cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Historia de Milán
Relixión
Milán é fogar de numerosas comunidades budismo, cristianismo e islam.
Moa, Vilatuxe, Lalín
Xeografía
A principal fonte de ingresos para os veciños son o gando vacún e o cultivo de forraxe. No monte común hai instalados aeroxeradores, que á súa vez, serven de distribuidores de enerxía ás parroquias veciñas.
Leonor de Trinacria
Traxectoria
Leonor viviu a segunda fase das vésperas sicilianas e, en virtude de acordos diplomáticos, casou o 27 de agosto de 1349, en Valencia, con Pedro IV, rei de Aragón, Valencia, Mallorca, Sardeña e Córsega, do que foi a súa terceira esposa, coa condición de que renunciara a todos os seus eventuais dereitos sobre a Coroa siciliana.
Caldas de Luna
Localización
O acceso pola autovía A-6 realízase dende Ponferrada, en dirección norte e séguese polo val formado polo río Sil ata chegar a Villablino. Unha vez en Villablino, continúase cara ao leste en dirección á comarca de Babia, ata chegar ao encoro de Barrios de Luna. Na cabeceira deste encoro atópase Caldas de Luna.
Xeografía
O regato de Caldas e o río Cacabillos cruzan o lugar de Caldas de Luna desembocando no encoro de Barrios de Luna, a 400 m dirección sur. Cando no verán baixa o nivel do encoro, o abrazo entre este e o río prodúcese dous ou tres quilómetros máis abaixo, onde se poden ver as ruínas dos antigos pobos de Oblanca, San Pedro, Casasola, Cosera e Miñera. É mais difícil que afloren as ruínas de Ventas de Mallo ou de La Canela, tamén afundidos baixo as augas do mesmo encoro.
Alicia Estévez
Traxectoria
En 2014 ingresou como académica da Real Academia Galega de Ciencias, a segunda muller en facelo en toda a historia logo de Pilar Fernández Otero. Ademais, o 13 de decembro de 2017 ingresou na Real Academia de Farmacia de Galicia co discurso Acuicultura sostenible: de la quimioterapia a la vacunación. Desde 2018 a doutora Alicia Estévez forma parte do plenario do Consello da Cultura Galega, en representación da Real Academia Galega de Ciencias.
Teses dirixidas
A doutora Alicia Estévez dirixiu 16 teses de doutoramento.
Tecnoloxía
Dependendo do contexto, a tecnoloxía pode referirse a:
Historia da tecnoloxía
O descubrimento e o consecuente uso do lume foi un punto chave na evolución tecnolóxica do home, permitindo un mellor aproveitamento dos alimentos e o aproveitamento dos recursos naturais que necesitan do calor para seren útiles. A madeira e o carbón de leña están entre os primeiros materiais usados como combustíbel. A madeira, a arxila, e a rocha (tal como a pedra calcaria), estaban entre os materiais máis adiantados a seren tratados polo lume, para facer as armas, cerámica e cemento, entre outros. As mellorías continuas tales como a fornalla, permitiron a habilidade de derreter e forxar o metal (tal como o cobre, 8000 a.C.), e eventualmente á descubrimenro das aliaxes, tales como o bronce (4000 a.C.). Os primeiros usos do ferro e do aceiro, data de 1400 a.C..
Feira Internacional de Galicia
Historia
Dende o século XVIII, en Silleda viña celebrándose unha feira no lugar que ocupa actualmente a praza da Feira Vella. Os días 6 e 23 de cada mes acudían xentes dos arredores con gando vacún ou porcino e produtos da horta. O desenvolvemento da agricultura e da gandaría propiciou a creación da Central Agropecuaria de Galicia, encargada das transaccións de gando vacún. Así, arredor de 1976 cambiouse de localización a feira, trasladándose uns centos de metros ao norte, onde se construíron varias edificacións. Ademais, desde 1978, celebrábase a chamada Semana Verde de Galicia, unha feira multisectorial.
Proceso e disolución da Orde do Temple
Arresto
O 13 de outubro de 1307 son arrestados pola mañá tódolos cabaleiros do Temple que residían no Reino de Francia, cando era mestre da orde Jacques de Molay. A orde de arresto foi emitida un mes antes, o 14 de setembro, en forma de cartas que non debían ser abertas até a data do arresto. Estas misivas foron enviadas por orde de Filipe o Fermoso a tódolos senescais e xuíces de Francia. O texto mandaba:
Mitílidos (orde)
Importacia económica
Estas tres especies son:
San Lourenzo, A Veiga
San Lourenzo é unha parroquia que se localiza no concello da Veiga. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 58 habitantes (31 homes e 27 mulleres), distribuídos en 1 entidade de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 84 habitantes. Segundo o IGE, no 2014 a súa poboación descendera ata os 44 habitantes, sendo 21 homes e 23 mulleres.
Bothus
Hábitat e distribución xeográfica
Son peixes estritamente costeiros na súa maioría, que viven en fondos areosos ou pedrgosos.
Dihidrotestosterona
--> miniatura|dereita|Dihidrotestosterona. [[Número CAS: 521-18-6. Nome IUPAC: 17β-hidroxi-5α-androstan-3-ona. Outros nomes: (5α,17β)-17-Hidroxiandrostan-3-ona.]] miniatura|dereita|Modelo da dihidrotestosterona.
Lasiorhinus
Lasiorhinus é un xénero de mamíferos marsupiais da orde dos diprotodontes, suborde dos vombatiformes e familia dos vombátidos, coñecidos na bibliografía internacional como uombats de fociño peludo.
Especies
En cambio, o status do uombat de fociño peludo do sur, que está amplamente distribuído no sur de Australia do Sur, ao oeste do río Murray, e parcialmente distribuído nas penínsulas de Cabo York e de Eyre, e tamén está presente na chaira de Nullarbor en Australia Occidental, e con dúas pequenas colonias en Nova Gales do Sur é cualificado como LC (pouco preocupante), debido a que a súa área de dispersión expandiuse nos últimos 45 anos, e aínda que hai gromos esporádicos de sarna sarcóptica, que sofre a competencia dos herbívoros introducidos, é susceptíbel á seca, e a súa poboación está moi fragmentada en partes da súa área de dispersión, a especie ten unha distribución ampla, a súa poboación é grande, encóntrase nun bo número de áreas protexidas, polo que non é probábel que a diminución dos seus efectivos alcance a velocidade necesaria como para cualificala nunha categoría ameazada.
