cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Manuel Bulnes Prieto
Manuel Bulnes Prieto, nado en Concepción o 25 de decembro de 1799 e finado en Santiago de Chile o 18 de outubro de 1866, foi un militar e político chileno, presidente do seu país entre 1841 e 1851.
Consorcio da Zona Franca de Vigo
O Consorcio está integrado polo Concello de Vigo, a Deputación de Pontevedra, a Cámara de Comercio, a Autoridade Portuaria e o Goberno de España, quen nomea o Delegado/a Especial do Estado en Consello de ministros e segundo a proposta do Ministerio de Facenda.
Relevancia
Existen ao redor de 350 empresas instaladas en diferentes parques promovidos polo Consorcio. No ano 2010, a Rede de Parques Zona Franca xerou o 26,57 % da riqueza da área de Vigo e o 25,56 % dos empregos da comarca. Actualmente trabállase para ampliar a oferta dos case 5 millóns de metros cadrados que se xestionan nos parques empresariais de Balaídos, Bouzas, A Granxa (O Porriño), o Parque Tecnolóxico e Loxístico (PTL) e Porto do Molle, coa posta en marcha da Plataforma Loxística e Industrial de Salvaterra-As Neves (PLISAN) e dun novo parque empresarial no municipio de Vigo.
Normativa europea
A entrada de España na Comunidade Económica Europea en 1986 supuxo un cambio radical na configuración da Zona Franca. Por unha banda, España tivo que someterse á lexislación comunitaria, que non concibe as zonas francas como lugares industriais senón como puntos de entrada de produtos de países terceiros, sen impostos nin aranceis e, doutra banda, a economía pasaba a ser absolutamente aberta e a funcionar con outros parámetros.
Axencia de desenvolvemento económico
Porén, máis que a actividade comercial, foi a súa función de axencia de desenvolvemento o que transformou o Consorcio da Zona Franca en verdadeiro motor de Vigo e a súa área metropolitana. Neste sentido, construír parques empresariais e facilitar solo industrial a todo tipo de empresas chegou a ser a primeira das súas actividades xa que en Vigo había unha demanda enorme de solo que impedía o progreso da cidade. Vendo que o crecemento económico de Vigo era menor que o seu potencial, o Consorcio pensou que era moi importante prover as empresas de solo de promoción pública e con todos os servizos.
Rede de parques Zona Franca
Para potenciar o crecemento económico da cidade, o Consorcio creou a Rede de Parques Zona Franca mediante a que se proporciona a todas as empresas que traballan baixo o paraugas do Consorcio infraestruturas, formación, información e capital. Este conxunto de servizos proporciónase a través de distintas sociedades que colaboran coas empresas viguesas.
Historia de Afganistán
Conquista Islámica
O Imperio Ghaznavide controla os pequenos reinos no 998, Mahmud de Ghazni consolidou as conquistas dos seus predecesores e converteu Ghazni nun gran centro cultural e base das súas frecuentes expedicións á India, pero coa súa morte no 1030 o imperio comeza a decaer ata a súa desfeita definitiva en 1149 cando o reino de Ghor captura e queima Ghazni.
Imperio Durrani
O imperio Durrani era un dos máis grandes imperios islámicos da época, quizais o segundo despois do Imperio Otomán pero xa antes da súa morte comezou a dar síntomas de febleza. Os Sikhs a fins de 1761 conseguiron controlar a maioría do Punjab, en 1762 Ahmed atacou Lahore, despois de tomar a cidade santa sikh de Amritsar, masacrando a milleiros de sikhs, destruíndo os seus templos, pero Ahmed non puido impedir que os sikhs se fixesen co control de todo o Punjab.
Influencia europea
Shuja só se mantén no poder ata abril de 1842, no outono de 1842 as tropas británicas de Kandahar e Peshawar entran en Cabul para rescataren aos prisioneiros británicos. En abril de 1843 Dost Mohamed volve a Cabul. A invasión estranxeira deu ás tribos afgás un sentido de unidade temporal.
miniatura|Abdur Rahman Khan.
Yaqub abdicou en outubro 1881 en favor de Abdur Rahman Khan, coñecido como o Emir de Ferro, que recibiu a axuda británica para centralizar e reforzar o estado afgán. Xa dende o comezo do seu reinado tivo que facer fronte a varias rebelións, e ás veces fixo uso dunha política de dureza, con execucións e deportacións masivas, incluíndo o traslado das tribos pasthuns rebeldes do sur e centro sur cara ao norte favorecéndoos fronte á poboación orixinaria non pasthún, co que creaba unha poboación local pasthún leal fronte ás demais minorías étnicas. Ao tempo organizou un sistema de gobernadores provinciais, que erosionou a organización tribal, e un exército permanente que actuaba directamente baixo as súas ordes.
Os primeiros problemas coas potencias vai ser o incidente de Panjdeh no 1885 no que os rusos derrotan ás tropas afgás e toman o oasis de Merv. No 1893 Abdur Rahmar tivo que aceptar unha misión presidida por Sir Mortimer Durand, secretario de asuntos exteriores da India Británica para definir os límites entre Afganistán e a India Británica, a fronteira que definiu vai ser coñecida como a Liña Durrand, e non tivo en conta a realidade xeográfica ou cultural, permanecendo como un factor de tensión entre os gobernos de Afganistán e a India Británica e con Paquistán. A nova fronteira supuxo a división dos pasthuns en dous estados.
Santa María, Santa María de Mones, Petín
Santa María é un lugar da parroquia de Santa María de Mones, no concello ourensán de Petín na comarca de Valdeorras. Segundo o IGE, en 2016 tiña 11 habitantes (5 homes e 6 mulleres).
Lugares e parroquias
miniatura|esquerda|Vista dende a igrexa de Santa María.
Historia de Afganistán
Influencia europea
O seu fillo Habibullah Khan sucedeulle no trono no 1901, grazas ao apoio do exército creado polo seu pai. No 1904 queda delimitada a fronteira con Irán. Durante a primeira guerra mundial Afganistán permaneceu neutral. O 20 de febreiro de 1919, Habibullah Khan foi asasinado nunha xornada de caza.
