cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Antonio Barrios
Como futbolista
Fillo de galegos, naceu na localidade biscaíña de Getxo o 21 de maio de 1910. Comezou a xogar ao fútbol no Zugartzarte da súa vila natal, que era viveiro do Arenas Club.
Drill
Drill é un subxénero da música hip hop que se orixinou en Chicago a principios da década de 2010. A nivel de son é semellante ao trap e liricamente ao gangsta rap. Os primeiros artistas drill son coñecidos polo estilo explícito e agresivo das súas letras e pola asociación co crime en Chicago. O xénero avanzou ao mainstream estadounidense en 2012 tras o éxito de rapeiros pioneiros como Chief Keef, Lil Reese, Lil Durk, Fredo Santana, G Herbo, Lil Bibby e King Louie, que tiñan moitos fans locais e un importante presenza en internet xunto co produtor Young Chop. Outros rapeiros, como LA Capone e RondoNumbaNine, tamén contribuíron á escena inicial do drill. A medida que o público creceu, seguiu a atención dos medios e a fichaxe de músicos de drill para grandes selos.
Àngels Margarit
Carreira artística
De 1979 a 1984 formou parte do colectivo Heura, un dos grupos de danza pioneiros e punteiros de Cataluña, con proxección máis aló das súas fronteiras e que obtivo prestixiosos premios internacionais. Comezou como coreógrafa en Heura e cabe destacar, en particular, Temps al Biaix (1981), o primeiro espectáculo de danza de Cataluña concibido como unha única peza. Despois de cinco anos con este grupo, decide comezar o seu propio traballo e crea Mudances (1985), unha peza para cinco bailarinas que daría nome á compañía, Mudances. Paralelamente, asociouse con outros coreógrafos para abrir Bugé Centro de actividades de danza (1984), espazo que foi centro de formación de moitos dos profesionais actuais.
Ao longo da súa carreira recibiu numerosos premios como o Grand Prix du Concours Choregraphique de Bagnolet en 1988 por Kolbebasar, o Premio Nacional de Danza de Cataluña, en dúas ocasións, en 1986 por Mudances e en 1991 por Atzavara.Premio Ciutat de Barcelona das Artes Escénicas en 1993 por Corol·la, e en 2010 gañou o Premio Nacional de Danza, entre outros. Convidada polo Concello de Terrassa, concibe Tensdansa, o festival internacional de danza de Terrassa, e é a súa directora artística dende 2003 ata 2007.
Obra
A carreira que a bailarina e coreógrafa iniciou nos anos oitenta é unha viaxe fascinante que parte do rigor e a estrutura das primeiras pezas, para desenvolverse sucesivamente en atmosferas e sensualidades, e viaxa dende a arquitectura vigorosa do movemento e o rigor minimalista cara á espazo da sensualidade do Mediterráneo. Margarit estivo á vangarda das vangardas europeas dende o primeiro momento e, coas súas propostas de referencia, leva máis de vinte e cinco anos enriquecendo estas vangardas. Para Margarit, a danza esperta o espazo, é a arte que nos permite mirar, habitar, experimentar o espazo. E a danza tamén é memoria corporal e pensamento físico, inmediato e necesario coma un grolo de auga cando se ten sede... infinito, porque cada corpo é único e diferente.
Ramón Margalef (2011)
Características
A súa autonomía é de 10 días, e conta con espazo para 11 investigadores e técnicos e 12 tripulantes. O seu deseño permítelle emitir niveis moi baixos de ruído á auga, o cal permite que a súa navegación non afecte ao comportamento da fauna mariña nos seus arredores.
Tempada 1988 do Campionato de Galicia de Rallys de Terra
A tempada 1988 foi a 2ª edición do Campionato de Galicia de Rallys de Terra. O vencedor foi o vigués Serafín Oitabén cun Citroën Visa.
Fotón escuro
No 2021 estase a usar aparellos optomecánicos para procurar a súa detección, axustando a frecuencia de vibración do aparello (chamado tambor optomecánico,'optomechanical drum') coa masa esperada do fotón escuro.
Eryngium duriaei
Eryngium duriaei é unha especie de planta fanerógama de Eryngium pertencente á familia das apiáceas.
Mercè Comaposada i Guillén
Traxectoria
Abandonou os estudos moi nova para traballar como montadora nunha empresa de produción cinematográfica. Máis tarde afiliouse ao Sindicato de Espectáculos Públicos de Barcelona, pertencente á Confederación Nacional do Traballo.
Mujeres Libres
Nos 12 números publicados colaboraron mulleres como Federica Montseny, Emma Goldman, Lucía Sánchez Saornil, Mary Giménez ou Carmen Conde. O seu compañeiro Baltasar Lobo, escultor a quen coñeceu en 1933, traballou na revista como ilustrador. Máis tarde, entre 1964 e 1978, volveuse editar noutras cidades e por outras persoas, na súa maioría mulleres. miniatura|Primeiro exemplar de [[Mujeres Libres (revista)|Mujeres Libres]] Cando se produciu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 volveu a Barcelona. Alí uniuse a outro grupo de mulleres, con quen colaborou na creación dunha nova federación nacional.
Traxectoria tardía
Malia a súa fráxil saúde, nunca deixou de lado o seu labor de educadora e as súas colaboracións coa prensa libertaria. Nos primeiros anos da Segunda República española colaborou en numerosos títulos da prensa libertaria. Escribiu sobre todo para Tierra y Libertad (editado pola Federación Anarquista Ibérica), Mujeres Libres (do que foi redactora xefa durante a revolución social española de 1936) e Tiempos Nuevos. Neste último tivo unha sección na que trataba temas como a medicina e a sexualidade, entre outros.
Área de Libre Comercio das Américas
Historia
A principios do ano 2004, varias cidades competían por obter a sede da ALCA, entre elas Miami, Atlanta, Colorado Springs, Chicago e Houston nos Estados Unidos; Puebla e Cancún en México; Porto de España en Trinidad e Tobago, San Xoán en Porto Rico e a Cidade de Panamá, en Panamá.
