cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dana Antal
Dana Antal, nada en Saskatoon (Saskatchewan, Canadá) o 19 de abril de 1977 é unha xogadora de hóckey sobre xeo que foi membro do equipo olímpico de hóckey sobre xeo do Canadá que competiu nos Xogos Olímpicos de Inverno de 2002 nesa modalidade en Salt Lake City, nos que gañou a medalla de ouro. Antes de xogar co equipo nacional do Canadá, participou na liga de hóckey sobre xeo universitaria coa Universidade Cornell. Na súa primeira tempada, foi nomeada rookie do ano da Ivy League, e foi a maior anotadora do seu equipo. Antal tamén xogou co Calgary Oval X-Treme na Western Women's Hockey League.
Ana de Miguel
Investigación feminista
Na actualidade traballa sobre o feminismo como movemento social e a súa construción de novos marcos teóricos de interpretación da realidade. A este respecto, distinguiu entre as políticas de redefinición da realidade e as políticas reivindicativas. As súas últimas publicacións céntranse na procura de claves para comprender como se reproduce a desigualdade sexual nas sociedades formalmente igualitarias, especialmente entre a mocidade, sobre o marco teórico da violencia de xénero e sobre a prostitución como "escola de desigualdade humana".
Neoliberalismo sexual
Na súa obra Neoliberalismo sexual, De Miguel denuncia a ideoloxía neoliberal que ten como obxectivo converter a vida en mercadoría, mesmo aos seres humanos. Considera que a conversión dos corpos das mulleres en mercadoría é o medio máis eficaz para difundir e reforzar esta ideoloxía e que a industria do sexo está conectada con iso.
Frédéric Mistral
Traxectoria
Logo de acabar o bacharelato en Nîmes, estuda Dereito en Aix-en-Provence entre 1848 e 1851, facéndose entón o cantor da independencia da Provenza e ante todo do provenzal «primeira lingua literaria da Europa civilizada». No transcurso dos estudos de Dereito contacta coa historia do seu país, antigo Estado independente. Emancipado polo seu pai, toma daquela o acordo: «de erguer, de reavivar en Provenza o sentimento de raza (...); de promover este renacemento a prol da restauración da lingua natural e histórica do país (...); de pór de moda o provenzal polo alento e o lume da divina poesía». Para Mistral, a palabra raza designa un «pobo unido pola lingua, enraizado nun país e nunha historia».
Occitania
Occitania (en occitano Occitània) é a área histórica de dominio da lingua occitana. Comprende boa parte do terzo sur do estado francés, o Val de Arán (no Principado de Cataluña), os Vales Occitanos (de Piemonte, en Italia) e Mónaco.
Historia de Occitania
miniatura|esquerda|400px|Condados de Occitania na data da batalla de Muret.
Os séculos XI, XII e XIII foron a época de maior esplendor da cultura e política occitanas. O modelo de occitano escrito, grazas á súa cultura refinada e brillante, sitúase como unha lingua vehicular en toda Europa: culturalmente, grazas aos trobadores, politicamente, a través da elaboración dos Foros dos territorios aragoneses e navarros, sen esquecer obviamente a influencia que exerceu sobre a literatura en lingua catalá grazas a Ausiàs March.
Príncipe Hisahito
Sucesión
Conforme as actuais leis de sucesión xaponesas, é o terceiro na liña de sucesión ao trono imperial do Xapón, logo do príncipe herdeiro Naruhito e de seu pai, o príncipe Fumihito. Porén, ben podería ser que as leis, que privilexian os homes por diante das mulleres no ascenso ao trono imperial, mudasen, e ascendese á xefatura de estado a princesa Toxi, filla de Naruhito e curmá de Hisahito. O anterior primeiro ministro, Junichiro Koizumi, foi un dos principais impulsores desa reforma constitucional.
5 de decembro
Outros
Os 366 días do ano
O Soldón, A Seara, Quiroga
Cultura
Para a reconstrución e rehabilitación da antiga escola do Soldón como local social celebrouse o 3 de maio de 2008 un festival musical na Ermida, chamado Frikiroga.
Turonio
Referencias literarias
O trobador portugués Garcia Mendiz de Eixo, presente na corte de Sancho I a finais do século XII, e falecido en 1239 fai referencia a Turonio nunha cantiga:
Mahmud Darwish
Mahmud Darwish, en árabe محمود درويش, nado en Ao-Birwa o 13 de marzo de 1941 e finado en Houston o 9 de agosto de 2008, en ocasións transcrito en español como Mahmud Darwix e noutros idiomas como Mahmoud Darwish ou Mahmoud Darwich, foi considerado o poeta nacional palestino e un dos máis soados literatos árabes contemporáneos.
Illa de Nova Guinea
Debido á antigüidade do seu poboamento e a súa paisaxe moi fracturada, na illa fálanse un número infrecuentemente alto de idiomas, unhas 1.000 linguas (unha cifra superior á da maioría dos continentes) foron catalogadas sobre un total estimado en todo o mundo de 6.000 idiomas humanos. A maioría están clasificados como linguas papúas, un termo xeográfico xeralmente aceptado. Numerosas linguas austronesias fálanse na costa e nas illas do litoral.
Nomes
A illa foi coñecida por varios nomes.
Historia Pre-colonial
A parte occidental da illa estaba en contacto cos reinos doutras partes da actual Indonesia. Durante o goberno de Tidore, as principais exportacións da illa durante este período foron resinas, especias, escravos e as plumas de alto prezo da Ave do paraíso. O Sultan Nuku, un dos máis famosos sultáns de Tidore que se rebelaron contra a colonización holandesa, chamouse a se mesmo "sultán de Tidore e Papua", durante a súa revolta en 1780. El ordenou a lealdade tanto dos xefes das Molucas e de Papúa, sobre todo os das illas Raja Ampat. Trala derrota de Tidore, gran parte dos territorios na parte occidental de Nova Guinea quedaron baixo dominio holandés como parte das Indias Orientais Neerlandesas.
Contacto europeo
As primeiras bases do goberno holandés establecéronse en 1898 e en 1902: Manokwari na costa norte, Fak-Fak no oeste e Merauke no sur na fronteira coa Nova Guinea británica. Os administradores coloniais alemáns, holandeses e británicos intentaron reprimir as prácticas dos redutores de cabezas aínda xeneralizadas nas guerras entre aldeas, dentro dos seus respectivos territorios.
Antes de 1930, os mapas europeos mostraban as terras altas como bosques deshabitados. Cando o primeiro avión sobrevoou a zona, observáronse numerosos asentamentos con socalcos agrícolas e empalizadas. O descubrimento máis sorprendente tivo lugar o 4 de agosto de 1938, cando Richard Archbold descubriu o Grand Valley do río Baliem no que foron descubertos 50.000 agricultores da Idade de Pedra que vivían en aldeas ordenadas. O pobo, coñecido como os Dani, foron a última sociedade do seu tamaño en ter o primeiro contacto co resto do mundo Diamond, Jared.
Distritos de Francia
A capital dun distrito chámase sous-préfecture (subprefeitura) agás cando se trata do distrito da propia capital departamental, que mantén a denominación de "préfecture" (prefeitura), aínda que cumpre coas mesmas funcións para co resto das comunas do seu distrito.
True Detective
Unha terceira tempada aprobouse en agosto de 2017, con Mahershala Ali como protagonista e Pizzolatto e Jeremy Saulnier como directores, e Pizzolatto como guionista xunto a David Milch.
Manuel I de Portugal
Descendencia
Do terceiro matrimonio, con Leonor de Austria (1498-1558), infanta de España, irmá do emperador Carlos V:
Acoirazado Bismarck
Batalla do Estreito de Dinamarca
Tanto o Bismarck como o Prinz Eugen comezaron a disparar contra o Hood a unha distancia de 18 km. Os primeiros disparos dos alemáns foron moi precisos e en dous minutos o Hood recibira polo menos un impacto dun proxectil de 8 polgadas do Prinz Eugen. Este golpeou ao barco británico preto mastro principal e causou un grande incendio que a tripulación procurou controlar. O Prinz Eugen acertou ao Hood tres veces durante o encontro. Porén, o Bismarck tamén foi alcanzado polo Prince of Wales, causando unha fuga de combustible dos tanques dianteiros; polo tanto Lütjens ordenou que os seus canóns apuntasen ao Prince of Wales. O supervivente do Bismarck Baron Burkard von Müllenheim-Rechberg inicialmente afirmou que os impactos nese barco foron realizados pola terceira salva do Hood; porén, é igualmente probable que eses disparos procedesen do Prince of Wales, xa que é seguro que o Hood tivo como obxectivo ao Prinz Eugen a meirande parte da batalla e que a orde de cambiar ao Bismarck fixo que case todos os seus disparos caesen entre os barcos inimigos, sen impactar a ningún deles. Ás 05:54 a distancia baixara aos 20 km, e ás 05:57 era xa de 17 km. O Bismarck entón disparou unha cuarta salva que foi lixeiramente longa e caeu cara a popa do Hood. Ao mesmo tempo Holland ordenou xirar 20 graos a babor. Antes de que o barco comezase a virar o Hood disparou unha quinta salva ás 05:59:30. miniatura|esquerda|300px|Afundimento do Hood co Prince of Wales en primeiro plano Ás 06:00 o Hood, que estaba no medio da manobra de virar a babor para poder encarar con todo o seu armamento ao Bismarck, foi alcanzado no medio do barco por polo menos un proxectil da quinta salva do Bismarck que estaba a uns 15 km. Moi pouco tempo despois os observadores de ambos bandos viron un enorme chorro de chamas eleándose cara o ceo, seguido do ruído dun estoupido que partiu o enorme barco en dous. Moitos rachos caeron sobre o Prince of Wales, a 370 m de distancia. A popa do Hood elevouse e afundiuse pouco antes que a proa, todo iso en tres minutos. O Almirante Holland e 1.415 tripulantes afundíronse co barco. Só tres homes (Ted Briggs, Bob Tilburn e Bill Dundas) sobreviviron. Estes foron rescatados unhas dúas horas e media máis tarde polo destrutor Electra. O Almirantado Británico posteriormente chegou á conclusión de que a explicación máis probable foi a penetración nas súas polvoreiras dun único proxectil de 15 polgadas do Bismarck, causando o posterior estoupido catastrófico.
Guillerme II de Alemaña
Guillerme II (Wilhelm II en alemán), nado como Friedrich Wilhelm Viktor Albrecht von Hohenzollern en Berlín o 27 de xaneiro de 1859 e finado en Doorn (Países Baixos) o 4 de xuño de 1941, foi o último emperador alemán (Káiser) e o último rei de Prusia. Gobernou entre 1888 e 1918. Era fillo primoxénito de Frederico III e da princesa Vitoria, Princesa Real do Reino Unido. Foi proclamado emperador tralo breve reinado do seu pai.
Personalidade
miniatura|Guillerme co seu pai, Frederico III, en 1863.
Vida social e política entre 1888 e 1900
Aínda que na súa mocidade Guillerme fora un grande admirador de Otto von Bismarck, a impaciencia característica de Guillerme II e sobre todo a determinación pola súa banda de reinar e administrar ao mesmo tempo -a diferenza do seu avó, que adoitaba encargar a administración diaria ao brillante Bismarck- levouno rapidamente a un conflito co «Chanceler de Ferro», a figura dominante na fundación do seu imperio. O vello chanceler cría que Guillerme II era un home lixeiro, que podía ser dominado, e mostraba respecto polas ambicións deste na década de 1880. Despois dunha tentativa pola súa parte de introducir unha lei antisocialista de longo alcance a principios da década de 1890, a separación final entre o monarca e o estadista ocorreu pronto. Guillerme II non estaba disposto a iniciar o seu reinado cun masacre por xunto de traballadores industriais, e despediu a Bismarck en 1890.
Outro dos aspectos que xogaron en forma gravitante na política exterior durante aqueles anos foi a grande influencia que exerceu sobre Nicolao II de Rusia, manipulando astutamente en beneficio dos intereses alemáns, con consecuencias nefastas que acabarían por desencadear a guerra entre Rusia e o Xapón en 1905, e posteriormente cando ofreceu apoio ao Imperio austrohúngaro, desencadeou a primeira guerra mundial ao obrigar a mobilizar a Rusia na defensa dos eslavos de Serbia.
Vida social e política entre 1900 e 1914
Bethmann era un burócrata de profesión, e con cuxa familia vivira Guillerme II cando era novo. O káiser chegou a sentir un gran respecto por Bethmann-Hollweg, pero malia iso, non concordou con certas políticas de Bethmann, tales como os seus intentos de reformar as leis electorais prusianas.
Política exterior entre 1888 e 1914
Despois do despedimento de Bismarck, Guillerme II e o seu novo chanceler déronse conta da existencia do Tratado de Reaseguro co Imperio ruso, o cal era secreto e fora concluído por Bismarck en 1887. A negativa de Guillerme II de renovar este acordo (que garantía a neutralidade de Rusia en caso dun ataque por Francia) foi vista por moitos historiadores como a peor ofensa cometida por Guillerme II en termos de política exterior. En realidade, a decisión de permitir o vencemento do tratado foi principalmente responsabilidade de Caprivi, aínda que Guillerme II apoiaba as accións da súa chanceler. É importante non sobreestimar a influencia do Emperador en materia de política exterior despois do despedimento de Bismarck, pero é certo que a súa participación contribuíu á falta xeral de coherencia e consistencia da política do Imperio Alemán con outras potencias.
A crise de Saraxevo
Outros autores máis recentes indican que Guillerme II realmente declarou: «A crueldade e a debilidade iniciarán a guerra máis terrible do mundo, cuxo propósito é destruír Alemaña. Porque non hai dúbida ningunha que Inglaterra, Francia e Rusia conspiraron entre eles para librar unha guerra de aniquilación na nosa contra».
O Káiser na sombra
miniatura|esquerda|[[Paul von Hindenburg|Hindenburg, Guillerme II (centro) e Ludendorff estudando posicións nun mapa militar.]]
Vida no exilio
220px|miniatura|dereita|Guillerme II en 1933.
Respectáronse os desexos de Guillerme II de que os seus restos nunca fosen devoltos a Alemaña ata restaurarse a monarquía, e as autoridades nazis de ocupación permitiron que se realizase un pequeno funeral de tipo estritamente militar, en tanto devandito acontecemento non implicase que o Terceiro Reich apoiaba a monarquía. Con todo, non se respectou a petición de Guillerme II, de que a esvástica e outros símbolos nazis non se despregasen nos seus funerais.
Zaharrean Rugby Taldea
Traxectoria
Os primeiros equipos de rugby de Donostia naceron a comezos da década de 1960. O primeiro deles foi o Rugby Club Guipúzcoa, fundado en 1962, e que en 1964 pasou a formar parte do Club Atlético San Sebastián. Este equipo acabaría sendo campión nacional varias veces. O segundo equipo da cidade naceu en 1963 co nome Motobic Parte Vieja, sendo Motobic un concesionario de motos que patrocinou as actividades do equipo nos seus primeiros pasos. A carencia dun terreo de xogo levou ó equipo a integrarse dentro da Sociedad Deportiva Anoeta, unha entidade polideportiva con seccións de atletismo, natación, baloncesto, balonmán, hóckey etc, que levaba a cabo as súas actividades nas instalacións da antiga cidade deportiva de Anoeta.
Hormona tiroide
Transporte no plasma sanguíneo
As T1a e T0a teñen cargas positivas, polo que non poden cruzar a membrana, e crese que funcionan por medio do receptor TAR1 ou TA1 (Trace Amine-associated Receptor, receptor asociado a aminas traza), que é un receptor acoplado á proteína G situado na membrana.
Central
A tiroxina (3,5,3',5'-tetraiodotironina) producida polas células foliculares tiroides está unida á proteína tiroglobulina do coloide (que non se debe confundir coa proteína para o transporte sanguíneo TBG ou globulina fixadora da tiroxina). A tiroglobulina é cortada encimaticamente para liberar unidades da tiroxina (T4) que leva unida.
Liñardeu, Rodeiro, Oza-Cesuras
Liñardeu é un lugar da parroquia de Rodeiro no concello coruñés de Oza-Cesuras na comarca de Betanzos. Tiña 10 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Galego de Estatística, dos cales eran 7 homes e 3 mulleres, o que supón unha diminución con relación ao ano 2000 cando tiña 11 habitantes.
Nova Irlanda
Historia
330px|Thumb
Illas Duke of York
As Illas do Duque de York (en inglés, Duke of York Islands,antigamente, en alemán Neu Lauenburg, Novo Lauenburgo), son un grupo de illas da provincia de Nova Bretaña Oriental, en Papúa Nova Guinea. Sitúanse na canle entre das illas de Nova Bretaña e Nova Irlanda e forman parte do Arquipélago Bismarck. Philip Carteret chamounas así polo duque de York en 1767.
Jason Flemyng
Jason Iain Flemyng, nado o 25 de setembro de 1966 en Putney, Londres, é un actor inglés de cinema e televisión.
Alberte Suras
Traxectoria
No campo literario o seu contacto e amizade con Celso Emilio Ferreiro e Manuel María marcou o seu sentimento poético. Ten colaborado con artigos e entrevistas en xornais como La Voz de Galicia, El Progreso, Atlántico Diario, Faro de Vigo, A Nosa Terra e Sermos Galiza. Ten realizado numerosas actividades literarias e poético-musicais como director de RadioTV Wirtz dende o ano 2011 ao 2015 (Mil versos para Celso Emilio, O meu primeiro Celso Emilio cun cartafol de soños, Miro Casabella o noso cantor ou Quintas-Canella o noso trobeiro). É membro dende 1992 da Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega.
Amor e rabia
Personaxes
L'Amore dirixido por Jean-Luc Godard
Mosteiro, Mosteiro, Ramirás
Mosteiro é un lugar da parroquia de Mosteiro, no concello ourensán de Ramirás. Segundo o IGE do 2009 tiña 60 habitantes dos que 24 eran homes e 36 eran mulleres, o que supón unha perda de habitantes con respecto a 2008.
ITunes Store
A iTunes Store é unha tenda en líña de contido dixital da empresa Apple Inc., accesible unicamente a través do programa iTunes. A tenda iTunes Music Store abriu o 28 de abril de 2003 e os seus produtos posuían un sistema de xestión dixital de dereitos que impide a reprodución dos arquivos comprados en ordenadores que non teñan autorización (DRM). Actualmente o DRM ha sido eliminado soamente do contido musical, o resto de contidos seguen con DRM.
České Budějovice
České Budějovice (abreviado como Budějovice; en alemán: Budweis) é unha cidade do sur da República Checa, capital da rexión de Bohemia Meridional. En 2019 tiña 94.014 habitantes, sendo a sétima cidade máis poboada do país.
Nicolao Orsini
Nicolao Orsini (en grego: Νικόλαος Ορσίνι, Nikólaos Orsíni, italiano: Nicola d'Epiro) foi conde palatino de Cefalonia e Zante desde 1317 até 1323 e gobernante de Epiro desde 1318 até 1323.
Traxectoria
Nicolao foi o fillo do conde Xoán I Orsini de Cefalonia con María, filla de Nicéforo I Comneno Ducas de Epiro con Ana Paleóloga Cantacucena. O seu pai gobernou Cefalonia como vasalo do rei Carlos II de Nápoles, e adquirira Leucas como dote da súa esposa. Nicolao ascendeu no condado á morte do seu pai en 1317, pero a diferenza dos seus predecesores, estaba máis interesado en intervir en Epiro que nas posesións latinas no sur de Grecia. En 1318, sorprendeu e asasinou o seu tío Tomé I Comneno Ducas de Epiro e facilmente someteu toda a parte sur do principado ao redor de Arta. Para consolidar a súa posición Nicolao tamén casou coa viúva do seu tío, Ana Paleóloga, filla de Miguel IX Paleólogo, e foille conferido o título de déspota.
Casa da Torre (Redondela)
Descrición
Na actualidade constitúe o único pazo de titularidade pública do concello, sendo empregado coma o albergue da vila na ruta portuguesa do Camiño de Santiago. Tamén conta cunha biblioteca, un salón de actos e varias salas de exposicións.
O doutor Slump e Arale
O doutor Slump (Dr.スランプ, Dokutā Suranpu) é un manga e anime xaponés de Akira Toriyama, o creador de Dragon Ball. Cando apareceu o manga nas páxinas da revista Shōnen Jump de Shūeisha en xaneiro de 1980, o seu autor era un descoñecido para o grande público. A aceptación do manga foi tan masiva que o 8 de abril de 1981 se estreou o primeiro episodio da serie de animación, facendo así un novo tempo récord entre a aparición do manga e a realización do anime.
Personaxes
esquerda|miniatura|[[Cosplay de Arale.]] Entre os personaxes máis coñecidos están:
Tsunade
Segunda parte
Pouco tempo despois, Pain xunto cos seus corpos e Konan comezan a invasión a Konoha. Mentres Shizune descobre que os metais que hai en tódolos corpos transfiren chakra, comeza a destrución de Konoha polo cal van a informarlle o máis rápido a Tsunade, a cal mira pola fiestra todo o fume e o lume que sae da aldea recordando así a profecía do Sanin e mandando a chamar a Naruto.
Armenteiro de Arriba, San Xurxo de Moeche, Moeche
Armenteiro de Arriba é un lugar da parroquia de San Xurxo de Moeche no concello Coruñés de Moeche na comarca de Ferrol. Tiña 6 habitantes no ano 2008 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 1 home e 5 mulleres, o que non supón ningún cambio con relación ao ano 1999 cando contaba cos mesmos habitantes.
Gastronomía de Italia
A gastronomía de Italia é unha das principais gastronomías mundiais. A cociña italiana caracterízase pola variedade de produtos utilizados así como por unha gran diversidade rexional. Terra gastronómica por excelencia, Italia é o berce da cociña europea e mediterránea. Os mercados medievais das cidades e vilas transalpinas son o lugar de nacemento da actual cociña italiana debido á converxencia de dous factores: a chegada á cidade dunha serie de produtos agrícolas do contorno rural para ser vendidos nos mercados e a bonanza económica na que viven as elites locais, que lles permite usufruir destes produtos e combinalos elaborando novos pratos. Estes serán bautizados na maior parte dos casos co nome da vila onde foron creados. miniatura|300px|dereita|Delicias da gastronomía italiana.
A cociña cotiá
Os italianos teñen unha visión íntima e concreta da súa cociña. Non é tan importante a complexidade ou a virtuosidade dunha "alta cociña" como a calidade e precisión ou o bo facer diarios. Un prato debe ser como é, respectando as tradicións. O parmesano relado, o sal, a pementa, o limón, o aceite de oliva, non están permitidos en calquera prato. Falando dos viños, bébese tinto ou branco, dependendo do prato que se estea a degustar (se é carne, tinto, se é peixe, branco). Na cociña italiana non se aprecia demasiado o exótico, os gustos fortes, as grandes porcións, ou as carnes vermellas, xa que se valora máis a combinación sutil de gustos orixinais, sen excesos nin complexidades inútiles.
Libro de familia
Nas tempadas 2005-06 e 2006-07 foi o espazo máis visto da TVG, seguido dalgúns clásicos galegos como O show dos Tonechos ou o veterano Luar. Na tempada 2007-08 repetiu este honor a pesar dunha leve perda de audiencia, pero quedando por enriba da revelación da tempada: Padre Casares, que promediou un 22,6% de share e 246.000 espectadores. Foi na tempada tempada 2008-09, despois de 3 anos á fronte, cando perdeu o liderado en favor da mencionada Padre Casares.
Centulle
O topónimo galego Centulle pode referirse a:
Jaime Blanco Núñez
Traxectoria
Mediada a tempada 1963–64 foi cedido ao Real Oviedo, de Primeira División, volvendo ao Deportivo na campaña seguinte, que novamente descendeu a Segunda División.
Teatro Rosalía de Castro
Características
O edificio é un teatro do século XIX de estilo ecléctico. Dispón dun escenario de 150 metros cadrados e dunha capacidade de entre 628 e 712 localidades repartidas entre o patio de butacas e catro niveis, e que se encontran acondicionadas para albergar distintos tipos de espectáculos artísticos (música, danza, teatro etc).
Saguinus leucopus
Taxonomía e filoxenia
Para a especie Saguinus leucopus, recentemente reformúlase a ordenación en base nos resultados de varias investigacións recentes de análise molecular e morfolóxico, incluíndo á familia Callitrichidae dentro da familia Cebidae como unha subfamilia: Callitrichinae.
Náiade (lúa)
Descubrimento
Náiade foi descuberta nalgún momento de a mediados de setembro do 1989, a partir de imaxes tomadas pola sonda espacial Voyager 2. Foi a última lúa descuberta durante o achegamento da Voyager a Neptuno e foi designada temporalmente coma S/1989 N 6. Este descubrimento foi anunciado o 29 de setembro do 1989 pola Unión Astronómica Internacional na súa Circular No. 4867, pero só se falaba de "25 fotogramas tomados durante 11 días", outorgándolle ó descubrimento unha data algo anterior ó 18 de setembro. Recibiu o seu nome oficial o 16 de setembro do 1991.
Enlace glicosídico
Enlace N-glicosídico
No enlace N-glicosídico os dous compoñentes unidos polo enlace están unidos por un nitróxeno (N). Os compostos formados son as glicosilaminas (o termo N-glicósido é desaconsellado pola IUPAC ). Os nucleósidos teñen un enlace N-glicosídico entre o seu azucre e a súa base nitroxenada.
Hugh Laurie
Carreira artística
Desde 2002, Laurie apareceu nunha serie de dramas televisivos británicos, sendo protagonista en dous episodios da serie de espías Spooks na BBC One. En 2003, protagonizou e tamén dirixiu a serie de comedia dramática de ITV fortysomething, nun episodio no que aparece Fry). En 2001, puxo voz a un personaxe nun episodio de Family Guy e no debuxo animado Preston Pig. En 2004, Laurie actuou como profesor convidado a cargo dunha sonda espacial chamada Beagle, en The Lenny Henry Show. miniatura|Laurie cos produtores executivos de House, MD [[Katie Jacobs e David Shore en 2009]] Entre 2004 e 2012, Laurie interpretou a un médico especializado en medicina de diagnóstico, Dr. Gregory House, no drama médico da Fox House. Para a súa interpretación, asumiu un acento americano, gravou a súa cinta de audición para o programa no baño do hotel, xa que era o único lugar onde podía ter suficiente luz. Jacob Vargas manexou a cámara para a cinta da audición. O acento estadounidense de Laurie era tan convincente que o produtor executivo Bryan Singer, que nese momento non sabía que Laurie era británico, sinalouno como un exemplo do tipo de "actor estadounidense convincente" que estaba a buscar.
En 2019 Laurie apareceu na película do creador de Veep Armando Iannucci The Personal History of David Copperfield, unha adaptación da novela David Copperfield de Charles Dickens. Ese mesmo ano anunciouse que tamén traballaría con Iannucci na próxima comedia espacial Avenue 5 para HBO. A tempada 2 de Avenue 5 estreouse o 10 de outubro de 2022, con Laurie retomando o seu papel de capitán Ryan.
Cleopatra VII
Os fillos de Cleopatra
Despois da morte de Cleopatra, os seus outros fillos foron levados para Roma e criados pola esposa de Octavio. Cleopatra Selene casou co rei Xuba II de Mauritania e tiveron un fillo, ao que chamaron Tolomeo e que herdou o reino do seu pai no ano 23 a.C., até que o emperador Calígula o mandou matar corenta anos despois. De Alexandre Helios e Tolomeo Filadelfo non se sabe ben o seu paradoiro, aínda que se cre que se foron vivir a Mauritania xunto coa súa irmá.
Manuel Lechuga Boado
Manuel Lechuga Boado, coñecido como Lechuga II, nado na Coruña o 6 de outubro de 1929 e finado o 20 de xuño de 2020, foi un futbolista galego. Xogaba de centrocampista.
Traxectoria
En 1949 fichouno o Deportivo da Coruña, que o cedeu dous anos de novo ao Xuvenil. Debutou co Deportivo da Coruña en Primeira División na tempada 1951–52, no primeiro partido de liga contra o Racing de Santander en Riazor, que rematou con vitoria local (2–1), logrando o segundo dos tantos coruñeses. Nesa campaña o adestrador do Deportivo era Chacho, que contou con Lechuga en 11 ocasións, nas que conseguiu tres goles.
Zenón de Citio
miniatura|dereita|Zenón de Citio.
Igrexa de Santo André da Coruña
Historia
Coa deterioración provocada polo paso do tempo, os mareantes víronse obrigados a asinar un convenio con Eusebio da Guarda, que levantaba a nova construción coa condición de que os restos seus e da súa dona Modesta Goicouría repousasen no templo. O proxecto foi do arquitecto Faustino Domínguez Coumes-Gay. O gremio intentou logo recuperar o templo, iniciando un preito que durou nove anos e non se resolveu. Finalmente o alcalde José Marchesi Dalmau outorgou a posesión á Arquidiocese de Santiago e foi o propio arcebispo José María Martín de Herrera quen inaugurou o templo en 1890.
Porto serie
Porto serie tradicional
A interface entre o RS-232 e o microprocesador realízase, xeralmente, mediante o integrado 82c50.
Bougainville
Descubrimento e colonización
Deulle nome o francés Louis Antoine de Bougainville, que a descubriu o 1768, pero non deixou asentamentos europeos.
Barricada (grupo musical)
Historia
En xuño de 2006 saíu un novo disco dobre en directo, gravado o 16 de decembro de 2005, no pavillón Anaitasuna de Pamplona e o 24 de febreiro de 2006 no teatro Gayarre de Pamplona, este último en formato acústico acompañados de tres coristas, un saxofonista, un teclado e unha harmónica.
Héitor Picallo
Ilustración
Algunha das súas caricaturas foron portada en xornais como Galicia Hoxe (Días das Letras Galegas dos anos 2005 e 2011, dedicados a Lorenzo Varela e Lois Pereiro, respectivamente), El Correo Gallego (Día das Letras Galegas 2012, na que se lle rende homenaxe a Valentín Paz Andrade); e Nós Diario (Día das Letras Galegas de 2023 dedicado a Francisco Fernández del Riego), así en suplementos culturais no Diario de Pontevedra (Letras Galegas 2004: na honra de Xaquín Lorenzo, "Xocas").
Exposicións
Realizou exposicións individuais e colectivas, tanto de acuarelas, óleos e caricaturas en:
Métopa
Unha métopa (do grego, μετόπη, abertura) é un elemento de composición da arquitectura grega clásica. Consiste nun panel cadrado ou rectangular de pedra, mármore ou cerámica. Forma parte do friso dórico, formado por unha sucesión alternante de métopas e tríglifos (estes con acanaladuras verticais). As métopas estaban lixeiramente rebaixadas respecto dos tríglifos.
Orixes
A diferenza do aspecto abrancuxad do mármore branco producido pola erosión do tempo,os templos gregos estaban pintados. A decoración canónica consistía en pintas as liñas horizontais en vermello, as verticasi en azul ou negro eos tambores das columnas permanecían claros.
