cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
A Laracha
A Laracha é un concello da provincia da Coruña, pertence á comarca de Bergantiños. Segundo o IGE en 2014 tiña 11 443 habitantes (11 367 no 2012, 11 337 no 2011, 11 213 no 2010). O seu xentilicio (véxase no Galizionario) é «». Recibe o seu nome da súa capital, a vila da Laracha.
Xeografía
O concello, de 125,95 km², abrangue 13 parroquias, sendo as máis extensas as de Soandres e Montemaior. Caión é a única que ten contacto co mar, no Golfo Ártabro, no límite nordeste da Costa da Morte.
Villaescusa, Cantabria
Villaescusa é un concello da comunidade autónoma de Cantabria, situado no arco sur da Baía de Santander e integrado na comarca de Santander. Limita polo norte con El Astillero, polo oeste con Piélagos e Castañeda, polo sur con Santa María de Cayón e polo leste con Medio Cudeyo e Penagos.
Rúa de Manuel Murguía (A Coruña)
Historia
A rúa recibiu o seu nome por acordo do 31 de xaneiro de 1924.
Fluído corporal
O compoñente predominante nos fluídos corporais é a auga. Aproximadamente do 60 ao 65% do corpo é auga, que está contida dentro das células (fluído intracelular) e o outro 35 a 40% está fóra das células (fluído extracelular), e este último comprende o fluído que está nos tecidos entre as células (fluído intersticial), a linfa e o sangue. Hai aproximadamente de 6 a 10 litros de linfa no corpo, e de 3,5 a 5 litros de sangue.
Estación de París-Austerlitz
Desde a posta en servizo da LGV Atlantique esta estación perdeu a maior parte do tráfico de grandes liñas co suroeste de Francia. A estación é usada máis nada que pola metade de viaxeiros que a estación de Montparnasse, con todo, a profunda remodelación que se prevé para 2011 debería cambiala de forma que estivese preparada para a chegada do TGV para 2012.
Rexionais
TER Centro con destinos:
Lee Friedlander
Lee Friedlander, nado en Aberdeen (Washington) o 14 de xullo de 1934, é un fotógrafos estadounidense, un dos máis reputados do século XX. A súa obra destaca por tentar retratatar a «paisaxe social norteamericana».
Termas romanas de Bath
As termas romanas de Bath son unhas termas romanas situadas na localidade de Bath (Somerset), un edificio de interese histórico considerado dos máis importantes a nivel turístico de Inglaterra, o seu templo data dos anos 60–70 d. C. O complexo está moi ben conservado, grazas ao cal poden apreciarse moi ben os elementos arquitectónicos presentes no edificio. As termas propiamente ditas sitúanse por baixo do nivel da rúa e os edificios construídos por mor do seu descubrimento pódense dividir en catro grupos entre os que están o «Manancial Sacro», o Templo Romano, o Baño Romano e a Casa Museo. Estes edificios, que se atopan a nivel da rúa, datan do século XIX.
Peonia
Distribución
Mediterráneo, até a Europa central. Rara en Galicia.
Joseph von Fraunhofer
Traxectoria
En 1814 Fraunhofer foi o primeiro que investigou con seriedade sobre as liñas de absorción no espectro do Sol, que serían explicadas de modo exhaustivo por Kirchhoff e Bunsen en 1859, coa invención do espectroscopio. Esas liñas séguense chamando nos nosos días liñas de Fraunhofer en honor seu.
ADN de transferencia
miniatura|350px|dereita|Plásmido Ti coa rexión do ADN-T indicada. O ADN de transferencia ou ADN-T (en inglés T-DNA, Transfer DNA) é un segmento de ADN presente no plásmido Ti ou no Ri que transfiren algunhas especies de bacterias do xénero Agrobacterium como Agrobacterium tumefaciens e Agrobacterium rhizogenes ao xenoma nuclear das plantas ás que parasitan, e que orixina a creación de tumores na planta ou crecemento excesivo de raíces. O seu nome deriva precisamente desta transferencia de ADN. O AND-T está limitado por unhas repeticións de 25 pares de bases en cada extremo. A transferencia iníciase no extremo ou límite dereito e remata no esquerdo e necesita a presenza dos xenes vir (de virulencia) do plásmido Ti.
Hermann von Helmholtz
Mocidade. Medicina. Conservación da enerxía
Na súa mocidade, Helmholtz trasladouse a Berlín para estudar medicina no Instituto Federico Guillerme Médico-Cirúrxico, escola que formaba a médicos militares. Elixiu estudar alí porque non había que pagar matrícula, cousa importante debido a que a súa familia non era demasiado adiñeirada. Porén, en troques comprometíase a servir oito anos no exército.
Catro anos máis tarde Helmholtz abandonou a Pipinière como doutor en anatomía para realizar prácticas no hospital da Charité. En 1841 comezou unha tese doutoral baixo a dirección de Müller. Estudaría a estrutura do sistema nervioso nos invertebrados. Así descubriu que as fibras nerviosas xorden dunhas células, anteriormente identificadas por Christian Gottfried von Ehrenberg.
Teoloxía
A constitución do Saber Teolóxico
De aquí derívase que a Igrexa ten que poder establecer de forma autorizada criterios para a reflexión teolóxica. Segundo a Igrexa católica, a investigación e o traballo teolóxico inscríbense dentro dun saber racional [por iso a teoloxía é ciencia] cuxo obxecto é dado pola revelación [é dicir, a Palabra de Deus] transmitida e interpretada pola Igrexa baixo a autoridade do Maxisterio [xa que é imposible evitar a mediación da Igrexa], e acollida pola fe [importancia do asentimento da comunidade].
Misterio Cristolóxico É a enteira vida de Xesús Cristo, -a segunda Persoa ou o Fillo-: O seu nacemento, paixón, morte e resurrección, pola que reconcilia aos homes con Deus Pai. O misterio radica na imposibilidade de entender como coinciden na mesma Acode dúas naturezas, a Divina, infinita e eterna, coa humana, finita e mortal, de maneira que se dea por exemplo a paradoxo de que a mesma Persoa de Xesús, do venres de crucifixión ao domingo de resurrección, estea morta como home e ao mesmo tempo viva como Deus xunto ao Pai e ao Espírito Santo. É o misterio de que sexa, a partir do seu nacemento histórico, verdadeiro Deus e verdadeiro home.
