mitsubishi Lancer Evo X. O seu mellor resultado foi un duodécimo posto no Rally Villa de Llanes. Ao ano seguinte alternou probas locais de Cataluña cun Peugeot 208 R2 con participacións de novo no nacional onde logrou unha vitoria na Beca Júnior R2, programa organizado pola Federación Española para pilotos novos, rematando en terceiro lugar na clasificación final. Debutou no Campionato do Mundo en outubro no Rally Cataluña cun Ford Festa R2T co que terminou na posición 41º. En 2018 continuou a súa participación co Peugeot 208 R2 e acudiu ao Rally de Portugal onde abandonou tras unha avaría mecánica. Logrou vencer na Beca Júnior R2 con seis vitorias mentres que no campionato nacional de terra proclamouse vencedor nas categorías R2 e dúas rodas motrices e subcampión na categoría júnior. miniatura|Solans durante o [[Rally Terra da Auga de 2019.]]
Souto, Leroño, Rois
Literatura popular
Din que protexe a aldea e os seus habitantes contra todo tipo de males, meigallos, bruxas e tamén contra o lume. Din que a cruz é como o amuleto da aldea.
Fortuna, Murcia
Limita cos concellos murcianos de Abanilla (co que forma a Comarca Oriental), Jumilla, Abarán, Blanca, Molina de Segura, Murcia e Santomera, e tamén co municipio de Orihuela da provincia de Alacant, na Comunidade Valenciana.
Dentro do seu termo municipal ten 11 pedanías: Garapacha, La Gineta, La Matanza, Caprés, Las Casicas, Peña de Zafra de arriba, Peña de Zafra de abajo, Los Baños, Fuenteblanca, Ramblada Salada e Hoya Hermosa.
Os cogomelos na cultura popular galega
Terminoloxía tradicional na lexicografía galega
Nos outros repertorios non académicos, están entre outras moitas as seguintes locucións: onde (DE) = Dicionário Estravíz ; (DGII) = Dicionario Galego de Ir Indo en digalego.com; e (GDXL) = Gran Dicionario Xerais da Lingua de 2000.
Igrexa de San Pedro de Rebón
Descrición
A fachada é de factura barroca, lisa e sen decoración ningunha. Remata nun frontón clásico, liso, sobre o que se ergue un campanario central. Para a construción desta fachada derrubouse a orixinal románica e tapiáronse as portas laterais, tamén románicas. Hipólito de Sá escribe que el viu o tímpano da portada principal, integrado no muro do adro, e descríbeo como adornado na parte central por unha cruz de Malta dentro dun círculo de bólas, e catro rosetas nos extremos dos brazos da cruz.
Galería de imaxes
<Gallery> Ficheiro:Moraña, San Pedro de Rebón 03-22.JPG Ficheiro:Moraña, San Pedro de Rebón 03-24.JPG </Gallery>
Baldaquino
<Gallery> Ficheiro:Moraña, San Pedro de Rebón 04-08.JPG Ficheiro:Moraña, San Pedro de Rebón 04-03.JPG </Gallery>
Librilla
O Barranco dos Espectros divide a vila en dous. O nome da localidade ven do árabe Lymbraya, que significa precisamente "Barranco dos Espectros".
Distrito
Distritos en Portugal
En Portugal a designación de distrito tamén se aplica ás divisións xudiciais do país. Nese eido os distritos son chamados distritos xudiciais ou distritos da relação, por oposición aos anteriores, chamados distritos administrativos ou civis. Actualmente existen os distritos xudiciais de Guimarães, do Porto, de Coímbra, de Lisboa e de Évora.
Hábitat
En ecoloxía, un hábitat é o lugar ou o tipo de lugares onde vive unha especie de organismo particular ou onde a súa poboación aparece de xeito natural. Pódese entender que é tamén o ambiente e o conxunto de condicións dese ambiente que permiten a especie estea presente alí.
