cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Líquido
A auga é o líquido máis común na Terra, ademais do máis abundante. Só dous elementos son líquidos en condicións normais de presión e temperatura, o mercurio e o bromo. Outros catro teñen puntos de fusión apenas por riba da temperatura ambiente: francio, cesio, galio e rubidio.
Descrición dos líquidos
Os líquidos presentan tensión superficial e capilaridade, xeralmente dilátanse cando se incrementa a súa temperatura e perden volume cando se arrefrían, aínda que sometidos a compresión o seu volume é moi pouco variable, a diferenza do que acontece con outros fluídos coma os gases. Os obxectos inmersos nalgún líquido están suxeitos a un fenómeno coñecido como flotabilidade.
Cambios de estado
miniatura|300px|Un diagrama de [[cambio de estado|cambio de fase típico.]] En condicións apropiadas de temperatura e presión, a maioría das substancias poden existir en estado líquido. Cando un líquido supera o seu punto de ebulición cambia o seu estado a gaseoso e cando alcanza o seu punto de conxelación cambia a sólido. Porén, algúns sólidos sublímanse ao calentárense, é dicir, pasan directamente do estado sólido ao estado gasoso. A densidade dos líquidos adoita ser algo menor que a densidade da mesma substancia en estado sólido. Algunhas substancias, como a auga, son máis densas en estado líquido.
Superficie
As tensións superficiais dos líquidos comúns ocupan un rango de valores relativamente estreito, o que contrasta fortemente coa enorme variación observada noutras propiedades mecánicas, como a viscosidade.
Descrición microscópica
As moléculas que compoñen os líquidos están desordenadas e interaccionan fortemente, o que fai que os líquidos sexan difíciles de describir con rigor a nivel molecular. Isto contrasta coas outras dúas fases comúns da materia, gases e sólidos. Aínda que os gases están desordenados, son suficientemente diluídos para que as interaccións entre moitos corpos poidan ignorarse e as interaccións moleculares poden modelarse en termos de eventos de colisión binaria ben definidos. Pola contra, aínda que os sólidos son densos e interaccionan fortemente, a súa estrutura regular a nivel molecular (por exemplo, unha rede cristalina) permite simplificacións teóricas significativas. Por estas razóns, a teoría microscópica dos líquidos está menos desenvolvida que a dos gases e sólidos.
James Hutton
O plutonismo
Hutton foi o principal expoñente do plutonismo como contraposición ao neptunismo (teoría proposta por Abraham Gottlob Werner, segundo a cal durante un tempo a Terra estaría totalmente cuberta de auga). Para Hutton, aínda que non descoñecía os mecanismos dos sedimentos propugnada polos neptunistas, a orixe de moitas rochas (como os basaltos e os granitos), era magmática.
A orixinalidade do seu pensamento consistiu na formulación dun modelo cíclico da evolución da Terra, asociado intimamente ao concepto de actualismo.
Líquido
Efectos da asociación
Poderían empregarse argumentos similares para describir os efectos da presión sobre a viscosidade, onde se pode supor que a viscosidade é principalmente unha función do volume para líquidos cunha compresibilidade finita. Polo tanto, espérase un aumento da viscosidade co aumento da presión. Ademais, se o volume se expande pola calor mais se reduce de novo pola presión, a viscosidade permanece igual.
A tendencia local á orientación de moléculas en pequenos grupos outorga ao líquido un certo grao de asociación. Esta asociación dá como resultado unha "presión interna" considerable dentro dun líquido, que se debe case na súa totalidade a aquelas moléculas que, debido ás súas baixas velocidades temporais (seguindo a distribución de Maxwell), se uniron con outras moléculas. A presión interna entre varias destas moléculas podería corresponder á dun grupo de moléculas en forma sólida.
James Hutton
Plutonismo e tempo profundo
As novas teorías de Hutton situárono en conflito co daquela popular neptunismo, a teoría de Abraham Gottlob Werner,que afirmaba que todas as rochas precipitaran dunha única e enorme inundación. Hutton propuxo que no interior da Terra facía calor, e que esa calor é o motor que impulsa a creación de novas rochas: a terra era erosionada polo aire e a auga, e depositábase en forma de capas no fondo do mar; a calor, despois, consolidaba os sedimentos en pedra, e estes eran elevados como novas terras. Esta teoría denominouse plutonismo, en contraste coa teoría baseada na inundación.
Aceptación das teorías xeolóxicas
O concepto que temos actualmente da historia da Terra difire do de Hutton principalmente en que a actividade explicada pola tectónica de placas é a responsábel dos levantamentos do terreo e en que sabemos que a calor interna da Terra ten unha orixe radioactiva e chega á superficie por convección.
Meteoroloxía
Hutton non dirixiu a súa atención só á Terra, tamén estudara os cambios da atmosfera. No seu libro Theory of the Earth contén un relatorio titulado Theory of Rain, e lido o mesmo ano ante a Real Sociedade. Sostiña que a cantidade de humidade que o aire pode reter aumenta coa temperatura e, por tanto, que na mestura de dúas masas de aire de diferentes temperaturas, unha parte da humidade debe condensarse e aparecer en forma visíbel.
Evolución
Hutton deu como exemplo que cando os cans sobreviviron a través de "a rapidez das patas e a agudeza visual... os máis carentes das calidades necesarias, serían os máis suxeitos a perecer, e que aqueles que as utilizaran con maior perfección... serían os que quedarían, para conservarse, e continuar a carreira". Igualmente, se un agudo sentido do olfacto era "máis necesario para o sustento dos animais... o mesmo principio [podería] cambiar as calidades do animal, e... producir unha raza de cans de caza rastrexadores, en lugar dos que apañan as súas presas pola rapidez". O mesmo "principio de variación" influiría en todas as especies de plantas, que crecen nun bosque ou nun prado".
Publicacións
Un texto non publicado encontrouse a finais do século XX, na Biblioteca Nacional de Escocia, por Paul Pearson, que leva o título An Investigation of the Principles of Knowledge and of the Progress of Reason, from Sense to Science and Philosophy, con 2 138 páxinas en tres volumes, que se rematara en 1794. A súa lonxitude e redacción induciron a Playfair a observar que "o gran tamaño do libro, e a escuridade que con xustiza poden obxectarse a moitas partes del, probabelmente impediron que se recibise como se merece". Este extremo conduciu a Playfair a escribir un resume e unha explicación máis didáctica dos escritos de Hutton, Illustrations of the Huttonian Theory of the Earth (Ilustración da teoría da Tierra de Hutton), que permitiron que o seu pensamento sobrevivise aos ataques dos opositores despois do seu falecemento.