Dacre Montgomery
Traxectoria
Fillo de nai canadense, Judith Barrett-Lennard, e pai neozelandés, Scott Montgomery-Harvey. Ten unha irmá máis nova, Saskia. Seus pais traballaron na industria do cinema en Australia. Dacre comezou a actuar en pantalla e no teatro con nove anos. Montgomery asistiu á escola Mount Lawley Senior High School na súa cidade natal. Cando Montgomery cursaba o duodécimo curso, os seus compañeiros votaron por el como "O estudante máis probábel de devir unha estrela de Hollywood" no anuario. Montgomery continuou os seus estudos nas artes dramáticas ao longo da súa educación secundaria. Montgomery obtivo o seu titulo de actor na WAAPA da Edith Cowan University en 2015.
Antonio Souto Mosteiro
Recoñecementos
Unha rúa de Melide leva o seu nome.
Sabino Fuciños Buján
Traxectoria
Fillo de Inocencio Fuciños Quintás. Na II República foi concelleiro de Melide e primeiro tenente alcalde. Logo da morte do alcalde, o seu pai Inocencio Fuciños, foi elixido alcalde de Melide o 15 de marzo de 1933. Permaneceu no cargo ata o 2 de maio de 1934. Finou en Melide o 4 de maio de 1977.
Tríade catalítica
Historia
Desde o seu descubrimento inicial, houbo un número crecente de investigacións detalladas sobre cal era o mecanismo catalítico exacto. Un asunto especialmente discutido durante os anos 90 e 2000 foi se os enlaces de hidróxeno de barreira baixa contribuían á catálise,  ou se o enlace de hidróxeno ordinario era suficiente para explicar o mecanismo. A gran cantidade de traballos realizados sobre o relevo de carga, fixo que a catálise covalente utilizada polas tríades catalíticas sexa o mecanismo mellor coñecido en toda a bioquímica.
André Marty
Guerra civil española (1936-1939)
Aparece como personaxe na novela For Whom the Bell Tolls (Por quen dobran as campás) de Ernest Hemingway.
Tríade catalítica
Exemplos de tríades
miniatura|500x500px|Residuos de aminoácidos usados en diferentes combinacións en distintos encimas para constituír unha tríade catalítica para a hidrólise. Á esquerda están os membros da tríade nucleófilo, base e ácido. Á dereita están os diferentes substratos co enlace roto indicado por medio dun par de tesoiras. Nas [[beta-lactamas poden clivarse dous enlaces diferentes (1 na penicilina acilase e 2 na beta-lactamase).]]
Evolución converxente
A encimoloxía das proteases proporciona algúns dos máis claros exemplos de evolución converxente. O mesmo arranxo xeométrico dos residuos da tríade aparece nunhas 20 superfamilias de encimas distintas. Cada unha destas superfamilias é o resultado da evolución converxente que deu lugar ao mesmo arranxo da tríade dentro dun pregamento estrutural diferente. Isto débese a que os modos produtivos para colocar os tres residuos da tríade, o esqueleto peptídico do encima e o substrato son limitados. Estes exemplos reflicten as restricións químicas e físicas que teñen os encimas, que os levan a evolucionar converxendo de forma repetida e independentemente en solucións equivalentes.
Reacción de substitución
Mecanismos
O mecanismo SN2 ten só un paso. O ataque do reactivo e a expulsión do grupo saínte ocorren simultaneamente. Este mecanismo sempre dá lugar á inversión da configuración. Se o substrato que está baixo ataque nucleófilo é quiral, a reacción levará, polo tanto, a unha inversión da súa estereoquímica, chamada inversión de Walden.
Substitución radical
Nunha reacción de substitución de radicais están implicados radicais químicos. Un exemplo é a reacción de Hunsdiecker.
Substitución organometálica
As reaccións de acoplamento son unha clase de reaccións catalizadas por metais que inclúen un composto organometálico RM e un haluro orgánico R′X que reaccionan xuntos para formar un composto do tipo RR′ coa formación dun novo enlace carbono-carbono. Os exemplos inclúen a reacción de Heck, a reacción de Ullmann e a reacción de Wurtz-Fittig. Existen moitas variacións.
Nick Sagan
Nick Sagan, nado en Boston (Massachusetts) o 16 de setembro de 1970, é un escritor norteamericano.
Aarhus Gymnastikforening
Historia
En 1996, con xogadores como Stig Tøfting e Håvard Flo, o AGF estivo de novo preto de gañar a liga, pero foi superado polo Brøndby IF na penúltima xornada. Con todo, o AGF vingouse ao gañar a final da Copa de Dinamarca ante o Brøndby esa mesma tempada.
Estadio
O terreo de xogo do AGF é o Estadio de Aarhus, rebautizado como Ceres Park por motivos de patrocinio desde 2015, que ten unha capacidade de 19.433.
VISTA (telescopio)
Deseño do telescopio
A cima do outeiro onde se atopa VISTA foi aplanada para erixir o edificio principal que aloxa o telescopio e un edificio auxiliar. O edificio auxiliar inclúe instalacións para lavar, remover o revestimento reflector, e revestir o espello primario. O revestimento pode ser de aluminio, ou normalmente en prata protexida para un mellor rendemento de infravermellos. A base fixa do recinto do telescopio soporta a cúpula xiratoria de aceiro. Dúas portas corredizas forman a apertura na cúpula. A cúpula posúe paneis adicionais que se poden abrir para aumentar a ventilación, e un escudo de vento pódense implementar para pechar partes da rañura. Durante o día, a cúpula mantense a temperatura nocturna.
Anímidos
Distribución e hábitat
Viven en zonas húmidas tropicais e subtropicais (pantanos, lagos, lagoas, marismas), sabanas abertas e prados, ou en chairas aluviais de bosques tropicais húmidos, onde se alimentan de plantas acuáticas.
Gines
Ten unha área duns 2,90 km² e unha poboación de 13.428 habitantes (2020), o que daba unha densidade de poboación de 4.607,24 hab/km². Encóntrase situada a unha altitude de 123 m e a 6 km da capital provincial, Sevilla.
Bebé
Alimentación
miniatura|Lactación materna dun bebé. O mellor alimento para o bebé é o leite materno e por iso é que se promove tanto a lactación e os seus múltiples beneficios (protección contra enfermidades, inmunidade, fortalecedora do vínculo afectivo entre nai e fillo, etc.). O leite materno ten varios beneficios:
Gerena
Ten unha área duns 130,90 km² e unha poboación de 7.674 habitantes (2020), o que daba unha densidade de poboación de 57,21 hab/km². Encóntrase situada a unha altitude de 100 m e a 26 km da capital provincial, Sevilla.
