cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
La bola de cristal
A cuarta parte
Anos máis tarde, engadiuse a esta sección a proxección de curtas humorísticas españolas como The Traka onde unha novísima Anabel Alonso Gómez facía as súas primeiras aparicións na televisión, ou «el Show de Pedro Reyes», onde o actor protagonizaba disparatadas e absurdas situacións.
Nacionalismo galés
Século XIX
Co establecemento da Igrexa Presbiteriana de Gales o inconformismo triunfou en Gales, e gradualmente a maioría previa de voces conservadoras dentro dela xuntouse coas voces máis radicais e liberais das máis vellas disidentes igrexas dos Baptistas e os Congregacionalistas. Este radicalismo foi exemplificado polo ministro Congregacionalista David Rees de Llanelli que editou o periódico radical Y Diwygiwr (= O Reformista) dende 1835 até 1865. Pero non era a única voz: William Rees (tamén coñecido como Gwilym Hiraethog) comezou o radical Yr Amserau (= Os tempos) en 1843, e no mesmo ano Samuel Roberts tamén comezou outro xornal radical, Y Cronicl (= A Crónica). Ambos eran pastores Congregacionalistas.
O século XX
O nacionalismo converteuse nun forte factor no Gales do século XX, pero non tan forte como o era entre a xente de Europa do Leste, ou Irlanda. En varias ocasións o Partido Laborista e o Partido Liberal apoiaron a causa do autonomismo galés, pero foi coa creación do Plaid Cymru (O partido de Gales) en 1925 cando foi reclamada por primeira vez a independencia de Gales do Reino Unido.
A elección dun goberno laborista en 1997 levou á convocatoria dun referendo sobre o establecemento dunha Asemblea Galesa. O referendo foi gañado, co apoio de Plaid Cymru, os liberais demócratas e gran parte da sociedade civil galesa.
Sitta himalayensis
Descrición e ecoloxía
Vive na rexión do subhimalaia desde Himachal Pradesh ata Arunachal Pradesh e nos montes do sur de Assam (montes Lushai). Reprodúcese entre marzo e maio en bosques latifolios e mixtos.
Gañemos
miniatura|Logo de Guanyem Barcelona.
Guanyem Barcelona
Máis de 2 000 persoas asistiron ao lanzamento da iniciativa na reunión pública Collaso i Gil no Barrio do Raval de Barcelona o 26 de xuño de 2014. A plataforma fixou o obxectivo de recoller 30 000 sinaturas de apoio ao seu manifesto inicial para setembro de 2014. Finalmente conseguiron o límite de sinaturas en agosto de 2014. Entre os voceiros de Guanyem de Barcelona atopábanse a ex-activista anti-desaloxos Ada Colau, Jaume Asans, Gerardo Pisarello, Gala Pin e Joan Subirats.
O caso Pujol
O 2 de setembro de 2014, Guanyem Barcelona xunto a Podemos, iniciou unha querela contra a familia do expresidente catalán Jordi Pujol i Soley, despois de que admitise a fraude fiscal. Esa querela provocou a imputación do seu fillo Oleguer Pujol e o rexistro da súa casa.
Emma Goldman
Orixes
As relacións coas súas irmás tamén foron obxecto de estudo polo seu contraste. Con Helena, a maior, atopou o consolo que non atopaba na súa nai. Foi ela quen deu a Emma "todas as alegrías que por sorte tiven" mentres, Lena, a mediana, era distante e desapiadada. Ás tres irmás, sumáronse os irmáns Louis (que morreu con seis anos), Herman (nado en 1872) e Moshe (nado en 1879).
Most e Berkman
esquerda|miniatura|Johann Most. Retrato ao final da súa vida. No seu primeiro día na cidade, Goldman coñeceu a dous homes que cambiaron enormemente a súa vida. En Sachs's Café, un lugar de reunión para radicais, presentáronlle a Alexander Berkman, un anarquista que a convidou a un discurso público esa noite. Foron escoitar a Johann Most, editor dunha publicación radical chamada Die Freiheit que era defensor da "propaganda polo feito", o uso da violencia para instigar o cambio. A Emma impresionouna a súa oratoria dura e apaixonada. A partir dese día, Most tomouna baixo a súa protección e formouna nos métodos do discurso político e animouna dicíndolle que ela "tomaría o meu lugar cando me teña que marchar". Unha das súas primeiras conversacións públicas en apoio da "Causa" foi en Rochester. Despois de convencer a Helena de que non lles dixese nada aos seus pais o seu discurso, unha vez no escenario, Goldman quedou en branco. Máis tarde escribiu, de súpeto:
Reitman, ensaios e control de natalidade
miniatura|Retrato de Ben Reitman (1910)|alt=|209x209px Durante os seguintes dez anos, Goldman viaxou por todo o país sen parar, dando conferencias e espallando o anarquismo. As coalicións formadas en oposición á Lei de Exclusión Anarquista agradecéronlle que se achegase e influíse noutras posicións políticas. Cando o Departamento de Xustiza dos Estados Unidos enviou espías para observar, informaron de que as reunións estaban "cheas". Escritores, xornalistas, artistas, xuíces e traballadores en todo o espectro falaron do seu "poder magnético", da súa "presenza convincente", da súa "forza, elocuencia e lume". miniatura|Retrato de Margaret Sanger. Goldman uniuse a ela na loita polo acceso das mulleres aos medios de control de natalidade. Ámbalas dúas foron ao cárcere por mor da aplicación da Lei Comstock.|alt=|254x254px|esquerdaNa primavera de 1908, Goldman coñeceu e namorouse de Ben Reitman, o chamado "Dr. Hobo" ("o médico vagabundo"). Crecido no distrito Tenderloin de Chicago, Reitman pasou varios anos como vagabundo antes de obter o título de médico no Colexio de Médicos e Cirurxiáns de Chicago. Como médico, tratou as persoas que padecían pobreza e enfermidades, especialmente as enfermidades venéreas. El e máis Goldman comezaron unha aventura. Compartiron un compromiso co amor libre e Reitman tivo unha ampla variedade de amantes, pero Goldman non. Intentou compatibilizar os seus sentimentos de celos coa crenza na liberdade do corazón, pero era difícil. Dous anos despois, Goldman comezou a sentirse frustrada polas audiencias en conferencias. Arelaba "chegar aos poucos que realmente queren aprender, máis que aos moitos que se divirten". Recompilou un feixe de discursos e artigos que escribira para Mother Earth e publicou un libro titulado Anarchism and Other Essays. Nesta obra, abranguía temas variados e intentou representar "as loitas mentais e de alma de vinte e un anos" mais tamén [92] presentar unha ollada exhaustiva do anarquismo e das súas críticas, e tamén incluíu outros ensaios sobre patriotismo, sufraxio feminino, matrimonio e prisións.