Obra principal
miniatura|280px|[[Réplica dunha acuarela feita por Hutton titulada Arthur's Seat and Salisbury Cross, Edinburgh (Arthur's Seat e Salisbury Cross, Edimburgo).]]
Recoñecementos
James Hutton foi elixido na sétima posición, nunha votación popular, para seleccionar os 70 científicos históricos máis importantes de Escocia. A raíz dela a National Library of Scotland creou o Scottish Science Hall of Fame cos dez primeiros elixidos. Entre eles encóntranse científicos recoñecidos mundialmente como: James Clerk Maxwell, John Logie Baird, Alexander Graham Bell, Robert Watson-Watt, Alexander Fleming, Joseph Black, James Watt, Lord Kelvin e John Napier.
Combustible
Impropiamente chámase tamén combustibles ás substancias empregadas para producir a reacción nuclear no proceso de fisión, cando este proceso non é propiamente unha combustión.
Os combustibles fósiles son mesturas de compostos orgánicos mineralizados que se extraen do subsolo co obxecto de producir enerxía por combustión. A orixe deses compostos son seres vivos que morreron fai millóns de anos. Considéranse combustibles fósiles ó carbón, procedente de bosques do período carbonífero, o petróleo e o gas natural, procedentes doutros organismos.
Características
A principal característica dun combustible é o seu poder calorífico, ou as quilocalorías desprendidas pola combustión completa dun quilogramo do combustible.
Goiânia
miniatura|Parque na cidade de Goiânia. Goiânia é a capital do estado brasileiro de Goiás. É unha cidade planeada: foi a primeira cidade brasileira planeada no século XX, e inaugurada en 20 de novembro de 1935, dois anos despois do inicio da súa construción, para substituír a entón capital de Goiás, a cidade colonial de Goiás, o que ocorreu en 1937. Sitúase a 209 km de Brasilia, a tamén planeada capital brasileira, e a 936 km da cidade de São Paulo e 1338 km do Río de Xaneiro.
A súa rexión metropolitana ten máis 10 municipios e uns 1,8 millóns de habitantes. As súas construcións máis antigas (da década de 1930) seguen o estilo art déco e na actualidade forman parte do patrimonio histórico da cidade. O seu centro tamén posúe avenidas largas e arborizadas, como a Avenida Goiás, que chega ata a Praza Cívica, sede do goberno do Estado. A cidade ten centros culturais, esportivos, bibliotecas, museos, e parques, como o Bosque dos Buritis, próximo o centro. As prazas do centro ten moitos canteiros de flores, que tornan a paisaxe agradábel a quen visita a cidade.
Guillerme II de Sicilia
Reinado
Durante o seu reinado destacan, ademais da estabilidade interna, unha ambiciosa política externa e unha vigorosa diplomacia. Tendo ao seu favor ao papa e, en secreta alianza coas cidades lombardas, foi capaz de defenderse do inimigo común, o emperador Frederico Barbarroxa. En 1174 e 1175 fixo tratados con Xénova e Venecia, e o seu matrimonio con Xoana de Inglaterra, fixo que tivera unha boa posición na política europea. O emperador xermánico tratou de facer non menos de cinco incursións militares en Italia, sen éxito. Finalmente foi derrotado pola Liga lombarda na batalla de Legnano, en 1176.
Guillerme II e a cultura
O reinado de Guillerme foi particularmente prolífico en canto á arte en Sicilia. Entre os proxectos que levou a cabo merecen seren mencionados: a catedral do mosteiro beneditino de Monreale (realizado co consentimento do papa Lucio III) e a abadía de Santa María de Maniace (a petición da súa nai Margarita). Tamén a espléndida construción do palacio da Zisa, que comezara seu predecesor, foi terminada baixo o seu reinado.
Morte sen descendencia directa
A pesar da idade de Guillerme e da súa esposa Xoana, que eran mozos, a súa unión non deixou descendencia, tamén debido á prematura morte de Guillerme. É unha noticia realmente pouco fiábel a que deu Roberto di Torigny sobre o nacemento dun fillo, Bohemundo, en 1182, antes da morte do seu pai. Ricardo di San Germano imputou a incapacidade de procreación á infertilidade de Xoana, interpretada cae como un castigo de Deus ("pero El, para quen os reis reinan e os príncipes dominan, e que o faría glorioso entre todos os reis da terra, porén neste caso foi castigado negándolle ter ningunha descendencia; a súa consorte incluso pechou o seo onde concibir un fillo!"). De feito, tendo despois a viúva Xoana dous fillos do seu segundo esposo Raimundo VI de Tolosa, pódese concluír que, en ausencia de incompatibilidade xenética entre os pais, quizais o estéril fose Guillerme.
San Salvador de Jujuy
O centro histórico da cidade de San Salvador de Jujuy atópase no medio de elevadas montañas, producindo un dos seus contrafortes unha especie de península limitada polo norte e polo leste co río Grande de Jujuy e polo sur co río Chico ou Xibi Xibi. Durante o século XX, a cidade espallouse principalmente cara ao sur e sueste do río Xibi Xibi, e en menor grao, pola banda norte do Río Grande.
Banana split
Adóitase servir nun prato con forma de barco. O plátano é cortado pola metade horizontalmente para poñelo no prato. Hai moitas variacións, pero a división de plátanos clásica faise con xeado de vainilla, chocolate e amorodo servido en fila entre as metades. O xarope de ananás vai por enriba do xeado de amorodo, xarope de chocolate sobre o xeado de vainilla, e xarope de amorodo sobre o xeado de chocolate. Adórnase con froitos secos triturados, nata batida, e cereixas de maraschino.
Zume
Produción e consumo
IMIS Euromonitor cifra en 70.000 millóns de euros o valor total do mercado mundial de zumes, néctares e bebidas complementarias, nun segmento no cal os zumes naturais cen por cento acaparan o 54% do consumo, mentres os néctares e as novas bebidas complementarias experimentan unha clara tendencia á alza, especialmente as que se presentan como enriquecidas, as que traen polpa ou se combinan con leite ou iogur. No entanto dentro do mercado mundial de bebidas refrescantes, os zumes de froitas apenas acaparan o 8% do mercado mundial, debido en boa parte ao factor prezo.