Platero y Tú
Historia
Platero y Tú formouse en Bilbao a finais da década de 1980. Juantxu e Uoho empezaron tocando nun grupo chamado Qué, o cal gravou unha demo de catro temas. Tras a disolución desta, seguiron a ensaiar xuntos e Jesús García Castilla uniuse máis tarde como batería. Un día de decembro de 1989, Juantxu convidou a Fito, veciño seu, ao local para ver un dos ensaios. Estiveron a tocar cancións de Leño e acabou por entrar no grupo como voz e guitarra. O seu primeiro concerto foi como grupo convidado dun concurso de rock en Plentzia (Biscaia) o 17 de febreiro de 1990.
No verán de 1996 comezou a xira conxunta con Extremoduro. Nela alternábanse no escenario, tocaban xuntos, e facíanse versións mutuamente. Entre outras actuacións, estiveron na primeira edición do festival Viña Rock en Villarrobledo (Albacete), e terminaron a xira con dous concertos no Palacio de Deportes de Madrid. O éxito da banda consolidounos a nivel estatal, e a produtora decidiu remasterizar o seu primeiro álbum. Tamén sacan o CD promocional "Cantalojas", con catro temas gravados en directo o 2 de outubro de 1996 na Sala Sol de Madrid en colaboración con Cadena 100.
Rapaza
miniatura|dereita|250px|Grupo de rapazas [[Senegal|senegalesas.]] Unha rapaza ou unha moza é unha persoa de xénero feminino que xa non vive na infancia e aínda non pasou a adolescencia. O termo moza tamén pode ser sinónimo de noiva (persoa que mantén relacións amorosas con outra). Por outra banda, o termo rapariga fai referencia a unha moza nova.
Aljaraque
Aljaraque é un municipio de España na provincia de Huelva, comunidade autónoma de Andalucía.
Carmesí
Historia e usos
Na Europa do século XV a cor escarlata era considerada a máis suntuosa e cara, e a carmesí, a ser similar, compartía ese privilexio. Foi un colorante de primeira orde na industria tintureira toscana da época, e á vez a principal cor das roupas de luto, seguida da escarlata e a pavonazo (unha púrpura escura).
Vermello Cartagena
Oficialmente normalizoose como Pantone 202, código pertencente ao sistema de color Pantone Matching System.
Plásticos estándar
Exemplos
Os plásticos estándar abranguen os cinco polímeros máis utilizados, que en conxunto constitúen o 66% do plástico utilizado en todo o mundo: polietileno (PE-LD/PE-LLD e PE-HD), polipropileno (PP), cloruro de polivinilo (PVC), o poli(metacrilato de metilo) e polistireno (PS).
Problemática
Varias investigacións suxiren que a cinética da degradación térmica dos plásticos básicos é importante para darse conta das complicacións que poden traer debido á temperatura pola que pasan no proceso de produción ou fabricación. O plástico inclúe un alto peso molecular e queimalos é demasiado arriscado xa que interacciona co transporte de masa e enerxía, o que trae complicacións se non se investiga adecuadamente .Os plásticos estándar son tamén a maior fonte de microplásticos. O Programa de Nacións Unidas para o Medio Ambiente (PNUMA) estima que entre un 70 e un 90% dos residuos acuáticos que se atopan nas praias son plásticos, e que cada ano circulan unhas 800.000 toneladas de bolsas deste material só na Unión Europea. A ONU estima que cada ano se envorcan aos mares e océanos 8 millóns de toneladas de plástico e que, de seguir así, no ano 2050 haberá máis plásticos que peixes nos océanos.
Reciclaxe
A pesar das complicacións dos plásticos, algúns fabricantes tratan de reciclar para un novo crecemento xa que algúns países da Unión Europea, Xapón, Estados Unidos limitaron o uso de produtos feitos con plásticos e tamén noutros lugares de América, África ou Oceanía desenvolveron normativa nese senso. Implementar tácticas e estratexias de mercadotecnia para reciclar plásticos pode ser un incentivo e un bo investimento, xa que a xente tende a comprar máis os materiais reciclados. Varias empresas grandes como Procter & Gamble e Clorox utilizan produtos reciclados para fabricar produtos domésticos. No Estado español, segundo ADEGA, só o 25% dos envases de plástico se recicla, o 50% quéimase e outro 25% reexpórtase á China. En varias ocasións denunciouse que a reciclaxe de plásticos é moito menor do que afirman gobernos, organismos xestores e empresas.
Henry Bergh
Carreira
En Londres coñeceu a Royal Society of England for the Prevention of Cruelty to Animals, creada en 1824 e a primeira entidade deste tipo no mundo.
Golpe de Estado de Pavía
Contexto: a proclamación da República Federal e a rebelión cantonal
miniatura|Caricatura da revista satírica [[La Flaca do 3 de marzo de 1873, facendo referencia á loita entre os radicais, que defenden a república unitaria e os republicanos federais que defenden a federal. E tamén as liortas entre os federais "transixentes" e "intransixentes"]]
A resposta dos "intransixentes" á política de "orde e progreso" do goberno de Pi i Margall foi abandonar as Cortes o 1 de xullo, acusando ao goberno de ter contemporalizado e mesmo renderse fronte aos inimigos da República Federal. Os "intransixentes" pediron entón a formación inmediata e directa de cantóns, que iniciarían a revolta cantonal, formando un Comité de Saúde Pública en Madrid para dirixila, aínda que o que prevaleceu foi a iniciativa dos federais locais, que se fixeron donos da situación nas súas respectivas cidades. Aínda que houbo casos como o de Málaga nos que as autoridades locais foron as que lideraron o levantamento, na maioría formáronse xuntas revolucionarias. Dúas semanas despois da retirada das Cortes, a revolta foi un feito en Murcia, Valencia e Andalucía
Para pór fin á revolta cantonal, Pi i Margall rexeitou aplicar as medidas excepcionais propostas polo sector "moderado" do seu partido, que incluían a suspensión das sesións das Cortes, porque declarou, con toda lóxica, que o rebeldes só seguían a doutrina federalista "pactista" que el mesmo proclamara. Confiaba en que a rápida aprobación da Constitución federal -que non aconteceu- e a forma de diálogo -a "guerra telegráfica" que xa lle funcionara cando a Deputación de Barcelona proclamara o Estado catalán- provocarían que os rebeldes entrasen en razón. Porén, non dubidou en acudir á represión. Como a política de persuasión e represión de Pi i Margall, finalmente, non conseguira deter a rebelión cantonal, o sector "moderado" retiroulle o seu apoio o 17 de xullo votando a favor de Nicolás Salmerón. Ao día seguinte, Pi i Margall dimitiu, despois de 37 días no cargo.
