cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Berobreo
miniatura|300px|Unha das aras votivas do Monte do Facho, na que se le o nome do deus Berobreo Berobreo é o epíteto que recibe un deus galaico, baixo imperial dunha Galicia oficialmente cristiá, relacionado co alén e a morte e ao que lle daba ofrendas no santuario do Monte Facho, Donón (Cangas). Foi totalmente descoñecido na historiografía, tanto na Península como fóra dela, até a última década do século XX. A epigrafía atopada no Facho, a 157 metros sobre o nivel do mar, ten imitacións de estelas funerarias, gravacións reais esquevomorfas. Suxire que a esa divindade se lle deixaban aras, seguramente, para recuperar, os oferentes, a saúde. Durante a dominación romana foi encadrada entre os deuses "Lares", deuses que reciben adoración por parte dunha familia; inda que, porén, Berobreo era un "lar" público. Este deus rexistra ata o de agora o maior número de exvotos da Península Ibérica (174 aras algunhas de apenas medio metro e outras de 1,70 m) que conformarían un pequeno monte de aras no alto do monte, residencia do deus. Por iso, esta divindade asóciase cos deuses da primeira función dumeziliana, un deus Urano, do ceo.
O santuario do deus Berobreo
O santuario de Berobreo atópase nunha área en pendente que circunda o cumio do monte Facho (moitos montes galegos levan estes nomes, como o Faro de Avión en Ourense). As primeiras mostras de habitación humana remóntanse ao Bronce final, sobre do cal se atopou un castro datado na segunda Idade de Ferro (erguido no século IV a.C.) que foi abandonado sobre o cambio de Era, para logo, a finais do século II d.C., o seu espazo central (a croa) revitalizarse ou fundarse de novo.
Álvaro Mutis
Álvaro Mutis Jaramillo, nado en Bogotá o 25 de agosto de 1923 e finado na Cidade de México, 22 de setembro de 2013, foi un novelista e poeta colombiano. Viviu en México desde a súa mocidade e até a súa morte. É considerado un dos escritores hispanoamericanos contemporáneos máis importantes. Ao longo da súa carreira literaria recibiu, entre outros, o Premio Xavier Villaurrutia en 1988, o Premio Príncipe de Asturias das Letras en 1997, o Premio Reina Sofía de Poesía Iberoamericana en 1997, o Premio Cervantes en 2001 e o Premio Internacional Neustadt de Literatura en 2002.
Traxectoria
Naceu en Bogotá (Colombia), o 25 de agosto de 1923, día de San Luís IX de Francia, deste o autor di: «Non descarto a influencia do meu santo patrón na miña devoción pola monarquía». Faleceu no 22 setembro de 2013.
Tras abandonar os seus estudos en Bruxelas no colexio xesuíta de Saint-Michel, fixo o seu último intento para lograr o diploma de bacharel e matriculouse no tradicional Colexio Maior da nosa Señora do Rosario. Neste prestixioso colexio, o seu profesor de literatura española foi o notable poeta colombiano Eduardo Carranza. As clases de Carranza, di o poeta, «son para min unha inesquecible e fervorosa iniciación á poesía». O billar e a poesía puideron máis e nunca alcanzou o título.
En 1956 estableceuse na cidade de México, onde chegou con dúas cartas de recomendación, unha dirixida a Luis Buñuel e outra a Luis de Llano; grazas a estas conseguiu traballo como executivo dunha empresa de publicidade, e logo foi promotor de produción e vendedor de publicidade para televisión e coñeceu no medio intelectual mexicano os que foron os seus amigos nese país: Octavio Paz, Carlos Fuentes, Emilio García Rise e Luis Buñuel, entre outros.
Ácido peptonucleico
Características
Os oligómeros sintéticos de ácido peptonucleico foron usados nos últimos anos en diversos procedementos de bioloxía molecular, ensaios de diagnóstico e terapia antisentido. Debido á súa maior forza de unión non é necesario deseñar oligómeros longos de APN para o seu uso nestes procedementos, que xeralmente requiren sondas de oligonucleótido de 20–25 bases. A principal preocupación que se debe ter coa lonxitude dos oligómeros de APN é garantir a especificidade. Os oligómeros de APN tamén mostran unha grande especificidade para unirse a ADNs complementarios, e un erro no emparellamento dunha base nos híbridos APN/ADN é máis desestabilizante ca un erro similar nun dúplex ADN/ADN. Esta forza de unión e especificidade tamén se aplica aos dúplex APN/ARN. Os APNs non son facilmente recoñecibles por nucleases nin proteases, o que os fai resistentes á degradación encimática. Os APNAs son estables nun amplo rango de pH. Aínda que un APN non modificado non pode cruzar doadamente a bicapa lipídica da membrana celular e entrar no citosol, pode facerse que se una covalentemente ao APN un "péptido penetrador da célula" que mellora o paso do APN ao citosol.
Hawaiʻi Ponoʻī
Letra
Ke Ali‘i Verdadeiros fillos de Hawai
Sede fieis ó voso xefe
O xefe Hui:
Nā pua muli kou
Pandora (lúa)
Pandora actúa coma lúa pastor da parte exterior do anel F. Está máis craterizado ca súa veciña Prometeo, e posúe dous cráteres que andan ó redor dos 30 kms de diámetro.
Laia Marull
Traxectoria
En 2015 incorporouse ao elenco da serie Carlos, Rey Emperador dando vida a Xoana I de Castela.
Aasif Mandvi
Aasif Hakim Mandviwala, nado o 5 de marzo de 1966, e coñecido profesionalmente como Aasif Mandvi, é un actor e cómico británico-estadounidense. Comezou a súa carreira como colaborador en The Daily Show o 9 de agosto de 2006. O 12 de marzo de 2007 foi promocionado como correspondente. É o actor principal, guionista e produtor da serie web Halal in the Family, que se estreou en Funny or Die no ano 2015. Mandvi é tamén o autor de No Land's Man.
Progresividade
A progresividade fiscal une á función recadatoria outras como a de redistribución da renda.
Kuwait Airways
Actual
Kuwait Airways opera avións para asuntos oficiais do goberno. Esa frota estatal ten unha librea inspirada na de Kuwait Airways con títulos do Estado de Kuwait e está formada por un Airbus A319-100, un A320-200, dous A340-500, un Boeing 737-900, un 747-8BBJ e catro Gulfstream V.
