cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hilda de Whitby
O bautismo de Hilda
A cerimonia foi oficiada polo monxe-bispo Paulinus, quen viñera desde Roma xunto a santo Agostíño de Canterbury. Logo acompañou a Ethelburga, unha princesa cristiá, cando ela regresou a Kent para casar con Edwin.
Morte de santa Hilda
Hilda sufriu dunha febre o últimos seis anos da súa vida, pero continuou traballando até a súa morte o 17 de novembro de 680, no que entón era unha idade moi avanzada de sesenta e seis anos. No seu último ano ela fundou outro mosteiro, a 14 millas de Whitby, en Hackness. Morreu despois de recibir o viaticum, e segundo a lenda, no momento da súa morte as campás do mosteiro en Hackness soaron.
Cestodos
Os Cestodos (Cestoda) son unha clase de vermes planos con simetría bilateral pertencentes ao filo dos platihelmintos e que ten como principal característica o feito de ser parasitos internos de vertebrados formados por numerosos segmentos chamados proglotes. Os adultos carecen de epiderme e cilios externos e teñen o corpo recuberto dunha cutícula.
Teñen uns órganos de fixación en forma de garfo ou ventosa que se atopan na rexión anterior do corpo chamada escólex. Este continúa cun colo do que sae o estróbilo que é onde están as proglotes, que nos últimos segmentos poden estar cargadas de ovos.
Minor Threat
Minor Threat foi unha banda estadounidense de hardcore punk formada en Washington, D.C. no ano 1980 polo vocalista Ian MacKaye e o batería Jeff Nelson. MacKaye e Nelson tocaran en varios grupos xuntos, e recrutaron ao baixista Brian Baker e ao guitarrista Lyle Preslar para formar Minor Threat. En 1982 uniuse Steve Hansgen, engargándose do baixo, mentres que Baker pasou a converterse no segundo guitarrista.
Río Kapuas
Xeografía
Kapuas é navegable na maior parte do seu curso e é unha arteria clave no tráfico do oeste de Borneo. Utilízase para dar saída á madeira da illa e permite acceder a moitas plantacións situadas no curso do río. O río é atravesado por unha ponte na cidade de Sanggau, a uns 400 km da súa desembocadura.
Léon-Paul Fargue
Traxectoria
Como poeta destacou pola súa poesía atmosférica e detallista. A súa obra inscríbese en nuumerosos movementos literarios. Antes de facer os 19 anos, Fargue xa publicara en L'Art littéraire en 1894; cabe ademais sinalar que o seu poema "Tancrède" apareceu na revista Pan en 1895. Como opositor aos surrealistas, fíxose membro do círculo de poesía simbolista, grupo vinculado a Le Mercure de France.
Na súa carreira publicou dous libros con París como tema: D'après París (1931) e Le piéton de París (1939). Publicou tamén un libro de memorias sobre o seu amigo Maurice Ravel (un dos seus poemas, "Rêves", foi musicalizado por Ravel en 1927).
Morreu en 1947 en París e está soterrado no Cimetière du Montparnasse.
Argonauta
Argonauta (ou Argonaute ou Argonaut) utilízase cos seguintes significados:
Revolución de 1841 en España
Antecedentes
A principios de 1841, María Cristina e o seu marido Muñoz viaxaron a Italia para entrevistárense co papa Gregorio XVI e obteren del a bendición do seu matrimonio morganático, situación que pesaba como unha lousa sobre a situación política de María Cristina. A viaxe foi organizada por Francisco Cea Bermúdez. Os esposos conseguiron a absolución que tanto desexaban, non sen antes ter que renunciar á obtención dalgún título nobiliario para o seu esposo. Desta forma, os moderados viron renacer a esperanza de que María Cristina puidese liderar o Partido sen atranco ningún no seu historial persoal. Así, en febreiro os moderados instaron o goberno francés ao apoio de María Cristina fronte ás alianzas de Espartero con Inglaterra.
En maio de 1841, ao tempo que as Cortes Xerais concedían a Rexencia única a Espartero, María Cristina chegou a París onde Luís Felipe de Orleáns a instou a fixar alí a súa residencia. Logo diso, os moderados desfilaron ante a Corte da ex rexente baixo a atenta vixilancia de Muñoz que se converteu en pedra angular dos seus movementos políticos. Un dos primeiros homes en gañar a confianza de María Cristina e do seu esposo foi Juan Donoso Cortés que, máis tarde, se converteu nun auténtico paladín da causa moderada máis crítica cos liberais. A este uníronselle Francisco Javier de Istúriz, Diego de León, Juan de la Pelezuela e outros moderados da parte máis conservadora.
Reacción e fracaso da Revolución
Os primeiros movementos da intriga moderada sucederon no País Vasco, onde o carlismo tiña aínda unha forte implantación. Moitos elementos carlistas, descontentos co Convenio de Oñate, estaban dispostos a dar unha lección a Espartero, xeneral vitorioso por excelencia da Primeira Guerra Carlista. Os moderados máis reaccionarios non dubidaron en aliñárense con eles, ofrecendo mesmo esperanzas dunha unión futura entre a Raíña Isabel cun herdeiro directo de Carlos María Isidro de Borbón, unindo así as dúas ramas enfrontadas da Casa de Borbón. Istúriz, que era, de facto, o xefe da conspiración civil, xunto con Antonio Alcalá Galiano, recibiron a maior parte do diñeiro da ex rexente e dos seus banqueiros franceses e españois. Ás sublevacións vascas fóronse unindo de forma continua e intermitente as doutros puntos do norte de España. Na conspiración estaban implicados tamén militares como Ramón María Narváez e Leopoldo O'Donnell, aínda que este último cun menor convencemento dado o espírito radicalmente absolutista que tiña a trama.
Portugués (moeda)
miniatura|160x160px| Portugués da [[Casa de moeda|ceca de Lisboa cuñado ca. 1499-1502 por Manuel I (anverso). ]]
Rebordechán, Crecente
No seu patrimonio destaca o castro de Cotofurado, que se atopa no outeiro situado detrás da capela de San Sebastián, do século XVIII, ao igual que a igrexa de Santa María, templo barroco cunha imaxe na fachada moi curiosa da Virxe cunha candea; a 300 metros arriba atópase un pequeno calvario de cruceiros modernos.
