cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Avelino Rodríguez Elías
Traxectoria
No verán de 1936 tivo que fuxir de Vigo, vía Portugal, rumbo ao exilio en Paraguai. Á súa chegada a Asunción comezou a escribir para o xornal El País.
A Forcada
Unha forcada é un apeiro agrícola. O topónimo galego A Forcada pode referirse a:
Conduzo, Rutis, Culleredo
Conduzo é un lugar da parroquia de Rutis no concello coruñés de Culleredo na comarca da Coruña. Tiña 1848 habitantes no ano 2016 segundo datos do INE, dos cales 921 eran homes e 927 mulleres.
Renacemento hispánico
1ª etapa: O derradeiro gótico e o estilo plateresco
As referencias á antigüidade clásica en España apenas son algo máis que literarias, ao contrario que en Italia, onde a presenza de edificios romanos era moito máis abundante e o gótico recibírase dunha forma moi adaptada ao gusto clasicista local. Até a década de 1530 non terminou de impoñerse o romano ao moderno na arquitectura española. O uso destes termos referíase, na intención dos que os usaban, a cousas diferentes ao que hoxe podería pensarse: o romano era o estilo do renacemento italianizante, clasicista ou purista; mentres que o moderno era para eles o gótico final e o plateresco.
miniatura|200px|Portada da Igrexa Maxistral dos Santos Nenos Xusto e Pastor, [[Alcalá de Henares.]] miniatura|200px|Portada do [[Hostal dos Reis Católicos, antigo Hospital Real, Santiago de Compostela.]] 200px|miniatura|Fachada da Universidade de [[Salamanca.]]
Dicer
Dominios funcionais
miniatura|200px|esquerda|Unha molécula da proteína Dicer de [[Giardia intestinalis, que catliza a clivaxe de ARNs bicatenarios e siRNAs. Os dominios de RNase III están coloreados de verde, o dominio PAZ de amarelo, o dominio plataforma de vermello, e a hélice conectorea de azul. ]]
Renacemento hispánico
1ª etapa: O derradeiro gótico e o estilo plateresco
Na Nova España o plateresco adquiriu unha configuración propia, aferrado fortemente á súa herdanza mudéxar e mesturándose con influencias indíxenas. Tamén pode falarse dun estilo plateresco nas primeiras décadas do século XVI no sur de Francia e en Portugal.
3ª etapa: Estilo herreriano
A metade do século XVI, a iniciación do Mosteiro de San Lourenzo de El Escorial como símbolo do poder de Filipe II de España por Juan Bautista de Toledo (falecido en 1567) e Juan de Herrera supuxo a aparición dun novo estilo, que se caracteriza polo predominio dos elementos construtivos, a ausencia decorativa, as liñas rectas e os volumes cúbicos. Significa ademais a introdución dos postulados manieristas provenientes de Italia.
Dicer
Proteínas similares a Dicer
A planta do arroz e a vide tamén producen DCLs, xa que o mecanismo de Dicer é unha estratexia de defensa común de moitos organismos. No arroz evolucionaron outras funcións para os cinco DCLs que produce e estes desempeñan un papel máis importante no funcionamento e desenvolvemento que en Arabidopsis. Ademais, os patróns de expresión difiren entre distintos tipos celulares da planta do arroz, mentres que a expresión en Arabidopsis é máis homoxénea. A expresión de DCL no arroz pode ser afectada por condicións de estrés biolóxico, como a seca, a salinidade e o frío, polo que estes estresantes poden diminuír a resistencia viral das plantas. A diferenza de Arabidopsis, a perda de función das proteínas DCL causa defectos no desenvolvemento do arroz.
Renacemento hispánico
Escultura
Coa evolución da doutrina da igrexa, apareceu a Reforma e a Contrarreforma, onde xurdiron novas devocións e concepcións teolóxicas; a iconografía das imaxes ía cambiando e, máis tarde, o Concilio de Trento (1545-1563) preconizou unha imaxinaría con trazos individuais e vestiduras realistas e pedíuselle aos escultores a creación de imaxes relixiosas comprensíbeis, para que o pobo se conmovese ante a súa visión. Así xurdiron no Renacemento grandes grupos escultóricos; entre outros, o motivo do Enterramento Cristo, que realizaron con gran mestría Juan de Juni en 1541, Martín Díez de Liatzasolo entre 1539 e 1544 e Andreu Ramírez en 1580.
O retablo renacentista
Sobre o banco, as divisións horizontais chámanse corpos, e as divisións verticais, rúas. Esta distribución adoita separarse con axuda de frisos e columnas ou columniñas, deixando espazos especialmente preparados para recibir as esculturas. O número de corpos é variábel e o de rúas tamén. Sobre o último corpo colócase xeralmente o ático, sempre ou case sempre ocupado por un Calvario. O ático é un coroamento de menor largo horizontal que o resto do retablo.
Escultura funeraria
Fancelli fixo o seu primeiro contrato para esculpir o sepulcro de Diego Hurtado de Mendoza y Quiñones, cardeal de España e arcebispo de Sevilla, que morrera en 1502. Encóntrase na capela da Antiga, da catedral de Sevilla. Alí foron trasladados os restos do cardeal o ano 1504. No centro do zócolo está escrito un epitafio co resumo da súa vida. En fornelos encóntranse as esculturas de San Pedro, San Xoán, Santo Isidoro, San Paulo, Santiago e Santo André. Sobre o sepulcro está a estatua xacente.
o da Mejorada de Olmedo (Valladolid). As súas obras máis famosas son:
Medicina
Pero a gran revolución da medicina renacentista chegará a España fundamentalmente da man do seu maior artífice, o flamengo André Vesalio (1514 - 1564), que foi médico de Carlos V e Filipe II, seus señores.
As súas achegas no campo da moderna anatomía, en especial as expostas na trascendental obra De humani corporis fabrica (1543), tiveron gran repercusión. miniatura|200px|Gravado incluído na Historia da composición do corpo humano (1556) de [[Juan Valverde de Amusco.]]
Outros relevantes médicos do Renacemento español foron Miguel Servet, primeiro europeo que describiu a circulación pulmonar do sangue (1546), Francisco López de Villalobos, quen escribiu un dos primeiros libros sobre a sífilis, e Luis Mercado, autor dun difundido tratado de cirurxía (Institutiones Chirurgicae, 1594) e de De natura pestis (1598, sobre a peste).
