cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mestrado en administración de negocios
Características
Polo xeral ten unha duración dun a tres anos académicos e as escolas de negocio poden ofrecelo en formato tempo completo ou parcial para os profesionais que compatibilizan os estudos dos MBA coa súa actividade profesional. Para os de formato de dous cursos, o primeiro ano dun MBA está orientado a adestrar no coñecemento do contexto empresarial e nas funcións operativas da empresa. O segundo ano, é máis especializado e busca capacitar en temas económicos e administrativos. miniatura|Tuck Hall, edificio administrativo principal da Tuck School of Business. Para os profesionais con máis experiencia empresarial, hai unha modalidade denominada MBA Executivo (Executive MBA, en inglés), que polo xeral é un posgrao a tempo parcial.
Carlos Martínez-Barbeito
Traxectoria
Despois da guerra civil española traballou como crítico literario de Radio Nacional de España en Barcelona e foi secretario xeral da Metro-Goldwyn-Mayer en España. De volta en Madrid, desempeñou cargos relacionados coa cultura en Televisión Española. En 1968 foi nomeado director do Museo de América, cargo que ocupou ata 1980.
Manic Street Preachers
Inicios da banda
Nick Wire, outro amigo de varios anos, entrou na banda no lugar de Flicker na mesma época na que Richey James se converteu no segundo guitarrista. Estaba completa a formación considerada orixinal da banda. Corría o ano 1989.
De Everything Must Go a Know Your Enemy
Nese concerto revelaron varias cancións do seu sexto álbum, Know Your Enemy. O tema "Ocean Spray" foi composto por James e fala da loita da súa nai contra o cancro. Os primeiros sinxelos do dico, "So Why So Sad" e "Found That Soul", foron publicados o mesmo día. "Let Robeson Sing" tamén foi editado como sinxelo.
Sociedade Xeral de Autores e Editores
A SXAE ten máis de 100 anos de historia e as súas contas son auditadas, reciprocamente, por outras entidades de xestión de todo o mundo con quen ten subscritos convenios.
Loita antipiratería
A SGAE encabeza a loita contra a denominada piratería musical en España, especialmente contra o chamado top manta; tamén contra as redes P2P. Organiza campañas para concienciar á sociedade, e reclama unha baixada dos impostos que gravan os discos, do 16% ao 4% de IVE.
Cachipay
Cachipay é un concello de Cundinamarca (Colombia), que se atopa na provincia do Tequendama, a 50 km de Bogotá.
Tacho González
César González Somoza, nado en Vilagarcía de Arousa en 1961, é un actor galego máis coñecido como Tacho González.
Pino D'Angiò
Gañou sona por algunhas cancións pop durante a década de 1980. O seu meirande éxito foi a canción "Ma quale idea", grazas ao cal se fixo moi popular tanto en Italia coma no estranxeiro, especialmente nos territorios do Estado español, onde o tema permaneceu no hit parade durante catorce semanas de 1981.
Alejo Carpentier
Alejo Carpentier Valmont, nado o 26 de decembro de 1904 e finado o 24 de abril de 1980, foi un novelista e narrador cubano que influíu notablemente na Literatura latinoamericana desde mediados do século XX en adiante.
Margarina
Orixe
A margarina ten unha longa historia, en ocasións confusa. O seu nome orixínase tralo descubrimento do "ácido margárico", realizado por Michel Eugène Chevreul en 1813. Pensábase que o ácido margárico era un dos tres ácidos graxos que en combinación formaban as graxas animais, sendo os outros o ácido esteárico e o ácido oleico. No entanto, en 1853 descubriuse que ese ácido margárico da margarina non era máis que unha mestura de ácido esteárico e ácido palmítico, este último antes descoñecido. Porén, máis tarde descubriuse o verdadeiro ácido margárico (ou ácido heptadecanoico), que só está presente en moi pequenas cantidades en graxas animais e vexetais.
Xosé Luís Blanco Campaña
Traxectoria
Na TVG presentou Ruada, Con música propia e A noite en Blanco.
Borneo
Xeografía
miniatura| left | [[Monte Kinabalu]] Borneo está rodeado polo Mar da China Meridional polo norte e noroeste, o Mar de Sulu polo nordés, o Mar de Célebes e o estreito de Makassar ao leste, e o Mar de Xava e o Estreito de Karimata no sur. É a illa máis grande do arquipélago malaio, cunha superficie de converter 743.330 km². Ao oeste de Borneo están a Península de Malaca e Sumatra. Ao sur atópase Xava. Ao leste atópase Sulawesi, e ao nordés, as Filipinas.
Historia antiga
miniatura|esquerda|[[Dayaks, os indíxenas de Borneo coa súa vestimenta tradicional de guerra. A redución de cabezas foi unha parte importante da cultura Dayak.]] Unha das primeiras evidencias da influencia hindú no sueste de Asia foron os piares de pedra que levan inscricións no alfabeto Pallava, que se atoparon en Kutai ao longo da río Mahakam en Kalimantan Oriental, que datan de ao redor da segunda metade dos anos 300 dC.
Illa Santa Inés
Características
O seu litoral nesta área é parte da Área Protexida Costeira e Mariña de Francisco Coloane. O resto da illa é parte da Reserva Nacional Alacalufes, do mesmo xeito que a illa Desolación e a península de Córdova. Esta última atópase enfronte da illa, no outro lado do estreito de Magallanes e é unha península da illa Riesco. A illa pertence ao arquipélago de Terra do Fogo. O punto máis alto da illa está a 1.341 metros.
Sabariz
O topónimo Sabariz pode referirse a:
Toxicidade do cánnabis
Mecanismo de acción
Existen distintas vías de incorporación das substancias químicas do cánnabis ó noso organismo: a través da vía oral e da pulmonar principalmente. Esta última vai ser a máis destacada xa que ó fumar a marihuana, esta accederá máis rapidamente ó torrente sanguíneo desde onde será transportada ó resto do organismo, incluíndo o cerebro, que é un tecido con alto contido lipídico onde exercerá a maior parte dos seus efectos. Así, a marihuana afecta o cerebro da seguinte forma: unha vez nel, o THC adhírese a lugares específicos nas células nerviosas chamadas receptores de cannabinoides, afectando así á actividade das mesmas. Dependendo da área do cerebro na cal nos situemos imos ter máis ou menos receptores cannabinoides (estes atópanse en gran cantidade naquelas rexións do cerebro que exercen influencia sobre o pracer, a memoria, o pensamento, o movemento coordinado, entre outros).
