cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Concubinato
Historia
Onde ten un estado legal, como na antiga Roma e na antiga China, o concubinato é similar, aínda que inferior, ao matrimonio. En oposición a esas leis, as leis tradicionais do Occidente non lle dan un estado legal ás concubinas, senón que máis ben só admiten matrimonios monógamos. Calquera outra relación non gozou, tradicionalmente, de protección legal.
Krk
Economía e infraestrutura
Krk atópase moi preto do continente e está conectada desde 1980 a través dunha ponte de formigón de dous arcos e de 1.430 metros de longo, sendo unha das pontes de formigón máis longas do mundo. Debido á súa proximidade coa cidade de Rijeka, Omišalj é a sede do Aeroporto de Rijeka, así como dunha refinería de petróleo (con facilidades aos banqueiros do porto de Rijeka). Un mosteiro atópase na pequena illa de Košljun, preto da costa de Krk.
Filla
O termo filla vén ás veces especificado, no sentido que a palabra fillos tende a ser xeneralizado, en canto pode englobar o significado feminino de filla e así pois, sobre todo na linguaxe familiar, pódense atopar locucións do tipo "teño dúas fillas e un home" en lugar de "teño dúas fillas e un fillo".
Ligeia
Número 1
Recuperar as mans. Xuño/setembro 2018. ISSN: 2603-7416
Godofredo de Villehardouin
Traxectoria
Ao seu regreso, falecendo o conde Teobaldo, foi el quen acalmou as dificultades xurdidas na loita polo poder, apoiando a candidatura do marqués de Monferrato. Tamén actuou correctamente en Constantinopla, cando os cruzados decidiron desistir do seu empeño e fundar alí un imperio gobernado por Balduno I de Flandres. A habilidade de Geoffroy proporcionoulle entón o título de mariscal de Romania, isto é, de Grecia. Despois da derrota da batalla de Adrianópole en 1205, mostrou o seu talento de estratego salvando o exército cruzado. En 1207, Bonifacio de Montferrato, rei de Tesalónica, deu o feudo de Messinópolis a Geofroy de Villehardouin e este aproveitou para se retirar dos asuntos públicos a este lugar, onde se dedicou a escribir a súa Crónica, destinada aos seus parentes e amigos de Champaña. O seu fillo Guillaume de Villeharoduin naceu en 1212, no castelo de Calamata, e reuniu unha biblioteca da que se conserva o inventario.
Cando petan na porta pola noite
Cando petan na porta pola noite é un libro de Xabier P. Docampo. Editouse por vez primeira no ano 1994 e foi reeditado varias veces, a última delas en febreiro do 2005.
"O fornadas"
Os mozos deron o tema por finalizado e volveron cada un para a súa casa, pero os catro días os gardas chegaron e empezaron a facer preguntas, como era ben sabido que os mozos ían mallar na vella, foron presos e cando chegou o xuízo foi o Teixo o que apandou. Estivo dous ou tres anos na cadea e cando saíu deu por pagada a súa débeda coa sociedade.
Violante de Hungría
Traxectoria
Conquistada Morella, ao ceder Xaime I o señorío a Blasco de Alagón, reservouse a devesa de Vallivana, que deu á súa segunda esposa, dona Violante, pero como ao oito anos (1241) que o de Alagón concedera a súa carta poboa aos morellanos, habíase aumentado admirablemente a veciñanza, a raíña quixo manifestar o aprecio que lles tiña, renunciando no seu favor a grande devesa de Vallivana e Salvasoria, para que servise de baldío para os de Morella e aldeas da súa xurisdición. O texto íntegro do documento é o seguinte:
Testamento, morte e sepultura
No ano 2002 o goberno de Hungría financiou a restauración do sepulcro da raíña Violante mediante unha doazón de 12 000 euros, pero a comunidade monástica de Vallbona negou a autorización para examinar o contido do sarcófago.
Erich Mendelsohn
Inicios
Mendelsohn naceu en Allenstein (Alemaña), hoxe a localidade polaca de Olsztyn. O seu lugar de nacemento foi a Oberstrasse 21, noxe no. 10 Staromiejska street, lembrado por unha placa.
Carreira arquitectónica
A finais de 1918, tras regresar da primeira guerra mundial, estableceuse en Berlín. A Torre Einstein e a fábrica de sombreiros de Luckenwalde déronlle fama. Nesta última, encargada en 1921, o deseño incluía catro salas de produción, caldeira, unha sala de turbinas, dúas porterías e unha sala de tinguidura, que se converteu nun elemento destacado da fábrica. O edificio foi construído cun sistema de ventilación moderno que expulsaba os fumes tóxicos que xurdían do proceso de tinguidura. Ironicamente, a estrutura semellaba un sombreiro.
Dende 1941 ata a súa morte, Mendelsohn viviu nos Estados Unidos e deu clases na Universidade de California en Berkeley. Ata a fin da segunda guerra mundial, as súas actividades estiveron limitadas polo seu status de inmigrante a conferencias e publicacións, mais serviu tamén como asesor do goberno estadounidense. Por exemplo, en 1943 colaborou co exército e a Standard Oil na construción da "German Village", conxunto de réplicas de casas típicas de clase obreira alemás, que foron clave para adquirir a experiencia necesaria para levar a cabo o bombardeo de Berlín. En 1945, estableceuse en San Francisco. A partir dese momento e ata o seu pasamento en 1953 emprendeu algúns proxectos, a maioría para comunidades xudías.
Escritura itálica
Definición
As fontes en itálica, maiormente en minúsculas, están baseadas nunha forma caligráfica estilizada. Debido á influencia da escritura a man, estes tipos inclínarse lixeiramente cara á dereita. A forma das letras difire da forma das letras romanas. As itálicas verdadeiras son distintas das tipoloxías en oblicua ou cursivas, onde a letra romana está lixeiramente inclinada. Por outra banda, as maiúsculas en fontes itálicas adoitan estar baseadas no deseño de maiúsculas romanas, pero inclinadas.
Cadrado máxico
Introdución
Como doadamente se pode apreciar, as sumas nas distintas columnas han ser necesariamente iguais, xa que os números se atopan agrupados por pares tal e coma estaban no primeiro caso (compárese os pares de ringleiras 1ª-6ª, 2ª-5ª e 3ª-4ª coa disposición orixinal). Ora ben, por ser tres os pares de ringleiras (n/2), a suma será:
Biblioteca do Congreso dos EE.UU.
