cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Trofeo Teresa Herrera 1963
O Trofeo Teresa Herrera de 1963 foi a 18ª edición do torneo. Celebrouse na Coruña o 16 de xuño de 1963 a partido único. O campión foi o AS Mónaco, que derrotou por 3-2 ao Vasco da Gama brasileiro.
Implantes de polipropileno
Historia e características
Así, os resultados deste procedemento tornáronse nos maiores aumentos de peito nunca rexistrados cunha soa operación, e foron descritos como unha expansión “extrema, case do tamaño dos debuxos animados”. Por estes motivos, este tipo de implantes foron usados principalmente no eido da pornografia, especialmente por aquelas modelos incluídas na categoría de big-bust models ou de peitos grandes. As modelos que recoñeceron ter estes implantes son Chelsea Charms, Teddi Barrett, Maxi Mounds, Kayla Kleevage, Minka, Elizabeth Starr, Melonie Charm e Mistress Rhiannon.
A Cañiza
Toponimia
A Comisión de Toponimia da Xunta de Galicia estableceu, de feito, que o nome correcto e orixinal era A Caniza, forma aínda viva entre algúns habitantes das parroquias do concello. Non obstante, durante as dúas lexislaturas de Alberto Núñez Feijóo ao cargo do goberno galego non se executou a aprobación por parte do Consello da Xunta de dita modificación.
Historia
Na zona habitou a tribo dos oestrimnios, que foron expulsados polos celtas. Da cultura megalítica quedan diversos restos, como os complexos rupestres de Laxiña das Cruces, Coto da Regueira do Valiño e Casiñas dos Mouros, os complexos megalíticos con gravados de Tomada de Estremadoiro e Coto da Vella, e os complexos megalíticos de Guntín, Aráns, Casiñas dos Mouros e A Cañiza.
A vila da Cañiza aparece documentada por primeira vez en 1583. As primeiras edificacións foron canastros (que nesta zona reciben o nome de canizos) feitas polos veciños de Valeixe para atender os cultivos da zona. Logo de construírse a capela do Doce Nome de Xesús, en 1790 o bispo de Tui, Domingo Fernández Angulo, erixiu A Cañiza como parroquia adxunta á de Valeixe, separándose definitivamente en 1815. miniatura|Bosquexo da Vila de Sta. Teresa de A Cañiza 1838 No ministerio de Defensa consérvase un bosquexo da vila en 1838 por Fernando de Castro
Primeira Liga 2004/05
Clasificación
X = Partidos xogados; G = Partidos gañados; E = Partidos empatados; P = Partidos perdidos; GF = Goles a favor ; GC = Goles en contra; DG = Diferenza de goles; Pts = Puntos (C) = Campión; (D) = Descendido; (P) = Promocionado; (O) = Campión do play-off; (A) = Avanza de rolda.
Tōkai, Aichi
Historia
A cidade de Tōkai foi fundada pola fusión de dous concellos de vila do distrito de Chita no ano 1969.
Lukas Yiorkas
Festival da Canción de Eurovisión 2011
O 11 de xaneiro de 2011, a Corporación de Difusión helénica de Grecia (ERT) anunciaba que Yiorkas era un dos seis participantes nunha final nacional para seleccionar a entrada de Grecia no Festival da Canción de Eurovisión 2011. Loukas quedou 7º con 120 puntos, pero no televoto público poñía 3º con 176 puntos.
Mensaka
Levou un premio Goya polo seu guión adaptado.
Father of the Bride
Father of the Bride é o cuarto álbum de estudio da banda estadounidense de indie rock Vampire Weekend, publicado o 3 de maio de 2019 a través do selo Columbia Records, sendo o seu primeiro disco cunha gran discográfica.
Programa Sputnik
Historia
dereita|miniatura|250px|Mapa exhibindo a localización do Cosmódromo de Baikonur no Casaquistán O Sputnik foi o primeiro satélite artificial da Terra. Foi lanzado pola Unión Soviética o 4 de outubro de 1957 na Unidade de test de foguetes da Unión Soviética, actualmente coñecido como Cosmódromo de Baikonur. O programa que o lanzou chamouse Sputnik 1. O Sputnik era unha esfera de aproximadamente 58,5 cm e pesando 83,6 kg. A función básica do satélite era transmitir un sinal de radio, "beep", que podía ser sintonizado por calquera radioaficionado nas frecuencias entre 20,005 e 40,002 MHz, emitidos continuamente durante 22 días até 26 de outubro de 1957, cando as baterías do transmisor esgotaron a súa enerxía. O satélite orbitou a Terra durante seis meses antes de caer. A pesar das funcionalidades reducidas do satélite, o programa Sputnik I axudou a identificar as camadas da alta atmosfera terrestre a través das mudanzas de órbita do satélite. O satélite Sputnik era presurizado internamente por nitróxeno, ofrecendo tamén a primeira oportunidade de estudo sobre pequenos meteoritos, detectado a través da despresurización interna ocasionada polo impacto perforante dun pequeno meteorito, evidenciado a través de grandes variacións internas de temperatura conforme a presión diminuía. Tales variación de temperatura reflectiron no sinal emitido polo transmisor que foron monitorados polo control do satélite en terra.