Efectos
Os numerosos estudos demostraron que os cannabinoides endóxenos axudan a controlar unha gran variedade de procesos mentais e físicos no cerebro, incluíndo a memoria, a dor, a reprodución e coordinación motora, entre outros. Deste xeito, cando se consome marihuana, o THC en exceso sobreestimula os receptores cannabinoides provocando alteracións do control normal dos cannabinoides endóxenos, producindo unha intoxicación que co paso do tempo pode provocar a alteración das funcións destes receptores.
Diagnóstico de consumo
Detectouse a presenza de cannabinoides en tecidos graxos, así como tamén en feces e ouriños en consumidores da mesma. A presenza de cánnabis no plasma e ouriños pódese detectar incluso tempo despois de cesaren os seus efectos; nestes casos os métodos utilizados normalmente vannos dar unha información de consumo pero non de canto tempo hai que se consumiu. Na actualidade é de maior interese a identificación de metabolitos en sangue e ouriños; esta realízase con técnicas inmunolóxicas para a detección de cannabinoides, caracterizados pola súa gran sensibilidade e baixa especifidade. Os resultados positivos sempre han de validarse con outra técnica como (neste caso) a cromatografía de gases. O pelo tamén nos pode proporcionar unha importante información con respecto á identificación dun consumo pasado.
Joan Peiró
Traxectoria
A súa militancia sindical iniciouse en 1906, comezando a ter cargos de responsabilidade entre 1915 e 1920, como secretario xeral da Federación Española de Vidrieiros e Cristaleiros (1916-1920) e director das publicacións La Colmena Obrera (órgano dos sindicatos de Badalona) e El Vidrio (portavoz dos vidreiros federados). A súa agudeza intelectual levaríao máis adiante a ser director do periódico Solidaridad Obrera (1930) e do diario Catalunya (1937).
Os duros anos vinte
Durante a década dos anos vinte sufriu a represión desencadeada polo Estado e a patronal contra o movemento obreiro. Tan só en 1920 sufriu dous atentados e foi detido e encarcerado en Soria e Vitoria.
República e Guerra Civil
Trala sublevación dos militares rebeldes, Peiró actuou de vicepresidente do comité antifascista de Mataró, marchándose os seus fillos á fronte. Defendeu a entrada da CNT na Generalitat de Cataluña e no Goberno da República e propuxo unha República Social Federal como forma de estado ó rematar a guerra.
Olivier Gendebien
Piloto de Fórmula Un
Durante a súa carreira, competiu soamente en 15 carreiras de Fórmula Un porque a maioría das veces era o piloto de recambio de Ferrari, participando só ocasionalmente. con todo, anotou puntos en cinco carreiras, e quedou a só unha posición de acabar nos puntos noutras dúas ocasións.
Coches de competición
Con todo, foi nas carreiras de autos deportivos, en particular as de longa distancia e as probas de resistencia, onde Gendebien destacou. Pilotou un Ferrari de 2.5 litros, Gendebien asociouse con Maurice Trintignant para lograr o terceiro lugar nas 24 Horas de Le Mans de 1956. Quedaron sete voltas detrás dos gañadores, o Ecurie Ecosse Jaguar privado pilotado por Ron Flockhart e Ninian Sanderson. O Gran Premio de Buenos Aires de 1958 foi un evento de 1000 quilómetros no que Gendebien emparellado con Wolfgang von Trips. Terminaron segundos tralos seus compañeiros en Ferrari, a parella Phil Hill e Peter Collins. Na carreira arxentina o piloto de Maserati, Jorge Magnasco, morreu despois de que o seu coche derrapara e envorcara.
Zubiri, Navarra
Xeografía
A localidade atópase en centro do val de Esteríbar baixo o monte Murelu (650 msnm.), a 526 msnm. de altitude, na beira dereita do río Arga e a 20 km da capital Navarra, Pamplona.
Administración
A localidade está constituída como un concello pertencente ao municipio de Esteríbar. O concello está formado por unha xunta de catro vocais e un presidente do concello.
Caparrapí
Caparrapí, oficialmente Villa de Caparrapí, é un concello colombiano do departamento de Cundinamarca, que se atopa na provincia de Bajo Magdalena, a 172 km ó noroeste de Bogotá. A temperatura media anual é de 23 °C e a altitude media da cabeceira municipal é de 1271 m s. n. m.
Dendrobates tinctorius
Dendrobates tinctorius é unha especie de ra velenosa. Trátase dunha das especies máis grandes da súa clase, chegando a medir 50mm de lonxitude. A especie habita ó longo da parte leste do escudo güianés e Venezuela, incluíndo parte de Güiana, Suriname, o Brasil e case toda a Güiana Francesa.
Ácido homocítrico
O ácido homocítrico é un composto orgánico coa fórmula HOC(CO2H)(CH2CO2H)(C2H4CO2H). É un ácido tricarboxílico que aparece na natureza como compoñente do cofactor ferro-molibdeno de certos encimas nitroxenase. A miúdo faise referencia a el como homocitrato, que é a base conxugada do ácido que predomina nas solucións acuosas neutras.
Ángel Pestaña
Traxectoria
Despois da proclamación da Segunda República en 1931, o conflito entre Pestaña e a FAI profundizouse: Pestaña iniciou a aplicación do Manifesto dos Trinta, unha condena clara das tácticas da FAI, co que conseguiu ser expulsado da CNT en agosto. Fundou o Partido Sindicalista a finais de 1932.
Hormonas liberadoras e inhibidoras
Mecanismo
Para a GnRH, TRH e GHRH o incremento de Ca2+ conséguese polo acoplamento da hormona liberadora e a activación de receptores acoplados á proteína G acoplados á subunidade Gq alfa, activando a vía IP3/DAG para incrementar o Ca2+. Porén, para a GHRH esta é unha vía menor, xa que a principal é a vía dependente do AMPc.
