cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pamen Pereira
Pamen Pereira, nada en Ferrol en 1963, é unha artista contemporánea galega. O seu proceso de creación, orixinado xeralmente desde a súa experiencia vital, influída pola súa estancia no Xapón, está vinculado á natureza. O seu traballo móvese entre as técnicas do debuxo, a pintura, a escultura, a instalación, a fotografía ou o vídeo.
K'inich Kan Bahlam II
Obras arquitectónicas e inscricións xeroglíficas
miniatura|Reprodución iconográfica do taboleiro do Templo da Cruz, realizada por [[Frederick Catherwood, onde se mostra a entronización de K'inich Kan Bahlam II.]] Levou a cabo o remate do Templo das Inscricións que serviu de mausoleo ó seu pai, chamouno B'olon Eht Naah, cuxo significado é a ‘Casa dos Nove Señores’. Esta pirámide que ten nove mesetas e cuxas escaleiras internas descenden á tumba de Pakal o Grande evocan ao inframundo ou Xibalbá, que de igual forma tiña nove estratos. A obra foi terminada e inaugurada o 3 de xullo de 690.
O Sobreiro, Xustáns, Ponte Caldelas
Patrimonio
No corazón da aldea está a igrexa parroquial de San Martiño de Xustáns, do século XVIII, co cemiterio anexo. Ao lado dela, na antiga casa reitoral, está a escola pública unitaria de educación infantil. Hai tamén un pequeno parque.
ITV2
Características
A canle caracterízase pola súa programación de series americanas como Entourage, Gossip Girl e Crónicas vampíricas, redifusión de programas de ITV1 como Coronation Street e Emmerdale, programas derivados doutros recoñecidos da ITV como The Xtra Factor de The X Factor e Britain's Got More Talent de Britain's Got Talent, así como por programación orixinal como Secret Diary of a Call Girl e Celebrity Juice.
Raqueta
Historia
O marco facíase tradicionalmente de madeira e as cordas con cordóns de tripa. A madeira aínda se usa para certas variedades de xogos.
Soulecín, Santigoso, O Barco de Valdeorras
Soulecín é un lugar da parroquia de Santigoso no concello ourensán do Barco de Valdeorras na comarca de Valdeorras. Tiña 36 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 20 eran homes e 16 mulleres. Iso supón unha diminución da poboación respecto a 2010, cando tiña 39 habitantes (20 homes e 19 mulleres).
Santa María del Campo
Santa María del Campo é un concello español da provincia de Burgos (Castela e León). A súa poboación é de 633 habitantes (INE 2012).
Feliciano Barrera
Traxectoria
Doutor en Económicas pola Universidade Complutense de Madrid, foi fundador de empresas como o Hotel Mindanao e o Banco Industrial do Tajo. Destacou como editor do grupo de comunicación El Correo Gallego, do cal se fixo cargo ao obter a maioría accionarial de Editorial Compostela en 1965. Dende aquel traballou no mundo empresarial ligado ao xornalismo. Segundo unha enquisa de El Mundo, atopábase entre as 25 persoas de maior influencia de Galicia. Presentouse como candidato a procurador en Cortes en representación do terzo familiar pola provincia de Pontevedra en 1971, pero non foi elixido. miniatura|CEIP Plurilingüe Feliciano Barrera. Nos últimos anos da súa vida residiu en Madrid.
Campinas
Economía rexional
Actualmente a cidade representa un terzo da produción industrial do estado. Destacan as industrias de alta tecnoloxía e a produción metalúrxica. A cidade é tamén un importante centro comercial -ten o máis grande centro comercial do Brasil en superficie, o Shopping Parque Dom Pedro- e de servizos.
A cidade ten dous importantes equipos de fútbol: Associação Atlética Ponte Preta e Guarani Futebol Clube.
Antón (homónimos)
Como topónimo, dá nome aos seguintes lugares:
El Pueblo Gallego
Segunda etapa
Nesta segunda etapa tivo como directores a Jesús Suevos e Xosé María Castroviejo, e entre os colaboradores destacan: Luis Moure Mariño, Albino Núñez Domínguez e María Xosé Queizán
Complemento a dous
Vexamos un exemplo: tomemos o número que, cando se expresa en binario é N = 45, con 6 díxitos, e calculemos o seu complemento a dous: N=101101_2
Cálculo do complemento a dous
Para comezar, os números positivos quedarán igual na súa representación binaria. Nos números negativos deberemos inverter o valor de cada unha das súas cifras, é dicir realizar o complemento a un, e sumarlle 1 ao número obtido. Podemos observar isto na táboa de exemplo.
Calo, Vilastose, Muxía
Calo é un lugar da parroquia do Vilastose no concello coruñés de Muxía na comarca de Fisterra. Tiña 30 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 15 eran homes e 15 eran mulleres.
Robert E. Howard
Solomon Kane
As aventuras de Solomon Kane foron levadas ao cinema en 2009 na película Solomon Kane, dirixida por Michael Bassett e protagonizada por James Purefoy.
Ricardo I de Normandía
Ricardo I de Normandía, nado en 933 e finado o 20 de novembro de 996, chamado Ricardo sen Medo (en francés: Sans Peur), foi duque de Normandía desde o asasinato do seu pai Guillerme Espada Longa en 942 ata a súa morte en 996.
Reinado
Morreu aos 63 anos en Fécamp en 996, e foi sucedido polo seu fillo Ricardo.
David Delfín
Traxectoria
No ano 2016 foi galardoado co Premio Nacional de Deseño de Moda por parte do Ministerio de Cultura "pola audacia, valentía e compromiso social da súa obra, cunha sinalada identidade española".
Vida persoal
En abril de 2016 foi intervido de tres tumores cerebrais. Faleceu o 3 de xuño de 2017 en Madrid ós 46 anos logo dunha intensa loita contra un cancro cerebral que lle detectaron o ano anterior.
Ágatha Ruiz de la Prada
É a parella sentimental do xornalista Pedro J. Ramírez.
K'inich K'an Joy Chitam II
Nacemento e entronización
Joy Chitam mandou tallar un taboleiro no Palacio de Palenque para plasmar o seu entronización. Trátase dunha escena imaxinaria na cal o seu pai Pakal “o Grande” lle entrega o diadema real, mentres que a súa nai, Tz'akbu Ajaw, lle entrega as insignias de guerra. Outro taboleiro que se resgarda no museo Dumbarton Oaks, mostra outra escena imaxinaria na cal Joy Chitam danza personificado como o deus Chaahk mentres os seus pais o miran. Contraeu matrimonio con Ix Kinnuw Mat (ou Hun K'Anleum), tamén coñecida como o Señora Corvo mariño ou Señora Telaraña.