Rusia
En decembro de 1921, abandonaron o país e dirixíronse á capital letoa de Riga. O comisionado estadounidense nesa cidade cableou a funcionarios en Washington, D.C., que comezaron a solicitar información a outros gobernos sobre as actividades da parella. Despois dunha pequena viaxe a Estocolmo, mudáronse a Berlín durante varios anos; durante este tempo Goldman aceptou escribir unha serie de artigos sobre a súa estancia en Rusia para o xornal The New York World, de Joseph Pulitzer. Máis tarde foron recollidos e publicados en libro como My Disillusionment in Russia (1923) e My Further Disillusionment in Russia (1924). Os editores empregaron eses títulos rechamantes o que provocou as protestas de Goldman, mais non tiveron éxito.
Inglaterra, Canadá e Francia
En 1933, Goldman recibiu permiso para dar unha conferencia nos Estados Unidos coa condición de que falase, exclusivamente, da súa autobiografía, pero non dos acontecementos políticos do momento. Volveu a Nova York, o 2 de febreiro de 1934, cunha cobertura de prensa xeralmente positiva, agás as publicacións comunistas. Posteriormente, estivo rodeada de admiradores e amigos, asediada con invitacións a charlas e entrevistas. O seu visado caducou en maio e marchou a Toronto para presentar outra solicitude para visitar os Estados Unidos. Non obstante, este segundo intento negóuselle, polo que permaneceu no Canadá, escribindo artigos para publicacións estadounidenses.
Morte
O Servizo de Inmigración e Naturalización dos Estados Unidos de América permitiu que o seu corpo fose devolto aos Estados Unidos e foi enterrada no cemiterio alemán de Waldheim (agora chamado cemiterio Forest Home) en Forest Park, Illinois, un barrio no oeste de Chicago, preto das tumbas dos executados despois do asunto de Haymarket. O baixorrelevo da súa tumba foi creado polo escultor Jo Davidson.
Usos tácticos da violencia
As súas experiencias en Rusia levárona a repensar a súa anterior crenza de que as fins revolucionarias poderían xustificar medios violentos. No epílogo de My Disappointment in Russia, escribiu: "Non hai maior falacia que a crenza de que os obxectivos e os propósitos son unha cousa, mentres que os métodos e as tácticas son outra... Os medios empregados convértense a través do hábito individual e práctica social, parte integrante do propósito último...". No entanto, no mesmo capítulo, afirmou que "A revolución é realmente un proceso violento", e engadiu que a violencia era a "tráxica inevitabilidade de trastornos revolucionarios...". Algúns interpretaron mal os seus comentarios sobre o terror bolxevique como se fixera un rexeitamento de toda a forza militante, pero Goldman matizou isto no prefacio da primeira edición estadounidense de My Disillusionment in Russia:
Goldman viu a militarización da sociedade soviética non como resultado da resistencia armada en si, senón da visión estatalista dos bolxeviques, e chegou a afirmar no mesmo prefacio que "unha minoría insignificante turrando por crear un Estado absoluto vese, necesariamente, forzada á opresión e ao terrorismo".
Capitalismo e traballo
miniatura|Pirámide do sistema capitalista, realizado por Nedeljkovich, Brashich y Kuharich en 1911 para a [[IWW (Industrial Workers of the World). Publicado por The International Pub. Co., Cleveland, Ohio.]] Goldman consideraba que o sistema económico capitalista era incompatible coa liberdade humana. "A única demanda que a propiedade recoñece", escribiu en Anarchism and Other Essays, "é o seu apetito comellón para conseguir unha maior riqueza, porque a riqueza significa poder; o poder de someter, esmagar, explotar, o poder de escravizar, de degradar". Tamén sostivo que o capitalismo deshumanizou os traballadores," convertendo o produtor nunha mera partícula dunha máquina, con menos vontade e decisión que o seu mestre do aceiro e o ferro".
O estado: militarismo, prisión, votos, discurso
Tampouco estaba de acordo co movemento polo sufraxio feminino, que esixía o dereito das mulleres a votar. No seu ensaio "Woman Suffrage", ridiculizou a idea de que a implicación das mulleres infundiría no estado democrático cunha orientación máis xusta: "Como se as mulleres non vendesen os seus votos, como se non puidesen ser compradas as políticas mulleres" Si estaba de acordo coa afirmación das sufraxistas de que as mulleres eran iguais aos homes, mais non estaba de acordo con que a súa participación por si soa faría máis xusto o estado: "Supor, polo tanto, que lograría purificar algo que non é susceptible de purificación, é atribuírlles poderes sobrenaturais."
Goldman foi rutineiramente vixiada, arrestada e encarcerada polo seu discurso e por organizar actividades en apoio de traballadores, e por varias folgas a prol do acceso ao control de natalidade e en oposición á Primeira guerra mundial. Como resultado, participou no movemento a prol da liberdade de expresión, a principios do século XX, pois vía este dereito á liberdade de expresión como un elemento fundamental para lograr o cambio social. A firme defensa dos seus ideais fronte aos continuos arresto, serviu de inspiración a Roger Baldwin, que se converteu nun dos fundadores da American Civil Liberties Union (en galego, Unión Americana a prol das Liberdades Civís).
Hitachiōta
O concello de Hitachiōta limita cos concellos de Daigo, de Hitachiōmiya, de Naka, de Hitachi, de Takahagi (son da prefectura de Ibaraki); de Yamatsuri e de Hanawa (son da prefectura de Fukushima).
Sakuragawa
A cidade de Sakuragawa foi fundada pola fusión dun concello do distrito de Nishiibaraki (Iwase) e 2 concello do distrito de Makabe (Makabe e Yamato) no ano 2005.
Lamelas, Veiga, Culleredo
Lamelas é un lugar da parroquia de Veiga no concello coruñés de Culleredo, na comarca da Coruña. Tiña 46 habitantes no ano 2016 segundo datos do INE, dos cales 25 eran homes e 21 mulleres.
Toponimia
O orónimo Lamelas é un topónimo que provén do latín, e indica un lugar con lama ou lodo.