No medievo xurdiron múltiples cismas ao redor da natureza de Cristo e en referencia á virxindade de María (Marioloxía). Con respecto a esta última, a controversia en parte viraba en que en Mateo 1:23 o anxo anuncia o nacemento en condición virxinal, mentres que Isaías na súa profecía alude a unha alma que en hebreo significa nena ou moza, pero non a unha bethulah que significa virxe. Este é un pequeno exemplo das dificultades da teoloxía como disciplina científica, ao ter que atopar a non contradición entre os argumentos filolóxicos e filosóficos, e as afirmacións dogmáticas do Maxisterio da Igrexa católica, sostidas por ser asístidas polo Espírito Santo.
Evolución histórica da Teoloxía
Percíbese unha acepción particular da palabra «teólogo» a partir do século XIX. A teoloxía, comprendida case exclusivamente como xustificación da doutrina do Maxisterio, identifica ao teólogo como a aquel que apoia esta doutrina (do Maxisterio) tanto á luz dos principios teóricos da filosofía como no plano da investigación histórica. De todos os xeitos, a súa función vese reducida á de comentador.
Nova Teoloxía no S. XX
Ao manterse termos convencionais como Cristo, Igrexa, Biblia, Fe, percíbese a sensación dunha permanencia no depósito clásico teolóxico, pero as audiencias non informadas non comprenden a falta da Esperanza, ou mellor devandito, traducida como esperanza intramundana nun mundo mellor, vén abaixo toda a estrutura da fe, a esperanza e a caridade.
Tarefa do Teólogo
Pódese pensar no teólogo como naquel que, por vocación, entrégase ao estudo dun acontecemento que afunde as súas raíces no pasado, pero como fillo do seu tempo, cargado das provocacións e tensións do presente, tendo que producir instrumentos para que ese acontecemento sexa comprensible e significativo tamén para o día de hoxe. Como crente, vese levado na súa investigación pola certeza da fe, pero como científico está suxeito ás regras do saber crítico.
A Palabra de Deus, obxecto de estudo do teólogo, vénlle na Igrexa e a través da Igrexa. A comprensión desta Palabra, eclesiasticamente mediada desde a súa orixe, oriéntase primariamente á comunidade crente, para que saiba dar razón da súa fe (1 Pe 3,15). Neste horizonte é onde se pon outra característica do teólogo: a eclesialidade, é dicir vivir, pensar e sentir como parte da Igrexa.
Jacques Laffite
Resultados completos na Fórmula Un
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
Anniken Huitfeldt
Anniken Huitfeldt, nada o 29 de novembro de 1969 en Bærum, é unha política norueguesa do Partido dos Traballadores Noruegueses
Guilfonso
O topónimo galego Guilfonso pode referirse a:
Reino de Alxeciras
Desde ese momento o título de "Rei de Alxeciras" figurou entre os títulos dos monarcas casteláns, e até a actualidade faino entre os títulos da Coroa de España. Con todo tras a morte de Afonso XI mentres cercaba Xibraltar en 1350, grazas ao enfraquecemento que sufría a Coroa de Castela polas loitas dinásticas que sufría, Muhammed V de Granada puido cercar e reconquistar a cidade en 1369. O rei nazarí reconstruíu as súas murallas e repoboouna, pero en 1379 comprendendo que Castela xa se repuxo das súas loitas internas e que non podería conservar a cidade moito tempo, preferiu destruíla a que volvese a mans castelás.
Emirat d'al-Jazira al-Khadrà Reino de Algeciras
Bibliotecario, bibliotecaria
Os bibliotecarios traballan en distintos ámbitos: bibliotecas públicas comunitarias, bibliotecas de institucións educativas (públicas ou privadas), e bibliotecas especiais, entre as cales están as bibliotecas exteriores das empresas, e as bibliotecas especializadas, por exemplo nun instituto de investigación.
Guitiriz, San Fiz de Monfero, Monfero
Guitiriz é un lugar da parroquia de San Fiz de Monfero no concello coruñés de Monfero na comarca do Eume. Tiña 15 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 7 eran homes e 8 eran mulleres.
Fraseo
Frase musical
Edward T. Cone analiza a "típica frase musical" que está formada por un tempo forte do compás ao comezo, un período de movemento e un punto de chegada marcado por un tempo forte cadencial. Charles Burkhart define unha frase como «calquera conxunto de compases (incluíndo un grupo dun, ou mesmo unha fracción dun) que teña un certo grao de integridade estrutural.
Hieninos
A dos hieninos (Hyaeninae) é unha subfamilia da familia dos hiénidos (Hyaenidae) que inclúe dous xéneros e tres especies.
Joaquín Soler Serrano
Joaquín Soler Serrano, nado en Murcia o 19 de agosto de 1919 e finado en Barcelona o 7 de setembro de 2010, foi un locutor de radio e xornalista español, especialmente popular durante a época do tardofranquismo en España. Destacou especialmente na súa faceta de entrevistador nos programas A fondo e Perfiles.
Guerra de Nagorno-Karabakh
Guerra entre Armenia e Acerbaixán (1918-1920)
Pouco despois de que se disolvese a Federación transcaucásica, graves disputas territoriais e étnicas entre armenios e azarís desembocaron nunha guerra aberta entre as recentemente formadas repúblicas democráticas de Armenia e Acerbaixán. A guerra estendeuse aos distritos de Qazaj, Syunik, Nakhichevan e o propio Karabakh. A disputa centrouse no establecemento da fronteira entre ambos os países nas mencionadas provincias. Os armenios de Karabakh tentaron proclamarse nunha república independente, pero fallaron ao non poder contactarse con Armenia. Despois da derrota otomá na Primeira guerra mundial, tropas británicas ocuparon a zona de Transcaucasia en 1919, colocando á zona de Karabakh e Zangezur baixo o mandato de Khosrov bey Sultanov, mentres que a decisión definitiva achega do futuro da rexión era tomada pola Conferencia de París de 1919.
Joaquín Soler Serrano
Recibiu os premios máis importantes do xornalismo, como o Premio Nacional de Radiodifusión en 1961, o Premio Ondas nas edicións de 1955, 1959, 1962, 1976 e 1999 e o Premio ABC ao mellor presentador en 1977.
