cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
A vocación de san Mateo
Análise
Na obra, existe unha grande intensidade e valor simbólico, no diálogo dos xestos entre Cristo, Pedro e Mateo. Os espectadores de Caravaggio viron unha certa semellanza entre o xesto de Xesús chamando a Mateo e o xesto de Deus ao espertar a Adán na Capela Sistina de Michelangelo. Seguindo a liña do brazo esquerdo de Cristo, Mateo semella ser invitado a seguilo para o mundo. "Esta clara lexibilidade, tan diferente de tantas pinturas manieristas, ... é a responsable da enorme popularidade desta obra." Este xesto de Cristo é repetido por San Pedro, símbolo da Igrexa católica que intervén entre o mundo divino e o humano, moi acorde co tempo da Contrarreforma, e que á súa vez é repetido por Mateo. É a representación simbólica da salvación, a través da repetición dos xestos instituídos por Cristo (os sacramentos) e repetidos, no tempo, pola igrexa.
Vratsa
A cidade de Vratsa é un centro de comercio e artesanía e un nó ferroviario. Nela estabeleceuse a industria téxtil, metalúrxica, química e cerámica. Durante o dominio otomán (séculos XV ó XIX) foi un centro administrativo e unha gornición. A área municipal está habitada por un total de 80.040 persoas, segundo o censo de 2004.
Club Deportivo Lugo
Actualmente, o club xoga os seus partidos como local no Anxo Carro, estadio que contaba até a súa remodelación en verán de 2013 con capacidade para 4.800 seareiros, sendo aumentada até albergar 7.840 espectadores. O adestrador principal do club é Iñigo Vélez. No aspecto institucional o presidente desde o ano 2015 é Tino Saqués. O principal patrocinador do club desde 2012 é Estrella Galicia.
A Ximnástica Lucense
A Sociedade Ximnástica Lucense fora fundada en 1943, entre outros por Felisindo Rodríguez Caride, nacendo da fusión de dous equipos da cidade: a Sociedade Ximnástica Raio e o Club de Lugo. Un ano despois da súa fundación a Ximnástica lograba o seu primeiro título, a Copa Galicia, e tan só catro anos despois conseguía ascender á Segunda División, época na que aínda non existía a Segunda División B e a primeira división estaba limitada a dezaseis equipos. Este ascenso da Ximnástica tivo tres artífices principais: Anxo Carro Crespo, José Páramo Fernández e Paco Rivera Manso. Porén o equipo só se mantivo tres tempadas na categoría:
Retorno e renovación
Na tempada 2010, con Setién de novo no banco, o Lugo proclámase campión de liga, conseguindo xogar a promoción de ascenso para campións. Nesta eliminatoria enfrontouse ao Real Murcia, campión do grupo IV. Tras perder por 2 a 0 na Nueva Condomina o Lugo gañou cun gol de Tornero no minuto 52 por 1 a 0 no Anxo Carro, o que non serviu para poder remontar a eliminatoria e acadar o ascenso. No último minuto do encontro foille anulado a Yago un gol dubidoso, o que suporía a posibilidade de xogar a prórroga. Tras non conseguir o ascenso directo, o equipo enfrontouse ao Deportivo Alavés nas semifinais da promoción. O partido de ida en Mendizorroza finalizou cun empate a cero goles, vencendo o Lugo no Anxo Carro por 2 a 1, o que lle valeu o pase para a eliminatoria definitiva onde xogará contra o Alcoyano. Nesta última rolda os lucenses perderían por 1 a 0 ambos encontros, non conseguindo o ascenso de categoría.
Ascenso
A segunda volta comezaría con empates e unha derrota fronte por 1 a 0 fronte o La Roda. Tras ocupar a primeira posición da liga durante gran parte da tempada, o Lugo descendería á segunda posición, para finalmente descender á terceira tras perder na última xornada fronte o Toledo, que se xogaba a permanencia. Así finalmente o Lugo remataría por detrás do Real Madrid Castilla e o CD Tenerife, pero con dereito a xogar a fase de ascenso cara á "categoría de prata".
Nanoarchaeum equitans
Nanoarchaeum equitans é unha especie de arquea mariña descuberta en 2002 por Karl Stetter nunha cheminea termal da costa de Islandia na dorsal de Kolbeinsey. Outras cepas desta especie foron atopadas na dorsal mesooceánica subpolar, e na Poza de obsidiana do Parque Nacional de Yellowstone, EUA. Como crece a temperaturas de 80º Celsius, que se aproximan ao punto de ebulición, considérase un organismo termófilo. Crece mellor en ambientes con pH 6, e concentracións salinas do 2%. Nanoarchaeum parece ser un simbionte obrigado das arqueas do xénero Ignicoccus, e debe estar en contacto con ese outro organismo para poder sobrevivir. Por exemplo, Nanoarchaeum equitans non pode sintetizar lípidos pero obtenos do seu hóspede. As súas células son de só 400 nm de diámetro, o que fai dela un dos organismos vivos máis pequenos (xunto coas nanobacterias e nanobios, que son controvertidos, e os ARMAN). O seu xenoma é de só 490.885 pares de bases, o que o fai un dos xenomas non virais máis pequenos secuenciado (xunto co de Candidatus Carsonella ruddii).
Clasificación
Xeneticamente, Nanoarchaeum é peculiar porque a secuencia do seu ARNr 16S non é detectable polos métodos máis comúns. Un exame inicial do seu ARN ribosómico monocatenario indicou que o organismo pertencía ao dominio das arqueas. Porén, as súas diferenzas con respecto aos filos de arqueas coñecidos, Euryarchaeota e Crenarchaeota, eran tan grandes como a diferenza que había entre os dous filos. Por tanto, clasificouse nun filo propio, que se denominou Nanoarchaeota. Porén, outro grupo de investigadores comparou todos os marcos abertos de lectura doutras arqueas e obtivo outras conclusións: Nanoarchaeum pertence en realidade aos Euryarchaeota e a mostra dos experimentos anteriores, que só utilizaba ARN ribosómico estaba nesgada, polo que parecía presentar grandes diferenzas cos outros filos.
Ducado de Montblanc
Lista de Duques de Montblanc
Título vacante, (1700 - 1996)
A Cerca, Cullergondo, Abegondo
A Cerca é un lugar da parroquia de Cullergondo no concello coruñés de Abegondo, na comarca da Coruña.