Universidade de Chicago
A Universidade de Chicago, é máis coñecida polos seus Premios Nobel en Economía, en especial a Escola de Economía de Chicago xa que conta cunha total de 9 Premios Nobel.
Confederación Hidrográfica do Miño-Sil
Demarcación hidrográfica
A súa demarcación hidrográfica comprende as concas dos ríos Miño e Sil e a parte galega da conca do río Limia, que na súa totalidade afecta a unha superficie de 17.717 km² e a unha poboación estimada de 835.000 habitantes de tres comunidades, no seu maior parte de Galicia, pero tamén de Castela e León e Asturias. As principais canles desta demarcación son as dos ríos Avia, Deva, Limia, Arnoia, Bibei, Miño e Sil.
ARN transferente-mensaxeiro
Estrutura secundaria dos ARNtm estándar dunha peza
miniatura|dereita|300px|[[estrutura secundaria dos ácidos nucleicos|Estrutura secundaria do ARNtm de E. coli. Móstranse os extremos 5' e 3' da cadea de ARN de 363 nucleótidos numerada de 10 en 10 nucleótidos. As liñas curtas indican apareamentos de Watson e Crick (G-C e A-U); os puntos son aparemanetos G-U. Son tamén evidentes os dominios similares aos do ARNt (TLD, ARNt-like domain), a rexión similar ao ARNm (MLR, ARNm-like region), e os catro pseudonós (de pk1 a pk4). O MLR codifica o péptido etiqueta entre os codóns de parada e de reinicio. As hélices do ARN (numeradas do 1 ao 12) e as súas seccións (letras) están en gris.]]
Procesamento do ARNtm
A maioría dos ARNtm transcríbense como precursores máis longos, que son procesados de forma similar ao ARNt. A clivaxe no extremo 5´ realízaa a ribonuclease P (RNase P). Poden participar moitas exonucleases no procesamento do extremo 3' do ARNtm, aínda que a RNase T e a RNase PH son as máis efectivas. Dependendo da especie bacteriana, o extremo 3'-CCA é codificado ou é engadido pola ARNt nucleotidiltransferase.
Juan Antonio Llorente
Juan Antonio Llorente (30 de marzo de 1756 - 7 de febreiro de 1823) foi sacerdote e erudito español.
Ciclo hidrolóxico
Historia da teoría do ciclo hidrolóxico
No Rāmāyaṇa, unha epopea hindú datada cara ao século IV a.C., encóntrase o himno devocional Ādityahṛdayam, dedicado ao deus Sol. No verso vixésimo segundo menciónase que o Sol quenta a auga e faina caer coma chuvia. Sobre o ano 500 a.C., os estudosos gregos especulaban que moita da auga que levan os ríos pode atribuírse á chuvia; tamén coñecían a orixe da chuvia. Porén mantiñan a crenza de que a auga que emerxía á terra contribuía en gran medida aos ríos. Exemplos deste pensamento son Anaximandro (570 a.C.) (quen tamén especulou acerca da evolución dos animais terrestres desde os peixes ) e Xenófanes (530 a.C.). Os estudosos chineses coma Chi Ni Tzu (320 a.C.) e Lu Shih Ch'un Ch'iu (239 a.C.) tiñan ideas similares. A idea de que o ciclo hidrolóxico é pechado pode acharse nos traballos de Anaxágoras (460 a.C.) e Dióxenes de Apolonia (460 a.C.). Tanto Platón coma Aristóteles pensaron na percolación como parte do ciclo da auga.
Descrición
O sol, que impulsa o ciclo da auga, quenta a auga do océano e dos mares. A auga evapórase no aire coma vapor de auga. Algún xeo e neve sublímanse directamente en vapor de auga. A evapotranspiración é a auga que transpira das plantas e se evapora do solo. A molécula de auga H 2 O ten unha masa molecular menor cá dos principais compoñentes da atmosfera, nitróxeno (N 2 ) e osíxeno (O 2 ), e, xa que logo, é menos densa. Debido á diferenza significativa de densidade, a flotabilidade provoca o ascenso do aire húmido. A medida que aumenta a altitude, a presión do aire diminúe e a temperatura baixa (véxase a lei dos gases). A temperatura máis baixa fai que o vapor de auga se condense en minúsculas gotas de auga líquida que son máis pesadas que o aire, e que caen a non ser que sexan soportadas por unha corrente ascendente. Unha gran concentración destas gotas nunha grande área da atmosfera faise visible coma nube, mentres que a condensación preto do nivel do chan denomínase néboa.
Noyemberyan
A cidade está rodeada coas montañas Voskepa r desde o sur e as montañas de Gougark desde o oeste.
O Outeiro, Cundíns, Cabana de Bergantiños
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, que é unha parte alta ou elevación do terreo.
Elena Fortún
A saga de Celia, Bildungsroman ou novela de aprendizaxe
A voz de Celia narra o fracaso da súa persoa ao non se converter na escritora adulta que o seu eu infantil profetizaba. As súas novelas móstrannos a involución que supuxo o réxime franquista para as mulleres. Seguimos o desenvolvemento literario do personaxe con Celia madrecita e Celia institutriz en América. O baleiro argumental que había entre estes dous volumes encheuse en 1987 co descubrimento e publicación de Celia en la revolución, unha fiel e intensa crónica do sitio de Madrid. Nestes tres libros Celia é testemuña-narradora. Non poderá ir á universidade e cumprirá o rol de nai coas súas irmás. É Mila quen será unha Celia renovada e modernizada.
Adaptación televisiva
A serie de televisión Celia foi unha serie infantil española estreada en Televisión Española, baseada nos libros de Elena Fortún Celia, lo que dice (1929) e Celia en el colegio (1932). Foi dirixida por José Luís Borau cos guións de Carmen Martín Gaite e supuxo o primeiro traballo da actriz Cristina Cruz Mínguez no papel de Celia, unha nena rebelde de sete anos de idade, pertencente á alta burguesía madrileña.