Historia
233px|miniatura|dereita|Melancolía, gravado de [[Durero; o cadrado máxico aparece na esquina superior dereita.]]
Construción de cadrados máxicos
Hai numerosos xeitos de construír cadrados máxicos, pero as máis sinxelas consisten en seguir certas configuracións ou fórmulas que xeran patróns regulares. Ademais pódense impor condicións adicionais ó cadrado, obténdose cadrados bimáxicos, trimáxicos etc. Analogamente pódense construír círculos, polígonos e cubos máxicos.
Non existe un método xeral para construír cadrados máxicos de calquera orde, sendo necesario distinguir entre os de orde impar, os de orde múltiplo de 4 e o resto de orde par (4×m + 2).
Cadrados máxicos de orde impar (I)
Estes cadrados pódense xerar segundo o método publicado en 1691 por Simon de la Loubere, chamado ás veces método siamés, país no que desempeñou o cargo de embaixador de Luís XIV, método xa coñecido polos astrólogos orientais. Comezando na cela central da primeira ringleira co primeiro número, cóbrese a diagonal crebada cos seguintes en sentido NO (ou NE). Completada a primeira diagonal descéndese unha posición e cóbrese a segunda no mesmo sentido que a anterior, repetíndose o paso anterior co resto de diagonais ata completa-lo cadrado.
Ficheiro:Cuadrado Mágico Impar.png
Cadrados máxicos de orde múltiplo de 4 máis 2
Para construír esta clase de cadrados pódese usa-lo método LUX. En parte basease no método da Loubere, que se usa na construción de cadrados máxicos de orde impar (ver máis enriba).
- Os cadrados das k+1 primeiras ringleiras, onde k é a división enteira do tamaño do cadrado entre catro, etiquétanse coa letra L (3 ringleiras neste caso).
- Os cadrados das ringleiras restantes etiquétanse coa letra X.
Estas letras indicarannos máis adiante como cubrir cada subcadrado de 2x2.
Enigma do valor C
Historia do paradoxo do valor C
En 1948, Roger e Colette Vendrely informaron da existencia dunha "salientable constancia no contido de ADN nuclear de todas as células de todos os individuos dunha especie animal dada", o que eles consideraron era unha evidencia de que o ADN, e non as proteínas, eran a substancia da que estaban formados os xenes. O termo valor C indica esta constancia observada. Porén, axiña se atopou que os valores C (tamaños xenómicos) variaban enormemente entre especies distintas e que isto non gardaba relación co número de xenes estimado (tendo en conta a complexidade do organismo). Por exemplo, as células somáticas dalgunhas píntegas poden conter 40 veces máis ADN que as humanas. Dado que se asumía que o valor C era constante porque a información xenética está codificada no ADN, e non garda relación co número de xenes estimado, isto era difícil de comprender e considerado un paradoxo, polo que en 1971 C. A. Thomas Jr. empezou a usar a expresión "paradoxo do valor C" para describir esta situación.
Orixe do enigma do valor C
O termo "enigma do valor C" é máis moderno que o aínda de uso máis común "paradoxo do valor C" (Thomas 1971), e deriva do termo "valor C" (Swift 1950), que fai referencia ao contido de ADN do núcleo celular haploide. O termo "enigma do valor C" foi acuñado polo biólogo canadense Dr. T. Ryan Gregory da Universidade de Guelph en 2000/2001. En termos xerais, o enigma do valor C refírese á variación que hai na cantidade de ADN non codificante nos xenomas de diferentes eucariotas.
Cadrado máxico
Cadrados máxicos de orde múltiplo de 4 máis 2
4º paso:
Bico de coral común
O bico de coral común ou estrilda común (Estrilda astrild) é un pequeno passeriforme pertencente á familia de Estrildidae. É orixinario da África Subsahariana pero foi introducido en moitas outras rexións do mundo como animal de compañía. É fácil de manter en catividade. Os escapes producidos desembocaron en poboacións de aves en zonas onde orixinariamente non estaba presente.
James Iha
Despois dos Pumpkins
Dende a separación de The Smashing Pumpkins no ano 2000 Iha participou en moitos proxectos. Continuou contribuíndo en gravacións doutros artistas, como en "Don't Be Sad" do álbum Pneumonia da banda Whiskeytown, editado no 2001; e fixo algunhas actuacións con Ivy.
Iha tamén colaborou e produciu dous temas co músico xaponés Chara, no seu álbum do 2001 MADRIGAL. As cancións son "Boku ni Utsushite" e "Skirt".
Cadrado máxico
Variantes
Tamén se construíron cadrados máxicos con series de números primos consecutivos, ou coas cifras decimais dos recíprocos da serie aritmética dos números naturais etc.
Cadrado Máxico Renato
Este é o cadrado máxico "RENATO" e o seu autor é Jorge Egúsquiza Loayza. Este cadrado máxico que ten debidamente ordenados os números do 1 ó 400 suma 4.010 horizontal, vertical e diagonalmente. A súa creación foi posible usando o método de construción de cadrados máxicos inventado para o efecto. Este método baséase na extrapolación dos números usando unha secuencia só coñecida polo autor. A súa construción foi manual e demorou seis horas.
Xarope de pradairo
A técnica xa era dominada polas poboacións indíxenas do Canadá cando os europeos chegaron. Utilizábase en particular coma alimento tónico na primavera. Numerosas lendas amerindias escenifican o xarope de pradairo.
Colleita da auga de pradairo
miniatura|Pinga da auga de pradairo.
Sotigui Kouyaté
Sotigui Kouyaté, nado en Bamaco o 19 de xullo de 1936 e finado en París o 17 de abril de 2010 foi un dos primeiros actores de Burkina Faso. Era o pai do director de cine Dani Kouyaté e era membro do grupo étnico mandinga.
Txabi Etxebarrieta
Javier Etxebarrieta Ortiz, nado en Bilbao, Biscaia o 14 de outubro de 1944, e finado en Tolosa, Guipúscoa o 7 de xuño de 1968, máis coñecido como Txabi Etxebarrieta, foi un destacado dirixente de Euskadi Ta Askatasuna (ETA) nos anos 60, coñecido por ser o autor material do primeiro asasinato desta organización e tamén por ser o primeiro militante de ETA morto nun enfrontamento armado coa Garda Civil, polo que se converteu nunha icona dentro da contorna de ETA e da esquerda abertzale.