Amplificador xenético
Teorías
Actualmente, hai dúas teorías sobre como se procesa a información nos amplificadores na expresión xénica, que considera que poderían actuar seguindo dous posibles modelos, que son:
Bauchi
frame|Localización de Bauchi. Bauchi é unha cidade do nordeste de Nixeria, capital do Estado de Bauchi, como tamén da Área de Goberno Local homónima. Tiña unha poboación de 316.173 habitantes (2004). A Área de Goberno Local cobre unha área de 3687 km2 e posuía unha poboación de 493.810 habitantes no censo de 2006.
Nancy Hopkins
Estudo sobre a situación das mulleres no MIT
A mediados dos 90, Hopkins sentiu que ela e outras mulleres eran sistematicamente discriminadas no MIT. Debido ás súas queixas á administración, formouse un comité (con Hopkins como presidente inicial) para investigar a cuestión das desigualdades que experimentaban as mulleres na facultade como resultado dun nesgo de xénero inconsciente. O comité existiu en dúas formas no curso dun período de catro anos e incluíu tanto a homes como a mulleres membros da facultade, incluídos homes que eran presidentes actuais ou anteriores dos departamentos de matemáticas, química e física
WYSIWYG
WYSIWYG é o acrónimo de What You See Is What You Get (en inglés, "o que ves é o que obtés"). Aplícase ós procesadores de texto e outros editores de texto con formato (como os editores de HTML) que permiten escribir un documento vendo directamente o resultado final, frecuentemente o resultado impreso.
Figueiras, Cullergondo, Abegondo
Figueiras é un lugar da parroquia de Cullergondo no concello coruñés de Abegondo, na comarca da Coruña.
Malacántidos
miniatura|300px|Caulolatilus cyanops Os Malacántidos (Malacanthidae) son unha familia de peixes mariños incluída na orde dos Perciformes. Distribúese polo Atlántico, Índico e Pacífico a profundidades de entre 10 e 500 m (normalmente entre 50 e 200 m). A especie Malacanthus latovittatus pode atoparse tamén en esteiros.
Carlos Vives
Carlos Alberto Vives Restrepo, nado en Santa Marta, Colombia o 7 de agosto de 1961, é un cantante, actor e compositor colombiano. Coñecido como Carlos Vives e famoso en América Latina e outras partes do mundo por mesturar música colombiana como o vallenato e a cumbia con pop e rock. Foi gañador de dous Premios Grammy e nove veces gañador do Latin Grammy Awards.
Cartas
O topónimo Cartas pode referirse a:
Morgadáns, Gondomar
Santiago de Morgadáns é unha parroquia que se localiza no concello de Gondomar na comarca de Vigo. Segundo o padrón municipal de 2008 tiña 1.255 habitantes (624 homes e 631 mulleres), distribuídos en 21 entidades de poboación, o que supón un aumento progresivo en relación aos anos 2004, cando tiña 1.229 habitantes, e 1999, con 1.160.
Pertenceu primeiro á xurisdición de Baiona para formar despois concello propio ata a distribución municipal definitiva de 1836, cando foi definitivamente integrada en Gondomar. Xa en 1844 hai constancia de que os veciños de Morgadáns, xunto ós da parroquia veciña de Chaín reclamaron infrutuosamente formar concello, con capital en San Roque de Morgadáns, hoxe un lugar desta parroquia.
Oficina de Igualdade de Xénero da Universidade de Santiago de Compostela
Estivo dirixida por Isabel Diz Otero, Trinidad de Miguel Bouzas e Eva Aguayo Lorenzo.
BeOS
A comezos do 2000 BeOS chegou a colocarse como unha plataforma multimedia con posibilidades de competir con Mac OS ou Microsoft. Mesmo Apple chegou a considerar a súa adquisición para formar a base de OS X.
Cendoi, Artoño, Agolada
Cendoi é un lugar da parroquia de Artoño, no concello pontevedrés de Agolada, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2008 estaba deshabitado, o que supón unha diminución de 1 habitante con respecto ao ano 2000.
Marca de Friúl
Historia
O ano 887, Berengario de Friúl foi escolleito Rei de Italia. A súa elección provocou que durante décadas se producisen loitas entre rivais que reclamaban o trono. O ano seguinte, Berengario perdeu o trono e malia intentalo en diversas ocasións, non o recuperou ata o ano 905. Despois da súa morte o ano 924, Hugo de Arlés foi escolleito como sucesor. Este non foi nomeado marqués e a marca quedou vacante, malia que a marca permaneceu como unha división política do Reino de Italia durante a Alta Idade Media.
Heidelberg
Centro histórico
O centro histórico de Heidelberg está ben conservado e consiste principalmente dunha gran zona peonil, onde se atopan varias igrexas, por exemplo a Heiliggeistkirche ("igrexa do Espírito Santo"), e moitos edificios de estilo barroco. Aquí tamén se acha o centro da Universidade de Heidelberg coa súa biblioteca e o Karzer ("prisión de estudantes"), á beira de tendas e bares.
Bertone
Década de 1960
O final da década de 1960 viu o comezo da asociación con Ferruccio Lamborghini que estaba destinado a facer historia no mundo do automóbil. O primeiro vehículo que saíu dista asociación foi o Lamborghini Miura, que presentou no Salón do Automóbil de Xenebra 1966, que reinventou o concepto de deseño de cupé de alto rendemento. O Miura foi seguido polo Marzal en 1967 e o Espada en 1968. No mesmo período apareceron outros dous cupés: o Alfa Romeo Montreal e o Fiat Dino Cupé, ambos en 1967. Automóbiles asombrosos, innovadores, inventando a súa propia linguaxe para o deseño do futuro: eran as marcas rexistradas de Nuccio Bertone. No Salón do Automóbil de París de 1968, presentou o concepto Carabo, baseado nun chasis Alfa 33.
Década de 1970
Mentres tanto, o prolífico taboleiro de debuxo de Nuccio Bertone viu unha sucesión de supercars, runabouts e conceptos de estilo provocativo. Estes incluíron a versión 1973 da serie 3 do Lamborghini Espada que rediseñou a configuración do taboleiro de instrumentos, o Lamborghini Countach e o Ferrari 308 GT4 de 1973, o Audi 50 e o Innocenti Mini 90 de 1974, o Fiat 131 Abarth Rally en 1975, e o prototipo Alfa Romeo Navajo en 1976.
