cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Close (filme de 2022)
Close estreouse no Festival de Cinema de Cannes o 26 de maio de 2022, recibindo a aclamación da crítica e o Gran Premio. Estreouse a través de Diaphana Distribution en Francia o 1 de novembro de 2022 e a través de Lumière en Benelux o 2 de novembro de. O 16 de setembro de 2022, Foi escollido como candidato de Bélxica para o Óscar ó mellor filme internacional na 95ª edición dos premios, sendo finalmente nomeado.
Linguas araucanas
Falantes
No 2007, estimouse que había 200 000 falantes de mapuche en Chile e 40 000 máis na Arxentina. O huilliche é unha lingua moribunda que só é falada por unhas poucas persoas de idade avanzada.
Mason (1950)
Clasificación interna das linguas araucanas segundo Mason (1950):
Canna indica
Descrición
miniatura|240x240px|Follas de Canna indica. Planta herbácea perenne, de rizoma carnoso e ramificado de até 60 cm de longo que se divide en segmentos bulbosos e cubertos en dúas filas por follas. A superficie do rizoma está labrada por sucos transversais, que marcan a base de escamas que a cobren; da parte inferior saen raiciñas brancas, e do ápice, onde hai numerosas xemas, brotan as follas, o vástago floral e os talos. Os talos aéreos poden alcanzar 1-3 m de altura e forman unha macolla compacta, estando envoltos polas vainas das follas. As follas son anchas, de cor verde ou verde violáceo, con pecíolos curtos e láminas elípticas, que poden medir de 30 a 60 cm de longo e 10 a 25 cm de ancho, coa base obtusa ou estreitamente cuneada e o ápice é cortamente acuminado ou agudo. A nervadura central é prominente e dela derívanse as laterais. Inflorescencia en acio terminal con 6-20 cincinos de 1-2 flores. Flores hermafroditas sobre pedicelos de 0,2-1 cm de longo, de cor vermella ou amarelo-alaranxada, excepto nalgúns cultivares, de 4,5-7,5 cm de longo, con sépalos estreitamente triangulares, de 1-1,7 cm de longo e os pétalos erectos, de 4-6,5 cm de lonxitude. Tubo de 1,5-2 cm de longo. Estaminodios 3-4, de estreitamente obovados a espatulados, de 4,5- 7,5 cm de longo e de 0,3-0,5 cm de anchura na parte libre. Os froitos son cápsulas de elipsoides a globosas, verrucosas, de 1,5 a 3 cm de lonxitude, de cor castaña, con gran cantidade de sementes globulosas, de 4 a 6 mm de diámetro, negras e moi duras. miniatura|Flor de Canna indica en El Crucero, [[Managua, Nicaragua.]] miniatura|401x401px|Ilustración.
Chasmanthe floribunda
Descrición
É unha herba perenne, de follaxe decidua, bulbosa e ornamental, nativa de Suráfrica do mesmo xeito que as restantes especies de Chasmanthe. É unha especie que alcanza gran tamaño, até 1,2 m, con follas ensiformes de 30 a 60 cm de longo e 3 a 5 cm de ancho e flores tubulares de cor vermella-alaranxada nunha espiga erecta. Vexeta no inverno, florece na primavera e permanece en repouso durante o verán.
A Chanca, A Chanca, Sarria
A Chanca é un lugar da parroquia da Chanca no concello lugués de Sarria na comarca de Sarria.
Soiuz TMA-4
Características
Soiuz TMA-4 foi lanzada cos cosmonautas Michael Fincke, Gennadi Padalka e André Kuipers a bordo para acoplarse coa Estación Espacial Internacional e levar a cabo tarefas de mantemento mentres a frota de transbordadores espaciais permanecía parada despois do accidente do transbordador espacial Columbia. Durante a súa estancia a ISS recibiu a visita da misión Soiuz TMA-5 e dos cargueiros Progress M-49 e Progress M-50. A nave regresou o 24 de outubro de 2004 con Fincke, Padalka e Iuri Shargin.
Pencha Santasmarinas
Prudencia Santasmarinas Raposo, nada en 1943 en Santiago de Compostela e finada no mesmo lugar o 31 de marzo de 2019, foi unha feminista e activista galega que liderou a oposición contra a instalación dunha central nuclear en Regodela, Xove. En 2010 recibiu  a Medalla Castelao polo seu labor para lograr a profesionalización do sector marisqueiro galego e da formación das mulleres que traballaban neste sector.
Goosebumps (filme)
O desenvolvemento dun filme de Goosebumps comezou en 1998, con Tim Burton como director. Logo de non conseguir determinar cal libro debía ser adaptado, o proxecto foi detido. A comezos de 2008, Columbia Pictures adquiriu os dereitos co obxectivo de crear un filme baseado en Goosebumps, e o proxecto entrou de novo en fase de desenvolvemento. A fotografía principal estendeuse dende abril até xullo de 2014 en Candler Park, Atlanta.
Moeda escocesa
Comercio con Roma (ca. 138 - 400)
Na parte sur da muralla asentáronse núcleos de poboación que favoreceron estes intercambios comerciais. Existen testemuños de agrupacións de moedas de determinados períodos durante as ocupacións flavia e antonina, como é o caso da de Inverquharity, en Angus, onde apareceron dupondios a nome de Vespasiano datados entre 69 e 79 d. de C. Hai achados noutros lugares, como é o caso do de North Uist, nas Hébridas Exteriores, que data do século IV, que ata non hai moito tempo se consideraban fóra das rutas comerciais coñecidas. Algunhas destas acumulacións monetarias inclúen importantes cantidades de moedas de prata (nalgúns casos preto de 400 exemplares) dispostas en vasillas tanto romanas como nativas, o que parece indicar que os gobernadores romanos da Britania lles pagaron cuantiosas cantidades de diñeiro aos habitantes do sur de Escocia e, mesmo, que puideron subornar os caledonios do norte para manteren relacións pacíficas cos romanos e cos británicos. Estes pagamentos aos caciques testemúñanse en catro áreas: Edimburgo, Fife, Aberdeen e Moray Firth.
En 410, o comercio cesou cando o Imperio Romano se retirou das Illas Británicas.