Catarse
Neste artigo preténdese mostrar a catarse non unicamente como termo lingüístico. A catarse ten profundas raíces antropolóxicas e a partir desas orixes, empregouna na medicina, a traxedia grega, e a psicanálise.
Juan Picasso
A chegada da Ditadura, a República e o retiro
O 14 de abril de 1931, estableceuse, pacificamente, a Segunda República. Ao se reuniren as Cortes Constituíntes en xullo de 1931 formouse outra comisión de responsabilidades para examinar as que se contraeran baixo o réxime ditatorial. Ordenouse que o expediente Picasso volvese de novo a mans desa comisión; porén, quedou todo en suspenso fronte ós novos problemas que tiña a nova sistema político.
Lingua kwanyama
A Biblia critiá foi completamente traducida ó kwanyama e foi publicada por primeira vez en 1974 baixo o nome Ombibeli pola Sociedade Bíblica Surafricana.
Juan Picasso
Recoñecementos
Entre 2016 e 2017, na Fundación Picasso Museo Casa Natal en Málaga organizouse a exposición «O xeneral Picasso. Militar e Debuxante», centrada na faceta como debuxante do Juan Picasso.
Catarse
A catarse e a psicanálise
A terapia catártica ou método catártico consiste en que o efecto terapéutico buscado é unha purga, unha descarga adecuada dos efectos patóxenos. A cura permite ao suxeito evocar e ata revivir os acontecementos traumáticos aos que se achan ligados devanditos afectos, e lograr a descarga destes polas vías normais, como o pranto.
O riso como catarse
O riso, na praxe moderna é socialmente máis aceptado có pranto, é dicir, rir é a única forma socialmente aceptable de catarse. Así a todo, a diferenza entrambos non é de esencia, senón só de grao. Malia iso, contrario ao sentido común, temos un elemento crítico máis agudo no riso antes ca no choro porque o riso máis do que ás bágoas parece achegarse a un paroxismo que se resolve en verdadeiras convulsións, unha experiencia crítica de rexeitamento e de expulsión.
Personaxes nas historietas de Garfield
Nermal
Unha idea errónea moi común é pensar que Nermal é chica, cousa que non é certa, pois Garfield refírese a el usando pronomes masculinos.
Avoa
A avoa de Jon ama o seu neto, a Garfield e mais a Odie, e ocasionalmente fai aparicións ao longo da serie. Cando se revela máis sobre a súa vida é no especial de Nadal de Garfield, onde se conta que o seu marido morrera e ela fala sobre a súa vida con el. Nas tiras cómicas, a avoa foi descrita orixinalmente como unha muller maior que vestía un vestido liso de cor escura e tiña un moño axustado; nas aparicións animadas amosáronnos unha señora maior enerxética que vestía un xersei e vaqueiros. Ademais, ás veces, véselle montada nunha motocicleta.
Binky o pallaso
Binky o pallaso é unha personalidade da televisión destacada polos seus fortes saúdos, as máis das veces, "Veeeña, nenos!". Parece ser unha parodia de Bozo the Clown (Bozo o pallaso). Foi mencionado por vez primeira nas tiras cómicas o 13 de marzo de 1985. En Garfield's Halloween Adventure (A aventura de Halloween de Garfield) o personaxe fixo a súa primeira aparición animada. Nos cómics, non se viu a Binky ata o 15 de setembro de 1986. En Garfield e mailos seus amigos Binky aparece de xeito máis regular nos episodios, e ata modifica o seu saúdo, ás veces, segundo a persoa coa que fala, por exemplo, "Veeeña, gato!". Tamén tivo a súa propia sección no programa, durante a segunda e terceira temporadas. Gonzalo Faílde foi o encargado de proporcionarlle a súa voz a Binky.
Juliana Top
Posúe unha altura de 1280 m e está situado no centro das Montañas Wilhelmina.
Formalismo ruso
Así a todo, esta postura foi modificada substancialmente en épocas posteriores cando os formalistas interesáronse no desenvolvemento de modelos e hipóteses que "permitisen explicar como os mecanismos literarios producen efectos estéticos e como o literario se distingue e se relaciona co extraliterario".
Don Winslow
Traxectoria
En entrevistas realizadas en 2010, mantén o criterio segundo o cal só a legalización das drogas pode reducir o narcotráfico, e os Estados Unidos actúa en México contra a droga coa mentalidade coa que loitou en Vietnam.
Albino Núñez Domínguez
Vida persoal
Foi pai de Albino, Carlos e Manuel Núñez Rodríguez.
Lingua betaf
A lingua betaf ou tena é unha lingua papúa de Indonesia, na rexión de Papúa Occidental.
Ítaca
Ítaca (en grego moderno, Ιθάκη) é unha das numerosas illas gregas, situada no mar Xónico. Está localizada na prefectura de Cefalonia.
Período Micénico
Os poemas épicos de Homero, a Ilíada e a Odisea, botaron algo de luz sobre a idade de bronce en Ítaca. Estes poemas pénsase xeralmente que foron compostos nalgún momento do século noveno ou oitavo antes de Cristo, pero fixeron uso das vellas tradicións mitolóxicas e poéticas, a súa representación do heroe Odiseo, e o seu dominio sobre Ítaca, as illas circundantes e o continente, preservan os recordos sobre a xeografía política, os costumes e a sociedade da época.
Época helenística
De acordo cos diferentes períodos de conquistadores e circunstancias, a poboación da illa foi cambiando. Aínda que non hai información numérica definitiva ata o período Veneciano, crese que desde o micénico ao Período Bizantino, o número de habitantes era de varios miles, que vivían principalmente na parte norte de Ítaca. Durante a Idade Media, a poboación diminuíu debido ás continuas invasións dos piratas, o que obrigou á xente a establecer asentamentos e vivir nas montañas.
Xeografía
Lazareto (ou a illa de O Salvador) protexe o porto. A igrexa do Salvador e os restos dun antigo cárcere atópanse na illa.
Quiet Please!
Gañou o Oscar á mellor curtametraxe animada na 18ª edición dos premios, sendo a terceira das sete curtas de Tom e Jerry que o gañaron.
Edward Dmytryk
Traxectoria
Durante un tempo marchou a Inglaterra, ata que o produtor Stanley Kramer o volveu contratar para dirixir filmes con baixo orzamento en 1952. O seu seguinte traballo foi o drama bélico O motín do Caine (1954), que foi un éxito de público e de crítica. Durante as décadas de 1950 e 1960 seguiu dirixindo para os grandes estudios.
