cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Manuscrito Voynich
Microscopios e telescopios
miniatura|400px|Nestas tres páxinas do manuscrito aparecen obxectos que parecen astronómicos. Un debuxo circular na sección «astronómica» representa un obxecto de forma irregular con oito brazos curvados e estrelas amarelas e azuis no seu interior; algúns interpretárono como o debuxo dunha galaxia, que só se pode observar cun telescopio e incluso insinuouse que o propio Roger Bacon puido fabricar un cun espello cóncavo: mais incluso cos maiores telescopios actuais ningunha galaxia presenta ese aspecto salvo que se utilice a fotografía; a Galaxia de Andrómeda aparece bastante de canto e non de fronte como a que se aprecia no manuscrito.
Esteganografía
Esta teoría mantén que o texto do manuscrito Voynich carece na súa maior parte de significado, pero contén a información oculta en detalles discretos: por exemplo, a segunda letra de cada palabra, ou o número de letras en cada liña. Esta técnica, chamada esteganografía (en grego, «escritura encuberta») é moi antiga, e describiuna, entre outros, o abade Johannes Tritemius en 1499. Suxeriuse que o texto traducido obteríase mediante unha reixa de Cardano dalgún tipo. Esta teoría é difícil de probar ou rexeitar, posto que os textos esteganográficos poden ser arbitrariamente difíciles de transcribir. Un argumento en contra é que usar un texto que aparenta estar cifrado vai en contra do principal obxectivo da esteganografía, que é ocultar a propia «existencia» da mensaxe secreta.
Edificio Curbera
Construción e estilo
Trátase dun edificio entre medianeiras; a fachada, impoñente, ten unha altura de 50 metros e unha largura de 25,5 metros, practicamente non ten ornamentación, agás na porta de acceso e no ástrago. Construtivamente, trátase dun edificio de formigón, con placas (ou forxados) no mesmo material. Posúe unha planta terrea a xeito de zócolo onde se atopan os locais comerciais, coa porta de acceso no medio e medio da mesma. O entresollado é o andar de oficinas e salienta por ter unha fiestra grande corrida. Tanto a planta terrea coma o entresollado fican algo máis afundidas ca o resto de andares, e recóbrense con placas de granito escuro, ao igual ca o centro de todo o edificio. A partir do entreseollado érguense 12 andares cunha marcada verticalidade por mor do eixo de simetría e mais os elementos verticais de cor cinsenta. A disposición dos vans que forman as fiestras achegan horizontalidade, e xunto cos balcóns rematados cara ao eixo central en curva, demostran a linguaxe moderna da construción. Todos os laterais da fachada, incluíndo os balcóns, recóbrense de granito galego, mentres que, como xa se dixo, a faixa central enfatíase verticalmente coa mesma pedra fusca ca o baseamento. A fachada coróase con lousas macizas a xeito de pérgolas e mais un triángulo escalonado de certa inspiración art déco. A fachada posterior converteuse nun elemento visíbel máis coa apertura da autoestrada do atlántico (AP-9), que entra no centro da cidade por detrás do edificio. Esta é moi simple, mais salientan como elemento racionalista os ollos de boi (xa presentes no edificio Sanchón).
Rúa Mayor de Madrid
miniatura|Cubertas da [[Casa de la Villa de Madrid|Casa de la Villa.]] miniatura|Vista da rúa Mayor. A rúa Mayor é unha rúa de Madrid, unha vía principal das que desemboca na Puerta del Sol e a que foi oficial Casa de la Villa (casa do Concello de Madrid). Non toda a extensión actual foi chamada rúa Mayor. A historia da rúa vai unida á historia de Madrid, non habendo recepción real que non pasara por esta rúa a través da Puerta del Sol.
Historia
A rúa era coñecida no século XVII por comezar dende a Puerta del Sol no edificio do mosteiro de San Felipe el Real que posuía a súa fachada directamente sobre a rúa Esparteros, as lonxas eran chamadas o «mentidero». Debaixo da lonxa atopábanse unhas «covachuelas», lugar de venda de diversos mercados pequenos. En fronte colocáronse as mancebías chamadas «soleras». Preto de alí está o lugar no que Juan de Tassis y Peralta, segundo Conde de Villamediana e Correo maior de España, foi asasinado o 21 de agosto de 1622 ás oito da noite.
Museo da Ciencia e da Técnica de Cataluña
A súa sede central atópase en Terrasa (Vallès Occidental), nunha antiga fábrica téxtil da Rambla d'Ègara (no número 270) que é un dos principais exemplos de arquitectura modernista de Cataluña: o Vapor Aymerich, Amat i Jover, deseñado polo arquitecto Lluís Muncunill e construído entre 1907 e 1908.
Libertalia
Historia
Finalmente Trew decidiu volverse a América, pero regresou en pouco tempo con outro barco, o Frederick. Misson e Tew, cada un cun barco e 250 tripulantes dirixíronse ao Golfo de Adén, onde capturaron un barco con máis de 1.000 pasaxeiros, peregrinos indúes que se dirixían á Meca, desembarcándoos a todos, menos a un grupo de 100 mulleres de entre 12 e 18 anos de idade, a pesar da oposición de Misson. Cinco barcos portugueses atacaron a colonia, dos cales afundiron 2 e capturaron un. Aproveitando unha ausencia da frota, nativos malgaxes atacárona, morrendo Caraccioli no enfrontamento. Misson escapou con 45 homes e dous barcos, e unha considerable parte do botín, pero a colonia quedo abandonada. Tew volveuse a América, retirándose en Rhode Island e Misson morreu ao afundirse o seu barco nunha tormenta no Cabo. Posteriormente, os seus tripulantes convenceron a Tew de volver embarcarse, morrendo este dunha ferida recibida en combate no Mar Vermello.
Prizren
Sanidade
A sanidade en Prizren consta cun sistema de 14 centros de saúde e 26 casas de saúde. O sector da sanidade ten 475 empregados, incluíndo doutores e enfermeiras, 264 mulleres e 211 homes. O hospital rexional de Prizren oferta servizos a aproximadamente 250,000 persoas. O hospital ten contratadas a 778 traballadores.
Inglaterra
Etimoloxía
O topónimo Inglaterra foi bautizado polo pobo dos anglos, a maior das tribos xermánicas asentadas en Inglaterra nos séculos V e VI, e supostamente orixinarios da península de Angeln, o que hoxe se coñece como Dinamarca e o norte de Alemaña.