Período 1136-1356
O primeiro rei de Escocia en emitir a súa propia moeda foi David I (1124-1153). Este monarca considérase o artífice da modernización de Escocia e fálase mesmo da Revolución Davidiana. En 1136, David capturou a localidade inglesa de Carlisle, o que incuía tamén tanto a súa casa de moeda como as minas de prata próximas, ata entón baixo dominio inglés. As súas moedas amosan unha gran semellanza coas de Estevo I de Inglaterra (1135-1154), coas que compartían o padrón monetario, polo que na práctica circulaban indistinatamente en ambos os países. As moedas emitidas, cuñadas en Carlisle, tiñan a denominación de penny e nos seus anversos figuraba o nome do monarca, baixo a forma de DAVIT. Os reversos amosaban unha cruz curta con glóbulos nos seus cuarteis. Aínda durante o seu mesmo reinado, as cuñaxes pasaron a producirse en Berwick, en Roxburgh e en Edimburgo. Durante o reinado de David I cuñáronse tamén moedas a nome do seu fillo, o príncipe Henrique de Escocia, na súa condición de conde de Northumberland.
Carballo, Chorente, Sarria
Carballo é un lugar da parroquia de Chorente no concello lugués de Sarria na comarca de Sarria.
Moeda escocesa
Carlos I (1625-1649)
En 1636 produciuse unha nova serie monetaria, caracterizada pola cuñaxe de tres moedas de prata, que aínda estaban cuñadas a martelo: o medio merk, e dúas pezas de 40 e de 20 peniques. E o ano seguinte iniciouse unha terceira serie no período de Carlos I, para a que xa se xeneralizou o uso da prensa de volante. Máis tarde, Briot uniuse co seu xenro, John Falconer, que acabou por substituílo logo do seu retorno a Londres. Esta terceira serie de Carlos I retomou tamén as mesmas denominacións que as cuñadas por Xacobe VI.
Classe Operaia
Historia e perfil da revista
Nun dos primeiros editoriais da revista titulado "Lenin in Inghilterra" (galego: "Lenin en Inglaterra"), asinado por Mario Tronti declarábase a necesidade de mudar a tradición marxista que incluía a modificación da perspectiva dominante do período e se afirmaba que tal cambio estaba relacionado, en primeiro lugar, coa clase obreira e as súas loitas e co capital e o seu desenvolvemento.
Sanguñedo, Chorente, Sarria
Sanguñedo é un lugar da parroquia de Chorente no concello lugués de Sarria na comarca de Sarria.
Vilaverde, Chorente, Sarria
Vilaverde é un lugar da parroquia de Chorente no concello lugués de Sarria na comarca de Sarria.
Joseph Sabine
Traxectoria
Tivo un interese permanente na historia natural, e foi un dos primeiros membros da Sociedade Linneana de Londres elixido o 7 de novembro de 1779. Foi secretario honorario da Royal Horticultural Society de 1810 a 1830, e tesoureiro, e recibiu a súa medalla de ouro por organizar as contas, que deixara nun estado de desorde Richard Anthony Salisbury. Dirixiu o establecemento dos xardíns da Sociedade en Hammersmith, e despois en Chiswick. Enviou a David Douglas e a outros membros a recolectar espécimes e iniciou sociedades locais como extensións da Sociedade. Contribuíu con ao rededor de corenta artigos sobre flores e hortalizas para as súas Transactions. Seu manexo das contas levouno a grandes débedas, e dspois dunha ameaza de censura por parte dun comité, renunciou en 1830.
Despois, Sabine centrouse no cargo de secretario e vicepresidente da Sociedade Zoolóxica de Londres, aumentando significativamente a súa colección de animais. Foi unha autoridade recoñecida sobre a muda, migración e costumes das aves británicas.
Currás, Carballo, Friol
Currás é un lugar da parroquia de Carballo no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Froxelle, Carballo, Friol
Froxelle é un lugar da parroquia de Carballo no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Axencia Española de Supervisión da Intelixencia Artificial
Selección de Lugar
O Goberno de España, tras o consello de ministros do 13 de setembro de 2022, anunciou o inicio do proceso para a elección da sede da AESIA.
Edificio
A AESIA terá a súa sede no edificio da Terraza, proxectado en 1920 por Antonio de Mesa e moi alterado en 1922 polo director do proxecto, o arquitecto Pedro Mariño. A Terraza substitúe a un edificio anterior, a antiga Terraza, proxectada por Antonio López en estilo modernista e que se trasladaría a Sada en 1921 onde aínda se conserva. A Terraza formaba un conxunto con outros dous edificios: o Kiosko Alfonso e o Hotel Atlantic, este último hoxe desaparecido.
A principios dos anos 80 o edificio volve ser de titularidade municipal e en 1985 inaugurouse en Galiza a nova sede de Radio Televisión Española (RTVE).
Segunda Federación
A Segunda Federación, coñecida tamén como Segunda División RFEF, ou Segunda B - Segunda RFEF , é o cuarto nivel do sistema de ligas de fútbol masculino de España. É a categoría posterior á Primeira Federación e anterior á Terceira Federación. A súa organización depende da Real Federación Española de Fútbol, e de aí que lle dea nome (RFEF).
Sistema de competición
Na primeira edición, 2021-22, os equipos galegos estiveron encadrados no mesmo grupo ca asturianos, castelán-leoneses e madrileños. Na segunda, 2022-23, por asturianos, cántabros e castelán-leoneses.
Forza Aérea da República Española
Estrutura
Inicialmente dividido en dous segmentos: Aeronáutica Militar e Aeronautica Naval, a Forza Aérea da República Española, ou Fuerzas Aéreas de la República Española (FARE), tamén coñecida como Arma de Aviación, foi o resultado da reorganización das forzas armadas que tomaron lugar en setembro de 1936, nos primeiros meses da guerra civil española.
O Porto de Cas, Carballo, Friol
O Porto de Cas é un lugar da parroquia de Carballo no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Coralíidos
Filoxenia
Actualmente estanse a realizar estudos que propoñen ao xénero Paracorallium Bayer & Cairns, 2003 como sinónimo de Corallium Cuvier, 1798. E a día de hoxe (20 de agosto de 2020) o WoRMS aceptouno.
Universidade Médica de Białystok
Historia
O Hospital Estatal de Ensino da Universidade Médica de Białystok abriuse en 1962 e en 1968 creouse a División de Odontoloxía.
