cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mnemósine (mitoloxía)
Na mitoloxía grega, Mnemósine ou Mnemosina (en grego antigo, Μνημοσύνη Mnēmosýnē, de μνήμη mnếmē, 'memoria'), era unha titánide, filla de Xea e Urano. Considérase a personificación da memoria, tamén co nome de Mneme. miniatura|Mnemósine, nun mosaico da vila romana de Els Munts, en Altafulla, Tarragona (s. II dC). Consérvase no Museo Arqueolóxico de Tarragona
Apeadoiro de Barallobre
Situación ferroviaria
A estación atópase no punto quilométrico 31,9 da liña férrea de ancho ibérico que une Betanzos con Ferrol a 26 metros de altitude, entre as estacións de Franza e de Perlío. O tramo é de vía única e está sen electrificar.
Playmobil
A base destes xoguetes é un boneco de 7,5 cm de alto. As súas partes móbiles son a cabeza, os brazos e as pernas (e nalgúns poucos casos, só unha) e dependendo da súa antigüidade tamén os pulsos. Estas figuras dispoñen de multitude de accesorios, vehículos, edificios, plantas e animais na súa mesma escala que permiten crear unha gran cantidade de escenarios e situacións nas que o neno toma o control dando movemento.
Produtos e licenzas
Durante as décadas dos anos 1970 e 1980 houbo empresas ás que Playmobil cedeu a súa licenza para fabricar e comercializar os seus produtos en certos países, entre outros:
Nepal Airlines
Nepal Airlines Corporation (nepalí: नेपाल वायुसेवा निगम), anteriormente coñecida como Royal Nepal Airlines (nepalí: शाही नेपाल वायुसेवा) é a aeroliña nacional do Nepal. Fundada no ano 1958, é a aeroliña máis antiga do país. Dende a súa base principal no aeroporto internacional Tribhuvan, en Katmandú, a compañía opera servizos domésticos dentro do Nepal e servizos de medio alcance en Asia. O seu primeiro avión foi un Douglas DC-3 usado para realizar rutas domésticas e cara a un feixe de destinos na India. A compañía mercou o seu primeiro reactor, un Boeing 727, no ano 1972. En marzo de 2018 a aeroliña operaba unha frota de 12 avións. Dende o ano 2013 Nepal Airlines está na lista de aeroliñas prohibidas na Unión Europea.
Asia Central
miniatura|400px|Asia Central Asia Central é unha rexión no corazón do continente asiático dende o Mar Caspio no oeste, a China no leste, Afganistán no sur, e Rusia no norte. Existen varias definicións da súa composición exacta, e ningunha definición é aceptada universalmente. A pesar desta incerteza na definición das fronteiras, ten algunhas características xerais importantes. Por unha banda, Asia Central historicamente estivo estreitamente ligada a seus pobos nómade e a ruta da seda. En consecuencia, actuou como unha encrucillada para o movemento de persoas, bens e ideas entre Europa, Asia Occidental, Asia Meridional e Asia Oriental.
Xeografía
Asia Central é unha rexión moi grande de variada xeografía, incluídos altas montañas (Tian Shan), amplos desertos (Kara Kum, Kyzyl Kum, Taklamakan), e sobre todo as estepas herbosas. As vastas áreas de estepa de Asia Central considéranse en conxunto coas estepas de Europa como unha zona xeográfica coñecida como a estepa euroasiática.
Elías
Contexto histórico
Non só o corazón de Acab se desviou dos preceptos de Deus, senón tamén todo o pobo, o que provocou a execución da maioría dos profetas de Israel e como consecuencia da iniquidade, Deus fixo que sobreviñera unha gran seca en Samaria e polo tanto, unha gran fame na rexión.
Declaración de Dereitos de Virxinia
A Declaración de dereitos de Virxinia está composta por dezaseis artigos onde está enumerados os dereitos pertencentes ao pobo de Virxinia... como as bases e fundamento do Goberno: á vida, á liberdade, a posuír propiedades, ao debido proceso, liberdade de prensa e relixión etc. Tamén establece a soberanía popular, a prohibición de privilexios de nacemento (igualdade ante a lei), a división de poderes, o xuízo por xurados etc. Algúns especialistas destacan o feito de que a Declaración de Virxinia conviviu coa escravitude e a falta de dereitos para as mulleres.
Contido
O primeiro artigo contén a famosa declaración de que «todos os homes son por natureza igualmente libres e independentes, e teñen certos dereitos inherentes, dos cales, cando entran nun estado de sociedade, non poden ser privados ou postergados». Aínda que esta declaración non evitou de seu, que Virxinia organizásese como un estado escravista nin que as mulleres fosen marxinadas, a súa dinámica foi impulsando (e aínda continúa impulsando) en todo o mundo o afondamento do significado de dereitos humanos facéndoo cada vez máis universal. O texto destaca os aspectos esenciais da idea moderna dos dereitos humanos: ser universais e atoparse por encima de toda decisión do goberno.
O artigo doce declara a liberdade de expresión.
O artigo trece alerta sobre o perigo dos exércitos permanentes para a vixencia dos dereitos. Recomenda a organización de milicias de cidadáns e que, en caso de ter que establecer un exército permanente o mesmo quede estritamente subordinado ao poder civil.
O artigo quince consagra o principio de moderación e austeridade do goberno; e o dezaseis a liberdade relixiosa.
Guillermo Brown
Guerra contra o Imperio do Brasil
Pouco antes das dúas da tarde comezaba a acción en toda a liña. A angustiosa expectativa da multitude reunida na costa aumentou coa presenza doutros barcos que chegaban ao lugar do combate a toda vela. Foi Leonardo Rosales o que acudiu en axuda de Brown coa goleta Río de la Plata, e o mesmo fixo Nicolás Jorge co bergantín General Balcarce. Para facilitar a manobra destes dous barcos, Brown atacou con fráxiles canóns un dos máis poderosos barcos brasileiros, a fragata Nictheroy e cando o fume do combate se despexou, víase que a forza inimiga se retiraba. Brown recibiu ese día do pobo de Buenos Aires a máis exaltada proba de admiración e gratitude pola vitoria na batalla de Los Pozos.
Últimos anos
Xubilado no seu quinto de Barracas, coñecido como a Casa Amarela, recibiu a visita do almirante Grenfell, que fora o seu adversario na guerra contra o Brasil. Cando lle dixo o desagradecidas que estaban as repúblicas cos seus bos servos, o vello almirante respondeu:
Pasamento
Os seus restos mortais descansan no cemiterio de la Recoleta, en Buenos Aires.