Mariños
miniatura|esquerda|Peixes arredor de esponxas nun [[arrecife de coral.]] Os hábitats mariños inclúen as masas de auga salobre, os estuarios, as rías, as baías, a zona intermareal, o mar aberto, o leito mariño, os arrecifes e as zonas de augas profundas. Outras variacións inclúen pozas intermareais, pradeiras mariñas baixíos, chairas de mareas, lagoas salobres, praias de area fina ou cantos ou leitos mariños, e nos que todos existen un ampla diversidade. A zona bentónica ou o leito mariño proporciona un fogar tanto para os organismos estáticos, que viven ancorados ao substrato, como para unha gran variedade de organismos que se arrastran ou se pegan á superficie. Algunhas especies, viven flotando entre as ondas da superficie da auga, ou entre os restos flotantes na superficie do mar, outros nadan a diferentes rangos de profundidades, incluíndo a organismos da zona demersal xa preto do fondo mariño, e moitas especies que derivan coas correntes oceánicas e que forman o plancto.
Hábitats extremos
A zona intermareal e na capa fótica dos océanos son hábitats que acollen unha ampla diversidade. Porén, o gran volume de augas por debaixo do límite onde se pode realizar a fotosíntese, que está arredor dos 100 e 200 metros, atópase nunha escuridade total, de alta presión e pouco osíxeno (dependendo da área do océano), escasos recursos alimenticios e condicións de frío. Eses hábitat do océano profundo son un desafío para a investigación xa que se estima que supoñen case o 79% do total da biosfera, mais que, en especial, non son accesibles a mergullo e por ser moitas as rexións nas que superan mesmo 1000 metros de profundidade. Os animais nesta zona ou son detritívoros e dependen dos alimentos que desaparecen das capas superficiais ou son depredadores que se alimentan uns dos outros. Algúns organismos son peláxicos, nadan ou á deriva no medio do océano, namentres que outros son bentónicos, viven preto ou preto do fondo do mar. As súas taxas de crecemento e o seu metabolismo adoita ser lento. Os seus ollos poden ser moi grandes para detectar a pouca iluminación que hai, ou tamén poden ser cegos e contar con outros receptores sensoriais. Hai unha serie de especies betónicas bioluminiscentes, que teñen esa características para unha variedade de funcións, incluíndo a depredación, a protección e o recoñecemento social. En xeral, os corpos de animais que viven a grandes profundidades están adaptados aos ambientes de alta presión grazas a que dispoñen de biomoléculas resistentes á presión e unhas pequenas moléculas orgánicas presentes nas súas células coñecidas como piezolites, que lle dan a flexibilidade que precisan ás proteínas. Tamén teñen graxas insaturadas nas súas membranas, que impiden que se solidifican a baixas temperaturas.
Hábitat monotípico
Un hábitat monotípico é aquel o que unha soa especie de animal ou planta é tan dominante que exclúe practicamente a todas as demais especies. Un exemplo son as plantacións de cana de azucre, que se plantan, queiman e colleitan e para as que se empregan herbicidas que matan as herbas e controlan os invertebrados.
Algunhas especies invasoras son quen de crear espazos monotípicos nos que substitúen e/ou impiden que outras especies, especialmente as locais, medren. Unha colonia dominante pode ocorrer grazas á liberación de produtos químicos retardantes que exudan, pola monopolización do consumo ou aproveitamento de nutrientes ou espazo, a carencia de especies que as consuman. Outro hábitat monotípico son aqueles producidos en lugares para a conservación ou exposición de especies nun xardín botánico, un zoolóxico ou similar. Malia a que o nome suxire a presenza dunha única especie, esa especie pode crear hábitats ou condicións que determinen que outras especies coexisten no hábitat que ocupa. Como exemplo, nos hábitats acuáticos nos que aparecen leitos da planta acuática Hydrilla aparece unha fauna rica en macroinvertebrados, similar a doutro hábitat politípico ou variado. Porén, esa especie afecta a macrofauna que as habita e varios hábitats de Hydrilla poden acoller a diferentes conxuntos de especies.