Guerra de Nagorno-Karabakh
O pogrom de Sumgait
Os intentos de Gorbachov para estabilizar a rexión foron infrutuosos, xa que se enfrontaba á intransigencia de ambos os bandos. Os armenios, por unha banda, non se conformaron coa promesa de Moscova de destinar 400 millóns de rublos co fin de revitalizar o idioma armenio, destinándoos a textos escolares e a unha canle de televisión para Karabakh. Pola súa banda, Acerbaixán non estaba disposto en ningún caso a ceder territorio a Armenia. Outro feito que complicou a situación foi a detención por ordes do Kremlin de 11 membros dun recentemente formado Comité de Karabakh (entre os que se atopaba Levon Ter-Petrosian) durante o caos que seguiu ao terremoto. Estas accións polarizaron as relacións entre Moscova e os armenios, xa que estes últimos perderon a confianza en Gorbachov, desprezándoo pola mala xestión da axuda para as vítimas do terremoto e pola súa falta tanto de comprensión como de garantías na xestión da crise.
Lingua mapuche
miniatura|Un falante de mapuche. A lingua mapuche ou mapudungun (literalmente, o falar da terra) é o idioma dos mapuches, pobo amerindio que habita Chile e a Arxentina. Ten preto de 440.000 falantes con diversos graos de competencia lingüística. Influíu o léxico do español na súa área de distribución; e, á súa vez, incorporaba palabras do español e do quechua. Non foi clasificada satisfactoriamente e de momento, considérase unha lingua illada.
Guerra de Nagorno-Karabakh
Selando Lachin
Os combates tamén salpicaron as proximidades de Nakhichevan, que foi bombardeada polas tropas armenias en maio de 1992.
Agdam, Füzuli, Cəbrayıl e Zangilan
O 4 de xullo, un bombardeo da artillaría foi iniciada polas forzas armenias contra a capital da rexión de Agdam, destruíndo moitas partes da cidade. Os soldados, xunto cos civís comezaron a evacuar Agdam. Fronte a un colapso militar, Aliev tratou de mediar co goberno de facto de Karabakh e os funcionarios do Grupo de Minsk. A mediados de agosto, os armenios congregaron unha forza para tomar as rexións azarís de Füzuli e Cəbrayıl, ao sur de Nagorno-Karabakh.
Violencia e mediación despois de cesamento ao lume
En total o conflito xerou case un millón de refuxiados, con 400.000 habitantes armenios de Acerbaixán desprazáronse a Armenia ou Rusia, e outros 30.000 chegaron do Karabakh. Moitos dos que deixaron Karabakh regresaron despois do fin da guerra. Estímanse en 800.000 os azarís desprazados debido aos combates, incluídos os oriúndos de Armenia e do enclave. Varios outros grupos étnicos que vivían en Karabakh foron tamén forzados a habitar en campos de refuxiados construídos polos gobernos azarí e iraniano. A pesar que se afirma frecuentemente que os armenios controlan o 20 ou até o 40% do territorio azarí, os números estimados, contabilizando o enclave de Nakhichevan, varían entre 13,62 e 14% (reducíndose a 9% se Nagorno-Karabakh fose excluído).
Discapacidade
Historia
O concepto actual de discapacidade ten a súa raíz nos séculos XVIII e XIX. Nese momento desenvolvéronse disertacións médicas que converteron o corpo humano nun obxecto que se pode manipular, estudar e transformar. Isto combinouse co desenvolvemento científico que buscaba clasificar e categorizar, atopando métodos de normalización. O concepto de "norma" desenvolveuse neste tempo, sinalándose na obra do estatístico francés Alphonse Quetelet, que escribiu da década de 1830 L'homme moyen. Quetelet postulou que se podían tomar a suma de todas as características de todos os individuos nunha poboación dada (como altura ou peso) e atopar a súa media, calculando así o número que serviría de norma á que se debería chegar. Esta idea de norma estatística dispersouse polas reunións estatísticas nos Estados Unidos e Europa occidental neste períoso e vencellouse ao aumento da euxenesia. A discapacidade e conceptos como anormalidade, subnormalidade e normalidade proveñen de aí. A circulación destes conceptos foi evidente nos freak show, onde os xefes dos espectáculos beneficiábanse exhibindo persoas que se desviaban destas normas. Na historia moderna e contemporánea, a discapacidade foi vista con frecuencia como produto do incesto.
Río Cadagua
Nace na provincia de Burgos, na Serra Magdalena, concretamente en Peña Mayor. Posteriormente descende cara Valle de Mena. Entra en Biscaia e irriga a comarca de Enkarterri, atravesando Balmaseda, Zalla, Güeñes e Alonsotegi. Desemboca na Ría de Bilbao, que é a unión dos ríos Ibaizabal e Nervión, na fronteira entre Bilbao (barrio de Castrejana e Zorrotza) e Barakaldo (barrios de Zubileta, Burceña e Luchana).
Astacoideos
Clasificación segundo o ITIS
Astacoidea Latreille, 1802
Daniel Gabriel Fahrenheit
Escalas termométricas de Celsius, Fahrenheit e nadatorio
Publicou estes resultados en 1714, en Acta Editorum. Por entón os termómetros empregaban como líquido de referencia o alcohol e, a partir dos coñecementos que adquirira Roemer da expansión térmica dos metais, Fahrenheit puido substituílo ventaxosamente por mercurio a partir de 1716.
Movella pequena
Reprodución
O período de cría vai de maio a xullo. O tempo de incubación é de 24-29 días. Os polos voan ás seis semanas.
Florencio Pol Ramos
Florencio Pol Ramos España, nado en 1824 e finado na Coruña o 3 de xuño de 1902, foi un notario e teósofo galego.
Cadea perpetua (filme)
Análise
miniatura|left|A reunión de Andy e Red filmouse nunha praia de Sandy Point, nas [[Illas Virxes Estadounidenses|Illas Virxes]] Segundo Kermode, Zihuatanejo interprétase como unha analoxía do ceo ou do paraíso. No filme Andy describe a vila como un lugar sen memoria, que lle ofrece a absolución dos seus pecados esquecéndose deles ou permitindo que os leve o Océano Pacífico. A posibilidade de escapar a Zihuatanejo só se referencia no filme tras admitir Andy a culpa pola morte da súa muller. De forma semellante, Red só consegue a liberdade cando acepta que xa non pode salvarse a si mesmo ou expiar os seus pecados. Freeman describiu a historia de Red como unha historia de salvación, xa que non é inocente dos seus crimes, a diferenza da de Andy, quen atopa a redención. Malia que as interpretacións cristiás comparan a Zihuatanejo co ceo, segundo Kermode tamén pode interpretarse como unha forma de culpabilidade "nietzscheana" afastada das nocións tradicionais do ben e do mal, onde a amnesia que se ofrece é a destrución en lugar do perdón do pecado, o que implica que o obxectivo de Andy é secular e ateístico. Da mesma forma que Andy pode interpretarse como unha figura análoga a Xesucristo, tamén pode verse como un profeta do estilo de Zarathustra, que ofrece unha saída por medio da educación e da experiencia da liberdade. Roger Ebert argumentou que The Shawshank Redemption é unha alegoría sobre a importancia de manter o sentimento de autoestima cando se está nunha posición sen esperanza, e que a integridade de Andy é unha das temáticas importantes do filme.