Carlos Abad
Tenerife e Córdoba
Na tempada 2017/18 quedou en Tenerife como segundo porteiro, xogando catro partidos de liga e catro de Copa, e ao ano seguinte foi cedido ao Córdoba, tamén en Segunda. Foi un dos xogadores máis destacados do conxunto andaluz, que acabou descendendo.
Martes (bioloxía)
Martes é un xénero de mamíferos carnívoros da familia dos mustélidos, que inclúe a marta e a garduña. Estes animais son carnívoros e semidixitígrados e teñen unha pel moi apreciada. A súa xestación dura 2 meses, tendo de media 2 ou 3 fillos. Xa chegou a ser centenas e millares na Europa, mais foron cazadas por mor da súa pel, que estánse a converter nunha especie rara. Capturar un mustélido é relativamente fácil, xa que basta con colocar un obxecto brillante no seu niño, que ela rematará caendo na rede. É un animal solitario que vive en lugares rochosos e arborizados, de difícil acceso, o que torna a súa situación de conservación en pouco preocupante. Ten o costume de demarcar o seu territorio cun rastro de secreción das glándulas anais, como fai a doniña, a súa parente máis próxima.
La Coruña Unida
La Coruña Unida foi unha formación política coruñesa de ámbito local xurdida co fin de reivindicar a capitalidade galega por parte da cidade da Coruña en detrimento de Santiago de Compostela durante a etapa coñecida como Transición cara a un estado das autonomías.
San Lázaro, Santiago de Compostela
San Lázaro é unha parroquia que se localiza no concello de Santiago de Compostela. Segundo o IGE en 2013 tiña 206 habitantes (100 homes e 106 mulleres) distribuídos en 2 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 244 habitantes.
Clarín (Pontevedra)
Historia e características
Subtitulado Semanario Independiente de Izquierda, apareceu o 4 de xaneiro de 1936. Promovido polo impresor e libreiro Clemente Martínez Gendra, Germán Fernández Gracia e Manuel Villar Cimadevila. O seu primeiro director foi Germán Fernández e, logo da súa dimisión, parece ser que foi substituído por Manuel Villar no último número. Estaba na órbita de Izquierda Republicana e foi propagandista do sector máis esquerdista da Fronte Popular de Pontevedra. O último número coñecido é do 12 de febreiro de 1936.
Conserved Domain Database
Obxectivos
Os dominios poden considerarse como as unidades estruturais ou funcionais dunha proteína. Estas dúas clasificacións (estrutural e funcional) coinciden bastante a miúdo, e o que se descobre independentemente como unha unidade de pregamento dunha cadea polipeptídica, ten tamén unha función específica. Con frecuencia os dominios identifícanse como unidades recorrentes de secuencia ou estrutura, que poden existir en varios contextos. Na evolución molecular ditos dominios puideron ter sido utilizados como bloques de construción de proteínas, e puideron terse combinado de diferentes maneiras para modular a función da proteína. A CDD define os dominios conservados como unidades recorrentes na evolución molecular, cuxa extensión pode determinarse pola análise de secuencias e estruturas.
Exhippolysmata
Exhippolysmata é un xénero de crustáceos malacostráceos carideos da familia dos hipolítidos que comprende catro especies de camaróns, algunha das cales son obxecto de pesca comercial.
Taxonomía
O xénero Exhippolysmata foi definido en 1915 polo zoólogo británico Thomas Roscoe Rede Stebbing en "South African Crustacea. Part VIII", Annals of the South African Museum 15: 57-103.
Guerra de Bosnia
Información xeral
Os croatas organizaron unha formación defensiva militar propia, chamada Consello Croata de Defensa (Hrvatsko Vijeće Obrane, HVO), como forzas armadas da autoproclamada Herzeg-Bosnia, e as Forzas Croatas de Defensa (Hrvatske Obranbene Snage, HOS).
1992
En xuño de 1992, a UNPROFOR, que orixinalmente se despregara en Croacia, ampliou o seu mandato a Bosnia-Hercegovina, inicialmente para protexer o aeroporto internacional de Saraxevo. En setembro, o papel da UNPROFOR ampliouse co fin de protexer a axuda humanitaria e axudar na execución das actividades de socorro en toda Bosnia-Hercegovina, así como na axuda na protección dos refuxiados civís cando fora requirida pola Cruz Vermella.
Baixas
O número de mortos tras a guerra foi inicialmente estimado en ao redor de 200.000 polo goberno bosníaco. Tamén se rexistraron ao redor de 1 326 000 refuxiados e exiliados.