Matemáticas e astronomía
A Sorbona (París) e a maioría das universidades católicas cualificárona de sacrílega, así como os principais representantes do Protestantismo, en especial Lutero e Calvino, que a condenaron moi enerxicamente alegando que contradicía as Sagradas Escrituras. . Pola contra, tivo unha boa acollida na Universidade de Salamanca: nos seus Estatutos de 1561 figura como lectura opcional, e nos de 1594 é xa de lectura obrigatoria. Diego de Zúñiga, que foi alumno desta universidade, converteuse nun dos poucos heliocentristas temperáns (século XVI) ao defender en In Job Commentaria (1584) a validez da nova teoría. Por iso foi mencionado explicitamente, canda a Copérnico, na condena que sobre el decretou a Igrexa católica en 1616, ao tempo que o seu Job ingresaba no Índice de libros prohibidos xunto con De revolutionibus.
Krause Publications
Desde abril de 2018 ten a súa sede en Stevens Point, Wisconsin.
El Eco de Bouzas
El Eco de Bouzas foi un periódico editado en Bouzas entre 1902 e 1903.
Hermann Dannenberg
Friedrich Emil Hermann Dannenberg, nado o 4 de xullo de 1824 en Berlín e finado o 14 de xuño de 1905 en Obersalzbrunn, na Baixa Silesia (hoxe Szczawno-Zdrój, en Polonia), foi un xurista e un numismático alemán especializado na moeda medieval.
Traxectoria
O pai de Hermann Dannenberg era o empresario August Wilhelm Friedrich Dannenberg, nado en 1793, e súa nai era Auguste Pauline Emilie, nada en 1804. Por ambas as ramas, Hermann era neto de panadeiros.
John Ngugi
Traxectoria
Ngugi deuse a coñecer a mediados dos anos 80 nas probas de cross-country, especialidade na que conseguiu cinco títulos de campión do mundo, catro deles consecutivos (1986-1989 e 1992). Isto é algo que ninguén conseguira antes.
Hermann Dannenberg
Numismático
Dannenberg contribuíu con catro artigos á obra colectiva Allgemeinen Deutschen Biographie, dous dos cales son sobre numismáticos. Ademais, foi un dos editores da revista Zeitschrift für Numismatik entre 1898 e 1905, compartindo o posto con Heinrich Dressel e con Julius Menadier.
Vilamarín
Xeografía
Situado ao norte da provincia e a 17 km da súa capital, o concello de Vilamarín ocupa unha superficie de 56 km². Limita ao norte co concello de Carballedo (provincia de Lugo) ao sur con Amoeiro, ao leste coa Peroxa e ao oeste con San Cristovo de Cea.
Neustadt (Aisch)-Bad Windsheim
O distrito limita cos distritos de Würzburg, Kitzingen, Bamberg, Erlangen-Höchstadt, Fürth e Ansbach (en Baviera) e co distrito Main-Tauber (en Baden-Württemberg).
Oymyakon
O seu nome en lingua iacut significa «auga líquida» ou «auga que non se conxela», debido ás augas termais próximas ao asentamento. ​ O inverno dura nove meses e é moi duro, os peixes conxelanse en só trinta segundos despois de ser sacados do río e gárdanse nos sotos das casas ao igual que o leite, que xamais é líquido, e a gasolina dos autobuses solidificase se se apaga o motor. Os habitantes aliméntanse de carne de cabalo e reno. O curto período estival permite obter algúns vexetais, ausentes dos hábitos alimentarios durante todo o resto do ano.
Fonteculler, Rutis, Culleredo
Fonteculler é un lugar da parroquia de Rutis no concello coruñés de Culleredo na comarca da Coruña. Tiña 2260 habitantes no ano 2016 segundo datos do INE, dos cales 1078 eran homes e 1182 mulleres.
Lagosta verde
Sinonimia
Tamén se denomina lagosta real.
The Talented Mr. Ripley (filme)
The Talented Mr. Ripley é un filme dirixido por Anthony Minghella que foi estreado en 1999. Está baseado na novela O talento do señor Ripley de Patricia Highsmith.
Sinopse
Tom Ripley (Matt Damon), un xove empregado dunha empresa de servizos de Manhattan, pide prestada unha chaqueta de Princeton para tocar o piano nunha festa ó aire libre. Cando o rico propietario da casa na que se celebra a festa charla con el, Ripley faille crer que é amigo e compañeiro de universidade do seu fillo Dickie (Jude Law); entón, o pai ofrécelle a Tom 1.000 dólares se vai a Italia e convence a Dickie, para que volva a casa. Ó chegar ó seu destino Tom queda fascinado con Dicky, un playboy que desfruta ó máximo a vida xunto coa súa moza Marge Sherwood (Gwyneth Paltrow).
Voo 147 de Biman Bangladesh Airlines
O voo 147 de Biman Bangladesh Airlines era un servizo regular dende o aeroporto de Shahjalal ata o aeroporto internacional de Dubai con escala en Chittagong. O 24 de febreiro de 2019 o Boeing 737-800 que operaba a ruta foi secuestrado a 252 quilómetros ao sueste de Dacca polo terrorista Polash Ahmed. O voo realizou unha aterraxe de emerxencia no aeroporto Shah Amanat de Chittagong. As forzas especiais de Bangladesh disparáronlle a Ahmed, que morreu debido ás feridas recibidas. Non houbo vítimas mortais entre os pasaxeiros e os tripulantes, aínda que un asistente de voo recibiu un disparo.
Arduino
Historia
Grazas á base de software común, dos creadores do proxecto para a comunidade Arduino foi posible desenvolver programas para conectar con este hardware máis ou menos calquera obxecto electrónico, ordenador, sensores, pantallas e actuadores. Despois de anos de experimentación, agora é posible beneficiarse dunha ampla base de datos e información.
Variables
En canto ao tratamento das variables tamén comparte un gran parecido coa linguaxe C.
Interrupcións
Isto afectará ao temporizador e á comunicación serie. A función delayMicroseconds desactiva as interrupcións cando se executa.
Temporizadores
__asm__("nop\n\t");
Wire
Tamén se ofrece información sobre diversas bibliotecas desenvolvidas por contribuidores diversos que permiten realizar moitas tarefas.