Continental
Elenco de actores
Os intérpretes do filme por orde alfabética son Alberto Alonso, Joaquín Alonso-Colmenares, Héctor Alterio, Manuel Areoso, Marina Asal, Feodor Atkine, Antonio Durán "Morris", Angelita Enríquez, Mónica García, Xosé Lois González, Juan Graell, Fernando Guillén, Xavier R. Lourido, Elina Luaces, Manuel Manquiña, Carlos Marcet, Cristina Marcos, Luisa Martínez, Lola Baldrich, Nancho Novo, Marisa Paredes, Eusebio Poncela, Eduardo Puceiro, Canco Ramonde, Antón Reixa, Orlando Rodríguez, Eufemia Román, Jorge Sanz, Antonio F. Simón, Marisa Soto, Gonzalo Uriarte
Talorgan I
Talorcan (ou Talorgan) mac Enfret (morto en 657) foi un rei do pictos dende o 653 até o 657. Era o fillo de Eanfrith de Bernicia, que se exiliou entre os pictos despois de que o seu pai, Æthelfrith de Northumbria, fose asasinado arredor do ano 616. Eanfrith casou cunha princesa picta, e o seu fillo foi Talorcan.
Provincia de Bilecik
A súa capital é a cidade de Bilecik.
Ida Vitale
Traxectoria
En 1989 instalouse en Austin, Texas, xunto o seu segundo marido, o tamén poeta Enrique Fierro, con viaxes esporádicas a Montevideo. Foi nomeada doutora honoris causa pola Universidade da República en 2010. En Texas permaneceu 30 anos ata que en 2016 enviuvou. Regresou a Montevideo onde reside na actualidade.
Cruz do Monte, Trasmonte, Oroso
Cruz do Monte é unha aldea da parroquia de Trasmonte, no concello de Oroso. Ten 15 habitantes e 7 casas.
O Grixario, Lemaio, A Laracha
O Grixario é un lugar da parroquia de Lemaio no concello coruñés da Laracha na comarca de Bergantiños. Tiña 46 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales eran 23 homes e 23 mulleres.
A Christmas Prince: The Royal Wedding
A Christmas Prince: The Royal Wedding é un filme estadounidense de 2018 dirixido por John Schultz a partir dun guión de Robin Bernheim e Nathan Atkins. Está protagonizado por Rose McIver, Ben Lamb, Sarah Douglas, Alice Krige e Tahirah Sharif. É a secuela do filme de 2017 A Christmas Prince. A súa secuela é A Christmas Prince: The Royal Baby, estreada en 2019.
Zurich Premiership 2003-2004
Formato da competición
O sistema de puntuación que se aplicou foi o seguinte:
Sugar Ray Leonard
Obra humanitaria
Durante moitos anos, Leonard foi o director internacional da Juvenile Diabetes Research Foundation e está involucrado na consecución de fondos. Falou da carga da diabetes e da necesidade de continuar a achega de fondos para atopar unha cura.
José Moreno Bello
Traxectoria
Casou con Dominga Torres e foi pai de José Moreno Torres.
A Christmas Prince: The Royal Baby
O filme estreouse o 5 de decembro de 2019 a través de Netflix.
A Fraga, Soutordei, Ribas de Sil
A Fraga é un lugar da parroquia de Soutordei, no concello lucense de Ribas de Sil, que se encontra deshabitado.
David Chipperfield
Traxectoria
A súa arquitectura adoita englobarse dentro da corrente estilística coñecida como minimalismo, desenvolvendo o seu labor en edificación e urbanismo, ademais de no deseño de mobles e interiores. Gañou diversos premios, como o "RIBA" (Royal Institute for British Arquitects) en varias ocasións, destacando por museos, galerías de arte, bibliotecas, vivendas privadas, hoteis e oficinas.
Tenascina R
A tenascina R é unha proteína da matriz extracelular codificada nos humanos no xene TNR situado no cromosoma 1.
Arde amor
Arde amor é unha película galega dirixida por Raúl Veiga no ano 1999.
Julio Álvarez Núñez
Julio Álvarez Núñez, nado en Bilbao o 18 de agosto de 1957, é un político galego do PPdeG.
Christijan Albers
Traxectoria
En 1998 pasou ao Campionato de Alemaña de Fórmula 3, categoría na que obtivo o título no 1999 tras gañar en 6 carreiras. No seguinte ano participou no campionato internacional de Fórmula 3000 e tamén na Fórmula europea.
Quintas
O termo Quintas pode referirse a:
Christijan Albers
Traxectoria
esquerda|miniatura|Christijan Albers, [[Spyker M16, (2006).]]
Felipe Augusto de Saint-Marcq
Felipe Augusto de Saint-Marcq (ou Saint-March), nado en Taintegnies (Bélxica), en 1762 e finado en Madrid en 1831, foi un militar belga ao servizo de España durante a Guerra da Independencia.
Xosé Manuel Hidalgo Cuñarro
Obra escrita publicada
Publicou máis de medio cento de artigos en diversas publicacións como Revista de arqueología, El Museo de Pontevedra, Boletín del Instituto de Estudios Vigueses e Castrelos, revista do Museo Municipal Quiñones de León. miniatura|Hidalgo dirixiu as escavacións do [[Castro de Troña. ]]
Fredo Corleone
Rol na novela e película
Despois do asasinato de Sonny e a morte de Vito, Michael foi designado a cabeza da familia por sobre Fredo, causando unha greta profunda entre os dous irmáns, que é ampliada nas secuelas posteriores de Coppola á primeira adaptación de película.
Nas secuelas
Cara ao final do Padriño II, Fredo e o seu sobriño Anthony, fillo de Michael, crearon unha relación e ían de pesca ao lago Tahoe. Con todo, Anthony é retirado por Connie, que lle di que o seu pai quere levarllo a Reno. Fredo é deixado só no barco de pesca coa o Neri e toma o barco lonxe no lago. As súas sospeitas antes da súa morte son deixadas á interpretación. Mentres Fredo reza o Ave María, Ao Neri dispáralle na caluga. Fredo morre aos 39 anos de idade, a menos dun ano do seu aniversario número 40.
Morten Gamst Pedersen
Rosenborg
En marzo de 2014 volveu a Noruega para xogar co Rosenborg, principiou ben a tempada pero unha lesión arredouno dos terreos de xogo e en xaneiro de 2016 o club e o xogador concordaron en poñer fin ao contrato. e ao pouco fichou polo Tromsø
Carreira internacional
O 12 de agosto de 2009, nun partido de clasificación para o mundial de 2010 contra Escocia, marcou un dobre que lle permitiu ao seu equipo impoñerse. Xogou o seu último partido coa selección nacional contra Chequia o 5 de marzo de 2014 nun empate 2–2.