Instituto Xelmírez
Antecedentes
Dez días despois, mediante unha Real Orde cesouse a todos os reitores das universidades en exercicio, cuxa función asumiron os xefes políticos (antecesores dos gobernadores civís, hoxe delegados do goberno), os que, en calidade de visitadores e comisionados rexios, foron encargados da reorganización dos centros conforme ao novo modelo, pronunciadamente centralizado. Cualifícase nel como establecemento público de ensinanza aquel que en todo ou en parte se sostén con créditos votados polas Cortes nos Orzamentos Xerais do Estado, e que, por tanto, está controlado polo Goberno.
Por outra parte, as universidades de España quedaron reducidas a dez, situadas nas cidades de Barcelona, Granada, Madrid, Oviedo, Salamanca, Santiago de Compostela, Sevilla, Valencia, Valladolid e Zaragoza. As das Canarias, Huesca e Toledo convertéronse en institutos de segunda ensinanza.
Sedes
miniatura|O [[pazo de San Xerome, primeira sede do Instituto]] miniatura|O Instituto "Arzobispo Gelmírez", na [[praza de Mazarelos, ou do Instituto]]
Durante os seus 140 anos de historia este primeiro instituto de Compostela tivo varias sedes:
Lodoïska
Acto 3
Dourlinsky vai a xunta Lodoïska cun ultimato, se ela non casa con el, Floreski morrerá. Sen saber o sucedido na súa casa, Lodoïska invoca un tecnicismo: non pode casar salvo que estea o seu pai alí para entregala. Pero Douslinsky confésalle que o seu pai morreu e Lodoïska desmáiase. Cando levan a Floreski, Lodoïska recupera a conciencia e corre tras del. Dourlinsky repite a demanda: ou casa con el ou Floreski morre. Lodoïska di que preferiría ser apuñalada no corazón antes que casar con el. Floreski e ela prometeron morrer xuntos en lugar de ceder. Dourlinsky cría que estaba a punto de conseguir o que quería, pero vendo que non cedía pregúntase que facer a continuación. Nese punto escóitase un canón. Titzikan está atacando o castelo co seu exército. Nunha espectacular escena que axudou a facer da ópera un éxito en París, fan voar un dos muros do castelo e ao esboroarse revela o campo de batalla preparado fóra. Nunha loita feroz, os tártaros superan as forzas de Dourlinsky. Mentres isto sucede, Douslinsky esconde a Lodoïska na torre, pero Titzikan rescátaa xusto cando a torre ía derrubarse. O inxenuo tártaro consegue salvar tamén a Floreski, arrebatándoo das mans de Douslinsky xusto no momento oportuno. Co seu castelo en chamas ao seu redor, Dourlinsky admite a derrota.
Voo 5672 de Air France
Voo
Durante a etapa de cruceiro comezaron a xestarse tormentas na zona. Informouse de que había cumulonimbus cunha base de nubes de 200 pés. A tripulación tivo que desviarse lixeiramente da ruta planeada para evitar un sistema tormentoso preto do aeroporto de Brest-Guipavas. A información do tempo en Brest indicaba que a visibilidade era de 800 metros e que había néboa.
Operación de rescate
O capitán foi a única vítima mortal do accidente. Nove persoas resultaron feridas.
Cuarteto Quiroga
Carreira profesional
En 2013 foron convidados a unirse á formación "Orquestra Da Camera" promovida por Ibercamera, xunto a membros do Cuarteto Casals entre outros músicos nacionais e internacionais. O concerto inaugural con obras de Bach, Mozart e a Noite transfigurada de Schönberg foi dirixido pola violinista alemá Antje Weithaas.
Batalla do Abismo de Helmo
A Batalla do Abismo de Helmo é unha batalla ficticia, pertencente á Guerra do Anel, que se narra na novela O Señor dos Aneis, do escritor británico J. R. R. Tolkien. Nesta batalla enfrontáronse as forzas de Rohan e as de Isengarda. Participaron tamén varios membros da Irmandade do Anel e os cuornos.
Historia
A derrota de Isengarda supuxo unha gran vitoria para os Pobos Libres sobre o maior aliado de Sauron neses momentos. Tamén provocou que Mordor lle declarara a guerra aberta á toda a Terra Media. As baixas no exército de Isengarda foron practicamente totais, aínda que Rohan tamén perdeu unha cantidade considerable de poboación.
Mercedes-Benz 770
Serie I - W07 (1930–1938)
O 770 presentouse en 1930 como o sucesor do Mercedes-Benz Tipo 630, co código interno W07. Estes coches de alta gama foron utilizados principalmente polos gobernos como vehículos de estado. O presidente do Reich Paul von Hindenburg, o emperador Hirohito e o papa Pío XI estaban entre os seus clientes, e Adolf Hitler usou un 770 a partir de 1931. Construíronse 117 coches da serie W07 ata 1938.
770 sobreviventes
Na revista norueguesa Mercedes-Benz Club de xuño de 2010 aparece un artigo sobre un 770 Offener Tourenwagen (W150). Levado a Noruega en 1941 polo xeneral Nikolaus von Falkenhorst, despois da segunda guerra mundial utilizouno o rei de Noruega. Máis tarde vendeuse a un comprador nos Estados Unidos. O coche gañou o premio ao mellor coche sen restaurar de antes da guerra no Pebble Beach Concours d'Elegance en 2003.
Hai un 770K de 1939 exposto no Southward Car Museum en Paraparaumu en Nova Zelandia. Crese que foi pensado como un agasallo para Eduardo VIII despois da invasión alemá de Gran Bretaña.
Obelisco
Os obeliscos exipcios fóra de Exipto
Outros obeliscos percorreron distancias aínda máis longas. Fora do mundo romano, os máis coñecidos son os dous que se chaman Agulla de Cleoplatra en Londres e Nova York e o da Praza da Concordia de París.
Pedro II de Aragón
Ascendentes e descendentes
No mesmo ano de 1204 fíxose coroar en Roma polo papa Inocencio III, tornándose o seu vasalo.
A Pena, Bazar, Castro de Rei
A Pena é un lugar da parroquia de Bazar no concello lugués de Castro de Rei na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña sete habitantes (catro homes e tres mulleres).