Violacións en masa
Durante a guerra de Bosnia, realizáronse abusos sexuais de nenas e mulleres que máis tarde se coñecerían como fenómeno de violacións en masa. Entre 20.000 e 44.000 mulleres foron sistematicamente violadas polas forzas serbias. Estes feitos foron realizados en Bosnia oriental, durante os masacres de Foca, e en Grbavica, durante o sitio de Saraxevo. En menor medida, existe constancia de que tamén unidades bosníacas realizaron esta práctica con mulleres serbias en Kamenica, Rogatica, Kukavice, Milici, Klisa, Zvornik e outras cidades. O tribunal non xulgou estes feitos por considerárense illados. Porén, tras este conflito a violación foi recoñecida por primeira vez como unha arma de guerra, empreada como ferramenta de limpeza étnica e xenocidio.
Traballo (física)
O traballo é, en xeral, dependente da traxectoria e, polo tanto, non constitúe unha variable de estado.
Despotado de Epiro
Morte de Miguel e repartición de posesións
En 1274, o emperador bizantino Miguel VII, ameazado por Carlos de Anjou que aspiraba ao imperio latino, atacou Albania. Dirixía a frota bizantina o pirata Licario, que se puxo ao servizo do emperador e que tamén ocupou algunhas illas do mar Exeo. Carlos de Anjou era tamén unha ameaza para Nicéforo Andrónico e en 1279 declarouse vasalo do anxevino. En 1281 os bizantinos atacaron a Carlos nas súas posesións albanesas, concretamente en Berat, e obtiveron unha vitoria parcial. Pero, no verán, Carlos reuniu continxentes de Francia, enviados do Papa, Serbia, Bulgaria, Acaia, Tesalia, Epiro, Atenas e Venecia, e restaurou o control sobre Albania. A morte de Miguel Paleólogo e as vésperas sicilianas puxeron fin ás loitas en 1282. En 1290 morreu o déspota de Tesalia sen sucesión e os seus territorios pasaron á liña de Epiro, representada por Nicéforo Andrónico. Este morreu en 1296 e foi sucedido polo seu fillo Tomé, baixo rexencia da súa curmá Ana.
Plasmodium
Evolución
O ciclo vital dos Plasmodium compréndese mellor á luz da evolución do seu grupo.
Referencias xerais
Libros estándar de referencia para a identificación de especies de Plasmodium: Outras referencias útiles: Historia da malaria:
Mario Bava
Mario Bava, nado en Sanremo o 31 de xullo de 1914 e finado en Roma o 25 de abril de 1980 foi un director, guionista, artista de efectos especiais e director de fotografía italiano, membro da idade de ouro do xénero de terror italiano. A súa obra instaurou o giallo e os filmes slasher modernos.
Vitellaria paradoxa
Distribución e hábitat
miniatura|left|Distribución da árbore do carité ou xea. A árbore do carité medra brava en África nas sabanas secas que van dende o Senegal no oeste até o Sudán no leste, especialmente en Burkina Faso, Costa do Marfil, Malí e o Sudán, onde se atopan as árbores de mellor calidade, grazas á constitución do seu subsolo.
Cities: Skylines
Xogo
A creación de mods, engadindo contido creado polos usuarios como construcións ou vehículos, será engadido a Skylines; a creación dunha comunidade activa modder é un obxectivo explícito de deseño. Este contido estará dispoñible para descarga a través de Steam Workshop.
Brayan Angulo
Traxectoria
Debutou no fútbol profesional colombiano xogando para o América de Cali na campaña 2005–06, equipo no que recalaría un ano máis para emigrar logo ao fútbol portugués. En 2008 xoga no Boavista FC e un ano máis tarde é contratado polo Leixões SC, que o cedeu durante un ano con opción de compra ao Deportivo da Coruña. En maio de 2010 anunciouse que non continuaría no club galego na campaña 2010–11.
Pato castaño
Descrición
O pato castaño presenta unha voz infrecuente: o macho emite un son rasposo e a femia un gruñido áspero.
João de Melo
João Manuel de Melo Pacheco (Achadinha, Nordeste, Illa de San Miguel - Azores, 1949) é un escritor portugués.
Unión celular
Unións coa matriz extracelular
Os hemidesmosomas son parecidos a desmosomas, formados por cadherinas, e conectan a célula con compoñentes da matriz extracelular e cos filamentos intermedios do citoesqueleto. As unións focais fan o mesmo, pero están formadas por integrinas e conectan con filamentos da actina do citoesqueleto, como por exemplo nas unións miotendinosas.
Sabugueira, Santiago de Compostela
Historia
O 3 de marzo de 1978 no aeroporto de Lavacolla prodúxose o accidente do Españoleto.
Bosnia (rexión)
Xeografía
As dúas rexións formaron unha entidade xeopolítica desde tempos medievais, e o nome de Bosnia normalmente aparece en datos históricos e xeopolíticos referíndose a ambas as rexións (Bosnia e Hercegovina). O uso oficial do norte incluíndo ambas as rexións comezou só no último período de mandato otomán.
Historia
O Imperio austrohúngaro ocupouna en 1878 e anexionouna formalmente trinta anos máis tarde, en 1908.