Balaenoptera bonaerensis
Poboación e distribución
O rorcual austral habita en todos os océanos do hemisferio sur. Durante o verán se encontra cerca da Antártida, pero se move máis cata ao norte en inverno, superponendo parcialmente así a súa área de distribución coa do Balaenoptera acutorostrata.
Antón
Antón ou Antonio é un antropónimo galego que entrou a través do latín, coa forma Antonius, interpretada como "aquel que se enfronta aos seus adversarios" ou "inestimábel", mais de probábel orixe etrusca. Emprégase en todo mundo. A forma feminina é Antona ou Antonia.
O nome é común en Galiza. A forma Antonio é o segundo nome máis frecuente en España (1.543.089 persoas), e o primeiro se temos en conta como nome completo (765.138 persoas).
O nome en Galiza
O nome documentado tradicionalmente en Galiza é Antón; xa Frei Martín Sarmiento no século XVIII falaba do prenome: ''Anton de Domayo. Uno de los 12 segadores. Antón de “Antonius”. Hay San Antonio de Padua y San Antonio Abad, casi mil años anterior. Este santo abad se entiende cuando uno se llama Antón. Y entre los rústicos se llama también Antón, aunque uno tenga el nombre de San Antonio de Padua ''.
En galego antigo grafábase como Anton, Antõ ou Antom, e de aí pasou ao galego moderno coma Antón/Antonio e ao portugués moderno coma Antônio (Brasil), António (Portugal) ou Antão.
Alcoi
Localidades limítrofes
Limita cos termos municipais de Banyeres de Mariola, Benifallim, Bocairent, Cocentaina, Ibi, Xixona, Onil, Penàguila e a Torre de les Maçanes.
Clima e vexetación
Alcoi presenta un clima mediterráneo cun lixeiro matiz continental debido á relativa altura media existente. Caracterízase por ter un inverno frío (7,5 °C de media en xaneiro e frecuentes xeadas), nos que ocasionalmente se presentan precipitacións en forma de neve. No verán rexístrase unha temperatura media de 23,5 °C. A pluviometría é variábel, acadando entre 350 e 850 mm.
Poboación
500px|Pirámide de idade da poboación de Alcoi (2007).
Patrimonio arqueolóxico e histórico
O Castelo de Barchell está declarado Ben de Interese Cultural. Denominado nun principio coma Castelo de Bendepord, algunhas fontes indican que é de orixe musulmán e que probablemente foi construído cara ao século XII. Trala súa conquista sería doado en 1248 por Jaume I aos escudeiros Fortunio Pérez de Falces e Fortunio Garcés Citina, aínda que o primeiro rexistro é do ano 1321 onde Guillem Blanc foi alcaide deste castelo. Caracterízase por unha torre señorial (de forma rectangular e situada no ángulo nordeste) e un patio de armas con alxibe. O castelo servía de refuxio ás familias de mudéxares de Barchell e Chirillent e o seu gando, durante unha época que se caracterizou por frecuentes incursións granadinas e castelás. A mediados do século XV foi mercado polos xurados de Alcoi. Durante o século XVIII converteuse nunha Masía (Máis do Castell). Actualmente é de propiedade privada e atópase en proceso de rehabilitación.
Sagitta
Mitoloxía
Segundo Eratóstenes, era a frecha que Apolo utilizou para matar ós Ciclopes, en vinganza porque o seu fillo Asclepio fora matado. Apolo despois escondeu a frecha no país dos hiperbóreos e recuperouna despois de que Zeus o tivese perdoado por este acto unha vez que Apolo rematara de servir ó rei Admeto.
Yuri Knorozov
Yuriy Valentinovich Knorozov (en Юрий Валентинович Кнорозов), nado en Khárkiv, URSS (a actual Ucraína) o 19 de novembro de 1922 e finado en San Petersburgo o 30 de marzo de 1999, foi un lingüista, epigrafista, etnólogo, maianista, que tivo un papel clave no desciframento da escrita maia, o sistema de escritura da cultura maia.
Eslovenia nos Xogos Olímpicos
Eslovenia participou por vez primeira nos Xogos Olímpicos nas Olimpíadas de Inverno de 1992 en Albertville, e dende entón o país competiu en cada edición dos Xogos de Verán e Inverno. O Comité Olímpico Esloveno foi estabelecido en 1991 e foi recoñecido oficialmente polo Comité Olímpico Internacional o 5 de febreiro de 1992.
Sirventés
Temática
O sirventés provenzal, atendendo á súa temática, presenta tres tipos diferentes
Provincia de Ruyigi
220px|dereita Ruyigi é unha das 17 provincias do Burundi, con capital a cidade homónima. Cunha extensión de 2.338,88 km², no 2007 tiña unha poboación estimada de 387.000 habitantes.
Silverstone
Silverstone é unha vila e parroquia civil en Northamptonshire, Inglaterra. Está a 6´4 km. de Towcester pola A43 a antiga estrada principal, e a 16 km. pola autoestrada M1. A A43 circunvala a vila polo sur-este, entre o pobo e o circuíto de carreiras.
A Casanova, Vilastose, Muxía
A Casanova é un lugar da parroquia do Vilastose no concello coruñés de Muxía na comarca de Fisterra. Tiña 27 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 15 eran homes e 12 eran mulleres.
Moeda cuxana
Caracterización
miniatura|280px|esquerda|Símbolos [[tamga dos reis cuxanos]] A tipoloxía destas moedas segue en termos xerais o estilo utilizado nas emisións dos reis grecobactrianos, con trazos helenísticos nas imaxes, que amosan unha deidade nunha das faces e o monarca na outra, nalgúns casos como un busto de perfil e noutros como unha figura en pé, oficiando nun altar de lume de estilo zoroastriano, ou tamén montado nun cabalo.
Deidades na moeda cuxana
O panteón cuxano é extremadamente variado, segundo revelan tanto as súas moedas como os seus selos, nos que aparecen máis de 30 deidades diferentes, pertencentes tanto ao ámbito helenístico como ao iraniano e, en menor medida, ao hinduísta. As deidades gregas, cos seus nomes en grego, son máis frecuentes nas primeiras emisións. Durante o reinado de Kanishka (ca. 127- ca. 140), a lingua das cuñaxes cambiou á bactriana, aínda que se mantivo a grafía grega para todos os reis. Despois de Huvishka, só dúas divindades aparecen nas moedas: Ardoxsho e Oesho.