Daniel Calzado
Traxectoria
En 1911 marchou a Buenos Aires, onde colaborou coa asociación de residentes de Tomiño. Uns anos antes da instauración da República retornou a Tomiño e participou na fundación de sociedades de agricultores, estando presente na Federación Agraria Municipal de Tomiño e na Federación Agraria de Tui. Foi director de El Agro de Tomiño. Tamén organizou e presidiu a Asociación La Aurora del Porvenir. Na República foi elixido concelleiro e primeiro tenente de alcalde de Tomiño en 1931 e despois da dimisión de Ramiro Moure Moure en outubro dese ano foi elixido alcalde. Permaneceu no cargo ata 1934.
VIH e homes que teñen relacións sexuais con homes
Relacións anais sen protección
O virus do VIH transmítese máis facilmente a través de relacións anais desprotexidas que a través de relacións vaxinais desprotexidas e os homes que denuncian relacións sexuais receptivas desprotexidas teñen maior risco de contraer o virus do VIH. Xeralmente, o compañeiro receptivo está en maior risco de contraer o virus VIH porque o revestimento do recto é delgado e pode permitir que o virus entre no corpo a través do intercambio de seme. O compañeiro activo tamén está en perigo porque o virus pode entrar a través da uretra ou a través de pequenos cortes, abrasións ou feridas abertas no pene. Ademais, é máis probable que os preservativos se rompan durante o sexo anal que durante o sexo vaxinal. Así, mesmo cun preservativo, o sexo anal pode ser arriscado. Un estudo realizado en 2004 con homes seropositivos atopou que os homes que tiñan relacións anais desprotexidas no último ano, puxéronse en risco de contraer o virus. O estudo atopou que os homes que declararon participar en UAI aumentaron do 30% en 1996 ao 42% en 2000. Case a metade dos homes que participaron en relacións anais desprotexidas en 1996-1997 dixeron que non sabían o estado do VIH do seu compañeiro. Os estudos atoparon que os factores de risco para a infección polo VIH son relacións sexuais cun home nos últimos 12 meses, tendo unha vivenda inestable e con inhalación de nitritos de alquilo ("poppers"). Un estudo realizado en 2009 sobre a prevalencia de relacións sexuais anais desprotexidas entre os homes que teñen relacións sexuais con homes diagnosticados polo VIH, atopou que a maioría protexía ós seus compañeiros durante a actividade sexual, pero un número considerable de homes seguen aplicando comportamentos sexuais que os poñen a si mesmos e a outros en risco de infeccións co VIH.
Os cazapantasmas
Os cazapantasmas (en The Real Ghostbusters) é unha serie de debuxos animados para a televisión baseada no filme de 1984 Ghostbusters que se emitiu de 1986 a 1991. En Galicia a Televisión de Galicia emitiuna en 1992.
El Perdigón
miniatura|dereita|300px|Localización de Zamora. El Perdigón é unha poboación española da provincia de Zamora na comunidade de Castela e León. Limita ao norte con Entrala e Tardobispo, ao sur con Casaseca de Campeán, ao leste con Morales del Vino e ao oeste con San Marcial. Conta con dúas pedanías: San Marcial e Tardobispo.
Historia
O seu nome podería deberse á existencia dunha gran pedra ou fito quilométrico da Vía da Prata, que pasa pola aldea.
Segundo Leonardo Pérez López
Traxectoria
Foi membro do consello redactor das revistas Cuadernos de Estudios Gallegos, Encrucillada, Boa Nova e fundador e director da revista Estudios Mindonienses e director da revista ''Rudesindus. Miscelánea de Arte e Cultura''. Membro da Academia Galega de Historiadores e do Instituto de Estudios Viveirenses e presidente da Academia de San Rosendo.
Benedicta Boccoli
Benedicta Boccoli, nada en Milán (Lombardía) o 11 de novembro de 1966, é unha actriz teatral italiana.
Lingua achinesa
Dialectos
Banda Aceh, Baruh, Bueng, Daja, Pasa, Pidie e Tunong
Casaseca de Campeán
A igrexa parroquial é o principal monumento do pobo, é do s. XVIII principalmente e está baixo a advocación de Santo Isidoro de Sevilla.
Manuel Torres Iglesias
Manuel Torres Iglesias, coñecido como Rachaila, foi un zapateiro e xornalista galego.
Traxectoria
Zapateiro en Pontevedra. Republicano, foi director de El Rebelde. Foi acusado de calumnias e inxurias por un artigo contra o marqués de Riestra en decembro de 1914, e procesado en xaneiro de 1915, sendo condenado a 3 meses de arresto e 250 pesetas de multa e 3 anos, 6 meses e 21 días de desterro. Foi perdoado polo marqués. Segundo El Progreso pasouse ao campo monárquico en novembro de 1915. Volveu ser procesado e xulgado en febreiro de 1916 por inxurias e calumnias a Ángel Míguez.
Ek Hazarachi Note
Sinopse
Durante un mitin político nunha pequena vila en Maharashtra, India, unha pobre anciá chamada Budhi recibe un feixe de billetes de 1000 rupias por parte dun candidato político. Ela vai mercar a un vila achegada xunto co seu veciño mais o destino ten outros plans para ela.
Wall Street (filme)
Datos de interese
Algúns dos bares frecuentados polos personaxes son W. 67th Street ou 3 East 48th Street, tamén en Nova York.
Podgorica
Toponimia
No Medioevo respondía ao nome de Ribnica. No século XIV tomou o de Podgorica. Entre 1945 e 1992 foi renomeada como Titograd, é dicir "cidade de Tito", en honra do ditador comunista Tito. Podgorica significa "baixo o Gorica", por estar ao pé do outeiro Gorica. En 1992 por medio dun referendo restabeleceuse o nome anterior.
Mahayana
Orixes
A idea dun cisma ou ruptura radical, con cambios relixiosos dramáticos, simplemente non concorda co que sabemos agora do desenvolvemento relixioso budista, non en textos senón na práctica real. (Williams, 1989)
María Salgueiro
Traxectoria
No ano 1992 converteuse nunha das protagonistas do programa televisivo Pinnic (Ondas 1993), dirixido por Mikel Obiols, dando vida á personaxe de Bunbun xunto aos actores Pere Ponce, Susana García e Alex Sisteré. Este programa estivo en antena durante catro anos.
Na actualidade representa a obra O ogrocho co grupo Teatro de Ningures, dirixida ao público infantil.