Brad Davis
Profesional
Na tempada 1986-87 cedeu o seu posto de titular a Derek Harper, pero seguiu achegando ao seu equipo. Esa tempada, con menos de 20 minutos en pista por partido, fixo 7,0 puntos e 4,5 asistencias. Xogou 5 tempadas máis no equipo, retirándose ao termo da tempada 1991-92. Poucos meses despois, foi o primeiro xogador dos Mavs que viu colgada a súa camiseta do alto do pavillón, sendo retirado o seu número 15. Foi o último xogador do cadro de xogadores da primeira tempada dos Mavericks en retirarse, permanecendo no equipo oito anos máis que ningún outro xogador daquel persoal da tempada 1980-81. É un dos únicos 15 xogadores que completaron 15 tempadas na NBA.
Sarabia
Os grans de sarabia acostuman ser pequenos, dalgúns milímetros de diámetro, xeralmente en forma de bólas. Así a todo, de vez en cando orixínanse grans moito maiores, de varios centímetros de diámetro, debido a que na circulación ciclónica da treboada os pequenos grans ascenden e descenden varias veces, formándose distintas capas de xeo, unhas sobre outras. Dependendo do seu tamaño, poden non ser máis ca unha pequena molestia, causar danos en automóbiles e estruturas de cristal ou incluso matar a persoas. Debido ó seu proceso de formación todos eles teñen unha estrutura en forma de capas de cebola.
Tetraedro
Volume
Existe unha fórmula xeral para calcular o volume dun tetraedro OABC, onde O coincide coa orixe de coordenadas, sexa ou non regular, en función das coordenadas cartesianas (x, y, z) de tres dos seus vértices A, B C:
Área
onde Ac é a área dunha das súas caras.
Volume, área e desenvolvemento
miniatura|100px|Animación dun dos desenvolvementos do tetraedro. Dado un tetraedro regular de aresta a, pódese calcular o seu volume V mediante a fórmula:
Ángulos
Os ángulos sólidos que forman os vértices son, como no resto dos sólidos platónicos, todos iguais, e poden calcularse:
Rafa Sáez
Rafael Carlos Sáez Aboal, nado na Seca (Pontevedra) o 2 de abril de 1962, é un exfutbolísta e adestrador galego.
Traxectoria
Con 18 anos fundou a Agrupación Cultural Deportiva A Seca da que foi presidente e adestrador durante 15 tempadas, converténdoa nun referente do fútbol base. Comezou a exercer como adestrador como seleccionador da Delegación de Pontevedra, e da Federación Galega de Fútbol nas categorías Sub-15 e Sub-17.
Mariana Carballal
Traxectoria
Formouse como intérprete, directora e pedagoga. É licenciada pola Real Escuela Superior de Arte Dramático y Danza (RESAD), en 1983, cun posgrao en estudos teatrais pola Universidade da Coruña, en 2002. Posúe o Diploma de Estudos Avanzados (DEA) en Expresión corporal, teatro e sociedade pola Universidade da Coruña (2006) e mais o de Dirección de actores pola Universidade de San Antonio de Los Baños (Cuba) (2007).
Andrés García Cardeso
Traxectoria
Nas eleccións municipais de 2019 non acadou a alcaldía, ocupando ese posto o socialista José Antonio Pereira Gil. Porén, o 14 de decembro de 2021, retornou á alcaldía tras unha moción de censura na que contou co apoio de dous edís electos por CxG que tiñan abandonado previamente dita formación. . Nas municipais de 2023 perdeu de novo a alcaldía, dado que o PSdeG chegou a un acordo co BNG que lle devolveu a alcaldía a Pereira.
Merenda
300px|miniatura|Bocadillo, base da maioría das merendas A merenda é a comida que se toma antes da cea, a media tarde. Adoita tomarse un bocadillo, ou peza de pan con embutido, pastas ou bolería, acompañado dalgunha bebida, fría ou quente, como café, batido, zume, chocolate quente ou leite, entre outros. En España é moi usual, sobre todo entre nenos. Tamén pode dicirse que a merenda é unha comida lixeira que se toma pola tarde.
Calendario xuliano
O calendario xuliano introduciuno Xulio César no ano 46 a. C., despois de consultar con Sosíxenes, astrónomo de Alexandría, e entrou en vigor en 45 a. C..
P. T. Usha
Traxectoria
O mellor momento de Usha coincidiu coas olimpíadas de 1984 nos Ánxeles e os anos inmediatamente posteriores. Principiou o ano con boas actuacións nos interestatais de Nova Delhi e nos Campionatos Abertos Nacionais de Bombai. Non obstante, a súa pobre actuación nos 100 e 200 m nos Campionatos do Mundo de Atletismo de Moscova levouna a concentrarse nos 400 m valados. Nos preolímpicos indios en Delhi, bateu á campioa M. D. Valsamma e cualificouse para os Xogos. Nas Olimpiadas fixo 56.81 s na rolda de cualificación e 55.54 s na semifinal, establecendo unha nova marca da Commonwealth e meteuse na final para quedar cuarta con 55.42 segundos, a moi pouco do bronce.
Nos Campionatos Asiáticos de Iacarta de 1985 gañou seis medallas, cinco de ouro: 100 m con 11.64, 200 m con 23.05, 400 m con 52.62, mellor marca asiática, e 400 m valados con 56.64 e nas remudas de 4 x 400 m logrou bronce; nunca nun compionato internacional un atleta levara tantas medallas de ouro, ademais nos 100 e 200 igualou a mellor marca asitática realizada por Chi Cheng de Taiwán. Unha semana máis tarde mellorou a súa marca persoal en 400 m na Copa do Mundo de Camberra con 51.61, co que logrou o sétimo lugar. Realizou outra grande actuación nos Xogos Asiáticos de 1986 en Seúl. Logrou a prata nos 100 metros con 11.67 detrás de Lydia de Vega. Venceu en 200 metros con 23.44, en 400 metros con 52.16 e nas remudas de 4 x 400 m con 3:34.58, todos con mellores marcas dos Xogos. miniatura|P. T. Usha durante unha xuntanza co ministro de mocidade de deportes indio, Shri Vijay Goel, o 21 de marzo de 2017 Nos Campionatos Asiáticos de Atletismo de 1985 en Iacarta logrou cinco medallas de ouro, e estableceu unha nova marca no número de ouros nunha única competición internacional de atletismo. Nos Xogos Asiáticos de 1986 en Seúl logrou 4 medallas de ouro e unha de prata. No seu debut nuns Campionatos do Mundo en 1987 en Roma, superou a rolda e cualificación en 400 m valados pero quedou eliminada nas semifinais ao quedar sexta.