Charles Roach Smith
Sociedades científicas
Xunto co tamén anticuario Thomas Wright, fundou a Asociación Arqueolóxica Británica en 1843, e participou activamente no seu xornal. En 1855 foi membro fundador da Sociedade Arqueolóxica de Londres e Middlesex. Logo do seu retiro en Strood, asistiu con regularidade ás actividades da Sociedade Arqueolóxica de Kent e contribuíu con numerosos artigos en Archaeologia Cantiana.
Exposición (homónimos)
Exposición pode referirse a:
Avelaíña
Clasificación
Malia as súas diferenzas, a división dos Lepidópteros en avelaíñas e bolboretas pertence porén á taxonomía popular, non ten base científica. Ás veces, e para formalizar dalgún xeito a distinción popular, úsanse os nomes Rhopalocera (bolboretas) e Heterocera (avelaíñas). Tamén houbo moitas tentativas de subdividir os Lepidópteros en grupos como os Microlepidópteros e Macrolepidópteros; Frenatae e Jugatae, ou Monotrysios e Ditrysios. O fallo deses nomes á hora de persistir nas clasificacións modernas débese a que ningún deles representa un par de grupos monofiléticos. A realidade é que as bolboretas son un pequeno grupo que xurdiu das avelaíñas, e estas últimas son a gran maioría das especies de lepidópteros. Taxonomicamente, as avelaíñas non son un grupo monofilético. Calcúlase que hai arredor de 160.000 especies de avelaíñas.
Micrathena sagittata
Micrathena sagittata é unha especie de araña que pertence á familia Araneidae. Habita no leste dos Estados Unidos de América e ó longo de América Central.
É unha araña sorprendente cunha forma distintiva no abdome que é amarelo, con partes negras e vermellas que lembran ó icónico Pikachu da serie Pokémon. Os machos acadan os 5mm de lonxitude (excluíndo as patas), mentres que as femias son meirandes, acadando os 9mm. Os machos non teñen espiñas.
Parroquias de Galicia
miniatura|300px|Mapa das parroquias de Galicia. Unha parroquia civil é unha división administrativa recoñecida en Galicia como entidade colectiva de poboación inferior ao concello. Segundo o IGE, en Galicia hai 3.771 parroquias civís, que teñen a súa orixe nas parroquias eclesiásticas galegas. Nesta páxina aparecen listadas as parroquias de Galicia.
Andrea Pirlo
Traxectoria
O 25 de maio de 2011, anunciouse o seu fichaxe pola Juventus FC por tres anos.
Proteína quinase C
Función
Asignáronse múltiples funcións ás PKC. As máis frecuentemente citadas son que a PKC está implicada na desensibilización de receptor, eventos de modulación da estrutura da membrana, regulación da transcrición, mediación de respostas inmunes, regulación do crecemento celular, e na aprendizaxe e memoria. Estas funcións realízanse por fosforilación mediada por PKC doutras proteínas. Porén, as proteínas substrato presentes para a fosforilación varían, xa que a expresión das proteínas é diferente entre distintos tipos de células. Así, os efectos da PKC son específicos do tipo de célula:
O Morazás, Verdes, Coristanco
O Morazás é un lugar da parroquia de Verdes no concello coruñés de Coristanco na Comarca de Bergantiños. Tiña 21 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales eran 9 homes e 12 mulleres.
Estados cruzados
Fondo
A comezos do século VII, os gobernantes musulmáns comezaron a expandir os seus territorios a costa das terras cristiano-romanas (bizantinas), conquistando Exipto e o levante, e pouco a pouco, ocupando todo o norte de África, a maioría do sueste asiático e da península Ibérica. Os bizantinos, recuperaron parcialmente os territorios en numerosas ocasións, pero co tempo perderon todo salvo Anatolia e partes da Tracia e dos Balcáns. No occidente, os reinos católicos do norte da península ibérica lanzaron unha serie de campañas, coñecidas como Reconquista, para recuperar a península dos chamados "mouros"que ocupaban Al-Ándalus. Estas conquistas na península ibérica non son consideradas habitualmente como cruzadas, coa excepción da conquista do Reino de Valencia.
Illa do Pico
Cultura e patrimonio
Pretendese constituír un Parque Nacional na Illa do Pico, englobando a área da Montaña do Pico e o Planalto Central. Outro patrimonio inclúe: a Gruta das Torres, na Criação Velha; as Furnas de Frei Matias; Na Madalena, Museo do Viño, instalado no antigo Convento das Carmelitas; o Museo da Indústria Baleeira, en São Roque do Pico; o Museo Rexional dos Baleeiros, nas Lajes do Pico.
Receptor activado polo proliferador do peroxisoma gamma
Interaccións
O PPARG presenta interaccións con:
Importancia clínica
O PPARG foi implicado na patoloxía de numerosas doenzas incluíndo obesidade, diabetes, aterosclerose e cancro. Os agonistas do PPARG foron utilizados no tratamento da hiperlipidemia e hiperglicemia. O PPARG diminúe a resposta inflamatoria de moitas células cardiovasculares, particularmente células endoteliais. O PPARG activa o xene PON1, incrementando a síntese e liberación de paraoxonase 1 no fígado, reducindo a aterosclerose.
Un nivel baixo de PPARG reduce a capacidade do tecido adiposo de almacenar graxa, o que ten como resultado un incremento do almacenamenro de graxas en tecidos non adiposos (lipotoxicidade). Unha dieta con proteína de soia incrementa o PPARG tisular, reducindo así a lipotoxicidade.
Monte Kenya
A montaña é un volcán extinto, a última erupción data de entre hai 2,6 e 3,1 millóns de anos. As súas abas inclúen diferentes biomas, as partes máis baixas son bosques de clima cálido, cambiando a bosques de montaña de juniperus e podocarpaceae arredor dos 2.000 metros, cun cinto de bambú aos 2.500 m que cambia a un bosque de alta montaña de pequenas árbores cubertos de carriza. Hai 12 pequenos glaciares esparexidos entre o complexo de 7 cumios.
Aspai
O topónimo Aspai pode referirse a:
Robert L. Gibson
Traxectoria
Foi seleccionado como astronauta pola NASA en xaneiro de 1978. Participou nas misións STS-41-B, STS-61-C, STS-27, STS-47 e STS-71, pasando un total de 36,18 días no espazo.