Gheorghe Asachi
miniatura|dereita|Gheorghe Asachi.
Daniel Carballo Codesido
Traxectoria
Fai os primeiros estudos na Coruña e despois foi estudar leis á Universidade de Santiago de Compostela. En 1846 instalouse en Madrid, dedicándose ao xornalismo. Foi redactor do Boletín Oficial del Ministerio de Comercio e do periódico El Fomento e director do periódico madrileño La Nación. Militou na Unión Liberal, foi elixido deputado polo distrito da Coruña en 1854 e 1858, polo distrito de Xinzo de Limia en 1865, novamente polo da Coruña en 1869, polo de Betanzos en 1871 e 1872 e polo distrito de Ortigueira en 1876 e 1879. Foi director xeral de Sanidade (1865) Gobernador civil de Madrid, Director Xeral de Facenda e das Minas de Río Tinto en Huelva.
Selección de fútbol de Bulgaria
Historia
No Mundial de 1994, con Dimitar Penev como seleccionador, o equipo realizou a mellor actuación da súa historia nun Mundial, conseguindo alcanzar as semifinais do certame disputado nos Estados Unidos. Cun equipo no que destacaban futbolistas como Hristo Stoichkov, Yordan Lechkov, Krasimir Balakov ou Emil Kostadinov, o equipo venceu na primeira fase a Grecia e á Arxentina, e perdeu contra Nixeria, producíndose un triplo empate no Grupo B. Nos oitavos de final derrotou a México e nos cuartos de final á Alemaña capitaneada por Lothar Matthäus, que era a vixente campioa nese entón. O equipo búlgaro perdeu finalmente en semifinais ante Italia por un marcador de 2 a 1 nun partido con polémica.
Harriet E. Wilson
Harriet E. Wilson, apelidada Adams de solteira, nada en Milford o 15 de marzo de 1825 e finada en Quincy o 28 de xuño de 1900, foi unha escritora estadounidense. Adoita ser considerada a primeira escritora afroamericana así como a primeira en publicar unha novela en América do Norte, en virtude da publicación da súa novela autobiográfica Our Nig en 1859. Esta obra ilustra o sistema de servidume nos estados do norte antes da guerra. Non obstante, foi ignorada até 1982, ano no que foi redescuberta polo estudoso Henry Louis Gates Jr., que lle deu fama nacional e internacional.
Tiwol Chan Mat
Traxectoria
Foi fillo do ahau K'inich Janaab' Pakal ou Pakal “o Grande” e Tz'akbu Ajaw. Os seus irmáns foron K'inich Kan Bahlam II e K'inich K'an Joy Chitam II. Casou con Ix Kinuuw Mat, quen, do mesmo xeito que a súa nai, era orixinaria de Ux Che' K'uh, polo que se cre que o matrimonio foi concertado para reforzar os vínculos coa familia real, xa que esta poboación fora atacada por B'ahlam Ajaw, señor de Tortuguero, quen se escindiu da dinastía real de B'aakal tralas mortes de Aj Ne' Ohl Mat e Pakal “o Vello” e a derrota inflixida por K'uhul Kaan Ajawel, señor de Kaan, cuxa sede era Calakmul.
Limúlidos
Reprodución
Durante a temporada reprodutora, os limúlidos migran a augas costeiras pouco profundas. Un macho selecciona unha femia e agárrase ao seu dorso. A femia escava un burato na area e deposita os ovos mentres que o macho os fertiliza. A femia pode poñer entre 60.000 e 120.000 ovos en grupos duns poucos miles cada vez. Os ovos tardan dúas semanas en eclosionar; as aves limícolas comen moitos deles antes de eclosionar. As larvas mudan seis veces durante o primeiro ano. A crianza en catividade de limúlidos é moi difícil. Algunhas evidencias indican que o apareamento ten lugar só en zonas con area e barro nas cales poden incubarse e eclosionar os ovos.
Senande, Vilastose, Muxía
Senande é un lugar da parroquia do Vilastose no concello coruñés de Muxía na comarca de Fisterra. Tiña 160 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 82 eran homes e 78 eran mulleres.
Alberto Ruiz-Gallardón
Inicios da traxectoria política
En 1986 pasou a formar parte da executiva de Alianza Popular no seu sétimo congreso como Secretario Xeral en substitución de Jorge Verstrynge. En xuño 1987 foi elixido deputado da Asemblea de Madrid. Un mes máis tarde foi nomeado voceiro do Grupo Parlamentario Popular no Senado, cargo que ocupou ata 1995. En 1989 encabezou unha moción de censura contra o presidente socialista da Comunidade Joaquín Leguina, sen éxito. En abril de 1990, dirixiu a investigación dentro do partido das implicacións do Caso Naseiro.
Alcalde de Madrid
Gallardón pediulle publicamente a Mariano Rajoy a súa inclusión nas listas electorais nos comicios xerais de 2008, nas listas de Madrid. Ocupar un escano de deputado non xeraría incompatibilidade legal, pero reforzaría a súa posición dentro do Partido Popular. O sector de Aguirre opúxose duramente, e finalmente non foi incluído nas listas, co que anunciou que deixaría a política en marzo de 2008.
Whisky
Tipos
miniatura|right|A cebada malteada é un ingrediente dalgúns whiskies.
Whisky americano
miniatura|Varios whiskies americanos nos estantes dunha tenda.
As regulacións estadounidenses recoñecen outras categorías de whisky, incluíndo:
Gran Premio de Alemaña de 1978
O Gran Premio de Alemaña de Fórmula 1 de (formalmente o Großer Preis von Deutschland) foi unha carreira de Fórmula 1 que se celebrou en Hockenheimring o 30 de xullo de 1978.
Whisky
Whiskies canadenses
miniatura|Varios whiskies canadenses.
Whiskies alemáns
O whisky alemán é un fenómeno relativamente recente, se iniciou nos últimos 30 anos. Os estilos aseméllanse aos producidos en Irlanda, Escocia e os Estados Unidos: Os estilos de whisky de malte, blended e bourbon. Non hai unha ortografía estándar de whiskies/whiskys alemáns, as destilerías utilizan tanto o "whisky" e "whiskey". En 2008 había 23 destilerías en Alemaña producindo whisky.
Utiel
Utiel é un concello español da Comunidade Valenciana. Pertencente á provincia de Valencia, situado nun altiplano, a beiras do río Magre, na comarca de Requena-Utiel, ao oeste da provincia, cerca do límite coa provincia de Cuenca, Castela-A Mancha. Ten 12.421 habitantes segundo o INE en 2010.