Potsdam
dereita|framed|250px|Situación de Potsdam. miniatura|dereita|300px|Vista antiga Potsdam é unha cidade de Alemaña, capital do Land de Brandeburgo, situada moi preto de Berlín, nas beiras do río Havel. Conta con 148.000 habitantes.
Historia
Mentres Prusia foi un Estado independente, Potsdam foi a residencia real ( o pazo real era Sanssouci, aínda sobrevivente), conservándoo logo da unificación alemá (1871). Perdería esa situación en 1918, logo da primeira guerra mundial, e a conseguinte abdicación de Guillerme II. Entre xullo e agosto de 1945 foi sede da conferencia celebrada entre as potencias vencedoras da segunda guerra mundial.
Inglaterra
Historia
O país chamado Inglaterra, por contraponto cos estados e provincias que ocuparon o mesmo territorio en épocas anteriores formouse pola aglutinación gradual dos reinos anglos, saxóns e xutos durante os séculos VII, VIII e IX. Ecgberht, rei de Wessex (m. 839) é en xeral considerado o primeiro rei de toda Inglaterra, aínda que o seu título oficial fose Bretwalda (literalmente "Sobreseñor da Bretaña"), e fose tecnicamente un "primeiro entre iguais" cos outros líderes ingleses. O título de "Rei de Inglaterra" xurdiu dúas xeracións máis tarde con Alfredo o Grande (gobernou entre 871 e 899).
Nas escolas inglesas, a historia do país tende a comezar coa área xeográfica que viría un día a transformarse na Inglaterra, e por iso refírese inicialmente a Xulio César e a expedicións romanas posteriores. Estes estudos da historia do lugar propiamente dito, antes de ter adquirido o nome Inglaterra, axúdannos a comprender o desenvolvemento posterior da Inglaterra en canto nación.
Política de Inglaterra
Inglaterra non ten ningún goberno ou corpo de representantes independente do Reino Unido.
Xeografía
Inglaterra corresponde á maior parte dos dous terzos sur da Gran Bretaña. Está limitada ao norte por Escocia e ao oeste polo País de Gales.
Miguel de la Quadra-Salcedo
Deportista
Bateu a plusmarca mundial de xavelina cunha técnica adaptada por Félix Erausquin, a do lanzamento de barra vasca. Por mor da perigosidade que ofrecía esta técnica para lanzadores inexpertos, a IAAF viuse na obriga de modificar o regulamento por dúas veces, incluíndo nas regras que nin o lanzador nin a xavelina podían estar orientados en ningún intre do lanzamento de costas á zona de lanzamento. Esta marca non se homologou malia ser anterior á modificación do regulamento.
Reporteiro
Como correspondente de TVE cubriu a guerra de Vietnam e o golpe de estado do 11 de setembro de 1973 en Chile, perpetrado polo xeneral Augusto Pinochet, entre outros moitos acontecementos. Ó longo da súa carreira profesional tivo ocasión de entrevistar a moitas personalidades relevantes do século XX coma o Dalai Lama, Salvador Allende, Indira Gandhi ou Pablo Neruda, entre outros.
Anxiospermas
A diversificación que sufriu este grupo é moi rechamante. No rexistro fósil aparecen a principios do Cretáceo (hai uns 130 millóns de anos), momento a partir do cal aparecen enormes cantidades de fósiles de especies moi diversas, coma se apareceran de golpe con toda a súa diversidade, o que Darwin chamou no seu momento un "abominable misterio". Aínda hoxe preto do 90 % das plantas terrestres pertencen a este grupo. Cunhas 257.000 especies viventes (Judd et al. 2002), as magnoliófitas son as responsables da maior parte da diversidade en espermatófitas, en embriófitas e en viridófitas.
Os membros desta división son a fonte da maior parte dos alimentos consumidos polo ser humano, así como de moitas materias primas e produtos naturais. O groso da alimentación mundial procede de só quince especies.
Taxóns aceptados
Tradicionalmente as magnoliófitas foron clasificadas en monocotiledóneas e dicotiledóneas (tamén chamadas Liliopsida e Magnoliopsida). Hoxe sábese que as dicotiledóneas non son monofiléticas, e que este sistema de clasificación non reflicte a filoxenia das magnoliófitas.
O enigma da tardía aparición das magnoliófitas: o "abominable misterio" de Darwin
2.- Evolución como resposta ó cambio ambiental
A hipótese sinala que as flores do cretáceo tiñan caracteres que se ligan á polinización zoófila, como estames con anteras curtas e pouca produción de pole, e grans de pole cubertos cun material "pollenkitt-like" (que os liga ó corpo dos insectos que os visitan). Tamén sinalan que o pole atopado foi de maior tamaño que o que é efectivamente dispersado polo vento. Ademais, aparentemente as primeiras magnoliófitas xa tiñan signos de seren autoincompatibles, o cal non permitiría a autofecundación. Todas estas características suxiren que xa as primeiras magnoliófitas eran polinizadas por insectos. As vantaxes adaptativas da polinización por insectos son: a posibilidade de intercambio xenético entre individuos moi afastados e en poboacións moi pequenas. Isto faina unha hipótese moi atractiva, mais os rexistros fósiles son ambiguos. Aparentemente os aparatos bucais dos insectos e as especies de magnoliófitas diversificáronse aproximadamente na mesma época, mais as análises non amosan unha relación moi significativa: os dípteros (moscas), os coleópteros (escaravellos) e os primeiros himenópteros (avespas) xurdiron antes que as primeiras magnoliófitas, algúns himenópteros e os lepidópteros (bolboretas) xurdiron máis ou menos na mesma época que as magnoliófitas, e outras especies de himenópteros, incluíndo Apioideae (abellas), apareceron hai 100 millóns de anos, polo que son máis recentes que as magnoliófitas. Por outro lado, hai cada vez máis evidencias de que os "polinizadores avanzados" (avespas, abellas e moscas) xogaron un rol importante na evolución e radiación de certos grupos de magnoliófitas, mais a evolución das magnoliófitas como grupo non pode ser explicada pola súa coevolución cos insectos exclusivamente.
Centro de Alto Rendemento (España)
Personalidade xurídica
O Centro de Alto Rendemento é unha entidade de dereito público, que ten personalidade xurídica propia, actuando en réxime de empresa mercantil e con autonomía organizativa. Os CARs están adscritos á Secretaría Xeral do Deporte, que ten un convenio de financiamento co Consello Superior de Deportes.