Bardos dos nobres
Traxectoria
Un dos poetas máis famosos dos bardos dos nobres foi Dafydd ap Gwilym, unha das figuras máis senlleiras da poesía amorosa de toda Europa. No século XIV e o seguinte Iolo Goch cantou a Owain Glyndŵr, Siôn Cent criticou cruelmente o mundo, Gutun Owain, Dafydd Nanmor, un dos meirandes mestres da poesía de loanza, tamén destacan Lewys Glyn Cothi e Dafydd ab Edmwnd. Entre os grandes bardos do período dos Tudor están Tudur Aled, Gruffudd Hiraethog, Wiliam Llŷn e Wiliam Cynwal. A tradición poética decaeu a finais do século XVI, pero non desaparece totalmente o lume ata mediados do século XVII cando os poucos derradeiros bardos profesionais perderon o tradicional mecenado.
Robert Brown
Robert Brown, nado en Montrose, Escocia o 21 de decembro de 1773, e finado en Londres o 10 de xuño de 1858, foi un médico, cirurxián e botánico escocés.
Xosé Ramón Gómez Besteiro
Traxectoria
Nas eleccións municipais de España de 2011, Gómez Besteiro revalidou o apoio da cidadanía. Converteuse entón no único presidente do PSdeG-PSOE en presidir unha deputación en Galicia, e o único caso en toda España en que este partido gañou tanto o goberno provincial como o da capital. Presidiu, ademais, un dos oito gobernos provinciais liderados polo Partido Socialista en España.
Logo de que a causa fose arquivada comezou o seu regreso á vida política, e en marzo de 2023 foi designado polo goberno de Pedro Sánchez como Delegación do Goberno en Galicia. Os xornais especulaban daquela que o posto sería un primeiro paso para a súa candidatura á presidencia da Xunta de Galicia.
In saecula saeculorum
Ligazóns externas
Recompilación de usos na prensa escrita
Carles Fontserè
Traxectoria
Nos últimos anos da súa vida implicouse activamente na loita pola devolución ós seus antigos propietarios dos Papeis de Salamanca, os documentos incautados na guerra civil a diversas institucións e particulares polo goberno franquista e que se gardaban no Arquivo Xeral da Guerra Civil de Salamanca. O propio Fontserè sufrira ó final da Guerra o espolio de tódolos carteis orixinais que gardaba na súa casa de Barcelona, conservando tan só 4 orixinais que recibira de doazóns doutras coleccións. Tamén foi o autor do cartel conmemorativo da Comissió de la Dignitat, a organización creada para obter a devolución dos Papeis de Salamanca. Finalmente morrería sen ver os seus carteis devoltos.
Eduardo Acevedo Díaz
Eduardo Acevedo Díaz, nado en La Unión, Montevideo, o 20 de abril de 1851 e finado en Buenos Aires, Arxentina, o 18 de xuño de 1921, foi un escritor, periodista e político uruguaio pertencente ao Partido Nacional.
Traxectoria
En 1868 asóciase ao Club Universitario no que o seu xenio literario se exhibe brillantemente. Ingresa na Facultade de Dereito en 1869. O 18 de setembro, publica en El Siglo o seu primeiro texto, un tributo a seu avó materno morto seis días antes. En abril de 1870 abandona a Universidade para ingresar no movemento revolucionario de Timoteo Aparicio contra o goberno colorado de Lorenzo Batlle. Cara ao fin da Revolución das Lanzas en 1872 publica no xornal La República o seu primeiro relato, Un sepulcro en los bosques. Asina a manifesto Profesión de fe racionalista en 1872, no que se cifra a crenza na eternidade da alma e nun Deus Supremo; á súa vez asina a Contra Pastoral, texto adverso a un documento do Vigairo católico. A tres meses de concluída a guerra (xullo de 1872), xa en Montevideo, comeza a militar no Partido Nacional.
Escribe para La Democracia en 1873, e crea La Revista Uruguaia en 1875. Desde estes órganos de prensa ataca o goberno de Pedro Varela, o que lle vale o seu primeiro desterro. Tras a fracasada revolución "Tricolor" contra aquel goberno, establécese na Arxentina, onde continúa as súas actividades xornalísticas (en La Plata e Dolores).
Moscovio
O moscovio é un elemento sintético da táboa periódica, con símbolo químico Mc e número atómico 115. Fora descuberto en Rusia en 2004 e identificado provisionalmente como ununpentio, co símbolo Uup.
Acrópole de Atenas
Período Arcaico
Ao regresar a Atenas, Cimón de Atenas e Temístocles ordenaron a reconstrución dos muros sur e norte. Aplanouse o terreo da cima e fixéronse as bases para levantar outro templo na parte máis alta do recinto; os seus cimentos atopáronse baixo o Partenón. A planta era un pouco máis estreita e alongada, como era habitual nos edificios dóricos arcaicos. No proxecto de Temístocles, o edificio tiña que ter cen pés de longo, polo que recibiu o nome de Hecatompedón, pero, parece que a construción se suspendeu e unha vez desterrado Cimón, foi o gran Pericles quen asumiu o proxecto.
Período Clásico
miniatura|[[Pericles, grande impulsor da construción da Acrópole de Atenas, segundo unha copia romana dun retrato grego do ano -429 (Altes Museum, Berlín).]] A maioría dos grandes templos foron reconstruídos baixo o liderado de Pericles durante a Idade Dourada de Atenas (-460 - -430), que utilizaría o imposto dos membros da Liga de Delos para construír o Partenón e outros monumentos da Grecia clásica. Durante o século -V, a acrópole obtivo a súa forma final.
No mesmo período se comezou a construción do Erecteion, coa súa Tribuna das Cariátides, pórtico situado ao lado sur dedicado a Pándroso, filla de Cécrope I, atribuído a Calímaco, discípulo de Fidias. No pórtico, chamado Pandroseion, custodiábase o sepulcro de Cécrope I. É o máis grandioso templo xónico grego edificado en tempos de Pericles, entre o ano -421 e -406, para reconstruír o templo destruído polos persas nos anos -480 e -479, dedicado a Poseidón e Atenea, asociados a Erecteo -un dos primeiros reis de Atenas que introduciu o culto a Atenea e fundou as Panateneas e que, fulminado por Poseidón, foi enterrado no lugar da Acrópole onde se alza o Erecteion-.
Tras os propileos, dominaba o conxunto da Acrópole, a xigantesca estatua de bronce de Fidias de Atenea Promacos ("a que combate en primeira liña"), erixida entre o -450 e -448 A base era de 1,50 m de alta, mentres que a altura total da estatua era de 9 metros. A divindade tiña unha lanza na súa man e un escudo xigante no lado esquerdo, decorado por Mys con imaxes da loita entre os Centauros e Lápitas.