Pterosauria
Xa para o Cretáceo se diversificaran en varias formas: algúns sen cola e sen dentes (como o Pteranodon), outros do tamaño dun avión da primeira guerra mundial (como Quetzalcoatlus, a criatura voadora máis grande coñecida), numerosos con cristas (como Dsungaripterus e Dimorphodon), e outros con outras características (como o Ctenochasma, que asemellaba unha garza e filtraba plancto por medio dos seus finos dentes).
Alizée
O seu primeiro álbum chamouse Gourmandises (Larpeiradas en galego), que recibiu un disco de platino tres meses despois do seu lanzamento en 2001. De Gourmandises saíu o seu éxito máis famoso, "Moi... Lolita", que acadou o número un nas listas de vendas de Europa e Asia. Alizée interpretaba o papel dunha Lolita. Despois de Gourmandises, en 2003 saíu o seu segundo álbum de estudio titulado Mes courants électriques, que non tivo tanto éxito coma o seu predecesor, aínda que alcanzou un número de vendas tamén considerable. Despois do seu lanzamento, Alizée deu unha xira de 43 concertos en Francia e tamén algúns en Bélxica e Suíza.
Alizée casou co cantante francés Jérémy Chatelain en 2003 e tivo un fillo con el en 2005. A principios de 2004 fixo unha pausa na súa carreira musical, que retomou a finais de novembro de 2007 co álbum Psychédélices.
Carolina (filme de 2003)
Carolina é un filme xermano-estadounidense de 2003 de comedia romántica dirixido por Marleen Gorris. Está protagonizado por Julia Stiles, Shirley MacLaine, Alessandro Nivola, Mika Boorem, Randy Quaid e Jennifer Coolidge. Lisa Sheridan fai un pequeno cameo no filme e Barbara Eden ten un papel sen acreditar como Daphne. Está ambientada na cidade dos Ánxeles, California. Rodado no ano 2003, o filme non conseguiu atopar un distribuidor e foi lanzado en vídeo nos Estados Unidos no ano 2005.
Alizée
2007 - 2009: Psychédélices
Alizée decidiu deixar neste álbum aos seus padriños artísticos, Mylène Farmer e Laurent Boutonnat. Deixando atrás a súa imaxe de Lolita e mostrando unha imaxe máis madura. Para este novo álbum colaboraron con ela músicos coma Bertrand Burgalat, Daniel Darc, Oxmo Puccino, Jean Fauque e seu marido, Jérémy Chatelain. O seu segundo sinxelo é "Fifty-Sixty", cun vídeo que oficialmente se estreou en Internet a comenzos de maio, e debutou na televisión francesa durante o mes de xuño, dito vídeo forma parte da triloxía "Fifty Sixty", composta por dous vídeos máis baseados en remixes de "Fifty-Sixty".
2010: Une enfant du siècle, nova imaxe e novo estilo musical
O seu cuarto álbum, Une enfant du siècle, producido en parte por Chateau Marmont, foi lanzado o 29 de marzo 2010. Foi aclamado pola crítica e por significar un cambio radical do estilo de Alizée. Aínda así, o álbum só chegou á posición 23 do top francés e caeu inmediatamente para saír do top unhas semanas despois, vendendo apenas 5 000 exemplares en Francia. Une enfant du siécle só foi distribuído en dous países. Namentres Alizée viaxou a Israel para participar na homenaxe a Serge Gainsbourg o 28 de xullo de dito ano en Tel Aviv, onde interpretou a súa versión do sinxelo "Dis-lui Toi que Je t'aime" de Vanessa Paradis. Para a promoción deste CD, posou na revista de orixe francesa Technikart, na que saíu coa aparencia da cantante Madonna no seu sinxelo "Like a Virgin". "Les Collines (Never Leave You)", o sinxelo promo do cal se desprende o vídeo do mesmo nome, foi publicado unha semana despois do lanzamento. Tralo éxito foi pre-nomeada ao álbum do ano no evento anual francés Victoires de la Musique.
2011 - Presente: participacións, quinto álbum de estudio e filantropía
Tamén formou parte dos artistas que gravaron a dúo con Alain Chamfort o álbum de estudio Elles & Lui e o sinxelo "Clara veut la Lune". Alizée ten participado en varios espectáculos na TF1 coma as xeracións 90 e 2000. miniatura|esquerda|200px|Logo do último disco de Alizée.
Tristan und Isolde
Composición
300px|miniatura|esquerda|[[Facsímile do manuscrito de Tristan und Isolde que mostra os derradeiros compases da ópera.]] Wagner compuxo esta ópera durante o período que pasou en Suíza logo de que se vira obrigado a deixar o seu cargo na Ópera de Dresde en 1849, xa que se ordenara o seu arresto por ter participado na infrutuosa Revolución de Maio. O compositor deixou á súa muller Minna en Dresde, e fuxiu a Zürich. Na cidade suíza coñeceu en 1852 ao rico comerciante de seda Otto Wesendonck, quen se converteu no seu defensor e o financiou durante varios anos. A dona de Wesendonck, Mathilde, namorouse do compositor e ambos mantiveron unha relación. Aínda que Wagner estaba a traballar no seu épico Der Ring des Nibelungen, sentiuse intrigado pola lenda de Tristán e Isolda. Aínda que nun principio Wagner concibira este drama como unha obra de proporcións modestas, máis manexable para os escenarios europeos que "O Anel", a medida que a composición da obra ía progresando durante os anos 1857 e 1858 ían aumentando enormemente as súas proporcións, converténdose no máis difícil, atafegante, e mesmo para algúns o máis profundo de todos os seus dramas.
Edén
Etimoloxía da palabra Edén
miniatura|300px|"Expulsión do Edén", de [[Miguel Anxo. Capela Sistina.]] A palabra Edén adóitase a empregar, na linguaxe coloquial, co mesmo significado que o vocábulo  Paraíso. A Septuaxinta traduciu a verba hebraica correspondente a “xardín” (gan) mediante a palabra grega parádeisos, que á súa vez vén do termo persiano pardês que significa horta, parque ou xardín. Porén «Edén» é unha palabra hebraica de orixe sumeria "edin" que significa "chaira", ou "lugar chan máis aló das terras cultivadas". O uso da palabra na Xénese parece indicar máis ben unha rexión xeográfica, mentres que o Paraíso refírese á horta "ao leste" nesa rexión. Con todo, despois chámaselle “o xardín do Edén”, e en textos posteriores denomínaselle “Edén, o xardín de Deus” e “o xardín de Xehovah”. A este feito débese a asociación da palabra galega “paraíso” co xardín do Edén.