Vasco Pires de Camões
Traxectoria
O Rei Fernando deulle no reino de Portugal polos seus servizos a Alcaidarias-Mores de Alenquer e Portalegre, os Pobos da Sardoal, Punhete, Calvo, Amêndoa e do Consello de Gestaçô, e os inmobles e terras agrícolas que a Infanta Beatriz ou Brites, a súa irmá, tiña en Estremoz, o que fixo del un dos primeiros nobres do seu Consello, máis tarde o perdeu todo.
Vasco Pires de Camões seguiu o partido de Beatriz de Portugal e Castela na época de Xoán I de Portugal, foi preso na batalla de Aljubarrota, polo que perdeu as terras que tiña, no Reino de Portugal, permanece unicamente as terras que tiña en Estremoz e outros bens que tiña en Alenquer e Lisboa. Un dos seus descendentes foi o poeta portugués Luís de Camões.
Quimioterapia
Dose
Houbo unha controversia recente sobre o uso da área de superficie corporal para calcular as doses de quimioterapia para pacientes obesos. Debido á maior área de superficie corporal destas persoas, os médicos a miúdo reducen a dose prescrita pola fórmula da área de superficie corporal para evitar unha posible sobredose. En moitos casos isto pode ter como resultado un tratamento sub-óptimo.
Tipos
miniatura|esquerda|Dúas bases do ADN que están entrelazadas por unha mostaza nitroxenada. As diferentes mostazas nitroxenadas teñen distintos grupos químicos (R). As mostazas nitroxenadas xeralmente [[alquilación|alquilan o nitróxeno N7 da guanina (tal como se mostra aquí) pero poden alquilar tamén outros átomos. ]]
Axentes alquilantes
Os subtipos de axentes alquilantes on as mostazas nitroxenadas, nitrosoureas, tetrazinas, aziridinas, cisplatinos e derivados, e os axentes alquilantes non clásicos. Entre as mostazas nitroxenadas están a mecloretamina, ciclofosfamida, melfalán, clorambucil, ifosfamida e busulfán. Entre as nitrosoureas están a N-nitroso-N-metilurea (MNU), carmustina (BCNU), lomustina (CCNU) e semustina (MeCCNU), fotemustina e streptozotocina. Exemplos de tetrazinas son a dacarbazina, mitozolomida e temozolomida. As aziridinas inclúen a tiotepa, mitomicina e diaziquona (AZQ). O cisplatino e derivados inclúen o cisplatino, carboplatino e oxaliplatino. Afectan ao funcionamento celular ao formaren enlaces covalentes cos grupos amino, carboxilo, sulfhidrilo, e fosfato en moléculas bioloxicamente importantes. Os axentes alquilantes non clásicos son compostos como a procarbazina e a hexametilmelamina.
Axentes antimicrotúbulos
Os alcaloides de Vinca derivan da planta endémica de Madagascar Catharanthus roseus (anteriormente chamada Vinca rosea). Únense a sitios específicos da tubulina, inhibindo a ensamblaxe da tubulina en microtúbulos. Os alcaloides de Vinca orixinais son compostos completamente naturais entre os que están a vincristina e a vinblastina. Despois do éxito obtido con estas drogas, producíronse outros alcaloides de Vinca semisintéticos: vinorelbina, vindesina, e vinflunina. Estes fármacos son específicos do ciclo celular. Únense ás moléculas de tubulina na fase S e impiden a formación correcta dos microtúbulos necesaria para pasar á fase M.
Inhibidores da topoisomerase
miniatura|Inhibidores das topoisomerases I e II. Os inhibidores da topoisomerase son fármacos que afectan a actividade de dous encimas topoisomerases: topoisomerase I e topoisomerase II. Cando se desenrola a dobre hélice do ADN, durante a replicación do ADN ou a transcrición, por exemplo, o ADN adxacente que non se abriu enrólase máis apertadamente (superenrolamento), como cando se abre a parte do medio dunha corda enroscada. Para aliviar o estrés causado por este efecto colaboran en parte as encimas topoisomerases. Estas producen roturas de dobre febra ou de febra sinxela no ADN, reducindo a tensión na febra de ADN. Isto permite que teña lugar o desenrolamento normal do ADN durante a replicación ou transcrición. A inhibición das topoisomerases I ou II interfire con estes dous procesos.
Administración do fármaco
Hai moitos métodos intravenosos para a administración de fármacos, como distintos tipos de catéteres e mesmo portos implantables. Estes aparellos teñen diferentes aplicacións en canto á duración do tratamento de quimioterapia, método de administración e tipos de axentes quimioterápicos.
A perfusión de membros illados (usado a miúdo no melanoma), ou a infusión localizada da quimioterapia no fígado ou nos pulmóns utilizouse para tratar algúns tumores. O principal propósito destas estratexias é administrar unha dose moi alta de quimioterapia nos sitios do tumor sen causar un dano sistémico abafador. Estas estratexias poden axudar a controlar as metástases solitarias ou limitadas, pero son por definición non sistémicas, e, por tanto, non serven para tratar metástases distribuídas ou micrometastases.
Perda de pelo
A quimioterapia pode causar caída dos cabelos (alopecia) ao matar as células que se dividen rapidamente; outros medicamentos poden causar un adelgazamento dos cabelos. Xeralmente son efctos temporais: os cabelos xeralmente empezar a volver a crecer en poucas semanas despois do último tratamento, e poden ás veces cambiar de cor, textura, grosor e tipo. Ás veces o cabelo ten unha tendencia a rizarse cando volve a medrar, orixinando "rizos de quimio". As caídas de cabelo graves ocorren as máis das veces cando se usan fármacos como a doxorrubicina, daunorrubicina, paclitaxel, docetaxel, ciclofosfamida, ifosfamida e etoposide. O adelgazamento permanente do cabelo pode ser o resultado dalgúns réximes de quimioterapia estándar.
A caída dos cabelos producida pola quimioterapia ocorre por un mecanismo non androxénico, e pode manifestarse como unha alopecia total (totalis), efluvio telóxeno ou menos a miúdo como unha alopecia en determinadas áreas ou "calvas" (alopecia areata). Está xeralmente asociada co tratamento sistémico debido á alta taxa mitótica dos folículos pilosos, e é máis reversible que a perda de cabelo androxénica, aínda que tamén se poden dar casos permanentes. A quimioterapia induce a caída dos cabelos nas mulleres máis a miúdo que en homes.