Armida (Rossini)
Armida é unha ópera seria en tres actos con música de Gioachino Rossini e libreto en italiano de Giovanni Schmidt baseado en Gerusalemme Liberata (1575), de Torquato Tasso. Foi estreada no Teatro San Carlo de Nápoles o 11 de novembro de 1817.
Conquista española do Imperio Inca
O propio Pizarro vai a España para pedir permiso ao rei para conquistar a terra inca, o 26 de xuño de 1529 asínanse as capitulacións nomeando a Pizarro gobernador, a Almagro alcalde de Tumbez e a Luque bispo coa obriga de prepararen unha expedición, Pizarro pasa por Estremadura para recrutar xente antes de embarcarse para América e xa a comezos de 1531 sae a expedición, tres barcos e 180 homes. A expedición foi devagar ata chegar a Tumbez, onde desembarcaron para continuar por terra. O 15 de novembro de 1532 entran en Cajamarca, ao día seguinte, 16 de novembro, cando o inca Atahuallpa sae do seu campamento para esixir aos casteláns que saian da cidade, Pizarro fai prisioneiro a Atahuallpa, este ofreceu aos seus captores encher a súa cela de ouro se o liberaban; os españois percorreron o imperio recollendo o ouro e o 11 de marzo de 1533 apresaron a Chalcuchima, xeneral inca pero os casteláns tan só dominan Cajamarca, tentando os xenerais libres liberar a praza. O 24 de xuño de 1533 os españois axustizan a Atahuallpa e os nobres elixen en Cajamarca a Tupac Huallca novo inca. Pizarro e os seus deciden ir para a capital, Cuzco, levando consigo a Chalcuchima e ao novo inca, que morre polo camiño mentres Chalcuchima foi queimado por tentar levantar os seus homes, os españois nomean como novo inca a Manco, o 15 de novembro de 1533 entraban na capital do inca.
Mudanzas sociais, económicas e políticas
O sistema inca estaba baseado na autosuficiencia, fundado na reciprocidade complementado polo troco pero a conquista española supuxo o paso a un sistema mercantilista de orde supracontinental, orientado segundo a demanda exterior, que tamén xerou unha industria mineira baseada na explotación da man de obra indíxena.
Cabezo de Alcalá
O estudo arqueolóxico
A partir da década de 1960 Antonio Beltrán Martínez e Miguel Beltrán Lloris continuaron as escavacións. Os estudos dos arqueólogos permitiron obter o estado actual de coñecemento do conxunto.
Luis Cadarso Rey
Traxectoria
Luis Cadarso casou en tres ocasións e deixou ampla descendencia. Ademais, Alejandro Rodríguez Cadarso, político e médico galego, deputado pola ORGA durante a Segunda República española e reitor da Universidade de Santiago de Compostela, era neto do seu irmán máis vello.
Recoñecementos
Polo seu gran valor que demostrou durante a batalla de Cavite, na que perdeu a vida, foi ascendido postumamente a Almirante. Na súa vila natal existe un monumento adicado a el, e tamén está mencionado o seu nome na lista do Monumento a los Héroes de Cavite y Santiago en Cartagena, na provincia de Murcia. Nas cidades de Coruña, Madrid e Valencia hai unha rúa con seu nome.
Cabezo de Alcalá
O templo
O templo atópase no cruzamento da rúa de entrada coa rúa principal. É un recinto pequeno dividido por unha tarima con catro ocos. Pénsase que os ocos corresponden aos lugares nos que estaban ancoradas varias estatuas de bronce. Do conxunto consérvanse unha cabeza feminina e unha masculina, no Museo Arqueolóxico Nacional de Madrid (con copias no Centro de Interpretación de Azaila). Segundo a análise das pegadas deixadas na rocha que conformaba o chan, pénsase que formaban unha escena na que un home, posiblemente algún heroe ou deus local vestido ao estilo romano, tirando dun cabalo, era coroado por unha muller, posiblemente a deusa romana Vitoria (Niké) ou algún equivalente local, que se encontraba suspendida no ar (posto que faltan as marcas correspondentes).