Inia geoffrensis
Non existe consenso de cando e como penetraron estes golfiños na conca amazónica; é posíbel que o fixeran hai máis de 15 millóns de anos desde o océano Pacífico, antes da formación dos Andes ou, máis recentemente, desde o océano Atlántico.
Inia geoffrensis é o golfiño de río máis grande. O peso dos machos adultos chega aos 185 kg e poden medir até 2,5 m. Como carácter distintivo, os adultos adquiren unha cor rosada, máis acentuada nos machos. É un dos cetáceos con dimorfismo sexual máis evidente, xa que os machos miden e pesan entre un 16% e un 55% máis do que as femias.
En 2008 clasificouse na Lista vermella da UICN como especie con datos insuficientes, debido á incerteza con respecto á cifra total da poboación, a tendencia de variación e o impacto das ameazas, clasificación que se mantén a día de hoxe (2013).
Taxonomía
Posteriormente sería reclasificada dentro do xénero Inia, que fundara Alcide d'Orbigny en 1834, en ''Nouv. Ann. Mus. Hist. Nat''. París, 3: 31.
Pero en 2012 a Sociedade para a Mastozooloxía Mariña (Society for Marine Mammalogy) considerou as subespecies boliviana (Inia geoffrensis boliviensis) e a amazónica (Inia geoffrensis geoffrensis) como especies independentes, Inia boliviensis e Inia geoffrensis, respectivamente. miniatura|Inia
Características
miniatura|Parella de Inia geoffrensis no zoo de [[Duisburgo en 2006.]] miniatura|Golfiño do Amazonas coa boca aberta, nun acuario. Na súa dieta están incluídas 43 especies de peixes diferentes, ademais de crustáceos e tartarugas. Diariamente consomen até o 2,5 % do seu peso corporal.
O cranio destes golfiños é pouco asimétrico comparado co dos doutros odontocetos. Ten un bico fino, prominente, lixeiramente curvado cara a abaixo, con sedas sensoriais curtas en ambas as mandíbulas, que están armadas con 25 a 28 pares de dentes longos e delgados. A dentición é heterodonte, é dicir, que as pezas dentarias difiren en forma e lonxitude: os dentes anteriores son cónicos, ramatados en agudas puntas, e os posteriores son máis planos e presentan rebordos na parte interna da coroa. Os dous tipos de dentes serven para diversas funcións: agarrar a presa e machucala.
Comportamento
miniatura|Sopro de Inia geoffrensis.
Alimentación
miniatura|Comendo un peixe.
Captura accidental
A moderna implantación de redes de pesca de nailon incrementou as capturas accidentais na especie. Desde mediados da década de 1990 difundiuse o seu uso para capturar "piracatinga" (Calophysus macropterus), converténdose na maior ameaza para a especie. Outra ameaza derívase da construción de centrais hidroeléctricas nos principais ríos tributarios do Amazonas, que provocaron a diminución da dispoñibilidade de certas especies de peixe. Adicionalmente, as presas dos encoros aillan diferentes poblacións, o que fai diminuír o intercambio xenético e aumentar a posibilidade de extincións locais.
Medidas de protección e status actual
A especie está incluída no Apéndice II da Convención sobre o Comercio Internacional de Especies Ameazadas de Fauna e Flora Silvestres (CITES), e no Apéndice II do Convenio sobre a Conservación de Especies Migratorias de Animais Salvaxes.
Mitoloxía
O golfiño rosado forma parte do folclore dos habitantes da Amazonia, coñecéndose algunhas lendas e mitos ao longo de toda a súa área de distribución. Estas lendas xeralmente atribúenlle poderes sobrenaturais. Nalgunhas rexións crese que os espíritos das persoas afogadas quedan atrapados nos botos.
Aborixes australianos
Os aborixes australianos son, xunto cos insulares do estreito de Torres, os descendentes dos primeiros habitantes do continente australiano e as súas illas adxacentes. Segundo a lexislación australiana, ámbolos dous pobos constitúen o conxunto dos pobos indíxenas do país. O territorio tradicional dos aborixes esténdese por toda Australia, Tasmania e as Illas do estreito de Torres. Dende 1988, no día do bicentenario de Australia, moitos deles rexeitaron o nome "aborixe" (do latín ab origen que define ós autóctonos dun poboamento) e prefiren o termo koori (o noso pobo, en moitas linguas aborixes), xa que o termo adquiriu connotacións negativas e ten reminiscencias do pasado colonial. Dende os anos 80 está a coller forza o termo "indíxena australiano" por ser máis inclusivo.
Distínguense dous tipos de aborixes australianos, os do continente e Tasmania e os das Illas do estreito de Torres. Estes últimos son considerados diferentes porque tanto lingüisticamente como cultural e fisicamente seméllanse máis ós melanesios de Nova Guinea. A poboación de indíxenas Australianos no momento de colonización permanente Europea estimouse entre uns 318 000 e 1 000 000, cunha distribución semellante á da poboación actual de Australia, na que a maioría vive no sueste do contintente.
Grupos rexionais
300px|miniatura|dereita|Mapa das zonas culturais aborixes australianas antes da chegada dos europeos. Existen máis de 400 pobos indíxenas australianos, con cadanseus trazos culturais diferenciados e unha localización xeográfica propia. Normalmente son identificados polo nome da súa lingua ou pola palabra pola cal se autonomean. Entre estes grupos inclúense:
Insulares do estreito de Torres
miniatura|[[Illas do estreito de Torres]] Os Insulares do estreito de Torres posúen unha herdanza cultural e historia distinta das tradicións aborixes. Os que viven na área leste do Estreito de Torres, están relacionados cos pobos de Papúa Nova Guinea, e falan unha lingua papúa. Así pois, non son xeralmente incluídos baixo a denominación "aborixes australianos". Este foi outro factor para a promoción do máis inclusivo termo "indíxenas australianos". O 6% dos indíxenas australianos identifícase plenamente como Insular do estreito de Torres. Outro 4% dos indíxenas australianos identifícase tendo herdanza mixta aborixe e do estreito de Torres.