Antonio Meucci
Traxectoria
Pero, debido a dificultades financeiras, Meucci apenas conseguiu pagar a patente da súa invención. Acabou vendendo o prototipo do teléfono a Alexander Graham Bell, que en 1876 o patentou como invención súa. Meucci denunciouno, mais acabou falecendo durante o xuízo e o caso foi encerrado.
Quimioterapia
Infertilidade
A infertilidade feminina por causa da quimioterapia parece ser secundaria dunha insuficiencia ovárica prematura por perda de folículos primordias no ovario. Esta perda non é necesariamente un efecto directo dos axentes quimioterapéuticos, pero podería deberse a unha taxa incrementada da iniciación do crecemento de folículos para repoñer os folículos en desenvolvemento danados.
Limitacións
Outra dificultade é que os vasos sanguíneos que forman parte dun tumor son moi diferentes dos que aparecen en tecidos normais. Un tumor crece, e as células tumorais que están lonxe dos vasos sanguíneos quedan nun ambiente baixo en oxíxeno (hipóxicos). Para contrarrestar isto envían sinais para que crezan novos vasos sanguíneos. A vasculatura de nova formación do tumor non está ben formada e non leva unha cantidade suficiente de rego sanguíneo a todas as áreas do tumor. Isto supón problemas para facer chegar os fármacos ao tumor, xa que moitos fármacos deben chegar ao tumor por vía sanguínea.
Historia
O primeiro uso de fármacos para tratar o cancro fíxose a inicios do século XX, aínda que en principio non era ese o seu propósito. O gas mostaza utilizouse como un axente de guerra química durante a primeira guerra mundial e descubriuse que era un potente suppresor da hematopoese (produción de sangue). Durante a segunda guerra mundial estudouse máis a fondo unha familia similar de compostos chamados mostazas nitroxenadas na Escola de Medicina de Yale. Considerouse que un axente que danaba as células sanguíneas brancas en rápido crecemento podería ter un efecto similar sobre o cancro. Por tanto, en decembro de 1942, administrouse por vía venosa a varios pacientes con linfomas avanzados (cancros do sistema linfático e gandlios linfáticos) o fármaco, en lugar de facelos respirar o gas irritante. Esta mellora, aínda que temporal, foi notable. Ao mesmo tempo, durante unha operación militar na Segunda Guerra Mundial, despois dun bombardeo alemán sobre o porto italiano de Bari, varios centos de persoas foron expostas accidentalmente ao gas mostaza, que fora transportado ata alí polas forzas Aliadas para prepararse para realizar unha posible represalia en caso de que os alemáns usasen armas químicas. Observouse despois que os sobreviventes tiñan uns recontos de glóbulos brancos moi baixos. Despois de acabada a Segunda Guerra Mundial e de que os informes fosen desclasificados, as experiencias converxeron e levaron aos investigadores a buscar outras substancias que poderían ter efectos similares contra o cancro. O primeiro fármaco quimioterápico que se desenvolveu a partir desta liña de investigación foi a mustina. Desde entón, desenvolvéronse moitos outros fármacos para tratar o cancro, e o desenvolvemento de fármacos converteuse nunha industria que move miles de millóns de euros, aínda que os principios e as limitacións da quimioterapia descubertos polos primeiros investigadores continúan aplicándose.
Conxugados fármaco-anticorpo
Os conxugados fármaco-anticorpo están formados por un anticorpo, un fármaco e un enlazador ou linker situado entre eles. O anticorpo será dirixido contra unha diana como pode ser unha proteína expresada preferencialmente polas células tumorais (coñecida como antíxeno de tumor) ou expresada en células que o tumor pode utilizar, como as células endoteliais dos vasos sanguíneos. Únense ao antíxeno do tumor e entran na célula, e despois o enlazador (linker) libera o fármaco na célula. Estes vehículos para a entrega do fármaco especialmente dirixidos a diana varían en canto á súa estabilidade, selectividade, e elección de diana, mais, en esencia, todos tratan de incrementar a dose efectiva máxima que se pode enviar ás células tumorais. A redución da toxicidade sistémica que se consegue así significa que poden utilizarse en pacientes que están enfermos de máis gravidade, e que poden transportar axentes que serían moi tóxicos pola forma de administración tradicional.
O primeiro fármaco deste tipo que foi aprobado foi o gemtuzumab ozogamicin (Mylotarg), da compañía Wyeth (hoxe Pfizer). O fármaco foi aprobado para o tratamento de leucemia mieloide aguda, pero agora foi retirado do mercado porque non conseguía chegar a dianas eficaces, o que se demostrou en ensaios clínicos. Outros dous fármacos, trastuzumab emtansine e brentuximab vedotin, están ambos en ensaios clínicos en fase final, e o segundo deles recibiu unha "aprobación acelerada" para o tratamento do linfoma de Hodgkin refractario e o linfoma de células grandes anaplástico sistémico.
Hormona esteroide
Síntese
miniatura|400px|[[Esteroidoxénese con encimas e intermediarios.]] As hormonas esteroides naturais sintetízanse xeralmente a partir do colesterol nas gónadas e nas glándulas adrenais. Estas formas de hormonas son quimicamente lípidos. Poden atravesar a membrana plasmática celular xa que son solubles en graxas, e unha vez dentro da célula únense a receptores de hormonas esteroides (os cales poden ser nucleares ou citosólicos dependendo da hormona esteroide de que se trate), e ao unirse orixinan cambios na célula. As hormonas esteroides son xeralmente transportadas por vía sanguínea unidas a unha proteína transportadora específica, como a globulina fixadora de hormonas sexuais ou a globulina fixadora de corticosteroides. Ulteriores conversións e catabolismos destas hormonas teñen lugar no fígado, noutros tecidos "periféricos", e nos tecidos diana.
Albos, Verea
San Mamede de Albos é unha parroquia do concello de Verea na comarca da Terra de Celanova, na provincia de Ourense. No ano 2007 tiña 53 habitantes, deles 28 eran homes e 25 eran mulleres, o que supón unha diminución de 18 habitantes en relación ao ano 2000.
Vilaia de Blida
Divisións administrativas
A vilaia divídese en 10 dairas e 25 baladías ou concellos.
A Goleta, Madriñán, Lalín
A Goleta é un lugar da parroquia de Madriñán, no concello pontevedrés de Lalín, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2008 tiña 2 habitantes (1 home e 1 muller), o que supón unha dimunución de 3 habitantes con respecto ao ano 2000.
The Suburbs
The Suburbs é o terceiro álbum de estudio da banda canadense de indie rock Arcade Fire, editado o 2 de agosto do 2010. O traballo estreouse no número 1 da lista irlandesa, británica e canadense de álbums e na estadounidense Billboard 200. Gañou o Grammy ao álbum do ano do 2010 e o BRIT ao mellor álbum internacional.
Cilicio
220px|miniatura|Cilicio de [[Luís IX de Francia, conservado na igrexa de Sant Aspais en Melun.]] miniatura|220px|Cilicio de ferro da segunda metade do século XIX. Un cilicio é un accesorio empregado para provocar á mantenta dor ou incomodidade en quen o viste. O seu uso estivo estendido durante moito tempo nas diversas comunidades cristiás como xeito de mortificación, buscando así combater as tentacións e, sobre todo, a identificación con Xesús de Nazaret nos padecementos que sufriu na Paixón e os froitos espirituais que dela se derivan.
Teun A. van Dijk
Traxectoria
Teun A. van Dijk era catedrático de estudos do discurso na Universidade de Amsterdam dende 1968 ata 2004; dende 1999 ensina na Universidade Pompeu Fabra de Barcelona. É, tamén, un conferencista que ten viaxado a moitos lugares para expoñer as súas teorías, especialmente en Latinoamérica.
Jože Plečnik
Liubliana
A súa gran reputación porén, perdeuse logo da Segunda Guerra Mundial, xa que no medio da Checoslovaquia comunista, as súas obras pasaron a ser vistas como elitistas. A partir da década dos '40, Plečnik non realizou ningunha obra, a excepción dalgunhas fontes, monumentos menores e reformas en igrexas. Logo da súa morte, acontecida o 7 de xaneiro de 1957, a súa figura quedou esquecida, ata que nas décadas dos '80 e '90, recuperouse o interese na súa arquitectura, cando a escola posmodernista se instalou no lugar das sobrias construcións soviéticas.
José Almoina
Obra literaria
Fora da República Dominicana escribiu La póstuma peripecia de Goya; unha edición anotada de La Regla Cristiana Breve de frei Juan de Zumárraga, un libro sobre Díaz Mirón, e a súa poética; varios folletos e numerosas traducións francesas.
Labor antitrujillista
En 1947, oito anos despois da súa chegada, tomou a decisión de saír do país e marchar a México, despois de coñecer as entrañas do réxime de Trujillo e dedicarse a labores académicas e editoriais. Escribe Yo fui secretario de Trujillo (1950) unha obra de honra e loas a Trujillo destinada a ser unha distracción das súas actividades antitrujillistas. 15 meses antes publicara en México co pseudónimo de Gregorio R. Bustamante a obra Una Satrapía en el Caribe: historia puntual de la mala vida del déspota Rafael Leónidas Trujillo. Almoina describe este texto como cru, amargo e brutal.
Condado de Sonoma
miniatura|230px|Costa e Rota Estatal de California 1, ao norte de Jenner, Sonoma.
Jesús Rollán
Biografía
Tanto a nivel de club, como coa selección española, Jesús Rollán conta cun palmarés cheo de éxitos. Os seus éxitos comezaron nos anos 1990 coa medalla de prata nos Xogos Olímpicos de Barcelona. Fora un dos abandeirados da selección xunto con Manuel Estiarte.
Títulos
2001: Medalla de Ouro - Xogos do Mediterráneo en Tunes. Medalla de Ouro - Campionatos do Mundo de Fukuoka.
Cálamo
O estilo
Utilizouse na Mesopotamia da antigüidade como instrumento de escritura, incidindo e gravando, en táboas de arxila fresca, os signos da denominada escritura cuneiforme.
A Parrocha de Arriba, Nete, Vilalba
Toponimia
Segundo Nicandro Ares A Parrocha indica caseta nun eido lonxe da casa, significado propio de Lemos.
Retroalimentación positiva
Exemplos de realimentación positiva
A evolución da poboación é un resultado matemático que se representa mediante unha curva exponencial.
Louis-Augustin Bosc d’Antic
Traxectoria
Fillo de Paul Bosc de Antic (1726-1784), médico e químico, estudou en Dijon, onde foi alumno do botánico Jean-François Durande (1732-1794) e do químico Louis-Bernard Guyton de Morveau (1737-1816). Incapaz de entrar na artillaría, primeiro traballou nos servizos da Fiscalía xeral en 1777 e despois na intendencia de Correos, onde chegou a ser Secretario xeral en 1778. A continuación segue os cursos de botánica de Antoine-Laurent de Jussieu (1748-1836) onde coincide con René Desfontaines (1750-1831) e con Pierre Marie Auguste Broussonet (1761-1807). Tamén frecuentou a célebre parella Jean Marie Roland (1734-1793) e madame Roland (1754-1793), e mantén relacións con Johan Christian Fabricius (1745-1808).
Doou as súas coleccións aos seus amigos naturalistas. Así, Fabriciis e Guillaume-Antoine Olivier (1756-1814) recibiron as dps seus insectos, François Marie Daudin (1774-1804) as de avess, Pierre André Latreille (1762-1833) as de réptiles e a Lacépède (1756-1825) as de peixes. Tamén foi amigo e protector do naturalista Jean Baptiste Bory de Sainr-Vincent (1778-1846) e de Jean Marie Léon Dufour (1780-1865).
Charles Sibley
Traxectoria
Sibley interesouse pola hibridación ADN-ADN e as súas implicacións na evolución e a taxonomía e, a prinicios dos anos 1960 comezou a centrarse en estudos de bioloxía molecular, primeiro das proteínas do sangue e despois sobre a electroforese das proteínas da clara do ovo.
Trastorno de personalidade paranoide
O trastorno de personalidade paranoide caracterízase esencialmente por un patrón de desconfianza e suspicacia xeral cara a outros, de forma que as intencións destes son interpretadas como maliciosas. Este patrón empeza ao principio da idade adulta e aparece en diversos contextos (DSM-IV). Ocorre no 0,5 - 2,5% da poboación xeral, sendo máis común en individuos do sexo masculino e certos estudos revelaran unha certa estreita relación coa esquizofrenia e trastornos delirantes.
Baltar, Xustáns, Ponte Caldelas
Baltar é un lugar da parroquia de Xustáns, no concello pontevedrés de Ponte Caldelas, na comarca de Pontevedra. Segundo o IGE, en 2022 tiña 180 habitantes (87 homes e 93 mulleres).