Outros monumentos, desaparecidos hoxe, son a Calcoteca, Pandroseion, Santuario de Pandión, o altar de Atenea, o santuario de Zeus Polieo e, da época romana, o templo circular de Augusto e Roma.
Períodos posteriores
Cando acabou a Guerra de independencia de Grecia, nomeouse en 1832, como novo rei ao príncipe Odón I, que entrou en contacto co arquitecto alemán Friedrich Schinkel para a construción dun novo palacio para o rei. O arquitecto desenvolveu un proxecto para construír un palacio e uns xardíns na Acrópole de Atenas, sobre as ruínas dos antigos templos. Por sorte, non se puido construír, xa que Schinkel sobreestimou a capacidade económica do novo reino.
Acrópole arcaica
E máis adiante no mesmo libro di:
Propileos
Na á norte estivo situada a primeira pinacoteca do mundo; entre as pinturas que se expoñían había a obra do pintor grego Polignoto (século -V), coñecido polas descricións da súa obras feitas por Pausanias e por Plinio.
Templo de Atenea Nike
Ao lado sur dos Propileos atópase o templo de Atenea Nike (Atenea vitoriosa) ou Nike Áptera (Vitoria sen ás). A construción data do ano -421 e o -410 Este monumento situado na entrada da acrópole quería simbolizar que, unha vez sen ás, a deusa non se movería de Atenas.
O friso que percorre todo o templo tivo unha decoración alusiva ás Guerras Médicas, cos frontóns dedicados á deusa Atenea. No parapeto do bastión engadiuse no ano -410 unha decoración con grandes relevos, onde se aprecia a escola de Fidias, por exemplo nos pregos da roupa, que se adapta ao corpo das representacións das "vitorias", as cales están representando xestos cotiáns como desatándose unha sandalia ou subindo a unha carruaxe.
Casarejos
Casarejos é un concello español da provincia de Soria. A súa poboación é de 203 habitantes (INE 2012) e ocupa unha superficie de 28,08 km².
Acrópole de Atenas
Santuario de Artemisa Brauronia
miniatura|Debuxo dunha reconstrución imaxinaria dos [[Propileos, (século XIX), onde se ve a Porta Beulé en primeiro termo.]] Preto dos Propileos se atopaba o santuario de Artemisa Brauronia, construído o ano -430. A orixe do santuario é unha lenda segundo a cal os habitantes de Braurón mataran unha osa, que era o animal sagrado de Artemisa, polo que a deusa esixiu que se lle consagrasen ao seu culto nenas de sete a once anos que vivirían no santuario ao seu servizo; estas nenas recibían o nome de osas. O edificio tiña unha planta trapezoidal con dúas ás laterais e unha stoá duns 38 metros de lonxitude por 7 de ancho.
Nóż w wodzie
Nóż w wodzie (literalmente: "coitelo na auga") é un filme polonés do ano 1962 dirixido por Roman Polanski. Trátase dun drama con elementos de psico-suspense que se centra na saída en barca que fai unha parella nova de namorados. A idílica e tranquila excursión vese perturbada pola aparición dun mozo transeúnte a quen deixan subir á barca e que acabará poñendo a proba a consistencia da parella. Nóż w wodzie foi a primeira longametraxe do seu director e está considerada o comezo da súa carreira internacional, ao gañar o premio da crítica do Festival de Cinema de Venecia e ser candidata ao Óscar á mellor película de lingua non inglesa de 1964.
Batalla de Arapiles
Antecedentes
En 1812 cumpríase o cuarto ano da presenza na península da forza expedicionaria británica. En 1808 desembarcara en Portugal ao mando de Wellington, derrotando ás forzas ocupantes francesas, ás que se lle permitiu volver a Francia.
A campaña de 1812
O día 21, Wellington decidiu non cruzar Salamanca, senón pasar o Tormes en Santa Marta e tomar posicións ao sur da cidade. Durante todo o día marchou novamente cara o sur e ao anoitecer, o núcleo do exército acampaba en torno a Carbajosa, protexendo o seu flanco esquerdo con varias unidades que tomaron posicións nunha liña de cerros que dominan o pequeno val do torrente de Pelagarcía, que corre de sur a norte até desembocar no Tormes. Mentres tanto, os franceses cruzaban o río augas arriba para continuar os intentos de flanqueo que tan bo resultado lles estaba dando, pois case tiñan recuperada Salamanca sufrindo moi poucas baixas.
A batalla
Marmont fora ferido pouco antes xunto co seu segundo, co que Claussel tomara o mando e trataba de organizar a defensa cando a división de Cole se puxo en movemento cara o Arapil Grande e a parte adxacente da meseta, onde agardaba Bonnet. Este ataque fracasou completamente e Cole retirouse en desbandada. Os historiadores teñen criticado a Wellington e este alegou nas súas memorias que Cole se precipitara. En calquera caso, aínda que Claussel se tentou lanzar en persecución de Cole ás tres divisións que lle quedaban, Wellington contraatacou coas divisións de Hope e Clinton que tiña reservadas. Ademais, nese momento chegaban cargando polo flanco a división de Packenham, a de Leith e a cabalería pesada de Le Marchant, co que despois dunha breve pero sanguenta loita, todo o exército francés fuxiu en desbandada. Se non foron completamente exterminados, débese a que a división de Ferey, que até daquela non entrara en combate, tomou posicións nun cerro máis ao sur chamado El Sierro, e protexeu a retirada até que a noite marcou a fin da batalla. Os franceses cruzaron de novo o Tormes ao amparo da escuridade e Wellington entrou ao día seguinte en Salamanca nun desfile triunfal. Acabara de derrotar o terceiro exército francés completo desde a súa chegada á Península.
Parsippany-Troy Hills, Nova Jersey
Segundo o censo do ano 2000, a municipalidade tiña unha poboación de 50 649 habitantes.
Cipriano Mera
Cipriano Mera Sanz, nado en Madrid o 4 de novembro de 1897 e finado en Saint Cloud, Francia, o 24 de outubro de 1975, foi un dirixente anarcosindicalista español.