Sporting C.P. (baloncesto)
A sección de baloncesto do Sporting Clube de Portugal, un club polideportivo con sede na cidade de Lisboa, é un equipo portugués que milita na LPB, a máxima categoría do baloncesto deste país. Ao longo da súa historia esta sección acadou 8 títulos de Liga e 5 de Copa. Destacan na súa historia os dous dobretes acadados nas tempadas 1975−76 e 1977−78. En 1982 o club deixa de ser profesional, para rematar desaparecedo en 1995.
Cándido Conde Dixon
Segunda Etapa
A súa consolidación como pintor produciuse na etapa pasada na illa de Mallorca, onde se instalou en 1972, e viviu até o seu falecemento en 1997. Como o mesmo sinala, despois de pasearse polo naturalismo, o expresionismo, o cubismo e o fauvismo, instalouse no impresionismo, estilo que caracteriza a maior parte da súa obra.
Illa Alor
Xeografía
Alor ten unha superficie de ao redor de 2.120 km², converténdoa na principal illa do arquipélago de Alor.
Alor é de orixe volcánico e ten un terreo moi accidentado. A rexión próxima a Kalabahi é a única zona plana. Por iso, os neerlandeses estableceron a capital e o porto principal (Alor-Kecil) da rexión aquí en 1911.
Juan del Pino Díaz
Traxectoria
Na súa primeira tempada en Vigo, 1940-1941, xogaría 19 partidos anotando 12 goles, porén o equipo so lograría salvarse do descenso ao ampliarse a Primeira División de doce a catorce clubs. Esa mesma tempada o Celta chegaría a semifinais da Copa, quedando eliminado a mans do Valencia CF
Quilópodos
Evolución
Os Chilopoda son subdivididos en dous clados: os Notostigmophora, que comprenden os Scutigeromorpha e os Pleurostigmophora, incluíndo as outras catro ordes. A principal diferenza é que os Notostigmomorpha teñen os seus espiráculos localizados na zona media dorsal. Pensábase previamente que Chilopoda estaba dividio en Anamorpha (Lithobiomorpha e Scutigeromorpha) e Epimorpha (Geophilomorpha e Scolopendromorpha), baseándose na súa forma de desenvolvemento, e a súa relación cos Craterostigmomorpha era incerta. Recentes análises filoxenéticas que usaron caracteres morfolóxicos e moleculares combinados apoian a filoxenia previa. Os Epimorpha aínda existen como grupo monofilético dentro de Pleurostigmophora, pero os Anamorpha son parafiléticos.
Ordes e familias
miniatura|upright|Home termando dunha [[Scolopendra gigantea. Trinidad, 1961]]
Scutigeromorpha
O grupo é o único representante actual dos Notostigmomorpha, definidos por teren unha soa abertura do espiráculo na parte posterior de cada placa dorsal. Os grupos máis derivados teñen varias aberturas espiraculares nas súas partes laterais e denomínanse Pleurostigmomorpha. Algúns mesmo teñen varios espiráculos non apareados que se poden encontrar ao longo da liña dorsal media e preto da súa sección posterior de terxitos. Hai tres familias: Psellioididae, Scutigeridae e Scutigerinidae. Os Pselliodidae comprenden só unhas poucas especies do xénero Sphendononema (=Pselliodes), que viven nos neotrópicos e África tropical. Os Scutigerinidae, compostos por tres especies do xénero Scutigerina, están restrinxidos ao sur de África e Madagascar. A maioría dos escutixeromorfos doutras partes do mundo pertencen aos Scutigeridae, que inclúe dúas subfamilias: Scutigerinae e Thereuoneminae.
Craterostigmomorpha
Os Craterostigmomorpha son o clado menos diverso de cempés, xa que constan só de dúas especies actuais, ambas as dúas do xénero Craterostigmus. A súa distribución xeográfica está restrinxida a Tasmania e Nova Zelandia. Teñen un característico plan corporal; as súas anamorfoses comprenden un só estdio: na primeira muda, crecen desde ter 12 segmentos a ter 15. A súa baixa diversidade e posición intermedia entre os primitivos cempés anamórficos e os Epimorpha derivados fixo que fosen comparados en canto ao tipo de posición evolutiva que ocupan cos ornitorrincos. Representan os superviventes dun clado outrora moi diverso.
Estación de Curtis
Situación ferroviaria
A estación atópase no punto quilométrico 497,6 da liña férrea de ancho ibérico que une León e A Coruña, entre as estacións de Teixeiro e Piñoi. O tramo é de vía única e está sen electrificar.
Nueva Pescanova
Historia
Tras a xunta de accionistas, o repartimento accionarial de Nueva Pescanova distribuíuse da seguinte maneira: Pescanova S.A. 20 %, CaixaBank 15,55 %, Banco Sabadell 14,46 %, Grupo Popular 9,17 %, HSBC Bank 8,93 %, Abanca 8,19 %, Banco Bilbao Vizcaya Argentaria 6,25 %, SPV Global 5,84 %, Bankia 4,59 %, UBI Banca 4,14 %, outros 2,88 %.
En xuño dese mesmo ano, a CNMV anuncia que a partir do día 7 dese mes prodúcese o levantamento da suspensión bolsista de Pescanova S.A. —coñecida como a vella Pescanova e que neses momentos apenas contaba cun 1,6 % do accionariado de Nueva Pescanova— polo que a antiga Pescanova volve a cotizar de novo na bolsa de Madrid tras máis de 4 anos. Un mes despois confírmase que o holding Nueva Pescanova decide desprenderse da súa filial Acuinova ACT. Piscícolas S.A., empresa dedicada ao cultivo e procesamento de rodaballo. A antiga filial encontrábase intervida pola banca portuguesa desde o concurso de acredores da multinacional, sendo finalmente vendida pola banca lusa á sociedade Ondas e Versos L.D.A.
En novembro do ano 2017 a armadora Nueva Pescanova formalizou un contrato co estaleiro Armón Vigo para a construción de sete buques pesqueiros por un importe de 42,5 millóns de euros, o que supuxo o maior encargo de construción naval realizado por unha empresa pesqueira española da historia. Dos sete buques, catro se construirían na factoría de Vigo, mentres que os outros tres serían construídos nas instalacións de Burela.
Manu Táboas
Manuel Táboas Losada, coñecido como Manu Táboas, nado en Vigo o 30 de maio de 1991, é un futbolista galego. Xoga na demarcación de gardameta e o seu equipo actual é o Arousa.