A guerra concluíu en 1995 co Acordo de Dayton, polo cal se estableceu Bosnia e Hercegovina como un estado composto de dous elementos constitutivos territoriais (ou entidades) —por un lado a Federación de Bosnia e Hercegovina e, por outro, a República Serbia—, e os tres pobos constituíntes (bosníacos, serbios e croatas).
Natasha Richardson
miniatura|dereita|Natasha Richardson Natasha Jane Richardson, nada en Londres o 11 de maio de 1963 e finada en Nova York o 18 de marzo de 2009, foi unha actriz inglesa de cinema e teatro, gañadora dun Premio Tony.
Traxectoria
O 16 de marzo de 2009 sufriu un accidente cando estaba a tomar unhas clases de esquí no resort de Mont Tremblant (Quebec), ocasionándolle morte cerebral. Dous días máis tarde, o 18 de marzo de 2009, faleceu no hospital Lenox Hill de Nova York.
Myrmica karavajevi
Myrmica karavajevi é unha especie de formiga amplamente distribuída a través de gran parte de Europa, incluída Galicia. Vive en niños doutras especies (Myrmica scabrinodis e parentes próximos) que habitan en hábitats mornos e húmidos.
Matteo Renzi
Críticas
miniatura|200px|Matteo Renzi durante a campaña das primarias en 2012 A candidatura de Renzi foi obxecto de polémica no seo do PD, e contestada por varios dirixentes, como Rosy Bindi e Massimo D'Alema, e do presidente de Esquerda, Ecoloxía e Liberdade Nichi Vendola.
Abandono do Partito Democrático e fundación de Italia Viva
Despois de abandonar o cargo de primeiro ministro, Renzi abandonou tamén a secretaria do PD. Con todo volveu ser reelixido en primarias. Tralos desastrosos resultados do PD nas eleccións de marzo de 2018 presentou novamente a súa dimisión. En setembro de 2019 lanzou un novo proxecto político, Italia Viva, que se integrou con dúas ministras no goberno de Giuseppe Conte. Foi precisamente a retirada destas dúas ministras do goberno a que provocou a caída de Conte en febreiro de 2021. A impresión de que Renzi actuou unicamente movido por intereses de partido pon en dúbida o seu futuro político.
O Bañal
O topónimo O Bañal pode referirse a:
Alzamento de Pascua
A Planificación do Alzamento
Dende o seu inicio en 1913, os Voluntarios, cuxa formación foi instigada precisamente pola IRB co propósito de organizar un levantamento, foi caendo paulatinamente baixo o control desa organización, a medida que os membros da IRB traballaban para que outros membros foran ascendendo a postos superiores sempre que fora posible; de aí foi que para 1916 unha gran parte dos líderes dos Voluntarios eran republicanos devotos. Unha excepción notable era o seu fundador e presidente Eoin MacNeill quen daquela non era consciente das intencións da IRB. MacNeill planeaba empregar os Voluntarios como baza a xogar con Gran Bretaña tras a I guerra mundial.
Nun esforzo para neutralizar os informadores, e os propios líderes dos Voluntarios, Pearse emitiu ordes a comezos de abril para que o domingo de Pascua os Voluntarios levasen a cabo tres días de "desfiles e manobras" (el tiña autorización para facelo, como director da Organización). A idea era que os republicanos da organización (en particular os membros da IRB) saberían exactamente o que iso significaba, mentres que homes como MacNeill e as autoridades británicas no castelo de Dublín tomaríano ao pé da letra, e non darían maior importancia ao feito. Porén, MacNeill decatouse do que se estaba tramando e ameazou con "facer todo o posible agás chamar ao castelo de Dublín" para evitar o alzamento.
O Luns de Pascua
O luns de Pascua foi o primeiro día do Alzamento. Durante a mañá, os rebeldes tomaron posicións. Contra o mediodía producíronse os primeiros enfrontamentos entre os dous bandos.