Chelonoidis hoodensis
Taxonomía
300px|miniatura|esquerda|A distribución de tódolos taxóns de tartarugas das illas Galápagos. Esta especie integra, xunto ós outros taxóns, o complexo Chelonoidis nigra o que inclúe a tódalas especies de tartarugas nativas das illas Galápagos. Anteriormente, este taxón e os demais do complexo, eran considerados subespecies da tartaruga xigante das Galápagos, pero novos estudos permitiron separalos como especies plenas.
Clarescuro
Outras artes
O expresionismo alemán tería curta vida, mais deixaría obras influentes, como o Nosferatu, eine Symphonie des Grauens de F. W. Murnau, en que o clarescuro desempeña un papel central. O traslado de moitos cineastas alemáns ós Estados Unidos como consecuencia do auxe do nazismo levaría ó desenvolvemento dun xénero cinematográfico que aunou as convencións narrativas da ficción policial americana coa influencia visual do expresionismo: o film noir. Caracterizado polo uso de proporcións desusadas de sombra (ata un 90% da pantalla, contra o 50% a 60% convencional) e o emprego da mesma como artificio dramático —sexa escurecendo elementos de maneira suxestiva, sexa levando á pantalla a silueta dun obxecto invisíbel— o film noir empregou o clarescuro como medio visual para desenvolver a ambigüidade moral das súas temas. En películas como The Maltese Falcon, A noite do cazador ou Touch of Evil nos Estados Unidos, ou Pepé le Moko en Francia, o xogo de luces e sombras foi un dos elementos principais da estética.
Quintá, Quintá de Cancelada, Becerreá
Quintá é un lugar da parroquia de Quintá de Cancelada no concello lugués de Becerreá na comarca dos Ancares. Segundo o IGE, en 2011 tiña 17 habitantes (10 homes e 7 mulleres).
CITES
Hoxe en día, o CITES ofrece diversos graos de protección a máis de 33.000 especies de animais e plantas.
Funcionamento
Toda importación, exportación, reexportación ou "introdución" de especies amparadas pola convención debe autorizarse mediante un sistema de concesión de licenzas e de emisión de certificacións para as excepcións previstas no propio Convenio, de xeito que toda especie ameazada ou produto derivado da mesma obxecto de comercio exterior se atope completamente documentada.
Aplicación na UE
A aplicación deste Convenio no territorio da UE e, polo tanto, en España, lévase a cabo en virtude da aplicación conxunta de dous regulamentos:
Morte entre as flores
Morte entre as flores (en Miller's Crossing) é un filme estadounidense de 1990 escrito, producido e dirixido polos irmáns Coen. Está protagonizado por Gabriel Byrne, Marcia Gay Harden, John Turturro, Jon Polito, J. E. Freeman e Albert Finney. A trama refírese a unha loita de poder entre dúas organizacións criminais rivais e como o protagonista, Tom Reagan (Byrne), xoga a dúas bandas para enfrontalos.
Grandes Lagos, América do Norte
Outros compoñentes
O lago Nipigon, un lago máis pequeno que verte as súas augas no Superior a través do río Nipigon, é considerado ás veces o sexto lago do sistema.
Fifty Foot Hose
Grupo orixinal
Cork Marcheschi (nado en 1945) medrara en Burlingame, California. Na mocidade actuou coa banda Ethix, que tocaba R&B en clubs da área de San Francisco e de Las Vegas, e publicou un sinxelo experimental e salvaxemente atonal, "Bad Trip",en 1967, coa intención de que o disco puidese ser reproducido a calquera velocidade. Interesado nas ideas de compositores experimentais como Edgard Varèse, John Cage, Terry Riley e George Antheil, construíu o seu propio instrumento electrónico personalizado a partir dunha combinación de elementos como theremíns, fuzzboxes, un tubo de cartón, e un altofalante dun bombardeiro da segunda guerra mundial.
Reforma
Funk e Johnston formaron posteriormente a banda de electrónica de vangarda Kwisp, aparecendo tamén no seu primeiro álbum Cork Marcheschi.
Gerald Henderson, Jr.