Afonso de Castela
Afonso foi un dos protagonistas do conflito pola sucesión do seu medio irmán Henrique IV. O rei Henrique, premido por un sector da nobreza, viuse obrigado a proclamar a Afonso Príncipe de Asturias en 1464 en detrimento da súa filla Xoana. Máis tarde, eses mesmos nobres proclamarían a Afonso rei en 1465, iniciándose unha guerra entre os partidarios deste e os de Henrique IV. Desta forma, Afonso, co título de Afonso XII de Castela, disputou a Coroa ao seu medio irmán ata a súa prematura morte en 1468.
Lages
Lages é unha cidade brasileira do estado de Santa Catarina localizada na rexión da Serra Catarinense a uns 916 m sobre o nivel do mar. O seu clima é subtropical, con temperaturas máximas no verán de 35 °C e mínimas no inverno que poden chegar a -7,4 °C, coa ocorrencia de xeadas e ata mesmo neve.
Joan García Oliver
Traxectoria
Comezou a traballar nunha fábrica de papel con 8 anos. En 1919 trasládase a Barcelona, onde traballa de camareiro e se afilia primeiro á Societat de Cambrers La Aliança, adherida á UXT, pero máis tarde participa na constitución do Sindicat de la Indústria Hostalera, Restaurants, Cafès i Annexes, que se integra na CNT. Participa na formación do grupo de acción Los Solidarios (1922), que atentaría contra o cardeal Juan Soldevila y Romero en Zaragoza e contra o secretario xeral dos Sindicatos Libres Joan Laguía Lliteras en Manresa en 1923.
Bobby Hull
Robert Hull, nado en Point Anne, Ontario, o 3 de xaneiro de 1939, e finado o 30 de xaneiro de 2023, foi un xogador de hóckey sobre xeo canadense, considerado un dos mellores de todos os tempos. O seu cabelo louro, a súa velocidade lendaria patinando e a súa habilidade para disparar a gran velocidade déronlle o alcume de "The Golden Jet". Os seus talentos eran tales que adoitaban asignarse un ou dous xogadores para que o cubrisen continuamente.
Ducado de Aquitania
Casa dos Capetos
Luís VII de Francia, casado con Leonor, repudiouna e esta volveu casar con Henrique II, rei de Inglaterra. Así, o ducado pasou a ser dominio de Inglaterra.
Bipedismo
O bipedismo pode ser obrigatorio, en tal caso o animal desprázase sempre nesta forma. Exemplo de animais que adoptan esta postura poden acharse dende dinosauros terópodos avianos e non avianos até os seres humanos. Doutra banda, o bipedismo será facultativo cando o animal que adopta tanto a postura cuadrúpede coma a bípede (sendo, na maioría dos casos, unha predominante sobre a outra; exemplos deste último caso áchanse entre dinosauros ornitópodos coma o iguanodonte, até primates non humanos coma os chimpancés e gorilas.
Teorías da aparición do bipedismo
Existen varias teorías sobre a aparición deste fenómeno.
Drap
Drap é unha localidade francesa sitúada na rexión da Provenza-Alpes-Costa Azul no departamento dos Alpes Marítimos, no distrito de Niza. O concello ten unha extensión de 5,54 km2.
Alomona
Moitos insectos desenvolveron modos de defenderse contra estas defensas contra herbívoros das plantas (nunha carreira de armamentos evolutiva). Un método de adaptarse ás alomonas é desenvolver unha reacción positiva a elas; a alomona entón pasa a funcionar como unha cairomona. Outros alteran as alomonas para formar feromonas ou outras hormonas, e outros mesmo as adoptan como estratexia defensiva propia, por exemplo regurxitándoas cando son atacados por outros insectos predadores.
Unha terceira clase de aleloquímico (composto químico usado na comunicación interespecífica) chamado sinomona beneficia a ambos, tanto ao emisor coma ao receptor.
Tetrao
Etimoloxía
O nome científico Tetrao deriva do nome latino para as aves de caza, probablemente referido a Tetrao tetrix, hoxe clasificada como Lyrurus tetrix.
Especies
A maioría dos autores recoñecen no xénero só dúas especies:
Chapapote
O barco monocasco Prestige ao accidentarse derramou o petróleo e provocou unha gran marea negra en Galiza, que afectou tamén ao resto da costa norte de España (Asturias, Cantabria e País Vasco) e ao suroeste de Francia. O desastre ecolóxico mobilizou a miles de voluntarios para limpar as costas e deu lugar á creación do movemento Nunca Máis.
Centrophryne spinulosa
Hábitat e forma de vida
Son peixes batipeláxicos que viven nadando pola zona abisal, en augas tropicais e subtropicais de tódolos océanos, tamén poden ser mesopeláxicos, pero a malia estar en todo o globo é moi raro velos: só se describiron 25 avistamentos dende o seu descubrimento.
Odesa
Conexións de longa distancia
Nas aforas, a 7 km, esta o aeroporto internacional de Odesa que está ligado ás principais cidades de Europa, Asia, e Oriente Medio.
Matthew Spangler
Traxectoria
A súa obra The Kite Runner, baseada na novela O cazador de papaventos de Khaled Hosseini, foi publicada por Bloomsbury no Reino Unido e por Penguin nos Estados Unidos.
Río Támese
Historia
Durante o Plistoceno, o primitivo río Támese fluía dende Gales ata Clancton-on-Sea, percorrendo o que na actualidade é o Mar do Norte para rematar sendo un afluente do Rin. Este curso bloqueouse por unha masa de xeo durante a Idade do xeo. O río desviouse ata tomar o seu curso actual, chegando ata a que hoxe é a cidade de Londres. miniatura|O Támese xeado (1677). Durante os séculos XVI e XVII, o río foi un dos principais medios de transporte entre Londres e Westminster. Durante os séculos XVII e XVIII, o río conxelouse en diversas ocasións. Dende entón, o Támese non se volveu a conxelar totalmente. A construción dunha nova ponte de Londres, con menos alicerces cá antiga, permite que o río flúa con máis facilidade, evitaron que a corrente sexa demasiado lenta, o que permitiría a conxelación das augas.
Euphoria
Euphoria é unha linguaxe interpretada desenvolta por Robert Craig como tese doutoral, e logo comercializado pola firma RDS (Rapid Deployment Software). O seu nome provén das iniciais de End "User Programming with Hierarchical Objects for Robust Interpreted Applications". Ofrece unha gran flexibilidade para manexo de datos (aloxamento dinámico), e aplicacións robustas que corren baixo tres plataformas: DOS 32 bits, Windows 32 bits, e Linux/BSD.