Séculos XX e XXI
O referendo de 1967 permitiu á Commonwealth facer leis con respecto aos pobos indíxenas e para incluílos nunha conta para determinar a súa representación electoral. O referendo pasou co apoio do 90,77% dos electores. En 1971, Neville Bonner uniuse ao Senado australiano como un senador por Queensland co Partido Liberal de Australia, tornándose no primeiro aborixe no Parlamento Federal. Un ano máis tarde, a Aboriginal Tent Embassy foi establecida nos chanzos do Parlamento, en Canberra. En 1976, Sir Douglas Nicholls foi nomeado como o gobernador número 28 de Australia Meridional, sendo así a primeira persoa aborixe en conseguilo.
Gastronomía
miniatura|esquerda|180px|Froitos recollidos en [[Alice Springs. As bagas son a base da dieta tradicional dos aborixes australianos.]] O modo de vida tradicional aborixe baséase nunha simbiose entre home e natureza. O coñecemento culinario dos aborixes é parte integral da súa cultura e transmitíase oralmente. Os alimentos prepáranse asados ​​sobre brasas, ou envoltos en cortizas para ser cocidos en fornos escavados no chan.
Dende finais do século XVIII, a perda dos seus territorios tradicionais de caza e recolección impediu que os aborixes conservasen as súas tradicións alimentarias. Por outro lado, o desprezo manifesto dos colonos europeos cara este tipo de alimentación e a introdución de novos alimentos non aborixes conduciu á desaparición deste tipo de gastronomía, especialmente nas zonas altamente poboadas do suroeste australiano.
Actividades recreativas tradicionais
Woggabaliri está recoñecido pola comisión de deportes de Australia como o xogo indíxena máis antigo e foi o primeiro representado e debuxado polos europeos. Era xogado principalmente polos wiradjuri antes da chegada dos colonos. Trátase dun xogo non competitivo xogado cunha pelota feita de pel de póssum. Requírense habilidades parecidas ás do fútbol como o control do balón e o traballo en equipo.
Definición
Como resultado disto, nos anos 90 xurdiron moitos casos xudiciais de persoas que esixían ser recoñecidas como aborixes. En 1995, o xuíz Drummond ditaminou".. xa sexa unha verdadeira autoidentificación como o recoñecemento comunitario, segundo as circunstancias xa debe ser suficiente." Isto contribuíu a un incremento do 31% no número de persoas que se identifican como indíxenas australianos no censo de 1996, en comparanza co censo de 1991.
Demografía
O estado con maior poboación indíxena en termos absolutos é Nova Gales do Sur, onde constitúen o 2,2% da poboación total do estado. Porén, o Territorio do Norte ten a maior poboación indíxena en termos porcentuais co 31,6% do total. Entre 1991 e 2006 aumentou unha media dun 2,6% por ano, comparado co 1,2% do total do país. A poboación de indíxenas australianos prevese que aumente entre 713 300 e 721.100 persoas para o ano 2021, cunha media de crecemento do 2,2% por ano. O resto dos estados e territorios teñen menos dun 4% de poboación indíxena, sendo Victoria o que ten unha porcentaxe máis baixa cun 0,6%.
Saúde
Hoxe en día, os indíxenas australianos son dúas veces máis propensos de enfermar que os australianos non indíxenas e teñen 1,5 máis posibilidades de ter unha discapacidade ou enfermidade de longo prazo. Ademais, os factores cando menos parcialmente responsábeis na desigualdade na esperanza de vida dos aborixes son a pobreza, a educación deficiente, o abuso de substancias, a dificultade de acceso ós servizos de saúde para comunidades que viven en áreas remotas e as diferenzas culturais que dificultan a comunicación entre os aborixes e os profesionais médicos. Para atallar estas desigualdades, os diversos gobernos federais teñen levado a cabo sucesivos programas para facilitar o acceso das comunidades indíxenas ó servizos de saúde.
Abuso de substancias
miniatura|Sinal en [[Yirrkala, Territorio do Norte, onde o kava foi introducido como unha alternativa segura ó alcol. Porén foi retirado no 2007. ]] A gran variedade de problemas que sofren moitas das comunidades indíxenas (de saúde, sociais e legais) aparecen moitas veces asociados co abuso de substancias tanto legais como ilegais. No 2007 fíxose unha Enquisa Nacional sobre as Drogas nos Fogares que revelou que os indíxenas australianos son máis propensos que os outros australianos a absterse de consumir alcol pero tamén teñen un risco maior de consumir alcol de forma compulsiva. Por outra banda, os adultos indíxenas teñen máis do dobre de probabilidades que os non indíxenas de ser fumadores diarios de tabaco.
Indíxenas australianos destacados
miniatura|Equipo Aborixe de [[crícket con Tom Wills (capitán), en decembro de 1866.]] Os indíxenas australianos tamén tiveron un éxito notábel nos deportes. Lionel Rose gañou o título mundial en boxeo. A tenista Evonne Goolagong chegou a ser a número un do mundo gañando 14 títulos Grand Slam. Mark Ella está considerado un dos mellores xogadores de rugby union da historia chegando a ser capitán dos Wallabies, mentres que Arthur Beetson, Laurie Daley e Gorden Tallis capitanearon a selección australiana de rugby league. Entre os varios xogadores aborixes salientables de fútbol australiano, o máis laureado é Adam Goodes, que foi premiado 2 veces coa Medalla Brownlow, a máxima honra que pode recibir un xogador dese deporte. En atletismo destaca a medallista olímpica Cathy Freeman. No baloncesto, chegou a haber dous xogadores aborixes na NBA, Nathan Jawai e Patrick Mills.
Basilio Álvarez
Basilio Álvarez Rodríguez, nado en Ourense o 10 de agosto de 1877 e finado en Tampa (Florida) o 15 de novembro de 1943, foi unha das figuras máis destacadas do movemento agrario galego.