Escolla dos actores
Nun primeiro momento Darabont considerou algúns dos seus actores favoritos como Gene Hackman e Robert Duvall para o papel de Andy Dufresne, mais estes non estaban dispoñibles naquel momento. Tamén tiveron en consideración a Clint Eastwood e Paul Newman para este papel. Ofrecéuselle a Tom Cruise, a Tom Hanks e a Kevin Costner. Hanks rexeitouno debido ó seu papel protagonista en Forrest Gump, e Costner rexeitouno polo seu papel protagonista en Waterworld. Durante distintas etapas do proceso o equipo de produción tamén tivo en consideración a Johnny Depp, a Nicolas Cage e a Charlie Sheen. Cruise chegou a asistir a sesións de lectura do guión, mais rexeitou traballar ás ordes do entón inexperto Darabont. Darabont afirmou que seleccionou a Robbins tras ver a súa actuación no filme de terror psicolóxico de 1990 Jacob's Ladder. Trala súa escolla, Robbins insistiulle a Darabont que contratase o cinematógrafo Roger Deakins, con quen Robbins xa traballara previamente en The Hudsucker Proxy. Como preparación para o papel, Robbins pasou tempo observando o comportamento de animais de zoolóxico nas súas gaiolas, pasou unha tarde en illamento, conversou con varios prisioneiros e gardas e pasou varias horas esposado de mans e pernas.
Brad Pitt foi seleccionado en primeira instancia para o papel do mozo preso Tommy, mais finalmente non aceptou o papel tralo seu éxito en Thelma e Louise, polo que o debutante Gil Bellows foi finalmente seleccionado para este papel. Pola súa banda, James Gandolfini rexeitou representar o papel de Bogs, o violador de prisións. Bob Gunton estaba rodando naquel entón o filme O demoledor (1993), e presentouse a unha audición para o papel do alcaide Norton. Para convencer o estudio de que Gunton era o axeitado para este papel, Darabont e o produtor Niki Marvin conseguiron que gravase unha proba de cámara durante un día libre da súa rodaxe d'O demoledor, para a que lle conseguiron unha perruca xa que afeitara a cabeza para o seu papel nese filme.
Rodaxe
Marvin pasou cinco meses explorando prisións polos Estados Unidos e o Canadá, procurando unha localización que tivese unha estética atemporal e que estivese completamente abandonada, para evitar a complexidade de rodar durante varias horas cada día nunha prisión activa, coas dificultades de seguridade que isto suporía. Eventualmente acabou seleccionando o Reformatorio Estatal de Ohio en Mansfield como a ficticia Prisión Estatal de Shawshank en Maine, citando como motivo desta escolla os seus edificios de ladrillo e pedra de estilo gótico. Tras case cen anos de uso, estas instalacións foran pechadas tres anos antes, o día de Noitevella de 1990, debido ás condicións inhumanas do centro.
O reformatorio, dunhas 6 hectáreas e coa súa propia planta eléctrica e granxa, foi parcialmente demolido pouco despois de finalizar a rodaxe, quedando só o edificio principal de administración e dous bloques de celas. Varias das tomas interiores das instalacións especializadas da prisión, como as salas de admisión e a oficina do alcaide, rodáronse no propio reformatorio. As escenas interiores dos bloques de celas da prisión rodáronse nun escenario construído dentro dunha fábrica abandonada próxima de Westinghouse Electric. Xa que Darabont quería que as celas dos presos estivesen de fronte unha a outra, case tódalas escenas do bloque de celas rodáronse nun escenario construído para este fin na fábrica de Westinghouse, agás pola escena na que Elmo Blatch admite a culpabilidade dos crimes polos que Andy foi condenado, que se rodou nunha das propias celas do reformatorio. Tamén se rodaron outras escenas en Mansfield e na vila veciña de Ashland, Ohio. O carballo baixo o que Andy soterra a carta para Red estaba situado preto do Parque Estatal de Malabar Farm en Lucas, Ohio, mais este quedou destruído en 2016.
Vídeo e televisión
En 2013, The Shawshank Redemption emitírase en 15 canles de cable nos Estados Unidos, ocupando nese ano 151 horas de emisión, rivalizando con O prezo do poder (1983) e só por detrás de Mrs. Doubtfire (1993). Estivo entre o 15% de mellores filmes para a audiencia adulta entre os 18 e 49 anos nas canles Spike, Up, SundanceTV e Lifetime, e foi o filme máis visto na canle OWN network. En 2014 nun artigo de The Wall Street Journal estimouse que en base ás marxes que os estudios se levan dos beneficios de recadación nos cinemas, das vendas de edicións domésticas e das licenzas para televisión, o filme conseguira uns 100 millóns de ingresos. Ese mesmo ano varios executivos do estudio Warner Bros. confirmaron que o filme era un dos activos máis valorados dentro da biblioteca do estudio.
Galardóns e nomeamentos
O filme recibiu sete nomeamentos ós premios Óscar, o maior número para un filme baseado nunha obra de Stephen King: ó mellor filme, ó mellor actor (Freeman), ó mellor guión adaptado (Darabont), á mellor fotografía (Deakins), á mellor montaxe (Richard Francis-Bruce), ó mellor son (Robert J. Litt, Elliot Tyson, Michael Herbick e Willie D. Burton), e á mellor banda sonora. Porén, non gañou o premio en ningunha das categorías. Recibiu tamén dous nomeamentos ós Globos de Ouro, á mellor actuación dun actor nun filme (Freeman), e ó mellor guión (Darabont).