Traxectoria profesional
Henderson decidiu saltarse a súa tempada coma sénior na universidade e entrou no Draft da NBA de 2009, onde foi elixido na 12ª posición polos Charlotte Bobcats. O 8 de xullo de 2009, Henderson asinou o seu contrato cos Bobcats.
Petra Kelly
Traxectoria
Kelly recibiu o Right Livelihood Award (coñecido como o Premio Nobel Alternativo) en 1982 "...por forxar e implementar unha nova visión unindo os asuntos ecolóxicos co desarme, a xustiza social e os dereitos humanos". En 1987 escribiu o libro Fighting for Hope publicado por South End Press, que é un chamamento urxente por un mundo libre de violencia entre o norte e o seu, homes e mulleres, as persoas e a súa contorna.
Casa de Estuardo
150px|miniatura|Brasón dos Estuardo A Casa de Estuardo (Stuart ou Stewart en inglés) é o nome dunha dinastía de soberanos que reinaron en Escocia entre 1371 e 1714, e en Inglaterra, Irlanda e o País de Gales entre 1603 e 1714. O fundador da casa Estuardo foi un emigrante bretón, Alan Fitzflaald, que morreu cara a 1114. Este permaneceu fiel ao futuro rei de Inglaterra Guillerme o Conquistador. O rei de Escocia, David I (1124-1153) deulle o título de "gran stewart", ou senescal, ao neto de Fitzflaald, Walter. Á morte deste, en 1177, o título pasou de pai a fillos e aos poucos converteuse nun apelido que se transformou en "Stuart".
Retículo endoplasmático
(3) Retículo endoplasmático rugoso (REr).
(8) Aparato de Golgi.
Retículo endoplasmático liso
O retículo endoplasmático liso (REL) non ten ribosomas e participa no metabolismo de lípidos. Ademais exerce outras funcións metabólicas, xa que intervén no metabolismo de carbohidratos (por exemplo, contén o encima glicosa-6-fosfatase), na regulación da concentración do calcio, detoxificación de drogas, unión de receptores nas proteínas de membrana da célula, e no metabolismo de esteroides. Podémolo encontrar nunha gran variedade de tipos celulares animais e vexetais, nos que pode especializar as súas funcións. Consta principalmente de túbulos e vesículas que forman unha rede, pero nalgunhas zonas forma cisternas parecidas ás do retículo endoplasmático rugoso.
Shūnan
Shūnan limita cos concellos de Hōfu, de Yamaguchi, de Kudamatsu, de Hikari e de Iwakuni. É a cidade máis importante na parte leste da prefectura de Yamaguchi.
Serra de Atapuerca
A Serra de Atapuerca foi declarada Espazo de Interese Natural, Ben de Interese Cultural e Patrimonio da Humanidade por mor dos sitios arqueolóxicos e paleontolóxicos que acolle no seu interior, nos que se atoparon os restos fósiles de catro especies de homínidos e dunha nova especie de oso das cavernas, así como múltiples ferramentas de pedra das culturas olduvaiense, acheulense e musteriano, correspondentes cos períodos do paleolítico inferior e paleolítico medio.
Diocese católica latina de Rarotonga
Igrexas
A catedral da diocese está dedicada a San Xosé e localízase en Avarua onde ten a súa sede o bispo, ademais están abertas ao público dúas igrexas en Rarotonga Santa María en Arorangi e a do Sagrado Corazón en Matavera
Ahmed H. Zewail
Traxectoria
Zewail está casado e ten catro fillos.
Investigacións científicas
En maio de 2008 foi investido Doutor Honoris Causa pola Universidade Complutense de Madrid.
Carlos Castaño Panadero
Traxectoria
Participou nos Xogos Olímpicos de Atenas 2004, obtendo unha medalla de bronce na proba de persecución por equipos xunto con Sergi Escobar, Asier Maeztu e Carlos Torrent. Gañou unha medalla de bronce no Campionato Mundial de Ciclismo en Pista de 2004.