Rotarit
Traxectoria
No 700, cando estalou a loita pola sucesión do rei recentemente desaparecido, Cuniperto (ao cal era fiel), declarouse a favor do fillo deste último, Liutperto (aínda menor de idade), e do seu titor Ansprando. Opostos eran o duque de Turín Raghinperto, fillo de Godeperto e, xa que logo, tamén el un expoñente da dinastía bávara reinante. O enfrontamento resolveuse cunha batalla, combatida en Novara a principios de 701, que veu a derrota de Rotarit e do seu aliado Ansprando. Raghinperto, apoiado polos longobardos de Neustria (como daquela se denominaba a rexión noroccidental do reino) subiu ao trono e inmediatamente se asociou ao fillo, o futuro Ariperto II.
Provincia de Edirne
A súa capital é a cidade de Edirne.
Pañcatantra
miniatura|300px|Ilustración dunha edición siria do Pañcatantra datada en 1354. O coello engana o rei dos elefantes ao amosarlle o reflexo da lúa. Pañcatantra (en पञ्चतन्त्र) é unha célebre colección de fábulas escrita no século III a.C. en prosa e verso en lingua sánscrita. Con fins didácticos, tivo unha grande difusión fóra da India.
Santino Corleone "Sonny"
Santino Corleone é un personaxe ficticio creado por Mario Puzo na novela "O Padriño".
Vilar, Artoño, Agolada
Vilar é un lugar da parroquia de Artoño, no concello pontevedrés de Agolada, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2008 tiña 11 habitantes (5 homes e 6 mulleres), o que supón unha diminución de 9 habitantes con respecto ao ano 2000.
Xavier Ribalta
Traxectoria
O seu nome é un dos primeiros que conforman a Nova Cançó, pero desde os seus inicios segue un camiño independente, persoal e comprometido que o levará a un autoexilio por non poder traballar no seu país. En 1968 é multado e prohíbeselle cantar en todo o territorio español, prohibición que seguirá vixente ata o ano 1975.
Maria Bethânia
Traxectoria
miniatura|225x225px|Maria Bethânia en xuño de [[2015.|esquerda]]
Louden Up Now
Foron publicados dous sinxelos do álbum: "Hello? Is This Thing On?" e "Pardon My Freedom", e o editado anteriormente, en 2003, "Me and Giuliani Down by the Schoolyard" foi incluído no disco.
Christiane Gohl
Traxectoria
Actualmente reside en Mojácar, Almería (España).
Souto, Soutordei, Ribas de Sil
Souto ou Soutordei é un lugar da parroquia de Soutordei, no concello lucense de Ribas de Sil. No ano 2008 tiña 15 habitantes, 6 deles eran homes e 9 eran mulleres, o que supón un descenso en relación ao ano 2007.
Provincia de Sakarya
Distritos
miniatura|300px|Distritos (ilçeler) de Sakarya. A provincia de Sakarya divídese nos seguintes distritos (en letra grosa os pertencentes á área metropolitana de Sakarya): miniatura|O [[Lago Sapanca.]]
Dionisia López Amado
Traxectoria política
Dionisia López Amado emigrou a Arxentina en 1952 canda o seu home e mais o seu fillo, naquela altura de cinco meses. O fillo, Antonio Adolfo Díaz López, fotógrafo, e mais a súa nora, enfermeira, eran militantes do Partido Revolucionario de los Trabajadores e foron presuntamente secuestrados durante a guerra sucia arxentina, o 15 de maio de 1976, e permaneceron desaparecidos ata a actualidade.
Casa da Moeda Real de Bélxica
A Casa da Moeda Real de Bélxica data de 1832. Con anterioridade etablecérase, xa en 1567, a ceca dos Países Baixos, coa denominación de Munthuis ("Casa da Moeda") na cidade de Utrecht. Desde 1815, só se lle permitiu a esta ceca a cuñaxe das moedas do Reino Unido dos Países Baixos, xunto coa súa sucursal independente en Bruxelas. Logo da secesión belga en 1830, a casa da moeda de Utrecht mantívose como a única institución nos Países Baixos autorizada para cuñar moedas, en tanto que a sucursal de Bruxelas se converteu na Casa da Moeda Real de Bélxica.
O 16 de maio de 2018, a prensa belga anunciou a emisión dunha moeda de 2,5 euros en latón coa imaxe do equipo nacional de fútbol do país, non cuñada por unha sociedade privada, senón pola Real Casa da Moeda dos Países Baixos, que será a encargada de realizar todas as cuñaxes conmemorativas de Bélxica.
Sítidos
Reprodución
miniatura|dereita|Un [[Sitta carolinensis|S. carolinensis alimentando os seus pitiños desde a entrada do niño no oco dunha árbore.]]miniatura|150px|dereita|Corte transversal do niño dun [[Sitta neumayer|S. neumayer nun cantil, no que se observa a parede (parte máis escura) feita con lama.]]
Especies actuais
esquerda|miniatura|Segundo recentes estudos, S. frontalis podería, xunto con S. solangiae e S. oenochlamys, situarse nun xénero separado.
O límite entre as distintas especies é difícil de definir. S. canadensis, S. whiteheadi e S. villosa teñen áreas de distribución separadas miles de quilómetros, mais as súas preferencias ecolóxicas, morfoloxías e cantos son similares. En ocasións son considerados como unha soa especie, e un estudo do citocromo b indica unha proximidade filoxenética; este grupo tamén forma unha superespecie con S. krueperi e S. ledanti. Porén, para facilitar a estabilidade taxonómica, todos manteñen o seu status como especies separadas. Da mesma maneira, S. europaea, S. arctica, S. nagaensis, S. cashmirensis, S. castanea, S. cinnamoventris e S. neglecta tamén forman unha superespecie cuxas especies compoñentes se substitúen xeograficamente entre si a través de Eurasia. Aínda que estas sete especies son recoñecidas por autoridades como o Congreso Ornitolóxico Internacional, non sempre foron aceptadas. Á súa vez S. cinnamoventris e S. neglecta foron colocadas como unha subespecie do gabeador indio «verdadeiro» (S. castanea). No caso de S. europaea —considerado unha vez como unha subespecie setentrional— agora é tratado como especie separada desde 2006. Ademais, o grupo de subespecies «caesia» habita gran parte de Europa ata Oriente Medio, e mesmo se considera como un grupo denominado europaea separado (que vive desde Escandinavia ata Rusia) cunha gran zona híbrida desde o Báltico ata o mar Negro.
Unha observación interesante feita nunha expedición entomolóxica en 2006 foi a dunha parella de gabeadores no Altai, preto do punto divisorio entre a China, Casaquistán, Mongolia e Rusia, nun bosque puro de lárices (Larix sp.). O macho tiña o píleo de cor negra, pero a femia carecía del, e ambos os dous tiñan unha liña ocular escura cuberta por unha lista superciliar branca. A especie máis próxima xeograficamente que puidese axustarse a esta descrición é o gabeador chinés S. villosa, que estaría lonxe da súa distribución coñecida, aínda que o dorso é máis pardo que o dos exemplares observados. Este informe podería indicar unha distribución moito máis ampla da especie chinesa, ou ben a ave podería ser unha especie non descrita relacionada con S. whiteheadi e S. villosa. De feito, os autores lembran que as dúas especies da máis recente descrición das aves do Paleártico occidental eran gabeadores (S. whiteheadi e S. ledanti).
Sinforiano López
Foi o principal líder da rebelión coruñesa contra os franceses en 1808, no marco da Guerra da Independencia. Despois da volta de Fernando VII de Francia, e restaurado o Antigo Réxime, foi apresado en Santiago en 1814 e trasladado á Coruña, onde foi xulgado e condenado a morrer na forca, sendo executado o 13 de abril de 1815.
Na Guerra da Independencia
Colaborou en El Patriota Compostelano desde 1809 até 1811. O 24 de febreiro de 1810 propuxo, desde Mondoñedo, ao presidente da Xunta Superior de Galicia un plan, algo disparatado, para asasinar a algúns dos representantes do goberno francés en Madrid.
SonDeSeu
Integrantes da orquestra
A orquestra está dirixida por Rodrigo Romaní e organízase en seccións instrumentais a cargo dun mestre. As seccións compóñense dos seguintes integrantes:
Sabine Bourgey
Publicacións
Estas son as publicacións de Sabine Bourgey ao longo da súa traxectoria como autora:
John W. Campbell
A lenda negra de Campbell
A influencia de Campbell na ficción científica presenta tamén os seus claroscuros. Como director da revista máis importante do xénero, impuxo a súa visión do mesmo, rexeitando a autores que non consideraba o suficientemente científicos nas súas formulacións. O caso máis citado neste sentido é o de Ray Bradbury.
Radarsat 1
Nave
A nave estaba formada por dous módulos: o bus e o módulo de carga. O bus, fabricado por Ball Aerospace, estaba formado polos sistemas de enerxía, incluídos os paneis solares, o sistema de propulsión e control de actitude e os sistemas de comunicacións e comando. Radarsat 1 estabilizábase nos tres eixos cunha precisión de 0,01 graos mediante volantes de inercia, magnetómetros, torques magnéticos e sensores solares e terrestres. O sistema de propulsión utilizaba pequenos foguetes alimentados por hidracina. O sistema eléctrico era alimentado por dous paneis solares e tres baterías de níquel-cadmio cunha capacidade de 50 Ah. En canto ao módulo de carga, levaba un radar de apertura sintética (SAR polas súas siglas en inglés) avanzado que funcionaba en banda C (5,3 GHz), así como dúas grabadoras de datos, un ordenador para os instrumentos e un transmisor de datos. A antena SAR lanzouse pregada en catro seccións que, unha vez despregadas, lle daban un tamaño total de 1,5 x 15 metros. As grabadoras tiñan capacidade para almacenar 15 minutos de datos a 85 Mbps.
Huda Sha'arawi
Feminismo
Sha'arawi decidiu deixar de levar veo en público trala morte do seu marido en 1922. Durante a década de actos de desafío de Huda, poucas mulleres aínda escollían levar veo. A súa decisión foi parte dun movemento de mulleres maior, e foi influída pola feminista exipcia nada en Francia Eugénie Le Brun, mais contrastou con algunhas pensadoras feministas como Malak Hifni Nasif. Tras volver do congreso da International Woman Suffrage Alliance en Roma quitou o veo en público por primeira vez, suceso significativo do feminismo exipcio. As mulleres que a foron saudar quedaron sorprendidas ao principio, mais logo romperon en aplausos e algunhas mesmo quitaron os seus veos. En 1923, Sha`awi converteuse na primeira presidenta da Unión Feminista Exipcia (EFU). Característica do feminism liberal de principios do século XX, a EFU buscaba reformar leis que restrinxían as liberdades persoais, como o matrimonio, o divorcio e a custodia das fillas e fillos.
Xa de nova, mostrou a súa independencia ao entrar nunha tenda en Alexandría para mercar as súas propias roupas en lugar de facelas enviar á súa casa. Axudou a organizar Mubarrat Muhammad Ali, organización de servizos sociais para mulleres en 1909, e a Asociación Internacional de Mulleres Exipcias en 1914. Nese mesmo ano, viaxou a Europa por primeira vez. Axudou a liderar a primeira manifestación de mulleres na rúa durante a Revolución Exipcia de 1919, e foi elixida presidenta do Comité Central de Mulleres Wafdistas. Comezou a manter encontros regulares con mulleres na súa casa, e a partir delas naceu a Unión Feminista Exipcia. Lanzou unha publicación quincenal, L'Égyptienne en 1925, para publicitar a causa.
Sha'arawi foi obxecto dunha importante biografía en lingua inglesa por Sania Sharawi Lanfranchi en 2012.
Kutxabank
Rede de oficinas
No segundo trimestre de 2013, a entidade contaba cunha rede de 1.086 oficinas. Nelas, mantéñense as marcas comerciais BBK, Kutxa e Caja Vital no País Vasco. En Andalucía e Estremadura, utilízase a marca CajaSur, referente á súa filial CajaSur Banco. No resto de España, utilízase a marca Kutxabank.
Ferroplasma
F. acidarmanus foi atopado en drenaxes ácidas da mina de Iron Mountain, California, onde é unha especie dominante e vive quimioautótrofamente oxidando ferro e sulfuro nas piritas, o seu pH óptimo é 1,2, pode vivir con altas concentracións de metais, e crece máis rapidamente que F. acidiphilum.
Proxeria
Prognóstico
Despois de descubrir o xene causante da enfermidade e do seu funcionamento, propúxose un tratamiento cun tipo de fármaco anticanceríxeno, inhibidor da farnesyltransferasa (FTIs), probándose a súa eficacia con ratos. Dende maio de 2007 iniciouse un período de probas clínicas con pacientes utilizando FTI Lonafarnib.
Baden-Württemberg
Xeografía
A Selva Negra ("Schwarzwald" en alemán) forma o alicerce xeográfico do suroeste de Alemaña. Dende a cidade de Pforzheim no norte, até Waldshut no sur, ten unha lonxitude duns 160 km. Na zona norte, a Selva Negra ten unha anchura de 20 km e no sur de 60 km. Os cumes máis altos chegan a unha altura de 1.166 m (Hornisgrinde) no norte, até de 1.493 m (Feldberg) na Selva Negra sur. No oeste, a montaña baixa rapidamente á chaira do Rin cunha altitude de menos de 200 m. No leste, a baixada aos vales dos ríos Danubio e Neckar (de 600 m) é máis suave.
Economía
O Mittelstand ou mediana empresa é a columna vertebral do Estado. Empresas de tamaño medio e unha tradición de ramificación en diferentes sectores industriais permitiron a especialización nunha ampla gama. Unha quinta parte da industria da "antiga" República Federal era xerada polo Baden-Württemberg. O volume de negocios da industria manufactureira en 2003 superaba os 240.000 millóns de euros, dos cales o 43% proviña das exportacións. A rexión depende en certa medida do desenvolvemento económico global, a pesar da gran capacidade da economía da rexión de adaptarse a través das crises. A metade dos empregados na industria manufactureira atópanse nos sectores da mecánica, enxeñería electrónica e construción automobilística, sendo este o lugar onde se poden atopar as máis grandes empresas.
You're a Woman, I'm a Machine
Listaxe de cancións
Canción extra do vinilo
Mimulfo
Traxectoria
Un pequeno sarcófago que contiña restos humanos e unha inscrición MEINULF (hoxe desaparecida), atopouse na basílica de san Giulio, durante as escavacións efectuadas a finais do século XVII. O sarcófago úsase agora como peto para as esmolas na igrexa.
Fondo de Leiro, Leiro, Abegondo
Fondo de Leiro é un lugar da parroquia de Leiro no concello coruñés de Abegondo, na comarca da Coruña.
Preito Tabera - Fonseca
miniatura|Alonso III de Fonseca. O Preito Tabera - Fonseca foi unha arbitraxe ou concordia que tivo lugar entre o arcebispo de Compostela Alonso III de Fonseca, e o seu sucesor no cargo Juan Tabera. Trátase dunha fonte documental fundamental para o coñecemento do patrimonio do arcebispado nos séculos XV e XVI e dos feitos relacionados coas revoltas irmandiñas e os conflitos señoriais do convulso século XV galego.
Igrexa de Santa María a Nova de Noia
Interior
No chan da capela hai tres laudas con escudos heráldicos labrados, moi desgastados.
O Rañadoiro, Muíños, Muíños
O Rañadoiro é unha aldea da parroquia de Muíños, no concello de Muíños, na comarca da Baixa Limia, provincia de Ourense. Segundo o INE en 2020 tiña 68 habitantes (34 homes e 34 mulleres).
As Cortes, Torbeo, Ribas de Sil
As Cortes é un lugar da parroquia de Torbeo, no concello lucense de Ribas de Sil na comarca de Quiroga. No ano 2008 tiña catro habitantes (un home e tres mulleres), os mesmos ca en 2007.
Mary Poppins
Mary Poppins é un filme estadounidense dirixido por Robert Stevenson producido por Walt Disney que foi estreado en 1964. A película, un clásico do cine familiar, supuxo o debut de Julie Andrews, que acadou o premio Oscar á mellor actriz.
The Doors (álbum)
Listaxe de cancións
Todos os temas copostos por Jim Morrison, Robby Krieger, Ray Manzarek e John Densmore, agás onde se indique.
Silvia Rodríguez Díaz
Traxectoria
Licenciada en Historia, filla dun concelleiro do PSdeG-PSOE de Portomarín nos anos oitenta. Presentouse ás eleccións municipais de 2003 encabezando a candidatura socialista de Portomarín, logrando 2 concelleiros. Nas municipais de 2007 encabezou de novo o PSdeG-PSOE e logrou 3 concelleiros, polo que foi elixida alcaldesa co apoio do BNG. Nas municipais de 2011, pese a melloralos seus resultados, perdeu a alcaldía en favor do PPdeG ao lograr este a maioría absoluta. Volveu a encabezala candidatura socialista en 2015 e 2019 sen conseguir recuperala alcaldía, se ben consigueu mellores rexistros que nas anteriores ocasións.
Joaquín Cárdenes
Traxectoria
Tras retirarse do fútbol en activo Cárdenes converteuse en adestrador, comezou por clubs históricos de Santa Cruz como o Price ou o Hespérides, de onde pasou a adestrar ao CD Tenerife durante varias tempadas. Na tempada 1940-41 ficha polo Celta, xa en Primeira División para substituír a Ricardo Comesaña, o adestrador que conseguira o ascenso.
Herba luísa
Como medicinal
Os elementos usados en infusión recóllense dúas veces ao ano, a finais da primavera e comezos do outono. Empréganse as follas tenras e as sumidades floridas.
Conflito do sur de Serbia
Despois do final da guerra de Kosovo de 1999, unha zona de tres millas cadradas, denominada Ground Safety Zone (GSZ) estableceuse entre Kosovo (gobernado polas Nacións Unidas) e o interior de Iugoslavia. As unidades do exército iugoslavo non tiñan acceso á zona, só a policía. A zona de exclusión incluía principalmente a vila albanesa de Dobrosin, pero non Preševo.
Homosexualidade en Etiopía
Casos de homofobia
Segundo IGLHRC, en 1995 o goberno dos Estados Unidos concedeu asilo a unha muller etíope que alegou que era perseguida pola súa condición de lesbiana.
Tenascina C
Xene e expresión
No desenvolvemento do sistema nervioso central, a tenascina C está implicada na regulación da proliferación de células precursoras dos oligodendrocitos e astrocitos. A expresión da tenascina C pola glía radial precede o comezo da glioxénese, durante a cal se pensa que impulsa a diferenciación dos astrocitos. No cerebro adulto, a expresión da tenascina C está regulada á baixa excepto en áreas que manteñen a neuroxénese durante a vida adulta e no hipotálamo. A tenascina C está tamén presente en lesións do sistema nervioso central e en gliomas.
Castro Urdiales
Prehistoria
A zona xa estaba poboada na prehistoria, como mostran as pinturas rupestres atopadas nas covas de La Peña del Cuco, Urdiales, La Lastrilla, La Dársena e no Macizo de Juan Gómez.
Necto
miniatura|Moitos peixes nectónicos viaxan agrupados en cardumes, como o [[arenque (Clupea harengus).]] miniatura|[[Sardiña (Sardina pilchardus).]] miniatura|[[Chelonia mydas, unha tartaruga mariña.]] miniatura|[[lura|Loligo vulgaris, a lura común.]]
Os números galegos até 20
Que son os numerais?
Vexamos no seguinte cadro como se escriben os números ata vinte:
Necto
O estudo dos organismos nadadores (biofluidodinámica, biomecánica, bioloxía funcional da locomoción en fluídos, e fisioloxía do aparello locomotor na de natación) denomínase nectoloxía, e o científicos que estuda a natación en todas as súas formas chámase nectólogo. O adxectivo derivado de necto é nectónico.
O concepto contrasta con outros empregados na ecoloxía dos sistemas acuáticos, como plancto (conxunto dos organismos que viven en suspensión e que se trasladan pasivamente), bentos (conxunto dos organismos que viven no fondo, xa sexan móbiles ou inmóbiles), ou neusto (conxunto dos organismos que viven na interface auga/aire).
Moreiras de Abaixo, Torbeo, Ribas de Sil
Moreiras de Abaixo é un lugar da parroquia de Torbeo, no concello lucense de Ribas de Sil. No ano 2008 tiña 16 habitantes, 10 deles eran homes e 6 eran mulleres, o que supón un descenso en relación ao ano 2007.
Ramiro Paredes Ramos
Traxectoria
O seu último partido co Celta disputouno o 24 de maio de 1936 contra o seu anterior club, o Unión Sporting. Ao igual que moitos xogadores do Celta da época foi internacional coa Selección de fútbol de Galicia.
Lepra
Patoxenia e inmunidade
miniatura|dereita|200px|Leproso facendo soar a súa campá para advertir da súa presenza (páxina dun manuscrito do século XIV)A clínica do paciente depende da súa reacción inmune á bacteria. A bacteria produce citoquinas que inducen e median a activación macrofáxica e fagocitosis.
Os pacientes con lepra tuberculoide teñen unha forte reacción celular pero baixa humoral (baixa titulación de anticorpos): presentan polo tanto reacción positiva á lepromina. Os tecidos infectados tipicamente teñen moitos linfocitos e granulomas, pero relativamente poucas bacterias.
A prevalencia da lepra
En todo o mundo, o número de casos diminúe progresivamente pero chegou a cifras superiores a 200.000 novos casos de lepra no primeiro trimestre de 2010, fronte ós case 250.000 do mesmo período do ano anterior. Os países con maior número de enfermos, con diferenza, foron a India e o Brasil, con 133.717 e 37.610 casos respectivamente.
Warakshe
Warakshe foi un reino na rexión de Elam, ao oeste, sometido a Sargón I de Akkad sobre o -2325.
Masculino e feminino en galego
En galego os substantivos son masculinos ou femininos. Algúns teñen xénero inmanente mentres que outros teñen flexión de xénero. Entre os primeiros:
Son masculinas as seguintes palabras: o sal, o mel, o sinal, o cárcere, o labor, o nariz, o riso, o sangue, o cume, o leite, o couce, o cuspe, o dote, o fel, o mar, o masacre, o sinal, o ubre, o xiz, o fantasma ou o pantasma...
Insomnio
O insomnio é unha das enfermidades do sono máis comúns. Aínda que xeralmente se fala do insomnio como da dificultade para conciliar o sono, en realidade a dificultade para durmir pode manifestarse de varias formas:
Revolución de Novembro
miniatura|dereita|250px|Barricada en Berlín en xaneiro de 1919 A revolución de novembro de 1918, tamén referida como Revolución Alemá ou Revolución espartaquista, levou no final da primeira guerra mundial ó troco dende a monarquía do Imperio alemán a unha república pluralista, parlamentaria e democrática.
O imperio alemán e a democracia social
Nos 43 anos desde a fundación do Reich até a primeira guerra mundial, o SPD non soamente creceu en importancia, senón que tamén cambiou o seu carácter. Na disputa revisionista (Revisionismusstreit) que comezou en 1898, os chamados revisionistas querían eliminar o obxectivo da revolución do programa do partido. Propugnaban no seu lugar reformas sociais de acordo coa orde económica establecido. A á marxista impúxose novamente contra os revisionistas. Con todo, a retórica revolucionaria ocultaba que o SPD se volvera practicamente reformista dende a derrogación das “leis socialistas” en 1890. Os socialdemócratas, difamados como “membros sen patria”, sentíanse patriotas alemáns. No comezo da primeira guerra mundial fíxose claro que o SPD se volvera parte integral do imperio, aínda sendo a oposición.
Repercusións da Revolución de Outubro
Logo da Revolución de Febreiro en Rusia e a caída do último tsar Nicolao II o 15 de marzo de 1917, o novo goberno ruso, que fora establecido desde o verán polos menxeviques á cabeza de Aleksandr Kerenskii, continuou a guerra ao lado das forzas do "Entente Cordiale". Con todo, o goberno do imperio alemán viu a oportunidade dunha vitoria militar. Para avivar o sentimento antibélico en Rusia, permitiu que o líder dos bolxeviques rusos, Vladirmir Ilich Lenin, viaxase ás agachadas do seu exilio en Suíza a San Petersburgo nun vagón selado a través de Suecia e Finlandia.
A terceira nota de Wilson e a destitución de Ludendorff
Trala terceira nota de Wilson do 24 de outubro, de súpeto Ludendorff considerou inaceptables as condicións dos Aliados. Agora era partidario de renovar a guerra, que fai só un mes atrás declarara perdida. A solicitude emitida en demanda súa revelou recentemente entón aos opoñentes toda a debilidade militar do imperio. As tropas alemás fixéronse á idea da fin da guerra e se impacientaban por volver a casa. A súa predisposición a loitar era xa case nula e xa se facían máis frecuentes as desercións.
O levantamento dos mariñeiros
Os mariñeiros restantes querían evitalo, porque os amotinados tamén actuaran no seu interese. Unha delegación solicitou a súa liberación pero esta foi rexeitada polo comando de mariña. No día seguinte, na casa sindical (Gewerkschaftshaus) de Kiel, os mariñeiros discutían por primeira vez as futuras accións xunto aos traballadores dos estaleiros. Ao pecharse posteriormente a casa sindical, o 3 de novembro realizáronse concentracións conxuntas ao aire libre. Cando o tenente Steinhäuser ordenou disparar contra os manifestantes, causando a morte de nove persoas, un mariño respondeu ao fogo e matou ao oficial. A manifestación converteuse entón nunha revolta xeral.
A Revolución abarca todo o Reich
esquerda|miniatura|140px|Ludwig III de Baviera Dende o 4 de novembro, as delegacións de mariñeiros espalláronse por todas as grandes cidades de Alemaña. Xa o 7 de novembro, a revolución abarcaba todas as cidades costeiras, así como Hannover, Brunswick, Fráncfort do Meno e Múnic. En Múnic un consello de traballadores e soldados forzou ao último rei de Baviera Ludwig III a renunciar ao trono. Kurt Eisner do USPD proclamou en Baviera a república por primeira vez no Reich. Nos días seguintes abdicaron todos os príncipes gobernantes nos demais estados alemáns, sendo o último Günther von Schwarzburg-Rudolstadt o 23 de novembro.
O 9 de novembro de 1918: A fin da monarquía
Deste xeito, o control militar da capital pasou ás mans dos socialdemócratas. Pero Ebert temía que este podía rapidamente quedar fóra de control se as forzas políticas á esquerda do SPD conseguían arrastrar tras si aos obreiros nas manifestacións anunciadas. Esta posibilidade deuse cando, de mañá, a instancias do USPD, varias manifestacións con cen mil persoas se dirixiron ao centro de Berlín. Nas súas pancartas e carteis aparecían consignas como Unidade, Dereito e Liberdade e Irmáns, non disparedes.
A noticia da renuncia ao trono chegou demasiado tarde para causar impresión nos manifestantes. Ninguén fixo caso aos chamamentos a volver a casa ou aos cuarteis publicados en edicións especiais do ”Vorwärts”. Cada vez máis manifestantes esixían o final da monarquía. Karl Liebknecht, que fundara o día anterior a Liga Espartaquista, trasladouse inmediatamente a Berlín nada máis saír do cárcere. Agora planeaba a declaración da república socialista. Á hora do xantar no Reichstag, o representante da presidencia do SPD, Phillipp Scheidemann, decatouse desta noticia. Non quería deixar a iniciativa aos espartaquistas e decidiu rapidamente saír a un balcón do edificio do Reichstag. Desde alí proclamou a república pola súa conta, contra a vontade expresa de Ebert, ante unha concentración de manifestantes, coas palabras seguintes:
O 10 de Novembro: Directiva do SPD contra os líderes revolucionarios
A directiva do SPD decatouse a mesma noite do sábado destes plans. Como as eleccións e subseguintes reunións do consello xa non se podían evitar, Ebert enviou esa noite e a mañá seguinte oradores a todos os rexementos de Berlín e ás empresas para que influísen ao seu favor nas eleccións e consentisen a participación xa planeada do USPD no goberno.
O goberno de transición e o movemento dos consellos
Baixo presión dos representantes do USPD, o consello dos representantes do pobo nomeou o 21 de novembro unha "Comisión de Socialización". Nela estaban entre outros Karl Kautsky, Rudolf Hilferding e Otto Hue. Eles debían verificar que industrias eran "socializables" e debían preparar a estatización da industria de aceiro e do carbón. Esta comisión sesionou até o 7 de abril de 1919 sen ningún resultado concreto. Soamente na minería de carbón e potasa, así como na industria do aceiro formáronse "Corpos de autoadministración (Selbstverwaltungskörperschaften), dos cales proceden os actuais "Consellos empresariais" (Betriebsräte''). Pero estes tampouco tentaron unha confiscación socialista.
Congreso dos consellos do imperio
Xa aquí fíxose visible a violencia potencial e o perigo de golpe de estado da dereita. Por esta experiencia, Rosa Luxemburg esixiu o 12 de decembro en "Bandeiras Vermellas", o xornal espartaquista publicado diariamente, o desarme pacífico polos obreiros de Berlín das unidades militares que retornaban da fronte, a subordinación dos Consellos de Soldados ao Parlamento Revolucionario e a reeducación dos soldados.
A crise de Nadal
Isto mostra por unha banda, que os mariñeiros non eran espartaquistas, por outra banda que ninguén dirixía a revolución. Aínda cando Liebknecht fose un líder revolucionario como Lenin, como a lenda fixo del posteriormente, os mariños e o consello non o aceptaron como tal. A crise de Nadal, que os espartaquistas denominaron o "Nadal de sangue de Ebert", tivo como única consecuencia que os líderes revolucionarios (Revolutionäre Obleute) convocasen a unha manifestación o primeiro día de Nadal e que o USPD abandonase o goberno en protesta o 29 de decembro. Isto convíñalle ao presidente do SPD, que incorporou os independentes (USPD) soamente baixo a presión dos acontecementos revolucionarios. En poucos días a derrota militar do goberno de Ebert converteuse nunha vitoria política.
A fundación do KPD e o Levantamento de Xaneiro
Os manifestantes eran en xeral os mesmos que dous meses antes. Esixían agora o que xa entón esperaran. Nisto, os espartaquistas non estaban de ningún xeito como líderes: as esixencias viñan dos obreiros mesmos e eran apoiadas por diversos grupos á esquerda do SPD. Tamén o agora chamado "levantamento espartaquista" xurdiu só en parte dos membros do KPD. Estes eran até a minoría.
Xosé Tarrío
Traxectoria
Tarrío, alcumado o Che ou o Cheché, naceu na Coruña no seo dunha familia humilde de cinco irmáns no ano 1968, no marxinal barrio de Katanga, tamén chamado as Casas de Franco. Xa desde novo conviviu cos malos tratos debido a problemas familiares ocasionados polo alcoholismo do seu pai e pola incapacidade económica da súa nai Pastora González, malia os seus esforzos por manter a familia. Xosé era o cativo de cinco irmáns. Aos once anos ingresou nun internado católico xa que os seus pais tiveron que emigrar a Suíza. Alí comezou a recibir malos tratos por parte das monxas que o tiñan baixo os seus coidados. Empezou desde novo a delinquir, o que o levou a ingresar aos 14 anos nun reformatorio. Entrou na cadea por primeira vez ós 17, onde estivo seis meses a causa dun roubo. Este feito marcou a súa vida, e a partir daquela chegaron novas condenas complicadas con outras novas xurdidas a partir de problemas dentro da propia prisión e numerosos intentos de fuxida. Chegou a ter sentenza por 71 anos de penas firmes e máis dun cento de anos solicitados. Pasou a ser catalogado como preso en réxime FIES (Ficheiro de Internos de Especial Seguimento), creado polo goberno do PSOE, sendo ministro Antoni Asunción.
Wild Things
Elenco
miniatura|Denise Richards, unha das protagonistas, nunha imaxe de 1999
Camposancos, A Guarda
Presente
A II Xuntanza de Palilleiras de Galicia celebrouse nos salóns da Asociación “Os Amigos” de Camposancos o 25 de xullo de 2006 a coa participación de 65 afeccionadas á arte do encaixe de bolillos.
Padín, Tardade, Vilalba
Padín é un lugar da parroquia de Tardade, no concello lugués de Vilalba, na comarca da Terra Chá.