Creación de bibliotecas
morse.dash; morse.dash; morse.dash;
Lingua abnaki
Historia
O territorio tradicional dos abnakis abranguía os actuais estados norteamericanos de Maine, Nova Hampshire e Vermont, os abnakis chamábanno "Ndakinna" ("A nosa Terra"), os abnakis orientais vivían en Maine ao leste das White Mountains e os occidentais ó oeste das montañas que cruzan Vermont e Nova Hampshire, o seu número era aproximadamente de 30.000, 20.000 orientais e 10.000 occidentais. Á chegada dos europeos (1604), os abnakis víronse involucrados na guerra entre os franceses e os ingleses polo control do territorio onde vivían, tomando partido polos franceses. Ademais sufrían xa dende o século XVI das epidemias andazos traídas polos europeos, reducíndose o seu número ata 5.000 abanaquis occidentais e outros 5.000 orientais arredor do 1617, a tendencia seguiu ata 1676 no que absorben os refuxiados do sur de Nova Inglaterra desprazados polo asentamento de colonos, a guerra do rei Filipe (1675-1676) supuxo o establecemento de boa parte dos abnakis occidentais en terras do actual Canadá, onde estaban protexidos polos franceses, en 1683 establécese a misión católica de St. Francis, onde o abnaki era a lingua empregada en todos os niveis. Por volta de 1700 emprázase na súa actual situación, e en 1724 a maioría dos abnakis occidentais que quedaban nos Estados Unidos establécense nela. En 1759 un ataque británico destruíuna e tivo que ser reconstruída, arredor de 1775 estímanse en 1000 os abnakis occidentais. En 1805 as reservas canadenses dos abnakis aumentan o seu territorio para facer fronte ó crecemento da poboación. Segundo un informe de 1911 había 300 abnakis na misión de St. Francis con costumes franceses, pero aínda que mantiñan a lingua no fogar, esta non se transmitía aos nenos máis pequenos, e en 1974 só quedaban 20 falantes de avantada idade.
Dialectos
miniatura|Área lingüística do Penobscot antes da conquista de América. Algúns lingüistas afirman que as diferenzas entre os dialectos son o suficientemente importante como para constituíren linguas separadas, pero os abnakis sempre se viron como unha soa nación que comparte unha lingua común, a pesar da distancia xeográfica e dialectal.
Escrita
Pial Pol Wzôkihlain, Joseph Laurent e Henry Lorne Masta, os tres de Odanak, son os tres autores abnakis máis importantes. O Padre Maurault, John Dyneley Prince, John Harrington, Frank Speck, Edwar Sapir, Truman Michleson e Irving Hallowell son algúns autores non abnakis que se interesaron pola lingua, destacan sobre todo François Eustache Lesueur, misioneiro en St. Francis, escribiu oracións e sermóns en abnaki entre 1716 e 1753, publicados en 1864, Sébastien Râle, compilou un dicionario arredor 1721, publicado en 1833. En 1884 Joseph Laurent publicou New Familiar Abenakis and English Dialogues, tradución de fragmentos da liturxia da Igrexa Católica e algúns documentos legais.
Escola Superior de Conservación e Restauración de Bens Culturais de Galicia
Historia
A escola ofrece estudos superiores de conservación e restauración desde o 12 de xaneiro de 1992. A creación da Escola Superior de Conservación e Restauración de Bens Culturais de Galicia en Pontevedra remóntase a 1991 co Decreto 352/1991, do 17 de outubro (DOG do 24 de outubro).
Titulación
O centro imparte estudos superiores en Conservación e restauración dende 1991. Na actualidade pódese cursar nesta escola o Título Superior en Conservación e Restauración de Bens Culturais (equivalente a grao universitario, a tódolos efectos). O título ten unha duración de catro anos, sendo os dous primeiros anos comúns e os dous últimos anos de especialidade. As tres especialidades que se imparten neste centro son conservación-restauración de bens escultóricos, conservación-restauración de bens pictóricos e conservación-restauración de bens arqueolóxicos.
Instalacións
O grande edificio da escola é o antigo cuartel neoclásico de San Fernando, obra do arquitecto Bonifacio Menéndez Conde, construído entre 1906 e 1909 e reformado en 1994 polo arquitecto César Portela Fernández-Jardón para converterse en sede da escola superior e albergar os estudos de Conservación e Restauración de Bens Culturais de Galicia.
Arbarrela, Castrelo, Forcarei
Arbarrela é un lugar da parroquia de Castrelo, no concello pontevedrés de Forcarei. Actualmente está abandonado desde 2008.
Rexión non traducida cinco prima
Lonxitude
A 5′ UTR empeza no sitio de comezo da transcrición e acaba un nucleótido (nt) antes do codón de iniciación (xeralmente o AUG) da rexión codificante. Nos procariotas, a lonxitude da 5′ UTR adoita ser de 3-10 nucleótidos mentres que nos eucariotas adoita ter unha lonxitude entre 100 e varios miles de nucleótidos. Por exemplo, o transcrito de ARNm de ste11 no lévedo Schizosaccharomyces pombe ten unha 5′ UTR de 2273 nucleótidos mentres que a 5′ UTR do operón lac da bacteria Escherichia coli só ten 7 nucleótidos. Estes tamaños tan diferentes probablemente se deben á complexidade que ten a regulación eucariótica na 5′ UTR, e tamén pola formación dun complexo de preiniciación máis grande, que cómpre para iniciar a tradución.
Papel na regulación da tradución
miniatura|esquerda|200px|Tradución en procariotas. miniatura|dereita|200px|Tradución en eucariotas.
Regulación de bucle pechado
Outro importante regulador da tradución é a interacción entre a 3′ UTR e a 5′ UTR. miniatura|200px|Interaccións entre proteínas unidas ao 3′ UTR e 5′ UTR que causan a circularización que regula a tradución eucariótica. Nalgúns eucariotas como o anfibio Xenopus laevis observouse unha estrutura en bucle pechado que inhibe a tradución. . Nese animal eIF4E únese á carapucha 5′ e interaccióna coa proteína Maskin unida a CPEB na 3′ UTR orixinando transcritos de ARNm que son inactivos traducionalmente. Esta inhibición da tradución desaparece cando se fosforila CPEB, o que despraza o sitio de unión de Maskin, permitindo a polimerización da cola poli(A), a cal pode recrutar a maquinaria traducional por medio da proteína PABP. Porén, é importante notar que este mecanismo é discutido e está actualmente sometido a exame.