Alumnado e profesores
miniatura|220x220px| Colexio Primum miniatura|220x220px| Dormitorios de estudantes núm. 2 O número total de alumnos é de 5.500. Os estudos de medicina na universidade tardan seis anos en completarse. Odontoloxía e farmacia tardan cinco anos en completarse.
Moitos dos graduados universitarios ocupan postos directivos noutras universidades médicas e centros médicos en Polonia e no estranxeiro. Máis de 13.000 titulados obtiveron un título da Universidade de Medicina de Białystok.
Estudantes
miniatura|Rúa da universidade en 2021 No semestre de primavera de 2018, a Asociación Americana de Estudantes de Medicina - Capítulo de Białystok (AMSA Białystok) foi creada na Universidade de Medicina de Białystok. O obxectivo da organización é axudar aos estudantes que pretenden converterse en doutores nos Estados Unidos no proceso de cursar o USMLE e na súa futura carreira profesional. AMSA Białystok tamén organiza eventos sociais, recadación de fondos e programas de servizo comunitario, ademais de colaborar con outras organizacións de estudantes da UMB, como IFMSA Białystok e GMS (Estudantes de Medicina Alemáns).
Pica hudsonia
Distribución
Encóntrase, nos Estados Unidos, desde o sur da costa de Alasca até as Montañas Rochosas no norte de California, o norte de Arizona, o norte de Novo México, o centro de Kansas e Nebraska. No Canadá atópase no extremo occidental de Ontario, Manitoba, Saskatchewan, Alberta, Columbia Británica e Yukón.
Paladina
Ligamento con enfermidades
Recentemente, demostrouse que o ARN da paladina sobreexprésase en pacientes de neoplasia pancreática, e que a paladina se sobreexpresa e muta nunha forma herdada de cancro de páncreas. A mutación da paladina identificada no cancro pancreático familiar pode ser exclusiva dunha soa familia de América do Norte, xa que esta mesma mutación non se encontrou en ningunha outra poboación europea ou norteamericana noutros dous estudos xenéticos.
Isidoro Máiquez
Biografía
Fillo de cómicos, e a pesar de que o seu pai se opuña a que continuase a tradición familiar, empezou moi novo en teatros de diversas capitais españolas, como Cartaxena, Málaga, Valencia e Granada. Fixo o seu debut no Teatro do Príncipe de Madrid en 1791, dentro da compañía do actor Martínez, na que actuaban actrices como María del Rosario Fernández, "a Tirana", e Rita Luna (ambas retratadas tamén por Goya). Casou con Antonia Prado, tamén actriz. miniatura|Isidoro Máiquez no papel de [[Otelo. Litografía de José Ribelles. Museo do Romanticismo, Madrid. ]] Rompendo as normas e ignorando o "amaneramento, efectismo, falsidade e desidia" que asfixiaban a interpretación en España a finais do século XVIII, Máiquez trasladou aos xéneros teatrais clásicos a esencia popular dos entremeses de Lope de Rueda, atrevemento que lle valeu pasar de ser un perfecto descoñecido a primeiro actor do Teatro do Príncipe. Nesa liña, conseguiu o seu primeiro éxito con El celoso confundido representada no Teatro de los Caños del Peral o 20 de xuño de 1801.
O Regulamento de Máiquez
Como dramaturgo, é autor dun Reglamento (1818) no que se expoñen algunhas reformas importantes na vida teatral madrileña:
Tesouro de Thornbury
O tesouro de Thornbury é un conxunto de 11.460 moedas romanas cuñadas en aliaxe de cobre, algunhas delas antoninianos e a maior parte nummi dos séculos III e IV, descuberto en Thornbury, Gloucestershire, Inglaterra, en marzo de 2004.
Descuberta e escavación
O Museo e Galería de Arte da Cidade de Bristol adquiriu o conxunto, con apoio financeiro de diversas entidades, entre alas o Heritage Lottery Fund e o Headley Museums Treasure Acquisition Scheme.
Penicillium roqueforti
Cultivo
Moitas das produtoras de queixo en Roquefort teñen a súa propia produción. Enfornando grandes fogazas de pan de centeo que logo se gardan nas adegas, comeza a vida e proliferación deste mofo, que logo será extraído e secado para o seu almacenamento e posterior uso.
Ignacio Hidalgo de Cisneros
Carreira militar
En 1920 realiza cursos de aviación no cuartel e aeródromo de Cuatro Vientos (Madrid) pasando a formar parte da Aviación Militar Española. Foi destinado a Melilla, no 2º Escuadrón Bristol, participando no bombardeo do Beni-Ulixek Kabila durante a Guerra do Rif. En 1924 pasou aos De Havilland e en 1925 á 1ª Escuadra de Hidroavións na Base Aérea Naval de El Atalayón, xunto a Melilla, comandado polo comandante Ramón Franco, co que participou no desembarco de Alhucemas. Posteriormente foi destinado ao Sáhara Español e en 1930 á 1ª Escuadrilla, xa na Península.
Erigeron karvinskianus
Taxonomía
Erigeron karvinskianus foi descrita por Augustin Pyrame de Candolle e publicada en Prodromus Systematis Naturalis Regni Vegetabilis 5: 285. 1836.
Ghada Shouaa
Ghada Shouaa (en غادة شعاع), nada en Mhardeh o 10 de setembro de 1972, é unha ex-heptatleta siria. Nos Xogos Olímpicos de 1996 pasou á historia como a primeira e única deportista siria en gañar unha medalla de ouro olímpica.
Wikipedia en turcomán
A Wikipedia en turcomán (en Türkmençe Wikipediýa) é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua turcomá.
Wikipedia en võro
A Wikipedia en võro é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua võro.
Concello de Jokkmokk
Administración histórica
Cando se levou a cabo a reforma municipal de 1862 en Laponia en 1874, formouse o municipio rural de Jokkmokk na parroquia do mesmo nome.
A reforma municipal de 1952 non afectou ás divisións da zona, afectando tampouco aos condados de Västerbotten e Norrbotten. Coa reforma municipal de 1971 fundouse o concello de Jokkmokk tras a reorganización do concello rural de Jokkmokk.
Cenénquima
Nos antozoos octocoraliarios, denomínase cenénquima ao tecido común que rodea e une os pólipos coloniais.