Jodie Foster
Traxectoria
Foi ó exclusivo colexio Liceo Francés dos Ánxeles, e despois á Universidade Yale, onde no ano 1985 se graduou magna cum laude en Literatura. Mantén unha forte privacidade sobre toda a súa vida persoal a diferenza de moitos dos seus compañeiros de profesión. Rumoreouse durante anos nos medios de prensa acerca da súa probable orientación sexual como lesbiana, algo que ela nunca recoñeceu nin desmentiu. Actualmente, mantén unha relación sentimental coa produtora Cydney Bernard, a súa parella durante máis dunha década, a pesar de que Foster foi moi coidadosa en non falar do tema cos medios de comunicación. Ten dous fillos, Charles (1998) e Kit (2001). Foster nunca comentou ou revelou ningún dato acerca dos seus pais.
miniatura|dereita|Jodie Foster na estrea alemá de [[A estraña que hai en ti.]]
Rudolf Mößbauer
Traxectoria
Durante a súa etapa estudantil interesouse nos raios gamma, estudando as súas transicións nucleares e descubrindo no ano 1957 o que posteriormente se denominaría efecto Mößbauer. En 1961 foi galardoado, xunto co físico norteamericano Robert Hofstadter, co Premio Nobel de Física polos seus traballos sobre a absorción de radiación gamma.
Forzas Armadas do Reino Unido
Historia
A historia militar británica é longa, complexa e moi influente na historia mundial, especialmente desde o século XVII. Conflitos importantes nos que os británicos tomaron parte son a Guerra dos Sete Anos e as Guerras Napoleónicas do século XVIII e principios do século XIX, a Guerra de Crimea na metade do século XIX e a primeira e segunda guerra mundial do século XX. O Imperio británico, o cal alcanzou o seu auxe nos anos 1920. Desde o final da segunda guerra mundial, as Forzas Armadas británicas seguiron estando moi activas e conservan bases que se estenden ao redor do mundo en lugares como Chipre, Alemaña, Xibraltar, Brunei e as illas Malvinas.
Georgii Chicherin
De ascendencia nobre, espléndido representante da intelectualidade rusa do século XIX, traballou na súa mocidade nos arquivos do Ministerio de Asuntos Exteriores ruso. Contrario ao réxime tsarista, cooperou primeiro cos socialrevolucionarios antes de facerse socialdemócrata xa no exilio. Bolxevique ao comezo das disputas internas do partido (POSDR), en 1905, tralo fracaso da revolución pasou a militar cos menxeviques. Entre 1907 e 1914, como secretario da Oficina Central no Estranxeiro do POSDR, demostrou ser un crítico acerbo de Lenin e os seus seguidores. Activo nos movementos socialistas de Europa occidental, acabou desilusionado polo conservadorismo e moderación destes e dos menxeviques.
Funcionario de Asuntos Exteriores
En xaneiro de 1898, comenzou a traballar na sección de arquivos do Ministerio de Asuntos Exteriores, movido polo seu interese pola historia, o seu rexeitamento ao ambiente aristocrático que envolvía a carreira diplomática á que parecía destinado e a súa inseguridade vital. Especializado pronto na diplomacia da época de Alexandre II, escribiu unha longa biografía do seu ministro de Asuntos Exteriores Aleksandr Gorchakov, que nunca chegou a publicarse.