Características
Tamén existe un tradutor gratuíto de Euphoria a C que permite compilar o código Euphoria con diferentes compiladores C dispoñibles en DOS, Windows e Linux/BSD, co cal a súa velocidade de execución pódese incrementar ao máximo.
Actualidade
Actualmente atópase en experimentación un sistema de multitarea implementado dentro do mesmo intérprete. Tamén está dispoñible o código fonte dun intérprete Euphoria escrito completamente en linguaxe Euphoria. Actualmente Euphoria é "Open Source", realízanse desenvolvementos cooperativos e disponse dunha gran cantidade de funcións e bibliotecas co seu código fonte accesible de forma gratuíta.
Klaus Kinski
Traxectoria
Fóra das pantallas era considerado un maníaco sexual, violento e temperamental aínda que un traballador nato e moi perfeccionista co seu traballo. Casou tres veces e ten recoñecidos cinco fillos, tres deles actores na actualidade.
Gonzalo de Aguilar
Algúns autores menciónano tamén como bispo de Burgos, mentres outros omiten algún dos seus episcopados.
Carlos II de Anjou
Orixes familiares
O seu pai concedeulle o título de príncipe de Salerno e señor de Lesina cando era moi novo (1266).
Matrimonio e descendencia
Casou en 1270 con María de Hungría, irmá e herdeira do rei Ladislau IV e filla do rei Estevo V de Hungría, con quen tivo catorce fillos:
ASKY Airlines
ASKY Airlines é unha aeroliña de pasaxeiros fundada pola iniciativa de varios gobernos de países do oeste de África. A compañía ten a súa sede en Lomé, Togo. ASKY opera en varios países do centro e do oeste de África dende o seu centro de conexións no aeroporto de Lomé-Tokoin.
Historia
Despois de que a aeroliña panafricana Air Afrique entrase en bancarrota no ano 2002, o transporte aéreo fíxose máis difícil en África, especialmente no oeste e o centro do continente. Nunha conferencia da Comunidade Económica de Estados de África Occidental en Niamey (Níxer) o 10 de xaneiro de 2004, decidiuse crear unha aeroliña privada, competitiva e rendible que ofrecese todas as garantías de seguridade para a rexión.
Labarta
Amais, como apelido pode referirse a:
Prusias I
A súa política caracterizouse pola súa alianza cos macedonios e inimizade cara Pérgamo.
Traxectoria
Corsten sinala que a destrución do -202 non foi total e que a cidade se mantivo, mais non obtivo dereitos de cidadanía e un sucesivo troco de nome até Nicomedes.
No -195, Aníbal chegou, fuxindo de Cartago, á corte de Antíoco III, pero á raíz da vitoria romana na batalla de Magnesia xunto ao río Sípilo no -189, Antíoco, que debía entregarllo aos romanos como parte das condicións da paz de Sardes, déixao fuxir, e Aníbal foi refuxiarse ao reino bitinio.
Pazo de Bendoiro de Abaixo
O Pazo de Bendoiro de Abaixo é un pazo galego situado na parroquia lalinense de Bendoiro, na marxe dereita da estrada N-525 ao adiantar Prado.
Baía
miniatura|dereita|250px|[[Golfo de México.]]
Vendays-Montalivet
miniatura|300px|Montalivet desde o aire Vendays-Montalivet é unha comuna francesa do departamento da Gironde, na rexión de Aquitania, en Francia. A súa poboación é de 2.156 habitantes (2006). A altitude varía entre o nivel do mar e os 57 metros.
Leri
Recoñecementos
No ano 2002 foille concedida a Medalla de Cidade de Vigo. O concello adicoulle unha rúa no barrio de Lavadores.
Dictis (fillo de Magnes)
Na mitoloxía grega, Dictis foi o fillo de Magnes, rei de Sérifos (illa do mar Exeo), e unha náiade. Compartía o reino co seu irmán Polidectes pero foi destronado por el.
Colleiteiro
Características
Un colleiteiro só pode elaborar viño a partir de uva de colleita propia, polo tanto non pode comprar uva ou viño a granel para aumentar a súa produción, non pode elaborar máis de 60.000 litros de viño ao ano e pode vender as súas uvas e/ou o seu viño a outras adegas, e/ou vendelo embotellado baixo marca propia.
Na D.O. Ribeiro
Existe unha asociación profesional, a Asociación de Colleiteiros Embotelladores do Ribeiro, da cal poden ser socios as Adegas de Colleiteiros da Denominación de Orixe Ribeiro que embotellan e comercializan o seu viño, producido unicamente a partir de uvas de colleita propia. Actualmente conta con 29 adegas asociadas.
Historia da electricidade
Historia
Un dos seus fitos iniciais pode situarse cara ao ano 600 a.C., cando o filósofo grego Tales de Mileto observou que fregando unha vara de ámbar cunha pel ou con la, obtíñanse pequenas cargas (efecto triboeléctrico) que atraían pequenos obxectos, e fregando moito tempo podía causar a aparición dunha faísca.
Otto von Guericke: as cargas eléctricas (1660)
miniatura|120px|esquerda|[[Otto von Guericke]]
Luigi Galvani: o impulso nervioso (1780)
miniatura|100px|esquerda|[[Luigi Galvani]]
Humphry Davy: a electrólise (1807) e o arco eléctrico (1808)
miniatura|esquerda|100px|[[Humphry Davy]]
Thomas Johann Seebeck: a termoelectricidade (1821)
100px|miniatura|esquerda|[[Thomas Johann Seebeck]]
William Sturgeon: o electroimán (1825), o conmutador (1832) e o galvanómetro (1836)
O físico británico William Sturgeon (1783-1850) inventou en 1825 o primeiro electroimán. Era un anaco de ferro con forma de ferradura envolvido por unha bobina enrolada sobre el mesmo. Sturgeon demostrou a súa potencia levantando 4 kg cun anaco de ferro de 200 g envolvido en cables polos que fixo circular a corrente dunha batería. Sturgeon podía regular o seu electroimán, o que supuxo o principio do uso da enerxía eléctrica en máquinas útiles e controlables, establecendo os cimentos para as comunicacións electrónicas a grande escala. Este dispositivo conduciu á invención do telégrafo, o motor eléctrico e moitos outros dispositivos que foron base da tecnoloxía moderna. En 1832 inventou o conmutador para motores eléctricos e en 1836 inventou o primeiro galvanómetro de bobina xiratoria.