A Avieira, Xaviña, Coristanco
A Avieira é un lugar da parroquia de Xaviña no concello coruñés de Coristanco na comarca de Bergantiños. Tiña 13 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales eran 7 homes e 6 mulleres.
Elapidae
Descrición
Un debate aínda presente é sobre a pertenza ou non dos Hydrophiidae (as serpes mariñas) a esta familia, xa que, aínda que morfoloxicamente son distintos, a maioría de autores defenden a súa inclusión dentro dos Elapidae.
Moisés
Morte de Moisés
Segundo a Biblia (Números, 20, 7-13), para dar de beber ao pobo hebreo, golpeou co seu bastón dúas veces a rocha de Meribah - en vez de falarlle á pedra como Deus lle mandara - polo que non foi autorizado a entrar en Israel. Mais foille concedido que a puidese mirar, desde o cumio do Monte Nebó, onde morrería aos 120 anos de idade (Deuteronomio, 34, 1-9). Antes de morrer, nomeou a Xosué como sucesor. Foi soterrado na terra de Moab.
A Igrexa, Cuíña, Oza-Cesuras
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, o lugar da igrexa.
Identidade (matemáticas)
miniatura|Proba visual da identidade pitagórica. Para calquera ángulo θ, o punto (cos(θ),sen(θ)) cae no círculo unidade, que satisfai a ecuación x2+y2=1. Entón, cos2(θ)+sen2(θ)=1.
Identidades exponenciais
A exponenciación tampouco é asociativa. Por exemplo, (2 + 3) + 4 = 2 + (3 + 4) = 9 e (2 • 3) • 4 = 2 • (3 • 4) = 24, pero 23 elevado a 4 é 84 ou 4096, mentres que 2 elevado a 34 é 281 ou 2 417 851 639 229 258 349 412 352. Sen paréntesess que modifican a orde do cálculo, a convención é de arriba a abaixo:
17 de maio
Nacementos
miniatura|100px|Manuel Murguía.
Francisco Carballo
Francisco Carballo Carballo, nado en Celeirón (Asadur, Maceda) o 8 de marzo de 1925 e finado en Salamanca o 29 de novembro de 2014, foi un escritor, sacerdote e teólogo galego.
Traxectoria
Presentouse como candidato ao senado polo BNPG nas eleccións de 1979. En 1981 foi condenado a seis meses e un día de prisión menor e a 20.000 pesetas de multa por calumnias á policía no libro Historia de Galicia, editado en 1979 pola Asemblea Nacional-Popular Galega. .
Estación de Montefurado
Montefurado é unha estación de tren de Adif, situada en Montefurado, no concello de Quiroga, provincia de Lugo. Ten servizos de media distancia.
Situación ferroviaria
Está situada no punto quilométrico 318,6 da liña de ancho ibérico que une León e A Coruña, a 279 metros de altitude, entre as estacións de Soldón-Sequeiros e A Rúa-Petín. O tramo é de vía única e está electrificado.
Media Distancia
Actualizado a 18 de xuño de 2016.
Apocalipse Z. O comezo da fin
Trama
dereita|miniatura|Porto deportivo de Pontevedra, onde o protagonista colle un barco. Un avogado de trinta anos de Pontevedra que enviuvou dous anos antes comeza a escribir un blog por recomendación do seu psicólogo. Un 30 de decembro ve por televisión a nova de que en Daguestán, unha pequena república da Federación Rusa, un grupo de guerrilleiros tomou unha base militar. Malia que axiña aparece censura por parte do goberno ruso, a través de internet rumoréase que se está a espallar unha doenza grave, e fálase do virus do ébola. Porén, comeza a falarse tamén de que as persoas afectadas son mortos viventes que manifestan unha grande agresividade. Persoal médico da Organización Mundial da Saúde e persoal militar de diversos estados é enviado á zona, mais axiña regresan, espallando a infección por todo o planeta.
Aeroporto de Birmingham-Shuttlesworth
O aeroporto internacional de Birmingham-Shuttlesworth, orixinalmente coñecido como aeroporto municipal de Birmingham e posteriormente aeroporto internacional de Birmingham, é un aeroporto civil e militar estadounidense que serve á cidade de Birmingham e á súa área metropolitana, incluído Tuscaloosa. Está situado no condado de Jefferson, a cinco millas ao nordés do centro de Birmingham.
Margaret Hamilton
O nome Margaret Hamilton pode referirse a:
Diamante mandarín
Canto
É unha ave moi bulliciosa, o seu canto é un forte "beep", moi parecido a cando se fai soar un patito de goma, que soando repetidamente conforma unha canción con certo grao de complexidade. Cada ave ten un canto distinto, aínda que diamantes da mesma liña sanguínea exhibirán cantos parecidos.
Construción do niño
Con todo, tratándose da parte interna, ambos contribúen ao seu acabado, o cal indubidablemente se debe á necesidade de imprimir certa celeridade ao ciclo de cría. Os puntos elixidos para instalar o niño varían considerablemente e o mesmo ocorre coa súa calidade. Ante todo, o maior grao de preferencia inclínase polos arbustos espesos pero convén sinalar que o diamante mandarín instalarao en calquera lugar que estime apropiado, incluído o chan entre a herba. Tamén pode ocorrer que se decida por antigos niños doutros paxaros, ocos existentes nas árbores, termiteoros, postes e inclusos grandes niños constituídos por ramallada e previamente ocupados por aves de presa.
Febe (mitoloxía)
Mitoloxía
Recibiu de Temis o control do oráculo de Delfos, e posteriormente regalouno a Apolo no seu aniversario.
Outros
Co nome de Febe coñécese tamén unha filla de Leucipo de Mesenia, esposa de Pólux; e unha das fillas de Helio (o Sol).
Iuri Gidzenko
Traxectoria
Adestrouse para ser cosmonauta entre decembro de 1987 e xuño de 1989. Participou nas misións Soiuz TM-22, Soiuz TM-31, Soiuz TM-34, Soiuz TM-33 e STS-102 e foi membro da Expedición 1 á ISS. Pasou un total de 329,95 días no espazo.
The Gift
Sinxelos
Do álbum Fácil de Entender
Nanni Galli
En participou brevemente na Fórmula Un, debutando no Gran Premio de Italia de 1970 con McLaren - Alfa, e participou en varias carreiras os seguintes tres anos, terminou 3º na carreira fóra de campionato en Vallelunga en 1972 co pequeno equipo Tecno.