A finais de novembro, o goberno de Castelar ordenou ao xeneral Ceballos, quen dirixiu o asedio de Cartaxena tras a renuncia do xeneral Arsenio Martínez Campos, que o iniciara o 15 de agosto, que bombardease Cartaxena para "romper o espírito dos defensores ou polo menos perturbándoos, para non permitirlles permanecer como quedaron, completamente tranquilos". O bombardeo comezou o 26 de novembro de 1873 sen previo aviso e prolongouse ata o último día do cerco, o 12 de xaneiro de 1874, contabilizando un total de 27.189 proxectís, "un auténtico diluvio de lume", causando 800 feridos e doce mortos e danos para a maioría dos edificios pois só 28 casas quedaron sen sufrir danos. Responderon os canóns dos castelos de Cartaxena e das fragatas, pero foron moito menos efectivos dada a dispersión das forzas gobernamentais que asediaron a praza por terra. Despois da primeira semana de bombardeo na que os sitiadores se decataron de que as defensas de Cartaxena permanecía, aínda, intactas, o xeneral Ceballos dimitiu e o 10 de decembro foi substituído polo xeneral José López Domínguez, quen tamén era xeneral antirrepublicano e tamén era sobriño do xeneral Serrano, o líder do conservador Partido Constitucional. Na entrevista que mantivo en Madrid con Castelar, insistiu en que debería lograr a rendición de Cartaxena a calquera prezo antes do 2 de xaneiro, data prevista para a reapertura das Cortes.
Jaume Coll Mariné
Traxectoria
É licenciado en Filosofía e está a elaborar unha tese de doutoramento sobre Segimon Serrallonga. Forma parte do consello editorial de Reduccions e de La Lectora.
Pauline Dube
Recoñecementos
En 2019, foi nomeada unha das 100 persoas máis influentes no cambio climático. En outubro de 2020 foi designada polo Secretario Xeral da ONU para ser unha dos quince científicos que crearían o Informe de Desenvolvemento Sustentable Global 2023 para as Nacións Unidas.
Mary-Claire King
Traxectoria
A técnica que King desenvolveu para identificar BRCA1 demostrou ser valiosa para estudar moitas outras enfermidades, e a propia King identificou a BRCA2.
Traballo de dereitos humanos
Mary-Claire King aplicou por primeira vez os seus coñecementos xenéticos ao traballo en materia de dereitos humanos en 1984, cando ela e o seu laboratorio comezaron a traballar coas Avoas da Praza de Maio na Arxentina, utilizando a xenética dental para identificar aos desaparecidos, un método que permitiu identificar a máis de 114 nenos apropiados durante a ditadura 1976-1983. Estes nenos foron secuestrados polos militares e rexistrados con cambios de identidade mediante certificados de nacemento ou adopción simulada, polo que para que recuperen a súa identidade é necesario acreditar incuestionablemente a súa filiación biolóxica.
Asociación Latinoamericana de Integración
Adhesión
A ALADI abre ademais o seu campo de acción cara o resto de América Latina mediante vínculos multilaterais ou acordos parciais con outros países e áreas de integración do continente (Artigo 25). Así mesmo, contempla a cooperación horizontal con outros movementos de integración do mundo e accións parciais con terceiros países en vías de desenvolvemento ou as súas respectivas áreas de integración (Artigo 27).
Claudia S. de Windt
Claudia S. de Windt, nada en Santo Domingo, República Dominicana, é unha avogada internacional ambiental dominicana e experta en ciencias políticas.
Rapaz
miniatura|dereita|240px|Grupo de rapaces de [[Bangladesh.]] Un rapaz ou un mozo é unha persoa de xénero masculino que xa non vive na infancia e aínda non pasou a adolescencia. O termo mozo tamén pode ser sinónimo de noivo (persoa que mantén relacións amorosas con outra). Por outra banda, o termo raparigo fai referencia a un mozo novo.
Austroplatypus incompertus
Estrutura social
Unha femia fertilizada intenta empezar unha nova colonia introducíndose profundamente no cerne dunha árbore viva, finalmente bifúrcase e deposita as súas esporas fúnxicas e larvas. Cando estas larvas crecen ata a idade adulta, os machos vanse algún tempo antes que as femias, deixando alí unha media de cinco femias, que rapidamente perden os últimos catro segmentos tarsais das súas patas posteriores. A única entrada á colonia será pouco despois pechada pola árbore, deixando encerrada a colonia. Esta deformidade corporal e a barreira física fan que as femias permanezan sen fertilizar e participen no mantemento, escavación e defensa das galerías, propagando o mantemento da xerarquía social.
Hipóteses sobre a evolución da eusocialidade
Na ecoloxía de A. incompertus a estratexia de defensa da fortaleza é probable considerando que escavan galerías cunha soa entrada na madeira das árbores hóspede. A defensa da fortaleza é dabondo para que evolucione a eusocialidade cando se cumpren tres criterios: o alimento coincide co refuxio, hai selección para a defensa contra intrusos e predadores e unha capacidade de defender dito hábitat. As femias que fundan a colonia traen a fonte de alimento dos gurgullos, que son os fungos simbióticos, que quedan nas galerías na madeira que escavaron. Isto satisfai o primeiro criterio. As femias mostran espiñas prominentes ben aparentes nos seus élitros, e as femias son o único sexo que defende as galerías, posiblemente satisfacendo o segundo criterio. O terceiro criterio está estudado e demostrado insuficientemente. A única entrada das galerías podería indicar unha capacidade de defender, aínda que se atoparon vivindo nas colonias varios comensais e polo menos un predador.
Mollavao, Pontevedra
Historia
dereita|miniatura|Estrada PO-546 ao seu paso por Mollavao dereita|miniatura|Publicidade de Jabón San Justo, Mollabao (sic). A antiga enseada areosa na que se atopa Mollavao foi o xerme do actual barrio. O nome de Mollavao ten a súa orixe en molle (peirao) e vao (lugar de descarga). Mollavao naceu como espazo portuario para o Imperio Romano, servindo de anteporto a Pontevedra. A primeira mención coñecida, como Mollia Vada, é dun documento de 1220. En 1595 Mollavao xa era descrito nun plano conservado no Arquivo Xeral de Simancas como un lugar notable da ría de Pontevedra.