Tristan und Isolde
Características
A grande intensidade que irradia a música de Tristan und Isolde fai que o oínte adoite verse afectado anímica e sensitivamente ao asistir a unha representación da ópera, ata o punto que Hans von Bülow ou Gustav Mahler confesarían o seu atordamento e consternación logo de coñecer a ópera de Wagner. Mesmo o propio compositor, consciente do "dano sentimental" que podía provocar a súa música, expresaba do seguinte xeito os seus temores nunha carta dirixida a Mathilde Wesendonck cando este se encontraba en Venecia:
Influencia de Schopenhauer en Tristan und Isolde
O amigo de Wagner Georg Herwegh introduciuno a finais de 1854 na obra do filósofo Arthur Schopenhauer. O compositor pronto quedou impresionado coas ideas filosóficas que se encontran en "Die Welt als Wille und Vorstellung" (O mundo como vontade e representación), e as similitudes entre as visións do mundo dos dous homes fíxose evidente.
Wagner emprega a metáfora do día e a noite no segundo acto para designar os reinos habitados por Tristán e Isolda. O mundo do Día é un mundo no que os amantes están suxeitos aos ditados da corte do Rei Marke e no que deben sufocar o seu amor mutuo e finxir como se non se preocuparan o un do outro: é o reino da mentira e a irrealidade. Baixo os ditados do reino do Día, Tristán foi forzado a levarse a Isolda de Irlanda e a casala co seu tío Marke—accións contrarias aos desexos de Tristán. O reino da noite, en contraste, é a representación da realidade intrínseca, na cal os amantes podían estar xuntos e os seus desexos podían ser expresados abertamente e alcanzar a plenitude: é o reino da unidade, a verdade e a realidade, e só se pode lograr por completo coa morte dos amantes. O reino da Noite, polo tanto, convértese tamén no reino da morte: o único mundo no que Tristán e Isolda podían ser un para sempre, e é o reino do que fala Tristán ao final do segundo acto ("Dem Land das Tristan meint, der Sonne Licht nicht scheint"). No terceiro acto, Tristán enfurece contra a luz do día e clama pola liberación dos seus desexos (Sehnen). Deste xeito, Wagner equipara implicitamente o reino do Día co concepto de fenómeno de Schopenhauer e o reino da Noite co concepto de nóumeno.
A visión do mundo de Schopenhauer dita que o único xeito que ten o home para acadar a súa paz interior é renunciar aos seus desexos: un tema que Wagner explora plenamente na súa derradeira ópera, Parsifal. De feito, Wagner mesmo considerou que o personaxe de Parsifal se encontrase con Tristán durante o seu sufrimento no terceiro acto, mais posteriormente rexeitou esa idea.
Estrutura
O seguinte cadro contén os distintos números da ópera.
Little Trouble Girl
Sinxelo en CD
"Terry's Carrot" é unha improvisación no estudio.
Liberdade
Referencias filosóficas
Isaiah Berlin: define a liberdade desde dúas perspectivas, a liberdade positiva e a liberdade negativa. A liberdade negativa refírese ó campo dentro do cal o home pode actuar sen obstrucións doutros; a partir desta concepción deixase de ser libre cando un terceiro nos impide realizar calquera actividade co propósito de alcanzar unha meta, en consecuencia ése libre en canto non existan estas interferencias e obstáculos. Mais esta noción de liberdade implica serios problemas á hora de vivir en sociedade con outros homes. Ante a imposibilidade de que os propósitos e actividades dos demais harmonicen entre si, é necesario establecer unha serie de normas comúns que limiten a liberdade do home sen chegar ao grao de impedirlle todo, xa que se corre o risco de inhibir o seu desenvolvemento. O problema era determinar entre os aspectos que deberían ser regulados e os que non; trazar unha fronteira entre o ámbito da vida privada e o da autoridade pública.
Aparello dixestivo
Desenvolvemento
No estado máis primitivo do seu desenvolvemento, o aparello dixestivo adoita dividirse en tres partes: o intestino proximal, o intestino medio e o intestino distal. O intestino proximal dá lugar ao esófago, o estómago, a metade proximal do duodeno, o fígado e o páncreas. O intestino medio dá lugar á metade distal do duodeno, o xexuno, o íleo, o cego, o apéndice e parte do colon. O endoderma do intestino distal dá lugar ao resto do colon e ao recto ata a liña ano-rectal.
Neste estado embrionario, o tubo dixestivo está envolto polo mesenterio. O mesenterio ventral dexenera durante o desenvolvemento agás no intestino proximal. O mesenterio dorsal está formado por unha capa dupla de mesotelio que suspende o aparato dixestivo. Unha capa de mesotelio alíñase coa cavidade celómica (a futura cavidade peritoneal) formando o peritoneo parietal, que se aliña coa somatopleura e o peritoneo visceral, aliñado coa esplachnopleura (parede do aparello dixestivo composta de mucosa, submucosa e dúas láminas de músculo).
Tamarix
Para ver a especie que adoita chamarse tamargueira véxase o artigo: tamargueira común.
O xénero Tamarix está adaptado ao lume, xa que posúe longas raíces que penetran até a camada freática, aproveitando augas subterráneas. Limitan a competencia con outras plantas mediante a absorción do sal das camadas, a que acumulan na súa follaxe e desde alí van depositando no chan, onde se concentra, sendo ese sal letal para moitas outras plantas.
Ahvaz
Galería de imaxes
Iran - Khuzestan - Ahvaz - White Bridge & Karoon River.jpg Ahvaz White Bridge1.jpg AJUMSHOSPITAL.JPG Darmangah.jpg JOUNDOSHAPOUR.jpg </Gallery></Center>
Ramón Mercader
Prisión, fidelidade e recoñecemento
Mercader dividiuse entre Cuba e a Unión Soviética polo resto da súa vida, traballando para a KGB (sucesora da NKVD) e como conselleiro de Fidel Castro. En 1977 pediulle a Santiago Carrillo, nunha visita que fixo este a Moscova, poder pasar os seus últimos días en Cataluña, pero este púxolle como condición que escribise as súas memorias contando quen lle encargou o asasinato de Trotski. Mercador rexeitouno de plano dicindo: "Aos meus nunca os vou a traizoar". Faleceu na Habana, en 1978, e encóntrase sepultado co nome de Ramon Ivanovitch López no cemiterio Kuntsevo, en Moscova, posuíndo un lugar de honra, no museo da KGB na capital rusa. Ás súas conexións coa NKVD non foron reveladas até a disolución da Unión Soviética.