Pulp Fiction
Pulp Fiction é un filme estadounidense do ano 1994, gañador dun Oscar, escrito e dirixido por Quentin Tarantino, e protagonizado por John Travolta, Bruce Willis, Samuel L. Jackson e Uma Thurman, entre outros.
Estreouse en galego na TVG no outono de 1998.
Sinopse
Na terceira, «A situación con Boonie», estamos outra vez no piso no que Vincent e Jules matan a Roger e a Brett, onde termina a escena na que nos quedamos anteriormente. De súpeto aparece un cuarto home do baño (Alexis Arquette) que lles dispara sen chegar a darlles. O cuarto home é seguidamente asasinado por Vincent e Jules. Tras saír do edificio con Marvin, que en realidade era amigo de Jules, soben ó coche e Vincent, accidentalmente dispáralle na cabeza a Marvin, polo que teñen que esconder o coche e arranxalo. Escóndeno en casa dun amigo de Jules, Jimmie (Quentin Tarantino) e coa axuda do Señor Lobo (Harvey Keitel) arránxano. Logo pasamos ó epílogo no cal Vincent e Jules están na cafetería na que estaban Pumpkin e Honey Bunny ó principio.
Premios
3. Mellor actor (John Travolta)
Igrexa vella de Tampere
Historia
A igrexa foi renovada en varias ocasións, a última delas no ano 2000. A principal restauración que se levou a cabo tivo lugar entre 1953 e 1954, cando foi restaurada a case o seu aspecto orixinal segundo o plano de restauración de Nils Erik Wickberg.
403
Véxase tamén
Historia ano a ano
Solidaridad Obrera (Barcelona)
O periódico Solidaridad Obrera naceu o 19 de outubro de 1907 en Barcelona, como órgano de expresión da federación Solidaridad Obrera. Permaneceu activo, con diversas vicisitudes dependentes dos momentos históricos que viviu España, ata a actualidade, onde se mantén cunha edición online que comparte cunha de papel cunha tiraxe de 5.000 exemplares repartidos gratuitamente (gratuidade establecida en 2005).
Orixe e historia
Estímase que a idea da fundación foi de Anselmo Lorenzo, quen dirixiría o periódico na súa primeira etapa aínda cando constaba como director Jaime Bisbe. O apoio económico proporcionouno Francesc Ferrer i Guàrdia. Tomouse como base o órgano portavoz da sociedade de camareiros Despertar Social. Na primeira redacción participaron Lorenzo, Moreno, Casasola, Colomé, Grau, Ferrer e Herreros, con Badía na administración, e colaboraban con frecuencia Ricardo Mella, Prat e Loredo. Suspendido o 30 de novembro, reapareció o 13 de febreiro de 1908.
Olivia Manning
Matrimonio e Romanía
En xullo de 1939, Walter Allen presentou a Manning o marxista R. D. «Reggie» Smith. Reggie era un home enerxético de gran tamaño, posuído por un constante desexo de estar en compañía doutros. Fillo dun fabricante de ferramentas de Mánchester, estudara na Universidade de Birmingham, onde fora influenciado polo poeta esquerdista Louis MacNeice e fundara a Sociedade Socialista de Birmingham. Segundo a organización de intelixencia británica MI5, Reggie fora recrutado como un espía comunista por Anthony Blunt nunha visita á Universidade de Cambridge en 1938.
Manning pasaba o seu tempo escribindo; o seu proxecto principal era un libro sobre Henry Morton Stanley e a súa procura de Emin Paxá, pero tamén mantivo correspondencia íntima con Stevie Smith, chea de chismes e intriga sobre Bloomsbury. Realizou a perigosa misión xornalística de entrevistar ao antigo primeiro ministro de Romanía, Iuliu Maniu, en Cluj, Transilvania, nese momento repleta de militares alemáns. A cidade sería transferida pouco despois de Romanía a Hungría, como parte da Segunda arbitraxe de Viena de agosto de 1940 imposto polos alemáns e os italianos. Do mesmo xeito que varias das súas experiencias, a entrevista ía incluírse nunha obra futura; outras anécdotas inclúen o seu imprevisto bautismo de Reggie con té xeado porque temía separarse del despois da morte, e a produción de Reggie dunha obra de teatro de Shakespeare, na cal lle prometeron un papel protagonista que finalmente lle foi dado a outro.
A inminente guerra e o crecemento do fascismo e da Garda de Ferro en Romanía desconcertaron e asustaron a Manning. A abdicación do rei Carlos II e o avance dos alemáns en setembro de 1940 aumentaron os seus medos, e adoitaba preguntar a Reggie «Pero onde irán os xudeus?». Pouco antes de que as tropas alemás entrasen en Romanía o 7 de outubro tras a invitación do novo ditador Ion Antonescu, Manning emigrou a Grecia, e unha semana despois Reggie uniuse a ela.
Palestina
Durante a súa estadía en Oriente Medio, Manning padecera amebíase, o que a obrigou a permanecer internada en varios hospitais do Cairo e de Palestina. Cando terminou a guerra en Europa, en maio de 1945, o seu estado de saúde levou á parella a decidir que Manning debía volver a Inglaterra antes que Reggie. Viaxaron xuntos cara a Suez, desde onde ela partiu soa cara ao seu fogar.
Últimos anos
A Manning afectoulle profundamente a repentina morte de Jerry Slattery en 1977, o seu amante e confidente durante máis dun cuarto de século. Os últimos anos da escritora tamén se complicaron pola deterioración física; a artrite afectábaa cada vez máis, debeu someterse a operacións de substitución de cadeira en 1976 e en 1979, e sufría de mala saúde en xeral pola amebíase que sufrira no Medio Oriente. No entanto, Manning comezou a traballar na última novela de The Levant Trilogy, The Sum of Things, na cal Harriet acepta regresar ao Reino Unido, pero unha vez que se despide de Guy, cambia de opinión. A novela describe as viaxes de Harriet por Siria, Líbano e Palestina, observa a suposta viudez de Guy no Cairo despois de descubrir que o barco de Harriet afundira, e detalla as lesións de Simon Boulderstone sufridas durante a batalla do Alamein e a súa posterior recuperación.