Wario Land: Super Mario Land 3
Legado
O xogo volveuse lanzar na tenda virtual de Nintendo para a súa descarga, podendo facerse no Xapón o 14 de decembro de 2011, en Europa o 16 de febreiro de 2012 e en Norte América o 26 de xullo de 2012.
Ezio Auditore
Nacido nunha familia nobre, a súa experiencia excedeu rapidamente a súa elevada educación. En 1474, no diario da súa nai María Auditore, unha das grandes cronistas de Florencia, definiu ao seu fillo como competitivo, terzo, e malfalado, pero tan apaixonado que é imposible botarlle nada en cara. Era un donjuán debido ás queixas que se producían por parte os patricios ante a garda de Florencia.
Biografía
Ezio Auditore naceu na República de Florencia dentro dunha familia nobre de banqueiros. O seu pai, Giovanni Auditore, foi un exitoso banqueiro e asasino en segredo, amigo de Lorenzo de Médici, ao que axudaba nos seus negocios na banca tanto en Italia como no estranxeiro. A súa tumba atópase en Florencia fronte ao duomo.
Loita contra os Borgia (1499-1508)
César, sabendo das accións de Ezio, enfróntase ao seu sospeitoso pai e desesperadamente pide máis diñeiro e o propio Froito. Rodrigo Borgia négase e tenta envelenar ao seu fillo ao darse conta de que a ambición polo poder de César non pode ser mantida baixo control. César, con todo, dá volta a mesa cara ao seu pai e mátao, con Ezio de testemuña. Ambos se decatan da localización do Froito e corren desesperadamente ata a Basílica de San Pedro para recuperalo.
Constantinopla (1510-1512)
Alí, Ezio coñece a Sofía Sartor, a que será a súa esposa, ao príncipe Suleimán e ao seu tío, o príncipe Ahmed, o cal resultará ser o xefe templario de Constantinopla. Unha vez desbaratados os seus plans e os dos templarios, Ezio libera a cidade, para finalmente regresar a Masyaf xunto a Sofía e abrir a biblioteca de Altaïr, onde atoparán o cadáver de Altaïr e outro artefacto do Edén escondido. Ezio déixao intacto onde o atopa, e deixa finalmente o seu cargo como Mestre Asasino deixando todo o seu equipamento na biblioteca.
Cultura actual
Ezio Auditore aparece como personaxe convidado no videoxogo de loita Soulcalibur V, coa aparencia de Assassin's Creed: Brotherhood.
A Avenida de Ordóñez, Goián, Tomiño
A Avenida de Ordóñez é un lugar da parroquia de Goián, no concello de Tomiño.
España 2000
España 2000 é un partido político español de extrema dereita que se autodefine como patriótico, social e populista. Na actualidade non ten representación parlamentaria, tendo certa presenza na Comunidade Valenciana e cunha popularidade menor en Cataluña, Granada e Madrid.
Rosa Aneiros
Traxectoria
É a guionista da curtametraxe O señor do telexornal realizado por Álex Sampaio, aínda que a súa actividade literaria está centrada no relato e, sobre todo, na novela. Con Resistencia recibiu o premio Arcebispo Xoán de San Clemente á mellor novela en lingua galega do ano 2002. En 2009 gañou o premio Xerais á mellor novela con Sol de inverno así como o premio Fundación Caixa Galicia ao mellor título de literatura xuvenil, con Ás de bolboreta, que así mesmo foi incluído na prestixiosa lista The White Ravens 2010. Obtivo tamén o Premio Irmandade do Libro da Federación de Librarías de Galicia á mellor obra infantil e xuvenil do 2013, pola triloxía Ámote Leo A.
Boris Izaguirre
Traxectoria
Apareceu diante das cámaras en programas coma Moros y Cristianos e Más madera de Telecinco pero a súa verdadeira popularidade en España chegaría coa súa incorporación a Crónicas marcianas. O director e presentador Javier Sardá chamouno para colaborar no programa e Boris converteuse en todo un fenómeno dos medios. Pasou a formar parella presentadora con Javier en 1999 ata a desaparición do programa en 2005.
Durante algún tempo presentou o seu propio programa en Telecinco, aínda que fracasou pouco despois. Tamén é articulista en varias publicacións: o suplemento dominical El País Semanal, a revista de cine Fotogramas, Zero dirixida ao público homosexual, ou a femenina Marie Claire, onde escribe unha sección fixa chamada De vuelta al armario. Tamén fixo incursións na radio, sobre todo coma colaborador no espazo radiofónico La Ventana presentado por Gemma Nierga.
Sarreaus
Xeografía
Cara ao norte ten unha zona montañosa, na serra de San Mamede. Cara ao sur está a depresión limiá, con terras máis chás e fértiles vales determinados polo río Limia, que nace no monte de Talariño, na parroquia de Paradiña, sucando o concello de nordeste a suroeste. Outros cursos fluviais menores son o rego de Valdelobos, Padroso, Sas, Freixo, Lodoselo ou o da Veiga.
Historia
A comezos do século XIX creouse o concello de Cortegada, e en 1822 creáronse os de Codosedo e Lodoselo. Trala División territorial de España en 1833, en 1835 naceu o concello de Sarreaus.
Centro político
Centrodereita
B) "Na centrodereita, dirixentes como o saliente Vicente Fox en México e Elías Antonio Saca González. Nel,entenden que a economía de mercado e o Estado de Dereito son os alicerces da prosperidade. Os líderes da centrodereita escolleron preservar o statu quo antes que reformalo. Mantiveron unha disciplina monetaria e intentou seducir investidores estranxeiros. Pero fixeron pouco para transformar as institucións fundamentais dos seus países, incluído o poder xudicial, ou de incorporar á masas á economía global. "
Centroesquerda
No caso de coalicións electorais ou parlamentarias, centro esquerda identificaría ao conxunto de formacións de centro e esquerda, posicións que na actualidade en xeral promoven a terceira vía.
Reis Católicos
Loita polo trono
A batalla de Toro librada o 1 de marzo de 1476 foi, máis que unha vitoria militar, un triunfo para o matrimonio de Isabel e Fernando que foi recoñecido nas Cortes de Castela de Madrigal de las Altas Torres, levadas a cabo entre abril e outubro de 1476 e a súa filla, a infanta Isabel de Aragón xurada herdeira da coroa de Castela. Porén, foi decisiva para os portugueses a batalla naval de Guinea de 1478, librada no Océano Atlántico, e onde os lusitanos impuxéronse á frota castelá na loita polo acceso ás riquezas de Guinea que significaban os mercados de ouro e de escravos.
Política relixiosa
Unha bula do papa Sisto IV, en 1478, creou a Inquisición en Castela -en Aragón existía desde 1248- para un control da pureza da fe. Deste xeito, a Inquisición, foi a única institución común para os dous reinos. Foi moi dura a etapa na que frei Tomás de Torquemada estivo á súa fronte como Inquisidor xeneral.
Listeria monocytogenes
Listeria monocytogenes é unha especie de bacterias grampositivas que causa unha infección chamada listeriose. É un organismo anaerobio facultativo, que pode sobrevivir en presenza ou en ausencia de oxíxeno. Pode crecer e reproducirse dentro das células hóspede e é un dos patóxenos máis virulentos que poden estar presentes nos alimentos, ata o punto de que entre o 20 e o 30 % das infeccións clínicas por esta bacteria acaban sendo mortais. A listeriose é a principal causa de morte por infeccións alimentarias, superando en taxas de mortalidade a Salmonella e Clostridium botulinum.
Hectocótilo
miniatura|160px|Hectocótilos de Abraliopsis morisi. miniatura|160px|Ilustración orixinal de [[Georges Cuvier|Cuvier dun hectocótilo dun polbo, que denominou como a especie Hectocotyle octopodis.]]
O nome hectocótilo deriva do elemento do grego científico ἑκτο hecto-, do grego antigo ἑκτός hectós, "fóra de", e o termo do grego antigo κοτύλη kotýlē, "vaso", "cavidade onde se aloxa a cabeza dun óso longo" (cótilo).
A forma acabada en punta do hectocotilo foi moi empregada para a sistemática dos polbos. En numerosas especies pode ser moi complexo. O chamado popularmente 'polbo de sete brazos' (Haliphron atlanticus) recibe ese nome porque no macho desta especie o hectocótilo desenvólvese nunha bolsa semioculta debaixo do ollo dereito, o que dá a aparencia de non ter máis que sete brazos.
O termo tamén é empregado para refererirse especificamente á importante modificación do brazo dos argonautas e doutros xéneros veciños. Os argonautas machos transfiren os espermatóforos metendo o seu hectocótilo na cavidade paleal da femia. É o único contacto entre macho e femia durante a cópula. Nela, o hectocótilo sepárase do macho e o embude da femia manteno aloxado na súa cavidade paleal.
Toro, Zamora
Xeografía
Localízase no noroeste da Península Ibérica. Ao pé da cidade discorre o río Douro, que pode verse desde a atalaia que ocupa a cidade. Tamén percorren o seu termo o río Guareña e o río Hornija, xunto con outros regatos de menor importancia. O concello é un dos máis extensos da provincia.
Reis Católicos
A expansión polo Mediterráneo: Italia
En 1500 o novo rei de Francia Luís XII asinou con Fernando o Católico o tratado de Granada para ocupar conxuntamente o reino de Nápoles. Fernando accedeu e o rei de Nápoles, naquel momento Federico I, foi destronado. Ambos exércitos ocuparon a zona, pero as discrepancias empezaron a xurdir e comezou unha loita de guerrillas. Pese á inferioridade numérica do seu exército, o Gran Capitán derrotou os franceses e expulsounos de Italia. O Reino de Nápoles foi conquistado de novo e incluído na Coroa de Aragón.
A expansión atlántica: América
Os reis conseguiron do papa o padroádego de Indias, que lles permitiu controlar a Igrexa americana. Instauráronse ademais as encomendas para evanxelizar os indios.
Rexencia de Fernando o Católico (1508 a 1516)
A raíña Isabel finou o 26 de novembro de 1504, co que Fernando quedou viúvo e sen dereitos claros ao trono castelán. Asinada a Concordia de Salamanca, en 1505, o goberno foi conxunto entre a súa filla Xoana, o seu esposo Filipe e o propio Fernando. Pero ante discordancias entre Filipe con Fernando e pola Concordia de Villafáfila, de 1506, este último retirouse do poder de Castela e regresou para Aragón. Así quedou reinando o matrimonio en Castela. Con todo, esta situación non durou moito, pois Filipe morreu en 1506.
Título de "Reis Católicos"
O papa Alexandre VI (1431-1503), sucesor no papado de Inocencio VIII, expediu a bula Inter caetera, o 4 de maio de 1494, que formou parte das Bulas Alexandrinas, dirixíndose aos reis nos seguintes termos:
Turdetanos
300px|miniatura|Situación dos turdetanos.
Sociedade
A información mais fidenigna sobre a sociedade turdetana provén das súas tumbas. A pesar de que as grandes tumbas de Pozo Moro e Toya non teñen un grande enxoval, outra serie de tumbas semella corrresponder á nobreza con enxovais formados por armas e vasos gregos, carros funerarios ou de guerra, braseiros etc nas necrópoles de El Cigarralejo, Galera, Baza ou El Cabecico del Tesoro; unha terceira clase de tumbas son as cistas pequenas con enxoval pequeno (algún vaso grego, unha falcata). O grupo social máis numeroso e baixo atópase nas tumbas dun simple burato no chan con urna de cerámica común tapada cun prato ou laxa.
Unidad Regionalista de Castilla y León
Rexionalismo castelán-leonés
Rexeita o federalismo e o independentismo, ao tempo que reclama un estatuto de autonomía coas mesmas competencias que as das denominadas comunidades históricas e unha descentralización desas competencias cara as deputacións provinciais e bisbarras.
6-O-Metilguanina
Formación
A 6-O-metilguanina fórmase no ADN por alquilación do átomo de oxíxeno da guanina, normalmente causada por compostos N-nitrosos (NOC, nas súas siglas en inglés) e ás veces debido á metilación realizada por outros compostos como a S-adenosilmetionina endóxena. Os compostos N-nitrosos son axentes alquilantes formados pola reacción do nitrito ou outros óxidos de nitróxeno con aminas secundarias e N-alquilamidas, rendendo N-alquilnitrosaminas e N-alquilnitrosamidas.
Mark Arm
Traxectoria
No ano 1985 Arm btivo o grao de inglés con énfase en escritura creativa pola Universidade de Washington.
Mudhoney
Aínda que nunca alcanzaría a fama dalgúns dos seus contemporáneos, Mudhoney é unha das poucas bandas de grunge que continúan editando álbums. No 2002 editaron Since We've Become Translucent, no 2006 aparecería Under a Billion Suns, e o seu máis recente traballo, The Lucky Ones, foi editado en maio do ano 2008, a través do selo Sub Pop. A contribución de Arm e de Mudhoney á música grunge é realmente moi significante.