Kuzma F1
Kuzma foi un construtor estadounidense de coches de carreiras unicamente nos Estados Unidos entre 1950 e 1960 Foi fundada por Eddie Kuzma.
Silla, Valencia
Historia
O casal de Silla foi dado polo rei Xaime I o 15 de xaneiro de 1233 á Orde de Sant Joan de l'Hospital, sendo Mestre desta, Hugo de Fullaquer quen conquistou a torre árabe, centro neurálxico de Silla que pasou despois á Orde de Montesa. No ano 1317 acabou o dominio en Silla da orde do Hospital, pasando a formar parte da orde de Santa María de Montesa e continuando baixo este dominio até o ano 1837 que se produce a desamortización de Mendizábal e en consecuencia a desaparición de prerrogativas e as propiedades.
Álvaro de Figueroa Torres-Mendieta
Traxectoria
Senador por Guadalaxara e ministro de Graza e Xustiza (1922-1923) no goberno de García Prieto, pasou a ocupar a presidencia do Senado en 1923, cargo que ocupaba cando Primo de Rivera deu o golpe de Estado o 13 de setembro de 1923.
Conrad Aiken
Traxectoria
Marcado polo asasinato da súa nai polo seu pai, e o posterior suicidio deste, cando era novo. Criado por un familiar en Massachusetts. En Harvard fixo amizade con T.S. Eliot. Grandemente influenciado polo Simbolismo, en especial nos seus primeiros traballos. A partir de 1920 viviu entre os Estados Unidos e Gran Bretaña. En 1930 recibiu o Premio Pulitzer por Selected Poems.
RNA-Seq
Secuenciación de ARN de célula única (scRNA-Seq)
A secuenciación de ARN de célula única ou scRNA-Seq (do inglés single-cell RNA sequencing) proporciona os perfís de expresión de células individuais. Aínda que non é posible obter a información completa de todo o ARN expresado por cada célula, debido á pequena cantidade de material dispoñible, os padróns de expresión xénica poden ser identificados por análises de clústeres de xenes. Isto pode desvelar a existencia de tipos raros de células dentro dunha poboación de células que nunca puideron observarse antes. Por exemplo, en 2018 foron identificados células especializadas raras do pulmón chamadas ionocitos pulmonares que expresan o regulador de condutancia de membrana da fibrose quística por dos grupos que realizaron unha scRNA-Seq dos epitelios das vías aéreas plmonares.
Procedementos experimentais
miniatura|Procedemento da secuenciación de ARN de célula única
En 2017, introducíronse dúas estratexias para medir simultaneamente o ARNm e expresión proteica de célula única por medio de anticorpos etiquetados con oligonucleótidos coñecidas como REAP-seq, e CITE-seq.
Consideracións experimentais
Cando se deseñan e realizan experimentos de RNA-Seq considéranse unha serie de parámetros:
Redes de coexpresión
As redes de coexpresión son representacións derivadas de datos de xenes que se comportan de maneira similar en distintos tecidos e distintas condicións experimentais. O seu principal propósito é a xeración de hipóteses e estratexias de "culpa por asociación" para inferir as funcións de xenes previamente descoñecidos. Os datos de RNA-Seq foron utiizados para inferir xenes implicados en vías específicas baseándose na correlación de Pearson, tanto en plantas coma en mamíferos. A principal vantaxe dos datos de RNA-Seq neste tipo de análises sobre as plataformas de micromatrices é a capacidade de cubrir o transcritoma enteiro, permitindo, por tanto, a posibilidade de obter representacións máis completas das redes regulatorias de xenes. A regulación diferencial das isoformas de empalme do mesmo xene pode detectarse e usarse para predicir e saber as súas funcións biolóxicas. Utilizáronse con éxito a análises de redes de coexpresión de xenes ponderada para identificar módulos de coexpresión e xenes centrais intramodulares baseándose en datos de RNA seq. Os módulos de coexpresión poden corresponder a tipos celulares ou vías. Os centros intramodulares altamente conectados poden ser interpretados como representativos dos seus respectivos módulos. Un eigengene é unha suma ponderada da expresión de todos os xenes nun módulo. Os eigengenes son biomarcadores útiles (features) para a diagnose e prognóstico. Propuxéronse estratexias de Transformación Estabilizadora da Varianza para estimar os coeficientes de correlación baseados en datos de RNA seq.
Detección de xenes de fusión
A idea dedúcese do proceso de aliñar as lecturas transcritómicas curtas cun xenma de referencia. A maioría das lecturas curtas están comprendidas dentro dun exón completo, e esperaríase que un conxunto menor pero aínda grande se mapase a unións exón-exón coñecidas. O resto das lecturas curtas non mapadas serían despois analizadas para determinar se coinciden con unións exón-exón nas que os exóns proceden de diferentes xenes. Isto sería unha evidencia dun posible evento de fusión, pero, debido á lonxitude das lecturas, isto podería resultar moi ruidoso. Unha aproximación alternativa é usar lecturas de extremos apareados, cun número potencialmente grande de lecturas apareadas que se maparían a un exón diferente, dando unha mellor cobertura para estes eventos (ver figura). Non obstante, o resultado final consiste en combinacións múltiples e potencialmente novas de xenes que proporcionan un punto de comezo ideal para ulteriores validacións.
Iniciativas de secuenciación a grande escala
Estáselle dando grande importancia aos datos de RNA-Seq desde que os proxectos Encyclopedia of DNA Elements (ENCODE) e The Cancer Genome Atlas (TCGA) utilizaron este enfoque para caracterizar ducias de liñas celulares e miles de mostras de tumores primarias, respectivamente. ENCODE trata de identificar rexións regulatorias en todo o xenoma en diferentes cohortes de liñas celulares e os datos transcritómicos son fundamentais para entender os efectos augas abaixo destas capas regulatorias xenética e epixenética. Ao contraio, o TCGA trata de recoller e analizar milleiros de mostras tomadas de pacientes de 30 tipos de tumores para comprender os mecanismos subxacentes da transformación maligna e a súa progresión. Neste contexto os datos de RNA-Seq proporcionan unha instantánea única do status transcritómico da doenza e examinan unha poboación non nesgada de transcritos que posibilita a identificación de novos transcritos, transcritos de fusión e ARN non codificante, que poderían ser indetectados con outras tecnoloxías.