Outras obras
Manning escribiu críticas, adaptacións de radio, libretos e varios libros de non ficción. O seu libro The Remarkable Expedition (1947) sobre Emin Paxá e Henry Stanley tivo críticas xeralmente favorables, e cando se reimprimiu en 1985 foi eloxiado polo seu humor, pola súa narración e pola súa xustiza cara a ambos os temas. The Dreaming Shore (1950), un libro turístico sobre Irlanda, recibiu unha crítica desigual mesmo por parte do seu vello amigo Louis MacNeice, pero algúns extractos deste e doutros libros de turismo irlandés de Manning foron posteriormente admirados e incluídos en antoloxías. O libro Extraordinary Cats (1967) trata principalmente sobre as amadas mascotas de Manning e a crítica de Stevie Smith no Sunday Times sostivo que o libro era «máis axitado que orixinal». A autora publicou tamén dúas sagas de relatos curtos, Growing Up (1946), a cal foi moi ben recibida, e A Romantic Hero and Other Stories (1967); esta última inclúe outras historias do volume anterior e presenta un marcado sentido da mortalidade.
Universidade Columbia
Inicialmente, a universidade foi fundada case no final da illa de Manhattan, na terra da igrexa Trinity Church. No seguinte século mudaría máis ao norte da illa, onde agora se encontra Rockefeller Center, e no ano 1896 mudou unha última vez, desta vez ao barrio de Morningside Heights. Neses anos Morningside Heights era maiormente terra facendeira.
Columbia Hoxe
A día de hoxe a universidade conta con máis de 132 000 m² só no seu campus principal. Alén do campus principal hai moitas residencias estudantís próximas ao campus propio, e no barrio de Washington Heights encóntrase o Campus de Facultades de Ciencias Médicas.
Concello de Oza
Historia
No século XIX, coa creación dos concellos constitucionais, foi formado o concello de Santa María de Oza, conformado pola parroquia do mesmo nome e as de San Cristovo das Viñas, San Pedro de Visma e San Vicenzo de Elviña.
Ariki
Historia
miniatura|dereita|Makea Karika Ariki (sentado) e nobres da tribo Makea Karika (Rarotonga).
Tesoira
Historia das tesoiras
Había, con todo outro tipo de tesoiras, as profesionais. Aparecen en escudos de armas gremiais, como os do gremio de paneiros e cortadores. O oficial, ou mestre de tesoiras, adoitaba levalas nun peto lateral.
Juan Eugenio Vidal Fraga
Juan Eugenio Carmelo Vidal Fraga, nado en Cambados o 1 de febreiro de 1905 e finado en Marcón (Pontevedra) o 26 de febreiro de 1970, foi un avogado e político galego.
Avefría
miniatura|240px|Ovo de [[Vanellus vanellus]]
Kenny Acheson
Outro éxito e Fórmula 1
En 1980 uniuse a Murray Taylor Racing en Stone en Oxfordshire, para disputar o Campionato Británico Vandervell de F3. A mediados da tempada Acheson lideraba o Campionato por diante de Stefan Johansson que pilotaba para Project 4 Racing. Pero entón Johansson adquiriu un novo Ralt RT3 e pechou a brecha. Na última carreira do Campionato, Kenny cometeu un pequeno erro e Johansson fíxose co título.
Equino (arquitectura)
miniatura|300px|Elementos arquitectónicos na [[orde dórica.]] Un equino (en grego antigo ἐχῖνος) é, en arquitectura, a parte central do capitel. Atópase debaixo do ábaco e é moi común nas columnas de orde dórica. Adoita ter forma discoide.
Epiro (provincia romana)
Antigüidade tardía
miniatura|left|200px| As [[provincia romana|provincias romanas de Epirus Vetus e Epirus Nova en relación coas fronteiras modernas.]] Probablemente durante a reorganización provincial de Diocleciano (284-305), a porción occidental da provincia de Macedonia ao longo da costa do mar Adriático dividiuse na provincia de Nova Epiro (Epirus Nova). Aínda que este territorio non era tradicionalmente parte do propio Epiro, tal e como o definían os antigos xeógrafos, e historicamente estivera habitado predominantemente por tribos ilirias, o nome reflicte o feito de que baixo o dominio romano a área estivo suxeita a un aumento da helenización e ao asentamento das tribos epirotas do sur.
Abeto branco
Distribución
No norte e centro de Europa, e nalgunhas áreas montañosas do sur do continente; na Península Ibérica desenvólvese na zona norte, especialmente nos Pireneos, atopándose as súas masas máis importantes nas provincias de Navarra, Huesca, Lleida, Barcelona e Xirona. Acada o seu límite máis meridional no Montseny e na Serra de Guara.
Non aparece nas montañas galegas por mor á escasa altitude das mesmas. Atopamos algúns exemplares illados nos arboredos e xardíns do país.
Propiedades
Ten propiedades semellantes ás dos piñeiros. As xemas son ricas en resina, e as súas esencias principais son o limoneno e o alfa pineno. As follas presentan unha notábel cantidade de esencias, ademais de glicósidos e piceína. A casca é rica en taninos e flobaceno. A resina ademais de ser rica en trementina, ten certa cantidade de ácido abietínico.
Bieito XIII
O nome de Bieito XIII pode referirse a:
Igael Iadin
Mocidade e carreira militar
Nado en 1917 en Xerusalén, era fillo do notorio arqueólogo Eleazar Sukenik e a educadora e activista dos dereitos da muller Hasya Feynsod Sukenik. Incorporouse á Haganá aos quince anos en 1933 e converteuse nunha figura chave do liderado da organización. En 1946, con todo, abandonou a Haganá por mor dunha discusión co seu comandante Isaac Sadeh pola inclusión dunha metralladora como parte do equipo estándar de escuadra. En 1947, pouco antes de que o Estado de Israel declarase a súa independencia, foi chamado de novo ao servizo activo por David Ben-Gurion cando daquela era estudante universitario. Foi designado xefe de operacións, e axudou a concibir e pór en práctica moitas das estratexias utilizadas durante a Guerra de Independencia de Israel en 1948. Formou parte do "Comité Asesor" creado por David Ben Gurión, canda outros altos cargos militares (Moxe Daian, Igal Allon, Isaac Sadeh...), onde puxeron as bases para a execución do Plan Dalet, guía mestra da eliminación sistemática de centos de asentamentos palestinos.
Arqueoloxía
Despois de deixar o exército, estudou arqueoloxía na Universidade Hebrea de Xerusalén, onde recibiu en 1956 o Premio Israel en estudos xudaicos pola súa tese doutoral sobre a tradución dos manuscritos do Mar Morto. Nos anos seguintes, continuou a súa investigación arqueolóxica nos sitios máis importantes da rexión, ao tempo que daba clases na universidade e publicaba estudos. En 1970 converteuse en xefe do Instituto de Arqueoloxía da Universidade Hebrea.