Soutiño
Por Soutiño podemos referirnos a: Como topónimo,tamén pode facer referencia a varios lugares de Galicia:
Presocráticos
Son chamados "da physis" porque as súas investigacións xiraban sempre en torno do mundo material, físico; aínda que non poucas veces a arché fose algo non-físico, como os números, para os pitagóricos, ou o a-peiron (unha "cousa" increada e sen un comezo), para Anaximandro.
Ricardo Carvalho
Non confundir con Ricardo Carballo Calero
Media distancia Renfe
Liñas
Son moitas e un tren pode realizar unha combinación de varias. O tráfico en cada unha é diferente, estando algunhas moi transitadas con máis de 10 trens diarios por sentido como as de Alta Velocidade, a R-1 e máis a A-1 e outras con moi poucos trens ó día como a A-5.
Premios Princesa de Asturias
Características
Cada premio consta dun diploma, unha escultura de Joan Miró representativa do galardón -que se non se entrega no acto pois pesa oito quilos e se envía ao domicilio dos premiados-, unha insignia con escudo da Fundación Príncipe de Asturias, e unha dotación en económica de 50 000 euros.
Laurasiaterios
Etimoloxía
O latín científico Laurasiatheria fórmase cos elementos Laurasia-, formado a partir de Lau- (de Laurentia, antigo continente que na actualidade forma parte do cratón de Norteamérica), Asia, e -theria, forma latina plural do grego θηρίον thēríon, "besta salvaxe". Polo tanto o seu significado é "as bestas de Laurasia" (isto é, os animais de Eurasia e Norteamérica).
Rexional, Renfe
Rexional Lince
O tipo de tren a utilizar é dos seguintes modelos:
Rexional cadenciado
Denomínase así a un servizo Rexional que efectúa parada en todas as estacións dun núcleo de Cercanías Renfe aceptando viaxeiros con billete de proximidades entre as mesmas. En núcleos como Proximidades Madrid ou Rodalies Barcelona non se distinguen fisicamente dun tren de proximidades porque son as mesmas unidades (440R, 447 ou 450). En núcleos como Proximidades Valencia ou Proximidades Cádiz, os trens están pintados con colores de Media Distancia, usándose 440R/470 en Cádiz e 592 en Valencia.
Real Academia Española
Organización e operación
A Academia funciona en Pleno e en Comisións que se reúnen semanalmente. As Comisións teñen a misión de elabora-las propostas que posteriormente examinará o Pleno para decidir sobre a súa aprobación. Na actualidade existen as seguintes comisións: Delegada do Pleno, de Dicionario usual, de Dicionario histórico, de Gramática, de Información lingüística, de Vocabulario científico e técnico, de Ciencias humanas, de Publicacións e de Premios. Ademais, existe unha Comisión encargada da conservación da casa do Museo de Lope de Vega.
Principais publicacións
Entre as súas principais publicacións destacan:
Organismo anaerobio
Cefamicinas
Unha clase de antibióticos β-lactámicos chamados cefamicinas (cefoxitina, cefotetán etc.) son especialmente efectivos contra os anaerobios debido á súa capacidade de manter a súa integridade estrutural en presenza de β-lactamases codificadas en plásmidos ou no cromosoma bacteriano. Aínda que as cefamicinas son normalmente efectivas contra os anaerobios, poden orixinarse resistencias debido á diminución da permeabilidade celular ou á produción de distintas proteínas que se unen á penicilina (PBP).
Santiago de Chile
Demografía
As clases acomodadas que tradicionalmente habitaran as rúas céntricas (Toesca, Av. Brasil, República, París, Londres etc) comezaron a migraren a partir dos anos 1930 cara ao sector oriental da capital, conformándose no lado nororiental o chamado Barrio Alto (ou zona oriente), con características de cidade xardín, primeiro nas comunas de Providencia e Ñuñoa, logo nas actuais comunas de Las Condes e Vitacura, e actualmente no sector de La Dehesa, comuna de Lo Barnechea.
Oldrões, Penafiel
Oldrões é unha freguesía portuguesa do concello de Penafiel, con 5,33 km² de área e 2004 habitantes (2011). Densidade: 376 hab/km².
Who Am I? (filme de 1998)
Sinopse
Jackie é recrutado pola CIA para formar parte dun comando de elite, que recibe a orde de asaltar un laboratorio secreto de armamento tecnolóxico na xungla africana. Traizoados polo seu xefe, todo o equipo morre agás Jackie, que é abandonado na xungla. Unha tribo recólleo e cúrao, aínda que sofre de amnesia que lle impide lembrar quen é e como chegou ata alí. A súa loita por descubrir a súa verdadeira identidade significa a persecución dos seus antigos inimigos, e non poder confiar en ninguén nunca máis.
ISP
Evolución da rede en España
A solución, en certa parte, do problema, chegou en xaneiro de 1997 coa creación do espanix, o punto de acceso neutro español. Alí, os ISP nacionais conectan os seus equipos a un backbone (rede principal), permitíndolles ós seus usuarios ter unha conexión directa cos demais ISP operativos en España e reducindo así, os tempos de demora.
Vergina
Historia
De Aigai os macedonios estendéronse á parte central de Macedonia e desprazaron á poboación local de Pieres.
Do 513 ao 480 a.C. Aigai formou parte do Imperio Persa, pero Amintas I conseguiu manter a súa relativa independencia, evitar a satrapía e estender as súas posesións. A muralla construíuse no século -V, probablemente por Pérdicas II]. A finais do século -V, [[Arquelao I de Macedonia trouxo s súa corte artistas, poetas e filósofos de todo o mundo grego, foi, por exemplo, en Aigai onde Eurïpides escribiu e presentou as súas últimas traxedias.
Arqueoloxía
Os arqueólogos interesáronse polos túmulos en torno a Vergina desde a década de 1850, supoñendo que o lugar de Aigai atopábase nas proximidades. As escavacións comezaron en 1861 baixo a dirección do arqueólogo francés Leon Heuzey, patrocinado por Napoleón III. Descubríronse partes dun grande edificio que se consideraban dun dos palacios de  Antígono III Doson (263–221 a.C.), parcialmente destruído polo lume, foron descubertos preto de Palatitsa, que conservaron a memoria dun palacio co seu nome moderno. Non obstante, as escavacións tiveron que ser abandonadas debido ao risco de malaria. A escavadora suxeriu que este era o sitio da antiga cidade de Valla, unha visión que prevaleceu ata 1976.
Geotail
Características
O satélite estabilízase mediante xiro, a unhas 20 revolucións por minuto, co eixo de rotación inclinado entre 85 e 89 graos respecto do plano da eclíptica. Ten forma de cilindro e mide uns 2,2 metros de diámetro por 1,6 metros de alto. A alimentación eléctrica é proporcionada por células solares montadas sobre o corpo cilíndrico e baterías para os momentos nos que o satélite entra na sombra da Terra. Os datos recíbense en tempo real mediante un enlace en banda X no Centro do Espazo Profundo de Usuda, no Xapón. Para os momentos nos que non é posible a transmisión en tempo real, Geotail leva a bordo un par de grabadoras de cinta cunha capacidade de 450 Mb cada unha.
Vicente Rodríguez Guillén
Traxectoria
Na campaña 2006-07 vólvese a lesionar tras unha dura entrada do xogador do Celta de Vigo Iriney, reaparece en Mestalla contra o RCD Espanyol onde marcou un gol tras unha boa parede entre el e David Villa, tres días despois en Stamford Bridge ante o Chelsea FC nun partido de Liga de Campións, volve lesionarse. Pérdese o resto da tempada para non forzar a súa recuperación. A tempada 2007-08 volve dar un rendemento irregular, con novas lesións, esta vez unha fisura nun dedo do pé e diversos problemas musculares.
Estación de Milano Centrale
Historia
A construción renovouse en 1925 e o 1° de xullo de 1931 a estación foi oficialmente inaugurada en presenza do Ministro de Relacións Exteriores Galeazzo Ciano.
Abdus Salam
Biografía
Foi nomeado director do Centro Internacional de Física Teórica de Trieste, Italia, cando se fundou en 1964.
Teodebaldo, mordomo de palacio
Traxectoria
En 741, despois da morte de Carlos Martel, os seus dous fillos Pipino o Breve e Carlomán mataron a un Teodebaldo, que non podía ser Teodebaldo, duque de Alamania (morto en 744), nin Teodebaldo, duque de Baviera (morto en 732), nin Teodebaldo, duque de Turinxia (morto a principios do século VIII). Podería moi ben ser o seu curmán, cuxas ambicións poderían temer aproveitando o malestar que seguiu á morte de Carlos.
Dólar internacional
O dólar internacional é calculado polo Banco Mundial. Naceu nos anos 1960 na Universidade de Pensilvania como parte do "Programa Internacional de Comparación" (International Comparison Program), encargado polo antedito Banco Mundial. O obxectivo era estimar un ingreso per cápita que fose comparable internacionalmente. Debido a tipos de cambio fixos ou só parcialmente flexibles, ademais dos movementos internacionais de capital, non é posible utilizar os tipos de cambio que resultan do mercado de divisas para estes fins comparativos.
Cegueira
Discapacidade visual
Unha persoa con discapacidade visual é unha persoa cunha visión que non chega, malia as correcciones ópticas adecuadas, o 100% de resto visual. O resto visual fórmana dous parámetros de definición visual: a agudeza visual e o campo visual.
Etapa preoperatoria
Os nenos cegos presentan problemas na utilización de pronombres persoais e posesivos nas conversacións; este feito reflicte as dificultades que ten na comprensión dos cambios de roles. Cabe destacar a dificultade que teñen os nenos cegos para utilizar vías visuais de apoio á comunicación verbal, e ao mesmo tempo a necesidade que manifestan que os adultos poidan interpretar estas vías alternativas.
Etapa operatoria
Unha das dificultades que ten o neno é establecer a comunicación verbal e pre-verbal cos adultos sobre os obxectos. Estes problemas derivan, por unha banda, do feito de ter que coñecer os obxectos mediante sistemas sensoriais diferentes á visión e, pola outra, da dificultade que representa para o neno o feito de atopar xestos alternativos á sinalización visual que sexan entendidos polas súas familias.
Here Are The Sonics
Here Are The Sonics!!! é o álbum de estrea da banda estadounidense de garage rock The Sonics, publicado no ano 1965 a través do selo Etiquette.
Java
Non confundir con:
Alexis Ruano
Traxectoria
É un defensa central que posúe un gran manexo do xogo aéreo, aínda que tamén pode xogar de lateral dereito ou esquerdo, posto no que debutou co Málaga CF.
Jim Crawford
Resultados completos na Fórmula Un
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
A Louseira, San Fiz de Monfero, Monfero
A Louseira é un lugar da parroquia de San Fiz de Monfero no concello coruñés de Monfero na comarca do Eume. Tiña 6 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 2 eran homes e 4 eran mulleres.
Seu Vella de Lleida
dereita|miniatura
Descrición
A catedral está situada no centro histórico da cidade, e considérase unha obra románica, aínda que presenta elementos da arquitectura gótica e algúns detalles renacentistas. Destaca especialmente o traballo escultórico das portas da Anunciata, do Portal Major e da Porta dels Fillols, consideradas por parte da historiografía como unha mostra paradigmática da chamada Escola de Lleida. Encargada a Pere de Coma en 1193, a primeira pedra do templo foi instalada o 22 de xullo de 1203, quedando consagrado en 1278, aínda que a obra non se deu por acabada ata a construción do ciborio e a cubrición das naves en 1286. O conxunto tamén está dotado dun claustro, situado atipicamente aos pés do templo, que comezou a construírse no último terzo do século XIII e non se acabou ata finais do século seguinte. Foi entón cando procederon a finalizar o conxunto coa construción do campanario e a porta dos Apóstolos.
Pintura rupestre
miniatura|dereita|250px|Pinturas rupestres en Henarejos, Cuenca.
Características
As pinturas rupestres levantinas distínguense das representacións máxicas de animais da escola franco-cantábrica polos seus temas, referidos á actividade humana: a vida cotiá, a caza, a guerra etc. As representacións seguen un estilo que tende á estilización, o cal o aproxima á arte rupestre africana.
Significado
Considérase que as pinturas rupestres están relacionadas con rituais máxicos ou relixiosos para propiciar a caza, imprescindibles para a alimentación e a subsistencia. Os primeiros homes tiveron fortemente arraigado un sentido máxico co que pretenderon dominar as forzas naturais adversas ou potenciar as favorables. A maxia é a forma que tiña o home de enfrontarse a esas forzas naturais e poñelas ó seu servizo, pois cría que posuíndo o símbolo ou a representación das cousas se posuía a mesma cousa.
Sobre as paredes ou o teito das covas, os artistas prehistóricos debuxaban ou pintaban os distintos animais que cazaban. Tamén pintaban escenas de significado ritual ou máxico como, por exemplo, o rito da fertilidade. Crían que representar un bisonte era unha forma de propiciar a súa caza ou que a representación dunha muller cuns grandes seos aseguraba a fertilidade.
Escola Xónica
A Escola Xónica recibe ese nome da Xonia, colonia grega da costa occidental da Asia Menor. Os seus representante máis ilustres son: Tales de Mileto (fundador da Escola Xónica), Anaximandro, Anaxímenes, e Heráclito. Eses catro pensadores son os fundadores da filosofía no sentido específico, pois lanzaron as bases dos problemas filósoficos discutidos ata hoxe no Occidente: a verdade, a totalidade, a ética e a política.
Afonso Lopez de Baian
Afonso Lopez de Baian foi un trobador portugués, que estivo activo na corte de Fernando III de Castela entre 1245 e 1253 e na de Afonso III de Portugal entre 1253 e 1280.
Dievs, svētī Latviju
Dievs, Sveti Latviju (en galego Deus bendiga a Letonia é o himno nacional de Letonia. O seu autor tanto da música (1873) como da letra (1920) foi Kārlis Baumanis.
Sincelejo
Xeografía
A cidade, situada a unha altitude de 213 msnm, ten unha poboación estimada (2018) de 234 886 habitantes, o que dá unha densidade de 1 042,6 hab/km².
Dievs, svētī Latviju
En letón
Mūs' Latvijā! (Bis)
En galego
Deus, bendice a Letonia
A nosa querida patria
Onde os fillos de Letonia canten,
Castroncelos, A Pobra do Brollón
Festividades
As festas de Castroncelos celébranse na honra a Santiago Apóstolo, patrón da parroquia, o día 25 de xullo.
Comité Olímpico Nacional Eritreo
O Comité Olímpico Nacional Eritreo (código do COI: ERI) é o Comité Olímpico Nacional que representa a Eritrea nos Xogos Olímpicos. Foi creado en 1996 e recoñecido polo COI en 1999.
Chopper
200px|miniatura|dereita|Chopper de Dmanisi cunha antigüidade estimada de 1 850 000 anos En arqueoloxía un chopper é un instrumento de pedra cun fío moi irregular producido pola retirada de laxas dun dos lados da pedra.
Presentan formas moi rudimentarias e xeralmente só se atopan no paleolítico inferior, fai dous millóns de anos. As sociedades posteriores utilizaron ferramentas máis avanzadas. Fronte a estes cantos tallados monofaciais comezaron a mellorar os xeitos de traballar a pedra evolucionando a realización de cantos tallados bifaciais ou bifaces.
Pere de Coma
Tense noticia da súa presenza en Lleida no ano 1180 pola compra dunha casa no barrio de Sant Joan. No ano 1193 ofreceuse ao bispo de Lleida Gombau de Camporrells para traballar nas obras da Seu Vella de Lleida. Foi aceptado e contratado en 1203, estando a traballar nela como mestre maior durante case vinte anos, ata o seu falecemento en 1220.
Rigattino
Técnica
Esta técnica, creada en 1939 polo Istituto Centrale dei Restauro en Roma, pretende cubrir a lagoa ou falta de capa pictórica dunha obra para que resulte imperceptible desde lonxe pero que sexa visible ao aproximarse a obra e observala de preto. O que se pretende é mostrar que se trata dunha intervención actual e que, polo tanto, non forma parte de orixinal.
Membrana de Reissner
miniatura|300px|Localización da membrana de Reissner A membrana de Reissner ou membrana vestibular é unha membrana situada dentro da cóclea, no oído interno. Separa a scala media da scala vestibuli e xunto coa membrana basilar crea un compartimento dentro da cóclea que contén endolinfa, a cal é importante para o órgano de Corti funcionar. A súa función principal é separar a perilinfa e a endolinfa pero permitindo que os nutrientes pasen da perilinfa á endolinfa do labirinto membranoso. A membrana debe o seu nome ao anatomista alemán Ernst Reissner (1824-1878).
Camilo Nogueira
O nome de Camilo Nogueira pode referirse a:
Teoría de Galois
Primeiro exemplo: ecuación cuadrática
Conclúese que o grupo de Galois do polinomio x^2 -4x +1 consiste en dúas permutacións: a identidade que deixa A e B iguais, e a transposición, que intercambia A e B. Como grupo, é isomorfo ao grupo cíclico de orde dúas, denotado Z/2Z.
Holaspis
Etimoloxías
O termo do latín científico Holaspis procede das raíces gregas "aspis", ἀσπίς (= escudo redondo) e "holos", ὅλος, ὅλως (= todo, completo). Fai referencia ás escamas da cabeza nas que as escamas frontoparietal e occipital están totalmente fusionadas.
Descrición
O xénero foi descrito en 1863 polo naturalista, botánico, zoólogo e micólogo inglés John Edward Gray,
Hábitat e historia natural
Os Holaspis son lacértidos diúrnos, arbóreos, extremadamente áxiles e poden moverse en vertical e en superficies que sobresaen co corpo e a cola moi apertados contra a superficie. Viven en grandes árbores polo menos a 15 m sobre o chan do bosque en bosques primarios, áreas influenciadas polo ser humano e mesmo en bosques de eucaliptos de codia lisa, pero non se encontran en bosques pechados. A cola aserrada que teñen é considerada unha adaptación adicional a gabear para incrementar o agarre.
Mantemento en vivarios
As especies de Holaspis ocasionalmente téñense en casa como mascotas. Holaspis guentheri e H. laevis son con frecuencia confundidos entre si no comercio de mascotas ou denominados en xeral H. guentheri, porque H. laevis era anteriormente só unha subespecie de H. guentheri. Porén, case todos os Holaspis comercializados son H. laevis. A crianza en catividade serviu para obter máis información sobre a bioloxía de Holaspis.
Galeras, Sucre
Xeografía
O municipio ten unha superficie de 321 km², e ten unha altitude media de 80 msnm. A súa poboación, no ano 2015, era de 20 188 habitantes.
Cultura
O Ministerio de Cultura de Colombia ten pensado incluír estes cadros vivos na súa Lista do Patrimonio cultural inmaterial da Nación.
Cereixa, A Pobra do Brollón
Patrimonio
dereita|miniatura|Capela e sepulcros no castro de San Lourenzo.
Alkiza
A praza da vila atópase a 340 metros sobre o nivel do mar e nela atópanse a escola, o concello, o frontón e a igrexa parroquial. O concello conta con máis de 40 casaríos e casas dispersas. Aos seus habitantes alcúmaselles en éuscaro oiloak (galiñas).
Concello independente
Ao se converter en municipio independente, Alkiza adquiriu o dereito de participación nas Xuntas Xerais de Guipúscoa. Iso tiña un custo económico e Alkiza propúxolle a Anoeta a unión para compartiren gastos. En 1742, as dúas vilas fundaron a unión Ainssu para a súa representación nas Xuntas Xerais. Ás Xuntas Xerais de 1743 asistiron representantes de ambos os municipios; ás de 1744 asistiron os de Anoeta; ás de 1754 os de Alkiza e así sucesivamente. O acordo foi de vinte anos e foi renovado en 1762, 1781 e 1805. Neste último acordo, non se fixou prazo de finalización. Posteriormente, en 1815 adheriuse a Ainssu, Hernialde e á unión ampliada denominóuselle Ainssuberreluz.
Concellos lindeiros
Alkiza limita ao norte con Larraule Asteasu; ao sur con Hernialde, Tolosa, Albiztur e Bidania-Goiatz; ao leste con Anoeta; e ao oeste con Errezil.
Economía
No século XVI, cabe destacar a ferreiría de Egurrola que tivo unha actividade moi importante entre 1511 e 1615. A ferreiría foi destruída por unha gran riada. En 1514 a ferrería quedo exenta de impostos por un edicto da raíña de Castela Xoana I.
En 2020, o tecido produtivo de Alkiza está constituído por dúas explotacións agrarias, o agroturismo Lete, a adega de Txakoli Inazio Urruzola, o bar municipal, a minicentral hidroeléctrica Elektralkiza e unha empresa de afiado.
Lingua
O concello é dende decembro de 2019 membro da Mancomunidade de Municipios Euscaldúns (UEMA).
En Alkiza fálase a variante de Tolosaldea do dialecto guipuscoano, pero como consecuencia do uso do éuscaro batua na educación e nos medios de comunicación e o contacto mais frecuente con falantes doutros dialectos, as xeracións mais mozas teñen unha fala máis híbrida.
Ermidas de Santiago e da Santa Cruz
Celebráronse misas na ermida de Santiago ata 1977 e seguiuse celebrando a procesión de Venres Santo que partía da parroquia e acababa na ermida ata 1979. Actualmente a ermida está desacralizada.
Frontón
Con todo, o primeiro frontón de parede esquerda non foi construído ata 1922, financiado pola papeleira Echezarreta, Larrion e Aristi de Irura, dentro da operación para a construción da central hidroeléctrica Elektralkiza. A parede esquerda construíuse contra a igrexa de San Martiño e o frontis fronte ao casarío Katalandegi. Foi unha obra importante, xa que non había frontón con parede esquerda en tódalas vilas. O pelotari alkizarra Telesforo Arregi comenta o seguinte nunha entrevista realizada en 2003​:
El Miño (Ourense)
Historia e características
No diario escribiu Vicente Risco cos pseudónimos de "Rujú Sahib" e "Polichinela" artigos de filosofía e actualidade entre 1910 e 1913, ademais traduciu ao castelán poetas franceses e fragmentos do Mahabharata. Tamén Francisco Álvarez de Nóvoa tiña unha combativa sección titulada "Agujetas".
Cilindro
Área da superficie cilíndrica
Ademais, a área lateral está formada por un rectángulo de altura "h" e de largo o perímetro do círculo L = 2 Π r, polo que a área lateral é: Al = 2 Π r h
A = 2 Π r2 + 2 Π r h
A = 2 Π r ( r + h )
Volume do cilindro
O volume dun cilindro de base circular é:
Popeye the Sailor Meets Sindbad the Sailor
Sinopse
Nun gag sutilmente escuro, Wimpy vai tras un pato pola illa para cazalo cunha picadora de carne coa intención de picalo para fritilo e convertelo no seu prato favorito (as hamburguesas). Non obstante, o pato non só escapa senón que lle arrebata a Wimpy a súa última hamburguesa en represalia. Moitas das escenas da curta empregan o "proceso estereóptico" de Fleischer, que usa escenarios modelados para crear fondos 3D na animación.
Lamaigrexa, A Pobra do Brollón
San Pedro de Lamaigrexa é unha parroquia da Pobra do Brollón na provincia de Lugo. Pertence ó arciprestado de Santalla de Rei. En 2008 tiña 120 habitantes (57 homes e 63 mulleres) repartidos en 7 entidades de poboación, cunha densidade de 10,7 hab./km². En 1991 tiña 193 habitantes.
San Mamede de Lousada, Carballedo
Patrimonio
A igrexa parroquial, situada no lugar de San Mamede, data do último cuarto de século XVIII. Figura como mestre de obras Alonso de Fraguas.
Constelacións chinesas
Os tres recintos están centrados no polo norte celeste e inclúen as estrelas que se podían ver todo o ano dende a China. As vinte e oito casas abranguen a rexión zodiacal e poden considerarse equivalentes aos 12 signos de zodíaco. Ao contrario do que ocorre cos signos do horóscopo occidental, as vinte e oito casas fan referencia ás fases do mes lunar máis que á posición do sol ao longo do ano; de aí vén a súa denominación de palcos lunares.
A cada estrela visible asígnaselle un asterismo e algúns dos asterismos só contan cunha estrela. Tradicionalmente, cada estrela recibe un nome relacionando o seu asterismo cun número.
Alcouve
Importancia dos alcouves
Permiten un mellor aproveitamento e rendemento por metro cadrado nas plantacións, xa que garanten unha mellor escolla de sementes, polo que se aumenta a produtividade da colleita. facilita a actividade agrícola familiar. Ademais son moi importantes nalgúnhas especies vexetais de hortalizas con sementes moi miúdas, como a leituga, a cebola ou o tomate, que deste xeito non se sementan no agro senón que se transplantan, acadando deste xeito un bo desenvolvemento no seu primeiro período de vexetación.
Cadea alimentaria
A cadea alimentaria, tamén chamada cadea agroalimentaria, é a sucesión de actividades e transformacións que sofre un alimento desde a produción primaria (na granxa, na agricultura, no mar) ata a venda ou subministración do alimento ó consumidor final, incluíndo a produción de pensos para os animais de abasto.