A mañá: toma de posicións dos Rebeldes
miniatura|dereita|250px|A [[Proclamación da República Irlandesa que foi lida por Pearse dende a Oficina Xeral de Correos e que foi distribuída polas rúas de Dublín.]] Os Voluntarios de Dublín estaban organizados en catro batallóns. Como resultado da contraorde emitida por MacNeill, todos eles tiveron unha asistencia moito menor do que planearan orixinalmente. O 1º batallón, baixo o mando de Ned Daly, logrou formar en Blackhall Street un número aproximado de 250 homes encargados de ocupar os xulgados de Four Courts e as áreas do noroeste para defenderse do ataque dende o oeste, principalmente dos Cuarteis Reais e Marlborough; a excepción da Compañía D, 12 homes liderados polo Capitán Seán Heuston, que estaban encargados de ocupar o Asilo de Mendigos, seguindo o río dende os xulgados. O 2º batallón, formado por uns 200 homes baixo o mando de Thomas MacDonagh, reuniuse no parque de St. Stephen's Green coa orde de tomar a Fábrica de Galletas Jacob en Bishop Street, ao sur do centro da cidade, e un número menor de homes reuniuse en Fairview, no nordeste, que logo se dirixiu á Oficina Xeral de Correos. No sueste, o comandante Éamon de Valera lideraba uns 130 homes do 3º batallón que debían tomar a panadería Boland e algúns edificios lindeiros para cubrir o posible ataque británico procedente do cuartel de Beggars Bush e da estrada principal e o ferrocarril do porto de Kingstown (o actual Dún Laoghaire). O 4º batallón do comandante Éamonn Ceannt, que contaba cuns 100 homes, formou en Emerald Square, no barrio de Dolphin's Barn. Tiñan a misión de ocupar a Workhouse (asilo onde pobres que non tiñan medios podían vivir e traballar) coñecida coma o South Dublin Union no suroeste, e defenderse contra os ataques dende a base militar de Curragh Camp. Unha forza mixta duns 400 Voluntarios e homes do Exército Cidadán Irlandés reuniuse no Liberty Hall baixo o mando do comandante James Connolly. Deles, uns 100 homes e mulleres do Exército Cidadán, liderados polo comandante Michael Mallin, foron enviados a ocupar o parque de St. Stephen's Green, e un pequeno destacamento do Exército Cidadán, dirixido polo Capitán Seán Connolly, dirixiuse a tomar a área ao redor da casa do concello (preto do castelo de Dublín) así como as oficinas do xornal Daily Express. Os demais homes ocuparon a Oficina Xeral de Correos, que acabou sendo o cuartel xeral do batallón, e ademais de Connolly, outros catro membros do Consello Militar atopábanse alí: Patrick Pearse (presidente e comandante en xefe), Tom Clarke, Seán Mac Diarmada e Joseph Plunkett.
Dende o martes ata o sábado
O sábado 29 de abril, desde este novo cuartel xeral, e despois de darse conta de que non podían saír desa posición sen expor a vida de civís, Pearse deu a orde de renderse a tódalas compañías. Pearse rendeuse incondicionalmente perante o xeneral de brigada Lowe. O documento da rendición dicía o seguinte:
Enniscorthy
miniatura|esquerda|250px|Un mural en Belfast conmemorando o Alzamento. Nalgunha parte do leste, Seán MacEntee e os Voluntarios do condado de Louth mataron a un policía e a un garda de prisión. No condado de Wexford, os Voluntarios tomaron a vila de Enniscorthy (famosa por ser a vila na que tivo lugar a batalla de Vinegar Hill durante a Rebelión Irlandesa de 1798) dende o martes ata o venres. Os Voluntarios tomaron o control da liña de ferrocarril para evitar que chegasen reforzos británicos a Dublín. Ao redor duns 600 Voluntarios tomaron a vila, liderados por Robert Brennan, Seamus Doyle e J R Etchingham. Sitiaron a comisaría de policía, aínda que non intentaron tomala. Tan só un inspector e cinco axentes gardaban o cuartel da RIC, mentres que por outra banda, un sarxento da RIC e un axente vixiaban no banco da vila para evitar que os rebeldes o tomasen. Estableceron o seu cuartel xeral no Ateneo, e mantiveron o control ata que Patrick Pearse deu a orde de rendición das tropas.
No oeste
No oeste, Liam Mellows liderou entre 600 e 700 Voluntarios en varios ataques frustrados ás comisarías de policía en Oranmore e Clarinbridge, no condado de Galway. Tamén houbo unha escaramuza en Carnmore na que morreron dous policías da RIC. Os Voluntarios estaban pobremente armados, con só 25 rifles e 300 escopetas, e moitos deles estaban tan só equipados con lanzas. No final da semana, aos seguidores de Mellows estábase a acabar a escasa comida da que dispuñan, e escoitaban que se estaban a enviar moitos reforzos británicos para o oeste, ademais o buque de guerra británico HMS Gloucester chegara ata a baía de Galway e bombardeara os campos ao redor de Athenry, onde os rebeldes tiñan a súa base. O 29 de abril, os Voluntarios, vendo que a situación era desesperada, abandonaron a vila de Athenry e dispersáronse. Moitos deses Voluntarios foron arrestados no período seguinte ao Alzamento, mentres outros, incluíndo Mellows, tiveron que fuxir para non ser apresados. Para cando os reforzos británicos chegaran ao oeste, o Alzamento xa desaparecera.
Na literatura
Un tratamento literario temperán e importante do Alzamento é o poema de William Butler Yeats Easter 1916, que caracteriza á rebelión como "unha terrible beleza".
Francisco Fraga Civeira
Traxectoria
Nas municipais de 2015 volveu a sela candidatura máis votada, pero perdeu a maioría absoluta por un estreito marxe. Desta forma, perdeu a alcaldía en favor do PPdeG ó alcanzar estes un acordo con dous edís independentes. Foi elixido deputado na Deputación de Ourense, sendo portavoz dende novembro de 2016. Porén, foi destituído en decembro de 2018 tras apoiar publicamente a Pachi Vázquez, do cal sempre foi un dos seus principais afíns, trala marcha deste do PSdeG.
Noelia Rodríguez
Outras
Ten no prelo un segundo poemario: Non te esquezas dos peixes vermellos.