Néboa
Clasificación
Néboa de radiación: ocorre logo da posta do sol, cando o chan perde calor a través da emisión de radiación infravermella nunha noite sen nubes (de estar presentes, as nubes evitarían que a calor escape ó espazo). Entón, o chan arrefriado produce condensación no aire próximo ó chan, a través do proceso de condución da calor. Este tipo de néboa é común en outono nos países de clima temperado, usualmente ten un grosor de 1m (inda que a turbulencia pode facer que se eleve, e é de curta duración.
Icosaedro
miniatura|Figura en vértice 3.3.3.3.3 Un icosaedro é un poliedro de vinte caras, convexo ou cóncavo. Se as vinte caras do icosaedro son triángulos equiláteros e congruentes, iguais entre si, o icosaedro é convexo e denomínase regular, sendo entón un dos chamados sólidos platónicos. O poliedro conxugado do icosaedro é o dodecaedro.
Bilbao Bizkaia Kutxa
Historia
thumb|left|Colonias infantís da Caja de Ahorros Municipal de Bilbao en [[Sukarrieta (Biscaia).]] Bilbao Bizkaia Kutxa constituíuse o 16 de febreiro de 1990 pola fusión da Caja de Ahorros Municipal de Bilbao (fundada en 1907) e a Caja de Ahorros Provincial de Vizcaya (fundada en 1921).
Familia xénica
A expansión ou contracción de familias xénicas nunha liñaxe evolutiva específica pode deberse ao azar ou pode ser o resultado da selección natural. Distinguir entre estes dous casos adoita ser difícil na práctica. En traballos recentes utilízase unha combinación de modelos estatísticos e técnicas algorítmicas para detectar as familias xénicas que están baixo os efectos da selección natural.
Estrutura básica
As familias de multixenes constan tipicamente de membros con secuencias e funcións similares, aínda que un alto grao de diverxencia (na secuencia e/ou función) non é razón dabondo para retirar un xene dunha familia xénica. Os xenes membros de cada familia poden estar situados moi próximos uns doutros no mesmo cromosoma ou dispersos por todo o xenoma en diferentes cromosomas. Debido á semellanza nas secuencias e as súas funcións solapadas, os xenes membros dunha familia comparten a miúdo elementos de control regulatorios. Nalgúns casos, os xenes membros teñen secuencias idénticas ou case idénticas. Esas familias permiten que se expresen cantidades masivas dun produto xénico nun curto período de tempo se é preciso. Outras familias permiten a expresión de produtos específicos aínda que similares en diferentes tipos de células ou en diferentes estadios do desenvolvemento dun organismo.
Evolución concertada
Algunhas familias multixénicas son extremadamente homoxéneas, e os xenes membros comparten secuencias idénticas ou case idénticas. O proceso polo cal as familias xénicas manteñen unha alta homoxeneidade denomínase evolución concertada. A evolución concertada ocorre por medio de ciclos repetidos de sobrecruzamento desigual e de transferencia e conversión de xenes. O sobrecruzamento desigual orixina a contracción e expansión das familias xénicas. As familias xénicas teñen un rango de tamaños óptimos orixinais cara ao que actúa a selección natural. A contracción elimina copias de xenes diverxentes e impide que as familias xénicas se fagan moi grandes. A expansión substitúe as copias de xenes perdidas e impide que as familias xénicas se fagan moi pequenas. Ciclos repetidos de transferencia e conversión de xenes fan que as familias xénicas sexan cada vez máis similares en tamaño.
Saint Paul, Minnesota
A cidade foi fundada en 1800, e incorporada en 1854. É un dos dous centros dunha rexión metropolitana que posúe 2 968 805 habitantes, a outra sendo Minneapolis, a maior cidade de Minnesota.
Elemento nuclear intercalado curto
Efectos da transposición de SINEs e enfermidades
A inserción dun SINE augas arriba dunha rexión codificante pode ter como resultado a reorganización do exón (exon shuffling) ou cambios na rexión regulatoria do xene. A inserción dun SINE nunha secuencia codificante dun xene pode ter efectos deletéreos e unha transposición non regulada pode causar enfermidades xenéticas. A transposición e recombinación dos SINEs e outros elementos nucleares activos pénsase que é unha importante contribución da diversidade xenética entre liñaxes durante a especiación.
Estereóbata
miniatura|Estereóbata do [[templo de Segesta.]] Unha estereóbata (do grego antigo στερεοβάτης: base sobre a que se apoia unha columna) é, na arquitectura, unha base elevada sobre a que se sustentan os muros ou unha columnata. Hai unha certa confusión terminolóxica sobre o concepto pois, ás veces, refírese ao conxunto da plataforma sobre a que se apoia a construción e, noutras ocasións, denomínase así ao conxunto dos dous primeiros chanzos da plataforma.
Pseudomonas aeruginosa
Biopelículas e resistencia ao tratamento
As biopelículas que forma P. aeruginosa poden causar infeccións oportunistas crónicas, as cales son un serio problema nos servizos de atención médica dos países industrializados, especialmente para os pacientes inmunocomprometidos e os vellos, os cales con frecuencia non poden ser tratados de forma efectiva con terapias de antibióticos tradicionais. As biopelículas protexen a estas bacterias dos factores ambientais adversos. P. aeruginosa pode causar infeccións nosocomiais (hospitalarias) e considérase un organismo modelo para o estudo de bacterias resistentes a antibióticos. Os investigadores consideran importante aprender máis sobre os mecanismos moleculares que causan o cambio dun crecemento bacteriano de tipo planctónico a un fenotipo de crecemento en biopelícula e sobre o papel da comunicación interbacteriana nas bacterias resistentes aos tratamentos como P. aeruginosa. Isto debería contribuír a manexar clinicamente mellor os pacientes con infeccións crónicas, e debería levar ao desenvolvemento de novas drogas terapéuticas.
Tratamento
A terapia de fagos contra P. aeruginosa é un dos tratamentos máis efectivos, o cal pode combinarse coa administración de antibióticos, e non ten contraindicacións e presenta mínimos efectos adversos. Os fagos prepáranse nun líquido estéril, axeitado para a súa administración. Aplicouse a terapia de fagos contra as infeccións de oído causadas por P. aeruginosa
Georges Desdevises Du Dézert
Traxectoria
Doutor en Dereito e en Historia, foi prolífico autor dunha vasta obra que abarcou multitude de asuntos. Aínda que as súas primeiras obras son as súas teses de licenciatura e doutoramento en Dereito, non se dedicou a este oficio (só actuou unha vez nun tribunal de Caen, e como avogado de oficio).
Tamén son importantes os seus estudos sobre a España do Antigo Réxime, en particular a súa monumental L'Espagne de l'Ancien Régime. Colaborou en importantes revistas, como Revue Hispanique.
Eladio Santos
Eladio y los seres queridos
O ano 2008 foi de grande importancia para este grupo indie pop, xa que foi recoñecido en primavera coma novo talento FNAC e seu videoclip "Espanha a las 8" obtivo o premio do público no [[Festival de Cans|Festival de Curtametraxes de Cans. Pasados uns anos, en 2011, lanzan o seu segundo álbum chamado Están Ustedes Unidos. Foi producido por Manuel Colmenero e Javibu Carretero nos estudios Sonobox de Madrid.
Fundación Otero Pedrayo
Actividades
miniatura|Entrada á casa. A Fundación promove distintas actividades culturais ao longo do ano, tanto na Casa Grande de Cimadevila, como noutras localizacións. Desde lembranzas a vellos amigos, a homenaxes nos seus aniversarios. Unha das máis recoñecidas é a celebración dunha festa anual -o último domingo de xuño de cada ano- na que se entrega, ininterrompidamente dende 1983, o Premio Trasalba a senlleiros valedores da cultura galega.
José Fernández Canosa
Traxectoria
Logo de casar pensou en pasarse a actividade gaiteira dun xeito máis profesional. Xuntouse co seu curmán Armando, co seu cuñado Manolo (bombo) e co irmán deste, José de Marcelino (caixa). Nunha tenda compraron dúas gaitas de ébano, hoxe desaparecidas. Fixeron tamén os primeiros traxes ao estilo dos grupos de gaiteiros da época e, sendo todos do Piñeiro, recuperan o nome que José herdara da familia: Airiños do Piñeiro.
Tocou con esta primeira agrupación en múltiples festas: San Pedro, San Cibrán e Santo Amaro. Comezan tamén a ir ao carnaval do Hío, Aldán e Darbo. Entre 1976 e 1979 que foi traballar a Zaragoza seguiu exercendo de gaiteiro no Centro Galego, co que chegou a tocar en Barcelona.
Repertorio
Do seu toque destaca unha ornamentación moi rica en recursos, o constante venteo movendo toda a man, as posturas do tocar pechado, os silencios reais que gusta de facer e os requinteos que emprega cando a peza o require.
Os títulos das pezas son:
Banda Municipal de Silleda
A escola de música
Tras moitos anos localizada na antiga Cámara Agraria, a Escola de Música da banda e local de ensaio trasladouse a un edificio que fora propiedade da Fundación Semana Verde. O día 6 de xaneiro de 2016 inaugurouse a nova escola de música nun acto que congregou a numerosos veciños.
Joaquín Ascaso Budría
Traxectoria
De profesión obreiro albanel, na súa mocidade afiliouse á organización anarcosindicalista Confederación Nacional do Traballo, participando na agrupación anarquista "Los Indomables" e colaborando con outra chamada "Los Solidarios".
Foi detido en Zaragoza polas súas actividades anarcosindicalistas en 1924, e a ficha policial dálle unha idade de dezasete anos. Tras isto fuxiu a Francia ata a chegada da Segunda República Española, véndose moi influenciado pola Sublevación de Jaca.
O inicio da Guerra Civil española sorpréndeo en Barcelona, no contexto da Revolución Española. Parte cara á fronte de Aragón, primeiro integrado na Columna Durruti e posteriormente na Columna Ortiz. Recibiu o nomeamento oficial de delegado gobernamental do Consello Rexional de Defensa de Aragón o 19 de xaneiro de 1937.
Burkholderia
Burkholderia é un xénero de proteobacterias no que hai algunhas especies patoxénicas como Burkholderia mallei, responsable de producir o mormo, unha doenza que aparece principalmente nos cabalos e outros équidos; Burkholderia pseudomallei, axente causante da melioidose; e Burkholderia cepacia, que é un patóxeno importante que causa infeccións pulmonares en persoas con fibrose quística. Esta última foi modernamente dividida en varias especies. Anteriormente as especies de Burkholderia formaban parte de Pseudomonas.
O uso de especies do xénero Burkholderia en agricultura (para a biodegradación, biocontrol e como rizobacterias que promoven o crecemento das plantas) está suxeito a discusión polos seus posibles efectos patoxénicos en persoas inmunocomprometidas (especialmente nos pacientes de fibrose quística), por exemplo en infeccións contraídas en hospitais. Porén, sábese que as especies patoxénicas animais e as especies de plantas ou do solo pertencen a diferentes grupos, e propúxose separalas en diferentes xéneros para evitar malas interpretacións.
O xénero recibe o seu nome por Walter H. Burkholder, un patólogo de plantas da Universidade Cornell.
Irmandiños: a revolta
Regras do xogo
"Irmandiños: a revolta" baseaba o seu sistema de xogo no soft-combat. Desta maneira os participantes enfrontábanse con réplicas acolchadas de espadas e outras armas, permitindo un xogo fluído e seguro. Cada participante contaba cuns puntos de vida, que se podían ver modificados pola armadura que portase e outros factores. Cada golpe recibido restaba un ou máis destes puntos, en función da arma. Se un xogador chegaba a cero puntos de vida, morría.
Sofía Nieto
Traxectoria
Sofía Neto empezou a súa carreira como actriz ós 16 anos, comezando ós poucos no mundo do teatro. En 2003, foi elixida para facer da filla de Juan Cuesta na serie de televisión española Aquí no hay quien viva. Estivo a actuar na serie até que acabou de emitirse, o 6 de xullo de 2006. Logo de mercar Telecinco os dereitos da serie de Antena 3, ela e a maioría de actores de Aquí no hay quien viva pasaron a rodar en xaneiro La que se avecina. Nieto pasou a ser a bolseira da barbaría Araceli Madariaga, pero, ó separarse Araceli de Enrique Pastor, el converteu a barbaría nun bar e ela pasou a ser camareira.