Soiuz 9
Características
A cápsula tripulada volveu a terra o 19 de xuño de 1970 ás 11:59 GMT.
August Burns Red
August Burns Red é unha banda de metalcore orixinaria de Lancaster, Pensilvania. Constituído en marzo do 2003, o grupo comezou as súas actuacións cando a maior parte dos seus compoñentes aínda cursaba o último curso do instituto e non tardaron en dar concertos nos arredores da súa cidade natal, antes de firmar con CI Records e, máis tarde, con Solid State Records. As súas influencias principais, segundo a propia banda, son Between the Buried and Me, Misery Signals e Hopesfall.
Constellations (2009-2011)
Para promocionar o seu seguinte álbum, August Burns Red publicou varias cancións novas e un vídeo musical en xuño do 2009. As cancións Thirty and Seven, Existence e Ocean of Apathy publicáronse o 15, 21 e 29 de xuño, respectivamente. Neste mes tamén se publicou un vídeo musical da canción Meddler. O 7 de xullo, August Burns Red publicou o álbum completo no seu perfil de Myspace por un tempo limitado. O grupo sacou o seu terceiro álbum de longa duración, Constellations, o 14 de xullo do 2009. Na primeira semana de agosto o álbum situouse no posto 24 do Billboard 200. Organizouse entón outra xira polos Estados Unidos encabezada por August Burns Red, con Blessthefall, Enter Shikari, All Shall Perish e Iwrestledabearonce como compañeiros de escena. Despois desta xira, a banda participou noutra por Australia como banda de apoio para Parkway Drive. August Burns Red estivo de xira con Underoath e Emery durante os últimos dous meses do 2009. Seguindo co éxito do Nadal anterior, August Burns Red lanzou "O Come, O Come Enmanuel" para o Nadal do 2009.
A banda publicou o seu primeiro CD/DVD en directo titulado Home o 28 de setembro do 2010. O grupo co-encabezou unha xira Alternative Press en novembro. O 23 de febreiro Constellations foi nomeado nos GMA Dove Awards como "Mellor Álbum de Rock" do 2010. August Burns Red foi de xira por Australia e Nova Zelandia en decembro do 2010 co No Sleep Til Festival, no que tocou xunto con bandas como Parkway Drive, A Day to Remember, NOFX, Suicide Silence, Megadeth e moitas outras.
Leveler e Sleddin’ Hill (2011-2013)
Leveler saíu o 21 de xuño do 2011 de dúas maneiras; estándar e de luxo. A versión de luxo conta con catro cancións extra. Este álbum tivo un maior éxito que os anteriores, con 29.000 copias vendidas na súa primeira semana, só nos Estados Unidos, o que o puxo no posto #11 do Billboard 200. Despois do lanzamento, August Burns Red formou parte da escena principal do Warped Tour.
Características
Estilo musical
August Burns Red é unha banda cristiá. JB Brubaker dixo nunha entrevista online que "o cristianismo é unha relixión, non un estilo de música" e que prefire "deixar á música falar por si mesma". Brent Rambler engadiu que "impórtanos que a xente saiba que somos cristiáns".
Karel van Mander
traxectoria
Nado no seo dunha familia nobre de Meulebeke, realizou a súa aprendizaxe con Lucas de Heere en Gante, e entre 1568 e 1569 con Pieter Vlerick en Kortrijk. Nos cinco anos seguintes dedicouse a escribir obras de teatro de carácter relixioso, para as que tamén realizou os decorados. Posteriormente pasou tres anos en Roma (1574-1577). De volta desta viaxe pasou por Viena, onde en compaña do escultor Hans Mont, construíu o arco de triunfo para a entrada do emperador Rodolfo II.
O Schilderboek
Van Mander influíu de xeito notábel na literatura sobre arte dos séculos XVII e XVIII, así entre outros, Cornelis de Bie e Arnold Houbraken imitaron a súa Schilderboeck.
Mestre de Frans Hals
Van Mander foi mestre de Frans Hals, aínda que parece que a influencia sobre o seu pupilo non foi tan importante - de certo Hals estaba en desacordo coa convencional crenza de Mander de que a pintura de tema histórico ocupaba o lugar preeminente na xerarquía dos xéneros.
Cabalo
Outros équidos modernos
Os cabalos poden cruzarse con outros membros do seu genus. O híbrido máis común é a mula, un cruzamento entre un burro macho e unha egua. Un híbrido semellante é o burreño, un cruzamento entre un cabalo e un burro femia. Outro híbrido é o cebroide, un cruzamento entre unha cebra e un cabalo. Con raras excepcións, os híbridos son estériles e non poden reproducirse.
Domesticación
Antes da dispoñibilidade de técnicas de ADN para resolver as cuestións relacionadas coa domesticación do cabalo, propuxéranse diversas hipóteses. Unha clasificación baseábase nos tipos de corpo e na súa conformación, habendo catro prototipos básicos que se terían adaptado ó seu medio ambiente antes da domesticación. Outra hipótese sostiña que os catro prototipos orixináronse a partir dunha única especie silvestre e que todos os diferentes tipos eran o resultado da cría selectiva após a domesticación.
Poboacións silvestres
Existen tamén cabalos en réxime de semi liberdade en moitas partes do mundo, como en Dartmoor e New Forest no Reino Unido, onde animais que son de propiedade privada viven unha cantidade significativa de tempo en condicións de "salvaxes" en terras non produtivas, a miúdo públicas. Os propietarios destes animais pagan un canon polos dereitos de pastoreo nestas terras.
Razas
O concepto de raza pura e o control e rexistro das razas chegaron a ser particularmente significativos e importantes nos tempos modernos. Algúns cabalos de raza pura son erroneamente chamados "purosangues". O purosangue é unha raza específica de cabalo, mentres que un "raza pura" é un cabalo (ou calquera outro animal) cun pedigree recoñecido por un rexistro de razas. As razas de cabalos son grupos con características distintivas que se transmiten constantemente á súa descendencia, tales como conformación, a cor, a capacidade de rendemento ou a disposición. Estes trazos herdados son o resultado dunha combinación de cruces naturais e de métodos de selección artificial. Os cabalos foron seleccionados dende a súa domesticación. O exemplo máis antigo dun pobo que practicase a selección de raza foron os beduínos, que tiñan a reputación de seren moi coidadosos en manter extensas xenealoxías do seu cabalo árabe, e o gran valor das súas liñaxes puras. Estes pedigrees foron orixinalmente transmitidos pola tradición oral. No século XIV, os monxes cartuxos do sur de España mantiveron meticulosos pedigrees e liñaxes que deberon no cabalo andaluz.
miniatura|300px|Cabalos tamén son usados en deportes. As razas desenvolvéronse debido á necesidade de realizar un tipo particular de traballo. Polo tanto, enténdese que unha raza poderosa e refinada como a andaluza creouse para a monta e aptitudes para a doma clásica. Os grandes cabalo albardeiro respondían á necesidade de forza de traballo nunha granxa ou carretando. Outras razas desenvolvéronse especificamente para traballos de agricultura lixeiros, o transporte, as diversas disciplinas deportivas ou simplemente como mascotas.