Ideoloxía
Concepto marxista de ideoloxía
miniatura|150px|[[Karl Marx postula que a ideoloxía dominante dunha sociedade é parte integrante da súa superestrutura.]] Tal coma o materialismo histórico define o concepto, a ideoloxía forma parte da superestrutura, xunto co sistema político, a relixión, a arte e o campo xurídico. Segundo a interpretación clásica, está determinada polas condicións materiais das relacións de produción ou estrutura económica e social e o reflexo que produce é denominado "falsa conciencia".
Ideoloxía como paradoxo
Se a mellor definición é a máis simple, daquela poderiamos sentenciar: IDEOLOXÍA, dise do discurso que se refire a si mesmo dicindo "eu non son ideoloxía". Coma en todo hai graos, algúns discursos resúmense en: "todos os discursos son ideoloxía menos este".
Historia de Afganistán
República Democrática e invasión soviética
Unha vez no poder, o PDPA aplicou unha axenda liberal marxista-leninista; pasou a substituír as leis relixiosas e tradicionais polas seculares e marxistas-leninistas. Os homes eran obrigados a cortar as súas barbas, as mulleres non podían usar un chador e as mesquitas foron colocadas fóra dos límites. O PDPA fixo unha serie de reformas nos dereitos das mulleres, a prohibición de casamentos forzados, dando recoñecemento no estado de dereito das mulleres ó voto, e introducindo as mulleres na vida política. Mais o PDPA tamén realizou a reforma agraria socialista; promoveu o ateísmo de Estado, e realizou unha reforma agraria mal concibida, que foron mal interpretadas por practicamente todos os afgáns. Tamén se prohibiu a usura. O PDPA convidou á Unión Soviética a axudar na modernización da infraestrutura económica do país (principalmente a súa explotación de minerais raros e gas natural). A URSS enviou tamén empresas para construír estradas, hospitais e escolas e para perforar pozos de auga, tamén adestraron e equiparan o exército afgán. Tras o ascenso do PDPA ó poder, e o establecemento da RDA, a Unión Soviética prometeu axuda monetaria por valor de polo menos 1,262 billóns de dólares.
Réxime talibán e a Fronte Unida
A fase máis recente da guerra civil afgá comeza en 1992, cando unha alianza de movementos guerrilleiros derruba o réxime pro-comunista de Mohammad Najibullah. As negociacións para a formación dun goberno de coalición dexeneran en enfrontamentos, e, en 1996, os Talibáns (milicia sunita de etnia patane máis numerosa do país) asumen o poder e implantan un réxime fundamentalista islámico. Cerca de 1 millón de persoas morren na guerra. Outros 2,5 millóns están refuxiados en países veciños.
Fracasan, a mediados de 1999, as negociacións de paz - patrocinadas por Arabia Saudita - entre o goberno fundamentalista islámico dos Talibáns e a Fronte Islámica Unida de Salvación de Afganistán (Fiusa), agrupación de faccións étnicas e tribais de oposición co liderado do exministro de Defensa Ahmed Shah Massud.
Invasión norteamericana
Os atentados do 11 de setembro foron atribuídos a Osama bin Laden, líder de Al Qaeda, protexido polos talibáns. Os Estados Unidos piden aos talibáns a súa extradición e a disolución das bases da Al Qaeda en Afganistán, cousa que é rexeitada. O plan estratéxico dos Estados Unidos pasa por rematar co goberno dos talibáns e desarticular a súa capacidade operativa, apoiarse nas forzas tribais que rexeitaban aos talibáns para intervir e, logo, axudarse dunha coalición internacional creada ad hoc para manter a paz. Así, as forzas aéreas británicas e estadounidenses comezan a bombardear as bases dos talibáns e de Al Qaeda en Afganistán durante a Operación Liberdade Duradeira. No terreo, os Estados Unidos, forzas aliadas e o grupo resistente afgán da Alianza do Norte lanzaron unha campaña militar o 7 de outubro de 2001, ás 20h e 57m de Afganistán. Estes ataques levaron á caída de Mazar-i-Sharif e Cabul en novembro de 2001, cos talibáns e Al Qaeda retirándose cara á fronteira montañosa con Paquistán, a Liña Durand. Baixo o bombardeo americano de Afganistán morreron cerca de 14.000 persoas (3.800 civís e máis de 10 mil combatentes dos talibáns); e máis de 20.000 morrerán de doenzas e pola fame causadas pola guerra.
Período Pos-Talibán
Ao longo da presenza militar estadounidense diferentes investigacións sinalaron a corrupción e grandes problemas de xestión dos fondos económicos achegados polos Estados Unidos para a reconstrución do país e a consolidación dos seus corpos de seguridade.
Gran Premio de Bahrain de 2021
Na clasificación do sábado, Max Verstappen, despois de liderar as tres sesións de adestramento no seu Red Bull, ocupou a pole position por cuarta vez na súa carreira. Na carreira do domingo, Hamilton obtivo a vitoria sobre Verstappen, que intentara adiantalo previamente pero só logrou facelo superando os límites da pista polo que tivo que volver a súa posición. Valtteri Bottas, o compañeiro de equipo de Hamilton, completou o podio, dando ao equipo Mercedes unha gran vantaxe no Campionato de Construtores. A carreira estivo marcada por unha polémica sobre as regras que rodeaban os límites da pista, con figuras destacadas de ambos equipos criticando o que vían como regulamentos innecesariamente complicados.
Impacto da pandemia da COVID-19
thumb|left|alt=A tarmac motor circuit in a desert location, which is lined with concrete run-off areas, and features a large grandstand opposite the pit garages.|Imaxe de satélite do [[Circuíto Internacional de Bahrain]] A tempada 2021 tivo lugar durante a pandemia de COVID-19, unha pandemia mundial que deu lugar a cambios significativos no calendario da tempada do Campionato Mundial de Fórmula Un de. No medio disto, o Gran Premio de Bahrain de 2021 confirmouse oficialmente como parte da tempada de carreiras de Fórmula Un de 2021. Logo disto, a habitual primeira carreira da tempada, o Gran Premio de Australia de 2021, pospúxose a novembro, o que levou a Bahrain a converterse na nova carreira de apertura da tempada.