Enfermidade e acurrunchamento político
Chicherin presentara a dimisión, que fora rexeitada, inmediatamente tras retornar á capital soviética. O rexeitamento á súa renuncia debeuse, quizais, a necesidade de Stalin de dar credibilidade á posibilidade dun ataque á Unión Soviética, utilizada contra Trotski e o resto da oposición para silencialos e que a dimisión do comisario de Asuntos Exteriores houbese debilitado. Alleo ás disputas internas do partido, non tomou partido por Trotski nin por Stalin, cos que mantiña malas relacións. Trala morte de Lenin en 1924, quedou cada vez máis illado do centro de poder soviético, o politburó. Durante o seu retiro en Europa occidental ao final da década de 1920, retomou o seu interese pola música e redactou un ensaio sobre Mozart, que rematou en 1930, debido ao entusiasmo suscitado en Anatolii Lunacharskii e Mikhail Kalinin, aceptou publicar; Stalin prohibiu, porén, a publicación en 1934, que so veu a luz trala morte deste grazas ao empeño dunha compositora, sobriña de Chicherin. Chicherin xunto a [[Maksim Litvinov en 1920. Litvinov, vicecomisario e máis tarde sucesor de Chicherin á fronte da Comisaría de Asuntos Exteriores, difería do seu superior tanto en carácter como nas súas opinións sobre política exterior.|miniatura]]
O 29 de outubro de 1927, anunciou a participación do seu país nas sesións da comisión preparatoria para a Conferencia Mundial de Desarme, a pesar da súa oposición persoal tanto a esta como á Sociedade de Nacións –Litvinov asistíu ás sesións preparatorias—. Para entón, a súa influencia nas decisións políticas reducírase notablemente e a dirección soviética comezara a adoptar a posición de Litvinov, que favorecía a mellora de relacións coas potencias vencedoras da guerra mundial, incluso se iso supoñía poñer en risco as maltreitas relacións xermano-soviéticas. Mostrouse alarmado ademais polo empeoramento das relacións bilaterais con Berlín, primeiro polo efecto dos reveses soviéticos en política exterior en 1927 e, ao ano seguinte, polo «escándalo Shakhti», xuízo propagandístico no que varios técnicos alemáns foron arrestados e acusados de sabotaxe. A tensión polo xuízo, que efectivamente socavou as relacións xermano-soviéticas como advertira Chicherin, afectou á saúde deste que, enfermo e esgotado mentalmente, retirouse a descansar a Alemaña o 10 de setembro de 1928. Xunto a Brockdorff-Rantzau, xa mortalmente enfermo, tratou de reducir o prexuízo causado polo xuízo ás relacións bilaterais antes de retirarse a recuperarse. Segundo varios diplomáticos, Chicherin, desilusionado coa actividade do Goberno soviético, desexaba mudarse a Alemaña de forma permanente. O tratamento médico, que se esperaba curto, foi alongándose, como a estancia en Alemaña: logo de seis meses nun sanatorio berlinés, marchou a Wiesbaden e Frankfurt. Desde Alemaña, de onde o Goberno exixiulle volver en varias ocasiones sen éxito, criticou a política exterior soviética cara a Berlín. Tras varios intentos infrutuosos, Moscova enviou a Lev Karakhan —vicecomisario de Asuntos Exteriores— para organizar o regreso de Chicherin —aínda moi enfermo e débil— á capital soviética, á que chegou o 6 de xaneiro de 1930.
Relevo da comisaría e retiro da política
O seu cadáver quedou exposto na sala de conferencias do Narkomindel antes de ser enterrado no mosteiro moscovita de Novodevichii. Por orde de Stalin, Krestinskii quedou encargado da súa oración fúnebre, na que tivo que criticar a súa figura. Trala súa morte, o seu nome foi retirado da historia oficial do partido comunista soviético. Á morte de Stalin, Andrei Gromyko rehabilitou a súa reputación e recoñeceu a súa achega á consolidación do goberno soviético e a súa habilidade como diplomático.
Solomon Mutswairo
Solomon Mangwiro Mutswairo, nado en Zawu o 26 de abril de 1924 e finado en novembro de 2005 foi un escritor cimbabués, que escribiu en 1957 a primeira novela en lingua shona, Feso.
Jan Martyniak
Jan Martyniak, nado en Spas (rexión de Lviv, Ucraína) o 20 de xuño de 1939, é un eclesiástico grecocatólico polaco, arcebispo de Przemyśl-Varsovia entre 1996 e 2015.
Ojós
Limita ao norte con Blanca e Ricote, ao leste con Ulea e Villanueva del Río Segura, e ao sur e oeste con Campos del Río.