En 1944 expropiáronse terreos no barrio para a construción de vivendas para oficiais da Armada destinados na Escola Naval Militar. En Mollavao a ambos os dous lados da rúa Rosalía de Castro edificáronse chalés para tal fin rodeados de zonas verdes e xardíns.
En 1953 levouse a cabo a construción no barrio do colexio privado Juan Sebastián Elcano (pertencente ao Ministerio de Defensa) situado na rúa Rosalía de Castro, contiguo ás vivendas dos militares da Armada e que empezou a funcionar en 1954.
Mapeo de texturas
Mapeo de texturas afines
miniatura|400x400px| Debido a que o mapeo de texturas afines non ten en conta a información de profundidade sobre os vértices dun polígono, onde o polígono non é perpendicular ao espectador, produce un defecto notable, especialmente cando se rasteriza como triángulos. A asignación de texturas afines interpola linealmente as coordenadas de textura nunha superficie, e así é a forma máis rápida de mapeo de texturas. Algúns programas e hardware (como a PlayStation orixinal) proxectan vértices no espazo 3D na pantalla durante a representación e interpolan linealmente as coordenadas de textura no espazo da pantalla entre eles. Isto pódese facer incrementando as coordenadas UV do punto fixo ou mediante un algoritmo de erro incremental semellante ao algoritmo de liñas de Bresenham.
Corrección de perspectiva
Para corrixir de volta ao u, v espazo calculamos primeiro o corrixido z tomando de novo o recíproco. Despois usamos isto para corrixir o noso u_i, v_i : e.
Os mapeadores de texturas de software clásicos xeralmente só facían cartografía simple con como máximo un efecto de iluminación (normalmente aplicado a través dunha táboa de busca), e a corrección da perspectiva era unhas 16 veces máis cara.
Implementacións de hardware
O hardware de mapeo de texturas foi desenvolvido orixinalmente para a simulación (por exemplo, como se implementou nos xeradores de imaxes Evans e Sutherland ESIG), e estacións de traballo de gráficos profesionais como Silicon Graphics, máquinas de efectos de vídeo dixitais de transmisión como o Ampex ADO e máis tarde apareceron en armarios Arcade, vídeos de consumo, consolas de xogos e tarxetas de vídeo para PC a mediados da década de 1990. Na simulación de voo, o mapeo de texturas proporcionou importantes pistas de movemento.
Mapeo de textura inversa
A interpolación lineal pode usarse directamente para mapear texturas afines sinxela e eficiente, pero tamén se pode adaptar para a corrección da perspectiva.
George D. Zamka
Traxectoria
Zamka graduouse en matemáticas pola Academia Naval dos Estados Unidos en 1984 e é máster en xestión de enxeñaría polo Instituto de Tecnoloxía de Florida en 1997. Foi seleccionado como astronauta pola NASA en xuño de 1998, participando nas misións STS-130 e STS-120 e pasando 28,85 días no espazo.
Historia do Ilves Naiset
O Museo finlandés do hóckey sobre xeo introduciu sete antigas xogadoras do equipo no seu Salón da Fama (coñecido como Suomen Jääkiekkoleijonat, en galego Leóns/leoas do hóckey sobre xeo finlandés), sendo Marianne Ihalainen unha das dúas primeiras mulleres homenaxeadas. O equipo retirou os números 10, 15 e 16 en honor a Anne Haanpää, Johanna Koivula, e a propia Ihalainen. Ademais, tres mulleres do equipo foron homenaxeadas no chamado "Ilves Hockey Legends", no que están incluídas algunhas das personalidades máis destacadas do equipos de hóckey sobre xeo de Ilves, tanto en categoría feminina como na masculina.
Secretario Xeral das Nacións Unidas
Funcións
Concibido por Franklin D. Roosevelt como o "moderador do mundo", a posición defínese na Carta das Nacións Unidas como o "xefe máis oficial" da organización, pero a Carta tamén establece que o Secretario Xeral pode chamar a atención do Consello de Seguridade sobre "calquera asunto que, na súa opinión, poida ameazar o mantemento da Paz e a seguridade internacional", dando a posición de maior capacidade de acción. no mundo da escena. A situación converteuse nun dobre papel de administrador das Nacións Unidas e de diplomático e mediador para resolver as disputas entre os Estados membros e chegar a un consenso sobre cuestións globais.
Antonio Gómez Fernández
Como adestrador
Unha vez que colgou as botas, deu o salto aos bancos, aínda que xa levaba adestrando equipos infantís e xuvenís dende antes de debutar como futbolista profesional. Adestrou o Areosa e en 1987 pasou ao Xuvenil de Ponteareas, co que logrou o ascenso á Terceira División, e quedou subcampión da Copa Galicia.
Dwynwen
Historia e lenda
No conto que se conta dela, ou ben un mozo chamado Maelon Dafodrill namórase dela, pero ela rexeita os seus avances; ou non pode casar con el porque o seu pai prohibiu o matrimonio e xa llo prometera a outra persoa. Angustiada polo seu amor por Maelon, Dwynwen rezou para que se namorase del. Un anxo ofrécelle unha apócema e Maelon converteuse en xeo. Deus concedeulle entón tres peticións: que Maelon sexa liberado; que, a través dela, Deus coide de todos os verdadeiros amantes; e que siga solteira. Como mostra do seu agradecemento, retirouse á soidade de Ynys Llanddwyn fronte á costa oeste de Anglesey para converterse en eremita até a súa morte, cara ao ano 460; aínda que nalgúns textos se escribiu que ela fuxira alí polo seu medo a Maelgwn Gwynedd.
Ynys Llanddwyn
miniatura| Mapa de localización da Illa de Anglesey, Reino Unido miniatura| Igrexa de St Dwynwen, Llanddwyn [[ca. 1778]] miniatura|Crochan Llanddwyn Dwynwen retirouse a unha pequena illa de mareas na costa suroeste de Anglesey; Newborough é a cidade máis próxima. En Anglesey construíu unha igrexa; que pasou a ser coñecida como Llanddwyn ("Igrexa de Dwynwen"). Os seus restos aínda poden verse en Ynys Llanddwyn.
Zefiro 23
Zefiro 23 é a designación do motor foguete usado polo lanzador europeo Vega na súa segunda etapa.
Dwynwen
Legado
Benjamin Williams escribiu "Dwynwen", un coro para voces masculinas con música do compositor galés Joseph Parry, para o Llandudno National Eisteddfod de 1896.
Gelves
Xeografía
O termo municipal divídese en dúas zonas claramente diferenciadas, unha superior e outra inferior. A superior esténdese pola cornixa do Aljarafe, alberga varias urbanizacións e un parque natural de propiedade municipal. A inferior está composta polo centro urbano e a veiga de Gelves.
Demografía
Evolución do número de habitantes nos últimos anos.
Jorge Guamán
Jorge Gonzalo Guamán Coronel, nado en Pujilí o 22 de abril de 1965, é un político ecuatoriano, prefecto provincial de Cotopaxi dende maio de 2014.
Gelves
Igrexa de Santa María de Graza
O templo tamén alberga unha talla de San Xosé co Neno Xesús do século XVIII.
Anhima cornuta
Notas taxonómicas
Esta especie xa era coñecida no século XVII, e foi descrita en 1766 polo naturalista sueco Carl Linnaeus na duodécima edición do seu Systema Naturae, co nome binomial Palamedea cornuta.
Comportamento
Adoitan andar en parellas ou pequenos grupos familiares. Constrúe niños flotantes nos esteiros e descansa sobre árbores altas. Pasa a maior parte do tempo pastando sobre a vexetación flotante ou descansando sobre a copa das árbores, desde onde emite sons guturais que lle serven para demarcar o seu territorio.
Arte xerativa
ligazón=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/41/Dombis_1687.jpg/220px-Dombis_1687.jpg|miniatura| Vista de instalación de Irrational Geometrics 2008 de [[Pascal Dombis]] ligazón=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e5/10%27000_moving_cities_V3%2C_net-and-telepresence-based_installation%2C_2015.jpg/220px-10%27000_moving_cities_V3%2C_net-and-telepresence-based_installation%2C_2015.jpg|miniatura| [[Instalación baseada en telepresencia 10.000 Moving Cities, 2016 de Marc Lee]] A arte xerativa refírese á arte que en todo ou en parte foi creada co uso dun sistema autónomo. Un sistema autónomo neste contexto é xeralmente aquel que non é humano e pode determinar de forma independente as características dunha obra de arte que, doutro xeito, requirirían decisións tomadas directamente polo artista. Nalgúns casos, o creador humano pode afirmar que o sistema xenerativo representa a súa propia idea artística, e noutros que o sistema asume o papel do creador.
Historia
O uso da palabra "xerativo" na discusión da arte desenvolveuse co paso do tempo. O uso do "ADN artificial" (par de bases) define un enfoque xerador da arte centrado na construción dun sistema capaz de xerar acontecementos imprevisibles, todos eles cun carácter común recoñecible. O uso de sistemas autónomos, esixido por algunhas definicións contemporáneas, centra un enfoque xerativo onde os controis están fortemente reducidos. Este enfoque tamén recibe o nome de "emerxente". Margaret Boden e Ernest Edmonds sinalaron o uso do termo "arte xenerativa" no amplo contexto dos gráficos por ordenador automatizados na década de 1960, comezando coas obras de arte expostas por Georg Nees e Frieder Nake en 1965: A. Michael Noll fixo o seu traballo inicial de arte por ordenador combinando aleatoriedade con orde, en 1962, e exhibiuna xunto con obras de Bell Julesz en 1965.
O termo tamén se utilizou para describir a arte abstracta xeométrica onde elementos simples se repiten, transforman ou varían para xerar formas máis complexas. Así definida, a arte xerativa foi practicada polos artistas arxentinos Eduardo McEntyre e Miguel Ángel Vidal a finais dos anos sesenta. En 1972 o romanés Paul Neagu creou o Generative Art Group en Gran Bretaña. Foi poboado exclusivamente por Neagu usando alias como "Hunsy Belmood" e "Edward Larsocchi". En 1972, Neagu deu unha conferencia titulada "Formas xerativas de arte" no Queen's University, Festival de Belfast.
En 1970 a Escola do Instituto de Arte de Chicago creou un departamento chamado Generative Systems. Tal e como describiu Sonia Landy Sheridan, o foco centrábase nas prácticas artísticas utilizando as entón novas tecnoloxías para a captura, transferencia entre máquinas, impresión e transmisión de imaxes, así como a exploración do aspecto do tempo na transformación da información da imaxe. Tamén destaca John Dunn, primeiro estudante e despois colaborador de Sheridan.
Desde mediados da década de 1990, Brian Eno popularizou os termos música xerativa e sistemas xerativos, facendo unha conexión coa música experimental anterior de Terry Riley, Steve Reich e Philip Glass.
Música
O Musikalisches Würfelspiel ("Xogo de dados musicais") de Johann Kirnberger de 1757 considérase un dos primeiros exemplos dun sistema xenerativo baseado na aleatoriedade. Os dados usáronse para seleccionar secuencias musicais dun grupo numerado de frases compostas previamente. Este sistema proporcionaba un equilibrio de orde e desorde. A estrutura baseábase nun elemento de orde por unha banda, e de desorde por outra.
Saab 105
Deseño
O 105 pode equiparse con varios tipos de armamento e equipamento para realizar unha ampla gama de tarefas, instalándose a meirande parte nos seis puntos de ancoraxe baixo as ás. Nun rol de ataque ao chan e apoio próximo, o 105 pode empregar unha combinación de foguetes non guiados de 135 mm, 127 mm e 75 mm, mísiles aire-superficie e distintos tipos de bombas, incluídas bombas de napalm; poden tamén instalarse un par de canóns de 30 mm ou metralladoras de 7,62 mm en vainas. No rol de defensa aérea poden empregarse mísiles aire-aire AIM-9 Sidewinder ademais dos canóns. Ademais, co fin de transportar un máximo de dous pasaxeiros, poden instalarse asentos de exección máis pequenos para o piloto e o copiloto e pode poñerse un banco detrás deles para os pasaxeiros. O Saab 105 tamén pode realizar misións de recoñecemento xenéricas ou misións de vixilancia máis especializadas, tendo a opción de poder ser equipado con equipo de detección de radiación para mostraxe atmosférica. Co equipamento axeitado o 105 pode convertirse rapidamente entre un adestrador e un avión de ataque lixeiro.
