cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Agromar (obra de teatro)
Tempo
O tempo histórico discorre a comezos do século XX, cando os automóbiles aínda non eran frecuentes polos camiños galegos, e cando as transfusións sanguíneas aínda se comezaban a desenvolver. O tempo narrativo abrangue dous períodos diferenciados: os dous lances discorren continuados, sen rupturas, mentres que o remate ten lugar un tempo despois, indeterminado.
Linguaxe
Usa o infinitivo conxugado. Aparecen hiperenxebrismos (escadeiras, sinceiridade, primaveira), vulgarismos (perfeución, leutricidá) e arcaísmos (vegadas, tíduo, door), amais de neoloxismos (o anglicismo sport), castelanismos e lusismos (após de).
Beni Hasan
Localización e historia
Só doce das 39 tumbas están decoradas. Son pinturas ao fresco, e non relevos pintados, como na maior parte das tumbas do Imperio Antigo. As escenas divídense en longas faixas horizontais que representan os traballos agrícolas, as artes e os oficios, como no resto das tumbas civís do período, pero incluíndo a vida militar e señorial.
Southwestern blot
O southwestern blot é unha técnica de separación de proteínas baseada no Southern blot e descrita inicialmente por B. Bowen, J. Steinberg e colegas en 1980, A técnica serve para identificar e caracterizar proteínas que se unen ao ADN grazas á súa capacidade de unirse a sondas de oligonucleótidos específicas. As proteínas son separadas por electroforese en xel e son despois transferidas a membranas de nitrocelulosa similares ás doutros tipos de blotting.
O nome southwestern blot (ou southwestern blotting) débese a que esta técnica detecta proteínas que se unen ao ADN e que a detección de moléculas de ADN se fai co Southern blot, e a que a detección de proteínas se fai por western blot. Southern blot escríbese con maiúscula porque o seu nome débese ao apelido de Edwin Southern, que a creou.
Ernesto Seijo Espiñeira
Traxectoria
Fixo a carreira de Ciencias (1930) e licenciouse en Farmacia (1933). No último ano da carreira xa publicou dous traballos de investigación sobre síntese química de produtos naturais, a carón do seu mestre, na revista Anales de Física y Química, logo reflectidos no Chemical Abstract. Cando rematou a licenciatura en Ciencias Químicas, e xa como axudante de clases prácticas desde 1931, completou a súa formación no estranxeiro cunha bolsa do Padroado da Universidade de Santiago e outra da JAE, para continuar coa liña de investigación síntese química de produtos naturais, en 1934. Estivo en Oxford con quen despois sería Premio Nobel Robert Robinson. Alí realizou traballos para a súa tese de doutoramento (1936). Á súa volta foi nomeado profesor auxiliar de química orgánica na cátedra de Calvet. Logo dun período curto de docencia no curso 1935-36, obtivo unha segunda bolsa da JAE, tamén en Oxford, para rematar as investigacións encetadas un ano atrás para o seu doutoramento, que vai culminar ese mesmo ano.
Nicolae Ceaușescu
Traxectoria
Foi membro do ilegal Partido Comunista Romanés (PCR) no período anterior á segunda guerra mundial. Ceaușescu estivo preso entre 1936 e 1940 polas súas actividades. Logo da guerra, cando Romanía empezou a caer baixo a influencia soviética, Ceaușescu exerceu como secretario da Unión de Mocidades Comunistas (1944-45). Despois de que os comunistas tomaron o poder en Romanía en 1947, asumiu o cargo de ministro de Agricultura e despois serviu como ministro subrogante das Forzas Armadas no goberno leninista de Gheorghe Gheorghiu-Dej. Ceaușescu eventualmente ascendeu ata a segunda posición na xerarquía do Partido.
Enrique Álvarez Sanjuán
Enrique Álvarez Sanjuan, máis coñecido como Quique Álvarez, nado en Vigo o 20 de xullo de 1975, é un futbolista galego. Xoga de defensa e actualmente atópase sen equipo. É fillo do tamén futbolista Quique Costas.
Aaron Eckhart
Aaron Edward Eckhart, nado en Cupertino (California) o 12 de marzo de 1968, é un actor estadounidense de cinema e teatro.
Erisipeloide
Epidemioloxía
É común en diversos animais domésticos e salvaxes, dos que forma parte da súa flora normal, e encóntrase no 20 a 40% do gando saudáble, especialmente en porcos, onde na maioría dos casos son pouco ou nada sintomáticos. A infección en humanos é rara, e considérase principalmente unha doenza laboral.
Voo 742 de Viasa
Unha das persoas que morreu no accidente do voo 742 de Viasa foi o xogador dos San Francisco Giants Néstor Chávez.
José María de Pereda
José María de Pereda y Sánchez Porrúa, nado en Polanco (Cantabria) o 6 de febreiro de 1833 e finado en Santander o 1 de marzo de 1906, foi un novelista español.
Kalajoki
Kalajoki é unha cidade de Finlandia situada na rexión de Ostrobotnia do Norte. En 2018 a súa poboación era de 12 487 habitantes. A superficie do termo municipal é de 2 391,30 km2, dos cales 1 468,32 km2 son auga. O concello ten unha densidade de poboación de 13,53 hab./km².
Epítopo
Tipos
Os epítopos dos antíxenos proteicos divídense en dúas categarías: epítopos conformacionais e epítopos lineares. Esta división está baseada na súa estrutura e a interaccíón co parátopo.
Antonio Ramilo
Traxectoria
En 1970 foi nomeado alcalde, cargo que compatibilizou co de Procurador en Cortes pola provincia de Pontevedra e co de presidente da Caixa de Aforros Municipal de Vigo. Durante a súa alcaldía aprobouse o primeiro PXOU de Vigo, e promoveu a urbanización dos barrios da Travesía de Vigo e de Coia. Amais, celebrouse a primeira edición da World Fishing Exhibition e iniciouse o proxecto do Zoo da Madroa promovido por Rafael Portanet.
A Nightmare on Elm Street
A Nightmare on Elm Street é un filme estadounidense de terror escrito e dirixido por Wes Craven que foi estreado en 1984. É o primeiro dos filmes da franquía "A Nightmare on Elm Street". Está protagonizado por Heather Langenkamp, John Saxon, Ronee Blakley, Amanda Wyss, Jsu Garcia, Robert Englund e Johnny Depp na súa primeira aparición no cine. Está ambientado na vila ficticia de Springwood, Ohio, e o argumento xira arredor duns adolescentes que son asasinados nos seus soños (e despois na realidade) por Freddy Krueger. Os adolescentes descoñecen o motivo destes fenómenos paranormais, mais os seus pais gardan un escuro segredo dende hai tempo.
Craven produciu A Nightmare on Elm Street cun orzamento estimado de $1,8 millóns, unha cantidade que o filme recuperou o primeiro fin de semana despois da súa estrea. O filme recadou uns $25 millóns nos Estados Unidos. A Nightmare on Elm Street tivo un grande impacto no xénero de terror, sendo o primeiro filme dunha franquía con varias secuelas, cruzamentos con outras franquías e remakes.
José Manuel Otero Novas
Traxectoria
Licenciado en Dereito pola Universidade de Oviedo con Premio Extraordinario. Diplomado en Dereito Comparado Hispanoamericano pola Universidade de Madrid. Avogado do Estado por oposición dende 1967, exercendo como tal, sucesivamente, na Administración e Tribunais de Lugo, na Audiencia Nacional e no Tribunal Supremo.
Actividade política
Foi fundador do Grupo Tácito que propugnou publicamente a democracia durante o franquismo e que nucleou os Gobernos da Transición. Foi Director Xeral de Política Interior con Manuel Fraga Iribarne tras a morte de Franco, participando nos traballos da primeira Transición truncada.
Francisco Vega Ceide
Traxectoria
Tamén na fachada da Universidade Complutense aparece o seu nome na lista dos que morreron "Por Dios y por España".
Andreas Goldberger
Os principais éxitos
"Goldi", sobrenome polo que se coñece, debutou na Copa do Mundo en xaneiro de 1991, a súa primeira vitoria chegou o 3 de xaneiro de 1993, na terceira tirada do Torneo dos Catro Trampolíns, clasificándose finalmente primeiro no total. Nos mundiais de esquí nórdico de Falun en Suecia conseguiu a medalla de prato no trampolín curto e o bronce en trampolín grande. Ó remate da tempada adxudicouse a Copa do Mundo.
Control de Tráfico Centralizado
En Galiza
Todas as liñas ferroviarias galegas son telemandadas desde o CTC da estación de Ourense, agás a liña de alta velocidade Ourense-Santiago, controlada desde o Centro de Regulación e Control de alta velocidade de Madrid-Atocha e a liña de largo métrico Ferrol-Xixón, gobernada desde El Berrón.
Pilar de Borbón e Borbón-Dúas Sicilias
Traxectoria
O esposo da infanta, duque consorte de Badaxoz, faleceu o 9 de marzo de 1991, a consecuencia dun cancro linfático.
MPEG-4 Parte 14
Normalmente pódense cambiar, de maneira segura, a extensión dos arquivos de son ".mp4" a ".m4a" e viceversa pero non así a ".mp3" xa que para poder ser reproducidos nun reprodutor de son, este necesariamente ten que ter a capacidade para decodificar o formato que está contido no ficheiro ".mp4" que xeralmente está codificado en MPEG-4 AAC e incompatible coa codificación e decodificación de MPEG-1 Layer 3 para o ".mp3".
Jenaro Castro
Recoñecementos e galardóns
En setembro de 2009, Castro foi recoñecido unha Antena de Ouro pola súa traxectoria. xornalística.
Presidente da Nación Arxentina
Primeira Xunta de Goberno
O Presidente da Primeira Xunta das Provincias Unidas do Río da Prata foi Cornelio Saavedra.
Constitución de 1853
Como encargado da administración nacional, estáballe encomendada a recadación da renda nacional e a súa aplicación, dentro do marco da lei de orzamento; tiña facultade para outorgar o goce de licenzas ou montepíos, e para solicitar calquera clase de información por parte da administración nacional.
Elección
A campaña presidencial contemporánea comeza antes das eleccións primarias, cando os partidos políticos fan unha selección de candidatos. Nas eleccións primarias, queda habilitado ás eleccións xerais quen pasa o piso do 1,5 % do padrón electoral.
Duración
Segundo a Constitución de 1853 e até 1994, o presidente tiña mandato por seis anos, sen posibilidade de reelección consecutiva. A reforma de 1949 permitía a reelección sen limitación algunha, pero foi deixada sen efecto por resolución do goberno militar xurdido en 1955, que ratificou a convención constituínte de 1957, co cal se retornou ao réxime de 1853. O goberno xurdido do golpe militar de 1966 limitou a duración do mandato a catro anos cunha reelección consecutiva mediante un estatuto transitorio en 1972 que só se aplicou para unha elección e logo non foi ratificado.
Cesamento ou incapacidade
miniatura|[[Adolfo Rodríguez Saá, entón gobernador de San Luís, asumiu o cargo en decembro de 2001 tras a renuncia de Fernando de la Rúa e a aplicación por primeira vez da lei de acefalia.]]
Serie B 2013/14
A tempada 2013–14 da Serie B (coñecida como Serie B Eurobet por razóns de patrocinio) é a 82ª edición desde o seu establecemento en 1929.
Presidente da Nación Arxentina
Subrogación e sucesión presidencial
Se o presidente electo non pode asumir o cargo por morte ou renuncia, substituirao o vicepresidente electo. En caso da morte ou renuncia de ambos, realizaranse novas eleccións.
Caso especial de asunción de José María Guido
miniatura|Guido asumiu en marzo de [[1962 tras o derrocamento de Frondizi tras interpretarse o caso como unha acefalia.]] O 29 de marzo de 1962 produciuse un levantamento militar co obxectivo de derrocar ao presidente Arturo Frondizi, da partido Unión Cívica Radical Intransixente, quen se negou a renunciar. Frondizi foi detido polos militares e levado á illa Martín García, prevendo os rebeldes que, ao día seguinte, o tenente xeneral Raúl Poggi, líder da insurrección vitoriosa, asumiría a presidencia.
Deste xeito Guido asumiu os poderes executivo e lexislativo do país, baixo control e supervisión das Forzas Armadas, que se reservaron o dereito de cesalo, pero mantendo intacto o Poder Xudicial.
Banda e Bastón presidencial
A banda e o bastón presidencial foron establecidos pola Asemblea do Ano XIII o 26 de xaneiro de 1814 ao instaurar o cargo de Director Supremo das Provincias Unidas do Río da Prata, sendo Gervasio Antonio de Posadas a primeira persoa en utilizalos. A banda era bicolor, branca no centro e azul nos costados, terminada nunha borla de ouro, até a gobernación de Juan Manuel de Rosas en que se cambiou a vermello sendo restaurada a cor orixinal durante a presidencia de Justo José de Urquiza e incluíndo o bordado cun sol. Durante as presidencias conservadoras foi bordado co escudo nacional en dourado. O 24 de abril de 1944 o presidente Edelmiro Julián Farrell emitiu o Decreto-Lei 10.302/1944; onde instituíu os símbolos patrios. No seu artigo 4° lexislou sobre a Banda Presidencial, pasando de ser un atributo tradicional a unha distinción xurídica:
Residencia oficial e de verán
A residencia oficial foi cambiando ao longo da historia. Rivadavia (1826-27) residiu na Casa dos Vicerreis, no antigo Forte de Buenos Aires, mentres que os seus sucesores residiron nas súas casas particulares. A excepción foi Roque Sáenz Peña quen acondicionou un cuarto no primeiro piso na Casa Rosada debido a que a súa enfermidade lle impedía mobilizarse con facilidade. A mediados da década de 1930 o estado adquire a propiedade de Carlos Madariaga e a súa esposa Josefina Anchorena, situada na rúa Suipacha 1034 da Cidade de Buenos Aires, para convertela en Residencia Presidencial. O primeiro presidente que a utiliza é Roberto Ortiz xunto á súa señora María Luisa Iribarne. En 1937 (durante a presidencia de Agustín Pedro Justo) o estado adquire a residencia construída por Mariano Unzué e Mercedes Baudrix en 1887, situada nun parque deseñado por Thays, rodeado polas rúas Agüero, Alvear (Libertador) e Austria, no barrio de Recoleta, Buenos Aires. O primeiro e único presidente que a utilizou de forma permanentemente foi Juan Domingo Perón e a súa señora Eva Duarte. miniatura|Quinta de Olivos, residencia oficial do presidente. A Quinta presidencial de Olivas foi doada pola familia Anchorena Olaguier en 1918 baixo a presidencia de Yrigoyen. Dende 1918 os presidentes fórona utilizando como residencia ocasional e de verán, sendo o primeiro que a habita de forma permanente Pedro Eugenio Aramburu. Dende entón utilízase como residencia oficial e permanente. Na Quinta de Olivas faleceu o presidente Juan Domingo Perón o 1 de xullo de 1974 mentres exercía o seu terceiro mandato, sendo até agora o único presidente que morreu alí. A Quinta é un gran complexo residencial composto dun vasto parque situado na localidade de Olivas do partido de Vicente López. A residencia presidencial ocupa o edificio principal, de liñas neoclásicas, construído por Prilidiano Pueyrredón en 1854. As fachadas consérvanse como no século XIX, con todo, os interiores e o parque sufriron reformas co paso dos diferentes presidentes.
Armand Lunel
Traxectoria
Armand Lunel naceu no seo dunha familia xudía orixinaria de Comtat-Venaissin, os cales tiñan raíces na zona da Provenza desde había polo menos cinco séculos. Lunel estudou na Universidade de Mónaco onde nun futuro ensinaría Dereito e Filosofía na Mónaco mesma. Lunel escribiu extensivamente sobre os xudeus da Provenza.
Tamén é coñecido como o último falante coñecido de Shuadit, lingua xudeorromance extinta do sur de Francia. É considerada como un dialecto do occitano.
Xoán XXIII, antipapa
Baldassarre Cossa, nado en Procida, provincia de Nápoles, cara o ano 1360 e finado en Florencia o 22 de decembro de 1419, elixido papa polo concilio de Pisa en 1410 baixo o nome de Xoán XXIII, depositado polo concilio de Constanza en 1415, é considerado como un antipapa pola Igrexa católica. En consecuencia, o cardeal Roncalli escolleu o nome de Xoán XXIII no momento da súa elección como papa varios séculos despois, en 1958.
Río Biobío
O río Biobío é o segundo río máis longo de Chile. Atravesa a rexión de Biobío de leste a oeste.
Bernard Makuza
Traxectoria
De etnia hutu, Makuza era membro do Movemento Democrático Republicano cando foi acusado de promover o xenocidio no país. Deixou de ser membro do partido antes de converterse en Primeiro Ministro, declarándose independente.
Voo 1502 de American Airlines
Accidente
O tempo era bo cando o aparello se esnafrou contra o océano, despois dunha inexplicable perda de control mentres realizaba un voo de adestramento, matando aos seus seus ocupantes.[1] A FAA estableceu como probable causa aunha "perda de control por unha razón indeterminada".
Fibronectina
Funcións
A fibronectina ten numerosas funcións nos organismos vertebrados. Está implicada na adhesión, crecemento, migración, e diferenciación celulares. A fibronectina celular ensámblase na matriz extracelular, unha rede insoluble que separa e sostén os órganos e tecidos do organismo.
Ensamblaxe da matriz
O cambio da fibronectina de fibrila soluble a insoluble progresa cando os sitios de unión á fibronectina que estaban agochados quedan expostos en toda a lonxitude das moléculas de fibronectina unidas. Crese que as células estiran a fibronectina ao tirar dos seus receptores de integrina unidos a fibronectina. Isto forza un despregamento parcial da fibronectina, expoñendo os sitios de unión á fibronectina agochados e facilitando que se asocien as moléculas de fibronectina próximas. Esta interacción fibronectina-fibronectina permite que as fibrilas celulares solubles formen ramificacións e se estabilicen na matriz de fibronectina insoluble.
Papel no cancro
A fibronectina foi implicada no desenvolvemento de carcinomas. No carcinoma de pulmón, increméntase a expresión da fibronectina, especialmente no carcinoma pulmonar non microcítico. A adhesión celular de células de carcinoma pulmonar á fibronectina aumenta a tumorixenicidade e confire resistencia aos axentes quimioterápicos que inducen a apoptose. A fibronectina estimula os esteroides gonadais que interaccionan cos receptores de andróxenos de vertebrados, que poden contrrolar a expresión da ciclina D e xenes relacionados implicados no control do ciclo celular. Estas observacións indican que a fibronectina pode promover o crecemento supervivencia e resistencia á terapia do tumor pulmonar, e podería representar unha nova diana para o desenvolvemento de novas drogas anticanceríxenas.
Papel na curación de feridas
A fibronectina está localizada predominantemente nas membranas basais dos tecidos adultos, pero pode estar distribuída máis amplamente nas lesións inflamatorias. Durante a coagulación do plasma a fibronectina permanece asociada ao coágulo, establecendo enlaces covalentes cruzados coa fibrina coa axuda do factor XIII (factor estabilizante da fibrina). Os fibroblastos xogan un papel importante na curación de feridas ao adherírense á fibrina. A adhesión de fibroblastos á fibrina require a presenza de fibronectina e é máxima cando a fibronectina está enlazada á fibrina. Os pacientes con deficiencia de factor XIII mostran disfuncións na curación de feridas e ademais os seus fibroblastos non crecen na fibrina cando hai deficiencia deste factor. A fibronectina promove a fagocitose das partículas non só por parte dos macrófagos senón tamén polos fibroblastos. A deposición de coláxeno no sitio da lesión polos fibroblastos ten lugar coa axuda da fibronectina. A fibronectina está moi asociada cos novos depósitos de fibrilas de coláxeno. Baseándose no tamaño e características tintoriais histolóxicas das fibrilas é probable que polo menos en parte estean compostas de coláxeno de tipo III (reticulina). O estudo in vitro co coláxeno nativo demostrou que a fibronectina se une ao coláxeno de tipo III principalmente.
FileZilla
O código fonte de Filezilla está aloxado en SourceForge.net e o proxecto foi nomeado como Proxecto do Mes en novembro de 2003. A pesar da similitude do nome con Mozilla, FileZilla non ten relación co Proxecto Mozilla.
Fento macho
Descrición
Posúe un rizoma groso, confundíndose coa raíz, e dá orixe a frondes pecioladas, primeiro enroladas e cubertas de escamas castañas. As follas teñen un hábito de crecemento ascendente, acada unha lonxitude máxima de 15 dm, cunha soa coroa en cada pé de raíz. Son bipinnuladas, con 20-35 pínnulas de cada lado do raque. As pínnulas son algo romas, e lobuladas iguais en todo o seu contorno. Os culmos cóbrense con escamas alaranxadas. Na cara abaxial das láminas maduras desenvólvense en dúas filas 5 a 6 soros. Cando as esporas maduran en agosto a novembro, o indusio comeza a secarse, axudando na dispersión das esporas.
Arnold Joseph Toynbee
Arnold Joseph Toynbee, nado en Londres, Reino Unido, o 14 de abril de 1889 e finado o 22 de outubro de 1975, foi un historiador e profesor británico que intentou sintetizar a historia universal.
Marcial Gómez Parejo
Nos anos 60 empezou a traballar para a industria téxtil, en Barcelona, ​​onde creou series de guache con influencias do construtivismo xeométrico, con motivos vexetais e outras artes decorativas do norte de Europa e da Unión Soviética, lugares que visitou nesta década
Chrysler Building
Historia
O rañaceos é o epítome do éxito de Nova York, cidade que albergou o edificio máis alto do mundo desde 1908 até 1974. A mediados da década de 1920, converteuse na cidade máis poboada do mundo, superando a Londres. A súa área metropolitana superou a cifra de dez millóns a principios da década de 1930. O boom económico da década de 1920 e a gran especulación do mercado inmobiliario fomentaron unha nova onda de proxectos de rañaceos na cidade. A Lei de Zonificación de 1916, que limitaba a superficie dos edificios a partir de certa altura para permitir que chegase a luz solar ás rúas, foi un factor que contribuíu a dar forma ao característico estilo de rañaceos art déco con recuamentos, dando lugar a estruturas que se centraban no volume e en siluetas rechamantes, a miúdo ornamentadas profusamente.
Legado
Na designación como monumento de Nova York, a Comisión de Conservación dos Monumentos afirma que «o Edificio Chrysler é un exemplo excepcional da arquitectura art déco; foi deseñado polo arquitecto Van Alen para simbolizar á Chrysler Corporation; cando se completou en 1930 era o edificio máis alto do mundo; a instalación da agulla de 56 m que lle outorgou esa distinción foi un atrevido logro técnico; o arquitecto usou novas tecnoloxías e materiais, en especial o Nirosta para os ornamentos exteriores, os marcos das xanelas, a coroa e a agulla; pretendía ser o epítome da vida empresarial moderna e estaba dedicado por Walter Chrysler ao comercio e a industria mundial; é sinónimo do progreso na arquitectura e os métodos de construción modernos; encarna coa súa coroa a esencia romántica do rañaceos neoiorquino; e continúa dominando o skyline de Nova York».
Crusaders
Elenco
Os seguintes son os xogadores dos Crusaders para o Super Rugby de 2020.
Illa Decepción
Historia
En marzo de 1941, o barco británico HMS Queen of Bermuda foi enviado a destruír depósitos de carbón e tanques de petróleo da antiga estación baleeira norueguesa da Hektor Whaling Company, que operou entre 1912 e 1931, para previr o seu posible uso polos alemáns durante a segunda guerra mundial.
O Reino Unido enviou no marco da Operación Tabarin os barcos HMS Williant Scoresby e SS Fitzroy, que o 3 de febreiro de 1944 estableceron unha base permanente na illa, a Base B na baía Baleeiros, removendo novamente a bandeira arxentina.
O 3 de xaneiro de 1953, Arxentina inaugurou o Refuxio Naval Thorne na baía Telefón de Porto Foster. O 17 de xaneiro de 1953 foi inaugurado na caleta Baleeiros o Refuxio Tenente Lasala (unha cabana e unha tenda de campaña) por persoal do barco arxentino ARA Chiriguano, quedando nel un sarxento e un cabo da Armada Arxentina. O 15 de febreiro desembarcaron 32 royal marines da fragata británica HMS Snipe armados con metralladoras Sten, rifles e gas lacrimóxeno apresando aos dous mariños arxentinos. O refuxio arxentino e un próximo refuxio chileno deshabitado foron destruídos e os mariños arxentinos foron entregados a un barco dese país o 18 de febreiro nas illas Xeorxias do Sur. Un destacamento británico permaneceu tres meses na illa mentres a fragata patrullou as súas augas até abril.
Interese científico
miniatura|250px|Pingüíns en Illa Decepción. Cinco son as zonas ou áreas sinaladas polo Tratado Antártico como Zonas de Especial Interese Científico:
Fauna
Os pingüíns son moi abundantes na illa, localizados sobre todo na súa cara suroeste, especialmente a especie Pygoscelis antarcticus, que ocupa a maior parte da illa. Unha das aves comúns é o papamerda subantártico.
Delage
miniatura|200px|Mini coche Delage de 1906 con motor monocilindro [[De Dion-Bouton|De Dion]] miniatura|200px|Delage D8-120
Historia temperá
Durante a primeira guerra mundial, Delage produciu municións. A produción de coches de pasaxeiros practicamente detívose, coa excepción dalgunha fabricación para o Exército. Pero as fábricas de Delage estaban apoiando todo o esforzo de guerra.
Cando terminou a guerra, Delage afastouse dos coches pequenos e fíxose unha reputación con coches máis grandes. Primeiro foi o Delage CO, cun motor de 4524 cc. Os planos do CO preparáronse durante o conflito. Foi o primeiro coche de pasaxeiros con freos dianteiros. Foi seguido polo DO un 3 litros con catro cilindros.
No Salón do Automóbil de París de 1932, presentouse o D6-11 un 11 CV cun pequeno motor de 6 cilindros e 2.101 cm3, e un ano máis tarde, o novo motor de oito cilindros Delage, o D8-15 de 2660 cm3. Ambos modelos equipados con rodas dianteiras independentes e un motor con tecnoloxía innovadora non foron suficientes para frear a caída das vendas. Os últimos modelos que xurdiron en Courbevoie foron os D6-65, D8-85 e D8-105. Pero nada logrou frear a ruína económica. A liquidación voluntaria da fábrica de Courbevoie decidiuse 20 de abril de 1935.
As Cruces, Sobrado
Toponimia
miniatura|130px|[[Peto de ánimas nas inmediacións das Cruces e da Torre.]] O topónimo As Cruces faría referencia, segundo algún autor, ás moitas cruces que se xuntaban nas ladaíñas dunha ermida da parroquia de Cumbraos, mencionadas por Jerónimo del Hoyo nas súas Memorias del Arzobispado de Santiago do primeiro cuarto do século XVII. No entanto, outros autores consideran que proviría da importante encrucillada de antigos camiños sobre a cal asenta a localidade.
Feira
A feira deixou de se celebrar a comezos do século XXI. Para a rememorar, o 13 de agosto de 2019 celebrouse unha nova edición.
Vías de comunicación
Outro importante e antigo camiño de longa distancia que pasaba tamén polas Cruces era o que ía de Betanzos a Portomarín. Desde Filgueira de Barranca e tras discorrer polas igrexas de Xabriño e Santaia (nas parroquias de Fisteus e Curtis), chegaba ás Cruces pola liña de cumios do monte da Corda, para proseguir cara ós montes do Corno do Boi. Era o camiño principal da comarca ―Présaras―. Precisamente, José Crame, o primeiro enxeñeiro xefe a cargo do camiño real de Galiza á Coruña, a primitiva N-VI, propuxo entre 1762 e 1763 que este se executase do porto de Padornelo a Portomarín e de alí á Coruña, co obxectivo de aproveitar infraestruturas e evitar puntos de difícil acceso. Foi substituído sen explicación ningunha xa que a intención da coroa era que o camiño fose máis ó norte.
Capnófilo
miniatura|A bacteria [[Campylobacter é un exemplo de capnófilo.]] Os capnófilos son microorganismos que proliferan en presenza de altas concentracións de dióxido de carbono (CO2).
Patoxenicidade
Porén, os capnófilos forman parte da flora normal dalgúns ruminantes. Mannheimia succiniciproducens foi illada no rume bovino. As súas características metabólicas e o seu carácter benigno atraeron o interese comercial por ela.
1796
Outros
Historia ano a ano
Knud Holmboe
Traxectoria
Converteuse ao islam en África do Norte. Viaxou principalmente por Marrocos a fin de aprender o árabe e profundar nos seus coñecementos relixiosos. Foi irmán do compositor Vagn Holmboe.
Monte Fuji
O Monte Fuji (富士山) ou Fugaku, situado na illa de Honshū, é a montaña máis alta do Xapón, cunha elevación do cumio de 3.776,24 metros. É o segundo volcán máis alto situado nunha illa de Asia (despois do Monte Kerinci na illa de Sumatra), e o sétimo pico máis alto dunha illa na Terra. O monte Fuji é un estratovolcán activo que entrou en erupción por última vez entre 1707 e 1708. A montaña está situada a uns 100 km ao suroeste de Tokio e é visible desde alí nos días despexados. O cono excepcionalmente simétrico do Monte Fuji, que está cuberto de neve durante uns cinco meses ao ano, utilízase habitualmente como icona cultural do Xapón e é frecuentemente representado na arte e na fotografía, así como visitado por turistas e alpinistas.
Nicolao V, antipapa
Traxectoria
En 1328 foi coroado papa co nome de Nicolao V a instancias do emperador alemán Luís IV da Baviera, en oposición a Xoán XXII, que o excomungara, acusandoo de bruxería. O seu pontificado durou dous anos, durante os cales se someteu ao seu rival, pasando a vivir na cidade en que este reinaba, Aviñón, onde veu a falecer pouco tempo despois.
Chanson
Século XVI
A mediados de século, Claudin de Sermisy e Clément Janequin compuxeron as chamadas "chansons parisienses", nas que tamén abandonan as formas fixas, nun estilo máis simple e homofónico, creando algunhas veces música que é evocativa de certa imaxinación. Moitas destas chansons parisienses foron publicadas por Pierre Ataingnant. Compositores da súa xeración, así como outros posteriores, como Orlando di Lasso, foron influenciados polo madrigal italiano. Moitas pezas instrumentais antigas eran variacións ornamentadas (diminucións) de chansons.
Eirixe, San Vicenzo de Curtis, Vilasantar
Eirixe é un lugar da parroquia de San Vicenzo de Curtis, no concello coruñés de Vilasantar, na comarca de Betanzos. Segundo o Instituto Nacional de Estadística a súa poboación en 2018 era de sete habitantes (catro homes e tres mulleres).
Lemma
A forma da lemma, o número de veas, sexa ou non arestada, e a presenza ou ausencia de pelos, son características particularmente importantes na clasificación taxonómica das gramíneas.
Militarismo celta
Guerra das Galias
miniatura|dereita|Escultura dun guerreiro celta con armadura e torque, Vacheres, Francia.
A fonte romana máis coñecida que describe a guerra contra os celtas é a obra do propio Xulio César Commentarii de Bello Gallico (traducido ó galego como A guerra da Galia por Alfonso Blanco Quintela), no cal describe os métodos bélicos usados polos galos e os bretóns.
Mora IK
Historia
O Mora IK foi fundado en 1935 e ascendeu á máxima categoría en 1945. Logo de varias tempadas na segunda categoría (a Hockeyallsvenskan, o Mora gañou a promoción á Elitserien en 2004 e tomou a vantaxe no lockout desa tempada na NHL para fichar a varios xogadores como Shawn Horcoff, Daniel Cleary e os irmáns Marián e Marcel Hossa, que contribuíu a que a Elitserien se convertese nun dos principais destinos para os xogadores da NHL durante a cancelada tempada 2004-05. O Mora finalizou ese ano na novena posición, un bo resultado para un equipo que acababa de ascender. Con todo, na tempada 2007-08, o equipo finalizou 11º na táboa, véndose forzado a xogar a Kvalserien para manter a categoría, aínda que finalmente rematarían na 4ª posición, descendendo á HockeyAllsvenskan. O equipo xogaría novamente a Kvalserien para ascender á máxima na tempada 2010-11, aínda que rematou na derradeira posición, polo que non puido conseguir o ascenso. Durante o lockout de 2012 na NHL, chegou ao equipo Bobby Ryan (Anaheim Ducks), e Anze Kopitar (do gañador da Stanley Cup Los Angeles Kings) uniuse tamén ao equipo sueco para xogar co seu irmán Gašper no tempo que durara o lockout.
Voo 1862 de El Al
Voo
O avión aínda estaba demasiado alto e preto para aterrar cando xirou cara o aeroporto. Tivo que continuar dando volta sobre Ámsterdam ata reducir a altura requirida para a aproximación final da aterraxe. Durante a segunda volta estendéronse os flaps das ás. Os flaps internos da parte traseira estendéronse xa que estaban alimentadas polo sistema hidráulico número 1, que aínda funcionaba, pero osda parte externa non, porque estaban alimentado polo sistema hidráulico 4, que fallou cando o motor número 4 separouse da á. Esta condición fixo que o avión tivese unha actitude de inclinación maior do normal a medida que perdía velocidade. Os slats do bordo de ataque estendéronse na á esquerda pero non na dereita, debido a aos graves danos recibidos cando os motores se separaron, o que tamén alterou gravemente o fluxo de aire sobre a á dereita. Esa configuración diferencial causou que a á esquerda xenerase bastante máis sustentación que a danada á dereita, especialmente cando a inclinación aumentou cando a velocidade baixaba. O aumento da sustentación no lado esquerdo incrementou a tendencia do avión a virar máis cara a dereita, tanto porque os aleróns da dereita estaban inoperativos como porque se incrementou o pulo dos motores esquerdos nun intento de reducir a taxa de caída do avión. A medida que a velocidade baixaba, a habilidade dos controis que quedaban para contrarrestar a viraxe cara a dereita disminuía. Finalmente a tripulación perdeu case toda a capacidade para evitar que o avión virase cara a dereita. O avión chegou a inclinarse 90º xusto antes do impacto cos apartamentos.
Estradas nacionais de España
Nomenclatura
No País Vasco e Navarra as competencias en materia de estradas están transferidas aos gobernos provinciais (agás a AP-68), polo que poden existir excepcións ás regras de matriculación das estradas nacionais (como no caso da N-102 ou a N-104).
N-III e estradas con orixe entre a N-III e a N-IV
Algunhas estradas de Andalucía están transferidas á Xunta de Andalucía.
N-IV e estradas con orixe entre a N-IV e a N-V
(Algunhas estradas de Andalucía están transferidas á Xunta de Andalucía).
OICETS
Características
OICETS foi deixado de usar o 24 de setembro de 2009, moito despois do ano inicialmente previsto de vida para o satélite.
Cristín
O topónimo galego Cristín pode referirse a:
Apusozoos
Clasificación
Distínguense tres ordes, a miúdo tratados como grupos separados: apusomónadas, anciromónadas e hemimastíxidos.
Mecos FG Ogrobe
Historia
Nesta tempada 2016/2017 o equipo volveu a primeira división logo dunha gran tempada na que so foi derrotado en dúas ocasións.
Mr. Nobody
Personaxes
miniatura|Promoción do filme no [[Festival de Venecia 2009.]]
Mecos FG Ogrobe
2014/2015
9º Copa Galega de Fútbol Gaélico
2016/2017
1ª Liga Galega de Fútbol Gaélico de Segunda División 15px
Julio Martínez González
Julio Martínez González, nado en Ourense en 1922 e finado na mesma cidade o 5 de xullo de 2008, foi un empresario da hostelaría galego.
Wetherby (filme)
Wetherby é un filme británico de 1985 escrito e dirixido por David Hare. Está protagonizado por Vanessa Redgrave, Ian Holm, Judi Dench, Stuart Wilson, Tim McInnerny e Suzanna Hamilton.
Clemente VII, antipapa
miniatura|O antipapa Clemente VII.
Harare
Unha da imaxes máis difundidas de Harare é a das árbores xacarandá aliñadas á beira das grandes rúas da parte norte do centro urbano.
Anastasia Nikolaevna Romanova
Anastasia Nikolaevna Romanova (en ruso: Анастасия Николаевна Романова), nada en Peterhof o e finada en Ekaterimburgo o 17 de xullo de 1918. Foi a filla máis nova do emperador Nicolao II, o último tsar da Rusia Imperial, e da súa esposa Alexandra Feodorovna. Anastasia foi a irmá máis nova das grandes duquesas Olga, Tatiana e María, e a irmá máis vella do tsarévich Aleksei. Foi asasinada xunto ao resto da súa familia o 17 de xullo de 1918 por forzas da policía secreta bolxevique. A lenda de que Anastasia sobrevivira á Revolución Rusa estivo vixente durante todo o século XX e moitas impostoras afirmaron ser a princesa. A máis famosa delas foi Anna Anderson, pero a pesar do apoio que lle prestaron moitas persoas que coñeceran a Anastasia, as probas de ADN de Anderson no seu pano e pelo revelaron que non tiña ningún parentesco coa gran duquesa.
Martín Payero
Foi internacional coa selección arxentina, coa que se proclamou subcampión do mundo en 2005 e dende a súa nacionalización en 2013 xoga coa selección de Angola. Disputou un total de sete Campionatos do Mundo entre as dúas seleccións.
Anastasia Nikolaevna Romanova
Infancia
Existen moitas testemuñas sobre o comportamento de Anastasia que bordeaba, ocasionalmente, o inaceptable para os costumes da época. Segundo Gleb Botkin, fillo do médico da corte Eugene Botkin, asasinado xunto á familia imperial en Ekaterimburgo, Anastasia «era a gran responsable da maioría de travesuras e feitos punibles da familia xa que nese aspecto era un auténtico xenio». Sempre intentaba enganar os criados ou andar á brincadeira cos seus titores, como subirse ao alto dunha árbore e negarse a baixar, desvelando un comportamento tipicamente infantil. Ou golpear cunha gran bóla de neve a súa irmá Tatiana coa suficiente forza como para deixala tendida no chan. Unha curmá, a princesa Nina Gueorguiievna, repetía que Anastasia «era tan horrible e repugnante como o mesmo demo» e que lle gustaba enganar, golpear e rabuñar os seus compañeiros de xogos; sentíase insultada polo feito de que Nina era máis alta ca ela a pesar de ser máis nova. Preocupábase menos que as súas irmás polo seu aspecto e aparencia. Hallie Erminie Rives, unha escritora estadounidense, esposa dun diplomático, explicaba como vía a Anastasia, de só dez anos de idade, comendo bombóns de chocolate sen preocuparse en quitarse antes os seus longos e brancos guantes de ópera, na Casa da Ópera de San Petersburgo.
Anastasia e a súa irmá María, eran coñecidas na familia como "a pequena parella". As dúas rapazas compartiron habitación, e a miúdo levaban variacións do mesmo vestido e pasaban a maior parte do seu tempo xuntas. As súas irmás máis vellas, Olga e Tatiana, tamén compartían habitación e eran coñecidas como "a parella maior". As catro adoitaban asinar as súas cartas co acrónimo OTMA, resultado das iniciais dos seus nomes de pía.
Primeira guerra mundial e Revolución rusa
Durante os seus últimos meses de vida, Anastasia intentou levar o seu cativerio do mellor xeito posible. Xunto aos demais membros da familia organizou xogos para divertir os seus pais na primavera de 1919. Segundo Sidney Gibbes, as actuacións de Anastasia «facían estoupar en gargalladas» ao resto da familia. En maio de 1918, nunha carta desde Tobolsk á súa irmá María en Ekaterimburgo, describía un momento de felicidade a pesar da tristeza, a soidade e a preocupación polo seu irmán enfermo: {{cita|«Estivemos nas randeeiras, e non podiamos parar de rir, a caída era tan marabillosa! Expliqueillo tantas veces ás miñas irmás que chegaron a cansarse, pero podíao explicar mil veces máis...Que ben o pasamos! Só se podía gritar de alegría».{{sfn|Maylunas|Mironenko|1997|p=619}} Nas súas memorias, un dos gardas da casa Ipatiev, Aleksandr Strekotin, lembraba a Anastasia como unha rapaza «moi amigable e chea de alegría», mentres que outro garda dixo que era «un demo encantador. Era travesa e poucas veces a vían cansada. Gustáballe facer números cómicos xunto aos cans, coma se estivesen nun circo».{{sfn|King|Wilson|2003|p=250}} Porén, outro dos gardas chamaba a Anastasia «ofensiva e unha terrorista» e queixábase de que algúns dos seus provocativos comentarios causaban tensión entre os soldados.{{sfn|King|Wilson|2003|p=251}}
Voo 4226 de EAS Airlines
O voo 4226 é o accidente dun BAC One-Eleven con máis vítimas mortais. A posterior investigación realizada polas autoridades nixerianas concluou que o accidente foi causado por un erro do piloto.
Río Támoga
Etimoloxía
O nome do río é prerromano, dunha raíz indoeuropea *tam- 'de cor escura', que aparece noutros hidrónimos galegos: Tambre, Tamuxe, Támega, e tamén noutros países europeos, baste lembrar o británico Támese, en inglés Thames.
Primeira división española 1972/73
Participantes e estadios
Participaron dezaoito equipos.
Gotardo de Hildesheim
Veneración
Os sucesores de Gotardo no bispado de Hildesheim, Bertoldo (bispo entre 1119 e 1130) e Bernardo II (bispo entre 1130 e 1153), impulsaron a súa rápida canonización. Esta logrouse en 1131, durante o primeiro ano do bispado de Bernardo II, e tivo lugar nun sínodo de bispos en Reims. Alí, o papa Inocencio II, en presenza de Bernardo II e de Norberto de Xanten, oficialmente nomeouno santo.
Voo 4590 de Air France
Accidente
A tripulación estaba intentando desviarse ao próximo aeroporto de París-Le Bourget, pero os investigadores afirmaron que unha aterraxe segura sería moi improbable dada a ruta do avión.
Río Missouri
Caudal
A galga máis baixa, cun período de rexistro maior de cincuenta anos, está en Hermann (Missouri) —a 157.6 km augas arriba da desembocadura do Missouri— na que o caudal medio anual foi de 2478 m3/s, desde 1897 a 2010. Preto de 1353000 km2, o 98,7% da conca, encóntrase por encima de Hermann. A media anual máis alta foi de 5150 m3/s en 1993, e a máis baixa de 1181m3/s en 2006. Os extremos do caudal varían aínda máis. O maior caudal que se registrou foi de máis de 21000 m3/s o 31 de xullo de 1993, durante unha inundación histórica. O máis baixo, de apenas 17.0 m3/s —causado poa formación dun dique de xeo— midiose o 23 de decembro de 1963.
Xeoloxía
A oroxenia Laramide é esencial na moderna hidroloxía do río Missouri, dado que a neve e o derretemento do xeo das Rochosas proporcionan a maior parte do caudal do Missouri e os seus afluentes.
Lehendakari
Lista de presidentes do País Vasco
José Antonio Aguirre foi o primeiro lehendakari da Rexión Autónoma do País Vasco, pero Francisco Franco Bahamonde suspendeu o estatuto de autonomía de 1936, así como os concertos económicos de Biscaia e Guipúscoa, por consideralas «provincias traidoras». Así a todo, si mantivo os seus similares en Álava e a Navarra que actualmente forma parte España xunto coa comunidade autónoma do País Vasco.
Río Missouri
Primeiros exploradores occidentais
En 1795, un xove Estados Unidos e España asinaron o Tratado de San Lourenzo, que recoñecia os dereitos estadounidenses para navegar polo río Mississippi e levar artigos para a exportación a Nova Orleáns. Tres anos despois, España revogou o tratado e en 1800, en segredo, devolveu a Luisiana á a Francia napoleónica no Terceiro Tratado de San Ildefonso. Esta transferencia foi tan secreta que os españois seguiron administrando o territorio. En 1801, España restaurou os dereitos de uso do Mississippi e de Nova Orleans aos Estados Unidos.
Asentamentos e pioneiros
Os conflitos entre os nativos e os colonos durante a apertura da ruta de Bozeman nas Dacotas, Wyoming e Montana levou á guerra de Red Cloud, na que os lacotas e cheyennes loitaron contra o exército dos EE.UU.. A loita acabou cunha completa vitoria dos nativos americanos. En 1868, asinouse o tratado de Fort Laramie, que "garantía" o uso das Black Hills (Outeiros Negros), do Powder River Country (territorio do río Powder) e outras rexións que rodean o norte do río Missouri para os nativos americanos sen intervención branca.
A era da construción de presas
A conca do Missouri sufriu unha serie de catastróficas inundacións ao redor do cambio do século XX, sobre todo en 1844, 1881, e 1926-1927.
miniatura|Mapa mostrando os principais accidentes da [[Pick-Sloan Plan; outras presas e os seus encoros móstranse con triángulos]] miniatura|[[Fort Peck Dam, a presa a máis altitude no Missouri River Mainstem System]]
Navegación
Durante o século XIX, na época do comercio de peles, os barcos de vapor e barcos de quilla comezaron a percorrer case toda a lonxitude do Missouri desde as crebadas en Montana ata os rápidos da desembocadura en Missouri, levando as peles de castor e de bisonte desde as áreas que os trampeiros frecuentaban. Isto deu lugar ao desenvolvemento dos mackinaw do río Missouri (barco tipo canoa con velas), que se especializou no transporte das peles. Dado que estas embarcacións só podían viaxar río abaixo, eran desmanteladas e vendidas para madeira á súa chegada a St. Louis.
Turismo e uso recreativo
O Carreiro Histórico Nacional Lewis e Clark, duns 6000 km de lonxitude, segue case todo o Missouri desde a súa desembocadura ata a súa orixe, seguindo parte da ruta da expedición de Lewis e Clark. Estendéndose desde Wood River (Illinois), no leste, ata Astoria (Oregón), no oeste, tambián segue tramos dos ríos Mississippi e Columbia. O carreiro, que discorre a través de once estados, é xestionado por varias axencias federais e estatais, pasa por uns 100 sitios históricos, lugares arqueolóxicos en particular como o Knife River Indian Villages National Historic Site.
EP2
EP1 é o segundo dunha serie de EPs lanzados pola banda estadounidense de rock alternativo Pixies, publicado o 3 de xaneiro de 2014.
Bieito XIII, antipapa
150px|miniatura|Escudo do Papa Luna nun báculo episcopal. Pedro Martínez de Luna, nado en Illueca (actual provincia de Zaragoza) en 1328 e finado en Peñíscola (actual provincia de Castelló en 1423, máis coñecido co alcume de Papa Luna, foi papa na obediencia de Avignon co nome de Bieito XIII, e cardeal desde decembro de 1375. Actualmente está considerado como antipapa.
Traxectoria
Obrigados polo pobo romano, que irrompeu no conclave tirando unha porta e que ameazou con decapitalos, a maioría dos cardeais votaron ó futuro Urbano VI. Trala chegada dos restantes cardeais que non puideran acudir a Roma a tempo, consultouse a Pedro de Luna sobre a lexitimidade do conclave, e cos datos achegados canonicamente entendeuse que non fora legal, xa que se votara por medo, non por convicción. Elixiuse entón a Clemente VII, que volveu a Aviñón. Pedro de Luna foi legado deste pontífice durante 16 anos.
WINDS
WINDS (acrónimo de Wideband InterNetworking engineering Demonstration Satellite), rebautizado tras o lanzamento como Kizuna, foi un satélite artificial xaponés lanzado o 23 de febreiro de 2008 mediante un foguete H-IIA desde o Centro Espacial de Tanegashima.
Pallaso, pallasa
O humor do pallaso é o chamado "branco", baseado en caídas, en chistes sinxelos e no mimo. A súa orixe histórica está no clown ou gracioso do teatro e os bufóns medievais.
Colonia Güell
Orixe da Colonia
O interese en situarse lonxe dos conflitos existentes na cidade, fixo que a nova industria se aséntase na forma de colonia industrial; coas casas dos obreiros ó carón da fábrica, constituíndo un núcleo urbano de entidade propia e coa vida social e económica tutelada pola empresa.
Ó comezar a guerra civil, a fábrica foi colectivizada. Rematada a guerra, a familia Güell recuperou a súa fábrica, pero no 1943 vendeuse a outros industriais. Finalmente a fábrica pechouse no 1973 por mor da crise do sector. Nese momento a propiedade da Colonia partiuse entre veciños, industriais e institucións públicas.
Algúns dos elementos máis salientables da colonia son:
Caviar de Kalix
O caviar de Kalix (Kalix Löjrom en sueco) é unha especialidade culinaria sueca propia das da costa do noroeste do golfo de Botnia, na parte sur da Laponia sueca.
SUSE
thumbnail|Sede empresarial de SUSE in Nüremberg
Servidor
A principal distribución para servidores Linux de SUSE é SUSE Linux Enterprise Server. Está deseñada para grandes organizacións e para ser empregada en ambientes físicos, virtualizados ou con acceso remoto (na "nube"). Todas as versións están preparadas para diferentes arquitecturas de procesadores, como Intel x86, ARM, AMD x86-64, IBM Power, IBM S/390 e a zSeries, ou Intel Itanium. A web de SUSE ten versións de proba das versións SUSE Linux Enterprise Server 11 e 12.
Iñaki Perurena
Como recoñecemento pola súa carreira profesional foi galardoado coa Medalla de Ouro ao Mérito Deportivo de Navarra.
Argazo bravo
Nalgunhas partes da costa galega recibe o nome de golfo, denominación dada en xeral tamén á Laminaria digitata, coa que pode ser confundida.
Características
É unha alga de cor castaña amarelenta que pode chegar a ser moi grande, de até 2,5 m. de longo. Posúe un bulbo grande e oco recuberto de papilas co que se suxeita ás rochas. Do bulbo parte un estipe plano e fibroso ondulado e helicoidal no comezo, e que se alarga no seu remate para formar unha lámina coriácea, a cal se divide en numerosas lacinias que semellan follas ou ramallos.
Agolada, Ferreiroa, Agolada
Agolada é unha vila da parroquia de Ferreiroa, capital do concello pontevedrés de Agolada, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2008 tiña 486 habitantes (244 homes e 242 mulleres), o que supón unha diminución de 126 habitantes con respecto ao ano 2000.