Demografía
A poboación no ano 2015, segundo o Instituto Nacional de Estadística, era de 181 persoas (85 homes e 96 mulleres), o que supón unha lixeira diminución respecto a 2005, cando había 185 veciños. A poboación encadea pequenos ascensos con caídas, e atópase nunha situación mellor ca outras zonas do municipio, por estar máis próxima ós polos de emprego do sector secundario e terciario.
Acanto
Menciña popular
A presenza na raíz e follas de abundante mucilaxe, permite a súa utilización como amolecedor, mucilaxinosa ou vulneraria. Tense usado para fabricar enemas contra a disentería, hemorroides ou inflamacións das vías baixas.
O Trobo, Nete, Vilalba
O Trobo é un lugar da parroquia de Nete, no concello lugués de Vilalba, na comarca da Terra Chá.
Palimpsesto de Arquímedes
Historia
Doutra banda, un equipo de científicos da imaxe empregou un sistema de procesamento informático das imaxes dixitais procedentes de varias bandas espectrais, entre as que se incluían a luz ultravioleta e a visible, para revelar a maior parte do texto oculto, incluíndo a obra de Arquímedes. Tras procesar e dixitalizar o palimpsesto completo en tres bandas espectrais até 2006, en 2007 redixitalizaron a imaxe do palimpsesto en doce bandas espectrais. O equipo procesou dixitalmente as imaxes para revelar unha maior parte do texto oculto en pseudocor. Tamén dixitalizaron as imaxes orixinais de Heiberg. Por último Reviel Netz, da universidade Stanford, e Nigel Wilson crearon unha transcrición diplomática do texto, enchendo os baleiros da transcrición de Heiberg coas novas imaxes.
En abril de 2007 anunciouse o descubrimento dun novo texto no palimpsesto, consistente nun comentario á obra de Aristóteles atribuído a Porfirio. Antes descubriuse un texto de Hipérides, un político ateniense do século IV a. C., e en particular do seu discurso Contra Diondas, que foi publicado en 2008 na revista académica alemá Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik, vol. 165.
Arturo Alcoceba
Traxectoria política
Desde mozo, na década dos sesenta, afiliouse a EGI do Partido Nacionalista Vasco, cando era clandestino, formando parte da organización clandestina do PNV (colocación de ikurriñas, pintadas, repartición de propaganda, concentracións ilegais, fogueiras nos cumes en véspera de Aberri Eguna). Tamén desde mozo estivo no Consello municipal do PNV de Güeñes. Foi detido en varias ocasións por actividades políticas non permitidas no franquismo.
Vacas (filme)
Vacas é un filme dirixido por Julio Medem que foi estreado en 1992. Protagonizada por Carmelo Gómez, Emma Suárez, Ana Torrent e Karra Elejalde. Conta a historia dunha inquietante saga familiar ambientada no País Vasco rural. O filme percorre a historia entrelazada de tres xeracións de dúas familias veciñas entre 1875 e 1936. É a primeira longametraxe de Julio Medem, coa cal gañou o Premio Goya ó mellor director novel en 1992. Contou na dirección artística coa colaboración do pintor Vicente Ameztoy.
Alerxia
Tipos
As alerxias son, segundo Gell e Coombs, de catro tipos:
Alexanderplatz
Arquitectura
O búnker está situado xunto á Casa dos Profesores e descoñécense as súas dimensións exactas.
Federico Blume
Minas hidrostáticas
A captúra do buque Huáscar no combate de Angamos (1879), ao norte de Antofagasta, e a perda doutras unidades da Armada peruana, forzou o Perú a pasar á defensiva e, para combater á Armada chilena, procedeu ao uso das minas e outros artefactos explosivos como armas ofensivas. Don Federico Blume contou co eficaz asesoramento do oficial peruano don Bernabé Carrasco, así como doutros oficiais e civís peruanos, como o señor Cadros, para deseñar minas e outros artefactos moi utís e eficaces cos que os peruanos lograron destruír unidades da Mariña de Guerra de Chile, como o Loa e a corveta Covadonga, e tamén foron equipadas lanchas torpedeiras con torpedos adquiridos en Inglaterra.
Cristina Cifuentes
María Cristina Cifuentes Cuencas, nada en Madrid o 1 de xullo de 1964, é unha política española do Partido Popular. Foi presidenta da Comunidade de Madrid entre 2015 e 2018, cando dimitiu despois da polémica pola obtención do seu mestrado e a aparición dun vídeo dela roubando nun supermercado.
Carreira política
Desde o 1991 ata xaneiro de 2012, foi deputada da Asemblea de Madrid. Nas súas seis lexislaturas como parlamentaria, desempeñou máis dunha decena de cargos, entre eles, os de vicepresidenta primeira, portavoz adxunta do Grupo Parlamentario Popular e portavoz de comisións como Presidencia, Xustiza e Interior; Educación, Vixilancia das Contratacións, Cultura e Control do Ente Público Radio Televisión Madrid.
Polémica pola titulación universitaria e dimisión
O 4 de abril o diario dixital El Confidencial publicou unha investigación onde alegou que polo menos dúas das tres sinaturas do tribunal correspondentes á acta de avaliación do Traballo de Fin de Mestrado eran falsas e sostivo que o documento fora fabricado dúas semanas atrás.​​ O presidente do Goberno de España Mariano Rajoy considerou «bastante estéril» a polémica sobre o máster. Ao día seguinte, unha das profesoras cuxa sinatura aparecía como aval na acta da defensa do Traballo de Fin de Mestrado denunciou a falsidade da súa sinatura no documento.
A Bandeira, Manduas, Silleda
Cultura
Tamén cabe destacar que nesta vila existen dous grupos de baile, Xirandola e Fortín da Pomba; unha Banda de Música, a Banda Recreativa e Cultural de Bandeira e varias Asociacións: Asociación Cultural Vista Alegre, Sociedad Deportiva, Amigos da Empanada, Xenerais do Antroido, ANPA Brincadeira, Asociación de Veciños, Club Petanca.
La Candelaria
miniatura|230px|La Candelaria. miniatura|250px|Mapa de La Candelaria no Distrito Capital. La Candelaria é a localidade número 17 do Distrito Capital de Bogotá, capital de Colombia. Atópase no centro oriente da cidade de Bogotá. Abrangue o centro histórico de Bogotá. Alí fundouse a cidade o 6 de agosto de 1538 e construíuse a primeira igrexa. Alberga a Praza de Bolívar, que ten no seu costado oriental a Catedral Primada de Colombia. É ademais un importante centro turístico, educativo e comercial.