O Pibidal, Mourentán, Arbo
O Pibidal é un lugar da parroquia de Mourentán, no concello pontevedrés de Arbo, na comarca da Paradanta. Segundo o IGE, en 2015 tiña 4 habitantes (2 homes e 2 mulleres).
Ribeira, Crecente
Santa Mariña de Ribeira é unha parroquia que se localiza no sur do concello de Crecente na comarca da Paradanta. Segundo o padrón municipal de 2013 tiña 306 habitantes (129 homes e 177 mulleres), distribuídos en 12 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 381 habitantes.
Brie (rexión)
A Brie e unha rexión natural de Francia, ao redor de París, situada o leste da Bacía parisiense. Ríos importantes son o Marne e o Sena
Avalancha
As avalanchas inícianse habitualmente nunha zona causadas por unha rotura mecánica nunha capa de neve cando a forza da neve supera a súa resistencia. Despois de iniciarse as avalanchas aceleran rapidamente e crecen en pase e volume xa que arrastran máis neve. Se o alude se move rápido dabondo pode misturarse co aire formando unha avalancha de neve en po.
Causas da súa formación
As avalanchas son ocasionadas pola falta de homoxeneidade na capa de neve e pola existencia, entre os límites de capas fisicamente diferentes, dun axente que facilita o escorregamento dunha delas sobre outra subxacente. Ocorre por exemplo, que a neve recentemente caída ou acumulada polo vento non chega a soldarse á superficie da capa preexistente. Noutros casos, a chuvia empapa unha capa recente, que se desliza entón polo seu propio peso, se a pendente o permite. As augas pluviais poden tamén infiltrarse entre dúas capas de neve e obrar entón como un lubrificante que permite o escorregamento da capa superior sobre a inferior. O mesmo pode ocorrer se a auga penetra na neve e o terreo, facendo que este se volva esvaradoiro. Os cambios de temperatura ambiente tamén teñen a súa importancia. En particular, un aumento importante da temperatura reduce a cohesión da neve, por iso as avalanchas son máis probables pola tarde que polas mañás, sobre todo naquelas pendentes que estiveron expostas aos raios solares durante as horas máis calorosas do día. Ás veces o brusco quecemento polo sol matutino basta para provocar avalanchas nas pendentes abruptas orientadas cara o leste. As condicións do chan que soporta a neve poden ser tamén determinantes: terreo arxiloso e, por conseguinte, esvaradizo; chans lisos, húmidos ou xeados, vertente de forma convexa ou con excesiva pendente. Sexan cales foren as circunstancias favorables a unha avalancha, esta pode ser desencadeada por unha causa mínima aínda que capaz de vencer a escasa cohesión que retiña a masa de neve: un ruído, o desprendemento dunha rocha ou un bloque de xeo, ou o simple paso dun esquiador pola capa inestable. As avalanchas tamén poden iniciarse por outros motivos, como esquiadores, motos de neve, animais ou explosivos. A actividade sísmica tamén pode desencadear unha rotura da capa de neve e provocar avalanchas.
Avalanchas provocadas
Existen sobrecargas provocadas naturais pero infrecuentes: a caída de folerpas de neve é a máis clásica.
Escalas de perigo
En todos os sitios onde se practican estes dous deportes publícanse (con datos obtidos diariamente tomando medidas sobre o terreo) uns «boletíns de neve» onde se valora o risco de avalanchas nunha zona determinada, de acordo a unha «escala de perigo».
Aethelhere de Anglia Oriental
Desestabilización merciana de Anglia Oriental
Sigeberht abdicou en favor do seu cogobernante Ecgric e retirouse á vida monástica, pero pouco despois os anglos foron atacados polos mercianos de Penda. Ecgric apelou a Sigeberht para que os dirixise en batalla, pero este negouse, polo que foi arrastrado ao combate. A derrota de Anglia Oriental foi total e tanto Ecgric como Sigeberht morreron.
Reinado
En 653 ou a comezos de 654, despois de que Anna regresase do exilio, Penda dirixiu un ataque directo contra Anglia Oriental. Ambos os exércitos enfrontáronse en Bulcamp (preto de Blythburgh en Suffolk), onde Anna e o seu fillo morreron e o exército de Anglia Oriental foi masacrado. Æthelhere entón sucedeu ao seu irmán como rei-cliente de Penda, a pesar de que Barbara Yorke suxeriu que Æthelhere e o seu irmán Æthelwold puideron reinar conxuntamente, xa que Beda refírese a ambos os homes como sucesores de Anna.
Shadow Racing Cars
1971-1972 : Os primeiros anos da serie CanAm
Shadow chegou a dominar a serie de 1974, aínda que a estas alturas estaban competindo en gran medida contra os privados, os equipos oficialesde McLaren e Porsche abandonaran a serie.
Enonkoski
Enonkoski é un municipio de Finlandia situado na rexión de Savonia do Sur. En 2018 a súa poboación era de 1 403 habitantes. A superficie do termo municipal é de 419,20 km2, dos cales 113,65 km2 son auga. O concello ten unha densidade de poboación de 4,59 hab./km².
La Rosa de los Vientos
Este programa conta cun gran número de oíntes e converteuse nun programa de culto da radio española. No ano 2003 eliminouse da programación, mais tras numerosas queixas, Onda Cero tivo que volver a poñer o programa na súa grela no 2004, continuando logo até os nosos días.
Sugar (canción)
Sugar é un single da banda de metal alternativo System of a Down. Foi lanzado como un EP en 1998 e foi tomado para o seu primeiro disco, o homónimo System of a Down.
Pygmalion
Listaxe de cancións
A edición espacial de importación estadounidense de 2 vinilos con 4 temas adicionais:
José Manuel Arias López
José Manuel Arias López, nado o 18 de febreiro de 1962 en Teilán (Bóveda), é un político galego do PPdeG.
Urobilinóxeno
O urobilinóxeno é un metabolito incoloro con estrutura de tetrapirrol derivado da redución da bilirrubina. Prodúcese no intestino dos vertebrados por acción das bacterias da flora intestinal anaerobia sobre a bilirrubina, procedente da bile excretada no tracto dixestivo.
Proba específica
O límite de detección é de aproximadamente 7 µmol/L (0,4 mg/dL), e a ese nivel o urobilinóxeno tamén está presente na urina normal á que lle dá unha cor rosa pálida. A diferenciación entre urina normal e patolóxica é posible comparando a cor cunha escala de cores estandarizada.