Microscopio de fluorescencia
Fontes de luz
A microscopia de fluorescencia require unha iluminación intensa, case monocromática que algunhas fontes de luz moi utilizadas, como as lámpadas halóxenas, non poden proporcionar. Utilízanse catro tipos principais de fontes de luz, incluíndo as lámpadas de arco de xenon ou lámpadas de vapor de mercurio cun filtro de excitación, láseres, fontes supercontinuas, e os LEDs de alta potencia. Os láseres son as fontes máis utilizadas nas técnicas de microscopia de fluorescencia complexa como a microscopia confocal e a microscopia de fluorescencia de reflexión interna total, mentres que as lámpadas de xenon, as de mercurio e os LEDs cun filtro de excitación dicroico utilízanse comunmente para os microscopios de epifluorescencia de campo ancho. Situando dous conxuntos de microlentes na vía de iluminación dun microscopio de epifluorescencia de campo ancho, pode conseguirse unha iluminación moi uniforme cun coeficiente de variación do 1-2%.
Preparación da mostra
Para que unha mostra sexa axeitada para utilizarse na microscopia de fluorescencia debe ser fluorescente. Hai varios métodos para crear unha mostra fluorescente; as principais técnicas son etiquetar con tinguiduras fluorescentes ou, no caso de mostras biolóxicas, a expresión dunha proteína fluorescente. Alternativamente, pode utilizarse a fluorescencia intrínseca dunha mostra (é dicir, a autofluorescencia). A microscopia de fluorescencia nas ciencias da vida é unha poderosa ferramenta que permite a tinguidura específica e sensible dun espécime para detectar a distribución das proteínas ou outras moléculas de interese. Como resultado, hai un conxunto diverso de técnicas para a tinguidura fluorescente de mostras biolóxicas.
Técnicas de subdifracción
A microscopia correlativa integrada combina un microscopio de fluorescencia cun microscopio electrónico. Isto permite ver a ultraestrutura e ter información contextual cun microscopio electrónico mentres se usan datos do microscopio de fluorescencia como ferramenta de etiquetado.
Fallopia baldschuanica
Na cultura
Aparece en Nemesis, de Agatha Christie. Na historia, o invernadoiro en Old Manor House das tres irmás derrubouse. As irmás plantaron esta rubideira para cubrir o que non puideron restaurar. Miss Marple nomea a planta ao vela a piques de florecer, baixo o seu antigo nome de Polygonum baldschuanicum. Tamén é o título do capítulo 9 e representa un tema da novela.
Jólabókaflóðið
Contexto histórico
Porén, unha colección de obras coñecida como as Sagas de islandeses desencadeou a fascinación islandesa pola literatura dun xeito diferente ao de calquera outra nación. Estas obras foron escritas entre os séculos XII e XV, aínda que se cre que xa existían como contos de tradición oral. A temática era a das crónicas históricas, que co paso do tempo adquiriron un estilo máis próximo á narrativa. Cuns alicerces de escritura e lectura estabelecidos sobre a base da cultura da nación, instituiuse a tendencia do apego á literatura, que se mantivo co paso dos séculos.
Orixe da tradición
A tradición instituíuse de maneira oficial en 1944, cando se publicou por primeira vez o Bókatíðindi, por causa da situación económica trala segunda guerra mundial. Moitas nacións autoilláronse co fin de reconstruíren as súas economías, sobre todo en Europa occidental. Este feito fixo diminuír o número de importacións procedentes doutras nacións, o que incluíu a maioría de formas de agasallos. As limitacións respecto ao papel non foron tan restritivas, o que fixo aumentar a súa importación durante os anos posteriores á guerra. Debido á súa neutralidade na contenda, Islandia non sufriu o mesmo impacto económico que a maioría dos países europeos, o que lles deixou unha capacidade de gasto superior á media. Durante as vacacións os libros eran, xa que logo, o agasallo máis doado de atopar.
A Pena do Muíño, Carlín, Friol
A Pena do Muíño é un lugar da parroquia de Carlín no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Testemuño de Naxira
Denuncias sobre as incubadoras
O saqueo das incubadoras atraeu a atención dos medios debido ás acusacións de que os bebés prematuros estaban sendo abandonados, deixándoos morrer. O 5 de setembro, Abdul Wahab Al-Fowzan, o ministro de saúde kuwaití no exilio, afirmou nunha rolda de prensa en Taif, Arabia Saudita, "que os soldados iraquís se apoderaran da práctica totalidade dos hospitais e institucións médicas do país despois da súa invasión" e que "os soldados desaloxaron aos pacientes e saquearon sistematicamente os equipos de alta tecnoloxía, ambulancias, medicamentos e plasma", o que provocou a morte de 22 bebés prematuros. O The Washington Post describía a orixe da historia dos bebés kuwaitís do seguinte xeito: "A historia dos bebés kuwaitís orixinouse cunha carta dun alto funcionario kuwaití de saúde pública que foi evacuado do país por un diplomático europeo a finais do mes pasado, segundo Hudah Bahar, un arquitecto que recibiu a carta aquí en Londres. Completouse coa información recollida das fuxidas de kuwaitíes e doutras fontes por Fawzia Sayegh, pediatra kuwaití que vive aquí. A carta afirmaba que os soldados iraquís ordenaron desaloxar a pacientes de varios hospitais e pecharon unidades de críticas de tratamento de pacientes con cancro, pacientes con diálise e persoas con diabetes. Bahar e Sayegh dixeron que os iraquís levaron equipamentos sofisticados como máquinas de diálise para Bagdad, como parte do roubo de diñeiro en efectivo, ouro, coches e xoias, que segundo fontes bancarias árabes superan os 2000 millóns de dólares. Entre os equipos que levaron había 22 incubadoras infantís, segundo a súa versión."O The Washington Post tamén sinalou que non puido verificar as acusacións xa que Iraq non permitía o acceso á zona e tiña en corentena aos diplomáticos. O 5 de setembro, noutra carta ao secretario xeral da ONU, Abulhasan reiterou as afirmacións de Fowzan escribindo:"Fontes impecables de institucións sanitarias de Kuwait infórmannos de que as autoridades da ocupación iraquí cometeron os seguintes crimes brutais, que poden cualificarse como crimes contra a humanidade: [...] 2. Quitaron as incubadoras dos hospitais de maternidade utilizadas para nenos con crecemento atrasado (nenos prematuros), causando a morte de todos os nenos que estaban en tratamento."A carta non indicaba cantos bebés morreran. As acusacións incluídas na carta recibiron unha ampla cobertura dos medios nos días seguintes.     Ese día, nunha entrevista con reféns liberados no programa de radio All Things Considered da NPR, un refén afirmou que as tropas iraquís estaban "golpeando os nenos coas culatas das armas, sacando aos bebés das incubadoras e marchando coas incubadoras". Reuters tamén informou de "as tropas iraquís sacaron bebés prematuros das incubadoras de Kuwait para roubar os equipamentos".
O 25 de setembro o Washington Post informou de que "os hospitais da cidade de Kuwait están a ser desposuídos de incubadoras". O presidente de Citizens for a Free Kuwait escribiu ao Representante da Cámara Gus Yatron dicindo que acababa de saber que o líder iraquí ordenara a desconexión das incubadoras nos hospitais de maternidade, utilizadas para tratar bebés prematuros, deixando a estes nenos morrer". esquerda|miniatura| O presidente [[George H. W. Bush]] O 29 de setembro, nunha reunión entre o líder kuwaití, o xeque Xabir al-Ahmad al-Xabir al-Saba, e o presidente George HW Bush, o emir exiliado contou ao presidente que os iraquís "ían aos hospitais, sacaban aos bebés das incubadoras e quitábanlle aos pacientes as máquinas de soporte vital, para enviar o equipamento para Iraq".
Testemuño
Os iraquís destruíron todo en Kuwait. Baleiraron de alimentos os supermercados, as farmacias de medicamentos, as fábricas de material médico, saquearon as casas e torturaron a veciños e amigos.
Os iraquís burlábanse do presidente Bush e maltratábannos verbal e fisicamente á miña familia e a min ao saír de Kuwait. Só o fixemos porque a vida en Kuwait volveuse insoportable. Obrigáronnos a ocultar, queimar ou destruír todo o que identifique ao noso país e ao noso goberno.
Hill & Knowlton
Os críticos afirmaron que Hill & Knowlton inventara un falso movemento popular, Citizens for a Free Kuwait, e que posteriormente utilizaron probas cuestionables e testemuñas sospeitosas para influír na opinión pública e na política dos Estados Unidos e da ONU.
Wikipedia en komi
A Wikipedia en komi (en Коми Википедия) é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua komi. Foi creada no ano 2004.
Coído, Cotá, Friol
Coído é un lugar da parroquia de Cotá no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Eichhornia crassipes
Descrición
E. crassipes ten tres formas de flores e chámanse "tristilos". Os morfos das flores chámanse pola lonxitude dos seus pistilos: longos, medianos e curtos. Porén, as poboacións de Tristylous limítanse á variedade nativa de E. crassipes de América do Sur das terras baixas; no rango introducido, prevalece o morfo M, o morfo L ocorre ocasionalmente e o morfo S está completamente ausente.. Esta distribución xeográfica dos morfos florais indica que os eventos fundadores xogaron un papel destacado na propagación mundial da especie.
Taxonomía
Eichhornia: nome xenérico que foi outorgado en honra de Johann Albrecht Friedrich Eichhorn (1779-1856), ministro prusiano de Educación e Benestar Social, asesor xudicial e político.
Philip N. Diehl
Director da US Mint
Durante a súa etapa como director, a Casa da Moeda dos Estados Unidos incrementou os seus beneficios desde os 727 millóns de dólares ata os 2.600 millóns.
Bandeira de Pezós
Historia
No ano 2020 principiou o proceso de creación da bandeira por medio dun concurso público que recibiu 105 propostas e tras a escolla polos veciños de 23 un xurado composto por expertos en vexiloloxía, heráldica, xurisprudencia e historia seleccionou cinco e, finalmente, a corporación municipal elixiu o deseño definitivo que se converteu en oficial logo da súa publicación no Boletín Oficial del Principado de Asturias o 30 de abril de 2021 e, xa que logo, puido procederse ao seu izado na casa do concello de Pezós o 25 de xullo de 2021.
Monumento aos Descubrimentos
Historia
esquerda|miniatura|250x250px|Parte leste do monumento, con remate onde destaca a figura maxestosa do [[Henrique, duque de Viseu|Infante D. Henrique.]] O monumento foi pensado inicialmente por Cottinelli Telmo como unha homenaxe ao Infante D. Henrique, dentro dun conxunto de varios proxectos e concursos para Sagres, realizados ao longo dos anos sen que ningún chegase a ser construído. Co gallo da Exposición do Mundo Portugués de 1940, da que Cottinelli Telmo foi arquitecto xefe, transformouse en Monumento dos Descubrimentos, homenaxeando non só o Infante, mais tamén os seus colaboradores e seguidores. Concibido por Cottinelli Telmo e polo escultor Leopoldo de Almeida (autor das estatuas) para esa grande exposición, o monumento inicial foi realizado no curto espazo de tempo de oito meses. Feito de materiais perecedeiros, foi desmontado en 1958 e reconstruído nos anos seguintes en formigón e pedra calcaria, por decisión de Salazar e con ocasión do 5º centenario do Infante. O monumento ergueuse no lugar orixinal, en Belém.
Características
No interior do monumento, que hoxe acolle o Centro Cultural das Descubertas, existen, no piso inferior, un auditorio con capacidade para 101 persoas e dúas salas de exposición. O andar superior dispón de catro dependencias retangulares e, na cuberta hai un miradoiro dende o que se pode ver Belém e o río Texo.
Marc Etchebers
Anos 1980
En 1982 continuou a súa andanza polo nacional co 911 SC co que logrou de novo varios triunfos. Tras un abandono no Vasco Navarro foi quinto no Rally Sol, e sumou a súa primeira vitoria do ano no Sierra Morena. Logo foi segundo no Rally Volta a Aragón e abandonou de novo en Ourense por unha avaría no alternador. A partir de aí subiu ao podio en catro das cinco probas que disputou: foi segundo na Rioxa e no Rías Baixas, mentres que venceu no Rally Sachs Vila de Mena e no Rally Costal do Sol. Rematou a tempada cun novo cuarto posto, por detrás de Antonio Zanini, Genito Ortiz e Beny Fernández. En 1983 só logrou unha vitoria, no Vasco Navarro, mentres que sumou catro podios: Fallas, Llanes, Rioxa e o Príncipe de Asturias. Por segundo ano consecutivo e quinto en total, foi cuarto na clasificación final do campionato de España, por detrás de Genito Ortiz, Beny Fernández e Carlos Piñeiro. En 1984 disputou só catro probas con tres podios e un triunfo. Gañou no Rally Cidade de Pamplona, pertencente ao campionato vasco e quedou segundo no Rally Rías Baixas e terceiro no Rally El Corte Inglés. En 1985 correu seis probas da Copa de España, vencendo en dúas (Rally de Cantabria e Rally de Ourense) e sendo segundo nas outras catro, en todas por detrás de Carlos Alonso-Lamberti. Rematou como subcampión da Copa por detrás do piloto canario.
O Cazapal, Albeos, Crecente
O Cazapal é un lugar da parroquia de Albeos no concello pontevedrés de Crecente na comarca da Paradanta.
República Popular de Polonia
Devastación da guerra
Polonia sufriu enormes perdas durante a Segunda Guerra Mundial. En 1939 Polonia tiña 35,1 millóns de habitantes, ao final da guerra 19.1 millóns no interior das súas fronteiras, e o primeiro censo posterior á guerra, de febreiro de 1946, reflectiu 23,9 millóns. Preto duns 6 millóns de cidadáns polacos, un 21,4% aproximadamente, morreu entre 1939 e 1945. Máis dun 80% da capital foi destruída durante o cerco de Varsovia. Polonia, que era aínda unha sociedade basicamente agraria, sufriu un enorme dano nas súas infraestruturas durante a guerra e padeceu un forte atraso industrial no tempo após a guerra. As perdas en recursos nacionais e infraestruturas ascenderon a un 30 % do potencial anterior á guerra.
Consolidación do poder socialista (1945-1948)
Con todo, Polonia preservou o seu status de estado independente, a pesar das teses de influentes comunistas, como Wanda Wasilewska, a favor de que Polonia fose unha república soviética.
O sistema político socialista
Na Constitución da República Popular de Polonia de 1976 mencionábase ao Partido Obreiro Unificado de Polonia como "a forza política dirixente da sociedade na edificación do socialismo". A FUN definíase como "«plataforma común da acción das organizacións sociais e agrupación patriótica de todos os cidadáns independentemente á súa afiliación política ou das súas crenzas, estando dirixido polo POUP. Isto daba ao Partido Obreiro Unificado de Polonia facultade para establecer liñas políticas xerais a seguir polos órganos do Estado para o desenvolvemento socialista da República.
O Campo da Feira, Guimarei, Friol
O Campo da Feira é un lugar da parroquia de Guimarei no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Heidi Klum
Traxectoria
Participou no vídeos musical do grupo británico Jamiroquai, "Love Foolosophy", e no da cantante australiana Sia, "Fire Meet Gasoline".
Os seus propios deseños de roupa aparecen no catálogo por correo Otto. Tamén deseñou calzado para Birkenstock, xoiaría para Mouawad e traxes de baño (mostrados na revista Sports Illustrated Swimsuit Issue do ano 2002).
O 30 de setembro de 2010, anunciou que deixaba de desfilar para Victoria's Secret, tras trece anos e catro fillos desde que comezou a traballar para esta firma de roupa interior.
Presentou a cerimonia dos MTV Europe Music Awards de 2012 en Frankfurt.
Lamarrigueira, Farbán, Sarria
Lamarrigueira é un lugar da parroquia de Farbán no concello lugués de Sarria na comarca de Sarria.
Meigonte, Guimarei, Friol
Meigonte é un lugar da parroquia de Guimarei no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Topónimos xermánicos en Galicia
miniatura|250x250px|Mapa da Península Ibérica ao redor de 476 d.C. O Reino de Gallaecia (en latín: Gallaecia / Galliciense Regnum), foi un reino xermánico post-romano que existiu no noroeste da Península Ibérica entre os anos 411 e 585 e un dos primeiros reinos que se separaron do Imperio Romano. O reino foi fundado polos suevos, un pobo de orixe xermánica que, no ano 409, invadiu a península Ibérica xunto cos vándalos e os alanos. Ocupando inicialmente as rexións costeiras das provincias romanas de Gallaecia e o norte de Lusitania e establecendo a capital en Braga, o reino mantivo a súa independencia ata o 585, cando foi anexionado polos visigodos e convertido na sexta provincia do reino visigodo.
Veiga de Arriba, Farbán, Sarria
Veiga de Arriba é un lugar da parroquia de Farbán no concello lugués de Sarria na comarca de Sarria.
Celtia Figueiras
Traxectoria
Participou en obras como O rei destronado (2010), O murmurio do mar (2013), Só lles falta falar (2014) ou O Bigote de Mimí (2016). Nos últimos anos, impulsou dende a súa compañía producións como As aventuras de Gale (2017), O Apalpador e a nena sen medo (2018), A toupiña que quería saber quen lle fixera aquilo na cabeza (2019), Leonardo e os biosbardos (2021), Lúa quere viaxar a Marte! (2022) ou Coliño (2023).
Mulleres no espazo
Historia
Valentina Tereshkova foi a única das cinco que voou ao espazo no Vostok 6 en xuño de 1963, con Irina Solovyova como primeiro reforzo. Kamanin enmarcouna como " Gagarin con saia" e o primeiro ministro soviético Nikita Khrushchev mostrouse satisfeito co potencial propagandístico da súa selección, xa que era a filla dun traballador agrícola colectivo que morreu na Guerra de Inverno, e confirmou a súa selección. Cinco meses despois do seu voo, Tereshkova casou co cosmonauta da Vostok 3, Andriyan Nikolayev, o 3 de novembro de 1963 no Palacio das Vodas de Moscova. Kamanin describiu o matrimonio como "probablemente útil para a política e a ciencia"- O 8 de xuño de 1964, case un ano despois do seu voo espacial, deu a luz á súa filla Elena Andrianovna Nikolaeva- Tereshkova, a primeira persoa de pai e nai que viaxara ao espazo. miniatura|upright|A primeira muller piloto que voa ao espazo, Svetlana Savitskaya. Kamanin esperaba facer voar a outras dúas mulleres nos voos Voskhod 3 e 4, pero estes foron cancelados en 1965, deixando ás mulleres con comisións de oficiais da Forza Aérea Soviética. En 1978 Tereshkova e Tatyana Kuznetsova impulsaron un novo programa de cosmonautas para mulleres, pero ata 1980 a URSS non iniciou unha segunda formación de mulleres cosmonautas, enviando ao espazo en 1982 á segunda muller do mundo, Svetlana Savitskaya, na Soyuz T-7. Posteriormente, tamén se converteu na primeira muller en voar ao espazo dúas veces, na misión Soyuz T-12 do 25 de xullo de 1984, e na primeira muller en camiñar polo espazo (actividade extravehicular, EVA) fose da estación espacial Saliut 7 nesa misión. Tras as doce primeiras mulleres estadounidenses, a terceira e última muller lanzada pola URSS foi Helen Sharman en 1991, a primeira muller de Europa Occidental e a primeira que foi á estación espacial Mir. É a primeira e única muller británica ata a data, o que converte ao Reino Unido no primeiro dos dous países (o outro é Corea do Sur) en ter a unha muller como primeira persoa en ir ao espazo. Aínda que non foi enviada polo goberno do Reino Unido, xa que foi financiada de forma privada polo Proxecto Juno, sendo a segunda persoa e a primeira muller en ser financiada de forma privada para ir ao espazo.
Estados Unidos miniatura|esquerda|Sharman en outubro de 2015. En 1959, un grupo de trece mulleres pilotos estadounidenses, alcumadas pola prensa americana como as Mercury 13, quixeron ter a oportunidade de converterse en astronautas e realizaron, supervisadas por persoal da NASA, as mesmas probas médicas que os homes, obtendo os mesmos resultados e mesmo mellores. Fundado privadamente (pola pioneira da aviación Jacqueline Cochran) non era un programa gobernamental e a idea das mulleres astronautas enfrontouse a unha gran resistencia no goberno de EE. UU., o mando militar e a NASA, deixando a estas mulleres sen posibilidades de converterse en astronautas. Aínda que Jerrie Cobb, das " Mercury 13", converteuse en consultora do programa espacial da NASA en 1961 e testificou en xullo de 1962 no Congreso sobre os resultados positivos da " Mercury 13" e sobre a discriminación de xénero.
A primeira muller de Europa Occidental e cidadá británica que voou ao espazo foi Helen Sharman en 1991, pero non foi enviada por un programa de voos espaciais tripulados financiado polo Estado, senón como participante nun voo espacial financiado con fondos privados do Proxecto Juno nunha misión soviética. A primeira muller europea occidental e francesa enviada por unha axencia espacial estatal CNES e ESA foi Claudie Haigneré en 1996. Desde entón, a única outra muller enviada por unha axencia europea ASI e ESA foi Samantha Cristoforetti en 2014, 18 anos despois de Haigneré. Cristoforetti é a primeira muller italiana que vai ao espazo.
Yi So-yeon, Corea do Sur (2008, financiada polo Estado como participante nun voo espacial con Roscosmos) Jessica Meir, Suecia (2019, debido á dobre nacionalidade, aínda que voou como astronauta estadounidense)
Tesouro de West Bagborough
O achado
O tesouro foi adquirido polos Servizos Museísticos do Condado de Somerset, co apoio financeiro do Consello do Condado de Somerset e do Heritage Lottery Fund. Ademais, outras entidades e particulares fixeon as súas doazóns, entre eles o Victoria and Albert Museum, que achegou 16.400 libras, a través do seu fondo de subvencións para a adquisición de recursos.
Seixalbo, Guldriz, Friol
Seixalbo é un lugar da parroquia de Guldriz no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
O Outeiro, Albeos, Crecente
O Outeiro é un lugar da parroquia de Albeos no concello pontevedrés de Crecente na comarca da Paradanta.
O Rodo, Albeos, Crecente
O Rodo é un lugar da parroquia de Albeos no concello pontevedrés de Crecente na comarca da Paradanta.
Antonio Gala
Traxectoria
Tamén colaborou no diario El Mundo entre 1992 e 2015 con artigos de opinión breves publicados na súa columna «La Tronera». O seu ritmo de creación e publicación literaria descendeu paulatinamente. De feito, en varias ocasións deu a entender que El pedestal de las estatuas sería a súa última novela.
O 5 de xullo de 2011 o escritor fixo público na súa columna de El Mundo que padecía «un cancro de difícil extirpación». En febreiro de 2015, durante unha homenaxe en Málaga polo seu nomeamento como Fillo Adoptivo e a entrega da Medalla da cidade, manifestou estar libre xa dunha doenza que soportou «máis tempo do debido» e afirmou que o equipo médico do Hospital Reina Sofía de Córdoba declararao «libre do cancro».
Dobrón Brasher
Historia
En 1787 Ephraim Brasher (1744-1828), un reputado ourive e prateiro que tiña amizade con George Washington e que traballara como ensaiador para a Casa da Moeda de Filadelfia, presentoulle ao Estado de Nova York unha solicitude para cuñar moeda miúda de cobre, e esta solicitude foi rexeitada. Daquela, Brasher xa gozaba dunha boa consideración polas súas habelencias profesionais e o seu selo —que non só estampaba nas súas propias pezas, senón noutras que lle enviaban para que as ensaiase— era moi prestixioso nas primeiras épocas dos Estados Unidos. Máis adiante, Brasher cuñou varias moedas de cobre, ademais dunha pequena cantidade de moedas de ouro xa no propio 1787.
Jovenel Moïse
A mañá do 7 de xullo de 2021, Moïse foi asasinado, e a súa muller, Martine, resultou ferida durante un ataque na súa residencia privada en Pétion-Ville. O Primeiro Ministro Claude Joseph sucedeuno como Presidente en funcións.
Dobrón Brasher
O dobrón Brasher na cultura
O dobrón Brasher tamén aparece mencionado na novela de Bernie Rhodenbarr The Burglar Who Studied Spinoza (1980) e na de John Bellairs The Mansion in the Mist (1992).
Concello de Bjuv
Bjuv é un municipio sueco (kommun) do condado de Escania. A súa capital é Bjuv.
Dende a fundación do municipio en 1971 e ata o ano 2020 a poboación medrou nunhas 2 500 persoas.
A Uceira, Albeos, Crecente
A Uceira é un lugar da parroquia de Albeos no concello pontevedrés de Crecente na comarca da Paradanta.
A Maceira, Pastoriza, Arteixo
A Maceira é un lugar da parroquia de Pastoriza no concello coruñés de Arteixo na comarca da Coruña.
Ruth Selbmann Kummer
Ruth Selbmann Kummer, nada en Pforzheim (Alemaña) o 22 de xaneiro de 1899, foi unha das primeiras odontólogas de España.
Traxectoria
O pai de Ruth Selbman estableceuse en Vilagarcía de Arousa a principios do século XX onde abriría unha clínica odontolóxica.
Théophile Rudolphe Studer
Théophil Rudolf Studer (tamén coñecido como Théophile Studer e como Theophil Studer), nado o 27 de novembro de 1845 en Berna, e finado o 12 de febreiro de 1922 na mesma cidade, foi un médico e zoólogo suízo.
Traxectoria
Studer presidiu o VI Congreso Internacional de Zooloxía que se celebrou en Berna en 1904.
República Social Italiana
Perdas territoriais
O 10 de setembro de 1943 o Estado Independente de Croacia (NDH) declarou que os Tratados de Roma do 18 de maio de 1941 que asinaran co Reino de Italia xa non tiñan ningunha validez e os croatas decidiron anexionarse a porción de Dalmacia que se convertera nunha provincia italiana tras a ocupación de Iugoslavia, a partir dos mencionados acordos. O goberno pronazi de Ante Pavelić tamén tentou que a cidade de Zara fose anexionada a Croacia, pero nesta ocasión os alemáns opuxéronse. Debido a estas circunstancias, os gobernos de Salò e Zagreb non mantiveron relacións diplomáticas.
Carlos Tomé Alonso
Traxectoria
miniatura|[[Florencio Delgado, Roxelio Rodríguez de Bretaña, Andrés Valín, Carlos Tomé, Johán López Durá, Serafín Ferro e Elixio Rodríguez a bordo do Ipanema.]] Emigrado a Cataluña, na Barcelona da guerra civil puxo en contacto a Suárez Picallo e Castelao con distintas organizacións nacionalistas catalás. Coa derrota da República pasou a Francia onde colaborou coa comisión formada en París de representantes da axuda arxentina ao refuxiados galegos da Central Gallega, do Comité Orensano leal e do Grupo Galeguista de Buenos Aires, formada por Florencio Delgado Gurriarán, Ramiro Isla Couto e Germán Vidal Barreiro, antes de ser internado no campo de concentración de Saint-Cyprien. Posteriormente logrou exiliarse en México. Viaxou no Ipanema dende Francia. Chegou a Veracruz o 7 de xullo de 1939. En México formou parte dos impulsores da revista Saudade e posteriormente participou na creación de Vieiros. Implicouse na emisión radial “Hora de Galicia” animada polo Padroado da cultura galega de México.
O Rial, Angudes, Crecente
O Rial é un lugar da parroquia de Angudes no concello pontevedrés de Crecente na comarca da Paradanta.
Gabinete de Medallas do Museo de Belas Artes de Lión
Principios do século XIX
Entre o século XVIII e principios do XIX produciuse un claro cambio no tipo de pezas adquiridas polos coleccionistas locais e, xa que logo, subministradas a través de vendas, agasallos ou legados ao Gabinete de Medallas do Museo de Belas Artes. Antes da Revolución Francesa, a filosofía da Ilustración avivou o interese dos eruditos pola Antigüidade, pero o trauma da axitación revolucionaria fixo que os coleccionistas se volvesen cara á Idade Media e o mundo celta na procura de orixes sociais e relixiosas.
Moedas romanas e bizantinas
A colección de moedas romanas do Gabinete de Medallas constituíuse moi pronto, probablemente a principios da Idade Moderna. Durante o Renacemento, os numismáticos apaixonáronse por constituíren unha colección o máis completa posible das series dos emperadores romanos, xa que o Imperio Romano e os seus señores eran a referencia política absoluta da época. A serie de moedas estaba case completa, e só faltaban algúns usurpadores. Así, dos cinco que se enfrontaron logo da morte de Nerón, están presentes os catro emperadores oficiais: Galba, Vitelio, Otón e Vespasiano; só falta Clodio Macro. O Gabinete de Medallas de Lión é representativo do inmenso interese dos coleccionistas polas moedas romanas, xa que máis dun terzo da colección procede desta orixe. miniatura|300x300px|[[Tesouro de Ruffieu|Tesouro romano de Ruffieu, achado en 1837 e conservado non Gabinete de Lión.]] O obradoiro monetario de Lugdunum foi un dos centros de cuñaxe máis importantes do Imperio, superando mesmo o de Roma entre o 15 a.C. e o 64 d.C., o que explica o número elevado de moedas lionesas conservadas. A produción desta ceca imperial romana foi irregular ata o seu pechamento definitivo en 413. Segundo os datos de 1992, o Gabinete de medallas albergaba 14.636 moedas romanas e bizantinas, entre elas 492 exemplares de ouro. Unha selección expúñase en senllas vitrinas centrais e unha gran cantidade foi depositada en reserva ou no Museo Galo-Romano de Lión.
Moedas da época moderna
miniatura|345x345px|Dous exemplares de testón de Luís XII, dos anos 1499 e 1514. O Gabinete de Medallas conserva unha serie de moedas que testemuñan a reaparición dos retratos nas moedas durante o Renacemento, coñecidas como "testóns" (do italiano testa). Entre os exemplares das coleccións do museo están:
Calidoscopio
Calidoscopios de Brewster
Brewster probou distintas versións; unha delas foi admirada por membros da Royal Society of Edinburgh como George Mackenzie, quen predixo a súa popularidade; despois outra con obxectos que podían moverse ao xirar o tubo. O último paso, o máis importante segundo Brewster, foi colocar os cristais reflectores nun tubo cunha lente cóncava para introducir claramente os obxectos circundantes no patrón reflectido.
Cascancela, Lea, Friol
Cascancela é un lugar da parroquia de Lea no concello lucense de Friol na comarca de Lugo.
Adolphe Delessert
Traxectoria
De novo en Pondicherry en 1838, visitou as montañas Nilgiri e multiplicou as súas herborizacións. Tamén fixo alí observacións meteorolóxicas que comunicou á Sociedade Asiática de Calcuta. Descansando en Calcuta, chegou a Mahé, Cananor, Goa e Bombai pola costa de Malabar. Saíu definitivamente da India o 25 de febreiro de 1839, e marchou a Adén, regresando despois a París o 30 de abril.