Lung Chien
Traxectoria
Pola súa traxectoria, explorou temas comúns no cine de Hong Kong como as artes marciais ou a violencia na vida cotiá. Fixo máis de trinta películas como director e protagonizou tantas películas como actor.
Andrés Moreiras Blanco
Traxectoria
Foi nomeado xuíz municipal de Palas de Rei en 1904. Foi concelleiro de Palas de Rei. Logo do pasamento do alcalde Miguel García Pacín, foi nomeado alcalde de Palas de Rei en 1917. Continuou no cargo ata 1922.
Mercè Pons
Traxectoria
Tamén alcanzou unha considerable fama grazas aos seus personaxes nas series de televisión catalás como Ventdelplà ou El cor de la ciutat, e nas españolas como Makinavaja ou Compañeros.
Heidi Hautala
Trala incorporación de Finlandia á Unión Europea en 1995, foi elixida para o Parlamento Europeo en 1996. Posteriormente regresa ao parlamento nacional nas eleccións de 2003, volvendo ser elixida eurodeputada en 2009. Desde xuño de 2011 presidiu a Subcomisión de Dereitos Humanos e posteriormente traballou como ministra de Desenvolvemento Internacional de Finlandia no gabinete de Jyrki Katainen.
Traxectoria política
Demostrando a súa capacidade en diversos postos de responsabilidade política, foi elixida candidata presidencial no 2000 e 2006. E membro do Parlamento Nacional en 2003. Na primeira rolda das eleccións de 2006, terminou en cuarta posición de oito candidatos con 3,5 % (sendo a cuarta forza máis votada con 105,248 votos) segundo rexistros electorais.
Lago Powell
Historia
Feito no río Colorado nos anos 1960, comezou a encherse no 1963. Subministra auga a 40 millóns de persoas, é aproveitado para irrigar máis de dous millóns de hectáreas, e permite subministrar ata 4200 MW. Cheo, ten un nivel da auga sobre o nivel do mar de 1128 msnm (no ano 2000 acadou os 1120 m). Debido ós depósitos de sedimentos do Colorado, despois de case sesenta anos de uso calcúlase que leva perdido o 7 % da súa capacidade. A comezos da década de 2020 a cunca do río sofre unha seca que levou o nivel a unha altura de 1072 msnm.
Gran Premio da Emilia-Romaña de 2022
Práctica
Houbo dúas sesións de prácticas, as dúas dunha hora de duración. A primeira sesión de prácticas comezou ás 13:30 hora local (UTC+02:00) o venres 22 de abril. A segunda sesión de prácticas ás 12:30 hora local o 23 de abril.
David Holmgren
Traxectoria
En 2002, Holmgren publicou o libro "Permaculture: Principles & Pathways Beyond Sustainability", no que teoriza sobre un conxunto de 12 principios sobre os que apoiarse para construír unha sociedade sustentable. A súa visión da sustentabilidade difire da versión clásica, na que o consumo de enerxía estabilízase aproximadamente na situación da sociedade actual. Holmgren baséase na previsión dun descenso enerxético seguindo o pico do petróleo, no cal a enerxía dispoñible decrecerá con cada xeración. Este libro inspirou a Rob Hopkins na súa iniciativa das comunidades de transición, que se centra en preparar ás comunidades para a dobre crise do pico do petróleo e o cambio climático.
Gran Premio da Emilia-Romaña de 2022
Carreira
A carreira comezou ás 15:00 hora local do 24 de abril e durou 63 voltas. Gañouna Max Verstappen por diante do seu compañeiro de equipo Sergio Pérez en segundo lugar e Lando Norris en terceiro lugar, respectivamente. En terra propia, os pilotos de Ferrari Charles Leclerc e Carlos Sainz sufriron, xa que o primeiro cometeu un erro ao final da carreira que lle custou o podio, mentres que o segundo tivo outra retirada na volta 1.
Informe da carreira
O coche de seguridade sacado pola colisión Sainz-Ricciardo retirouse na volta 4. Con Leclerc golpeado por Norris, os dous coches de Red Bull de Max Verstappen e Pérez lograron unha vantaxe, Verstappen rexeitou a elección do seu equipo de pór pneumáticos secos e continuou correndo, igual que o resto dos participantes, a pesar dos informes de secado da pista. Na volta. 8 Leclerc superou a Norris na primeira curva, pero para entón tiña unha desvantaxe de 6,2 e 3,3 segundos con Verstappen e Pérez, respectivamente. Nas seguintes sete voltas, esas diferenzas mantivéronse estables, xa que Verstappen estaba 5,5 segundos por diante de Pérez, con Leclerc a 1,9 segundos. Verstappen díxolle ao seu equipo que estaba preparado para cambiar a pneumáticos slick no caso de que saise un coche de seguridade pero seguía encarrilado. Ricciardo entrou en boxes na volta 18 para cambiar a pneumáticos secos e de composto medio, o que levou ao resto do campo a seguir o exemplo nas seguintes voltas. Na volta 19, tanto Pèrez como Russell, este último agora cuarto tras adiantar a Kevin Magnussen na volta 12, entrou en boxes, unha volta antes que Verstappen e Leclerc, este último tivo un exitoso overcut para adiantar a Pérez polo segundo posto, con todo, debido aos pneumáticos fríos, Pérez puido retomar a posición algunhas voltas máis tarde, xa que Verstappen ampliou a súa vantaxe a 7,5 segundos.
Panglao, Bohol
Historia
Moito antes da colonización española, a zona xa fora visitada por comerciantes chineses e doutros países asiáticos, como demostran os achados arqueolóxicos de porcelana e de artigos comerciais das dinastías Tang, Song e Ming. Panglao floreceu durante o goberno do reino de Dapitán, pero as incursiónes dos moluqueños e a conquista de Ternate deron lugar a períodos de despoboación, cando os habitantes da zona fuxiron principalmente a Panay e Mindanao.
Reposteiro (decoración)
Historia
miniatura|270px|Reposteiros nos balcóns da [[Burgos|Casa Consistorial de Burgos durante a festa do Corpus (2014).]]
Ademais dos aspectos de identificación e ostentación, o reposteiro tamén tivo a finalidade de illar as habitacións do frío, do mesmo modo que os tapices, sendo unha alternativa máis económica que estes.
Rally de Narón de 1989
O Rally de Narón de 1989 foi a segunda edición de dito rally e a segunda proba da tempada 1989 do Campionato de Galicia de Rallys de Terra. Disputouse en Narón o 27 de maio de 1989 e os vencedores foron José Caamaño e José Manuel Valeiro a bordo dun Citroën Visa 1000 Pistas.
Tim Jackson
Dramaturgo
Ademais do seu traballo académico e consultivo, Jackson é un dramaturgo galardoado con numerosos premios da BBC Radio. A súa serie de 30 episodios de drama ambiental Cry of the Bittern gañou o Premio de Drama Public Awareness of Science (PAWS) de 1997. A linguaxe das flores: un documental dramático sobre a vida e obra do poeta Christopher Smart do século XVIII gañou o Premio Marulić 2004. A obra máis recente de Jackson, Variacións, escrita ao redor dunha obra para piano de Beethoven do mesmo nome, gañou o Gran Premio de 2007 Marulić e foi elixida para os premios Sony 2008.
José Blanco Amor
En Buenos Aires
Como xornalista iniciouse en Noticiero Español e publicou o seu primeiro conto na revista do Centro Galego de Buenos Aires. Despois colaborou nos xornais La Prensa, El Mundo e La Nación de Buenos Aires, onde escribía os comentarios parlamentarios na columna «Más allá de la crónica». Foi tamén redactor de Obituarios do xornal La Nación durante trinta anos, na época en que os grandes escritores facían as necroloxías das personalidades.
Recoñecementos
Polas súas colaboracións en La Nación, o Ministerio de Información e Turismo de España concedeulle o premio hispanoamericano de prensa Miguel de Cervantes en 1972. Recibiu o premio do PEN Club Internacional e foi galardonado co Premio Nacional de Literatura "Juan Bautista Alberdi" en 1971.
Anisotoma (escaravello)
Especies
Estas 22 especies pertence ao xénero Anisotoma:
Certame de pintura Otero Baena
O Certame de pintura Otero Baena é un premio convocado polo Concello de Bueu para artistas noveis. Creárono en 2022 a familia do exalcalde e pintor José Benito Otero Baena e o Concello de Bueu co obxectivo de homenaxear a súa memoria. O certame, dotado con 1500 euros de premio, ten carácter bianual. Na súa primeira edición recibiu un total de 52 obras pictóricas, das que 13 foron finalistas.
Héctor Veira
Condena por abuso sexual
En 1998 foi condenado a pagar unha indemnización de 110.000 pesos arxentinos (equivalentes a 110 mil dólares) polos danos psicolóxicos. O xuíz no Civil Luis Dupuo considerou viables os argumentos da familia da vítima.
Vila Bulsa
J. R. R. Tolkien
"Nun burato no chan vivía un hobbit. Non era un burato noxento, sucio, húmido, cheo de restos de vermes e con cheiro a lama, e tampouco un burato seco, baleiro e areento, sen nada en que sentar ou que comer: era un burato-hobbit, e iso quere dicir comodidade."
Peter Jackson
Chad Chisholm e colaboradores, na súa recensión do filme de Jackson de 2012 The Hobbit: An Unexpected Journey para Mallorn, escriben que Jackson mostra con humor como os ananos irrompen de súpeto no pequeno fogar de Bilbo e lle baleiran a despensa, ofrecendo unha especie de contrapunto cómico aos perigos da escuridade.
Personaxe derivado da arquitectura
A académica literaria Johanna Brooke escribe en Journal of Tolkien Research que o personaxe de Bilbo Bulseiro pode inferirse da arquitectura de Vila Bulsa, ao igual que os hobbits en xeral poden deducirse da súa preferencia por vivir en buratos. Suxire que Vila Bulsa é un edificio pertencente ao movemento Arts and Crafts, acorde ás ideas do deseñador William Morris, entre outros, no período comprendido entre 1880 e 1920. Segundo Brooke, certos elementos como os paneis de parede, os azulexos e as alfombras poderían ser perfectamente produtos fabricados por Morris & Co., e o opulento burato-hobbit indica claramente que Bilbo é de clase media. A súa localización no cumio do Outeiro «pon de manifesto unha maior altura física e social cá dos propietarios dos demais buratos», porque, como escribiu Tolkien no prólogo d'O Señor dos Aneis, «non era doado atopar lugares axeitados para construír eses longos e ramificados túneles».
Ska Keller
Política
En xullo de 2019, Keller anunciou que sería candidata para a Presidencia do Parlamento Europo, que obtivo David-Maria Sassoli da S&D cun apoio de 345 dun total de 667 MEPs.
Secuencia de inserción
Unha secuencia de inserción (IS na súa abreviación en inglés), elemento de inserción ou elemento de secuencia de inserción é unha curta secuencia de ADN que actúa como un elemento transpoñible simple. As secuencias de inserción teñen dúas características principais: son pequenas en relación con outros elementos transpoñibles (xeralmente son de entre 700 e 2500 bp de longo) e só codifican proteínas implicadas na actividade de transposición (deste modo son diferentes doutros transposóns, que tamén levan xenes accesorios como os de resistencia a antibióticos). Estas proteínas son xeralmente a transposase que cataliza a reacción encimática que permite que a secuencia de inserción se mova, e tamén unha proteína regulatoria que estimula ou inhibe a actividade de transposición. A rexión codificante nunha secuencia de inserción adoita estar flanqueada por repeticións invertidas. Por exemplo, a ben coñecida IS911 (1250 bp) está flanqueada por dous extremos de repeticións invertidas de 36 bp e a rexión codificante ten dous xenes que se solapan parcialmente chamados orfA e orfAB, que codifican a transposase (OrfAB) e unha proteína regulatoria (OrfA). Unha secuencia de inserción determinada pode denominarse como ISn, onde n é un número (por exemplo, IS1, IS2, IS3, IS10, IS50, IS911, IS26 etc.); porén, este non é o único esquema de nomenclatura usado. Aínda que o termo secuencia de inserción se utiliza maiormente no contexto dos xenomas procariotas, certas secuencias de ADN eucariotas que pertencen á familia dos elementos transpoñibles Tc1/mariner poden considerarse tamén secuencias de inserción.