Cabalo de pura raza galega
A finais do século XX atopábase en estado de perigo de extinción: en 1999 o rexistro oficial mantiña un censo de soamente 190 exemplares. O programa para procurar a súa recuperación e preservación conseguiu censar en 2001 450 exemplares (o 80% deles en idade reprodutora) e a finais de 2019 a poboación censada era de máis de 1 500 exemplares  distribuídos en 277 explotacións gandeiras.
Max H. Hommersand
Traxectoria
O doutor Hommersand é o conservador de algas da Universidade de Carolina do Norte, no Chapel Hill Herbarium (NCU). En 1997, xunto co biólogo chileno Bernabé Santelices, describiu un novo xénero de algas da familia das pterocladiáceas, Pterocladiella.
En 2013 a National Science Foundation financiou o Macroalgal Digitization Project (Proxecto de dixitalización macroalgal) co obxectivo de reunir imaxes, catalogar e xeorreferenciar máis de 1,1 millóns de exemplares de algas de 49 herbarios de toda América do Norte. O NCU está a contribuír a ese esforzo e os seus exemplares están dispoñíbeis en macroalgae.org.
Pneumonía
Clasificación prognóstica
Existen dúas clasificacións prognósticas da pneumonía ou pulmonía: Esta clasificación asigna unha puntuación en función de 20 parámetros; con esa puntuación clasifícase nun dos 5 estratos, diferenciados pola súa mortalidade. A estratexia deste sistema de clasificación baséase en que a mortalidade aos 30 días é distinta para cada grupo. Os pacientes clasificados nos grupos I e II son os de menor risco, cunha mortalidade inferior a 2 %, e a maioría poden ser tratados de forma ambulatoria, debe tomarse en conta que un paciente menor de 50 anos, sen ningunha das enfermidades enunciadas no cadro, con esta de conciencia normal e sen alteracións importantes de signos vitais, pode asignarse ao grupo I, sen necesidade de determinacións analíticas. Pola contra, os pacientes clasificados nos grupos IV e V son os de maior risco, cunha mortalidade que oscila entre 15 e 25 % e deben ser ingresados. A conduta para seguir nos pacientes clasificados no grupo III, considerar de risco intermedio, cunha mortalidade próxima ao 4 %, non está aínda ben definida, pode permanecer no servizo de urxencias un período de observación para decidir o seu ingreso ou tratamento ambulatorio.
Causas
Entre as condicións e factores de risco que predispoñen á pneumonía están os seguintes: fumar, inmunodeficiencia, alcoholismo, enfermidade pulmonar obstrutiva crónica, enfermidade renal crónica, e enfermidade hepática. O uso de medicamentos supresores de ácidos, como os inhibidores da bomba de protóns ou H2 bloqueantes, está asociado tamén cun incremento do risco. A idade avanzada predispón á pneumonía.
Prognóstico
A pneumonía está incluída, pola OMS, entre as 10 principais causas de falecementos no mundo (a cuarta causa).
Historia
Sir William Osler, coñecido como o pai da medicina moderna, apreciou a morbilidade e mortalidade da pneumonía, describindoa como "o capitán dos homes da morte" en 1918, xa que superara á tuberculose que era unha das principais causas de morte no seu tempo (a frase fora acuñada por primeira vez por John Bunyan en referencia á tuberculose ). Osler tamén describiu a pneumonía como "a amiga do vello", xa que a morte a miúdo era rápida e indolora cando había formas moito máis lentas e dolorosas de morrer.
Economía de Albania
O seu total de exportacións é moi inferior en valor que o total das súas importacións. Os principais parceiros comerciais son Grecia e Italia.
Virus do dengue
Estruturas
miniatura|400px|Sección transversal dun virus do dengue que mostra os compoñentes estruturais.
Inhibición da resposta do interferón de tipo I
Este complexo protease permite a inhibición da produción do interferón de tipo I ao reducir a actividade do promotor IFN-beta: os estudos mostraron que o complexo da protease NS2B3 está implicado na inhibición da fosforilación de IRF3. Un estudo recente mostra que o complexo da protease NS2B3 inhibe (por clivaxe) a proteína MITA que permite a activación de IRF3.
Vacina
En 2009 Sanofi-Pasteur empezou a construír unhas novas instalacións en Neuville-sur-Saône, un barrio periférico de Lión (Francia). Esta unidade produce unha vacina de 4 serotipos para facer ensaios en fase III. En setembro de 2014 Sanofi-Pasteur CEO fixo públicos os primeiros resultados do estudo de eficacia do ensaio en fase III en América latina. A eficacia por serotipo (ST) variaba amplamente, desde o 42,3% para o ST2, o 50,3% para o ST1, o 74,0% para o ST3 e o 77,7% para o ST4. A análise completa dos datos a partir do estudo en fase III en América latina e Caribe estaba previsto que sería revisada por expertos externos antes de ser publicada en revistas científicas. Os resultados primarios serían presentados na xuntanza anual da Sociedade Americana de Medicina Tropical e Hixiene, a celebrar en novembro de 2014 en Nova Orleáns.
Olalla Vázquez
Traxectoria
Aínda que nada en Chantada, terra de seus pais, aos 4 anos xa foi para Pontevedra e estudou secundaria no IES Valle-Inclán. Licenciouse en Química pola Universidade de Santiago de Compostela en 2004. En 2005 recibiu unha bolsa FPU de doutoramento do Ministerio de Educación e Ciencia español. Para o seu doutoramento, traballou en miméticos sintéticos das proteínas, factores de transcrición e sondas fluorescentes para o recoñecemento de ADN dirixida por José Luis Mascareñas e Eugenio Vázquez. Realizou dúas estadías como estudante visitante na Universidade de Harvard, co profesor Gregory L. Verdine (2006) e na Humboldt Universität zu Berlin, co profesor Oliver Seitz (2008). En 2010 defendeu a súa tese de doutoramento, obtendo Summa cum laude.