Apolonio de Rodas
Traxectoria
Sobre a súa inimizade co seu mestre Calímaco, non se poñen de acordo os estudosos.
Ponte do Burgo
Descrición
A ponte do Burgo ten 11,2 metros de ancho e 158 metros de longo. O pavimento de pedra incorporou en 2020 pequenas luces azuis que marcan o camiño portugués.
Libro de Xosué
O libro de Xosué (en hebreo, ספר יהושע‎, Sefer Yehoshúa) sexto dos libros da Biblia, tanto na versión xudía como nas cristiás, narra a chegada á Terra Prometida, a conquista e o asentamento do pobo xudeu no que hoxe é Palestina. Toma o seu nome de Xosué, o caudillo carismático e sucesor de Moisés que guía ao pobo nesta etapa da súa historia.
Os productores
Argumento
O filme narra a historia dun produtor corrupto de Broadway (Mostel), que coa axuda dun contable tímido e compulsivo (Wilder) planea facerse rico producindo o maior fracaso da historia de Broadway. A obra caracterízase por un humor irreverente apoiado en acentos esaxerados, estereotipos homosexuais e personaxes nazis.
Camiño do Norte
1ª etapa: Irún - Donostia
Segue por Pasaia (Pasajes), atravesada polo río Oiartzun, e accede a Donostia tras cruzar o río Urumea. A primeira mención documentada da cidade é unha doazón no ano 1014 do rei navarro Sancho III O Maior (990-1035), do mosteiro de San Sebastián ó de Leire. En Donostia destacan a catedral do Bo Pastor (do século XIX), o palacio de Miramar (tamén do XIX, que foi residencia de verán das raíñas Isabel II e María Cristina) e a escultura Peite do Vento, de Eduardo Chillida.
5ª etapa: Markina - Gernika
miniatura|300px|Reprodución do Guernica de Picasso, na localidade que conmemora. A etapa comeza seguindo o curso do río Artibal e pasando xunto á ermida da Nosa Señora de Erdotza (do XVI), ata Irizubieta, Altzaga e Arta, chegando finalmente a Bolibar (de onde procede a familia do liberador de Venezuela Simón Bolívar, e que conta cun museo dedicado a este).
6ª etapa: Gernika - Lezama
Antes de abandonar Gernika, o peregrino pasa a carón da Casa de Xuntas e a ermida de Santa Lucía, e comeza entón unha breve subida ata o alto de Bilikario (230 m). Pasa pola aldea de Pozueta e a ermida de Santo Estevo de Gerezik, pola mesma ruta que séculos atrás seguían os señores vascos a Gernika; e logo Landotz e Eskerika, para chegar ó pouco á estrada, da que cómpre seguir pola beiravía durante toda a segunda metade da etapa.
10ª etapa: Pobeña - Castro Urdiales
En Castro Urdiales, o terceiro concello de Cantabria en poboación, destaca a igrexa de Santa María de la Asunción, o máximo expoñente do gótico na comunidade, construída no século XIII, e mailo castelo medieval, no porto. A casa do Concello data do século XVI.
12ª etapa: Laredo - Güemes
Segue por Cabanzo e San Pantaleón, lugares de Castillo Siete Villas, concello de Arnuero, logo por Castillo e San Miguel de Meruelo (capital do concello de Meruelo). Tras cruzar o río Campiazo chega a Bareyo, onde destaca a igrexa de Santa María, románica do século XIII, e segue por Villanueva, Quejigal e chega finalmente a Güemes.
17ª etapa: Unquera - Llanes
Segue por Vidiago, Puertas de Vidiago e, tras cruzar o río Purón, por San Roque del Acebal. Ó pouco pasa pola ermida do Cristo do Camiño, desde onde baixa ata Llanes.
19ª etapa: Sanisteba - Sebrayo
miniatura|esquerda|250px|Igrexa de Santa María de Sebrayo A etapa comeza bordeando a costa por Vega (coa capela de Santa María Magdalena), Berbés e, xa no concello de Caravia, Arenal de Morís. Pasada a praia de Beciella, onde houbo hospital de peregrinos, cruza o río de la Espasa e entra no concello de Colunga, para chegar a La Isla. A partir de aquí, o Camiño deixa a costa e entra no interior de Asturias.
26ª etapa: A Caridá - Ribadeo
Agora hai unha bifurcación que leva os peregrinos pola costa, por Tapia de Casarego; ou polo interior. Esta segunda vía é máis curta e afástase do asfalto da estrada N-634, cruzando os lugares de Brul e Tol, xa no concello de Castropol.
O Camiño do Norte en Galicia
miniatura|Pinturas murais da igrexa da Nosa Señora das Virtudes, na [[A Ponte, Arante, Ribadeo|Ponte.]] Os primeiros quilómetros do Camiño do Norte en Galicia poden seguir dous itinerarios en función de que a entrada se fixese por Ribadeo ou por Abres. En calquera caso, ámbalas variantes volven confluír en Lourenzá para dirixirse unidas cara a Santiago.