Traxectoria
No verán de 1936 a folga da construción paralizara a máis de cen mil homes. A primeiros de xullo é encarcerado xunto a outros dirixentes do Comité de Folga da construción. O paro proseguía o 18 de xullo, ó estalar a guerra civil. O 19 Mera é liberado e organiza unha columna anarquista, tomando Cuenca, ata entón sublevada e en mans da Garda Civil. Máis tarde a columna de Mera transfórmase na XIV División do Exército Popular da República, da que é nomeado comandante. Esta división interveu fundamentalmente na defensa de Madrid en novembro de 1936 e nas batallas de Guadalaxara (marzo de 1937) e Teruel.
Trombopoetina
Xenética
O xene da trombopoetina está localizado no brazo longo do cromosoma 3 humano (q26.3-27). Preséntanse anormalidades neste xene nalgunhas formas hereditarias de trombocitose (reconto alto de plaquetas) e nalgúns casos de leucemia. Unha enfermidade xenética ligada a mutacións neste xene é a trombocitemia 1. Os primeiros 155 aminoácidos da proteína teñen homoloxía coa eritropoetina.
Función e regulación
A trombopoetina regula a diferenciación de megacariocitos e plaquetas, pero estudos realizados eliminando o receptor da trombopoetina indican que os seus efectos sobre a hematopoese son moi versátiles.
Uso terapéutico
Malia os numerosos ensaios clínicos realizados, a trombopoetina non se utiliza terapeuticamente. Os usos teóricos inclúen a obtención de plaquetas para doazón e a recuperación dos recontos de plaquetas baixos despois dunha quimioterapia mielosupresora.
Incendiario
250px|miniatura|O Skyline Parkway Motel após dun incendio provocado o [[9 de xuño de 2004 en Waynesboro (Virginia).]] Incendiario é o termo habitualmente empregado para se referir á persoa que deliberadamente provoca un incendio. A diferenza do pirómano, o incendiario actúa con premeditación e planificación, ben por afán de lucro ou simplemente por intención de causar dano a terceiros. A piromanía, porén, é considerada como unha doenza mental encaixada no grupo de trastornos denominado trastornos do control dos impulsos. O individuo pirómano padece unha sensación de ansiedade e malestar previa ao impulso pirómano, que só calma coa acción de provocar, observar ou ter coñecemento da provocación de lume.
Hiperpotasemia
Causas de hiperpotasemias
Existen varios tipos de causas de hiperpotasemias:
Lingua alsaciana
Uso
O alsaciano, considerado polo 95% dos alsacianos como a lingua rexional contra a un 1% que pensa que é o alemán (sondaxe de Dernières Nouvelles d'Alsace, DNA, 22 de setembro 1999), pode no entanto ser ensinado nas gardarías e na escola primaria, pero permanece aínda como unha lingua maioritariamente de uso familiar.
Disputas franco-xermanas: 1648-1945
A partir de 1648, coa asimilación progresiva de Alsacia ao reino de Francia e o resultante nacemento da rivalidade franco-xermana, o uso do alsaciano vese afectado as decisións políticas da administración de quenda que competirán en radicalidade pola instrución dos habitantes da rexión ao uso da lingua oficial, en detrimento todo iso do local.
Emperador Meiji
Traxectoria
Meiji Tennō foi o líder simbólico da restauración Meiji onde o shogunato Tokugawa foi abolido por forzas imperiais nunha breve convulsión interna coñecida como a guerra Boshin. Tras isto, o emperador Meiji proclamou a conversión do Xapón a un goberno democrático de corte occidental. Non obstante, o parlamento xaponés carecía de poderes reais e tampouco os tiña o emperardor, xa que o poder pasou entón de mans dos Tokugawa a unha nova nobreza genrō formada polos daimyō e os samurais que axudaran á restauración. Esta nova oligarquía situou os seus homes nas esferas políticas e militares do novo goberno. A restauración e a modernización consecuente converteron o Xapón nunha potencia industrial, situándoa por riba doutros estados do Pacífico. Aínda que a función do emperador na restauración é discutida, a súa influencia puido ser importante nas guerras en que o Xapón se viu involucrado a comezos do século XX. Entre as medidas que tomou destácanse ademais o traslado da capital de Quioto a Toquio, a implantación dun novo sistema de estudos (1872), a institución do senado (genroin, 1875), a inauguración da Asemblea Nacional (1890) e a anexión de Corea (1910). O emperador Meiji tivo unha gran lonxevidade no trono manténdose no poder máis de 40 anos.
Tratado de Valençay
O tratado non entrou en vigor en España pois as Cortes e a Rexencia en Madrid non o aceptaron.
Xosé Trapero Pardo
Xosé Trapero Pardo, nado en Castro de Ribeiras de Lea (Ribeiras de Lea, Castro de Rei) o 29 de setembro de 1900 e finado en Lugo o 10 de outubro de 1995, foi un escritor e xornalista galego.
Obra
Ademais de numerosos artigos en todos os periódicos nos que traballou, Trapero Pardo tirou do prelo estas obras:
Pelecanus erythrorhynchos
Descrición
P. erythrorhynchos é grande e repoludo e ten unha lonxitude entre 130 e 180 cm, grazas ao seu enorme peteiro, que mide de 29 a 39 cm nos machos e de 26 a 36 cm nas femias. Ten unha envergadura de ás de 240 a 300 cm. Esta enorme envergadura de ás permítelle planar no aire con facilidade durante as súas migracións. O seu peso está entre 3,5 e 13,6 kg, aínda que o normal é un peso entre 5 e 9,1 kg. Informouse dunha masa corporal media de 7 kg. Outro estudo atopou pesos medios menores do que se esperaba; os once machos medidos pesaban de media 6,34 kg e as seis femias medidas tiveron unha media de 4,97 kg. En canto ás medidas estándar, a corda alar mide de 51 a 68 cm e o tarso mide de 9,9 a 13,7 cm de longo. A plumaxe é case enteiramente branca brillante, excepto as plumas rémixes primarias e secundarias que son negras, pero que apenas se ven agás cando voa. Desde o inicio da primavera ata despois de finalizado o período de reprodución a mediados de verán, as plumas do peito teñen un ton amarelo. Despois mudan a unha plumaxe de eclipse, a parte superior da cabeza adoita ter un ton gris, crecen plumas anegradas entre a pequena crista branca e escasa.