Basilea
Xeografía
Situada ao Noroeste de Suíza, sobre o río Rin e fronteiriza con Alemaña e Francia, Basilea é un centro industrial de importancia pola súa industria química e farmacéutica. A rexión de Basilea, que culturalmente se estende ata Baden-Württemberg (Alemaña) e cara a Alsacia (Francia), reflicte a herdanza dos tres Estados, no nome moderno que ostenta en latín: Regio TriRhena. Dispón da universidade máis antiga da Confederación Helvética (1460).
Historia
As orixes de Basilea remontan ao asentamento romano de Augusta Raurica, aínda que se teñen descuberto asentamentos celtas máis antigos. A posición estratéxica da cidade, coa única ponte sobre o Rin entre o lago Constanza e o mar, afirmou a súa importancia. A partir de 999 a cidade foi gobernada por bispos-príncipes baixo o dominio nominal do emperador do Sacro Imperio Romano Xermánico. En 1225-1226 o bispo Heinrich von Thun construíu unha ponte sobre o Rin, fundándose o barrio de Kleinbasel (Pequena Basilea) como protección da nova ponte.
Deporte
O equipo profesional de baloncesto de Basilea, os Starwings, é o único equipo da Suíza alemá que participa na Liga de primeira división suíza (LNBA), e en 2010 coroouse campión da Copa de Suíza.
BMW M12
Fórmula 2
miniatura| 250px | Co BMW como Megatron neste chasis A10B, os pilotos [[Eddie Cheever (na foto no Festival da Velocidade de Goodwood de 2008) e Derek Warwick lograron que a tempada de fora o ano de maior éxito de Arrows na Fórmula Un, grazas a que terminaron frecuentemente nos puntos]].
Fórmula Un
Nos anos e, a versión M12 / 13/1 inclínase cara a un lado 72° para usalo no extremadamente baixo Brabham BT55 (1986) e no máis convencional Brabham BT56 (1987). O deseño non tivo éxito, probablemente debido a problemas de enfriaxe no pequeno compartimento. O coche BMW serie IMSA GTP tamén foi propulsado polo motor M12 turbo de 2,0 litros, con máis de 850 CV en carreira. O motor de 1986 producía unha saída máxima de 1.400 CV (1,044 kW) en axuste de cualificación, o que o convertería no motor máis potente de todos os motores turboalimentados, así como nos motores non-turbo, utilizados nas carreiras de Fórmula 1. Con todo, tamén hai que sinalar que, nese momento, non había xeito técnico efectivo de medir con precisión as cifras de potencia de máis de 1.000 CV para verificar tales afirmacións feitas polos enxeñeiros e os equipos de carreiras do momento. As cifras de produción reclamados eran xeralmente aceptadas dos cálculos de enxeñería teóricos, que eran o seguinte: é dicir, 0,1 bar de presión do turbo era cualificado nun valor de aproximadamente 20 CV (15 kW)). Durante 1986 con todo, foi o equipo Benetton o que utilizou o BMW M12 na posición vertical convencional, Gerhard Berger logrou a súa primeira vitoria e a primeira (e a última) vitoria do equipo co motor BMW ao gañar o Gran Premio de México de 1986. Benetton non continuaría cos motores de BMW en 1987, senón que se converteu de facto no equipo de fábrica de Ford usando os seus Ford TEC turbo no lugar do BMW.
Carreiras de turismos
Na Fórmula 2, o M12 foi tamén a base para o exitoso BMW M3 Grupo A coches de turismo. O motor de 2,3 litros motorizou o M3 (que en realidade era un coche da clase media en comparación cos seus rivais tales como o Ford Sierra RS500) no Campionato Mundial de Turismos de 1987, o Touring Europea Car Championship de 1987 e 1988, o Campionato australiano de automóbiles de turismo de 1987, o 1988 British Touring Car Championship, Italian Touring Car Championship de 1987 e 1989-93, e Campionato DTM alemán de 1987 e 1989-90. O motor tamén demostrou a súa fiabilidade con 4 vitorias (1987, 1988, 1990 e 1992) na 24 Horas de Spa (as de 1990 e 1992, onde gaña co 2,5 litros versión "evolución" mellorada do motor).