Carreira
Sergio Pérez detívose na volta de formación camiño da grella, o que provocou unha volta de formación adicional e acurtou a carreira de 57 a 56 voltas. Pérez conseguiu reiniciar o seu Red Bull, e o seu equipo recibiu a instrución de comezar a carreira desde o pitlane, de acordo co regulamento. Cando a comezou a carreira, Verstappen conseguiu adiantarse a Hamilton e tomar o liderado na primeira curva, mentres que Valtteri Bottas foi adiantado polo Ferrari de Charles Leclerc; Nikita Mazepin, na súa primeira carreira, perdeu o control do seu Haas na saída da curva 3 e bateu contra ás barreiras da saída da curva. Saíu o coche de seguridade ata o final da terceira volta e, ao reiniciar, Verstappen conseguiu manter a distancia con Hamilton e Leclerc. Máis atrás, Lando Norris, que pasara ao seu compañeiro de equipo Daniel Ricciardo na volta inicial, conseguiu pasar ao AlphaTauri de Pierre Gasly e comezou a desafiar ao  Mercedes de Bottas polo cuarto posto. Gasly golpeou coa parte traseira de Ricciardo e perdeu a á dianteira, o que requiriu un pitstop, o contacto con Gasly provocou unha perda de ritmo para Ricciardo durante o resto da carreira. Mick Schumacher no outro Haas tamén trompeou, pero puido continuar.
Flandres Oriental
Os 65 concellos e cidades da provincia de Flandres Oriental
4. Berlare
13. Eeklo
17. Gante
26. Kruibeke
55. Wachtebeke
61. Zingem
65. Zwalm
Haría
Historia
En 1811 as Cortes de Cádiz derrogan por Decreto as illas de señorío quedando xa que logo a administración civil baixo a Coroa. En 1812 e tamén por decreto, distribúese a administración insular en municipios. Para 1835 xa se atopa configurado o mapa municipal de Lanzarote formando Haría parte dos oito municipios creados nese entón.
A riqueza pecuaria viña dada pola existencia de gando caprino e ovino, que adoitaban localizarse na zona do Malpaís de la Corona e debaixo do risco, sendo o seu traslado estacional.
Demografía e organización territorial
En 1900 o municipio de Haría contaba cunha poboación de feito de 3.101 e de dereito de 3.189 persoas. En 1979, debido a factores económicos, os índices poboacionais descenden pasando a ter unha poboación de feito de 2.897 e de dereito de 2.899 persoas. Na actualidade o municipio conta cun censo poboacional de 5.049 persoas (INE, 2007).
Tradicións
Festas
José María Regadío Vázquez
Traxectoria
Foi o máis vello de dez irmáns, e os vinte e un anos quedou orfo de pai. Sendo adolescente ingresou no Seminario de Lugo, onde recibiu formación humanista. Iniciouse como coadxutor no arciprestado de Sarria, onde aprendeu artes gráficas e técnicas de impresión e reprodución mecánica. Tralo Alzamento Nacional de 1936 foi mobilizado, estando na fronte de Guadalaxara co bando nacional levando a padiola. Ao finalizar a guerra diplomouse no Seminario Maior en filosofía (1940) e teoloxía (1944).
Haría
Tradicións
Outras festas destacadas son os Entroido é en Haría, Santa Bárbara en Máguez e El Pino en Punta Mujeres.
Egocentrismo
Aínda que o egocentrismo e o narcisismo parecen semellantes non o son. Unha persoa egocéntrica cre que é o centro da atención, coma un narcisista, mais non recibe gratificación pola súa propia admiración. Os egotistas e os narcisistas son persoas cuxo ego está moi influenciado pola aprovación dos demais, mentres que nos egocentristas isto non é certo.
Crocodylus siamensis
Status de conservación e ameazas
Este crocodilo está clasificado como en perigo crítico na Lista vermella da IUCN, e figura no Apéndice I de CITES.
Pardiñas
Amais, como apelido pode referirse a:
Crocodylus siamensis
Conservación e xestión
O Programa de Conservación do Crocodilo Camboxano realizou análises de ADN de 69 crocodilos no Centro de Rescate da Vida Salvaxe de Phnom Tamao en Camboxa en 2009, e encontrouse que 35 dos crocodilos eran C. siamensis puros, sen hibridación. Os conservacionistas da Administración forestal e de Fauna and Flora International iniciaron despois un programa de crianza para a conservación no Centro. Desde 2012, liberáronse aproximadamente 50 crocodilos siameses camboxanos puros en áreas protexidas pola comunidade para reforzar as poboacións silvestres diminuídas.
Proxectos prioritarios
Outros proxectos son:
Referencias culturais
O crocodilo siamés cítase nos contos do folclore tai de Tailandia central kịr thxng ("ไกรทอง"), e foi utilizado en series de televisión e películas varias veces. A historia folclórica trata dun crocodilo máxico chamado chā la wạn ("ชาละวัน"), que pode transformarse en home e atrapou unha muller para ser a súa esposa en covas situadas baixo a auga.
Clase social
Condicionantes
O conxunto das clases sociais e as súas relacións, forman un sistema de clases que é típico das sociedades industriaes modernas. Neste tipo de sociedade recoñécese unha maior mobilidade social que noutros sistemas de estratificación social. É dicir, tódolos individuos teñen a posibilidade de escalar ou ascender na súa posición social polo seu mérito ou outro factor. A consecuencia é a ruptura coas organizacións estamentarias onde cada persoa está localizada segundo a tradición nun estrato específico, normalmente para toda a vida. Malia estas posibilidades de ascenso, o sistema de clases non cuestiona a desigualdade en si mesma, sobre todo en países do terceiro mundo onde existen combinacións de clases e estamentos. A clase social á que pertence un individuo determina as súas oportunidades, e defínse por aspectos que non se limitan á situación económica. Tamén inclúen as maneiras de comportarse, os gustos, a linguaxe, as opinións... Mesmo as crenzas éticas e relixiosas adoitan corresponderse coas dun status social ou (posición social).
República Federal Socialista de Iugoslavia
Período Post-Tito
miniatura|210px|Lápida funeraria de Tito. O 4 de maio de 1980, Tito morre e o seu falecemento foi anunciado por tódalas retransmisións do a través de Iugoslavia, e aínda que se soubo por algún tempo que Tito se atopaba cada máis enfermo, a súa morte foi un shock para o país, xa que era considerado como o heroe do país na Segunda Guerra Mundial, chorando moitos iugoslavos abertamente a súa morte. O funeral de Tito foi un espectáculo nacional en Iugoslavia, o cadaleito foi levado en tren a través de todo o Estado antes de ser establecido en Belgrado, onde acudiron miles de persoas. No momento da morte de Tito o goberno federal foi encabezado por Veselin Đuranović (que ocupaba o cargo dende 1977), e comezou un conflito cos diferentes dirixentes das repúblicas de Iugoslavia, que alegaban que se necesitaba economizar debido ao crecente problema da débeda externa. Đuranović argumentou que era necesaria unha desvaloración, que Tito se negara a aceptar por razóns de prestixio nacional.