Il Divo
{{Grupo_musical | nome            = Il DIVO | xp              = pop | imaxe           = Desde a súa orixe Il Divo gozou dun gran beneplácito a nivel mundial, vendendo até a data de 2014, máis de 26 millóns de copias en discos en todo o mundo e conquistando máis de 160 discos de ouro e platino en 35 países instaurando unha revolución na música clásica e en todo o panorama musical, lexitimando un novo estilo musical, o denominado pópera ou ópera-pop dentro do xénero de crossover clásico.
En honra á boa música, ao esforzo e ao talento; en 2011 outorgáronlle o premio ao «Artist of the Decade» (Mellor Artista Da Década) nos premios Classic Brit Awards celebrados no Royal Albert Hall de Londres
O grupo foi proxectado e asociado no ano 2003 polo produtor musical Cowell para a discográfica Syco Music. Cowell, bautizou o grupo como Il Divo, unha palabra italiana que significa “Artista Divino”[n. 1]. O cuarteto destaca pola súa mestura musical de ópera (canto lírico e música clásica) con temas de distintos xéneros como a música latina, musicais, boleros, folclore, música sacra, e pola interpretación de cancións emblemáticas como «Regresa A Min» primeiro single do grupo; «Senza Catene» reescrita e versionada para Il Divo en italiano da orixinal «Unchained Melody»; a «Ave María» de Franz Schubert; o «Adagio de Albinoni»; «Memory», «Don't Cry for Me Arxentina»; «Con te Partirò»; «A mi manera»; «I Will Always Love You» ou as oscarizadas bandas sonoras: «Over The Rainbow»; «If You Love Me (Si tú me amas»; «Falling Slowly (Te prometo)»; «Can You Feel the Love Tonight» ou «Il Mio Cuore Va» reescrita en italiano para o grupo da orginal «My Heart Will Go On», ou os temas orixinais de Il Divo como «Come Primavera», «Isabel», «Angelina», «A Vida Sin Amor» ou «La Promessa».
Notocorda
miniatura|400px miniatura|400px|Diseccción dun Protopterus dolloi ([[dipnoos|dipnoo africano) amosando a notocorda.]] A notocorda (do latín científico notochorda, e este do grego antigo νῶτος nōtos "costas", "lombo", e χορδή chordé "corda"), notocordio ou corda dorsal, é un corpo flexíbel con forma de vara que se encontra en todos os embrións de todos os cordados, proporcionándolles soporte e moita máis flexibilidade que a que tiñan os animais provistos de exoesqueleto, predominantes até que apareceron os cordados.
Stromile Swift
Stromile Swift, nado o 21 de novembro de 1979 en Shreveport, Louisiana, é un ex xogador estadounidense profesional de baloncesto.
Provincia de Mwaro
Concellos
Componse de 6 comunas:
Lucas Ferro Caaveiro
Igrexa de San Froitoso
miniatura|Igrexa de San Froitoso. Nese mesmo ano de 1754, a mediados, proxecta e realiza a última das súas obras importantes, a entón denominada capela das Angustias de Abaixo, actual igrexa de San Froitoso, na traseira do actual Pazo de Raxoi, fronte ó cárcere municipal santiagués. A igrexa foi consagrada en 1756, mais as obras aínda continuaban posteriormente, e, aínda en 1767, o seu fillo Miguel Ferro Caaveiro (ca. 1740-1807) daba as trazas do retablo maior. Trátase dunha das poucas edificacións con planta novidosa dentro, non só do barroco galego senón español, pois fronte ao predominio da planta rectangular, Ferro introduce unha planta central inscrita en cruz grega cuberta por cúpula, con anel decorado. A fachada está elaborada con decoración de placas e pilastras caixeadas, organizada a xeito de retablo, con avance do corpo central e retroceso das laterais, corpo central que se coroa cun frontón rectilíneo, que acolle o escudo de España. Unha soa sineta de corpo realzado coroa toda a fachada, pero a cornixa presenta unha balaustrada con placas e rematada polas figuras das catro virtudes cardinais (para certo vulgo "os catro paus da baralla"). Esta fachada presenta unha perspectiva inversa, pois ao estar nunha situación afundida respecto da Praza do Obradoiro, desde a cal se pode contemplar mellor, os detalles son maiores e monumentais na parte superior, e máis sinxelos na inferior. Pola súa movimentación e decorado, interior e exterior, Ferro anticipa o rococó. Na estatuaría exterior traballou o escultor compostelán José Gambino (1719-1775).
Santibáñez de Esgueva
Santibáñez de Esgueva é un concello español da provincia de Burgos (Castela e León). A súa poboación é de 118 habitantes (INE 2012).
Elo (cadea)
miniatura|250px|Serie de elos dunha cadea. Un elo é cada un dos aneis ou elementos que forman unha cadea.
Johannes Tapissier
Traxectoria
O poeta normando do século XV Martin Le Franc cítao nun dos seus poemas, Le Champio des dames ("O Campión das mulleres") : Hoxe consérvanse só tres pezas de música de Tapissier: dúas misas (un Credo  e un Sanctus) e un motete que critica o Grande Cisma de Occidente, que dividiu a igrexa católica romana. Baude Cordier, un dos compositores da ars subtilior, escribiu unha Gloria, que probablemente forme parte do Credo de Tapissier. Todas as súas composicións son para tres voces.
Parque Natural de Els Ports
O Parque Natural de Els Ports (Parque Natural dos Portos en tradución directa ó galego) atópase en Cataluña e esténdese polo suroeste da provincia de Tarragona (comarcas de Terra Alta, Baix Ebre e Montsià). Limita coas provincias de Teruel (Aragón) e Castelló (Valencia).
Moedas de euro de Alemaña
Futuros cambios
Isto requiren que cinco dos Estados membros da Eurozona (Alemaña, Austria, Bélxica, Finlandia e Grecia) cambien os deseños das súas caras. Finlandia foi o primeiro país en facelo, no 2007, seguido por Bélxica no 2008. Alemaña, pola súa parte, non mudou o seu deseño actual de momento.
Fronte Oriental (segunda guerra mundial)
Antecedentes
Adolf Hitler declarara a súa intención de invadir a Unión Soviética o 11 de agosto de 1939 a Carl Jacob Burckhardt, comisionado da Liga das Nacións
Trasar de Carballo, Cartelos, Carballedo
Microtoponimia
No Catastro de Ensenada de 1753 xa figuran nomes de eidos en Trasar de Carballo: Lodeiro, Outeiro, Ferradás, Portacales, Palleiro, Lama, Lamela, Agro,  Currás, Rollo, Rolleiro, Pereira, Pereiras, Campo, Val, Verea/Berea, Coto,  Chan/Chau, Baixo, Porra, Porreira, Branca/Banca (ou Carvallo, nunha finca),  Revolta, Frea, Salgueiriños, Villerma, Carvallo, Soanabeira. .
