cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mycobacterium tuberculosis
Evolución
Os membros establecidos do complexo de M. tuberculosis son todos clonais na súa propagción. As principais especies que infectan aos humanos foron clasificadas en sete oligotipos: tipo 1, que contén cepas de África oriental-India (EAI) e algunhas cepas Manu (indias); tipo 2, que é o grupo de Beijing; tipo 3, que comprende as cepas de Asia Central (CAS); tipo 4, propio de Ghana e Haarlem (H/T), América Latina-Mediterráneo (LAM) e cepas X; tipos 5 e 6 correspondentes a Mycobacterium africanum observadas predominantemente e con alta frecuencia en África occidental. Illouse un sétimo tipo do Corno de África. As outras especies deste complexo pertencen a varios oligotipos e non infectan normalmente aos humanos.
O antepasado común máis recente do complexo de M. tuberculosis evolucionou hai ~40.000 anos. O antepasado común máis recente das cepas EAI e LAM estímase que data de hai 13.700 e 7.000 anos, respectivamente. As cepas Beijing e CAS diverxiron hai ~17.100 anos. Todos os tipos de M. tuberculosis empezaron a súa actual expansión hai ~5.000 anos, nun período que coincide coa aparición de Mycobacterium bovis. A cepa Beijing parece que foi a que máis éxito tivo cun incremento de ~500 no tamaño de poboación efectivo (Ne) desde que empezou a súa expansión. O menos exitoso das principais liñaxes parece que foi a que quedou limitada a África, onde sufriu un incremento de Ne de só 5 veces máis. Desde a súa evolución inicial M. bovis experimentou unha expansión do seu Ne de ~65 veces máis.
Historia
A tuberculose existiu durante toda a historia e seguramente xa antes desde o Neolítico. En 1720, a historia da tuberculose empezou a parecerse a como actualmente entendemos a enfermidade, cando o médico Benjamin Marten describiu no seu libro Unha teoría da tise (A theory of Consumption), que a tuberculose podía ser causada por pequenas criaturas vivas que se transmitían a través do aire a outras persoas.
Pneumonite por hipersensibilidade
Diagnóstico
As probas de función respiratoria, isto é, a espirometría, non son específicas nin diagnósticas por si propias, pero si axudan. Na espirometría, os doentes de PH presentan un patrón restritivo, é dicir, teñen dificultade para respirar xa que non son quen de inspirar aire dabondo, por mor de teren o pulmón doente.
Enciclopedia
Tipoloxía
Desde o punto de vista do "contido" (cobertura temática), as enciclopedias poden ser "xerais", con información sobre todo tipo de materias, ou "temáticas", especializadas nun campo determinado (por exemplo, unha enciclopedia científica).
Enciclopedias galegas
Hai catro enciclopedias galegas. De temática galega, a Gran Enciclopedia Gallega Silverio Cañada do ano 1974 de corenta e tres tomos, en lingua castelá e a Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada do ano 2005 en papel e tamén en DVD, en galego.
Bandeira de Suecia
A bandeira de Suecia (en sueco: Sveriges flagga) consiste nun pano azul cunha cruz de ouro (amarelo). A norma actualmente vixente que regula as cores e a composición da bandeira sueca é a Lei de Bandeiras de 1982.
Historia
A antigüidade da bandeira sueca non pode ser determinada con exactitude, está documentado o uso dunha tela azul cunha cruz marela como símbolo dende o século XVI. Segundo unha orde real de 1569, a cruz marela debía figurar sempre nas enseas suecas, dado que o escudo do monarca tiña unha cruz dourada entre campos azuis. O modelo da bandeira foi, en realidade, a bandeira danesa, procedendo tamén as cores probablemente do escudo do soberano. As primeiras probas do uso da ensea crucífera azul e marela en naves suecas son, porén, da terceira década do século XVII, é dicir, do reinado de Gustavo II Adolfo.
Frozen (filme de 2013)
Frozen é un filme de animación musical estadounidense producido pola Walt Disney Animation Studios. É o 53º filme animado producido polo estudio e está vagamente inspirado no conto de fadas A raíña das neves, do dinamarqués Hans Christian Andersen. O filme foi distribuído pola Walt Disney Studios Motion Pictures baixo o selo da Walt Disney Pictures e estreouse coa curtametraxe Get a Horse! o 27 de novembro de 2013 nos Estados Unidos, á vez que en Galiza, coa dobraxe castelá.
Sednoide
Órbitas
As súas órbitas elípticas actuais poden explicarse por varias hipóteses:
Jonathan Jackson
Jonathan Stevens Jackson, nado o 11 de maio de 1982 en Orlando, Florida, é un actor e músico estadounidense. Coñecido por interpretar o papel de Lucky Spencer na serie General Hospital, e de Jesse Tuck no filme de 2002 Tuck Everlasting.
Praia de Calahonda, Málaga
Trátase dunha praia semiurbana de area dourada situada entre o porto de Cabopino e a praia de El Bombo. Ten uns 4.400 metros de lonxitude e uns 20 metros de anchura media. É unha praia frecuentada no verán e con servizos básicos.
Skacha
Skacha é un grupo musical de punk-rock, formado no barrio vigués de Coia en 1991 e disolto no ano 2011. Os contidos das súas letras alternan aspectos sociais con outros máis desenfadados, sempre baixo unha perspectiva de expresión de potencia e xenreira propia do Punk-Rock. Co paso do tempo a banda foi acumulando experiencia con numerosos concertos ó longo da xeografía estatal. Teñen compartido escenario, entre outros, con; The Adicts, R.I.P. ,U.K. Subs, M.C.D., The Vibrators, The Anti-Nowhere League, Kaos, The Business, Ostia Puta, Menace, Código Neurótico, Red Alert, Siniestro Total...
Discografía
Casetes:
CD's:
Vilarcabreiro, Vilamaior de Negral, Guntín
Vilarcabreiro é un lugar da parroquia de Vilamaior de Negral, no concello de Guntín, na comarca de Lugo. Segundo o IGE, en 2020 tiña 20 habitantes (10 homes e 10 mulleres).
Gustavo Adolfo Bécquer
Os seus traballos máis coñecidos son as Rimas y Leyendas (Rimas e Lendas) un conxunto de poemas dispersos e relatos, reunidos nun dos libros máis populares da literatura hispana. Os poemas e historias incluídos nesta colección son esenciais para o estudo da literatura hispana, sendo amplamente recoñecidas pola súa influencia posterior.