Demografía
miniatura|Casa en Rucici, no oeste Serbia A República Federal Socialista Federativa recoñecía "nacións" (narodi) e "nacionalidades" (národnosti) por separado. O primeiro grupo incluía os pobos constituíntes eslavos, mentres que o segundo incluía outros grupos étnicos eslavos e no eslavos como os húngaros e albaneses.
Houbo tamén unha denominación ética de iugoslavos, para a xente que quixo identificarse co país enteiro, incluíndo ás persoas que naceron de pais de matrimonios mixtos.
Linguas
O tres idiomas principais son moi semellantes entre si, polo que a maioría das persoas das diferentes zonas lingüísticas eran capaces de entender aos outros. Os intelectuais eran na súa maioría coñecedores dos tres idiomas, mentres que as persoas de medios máis modestos de Macedonia ou Eslovenia brindóuselles a oportunidade de aprender a lingua serbocroata durante o servizo militar obrigatorio no exército federal. O propio serbocroata ten ademais tres dialectos principais, o shtokavian, o kajkavo e o chakavo, sendo o shtokavian utilizado como estándar. Con todo, oficialmente o serbocroata estaba dividido en dúas variantes semellantes, a variante de Croacia e a variante de Serbia con poucas diferenzas.
Serra de Guadarrama
miniatura|280px|Imaxe de satélite da localización da Serra de Guadarrama. miniatura|300px|Circo e cima de [[Peñalara (na dereita) e o seu reflexo na laguna chica, de orixe glaciar.]]
Adolph Rickenbacker
Adolph Rickenbacher, tamén escrito como Rickenbacker (Suíza 1886 - 1976), foi o fundador da compañía fabricante de guitarras Rickenbacker.
A riqueza das nacións
A Revolución Industrial
Nos libros III e IV: trátase a relación histórica do progreso das riquezas e das diferentes teorías económicas, así como unha crítica ao mercantilismo.
No libro V: trátanse as finanzas públicas e exponse as súas ideas sobre as partidas de gastos públicos que considera lexítimas de acordo coa súa opinión xeral das funcións do goberno. O seu estudo da forma de recadar os ingresos públicos constitúe o punto de partida de toda a teoría liberal da tributación.
Mercantilismo
O libro é de cando en cando descrito como unha crítica o mercantilismo e a síntese do emerxente pensamento económico dos tempos de Smith. Especificamente, a Riqueza das Nacións ataca, entre outras cousas, dúas maiores doutrinas do mercantilismo:
Epicocconona
Fontes comerciais
A epicocconona subminístraa Fluorotechnics Australia. Tamén é o ingrediente activo da Deep Purple Total Protein Stain (GE Healthcare), FluoroProfile (Sigma-Aldrich) e LavaCell (Fluorotechnics).
King Moody
Robert "King" Moody, nado no ano 1929 en Nova York e finado o 7 de febreiro de 2001 en Tarzana (California), foi un actor e cómico estadounidense. É coñecido por interpretar a Shtarker na serie de televisión Get Smart. Tamén interpretou Ronald McDonald na serie de anuncios de McDonald's dende 1969 ata 1985, e o capitán espacial en Teenagers From Outer Space. Ó longo da súa carreira participou en 40 filmes e series de televisión, como Bonanza, The Bob Newhart Show, CHiPs, Combat!, The Man From U.N.C.L.E., Dragnet e Sea Hunt.
Premios Nobel
A primeira entrega dos premios
A primeira cerimonia que concedeu os Premios Nobel en literatura, física, química e medicina ocorreu no Conservatorio Real de Estocolmo en 1901, entregándose o Premio Nobel da Paz en Oslo. Desde 1902, os premios concédeos formalmente o rei de Suecia. Porén a entrega do Premio Nobel da Paz dáse en Oslo, sendo presidida polo rei de Noruega.
Os Premios
En 1968, o Sveriges Riksbank, o banco central da Suecia, instituíu o "Premio de Ciencias Económicas en memoria de Alfred Nobel", que é incorrectamente referido polos economistas como un "Premio Nobel de Economía". Este premio non ten ningunha ligazón con Alfred Nobel, non sendo pagado co diñeiro privado da Fundación Nobel, mais con diñeiro público do banco central sueco. Os vencedores deste premio son tamén seleccionados pola Academia Sueca Real de Ciencias, sendo galardoado o primeiro vencedor en 1969. A frase estratéxica en memoria de Alfred Nobel é a causante da confusión. A familia Nobel non acepta o premio como tal e en 1968, a decisión tomouse de non se introduciren máis premios en memoria de Nobel no futuro. Nobel foi un empresario criticado pola súa produción de produtos bélicos e de ter sido un monopolista, e é curioso que o teñan homenaxeado por estes feitos. En todo o caso, o "premio Nobel de Economía" entrégase na mesma ocasión que os premios orixinais.
Diploma
miniatura|225px|alt=|Diploma recibido en 1918 por [[Fritz Haber, Premio Nobel de Química.]] Os laureados reciben un diploma de mans do rei de Suecia ou, no caso do Nobel da Paz, do presidente do Comité Noruegués do Nobel, en presenza do rei de Noruega. Cada diploma posúe un deseño realizado especialmente polas institucións que o outorgan, que contén unha imaxe e un texto onde se especifica o nome da persoa laureada, ademais de que habitualmente se menciona a razón ou razóns da concesión (coa excepción do Premio Nobel da Paz, cuxos diplomas nunca incluíron a xustificación).
Umar ibn al-Khattab
Ascenso
Perante isto, Umar aceptou que se enterrase o cadáver; fieis ao Profeta, el e Abu Bakr impediron que, a diferenza do cristianismo, nada fose asociado ao propio Alá.
Durante o califato de Abu Bakr, Umar foi o seu principal conselleiro na consolidación do dominio musulmán sobre o conxunto das cidades e tribos árabes. Deste xeito, foi designado sucesor e accedeu ao califato no 634.