Río Matarraña
Xeografía
É dos poucos ríos españois nos que aínda se conserva o cangrexo autóctono.
Cimóxeno
Procesos autocatalíticos
Naqueles casos nos que o encima activante coincide co activado o proceso de activación do cimóxeno é autocatalítico. Por exemplo:
Nos lisosomas
Os cimóxenos xogan un papel importante nos lisosomas. Aínda que a dixestión adoita comezar nos endosomas temperáns, moitas hidrolases ácidas sintetízanse e transpórtanse como proencimas, que conteñen dominios extra inhibidores nos seus extremos N-terminais, que manteñen a hidrolase inactiva ata que estes dominios son degradados proteolíticamente. As hidrolases actívanse cando os lisosomas tardíos pasan a ser endolisosomas co resultado da fusión con lisosomas preexistentes, que conteñen un complemento completo de hidrolases activas que dixiren os dominios inhibidores dos novos encimas sintetizados. Ademais, o pH dos endosomas temperás non é baixo dabondo como para activar as hidrolases lisosómicas optimamente. Deste xeito, as células poden devolver a maioría das proteínas de membrana dos endosomas temperás e reciclalas na membrana plasmática.
Na coagulación do sangue
A coagulación do sangue tamén require unha serie de activacións proteolíticas nas que interveñen diversos tipos de proteínas, en especial as conversións de protrombina en trombina e de fibrinóxeno en fibrina. A coagulación do sangue é un proceso complexo no que a activación de cimóxenos ten un papel crucial. Así, a fibrinólise, un mecanismo complexo de activación de cimóxenos, é o mecanismo compensatorio da coagulación sanguínea. No derradeiro paso da formación de coágulos, que está mellor caracterizado, a proteína soluble fibrinóxeno convértese na proteína insoluble fibrina como resultado da hidrólise de catro enlaces peptídicos. Esta rotura é o resultado da acción da trombina, que á vez se orixina a partir dun cimóxeno denominado protrombina. A conversión de protrombina en trombina require do ión calcio e de todo un conxunto de proteínas denominadas factores de coagulación.
lang=gl|miniatura|300px|Vía do [[sistema do complemento.]]
Sybil Wettasinghe
Traxectoria
As súas obras traducíronse ao xaponés, chinés, sueco, noruegués, danés, inglés, coreano, neerlandés e támil. Ademais editou o semanario infantil Bindu (1986) e en 2009 publicou a súa autobiografía.
RAG2
Outros artigos
Este artigo incorpora textos en dominio público procedentes da United States National Library of Medicine.
Teatro Avresno
Historia do grupo
Esta agrupación moañesa foi creada no outono de 1997 por cinco actores afeccionados. A primeira estrea prodúcese en agosto de 1998 coa obra O triciclo de Fernando Arrabal. Entre as diferentes representacións desta obra, destacan a do Ciclo de Teatro Afeccionado de Moaña e de Cangas.
Consello da Avogacía Galega
Actividades
Ademais o Consello da Avogacía Galega apoiou desde 2006 a consecución do dominio para a cultura e lingua galega en internet .gal, formando parte do órgano de goberno da entidade promotora, a Asociación Puntogal na actualidade.
Anna Lindh
Traxectoria
Lindh naceu en Enskede (Estocolmo, Suecia). Ós 20 anos ingresou ó Partido Socialdemócrata de Suecia onde desenvolveu unha brillante carreira. Foi Ministra de Medio Ambiente en 1994 e dende 1998 ocupou o Ministerio de Relacións Exteriores. De tendencia proeuropea, Lindh promoveu a adopción do euro como moeda oficial no seu país. En plena campaña, o 10 de setembro de 2003, foi apuñalada nos almacéns NK en Estocolmo, e como consecuencia disto faleceu na madrugada do 11 de setembro.
Zinedine Zidane
Traxectoria
Debutou con 17 anos na Ligue 1 francesa co AS Cannes nun partido contra o Nantes. En 1992 ficha polo Girondins de Bordeos, no que pasa catro anos. En 1996, ficha pola Juventus, equipo no que gaña varios trofeos de Liga, Copa, Supercopa de Italia e a Copa Intercontinental.
Logo da súa destacada actuación na Eurocopa de 2000, Florentino Pérez interésase polo xogador e o 10 de xullo de 2001 foi presentado polo Real Madrid. Cifrouse a operación en 73,5 millóns de euros, sendo a fichaxe máis cara da historia daquel tempo. En 2002 marcou o gol que daba a Liga de Campións ao seu equipo contra o Bayer Leverkusen (2-1). Co club branco tamén gañou a Supercopa de Europa de 2002, a liga 2002/03 e a Supercopa de España de 2003.
Selección nacional
Debutou coa selección de fútbol de Francia o 17 de agosto de 1994 nun encontro celebrado en Bordeos ante a República Checa. Entrou en substitución do mediocampista Corentin Martins no minuto 63 e marcou os dous goles cos que os galos empataron o partido.
Gran Premio de Austria de 1987
A carreira foi gañada polo piloto británico Nigel Mansell pilotando un Williams FW11B. Chegou á meta por diante do seu compañeiro de equipo o brasileiro Nelson Piquet por 56 segundos. Foi a terceira vitoria de Mansell da tempada, e a quinta vitoria consecutiva de Williams. Teo Fabi terminou terceiro no mellor resultado da tempada ata o momento para o equipo Benetton. Foi, con todo, o primeiro dos dous únicos podios de Benetton na tempada de 1987. Tamén foi o segundo e último podio de Fabi na Fórmula Un que previamente lograra un terceiro lugar no Gran Premio de Detroit de 1984.
Resumo da carreira
Piquet liderou desde o principio por diante de Thierry Boutsen no seu Benetton e Mansell. Boutsen entrou en boxes cun problemas nas marchas e Mansell pasou a Piquet durante as paradas en boxes. Fabi (Benetton) foi terceiro a unha volta, por diante de Boutsen no mellor resultado da tempada para o equipo. Recuperandose das súas dificultades Senna, Prost e Johansson terminaron quinto, sexto e sétimo. Ghinzani foi oitavo co Ligier por diante de Danner e René Arnoux no segundo Ligier. Dezaseis coches terminaron aínda que Fabre non completou suficientes voltas para quedar clasificado, o 14º clasificado, Brundle, sería descualificado por unha infracción na carrocería de reposto do Zakspeed 871, posto en servizo logo das colisións na saída.