Kid Chocolate
Traxectoria
Foi o boxeador cubano de máis fama internacional en todos os tempos, gañou 136 dos seus combates, deles 51 por KO e perdeu 10 combates. Foi un dos primeiros boxeadores que en serio estudaron as películas doutros loitadores famosos e integraron os seus movementos como as pelexas de Joe Gans contra Battling Nelson, Jack Johnson contra Jim Jeffries e o Benny Leonardo contra Lew Tendler.
Sara Gilbert
Traxectoria
Gilbert é coñecida pola súa interpretación de Darlene Conner-Healy na comedia de situación Roseanne (1988-1997). No ano 2010 creou e copresenta o talk show The Talk que trata sobre temas de actualidade e que pretende dar unha visión desde a perspectiva das nais.
Giannina Facio
Giannina Facio, nada o 10 de setembro de 1955 en San Xosé, é unha actriz costarriqueña que apareceu nun bo número de filmes do director de cine británico Ridley Scott. A súa primeira colaboración con Scott foi no filme Gladiator no ano 2000, e ó cabo, remataron por saír xuntos.
Proteína quinase A
Activación
A PKA tamén se chama proteína quinase dependente do AMPc, porque se pensaba tradicionalmente que era activada pola liberación da subunidade catalítica cando os niveis do segundo mensaxeiro AMPc aumentaban en resposta de diversos sinais. Porén, estudos recentes que avalían os complexos do holoencima intacto, incluíndo os complexos de sinalización unidos á AKAP reguladora, suxeriron que a activación subcelular local da actividade catalítica da PKA podería producirse sen a separación física dos compoñentes catalítico e regulador, especialmente ás concentracións fisiolóxicas de AMPc. Pero en contraste co anterior, concentracións suprafisiolóxicas de AMPc inducidas experimentalmente poden causar a separación do holoencima, e a liberación das subunidades catalíticas.
Catálise
As subunidades catalíticas liberadas poden despois catalizar a transferencia dos fosfatos terminais do ATP ás proteínas substrato en residuos dos aminoácidos serina ou treonina. Esta fosforilación xeralmente ten como resultado un cambio na actividade do substrato. Como as PKAs están presentes en varias células e actúan sobre diferentes substratos, a regulación da PKA e a do AMPc están implicadas en moitas vías diferentes.
Función
A PKA fosforila proteínas que teñen exposto o motivo arxinina-arxinina-X-serina, (des)activando as proteínas unha por unha. Como a expresión das proteínas varía dun tipo de célula a outro, as proteínas que están dispoñibles para a fosforilación dependen da célula na que a PKA está presente. Así, os efectos da activación da PKA varían co tipo celular:
Said Aouita
1985-1987
Poucas semanas despois, e sobre o mesmo escenario de Roma, proclamouse campión mundial dos 5.000 m no que sería o seu único título mundial ao ar ceibe. Antes dos mundiais "ameazara" con participar en catro probas (800, 1.500, 5.000 e 10.000 m), aínda que finalmente optou polo máis sinxelo e só participou en 5.000 m, onde derrotou o kenyano John Ngugi, campión mundial de cross-country.
Última etapa
Aouita non competiu na tempada de 1990, e cando regresou ao ano seguinte xa non era nin a sombra do que fora. Participou nos Mundiais de Toquio 1991, rematando 11º nos 1.500 m.
Entre setembro de 1983 e setembro de 1990 gañou 115 carreiras sobre 119 disputadas.
Éaco
Naceu na illa Exina (así chamada polo nome da nai), que era unha illa deserta. Pero Éaco quería reinar sobre outros homes, así que lle pediu a Zeus que convertese as abondosas formigas en homes. Zeus accedeu á súa solicitude e xurdiu así un pobo ó que Éaco bautizou como Mirmidóns (que significa 'formigas'). Este exército loitará na Guerra de Troia baixo as ordes de Aquiles.
Darréu
Funcionamento
Organízase por concejos (concellos), que á vez deciden asembleariamente a "política nacional" na "Xunta Nacional".
Lagosta (crustáceo)
Hábitat
Presente no atlántico oriental, desde a altura de Irlanda ou o sur de Noruega ata os Azores e Mauritania. Tamén é moi abundante no Mediterráneo.
Igrexa de San Salvador de Manín
A igrexa de San Salvador de Manín é o templo parroquial de Manín, Lobios. Foi construída orixinalmente na aldea de Manín, de arquitectura Barroca, baixo a advocación de Santa Eufemia.
Economía na Hispania romana
Minería
Tamén na Bética, na comarca de Ilipa (o mesmo lugar onde Escipión inflixira unha importante derrota aos cartaxineses, na marxe occidental do río Betis, onde aínda hoxe existen importantes xacementos mineiros como os de Almadén de la Plata ou Aznalcóllar, en Sevilla) e o mercurio de Almadén que dependía de Sisapo (Val de Alcudia, Cidade Real). Desta produción, ademais dos vestixios nos mesmos xacementos mineiros, dan mostra os numerosos pecios submarinos nos cales se acharon lingotes de prata, chumbo e pans de cobre cos selos dos fundidores hispanos. miniatura|Útiles e ferramentas mineiras procedentes das minas de Carthago Nova. Museo Arqueolóxico Municipal de Cartaxena. Outro importante mineral extraído en Hispania era o lapis specularis, un tipo de pedra de xeso especular traslúcido moi apreciado como mineral para a fabricación, a modo de cristal, de xanelas en Roma. A súa principal área de explotación eran as actuais provincias de Toledo e Cuenca, sendo o centro administrativo da súa produción mineira a cidade de Segóbriga, da cal era o principal recurso económico.
Agricultura
Axiña que se obtiveron as primeiras conquistas, as terras de cultivo foron repartidas entre as tropas licenciadas, sendo os terreos medidos e repartidos para a colonización do territorio. Tradicionalmente, o traballo do campo fora idealizado pola cultura romana como a culminación das aspiracións do cidadán. Os romanos impulsaron a lexislación sobre propiedade dos terreos, garantindo os lindes grazas ás técnicas de agrimensura e a «centuriación» dos campos. Esta política permitiría unha rápida colonización das terras. Posteriormente, avanzado o século II a. C., produciríase a crise do campesiñado en todo o territorio baixo dominio romano, provocada pola inxente cantidade de escravos que eran empregados en todos os sectores produtivos, e consecuente caída en picado da competitividade do pequeno campesiñado. A crise, a pesar dos fracasados intentos de reforma agraria dos tribunos Tiberio e Caio Sempronio Graco, favorecería o fortalecemento dos grandes latifundistas, posuidores de grandes extensións de terreo dedicados ao monocultivo e traballados por escravos. O pequeno campesiño en moitas ocasións veríase abocado a abandonar as súas terras e pasar a engrosar as filas dos cada vez máis numerosos exércitos romanos.