Ángel Rodríguez Castedo
Traxectoria
Desenvolveu labor docente en diversos mestrados universitarios sobre xerontoloxía, xerencia pública ou desenvolvemento social. O seu papel na dotación dun centro de atención a persoas con discapacidade psíquica na vila de Sarria fixo que o Concello de Sarria o nomease fillo predilecto e lle puxese o seu nome á rúa de acceso a ese centro de atención.
Tinajo
As principais industrias son a agricultura (vide, froiteiras, cebolas) e o turismo (deportivo e surf) localizado no barrio da Santa e o Parque Nacional de Timanfaya, que comparte co municipio de Yaiza. En Mancha Blanca atópase a ermida da Nosa Señora das Dores ou dos Volcáns (Patroa de Lanzarote).
Boston (grupo musical)
Boston é un grupo de rock de Estados Unidos formado nos anos setenta e que é liderado polo talentoso músico Tom Scholz.
Vilela, Punxín
Patrimonio
Detrás do templo hai un cruceiro cun peto de ánimas no pé que conserva un capitel xónico.
Martín Codax
Obra
miniatura|Cancioneiro da Vaticana: V 884. miniatura|page=284|Cancioneiro portuguez da Vaticana, [[Teófilo Braga, 1878.]] No pergamiño Vindel consérvase tamén a notación musical destas cantigas, de maneira bastante excepcional porque case toda a notación musical da lírica trobadoresca non se conservou -no Cancioneiro da Ajuda aparece o sitio para a notación musical, mais está en branco-. Existe outro pergamiño que tamén conserva a notación musical: o pergamiño Sharrer (T).
Teguise
Historia
250px|esquerda|miniatura|Convento de San Francisco Con anteriodidade á conquista da illa polos europeos, a contorna da vila coñecido como a "Gran Aldea de Acatife", era un dos principais núcleos de poboación simpática. Outro dos asentamentos de poboación aborixe máis importantes en Lanzarote foi Zonzamas, principal sitio arqueolóxico da illa, que se atopa no ámbito territorial deste municipio. Tras a conquista normanda, o sobriño de Jean de Bethencourt, Maciot, herdeiro do señorío das Canarias, fundou Teguise, terceira urbe colonial das Canarias logo de San Marcial del Rubicón, ao sur de Lanzarote, e Betancuria, en Fuerteventura.
Teguise converteuse na capital da illa aproveitando a súa localización xeográfica central que a procuraba resgardo das frecuentes incursións de piratas, que aínda así sacudiron á poboación en varias ocasións. A montaña de Guanapay serviu como atalaia de vixilancia ao divisarse desde ela a práctica totalidade das costas da illa. Alí se construíu unha fortaleza defensiva, o Castelo de Santa Bárbara, convertido no século XX en sede do Museo do Emigrante Canario.
Nas últimas décadas do século XX, o turismo converteuse nunha das principais fontes económicas do municipio, principalmente na localidade de Costa Teguise, un dos tres principais centros turísticos de Lanzarote.
Stokes (unidade)
Déuselle este nome en honor ao físico irlandés George Gabriel Stokes (1819-1903).
Algunhas veces úsase máis o seu submúltiplo centistokes (cS ou cSt).
Pangaleguismo
O pangaleguismo é o pensamento a prol da unión dos galegos con independencia da súa residencia ou non en Galiza. A palabra foi acuñada en 1918 no contexto das Irmandades da Fala por Antón Villar Ponte e o concepto veu sendo empregado por diversos intelectuais galegos desde entón. Fai referencia á cuestión da dualidade da identidade galega (Galiza + diáspora galega) e ten de ver con outras como a galaicidade (termo acuñado por Valentín Paz-Andrade) ou galeguidade (no senso que lle daba Ramón Otero Pedrayo), a galusofonía a Galiza Mundial e na acepción de Antón Villar Ponte refírese á consolidación nacional e mais á expansión internacional da identidade galega: pangaleguismo quer dicir defensa das formas e valores da conciencia cívico-cultural galega dentro e fóra dos lindeiros da Galiza territorial.
BBC Radio 1
Historia
Na actualidade, Radio 1 pode oírse en DAB, Freeview, Virgin Media, Sky Digital e Internet, así como en FM. En 2005, Sirius Satellite Radio empezou a emitir simultaneamente (simulcast) para os Estados Unidos e o Canadá con cinco horas de atraso para que os oíntes da zona horaria do leste dos Estados Unidos poidan oír esta emisora á vez que os oíntes do Reino Unido.
Chart Show
miniatura|dereita|The Official UK Charts É o programa onde se retransmite o Top 40 dos singles máis comprados e descargados legalmente por Internet en orde decrecente. O Chart Show de Radio 1 emítese os domingos de 4 a 7 da tarde. Sempre terminou a devandita hora, pero o formato, duración e hora de comezo variaron considerablemente. Desde 2002, o show é presentado por Jason King e Joel Ross, máis coñecidos como JK & Joel, e ten un novo formato. Este xa non emite todos os 40 singles do top, senón que emite o top 20 na súa totalidade, ademais dunha selección de sinxelos situados entre os postos 21 e 40; e tamén, entrevistas e contidos varios. A lista de éxitos é compilada por The Official UK Charts Company. Radio 1 é, polo tanto, a única emisora en emitir a lista de sinxelos "oficial" do Reino Unido.
Arpa
dereita|miniatura|250px|Unha arpista tocando a arpa A arpa é un instrumento de corda pulsada formado por un marco resoante e unha serie variable de cordas tensadas entre a sección inferior e a superior. O son obtense ó tocar as cordas cos dedos. O músico que a toca chámase arpista.
Sumio, Carral
Festas
Festa e Romaría de San Pedro Grande, o 28 e 29 de xullo.
Pergamiño
Utilización do pergamiño
O uso do pergamiño estendeuse desde fins do século I para a copia de libros cando estes pasaron a publicarse en forma de códices. O pergamiño existente máis antigo é de finais do século I e contén un fragmento de De bellis macedonicis. Os mosteiros cristiáns mantiñan bibliotecas de pergamiños no período medieval, onde monxes letrados se dedicaban á copia de manuscritos, debéndose a esa actividade a sobrevivencia e divulgación de textos clásicos da cultura grega e latina en Occidente.
Rut Balbís
Rut Balbís Calviño, nada en Ourense en 1979, é unha bailarina e coreógrafa galega fundadora da compañía Pisando Ovos.
Universidade Católica do Sagrado Corazón
A Universidad Católica do Sagrado Corazón (en italiano, Università Cattolica del Sacro Cuore, ou abreviada, UCSC) é unha universidade fundada en 1921, situada na cidade de Milán, Italia. A universidade ten catorce facultades. UCSC é a maior universidade privada en Europa.
Sarandín, O Barón, O Carballiño
Sarandín é un lugar da parroquia do Barón no concello ourensán do Carballiño na comarca do Carballiño. Segundo o INE e o IGE en 2011 tiña oito habitantes (cinco homes e tres mulleres), un menos ca en 2010 (cinco homes e catro mulleres).
Poise
O poise é a unidade de viscosidade dinámica no Sistema Ceguesimal de Unidades. O seu símbolo é P.
Vilarín do Castelo, O Trobo, A Fonsagrada
Vilarín do Castelo é un lugar da parroquia do Trobo, no concello lugués da Fonsagrada, na comarca da Fonsagrada. Segundo o IGE, en 2015 tiña 2 habitantes (1 home e 1 muller).
Euroliga 2017-18
Final Four
Xogouse no Štark Arena de Belgrado (Serbia), en maio de 2018.
Viscosidade
Fluído newtoniano
onde: Esta expresión pódese reescribir en termos de tensións tanxenciais sobre a placa como:
Mámoas de Montemuíño
O conxunto está a 275 metros de altitude e está formado por tres mámoas. Atópanse cubertas por maleza e con signos de violación.
In Bloom
"In Bloom" é unha canción da banda estadounidense de grunge Nirvana, editada como sinxelo do seu álbum Nevermind o 30 de novembro de 1992. A banda gravara un vídeo para a primeira versión do tema, porén, "In Bloom" non aparecería nunha edición comercial ata o lanzamento de Nevermind en 1991. A canción converteríase no cuarto sinxelo do álbum, e foi acompañado por un videoclip no cal se parodiaban as actuacións musicais dos programas de variedades dos anos 60.
Rolling Stone situou a "In Bloom" no posto 415 na súa lista de 2010 das 500 mellores cancións de todos os tempos
Vilar de Vela, O Trobo, A Fonsagrada
Vilar de Vela é un lugar da parroquia do Trobo, no concello lugués da Fonsagrada, na comarca da Fonsagrada. Segundo o IGE, en 2015 tiña 2 habitantes (1 home e 1 muller).
Identificación biométrica do tecleo
Exemplos de uso
A cota de mercado da identificación por tecleo é aínda moi baixa, tendo en conta que os sistemas actuais necesitan que se teclee moito para poder identificar ao usuario. É por isto que o seu uso está restrinxido a empresas nas que os empregados introducen moitos datos, nas que se usa o recoñecemento por tecleo para identificar ao usuario que está traballando nese momento no ordenador.
Manuel Villacampa del Castillo
Traxectoria
Nacido en Galicia, a súa familia era orixinaria do Alto Aragón. Era fillo do tenente coronel de infantería José Villacampa Periel e sobriño de Pedro Villacampa Periel, que levou o apelido Maza de Lizama (1776-1854), capitán xeneral do exército e destacado militar liberal, heroe da Guerra da Independencia. Logo da morte do seu pai en 1836, a súa nai, Rosa del Castillo, inscribiuno na escola militar.
William Smith (actor)
William Smith, nado en Columbia, Missouri, o 24 de marzo de 1933 e finado nos Ánxeles o 5 de xullo de 2021, foi un actor estadounidense que apareceu en case trescentos filmes e producións televisivas. Un dos seus papeis máis lembrados é o de Anthony Falconetti na miniserie de televisión de 1970 Rich Man, Poor Man.
Marie Van Brittan Brown
Invento
O sistema de Brown tiña un conxunto de catro obxectivos e unha cámara que podía subir e baixar para mirar por cada un deles. Calquera cousa que a cámara filmase aparecería nun monitor. Ademais, o residente podería abrir a porta por control remoto. Aínda que o sistema foi deseñado para uso doméstico, moitos negocios comezaron a utilizalo pola súa efectividade. Pola súa invención recibiu un premio do National Science Committee.
Ana Paula Arósio
Ana Paula Arósio, nada en São Paulo o 16 de xullo de 1975, é unha actriz e modelo brasileira.
A fonte do xuramento
A representación
A peza foi estreada o 13 de agosto de 1882 no Liceo Brigantino da Coruña, a cargo da sección de declamación do Liceo, dirixida polo actor Francisco Lumbreras. Tivo boa acollida entre o público e volveuse representar o 27 dese mes no mesmo lugar, e o 23 de outubro no Teatro Principal da Coruña. O 13 de xuño de 1884 foi representada de novo polo Liceo Brigantino.
Parque Natural Posets-Maladeta
O Parque natural de Posets-Maladeta atópase na comunidade de Aragón. Concretamente nas comarcas de Ribagorza e Sobrarbe, na parte máis oriental do Pireneo Aragonés. Trátase dun parque natural de alta montaña, e como tal máis da metade dos seus picos superan os 3000 metros. Nomear especialmente o Aneto, o segundo pico máis alto da Península Ibérica por detrás do Mulhacén, e os dous picos que dan nome ó parque: o Maladeta con 3.308 metros e o Posets con 3.375.
John Ashcroft
John David Ashcroft, nado en Chicago o 9 de maio de 1942, é un avogado e político norteamericano. Foi o 79 fiscal xeral dos Estados Unidos con George W. Bush entre 2001 e 2005.
Illas Shepherd
A maior das illas é Émaé, a 644 m sobre o nivel do mar, Tongariki tamén está por encima dos 500 m.
Plan Xeral de Normalización da Lingua Galega
O Plan Xeral de Normalización da Lingua Galega (PXNLG), elaborado baixo a moderación da Dirección Xeral de Política Lingüística da Xunta de Galicia, aínda que na súa redacción participaron representantes dunha pluralidade de forzas vivas galegas (sindicatos, administración, Igrexa católica, asociacións, partidos, MNL ou AS-PG, pero non o ILG, a RAG ou o CCG). Aprobado por unanimidade no Parlamento de Galicia o 7 de setembro de 2004, presentouse o 22 de xaneiro de 2005 en Santiago de Compostela e divídese en sectores de acción (e estes á súa vez en áreas). Contén unha análise do estado sociolingüístico de cada sector e unha serie de medidas correctoras que a Xunta se compromete a levar a cabo.
Partes
O Plan divídese en tres eidos transversais aplicados a sete sectores estratéxicos. Os ámbitos horizontais son: Os sete sectores nos que se aplicarán son:
Eadberht de Northumbria
Traxectoria
Foi irmán de Ecgbert, arcebispo de York. O seu reinado é visto como un retorno ás ambicións imperiais de Northumbria e puido representar un período de prosperidade económica. Afrontou oposición interna de dinastías rivais e polo menos dous rivais reais ou potenciais foron asasinados durante o seu reinado. En 758 abdicou a favor do seu fillo Oswulf e entrou como monxe en York.
O apartamento
Estreouse en galego o 13 de marzo de 1993 a través da TVG.
Eadberht de Northumbria
Northumbria
Eadberht parece que tivo que afrontar a oposición de familias rivais ao longo do seu reinado. Eardwine, probabelmente fillo de Eadwulf, e avó do rei futuro rei Eardwulf, foi asasinado en 740. En 750 Offa, fillo de Aldfrith foi sacado do santuario de Lindisfarne e asasinado tras un asedio, mentres que o bispo Cynewulf de Lindisfarne, que presumibelmente apoiara a Offa, foi destronado e detido en York. A importancia de fundacións relixiosas nas loitas políticas e familiares en Northumbria é aparente. A familia de Eardwine está asociada con Ripon, Offa e Ceolwulf con Lindisfarne, e Hexham parece apoiar reis e nobres enfrontados con Lindisfarne. Eadberht, aínda así, como irmán do arcebispo de York, gozou do apoio do máis grande prelado de Northumbria.
O reinado de Eadberht viu grandes reformas no tema da cuñaxe, e algunhas moedas mencionan ao rei Eadberht e ao arcebispo Ecgberht. Kirby conclúe que "as indicacións son que Eadberht traía prosperidade nova ao seu reino". Unha carta enviada polo papa Paulo I a Eadberht e Ecgberht, ordenándolles devolver as terras tomadas ao abade Fothred, e entregada ao seu irmán Moll, presumibelmente o futuro rei Æthelwald Moll, suxire que Eadberht tentou recuperar algúns dos vastos territorios doados á igrexa en reinados precedentes.
Veciños
En 750, Eadberht conquistou a chaira de Kyle e en 756, atacou xunto ao rei Óengus aos britanos de Alt Clut: Aquel Ouania é moi probabelmente a actual Govan, pero a localización de Newanbirig non está tan clara. A pesar de que hai moitos Newburghs, o máis probábel é que se trate de Newburgh-upon-Tyne, preto de Hexham. Unha interpretación alternativa dos acontecementos de 756 identifica Newanbirig con Newborough preto de Lichfield no reino de Mercia. Unha derrota aquí para Eadberht e Óengus polos mercianos de Æthelbald correspondería coas lendas da fundación de Santo André de que un rei chamado Óengus fillo de Fergus fundou a igrexa alí como acción de grazas a Santo André por salvalo despois dunha derrota en Mercia.
Francisco Vázquez Saco
Formación
Cursou estudos eclesiásticos no Seminario lucense e na Universidade Pontificia de Comillas, sendo ordenado presbítero en 1922. No ano 1937 foi designado Cóengo Lectoral de Lugo e Reitor do Seminario. Foi doutor en Filosofía e Teoloxía e Licenciado en Dereito Canónico.
Actividades
Como Director do diario de Lugo La Voz de la Verdad, cargo que tivo durante varios anos, realizou unha meritoria función, publicando nel varias poesías.
Xavier Gómez Noya
2004
A partir dese momento e con liberdade para competir internacionalmente, Noya intentou asistir aos Xogos Olímpicos de Atenas 2004. Para iso deixou os seus estudos de Enxeñería de Camiños, Canais e Portos e viaxou a Pontevedra para adestrar. Debutou na Copa do Mundo en Tongyeong (Corea do Sur), rematando cuarto. Pouco despois, disputou o seu primeiro Campionato Europeo de Tríatlon en Valencia e o seu primeiro Campionato Mundial de Tríatlon en Madeira nos que obtivo a oitava posición.miniatura|dereita|200px|Javier Gómez Noya, logo de vencer na Copa do Mundo de Madrid de 2006 Con todo, non foi seleccionado para os Xogos de Atenas pola Federación Española de Tríatlon, o que motivou numerosas protestas do deporte en Galicia e ata no Congreso dos Deputados. Aínda así conseguiu o subcampionato de España, por detrás de Iván Raña, quedou entre os dez primeiros nas seguintes probas da Copa do Mundo (noveno posto en Salford, sexto en Madrid e décimo en Doha) e gañou os títulos nacionais de tríatlon e dúatlon sub-23.
2005
Coa licenza retirada e ao non poder competir en España, nin no resto do mundo, presentóuselle a oportunidade de participar nunha prestixiosa competición privada en Francia, onde non lle puxeron trabas para competir, o chamado France Irontour, que forma parte do Mulhouse Olympic Triathlon. Noya gañou as seis etapas e o campionato.
Durante este tempo tampouco participou na Copa do Mundo, polo que viaxou a Londres para facer un recoñecemento co doutor Mckenna, do equipo de cardioloxía do hospital St George's, que xa se postulara en 2003 contra o CSD e a favor de Noya.
2010
Despois da súa vitoria mundial competiu en La Baule-Escoublac, na final da Liga Nacional de Clubs, competindo co CE Sartrouville, o mesmo que os irmáns Brownlee. Finalmente os tres cruzaron a meta, sendo os campións. En outubro, fixo tres tríatlons de distancia olímpica, nos Ánxeles o día 3 no que quedou segundo detrás de Bevan Docherty, en Huatulco o día 10, que gañou, e o Garmin Barcelona o día 17, que tamén gañou. Tamén en outubro anunciou o seu libro "Tríatlon con Javier Gómez Noya".
2012
Noutras competicións, gañou por terceira vez o Campionato de Europa en Eilat en abril, por diante de Alexandr Briujankov e Ivan Vasiliev. Tamén gañou o campionato do mundo 5150 no tríatlon Hy-Vee en Des Moines, o Campionato do Mundo X-Terra en Maui e unha proba das Life Time Series en Miami.
2018
miniatura|Gómez Noya en [[Zürich, 2013.]]En febreiro disputou a súa primeira proba do ano en Nova Zelandia, no Medio Ironman de Wanaka. Gañou cun tempo de 3:57:15, por diante de Braden Currie e Jesse Thomas. Pouco despois venceu en Cannes e no Medio Ironman de Barcelona, ​​antes de participar no seu primeiro Ironman. Isto tivo lugar en Cairns. Australia, en xuño, finalizando no segundo posto por detrás de Currie, que bateu o mellor tempo da carreira, baixando das oito horas. Con este resultado converteuse no mellor debutante da historia do Ironman cun tempo final de 7:56:38. A finais de xullo enfrontouse ao seu compañeiro de adestramento Pablo Dapena no Medio Ironman de Praga, gañando con só seis segundos de diferenza. En setembro participou un ano máis no Campionato do Mundo de Medio Ironman celebrado en Porto Elizabeth. Na carreira a pé chegou a estar en cabeza xunto a Jan Frodeno, pero no quilómetro 12 tivo que parar aflixido por molestias físicas, e acabando finalmente na terceira posición, detrás de Frodeno e Alistair Brownlee. En outubro participou por primeira vez no Campionato do Mundo de Ironman, a histórica proba celebrada anualmente en Hawai, e finalizou en 11ª posición cun tempo de 8:11'41 '', a 19:02 do gañador, o alemán Patrick Lange. Bateu a marca de Eneko Llanos como mellor tempo dun español nesta proba.
2019
O 18 de maio, na terceira proba das Series Mundiais, en Iocoama, sufriu un golpe na faciana na sección de natación e realizou o resto da proba coa boca inflamada. Chegou á meta en cuarta posición, coa que se colocou quinto na clasificación xeral. Na seguinte proba das Series Mundiais, celebrada en Leeds, obtivo a medalla de bronce, tras cruzar a liña de meta a 9 segundos do gañador, o australiano Jacob Birtwhistle. Con este podio, Gómez Noya colocouse cuarto na xeral. Dúas semanas máis tarde proclamouse subcampión de Europa de Medio Ironman, tras quedar segundo en Elsinore, Dinamarca, por detrás do belga Rodolphe Von Berg e xusto por diante do tamén galego Pablo Dapena, terceiro.
En novembro comezou na Escola Nacional de Adestradores, en Madrid, o primeiro nivel do curso de adestrador de tríatlon, da Federación Española de Tríatlon.
Lei para a represión dos delitos contra a Patria e o Exército
Contexto
A raíz do desastre de Cuba e Filipinas e da conseguinte corrente antimilitarista que se estendera entre as masas populares, os militares reaccionan escudados no monarca obrigando ó goberno de Segismundo Moret a aprobar en 1906 a, que se chamou coloquialmente, Lei de xurisdicións. O que os militares entenden como inxerencia da sociedade civil nos seus asuntos culmina co asalto do exército a dúas publicacións barcelonesas, a satírica ¡Cu-Cut! e o xornal La Veu de Catalunya.
O rei designou un novo goberno presidido polo outro líder liberal, Segismundo Moret, quen recibiu o encargo de evitar que se repetisen os ataques «contra o Exército e os símbolos da Patria». Moret, propúxose satisfacer aos militares e nomeou ministro da guerra ao xeneral Agustín Luque, un dos capitáns xerais que máis aplaudira o asalto ao ¡Cu-Cut!—e, axiña, conseguiu a aprobación das Cortes para a Lei para a represión dos delitos contra a Patria e o Exército —coñecida como Lei de xurisdicións—. Polo que, a partir dese momento, a competencia para xulgar ese tipo de delitos contra os símbolos do Estado Español e incluía as inxurias de palabra ou por escrito pasaban a quedar baixo xurisdición militar. En realidade, varios dos artigos supoñían un importante recorte ás liberdades públicas, en particular á liberdade de expresión.
Contido
A lei de xurisdicións colocaba baixo xurisdición militar as ofensas orais ou escritas contra a unidade do país, a bandeira e a honra do exército. Varios dos artigos representaron unha importante redución das liberdades públicas, en particular da liberdade de expresión. Esta lei ampliou o campo de acción da xurisdición militar sobre a poboación civil, cousa que non ocorreu noutros países onde os civís estaban baixo xurisdición ordinaria.
Electric Light Orchestra
Banda formada en 1971 por Roy Wood, Jeff Lynne e Bev Bevan, en principio era un proxecto paralelo a The Move, banda integrada polos mesmos membros, máis tarde The Move disolveríase e o xenio de Roy Wood tras o debut de E.L.O. abandonaría o grupo quedando Lynne de líder. O seu primeiro e extravagante álbum intentou fusionar instrumentos clásicos, executados de xeito moi pouco ortodoxa, co pop e o rock dando un insólito resultado. A partir do LP Elo II o son faise máis agradable e adquire o estilo único con que se lle coñece. A partir de Face the music comezan os hits exitosos e é onde E.L.O. comeza os seus éxitos e as súas xiras mundiais. É a época onde os 7 integrantes de E.L.O. mantéñense constantes (Lynne, Bevan, Tandy, Groucutt, Kaminski, Gale e Mc. Dowell). O seu LP Out of the blue (disco dobre) deu lugar ás mais fastuosa xira deste grupo, o que incluía un OVNI xigante, similar ao representado na tapa do LP. Isto durou ata Discovery, logo do cal o grupo comezou o seu descenso. Un Soundtrack para a película Xanadú que para moitos foi unha aventura comercial desastrosa, logo a redución do grupo a 4 membros (Lynne, Bevan, Tandy e Groucutt e ás veces Kaminski como invitado para algunhas cancións) e LP pouco exitosos (Secret Messages, Balance of Power) que culminaron coa desaparición do grupo en 1986. Tempo despois Bevan, Groucutt e Kaminski, forman ELO Part II incluíndo a Eric Troyer, co cal emprenden xiras mundiais e publican CDs con temas propios así como edicións de concertos en vivo con temas propios, así como da época de Jeff Lynne. Logo de varios enfrontamentos Jeff Lynne no 2000 retoma o lanzamento de E.L.O. co CD Zoom con relativo éxito. Este CD caracterízase porque cada canción é realizada cos acompañamentos necesarios para cada unha, é dicir os actuais membros de E.L.O. non participan en todos os temas.