Bougouriba
Departamentos
A provincia está dividida en cinco departamentos:
Xunta Suprema de Estado
Funcionamento
Cunha orde do día previamente fixado debatíanse os asuntos de goberno, para establecer criterios de orde xeral e dilucidar as cuestións de competencia que puidesen xurdir. As sesións celebrábanse habitualmente os luns, e extraordinariamente calquera día se algún asunto requiríao. Tiña só carácter consultivo e non existía presidencia, porque se entendía que o era o rei e, como non asistía, de feito era o conde de Floridablanca quen dirixía as reunións, albergadas na sede da súa secretaría de Estado, polo que tamén de podía deducir a relevancia deste Departamento sobre os demais. O secretario sería o mesmo có do Consello de Estado.
Pode afirmarse que ao estar presentes os titulares das diferentes secretarías (aínda que, excepcionalmente, podía asistir outras persoas), configurouse como o "primeiro Consello de Ministros na historia do país". A primeira xuntanza formouse coa asistencia de: Floridablanca (secretario de Estado e Graza e Xustiza), Caballero (de Guerra), o conde de Lerena (de Facenda), frei Antonio Valdés (de Mariña, Guerra, Facenda, Comercio e Navegación de Indias) e Antonio Porlier y Sopranis (de Graza e Xustiza de Ultramar).
Forraxe
300px|miniatura|Becerros comendo forraxe. Forraxe é unha denominación colectiva que abrangue calquera herba, verde ou seca, que se sega para dar de comer ó gando. Existen plantas herbáceas especificamente cultivadas a tal fin, como a alfalfa, o trevo ou o raigrás, e outras que se poden sementar para colleitar en verde, para forraxe, ou en seco, para aproveita-lo gran, como é o caso do millo ou do centeo. Tamén se pode destinar a forraxe a herba das prados naturais en épocas nas que non se utilicen para pasto directo.
Tipos de forraxes
Cando se trata dunha terra sometida a un tratamento agrario completo (arado, sementeira, sega etc.) fálase de cultivos forraxeiros e o seu aproveitamento é sempre por sega. Estes cultivos poden ser monofitos, cunha única especie de herba, ou polifitos, cunha mestura calculada de especies herbáceas.
A carreira da morte
Estreouse en galego o 26 de abril de 2001 a través da TVG.
Vehículo anfibio
A definición aplícase tanto a vehículos terrestres como marítimos, e de calquera envergadura, tanto con motor como sen el, incluíndo bicicletas, automóbiles, barcos, aeroescorregadores, hidroavións dotados de tren de aterraxe e capaces, por tanto, de aterrar nunha pista convencional.
Teñen especial relevancia os vehículos militares de asalto anfibio pola súa capacidade para transportar tropas de asalto de infantaría, xunto co seu material, e desembarcalas en terra sen a necesidade dun peirao ou porto practicábel.
Río Eume
Características
No seu percorrido atópanse dous encoros: o da Ribeira, no concello das Pontes, e o do Eume, entre os concellos das Pontes de García Rodríguez e A Capela ó norte e Monfero ó sur.
No 2008 desviouse unha boa porcentaxe do seu caudal ata encher o novo lago que ocupa o furado deixado pola mina de lignito das Pontes, cunha extensión superior á da cidade da Coruña. O lago rematouse de encher en 2012.
Alicia do Reino Unido
A educación de Alicia foi supervisada por Christian Friedrich Freiherr von Stockmar, amigo próximo do príncipe Alberte. Do mesmo xeito que os seus irmáns, Alicia pasou a infancia viaxando coa súa familia polas diferentes residencias reais británicas. En 1861, cando o príncipe Alberte enfermou de febre tifoide, Alicia coidouno durante toda a súa doenza ata a súa morte o 14 de decembro dese mesmo ano. Trala morte do seu marido, a raíña Vitoria caeu nun período de loito profundo e Alicia pasou a ser a secretaria non oficial da súa nai durante os seis meses de duelo. Cando a corte aínda estaba inmersa no loito, Alicia casou, o 1 de xullo de 1862, con Luís IV, gran duque de Hesse, un príncipe alemán menor, herdeiro do gran ducado de Hesse. A raíña dixo que a cerimonia, celebrada de forma privada e sen grandes luxos no castelo de Osborne, parecía «máis un funeral que unha voda». Debido ás dificultades económicas, ás frecuentes traxedias familiares e á mala relación entre o marido e a nai, a vida da princesa en Darmstadt foi moi triste.
Nacemento
Alicia foi bautizada na capela do palacio de Buckingham polo arcebispo de Canterbury, William Howel, o 3 de xuño de 1843. A noticia de que era pícara foi recibida cunha mestura de sentimentos por parte do pobo, e o Consello Privado enviou unha mensaxe a Alberte dándolle os parabéns polo nacemento da súa segunda filla. Os padriños escollidos pola raíña Vitoria foron Ernesto Augusto I de Hannover, Feodora de Leiningen, Ernesto II de Saxonia-Coburgo e Gotha e Sofía Matilde de Gloucester.
Marineda City
IKEA
IKEA foi a primeira tenda en abrir en Marineda City cun investimento de 60 millóns de euros. Ten 60.000 m2 e está nun edificio independente do resto do centro comercial co que comparte aparcadoiro aínda que os accesos ao mesmo non son comúns, ten acceso peonil á praza central.
Alicia do Reino Unido
Chegada a Darmstadt
miniatura|dereita|Alicia cara a 1862.
Enfermidade e morte
María estaba moi grave o 15 de novembro e Alicia foi ao seu cuarto. Con todo, cando chegou xa era tarde; María morrera asfixiada. A gran duquesa escribiulle á raíña Vitoria que «a dor non ten palabras». Alicia escondeulle a noticia da morte de María aos seus irmáns durante varias semanas, pero acabou por dicirllo a Ernesto a principios de decembro. A súa reacción foi peor do que esperaba e, en principio, negouse a crela. Cando el se puxo a chorar, Alicia rompeu a súa regra sobre o contacto persoal con enfermos e deulle un bico. Con todo, nun principio, Alicia non enfermou. De feito, viuse coa súa irmá Vitoria cando esta pasou por Darmstadt camiño de Inglaterra e escribiulle ese mesmo día dicindo que sentía «unha pequena alegría». Con todo, o sábado desa semana, o 14 de decembro, a data do aniversario da morte do seu pai, enfermou gravemente de difteria que o seu fillo lle contaxiara. As súas últimas palabras foron «querido papá» e quedou inconsciente ás 2:30 da mañá. Morreu ás 8:30 desa mesma mañá.
Legado
miniatura|dereita|Alexandra, a filla máis coñecida de Alicia, co seu marido, [[Nicolao II de Rusia|Nicolao II e os seus cinco fillos Aleksei (nos brazos da nai), Tatiana, María, Anastasia e Olga. Alexandra recibiu o xene da hemofilia da súa nai e pasoullo ao seu fillo, o que afectou á popularidade dos Romanov en Rusia e axudou ao estoupido da revolución rusa en 1917.]]