Barrios
Os barrios da localidade son La Catedral, La Concordia, Las Aguas, Centro Administrativo, Egipto, Belén e Santa Bárbara.
Caribe (rexión)
miniatura|left|Mapa do Caribe miniatura|left|300px|Illas do mar Caribe left|270px|Praia Sirenas en [[Cayo Largo del Sur.]]
Amusement Park
"Amusement Park" é o segundo single do álbum Curtis do rapeiro 50 Cent. O vídeo estreouse o 16 de maio na páxina de Yahoo!.
Sealand
Ocupación e establecemento
O 2 de setembro de 1967, o forte foi ocupado polo maior Paddy Roy Bates, un ciudadan británico e locutor de radio pirata que expulsou a un grupo competidor de radio pirata. Bates pretendía transmitir a súa estación de radio pirata, chamada Radio Essex, desde a plataforma. Malia ter o equipo necesario, nunca comezou a transmitir. Bates declarou a independencia de Roughs Tower e chamouno Principado de Sealand. .
Ataque en 1978 e Goberno rebelde de Sealand
En agosto de 1978, Alexander Achenbach, que se proclama a se mesmo como o primeiro ministro de Sealand, contratou a varios mercenarios alemáns e holandeses para atacar Sealand mentres Bates e a súa esposa estaban en Inglaterra. Asaltaron a plataforma con lanchas rápidas, Jet Ski e helicópteros, e tomaron o fillo de Bates como refén. Michael conseguiu retomar Sealand e capturar a Achenbach e aos mercenarios usando armas ocultas na plataforma. Achenbach, un avogado alemán que posuía un pasaporte de Sealand, foi acusado de traizón contra Sealand e foi retido a menos que pagase 75.000 marcos, (35.000 dólares ou 23.000 £). Os gobernos dos Países Baixos, Austria e Alemaña solicitaron ao goberno británico a súa liberación, pero o Reino Unido desentendeuse do caso, citando a decisión xudicial de 1968. Alemaña enviou un diplomático da súa embaixada de Londres a Sealand para negociar a liberación de Achenbach. Roy Bates cedeu logo de varias semanas de negociacións e posteriormente afirmou que a visita do diplomático constituía un recoñecemento "de facto" de Sealand por parte de Alemaña.
Young the Giant
Young the Giant é un grupo musical de rock formado en Irvine (Estados Unidos) no 2004. Está formado por Sameer Gadhia (vocalista), Jacob Tilley (guitarra), Eric Cannata (guitarra), Payam Doostzadeh (baixo) e Francois Comtois (batería). Coñecido anteriomente como The Jakes, Young the Giant asinou con Roadrunner Records no 2009 e lanzou o seu primeiro álbum Young the Giant no 2010. Os tres primeiros sinxelos, "My Body", "Cough Syrup" e "Apartment" acadaron o Top 5 nas listas musicais alternativas dos Estados Unidos.
Cuba
Colonización e dominio español (1492–1898)
Uns 200.000 soldados españois superaban un exército rebelde menos numeroso pero que confiaba nas tácticas da loita de guerrillas e da sabotaxe. O xeneral Valeriano Weyler, gobernador militar de Cuba, conduciu a poboación rural ó que el chamaba reconcentrados, e que os observadores internacionais describiron como "vilas fortificadas". Eses reconcentrados están considerados como o prototipo dos campos de concentración do século XX. Entre 200.000 e 400.000 cubanos morreron de inanición e enfermidades nos campos, números verificados pola Cruz Vermella e polo Senador dos Estados Unidos e antigo Secretario de Guerra Redfield Proctor. As protestas americanas e europeas contra a conduta española.
Revolución e goberno do Partido Comunista (1959-presente)
A República de Cuba é actualmente o único estado socialista de América. No 1959, Fidel Castro liderou unha revolución contra o ditador Fulgencio Batista e dous anos máis tarde instaurou un réxime de orientación marxista e partido único. Entre o 17 e o 21 de abril do 1961, preto de 1500 exiliados cubanos recrutados, patrocinados e adestrados pola CIA dos Estados Unidos tentaron unha frustrada Invasión de Baía de Cochinos.
Trikala B.C.
Historia
O Trikala Basketball Club foi fundado no ano 1993 co nome de Aeolus Trikalon Basketball Club. Durante a temporada 2010–11 o equipo chega á B Ethniki, terceira categoría do blaoncesto heleno, tras finalizar en primeira posición na cuarta categoría. No ano 2012 o club muda o seu nome a Trikala Basketball Club, abreviado as Trikala B.C., xonseguindo ademais durante a temporada 2012–13 xogar por primeira veaz na segunda categoría do país, a A2 Ethniki. Ano seguinte, a compañía de calefacción e enerxía eléctrica Aries converteuse no principal patrocinador do club. Na temporada 2012−13 o club consegue o ascenso á A1 Ethniki, a máxima categría do baloncesto grego.
Cuba
Xeografía
Cuba é un arquipélago constituído pola maior illa das Antillas chamada Cuba, a Illa da Xuventude (anteriormente chamada Illa dos Piñeiros), e outros 4.195 cayos, illotes e illas adxacentes. Está situada no mar das Antillas (ou mar Caribe), preto da costa dos Estados Unidos e México. Os seus límites son ao norte co Estreito da Florida, ao leste co Paso dos Ventos, ao sur co mar Caribe e ao oeste co Golfo de México.
Xeoloxía
Este arquipélago posúe unha gran variedade de rochas e solos.
A sanidade cubana
Cuba posúe unha das máis baixas taxas de mortalidade infantil do mundo, cun índice de 5,3 por cada mil nados vivos durante o ano 2007.
Cidade estado
Unha cidade estado é unha rexión soberana controlada exclusivamente por unha cidade, un Estado composto unicamente dunha cidade. Actualmente os seguintes Estados teñen a cosideración de cidades estados:
As primeiras cidades estado (polis) formaban ligas na Grecia clásica. Por exemplo, a liga espartana e a liga ateniense eran conxuntos de cidades que tomaban partido por unha das dúas cidades en guerra (neste caso Atenas ou Esparta). Politicamente independentes, uníanse no esforzo bélico para resolve-las súas disputas. No caso dunha ameaza ó conxunto de polis, uníanse todas contra o invasor estranxeiro como, por exemplo, a liga do Peloponeso contra os persas ou os medos nas guerras médicas.