O oliveiral e o comercio de aceite
Dentro do comercio aceiteiro destácase pola cantidade de ánforas aparecidas, tanto no monte Testaccio como noutros lugares, a localidade sevillana de Lora del Río, onde se situaba un dos maiores exportadores deste produto, hoxe estudado no sitio arqueolóxico da Catria, aínda que existiron ao longo da historia da Hispania romana multitude de olarías e produtores de aceite en toda a Bética así como na zona de levante.
Nicki Minaj
Traxectoria
É principalmente coñecida por facer colaboracións con artistas de renome como David Guetta, Chris Brown, Britney Spears, Lady Gaga ou Madonna entre outros.
Terrence Malick
Terrence Frederick Malick nado o 30 de novembro de 1943 en Ottawa, Illinois, é un director, guionista e produtor de cine estadounidense.
Robert Patrick
É coñecido polos seus papeis secundarios en filmes como Die Hard 2, Terminator 2: O xuízo final (interpretando ó T-1000), Wayne's World, O derradeiro grande heroe, Fire in the Sky, Cop Land, The Faculty, Walk the Line, We Are Marshall, Bridge to Terabithia, Spy Kids e Bandeiras de nosos pais. Tamén apareceu en varias series de televisión como The Sopranos, The Outer Limits, Elvis, The Unit, The X-Files (como o Axente Especial John Doggett), Last Resort e From Dusk Till Dawn: The Series.
Couso, A Estrada
Santa María de Couso é unha parroquia que se localiza no concello da Estrada. Segundo o IGE en 2011 tiña 228 habitantes (121 mulleres e 107 homes), distribuídos en 7 entidades de poboación, o que supón unha diminución respecto de 1986 cando tiña 254 habitantes. En 1842 tiña unha poboación de feito de 196 persoas.
Xeografía
Esténdese ao norte do concello da Estrada, a carón da estrada C-541 e remata na Ponte Vea, camiño da cidade de Santiago de Compostela. Forma parte do Camiño Real que chegaba pola beira esquerda do río Ulla dende Pontecesures por Bumio, e da ruta francesa do camiño de Santiago, que dende as terras de Cuntis se dirixía a Santiago de Compostela. Ten 1,8 km².
Patrimonio
A Igrexa parroquial ten unha mestura de estilos arquitectónicos. Na parroquia hai dous cruceiros con figura, un en Sequeiró e outro en Maíndo.
A Casa forte de Maíndo (século XVI), foi residencia do Conde de Ximonde, Pedro de Cisneros. O Condado de Ximonde foi dono dunhas importantes pesqueiras de salmón. Atópase moi ben conservada, e na actualidade é propiedade da familia Lissarrague.
O couto salmoneiro de Couso, máis coñecido como Xirimbao, pertence ao río Ulla. Conta cunha pasarela peonil de arame (recentemente restaurada) que une os concellos de A Estrada e Teo e dende a que se pode observar todo o couto e unha gran parte da aldea de Maíndo.
Lendas e tradicións
En Couso celébrase anualmente, normalmente o 14 de agosto, desde 1995, a festa de música folk As nosas músicas. Tamén se celebra a festa do escalo o primeiro domingo de agosto. Na mesma organízase un concurso de pesca do mencionado peixe, así como a posterior degustación do mesmo e doutros produtos típicos da zona.
Óso alveolar
A medida que a raiz dentaria se forma e os tecidos circundantes se desenvolven e madurecen, o óso alveolar fúndese co óso basal de desenvolvemento separado e os dous forman unha estrutura continua. A pesar de que o óso alveolar e o óso basal teñen orixes diferentes, ambos derivan da crista neural ectomesenquimal.
Celso García de la Riega
Traxectoria
Funcionario da administración, desempeñou varios cargos administrativos na Habana (1873-1879), e regresou a España, onde tralo triunfo do Partido Liberal foi elixido deputado polo distrito de Cambados (1886), e gobernador civil de León (1888-1890). Foi redactor de La Voz del Pueblo, e colaborador dos xornais El Imparcial e La Correspondencia de España, de Madrid, e de La Voz de Galicia e El Heraldo Gallego. Nomeado membro fundador da Real Academia Galega en 1905, renunciou ó pouco tempo polas súas desavinzas con Manuel Murguía, a quen atacou ferozmente desde a prensa.
Clara Grima
Clara Isabel Grima Ruiz, nada en Sevilla o 26 de xaneiro de 1971, é unha matemática española e divulgadora científica. É doutora en matemática pola Universidade de Sevilla.
Jody Scheckter
Jody David Scheckter, nado en East London o 29 de xaneiro de 1950, é un expiloto de carreiras surafricano, Campión do Mundo de Pilotos de Fórmula 1 de.
Traxectoria
Scheckter estudou no Selborne College. Ascendeu rapidamente na Fórmula 1 logo de mudarse a Gran Bretaña en 1970. Debutou no Circuíto de Watkins Glen en con McLaren e chegou a ir 3º antes de dar un trompo, acabou noveno. Inmediatamente converteuse nun home a seguir, continuou o seu desenvolvemento ao ano seguinte, gañando o campionato de Fórmula 5000 e disputando 5 carreiras de F1. En Francia, estivo a piques de gañar na súa terceira carreira na F1 antes de estrelarse con Emerson Fittipaldi, o campión do mundo nese intre, que logo do accidente con Scheckter dixo "Este tolo é unha ameaza para si mesmo e todos os demais e non pertence á Fórmula 1". Na súa seguinte carreira, o GP de Gran Bretaña en Silverstone, Scheckter estivo involucrado nun grande accidente que deixou case unha ducia de coches fóra da carreira. O Grand Prix Drivers' Association esixiu a súa expulsión inmediata, que quedou, logo dun acordo con McLaren, nunha suspensión durante catro carreiras. Scheckter co McLaren M23 levou o número cero nos Grandes premios do Canadá e os Estados Unidos de 1973. Scheckter é un dos dous pilotos da F1 que competiron con este número, o outro foi Damon Hill. miniatura|esquerda|Scheckter na icona [[Tyrrell P34.]] En Tyrrell deulle a súa primeira tempada completa na F1. Jody recompensounos cunha 3ª praza no campionato de pilotos e un par de vitorias en Suecia e Gran Bretaña. Durante a tempada, anotou puntos en 8 carreiras consecutivas. No ano seguinte non destacou, a pesar de que chegou a gañar o Gran Premio de Suráfrica, pero o seu terceiro ano co equipo, en, deulle outra 3ª praza no campionato de pilotos. Nesa tempada, Tyrrell introduciu o coche máis radical na historia da F1, o de seis rodas, o Tyrrell P34. Scheckter deu ás seis rodas a súa única vitoria, en Suecia, no circuíto de Anderstorp e nas súas 12 carreiras co coche, anotou puntos en 10 ocasións, incluíndo o Gran Premio dos Estados Unidos, unha carreira cunha longa e emocionante loita polo liderado entre el e o seu grande amigo James Hunt.
Ian Fleming
Traxectoria
Ian Fleming, fillo de Valentine Fleming e de Evelyn St. Croix Fleming naceu en Mayfair e realizou os seus estudos no Eton College e mais na Real Academia Militar de Sandhurst. Máis tarde adicouse a ensinar inglés en Kitzbühel (Austria) e despois en Múnic (Alemaña). Traballou como periodista para Reuters1 e tamén como axente de bolsa.
San Silvestre, San Caetano, Santiago de Compostela
San Silvestre é un lugar da parroquia de San Caetano no concello coruñés de Santiago de Compostela, na comarca de Santiago. Segundo o IGE, en 2018 tiña 34 habitantes (19 homes e 15 mulleres).
José Clemente Orozco
miniatura|Orozco pintado por [[Siqueiros.]]
Provincia de Zonguldak
A súa capital é a cidade de Zonguldak.
Manuel Pérez Taboada
Traxectoria
Durante a ocupación nazi de Francia foi detido en Bordeos en febreiro de 1944. Estivo alí preso até maio, cando foi trasladado ao campo de concentración de Neuengamme, preto de Hamburgo. Estivo a piques de ser fusilado e salvouse a última hora por dicir que era xastre.
San Silvestre
San Silvestre pode referirse a:
Pobo kedayan
Os kedayan (tamén coñecidos como kadayan, kadaian ou kadyan) son un grupo étnico que reside en Brunei, Labuan, Sabah, e partes de Sarawak na illa de Borneo. A lingua dos kedayan é moi semellante ó malaio de Brunei, que é falado por máis de 530 000 people en Brunei, 46 500 en Sabah e 37 000 en Sarawak. En Sabah, os kedayan viven principalmente nas cidades de Sipitang, Beaufort, Kuala Penyu e Papar. En Sarawak, os kedayans residen en Lawas, Limbang, Miri e a área de Subis. Os kedayan tamén son considerados como un subgrupo étnico do pobo dayak.
Elam
Cronoloxía de gobernantes
Última Dinastía Elamita (-743 - -644).
República de Altai
Xeografía
O seu territorio ocupa unha superficie de 92.600 km², polo que a súa extensión pode compararse coa de Portugal.
Billarda
Características
Malia que existe unha gran variedade de nomes e regras, a característica común do xogo consiste en darlle cun pau (panca, palán, palín, palén ou varal) a outro máis pequeno (billarda, o que dá nome ao xogo, ou estornela), para elevalo e despois envialo o máis lonxe posible. Noutros municipios da Ribeira Sacra, Pantón e Valdeorras (Casaio) xógase dunha maneira distinta á billarda. Ó tirar a billarda poñen o palán dende onde tiraron e lanzan a billarda cara o palán, esta maneira de xogo vai por puntos.
Regras
O terreo de xogo é de forma rectangular, cunhas medidas de 50 metros de longo por 20 metros de ancho, sendo marcado o perímetro por unha liña. Nun dos extremos márcase un cadrado de 60 cm de lado, denominado zona de saque. No extremo oposto está marcado o varal, de 3,6 metros de lonxitude. O varal non posúe longueiro, polo que se prolonga a liña imaxinaria dos postes.Todas as medidas anteriores son relativas, podéndose adaptar en cada caso ás condicións do terreo no que vaiamos xogar.
Se o primeiro lanzamento non consegue ser varado, o palanador fai o seguinte lanzamento dende o sitio que a billarda se detén despois de ser lanzada. Está prohibido mover, parar ou desviar a billarda intencionadamente mentres a mesma está rodando.
Zimbabwe Broadcasting Corporation
Zimbabwe Broadcasting Corporation (ZBC) é a empresa de radiotelevisión estatal de Cimbabue. Sucedeu á Zimbabwe Rhodesian Broadcasting Corporation (ZRBC) en 1980, a cal á súa vez sucedeu á Rhodesian Broadcasting Corporation (RBC) en 1979. Do mesmo xeito que a RBC durante o goberno de minoría branca encabezado por Ian Smith, a ZBC foi acusada de ser o portavoz do réxime de Robert Mugabe, co cal non tería independencia editorial.
Alban Gerhardt
Alban Gerhardt, nado en Berlín en 1969, é un violonchelista alemán.
Repertorio
O seu repertorio conta cuns sesenta concertos, e gosta de rescatar obras pouco coñecidas. A súa colaboración con compositores como Peteris Vasks, Brett Dean, Jörg Widmann, Oswaldo Golijov, Mathias Hinke e Matthias Pintscher é proba do seu grande interese en ampliar o repertorio para o violonchelo.
POLAR
Características
A misión de POLAR foi estudar as auroras polares, medir a interacción do plasma na zona polar da magnetosfera terrestre e a cola xeomagnética, o fluxo de plasmas cara e desde a ionosfera e a introdución de enerxía procedende das partículas solares na ionosfera e a atmosfera superior.
Nave
A nave leva dúas plataformas de contrarrestación de xiro para instrumentos que necesitan situarse estaticamente. Os datos gardábanse en dúas grabadoras de a bordo e transmitíanse a terra a un máximo de 600 kbps e máis habitualmente a 250 kbps, aínda que a velocidade media de envío en tempo real era de 41,6 kbps.
Rabat
Historia
miniatura|dereita|250px|Avenida de Mohammed V.