27ª etapa: Ribadeo - Lourenzá
O mosteiro foi substancialmente modificado a partir dos séculos XVII e XVIII. A fachada foi deseñada por Casas Novoa en 1732 e quérese ver nela un ensaio da fachada do Obradoiro da catedral compostelá. No interior do mosteiro hai un Museo de Arte Sacra no que destaca un sarcófago do século V procedente de Terra Santa e unha rica biblioteca monacal de máis de 4.000 volumes.
28ª etapa: Lourenzá - Abadín
miniatura|[[Catedral de Mondoñedo.]] O peregrino deixa Lourenzá e pasa polo lugar de Arroxo e entra no concello de Mondoñedo, pasando por Ogrobe, San Pedro (San Pedro da Torre), O Reguengo e San Paio. Finalmente, tras cruzar unha ponte medieval onda a capela de San Lázaro (onde houbo en tempos un lazareto), alcánzase a vila de Mondoñedo, capital da Mariña Central.
29ª etapa: Abadín - Vilalba
Continúa por Martiñán e cruza o rego do Batán por unha ponte vella do século XVII. Logo, tras unha hora de marcha, entra na parroquia de Santiago de Goiriz, cunha igrexa do século XVI reformada no XVIII, e chega finalmente a Vilalba, cun moderno albergue de peregrinos á entrada, no polígono industrial Sete Pontes (a 1,5 km do centro da cidade).
31ª etapa: Baamonde - Sobrado
Deixa agora a Terra Chá e entra no concello de Friol pola parroquia de San Paio de Seixón, cunha fermosa igrexa románica, do século XII, e pasa por Miraz, con albergue de peregrinos. Aquí érguese a Torre de Miraz, do século XV, de 12 m de altura, e xunto a ela un pazo do XVIII.
O Camiño continúa ascendendo e pasa polo Alto da Mámoa e os lugares das Fontes, Carballoso, A Roxica, A Cabana e A Travesa de Ledro. Pasa á parroquia de Silvela e cruza os lugares da Marcela e Corteporcos. miniatura|275px|Protesta dos veciños de Sobrado ante o proxecto da Xunta de modificar o itinerario do Camiño afastándoo de Sobrado. Cruza agora a Serra de Corno de Boi e entra na provincia da Coruña polo Marco das Pías, xa no concello de Sobrado e onde nace o río Mandeo, cuxo leito segue durante un cacho. Estes montes, con 800 metros de altitude, constitúen a cota máis alta do Camiño do Norte e o Camiño comeza agora un tramo de descenso ata Sobrado.
Marqués de Sade
Obra
A novela La Philosophie dans le boudoir (1795) relata a educación lasciva dunha moza privilexiada. Está estruturada como unha obra teatral e é concisa, aguda e atractiva. Os personaxes arquetípicos de Sade son, aquí, usados eficazmente. O libro contén un longo panfleto político ''¡Franceses! ¡Un esforzo máis se desexades ser republicanos!'' no que Sade recomenda un socialismo utópico. Declara que as leis contra os ladróns son absurdas: protexen ós ladróns orixinais, os ricos, contra os pobres que non teñen outra opción que roubar. Argumenta ademais que o estado non ten dereito a prohibir o asasinato, xa que provoca asasinatos en forma de execucións e guerras. As leis en contra da blasfemia son vistas como sen sentido: non son necesarias se Deus non existe, e se é que existe, seguramente non lle dará importancia a ataques insignificantes. O panfleto foi republicado e distribuído durante a revolución de 1848 en Francia.
Casa Grande de Lamela
Historia
Foi mandada construír por Pedro Núñez de Prado en 1450, terceiro fillo home do Señor de Albires, cando se mudou ás súas posesións no Antigo Reino de Galicia durante as Guerras Irmandiñas. Amparada polo Conde de Lemos, familia coa que emparentou, a Casa adquiriu o cualificativo de Grande en torno a 1580, cando Domingo López de Prado Regulfe fundou o Vínculo Regular e de Sangue. Un segundo Vínculo Regular e de Sangue fundado por Don Domingo II López de Prado Lamela, IV Morgado, o 2 de xaneiro de 1700 consolidou o prestixio da Casa, que para entón controlaba numerosas Capelanías e Beneficios Curatos.
É o lugar patrucial máis antergo da liñaxe López de Prado, tronco entre outras da familia do Brigadier de Cabalería e Cabaleiro da Real Orde de Carlos III, Andrés López de Prado Sagastizábal.
20 centímetros
Argumento
Marieta (Mónica Cervera) naceu home e seus pais puxéronlle o nome de Adolfo. Non lle gusta nada o seu corpo, sobre todo o seu sexo.
Tenerife
Clima
A grandes liñas, o clima de Tenerife é moderado, amornado e moi suave en calquera estación do ano. Non hai períodos de moito frío pero tampouco os hai de calor asfixiante. As temperaturas medias flutúan entre os 17-18 °C no inverno e os 24-25 °C na estación estival, aínda que estes sexan valores relativos e xerais. Evidentemente prodúcense importantes contrastes, como o que se produce durante os meses de inverno, nos cales é posible gozar do sol en zonas de costa e, con todo, 3.000 metros por encima poder contemplar a branca estampa nevada do Teide e os seus arredores, lugar no que neva todos os anos.