Evolución
Na arquitectura romana clásica, as métopas adoitan estar decoradas con bucranios, rosas ou pratos. Posteriormente, na arquitectura románica, os tríglifos serán substituídos polos canzorros ou modillóns, e as métopas constituirán o intervalo entre aqueles, lisas ou decoradas con relevos, conformando un friso similar ó do estilo clásico grego.
Peste negra
Recorrencias
A doenza volveu a cada xeración á Europa ata o inicio do século XVIII. Cada epidemia mataba os individuos susceptibles, deixando os restantes inmunes. Só cando unha nova xeración non inmune crecía é cando había novamente suficiente número de persoas vulnerables para que a infección se propagase. Porén ningunha destas epidemias foi tan mortal como a primeira, debido ás modificacións de comportamento e á eliminación dos xenes (como algúns do MHC- ver sistema inmunitario) que daban especial susceptibilidade aos seus portadores. Epidemias notables foron a Peste Española de 1596-1602, que matou case un millón de españois, a Peste italiana de 1629-1631, a Grande Peste de Londres de 1664-1665 e a Grande Peste de Viena en 1679. A peste de Londres é especialmente interesante porque foi a última naquela cidade. O Grande lume de Londres ao ano seguinte, en 1666 queimou completamente as casas de madeira e tellados de colmo comúns ata entón, e novos materiais como a pedra e as tellas foron usados na construción de novas casas, contribuíndo para afastar os ratos das habitacións. O mesmo proceso, aliado a mellores condicións de hixiene e á substitución do rato negro polo rato cincento (Rattus norvegicus, que evita as persoas), e á resistencia xenética crecente das poboacións, contribuíron ao declive continuo das epidemias de peste na Europa.
Alqueno
miniatura|120px|Un modelo 3D do [[etileno, o alqueno máis simple.]]
Tiranía
Eurípides falaba da "tiranía que nos iguala aos deuses", pero nas Suplicantes sinalaba que
Seo (anatomía)
Na anatomía humana, as mamas desenvólvense nun par, correlativas á área antes descrita para o ser humano e os primates, mentres que en mamíferos inferiores adoita dobrar o número na rexión descrita anteriormente. A súa estrutura é xeralmente asimétrica —a esquerda é de maior tamaño ca dereita na maioría dos casos, o contrario é moi pouco frecuente—, e sitúanse baixo a pel no tórax de todas as mulleres da especie humana.
Alqueno
Forma
Para alquenos ponteados, a regra de Bredt establece que un dobre enlace non pode aparecer na cabeza de ponte dun sistema de aneis ponteado a non ser que os aneis sexan o suficientemente grandes. Segundo Fawcett e definindo S como o número total de átomos non cabeza de ponte nos aneis, os sistemas bicíclicos requiren S ≥ 7 para a estabilidade e os sistemas tricíclicos requiren S ≥ 11.
Benny Goodman
Biografía
Cando Benny tiña 10 anos, seu pai inscribiu a el e dous irmáns máis vellos para teren clases de música na sinagoga Jacob Kehelah. O ano seguinte el ingresou na banda de nenos da casa de caridade de Jane Addams, onde recibiu leccións do director James Sylvester. Tamén foi importante durante este período os dous anos de aprendizado co profesor de clarinetas Franz Schoepp.
Manuel Quintana Martelo
Exposicións individuais
1970.
Seo (anatomía)
Forma e soporte
A localización do mamila en relación á dobra inframamaria coñécese como ptose, no cal a mama cae de tal maneira sobre o peito que a mamila supera a dobra inframamaria. Nalgúns casos, todo o conxunto mamila-aréola pode eventualmente chegar a caer até o nivel do embigo. A distancia entre a parte superior da mamila e a base do esterno nun seo xove ten unha media de 21 cm e é unha medida antropométrica usada para determinar a simetría e a ptose mamaria. Hai seos nunha gama de proporción entre a lonxitude e o diámetro da base, variando de 1:2 a 1:1.
Manuel Quintana Martelo
Exposicións individuais
1975.
George Bonsor
Nacemento
George Edward Bonsor naceu na industriosa cidade de Lille (Francia) o 30 de marzo de 1855, na época de Napoleón III. Os seus pais foron, James Bonsor, natural de Nottingham (Inglaterra), enxeñeiro industrial, e Pauline Bonsor (nada Marie Leonie Saint Martin Ghislaine), dama francesa, natural de Lille, quen morreu con 25 anos de idade, aos poucos meses de dar a luz a George, algo bastante usual nesta época debido ao descoñecemento da asepsia por parte dos cirurxiáns que asistían ás parturentas.
Ramón Canoura Fernández
Traxectoria
Fillo de Andrés Canoura Palmeiro. Foi elixido secretario da Sociedad de Instrucción, Recreo y Protección El Valle de Oro en 1922 e presidente en 1925. En 1922 foi un dos principais impulsores da sociedade católica España Integral, que editaba unha revista co mesmo nome. Ao seu retorno foi concelleiro do Valadouro en marzo de 1936. Fundou a sociedade Formación de Jóvenes de Alaje que publicou a revista Juventud de Alaje (1945). Foi alcalde do Valadouro.
Manuel Quintana Martelo
Exposicións individuais
1986.
Paramento
En cantaría e albanelaría, chámase paramento a cara exterior dunha parede de perpiaño ou ladrillo que compón os arcos e muros. En particular, chámanse así as que están facendo fronte e costas no arco chamadas respectivamente paramento anterior e paramento posterior, ou exterior e interior.
Seo (anatomía)
Función sexual
Os seos cumpren un papel fisiolóxico e cultural na función sexual feminina e masculina humanas. Como zona eróxena, é importante a súa participación nas relacións sexuais. Existen numerosas prácticas sexuais centradas nas mamas (como a masturbación cos peitos ou o fetichismo de seos). Nas sociedades occidentais tecnoloxicamente desenvolvidas moitos homes séntense atraídos, sobre todo, polos seos de gran tamaño. Outros, porén, prefírenos dun tamaño menor pero túrxidos e firmes.
Manuel Quintana Martelo
Exposicións individuais
2002.
2003.
Alqueno
Haloxenación
Na haloxenación electrofílica a adición de bromo ou cloro elementais a alquenos rende dibromo- e dicloroalquenos (1,2-dihaluros ou etileno dihaluros) veciñais, respectivamente. A decoloración dunha solución de bromo en auga é unha proba analítica para a presenza de alquenos:
Manuel Quintana Martelo
Exposicións individuais
2012.
2013.
2014.
Alqueno
Métodos industriais
A síntese catalítica de α-alquenos maiores (do tipo RCH=CH2) pode conseguirse tamén por unha reacción do etileno co composto organometálico trietilaluminio en presenza de níquel, cobalto ou platino.
Los Nikis
En 2019, publicaron un EP chamado "Menos de lo mismo".
Ciutadans honrats
Historia
Cando a partir do século XII producíronse diferenciacións entre estamentos ou mans (mans), os ciutadans honrats comezaron a situarse como a mà major (man maior). Estaba formada por xente de carreira, familias de boa posición, e ata propietarios de terreos con dereitos de señorío.
Os ciutadans honrats de Barcelona desempeñaron un papel fundamental na creación do bloque político da Biga durante o século XV. A Biga agrupaba aos ciutadans honrats con grandes comerciantes importadores para oporse, politicamente, aos mercadores, comerciantes e menestrais que formaban o bloque político da Busca.
George Bonsor
O anfiteatro de Carmona
Para o cálculo cronolóxico do monumento e a súa interpretación, Bonsor baseouse principalmente nos achados numismáticos e nas tumbas. Para datar a construción do anfiteatro, que sitúa nos tempos dos primeiros emperadores, non tiña máis testemuños que as antigas tumbas das inmediacións, as cales eran posteriores á construción do Anfiteatro. Para a data de abandono posuía máis elementos de xuízo, como o achado dunha tumba á dereita da grande entrada tallada na roca, e nunha dirección transversal ás bancadas do segundo meníano. A tumba, que carecía de axuar, pero si parecidos tipolóxicos con outras achadas na Necrópole, daba claros indicios de que o abandono do anfiteatro correspondía a finais do Imperio.
Alqueno
Reaccións de eliminación
Un alcohol pode tamén ser convdertido nun mellor grupo saínte (por exemplo, xantato), para así permitir unha syn-eliminación máis suave como a eliminación Chugaev e a eliminación Grieco. As reaccións relacionadas inclúen eliminacións por β-haloéteres (a síntese de olefinas de Boord) e ésteres (pirólise de éster).
George Bonsor
Itálica
Polo ano 1892 Arturo Galí Lassaletta publicou unha Historia de Itálica, que puña de manifesto o abandono no que se atopaba o xacemento de Santiponce por parte da Comisión de Monumentos Provinciais, presidida entón por Francisco Caballero Infante, do gobernador civil e os alcaldes de Sevilla e Santiponce. O monumento era propiedade do Estado, aínda que o resto dos terreos eran de propiedade privada, o que favoreceu a realización de intervencións particulares nas ruínas, principalmente na vila.
Estas intervencións clandestinas, con fins máis ou menos científicos ou en busca de pezas importantes para coleccións particulares e exorno de mansións aristocráticas, produciron tamén, como era de esperar, descubrimentos significativos, como o Bronce de Itálica, un tesouro de barras de prata e ouro e moedas, ademais de importantes pezas escultóricas, mosaicos etc. O francés Arthur Engel, eminente numismático, xunto con Antonio María de Ariza protagonizaron, cara a 1890, unha serie de escavacións no xacemento, nas que descubriron tumbas e inscricións funerarias, que foron depositadas no museo do Ateneo y Sociedad de Excursiones. Bonsor publicara un traballo divulgativo sobre Itálica titulado «Le Musée archeologique de Séville et les ruines de Itálica». En xaneiro de 1898 chegou a Sevilla Archer Milton Huntington, un diletante millonario americano. Alí esperábano Arthur Engel e Bonsor, escribe Archer:
Anais irlandeses
Os modelos (alleos aos Anais irlandeses) foron obras como a Chronica maiora de Beda, Crónica de Marcellinus de Marcellinus Comes e o Liber pontificalis.
Alqueno
Rearranxos e reaccións relacionadas
Na reacción de Diels–Alder, prepárase un derivado ciclohexeno a partir dun dieno e un reactivo ou alqueno deficiente en electróns.
Nomenclatura
Aínda que a nomenclatura non sempre se segue xeralizadamente, segundo a IUPAC os alquenos son hidrocarburos cíclicos cun dobre enlace entre dous centros de carbono. As olefinas comprenden un amplo conxunto de alquenos cíclicos e acíclicos e tamén dienos e polienos.
George Bonsor
Arqueoloxía filolóxica
A arqueoloxía de Bonsor foi nalgunhas ocasións unha “arqueoloxía filolóxica”, baseada en textos clásicos. Non é de estrañar que prospectase nas míticas illas Casitérides buscando pegadas de estaño ou no tramo navegable do Guadalquivir buscando os “oppida” do Libro III da Historia Natural de Plinio o Vello; incluso o termo “navegable” é propio dun autor clásico como Estrabón. Realizou dúas expedicións a pé polas ribeiras do Guadalquivir (1889-1890) para constatar e corroborar a exacta procedencia das marcas das distintas olarías que se distribuían ao longo do río seguindo a toponimia de Plinio (Carbula, Detuma, Celti, Axati, Arva, Singilis etc) comparándoos cos achados do Monte Testaccio en Roma. Bonsor traza con toda fidelidade unha carta arqueolóxica da implantación rural romana no Baixo Guadalquivir onde fai constar as grandes aglomeracións urbanas, vilas, granxas, necrópoles, olarías, portos, piscinas, estanques e alxibes. En 1900 e 1902 Bonsor renovou a exploración do río Genil, entre Palma del Río e Écija, e a do Guadalquivir desde o río Guadalbacar até Alcolea del Río. Os resultados foron publicados despois da súa morte, onde Bonsor desenvolveu unha ampla teoría sobre a navegabilidade do río, a economía e o comercio da Bética coa metrópole romana. miniatura|Mapa de Tartessos. Bonsor concibira unha teoría de gabinete sobre Tartessos seguindo os textos de Avieno no seu Hispania, Ora Marítima. A capital de Tartessos sería unha primitiva Gadir-Tarsis, situada na desembocadura dun dos dous brazos do Guadalquivir (actualmente cegado) nunha illa situada entre Sanlúcar de Barrameda e Rota. Posteriormente serían expulsados os seus habitantes que fundaron a segunda Gadir, na localización actual de Cádiz. Adiantándose á xeoarqueología de liña de costa, en 1920 explorou a costa en solitario en busca da mítica cidade de Tarsis sufragado pola Hispanic Society. O seu resultado foi negativo. En 1923, 1924 e 1925 colaborou cun equipo alemán dirixido por Adolf Schulten explorando amplas zonas da costa do coto de Doñana sen ningún resultado.
Arqueoloxía de campo
Nesta necrópole realizou unha nova campaña de escavación, entre o 26 de xaneiro e o 22 de febreiro de 1908 co obxectivo, esta vez, de escavar o maior dos túmulos.
dereita|miniatura|Vista da basílica de Baelo Claudia, na enseada de Bolonia, recuperada entre os anos 1917 e 1921 coa colaboración de George Bonsor. Entre 1917 e 1921, Bonsor participou baixo a dirección do arqueólogo francés Pierre Paris na recuperación da cidade de Baelo Claudia. Encargouse especificamente da necrópole. O abastecemento de auga da cidade realizábase por medio de tres acuedutos. Tamén pode apreciarse a zona industrial con restos das instalacións para a fabricación do garum, rúas, acuedutos, restos do sistema de rede de sumidoiros etc. En ningún outro xacemento romano da Península Ibérica é posible unha visión tan completa do urbanismo romano como en Baelo Claudia. Nisto radica o seu principal interese, destacado tamén pola espectacular paisaxe que rodea á cidade.
O Castelo de Mairena del Alcor
miniatura|Castelo de Luna. George Bonsor comprou o castelo en ruínas o día 16 de novembro do ano 1902 ao erudito e militar Antonio Blázquez y Delgado Aguilera por 2.000 ptas. A fortaleza pertencera ao duque de Osuna até o ano 1897. A súa data de construción, probablemente sobre a segunda metade do século XIV, baixo a figura do señor de Marchena Pedro Ponce de León.
O marchante: The Hispanic Society of America
Coñécese o detalle das vendas de Bonsor á Hispanic Society; producíronse en cinco lotes e anos distintos:
Georg Johann Pfeffer
Traxectoria
A base de datos World Register of Marine Species relaciona 133 taxa mariños nomeados por Pfeffer.
Florión Cenôwa
Mocidade
A finais de ano ingresou na Universidade de Königsberg, realizando alí tamén o servizo militar.
Período revolucionario
En Koenigsberg entrou en contacto con grupos patrióticos polacos, interrogado a inicios de 1846 as autoridades prohibíronlle saír da cidade, aínda que rompeu a prohibición e marchou a Klonówka para preparar o ataque as instalacións militares prusianas locais e que ía ser parte da sublevación do xeneral Ludwik Mierosławski. O ataque estaba previsto para a noite do 21 ao 22 de febreiro de 1846 pero non se realizou xa que as autoridades souberon do ataque e organizaron a defensa. O 6 de marzo 1846 prendérono na estrada de Sianowa a Staniszewa
Ecuación de Laplace
Ecuación de Laplace en dúas dimensións
A ecuación de Laplace en dúas variables independentes:
Funcións analíticas
Esta relación non determina \psi, só os seus incrementos:
Con todo, o ángulo \varphi é univaluado só nunha rexión que non inclúe a orixe.
Solución fundamental
Unha solución fundamental da ecuación de Laplace satisfai: onde a función delta de Dirac \delta é unha fonte unitaria concentrada nun punto.
A ecuación de Laplace non cambia baixo un cambio de coordenadas, e entón pódese esperar que a solución fundamental se pode obter entre solucións que dependen só da distancia r do punto da fonte. De escoller o volume dunha bóla de raio a arredor do punto da fonte, entón polo teorema da diverxencia de Gauss:
Función de Green
Así a función de Green describe a influencia de f e g en (x',y',z'). Para o caso do interior dunha esfera de raio a, a función de Green pode obterse por medio da reflexión: o punto da fonte P a distancia \rho do centro da esfera reflíctese ao longo da liña radial ao punto P' que é nunha distancia
Antonio Gómez Vázquez
Traxectoria
Ingresou en AP en 1986. Foi concelleiro da Coruña (1987-1999). Elixido deputado no Congreso pola provincia da Coruña na IV e V lexislaturas (1989-1995). Dimitiu en 1995, sendo substituído por Jesús Manuel Pérez Corgos.
Teatro Colón da Coruña
O Teatro Colón é un centro de representación escénica situado nos xardíns de Méndez Núñez, centro da cidade da Coruña. O Teatro Colón é de titularidade da Deputación Provincial da Coruña e xestionado por Novacaixagalicia dende a súa reapertura no 2006.
Características
Dispón dun escenario de 120,05 metros cadrados e dunha capacidade total de 847 localidades repartidas entre o patio de butacas (521 localidades) e dous niveis (palcos e antepalcos con 107 localidades, e principal con 219 localidades).
Tubo xerminativo
Un tubo xerminativo (en inglés:germ tube) é unha zona de excrecencia producida polas esporas dos fungos que liberan esporas durante a xerminación. Tamén recibe o nome de tubo xerminativo o producido polo crecemento do pole das plantas superiores.
O tubo xerminativo difernciase, medra e desenvólvese por mitose para crear hifas somáticas.
Literatura occitana
A época dos trobadores
miniatura|dereita|Representación do trobador provenzal [[Rambaud de Vaqueiràs, que viviu entre os séculos XII e XIII]] O primeiro trobador coñecido é Guillerme IX de Aquitania contra o 1100, pola madurez da súa composición pódese deducir que xa había unha tradición de poesía vernácula en occitano, algúns investigadores cren que a poesía árabe de Al-Andalus e en especial o zejel foi unha influencia decisiva na conformación do verso occitano  , que distinguía diversos estilos, o trobar leu, elegante e aristocrático era o máis popular, o trobar clus, baseado na escuridade das súas metáforas, e o trobar ric, baseado na súa sonoridade. Entre os principais trobadores salientan Jaufre Rudèl que canta o amor luènhenc, o amor imposible e sen esperanza; Marcabrú de Poitiers, poeta do amor puro e da muller, inventor das pastorelas e que se especializa no trobar clus. Seguen os seus pasos os gascóns Pèire de Valeria, Alegret, Cercamòn e Bernart Martí.