Traxectoria
Cara a 1858 coñeceu a Josefina Espín, unha bela señorita de ollos azuis, e empezou a cortexala; axiña, con todo, fixouse na que sería a súa musa irremediable, a irmá de Josefina e fermosa cantante de ópera Julia Espín, de ollos negros, no faladoiro que se desenvolvía en casa de seu pai, o músico Joaquín Espín, mestre director da Universidade Central, profesor de solfexo no Conservatorio e organista da capela real, protexido de Narváez. Gustavo namorouse (dicía que o amor era a súa única felicidade) e empezou a escribir as primeiras Rimas, como A túa pupila é azul, pero a relación non chegou a consolidarse porque ela tiña máis altas miras e desgustáballe a vida bohemia do escritor, que aínda non era famoso; Julia deu nome a unha das fillas de Valeriano. Nesta época empezou a escoitar ao seu admirado Chopin.
Análise da súa obra
Bécquer adoitaba repetir a frase de Lamartine de que "a mellor poesía escrita é aquela que non se escribe". É así nos seus setenta e seis curtas Rimas breves como arpexos, xa que concentrou nelas a poesía que quixera verter en numerosos poemas máis extensos que non escribiu. O influxo de Bécquer en toda a poesía posterior escrita en castelán é pouco menos que abafador, esbozando estéticas como o Simbolismo e o Modernismo en moitos aspectos. Sen Bécquer é difícil entender completamente a Rubén Darío, Salvador Roda, Antonio Machado, Juan Ramón Jiménez, Rafael Alberti, Gerardo Diego etc. Fronte ao Romanticismo altisonante e byroniano dun José de Espronceda, Bécquer representa o ton íntimo, ao oído, da lírica profunda. O seu "Himno xigante e estraño" rompe coa tradición da poesía civil e heroica de Manuel José Quintana e as cores vistosas e a historia nacional de Ángel de Saavedra (Duque de Rivas), ou José Zorrilla, para meditar profundamente sobre a creación poética, o amor e a morte, os tres temas centrais das Rimas. Manuel Altolaguirre afirmou que a poesía de Bécquer é a máis humana do Romanticismo español. Esta rara orixinalidade valeulle o desprezo de Núñez de Arce, quen, seica pola súa ideoloxía liberal contraria ao tradicionalismo becqueriano, cualificou as súas Rimas de "Suspiriños xermánicos". Pero Bécquer meditou profundamente sobre a poesía e intentou reflectir o concepto inaccesible que tiña da mesma nas Cartas literarias a unha muller, en forma dun longo comentario á Rima XXI, concluída no verso "poesía es ti".
Bécquer é, á vez, o poeta que inaugura - xunto a Rosalía de Castro- a lírica moderna española e o que acerta a conectarnos de novo coa poesía tradicional. As Rimas encádranse dentro de dúas correntes herdadas do Romanticismo: a revalorización da poesía popular (que a lírica culta abandonara no século XVIII) e a chamada "estética do sentimento". O ideal poético de Bécquer é o desenvolver unha lírica intimista, expresada con sinceridade, sinxeleza de forma e facilidade de estilo. Bécquer e as súas Rimas son o limiar da lírica española do século XX. Miguel de Unamuno, os irmáns Antonio e Manuel Machado, Juan Ramón Jiménez, Rafael Alberti, Federico García Lorca, Luis Cernuda, Vicente Aleixandre, Dámaso Alonso e outros considérarono coma figura fundacional, descubridora de novos mundos para a sensibilidade e a forma expresiva.
Bécquer como debuxante
Tamén realizou debuxos onde representa os seus mundos imaxinarios reflectidos nas súas Rimas e Lendas.
Julia Espín tamén abarca gran parte da obra pictórica de Bécquer, reflectíndoa en distintas situacións.
Sorrisos e lágrimas
Cancións
Todas as cancións levan a música de Richard Rodgers e as letras de Oscar Hammerstein II. As pasaxes instrumentais foron adaptadas por Irwin Kostal.
Bernardino Machado
Biografía
Estudou Filosofía e Matemática, respectivamente na Facultade de Letras e na Facultade de Ciencias da Universidade de Coímbra, onde foi tamén Profesor. Tivo un importante percorrido como dirixente da Masonaría (na Loja Perseverança do Grande Oriente Lusitano). De 1892 a 1895 foi o 7.º Presidente do Consello da Orde do Grande Oriente Lusitano, de 1895 a 1899 foi o 18.º Soberano Grande Comendador do Supremo Consello afecto ao Grande Oriente Lusitano e 7.º Gran-Mestre do Grande Oriente Lusitano Unido e de 1929 até á súa morte en 1944 foi o 23.º Soberano Grande Comendador do Supremo Consello afecto ao Grande Oriente Lusitano. miniatura|esquerda|Bernardino Machado no tren que o vai conducir ao exilio en París, tras a revolución de Sidónio Pais, en 1917. Foi presidente da República Portuguesa por dúas veces. Primeiro, do 6 de agosto de 1915 até o 5 de decembro de 1917, cando Sidónio Pais, á cabeza dunha xunta militar, disolveu o Congreso e o destituíu, obrigándoo a abandonar o país. miniatura|300px|Bernardino Machado e as fillas, na Coruña, en 1927, con [[Álvaro Cebreiro e A. Villar Ponte.]] Máis tarde, en 1925, volveu á presidencia da República para, un ano despois, volver a ser destituído pola revolución militar de 28 de maio de 1926, que instituirá a Ditadura Militar e abrirá camiño á instauración do Estado Novo.
Vida persoal
Bernardino Machado era fillo de António Luís Machado Guimarães, primeiro e único Barón de Joane, e da súa segunda muller, Praxedes de Sousa Guimarães, falecida en Vila do Conde en 1901.
Misa (música)
A maioría das misas son partes da liturxia en latín, a linguaxe tradicional da Igrexa católica. As misas poden ser a cappella (para voz humana soamente) ou acompañadas por instrumentos musicais, e mesmo incluír unha orquestra completa. Moitas misas, especialmente as máis recentes, nunca foron pensadas para seren interpretadas durante a celebración dunha misa litúrxica.
1. Kyrie
O Kyrie é o primeiro movemento do "ordinario":
Composición do Congreso dos Deputados de España
III Lexislatura
Resultados:
V Lexislatura
Mesa do Parlamento:
Acción Nacionalista Vasca
Historia e características
Naceu como unha escisión de Aberri en 1930 como reacción á fusión deste coa conservadora Comunión Nacionalista Vasca para refundar o Partido Nacionalista Vasco. Xogou un papel importante, aínda que minoritario, durante a II República Española e a guerra civil española cando o partido formou varios batallóns e tivo un conselleiro no primeiro goberno vasco, mantivo a súa actividade no exilio, apoiou a ETA e na transición integrouse en Herri Batasuna pero cando esta se refundou en Batasuna ANV non se integrou nela.
Sorrisos e lágrimas
A rodaxe
Unha vez conseguida a protagonista, había que conseguir os intérpretes para os papeis do Capitán Von Trapp e a Baronesa. Neste sentido, Wise tamén mantivo o seu criterio ao defender a Christopher Plummer no canto de Dean Martin, e a Eleanor Parker, cuxa estrela se apagara anos atrás, por riba de Doris Day ou Debbie Reynolds.
Composición do Congreso dos Deputados de España
XV Lexislatura
Eleccións xerais de España de 2023 Resultados:
Estado de alarma
En España
No estado español a declaración do estado de alarma é competencia do Goberno de España, segundo o artigo 116.2 da Constitución. A declaración pode atinxir á totalidade do territorio do Estado ou nada máis a algunha das súas partes.
Reis de España
Casa de Austria
A Casa de Habsburgo (ou "de Austria") comezou con Carlos I (V do Sacro Imperio Romano Xermánico). Deixou tras de si unha monarquía española que foi tamén, por algún tempo, soberana dos Países Baixos, de boa parte de Italia e de grandes territorios en ultramar; no entanto, o título de Emperador non pasou aos seguintes monarcas de España.
Casa de Borbón (primeira restauración)
Despois da abdicación de Isabel II, houbo dous anos de interregno, durante o cal o goberno de España buscou no exterior un novo monarca.
Bandeira de Abkhazia
Características
En 1978, unha nova bandeira foi adoptada oficialmente. Esta constaba dun campo vermello cun sol de cor celeste no cantón xunto ao símbolo da fouce e martelo e a estrela vermella. Ademais, unha franxa horizontal celeste situábase na metade superior da bandeira e baixo o cantón estaba escrita en letras douradas a sigla АҧACCP.
Tuck Everlasting (filme)
Tuck Everlasting é un filme estadounidense dirixido por Jay Russell que foi estreado no 2002. Está baseado no libro Tuck Everlasting de Natalie Babbitt (1975).
Hemisferio norte
O hemisferio norte (ou boreal ou setentrional) é a metade da Terra ao norte do ecuador. Este hemisferio contén ó redor do 89-90% da poboación humana.
Debido aos movementos da Terra, teoricamente os invernos do hemisferio norte deberían ser máis curtos e menos severos que os do hemisferio sur a latitudes equivalentes. Na práctica, os efectos moderadores dos océanos do hemisferio sur fan que sexan moi similares.
1567
Outros
Historia ano a ano
Salvador Dalí
Salvador Felipe Jacinto Dalí i Domènech, nado en Figueres o 11 de maio de 1904 e finado na mesma vila o 23 de xaneiro de 1989, foi un pintor, escultor, gravador, escenógrafo e escritor catalán, un dos principais representantes do surrealismo.
Infancia
Salvador Dalí naceu ás 8:45 horas do 11 de maio de 1904, no número 20 da rúa Monturiol, en Figueres, Xirona, na comarca catalá do Empordán, preto da fronteira con Francia. O irmán máis vello de Dalí, tamén chamado Salvador (nado o 12 de outubro de 1901 e bautizado como Salvador Galo Anselmo), morrera dun "arrefrío gastroenterítico infeccioso" uns nove meses antes (o 1 de agosto de 1903). Isto marcou moito ó artista posteriormente, e chegou a ter unha crise de personalidade ó crer que el era a copia do seu irmán morto. O seu pai, Salvador Dalí i Cusí, era avogado de clase media e notario, de carácter estrito suavizado pola súa muller Felipa Domènech i Ferrés, quen alentaba os intereses artísticos de Salvador. Con cinco anos, os seus pais levárono á tumba do seu irmán e dixéronlle que el era a súa reencarnación, unha idea que el chegou a crer. Dalí dixo do seu irmán:
De 1929 á Segunda Guerra Mundial
En 1929 Dalí colaborou co director de cine Luis Buñuel, amigo da residencia de estudantes, na elaboración da polémica curtametraxe Un chien andalou ("Un can andaluz"), na que se amosaban escenas propias do imaxinario surrealista. Dalí afirmou que desempeñara un papel esencial na rodaxe do filme, sen que este extremo se vise confirmado pola historiografía da arte contemporánea. En agosto dese mesmo ano coñeceu á súa musa e futura esposa Gala. Nada co nome de Elena Ivanovna Diakonova, era unha inmigrante rusa, once anos maior ca el, daquela casada co poeta francés Paul Éluard. Ese mesmo ano, Dalí continuou expoñendo regularmente, xa como profesional, e uniuse oficialmente ó grupo surrealista residente no barrio parisiense de Montparnasse. Durante os dous anos seguintes, o seu traballo influíu enormemente no rumbo do surrealismo, que o aclamou como creador do método paranoico-crítico, o cal, segundo se dicía, axudaba a acceder ó subconsciente, liberando enerxías artísticas creadoras.
Derradeiros anos en Cataluña
miniatura|esquerda|180px|Salvador Dali, The Rainbow (1972), [[Centro M. T. Abraham de Artes Visuales.]] Ó final da súa carreira Dalí non se limitou á pintura e desenvolveu novos procesos e medios experimentais: creou un boletín e converteuse nun dos pioneiros da holografía artística, cousa pouco estraña considerando a súa longa exploración artística de xogos visuais. Xa durante os seus derradeiros anos, artistas coma Andy Warhol proclamaron ó catalán como unha das influencias máis notábeis do pop art. Dalí tamén amosou dende sempre un acusado interese polas ciencias naturais e as matemáticas. Así se observa en moitas das súas obras —sobre todo as creadas na década de 1950— nas que chegou a compoñer retratos individuais a partir de cornos de rinoceronte. Segundo o artista, o corno de rinoceronte significaba a xeometría divina, posto que crece nunha progresión espiral logarítmica. Tamén relacionou o concepto cos temas da castidade e a santidade da Virxe María. Outro dos intereses de Dalí era o ADN, e o hipercubo (un cubo de catro dimensións) que chegou a plasmar despregado na súa Crucifixión (Corpus Hypercubus).
En 1982, o rei Xoán Carlos I concedeulle a Dalí o título de marqués de Púbol, que o artista agradeceu cun debuxo, titulado Cabeza de Europa, que resultou ser o seu derradeiro debuxo, e que lle entregou trala visita real ó seu leito de morte.
A Fundación Gala-Salvador Dalí encárgase na actualidade da xestión do seu legado. Nos Estados Unidos, o responsable legal da súa representación é a Artist Rights Society. En 2002 esta sociedade saíu nas noticias por requirir de Google que retirase un logotipo da firma deseñado a semellanza da obra de Dalí, e que fora especialmente creado para conmemorar o aniversario do seu nacemento, alegando dereitos de copyright. Google accedeu a retirar o logotipo —cuxo uso, teoricamente, era dun só día— pero negouse a admitir a violación dos dereitos de autor.
Batalla de Balaclava
A batalla de Balaclava tivo lugar o 25 de outubro de 1854, na rexión de Balaclava, entre as frontes rusa e inglesa, durante a Guerra da Crimea (1854-1856).
Século -XXXV
Estados soberanos
Vexa: Lista de estados soberanos no século -XXXV.
Injun (satélites)
En total lanzáronse seis satélites da serie Injun, todos exitosos salvo o Injun 2.
Instituto Social da Mariña
Realiza funcións recadatorias das achegas do sector marítimo-pesqueiro, en colaboración coa Tesourería Xeral da Seguridade Social. Presta asistencia sanitaria e hospitalaria aos traballadores do mar e os seus beneficiarios dentro do territorio español nos establecementos propios do mesmo Instituto. A asistencia sanitaria dos traballadores do mar mantense a bordo e no estranxeiro, utilizando os seus propios medios, tales como Centro Radio-Médico, Banco de datos, Centros no estranxeiro, buques sanitarios e outros que poidan implantarse, ou acordando a evacuación e repatriación dos traballadores enfermos ou accidentados.
Van (anatomía)
A complexión feminina ten, polo xeral, un van máis estreito ca os homes.
James M. Cain
Traxectoria
A súa obra máis coñecida, The Postman Always Rings Twice, foi levada ó cine catro veces:
Ademais, en 1982 fíxose unha ópera, cun libreto adaptado por Colin Graham e musicado por Stephen Paulus, estreada no Teatro da Ópera de San Luis en 1982.
Técnica de dominación
Ridiculizar
Consiste en presentar, dun xeito manipulador, unha persoa ou os seus razoamentos como ridículos ou pouco interesantes. Pódese facer incluso usando parecidos. Tamén resaltar negativamente a aparencia física.
Agochar información
Exemplos:
Bandeira de Islandia
Deseño
A bandeira de Islandia segue o deseño das bandeiras dinamarquesa, sueca e norueguesa nas que tamén aparece a cruz con montante desprazado cara ao bordo máis próximo ao mastro (cruz escandinava). A bandeira islandesa é en especial idéntica á bandeira norueguesa que contén as mesmas cores pero invertidas. Recentemente o goberno de Islandia considerou a emisión de especificacións de cor nos coñecidos sistemas Pantone e CMYK. Porén, non foi feita ningunha acción oficial, polo que son solo propostas non oficiais.
Premio Biblos-Pazos de Galicia
O premio Biblos-Pazos de Galicia é un premio de creación literario destinado á mocidade (os candidatos non deben superar os 25 anos de idade no momento de presentarse). A primeira edición foi en 2004. Está organizado por Biblos Clube de Lectores, co patrocinio de Pazos de Galicia. En pasadas edicións fíxose en colaboración con outras asociacións, tal que a AELG. A diferenza doutros premios, este premio non busca unha obra rematada senón un proxecto de obra, que será acabada polo gañador coa axuda dun titor experimentado (en diversas edicións o papel de titor recaeu respectivamente sobre Xosé Luís Méndez Ferrín, María Xosé Queizán, Xabier P. DoCampo ou Darío Xohán Cabana, entre outros).
Río Hudson
O Narrows
A formación do Narrows remóntase a preto de seis mil anos, na época da última glaciación. Antes, as illas de Staten Island e de Long Island estaban unidas, e impedían ao Hudson desembocar no Océano Atlántico a través do estreito. O río desembocaba entón ao océano na baía de Raritan Bay, situada máis ao sur que Narrows, seguindo un traxecto situado máis ao oeste, no estado actual de Nova Jersey, ao longo dos volcáns Watchung.
Manuel Porteiro Viña
Vida persoal
Casou con Lucía Lizuain Osés.
Anteollos
Aparecidos entre o século XVI e o XVII, a súa invención é atribuída a Juan Roget. Nos seus primeiros tempos, foron utilizados principalmente por mariños e naturalista s; aínda que, tamén serven para a observación ornitolóxica e, até certo punto, para as observacións astronómicas. miniatura|Miradoiro Yukon
Características
Uns anteollos caracterízanse por:
Susana Cendán
Susana Cendán Caaveiro, é unha profesora e crítica de arte galega.
Traxectoria
Doutora en Historia da Arte Moderna e Contemporánea pola Universidade Complutense de Madrid. Traballou como coordinadora do Departamento de Educación no Centro Galego de Arte Contemporánea. É profesora de Teoría e Historia da Arte na Facultade de Belas Artes de Pontevedra. É crítica e comisariou varias exposicións.
Mamá (Futurama)
Historia
Xunto con Zapp Brannigan, é un dos principais antagonistas da serie. Posúe unha gran multinacional produtora de robots e é a persoa máis rica da Terra. É descrita como malévola, implacábel e maquiavélica. Ten tres fillos: Walt, Larry e Igner.
Alassane Ouattara
Eleccións de 2010
Finalmente, en 2010 ten lugar o proceso electoral, e pasan á segunda volta Gbagbo e Alassane Ouattara. O 28 de novembro Ouattara imponse nas urnas cun 54,1% dos votos, pero os resultados non son publicados ata catro días despois. Gbagbo acusa a Ouattara de fraude, mais os observadores internacionais négano. O Tribunal Constitucional decide entón anular os votos de diversos colexios do norte do país onde vencera Ouattara, sinalando que non foran limpos, e sen eses colexios o vencedor era Gbagbo con apenas o 51%. Gbagbo entón decide pechar as fronteiras, declara ilegal a prensa estranxeira e resístese a deixar o poder. Os gobernos internacionais, incluídas a Unión Africana e a CEDEAO, recoñecen a vitoria de Ouattara e solicítanlle a Gbagbo unha transición pacífica. Con todo, os enfrontamentos en diversos puntos do país reábrense de novo o 4 de decembro de 2010, coa ameaza dunha nova guerra civil.
Ouattara tamén se proclama presidente e comeza o seu avance dende as posicións do norte cara a Abixán, a principal cidade do país, onde se refuxia Gbagbo. A finais de marzo as tropas de Ouattara cercan a cidade.
Centro Superior Bibliográfico de Galicia
Funcións
As funcións do Centro Superior eran as seguintes:
Seixalbos, Vilamaior de Negral, Guntín
Seixalbos é un lugar da parroquia de Vilamaior de Negral, no concello de Guntín, na comarca de Lugo. Segundo o IGE, en 2020 tiña 13 habitantes (6 homes e 7 mulleres).
O detective Conan
O detective Conan (名探偵 コナン) é unha serie de Gosho Aoyama que aínda non está rematada nin en manga nin en anime e que alcanzou un éxito notable dentro e fóra do Xapón.
Sinopse
Mentres espera con inquietude a aparición de calquera pista que lle conduza ata a Organización, Conan non poderá evitar resolver a través de Kogoro unha morea de delitos e asasinatos que se van producindo, a esgalla, ao seu arredor. Tanto é así, que o inepto detective vai collendo fama coas súas resolucións. En varias ocasións, Conan está a piques de obter algunha información relevante sobre a organización, coma o lugar onde parece ser que se reunían os Homes de Negro (O Bar Cocktail, que finalmente estoupa por mor dunha bomba que puxeran os propios Homes de Negro para borrar as súas pegadas), ou a información da composición da droga APTX 4869, incluída nun disquete que acaba nas mans do inspector Sango Yokomizo como proba dun asasinato.
William Ernest Henley
William Ernest Henley, nado en Gloucester o 23 de agosto de 1849 e finado en Woking o 11 de xullo de 1903, foi un poeta inglés.
Obra
No 1890, Henley publicou Views and Reviews, un volume cheo de notables críticas. En 1892, publicou un segundo volume de poesía, chamado despois do primeiro poema, "Canción da Espada", mais rebautizado como "London Voluntaries" despois da segunda edición (1893). No 1892, Henley publicou, xunto a Stevenson, tres obras de teatro: "Beau Austin" (1884), "Deacon Brodie" (1880) e "Admiral Guinea" (1884). O poema de Henley, "Macaire", foi publicado nun volume xunto ás outras obras de teatro. "Deacon Brodie" foi producido en Edimburgo en 1884 e máis tarde en Londres.
Vitoria do Reino Unido
Vitoria do Reino Unido, nada en Londres, Reino Unido o 24 de maio de 1819 e finada na Illa de Wight, Reino Unido o 22 de xaneiro de 1901, foi raíña do Reino Unido desde a morte do seu tío paterno, Guillerme IV do Reino Unido, o 20 de xuño de 1837, ata o seu falecemento o 22 de xaneiro de 1901, mentres que como emperatriz da India foi a primeira en ostentar o título desde o 1 de xaneiro de 1877 ata o seu deceso.
O seu reinado de 63 anos e 7 meses foi o máis longo na historia do Reino Unido e coñecéuselle como época vitoriana. Foi un período de cambio industrial, cultural, político, científico e militar no Reino Unido e estivo marcado pola expansión do Imperio británico. Vitoria foi a última monarca da casa de Hannover. O seu fillo e sucesor, Eduardo VII, pertencía á nova casa de Saxonia-Coburgo e Gotha.
Primeiros anos de reinado
esquerda|miniatura|160px|[[Medalla de coroación de Vitoria (1838). Gravador: Benedetto Pistrucci.]]
Matrimonio
miniatura|300px|Voda da raíña Vitoria co príncipe Alberto, pintura de George Hayter. Malia ser a raíña, Vitoria seguía vivindo coa súa nai, coa que non se levaba ben debido ao sistema Kensington e á súa dependencia continua de Conroy, simplemente por estar solteira. A súa nai vivía en apousentos afastados no palacio de Buckingham e Vitoria negábase a vela moitas veces. Cando a raíña queixouse a Melbourne de que a proximidade da nai supuxera un «tormento durante moitos anos», este simpatizou con ela e díxolle que iso se podía evitar cunha voda, algo ao que Vitoria chamou a «alternativa chocante». Estaba interesada na educación que Alberte estaba recibindo para preparar o seu futuro papel de marido, pero resistiuse a acelerar o matrimonio.
Vitoria seguiu eloxiando a Alberte trala súa segunda visita a Inglaterra en outubro de 1839. Alberte e Vitoria gustábanse e a raíña pediulle matrimonio o 15 de outubro de 1839, só cinco días logo da súa chegada a Windsor. Casaron o 10 de febreiro de 1840 na capela real do palacio de St. James, en Londres. Vitoria estaba totalmente namorada. Pasouse a primeira noite de casada con dor de cabeza, pero escribiu no seu diario:
Anos de xuventude
O goberno de Russell, aínda que whig, non foi favorecido pola raíña. Particularmente ofensivo para Vitoria era o ministro de Asuntos Exteriores, lord Palmerston, que actuaba a miúdo sen consultar ao Gabinete, ao primeiro ministro ou á raíña. En 1849, Vitoria introduciu no parlamento unha queixa, apoiada por Russell, alegando que Palmerston enviara despachos oficiais aos líderes estranxeiros sen o seu consentimento, pero este continuou no seu posto e seguiu actuando por iniciativa propia, malia as repetidas chamadas de atención da raíña. Non foi ata 1851 que Palmerston foi relevado do seu cargo; naquela ocasión anunciara a aprobación do Goberno británico ao golpe de Estado do presidente Luís-Napoleón Bonaparte en Francia sen consultar previamente ao primeiro ministro. O ano seguinte, o presidente Bonaparte converteuse no emperador Napoleón III, cando a administración Russell fora substituída polo goberno minoritario de curta duración liderado por Edward Smith-Stanley, 14º conde de Derby.
Viuvez
Ao longo da década de 1860, Vitoria comezou a confiar cada vez máis nun criado escocés, John Brown; chegouse a alegar que entre eles houbo unha relación romántica e ata un matrimonio secreto, e algúns xornais empezaron a chamala «Mrs. Brown». Existe tamén un cadro de Edwin Landseer que mostra á raíña e a Brown, e que se atopa exposto na Royal Academy. Vitoria publicou un libro chamado Leaves from the Journal of Our Life in the Highlands, que fala moito de Brown, e no que a raíña eloxia en gran medida ao seu criado.
Xubileu de diamante
O 22 de setembro de 1896 Vitoria excedeu ao seu avó Xurxo III como o monarca con máis tempo de reinado na historia inglesa, escocesa ou británica. De acordo a unha petición da raíña, todas as celebracións públicas especiais polo acontecemento foron atrasadas ata 1897, o ano en que se celebraba o xubileu de diamante de Vitoria. O secretario de colonias, Joseph Chamberlain, propuxo que o xubileu fose un festival en todo o Imperio Británico.
Morte e sucesión
A morte de Vitoria supuxo o fin do poder da Casa de Hannover no Reino Unido. Como o seu marido pertencía á Casa de Saxonia-Coburgo e Gotha o seu fillo e herdeiro, Eduardo VII, foi o primeiro monarca británico desta nova dinastía.
Filmes propostos ó mellor filme internacional na 40ª edición dos Óscar
200px|miniatura|[[Jiří Menzel, director do filme gañador.]] Os seguintes 16 filmes, todos eles de países diferentes, foron propostos na 40ª edición dos Óscar para o premio de mellor filme en lingua non inglesa. Os títulos salientados en azul e verde son os cinco filmes nomeados, en representación de Francia, o Xapón, España, Iugoslavia e Checoslovaquia.
Octa de Kent
Na literatura
Octa pode aparecer na literatura artúrica galesa como como Osla Bigknife, aínda que este personaxe pode ser mellor identificado con Offa de Mercia. Este Osla figura en dous contos galeses medievais en prosa, Culhwch e Olwen (c. 1100) e O Soño de Rhonabwy (século XII ou XIII). No Culhwch é un membro do séquito do rei Artur; aparece citado nunha lista dos seguidores de Artur, e descríbese a súa arma "Bronllavyn Curto Ancho", a cal é o bastante ancho como para o exército de Artur a utilizar como ponte. Osla máis tarde participa na caza do gran xabarín Twrch Trwyth, durante a cal houbo de afogar cando a funda do seu gran coitelo se encheu con auga. En Rhonabwy Osla é o adversario de Artur na batalla de Badon.
Acelga
É unha das verduras máis apreciadas xa que achega vitaminas, ácido fólico e sales minerais cun alto contido en auga (48%). As follas exteriores, que adoitan ser máis verdes, son as que conteñen maior cantidade de vitaminas e carotenos.
Bandeira de Noruega
Historia
A bandeira data de 1821, data na cal aprobouse unha lei que fixaba as súas cores e composición. As cores vermella, branca e azul simbolizan a liberdade, do mesmo xeito que na bandeira dos Estados Unidos ou do Reino Unido, ou a bandeira tricolor, símbolo da Revolución francesa. A bandeira norueguesa inspirouse no deseño na bandeira dinamarquesa á que une, segundo outra teoría que explica a súa orixe, a cor azul de Suecia.
Casa da Moeda de Birmingham
A figura de Ralph Heaton II
En 1847 a compañía tomou o nome de Heaton and Son, logo da asociación entre o pai e o fillo. En 1853, cando o seu irmán George se uniu á empresa, o seu nome actualizouse a Heaton and Sons.
O comezo da compañía
O 1 de abril de 1850 anunciouse a poxa pública da maquinaria e dos equipamentos procedentes da extinta Casa da Moeda de Soho (Soho Mint), que fora creada por Matthew Boulton cara a 1788. A poxa tivo lugar o 29 de abril e nela Ralph Heaton II adquiriu as catro presas a vapor de torno e outras seis prensas de pranchas para fabricar discos de moedas a partir de láminas de metal.
Estes equipamentos foron instalados no edificio de Bath Street e, xa ese mesmo ano 1850 fabricáronse as primeiras fichas comerciais (tokens) para o seu uso en Australia. En 1851 cuñáronse moedas para Chile, ás que se lles estampou como marca de ceca un H (de Heaton). O mesmo ano, a Royal Mint, de Londres, encargoulle a fabricación de pranchas de cobre destinadas á cuñaxe de peniques e as súas fraccións.
Alén, Os Abeledos, Montederramo
Alén é un lugar da parroquia dos Abeledos, no concello ourensán de Montederramo na comarca da Terra de Caldelas. Tiña 12 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 7 eran homes e 5 eran mulleres.
Casa da Moeda de Birmingham
Ralph Heaton III
miniatura| [[Moeda surafricana cuñada na Casa da Moeda de Birmingham en 1874. ]]
Ralph Heaton IV
Unha das bases do negocio da compañía durante a primeira década do século XX foron as encargas de moedas, discos metálicos e barras de metal para os territorios coloniais. Mais en 1912 asinouse un contrato de 16,8 millóns de moedas de cobre para o Reino Unido, ampliado en 1918 e en 1919 con novos pedidos de máis de sete millóns de pezas. As moedas dun penique cuñadas por Heaton datadas entre 1912 e 1919 pódense identificar por un pequeno H á esquerda da data, a modo de marca de ceca.
Hemocianina
As hemocianinas son proteínas que transportan o oxíxeno polo corpo dalgúns animais invertebrados. Son metaloproteínas que conteñen dous átomos de cobre que se unen reversiblemente a unha soa molécula de oxíxeno (O2). Son as segundas moléculas transportadoras de oxíxeno máis frecuentes despois da hemoglobina. A diferenza da hemoglobina contida nos glóbulos vermellos dos vertebrados, as hemocianinas non están asociadas ás células sanguíneas senón suspendidas directamente na hemolinfa. A oxixenación causa un cambio de cor desde o estado con Cu(I) incoloro e desoxixenado ao estado con Cu(II) azul e oxixenado.
Actividade catalítica
A hemocianina é homóloga das fenol oxidases (por exemplo, a tirosinase), xa que ambos os encimas comparten unha coordinación do sitio activo do Cu de tipo 3. A hemocianina tamén mostra unha actividade de fenol oxidase, pero cunha cinética máis lenta no sitio activo. A desnaturalización parcial en realidade mellora a actividade de fenol oxidase da hemocianina ao proporcionar un maior acceso ao sitio activo.
Barry Ryan
Barry Sapherson, nado en Leeds (Yorkshire) o 24 de outubro de 1948 e finado o 28 de setembro de 2021, foi un cantante de pop británico coñecido como Barry Ryan, que chegou ó éxito mundial co tema "Eloise".
Zodíaco
miniatura|300px|Padrón da precesión do [[equinoccio de primavera ao longo da eclíptica durante os últimos 6000 anos]] O Zodíaco, termo procedente do grego ζῳδιακός (zōidiakos, círculo de animais), trátase dunha banda circular de ceo por onde, aparentemente, transitan o Sol e os planetas. En realidade é a proxección do noso plano orbital arredor do Sol (na astronomía xeocéntrica era visto á inversa) no fondo de estrelas "fixas"; o nome máis antigo que se coñece desa banda é o de Camiño do Sol e da Lúa. O progresivo avance da astronomía foi fixando eses camiños nunha liña dentro desa banda, que hoxe coñecemos como eclíptica, ou liña de eclipses, que é onde se "cruza" o camiño do Sol e da Lúa.
Traxectoria
Hai que sinalar que modernamente se engadiu a esa lista de 12 constelacións unha décimo terceira: Ophiuchus, o serpentario. Actualmente, e "astronomicamente" (dun xeito popular e non técnico) falando, o Sol transita polos seus límites, segundo a UAI, do 30 de novembro ao 17 de decembro. As divisións (constelacións e signos) son as seguintes:
Ulysses Guimarães
Ulysses Silveira Guimarães (Rio Claro, 6 de outubro de 1916 — Angra dos Reis, 12 de outubro de 1992) foi un político brasileiro. Era membro do Partido do Movimento Democrático Brasileiro e foi presidente da Asemblea Nacional Constituínte brasileira, en 1986.
A Granxa, A Granxa, Oímbra
A Granxa é un lugar da parroquia da Granxa, no concello ourensán de Oímbra na comarca de Verín. Segundo o IGE, en 2013 tiña 74 habitantes (38 homes e 36 mulleres).
Non hai noite tan longa
Trama
De novo en Monteverde comeza a súa investigación chamando o avogado que defendera o pai, Félix Barral. E vai estreitando a relación con Milena, a sobriña. Coas informacións do avogado, de Milucha, de Natalia e outras testemuñas consegue descubrir o que pasou en realidade e como culparon a seu pai do crime doutro.
Narración
A novela está estruturada en cinco partes: un breve Inicio (a entrada na casa familiar, o día do enterro da nai, 32 anos despois de marchar), tres partes precedidas de cadansúa cita e un máis breve aínda Final (no que volve á casa, mes e pouco despois co corazón liberado despois de limpar a honra do pai).
Personaxes
Gabriel Lamas, o Mourelo, cheo de remorsos pola súa fuxida a París en 1970 e os 32 anos de ausencia, séntese obrigado a pescudar a realidade da violación da que fora acusado seu pai, porque llo debe e para descansar el.
RMS Carpathia
Despois de nove anos en servizo sen ningún incidente destacado, o Carpathia recibiu as chamadas de socorro do Titanic na madrugada do 15 de abril de 1912 mentres realizaba a súa rutineira travesía dende Nova York cara a Fiume (Austria-Hungría) —na actualidade Rijeka (Croacia)—. O capitán Arthur Rostron cambiou o rumbo do barco para ir ao rescate do Titanic, preparou a toda a súa tripulación e conseguiu facer que o buque lograse o seu propio récord de velocidade. O Carpathia rescatou 712 sobreviventes ao amencer e regresou a Nova York o 18 de abril. A prensa da época e varios pasaxeiros do Titanic consideraron heroes ao capitán Rostron e a súa tripulación.
Construción e características
thumb|left|O casco do Carpathia, pintado de cor cinsenta clara, agarda no estaleiro para a súa botadura.|230x230px O Carpathia (cuxo nome provén dos Montes Cárpatos ) foi construído polos estaleiros Swan Hunter & Wigham Richardson, en Wallsend (Tyne e Wear, Inglaterra, Reino Unido). A construción do Carpathia comezou o 10 de setembro de 1901. Durante a súa construción, o seu casco foi pintado de cor cinsenta clara para que saíse con maior nitidez nas fotografías. O Carpathia foi botado ao mar o 6 de agosto de 1902, sendo despois remolcado a un dique seco para o seu acondicionamento, durante os seguintes oito meses. Unha vez rematada a súa construción, o buque realizou as súas probas de mar entre o 22 e o 25 de abril de 1903.
O afundimento do Carpathia
O capitán William Prothero ordenou unha evacuación inmediata, sinalizou con bandeiras a súa situación para que os outros barcos fuxisen e lanzou fogos artificiais co fin de chamar aos barcos de patrulla. O Carpathia comezou a afundirse pola proa. Once botes salvavidas foron arriados con todos os pasaxeiros e tripulantes a bordo, con excepción dos oficiais sénior e os artilleiros, que ficaron atrás destruíndo documentos importantes. Prothero chamou a un bote para que se achegase despois de completar as súas tarefas e as persoas restantes tamén se salvaron.
Tino Casal
Primeira metade dos 80
En 1981 publica o seu primeiro LP en solitario, Neocasal. Este disco, o primeiro dos que realizaría en colaboración con Julián Ruiz. Contaba con éxitos memorables da Movida como "Champú de Huevo" ou "Billy Boy". Dentro deste disco inclúense tamén dúas versións: "¿Vida en Marte?", versión de "Life on Mars?" de David Bowie, e "Blanca estancia", versión de "White Room" de Bowie e Pete Brown.
Morte e obras póstumas
Ese mesmo ano publícase unha recompilación dos seus maiores éxitos, titulado Grandes éxitos (Etiqueta negra). Este disco, no que Casal estaba traballando, foi publicado de manera póstuma.
Tamén no 2007, o grupo Stravaganzza (composto por Leo Jimenez, ex Saratoga, Pepe Herrero, Patricio Babasasa e Carlos Expósito) no seu terceiro disco (Tercer Acto. Requiem) inclúe como bonus-track unha versión da canción que encumbrou a Tino Casal, "Eloise".
O 30 de xuño de 2007 realizouse unha homenaxe a Tino Casal na súa vila natal coa colaboración de amigos, admiradores e familiares, incluíndo a proxección dunha película sobre a súa vida.
Voitre
Descrición
Os voitres son aves de tamaño grande, que acadan lonxitudes de máis dun metro e envergaduras de alas de ata 2,50 m. É habitual a presenza en moitas das especies dun colar de plumas, que envolve a parte inferior dun pescozo longo e espido ou cuberto de plumas curtas.
Felipe Fernández-Armesto
Premios e honras
Entre outras distincións, Fernández-Armesto foi galardoado coa medalla John Carter Brown, a medalla Caird do Museo Marítimo Nacional do Reino Unido, e a medalla do tricentenario da Sociedade de Anticuarios de Londres.
Ademais, recibiu o Premio Nacional de Investigación da Sociedade Xeográfica Española, o Premio Nacional de Gastronomía da Real Academia de Gastronomía de España polo libro Historia de la comida, e o premio da World History Association Book Prize polo libro Pathfinders: a Global History of Exploration (2007).
No ano 2008 foi nomeado doutor honoris causa pola Universidade dos Andes (Bogotá, Colombia).
Sahla
Sahla (en زحلة, pronunciado [ˈzaħle]; en Զահլէ) é a capital e maior cidade da gobernación de Al-Biqa e a cuarta cidade en poboación do Líbano grazas aos seus 50.000 habitantes. Sitúase a 55 km ao leste de Beirut.
Mark Lanegan
Mark William Lanegan, nado en Ellensworth, Washington o 25 de novembro de 1964 e finado en Seattle o 22 de febreiro de 2022, foi un cantante e compositor estadounidense. Lanegan tivo unha notoria carreira en solitario, pero é máis coñecido polo seu traballo como vocalista de Screaming Trees, unha banda que formou parte do movemento grunge de Seattle nos anos 90, ou colaborar con en grupos como Queens of the Stone Age ou Mad Season.
Etapa Screaming Trees
O seu segundo álbum foi Whiskey For The Holy Ghost, reiterando no son blues que non presentaban os traballos dos Trees. Foi publicado en 1994.
Etapa post-Screaming Trees/QOTSA
O resto da carreira musical de Mark Lanegan estivo marcada polas abundantes colaboracións con Queens of the Stone Age especialmente, así como no último disco de Soulsavers, ademais de traballar con Isobel Campbell.
Membrana basal
A membrana basal é unha delgada capa de fibras situada debaixo dos epitelios que revisten as superficies e cavidades de órganos, tales como a pel, que reviste o corpo, ou o endotelio, que reviste o interior dos vasos sanguíneos, e en glándulas e outros órganos.
Lámina basal
Á súa vez a lámina basal pode ser dividida en dúas capas: lúcida e densa.
Funcións e importancia
A principal función da membrana basal é ancorar o epitelio ao frouxo tecido conectivo que está debaixo. Isto conséguese polas adhesións célula-matriz extracelular por medio de moléculas de adhesión ao substrato (SAMs).
A Boavista, Ferreiros, O Pino
A Boavista é un lugar da parroquia de Ferreiros, no concello coruñés do Pino, na comarca de Arzúa. Segundo o IGE, en 2013 tiña 30 habitantes (16 homes e 14 mulleres).
Teoría da decisión
Distinción entre teoría normativa e descritiva
A teoría da decisión racional trata o tema das eleccións levadas a cabo por un axente, este será entendido como unha entidade que ten capacidade de deliberar e actuar. Estamos polo tanto no ámbito do razoamento, no cal as eleccións de cada axente veranse determinadas polas súas vivencias persoais e preferencias subxectivas (crenzas, valores ou desexos). Esta teoría busca establecer criterios racionais á hora de examinar as decisións, xa sexan complexas ou banais e como se vencellan as diversas actitudes de preferencia.
Isto provocará que se traten as diferentes concepcións da probabilidade, o tratamento da incerteza ou a teoría da utilidade esperada (TUE) na busca da racionalidade, sendo estes os grandes focos de debate no eido académico na actualidade. Dado que as preferencias non son o único factor a considerar nas decisións, na análise da teoría da decisión estudaranse diferentes tipos de razón prácticas, como son as razóns pro tanto, razóns en favor ou en contra de facer algo.
Que é a probabilidade?
Pode defenderse a probabilidade subxectiva dende posicións metafísicas que neguen a existencia da probabilidade obxectiva. O que sosteñen os defensores deste punto de vista é que na práctica a probabilidade que conta é a que asignamos subxectivamente. Cando temos que tomar decisións nas que non sabemos o que vai suceder tomámolas atribuíndolles probabilidades que son subxectivas. Por exemplo estimamos probabilidades de se vai chover ou non para saber se debemos levar paraugas. Neste caso moita xente decide levalo ou non en base a distintas expectativas de que chova ou non. Isto supón tomar tal decisión en función das probabilidades que subxectivamente estimamos.
Clasificación formal
As variables formais determinan o campo de posibilidades do xogo. O número de “xogos” movementos ou “tiradas”, como se diría popularmente,  establece a lonxitude do xogo. Hai xogos dun só movemento como poden ser algúns exemplos bélicos: vida ou morte. E hai xogos lentos e case infinitos como algúns xogos políticos. Ademais, o número de xogadores determina tamén o ritmo, as estratexias posibles e óptimas, a intensidade, as recompensas ou perdas exponenciais etc. A distribución daquilo que está en xogo determina se se trata dun Xogo de Suma Cero, no que  un xogador gaña unha cantidade idéntica á que outro xogador perde. Os xogos poden xogarse simultaneamente, de modo que todos os xogadores deben decidir e actuar á vez, ou secuencialmente, de maneira que cada xogador intervén na súa quenda considerando os movementos anteriores —coñecidos— e calculando os movementos futuros do resto. Outro factor é a información que se desprende do xogo e dos movementos dos xogadores. Hai xogos de información perfecta porque operan nun sistema pechado como o xadrez no que un xogador (2) coñece porque presencia o movemento de (1) e viceversa. Este sería ademais un xogo secuencial. Na maioría de xogos simultáneos non é posíbel tal grao de información.