Carreira xornalística
miniatura|300px|Banquete da redacción de El Debate ó seu exdirector Basilio Álvarez, en 1912 (27 de xuño de 1912, en [[Nuevo Mundo.)|esquerda]] Basilio Álvarez amosou interese polo xornalismo desde moi novo. Estivo vinculado a xornais ourensáns como La Nueva Época, diario católico silvelista, e La Galerna. Tamén traballou para El Eco de Orense, o xornal que dirixía Valentín Lamas Carvajal. miniatura|Anuncio de La Zarpa. En 1907 trasladouse a Madrid onde colaborou co centro galego e coa revista Galicia. Participou tamén na fundación do diario madrileño El Debate que mesmo dirixiu entre outubro de 1910 e xullo de 1911. Abandonou entón a dirección do xornal para aceptar a oferta do bispo de Ourense Eustaquio Ilundáin e facerse cargo da freguesía de Beiro, o cal lle valeu o sobrenome de "o cura de Beiro".
Secuencia reguladora
Exemplo: O xene da insulina
Secuencias reguladoras no caso do xene da insulina:
Falla
dereita|miniatura|Falla de Ramón en Israel. Unha falla, en xeoloxía, é unha descontinuidade que se forma nas rochas superficiais da Terra (ata uns 200 km de profundidade) por fractura, cando as forzas tectónicas superan a resistencia das rochas. A zona de ruptura ten unha superficie xeralmente ben definida denominada plano de falla e a súa formación vai acompañada dun esvarado tanxencial plano das rochas.
Fallas activas e inactivas
Tamén existen fallas antigas inactivas creadas en eras xeolóxicas pasadas e que sobreviven como estruturas fósiles ata os nosos días. Estas non representan ningún perigo para poboacións próximas.
UCI WorldTour
Individual
Nas voltas por etapas, os puntos que se repartes aos primeiros de cada etapa tamén dependen da categoría. Os puntos repártense así:
Asociación de Actores e Actrices de Galicia
A Asociación de Actores e Actrices de Galicia (AAAG) é unha entidade autónoma sen ánimo de lucro do ámbito das artes escénicas, creada en 1985. No mes de abril dese ano, Mabel Rivera, Marisa Soto, Xabier Lourido, Ernesto Chao e Luma Gómez presentaban baixo notario a acta de constitución da AAAG, coñecida naquela altura como Asociación de Actores, Directores e Técnicos de Escena. Principiaba así o asociacionismo na profesión en Galicia. A primeira Xunta Directiva estivo presidida polo actor Gonzalo Uriarte. No ano 2006, a entidade rebautizouse co actual nome de Asociación de Actores e Actrices de Galicia. Na actualidade, conta cun perfil de asociación sindical e os seus membros son actores, actrices, directores e directoras da escena. Funciona como defensora dos seus intereses e dunhas condicións dignas de traballo. No ano 2019 contaba con arredor de 330 asociados e a súa sede está situada en Santiago de Compostela.
Arnold Bax
Traxectoria
Arredor de 1910 comezan a aparecer as súas primeiras composicións significativas, primeiro sonatas para piano e logo composicións para orquestra como The Garden of Fand (1916) e Tintagel (1917).
En 1942 comezou a escribir música para filmes, pero a partir desa época móstrase menos activo, retirándose a Storrington, en Sussex. A súa última obra foi a Coronation March for Queen Elizabeth II.
María Acosta
Traxectoria
Estudou socioloxía na Universidade Complutense, doutorándose en antropoloxía social e colaborando a partir de 1986 na radio libre Onda Latina. En 1999 volveu a Galicia establecéndose na súa cidade natal. En 2011 publicou O enigma dos nove sepulcros en Urco Editora encadrada dentro do xénero fantástico.
Espacio Coruña
Espacio Coruña é un centro comercial e de lecer da cidade da Coruña.
Alfonso Piñón
Traxectoria
En 1914 trasladouse a Coruña. Colaborou en El Correo Gallego, Vida Gallega e El Pueblo Gallego, onde asinaba co pseudónimo Bernardino de Lamas. Formou parte da Sociedade de Amigos do Campo da Coruña, que programaban excursións. Amigo de Xaime Quintanilla Martínez e Felipe Bello Piñeiro, entre 1924 e 1932 filmou imaxes documentais de Galicia, rodando cen películas de entre un minuto e minuto e medio de duración. Fundou o grupo alpinista Abrente. Foi o promotor con Manuel de Pedre do Monumento ao camiñante descoñecido de Barallobre inaugurado o 1 de xullo de 1934. miniatura|Inauguración do monumento ao camiñante descoñecido.
Galería de imaxes de Valle-Inclán
Ramón María del Valle-Inclán (Vilanova de Arousa, Galicia, 1866 — Santiago de Compostela, 1936).
Paspallás chinés
Especie
O epíteto específico, chinensis, fai referencia ao país onde abunda este animal.
Cataluña do Norte
Lingua
Os últimos datos sociolingüísticos dos que dispón a Generalitat de Cataluña (2004) reflicten que o francés é a lingua maioritaria no Rosselló, cunha presenza minoritaria do catalán. Habitualmente fala francés o 92% da poboación, catalán o 3,5%, ambos os idiomas un 1% e o 3,5% fala outras linguas.
Ernst Mielck
Traxectoria
Ernst Leopold Christian Mielck naceu en Viipuri (actualmente en Rusia e denominada Vyborg) no daquela Gran Ducado de Finlandia, un territorio autónomo dentro do Imperio Ruso, o 24 de outubro de 1877. Mielck foi o primeiro filho do cónsul e empresario Theodor Mielck e a súa dona Irene (de solteira Fabritius). Seu pai era un músico afeccionado coñecido nos ambientes culturais de Viipuri e ao que lle gustaba participar nos eventos musicais da súa cidade como barítono, afección que compartía coa súa muller, procedente dunha familia musical de Viipuri. O matrimonio tivo outro fillo varón, Edoard Mielck, que se convertería en arquitecto, e unha filla, Edda Adelaide Mielck, que sería cantante de ópera.
Estatua de Che Guevara en Oleiros
Antecedentes
Oleiros é un concello gobernado dende 1983 por Alternativa dos Veciños de xeito ininterrompido. O seu alcalde, Anxo García Seoane, gobernaba entón con 9 dos 21 concelleiros, é recoñecido admirador da revolución cubana. O concello de Oleiros ten adicado prazas, avenidas e rúas a distintos persoeiros comunistas como Che Guevara, Enrique Líster, Karl Marx ou Santiago Carrillo (en 2013). Nas paredes da casa do concello hai fotos de Che Guevara.