Risco de cancro
Algunhas investigacións concluíron que as persoas que posúen uns niveis medios máis elevados de urobilinóxeno fecal e de pH nas súas feces son máis propensas a padeceren cancro de colon en relación a outras persoas das súas mesmas características (idade, sexo e nivel socioeconómico) pero que teñen niveis máis baixos.
Clube de Rugby de Arcos de Valdevez
O Clube de Rugby de Arcos de Valdevez (CRAV), é un club de rugby portugués da localidade de Arcos de Valdevez, no Distrito de Viana do Castelo, Portugal.
Historia
En 2007, o equipo sénior disputa novamente a fase final do Campionato Nacional de Primeira División e o equipo feminino disputa tamén o Campionato Nacional.
Aínda en 2007, desprázanse a Quimper (Francia) unha comitiva de 70 persoas para disputar o Torneio Atlântico xunto co C.R. Ourense (Galiza), Dublín (Irlanda) e o equipo local.
Real Federación Belga de Fútbol
A Real Federación Belga de Fútbol (URBSFA/KBVB) (en alemán: Königliche Belgische Fußballverband, en francés: Union royale belge des sociétés de football association, en neerlandés: Koninklijke Belgische Voetbalbond) é o organismo encargado da organización do fútbol en Bélxica, cuxa sede está en Bruxelas.
Partido Moderado
miniatura|Martínez de la Rosa, principal creador do Partido Moderado. O Partido Moderado ou Partido Liberal Moderado era a principal organización política española en liza polo poder no reinado de Isabel II (1833-1868). O nome procede do acordo tácito coa rexente María Cristina de Borbón-Dúas Sicilias para mante-la orde social. Tamén foi coñecido como Partido Estatutista, porque defenderon o Estatuto Real de 1834, aprobado por Francisco Martínez de la Rosa. A outra organización política rival que se lles opuña era o Partido Progresista. Ámbalas dúas organizacións eran liberais e dinásticas ou isabelinas —é dicir, defensoras da liña dinástica borbónica representada por Isabel II fronte aos carlistas—.
Escudo de Cuba
Trátase dun escudo triangular curvilinio partido. No primeiro terzo, barras de azur e prata. No segundo, unha representación dunha paisaxe con dúas montañas e vexetación, onde destaca unha palma real. Enriba, un mar de azur cargado cunha chave de ouro no medio de dous saíntes, cun sol radiante no horizonte. Como crista, unhas fasces e un gorro frixio cargado cunha estrela de cinco puntas. Acompañado pola dereita por unha póla de carballo e pola esquerda unha póla de loureiro, os dous ó natural.
Martín Códax (grupo de música antiga)
Historia
No verán do 2000 colaborou con Carlos Núñez para recrear música medieval con instrumentos do Pórtico da Gloria en dous concertos ofrecidos na Praza de María Pita da Coruña e no Auditorio de Castrelos en Vigo. O 25 de xullo do 2001 foi convidado pola TVG para interpretar un programa de música medieval no marco da entrega dos “Premios Castelao”.
Robert Millar
Traxectoria
No Giro de Italia de 1987 mostrou un gran nivel, quedando segundo na xeral por detrás de Stephen Roche, gañando a clasificación da montaña e unha tirada. En 1988 foi terceiro na Liexa-Bastogne-Liexa e segundo na Volta ao País Vasco. En 1989 gañou unha tirada na Dauphiné Liberé e foi segundo na xeral. No Tour logrou unha nova vitoria parcial e finalizou de décimo na xeral. Gañou a Volta a Gran Bretaña. Xa en 1990 gañou a Dauphiné Liberé e foi segundo na Volta a Gran Bretaña. O seu derradeiro éxito foi o campionato do Reino Unido de fondo en estrada en 1995.
Cromosoma 9
A identificación de xenes nos cromosoma é unha área activa da investigación xenética. Como se poden utilizar distintos métodos para predicir o número de xenes dun cromosoma, as cifras poden variar, pero estímase que o cromosoma 9 probablemente contén entre 800 e 1.200 xenes.
Martín Expósito
Traxectoria
Tamén chegou a cruzar o charco e a traballar na emisora estadounidense WFUN en Ashtabula (Ohio).
Gran Ducado de Lituania
Reinado de Mindaugas
Mindaugas fixo un trato con Alexandre Nevski de Nóvgorod e marchou contra a Orde Teutónica. Treniota dirixiu o exército contra Masovia, esperando animar as tribos bálticas conquistadas para se rebelaren contra a Orde. Non obstante, a campaña non conseguiu alcanzar os seus obxectivos e serviu para empeorar as relacións entre Mindaugas e Treniota, quen finalmente con Daumantas asasinou a Mindaugas e os seus dous fillos, Ruklys e Rupeikis en 1263.
Enfrontamentos contra a Orde Teutónica
A facilidade con que Lituania construíu o seu imperio pódese atribuír ás capacidades diplomáticas e tácticas dos seus Grandes Duques, tanto como á debilidade de todos os principados dependentes do de Kíiv; Lituania estaba nunha posición ideal para herdar a parte oeste e sur do Rus de Kíiv. Mentres case todos os estados ao redor del foran saqueados ou derrotados polos mongois, pero as súas hordas nunca chegaron máis aló de Lituania cara ao norte e o seu territorio permaneceu intacto. A expansión lituana foi acelerada polo débil control que os mongois exercían sobre as áreas que conquistaran (os principados dependentes do de Kíiv nunca foron incorporados directamente á Horda de Ouro. No canto diso, foron estados vasalos cun xusto grado de independencia). O alzamento de Lituania ocorreu oportunamente, cando podían expandirse enfrontando pouca resistencia por parte dos territorios poboados por eslavos orientais e unha limitada oposición mongol.
Unión Persoal con Polonia
Despois o goberno do Ducado foi tomado por Vitautas o Grande, quen dirixiu o exército do Gran Ducado de Lituania na Batalla de Grünwald (chamada tamén Batalla de Tannenberg ou Žalgirio mūšis) en 1410, que tivo como resultado unha vitoria lituano-polaca decisiva que significou a caída da Orde Teutónica.
Cultura
Unha das máis antigas universidades de Europa Oriental, a Universidade de Vilnius, foi fundada por Estevo I Bathory, Rei de Polonia e Gran Duque de Lituania, en 1579. Debido ao traballo dos Xesuítas durante a Contrarreforma, a universidade converteuse axiña nuns dos máis importantes centros científicos e culturais da rexión e no máis notable centro científico do Gran Ducado de Lituania.