Juan Francisco Camacho de Alcorta
Traxectoria
Nace nunha familia tradicionalista de pai gaditano e nai vasca. O pai foi Intendente Honorario de Provincia e, posibelmente, de aí viña a súa relación coa economía porque non se lle coñece formación nin carreira universitaria. En 1832, tiña o rango de capitán nas Milicias Nacionais.
José Luis Zorrilla de San Martín
miniatura|dereita|220px|José Luis Zorrilla de San Martín. José Luis Zorrilla de San Martín, nado en Madrid o 5 de setembro de 1891 e finado en Montevideo o 24 de maio de 1975, foi un escultor e pintor hispano-uruguaio. Foi un dos escultores que prolongou o modernismo de Antoine Bourdelle nos monumentos significativos de Montevideo. Na súa obra hai ecos dunha estética barroca que é unha constante no seu quefacer plástico.
Interacción nuclear forte
Historia
Antes da década de 1970, os físicos non sabían de certo cal era o mecanismo que mantiña unido o núcleo atómico. Sabíase que o núcleo estaba formado por protóns e neutróns e que os protóns ioñan unha carga eléctrica positiva mentres que os neutróns eran electricamente neutros. Porén, estes feitos semellaban contradicirse. Segundo o coñecemento da física aceptado daquela, as cargas positivas debían repelerse entre elas e, polo tanto, o núcleo tiña que chegar a romper. Pero isto non se ollaba nunca, e polo tanto, era preciso unha nova física que explicase este fenómeno.
Máis tarde, descubriuse que os protóns e os neutróns non eran partículas fundamentais, senón que eran formados por outras partículas máis pequenas chamadas quarks. A forte atracción que había entre os nucleóns era o efecto secundario dunha forza máis fundamental que mantiña unidos os quarks dentro dos protóns e os neutróns. A teoría da cromodinámica cuántica explica que os quarks levan o que se chama carga de cor, malia que o nome non teña relación coas cores visibles.
Modelo de quarks
300px|miniatura|Estrutura de [[quarks dun protón.]] Tralo descubrimento dunha gran cantidade de hadróns que non parecían desempeñar ningún papel fundamental na constitución dos núcleos atómicos, cuñouse a expresión zoolóxico de partículas, dada a salvaxe profusión de diferentes tipos de partículas cunha existencia que non se entendía ben.
Cromodinámica cuántica
A cromodinámica cuántica como teoría gauge implica que para que haxa invariancia gauge local, debe existir un campo asociado á simetría, que é o campo de glúon. Os quarks, portadores de carga de cor, interaccionan entre eles intercambiando gluóns, que é o que provoca que estean ligados uns aos outros. Á súa vez os propios gluóns teñen carga de cor polo que interactúan á súa vez entre eles. Ademais, a cromodinámica cuántica explica que existan dous tipos de hadróns: os barións (formados por tres quarks cada un con cargas de cor diferentes) e os mesóns (formados por dous quarks conxugados entre si con cargas de cor opostas). Todos os hadróns, formados por quarks, interaccionan entre si mediante a forza forte (aínda que poden interactuar debilmente, electromagneticamente e gravitatoriamente). A intensidade da interacción forte vén dada por unha constante de acoplamento característica, moito máis grande que as asociadas a interacción electromagnética e gravitatoria. Polo tanto a cromodinámica cuántica, explica tanto a cohesión do núcleo atómico como a integridade dos hadróns mediante unha da "forza asociada á cor" de quarks e antiquarks. Aos quarks e antiquarks, ademais das outras características atribuídas ao resto de partículas, asíngaselles unha característica nova, a "carga de cor" e a interacción forte entre eles transmítese mediante outras partículas, chamadas gluóns. Estes gluóns don electricamente neutros, mais teñen carga de cor e por iso tamén están sometidos á forza forte. A forza entre partículas con carga de cor é moi forte, moito máis que a electromagnética ou a gravitatoria, a tal punto que se presenta confinamento de cor.
Cemiterio de San Salvador de Manín
Construción
Foi construído na segunda metade de 1980. Está recollido por muros de perpiaño, cunha entrada con cancelas de ferro. Á dereita da entrada conta cunha pequena construción, tamén de pedra, para os usos propios do cemiterio. Á esquerda, e contra o muro hai levantados 15 conxuntos de catro nichos cada un. En fronte destes nichos, na outra parede hai outros tantos nichos, e facendo unha L, seis conxuntos máis de nichos. Na parede que dá para a igrexa (este), hai 50 conxuntos de nichos. Na parte baixa e media do cemiterio hai un total de 96 sepulturas, e na alta xardineiras con árbores e flores. Conta cunha parede, cara a parte norte, descuberta de nichos para unha posible ampliación.
Gwyddno Garanhir
Gwyddno Garahnhir tería casado con Ystradwen e tería tido sete fillos: Idris, Rhun, Dyfnwal, Eifionydd, Elffin, Sandde e Edern.
O seu fillo Elffin foi quen tería salvado ao bardo Taliesin de neno.
Víctor Fraiz Castellanos
Víctor Fraiz Castellanos, nado en Ponte Caldelas en 1917 e finado en Redondela o 10 de novembro de 1936, foi un político galego.
Tito (Josip Broz)
Regreso a Iugoslavia
Broz chegou ó novo país en setembro e uniuse inmediatamente o Partido Comunista de Iugoslavia, de influencia cada vez máis importante en Iugoslavia. Nas eleccións de 1920 os comunistas foron a terceira forza no parlamento e foi declarado ilegal polo rei. Broz seguiu traballando para o partido na clandestinidade. Traballou na metalurxia en Veliko Trojstvo e despois nun estaleiro en Kralievica. Foi despedido por dirixir unha folga un ano despois e marchou a Belgrado onde traballou nunha fábrica de vagóns de tren. Dela foi tamén despedido ó descubrirse a súa militancia comunista, o que provocou a súa mudanza a Zagreb, onde foi escollido secretario da unión de traballadores do metal de Croacia.
Ratificación do poder de Tito
Os primeiros anos producíronse represións de inimigos políticos, entre eles moitos estalinistas, que foron encarcerados ou mesmo executados. Tito era primeiro ministro cando se produciron sucesos como o masacre de Bleiburg. Un dos condenados ó cárcere foi o arcebispo católico Aloysius Stepinac, convicto de colaborar cos Nazis e de forzar a conversión ó catolicismo de serbios ortodoxos. Esta condena provocou a rección irada do Vaticano.
Presidente da República Federal de Iugoslavia
En política exterior, tentou mediar no conflito árabe-israelí e criticou con forza á entrada das tropas do Pacto de Varsovia en Checoslovaquia en 1968.
Tregua (grupo musical)
Ex-compoñentes
Colaboracións nas gravacións:
HISTAGRA
HISTAGRA é un grupo de investigación da Facultade de Xeografía e Historia da Universidade de Santiago de Compostela.
Novas Xeracións do Partido Popular
Historia
En 1989, coa refundación de Alianza Popular e a súa transformación no actual Partido Popular, as xuventudes tamén se refundaron adoptando o nome de Novas Xeracións do Partido Popular.
O Maseo, Coiro, A Laracha
O Maseo é un lugar da parroquia de Coiro no concello coruñés da Laracha na comarca de Bergantiños. Tiña 53 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales eran 25 homes e 28 mulleres.
Xabaril de Calidón
miniatura|300px|esquerda|A caza do xabaril de Calidón (friso romano no Museo Ashmolean, Oxford)
miniatura|400px|Melagro e Atalanta da morte ó xabaril (sobre un debuxo de Giulio Romano de 1773)
Marina Mayoral
Traxectoria
En 2017 foi escollida académica de honra da Real Academia Galega.
Gran Premio de México de 1989
Carreira
Senna elixiu o composto medio dos pneumáticos Goodyear "B" para a carreira, mentres que Prost elixiu os pneumáticos máis brandos do composto C coa esperanza de obter unha vantaxe de velocidade (moi confiado na súa posta a punto, Senna pasou o tempo antes da carreira na carpa de hospitalidade de Goodyear vendo as 500 millas de Indianápolis de 1989 na televisión). A pesar de saír polo lado sucio da pista en México, Senna fixo a mellor saída e foi capaz de liderar na primeira curva diante de Mansell, Prost, Berger, Patrese e o Tyrrell - Ford de Michele Alboreto. Con todo, todo isto non significaba nada Modena trompeou co seu Brabham na Peraltada na primeira volta golpeado polo Ligier de Olivier Grouillard e terminou contra a barreira de pneumáticos. Malia que o coche non estaba nunha posición perigosa, sacouse a bandeira vermella e a carreira tivo que ser reiniciada.
Bdeloideos
Comportamento
O comportamento dos bdeloideos comprende tres aspectos: alimentación, locomoción, reprodución e comportamentos inducidos polo estrés.
Comportamento inducido polo estrés
Cando estas criaturas se recuperan do desecamento, sofren un proceso xenético probablemente exclusivo deles no que ocorre unha transferencia horizontal de xenes, o que en como resultado que unha proporción significativa do xenoma dos bdeloideos, de ata o 10%, obtivérona das bacterias, fungos e plantas por esta transferencia horizontal de xenes. A causa e o modo en que ocorre a transferencia horizontal de xenes nos bdeloideos debátese moito actualmente; especialmente con respecto a posibles conexións entre os xenes alleos e o proceso de desecamento e tamén a posibles conexións coa asexualidade antiga dos bdeloideos.
Haim Revivo
Traxectoria
Haim xogou no Bnei Yehuda Tel Aviv, Hapoel Tel Aviv e Maccabi Haifa, antes de fichar polo Celta de Vigo. Tamén formou parte dos equipos rivais de Turquía Fenerbahçe e Galatasaray da cidade de Istambul.
The Presidents of the United States of America (álbum)
Editado durante a época de ruptura do grunge e o punk rock, do disco sacáronse catro sinxelos: "Kitty", "Lump", "Peaches" e "Dune Buggy". Estes axudaron a que o grupo chegase ao gran público, e "Lump" pode atoparse no seu recompilatorio do ano 2000 do mesmo título. The Presidents of the United States of America recibiu recensións positivas e foi certificado triplo platino pola RIAA.
Viño branco
Ten unha especial relevancia culinaria para engadir á cocción de carnes, peixes ou mariscos como os mexillóns. Recoméndase para acompañar nas comidas sobre todo peixes e mariscos cos que se toma normalmente fresco. Son normalmente viños novos, é dicir, viños que se consomen no mesmo ano en que foron producidos e que non se deixan envellecer.
Philip Sclater
É famoso porque identificou e definiu as principais rexións zooxeográficas do mundo.
Traxectoria
Retirouse en 1903, continuando porén unha intensa actividade científica antes de sucumbir a un accidente de tráfico.
Abreviatura
A abreviarura Sclater úsase para recoñecer a como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.
Manuel Ríos Quintanilla
Manuel Ríos Quintanilla, coñecido como Manolete, nado na Coruña o 26 de maio de 1945, é un exfutbolista galego. Nos seus inicios xogaba de defensa central, pasando máis tarde ao mediocampo. Desenvolveu case toda a súa carreira no Deportivo da Coruña, sendo un dos futbolistas máis emblemáticos da historia do club. Xogou tamén no Valencia e o Hércules, e foi internacional coa selección española en dúas ocasións, en 1972.
Oldfield Thomas
Traxectoria
Suicidouse en 1929, aos 71 auos, poucos meses despois da morte da súa dona, incapaz de enfrontar a vide se ela.
Zona especial de conservación do Río Tea
Xeografía
O espazo abrangue a case totalidade do río Tea. Comeza polo leste en Covelo cubrindo parte da ribeira do rego de Fofén, que é afluente do río Tea. Outra área protexida é a do o río Alén, que é un tributario do Tea e que xungue con este entre Covelo e Mondariz. O treito protexido do Alén comeza no río da Portela do Foxo en Fornelos de Montes e continúa polo Alén cara o sur. Ademais, na raia entre Mondariz e Mondariz-Balneario únese outro treito protexido, o do río Xabriña, e que procede do sur de Mondariz. Ao chegar ao concello de Ponteareas o Tea recibe ao rego de Borbén, que decorre desde Pazos de Borbén ata chegar alí. Arredor do sur da vila de Ponteareas o espazo abrangue tamén un pequeno afluente, o regato de Bouza.
Masada
A súa posición xeográfica e topográfica dálle grandes vantaxes como fortaleza, ao estar está lonxe de calquera poboación e as súas propias defensas naturais. O cumio fortificárao Hérodes o Grande.
Historia
Non obstante, é o historiador xudeu-romano Flavio Xosefo quen ofrece información histórica significativa na súa obra A guerra dos xudeus, escrito en grego clásico e onde usa as formas Μασάδα, Μασαδά e Μεσάδα.