Teodomiro (bispo)
Teodomiro foi bispo da diocese de Iria Flavia a comezos do século IX, no ano 818 até a súa morte no ano 847.
Programa Copérnico
Os dous últimos foron anunciados durante o Forum GMES en Lille en setembro de 2008.
Historia
Envisat foi precedido dos dous satélites baixo a denominación de ERS, European_Remote_Sensing_satellite.
Sentinel 4
Sentinel-4 será un espectrómetro nas bandas visible e infravermello próximo, que será montado o satélite Meteosat de 3ª xeración (MTG) e será usado para a monitorización da atmosfera só da zona europea. Desde a súa órbita xeoestacionaria, devolverá datos cada hora sobre gases contaminantes, ozono, radiación ultravioleta e vixilancia climática en xeral. Será lanzado en 2021.
9 de marzo
O 9 de marzo é o 68º día do ano do calendario gregoriano e o 69º nos anos bisestos. Quedan 297 días para finalizar o ano.
Schuko
Historia
220px|miniatura|Tipos de conector en Europa. {{legend|#0B24FB| Schuko (Tipo F, CEE 7/4)}} {{legend|#FC0D1B| Francés (Tipo E, CEE 7/6)}} {{legend|#FD9126| Británico (Tipo G, BS 1363)}} {{legend|#FC28FC| Suízo (Tipo J, SEV 1011)}} {{legend|#2AFD3C| Danés (Tipo K)}} {{legend|#53FFFE| Italiano (Tipo L)}} O sistema Schuko foi inventado en Alemaña. Crese que en 1925, polo fabricante de material eléctrico bávaro Albert Büttner. Bayerische Elektrozubehör AG, presentou a patente DE 489 003 en 1930 para un Stecker mit Erdungseinrichtung (dispositivo de conexión con toma de terra).
Ponte Dena, Dena, Meaño
Ponte Dena é un lugar da parroquia de Dena no concello pontevedrés de Meaño na comarca do Salnés. Tiña 332 habitantes no ano 2016 segundo datos do IGE, dos que 180 eran mulleres e 152 homes, o que representa un notable aumento respecto ós anos 2010, cando tiña 297 veciños, e 2005, cando eran 246.
Grou
Emigración
As poboacións bálticas, belarusas, do oeste de Ucraína, o leste de Polonia, xunta coas finesas e as do noroeste de Rusia viaxan sobre as chairas húngaras para despois dividírense en dous grupos: un occidental (unhas 20.000 aves) que, despois de sobrevoar os Balcáns e o Adriático chega por Sicilia ata Tunicia, e outro oriental (uns 50.000 exemplares) de traxectoria pouco coñecida, e do que algúns exemplares parece que invernan en Israel e o resto continúa ata o leste de África..
Outros grupos parten de Rusia, Belarús, norte de Ucraína, Siberia e Casaquistán e seguen rutas diversas en direccións sur, sueste e suroeste. Unha delas atravesa Rusia e outra cruza o Volga e o Irán. Máis ó leste outra cruza a Asia central cara Paquistán e a India. Outros exemplares cruzan Mongolia para chegaren o centro e sueste da China e outra acada o sueste deste país cruzándoo máis ó leste. Bandos pequenos pasan o inverno en Corea e no Vietnam.
Carlos María Isidro de Borbón
Traxectoria
Naceu no Palacio Real de Madrid. Entre 1808 e 1814 viviu prisioneiro de Napoleón en Valençay cos seus irmáns. En 1814 volveu co resto da familia real a Madrid e xurou a constitución de 1812. En setembro de 1816 casou coa súa sobriña a infanta María Francisca de Portugal, filla do rei Xoán VI de Portugal e de Carlota Xoaquina, irmá de Carlos. A parella tivo tres fillos: Carlos Luís (1818-1861), Xoán (1822-1887) e Fernando (1824-1861).
Denis Zvizdić
Traxectoria
Nacido na cidade de Saraxevo no ano 1964 durante a época da República Federal Socialista de Iugoslavia. Procede dunha familia dedicada tamén á política, como o seu tío Avdo Campase, o seu primo Dubravko Campase e o seu outro primo Aljoša Čampara que actualmente Tenente de Alcalde de Saraxevo e Ministro do Interior do país. Cursou os seus estudos primarios e medios e seguidamente licenciouse en arquitectura pola Universidade de Saraxevo, na cal máis tarde se doutorou, e converteu en profesor. Durante eses anos Denis foi unha das primeiras persoas en ingresar no Partido de Acción Democrática, no cal continúa.
Uxío de Savoia
Expulsión dos turcos de Viena
As batallas resultaron vitoriosas para o Sacro Imperio, e os turcos víronse forzados a fuxir cara ao leste, refuxiándose nos territorios húngaros e abandonando os austríacos.
Guerra de Sucesión Española
Durante a Guerra de Sucesión Española, o príncipe Uxío foi comandante das tropas do Emperador no norte de Italia, onde se libraron as batallas de Carpi en 1701, Cremona e Luzzara en 1702. Xunto co xefe inglés da alianza antifrancesa, o duque de Marlborough, lográronse brillantes vitorias na batalla de Blenheim (ou de Höchstädt) (1704), Ramillies (1706, só Marlborough), Turín (1706, só o príncipe Uxío), Oudenarde (1708) e Malplaquet (1709).
Últimos anos
A súa notable colección de libros está aloxada no fastuoso salón da Biblioteca Nacional de Austria. Estivo relacionado cos filósofos da súa época, como Leibniz, Montesquieu e Voltaire. Uxío era moi popular entre os seus soldados, pois adoitaba marchar á fronte deles nas batallas, onde resultou ferido trece veces. Tamén era apreciado pola súa servidume polo seu comportamento social (por exemplo, daba traballo aos xardineiros mesmo no inverno).
Louis Désiré Blanquart-Evrard
Era un comerciante de roupa que na década de 1840 comezou a interesarse pola fotografía. Estudou o calotipo e en 1847 foi o primeiro en difundir este procedemento en Francia, mellorou substancialmente o proceso ao empregar nitrato de prata, ioduro de potasio e situando o papel húmido directamente na cámara entre dous cristais. En 1850 desenvolveu e publicou a técnica da copia en papel á albumina, que alcanzou un grande éxito.