Portimão
Século XX
Así, desde mediados do século XX, a cidade de Portimão se caracterizou polo crecemento do turismo, que foi unha contribución importante para o desenvolvemento da provincia e da súa economía e que segue sendo hoxe en día. Converteuse nun popular destino de vacacións debido, principalmente, ás súas praias (Rocha, Vau e Alvor) e tamén é considerada unha cidade de referencia para os amantes da pesca e dos deportes motorizados.
Actualidade
O concello de Portimão organizou eventos de carácter internacional, tales como: -Portimão Dakar-, en 2007; a organización (anual) dunha proba do -Campionato Mundial de Fórmula1 Power Boat- en lanchas a motor; a organización de varios eventos no Autódromo Internacional do Algarve, por exemplo -Le Mans Series- Na actualidade, Portimão é o terceiro porto a nivel nacional, só por detrás de Lisboa e Funchal, que recibe maior número de pasaxeiros de barcos de cruceiro, mellorando así a calidade turística nunha rexión caracterizada polo turismo de masas. Para o éxito desta industria contribuíu, en gran medida, a estreita colaboración entre o municipio de Portimão e unha empresa española Naviera Armas que asegura o tráfico entre Portimão (Portugal Continental) - Funchal (Madeira, Portugal Insular) e as Illas Canarias (España).
Super Eurobeat Presents Ayu-ro Mix
Información
Contén remixes do tipo Eurobeat dos seus singles máis populares dos dous álbums de estudio que sacara ata ese momento, "A Song for XX" e "LOVEppears". Tódolos remixes dispoñibles neste álbum foron feitos por pioneiros do xénero eurobeat en Europa e que participan activamente lanzando este tipo de música no Xapón baixo o selo Avex.
Pedro Muñoz Seca
Traxectoria
Estudou bacharelato no colexio xesuíta San Luis Gonzaga da súa vila natal, xunto a Juan Ramón Jiménez e Fernando Villalón. Estudou Filosofía e Letras na Universidade de Sevilla, licenciándose en 1901. Nesta cidade coñeceu o mundo do teatro. Alí estreou Las Guerreras, e en 1903 o sainete El Maestro Canillas en El Puerto de Santa María.
Marchou a Madrid en 1904, onde estreou a súa primeiras obra, El Contrabando, no teatro Lara, escrita en colaboración con Sebastián Alonso. En Madrid traballou de profesor de grego, latín e hebreo. En 1908 comezou a traballar no Ministerio de Fomento.
Agustín Pérez Bellas
Traxectoria
Casou en 1959 coa pintora Mercedes Ruibal e foi amigo de Rafael Alberti, Urbano Lugrís e Laxeiro. Ocasionalmente fixo crítica de arte en La Voz de Galicia.
Festival de Eurovisión 2019
O lema desta edición foi Dare to dream («Atrevede a soñar»). Este, para Jon Ola Sand, representa «ser valente e ter a confianza suficiente como para actuar no escenario ante unha audiencia mundial e atreverse a soñar con gañar o Festival da Canción de Eurovisión», representando a diversidade, a inclusión, e a unidade.
Sede do festival
O Concello da cidade de Xerusalén suxeriu dúas posibles localizacións: o Jerusalem Pais Arena, cunha capacidade de 15.654 espectadores, e o Estadio Teddy Kollek, que podería acoller ata 31.000 espectadores, o cal tería que ser teitado.
A Bela Dormente
Sinopse
center|650px
Terra de Porto, O Grove, O Grove
Terra do Porto é un lugar da parroquia de San Martiño do Grove no concello pontevedrés do Grove, na Comarca do Salnés. Tiña 125 habitantes no ano 2016 segundo datos do IGE, dos cales 53 eran mulleres e 72 homes, o que representa un constante aumento en relación ós anos 2010, cando tiña 116 veciños, e 2004, cando tiña 95 veciños.
Shelvin Mack
Traxectoria profesional
O 7 de febreiro de 2019, Mack foi traspasado ós Atlanta Hawks a cambio de Tyler Dorsey. Foi cortado polos Hawks o día seguinte.
Arcos, Cuntis
Topónimo
O topónimo Furcos vén dado polas diferentes aldeas que levaban o topónimo "Furco": Furco, Furcodona, Furcomao.
Hipódromo de Constantinopla
Columna da Serpe
thumb|A [[Columna da Serpe]] Para elevar a imaxe da súa nova capital, Constantino e os seus sucesores, especialmente Teodosio o Grande, trouxeron obras de arte de todo o imperio para adornala. Os monumentos instaláronse no medio do Hipódromo, na espiña. Entre estes estaba o trípode de sacrificio de Platea, agora coñecido como Columna da Serpe, fundiada para celebrar a vitoria dos gregos sobre os persas durante as Guerras persas no século V a.C. Constantino ordenou que o Trípode fose trasladado do Templo de Apolo en Delfos, e que se colocase no medio do Hipódromo. A parte superior estaba adornada cunha cunca de ouro sostida por tres cabezas de serpe, aínda que parece que esta nunca foi levada a Constantinopla. As cabezas de serpe e o terzo superior da columna foron destruídos en 1700. Recuperáronse partes das cabezas e expóñense no Museo de Arqueoloxía de Istambul. Todo o que queda do Trípode Delphi hoxe é a base, coñecida como a "Columna Serpentina".
Chandler Parsons
Traxectoria profesional
O 23 de xuño de 2011, Parsons foi elixido na 38ª posición do Draft da NBA de 2011 polos Houston Rockets. Debido ao lockout da NBA, Parsons asinou co Cholet Basket francés un contrato curto. En tres partidos, acadou 10 puntos, 6 rebotes, 4 asistencias e 2.3 roubos de balón por encontro. Parsons asinou cos Rockets o 18 de decembro de 2011. Ó remate da tempada 2011-12, foi incluído no segundo mellor equipo de rookies da tempada.
O Piñeiro, Senra, Ortigueira
O Piñeiro é un lugar da parroquia de Senra no concello coruñés de Ortigueira, na comarca do Ortegal. Segundo o IGE, en 2011 estaba despoboado.
AIS Airlines
AIS Airlines é unha aeroliña neerlandesa de voos chárter, regulares e de alugamento de avións con sede no aeroporto de Lelystad nos Países Baixos. A compañía opera unicamente avións Jetstream 32.