Galería de imaxes do río Catoira
O río Catoira
Virus de ARN
Virus de ARN bicatenario (dsRNA)
Os virus de ARN bicatenario son un grupo moi diverso de virus que varían amplamente no seu rango de hóspedes aos que infectan (humanos, outros animais, plantas, fungos, e bacterias), número de segmentos xenómicos que posúen (dun a doce), e organización do virión (número T ou de triangulación, capas da cápside, ou torretas). Membros deste grupo son os rotavirus, que producen en todo o mundo gastroenterite en nenos pequenos, os picobirnavirus, que son os virus que se atopan con máis frecuencia en mostras fecais humanas e doutros animais con ou sen signos de diarrea. Os picobirnavirus foron atopados recentemente tamén en mostras do tracto respiratorio de porcos. O virus da lingua azul, é un patóxeno economicamente importante do gando vacún e ovino. Nos últimos anos fíxose un importante progreso na determinación, a nivel atómico e subatómico, das estruturas dun número chave de proteínas virais e das cápsides dos virións de varios virus de ARN de dobre cadea, o que salientou os significativos paralelismos en estrutura e procesos replicativos de moitos destes virus.
Wicklow
Nome
A historia da vila comeza arredor do ano 795, data na que a vila é fundada polos viquingos. O nome de Wicklow deriva de Vikingalág, que significa en antigo nórdico pradeira dos viquingos. Outra hipótese é que o nome da vila pode ter a súa orixe en Wykynlo, que significa lago dos viquingos, que sería unha anglificación da anterior.
Tricópteros
Evolución
En todo o mundo recoñecéronse unhas 14 500 especies de tricópteros distribuídos en 45 familias, pero quedan moitas máis especies por describir. A maioría poden ser encadrados nas subordes Integripalpia e Annulipalpia baseándose nas súas pezas bucais adultas. As características dos adultos dependen dos palpos, venación das ás e xenitais de ambos os sexos. As dúas últimas características sufriron unha diferenciación tan grande entre as diferentes familias que as diferenzas entre as subordes non son claras. As larvas dos anulipalpios son campodeiformes (predadoras de vida libre, ben esclerotizadas, de patas longas, con corpos aplanados dorso-ventralmente e pezas bucais que sobresaen). As larvas dos integripalpios son polípodas (detritívoras pouco esclerotizadas, con propatas abdominais ademais das patas torácicas, e viven permanentemente en estoxos larvarios moi axustados ao seu corpo). As afinidades dunha terceira suborde recoñecida, Spicipalpia, non están claras; o grupo podería non ser monofilético e as súas larvas son de vida libre e sen estoxos nos que refuxiarse, xa que no seu lugar fabrican trampas de tipo rede feitas de seda.
Ecoloxía
Como os efemerópteros, plecópteros e odonatos, aínda que en menor medida, os tricópteros son un indicador da boa calidade da auga, pero non desaparecen completamente das correntes con augas contaminadas. Son unha parte importante da cadea trófica, e tanto as larvas coma os adultos son presas de moitos peixes. Os adultos que acaban de emerxer da pupa son particularmente vulnerables, xa que se teñen que debater con esforzo para chegar á superficie despois de emerxer da pupa mergullada facendo notar a súa presenza e teñen despois que secar as súas ás. Os peixes consideran estes adultos novos como un petisco fácil, e as moscas artificiais para pescar con cana que lembran estes insectos son moi efectivas para os pescadores no momento correcto do ano.
Estoxos
O estoxo é unha estrutura tubular feita de seda que segrega o animal nas súas glándulas salivares preto da boca, e comezan a fabricala en canto saen do ovo. Poden incorporar a esta estrutura varios materiais de reforzo, e a natureza do material e o deseño dependen da constitución xenética da larva; o que significa que a familia ou ás veces o xénero da larva pode recoñecerse polo tipo de estoxo que fabrica. Os materiais usados poden ser grans de area, fragmentos de grava fina, codia de árbores, paus, follas, sementes e cunchas de moluscos. Estes están coidadosamente colocados e pegados á superficie externa do tubo de seda. A medida que a larva medra, engaden máis material na parte anterior do tubo e a larva pode xirarse dentro do tubo e recortar a parte traseira do mesmo para non ter que arrastrala polo substrato.
César García Solís
César García Solís foi un político galego.
Tricópteros
Estoxos
Os estoxos dos tricópteros están abertos polos dous extremos, as larvas fan circular auga ben oxixenada que entra polo extremo posterior do tubo e pasa polas súas branquias e bombéana fóra polo extremo anterior, que é máis ancho. A larva pode moverse dentro do tubo e isto axuda a manter a corrente de auga no seu interior; canto menor é o contido de oxíxeno da auga, máis activa ten que ser a larva creando esta corrente. Este mecanismo permite que as larvas de tricópteros vivan en augas cun contido de oxíxeno baixo nas que non poderían vivir as dos plecópteros e efemerópteros.
Unidade de procesamento gráfico
As GPUs modernas soportan gráficos 3D, coma ordenacións dos obxectos, iluminación ou transformacións xeométricas, e tamén capacidades de vídeo dixital.
Diferenzas coa CPU
Doutra banda, moitas aplicacións gráficas requiren un alto grao de paralelismo inherente, ao ser as súas unidades fundamentais de cálculo (vértices e píxeles) completamente independentes. Os modelos actuais de GPU adoitan ter unha media ducia de procesadores de vértices (que executan vertex shaders), e ata dous ou tres veces máis procesadores de fragmentos ou píxeles (que executan fragment shaders). Deste xeito, unha frecuencia de reloxo duns 500-600MHz en comparación co ofrecido por unha CPU de 4 GHz tradúcese nunha potencia de cálculo moito maior grazas á súa arquitectura en paralelo.
Marcel Renault
Infancia
Naceu nunha familia da burguesía parisiense. O seu pai, Alfred Renault construíra unha sólida fortuna no comercio de teas e de botóns e súa nai Louise era filla de comerciantes ben establecidos.
Sanguiño
Propiedades
Son purgantes e colagogos, mantendo os seus efectos por varios días. Nas herboristerías comercialízase co nome de frángula pero hai que extremar o coidado no seu consumo pois en fresco é moi purgante e vomitivo, especialmente nos nenos. Contén diversos principios activos como frangulina, gluco-frangulina, ácido crisofánico, fisiciona, crisofanol etc.