Monstro de Frankenstein
O monstro de Frankenstein, ás veces coñecido sinxelamente como Frankenstein, é un personaxe ficticio cuxo creador na ficción foi Victor Frankenstein. O monstro apareceu por vez primeira na novela de Mary Shelley de 1818 Frankenstein ou o moderno Prometeo. O título de Shelley compara a Victor Frankenstein co personaxe mitolóxico Prometeo que creou ós humanos con arxila e lume. Malia que a criatura da novela de Shelley non tiña nome, a criatura tomaría o nome de "Frankenstein" en anos posteriores.
Air Austral
Historia
En outubro de 1990 Sematra, unha compañía pertencente nun 46% aos concellos locais de Reunion, mercou a aeroliña coas restantes accións en mans de bancos e investidores privados. Un mes despois Air Réunion converteríase en Air Austral. Tras dous meses máis a aeroliña mercaría o seu primeiro Boeing 737-500. Outro 737-300 foi adquirido en 1994, e en 1997 a compañía fíxose cun 737-300QC, que permitía o tráfico de pasaxeiros e carga. En 2000 a aeroliña recibiu un ATR 72-500, un turbohélice de curto alcance. Cara entón, Air Austral operaba tanto dende o Aeroporto Roland Garros en Sainte-Marie como dende o Aeroporto de Pierrefonds en Saint Pierre con servizos cara Mayotte, Xohanesburgo, Comores, Mauricio, Seychelles, e varios destinos en Madagascar (Antananarivo, Tamatave, Nosy Be, Majunga).
Guerra das Dúas Rosas
A guerra das Dúas Rosas foi unha guerra civil que enfrontou intermitentemente os membros e partidarios da casa de Lancaster contra os da casa de York entre 1455 e 1485. Ambas as familias pretendían o trono de Inglaterra, por orixe común na casa de Plantagenet, como descendentes do rei Eduardo III.
A guerra deuse principalmente entre os membros da aristocracia terratenente e exércitos dos señores feudais. O apoio a cada un dos bandos dependeu nunha gran medida dos matrimonios dinásticos entre a nobreza. O patriarca da casa de Lancaster, Xoán de Gante tivo como primeiro título o de conde de Richmond, o mesmo que detería Henrique VII ao final da guerra. O líder da casa de York foi Edmundo de Langley, que posuía o Señorío de Cambridge. Máis tarde, durante os reinados dos Tudor e dos Estuardo, Richmondshire e Cambridgeshire transformaríanse en focos principais de recusantes e os enxebres ou puritanos, respectivamente. Cómpre destacar que a pelexa entre as faccións se prolongou máis aló da época de Henrique, xa que os monarcas que o seguiron impediron a continuidade dos enfrontamentos.
A fase inicial (1455-1460)
Logo da primeira batalla de Santo Albano, o compromiso adquirido polas partes en 1455 chegou a acadar certo éxito, con York á cabeza do Consello ata a recuperación de Henrique. A pesar disto, os problemas xerados polo conflito emerxeron de novo, en especial o asunto de se correspondía a Ricardo ou a Eduardo de Westminster (fillo de Henrique VI e Margarida) a sucesión da coroa. A primeira quenda era inaceptable para Margarida, quen rexeitou calquera solución que significase o desherdamento do seu fillo, deixando en claro que toleraría esa situación tanto coma durase a supremacía militar do duque de York. Henrique recuperouse no interior do país en 1456, pero a raíña non lle permitiu volver a Londres. Polo menos no interior do reino contaban cunha alta popularidade, non así na capital, onde os mercadores atopábanse alporizados pola caída dos mercados e a ampla desorde. Por estas razóns, a corte do rei estableceuse na cidade de Coventry, onde o novo duque de Somerset, Henrique Beaufort, medraba en popularidade enchendo o posto baleiro do seu pai. A raíña conseguiu convencer o seu esposo da importancia de descoñecer os nomeamentos e arranxos feitos por York, e ordenoulle volver á súa posición en Irlanda. Os disturbios aumentaron e sucedéronse na capital e por toda a costa sur, pero o rei mantívose nos seus cuarteis reforzando as súas posicións. A raíña estableceu a conscrición obrigatoria por primeira vez en Inglaterra, realizando levas para os seus exércitos. Mentres tanto, a popularidade de Ricardo Neville, conde de Warwick e aliado de York, medraba sen pausa, emerxendo como o campión das clases mercantís. miniatura|esquerda|148px|O [[Castelo de Ludlow]]
A Acta de acordo
Ao día seguinte, York apoiou a súa reclamación con detallados esquemas xenealóxicos, baseado na súa descendencia de Lionel de Antwerp, sendo comprendido dun xeito mellor. O Parlamento accedeu a achar o xeito, e finalmente decidiu que a reclamación de Ricardo era mellor, ao mesmo tempo que, por unha maioría de cinco, decidía manter no trono a Henrique. En outubro chegouse a un compromiso que se coñeceu como a Acta de acordo de 1460, que por unha banda recoñecía o dereito dos York e por outro o declaraba sucesor de Henrique, desherdando o príncipe Eduardo de seis anos. York tivo que aceptar este acordo como a mellor oferta que tiña para elixir, tendo presente que ao mesmo tempo era designado novamente Lord Protector, o que lle permitía gobernar en nome de Eduardo. En calquera caso, o acordo era inaceptable para os Lancaster, que se reuniron baixo a defensa da raíña Margarida e o Príncipe Eduardo, formando un grande exército no norte do reino.
O contraataque da casa de Lancaster
Mentres isto sucedía no norte, Eduardo enfrontábase co exército de Pembroke que viña chegando de Gales na batalla do Cruzamento de Mortimer en Herefordshire. Inspirou os seus soldados cunha suposta visión de tres soles á tardiña (fenómeno coñecido como parhelio) que representaban os tres sobreviventes da casa de York: el e os seus irmáns Xurxón e Ricardo. A vitoria e esta visión provocaron a adopción do sol no seu fulgor como emblema persoal.
Reinicio das hostilidades (1469 ? 1471)
Para 1469 Warwick establecera unha alianza co celoso e traizoeiro irmán do rei, Xurxo. Ambos levantaron un exército que derrotou as forzas do rei na batalla de Edgecote Moor, logrando capturar a Eduardo, encerrándoo no Castelo de Middleham en Yorkshire. Warwick xogou as súas cartas rapidamente, ordenando a execución do sogro do rei, Ricardo Woodville. Forzou a Eduardo a convocar un parlamento en York, no que planeaba lograr a declaración de ilexitimidade de Eduardo, de maneira que a coroa pasase ao seu irmán Xurxo como herdeiro aparente. Con todo o reino era un caos, o que permitiulle ao rei demandar a lealdade do seu irmán Ricardo e da maioría dos nobres, de maneira que o duque de Gloucester chegou á cabeza dun grande exército, logrando liberar a Eduardo IV.
Neville obsesionouse co plan de invadir Borgoña co rei de Francia, tentando a este último coa promesa de territorios en Holanda como recompensa. Isto obrigou á súa vez a Carlos o Temerario, duque de Borgoña a axudar a Eduardo. Entregoulle fondos suficientes para que levantase outro exército e con el logrou invadir Inglaterra en 1471. Eduardo derrotou a Warwick na batalla de Barnet nese mesmo ano, e destruíndo a todas as forzas de Lancaster na batalla de Tewkesbury, dando morte a Eduardo de Westminster, fillo de Henrique VI e herdeiro presunto da coroa. O mesmo Henrique foi asasinado o 14 de maio, co fin de reforzar o bando de York no trono.
Henrique Tudor
dereita|miniatura|[[Henrique VII de Inglaterra|Henrique VII]]
Campo Municipal das Mariñas - Andrés Pena
dereita|miniatura|Acceso ao campo. O Campo Municipal de Fútbol das Mariñas - Andrés Pena é un campo de fútbol situado na vila de Sada, o seu propietario é o Concello de Sada e nel xogan os seus partidos como locais o Sporting Sada e o Rayo Sadense, que anteriormente xogaban no Campo da Chaburra. Ten un terreo de xogo de herba artificial desde 2008, anteriormente era de herba natural cunhas dimensións de 100 x 65 metros. Conta cunha bancada cuberta con capacidade para 600 espectadores sentados. En 2015 tiveron lugar as últimas obras de mellora.
Leva como homenaxe, o nome do expresidente e responsábel da refundación do Rayo Sadense, Andrés Pena Martínez, finado en 2011.
Haloalcano
Os haloalcanos coñécense desde hai séculos. O cloroetano xa se producía sinteticamente no século XV. A síntese sistemática destes compostos desenvolvida no século XIX foi en paralelo co desenvolvemento da química orgánica e a comprensión da estrutura dos alcanos. Desenvolvéronse métodos para a formación selectiva de enlaces carbono-halóxeno. Métodos especialmente versátiles son a adición de halóxenos a alquenos, a hidrohaloxenación de alquenos, e a conversión de alcohois en haluros de alquilo. Estes métodos son tan fiables e fáciles de aplicar que os haloalcanos eran fáciles e baratos de obter e útiles na industria química porque os haluros podían despois ser substituídos por outros grupos funcionais. Non obstante, viuse que moitos eran prexudiciais para o medio ambiente e foron sendo prohibidos. Os haloalcanos que conteñen cloro, bromo e iodo afectan á capa de ozono, contribuíndo á súa deterioración. Os haloalcanos fluorados volátiles non afectan ao ozono, pero en teoría poden ter actividade como gases de efecto invernadoiro.
Nomenclatura alternativa de halóns
Igual que o anterior tamén se converteu nun sistema de nomenclatura utilizado internacionalmente. Foi ideado polo corpo de enxeñeiros do exército estadounidense. Os halóns son hidrocarburos haloxenados destinados ao uso como axentes extintores.
A partir de alcanos
As etapas 2 e 3 seguen repetíndose, e cada unha subministra o intermediario reactivo necesario para a outra etapa. Isto coñécese como reacción en cadea radicalaria. A reacción continúa ata que os radicais son consumidos nunha das tres etapas de terminación:
Na primeira o produto é o mesmo que o da etapa 3, o haloalcano desexado, pero por medio da destrución de dous radicais. A segunda é a reacción inversa á etapa 1. A terceira explica a pequena contaminación nesta reacción con alcanos máis grandes e os seus conseguintes haloalcanos.
Xoán (nome)
miniatura|[[Xoán o Bautista.]] Xoán, ou a variante Xan, (feminino Xoana) é un nome de pía masculino en galego. Vén do hebraico יוחנן (Yôḥānnān), que quere dicir 'O fidel a Deus'. Do hebraico orixinario pasou a outras linguas. Ιωάννης (Ioannis) é a versión de Yôḥānnān que pasou ao grego. De aí evolucionou até chegar ao galego-portugués: Iohanne > Johan e de aí ao galego moderno Xoham > Xoán, de feminino: Xoana. Xan era un diminutivo común en Galiza como queda reflictido na toponimia (A Costa de Xan (en Fene), Xan Amigo (en Sada), Xan Xordo (en Santiago de Compostela) ou Xan de Abaixo (en Ribadeo) e na literatura oral: ser un Xan, sen un Xan entre elas, Xan de Outeiro, Xan da bota.
Haloalcano
A partir de alcohois
miniatura|400px|Mecanismo de reacción dun alcohol (2-metil-2-en-1-propanol) con cloruro de oxalilo para obter un cloroalcano (3-cloro-2-metil-1-propeno). Os alcohois terciarios reaccionan con ácido clorhídrico directamente para producir o cloroalcano terciario, pero se se usa un alcohol primario ou secundario cómpre a presenza dun ácido de Lewis, un "activador", como o cloruro de zinc. Como alternativa, a conversión pode levarse a cabo directamente usando cloruro de tionilo (SOCl2). Un alcohol pode tamén ser convertido en bromoalcano usando ácido bromhídrico ou tribromuro de fósforo (PBr3), ou en iodoalcano usando fósforo vermello e iodo para xerar "in situ" o triioduro de fósforo. Dous exemplos:
Xoán (nome)
Galiza
Xoán e Xoana eran dos nomes máis comúns en Galiza dende a Idade Media. Manuel Ferreiro, a partir dos padróns da cidade de Ourense, acha que no século XV, Xoán (Johan) estaba entre os trece nomes persoais máis utilizados. A partir do século XV xa existe un maior influxo castelán (nos padróns dos anos 1483, 1487 e 1490 hai unha clara preponderancia do nome Juan fronte Johan, no que tamén interfire o feito de que o primoxénito dos Reis Católicos foi o príncipe Juan). Porén o diminutivo familiar de Xan (antes Jan) conservouse até o século XX.
Haloalcano
Reaccións de substitución
As reaccións de substitución implican substituír o halóxeno por outro grupo.
Xoán (nome)
Galiza
A forma Xohán (feminino Xohana), foi moi usada por moitos intelectuais galegos dende o Rexurdimento.
Haloalcano
Extinción de incendios
A altas temperaturas os halóns descompóñense liberando átomos de halóxeno que se combinan eficazmente con radicais libres que se xeran durante a combustión, desactivando a reacción de propagación da chama incluso se queda o combustible adecuado, oxíxeno e calor. A reacción química nunha chama segue unha reacción en cadea radicalaria. Mediante a captura dos radicais que propagan a reacción os halóns poden "envelenar" o lume, con concentracións menores que as requiridas polos sistemas de extinción que usan os métodos máis tradicionais de arrefriamento, sufocación ou dilución do combustible. Ademais, dada a súa limitada toxicidade e non danar os bens a protexer, tiveron unha ampla difusión. Debido a seren prexudiciais para a capa de ozono, o seu uso na actualidade limítase a aplicacións críticas, (centrais nucleares, aviación e militares).
Lestelle
O topónimo galego Lestelle pode referirse a:
Igrexa de San Miguel de Osmo
miniatura|dereita|Vista xeral da igrexa desde o muro norte. A igrexa de San Miguel de Osmo é unha construción relixiosa de fábrica orixinal románica con pinturas manieristas no seu interior.
Descrición
A fachada é sinxela de estilo renacentista, do século XVI ou primeiros anos do XVII, estilo pouco común na zona e en igrexas parroquiais. A porta principal componse dun arco de medio punto apoiado sobre pilastras rectangulares. O arco adórnase cunha composición de cabezas humanas e unha do demo insertadas en casetóns. Esta portada está enmarcada por dúas columnas apoiadas en basas de grande altura e que na súa parte superior se pechan cunha especie de cornixa. Por encima da porta hai un anxel coas súas ás no lado esquerdo da porta, non conservándose o do lado dereito. Por riba das columnas, atópanse dous escudos, que tamén parecen indicar a fundación da Igrexa polos condes de Ribadavia. A portada remátase cunha espadana de dúas alturas, nas que hai tres fornelos (dúas na altura inferior e unha na superior).
Illas Torres
Historia
Máis importante aínda, durante este tempo, entre a segunda metade do século XIX e a primeira metade do século XX, a poboación das Illas Torres sufriu caída catastrófica como resultado combinado das diversas enfermidades epidémicas que foron introducidas polos europeos e a acelerada migración forzosa provocada polo Blackbirding. De acordo cos rexistros da Misión situados na Diocese de banks e na súa oficina central de Torres en Sola (Vanua Lava), nalgún momento da década de 1930 a poboación total do grupo Torres non pasaba de 56 persoas. Polo tanto, a posterior recuperación da poboación indíxena das illas, así como a continuidade dos valores lingüísticos e culturais que aínda exhiben, pode ser considerada nada menos que notable. Aínda que os habitantes das illas Torres pertencían tradicionalmente a un complexo rexional, étnico e económico, máis amplo (estendíase ata a provincia actual de Temotu nas illas Salomón), as illas Torres acabaron por formar parte do condominio anglo-francés das Novas Hébridas en 1906, e incorporáronse posteriormente á República de Vanuatu en 1980.
Ecoloxía
Do mesmo xeito que o resto do país, as illas atópanse na ecorrexión das selvas de Vanuatu. O cangrexo dos cocos (Birgus latro) é unha das súas máis famosas especies. Desde a apertura do aeroporto en Linua estes animais convertéronse no máis importante cultivo comercial no grupo de Torres. Ata a data, a venda de Birgus depende directamente da flutuación da demanda do mercado turístico na afastada Port Vila e, en menor medida, do municipio provincial de Luganville. Como era de esperar, a gran demanda de cangrexo resultou nunha diminución gradual pero importante na poboación de Birgus no norte de Vanuatu, e deu lugar a un esgotamento visible desta criatura no grupo de Torres. En consecuencia, varios individuos e grupos interesados meteron presión con éxito ao goberno provincial de Sanma (a provincia onde se atopa Luganville) para declarar unha prohibición temporal sobre a venda, a compra ou o consumo de cangrexos desa provincia. Esta prohibición levouse a cabo no primeiro semestre de 2004 e está destinada a ser levantada nalgún momento a principios de 2008.
Idiomas
Hiw e (Lo-) Toga pertencen as Linguas orientais de Vanuatu, un subgrupo da familia Oceánica. Como é o caso das demais linguas non escritas de Vanuatu, non hai unha descrición detallada e xamais se publicou nada neles. En 2004 o lingüista Alexandre François realizou o primeiro estudo descritivo destas dúas linguas, que se atopa actualmente en curso.
Cultura
Os insulares divídense etnicamente en dous grupos, dependendo da lingua que utilicen. As diferenzas culturais existentes dentro das Torres son, polo menos na percepción dos insulares, debidas á lingua, é dicir, recoñécense dous grupos, as 'persoas de hiw' contra 'a xente de toga ", con todo, unha división secundaria, menos esencial existe entre as dúas poboacións de Lo e Toga. Os insulares foron descritos por primeira vez moi en xeral, e non sempre con exactitude, en términos etnográficos por W. J. Durrad a principios do século XX (fragmentos de notas de Durrad publicáronse finalmente en 1940), sendo terreo do antropólogo 'Carlos Mondragón' desde 1999.
Club Portugalete
Cadro 2010/11
Actualizado a 28 de outubro de 2010.
Procesamento da linguaxe natural
O Procesamento da Linguaxe Natural (PLN, ou NLP; Natural Language Processing) é unha subdisciplina da intelixencia artificial e unha das aplicacións máis útiles da lingüística computacional. O PLN ocúpase da formulación e investigación de mecanismos eficaces computacionalmente para a comunicación entre persoas ou entre persoas e máquinas por medio de linguaxe natural. O PLN non trata da comunicación por medio de linguaxes naturais dunha forma abstracta, senón que procura deseñar mecanismos para comunicarse que sexan eficaces computacionalmente -que se poidan realizar por medio de programas que executen ou simulen a comunicación. Os modelos aplicados enfócanse non só á comprensión da linguaxe de por si, senón a aspectos xerais cognitivos humanos e á organización da memoria. A linguaxe natural serve só de medio para estudar estes fenómenos.
Ambigüidade
A linguaxe natural é inherentemente ambigua a diferentes niveis:
Para resolver estes e outros tipos de ambigüidades, o problema central no PLN é a tradución de entradas en linguaxe natural a unha representación interna sen ambigüidade, como árbores de análise.
The Umbrella Academy (serie de televisión)
The Umbrella Academy é unha serie de televisión estadounidense baseada na banda deseñada homónima escrita por Gerard Way. Creada para Netflix por Steve Blackman e desenvolvida por Jeremy Slater, conta a historia dunha familia disfuncional de irmáns adoptados con superpoderes que se reúnen para resolver o misterio sobre a morte do seu pai ao tempo que teñen que impedir a apocalipse. A serie está producida por Borderline Entertainment, Dark Horse Entertainment e Universal Cable Productions.
Arca do Rabós
Descrición
Desde o chan do Cabral a Rabós e Baíñas esténdese un extenso campo de mámoas coñecido como Necrópole do Rabós. Esta zona caracterízase por seren terreos con pequenas lombas topográficas e existencia de brañas. Unha típica paisaxe megalítica que deixa ao descuberto no Rabós parte dunha anta: a Arca.
Distrito Kayunga
miniatura|Localización do distrito en Uganda
Herba de San Xoán
Co nome de herba de San Xoán desígnanse diferentes especies botánicas:
Wells Fargo Center (Filadelfia)
O Wells Fargo Center (antigamente coñecido coma CoreStates Center, First Union Center e Wachovia Center, e apodado polos afeccionados coma The Big House, The Wack, The F.U. Center e The Loud House) é un pavillón deportivo situado en Filadelfia, Pensilvania, Estados Unidos. Xogan alí coma local os Philadelphia 76ers da NBA, os Philadelphia Flyers da NHL, Philadelphia Wings da NLL e Philadelphia Soul da AFL.
Estación de Sobradelo
Historia
A estación foi aberta ao tráfico o 4 de setembro de 1883 coa posta en marcha do tramo O Oural-Toural dos Vaos da liña que pretendía unir Palencia coa Coruña. As obras correron a cargo da Compañía dos Ferrocarrís de Asturias, Galicia e León ou AGL creada para continuar cos proxectos iniciados pola Compañía do Ferrocarril do Noroeste de España e xestionar as súas liñas. En 1885, a mala situación financeira de AGL tivo como consecuencia a súa absorción por parte de Norte. En 1941, a nacionalización do ferrocarril en España supuxo a desaparición desta última e a súa integración na reción creada Renfe.
Media Distancia
Actualizado a 18 de xuño de 2016.
Ricardo Caruncho
Teatro
miniatura|
Myanmar
Política
Birmania é membro da ASEAN (Asociación das nacións do Sueste asiatico) e ostentará a súa presidencia no ano 2006.
Ditadura militar
Após o golpe de estado de setembro do 1988, Birmania é un réxime autoritario. O traballo forzado practícase a miúdo. A liberdade de prensa non é respectada. O exército, con 40 000 homes, non ten inimigo exterior; o seu único papel é o de controlar a poboación.
Xeografía
esquerda|miniatura|185px|Mapa do país.
Datos xerais
Superficie : 678 500 km²
Teléfonos móbiles : 8 500 (en 1997)
Usuarios de Internet : 500 (en 2000 : Internet autorizado só ao Estado e ás empresas)
Demografía
miniatura|300px|centro|Evolución da poboación entre 1961 e 2003 (cifra da [[Organización das Nacións Unidas para a alimentación e a agricultura|FAO, 2005). Poboación en milleiros de habitantes.]]
Nós-Unidade Popular
Historia
De entre as súas campañas, destacan as que periodicamente reivindican a autodeterminación nacional de Galiza, a integridade territorial do país (incluídas as comarcas limítrofes so administración asturiana e castelá que non inclúe o actual Estatuto de Autonomía), a eliminación da simboloxía franquista e a memoria dos milleiros de vítimas que a ditadura deixou en Galiza, alén das de carácter socio-laboral. A súa filiación participa activamente nos principais movementos sociais galegos (feminista, sindical, cultural etc).
Asembleas Nacionais
A chamada Assembleia Nacional Constituinte tivo lugar en Santiago de Compostela os días 2 e 3 de xuño do ano 2001 baixo o nome "Construindo o novo independentismo", e nela recoñeceuse "a enorme experiência acumulada em todos e cada um dos intentos de construir umha alternativa revolucionária para a Galiza" e a necesidade de construír "força social para a libertação nacional", identificando explicitamente o independentismo galego como ''"um projecto de esquerda". Definiuse a admisión da dobre militancia e o respecto pola pluralidade interna como valor a promover e defender na construción do novo independentismo galego.
Ventas de Zafarraya
Historia
Historicamente esta chaira foi coñecida como a Dehesa de Zafarraya que, ata a Reconquista cristiá foi administrado pola poboación de Zalia. Unha vez que esta poboación foi ocupada polos cristiáns e non repoboada, os municipios de Alhama de Granada e Vélez-Málaga disputáronse durante séculos as terras do Llano pola súa riqueza gandeira adicada exclusivamente ao pastoreo.
Mar de Kara
Historia
En 1556 Stephen Borough (1525-84), navegou no Searchthrift para tratar de chegar ao río Obi, pero foi detido polo xeo e a néboa á entrada do mar de Kara. Ata 1580 non houbo outra expedición inglesa, a de Arthur Pet e Charles Jackman, que tentaba atopar o paso do Nordeste, un paso cara ao Pacífico, tamén fracasou feito polo que en Inglaterra se perdeu o interese na procura de tal paso.
21 de xaneiro
Outros
Os 366 días do ano
Pobo nasa
Os nasa ou paez son un pobo indíxena que habita no departamento do Cauca, pero tamén nas terras baixas de Caquetá, en Tierradentro, ámbalas dúas na rexión andina do suroccidente de Colombia. Os nasa falan o nasa, este último pertencente ás linguas chibchas. Son os descendentes directos da poboación nativa que se atopaba neste territorio durante a chegada dos conquistadores españois, a quen opuxeron unha forte resistencia, xunto cos pijaos.
Vilarreis, Dena, Meaño
Vilarreis é un lugar da parroquia de Dena no concello pontevedrés de Meaño na comarca do Salnés. Tiña 72 habitantes no ano 2016 segundo datos do IGE, dos que 36 eran mulleres e 36 homes, o que representa un descenso respecto ós anos 2010, cando tiña 84 veciños, e 2005, cando eran 82.