A morte de Alicia causou un impacto emocional tanto en Gran Bretaña como en Hesse. The Estafes escribiu: «As persoas máis humildes sentíanse próximas á princesa, que era un modelo de virtude familiar como filla, irmá, esposa e nai (...) A súa abundante compaixón buscou fontes de axuda para o gran desperdicio descoñecido do sufrimento humano». Illustrated London News escribiu que «a lección de vida da princesa falecida é tan nobre como obvia. O valor moral é máis importante que unha posición de privilexio». A súa morte foi tamén profundamente lamentada pola familia real, principalmente polo irmán e a cuñada de Alicia, o príncipe Eduardo e a princesa de Gales. Cando a princesa de Gales soubo a noticia, exclamou: «Oxalá morrese eu no canto de ela». O príncipe escribiulle ao conde de Granville que Alicia «era a miña irmá preferida. Tan bondadosa, tan amable, tan intelixente. Pasaramos por tantas cousas xuntos...». A raíña Vitoria, impactada pola dor, escribiulle á súa filla Vitoria: «A miña querida filla, que estivo ao meu lado e animoume fai dezasete anos foise o mesmo día e por unha enfermidade tan horrible e espantosa (...) Ela tiña a personalidade do seu querido papá e moito do seu carácter abnegado e sen medo e esa dedicación completa ao deber». A animosidade que Vitoria sentía pola súa filla deixou de existir. A princesa Vitoria expresou a súa dor á súa nai nunha carta de 39 páxinas nas que lamentaba profundamente a morte de Alicia, a irmá á que se sentía máis próxima. Con todo, tanto ela como o seu marido non puideron asistir ao funeral porque o emperador de Alemaña llelo impediu, pois temía pola súa seguridade.
Os descendentes de Alicia xogaron papeis importantes na historia mundial. A súa sexta filla, Alexandra, casou co tsar Nicolao II de Rusia. Alexandra pasou o xene da hemofilia que herdara da nai ao seu fillo, o tsarévich Aleksei, o que axudou en moito ao éxito da Revolución rusa de 1917. Alexandra e o seu marido, así como os seus cinco fillos, foron asasinados polos bolxeviques o ano seguinte. Do mesmo xeito, a segunda filla de Alicia, Isabel, que casou co gran duque Serxio, foi asasinada en 1918. O neto de Alicia, Luís Mountbatten, foi o último vicerrei da India, e o seu bisneto, o príncipe Filipe de Edimburgo, casou coa raíña Isabel II.
Sugar Kane
"Sugar Kane" foi o terceiro sinxelo do álbum de 1992 Dirty, da banda estadounidende de rock alternativo Sonic Youth. Foi editado en febreiro de 1993 a través do selo DGC. O seu título ten relación co personaxe de Marilyn Monroe na película Con saias e a rachar, chamado 'Sugar' Kane Kowalczyk. O sinxelo chegou a acadar o posto 26 na lista de sinxelos británica en 1993.
Denny Hulme
Inicios da carreira profesional
Naceu e criouse nunha granxa de tabaco pertencente aos seus pais en Motueka na Illa Sur de Nova Zelandia. O seu pai Clive Hulme foi galardoado coa Cruz da Vitoria, polos seus méritos na batalla de Creta en 1941.
1968-1974
En 1972 xunto co seu bo amigo Peter Revson, Denny volveu á senda do triunfo logrando a vitoria en Suráfrica, e uns poucos podios noutras carreiras, terminando en 1972 no terceiro lugar con 39 puntos.
Picassent
Xeografía
O termo municipal de Picassent limita cos concellos de Alcàsser, Alfarp, Almussafes, Benifaió, Llombai, Monserrat, Silla e Torrent, todos situados na provincia de Valencia. Accédese a esta localidade desde Valencia tomando a N-332 ou pola Autovía A-7 E-15. Tamén se pode acceder a través da liña 1 de MetroValencia.
Historia
No termo municipal de Picassent hai restos da idade de bronce (Molló de l'Almud i Avenc de l'Àguila) e da época romana (Mais dels Foressos). Tanto a vila como as súas pedanías de Nillerola e de Espioca, que conserva unha torre da época islámica, foron na súa orixe alquerías musulmás.
Demografía
Picassent ten 19.385 habitantes (2008).
Praha hlavní nádraží
Servizos de proximidades
Á Estación Principal chegan a meirande parte das liñas de Esko Prague que non son operados na próxima Praha Masarykovo nádraží.
Atol Enewetak
Proba nuclear
Os residentes locais foron evacuados, forzosamente, e o atol foi utilizado para probas nucleares. Os corpos dos soldados estadounidenses mortos na Batalla de Enewetak e enterrados alí foron exhumados antes de que comezasen as probas e regresaron aos Estados Unidos para volver a ser enterrados polas súas familias. Ao redor do 43 probas nucleares foron realizadas en Enewetak desde 1948 ata 1958. A primeira proba da bomba de hidróxeno, cuxo nome en código era Ivy Mike, celebrouse a finais de 1952, e vaporizou o illote de Elugelab. Esta proba incluíu o uso de avións B-17 Flying Fortress para voar a través da nube radioactiva co fin de analizar mostras a bordo.
Nikolai Kyurkchiev
Nikolai Kyurkchiev, nado en Sofía o 16 de abril de 1963, é un lingüista búlgaro.
-2215
Véxase tamén
Historia ano a ano
-2214
-2215 < -2214 < -2213
-2206
Véxase tamén
Historia ano a ano
Carlos Díaz Gestal
Traxectoria
A súa actividade como contador de contos, moitos deles rexistrados en gravacións discográficas, tróuxolle unha gran popularidade na Galicia dos anos sesenta e setenta. Algúns dos títulos das súas gravacións foron “Contos de Bergantiños”, “Contos que van pra a feira” etc. A pesar de que o personaxe do Xestal, que usaba a ironía para manter un ton reivindicativo, estaba caracterizado como un home do medio rural, Carlos Díaz naceu no seo dunha familia obreira do barrio de Monte Alto, na Coruña.
Triunfou na radio no programa Desfile de Estrellas (RNE) e en 1964 o Ministro de Información e Turismo Manuel Fraga Iribarne condecorouno coa Medalla ao Mérito Turístico.