Aduto do ADN
miniatura|Un aduto do ADN con [[benzopireno, con este último no centro.]] En xenética molecular, un aduto do ADN é un fragmento de ADN que está enlazado covalentemente a un composto químico (xeralmente causante de cancro). A formación destes adutos pode ser o inicio da conversión da célula en célula cancerosa (carcinoxénese). Os adutos do ADN utilízanse en experimentos científicos como biomarcadores de exposición e realízanse medicións da súa abundancia para reflectir cuantitativamente, por comparación, a cantidade de exposición carcinóxena do organismo examinado, por exemplo ratas. En condicións experimentais, a formación destes adutos do ADN é inducida por carcinóxenos coñecidos, dos cales o que se usa máis comunmente é o DMBA (7,12-dimetilbenz(a)antraceno). Por exemplo, cando se usa o termo "aduto DMBA-ADN" (ou "DMBA-DNA adduct") nunha revista científica refírese a un fragmento de ADN que leva unido DMBA.
Karl Menadier
Traxectoria
Logo de cursar a educación secundaria na súa cidade natal, comezou os seus estudos de Historia na Universidade de Grenoble en 1907. Tras cumprir co seu servizo militar, estudou Filoloxía Clásica na Universidade de Tubinga e na Universidade de Berlín, onde se doutorou o 14 de outubro de 1913 cunha tese dirixida por Otto Hirschfeld e Eduard Meyer, titulada Die Münzen und das Münzwesen bei den Scriptores Historiae Augustae ("As moedas e as cuñaxes de Scriptores Historiae Augustae").
Olivia Newton-John
Traxectoria
Cando só tiña 5 anos trasladouse a Australia coa súa familia, xa que ao seu pai lle ofreceron un traballo como profesor nunha universidade de Melbourne. Tivo unha irmá, a actriz Rona Newton-John, que faleceu de cancro. É coñecida polo alcume Livvy. En Australia, onde transcorreu a súa infancia e adolescencia, estudou na universidade de Melbourne.
Enfermidade e activismo social
Newton-John faleceu de cancro o 8 de agosto de 2022 na súa casa de California aos 73 anos.
Frédéric Cuvier
Era o irmán máis novo de Georges Cuvier.
Albania
Albania (en albanés, Shqipëri ou Shqipëria), oficialmente República de Albania (en albanés, Republika e Shqipërisë), é un país balcánico, situado nas costas do mar Adriático e do mar Xónico, no Mediterráneo. Comparte fronteiras con Montenegro ao noroeste, con Kosovo ao nordeste, coa Macedonia do Norte ao leste e con Grecia ao sur. Tirana é a súa capital e cidade máis poboada, seguida de Durrës, Vlorë e Shkodër.
Albania é unha democracia parlamentar que aínda segue a transformar o seu sistema económico cara a unha economía de mercado. É membro das Nacións Unidas, da OTAN, da Organización para a Seguridade e a Cooperación en Europa, do Consello de Europa, da Organización Mundial do Comercio e da Organización da Conferencia Islámica. Ademais é un candidato potencial á adhesión á Unión Europea dende xaneiro de 2003, solicitando formalmente o seu ingreso o 28 de abril de 2009.
Etimoloxía
Outra teoría é que o topónimo do país procede da tribo iliria dos Albanoi recollida por Tolomeo, o famoso astrónomo e cartógrafo de Alexandría, quen debuxara un mapa de marcada importancia para a historia de Iliria. Ese mapa recollía á cidade de Albanópole, que estaría localizada ao sur da actual cidade albanesa de Durrës.
Século XX
A comezos do século XX no marco da primeira Guerra dos Balcáns o Imperio Otomán enfrontouse á Liga Balcánica, formada por Serbia, Montenegro, Bulgaria e Grecia, sufrindo unha gran derrota e perdendo case tódolos territorios europeos. Co Tratado de Londres no ano 1913, que definiría o repartimento das terras conquistadas entre os aliados, acordaríase apoiar a declaración de independencia de Albania en novembro de 1912, o que supuxo o primeiro estado independente do país, grazas a insistencia de Italia e o Imperio Austrohúngaro que non desexaban que Serbia contara con saída ao Mar Adriático. Este novo proxecto tería como un dos seus máximos expoñentes políticos a Ismail Qemali, quen sería Primeiro Ministro entre 1912 e 1914.
O estado independente non duraría moito, xa que na práctica acabou coa primeira guerra mundial, coa ocupación do norte por Serbia e o sur, o Epiro norte, por Grecia, actuando o resto do territorio como un protectorado de Italia, que puxo no goberno a Ahmet Zogu. Quen pasaría a ser a partir do ano 1928 o rei Zog I de Albania, o seu reinado remataría no ano 1939 coa invasión da Italia fascista de Musolini e a proclamación como rei de Albania de Vítor Manuel III de Savoia.
Durante a segunda guerra mundial organizouse a resistencia en forma de guerrillas, organizadas sobre todo en torno a movementos de orientación comunista e a un dos seus principais líderes Enver Hoxha. No ano 1941 o recentemente fundado Partido do Traballo de Albania, de ideoloxía marxista-leninista, tomou o control do estado albanés, baixo o liderado de Hoxha e creando a República Popular de Albania. En 1955, Albania pasou ser membro do Pacto de Varsovia. Porén o país foi illado, primeiro por Occidente e logo pola Unión Soviética despois de que Hoxha fixera unha dura crítica a Nikita Khrushchev achegándose a China, de quen tamén remataría afastándose trala morte de Mao Tse Tung.
Xeografía e clima
miniatura|Costa de Ksami miniatura|Outeiros de Horë-Vranisht Albania é un estado cunha superficie total de 28.750 quilómetros cadrados. É moi montañoso, con alturas xeneralizadas de máis de 1.000 metros, cheo de cantís e montañas. O pico máis alto, o Korab, chega até os 2.753 metros e atópase no distrito de Dibra. O 70% do país é accidentado e moitas veces inaccesíbel. As terras baixas só ocupan 1/7 do país e redúcense á chaira litoral e a vales moi estreitos. Os seus principais ríos son o Drin, o Vijosë, o Devoll, o Seman e o Shkumbin. No sueste atópanse os lagos de orixe tectónico chamados Ohrid e Prespa, mentres que ao norte, preto das costas mediterráneas, sitúase o lago de Shkodër.
Goberno e política
Albania é unha república parlamentaria pluripartidista cunha recente democracia. A súa constitución foi aprobada, por todos aqueles cidadáns maiores de dezaoito anos, por referendo popular o 22 de novembro de 1998 e promulgada o 28 de novembro dese mesmo ano. A cabeza do Estado é o presidente, elixido polo Kuvendi i Republikës së Shqipërisë (a Asemblea da República de Albania). Os 140 membros da Kuvendi son elixidos polos albaneses cada catro anos. A cabeza do goberno é o primeiro ministro, o cal está asistido por un Consello de Ministros nomeados por el.
Economía
Albania é o país onde máis persistiu o réxime comunista de economía centralizada e estatalizada de toda Europa. Sobre unha base centrada na agricultura e na minería, con grandes centrais siderúrxicas, escaso comercio exterior e unhas infraestruturas absolutamente insuficientes, as tímidas reformas iniciadas en 1985 desembocaron nun duro axuste económico na década dos noventa. Cunha tecnoloxía anticuada, os indicadores económicos caeron sensiblemente, con descensos na produción industrial de entre o 55% e 60%, abandono de empresas e emigración cara a outros países tales como Italia. A redución da produción alcanzou tamén á agricultura, onde as colectividades foron tomadas polos campesiños creando unha economía de subsistencia familiar que non producía excedentes.
Estradas
Actualmente as principais cidades do país están conectadas con estradas nacionais de primeira clase. Hai unha estrada de catro carrís que conecta as cidades de Tirana e Durrës e a cidade de Durazzo con Lushnje. Agora Albania está a participar na construción do que serán tres corredores principais de transporte, sendo agora mesmo a principal prioridade a construción dunha autoestrada de catro carrís entre Durrës e Pristina, que unirá Kosovo coa costa do Adriático albanesa, como consecuencia reducirase o tempo que se tarda en chegar dende Kosovo a Durrës de seis a dúas horas.
Voo 302 de Ethiopian Airlines
Reaccións
Flight International comentou que o accidente provocaría un aumento do malestar sentido tras o sinistro do voo 610 de Lion Air en outubro de 2018, que de forma semellante ocorreu pouco despois da engalaxe.
Investigación
Tanto a gravadora de voces da cabina como a gravadora de datos de voo foron recuperadas no lugar do accidente o día 11 de marzo. Funcionarios estadounidenses urxiron aos traballadores de Ethiopian Airlines a enviar as caixas negras aos Estados Unidos para ser analizadas, pero os traballadores da aeroliña dixéronlle aos xornalistas que decidiran envialas no seu lugar a expertos en seguridade europeos. Representantes da Oficina Federal de Investigación de Accidentes Aéreos de Alemaña dixeron que as autoridades etíopes contactaran con eles para analizar as caixas negras, pero a axencia rexeitou a petición debido a que non tiñan o software requirido. A axencia de investigacións de accidentes aéreos francesa, a BEA, anunciou que analizará as caixas negras do voo.
Antichrist
Despois da estrea no Festival de Cannes 2009, onde Gainsbourg gañou o premio do festival da Mellor Actriz, o filme inmediatamente causou controversia, con crítica xeralmente gabando a execución artística do filme mais dividida fortemente e canto ao seu mérito substantivo. Outro premio gañado polo filme inclúe o Robert Award polo mellor filme danés. O filme está dedicado ao cineasta soviético Andrei Tarkovskii (1932-1986).
Chapter Three: Despair (Gynocide)
No escuro ático, o home atopa a tese da muller: imaxes arrepíantes da caza de bruxas, e un bloc de notas onde a súa letra comeza a ser cada vez máis frenética e ilexíbel. Ela revela que mentres escribía a súa tese, comezou a crer que todas as mulleres son inherentemente más. O home rexeita a teoría e critícaa a ela pola compra desas crenzas femicidas que ela había decidido inicialmente criticar. Nun momento frenético, manteñen relacións sexuais violentas na base morta dunha árbore ominosa, onde os corpos entretécense dentro das raíces expostas.
Joaquín López Menéndez
Traxectoria
Enxeñeiro de camiños e xefe do servizo de vías e obras da Deputación da Coruña, elixido concelleiro como cabeza de lista pola UCD foi alcalde da Coruña trala moción de censura presentada contra o nacionalista Domingos Merino o 1 de abril de 1981.
O seu mandato caracterizouse pola reivindicación para A Coruña da capitalidade de Galicia, chegando mesmo a declarar tres días de loito oficial en abril de 1982 e convocar unha manifestación en xuño para conseguila, pero non contou con apoios fóra da cidade. Nas eleccións municipais de 1983 presentouse polo partido de ámbito local La Coruña Unida conseguindo manterse no consistorio como concelleiro.
-818
Outros
Historia ano a ano
Ricardo de Cornualla
Matrimonio con Isabel Marshal (1231-1240)
Opoñéndose a Simón de Montfort, encabezou unha rebelión en 1238 como protesta polo matrimonio entre este a a súa irmá Leonor. Porén, desistiu ao ser novamente aplacado con ricos dons e regalos. Cando a súa esposa Isabel estaba no leito de morte en 1240, pediu ser enterrada xunto ao seu primeiro esposo, en Tewkesbury. Porén Ricardo enterrouna na abadía de Beaulieu, aínda que nun xesto piadoso enviouó seu corazón a Tewkesbury.
Últimos anos e morte
Despois da súa morte, unha loita polo poder produciuse en Alemaña, que só terminou en 1273 coa aparición dun novo Rei de romanos, Rodolfo I de Habsburgo, o primeiro Habsburgo que ocupou o trono imperial. En Cornualla foi sucedido polo seu fillo Edmundo como conde.
Dopamina
Nome e familia
A dopamina ten a fórmula química C6H3(OH)2-CH2-CH2-NH2. O seu nome químico é "4-(2-aminoetil)benceno-1,2-diol" e a súa abreviatura é “DA”. É unha catecolamina do tipo das feniletilaminas. A dopamina é un precursor doutras catecolaminas como a noradrenalina (norepinefrina), e a adrenalina (epinefrina).
Inactivación e degradación
A dopamina e inactivada pola recaptación por medio do transportador de dopamina, logo é cortada encimaticamente pola catecol-O-metil transferase (COMT) e a monoamino oxidase (MAO). A dopamina que non é cortada polos encimas é reempaquetada en vesículas para a súa reutilización.
Inhibición latente e creatividade
A dopamina dos circuítos mesolímbicos incrementa a actividade xeral e a dos centros regulatorios da conduta, diminuíndo a inhibición latente. Estes tres efectos dan como resultado o incremento da creatividade na xeración de ideas. Isto levou ao modelo trifactorial da creatividade que inclúe os lóbulos frontais e temporais e a dopamina mesolímbica.
Esgos
Historia
Durante a idade media esta zona estivo vinculada ao mosteiro de San Pedro de Rocas. Coa fin do antigo réxime e a constitución dos concellos estableceuse a capitalidade na aldea de Esgos, lugar de paso na estrada real cara a Ponferrada, actual OU-536.
Oficios tradicionais desta zona son os de albardeiro, cordeleiro, sogueiro, afiador ou oleiro.
Lugares de Esgos
Para unha lista completa de todos os lugares do concello de Esgos vexa: Lugares de Esgos.
Os Mutantes
Os Mutantes é unha banda brasileira de rock psicodélico formada durante o Tropicalismo no ano 1966, en São Paulo, por Arnaldo Baptista (baixo, teclado, voces), Rita Lee (voces) e Sérgio Dias (guitarra, baixo, vocs). Tamén participaron do grupo Liminha (baixista) e Dinho Leme (batería).
Corylus
Especies
Hai entre 14 e 18 especies de abeleiras. A circunscrición de especies en Asia oriental é algo controvertida, con WCSP e Flora of China difierindo en que táxones son aceptados, de xeito que na listaxe a seguir, no que se refire a esta rexión, só se inclúen aqueles táxones aceptados por ambas as dúas fontes. As especies agrúpanse do seguinte xeito:
Usos e cultivo
As abelás producidas polo Corylus avellana (abeleira común europea) son as que se consomen amplamente. Este grande arbusto cultívase extensivamente por elas. Tamén se colleitan dalgunhas das demais especies, incluso a corylus máxima.
A abeleira turca Corylus colurna é amplamente cultivada como árbore ornamental en Europa e América do Norte. Esta especie non se adapta ao esterotipo Corylus arbustivos, senón que é unha grande árbore de máis de 35 m de alto cun único toro recto e robusto que pode acadar os 1,5 m de diámetro.
Adáptase ben ás difíciles condicións das espazos urbanos, o que incrementou a súa popularidade durante as últimas décadas. thumb|Follas e noz da abeleira turca (Corylus colurna). A abeleira común é tamén un elemento importante para choer valados e crear "cerrumes vivos", o xeito tradicional de establecer estremas nas leiras na Europa Atlántica dende hai séculos (Galiza, Inglaterra...). Cultivábanse tamén pequenas fragas de abeleiras para obter madeira para construción, e pólas para cestos, e valos agropecuarios. Coas poliñas facíanse varas consideradas máxicas polas meigas e druídas.
Airbus A220
Estudo de viabilidade
miniatura|250px|Interior dun CS100 Bombardier nomeou a Gary Scott o 8 de marzo de 2004 para avaliar a creación do New Commercial Aircraft Program. Bombardier lanzou un estudo de viabilidade para a CSeries no Farnborough Airshow en xullo dese ano para substituír os envellecidos DC-9/MD-80, Fokker 100, Boeing 737 Classic e BAe-146 cun 20% menos de custos operativos que eses modelos, e un 15% menos que os avións que se estaban fabricando nesa época. A versión máis pequena podéría transportar de 110 a 115 pasaxeiros e a máis grande de 130 a 135 a unha distancia de máis de 3 200 millas náuticas.
Desenvolvementos
En marzo de 2009 Bombardier redesignou os C110 e C130 respectivamente CS100 e CS300. Os modelos ofrecéronse con versións alcance normal e estendido (ER), ademais tamén se ofreceu unha versión con potencia extra (XT) do CS300. As versións ER e XT retiráronse en 2012, proporcionando como alcance normal o anteriormente identificado como alcance estendido.
En xaneiro de 2010 JP Morgan informou que Bombardier estaba considerando unha versión de 150 asentos da CSeries. Bombardier chamou ao informe especulativo, destacando que o programa de desenvolvemento da CSeries "está na fase de definición conxunta onde seremos capaces de engadir unha mellor definición do produto e que inclúe a habilidade de facer cambios antes de que o deseño final estea conxelado".
Probas de voo
O 20 de agosto de 2015 Bombardier revelou que completara máis do 80% das probas necesarias para a certificación do CS100. O 14 de outubro completara o 90% e o primeiro aparello de produción comezaría en breve a realizar probas de fiabilidade. O CS100 completou o seu programa de certificación a mediados do mes de novembro.
O derradeiro prototipo, o Flight Test Vehicle 8 (FTV8) e segundo CS300, voou por primeira vez o 3 de marzo de 2016.
Apoio do programa
O 29 de outubro de 2015 Bombardier realizou unha amortización de 3 200 millóns de dólares canadenses na CSeries. O goberno entrante de Trudeau indicou que respostaría á solicitude de Bombardier por 350 millóns en asistencia despois de que tomase o poder a comezos de novembro. O mesmo día o gobeno do Quebec investiu 1 millón de dólares canadenses na compañía para salvar os problemas do programa.
Compra de Airbus
O 16 de outubro de 2017 Airbus e Bombardier Aerospace anunciaron unha asociación no programa CSeries, mercando Airbus o 50,01% das accións, e mantendo Bombardier o 31% e Investissement Québec o 19%, para espandirse nun mercado estimado de máis de 6 000 novos avións de 100-150 asentos nos seguintes 20 anos. A experiencia na cadea de subministración de Airbus debería aforrar custos de produción, aínda que a sede e a liña de montaxe permanecerían en Québec e os clientes estadounidendes poderían beneficiarse dunha segunda liña de montaxe en Mobile, Alabama. Esta transacción estaba suxeita a aprobacións regulatorias e agardábase que estivese completada en 2018. Airbus non pagou pola súa participación no programa nin anumiu ningunha débeda. Airbus insiste en que a compañía non ten plans de mercar a participación de Bombardier no programa CSeries e que Bombardier seguirá sendo un socio estratéxico despois de 2025, porén, as cláusulas permítenlle mercar a parte do Quebec en 2023 e a de Bombardier 7 anos despois de que o contrato remate, aínda que tamén estipula que a produción debe permanecer no Quebec ata polo menos o ano 2041.