Noite de voraces sombras
Aspectos lingüísticos
O rexistro utilizado é un rexistro informal ou coloquial co que o autor pretende que a súa escrita sexa comprensible para todos, conseguindo deste xeito que a obra resulte máis natural.
Hlothhere de Kent
Traxectoria
O poder de Hlothhere sobreviviu esta arremetida, con todo. Parece que por un tempo reinou conxuntamente co seu sobriño Eadric, fillo de Ecgberht I, xa que se promulgou un código de leis aínda existente baixo ambos os seus nomes. En 685, Eadric foi ao exilio e liderou os saxóns do sur contra Hlothhere, quen foi derrotado e morreu das súas feridas.
Abe Cunningham
Biografía
Cunningham foi durante bastante tempo endorser de Tama Drums e Zildjian Cymbals, e durante a meirande parte da súa carreira tocou coa mesma configuración.
Bion 8
Características
A cápsula regresou o 12 de outubro de 1987, tras uns 13 días de voo.
Colonización grega
thumb|450px|Colonización grega do século -VIII ao -IV. Coñécese por colonización grega a fundación por parte das diversas πόλεις póleis de novas cidades (todas elas costeiras) mediante o traslado de parte da súa poboación. As colonias ficaban ligadas coas súas cidades de orixe (metrópoles) por vínculos comerciais, relixiosos e militares.
Os conflitos internos
Os colonos teñen o desexo de fundar unha cidade ideal. Esta decisión non se toma máis que nunha situación de extrema gravidade.
As motivacións comerciais
As motivacións non son sempre seguras, posto que non se coñece sempre a situación da metrópole. Ademais, o volume de intercambios entre a colonia e a metrópole era a miúdo insuficiente para facer vivir á colonia. As colonias gregas fundadas por razóns comerciais son bastante raras: pódese citar as cleruquías de Atenas ou Naucratis.
Voivodina serbia
Bandeira e escudo
O escudo de armas da Voivodina serbia era esencialmente o que tiñan baixo os Habsburgo austríacos, co escudo dos serbios (a Cruz de Serbia con catro letras "S" en caracteres cirílicos, que reflectía o lema nacional serbio "Só a unidade salva aos serbios" (Samo sloga Srbina pasava) nos cofres da aguia negra. O portador das armas serbias era a austríaca aguia bicéfala negra, en lugar da serbia branca, co fin de demostrar a fidelidade do voivodato á Corte Imperial de Viena. O escudo de armas simplemente se engadiu á tricolor bandeira nacional serbia (vermella, azul e branca, en franxas horizontais). Polo tanto a bandeira difería da do Principado de Serbia en que tiña unha armas diferentes (pola cor da aguia bicéfala) en medio da bandeira.
Rhodospingus cruentus
Descrición
Presenta marcadas diferenzas sexuais nos adultos, os machos son de cor castaña esccura por encima e cor vermella no ventre e na crista e laranxa por baixo do abdome, mentres que as femias son en xeral de cor parda olivácea presentando gris nas ás, pescozo e peito.
Cerceta
Descrición
A plumaxe de eclipse dos machos, á que mudan entre xuño e agosto e que perden entre setembro e novembro, é moi semellante á das femias, por ben que é algo máis escura polo lombo e as alas. Os dous sexos teñen os lados do bico con cores que van do laranxa ó verdoso. As patas son grises e o iris ocular castaño.
Subespecies e distribución
miniatura|270px|esquerda|Macho de cerceta común. A especie adoita separarse en tres subespecies:
A poboacións meirandes da especie reprodúcense na zona dos bosques boreais de coníferas e na tundra.
Na época reprodutora permanecen preto de pequenas zonas acuáticas. Durante a migración descansan principalmente en zonas de auga doce.
Trofeo Teresa Herrera 1995
A 50º edición do Trofeo Teresa Herrera celebrouse na Coruña entre o 18 e o 19 de agosto de 1995. O campión foi o Deportivo da Coruña, que logrou o seu quinto título.
O brasileiro Bebeto foi elixido mellor xogador do torneo e o manchego Juan Garrido Canales, mellor porteiro. O trofeo do 50º aniversario foi deseñado por Eladio Muiños.
Pavo doméstico
Xeneralidades
Os pavos críanse de xeito doado nas rexións de clima temperado de todo o mundo, polo que é unha ave de curral moi popular. A agricultura industrializada fixo que a súa produción sexa moi económica, tendo en conta o volume de carne que produce cada exemplar. A vida útil media dun pavo domesticado é duns 10 a 15 anos. A maioría dos pavos domésticos criados posúen a súa plumaxe de cor branca porque as súas bases ou canelas son menos visíbeis cando a carcasa está xa pelada, aínda que tamén son moi comúns as variedades coa plumaxe de cor marrón, negra, branca, rubia, crema, verde metálica etc.
Produción
Estes exemplares posúen plumaxe branca e son denominados «pavos de dobre peituga». Segundo o seu peso, os pavos industriais son clasificados en tres tipos: pesados, medianos e liviáns.
Á idade de 84 días estes exemplares presentan un peso vivo de 8,55 kg, lográndoos cunha conversión alimenticia de 2,05/1, é dicir, 2,05 kg de alimento, producen 1 kg vivo deste tipo de pavo. A porcentaxe de mortalidade a esa mesma idade é da orde de 4,9 %.
Produción de carne
A produción de pavo divídese en 3 fases:
Lingua hindustana
Historia
A pesar de que os mogoles eran descendentes dos timúridas (Gurkānī) turco-mongoles, foron “persificados”, e o persa deveu gradualmente o idioma estatal do Imperio mogol a partir de Babur.
Distribución xeográfica
Ademais de ser a lingua franca entre o norte da India e Paquistán, o hindustano tamén é falado pola diáspora destes países e os seus descendentes por todo o mundo, especialmente en América do Norte (de feito, no Canadá, o hindustano é unha das linguas que máis medra no país), Europa e Oriente Medio.
Reiseñor do Xapón
Distribución actual
O carácter invasor desta especie motivou a prohibición da súa importación, venda, cría e liberación ao medio ambiente no Xapón.