Charles Wheatstone: ponte de Wheatstone (1843)
100px|miniatura|[[Charles Wheatstone]]
James Prescott Joule: relacións entre electricidade, calor e traballo (1840-1843)
James Prescott Joule (1818-1889), físico inglés, é coñecido polos seus estudos sobre a enerxía e as súas aplicacións técnicas. A súa principal contribución á electricidade é a cuantificación da xeración de calor producida por unha corrente eléctrica que atravesa unha resistencia, lei que leva o seu nome (Lei de Joule): Todo corpo condutor percorrido por unha corrente eléctrica, desprende unha cantidade de calor equivalente ao traballo realizado polo campo eléctrico para transportar as cargas dun extremo a outro do condutor durante ese tempo, formulada como:. Tamén descubriu a equivalencia entre o traballo mecánico e a cantidade de calor (cuxa unidade histórica é a caloría). Xunto co seu compatriota, o físico William Thomson (coñecido posteriormente como lord Kelvin), Joule descubriu que a temperatura dun gas descende cando se expande sen realizar traballo. Este fenómeno, que se coñece como efecto Joule-Thomson, é o principio construtivo dos refrixeradores. Ao redor de 1841, xunto co científico alemán Hermann von Helmholtz, demostrou que a electricidade é unha forma de enerxía e que os circuítos eléctricos cumpren a lei da conservación da enerxía. O joule (símbolo J), é a unidade do Sistema Internacional para a enerxía e o traballo mecánico. Defínese como o traballo realizado por unha forza de 1 newton cando se despraza paralelamente a si mesma nun 1 metro.
Zénobe-Théophile Gramme: a primeira dínamo (1870)
miniatura|100px|esquerda|Estatua de [[Zenobe Gramme en París]]
James Clerk Maxwell: as catro ecuacións de Maxwell (1875)
miniatura|100px|esquerda|[[James Clerk Maxwell na súa mocidade]]
Finais do século XIX: o tempo dos enxeñeiros
Dúas invencións que aplicaban o motor eléctrico, á tracción de vehículos, revolucionaron particularmente a vida urbana, permitindo unha mobilidade no espazo que se converteu en mobilidade social: o ascensor eléctrico e o tranvía eléctrico (ambas con participación de Frank Julian Sprague). Ata entón era habitual que pobres e ricos compartisen a mesma casa nos ensanches burgueses (uns na planta principal e outros nas bufardas), con alturas que non adoitaban superar as cinco ou seis plantas. O urbanismo do século XX permitiu o crecemento de megacidades, con nítidas diferenzas entre barrios de ricos e pobres, e con desprazamentos horizontais quilométricos e de decenas de plantas en vertical (os rañaceos). O Metro de Londres, que funcionaba con locomotoras de vapor desde 1863, aplicou a tracción eléctrica para permitir liñas a máis profundidade sen tantos requisitos de ventilación (chamadas deep-level) desde 1890, e o sistema difundiuse por outras cidades europeas e americanas (Budapest e Glasgow, 1886; Boston, 1897; Metro de Bos Aires, 1913; metro de Madrid, 1919). A electrificación dos ferrocarrís foi posterior (véxase sección Electrificación dos ferrocarrís).
Alexander Graham Bell: o teléfono (1876)
miniatura|100px|[[Alexander Graham Bell]]
Thomas Alva Edison: desenvolvemento da lámpada incandescente (1879), Menlo Park e comercialización
miniatura|esquerda|100px|[[Thomas Alva Edison]]
Nikola Tesla: desenvolvemento de máquinas eléctricas, o transformador Tesla (1884-1891) e o radiotransmisor (1893)
Desenvolveu a teoría de campos rotantes, base dos xeradores e motores polifásicos de corrente alterna. En 1887 logra construír o motor de indución de corrente alterna e traballa nos laboratorios Westinghouse, onde concibe o sistema polifásico para trasladar a electricidade a longas distancias. En 1893 consegue transmitir enerxía electromagnética sen cables, construíndo o primeiro radiotransmisor (adiantándose a Guglielmo Marconi). Ese mesmo ano en Chicago fixo unha exhibición pública da corrente alterna, demostrando a súa superioridade sobre a corrente continua de Edison. Os dereitos destes inventos fóronlle comprados por George Westinghouse, que mostrou o sistema de xeración e transmisión por primeira vez na World's Columbian Exposition de Chicago de 1893. Dous anos máis tarde os xeradores de corrente alterna de Tesla instaláronse na central experimental de enerxía eléctrica das cataratas do Niágara. Entre os moitos inventos de Tesla atópanse os circuítos resonantes de condensador máis indutancia, os xeradores de alta frecuencia e a chamada bobina de Tesla, utilizada no campo das comunicacións por radio.
A unidade de indución magnética do sistema MKS recibe o nome de Tesla na súa honra.
Wilhelm Conrad Röntgen: os raios X (1895)
O físico alemán Wilhelm Conrad Röntgen (1845-1923). Utilizando un tubo de Crookes, foi quen produciu en 1895 a primeira radiación electromagnética nas lonxitudes de onda correspondentes aos actualmente chamados Raios X. Grazas ao seu descubrimento foi galardoado co primeiro Premio Nobel de Física en 1901. O premio concedeuse oficialmente: "en recoñecemento dos extraordinarios servizos que brindou para o descubrimento dos notables raios que levan o seu nome." Con todo, Röntgen non quixo que os raios levasen o seu nome aínda que en Alemaña o procedemento da radiografía chámase "röntgen" debido ao feito de que os verbos alemáns teñen a desinencia "en". Os raios X comézanse a aplicar en todos os campos do medicamento entre eles o urolóxico. Posteriormente outros investigadores utilizaron a radioloxía para o diagnóstico da enfermidade litiásica. É un dos puntos culminantes da medicina de finais do século XIX, sobre o cal baseáronse numerosos diagnósticos de entidades nosolóxicas, ata ese momento difíciles de diagnosticar, e seguiron diagnosticandose posteriormente no século XX e ata os nosos días (Véxase a sección Electromedicina).
Irmáns Lumière: o inicio do cine (1895)
A tecnoloxía do cine evolucionou moito ata o cine dixital do século XXI e simultaneamente evolucionou a linguaxe cinematográfica, incluíndo as convencións do xénero e os xéneros cinematográficos. Máis transcendente aínda foi a evolución conxunta de cine e sociedade, e o xurdimento de distintos movementos cinematográficos, cinematografías nacionais etc. En Estados Unidos, Edison foi o máximo impulsor do cine, consolidando unha industria na que desexaba ser o protagonista indiscutible ao considerarse como o único inventor e propietario do novo espectáculo. En España, a primeira proxección ofreceuna un enviado dos Lumière a Madrid, o 15 de maio de 1896.
Peter Cooper Hewitt: a lámpada de vapor de mercurio (1901-1912)
O enxeñeiro eléctrico e inventor estadounidense Peter Cooper Hewitt (1861-1921) fíxose soado pola introdución da lámpada de vapor de mercurio, un dos máis importantes avances en iluminación eléctrica. Na década de 1890 traballou sobre os experimentos realizados polos alemáns Julius Plücker e Heinrich Geissler sobre o fenómeno fluorescente, é dicir, as radiacións visibles producidas por unha corrente eléctrica que pasa a través dun tubo de cristal recheo de gas. Os esforzos de Hewitt encamiñáronse a achar o gas que resultase máis apropiado para a produción de luz, e atopouno no mercurio. A luz obtida, por este método, non era apta para uso doméstico, pero atopou aplicación noutros campos da industria, como na medicina, na esterilización de auga potable e no revelado de películas. En 1901 inventou o primeiro modelo de lámpada de mercurio (aínda que non rexistrou a patente ata 1912). En 1903 fabricou un modelo mellorado que emitía unha luz de mellor calidade e que atopou maior utilidade no mercado. O desenvolvemento das lámpadas incandescentes de filamento de tungsteno, a partir da década de 1910, supuxo unha dura competencia para a lámpada de Hewitt, xa que, a pesar de ser oito veces menos eficientes que esta, posuían unha luminosidade moito máis atractiva.
Albert Einstein: o efecto fotoeléctrico (1905)
Ao alemán nacionalizado norteamericano Albert Einstein (1879 - 1955) considéraselle o científico máis coñecido e importante do século XX. O resultado das súas investigacións sobre a electricidade chegou en 1905 (data transcendental que se conmemorou no Ano mundial da física do 2005), cando escribiu catro artigos fundamentais sobre a física de pequena e grande escala. Neles explicaba o movemento browniano, o efecto fotoeléctrico e desenvolvía a relatividade especial e a equivalencia entre masa e enerxía.
Ordenadores
A UNIVAC I -siglas do inglés- Universal Automatic Computer I, (computadora automática universal I ), tamén debida a J. Presper Eckert e John William Mauchly, foi a primeira computadora comercial e a primeira deseñada desde o principio para o seu uso en administración e negocios. O primeiro UNIVAC foi entregado á Oficina do Censo dos Estados Unidos (United States Census Bureau ) en 1951 e foi posto en servizo ese mesmo ano. Competía directamente coas máquinas de cartón perforado feitas principalmente por IBM. Para facilitar a compatibilidade de ambos os tipos de máquina construiose un equipo de procesamento de cartóns fóra de liña, o convertedor UNIVAC de cartón a cinta e o convertedor UNIVAC de cinta a cartón, para a transferencia de datos entre os cartóns e as cintas magnéticas que empregaba alternativamente.
Transistor, Electrónica dixital e Supercondutividade
A construción de circuítos electrónicos permitiu resolver moitos problemas prácticos (control, procesado e distribución de información, conversión e distribución da enerxía eléctrica etc.). En 1958 desenvolveuse o primeiro circuíto integrado, que integraba seis transistores nun único chip, e en 1970 desenvolveuse o primeiro microprocesador (Intel 4004).
Centrais nucleares
O 2 de decembro de 1942, como parte do proxecto Manhattan dirixido por Robert Oppenheimer, construiose o Chicago Pile-1 (CP-1), primeiro reactor nuclear feito polo ser humano (existiu un reactor natural en Oklo). O Departamento de Defensa dos Estados Unidos propuxo o deseño e construción dun reactor nuclear utilizable para a xeración eléctrica e propulsión nos submarinos a dúas empresas distintas norteamericanas: General Electric e Westinghouse. Estas empresas desenvolveron os reactores de auga lixeira tipo BWR -siglas do inglés- Boiling Water Reactor (Reactor de auga en ebulición ) e PWR -siglas do inglés- Pressurized Water Reactor (Reactor de auga a presión ) respectivamente. Os mesmos deseños de reactores de fisión trasladáronse a deseños comerciais para a xeración de electricidade. Os únicos cambios producidos no deseño co transcurso do tempo foron un aumento das medidas de seguridade, unha maior eficiencia termodinámica, un aumento de potencia e o uso das novas tecnoloxías que foron aparecendo.
Combustibles fósiles e fontes renovables
Dous anos máis tarde abriuse a primeira central hidráulica estadounidense no río Fox en Appleton, Wisconsin. O mesmo ano (1882), Edison abría a primeira central eléctrica urbana comercial. Non utilizaba fontes renovables, senón a xeración térmica a petróleo (con tres veces maior eficiencia que os modelos anteriores, non comerciais), en Pearl Street (Nova York), de 30 kW de potencia a 220-110 V de corrente continua. En 1895, o seu competidor, Westinghouse, abre a primeira central de corrente alterna no Niágara. A desconfianza de Edison cara á corrente alterna mantívose ata 1892 e ata finais do século XIX usábase principalmente corrente continua para a iluminación. O desenvolvemento do xerador eléctrico e o perfeccionamento da turbina hidráulica responderon ao aumento da demanda de electricidade do século XX, de modo que desde 1920 a porcentaxe da hidroelectricidade na produción total de electricidade era xa moi significativo. Desde entón a tecnoloxía das principais instalacións non variou substancialmente. miniatura|170px|dereita|Encoro de Kurobe no Xapón Unha central hidroeléctrica é aquela que se utiliza para a xeración de enerxía eléctrica mediante o aproveitamento da enerxía potencial da auga embalsada nun encoro situada a un nivel máis alto que a central. A auga levase por unha tubaxe de descarga á sala de máquinas da central, onde mediante enormes turbinas hidráulicas prodúcese a xeración de enerxía eléctrica en alternadores.
[[Ficheiro:Wind 2006andprediction en.png|miniatura|200px|esquerda|Capacidade eólica mundial total instalada e previsións 1997-2010. Fonte: WWEA e.V.]]