Carboxisoma
Descubrimento
Os carboxisomas foron purificados por primeira vez de Thiobacillus neapolitanus (hoxe Halothiobacillus neapolitanus) en 1973 e demostrouse que posuían o encima RuBisCo, contido dentro dunha cuberta ríxida. Os autores propuxeron que, dado que parecían ser orgánulos implicados na fixación do carbono, deberían chamarse carboxisomas.
Mundial de Fútbol de 2010 - Grupo B
Participantes
O Grupo B estivo composto polas seguintes seleccións:
William Harrison Ainsworth
Traxectoria
Xa na súa adolescencia comeza a escribir melodramas e obras de teatro gótico que se representan nun pequeno teatro local, e escribe relatos para varias revistas: London Magazine, Pocket Magazine, Edinburgh Magazine, New Monthly Magazine e European Magazine, atendendo os desexos de seu pai comeza a estudar dereito, carreira que axiña deixa para se inserir na vida literaria e social londiniense
Batz
Na República Helvética
Coa República Helvética (1798-1803) introduciuse o sistema decimal na moeda, de maneira que se estableceu como unidade o franco, dividido en 10 batzen e estes, pola súa vez, en 10 rappen.
O Concordato de 1825
O 17 de abril de 1825, algúns cantóns (Aargau, Basilea, Berna, Friburgo, Soleura, Vaud) asinaron un acordo ("Concordato") para estandarizaren a tipoloxía e o valor das súas moedas. Este acordo prevía a emisión de moedas coas seguintes denominacións: 2½ rappen (= 1 kreuzer = 1/4 batz), 5 rappen (½ batz), 1 batz, 2½ batzen e 5 batzen. As moedas, emitidas a partir de 1826, tiñan no reverso unha cruz coa letra "C" no centro e a inscrición DIE CONCORDIER[ENDEN] CANTONE DER SCHWEIZ ("Os cantóns concordantes de Suíza). No caso de Vaud, a lenda era en francés ( LES CANTONS CONCORDANTS DE LA SUISSE ) e no anverso amósase o propio escudo do cantón.
Alcmeón de Crotona
Investigación
Sobre a doutrina de Alcmeón de Crotona di Aristóteles:
Teoría da saúde
Alcmeón é o primeiro médico que ditamina que as funcións psíquicas residen no cerebro baseándose na observación clínica e en probas experimentais que lle permitiron comprender que os órganos dos sentidos están unidos ao cerebro a través de vías de comunicación, os nervios, polos cales corren ou circulan as sensacións respectivas. Esta idea é transcendental.
Igrexa de Stenkumla
A igrexa de Stenkumla (sueco: Stenkumla kyrka) é unha igrexa medieval luterana en Stenkumla, na illa sueca de Gotland, pertencente á diocese de Visby. Na idade media a igrexa estaba dedicada a San Lourenzo.
Eduard Adolf Strasburger
Era fillo de Edward Bogumil Strasburger (1803-1874). En 1870 casa con Aleksandra Julja Wertheim (1847-1902), tendo dous fillos: Anna (1870) e Juliusz (1871-1934).
Arnado, Vilamartín de Valdeorras
Patrimonio
O pazo de Arnado ou pazo de Torre Penela é unha construción civil construída polo maxistrado e deputado Pedro Sanjurjo Flórez (fillo de Pedro Sanjurjo Pérez, conde de Torre Penela) na década de 1890. Está construído con perpiaño e tellado de lousa. O recinto inclúe unha capela e un terreo de 3 ha entre a construción e o río Sil, con cedros do Canadá. Foi mercado pola familia de Pedro Iglesias Naya á viúva de Pedro Sanjurjo, Pilar Agudín Bolívar, coa condición de que esta viviría alí até a súa morte, que aconteceu con 105 anos. O empresario Manuel Candal quixo usar o edificio como centro xeriátrico coa axuda da Deputación de Ourense, pero o proxecto non saíu adiante.
Penteo
Na mitoloxía grega, Penteo é fillo de Ágave e Equino, neto de Cadmo rei de Tebas. A este mito atribuíaselle unha significación relixiosa. Penteo era o prototipo do impío castigado polo seu orgullo.
Requeixo, Chantada
Santiago de Requeixo é unha parroquia que se localiza no concello de Chantada. No ano 2020 tiña unha poboación de 128 habitantes (60 homes e 68 mulleres) segundo os datos do Instituto Nacional de Estadística. Supón un descenso respecto ao ano 2011, cando contaba con 166 veciños, e 2004, cando tiña 192.
Toponimia
O nome da parroquia é un orónimo ben descritivo da súa xeografía, pois se atopa nas abas orientais da serra do Faro que descenden á conca do río Miño.
Economía
Requeixo dispón de medianos saltos de auga onde se produce enerxía eléctrica e que outrora servían para mover as aceas. En tempos recentes descubríronse minas moi abundantes en estaño, as cales atraeron moitos foráneos para a súa explotación.
Franz Loidl
Traxectoria
Franz Loidl foi ordenado sacerdote en 1931. Logo da súa habilitación en 1941, Loidl foi até 1945 capelán da parroquia de Santo Agostiño de Viena así como capelán de hospital e militar do distrito militar XVII. Neste cargo, acompañou a moitos condenados a morte no momento da súa excecución.
Basil van Rooyen
Traxectoria
Participou en dous Grandes Premios de Fórmula 1, debutando o 1 de xaneiro de 1968. Retirouse dos dous, sen lograr puntos de campionato. Van Rooyen participou posteriormente nas carreiras de turismos. Reside en St Ives, Sydney.
Independentismo catalán
Franquismo e Transición (1939-1980)
Na década dos anos 1950, a actividade da Front foi moi reducida, como a de toda a oposición ao franquismo, e só comezou a recuperarse a comezos da década seguinte coa entrada na organización de mozos militantes e grazas tamén ao rexurdimento das reivindicacións culturais e políticas en Cataluña. Neses momentos, a Front definiuse como unha organización «interclasista de esquerdas, a prol dunha acción nacionalizadora enérxica, sostida e non violenta». Porén, pouco despois algúns militantes influídos polo marxismo consideraron que a Front estaba a afastarse da realidade do país, polo que acabaron abandonándoa para fundar en 1969 o Partit Socialista d'Alliberament Nacional dels Països Catalans (PSAN). En 1973, o PSAN sufriu unha escisión encabezada por un dos seus fundadores, Carles Castellanos, que deu nacemento ao PSAN-Provisional, de liña máis radical e que tomaba como modelo o IRA Provisional irlandés.