Historia do Río de Xaneiro
Descubrimento e colonia francesa
miniatura|320 px|Esquema do ataque de Mem de Sá aos franceses na baía de Guanabara, en 1560
Inda que descuberto e bautizado polos portugueses en 1502, o escenario natural da baía de Guanabara, non foi ata 1555 e da man dos franceses cando se estableceu no lugar a primeira colonia. Foi na illa de Serigipe (hoxe Illa de Villegagnon, no extremo sueste do recheo do aeroporto Santos Dumont). Alí levantaron o Fort Coligny e ao ano seguinte, xa en terra firme (na praia de Flamengo ao pé do Morro de Glória), o poboado que chaman Henriville. En 1560, a colonia é atacada e destruída polos portugueses, que se decatas da necesidade de fundar unha colonia de seu no lugar para protexer os seus intereses comerciais na rexión.
Colonia portuguesa: São Sebastião
Así o fan en 1565, a primeira fundación de São Sebastião do Río de Xaneiro, nun istmo entre o Pan de Azucre e o morro Cara de Can á entrada da baía. Erixen de seguido un sebeiro. O motivo de tanta preocupación defensiva era que os franceses e os seus aliados indíxenas inda dominaban a zona. A vitoria definitiva dos portugueses acaeceu no 1567 e o subseguinte traslado e refundación da colonia en terra firme, mais inda nunha posición defendible, o Morro do Castelo.
Chamoson
miniatura|Igrexa de St. Pierre en Chamoson Chamoson é un concello suízo do distrito de Conthey, no cantón de Valais. A súa poboación é de 3.206 habitantes (2011).
Zubiri
Zubiri, localidade do Camiño de Santiago situada no concello de Estéribar (Navarra).
Beleza
Historia
Esta percepción da beleza seguiuse mantendo na idade media. Como consecuencia do auxe do cristianismo daquela época, a beleza dependía da intervención de Deus. De modo que, se se consideraba bela algo, é porque fora unha creación divina. Seguindo as teses platónicas, había unha equivalencia entre o belo e o ben.
Orixe da beleza
Hai pistas que fan intuír un rostro belo no desenvolvemento infantil, e que as normas de atractivo son semellantes en culturas diferentes. A media, a simetría, e o dimorfismo sexual poden ter unha base evolutiva para determinar a beleza. As metanálises da investigación empírica indican que os trazos son atractivos tanto en caras masculinas como femininas e a través dunha variedade de culturas. O atractivo facial pode ser unha adaptación para a escolla de compañeiro porque a simetría e a ausencia de defectos sinalan os aspectos importantes de calidade de compañeiro, como a saúde. É posible que estas preferencias sexan simplemente instintos.
Paso
Véxase tamén
, nome de varias cidades e colectivos artísticos do ámbito hispanoamericano.
San Pedro, Carballedo, Carballedo
Toponimia
O topónimo é un nome de santo, en latín.
Lucí
O topónimo galego Lucí pode referirse a:
Lorca Fútbol Club
O Lorca Fútbol Club é un club de fútbol español da cidade de Lorca (Rexión de Murcia). Fundado en 2003, actualmente xoga na Liga 1|2|3, logo de ascender por primeira vez na historia na tempada 2016-17.
João Ubaldo Ribeiro
Xuventude
Nacido na Bahia na casa do avó materno, cando completou dous meses de idade a familia mudouse para Aracaju, Sergipe, onde pasou parte da infancia. Seu pai, Manuel Ribeiro, avogado de renome na capital, veu a ser o fundador e director dos estudos de Dereito da Universidade Católica de Salvador. Súa nai Maria Filipa Osório Pimentel deu á luz dous fillos máis: Sônia Maria e Manuel.
Formación
João Ubaldo Ribeiro colaborou nos xornais O Globo, Frankfurter Rundschau (na Alemaña), Jornal da Bahia, Die Zeit (Alemaña), The Times Literary Supplement (Inglaterra), O Jornal (Portugal), Jornal de Letras (Portugal), O Estado de S. Paulo, A Tarde e moitos outros, exteriores e brasileiros.
Carreira literaria
As súas principais novelas son Sargento Getúlio, Viva o Povo Brasileiro e O Sorriso do Lagarto, no cal expresa con bastante vivacidade e imaxinación exuberante aspectos políticos e sociais da vida nordestina e brasileira.
Estilo literario
O estilo literario de João Ubaldo Ribeiro é basicamente trazado pola ironía e polo contexto social do Brasil, abranguendo tamén cultura portuguesa e cultura africana. Antônio Olinto, escritor, crítico literario, diplomático e tamén membro da Academia Brasileira de Letras, di que Ubaldo constrúe a súa estrutura moitas veces comezando a historia polo medio, como se ela xa existise antes. "Mais como falar deste país sen o humor? En todo insere João Ubaldo a visión do humorista, que ve o que non aparece, identifica a nudez das xentes, entende os pensamentos ocultos", di Olinto, no mesmo artigo. Segundo el, en Ubaldo Ribeiro o humor atinxe o seu auxe en Vencecavalo e o Outro Povo.
New Jersey Devils
Pavillóns
Dende o traslado da franquía a Nova Jersey o equipo xogou en dous pavillóns distintos. Dende 2007 os Devils xogan os seus partidos como locais no Prudential Center, logo de 25 anos disputando os seus encontros como local no Continental Airlines Arena.
Trofeos colectivos
200px|miniatura|A [[Stanley Cup.]] O trofeo final para un equipo na NHL, a Stanley Cup é entregada ao campión das series eliminatorias dende a tempada 1926-27. .
Trofeos individuais
O Trofeo Lester Patrick foi un trofeo que se entregaba anualmente á personalidadeque máis destacara polo seu servizo ao hóckey sobre xeo nos Estados Unidos. O campión é elixidopor un comité formado polo Presidente da NHL, un Gobernador da NHL, un representante dos New York Rangers, un membro da sección de "Construtores" do Hockey Hall of Fame, un xogador do Hockey Hall of Fame, un membro do Hockey Hall of Fame dos Estados Unidos, un membro da NHL Broadcasters' Association, e un membro da Professional Hockey Writers' Association. Todos os membros do comité ían rotando anualmente, coa excepción do presidente da NHL. Catro xogadores dos Devils conseguiron este galardón na historia da franquía: