cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gregorio de Tours
miniatura|dereita|Estatua de Gregorio de Tours Gregorio de Tours - Georgius Florentius Gregorius, nado no 538 en Riom, preto de Clermont e morto no 594 en Tours, foi bispo de Tours, historiador da igrexa, dos francos e de Auvernia. Gregorio pasou toda a súa vida na Galia, servindo aos reis merovinxios de Austrasia.
José López Domínguez
Traxectoria
Coa restauración borbónica entraría no Partido Liberal Fusionista de Sagasta, separándose del cando Serrano fundou o partido Izquierda Dinástica. Ocupou a carteira do Ministerio da Guerra en 1883 con Posada Herrera.
Gregorio de Tours
A Historia dos francos
A obra maior de Gregorio de Tours conservouse en varios manuscritos da Idade Media en versións máis ou menos alteradas con respecto ao orixinal. Normalmente é denominada Historia dos francos [H.F.]. En realidade, trátase dunha «Historia eclesiástica», orixinalmente titulada Dez Libros de Historia, tradución correcta do título latino, que ten como vocación trazar a historia da Igrexa universal nunha perspectiva cristiá, escatolóxica, desde a xénese do mundo até ao reinado dos reis francos, en 572. Engádese unha escolma de historias de vidas de santos galos, reunidos so o nome de Libro(s) dos milagres e compostos despois de 570.
Ademais, a Historia dos francos puido servir de inspiración, especialmente, a Beda o Venerábel que foio autor a principios do século VIII dunha Historia eclesiástica do pobo inglés (Historia ecclesiastica gentis Anglorum). A obra de Beda – unha das máis populares en Europa durante a Idade Media – puido valerlle á súa vez a denominación de Historia eclesiástica dos francos (Historia ecclesiastica Francorum) ao texto de Gregorio de Tours.
Outras obras
Velaquí a lista das restantes obras atribuídas a Gregorio de Tours, segundo alista proposta polo académico francés François Guizot (1787-1874), que foio autor dunha tradución da Historia dos francos e dunha Noticia sobre Gregorio de Tours :
Ntare Mwine
Traxectoria
Mwine obtivo unha Mestría en Belas Artes pola Universidade de Nova York. Tamén estudou na Universidade de Virxinia, no Teatro das Artes de Moscova, e no Royal National Theatre de Londres. Estableceuse nos Ánxeles, e conseguiu o seu primeiro traballo profesional interpretando o papel de "Paul" en Six Degrees of Separation polo que recibiu un nomeamento o NAACP Image Award como Mellor Actor.
Crítica literaria
A crítica literaria consiste nun exercicio de análise e valoración razoada dunha obra literaria nun medio de comunicación actual; por iso, cabe distinguila da Historia da literatura, que realiza unha crítica e valoración moi a posteriori e frecuentemente de forma máis documentada, científica e ecléctica.
Azolla mexicana
Sinónimos
Ademais de polo nome cuñado por Presl, a especie coñeceuse tamén polos sinónimos:
Soutadoiro, Carballeda de Valdeorras
Santa Isabel de Soutadoiro é unha parroquia que se localiza no sur do concello de Carballeda de Valdeorras. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 15 habitantes (8 mulleres e 7 homes), distribuídos en 2 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 17 habitantes. Segundo o IGE, no 2014 a súa poboación mantivérase nos 15 habitantes, sendo 9 homes e 6 mulleres.
Vicente Fernández Gómez
Vicente Fernández Gómez, nado en Huentitán el Alto, Xalisco, o 17 de febreiro de 1940 e finado o 12 de decembro de 2021, foi un cantante e actor mexicano, considerado un dos expoñentes contemporáneos máis coñecidos da música vernácula ranchera. Tivo grande aceptación entre os sectores populares e algunhas das súas composicións son hoxe de referencia dentro do folclore mexicano.
Agrigento
Historia
Foi fundada co nome de Akragas por gregos procedentes de Gela, orixinarios da illa de Rodas e de Creta no 580 a.C, foi unha das colonias máis importantes da Magna Grecia. No ano 406 a.C. os cartaxineses guiados por Aníbal destruíron a cidade case totalmente.
Extinción dos dinosauros
Dúas catástrofes distintas
Xorde entón unha nova hipótese, actualmente moito máis aceptada que as demais, segundo a cal o asteroide non tería, só por si, levado á desaparición dos dinosauros, mais tería actuado en conxugación con outro fenómeno distinto, cuxa acción manifestouse apenas millares de anos máis tarde. De feito, é moi probable que logo da caída do asteroide, as alteracións climáticas significativas que se terían verificado teñan concorrido para a extinción das restantes especies animais e vexetais. Esta "nova" hipótese explicativa corresponde de feito á "unión" doutras dúas teorías preexistentes.
Outras teorías
Esa teoría non foi moi asimilada porque algúns continentes estaban separados por océanos. Non había, con todo, medio de atravesaren o mar para proliferar por todas as rexións do globo, a non ser que voasen, mais nese caso terían que ser aves e non mamíferos. Outro detalle importante é que non se atoparon esqueletos fósiles destes animais. Mesmo que fosen moi pequenos para que os seus ósos resistisen ata hoxe, xa terían sido atopados vestixios. As especies de mamíferos daquel tempo que xa se coñecen non terían capacidade para exterminar os dinosauros.
Outra teoría menos probable que as anteriores propón que unha estrela próxima tería estoupado e liberado feixes mortais de raios-X que terían atinxido a Terra. Só que esa teoría ten un problema: se feixes de raio-X atinxisen o planeta nesa proporción non teríamos "só" 2/3 da vida na Terra extinta senón moito máis, quizais 3/4 ou 4/5. Ademais, durante décadas de investigacións espaciais non se atoparon vestixios de tal estrela.
Ficción científica e cinema
Hai incluso algúns filmes de fantasía que fan referencia ao fin dos dinosauros. Un bo exemplo diso é o filme Reino de Fogo, que conta a historia dunha especie de dragón prehistórico que teríase multiplicado por millóns no fin do Cretáceo, queimando forestas e continentes enteiros en busca de alimento. Cando, finalmente, as especies animais e vexetais se extinguiron, os dragóns ficaron sen alimento dispoñible, pasando a comérense uns aos outros ata que uns poucos restantes adormeceron en cavernas subterráneas en que permaneceron ata hoxe. O filme propón tamén que as cinzas provenientes desa devastación tivesen causado a era glacial e que moitos pobos antigos transformaron os dragóns en mitos e lendas por non saber explicar a face real da súa existencia. O filme non propón, de feito, unha teoría (nin esa é a función dun filme de ficción), ata porque a existencia de dragóns na prehistoria continúa sendo ficción, mais a posibilidade de que unha especie aínda descoñecida puidese ter exterminado boa parte da vida na Terra hai 65 millóns de anos atrás é unha teoría relativamente consistente.
Western (cinema)
Xénero
Porén, co tempo, as características de dito contexto histórico fóronse estendendo aos personaxes desas historias, condicionando o seu modo de vida e definindo a súa idiosincrasia.
Espiña, Pacios, Baralla
Patrimonio
Hai diversos pazos e casas grandes, como a Casa de Palacio, Casa de Verdes, Casa de Granadeiro, Casa de Roque ou Casa de Valente. Non ten centro educativo propio, asistindo a rapazada ao CPI Luís Díaz Moreno de Baralla.
OrCAD
Historia
A empresa foi fundada en 1985 por John Durbetaki e os irmáns Ken e Keith Seymour como "OrCAD Systems Corporation" en Hillsboro, Oregon, a compañía converteuse nun provedor mundial líder na automatización de deseño electrónico en PC. Durbetaki, viña de Intel, despois de cinco anos como xerente de enxeñería e proxectos, decidiu, xunto cos irmáns Keith e Ken Seymour, iniciar a súa propia empresa para desenvolver software para PC. Durbetaki comezou a crear as súas propias ferramentas de captura esquemática para o seu uso en proxectos para PC, co tempo, o proxecto foi deixado de lado o hardware totalmente a favor dun desenvolvemento de baixo custo, baseada en software de CAD para PC. O primeiro produto da compañía foi SDT (ferramenta de deseño esquemático), que inclúese por primeira vez a finais de 1985.
Vila, Carballeda de Valdeorras
Xentilicio
O seu xentilicio é martinego.
Lingua kiribatiana
O kiribatiano (kiribati na propia lingua) é un idioma da familia austronesia.
Prisión de Neumünster
Reos de relevancia internacional
O 18 de abril de 2018 o presidente catalán Carles Puigdemont, por petición da xustiza española, foi detido nunha viaxe en coche dende Dinamarca e trasladado a este cárcere.
As viaxes de Gulliver
Resumo
Esta historia narra, como ben di o título, as diferentes viaxes de Lemuel Gulliver, un home que naceu en Nottinghamshire, en Inglaterra. Estudou en Cambridge onde se formou como médico e cirurxián. Logo de casar e traballar de médico naval, instalouse no sur de Londres, en Wapping. Pero non lle foi ben e decidiu volver enrolarse.
Llocnou de la Corona
Historia
A actual poboación procede dun convento que se fundou no seu lugar en 1676. Ao cabo dos anos foi abandonado e ao redor del agrupáronse algunhas casas e barracas para os traballadores das terras, tal núcleo de poboación chamábase a Corona.
Servizo de Correos
Trama
miniatura|Anterior selo do Departamento de Correos dos Estados Unidos.
Narración
Aparecen personaxes femininos da vida de Bukowski, como Jane Cooney Baker ("Betty"), que era alcohólica e 11 anos maior, ou a súa primeira muller, Barbara Frye ("Joyce"), que aparece retratada coma unha ninfómana.
Beloi
O topónimo galego Beloi pode referirse a:
Corme
O topónimo Corme pode referirse a:
Marco Antonio
Os últimos días de César
Nos idos de marzo (15 de marzo) dese mesmo ano, César foi asasinado por un grupo de senadores, liderados por Caio Casio Longino e Marco Xunio Bruto, mentres Antonio era entretido na habitación contigua. No conseguinte alboroto que espertou este crime en Roma, Antonio escapou da cidade vestido como un escravo, temendo que o asasinato do ditador fose o inicio dun baño de sangue contra os seus partidarios. Cando comprobou que isto non sucedía, regresou a Roma, concertando unha tregua coa facción dos asasinos. Nese momento, Antonio, como cónsul restante nomeado para ese ano, simulou perseguir a paz e o final da tensión política. Tras un discurso de Cicerón pronunciado no Senado, foi concedida unha amnistía a todos os conxurados, á vez que se aprobaba un funeral en honor do ditador.
A posición de Antonio viuse fortalecía ata tal punto que Calpurnia, a viúva de César, chegou a facerlle entrega dos documentos persoais do ditador e a confiarlle custodia dos seus bens, valorados en 4.000 talentos. Tamén conseguiu o apoio dos veteranos de César tras viaxar a Campania, onde foran asentados en premio á súa lealdade tralas campañas cesarianas, e animalos a defender a obra de César fronte aos seus inimigos. Rodeado así dunha garda de veteranos, Antonio obrigou ao Senado a entregarlle a provincia da Galia Cisalpina, que era nese momento administrada por Décimo Xuño Bruto Albino, un dos conspiradores. Pretendía desta forma trasladar as lexións alí establecidas cara a Macedonia, para preparar un ataque contra o Imperio parto. Bruto refusou entregar a provincia, polo que Antonio dispúxose a atacarlle en outubro do 44 a.C.
Octavio e a guerra de Módena
Tras un primeiro encontro amigable con Antonio a finais de abril do 44 a.C. en Roma, no cal Octavio reprochoulle non perseguir aos conxurados, as desavinzas xurdiron axiña cando Octavio tratou de atraer aos veteranos campanienses. Antonio, quen se achaba en Brundisium desde outubro para facerse cargo das lexións procedentes de Macedonia necesarias para atacar a Galia Cisalpina, comprendeu o interese do seu rival por desacreditalo ante as tropas, e regresou a Roma cunha lexión gala, só para comprobar que Octavio se lle adiantara marchando cara á Cisalpina con dúas lexións. En Mutina Antonio cercou a Décimo Bruto, aínda que Octavio, en calidade de propretor, chegou en axuda dos cercados derrotando en abril do 43 a.C. a Antonio coa axuda dos cónsules Aulo Hirtio e Caio Vibio Pansa. Entre tanto, a morte de ambos cónsules na batalla aumentou o receo do Senado cara a Octavio, quen, irritado ante a negativa do Senado para concederlle un triunfo e co compromiso con Décimo Bruto para que mandase as tropas por encima del, entrou en Roma con oito lexións baixo o seu mando, obrigando ao Senado a outorgarlle o consulado (19 de agosto). Conseguiu a promulgación dunha lex curiata que confirmou a adopción que fixese César, pasando Octavio a chamarse Caio Xulio César, mentres que os seus rivais coñecérono desde ese momento polo ferinte diminutivo de Octaviano. Entre tanto, Décimo Bruto fuxiu en pos de Marco Bruto cara a Macedonia ao comprender que non figuraba nos plans de Octaviano, sendo asasinado durante a viaxe. Pola súa banda, Antonio escapou á Galia Cisalpina, realizando un intercambio con Lépido e marchando cara a Roma cunha gran forza de infantería e cabalería.
O tratado de Taranto e a campaña parta
Tras reunir un importante exército, estimado nuns 120.000 combatentes, Marco Antonio levou a cabo o plan de ataque, que consistía en invadir o territorio parto, non directamente a través de Mesopotamia, senón internándose en Armenia seguindo o Éufrates e pasando por Arzen, para sometela e contar así coa obrigada axuda do rei armenio Artavasdes. Así a todo, Antonio cometeu o erro de non deixar guarnicións no territorio armenio, ante o cal Artavasdes cambiou de bando cando Antonio dirixiuse á capital da Media Atropatene, Fraaspa (a actual Takht-i-Suleiman). Os xinetes partos atacaron as liñas de abastecemento de Antonio, deixándoo sen subministracións e medios de asalto para as fortalezas que había de conquistar. Ante esta situación, Antonio decidiu regresar a Siria seguindo o río Aras a través de Armenia en pleno inverno, retirada que foi honrosamente cuberta polos fondeiros e os veteranos do seu exército, e que sufriron moitas baixas por iso. En total Antonio perdeu uns 30.000 homes, a cuarta parte de todo o seu exército, moitos deles veteranos difíciles de substituír.
A campaña armenia e as doazóns de Alexandría
En Oriente, e de novo con diñeiro exipcio, Antonio invadiu Armenia en represalia pola deslealdade de Artavasdes, sendo esta vez unha campaña vitoriosa ao capturar ao rei armenio e anexionarse parte do seu reino. Ao seu regreso a Alexandría, realizou unha parodia de triunfo polas rúas alexandrinas, sendo considerada como unha burla da máis importante celebración militar romana. Ao final deste evento, a poboación enteira da cidade foi convocada para escoitar unha importante declaración política: rodeado por Cleopatra e os seus fillos, Antonio proclamou que declaraba disolta a súa alianza con Octaviano, á vez que distribuía varios territorios entre os seus fillos. Alexandre Helios foi nomeado rei de Armenia e de Partia (aínda por conquistar), a súa xemelga Cleopatra Selene obtivo Cirenaica e Libia, e ao mozo Tolomeo Filadelfo adxudicóuselle Siria e Cilicia. En canto a Cleopatra, foi nomeada Raíña de Reis e Raíña de Exipto e Chipre, gobernando xunto a Cesarión (César]], fillo de Cleopatra e de César) como correxente e subordinado á súa nai, e que foi tamén nomeado Rei de Reis e Rei de Exipto, á vez que se lle anunciaba como o fillo e herdeiro lexítimo de César. Estas proclamacións foron coñecidas como as doazóns de Alexandría, e foron a causa da ruptura definitiva nas relacións de Antonio con Roma.
O enfrontamento definitivo
Entre o 33 ao 32 a.C. desatouse unha auténtica guerra propagandística na área política de Roma, con acusacións lanzadas entrambos bandos. Desde Exipto, Antonio anunciou o seu divorcio de Octavia, acusando ao seu irmán de adventicio, de usurpador do poder político e de falsificar os documentos de adopción de Xulio César. Octaviano replicou con cargos de traizón contra Antonio: controlar ilegalmente provincias que deberían ser asignadas a outros cargos como ditaba a tradición romana, e iniciar guerras contra outras nacións (Partia e Armenia) sen o permiso do Senado. Antonio foi tamén sinalado como responsable da execución de Sexto Pompeio, que fora capturado o ano 35 a.C. en Mileto, na zona de influencia de Antonio, e executado sen xuízo pese a ser cidadán romano. Finalmente, Octaviano logrou facerse co testamento de Antonio, gardado polas vestais, no cal ratificábanse os temores de Octaviano tal como os presentou ante o pobo, facendo ver que Antonio quería reinar xunto con Cleopatra nos territorios orientais romanos custase o que custase, constituíndo unha grave ameaza para o estado romano. Desta forma, no ano 32 a.C. o Senado desposuíu a Antonio dos seus poderes e declarou a guerra a Cleopatra.
Matrimonios e descendentes
3. Matrimonio con Fulvia: Marco Antonio Antillo, executado por Octaviano (32 a.C.). Xulio Antonio, casado con Claudia Marcela Maior, filla de Octavia.
Liga de Honra 2011/12
Cambios na tempada 2011–12
Equipos descendidos á Segunda Divisão 2011–12
Jas de Bouffan
miniatura|200px|O Jas de Bouffan, [[Paul Cézanne, h. 1878, óleo sobre lenzo, colección particular]] Jas de Bouffan é o nome dunha residencia de verán que mercou o pai do pintor Paul Cézanne e que este recibiu despois en herdanza. «Jas» é un termo provenzal para designar ao lugar onde os pastores gardaban aos animais pola noite. Alí pintou Cézanne unha das súas primeiras obras, as Catro estacións (h. 1860), que asinou con ironía co nome de Ingres. De alí tomou o seu nome un arrabalde periférico situado ao oeste de Aix-en-Provence.
Ayame 2
Ayame 2, tamén coñecido como ECS 2 (Experimental Communication Satellite 2) foi un satélite de comunicacións construído por Mitsubishi Electric para a axencia espacial xaponesa NASDA e lanzado o 22 de febreiro de 1980 mediante un foguete N-1 desde o Centro Espacial de Tanegashima.
Materia escura
Historia inicial
frame|dereita|Curva de rotación dunha galaxia espiral típica: curva prevista (A) e observada (B). A existencia de materia escura pode explicar a curva de velocidade real. O primeiro astrónomo que teorizou a súa existencia foi Fritz Zwicky no ano 1933 ao calcular a masa do cúmulo de galaxias Coma en relación ás velocidades rotacionais e orbitais das galaxias do cúmulo, atopando unha diferenza de 160 veces, deulle o nome a esa materia 'perdida' que orixinaría a anomalía de "dunkle Materie" (materia escura). A primeira persoa en hipotetizar a súa existencia foi a astrónoma Vera Rubin no ano 1950, tras determinar espectros estelares para calcular as velocidades de rotación na contorna da galaxia de Andrómeda. Porén, a súa tese de doutoramento foi ignorada pola maioría ata os anos 1970, ao calcular a curva da rotación galáctica en relación a masa calculada da galaxia M31, a galaxia de Andrómeda. Un dos maiores desafíos da astronomía moderna é a detección deste máis de 90% do Universo, invisible para a actual tecnoloxía telescópic a. Segundo os datos feitos públicos polos responsables da misión da sonda Planck, o 23 de marzo do ano 2013, o universo estaría composto nun 4,9% de materia ordinaria, nun 26,8% de materia escura, e nun 68,3% de enerxía escura.
Supercondutividade
Características
miniatura|esquerda|Sección dun típico cable superconductor. thumb|Tren xaponés MLX01-01 thumb|esquerda| Supercondutividade
Environmental Research Satellites
Environmental Research Satellites, ou abreviadamente ERS, foi o nome dun tipo de satélites artificiais estadounidense adicado á realización de medicións e experimentos tecnolóxicos e de enxeñería no espazo.
Zona especial de conservación do Río Eo
Flora
Nas zonas húmidas dos ríos destaca a alta variedade hábitats e a presenza de coídos con vexetación perenne, que son infrecuentes. Na costa destacan os queirogais secos de Erica vegans, as matogueiras de Laurus nobilis e turbeiras calcárias.
Last Night on Earth: Live in Tokyo
Last Night on Earth: Live in Tokyo é un EP ao vivo da banda estadounidense de punk rock Green Day, editado o 11 de novembro do 2009 inicialmente no Xapón a través de iTunes. Foi gravado no Akasaka BLITZ de Toquio o día 28 de maio de 2009. O EP foi número 31 no Xapón, nas listas Oricon Weekly Charts, e sería 198 na Billboard Top 200. Só dous temas ("Basket Case" e "Geek Stink Breath") deste EP non se sacaron do seu álbum 21st Century Breakdown. Aínda que foi chamado así polo seu tema "Last Night on Earth", a canción non aparece no EP.
Syrtis Major Planum
Descubrimento e nome
O nome de Syrtis Major procede do nome Syrtis maior que os romanos usaban para o Golfo de Sidra, na costa de Libia (a antiga provincia romana de Cyrenaica).
Variacións estacionais
250px|miniatura|dereita|Estelas brillantes de po e area causadas polo vento na rexión de Syrtis Major, fotografía da sonda [[THEMIS.]] Syrtis Major foi obxecto de moitas observacións debido ós seus cambios estacionais e as súas variacións de longo tempo. Antigamente isto levou a teorías que dicían que se trataba dun mar pouco profundo ou que estas variación eran debidas a existencia de vexetación que mudaba coas estacións. Pero coa chegada da era das sondas, os científicos comprobaron que estas variacións eran debidas a area e o po transportados polo vento. Moitos destes depósitos inclúen halos e estelas de cores vivos que se forman a sotavento dos cráteres de impacto. Estes depósitos son o resultado das alteracións e desviacións que os ventos sofren ó atoparse coas cristas máis elevadas dos cráteres de impacto.
Tren
Arredor das estacións ferroviarias, naceron e creceron vilas e cidades; a construción das liñas ferroviarias empregou moitos millares de persoas, de cidades, rexións e ata de países diferentes, contribuíndo así a aproximar diferentes pobos e culturas.
Historia
miniatura|esquerda|200px| A máquina de [[Nicholas Cugnot]]
A comezos do século XIX, as rodas motrices pasaron a colocarse tras da caldeira, permitindo deste xeito aumentar o diámetro das rodas e, consecuentemente, aumentando a velocidade punta. O escocés James Watt, coa introdución de varias alteracións na concepción dos motores a vapor, especialmente na separación do condensador dos cilindros, contribuíu enormemente ao desenvolvemento do ferrocarril. A partir de entón, a evolución do tren e das liñas ferroviarias tornouse imparable. A metade do século XIX xa existían moitos millares de quilómetros de vía férrea por todo o mundo: en Inglaterra, 10 000; nos EUA, 30 000. Neste último, coa colonización do Oeste americano, esta cifra atinxiu máis de 400 mil quilómetros no inicio do século XX. miniatura|dereita|250px| [[TGV en Rennes]] Pronto, as locomotoras pasaron do vapor á electricidade. O 31 de maio de 1879, Werner von Siemens presentou na Exposición mundial de Berlín a primeira locomotora eléctrica, pero o seu desenvolvemento só foi significativo a partir de 1890, manténdose a súa utilización ata os nosos días. O invento da locomotora eléctrica non foi pacífico: hai quen atribúe este invento tanto ao norteamericano Thomas Davenport como ao escocés Robert Davidson. A fins do século XIX, Rudolf Diesel inventou o motor de inxección a diésel e con el novas locomotoras desenvolvéronse usando esta nova tecnoloxía; tamén se crearon locomotoras que utilizaban os dous conceptos (eléctrico e diésel), sendo por iso bastante versáteis. Estas máquinas comezaron axiña a gañar terreo ás vellas locomotoras a vapor que, porén, por exemplo en Portugal, se mantiveron en activo ata 1977.
Outros sistemas
Para conseguir unha operación moito máis rápida de máis de 500 km/, investigouse a innovadora tecnoloxía "maglev" tren de levitación magnética desde principios do século XX. A tecnoloxía utiliza imáns para levitar o tren por riba da vía, reducindo a fricción e permitindo velocidades máis altas. Un primeiro prototipo mostrouse en 1913. O primeiro tren comercial maglev foi un transbordador introducido en 1984 no aeroporto de Birmingham no Reino Unido.
Rutas famosas en tren
Algunhas rutas coñecidas son:
Hitra
Xeografía
miniatura|left|Vista de Hitra miniatura|left|Entrada ao [[túnel de Hitra]] Hitra é a sétima illa máis grande da parte continental de Noruega, e está bordeada por Frøxa ao norte. Atópase entre Trondheimsleia e Frøyfjorden. Con 345 m de alto Mørkdalstuva é o punto máis alto da illa.
Dinastía amala
Orixe xenealóxica
A oriixe e historia dos Amalos foi descrita na obra Gética de Xordanes, na que se presenta unha xenealoxía das 19 xeracións de gobernantes desta dinastía, dende o seu fundador Gapt até Vitixes (reinado 536-540), que se uniu en casamento a Matasunta:
Malgrat de Mar
Situación
A estrada N-II e a liña ferroviaria do Maresme (liña 1 de Rodalies Renfe) cruzan a poboación.
El Museo de Pontevedra
Autores
Publicou artigos de case 400 autores, entre eles: Adolfo de Abel Vilela, Fernando Acuña Castroviejo, Paloma Acuña Fernández, Pilar Allegue, Xesús Alonso Montero, Fernando Alonso Romero, Eliseo Alonso, Carlos Alonso del Real, Darío Álvarez Blázquez, Olimpio Arca, Concepción Arenal, Felipe Arias, Carlos Baliñas Pérez, Xaime Barreiro, José María Bello Diéguez, Antonio Blanco Freijeiro, Antonio Bonet Correa, Fermín Bouza-Brey, Mercedes Brea López, Fernando Cabeza Quiles, Enrique Campo, Ricardo Carballo Calero, María Victoria Carballo-Calero, Xesús Carro, Xosé Carro Otero, Xosé Casal Lois, José Santiago Crespo Pozo, Felipe Criado Boado, Manuel Díaz Díaz, Francisco Díaz-Fierros, Francisco Fariña Busto, Xosé Fariña Jamardo, Gonzalo Fernández de la Mora, Francisco Fernández del Riego, Begoña Fernández Rodríguez, Enrique Fernández-Villamil, Xosé Filgueira Valverde, Antón Fraguas, Xosé Fuentes Alende, Alfredo García Alén, Luciano García Alén, Xosé Manuel García Iglesias, Xosé García Oro, Augusto García Sánchez, Anxos García Sumai, Domingo García-Sabell, Xaime Garrido, Marcial Gondar, Sebastián González García-Paz, Clodio González Pérez, Xosé Manuel González Reboredo, Marta González Vázquez, Ramón de Gregorio, Aquilino Iglesia Alvariño, Antonio Iglesias Vilarelle, José Isorna, Juan Juega, Manuel Lago González, Valentín Lamas Carvajal, Amancio Landín Carrasco, Eduardo Lence-Santar, Florentino López Cuevillas, Pilar Otilia López, José Manuel B. López Vázquez, Xaquín Lorenzo, Antón Losada Diéguez, Pascual Madoz, Manuel Mandianes, Andrés Martínez Salazar, Antonio Meijide Pardo, Casto Méndez Núñez, Isidoro Millán González-Pardo, Luís Monteagudo, Serafín Moralejo, Staffan Mörling, Camiño Noia, José Luis Novo Cazón, Antonio Odriozola, María do Socorro Ortega Romero, Ramón Otero Pedrayo, Carmen Pallares Méndez, Emilia Pardo Bazán, Aureliano Pardo Villar, Eduardo Pardo de Guevara, José Luis Pensado, Antonio de la Peña, Xoán Manuel Pintos, José Manuel Pita Andrade, Francisco José Portela Sandoval, Ermelindo Portela Silva, Manuel Jesús Precedo Lafuente, José María Ramil Soneira, Antonio Riestra del Moral, Vicente Risco, Elixio Rivas Quintas, Alfonso Daniel Rodríguez Castelao, Luis Rodríguez Ennes, Modesto Rodríguez Figueiredo, Antonio Rodríguez Fraiz, Luís Rodríguez Seoane, Prudencio Rovira, Víctor Said Armesto, Casto Sampedro Folgar, Francisco Javier Sánchez Cantón, Martín Sarmiento, Ramón Sobrino Lorenzo-Ruza, Victoriano Taibo, Xosé Carlos Valle Pérez, Benito Varela Jácome, Alfonso Vázquez Martínez, José Manuel Vázquez Varela, María Dolores Vila Jato e Ramón Yzquierdo Perrín.
Viladequinta, Carballeda de Valdeorras
Desenvolvemento económico
O fenómeno da emigración que tanto afectou a Galiza no pasado século tamén afectou á parroquia. A mediados do século XX marchou xente a países como Alemaña e Arxentina, xeralmente cun contrato de traballo xa asinado. Moitos dos emigrados retornaron co tempo.
Padre Sobreira
miniatura|200px|Papeletas de un diccionario gallego.
Harry Stephen Keeler
Estilo
Keeler estruturaba as súas novelas como se fosen caixas chinesas, antes de escribir cada relato, debuxaba unha árbore coas diferentes tramas que ía desenvolver en cada relato para encaixalas nun argumento xeral. A acción moitas veces semella disparatada e nas últimas obras difícil de seguir.
Castrelos, Vigo
Poboación
Os lugares (que xeralmente forman parte dalgunhas das entidades): Alvite, Campiño, A Canicouva, O Cocho, Eixón, A Igrexa, Monte da Serra, Nogueira de Abaixo, Pasales, Seixo e Xiña.
Castrelos na cultura popular galega
Cóntase que xunto á igrexa de Castelos houbo unha cova cun pasadizo que remataba no Pazo de Castrelos. Nesa cova, os mouros agocharon os seus tesouros e asegúrase que algún veciño entrou na cova para facerse con eles, pero só atopou ósos e armas (que se supón proviñan de fuxidos da Guerra Civil). A cova foi posteriormente tapiada.
Departamento de Rocha
miniatura|Localización do departamento no Uruguai Rocha é un departamento situado no sueste do Uruguai. Limita ao norte con Trinta e Tres, ao leste co Brasil, ao sueste co océano Atlántico e ao oeste cos departamentos de Lavalleja e de Maldonado. Forma parte do que se coñece como peneplano cristalino, no seu interior, e das chairas orientais, sobre a franxa costeira. Cunha superficie de 10.551 km² (moi similar á de Xamaica), é o sétimo departamento máis extenso do país, e ten unha poboación de 69.937 habitantes segundo datos solicitados polo censo de 2004. A capital é a cidade homónima, situada a 210 km de Montevideo.
Historia
A mediados do século XVIII, representou unha terra moi cotizada polos portugueses, que se asentaron na Campaña do Chuy e pretenderon exceder os límites que o Tratado de Madrid establecía entre as dependencias españolas e lusitanas sobre a Banda Oriental.
Flora e Fauna.
As especies animais que habitan nos seus arredores son xeralmente aves de monte, teros, carpinchos, morcegos, porco espiños, víboras de cascabel, lagartas, lebres, coellos, cabras etc. Por último, xa sobre o océano, ven corvinas, pescadas, peixes raia, medusas (ou auga vivas), lobos de mar, quenllas e, durante os meses de inverno (xullo a setembro), pódese apreciar escasamente a aparición de pingüíns e dalgunhas baleas, moitas das cales perden o rumbo e perecen na costa.
Campo de concentración de Sachsenhausen
Historia
En 1961 erixiuse un monumento en memoria ao prisioneiro, que mostra 18 triángulos en significado das diferentes nacionalidades que foron vítimas e dos prisioneiros que morreron alí. Baixo o obelisco atópase unha estatua que representa a un soldado soviético liberando dous prisioneiros. Tamén hai un museo que expón a realidade que se viviu neste campo. Así mesmo ofrécense tours en varios idiomas e a súa entrada é gratuíta.
Pietro Germi
Traxectoria
Germi naceu nunha familia de clase media baixa. Foi mensaxeiro e asistiu por un tempo á escola náutica antes de iniciar a súa carreira coma actor.
Skiffle
Historia
O skiffle empezou a facerse popular nos Estados Unidos a principios do século XX, comezando por Nova Orleáns. O dicionario inglés Oxford, sinala ao termo rent party (festas nas cales contratábase un grupo e logo pasábase un chapeu para que os asistentes axudasen a pagar o grupo a quen montaran a festa) como sinónimo de skiffle.
O skiffle fíxose extremadamente popular no Reino Unido a finais dos '50. Lonnie Donegan deuse a coñecer internacionalmente coa canción "Rock Island Line". Outros grupos coñecidos do Reino Unido son The Gin Mill Skiffle Group e The Quarrymen, os que máis tarde se converterían en The Beatles, quen usaban un contrabaixo skiffle, que nada máis que era unha vara dunha vasoira prendido a unha caixa de té. (tea chest bass).
Dinastía baltinga
Alarico e os seus descendentes
O seguinte membro mencionado da familia foi Teodorico I (reinado 419–451), que casou con algunha filla de Alarico, de nome descoñecido. Cando asumiu o trono, xa había algúns anos que os visigodos estaban asentados na Galia e o xermolo do Reino visigodo de Tolosa estaba xa creado por mor da concesión de territorios a Walia (reinado 415-418), feita polo emperador Honorio no 418. Baixo Teodorico, o Reino Visigodo comezou a se expandir gradualmente a costa da debilidade do Imperio Romano, porén seu avace foi interrompido polas acometidas do xeneral Flavio Aecio e pola invasión de Atila, o Huno (reinado 434–453) na Galia.
A invasión huna provocou a creación dunha coalición romano-visigoda que conseguiu detela na batalla dos Campos Cataláunicos, e os hunos foron rexeitados. Dado que Teodorico pereceu no campo de batalla, sucedeuno o seu fillo Turismundo (reinado do 451-453).
Teodorico, a maiores de Turismundo, foi tamén o pai de Frederico, Ricimer, Himnerido, dos reis Teodorico II (reinado do 453-466) e Eurico (reinado do 466-484) e de dúas damas de nome descoñecido, das cales unha casou co rei suevo Requiario I (reinado do 488-456) e a outra casou co rei vándalo Hunerico (reinado do 477-484).
Miguel Gerónimo Piñeiro Sánchez
Miguel Gerónimo Piñeiro Sánchez, nado en Vilagarcía de Arousa o 14 de abril de 1946, é un avogado e político galego.
Instrumento de corda
Execución
Así como hai unha variedade de formas construtivas, tamén a execución dos instrumentos de cordas é bastante diversificada.
Cordas friccionadas
Neste caso úsase un arco feito de madeira, cun feixe de filamentos (xeralmente crina de cabalo) que son fixados os seus extremos e tensionados. A crina é encerada para aumentar o atrito e friccionada transversalmente sobre as cordas, producindo unha vibración rica en parciais non harmónicos e, por esa razón, moi distinta do timbre da corda beliscada ou percutida. As notas poden ser tan longas como o músico desexe pois duran todo o tempo do movemento da fricción. A intensidade do son pode ser controlada pola presión do arco contra as cordas. Efectos de ligadura e portamento poden ser obtidos pola execución de varias notas coa mesma arcada, sexa pola variación de lonxitude nunha mesma corda, sexa polo movemento do arco dunha corda á adxacente. De modo diverso, cando o arco é desencostado das cordas entre cada nota, é obtido o efecto de staccato ou marcato.
Clasificación
Na clasificación Hornbostel-Sachs estes non son os criterios principais porque non sempre a forma principal é a única e hai varios instrumentos que utilizan as tres formas indiscriminadamente. Nesta clasificación o criterio principal é construtivo e a primeira división indica só a existencia ou non de caixa de resonancia:
Ligazóns externas
Хордофон
George Mikan
Vida posterior
En 1956 foi o candidato do Partido Republicano ao Congreso dos Estados Unidos, no distrito de Minnesota. Enfrontouse nunha dura votación ao candidato demócrata Roy Wier, un home de 69 anos e coa experiencia en política da que carecía Mikan, perdendo por unha estreita marxe ao recibir 117.716 votos polos 127.356 do seu rival. A pesar de non sentir amargura pola súa derrota, si que se sentiu nun momento dado traizoado, xa que esperaba que esa incursión na política lle supuxese unha morea de clientes no seu despacho de avogado, mais non foi así. Durante seis meses non obtivo ingreso algún, deixando a súa situación económica ao bordo da ruína, e tendo que recorrer a recibir diñeiro do seu seguro de vida.
Rúa do Cardeal Rodrigo de Castro
A Rúa do Cardeal Rodrigo De Castro é unha rúa da cidade de Monforte de Lemos. Trátase dunha rúa peonil situada entre as prazas da Compañía e de España, situada no centro da cidade. É a principal rúa da cidade, na que ao longo da súa historia se estableceron diversos negocios que a converteron no centro social e comercial monfortino, e moitos documentos oficiais dende o século XIX refírense a esta rúa como "a mellor da poboación”.
Emmy Sonnemann
Traxectoria
En 1932 coñeceu a Hermann Göring durante unha visita á cidade de Adolf Hitler. En 1933 por influencia de Göring, xa presidente do goberno de Prusia, entrou a formar parte do Berliner Schauspieltheater. En 1934 actuou no filme Wilhelm Tell no papel de Hedwig. O 10 de abril de 1935, data da voda entre Emmy e Göring, declarouse xornada festiva en Alemaña, e pouco despois Emmy abandonou a súa carreira teatral. En 1938 naceu a súa única filla, Edda.
Termas romanas
Historia
Os restos termais romanos máis antigos dos que hai noticia son as termas de Pompeia, datadas no século II a. C. O uso das termas xeneralizouse no mundo romano a partir do século I a. C., cando o enxeñeiro Caio Serxio Orata descubriu un sistema que permitía quentar e distribuír o aire quente. O seu uso foi difundido polo Imperio romano a toda Europa.
Riccardo Giacconi
Traxectoria
Do 1993 ó 1999 é Director xeral do European Southern Observatory (ESO).
Brian Redman
Traxectoria
esquerda|miniatura|Redman pilotando un [[Ferrari 312PB en Nürburgring en 1972.]] esquerda|miniatura|Redman pilotou un Alfa Romeo Tipo 33 TT 12 en Nürburgring en 1974. Participou en 15 Grandes Premios do Campionato do Mundo, debutando o 1 de xaneiro de 1968. Logrou un podio no Gran Premio de España de 1968, terminando o terceiro nun Cooper-BRM detrás de Graham Hill nun Lotus-Ford e Denny Hulme nun McLaren-Ford. Logo tivo un accidente no Gran Premio de Bélxica de 1968 en Spa-Francorchamps, estrelando o seu Cooper-BRM na curva de Malmedy, sobreviviu cun brazo roto. Logrou un total de 8 puntos de campionato na súa carreira, con dous quintos lugares en 1972, no Gran Premio de Mónaco de 1972 e no Gran Premio de Alemaña de 1972 pilotando un Yardley McLaren.
Vombatiformes
Clasificación
Suborde Vombatiformes
Alquilo
Síntese
CH4 (Metano) – H -> CH3 – Metil (Metilo) CH3-CH3 (Etano) – H -> CH3-CH2 – Etil (Etilo)
Escudo de México
É o escudo nacional de México debido a que o inicio do Imperio Azteca foi considerado o inicio de México cando este se independizou de España.
José Carlos Rodríguez González
Traxectoria
Estudou o Bacharelato en Pontevedra e Ferrol. Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela. Faise Graduado Social e establecese en Ourense en 1961. Foi fundador de Alianza Popular en Ourense e concelleiro e deputado provincial. Foi elixido parlamentario pola provincia de Ourense nas primeiras eleccións autonómicas por AP.
Pauline en la Playa
Historia
En 1997 as irmás Álvarez, membros de Undershakers, decidiron crear un proxecto novo coas cancións compostas que non encaixaban co estilo da formación. Lograron certa repercusión co tema "Mis muñecas", que Alicia cedeu á banda Nosoträsh. Empuxadas por isto, e aproveitando o paro que experimentaba por aquel entón Undershakers, que terminaría por converterse en definitivo, Pauline en la Playa foi tomando cada vez maior corpo. Gañaron o concurso de maquetas en Radio Kras, radio libre ligada ao Xixon Sound.
Reduncinos
Clasificación
A subfamilia foi establecida en 1907 poolo zoólogo alemán Theodor Knottnerus-Meyer, na súa obra Über das Tränenbein der Huftiere: vergleichend-anatomischer Beitrag zur Systematik der rezenten Ungulata.
Ar de Rock
O disco foi producido por António Pinho.
Lingua kven
Consoantes
e represéntanse na escrita como <v> e <š>, respectivamente.
Thomas Cranmer
Durante o mandato de Cranmer como arcebispo de Canterbury, foi responsable de establecer as primeiras estruturas doutrinais e litúrxicas da Igrexa de Inglaterra reformada. Baixo o reinado de Henrique, Cranmer non fixo moitos cambios radicais na igrexa, debido ás loitas de poder entre os conservadores e os reformistas relixiosos. Non obstante, tivo éxito na publicación do primeiro servizo en lingua vernácula oficialmente autorizado, Exhortation and Litany.
Arcebispo por Henrique VIII (1533–1547)
Baixo a protección de Henrique, Cranmer conseguiu continuar a Reforma da Igrexa inglesa, incluídos os Dez artigos, que representaron a pedra fundamental da liturxia anglicana.
En 1538, condenou as visóns de John Lambert ao negar a transubstanciación. Lambert foi queimado vivo, a pesar de que posteriormente Cranmer adoptou as súas percepcións. Cranmer tamén se opuxo aos Seis artigos de Henrique VIII, que reafirmabam o celibato clerical. Na época da Disolución dos Mosteiros, foron cedida a Cranmer varias antigas propiedades católicas.
Últimos anos (1553–1556)
Eduardo VI morreu en 1553 e foi sucedido pola súa media irmá María, filla de Henrique VIII e a súa primeira esposa, Catarina de Aragón, princesa española que a criou na fe católica. En sintonía coas súas crenzas católica, María I comezou o proceso de restauración da antiga relixión, afectando o proxecto levado a cabo durante toda a vida de Cranmer.
Festa do carneiro ó espeto
miniatura|300px|Monumento ó "Carneiro ó Espeto" (xullo 2014) A festa do carneiro ó espeto é unha festa gastronómica que se celebra en Moraña o último domingo do mes de xullo desde 1970. Está declarada Festa de interese turístico de Galicia.
Características
Celébrase na carballeira de Santa Lucía. Amais do carneiro, do que se chegan a preparar 150 lotes, degústanse tamén empanadas, pan, viño, cafés ou augardentes, reunindo na xuntanza unhas 3.000 persoas. Celébranse tamén unha serie de actos culturais e deportivos durante a semana previa ao xantar, como distintas actuacións musicais, a Festa da Bicicleta ou torneos de baloncesto tres contra tres ou de futbolín.
Heban
Características
Sendo consciente da culpabilidade da herdanza colonial europea, non deixa de relatar os numerosos problemas das sociedades africanas e de criticar os conflitos dos seus gobernos.
Xericó
Prehistoria
Xericó, como xa se dixo, é unha das máis antigas cidades do mundo, e éo, segundo todas as evidencias coñecidas actualmente, no entanto o seu poboamento non foi ininterrompido desde a súa remota fundación, pois durante a maior parte do IV milenio sufriu un período no que non estivo poboada e sen que haxa unha explicación axeitada.
Época Contemporánea
Despois de 1918, e tras a derrota do turcos, aliados dos Imperios centrais, na primeira guerra mundial, foi ocupada polos británicos e integrada no Mandato de Palestina. En 1948, en ocasión da repartición de Palestina, foi transferida a Transxordania. En 1967, a consecuencia da Guerra dos Seis Días, foi ocupada por Israel.
Fran Lareu
Traxectoria
En 2018 traballou na serie Fariña, para Antena 3, interpretando a Oli, un dos compoñentes da ROS, xunto a Sito Miñanco e Roque. Meteuse no papel de Manuel Murguía para o telefilme galego Contou Rosalía e ademais participou nas tempadas 7 e 8 de Serramoura.
Familia real británica
miniatura|300px|Membros da Familia real británica en [[1880.]] A Familia real británica (Casa de Windsor) son os parentes directos do monarca do Reino Unido e son coñecidos pola apelación a Familia Real. Aínda que non hai unha definición legal estrita ou formal de quen é ou non membro da Familia Real, incluíndo as diferentes listas a diferentes persoas, aqueles que levan o tratamento de A súa Maxestade ou de A súa Alteza Real son xeralmente considerados membros.
Tambor
Xeralmente, para soar, o tambor é golpeado no parche coa man ou con algún obxecto, comunmente baquetas; aínda que tamén se pode percuti-la caixa ou o canto superior da mesma.
Yersinia
Yersinia é un xénero de bacterias da familia Enterobacteriaceae. As Yersinia son bacilos gramnegativos de poucos microns de longo e menos dun micron de largo, anaerobios facultativos. Algúns membros de Yersinia son patóxenos humanos, especialmente Y. pestis, que é o axente causante da peste bubónica. Os roedores son os reservorios naturais das Yersinia; máis raramente poden servirlles de hóspedes outros mamíferos. A infección pode producirse por vía sanguínea (no caso de Y. pestis) ou polos alimentos, polo consumo de alimentos (especialmente vexetais, lácteros e carne) contaminados con urina ou feces infectadas.
Tambor
Historia
Nos textos bíblicos é posible atopar varias referencias ao tambor; cómpre salientar, no antigo testamento, algúns exemplos: após a pasaxe polo mar Vermello, Míriam e as mulleres de Israel danzaron ao son de tambores (Éxodo 15:20). Outras mulleres danzaron con tambores após as vitorias de Saúl e David (1 Samuel 18:6). O Salmo 149 (verso 3) incentiva a louvar ao Señor con arpa e adufe.
Olivetti
Olivetti é unha empresa de tecnoloxía electrónica e informática do grupo Telecom Italia dende 2003.
Yersinia
Historia
Yersinia pestis foi a primeira especie descrita do xénero, en 1894 polo bacteriólogo suízo A.E.J. Yersin e polo bacteriólogo xaponés Kitasato Shibasaburō, aínda que inicialmente á bacteria non se lle chamou así. Lehmann and Neumann denominárona en 1896 Pasteurella pestis (coñecida como bacilo da peste). En 1944, van Loghem reclasificou as especies P. pestis e P. rondentium no novo xénero Yersinia. Despois da introdución do Código Bacteriolóxico, o xénero foi aceptado como válido en 1980.
Tambor
Execución
Os tambores poden ser percutidos con baquetas, cepillos de arame ou directamente coas mans, exercendo así o papel de abafadores para alterar o timbre, a altura ou a intensidade do son producido. Os tambores de gran porte como o xaponés taiko, normalmente precisan de grandes baquetas, mentres que as baquetas de tambores menores, como un tamboril non pasan de pequenas varelas.
Santa María de Mones, Petín
Patrimonio
O campanario foi en orixe unha torre construída para vixiar, á que se accede por unha escaleira de caracol estreita e ventilada por un oco na parede de granito. As súas campás foron louvadas nun poema do petinés Rogelio Díaz.
No exterior, na parede sur, hai uns gravados do xogo do pai fillo nai. Á entrada do camposanto, contra a parede, hai unha cruz antiga.
Illa Guimarás
Guimarás, antes coñecido como Himal-us, era unha subprovincia de Iloílo ata que se converteu nunha provincia independente o 22 de maio de 1992.
Derramamento de petróleo de Guimaras
En agosto de 2006, ocorreu o derramamento de petróleo de Guimaras. O M/T Solar 1 de 998 toneladas, fletado por Petron (o refinador de petróleo máis grande de Filipinas), que transportaba 2´4 millóns de litros de combustible búnker, afundiu a 17 km da costa sur da illa, contaminando 24 km². A Garda Costeira de Filipinas chamou a este o peor derramamento de petróleo na historia do país. Segundo datos oficiais, 1.100 ha de mangleiral víronse afectados, incluídas partes da Reserva Mariña Nacional da Illa Taklong.
Economía
Guimarás é ben coñecido polos seus cultivos agrícolas, particularmente os mangas, onde se plantan unhas 50.000 destas árbores. A illa é famosa por producir unha das mangas máis doces do mundo, polo que se gañou o alcume de Capital da Manga das Filipinas entre os turistas locais e estranxeiros. Segundo os informes, as mangas de Guimarás sérvense na Casa Branca e en Buckingham Palace. O maior evento do ano en Guimarás é o Manggahan Festival (Festival da Manga). A variedade de mangas producidos tamén é a mellor para facer mangas secas, mermeladas e outras delicias especiais.
Santoalla do Monte, Petín
É unha das localizacións de Sempre Xonxa e é a localización case única do documental Santoalla, no que se inspirou o filme As bestas.
Samede, San Xulián de Vigo, Paderne
Nesta aldea celébrase o Entroido de Samede.
Os Rosales, Visma, A Coruña
Historia
En 1970 os arquitectos Domingo Tabuyo Domínguez e Carlos Fernández-Gago redactaron o primeiro Plan Parcial de Ordenación de Los Rosales, creando un novo núcleo residencial, mais foi denegado en 1971. O barrio actual, proxectado en 1991, comezou a construírse en 1993.
Topónimo
Na ladeira meridional do Monte de San Pedro non houbo ningunha entidade de poboación anterior á construción das vivendas actuais. Preto do colexio Calasanz baixaba o rego que chamaban Fontán, e a carón da Pedra da Barca estaban Os Resíos.
Libro de Mormón
Outros pobos
Por outra banda os xareditas, por mor da iniquidade do pobo, foron destruídos moito tempo antes da chegada de Lehi e a súa familia, pero a súa historia foi coñecida polo descubrimento dun xogo de 24 ferros (rexistros) de metal por parte do pobo de Limhi na época do rei nefita Mosíah. Tamén no libro faise referencia a unha colonia de xudeus chamados mulekitas, liderados por Mulek quen tamén chegaron ao continente americano, colonia que foi descuberta por Mosíah, pero non falaban o mesmo idioma e non tiñan anais. O libro fala brevemente doutras persoas que chegarían a este continente especial baixo a inspiración de Deus, pero non describe a súa historia.
Daniel Barredo
Prosa
En decembro de 2011 gañou o certame Andalucía Joven de Narrativa coa novela A viaxe a Budapest (El viaje a Budapest), publicada pola editorial Berenice en marzo de 2012, dentro da colección Nova. É unha novela xeracional ambientada en Granada e Budapest, tratando temas como a sexualidade, a literatura, as expectativas vitais ou a situación económica e laboral.