Rexión Metropolitana de Salvador
Municipios
Orixinalmente, a RMS estaba composta por oito municipios, mais despois da emancipación de Madre de Deus, distrito de Salvador até 1990, e de Dias d'Ávila, pasou a ter dez municipios. O 17 de decembro de 2007, foi aprobada pola Asemblea Lexislativa de Bahia e sancionada polo goberno estatal o 3 de xaneiro de 2008 a Lei complementar estatal n° 30, que inclúe Mata de São João e São Sebastião do Passé na RMS. O 22 de xaneiro do ano seguinte, a inclusión de Pojuca foi sancionada polo gobernador Jaques Wagner a través da Lei complementar estatal n° 32. Abaixo segue unha táboa comparativa cos datos dos municipios que compoñen actualmente a rexión metropolitana.
Sílvidos
Unha taxonomía revisada hai pouco
Hai anos esta familia era un taxon caixón de xastre que compendía máis de 400 especies en 70 xéneros, xa que estaba pobremente definida con características comúns a outras familias. Até que os avances na xenética molecular permitiron reestruturar o grupo, sacando del especies que se repartiron en outras familias, e se crearon pola súa escisión novas familias como a dos Acrocephalidae, Locustellidae, Cettiidae, Phylloscopidae e Cisticolidae. Ademais incorporáronse algúns xéneros que até entón estiveran clasificados noutras familias, tras demostrarse a súa proximidade xenética co grupo. Actualmente a familia quedou conformada poas papuxas (xénero Sylvia), as especies asiáticas do xénero Paradoxornis (anteriormente separados na familia Paradoxornithidae), varias especies de paxaros anteriormente incluídas nos Timaliidae, e o Chamaea fasciata, un raro paxaro norteamericano que durante moito tempo fora un enigma taxonómico.
Etimoloxía
O nome científico Sylviidae está formado sobre a base da raíz do nome do seu xénero tipo, Sylvia, coa adición da desinencia do latín científico -ideae, tirada da foma do grego antigo -ειδής, -eidḗs, da raíz de εἶδος, eĩdos "forma", "aspecto", "aparencia", usada para a formación dos nomes das familias de animais.
Junior Bridgeman
Profesional
Foi elixido na oitava posición do Draft da NBA de 1975 por Los Angeles Lakers, mais foi inmediatamente traspasado a Milwaukee Bucks xunto a Brian Winters a cambio de Kareem Abdul-Jabbar, onde militou durante nove tempadas consecutivas, promediando dobres díxitos en oito das mesmas. A súa mellor tempada foi a 1979-80, cando fixo 17,6 puntos e 3,7 rebotes por partido. En 1984 fichou por Los Angeles Clippers, onde xogou durante dúas tempadas aínda a un bo nivel.
Salvador José Zapata
Traxectoria
O testamenteiro foi a Real Sociedad Económica de Amigos del País da Habana, que conseguiu que unha rúa levase o seu nome no seu recoñecemento e fixo un mausoleo no paseo central do cemiterio, obra do escultor Patricio Sirgado. A primeira Escuela Zapata foi inaugurada en 1873, e en 1876 impartíronse clases a adultos.
Coles
Historia
Durante o antigo réxime, as parroquias do actual concello pertencían ás xurisdicións da Barra (orde de Santiago, a través da encomenda da Barra), Gustei (bispado de Ourense), Melias (condado de Lemos e mosteiro de Oseira), Ribela (condado de Lemos) e A Peroxa (condado de Ribadavia), pertencentes á provincia de Ourense.
Cultura castrexa
O castro de Santa Águeda está situado no outeiro do mesmo nome, a unha altitude de 682 m, servindo de fronteira cos concellos de Vilamarín e A Peroxa. Ten uns 75 m de diámetro e conta con tres recintos. Foi estudado por Xesús Ferro Couselo, e actualmente a espesa vexetación dificulta a súa visita. Realizáronse 9 catas, descubríndose restos de edificacións, dous amarradoiros do gando, unha machada puída semellante aos machados neolíticos e dous pulidores. Tamén un colar de pasta vítrea e paredes decoradas con sucos incisos formando bandas. Tamén se atopou a planta da antiga capela adicada á santa que dá nome ao lugar.
O castro de San Lourenzo non está escavado. Atopáronse restos de tégulas e de cerámica, que non foron analizadas. Preto do castro hai unha capela cunha ventá prerrománica.
Choque de civilizacións
Desde a publicación do libro, o debate sobre as hipóteses de Huntington viraran ao redor da discusión e o debate político máis que ás evidencias empíricas, mais nun estudo da Universidade Stanford observouse que comportamentos de Internet no intercambio de correos electrónicos mostran tendencias a conformar as grandes agrupacións correspondentes ás civilizacións descritas por Huntington.
miniatura|center|750px|O choque de cvilizacións segundo Huntington (1996).
Pigmento
Base física
Os espazos de cores usados para representar cores numericamente deben especificar a súa fonte de luz. Os espazos de cor Lab, a menos que se indique o contrario, asumen que a medida foi tomada baixo unha fonte luminosa de tipo D65 (Daylight 6500 K), a cal ten aproximadamente a mesma temperatura de cor cá luz solar.
Grupos de pigmentos
miniatura|200px|Pigmento de [[óxido de ferro.]]
Desenvolvemento de pigmentos sintéticos
Os primeiros pigmentos coñecidos foron os minerais naturais. Os óxidos de ferro producen unha ampla variedade de cores e poden atoparse en moitas pinturas rupestres do Paleolítico e o Neolítico. Dous exemplos son o ocre vermello (Fe2O3) e o ocre amarelo (Fe2O3.H2O). O carbón vexetal, ou negro carbón, tamén foi utilizado como pigmento negro desde a Prehistoria.
Dous dos primeiros pigmentos sintéticos foron o branco de chumbo (carbonato de chumbo, (PbCO3)2Pb(OH)2) e a frita azul (azul exipcio). O branco de chumbo prodúcese ao combinar chumbo con vinagre (ácido acético, CH3COOH) en presenza de dióxido de carbono (CO2). O azul exipcio é silicato de calcio e cobre e foi fabricado a partir dun cristal coloreado cun mineral de cobre, como a malaquita. Estes pigmentos foron usados desde polo menos o II milenio a. C.
Museo Nacional de Historia Natural de Francia
Depende do Ministerio de Educación Xeral, o Ministerio de Educación Superior e o Ministerio de Medio Ambiente.