Alta Baviera
Alta Baviera (en alemán Oberbayern) é unha rexión administrativa (Regierungsbezirke) da Alemaña, a súa capital é a cidade de Múnic.
Morales del Vino
Paisaxe, xeografía e clima
Morales del Vino atópase a uns 7 km ao sur da cidade de Zamora, na comarca natural da Terra del Vino. Trátase dunha zona de poucos arboredos, con pequenas ladeiras correspondentes ás terrazas fluviais do val do Douro. Debido á proximidade ao río, existen zonas de regadío con millo, remolacha e alfalfa, que manteñen o verdor no verán, pero a maior parte é terra de secaño, dedicada a cereais, leguminosas e o mirasol, que marelece durante o verán, entre os seus poucos arboredos destacan os Sotos de Pontejos como as maiores extensións de álamos e chopos. De forma esporádica aparecen nogueiras, amendoeiras, castañeiros, e abundan as silvas e xestas en lindeiros e barrancos.
Comunicacións e infraestruturas
Foron cruciais para o seu desenvolvemento e comodidades da poboación. Desde 1985 é vía morta, pero Morales del Vino conta cunha estación de tren compartida co pobo veciño de El Perdigón, no tramo de liña férrea da Ruta da Prata entre Salamanca e Zamora.
A autovía Ruta da Prata A-66 bordea a vila polo leste, cunha rotonda á altura da Cruz de Piedra e un enlace ao sur, preto de Cazurra.
Nicetas Euxeniano
Traxectoria
Escribiu unha novela chamada A Historia das vidas de Drusila e Caricles, novela  que se considera que está por debaixo do nivel medio bizantino. Consta de nove libros. Está escrita en verso político
Lingua achang
Distribución xeográfica
O territorio tradicional achang está divido politicamente entre a República Popular da China e Myanmar. Na China os achang habitan na rexión de Yunnan, a principal concentración está na Prefectura Autónoma dos Dehong Dai e os Jingpo, con arredor de 25.000 achang e no distrito de Longling do distrito de Baoshan, con 4.000 achang. En Myanmar habitan no distrito de Katha, ao oeste do río Irrawaddy, coñecidos localmente como Manda.
Falantes
35.300 (2000).
Kaspar von Barth
Traxectoria
En 1636 o lume queimou os manuscritos que gardaba na súa biblioteca de Sellerhausen e Barth trasladou a súa residencia a Leipzig.
Valledupar
Valledupar é un concello colombiano, capital do departamento do Cesar. É a cabeceira do concello homónimo, o cal ten unha extensión de 4493 km2, 483 250 habitantes e xunto á súa área metropolitana reúne 662 941 habitantes; está conformado por 25 correxementos e 102 vereas.
Pedro Uralde
Traxectoria
Os seus primeiros pasos deunos en equipos locais da súa cidade natal como o CD Ariznabarra de Vitoria e o Aurrerá de Vitoria, de onde foi fichado como nova promesa pola Real Sociedad de Fútbol e integrado no seu equipo filial o San Sebastián.
Logo da súa retirada Uralde traballou como intermediario e representante de futbolistas.
Ikastola
Historia
En 1914 fundouse a primeira ikastola. En 1932 creouse a primeira asociación de ikastolas. miniatura|dereita|180px|Elbira Zipitria. A guerra civil española supuso a desaparición das ikastolas, polo que algúns grupos de pais ensinaron clandestinamente éuscaro ós seus fillos, destacando como pioneira nesta labor Elbira Zipitria (1906-1982), que desde 1943 impartiu clases na súa propia casa de Donostia.
Rodrigo Leão
Traxectoria
Despois de abandonar Madredeus comezou a explorar a combinación das súas composicións clásicas-modernas con formas de canción e instrumentación mais tradicional. Conta sempre con moitos importantes colaboradores, é o caso de Lula Pena ou Adriana Calcanhotto, a cantante brasileira, no CD Alma Mater. Entre os convidados nos seus traballos constan Sónia Tavares e Nuno Gonçalves dos The Gift e Rui Reininho dos GNR que participou na gravación do seu álbum en vivo titulado Pasión. Co disco Alma Mater o músico recibiu dous importantes títulos de recoñecemento público, o de Disco do Ano e o de Artista do Ano.
Composto organofosforado
A definición dos compostos organofosforados é variable, o que pode levar a confusión. Independentemente da definición anterior, en química industrial e ambiental, un composto para ser considerado organofosforado necesita conter soamente un substituínte orgánico, pero non necesita ter un enlace directo P-C. Así a maioría dos herbicidas, como por exemplo o malatión, inclúense a miúdo nesta clase de compostos.
Fosfitos, fosfonitos e fosfinitos
Tamén existen compostos intermedios entre os fosfitos e as fosfinas: son os fosfonitos, P(O)2R'), e os fosfinitos, P(O)R'2. Estas especies obtéñense a partir de reaccións de alcohólise dos correspondentes cloruros fosfonoso e fosfinoso, PClR'2 e PCl2R', respectivamente).
Formas de obtención
3 PhMgCl + PCl3 -> PPh3 + 3 MgCl2
Compostos organofosforados de fósforo (0), (I) e (II)
Os compostos de fósforo, onde o estado de oxidación formal é menor de III son raros, mais coñécense exemplos de cada clase. Uns exemplos de compostos organofosforados de fósforo (0) son os adutos do carbeno, como [P(NHC)]2, onde NHC é un carbeno N-heterocíclico. Os compostos de fósforo (I) e (II) teñen as fórmulas (RP)n (R2P)2, respectivamente, e xéranse por redución dos cloruros organofosforados de fósforo (III) relacionados:
Ioannis Touratsoglou
Publicacións
Esta é unha escolma das monografías e dos artigos numismáticos e arqueolóxicos máis salientables da traxectoria académica de Touratsoglou.
Zach Morley
Traxectoria
A tempada 2008 iniciouna sen equipo, sendo chamado por Gandía para axudar ao equipo a superar unha situación difícil que facía perigar a permanencia do equipo na LEB Ouro. Ao ano seguinte asinaría co Autocid Burgos, permanecendo alí unha temporada e trala cal marcharía cara a Superliga de Baloncesto de Ucraína, xogando para o Budivelnik de Kíiv.
Carlos Casares
Traxectoria
Rematados os estudos, instalouse en Santiago de Compostela onde comezou a carreira de Filosofía e Letras, especializándose en Filoloxía Románica, entre os anos 1961 e 1967. Na universidade entrou en contacto con Arcadio López-Casanova, e grazas a el coñeceu a Ramón Piñeiro, que exerceu unha grande influencia sobre el, ligándose así no núcleo da cultura galega antifranquista. Porén, non todo se reducía ao labor cultural. Carlos Casares formou parte tamén de ADE (Asociación Democrática de Estudiantes) e FELIPE (Frente de Liberación Popular) onde, segundo o propio autor, “descubrín o marxismo, e sentíame marxista”. Nestes anos de universidade tampouco descoidou o eido literario. Publicou varios relatos na revista Grial no ano 1965, e en 1967 saíu do prelo a súa primeira obra, Vento ferido, publicada por Editorial Galaxia na colección «Illa Nova».
En novembro foi a Bilbao a ocupar un posto de profesor que lle ofreceran por medio dun amigo. Ao chegar alí informouse de que o posto estaba baleiro porque viñan de expulsar por razóns políticas a unha profesora, sobriña de Joaquín Satrústegui. Todo o claustro estaba enfrontado co director do centro. Ao rematar o curso non lle renovaron o contrato a ningún. miniatura|250px|Casa de Casares en Nigrán. Traballou por encargo de Ramón Piñeiro nunha edición crítica de Aires da miña terra de Curros Enríquez. En setembro de 1971, cando ía levarlle a edición rematada, coñeceu no TER de Ourense a Santiago a Karin Anna Kristina Berg Casares (1948-2012), unha rapaza de Halmstad, Suecia. Logo de casaren ese mesmo ano, foi a súa muller até a fin dos seus días. Deste xeito, Carlos visitou con frecuencia Suecia, un país cunha sociedade aberta, democrática e avanzada, e alí naceron os seus fillos Håkan (1974) e Christian (1976).
Casares participou da política galega nos anos de transición e comezos da democracia. Foi un dos 21 asinantes do manifesto Realidade Galega, nado co obxectivo de conseguir un estatuto galego á par do de Cataluña e o do País Vasco de 1979. Este feito púxoo, canda o seu compañeiro e amigo Ramón Piñeiro, en primeira liña da política galega daquel entón, o que levou a ambos os dous á súa participación nas eleccións do 20 de outubro como independentes nas listas do PSOE e a seren membros do primeiro parlamento de Galiza no ano 1981. Nel, cómpre salientar o esforzo que ambos os dous intelectuais farían para a redacción e aprobación da Lei de normalización lingüística no 1983 e a creación do Consello da Cultura Galega, no mesmo ano. Mentres, a actividade política non remataba de convencer a Casares que, catro anos máis tarde, non se volvería presentar ás eleccións e pasaría a centrarse de novo no traballo cultural, chegando a presidir o Consello da Cultura Galega (1996-2002), e a dirixir a Editorial Galaxia (1986-2002) e a revista Grial. miniatura|esquerda|Carlos Casares  1941 - 2002. Xa na década de 1990 dedicouse a viaxar por medio mundo participando en múltiples congresos e encontros, como os Congresos mundiais do PEN Internacional en Maastricht, Toronto e Compostela (xa que foi o presidente do PEN Clube de Galicia de 1996 a 1999) ou o Literarisches Kolloquium en Berlín. Deu tamén cursos de galego en cidades como Nova York.
O Outeiro, San Miguel de Presqueiras, Forcarei
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, que é unha parte alta ou elevación do terreo.
Jo Inge Berget
Primeiros anos
Berget comezou a súa carreira no Lyn e en xullo de 2008 firmou un contrato por tres anos co Udinese canda o seu compañeiro Odion Ighalo e comezaron a xogar na liga xuvenil sub-20, Primavera, así e todo en marzo de 2009 volveu cedido ao Lyn ata o 2 de agosto e en decembro de 2009 ao Strømsgodset por un ano, aínda que en xaneiro de 2011 prolongouse o seu préstamo ata o 31 de decembro de 2011, mais rescindiuse ao vender a Berget ao Molde en xullo de 2011. miniatura|Jo Inge Berget xogando co Lyn en 2009.
Carreira internacional
Berget debutou con Noruega o 18 de xaneiro de 2012 na King's Cup en Tailandia, xogando a primeira metade dunha vitoria 1–0 sobre Tailandia en Bangkok.
Frédéric Auguste Bartholdi
Traxectoria
Estudou arquitectura na súa cidade natal, e marchou a París para perfeccionar os seus estudos de arquitectura e de pintura baixo a dirección de Ary Scheffer.
Alfred Vogel
Biografía
Alfred Vogel naceu en 1902 en Aesch, comuna suíza do cantón de Basilea-Campo. Era o máis pequeno de catro irmáns e seu pai e avós fórono iniciando desde pícaro nas plantas medicinais. Aos 21 anos, xa dirixía o seu propio establecemento de herboristería e de produtos dietéticos en Basilea, onde comezou a aconsellar os seus clientes sobre a súa filosofía de vida sa e natural, e comezou tamén a preparar e vender produtos. En 1927 casou con Sophie Sommer, con quen tivo dúas fillas. En 1929 comeza a publicar unha revista mensual titulada Das Neue Leben (A nova vida), que a partir de 1941 se converteu en A.Vogel Gesundheits-Nachrichten (Noticias de Saúde).
Viaxes
Vogel era unha apaixonado das viaxes, fitoterapeuta e naturópata cunha curiosidade sempre viva, interesouse por todas as plantas e herbas medicinais do planeta. Aproveitou cada ocasión para visitar países estranxeiros e outras culturas. E a principios dos anos 50, percorre numerosos países como América, África, Australia, Nova Zelandia e Tasmania.
Montería, Colombia
A cidade é a capital de Córdoba dende 1952, cando este territorio se separou do departamento de Bolívar. É o centro administrativo, cultural, económico e político da rexión cordobesa, sendo sede de certames turísticos e festividades.
Mülheim an der Ruhr
miniatura|Vista do centro de Mülheim an der Ruhr Mülheim an der Ruhr é unha cidade de Renania do Norte-Westfalia, en Alemaña. Localízase na rexión do Ruhr entre Duisburg, Essen, Oberhausen e Ratingen. É sede de moitas empresas, especialmente da industria alimentaria, como Aldi Süd Company, Harke ou Tengelmann.
Banda de música de Brántega
A Banda de música de Brántega foi unha agrupación musical con sede na parroquia de Brántega, no concello pontevedrés de Agolada.
Historia
Esta banda foi fundada en 1864 e estivo composta nos seus inicios por catro mozos. Co paso do tempo, o número de compoñentes foi medrando e a dirección pasou a mans de Andrés Vilariño Porral. A división da banda en dous grupos deu como resultado a aparición da banda da Baíña en 1942. A Vilariño sucedeuno o seu fillo Raimundo e a este, José Oro Val, que tamén dirixiría a banda de Guláns anos máis tarde. Tras Oro Val, a batuta recaeu nas mans de Amadeo Agra Fernández, con quen desaparecería en 1956.
Mougás, Mougás, Oia
Mougás é un lugar da parroquia de Mougás, no concello pontevedrés de Oia, na comarca do Baixo Miño. Segundo o IGE, en 2022 tiña 56 habitantes (28 homes e 28 mulleres).
Pablo Carbonell
Traxectoria
No ano 1985 formou o grupo de música Los Toreros Muertos (con Many Moure e Guillermo Piccolini) ata o ano 1992, con cancións tan coñecidas como "Mi agüita amarilla".
Forma parte da discográfica 18 Chulos Records xunto con Javier Krahe, Javier Ruibal, O Gran Wyoming, Pepin Tri, Faemino e Santiago Segura. Interpreta tres dos 18 Boleros chulos que editaron en 2003.
Fátima Balsa
Fátima Balsa Díaz, nada en Ourense en 1956, é unha enfermeira e política galega.
Traxectoria
Afiliada a Cidadáns - Partido da Cidadanía, participou no proceso de primarias da formación para encabezar a lista á alcaldía de Ourense en 2015. No proceso, onde había dous candidatos máis, non saíu elixida, e ao final a formación centrista non presentou candidatura ás eleccións locais.
Onyx Grand Prix
Tempada de 1990
Tamén houbo alarmantes rumores, que comezan a circular en relación coa pobre preparación do coche, incluíndo pezas de suspensión rotas soldadas de novo en lugar de ser substituídas e a canibalización da colección de coches deportivos de Monteverdi para substituír pezas no coches de Fórmula Un debido á falta de pezas de reposto. Un exemplo foi a queixa repetida de Lehto dunha mala manipulación, un problema que finalmente resolveuse cando descubriuse que o seu eixe de transmisión instalarase ao revés. Durante este tempo un dos donos, Karl Foitek retirou o seu diñeiro e prohibiulle ao seu fillo pilotar un coche que agora sentía era unha trampa mortal. Coas finanzas xa como un gran problema, a retirada de Foitek foi a pinga final e o equipo en última instancia, non vería ao campionato, terminando as operacións no Gran Premio de Hungría nun triste final para un equipo que entrara no deporte como gran promesa e potencial.
Resultados completos na Fórmula 3000 Internacional
(Resultados en negra indican pole position; Resultados en itálica indican volta rápida)
Sinfonía nº 1 (Mahler)
Orquestración
A sinfonía está escrita para unha grande orquestra sinfónica composta por, aproximadamente, 100 músicos. Ao contrario que na maioría das súas obras posteriores, Mahler non emprega o continxente orquestral completo ao longo de toda a obra: algunnas partes, sobre todo de madeiras e metais, empréganse só no último movemento:
Sandiás
Socioeconomía
Nos derradeiros anos destaca a súa orientación cara á gandería intensiva coa construción de numerosas granxas pertencentes ó grupo empresarial COREN. É tamén coñecido pola industria extractiva de áridos, xa que a práctica totalidade das areeiras da Limia se sitúan neste concello. Esta area é moi apreciada para a construción e fornecen toda Galicia e o norte de Portugal.
Neste concello atópase o Centro Ecuestre de Antela, pertencente á Deputación de Ourense, onde se celebran competicións hípicas.
Historia
Na Idade Moderna sufriu, coma toda a zona fronteiriza, as consecuencias das loitas con Portugal, e tivo que soportar as levas forzosas de homes para a guerra e contribuír ó sostemento das tropas na raia.
O señorío de Sandiás tivo numerosas transmisións destacando como posesión do conde de Benavente, avanzada da nobreza castelá sobre Galicia. Piñeira de Arcos foi sometida a xurisdición do conde de Maceda e Zadagós era xurisdición do bispo de Valladolid.
Xa na ditadura de Francisco Franco o feito máis salientable foi o desecamento da lagoa de Antela a partir da Lei de 27 de decembro de 1956, que supuxo unha das poucas actuacións de ordenamento agrícola do franquismo en Galicia, ademais dunha transformación radical na fisionomía do territorio e nas súas condicións ambientais.
Freddie Bartholomew
Frederick Cecil Bartholomew, nado en Londres o 28 de marzo de 1924 e finado en Sarasota, Florida o 23 de xaneiro de 1992, foi un actor infantil británico-estadounidense, máis coñecido como Freddie Bartholomew. Está considerado como un dos actores infantís máis famoso de tódolos tempos, xa que se fixo moi coñecido en filmes que se fixeron nos anos 30 en Hollywood. Os seus filmes máis famosos nos que actúa como protagonista son Captains Courageous (1937) e Little Lord Fauntleroy (1936).
Gran Premio dos Países Baixos de 1964
O Gran Premio dos Países Baixos de 1964 foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un, celebrada o 24 de maio de 1964 no circuíto de Zandvoort. Foi a segunda carreira da tempada de Fórmula Un de.
Rairiz de Veiga
Rairiz de Veiga é un concello da provincia de Ourense, pertence á comarca da Limia. Segundo o padrón municipal, en 2014 tiña 1.456 habitantes (1.767 en 2003).
Carlos de Anjou
Conquista do Reino de Sicilia
Á morte de Ezzelino da Romano (1259), os xibelinos tenderon agora a unirse en torno a Manfredo, recentemente coroado como rei de Sicilia, sen que o papa estivera disposto a recoñecelo, posto que o excomungara. En Toscana, unha insurrección levara de novo ao poder aos güelfos en 1250, que prentederon impoñerse aos xibelinos toscanos. En 1258 expulsaron aos xibelinos de Florencia, que se refuxiaron na xibelina Siena, cuxo líder Farinata degli Uberti se aliou con Manfredo de Sicilia, a quen animou para que, para protexer o seu Reino, debía asegurar Toscana aos xibelinos.