Bucaneiro
Durante o século XVI establecéronse na parte occidental de illa, que fora abandonada polos españois, aventureiros europeos, particularmente franceses, na súa maioría normandos, que copiaron dos amerindios (arauacos) a técnica de conservación da carne e dedicáronse a preparar a pel dos animais cazados para vendela aos europeos de paso.
Abandono da parte occidental da Española
Cando un barco cargado de produtos manufacturados achegábase ás costa da Española, en especial ás costa da súa parte occidental, corría a voz por todos os poboados e rapidamente acudían os seus habitantes, cargados coas súas mercancías, a realizar os trocos cos do barco.
Stefan Johansen
Bodø/Glimt
Aos catorce anos entrou no FK Bodø/Glimt. Entrou no primeiro equipo en 2007 canda Anders Ågnes Konradsen e debutou na primeira rolda da Copa de Noruega dese ano contra o Hammerfest. Johansen xogou seis partidos na Adeccoligaen cando o Bodø/Glimt subiu á máxima categoría, a Tippeligaen en 2007, e non foi ata o 10 de agosto de 2008 cando se estreou na Tippeligaen nun encontro contra o Viking substituíndo a Jan Derek Sørensen no minuto 85.
Carballude
O topónimo galego Carballude pode referirse a:
Aceda
Emprego
Emprégase en ensaladas; ten un sabor moi peculiar, coma adubo na preparación de diversos pratos. Tamén cocida; en sopa (clásico en varios países europeos). Considérase aperitiva e diurética; na antigüidade atribuíranselle cualidades para purificar o sangue. Polo seu contido en Vitamina C é considerada antiescorbútica. Nas picadas de insectos parece calmar a dor e proído de avespas e abellas fretando a zona afectada cunhas follas esmagadas.
Augusto de Santiago Gadea
Augusto C. de Santiago Gadea, nado na Coruña en 1855 e finado en 1915, foi un militar, xornalista e escritor galego.
Jonny Wilkinson
Traxectoria
O seu primeiro club foi Newcastle Falcons, equipo co cal comezou a xogar no ano 1997 na posición de centro, e co cal foi campión da Premiership inglesa xa na tempada 1997/98. Na posterior tempada suBstituÍu a Rob Andrew como apertura e pateador titular do equipo, xa que Andrew era o novo adestrador.
Domés, Verea
San Martiño de Domés é unha parroquia do concello de Verea na comarca da Terra de Celanova, na provincia de Ourense. No ano 2007 tiña 78 habitantes (38 homes e 40 mulleres), 24 menos ca en 2000.
Momia
Ademais das momias coñecidas do Antigo Exipto, a momificación intencionada era unha característica de varias culturas antigas nas zonas de América do Sur e Asia, que teñen climas moi secos. A momia máis antiga coñecida dunha momificación intencionada é a dun neno, esta é unha das momias da cultura Chinchorro que se atopa no Val de Camarones, Chile, e data de ao redor de 5050 a.C.
Atopáronse momias humanas e doutros animais en todo o mundo, tanto como resultado da preservación natural a través de circunstancias pouco comúns, como polo uso de artefactos culturais para preservar os mortos; por exemplo, hai máis de 1.000 momias preservadas polo clima seco en Xinjiang na China, e máis dun millón de momias de animais foron encontradas no Exipto, moitas das cales son de gatos.
Repeticións da familia da calponina
As repeticións da familia da calponina son un dominio proteico de 26 aminoácidos que se encontra en varias proteínas, como a calponina. A calponina-1 (CNN1) contén tres copias destas repeticións no seu dominio Click-23. As repeticións de calponina tamén se encontran na proteína do músculo liso 22 de vertebrados (SM22 ou transxelina), e noutras proteínas cuxa función fisiolóxica aínda non foi establecida, como a proteína muscular do voo sincrónico mp20 de Drosophila, a proteína unc-87 do verme nematodo Caenorhabditis elegans, a proteína NP25 neuronal da rata, e un antíxeno do nematodo Onchocerca volvulus.
Notas
Este artigo contén textos en dominio público de InterPro IPR000557.
Tartu Ülikool/Rock
Palmarés
Liga da Unión Soviética Liga de Estonia Copa de Estonia Copa da BBL
Federico Maciñeira
Traxectoria
miniatura|Federico Maciñeira, 1898.
Sant Feliu de Codines
Sant Feliu de Codines é un concello español da provincia de Barcelona, en Cataluña. Está situado na comarca do Vallès Oriental.
Cervatos de la Cueza
Cervatos de la Cueza é un concello español da provincia de Palencia (Castela e León). A súa poboación é de 307 habitantes (INE 2012).
Illa de Taiwán
Nome
A illa foi bautizada como Ilha Formosa («illa fermosa») por navegantes portugueses. O nome Formosa utilizouse en Occidente ata o século XX. Na actualidade, tanto en español como noutras linguas europeas, é máis habitual utilizar o nome chinés Taiwán (chinés tradicional: 臺灣 ou 台灣, chinés simplificado: 台湾, Wade-Giles: T'ai-wan, pinyin: Táiwān, min do sur: Tâi-oân).
Xeografía
Existe un contraste entre os dous terzos orientais da illa, cun terreo moi montañoso, con cinco cordilleiras dispostas de norte a sur, culminando no pico Yu Shan a 3.952 msnm.
Historia
Tras o fin da segunda guerra mundial en 1945, o Xapón aceptou os termos da Conferencia de Potsdam que facían referencia á Conferencia do Cairo pola cal a illa volveu estar baixo soberanía chinesa. As tropas recentemente chegadas masacraron a uns 30.000 nativos, producíndose posteriormente unha chegada de dous millóns de refuxiados desde o continente, tras a derrota na guerra civil. No tratado de paz de San Francisco que entrou en vigor o 28 de abril de 1952, o Xapón renunciou formalmente á soberanía sobre a illa e as Illas Pescadores. O tratado non facía referencia a quen debería entregarse a illa, o cal serviu como xustificación aos partidarios da independencia da illa.
Organización político-administrativa
Tanto a constitución da República Popular da China como a da República da China, o réxime que exerce a soberanía real sobre a illa, consideran o territorio de Taiwán e as Illas Pescadores como unha provincia da China.