O crecemento do independentismo e a «consulta» do 9 de novembro de 2014
miniatura|280px|Manifestación "Som una nació. Nosaltres decidim" celebrada en Barcelona o 10 de xullo de 2010 en resposta á sentenza do Tribunal Constitucional sobre o Estatuto de Autonomía de Cataluña de 2006. A mudanza no escenario político catalán que trouxo canda si a sentenza do Tribunal Constitucional púidose comprobar só poucos días despois cando o 10 de xullo de 2010 se celebrou en Barcelona unha gran manifestación de rexeitamento á mesma baixo o lema Som una nació, nosaltres decidim, que derivou nun plebiscito a prol da independencia. Catro meses despois, celebráronse as eleccións ao parlamento catalán que gañou CiU, aínda que sen acadar a maioría absoluta, e o seu líder Artur Mas foi investido como novo presidente da Generalitat de Cataluña. A gran sorpresa das eleccións foi a irrupción de Solidaritat Catalana per la Independència, liderada polo expresidente do F.C. Barcelona, Joan Laporta, que conseguiu catro escanos. miniatura|280px|O presidente [[Artur Mas e o líder de ERC Oriol Junqueras asinan o 19 de decembro de 2012 un Acordo para a transición nacional (ou Pacto pola Liberdade) polo cal se comprometeron a convocar unha consulta para que o «pobo de Cataluña» poida decidir se quere constituírse nun «novo estado en Europa».]]
Mark Ibold
Traxectoria
Ademais de tocar o baixo en Pavement, Ibold fixo algúns coros, destacando o tema "Carrot Rope" do álbum Terror Twilight. Antes de unirse a Pavement foi membro de Dustdevils a finais dos 80 e principios dos 90.
Independentismo catalán
Das eleccións de 2015 á declaración unilateral do 27 de outubro de 2017
O 9 de novembro, xusto o día en que se ía iniciar o debate de investidura de Artur Mas para a presidencia da Generalitat, o Parlamento de Cataluña aprobou cos votos dos 72 deputados independentistas unha resolución na que se proclamaba o inicio do proceso de independencia de Cataluña, o «proceso de desconexión democrática» con España, que duraría 18 meses. O goberno de Mariano Rajoy interpuxo un recurso ante o Tribunal Constitucional e este admitiuno a trámite o día 11, co cal a resolución quedou suspendida. miniatura|esquerda|300px|[[Artur Mas coloca a medalla de Presidente da Generalitat ao seu sucesor no cargo, Carles Puigdemont, o 12 de xaneiro de 2016.]]
Teobaldo I de Navarra
Ascenso ao trono navarro
miniatura| Frontal e parte traseira do selo de Teobaldo I de Navarra. Empregou un modelo de selo do seu avó [[Sancho VI de Navarra, onde aparece o carbunclo, mentres mantiña o sinal heráldico iniciado polo seu pai, Teobaldo III de Champaña, a barra de Champaña. ]] Morto Sancho VII os navarros esqueceron a vontade do rei, na que facía herdeiro a Xaime I o conquistador e chamaron a Teobaldo, que ao mes da morte do seu tío se presentou en Pamplona, onde xurou os Foros do reino, alimentando a coroa de Navarra cunha dinastía recoñecida de ricos vasalos do rei de Francia establecidos ao norte do reino e instaurando a chamada dinastía champaña.
Atol Jaluit
Xeografía
Imiej é unha illa a 45 minutos en barco desde Jabor. Adoitaba ser a sede do exército xaponés e pódese facer un percorrido a pé pola selva para ver a antiga central eléctrica, os cuarteis, canóns antiaéreos e o santuario xintoísta xaponés, onde o xeneral se suicidou.
Gran Premio de Turquía de 2009
O Gran Premio de Turquía de 2009 (formalmente o V Gran Premio de Turquía) foi unha carreira de Fórmula 1 que se celebrou o 7 de xuño de 2009 no Circuíto de Istambul, Istambul, Turquía. Foi a sétima carreira do Campionato Mundial de Fórmula 1 de 2009.
Ponte Vasco da Gama
O nome da ponte conmemora os 500 anos da chegada de Vasco da Gama á India, en 1498.
Gino Bartali
Resultados en grandes voltas e no Campoonato do Mundo
Ab.: Abandono
Figueredo, Pantín, Valdoviño
Figueredo é un lugar da parroquia de Pantín no concello coruñés de Valdoviño na comarca de Ferrol. Tiña 24 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 13 homes e 11 mulleres, o que supón un aumento con relación ao ano 1999 cando tiña 21 habitantes.
Watergate
Xornalismo de investigación ou cobertura de Intelixencia?
Enseguida, encargouse de investigalo a xustiza estadounidense e posteriormente unha comisión de investigación senatorial que foi retransmitida pola televisión estadounidense en maio de 1973.
José Vázquez Fouz
Traxectoria
Perito Agrónomo, en 1969 ingresou no Servizo de Extensión Agraria. Foi deputado pola provincia de Pontevedra polo PSOE na I e II lexislaturas (1979-1986). Foi un dos integrantes da Comisión dos 16, encargada da elaboración do Estatuto de Autonomía de Galicia. Foi deputado do Parlamento Europeo polo PSOE na II e III lexislaturas. Foi mediador en varios secuestros de barcos de pesca.
Filipe de Edimburgo
Traxectoria
Era fillo de Andreas de Grecia e Dinamarca e de Alicia de Battenberg. Neto do Rei dos Helenos, Xurxo I, e sobriño do rei Constantino I, era tamén neto de Cristián IX de Dinamarca. No momento do seu nacemento era o sexto na liña de sucesión do trono de Grecia, mais, en 1922 a derrota na Guerra Greco-Turca (1919-1922) fixo que a súa familia fuxise do país. De feito, o pequeno Filipe foi escondido nunha caixa de laranxas e embarcado nun barco británico para saír de Corfú. A familia exiliouse en París, en Saint Cloud, onde Filipe foi educado nun colexio estadounidense "The Elms" ata 1928, cando foi enviado a Gran Bretaña coa súa avoa materna, Vitoria Mountbatten. Dende entón viviu distanciado dos seus pais, a nai, a princesa Alicia foi diagnosticada de esquizofrenia e internada en Suíza, e Filipe foi enviado a internados, primeiro en Alemaña, onde residían as súas irmás, e logo en Escocia. En 1939 ingresou como cadete no Royal Naval College pois o seu tío Lord Mountbatten insistíralle en que se enrolase na mariña británica. Filipe serviu logo na armada durante a Segunda Guerra Mundial no Mediterráneo, destacando o desembarco de Creta e Sicilia, e no Pacífico, onde viu a rendición do Xapón en agosto de 1945.