Bioética
Trátase dunha disciplina relativamente nova, e a orixe do termo débese ao pastor protestante, teólogo, filósofo e educador alemán Fritz Jahr quen, en 1927 usou a palabra Bio-Ethik nun artigo sobre a relación ética do ser humano coas plantas e os animais. Máis adiante, en 1970, o bioquímico estadounidense dedicado á oncoloxía Van Rensselaer Potter utilizou o termo bio-ethics nun artigo sobre «a ciencia da supervivencia»,
Dominios
A bioética abarca todas as cuestións éticas acerca da vida que xorden nas relacións entre bioloxía, nutrición, medicina, química, política (no debe confundirse coa "biopolítica", ), dereito, filosofía, socioloxía, antropoloxía, teoloxía etc. Porén, existe un desacordo acerca do dominio apropiado para a aplicación da ética en temas biolóxicos. Algúns bioéticos tenden a reducir o ámbito da ética ao relacionado cos tratamentos médicos ou coa innovación tecnolóxica. Outros, pola contra, opinan que a ética debe incluír o relativo a todas as accións que poidan axudar ou danar organismos capaces de sentir medo e dor. Así e todo, nunha visión máis ampla, non só hai que considerar o que afecta aos seres vivos (con capacidade de sentir dor ou sen tal capacidade), senón tamén ao ambiente en que se desenvolve a vida, polo que tamén se relaciona coa ecoloxía.
Principio de non maleficencia
Significa absterse intencionadamente de realizar actos que poidan causar dano ou prexudicar a outros. É un imperativo ético válido para todos, non só no ámbito biomédico senón en todos os sectores da vida humana. En medicina, con todo, este principio debe encontrar unha interpretación adecuada, pois ás veces as actuacións médicas danan para obter un ben. Daquela, do que se trata é de non prexudicar innecesariamente a outros. A análise deste principio vai da man co de beneficencia, para que prevaleza o beneficio sobre o prexuízo.
Ámbitos
Aínda que a bioética está moi relacionada coa ética, non son o mesmo. No caso da medicina, a ética médica non é idéntica á bioética médica: a ética médica trata os problemas presentados pola práctica da medicina, mentres que a bioética é un tema máis amplo que aborda os problemas morais derivados dos avances nas ciencias biolóxicas en xeral. A bioética diferénciase da ética, segundo algúns autores, en que non necesita a aceptación de certos valores tradicionais que son fundamentais para a ética.
Pedra rúnica
miniatura|250px|[[Pedras rúnicas de Lingsberg|Pedra rúnica de Lingsberg U 240.]] As estelas rúnicas son pedras con inscricións rúnicas. Xeralmente aplícase o termo a rochas erixidas como monumentos, pero tamén é válido para inscricións en pedras máis cativas e alicerces. A tradición comezou no século IV, pero a maioría datan da Era viquinga, e continuouse ata o século XII. Localízanse principalmente en Escandinavia e son particularmente numerosas en Suecia, onde se atoparon máis de 3.430 pedras rúnicas, aínda que hai en tódolos lugares onde se asentaron os viquingos. A suma total no mundo ascende a unhas 6.000. As pedras rúnicas xeralmente eran monumentos conmemorativos da morte dalgún home e orixinalmente moitas estaban decoradas con cores rechamantes.
Domingo Barja
Traxectoria
Fillo de Pedro Barja Rodríguez e Joaquina Domínguez Pérez.Representante en Laza de Luís Espada Guntín, foi alcalde de Laza. Foi asasinado por motivos políticos cando ía camiño da Gudiña, o 11 de agosto de 1900. Para investigar o asasinato foi nomeado xuíz especial Gumersindo Buján Buján. Foi acusado do crime Clemente Toro Basallo coa complicidade doutras persoas. No xuízo, celebrado dous anos despois, o tribunal declarou a inculpabilidade de todos os acusados.
Pazo de Lóngora
Historia
miniatura|160px|esquerda|[[Fanny Garrido e Marcial del Adalid.]]
Falabarato
Traxectoria e características
Durou 22 números, rematando a súa publicación en novembro do 1995. Dez anos despois renaceu en formato dixital, como portal galego de anuncios verbais.
Palmiteiro
Taxonomía
edulis: epíteto latino que significa "comestíbel".
Bandeira de Djibuti
A bandeira foi izada por primeira vez o 27 de xuño de 1977 a raíz da independencia do estado.
Ma Rainey
Carreira musical
Durante moitos anos estivo cantando blues por todo o sur dos Estados Unidos en espectáculos afroamericanos, pero non fixo a súa primeira gravación ata 1920. En 1923 Rainey asinou coa Paramount e entre ese ano e 1928 gravou un cento de temas, acompañada por xente de primeira fila do jazz, como Louis Armstrong, Kid Ory, Fletcher Henderson, Tommy Ladnier, Papa Charlie Jackson, Jimmy O'Bryant, Georgia Tom Dorsey ou Tampa Red.
Lesbianismo e feminismo
En 1925 a policía fixo unha redada na casa de Ma Rainey xusto durante unha festa onde había diversas mulleres espidas e en situacións comprometidas. Como consecuencia a cantante foi arrestada co cargo de "festa indecente". A súa amiga e quizais amante Bessie Smith sacouna do cárcere.
-490
O ano -490 foi un ano do calendario romano prexuliano. No Imperio romano coñecíase como o Ano do consulado de Camerino e Flavo (ou, menos frecuentemente, ano 264 Ab urbe condita).
Lagoa de Venecia
Localización
A próxima Lagoa de Marano, é unha lagoa máis setentrional do Mar Adriático e chámase ás veces A "irmá xemelga da lagoa de Venecia".
José Francisco Molina
Selección nacional
Foi internacional coa Selección de fútbol de España en 9 ocasións. O seu debut como internacional se produciu o 24 de abril de 1996 no partido Noruega 0:0 España. Curiosamente non debutou como porteiro xa que era un amigable e cos cambios de xogadores de campo esgotados lesionouse un xogador polo que tivo que saír ocupando a posición de interior zurdo. Disparou unha vez a porta e o balón saíu fóra a escasos centímetros da portaría.
Batalla de Medina de Rioseco
Consecuencias da batalla
Como secuela da acción de Medina de Rio Seco, Bessières tomou doadamente León e Zamora. Os franceses efectuaron salvaxes represalias cos prisioneiros e contra as poboacións das localidades veciñas, que ironicamente foran das poucas que non se uniran ao levantamento popular xeral.
Morga
Por el transcorre o Camiño de Santiago.