cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Historia de Roma
As basílicas constantinianas
No ano 313, co Edicto de Milán, Constantino promulgara a liberdade de culto no imperio o que equivalía a que o cristianismo puidese saír da clandestinidade das catacumbas. Máis que iso, comezou a erección dos primeiros templos da incipiente relixión na capital por excelencia do culto pagán. Precisamente o tipo arquitectónico elixido non tiña que estares contaminado por aquel, ademais de poder acoller a unha gran masa de fieis e seres de fácil construción con materiais dispoñibles. O tipo basilical primitivo de columnas e arquitrabe con cuberta plana de madeira, aínda que periclitado, adaptábase aos requisitos pois era un ámbito amplo de carácter civil. miniatura|220px|Sección perspectiva do interior da primitiva basílica de San Pedro. Así xurdiu a basílica de San Xoán de Letrán (313-318 ), en terreos do Pazo Laterano doado por Constantino para a primeira sede do bispo de Roma, a catedral ata hoxe da cidade eterna. Ademais Sta. Cruz de Xerusalén tamén xunto a murallas no monte Celio, e fora delas, en cemiterios cristiáns onde comezara o culto aos primeiros mártires, erixíronse San Sebastián na Via Apia, San Lourenzo Extramuros e sinaladamente, onde o apóstolo Pedro fora crucificado e inhumado (o circo de Nerón ), a basílica de San Pedro no Vaticano (319-329, coa innovación do transepto  ). Décadas despois fíxose o mesmo na tumba de San Paulo, sobor da que levantouse San Paulo Fóra de Muros, xa con arquerías na nave principal (385-400, no sur xunto ao Tíber). Finalmente no século V, a gran basílica de Santa María Maggiore no Esquilino (432-440 ) pechou o conxunto das sete primitivas grandes basílicas romanas. O mellor exemplo conservado de igrexa paleocristiá (aínda que nunha escala máis modesta que a das fundacións imperiais) é o de Santa Sabina no Aventino (422-432).
Lento declinar
O curso da historia europea cambiara o centro de gravedad do continente cara ó Atlántico. Na península italiana os centros de poder da chaira padana serán os dominantes. A Reforma provocou perda económica e de influencia da corte papal. No conxunto Roma restaría coma un centro secundario. miniatura|dereita|270px|Mapa de Roma; Giovanni Battista Nolli (1748 ). A urbe barroca consolidada conservaríase no esencial ata o século XX. Aínda con ese espírito, no XVIII engadíronse actuacións puntuais que a completaban. A Escalinata da Praza de España (1726 ) é un sensual exemplo tardobarroco que soluciona eficazmente a unión interrompida entre o sistema de Sisto V (igrexa da Trinitá dei Monti na strada Felice no outeiro) e a vía Babuino do tridente embaixo. A célebre Fontana de Trevi (1732-62) é outro exemplo da mesma estética.
En 1798 o papa foi deposto nun fugaz intento de República Romana. O dominio napoleónico posterior serviu para o afondamento dos estudos arqueolóxicos (iniciados por Winckelmann, gravados de Piranesi, de Quincy) que levaron ao neoclasicismo e romanticismo coma novos estilos artísticos nostálxicos do pasado clásico. Nese gusto Valadier reorganizou a Praza do Pópolo integrando un eixo perpendicular cara ó monte Pincio cos xardíns de Vila Borghese e Vila Médicis (1794-1820 ).
A Roma do noso tempo
= Notas =
Kosmos 668
Kosmos 668 (Космос 668 en ruso), tamén denominado DS-P1-Yu Nº 71, foi un satélite artificial soviético lanzado o 25 de xullo de 1974 mediante un foguete Kosmos 2I desde o cosmódromo de Plesetsk.
Glándula bulbouretral
Estrutura
As glándulas bulbouretrais son glándulas tubuloalveolares compostas, cada unha aproximadamente do tamaño dun chícharo. Están compostas por varios lóbulos unidos por unha cuberta fibrosa. Cada lóbulo consta de varios acinos, tapizados por un epitelio de células columnares, que se abren a un conduto que se une aos condutos dos outros lóbulos para formar un único conduto excretor de aproximadmente uns 2,5 cm de longo, o cal atravesa a membrana perineal e desemboca na uretra (porción esponxosa) na base do pene. Entre os lóbulos hai tabiques de tecido conxuntivo de 1 a 3 mm de grosor con fibras elásticas e musculares. O epitelio secretor de células planas, cuboideas ou cilíndricas con núcleos basais, dependendo do estado funcional. O seu citoplasma contén pequenas pingas de secreción mucoide. Os condutos excretores teñen un epitelio pseudoestratificado pero tamén poden conter células secretoras e evaxinacións glandulares. As glándulas diminúen gradualmente en tamaño conforme avanza a idade. Tañen cor castaña amarelada.
Seca
É un fenómeno climático causado pola insuficiencia de precipitacións pluviométricas (chuvia) nunha determinada rexión durante un período de tempo grande.
A Igrexa, Trasancos, Narón
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, o lugar da igrexa.
Andrés Amado Reygondaud
Andrés Amado Reygondaud de Villebardet, nado en Alacant o 14 de decembro de 1886 e finado en Madrid o 7 de agosto de 1964, foi un avogado e político español
Dunkerque
Historia
Xa bombardeada durante a primeira guerra mundial, a cidade padeceu especialmente durante a Segunda. En 1940 foi escenario da evacuación de 300.000 soldados franceses e británicos, estes últimos pertencentes á Forza Expedicionaria Británica, cara a Gran Bretaña, ante o avance alemán, no que foi coñecido como Operación Dinamo (ver Batalla de Dunkerque).
Odilo Masid Masid
Traxectoria
miniatura|Monumento en [[Oza, A Coruña|Oza ós ocupantes da embarcación "La Libertaria", obra de Jorge Pastor.]]
Atún do Índico
O atún do Índico (Thunnus tonggol) é unha especie de peixe da familia Scombridae da orde dos Perciformes.
Maui
Xeografía
Como a orografía está dominada polas dúas montañas volcánicas, o clima é moi variable segundo a orientación respecto dos ventos alisios e a altitude. A precipitación anual pode variar entre 250 e 10.000 mm segundo a localización. A temperatura no nivel do mar é estable can variacións entre 20 °C e 29 °C.
Historia
En 1790, o rei Kamehameha I de Hawai conquistou Maui e estableceu a residencia en Lahaina, despois capital do reino. Pouco despois comezaron a chegar comerciantes, baleeiros e misioneiros. Como Lāhainā era entón a capital, aí fundouse a primeira misión e a primeira escola (que continúa hoxe, a Lāhaināluna Mission School. A escola misioneira abriuse en 1831 e foi a primeira escola de ensino secundario en abrir ao oeste das Montañas Rochosas. Os misioneiros ensinaron á poboación a ler e escribir, crearon o alfabeto hawaiano de 12 letras, estableceron unha imprenta en Lāhainā e empezaron a pór por escrito a historia das illas, que ata entón se transmitía unicamente de forma oral. Ironicamente, o labor que desempeñaron estes misioneiros serviu tanto para alterar como para preservar a cultura nativa. Por unha banda, o labor relixioso alterou a cultura mentres que os esforzos alfabetizadores preservaron a historia nativa e o idioma para a posteridade.
Marisol Bueno
Traxectoria
Bióloga de profesión, foi profesora nun instituto de Cangas. Viticultora desde 1979, en 1989 creou a adega Pazo de Señoráns. Foi presidenta do Consello Regulador da Denominación de Orixe Rías Baixas entre 1986 e 2007. Nas eleccións autonómicas de 2001 foi elixida deputada do Parlamento de Galicia polo PPdeG.
Hipólito de Sa
Hipólito de Sá Bravo, nado en Pontevedra o 30 de xaneiro de 1907 e finado en Vigo o 16 de agosto de 2001, foi un escritor e historiador galego. É coñecido tamén polas súas actividades de profesor, investigador e músico.
Traxectoria
Dedicou os seus esforzos á divulgación dos valores históricos e artísticos de Galicia por medio de conferencias, charlas, coloquios, excursións dirixidas, reportaxes xornalísticas e libros. Fundador e director do Grupo Cultural Amigos do Románico en Vigo, organizou exposicións fotográficas cos títulos de Monasterios de Galicia e Rutas do Románico ou O Románico do Baixo Miño, e os ciclos de conferencias desenvolvidos durante as exposicións.
Capacidade eléctrica
Enerxía
Pódese calcular a enerxía almacenada nun condensador integrando esta ecuación. Se comezamos cun condensador descargado (q = 0) e se moven cargas desde unha das placas cara á outra até que adquiran cargas +Q e -Q, respectivamente, débese realizar un traballo W:
Autocapacidade
Usualmente o termo capacidade mutua utilízase como abreviatura do termo capacidade entre dous condutores próximos, como as placas dun condensador. Porén, para un condutor illado tamén existe unha propiedade chamada autocapacitancia, que é a cantidade de carga eléctrica que debe engadirse a un condutor illado para aumentar a súa potencial nun volt, para así calcular a capacidade eléctrica mediante un condensador paralelo ou plano. O punto de referencia teórico para este potencial é unha esfera oca condutora, de raio infinito, centrado no condutor. Usando este método, a autocapacitancia dunha esfera condutora de raio R vén dada por:
Estes son algúns exemplos de valores de autocapacitancia:
Violencia obstétrica
Violencia obstétrica física e psicolóxica
Existe a posibilidade de considerar violencia obstétrica prácticas como o tacto realizado por máis dunha persoa, a episiotomía como procedemento de rutina, o uso de fórceps, a manobra de Kristeller, o raspaxe de útero sen anestesia, a cesárea sen unha verdadeira xustificación médica ou a subministración de medicación innecesaria.
Controversia
O termo violencia obstétrica non é aceptado polos profesionais da saúde, moitos profesionais argumentan que é contrario á súa ética. Tamén se obxecta que algunhas prácticas presentan máis beneficios que riscos no caso de que se apliquen de xeito temperán, de feito afirman que atrasalas pode facer que resulten ineficaces se se evidencian necesarias.
Olympique d'Antibes
Palmarés
Liga de Francia Segunda División de Francia
Caldeirón cinsento
Nome galego
Quizais tamén por esta razón sexa polo que Díaz da Silva e Cartelle, na máis moderna obra — polo momento— sobre os mamíferos de Galicia, lle adxudican a esta especie o nome de arroaz boto. Pero Grampus griseus non ten a aparencia dun arroaz (xénero Tursiops) senón que máis ben é semellante aos caldeiróns (xénero Globicephala), tanto que, canda a estes, está agrupado na mesma subfamilia de delfínidos, a dos globicefalinos.
Aragón TV Internacional
Historia
A pesar de que Aragón TV INT cumpre a mesma función que Aragón Sat no seu momento, son canles xestionadas de maneira totalmente distinta. Mentres que no seu día o xa extinguido Aragón Sat conformaba unha canle con grella e continuidade propia, a canle actual é un mero duplicado da canle convencional do ente aragonés ao que se lle inclúen numerosos "parches" en función do programa en emisión.
Desastre ambiental
miniatura|Imaxe aérea da illa de [[Nauru tomada en 2002 polo programa de medición de radiación atmosférica do Departamento de Enerxía dos Estados Unidos. A vexetación rexenerada cobre o 63 % da terra que se extraía. ]]
Impacto
Os desastres ambientais poden ter efectos sobre a agricultura, a biodiversidade, a economía e a saúde humana. As causas son a contaminación, o esgotamento dos recursos naturais, a actividade industrial ou as malas prácticas agrícolas.
Lanai
Lanai (oficialmente en hawaiano Lāna‘i) é unha das illas Hawai. Administrativamente depende do condado de Maui. O seu nome en hawaiano significa 'soportal' ou 'balcón'.
Eparquía católica rutena de Mukacheve
Territorio
A eparquía ten xurisdición sobre todos os fieis da Igrexa católica bizantina rutena en Ucraína. Os fieis rutenos viven na súa maioría na Rutenia subcarpática, na parte occidental do país.
Historia
O 9 de agosto de 1817 a sé eparquial foi transferida a Uzhhorod coa bula Romanos decet Pontifices do papa Pío VII.
Técnica Levallois
A obtención de lascas Levallois
A lasca Levallois, en sentido estrito, pódese obter por métodos diferentes que se poden agrupar en dúas categorías: aquela que consiste en preparar o núcleo para obter unha gran lasca predeterminada, aproveitando ao máximo a súa superficie de explotación e conseguindo un control máis estrito de produto, mais cun gasto de enerxía maior, e por outra banda a obtención dunha serie máis ou menos numerosa de lascas predeterminadas cunha soa preparación, conseguindo un maior aforro enerxético, pero perdendo certo control sobre o produto e obtendo pezas máis pequenas en relación ao núcleo-soporte
A obtención de puntas e follas Levallois
Separadamente das lascas en sentido estrito, o método Levallois tamén se utiliza para obter produtos de lascado máis especializados, especialmente puntas e follas líticas, que, en ambos os dous casos, requiren unha preparación diferente á que se describiu anteriormente.
Canle iónica
Enfermidades relacionadas con canles iónicas (canalopatías)
A importancia das canles iónicas nos procesos fisiolóxicos apréciase claramente polos efectos de mutacións en proteínas de canles iónicos específicos. Os defectos xenéticos na canle de Na+ regulada por voltaxe da membrana plasmática do miocito causan doenzas nas que os músculos periodicamente se paralizan (tal como ocorre na parálise periódica hipercaliémica) ou vólvense ríxidos (como na paramiotonía conxénita). A fibrose quística é o resultado dunha mutación que modifica un aminoácido na proteína CFTR, unha canle de ións Cl-; aquí o proceso defectuoso non é a neurotransmisión, senón a secreción por varias células glandulares exócrinas cuxas actividades están ligadas aos fluxos de ións Cl-. Moitas toxinas presentes na natureza actúan a miúdo sobre canles iónicas, e a potencia destas toxinas ilustra aínda máis a importancia do funcionamento normal das canles iónicas. A tetradotoxina (producida polo peixe globo, Sphaeroides rubripes) e a saxitoxina (producida polo dinoflaxelado mariño Gonyaulax, causante de mareas vermellas) actúan uníndose ás canles de Na+ reguladas por voltaxe das neuronas impedindo deste modo os potenciais de acción normais. O peixe globo é un ingrediente da exquisitez xaponesa fugu, que só a poden cociñar chefs adestrados especialmente para preparar o alimento separando o veleno mortal. Comer marisco que se alimentou de Gonyaulax pode ser tamén letal; o marisco non é sensible á saxitoxina, pero si a concentra no seu corpo, polo que pasan a ser moi velenosos para os organismos da súa cadea trófica. O veleno da serpe mamba negra contén dendrotoxina, que interfire con canles de K+ de entrada regulada por voltaxe. A tubocurarina, compoñente activo do curare (usado como veleno para facer frechas velenosas no Amazonas) e outras dúas toxinas de velenos de serpe, cobrotoxina e bungarotoxina, bloquean o receptor de acetilcolina ou impiden a apertura da súa canle iónica. Ao bloquearen os sinais que van dos nervios aos músculos, todas estas toxinas provocan parálise e moi posiblemente a morte. No lado positivo, a extremadamente elevada afinidade da bungarotoxina para o receptor da acetilcolina foi útil experimentalmente: a toxina marcada radioactivamente foi utilizada para cuantificar o receptor durante a súa purificación. Nos últimos anos describíronse diversas enfermidades conxénitas asociadas á presenza de mutacións nos xenes que codifican as subunidades das canles iónicas, as canalopatías. Utilizando técnicas de bioloxía molecular e de electrofisioloxía puidéronse clonar e expresar os xenes que codifican as subunidades das canles iónicas e caracterizar as correntes nas canles nativas ou mutadas. Hoxe sabemos que as mutacións das canles Na+, Ca2+, K+ e Cl- son responsables de cadros de epilepsia, ataxia, dexeneración neuronal, entre outros.
Oligoclasio
Variedades semi-preciosas
A variedade pedra de lúa mostra reflexos similares á luz da Lúa.
Dante Exum
Traxectoria profesional
O 7 de decembro de 2021, Exum asinou un contrato de dous meses e medio co FC Barcelona da Liga ACB.
O 10 de xullo de 2022, Exum asinou por unha tempada co KK Partizan serbio.
Silverchair
Silverchair foi unha banda australiana de rock alternativo. O grupo formouse co nome Innocent Criminals en Merewether, Newcastle, Australia no ano 1992, co vocalista e guitarrista Daniel Johns, o baixista Chris Joannou e o batería Ben Gillies. Silverchair tivo moito éxito no seu país de orixe, gañando os principais premios da industria musical australiana, os ARIA Awards, 21 veces. A banda tamén recibiu seis APRA Awards.
Código máquina
Código máquina é a semi-tradución de machine code (=código da máquina): unha restra de códigos (palabras) que está escrita na linguaxe de máquinas e polo tanto que pode ser comprendida directamente pola CPU dunha computadora.
Arte exipcia
Grazas ao seco clima de Exipto e ao ser soterradas pola area do deserto (ou polos seus propietarios, para gozar delas na "outra vida") chegaron ata o día de hoxe en aceptable estado de conservación multitude de auténticas obras de arte, a pesar da utilización dos monumentos como canteiras, as guerras ou os innumerables saqueos de tumbas e templos.
Imperio Antigo (c. 2700-2200 a. C.)
miniatura|150px|[[O escriba sentado, Museo do Louvre.]] Neste período comézase a erixir enormes edificacións, construídas con grandes bloques de pedra tallada. É a época da construción de inmensas pirámides, templos cerimoniais e belas esculturas.
Imperio Novo (c. 1570-1070 a. C.)
dereita|miniatura|150px|[[Tríade de Osorkon II, Dinastía XXII]]
Alternativa Canguesa de Esquerdas
Goberno
Nas eleccións de 2007, por decisión da asemblea aberta de veciñas e veciños, a Alternativa Canguesa de Esquerdas negociou co BNG e co PSOE (que acadaran 6 e 4 edís, respectivamente) o goberno do municipio.
Dólar de comercio
Estados Unidos
O Congreso dos Estados Unidos autorizou, mediante a Mint Act de 1873, a creación dun dólar de comercio para mellorar comercio co Oriente, e coa China en particular. Con anterioridade, os estadounidenses adoitaban utilizar o peso mexicano no comercio internacional con esa rexión.
Parque nacional de Simien
O Parque Nacional das Montañas de Simien é un dos parques nacionais de Etiopía. Situado na zona de Semien (Norte) da rexión de Amhara, o seu territorio abrangue as Montañas Semien e inclúe o Ras Dashan, o punto máis alto de Etiopía, abrangue 16.500 hectáreas. É o fogar dunha serie de especies en perigo de extinción, incluíndo o lobo etíope e o walia ibex, unha cabra salvaxe que non se atopa noutro lugar do mundo. O baboon e o caracal, un gato, tamén se viven dentro das montañas Simien. Máis de 50 especies de aves habitan o parque, incluíndo o impresionante voitre barbudo, ou lammergeier, coa súa envergadura de 3 m.
O parque está atravesado por unha estrada non pavimentada que vai desde Debarq, onde se atopa a sede administrativa do parque, ao leste a través dunha serie de aldeas ata o Paso Buahit (4.200 m), onde a estrada vai cara ao sur finalizando en Mekane Berhan, a 10 quilómetros máis alá do límite do parque.
Historia
O parque foi creado en 1969, creouno Clive Nicol, que escribiu sobre as súas experiencias en "From the Roof of Africa" ​​(1971, ISBN 0 340 14755 5).
A rexión de Simien foi habitada e cultivada durante polo menos 2.000 anos. Inicialmente, a erosión revelou que o canón comezou cnha suave inclinación do val das terras altas pero máis tarde converteuse nunha abrupta inclinación.
Célula beta
Características
Nas células beta do páncreas o máis salientable son os abundantes gránulos secretores que conteñen, cuxas características varían entre especies. No home os gránulos conteñen un ou máis cristais densos rectangulares ou poligonais cunha estrutura interna moi regular e unha matriz pouco electrodensa. O retículo endoplasmático non é moi extenso, e o aparato de Golgi e mitocondrias están algo máis desenvolvidas ca o doutras células veciñas dos illotes, como as alfa.
Patoloxía
A diabetes pode ser inducida experimentalmente atacando as células beta con estreptozotocina ou aloxano, que son especificamente tóxicos para as células beta, o que é útil en moitas investigacións.
Zur Genealogie der Moral
A obra
En A xenealoxía da moral pretende responder ás preguntas que expón no prólogo da obra: En que condiciones inventou o home eses xuízos de valor que son as palabras bo e malvado? E que valor teñen eles mesmos? frearon ou estimulaches ata agora o desenvolvemento? Son signo de indixencia, de empobrecemento, de dexeneración da vida?
Ambas as castes son rivais. Desa rivalidade dáse o salto dunha moral de señores a unha moral de escravos, xa que os sacerdotes (Caste desposuída) mobiliza aos escravos (débiles, enfermos) contra os guerreiros (Clase dominante). Esa mobilización é posible investindo os valores aristocráticos, creando unha moral de escravos (cos xudeus comeza a moral dos escravos) herdada e asumida polo cristianismo. Só así o sacerdote triunfa sobre o guerreiro.
Tres tratados
O Segundo tratado é unha psicoloxía da conciencia: "culpa", "mala conciencia" etc. O ateísmo consiste en non ter débedas cos deuses: nunha segunda inocencia. A crueldade aparece como un dos mais antigos transfondos da cultura.
Gouren
miniatura|250px|Logo do gouren. miniatura|Combate entre 2 loitadores nun torneo en [[Guingamp.]] O gouren ou loita bretoa (en Gouren breizhek) é un deporte individual practicado entre dous loitadores. Practícase na Bretaña, mais tamén en Cornualla, en Escocia e mesmo en Nova Orleáns, no sur dos Estados Unidos. .
Aragón Sat
Historia
O 8 de setembro de 2015, froito do acordo alcanzado con Movistar+, os contidos de Aragón TV volvían estar de novo dispoñibles a través do satélite e formando parte da oferta de canles autonómicas de Movistar+ (dial 155). A nova versión foi rebautizada como Aragón TV Internacional.
Eva Isanta
Eva María Isanta Foncuberta, nada en Ceuta o 19 de xuño de 1971, é unha actriz española coñecida por interpretar, entre outras, a Bea na serie de televisión Aquí no hay quien viva e a Maite Figueroa en La que se avecina.
Filmografía
Outros: Mario, de IRTVE; Palabras, de Rosa Arroyo.
Edelmira Barreira
Traxectoria
Licenciada en Ciencias Políticas, traballou na Dirección Xeral da Administración local da Xunta de Galicia (2002-2004). Dende 2012 foi directora do Gabinete Adxunto da Vicepresidencia do Goberno. Nas eleccións xerais de 2015 presentouse ao Senado pola provincia de Ourense e foi elixida senadora. En febreiro de 2017 foi nomeada Comisionada fronte ao Reto Demográfico polo goberno de Mariano Rajoy.
Tito Ramallo
Como xogador
En 1987 incorporouse ao Fabril e no filial coruñés xogou cinco tempadas como líbero, capitaneando o equipo que conseguiu o ascenso a Segunda División B en 1991. Tras unha campaña na división de bronce e de disputar dous partidos amigables co primeiro equipo do Deportivo, deixou o club en 1992, fichando polo Bergantiños. Militou durante un ano no equipo adestrado por Ramón Piña, ao tempo que remataba a carreira de Educación Física. Xogou unha última tempada no Sada, antes de colgar as botas con só 25 anos, lastrado por varias lesións e despois de se ter iniciado xa como adestrador no fútbol base, dirixindo equipos de nenos tanto no Victoria como no Deportivo.
Como adestrador
En 2015 fichou polo FC Banants, de Iereván, capital de Armenia. Con este equipo deu a sorpresa e gañou a Copa de Armenia, o que ademais lle deu ao equipo a clasificación para a fase previa da Copa da UEFA.
Antíxeno leucocitario humano
Clasificación
Hai 3 xenes maiores e 3 menores do MHC de clase I no HLA: A β2-microglobulina únese coas subunidades do xene maior e menor para producir un heterodímero.
Tipificación celular
Un ensaio celular representativo é o cultivo de linfocitos mixto (MLC) que se usa para determinar os tipos de HLA de clase II. O ensaio celular é máis sensible detectando as diferenzas HLA ca a serotipificación. Isto é así porque as diferenzas menores non recoñecidas polos aloantisoros poden estimular as células T. Esta tipificación desígnase como tipos Dw. O DR1 serotipificado foi definido celularmente como Dw1 ou como Dw20 e igual para os outros DRs serotipificados. A táboa mostra especificidades celulares asociadas para os alelos DR. Porén, a tipificación (tipado) celular ten inconsistencias na reacción entre individuos segundo o tipo celular, que ás veces dan resultados diferentes do agardado. Isto xunto coas dificultades que ten o ensaio celular para xerar e manter os reactivos de tipificación celular, fan que os ensaios celulares estean sendo substituídos por métodos de tipificación baseados no ADN.
Anticorpos
Os anticorpos HLA específicos de doante foron asociados con rexeitamentos de transplantes de riles, corazón, pulmón e fígado.
Coincidencia de HLA entre irmáns
Nalgunhas doenzas nas que se require un transplante de células nai hematopoéticas, pode usarse a diagnose xenética preimplantación (de embrións a implantar creados con ese obxectivo) para atopar un irmán con HLA coincidente, que sirva como doante, aínda que hai que ter en conta certas consideracións éticas.
Abraham Boba
Inicios
Aos 14 anos comezou a tocar a batería. Aos 18 deixou Vigo e marchou a vivir a Barcelona, onde comezou a estudar música, solfexo e a tocar o piano, mentres realizaba distintos traballos (camareiro, compositor de politóns para móbiles...). Montou un grupo de curta existencia chamado Belmode e logo púxose o nome artístico de "Abraham Boba".
León Benavente
Tras tres discos en solitario e outros catro tocando o piano con Nacho Vegas, en 2012 uniuse a Eduardo Baos, Luis Fernández e César Vedú para crear o grupo León Benavente. En 2013 sacaron o seu primeiro disco, de título homónimo, con 10 cancións compostas por Boba. O grupo alcanzou grande éxito e despois dese disco foron fichados pola Warner, publicaron outros dous álbums (2 e Vamos a volvernos locos, ambos con letras compostas por Boba) e deron multitude de concertos por toda España e fóra dela (destacando numerosas actuacións en México).
Colaboracións
Ademais de con Nacho Vegas, Boba ten colaborado en traballos de numerosos artistas como Amaral, Tulsa, Julio de la Rosa, Violeta Gil, Pumuky, Carlos Ann, INRA, ou Ornamento y Delito.
La 7 (Castela e León)
Historia e características
Iniciou as súas emisións regulares o 9 de marzo de 2009, tanto en analóxico como en dixital. A súa programación, idéntica para as nove provincias da comunidade e de carácter xeralista, ten como un dos seus eixos básicos a información, non só de ámbito autonómico, senón tamén nacional e internacional. Para iso, ademais da súa sede central, situada en Valladolid, dispón de centros de produción territorial nas outras oito capitais de provincia, así como en Ponferrada, e unha delegación en Madrid.
Linguas eslavas
A escrita
Unha norma -simplificada- de resumir a situación é pensar que as linguas eslavas dos países ortodoxos empregan o alfabeto cirílico e os demais o alfabeto latino.
Illas Caimán
Historia
O primeiro asentamento na Illa foi no século XVII cando os pescadores de tartarugas instalaron campamentos que abastecían aos convois de barcos piratas e militares con carne fresca (tartarugas, porcos, cabras, aves) e auga doce. Hai fontes de auga doce que corren baixo terra en veas cavernosas. Despois dunha incursión dun corsario español, estes asentamentos abandonáronse en 1671. A illa non foi repoboada ata 1833, cando estableceuse o segundo asentamento rexistrado de Blossom Village por algunhas familias, na súa maioría cos apelidos Bawden ou Bodden, Scotts, Ryan e Ritch, dos que se di que formaban parte do exército de Cromwell en Xamaica. A principios do século XX, uns centos de persoas (400 adultos e nenos) vivían en Caimán menor e vivían e exportaban fosfato mineral, cocos e corda mariña feita a partir da árbore nacional das Illas Caimán, o palla prateada. Tamén houbo algunhas goletas construídas pola familia Bodden. Mentres o primeiro asentamento e o porto estaban na costa norte, na zona fronte ao "Bloody Bay Wall", Blossom Village foi o segundo asentamento a principios do século XIX no lado sur, no "South Hole Sound", e é onde a escola, as tendas, a oficina de correos, o parque e a estrada de área traseira atópanse hoxe. Despois do furacán de 1932 que se cobrou decenas de vidas no Brac e Little Cayman, moitas familias decidiron mudarse a Cayman Brac. As augas do South Hole Sound tamén eran moito máis profundas daquela.
Demografía
A maior parte dos habitantes das illas reside na illa Gran Caimán, mentres que en Caimán Brac só viven uns 2.000 e en Caimán Menor uns 200. Aproximadamente un cuarto da poboación caimana abandonou o país debido á chegada do furacán Iván.
Iemen do Norte
Historia
Tras a caída do Imperio Otomán, o norte do Iemen converteuse nun Estado independente co nome de Reino do Iemen. O 27 de setembro de 1962, o rei Muhammad al-Badr foi deposto por revolucionarios inspirados pola ideoloxía panarabista do presidente exipcio Gamal Abdel Nasser; as forzas revolucionarias tomaron o control da capital e instauraron a República Árabe do Iemen.
Géza Maróczy
Estilo
Aron Nimzowitsch, na súa obra O meu sistema, usou o triunfo de Maróczy contra Hugo Süchting (Barmen 1905) como modelo de refreo do opoñente previo á irrupción ofensiva.
FK Vojvodina
Fudbalski Klub Vojvodina Novi Sad (en serbio cirílico: Фудбалски клуб Војводина) é un club de fútbol serbio da cidade de Novi Sad. Fundouse o 6 de marzo de 1914 e actualmente compite na Superliga serbia.
Commodore 64
A súa produción deu comezo no 1982, coas primeiras unidades postas no mercado en agosto dese ano a un prezo de 595 $ (equivalentes a 1481,25 $ no 2016). Precededido polo Commodore VIC-20 e o Commodore PET, o Commodore 64 toma o seu nome dos seus 64 kB de RAM, e ten unhas especificacións técnicas de son e gráficos superiores en comparación con outros sistemas previos como o Apple II e o Atari 800, con sprites de múltiples cores e un procesador de son máis avanzado.
Pavel Florenskii
Traxectoria
Tras a revolución soviética, traballou no laboratorio de investigación da Administración Central para a Electrificación de Rusia. A partir de 1921, ensinou teoría do espazo na arte nos laboratorios superiores de arte e técnica. Foi tamén membro do Consello superior de economía nacional. Entre 1925 e 1931 viaxou ao Cáucaso para desenvolver investigacións en mineraloxía.
Google Play
Interface
Google Play ten un acceso fácil e rápido ás súas aplicacións. Estas son creadas por desenvolvedores de todo o mundo e posteriormente puntuadas polos usuarios de Android.
Desenvolvedores
Os desenvolvedores das aplicacións de pago reciben un 70 % do prezo total da aplicación, mentres que o 30 % restante é destinado ás empresas. O beneficio obtido de Google Play págaselles aos desenvolvedores a través das suás contas no sistema Google Checkout.
Competencia e aliados
Polo que se refire ao número de descargas, Google Play superou a App Store en número de descargas desde xuño de 2013 e en 2014 conseguiu superar en número de aplicacións ofrecidas desde Google Play a App Store, a tenda de Apple. En España, a evolución de Google Play parece ser mellor comparada co nivel mundial. Ademais, é posible instalar aplicacións directamente no dispositivo, e disponse do arquivo APK da aplicación.
Problemas de patentes
Google Play podería estar patentado baixo a patente estadounidense 6857067. Os desenvolvedores que usan Google Play están sendo demandados.
Antoine de Saint-Exupéry
Traxectoria
Aínda que non sempre autobiográfico, o traballo de Saint-Exupéry foi inspirado en gran medida pola súa experiencia como piloto nos seus voos postais. Unha excepción é O principiño (Le Petit Prince), o seu libro máis famoso, un relato poético ilustrado no cal el imaxínase varado no medio do deserto, onde coñece o principiño, un neno proveniente dun pequeno asteroide. De moitas formas, O principiño é unha historia filosófica, con énfase na crítica social e o mundo adulto. A un asteroide (#2578) foille outorgado o nome de Saint-Exupéry en 1975 en honor ao seu recoñecemento mundial.
For Tomorrow
Listaxe de cancións
Todos os temas compostos por Damon Albarn, Graham Coxon, Alex James e Dave Rowntree
Fernando Zóbel
Traxectoria
Finou subitamente en Roma o 2 de xullo de 1984. Os seus restos mortais encóntranse no cemiterio de San Isidro de Cuenca.
Stanley Miller
Experimentos de Miller
En 2008, os investigadores atoparon o aparello que Miller usou nos seus experimentos iniciais e co que analizou o material. Os experimentos, incluídas as simulacións, antes non relatadas, doutros ambientes, como gases liberados en erupcións volcánicas. A análise posterior descubriu máis aminoácidos e outros compostos de interese.
Departamento de Boaco
O departamento foi creado en 1938 a partir do departamento de Chontales.
Carl Sagan
Infancia e adolescencia
Naceu en Brooklyn, Nova York, nunha familia de xudeus ucraínos. O seu pai, Sam Sagan, era un obreiro da industria téxtil nado en Kamianets-Podilsky, Ucraína, e a súa nai, Rachel Molly Gruber, era ama de casa. Carl recibiu o seu nome en honra da nai biolóxica de Rachel, Chaiya Clara; en palabras de Sagan "a nai que ela nunca coñeceu".
Con todo, a súa capacidade para sorprenderse viña do seu pai, que era un tranquilo e bondadoso fuxitivo do Tsar. No seu tempo libre, regalaba mazás ós pobres ou axudaba a suavizar as tensións entre patróns e obreiros na tumultuosa industria téxtil de Nova York. Aínda que intimidado pola brillantez de Carl, polas súas lerias infantís sobre estrelas e dinosauros, tomouse con calma a curiosidade do seu fillo, como parte da súa educación. Anos máis tarde, como escritor e científico, Carl recorrería ós seus recordos da infancia para ilustrar ideas científicas, como fixo no seu libro Shadows of Forgotten Ancestors. Sagan describe así a influencia dos seus pais no seu pensamento posterior:
Curiosidade pola natureza
Os pais de Sagan axudaron a alimentar o crecente interese deste pola ciencia comprándolle xogos de química e materiais de lectura. O seu interese polo espazo era, con todo, o seu principal foco, especialmente despois de ler as historias de ciencia ficción de escritores como H. G. Wells e Edgar Rice Burroughs, quen estimulaban a súa imaxinación acerca de como sería a vida noutros planetas, como Marte. Segundo o biógrafo Ray Spangenburg, estes primeiros anos nos que Sagan trataba de comprender os misterios dos planetas convertéronse nunha forza motora na súa vida, unha faísca continua para o seu intelecto, e unha procura que xamais sería esquecida.
Formación
Usou os meses de verán dos seus estudos de posgrao para traballar co seu director de tese, científico planetario, Gerard Kuiper, así como co físico George Gamow e o químico Melvin Calvin. O título da disertación de Sagan reflicte os seus intereses compartidos con Kuiper, que durante toda a década de 1950 foi presidente da comisión da Unión Astronómica Internacional sobre "Estudos físicos de planetas e satélites". En 1958, os dous traballaron no proxecto A119, un proxecto militar clasificado, un plan secreto da Forza Aérea para detonar unha oxiva nuclear na Lúa.
Carreira e investigación
De 1960 a 1962, Sagan gozou dunha Bolsa Miller para a Universidade de California en Berkeley. Mentres tanto, publicou un artigo en 1961 na revista Science sobre a atmosfera de Venus, mentres traballaba tamén co equipo Mariner 2 da NASA e servía como "Consultor de ciencias planetarias" para a RAND Corporation.
Logros científicos
As contribucións de Sagan foron vitais para o descubrimento das altas temperaturas superficiais do planeta Venus. A comezos da década de 1960 ninguén sabía de certo cales eran as condicións básicas da superficie dese planeta, e Sagan enumerou as posibilidades nun informe que posteriormente foi divulgado nun libro de Time-Life titulado Planets. Na súa opinión, Venus era un planeta seco e moi quente, opoñéndose ó paraíso tépedo que outros imaxinaban. Investigara as emisións de radio procedentes de Venus e chegara á conclusión de que a temperatura superficial deste debía de ser duns 500 °C. Como científico visitante do Laboratorio de Propulsión a Chorro da NASA, participou nas primeiras misións do Programa Mariner a Venus, traballando no deseño e xestión do proxecto. En 1962, a sonda Mariner 2 confirmou as súas conclusións sobre as condicións superficiais do planeta.
Promoción do pensamento científico e crítico
A capacidade de Sagan de transmitir as súas ideas permitiu a moitas persoas comprender mellor o cosmos, enfatizando ao mesmo tempo o valor e a dignidade da raza humana e a relativa insignificancia da Terra en comparación co Universo. En Londres, impartiu a edición de 1977 das Royal Institution Christmas Lectures.
Críticas
Sagan foi acusado de coller algunhas ideas doutras persoas para o seu propio beneficio e contrarrestou estas afirmacións explicando que a apropiación indebida era un desafortunado efecto secundario do seu papel de comunicador e divulgador de ciencia, e que intentou dar o crédito adecuado sempre que foi posible.
Preocupacións sociais
Sagan cría que a ecuación de Drake, a falta de estimacións máis razoables, suxire a formación dun gran número de civilizacións extraterrestres, pero a falta de evidencia da existencia das mesmas, resaltada polo paradoxo de Fermi, indicaría a tendencia das civilizacións tecnolóxicas cara á autodestrución. Isto estimulou o seu interese en identificar e dar a coñecer as diversas maneiras en que a humanidade podería destruírse a si mesma, coa esperanza de poder evitar dita cataclismo e, finalmente, posibilitar que os seres humanos se converteran nunha especie capaz de viaxar polo espazo. A profunda preocupación de Sagan acerca dunha potencial destrución da civilización humana nun holocausto nuclear quedou plasmada nunha memorable secuencia no último episodio da serie Cosmos, titulado Quen fala en nome da Terra? Sagan acababa de dimitir do seu posto no Consello Científico Asesor das Forzas Aéreas estadounidenses e de rexeitar voluntariamente a súa autorización de acceso a asuntos ultra segredos en protesta pola Guerra de Vietnam. Tralo seu matrimonio coa escritora e activista, Ann Druyan, en xuño de 1981, Sagan incrementou a súa actividade política, concretamente na súa oposición á carreira armamentística nuclear, durante a presidencia de Ronald Reagan.
Ciencia e relixión
En 2006, Ann Druyan editou as Conferencias Gifford sobre Teoloxía Natural, impartidas por Sagan en Glasgow, no ano 1985, incluíndoas nun libro chamado The Varieties of Scientific Experience, no que o astrónomo expón o seu punto de vista sobre a divindade no mundo natural. dereita|miniatura|Carl Sagan (no centro) charla con traballadores dos CDC, en 1988.
O fenómeno OVNI
Ron Westrum escribe: «O punto culminante do tratamento que Sagan deu á cuestión OVNI foi o simposio da AAAS de 1969. Os participantes expuxeron un amplo abanico de opinións formadas no tema, incluíndo non só a partidarios como James McDonald e J. Allen Hynek senón tamén a escépticos como os astrónomos William Hartmann e Donald Menzel. A lista de relatores estaba equilibrada, e é mérito de Sagan que devandito evento tivese lugar a pesar da presión exercida por Edward Condon». Xunto ó físico Thornton Page, Sagan editou as conferencias e debates presentados no simposio; estes publicáronse en 1972 baixo o título UFOs: A Scientific Debate. Nalgúns dos numerosos libros de Sagan examínase a cuestión OVNI (do mesmo xeito que nun dos episodios de Cosmos) e afírmase a existencia dun contexto relixioso do fenómeno.
Lignito
miniatura|Lignito O lignito é un carbón mineral que se forma por compresión da turba, converténdose nunha substancia esnaquizábel na que aínda se poden recoñecer algunhas estruturas vexetais. É de cor negra ou pardo e frecuentemente presenta unha textura similar á da madeira da que procede.
A súa concentración en carbono varía entre o 60% e o 75% e ten moito menor contido en auga que a turba.
La 8
Historia e características
Como a súa canle irmá, Castilla y León Televisión (CYLTV) Iniciou as súas emisións regulares o 9 de marzo de 2009, tanto en analóxico como en dixital, substituíndo desde ese momento ao sinal das ata entón Televisión Castilla y León ou Canal 4 Castilla y León, segundo a provincia.
Illa Wales
Illa Wales (en inuktitut: Shartoo; anteriormente Illa Príncipe de Wales) é unha das illas árticas canadenses deshabitadas na rexión de Qikiqtaaluk en Nunavut. Situada na península de Melville, a illa está situada na baía Committee no golfo de Boothia occidental. Ten unha superficie de 1.137 km². Chamada Príncipe de Wales polo explorador ártico escocés, Dr. John Rae, acurtouse máis adiante á Illa Wales.
Dámaso López Rodríguez
Dámaso López Rodríguez, nado en Lugo en 1951, é un médico e político galego do PPdeG.
Molokai
Historia
Adoitaba pensarse que os primeiros asentamento en Molokai foran ao redor do 650 AD por pobos indíxenas moi probablemente das illas Marquesas. Con todo, un estudo de 2010 que utilizou unha datación de radiocarbono revisada e de alta precisión baseada en mostras máis confiables estableceu que o período de colonización polinesia oriental das Illas Marquesas tivo lugar moito máis tarde, nun período de tempo máis curto de dúas vagas: a "máis temperá nas illas da Sociedade c. 1025-1120, catro séculos despois do que se supoñía anteriormente, e logo de 70-265 anos, a dispersión continuou nun pulso maior a todas as illas restantes c.  1190-1290. Os migrantes posteriores probablemente proviñan de Tahití e outras illas do Pacífico Sur. Aínda que o capitán James Cook rexistrou o avistamento de Molokai en 1778, o primeiro mariñeiro europeo que visitou a illa foi o Capitán George Dixon da Royal Navy británica en 1786. A primeira influencia europea significativa foi en 1832 cando se estableceu unha misión protestante en Kaluaaha no East End da illa polo Reverendo Harvey Hitchcock. O primeiro labrego en Molokai que cultivou, produciu e moeu azucre e café comercialmente foi Rudolph Wilhelm Meyer, un inmigrante de Alemaña que chegou en 1850. Construíu o primeiro e único enxeño azucreiro na illa en 1878, que agora é un museo. A gandaría comezou en Molokai na primeira metade do século XIX cando o rei Kamehameha V estableceu unha leira na illa, que foi administrada por Meyer e se converteu no que é agora o Rancho Molokai. A fins do século XIX, Kamehameha V construíu unha casa de vacacións en Kaunakakai e ordenou a plantación de máis de 1.000 cocos en Kapuaiwa Coconut Grove.
Óscar á mellor canción orixinal
O Oscar á mellor canción orixinal (Academy Award for for Best Original Song) é un premio entregado pola Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas como parte dos premios Oscar. Entrégase aos compositores dunha canción escrita especificamente para un filme. Non se acreditan no premio os intérpretes a menos que contribuísen á composición.
Departamento de Chinandega
miniatura|Localización do departamento de Chinandega Chinandega é un departamento de Nicaragua, localizado no linde con Honduras. Ten unha área de 4,926 km² e unha poboación de 441,300 habitantes (2005). A súa capital é a cidade de Chinandega.
Alvestêdetocht
Tiradas
As distancias entre as cidades poden variar dependendo da ruta exacta, danse as da edición de 1997.
Digimon Tamers
Sinopse
A historia ten lugar inicialmente nun universo alternativo, nun mundo moi semellante á Terra, onde os digimons son só un negocio do entretemento, composto por videoxogos, cartas coleccionábeis, e series de televisión. Un grupo de tres rapaces de 12 anos (10 na versión xaponesa), Takato, Henry e Rika (fans do xogo de cartas) coñecen ós seus propios compañeiros digimon reais, e comezan a loitar contra os outros digimon que cruzan a barreira entre a rede da información e o mundo real. A maioría da acción transcorre no barrio de Shinjuku en Toquio, Xapón e tamén no Digital World durante un curto período de tempo.
Campus de Serantes
O Campus de Serantes é un espazo da Universidade da Coruña situado no barrio de Serantes de Ferrol, no que o único centro docente desta Universidade é a Escola Universitaria Politécnica. Canda o campus de Esteiro, constiúen o chamado Campus de Ferrol da UDC.
Método científico
Descricións do método científico
Así queda definido o método científico tal e como é entendido en xeral, é dicir, a representación social dominante do mesmo. Esta definición correspóndese non obstante só á visión da ciencia denominada positivismo na súa versión máis primitiva. Non obstante, é evidente que a esixencia da experimentación é imposible de aplicar a áreas de coñecemento como a vulcanoloxía, a astronomía, a física teórica etcétera. Neses casos, é abondo a observación dos fenómenos producidos na natureza, nos que o método científico úsase no estudo (directo ou indirecto) a partir de modelos máis pequenos, ou a partes diste.
Lingua ainu
O ainu é unha lingua illada falada no Xapón polo pobo ainu.
Antonín Dvořák
Obra
A obra musical de Dvořák é moi variada, dende a ópera ata a música de cámara, así como a música sinfónica.
A miúdo a edición das obras por Simrock leva a confusións sobre a súa orde cronolóxica, a miúdo as casas editoras pretendían dar aos músicos noveis a imaxe de artistas consolidados, polo que daban ás súas obras un número de opus superior á que lles correspondería realmente. Pola súa parte, o propio Dvořák tamén xogou un papel nisto, ó dar un número de opus máis baixo a algunha das súas composicións para poder vendelas a outras editoriais, eludindo as súas obrigas contractuais. Nalgúns casos, unha mesma obra chegou a ter tres números de opus diferentes.
Rúa de Preciados
250px|miniatura|Rúa Preciados
God Save the King
Interpretación no Reino Unido
A versión máis interpretada nos actos oficiais foi proposta polo rei Xurxo V, quen se consideraba como un experto nela (por mor do número de veces que o escoitara). Unha orde do exército foi emitida en 1933, establecendo as normas para o tempo, a dinámica e a orquestración. Estas instrucións inclúense como que o Exército establece o tempo, a dinámica a orquestración.
Revolución de Maio
Coa Revolución de Maio deu comezo a guerra da Independencia da Arxentina, aínda que non fora emitida ningunha declaración formal de independencia no momento e a Primeira Xunta continuou a gobernar en nome do rei deposto polas Abdicacións de Baiona, Fernando VII. Como acontecementos moi similares sucederon en moitas outras cidades do continente, a Revolución de Maio tamén é considerada como un dos primeiros fitos das guerras de independencia hispanoamericanas. Na actualidade, os historiadores debaten sobre se os revolucionarios eran verdadeiramente leais á coroa española ou se a declaración de fidelidade ao rei foi unha artimaña para ocultar o verdadeiro obxectivo—de alcanzar a independencia— dunha poboación que aínda non estaba preparada para aceptar un cambio tan radical. A declaración formal de independencia da Arxentina tivo lugar seis anos despois durante o Congreso de Tucumán o 9 de xullo de 1816.
Correntes de pensamento subxacentes
Cara a principios do século XIX, no Río da Prata, ambas as correntes de pensamento víronse reflectidas a través de diversos patriotas que xestaron a emancipación. Así, o militar Cornelio Saavedra, frei Cayetano Rodríguez, frei Francisco de Paula Castañeda, o presbítero Pedro Ignacio de Castro Barros, o licenciado Manuel Belgrano, Esteban Agustín Gascón, Gregorio García de Tagle, entre moitos outros, foron defensores do pensamento católico e da Igrexa en contra do anticatolicismo dos grupos liderados primeiro por Mariano Moreno e Juan José Castelli, e despois por Bernardino Rivadavia quen se valeu de políticas regalistas e laicisantes.
Luns 21 de maio
A partida de Belgrano enfureceu á multitude, xa que non explicou que ocorrera, e a xente temía unha traizón. As demandas da renuncia inmediata de Cisneros substituíron a aquelas dun cabido aberto. A xente finalmente calmouse e dispersouse cando Saavedra interveu para dicir que as reivindicacións da Lexión Infernal foran apoiadas polos militares.
Venres 25 de maio
O cabido aceptou o documento e mudouse para a terraza para presentalo directamente ao pobo para a súa ratificación. Pero, por mor da hora tardía e o tempo, o número de persoas na praza diminuíra. Leiva ridiculizou a reivindicación dos representantes restantes para falar en nome do pobo. Isto esgotou a paciencia dos poucos que aínda estaban na praza coa choiva. Beruti non aceptou novos atrasos, e ameazou con chamar á xente ás armas. Afrontando a perspectiva máis violencia, a petición popular foi lida en voz alta e inmediatamente ratificada por todos os presentes.