O peteiro é enorme e plano na parte superior, cun saco gular grande na parte de abaixo, e, na tempada reprodutora, é de cor laranxa viva igual que o iris, e a pel espida arredor dos ollos e pés. Na tempada reprodutora crécelles unha especie de "corno" ou excrecencia na parte superior do peteiro, situada a un terzo do peteiro desde a punta. É a única especie de pelicano que presenta este "corno". O "corno" cae despois de que as aves se aparearon e puxeron os ovos. Fóra da tempada reprodutora as partes espidas fanse de cor máis clara, e a pel espida facial é amarela e o peteiro, bolsa e pés son de cor carne-laranxa.
Distribución e ecoloxía
miniatura|dereita|Adulto non reprodutor invernando en California.
O P. erythrorhynchos pode vivir máis de 16 anos. En catividade, o récord na duración da vida destes animais é de 34 anos.
O Castiñeiro, Oza, Oza-Cesuras
O Castiñeiro é un lugar da parroquia de Oza no concello coruñés de Oza-Cesuras na comarca de Betanzos. Tiña 108 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Galego de Estatística, dos cales eran 54 homes e 54 mulleres, o que supón un aumento con relación ao ano 2000 cando tiña 85 habitantes.
Liña 1 dos autobuses urbanos da Coruña
A liña 1 é unha liña regular de autobús da cidade da Coruña, xestionada pola empresa CTC. Esta liña de autobús fai o traxecto desde o Hospital Abente y Lago até a praza de Pablo Iglesias cunha frecuencia en hora punta de 15 minutos. Percorre unha distancia total de 4,7 km e ten 19 paradas na ida, e 4,8 km e 17 paradas na volta.
Casa Torre de Ceta e Arines
Historia
Segundo a documentación existente, a Casa Torre de Ceta, construída no século XV, é a edificación civil máis antiga de Vigo, levantada nun tempo no que a zona antiga xa estaría conformada, coa rúa Real como comunicación co Berbés.
A Laxiña, Vilaquinte, Carballedo
A Laxiña é un lugar da parroquia de Vilaquinte, no concello lugués de Carballedo, na comarca de Chantada. Segundo o INE en 2016 tiña tres habitantes (unha muller e dous homes).
MC Ren
Lorenzo Jerald Patterson (MC Ren), nado o 14 de xuño de 1969 en Compton (California), é un rapeiro e produtor estadounidense.
71ª edición dos Óscar
A 71.ª entrega dos premios Óscar tivo lugar o día 21 de marzo de 1999 no Dorothy Chandler Pavilion dos Ánxeles (California). A mestra de cerimonias foi, por terceira vez, Whoopi Goldberg.
Claudia Moro
Traxectoria
Foi Miss España representando a Madrid, e competiu polo Miss Universo no ano 2008, acadando o sétimo lugar.
Salva Arco
José Salvador Arco Frías, máis coñecido como Salva Arco, nado o 25 de outubro de 1984 en Navàs, Barcelona, é un ex-xogador profesional catalán de baloncesto. Actualmente traballa como responsábel de área social do Club Baloncesto Breogán de Lugo, club onde xogou as súas últimas temporadas. Xogaba na posición de ala cunha altura de 1,96 metros.
Ralph Lauren
miniatura|dereita|Ralph Lauren Ralph Lauren, nado co nome de Ralph Lifshitz en Nova York o 14 de outubro de 1939, é un deseñador de moda estadounidense.
Traxectoria
En 1967 abriu a súa primeira tenda de gravatas. En 1968 introduciu unha liña completa para cabaleiros, e en 1971 a liña para damas.
Sistema muscular
Clasificación segundo a forma en que os músculos son controlados
Os músculos están formados por unha proteína chamada miosina, a mesma encóntrase en todo o reino animal e incluso nalgúns vexetais que posúen a capacidade de moverse. O tecido muscular componse dunha serie de fibras agrupadas en masas primarias e envoltas pola aponeurose, unha especie de vaíña ou membrana protectora, que impide o desprazamento do músculo. As fibras musculares posúen abundantes filamentos intraprotoplasmáticos, chamados miofibriñas, que están situadas paralelamente ao longo do eixe maior da célula e ocupan case toda a masa celular. As miofibriñas das fibras musculares lisas son aparentemente homoxéneas, pero as do músculo estriado presentan zonas de distinta refrinxencia, o que se debe á distribución dos compoñentes principais das miofibriñas, as proteínas de miosina e actina.
Karl Friedrich Schinkel
Berlín
O seu edificio máis innovador foi a Bauakademie (Academia de Arquitectura de Berlín) (1832-1836), que evitou as convencións historicistas e que parece sinalar o camiño a unha liña de arquitectura "moderna" que só chegou a ser prominente en Alemaña a comezos do século XX.
Obra non construída
Schinkel é moito máis coñecido polos seus traballos teóricos e os seus debuxos de arquitectura que pola súa relativamente escasa obra, xa que moi poucos dos seus esbozos chegaron a ser construídos.
Netiqueta
A netiqueta (contracción do inglés network etiquette, etiqueta da rede) é o conxunto de regras que regulan o comportamento dun usuario nun grupo de noticias, unha lista de correo, un foro de discusións ou no correo electrónico. Por extensión, utilízase tamén para referirse ao conxunto de normas de comportamento xeral en Internet.
Incumbencias da netiqueta
A netiqueta comprende todas as formas de interacción directa e indirecta dun usuario con outro. Entre estas podemos destacar:
The Centre of the Heart (Is a Suburb to the Brain)
"The Centre of the Heart" é unha canción do dúo de pop sueco Roxette do seu álbum do ano 2001, Room Service. O sinxelo foi lanzado comercialmente unicamente en Europa, excepto no Reino Unido. Foi o terceiro número un en Suecia do grupo, posición onde se mantivo durante catro semanas. Tamén tivo un éxito relativo noutros países europeos.
Netiqueta
O inicio dos problemas
Despois da aparición deste tipo de problemas fíxose evidente a necesidade de aplicar a urbanidade e o respecto mutuo ás comunicacións co fin de evitar a perversión do sistema de Internet.
Tinguidura de hematoxilina-eosina
Método de aplicación
O método de tinguidura HE implica a aplicación de hematoxilina mesturada cun sal metálico (ou mordente), xeralmente seguido dun lavado nunha solución ácida débil para retirar o exceso de tinguidura (diferenciación), seguido dun branqueado en auga suavemente alcalina. Despois da aplicación da hematoxilina, o tecido é contratinguido con eosina (normalmente eosina Y).
Resultados
A hematoxilina colorea principalmente o núcleo da célula de azul ou púrpura escura,  xunto con algúns outros tecidos, como os gránulos queratohalinos e o material calcificado. A eosina tingue o citoplasma e algunhas outras estruturas da matriz extracelular como o coláxeno  en ata cinco tons de rosa. As substancias eosinófilas (substancias que se tinguen con eosina) son estruturas que xeralmente están compostas de proteínas intracelulares ou extracelulares. Os corpos de Lewy e os de Mallory son exemplos de estruturas eosinófilas. A maioría do citoplasma é eosinófilo e vólvese rosa. Os glóbulos vermellos do sangue tínguese de vermello intenso.
Staphylococcus aureus
Coagulase
A coagulase é un activador da protrombina presente na maioría das cepas de S. aureus, tamén coñecida como factor de agregación e constitúe unha proba moi sensible e específica para esta bacteria. Esta proteína representa un importante factor de virulencia. A coagulase pode unirse ao fibrinóxeno e convertelo en fibrina insoluble, a cal tende a formar depósitos onde os estafilococos poden agregarse (imitando ás plaquetas) e formar grupos.
Xenoma
A virulencia do estafilococo regúlase xeneticamente. Identificáronse varios xenes reguladores, o máis estudado é o xene agr (accesory gene regulator). O knock-out deste xene causa unha marcada diminución na virulencia.
OK Stars
O OK Stars é o nome que recibe o partido de exibición de hóckey a patíns que enfronta aos mellores xogadores da OK Liga (máxima categoría do hóckey a patíns de España) cada ano dende o 2010.
Xerencia da Universidade de Santiago de Compostela
A resolución reitoral do 01/08/2011 de delegación de competencias en determinados órganos universitarios, recolle que se delegan na xerenta competencias en materias económicas e orzamentarias, contratación administrativa, patrimonio, na área de tecnoloxías da información e comunicación, en prevención de risco e nas unidades de apoio á xestión de centros e departamentos, asó como a xefatura do persoal de administración e servizos.
Tamén forma parte dos seguintes órganos: Comisión de Administración Electrónica, Comisión de Calidade e Planificación, Comisión Reitora CIMUS, Comisión Reitora CIQUS, Comité de Dirección do Sistema de Xestión de Calidade da Área Académica, Comité de Seguridade e Saúde, Comité de Seguridade da Información, Comisión do Plan de Pensións, Consello de Administración de UNINOVA, Consello de Administración de UNIXEST, Consello de Administración de Cursos Internacionais da USC, Vogal Padroado Fundación USC-Deportiva, Comisión Sectorial CRUE de Tecnoloxía da Información e Comunicacións.
Denville, Nova Jersey
Demografía
A distribución por idades é a seguinte: 23,9% teñen menos de 18; 4,9% entre 18 e 24; 30,5% entre 25 e 44; 25,7% entre 45 e 64; e o 15% estaban entre os 65 anos ou máis de idade. A idade media é de 40 anos. Por cada 100 mulleres hai 92,8 homes. Por cada 100 mulleres de máis de 18 anos hai 89,1 homes.
Seixalbo, Ourense
Patrimonio
Entre Zaín e Zaín de Abaixo, preto da capela, hai un cruceiro de plataforma. Ao seu carón ten restos dun pedestal cúbico. Ten varal de sección circular, moi erosionado e desgastado, e a cruz tamén moi erosionada de forma singular, feita de cemento.
Maial de Abaixo, Oza, Oza-Cesuras
Maial de Abaixo é un lugar da parroquia de Oza no concello coruñés de Oza-Cesuras na comarca de Betanzos. Tiña 25 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Galego de Estatística, dos cales eran 13 homes e 12 mulleres, o que supón unha diminución con relación ao ano 2000 cando tiña 34 habitantes.
A-57
A Autovía do Atlántico ou A-57 é unha futura autovía situada no corredor occidental de Galicia, que discorrerá dende A Coruña ata O Confurco (Ponteareas), pasando por Santiago de Compostela e Pontevedra.
Barreira de Weismann
Weismann desenvolveu este concepto no seu libro de 1892 Das Keimplasma: eine Theorie der Vererbung (O plasma xerminal: unha teoría da herdanza).
Fimbulvetr
Historia
En Dinamarca, Noruega, Suecia e outros países nórdicos, o termo fimbulvinter aínda é empregado para referirse a un inverno moi longo e frío.
Castelo de Vimianzo
Descrición e características
Atópase en moi bo estado de conservación. Conserva partes do século XIII, aínda que a maioría pertencen aos séculos XIV e XV. O edificio ten planta poligonal irregular adaptándose ao terreo. Componse de tres torres defensivas rectangulares ao redor dun patio de armas ademais da torre da homenaxe, coas súas voadas ameas.
Época medieval e moderna
Construído entre finais do século XII e principios do XIII, posiblemente pola familia Mariño de Lobeira. Desta primeira construción apenas queda ningún vestixio, pese a que escavacións arqueolóxicas levadas a cabo na década dos oitenta descubriron os cimentos dunha gran torre no actual patio de armas.
Televigo
Televigo foi a primeira televisión local con sede en Vigo. Nada en 1995, era propiedade da sociedade Tranvías Eléctricos de Vigo, e non tiña relación con ningún outro grupo de comunicación local. Televigo emitía sen licenza, a través da Televisión Dixital Terrestre, TDT, dende o día 12 de maio na canle 32.
Castelo de Vimianzo
Época contemporánea
En 1472 regresara a mans dos Moscoso por obra do Conde de Altamira, Lope Sánchez de Moscoso. A partir deste momento será o centro da xurisdición señorial de Vimianzo, con dominio sobre Camariñas, Laxe, Zas e Muxía.
Hyalospongiae
Estrutura
Unha habilidade que posúen estas esponxas é a dun sistema único para a rápida condución dos impulsos eléctricos traspasando os seus corpos, facendo posible que elas poidan responder rapidamente ós estímulos externos.
Sunsat
Características
Sunsat levaba varios experimentos a bordo, incluíndo unha cámara de alta resolución, un control de actitude de precisión, un magnetómetro, un GPS, un retrorreflector e comunicacións de radioafeccionado. As comunicacións co satélite cesaron o 19 de xaneiro de 2001.
Fuso acromático
Ensamblaxe e desensamblaxe do fuso
Foron identificadas moitas proteínas necesarias para a ensamblaxe do fuso, entre elas a quinase aurora A. A lamina B é un compoñente da matriz do fuso, que axuda á ensamblaxe dos microtúbulos, mais non é esencial para esa ensamblaxe, xa que o fuso pode formarse adecuadamente sen a súa presenza.
Xibardo
Os machos da especie miden de 15 a 16 metros; as femias, de 16 a 17. O peso medio é de aproximadamente 40 toneladas. O maior exemplar observado ata agora medía 19 metros.
Alimentación
miniatura|esquerda|300px|Un grupo de baleas cazando polo método de rede de burbullas de ar preto de [[Juneau, en Alasca.]]
Distribución
miniatura|250px|Distribución do xibardo.
Pescudas
Aínda que se coñecía perfectamente a anatomía dos xibardos, como consecuencia da súa caza, os fenómenos de migración e de comportamento social non foron descritos cientificamente até a década de 1960 por dous estudos distintos de R. Chittleborough e de W.H. Dawbin.
Casa Torre de Pazos Figueroa
A Casa Torre de Pazos Figueroa é un edificio histórico do século XVI, un palacete urbano de estilo renacentista plateresco que forma unidade arquitectónica coa Casa Torre de Ceta e Arines. Está situado na zona antiga de Vigo, na Praza de Almeida, 4.
Xibardo
Época industrial
miniatura|220px|Escena da caza dunha balea, século XIX A práctica desta caza coñeceu un grande auxe coa aplicación de medios industriais a partir do século XIX, sobre todo en Europa e Rusia. A guerra ruso-xaponesa, ocorrida entre os séculos XIX e o XX, tiña como motivo central o acceso aos recursos baleeiros do mar do Xapón e do Pacífico Norte.
Balí
Xeografía
A súa poboación de 3 millóns de habitantes atópase composta principalmente de hindús, pero unha moi pequena porción é musulmá (os pescadores na costa).
A illa atópase rodeada por arrecifes de coral. As praias no sur son de area branca mentres que as do norte son de area negra.
Historia
miniatura|200px|upright|Estatua de Kandapat Sari en Semarapura, un dos antigos asentamentos en Balí. Historicamente, a arte e a cultura balineses nacen e aséntanse nesta cidade
Indias Orientais Holandesas
miniatura|200px|right|Monumento Puputan
En 1597 o explorador holandés Cornelis Houtman chegou a Balí, e a Compañía Holandesa das Indias Orientais estableceuse en 1602. O goberno holandés expandió o seu control a través do arquipélago indonesio durante a segunda metade do século XIX (Ver Indias Orientais holandesas). O control político e económico holandés sobre Balí reafirmouse tras unha serie de guerras coloniais (1846-1849), cando os holandeses enfrontaron a varios reinos balineses competidores uns contra outros. A finais da década de 1890, as loitas entre os reinos balineses na illa Sur foron explotados polos holandeses para aumentar o seu control. Estas guerras foron tan feroces que os gobernantes holandeses logo exerceron un control indulxente, protexendo e mostrando gran respecto pola relixión e cultura locais.
Independencia dos holandeses
Nun intento de manter parte do seu antigo imperio colonial, os holandeses crearon entón o Estado de Indonesia Oriental que incluía Balí, as Illas menores da Sonda, as illas Célebes e o arquipélago das Molucas. Logo de catro anos de conflitos coa recentemente creada República de Indonesia de Sukarno, os holandeses traspasaron finalmente os seus dominios coloniais a Indonesia o 27 de decembro de 1949, na Conferencia da Mesa Redonda da Haya.
Divisións administrativas
A provincia está dividida en oito rexencias (kabupaten) e unha cidade (kota). son:
Thomas William Henric Clarke
Traxectoria
Aos 22 anos comezou a cazar. Segundo as súas palabras, chegou a reunir a segunda colección privada de trofeos de caza maior máis grande do mundo. A súa colección incluía espécimes da maioría das especies africanas e das Montañas Rochosas dos Estados Unidos, excepto elefantes e xirafas.
Grimoaldo IV de Benevento
Traxectoria
En 812, viuse na obriga de pagar 25.000 solidi de tributo a Carlomagno. En 814, prometeu un tributo anual de 7.000 solidi a Luís o Piadoso. Estas promesas, con todo, nunca se cumpriron e o seu sucesor, Sico, deu as mesmas baldeiras garantías. Os de Benevento eran, na práctica, independentes e ata finais do século IX non habían recoñecer o poder franco. Grimoaldo foi asasinado en 817 por un complot de nobres cobizosos do seu trono.
Cronobacter
Importancia médica
Todas as especies de Cronobacter, agás C. condimenti, foron ligadas retrospectivamente a casos clínicos de infeccións en adultos ou nenos pequenos. A maioría dos casos de infección por Cronobacter ocorren en adultos, xeralmente son bacteremias que non foron estudadas en detalle. Porén, a maioría das infeccións en neonatos e nenos pequenos foron asociadas con C. sakazakii e recibiron considerable atención. Ademais, Cronobacter spp. están asociados con bacteremias neonatais, meninxites e enterocolite necrotizante. Porén, a tipificación de secuencias multilocus mostra que a maioría dos casos deste tipo de meninxite neonatal nos pasados 30 anos, en 6 países foron asociados con só unha liñaxe xenética da especie Cronobacter sakazakii chamada "Secuencia Tipo 4" ou "ST4", e, por tanto, este clon parece ser moi preocupante como causante de infeccións infantís.
Cianuro
Os compostos orgánicos que posúen grupo funcional -C≡N encostado a un residuo alquilo son denominados nitrilos segundo a nomenclatura IUPAC. Pódese atopar como cianuro de hidróxeno (ou ácido cianhídrico) xa sexa en fase acuosa (HCN(ac)) ou como parte de moléculas de gas (HCN(g)), formando compostos como o cloruro de cianóxeno (CNCl) e o bromuro de cianóxeno (CNBr), ou atoparse en complexos cristalinos tetraédricos como o cianuro de sodio (NaCN) e o cianuro de potasio (KCN). É utilizado no ámbito industrial, mineiro, na galvanoplastia de electrodeposición de zinc, ouro, cobre e especialmente prata e de uso na produción de plásticos de base acrílica. É moi tóxico, potencialmente letal.
Aplicacións
O cianuro utilízase industrialmente desde 1889.