O ataque de Horacio Nelson
O 5 de setembro, outro intento de desembarco na rexión de Porto Santiago foi repelido polos habitantes do Val de Santiago del Teide, que lanzaron pedras aos británicos desde o alto dos Cantís dos Xigantes.
Historia recente
En marzo de 1936, antes de subir ao poder, Francisco Franco foi destinado a Tenerife polo Goberno Republicano, medorento da súa influencia militar e política, a fin de o afastar dos centros de poder. No Monte da Esperanza no municipio tinerfeño de El Rosario, Franco organizou a conspiración militar que daría lugar á Guerra civil española e posterior caída da II República. As Illas Canarias caeron baixo o bando dos nacionais en xullo de 1936 e a súa poboación sufriu as masivas execucións de opositores ao novo réxime fascista. Nos anos 50, a miseria da posguerra fixo que miles de tinerfeños emigrasen para América latina, principalmente para Cuba e Venezuela.
Símbolos da illa
Segundo unha lei do Goberno das Canarias os símbolos naturais da illa son o pimpín azul e o drago.
Órgano de goberno
O órgano de goberno da illa de Tenerife é o Cabido Insular de Tenerife. A organización política das Canarias caracterízase porque non posúe órgano político provincial senón que cada illa posúe un cabido insular propio. Desde que se constituíu en marzo de 1913 dispón dunha ampla serie de competencias propias, hoxe recollidas no Estatuto de Autonomía das Canarias.
Escultura
Actualmente, o ámbito escultórico tinerfeño atópase representado entre outros por José Abad, Fernando Garcíarramos e José Luís Fajardo.
Investigación
miniatura|300px|esquerda|[[Observatorio do Teide, pertencente ao Instituto de Astrofísica das Canarias.]] O campo da investigación, historicamente, non se desenvolveu dun modo especialmente relevante. Porén, entre os centros que se dedican a este labor destaca sobre todo o Instituto de Astrofísica das Canarias que ten sede nesta illa. Así mesmo cabería citar o Instituto de Bio-Orgánica Antonio González, vinculado á Universidade da Laguna. Tamén adheridos a esta universidade se atopan o Instituto de Lingüística Andrés Belo, o Instituto Universitario da Empresa, o Instituto de Dereito Rexional e o Instituto Universitario de Ciencias Políticas e Sociais, do mesmo xeito que o Instituto de Enfermidades Tropicais (pertencente á Rede de Investigación de Centros de Enfermidades Tropicais, que dispón de sete nodos estendidos ao longo do país, un deles nas Canarias). Na cidade da Laguna atópase o Instituto Canario de Investigacións Agrarias. Outros organismos que traballan no ámbito da investigación que teñen sede en Tenerife son o Instituto Tecnolóxico das Canarias, o Instituto Vulcanológico das Canarias, a Asociación Industrial das Canarias, o Instituto Tecnolóxico de Enerxías Renovables e o Instituto Oceanográfico das Canarias situado na cidade de Santa Cruz de Tenerife.
Hipóstase (homónimos)
O substantivo hipóstase pode referirse a:
Hemicordados
Por outra parte, a clase extinta dos graptolitinos (graptólitos) parece que está estreitamente emparentada cos pterobranquios.
Son organismos solitarios que en xeral viven en tobos alimentándose dos sedimentos, pero algunhas especies son filtradores farínxeos. Porén, os pterobranquios son filtradores, coloniais na súa maioría, que viven nunha estrutura tubular de coláxeno chamada coenecium.
O Caneiro, As Pontes de García Rodríguez, As Pontes de García Rodríguez
O Caneiro é un lugar da parroquia das Pontes de García Rodríguez no concello coruñés das Pontes de García Rodríguez na comarca do Eume. Segundo datos do IGE, no ano 2014 tiña 10 habitantes dos cales 5 eran homes e 5 eran mulleres.
Bill Sharman
Adestrador
Volveu entón á universidade de onde xurdiu, no sur de California, onde foi adestrador principal durante tres anos, ata que regresou á NBA en 1966, facéndose cargo dos San Francisco Warriors. De aí pasou á ABA, adestrando do equipo de Loss Angeles Stars, os cales, unha vez en Utah, gañaron un título e Sherman foi nomeado adestrador do ano.
Espiroquetas
miniatura|dereita|Debuxo que mostra os flaxelos internos. miniatura|dereita|Sección dunha espiroqueta mostrando a súa envoltura e os flaxelos.
Mouruás, San Xoán de Río, San Xoán de Río
Mouruás é unha aldea da parroquia de San Xoán de Río no concello homónimo da provincia de Ourense. Pertence á Comarca da Terra de Trives. Segundo os datos do INE, en 2014 tiña 39 habitantes (17 homes e 22 mulleres).
Patrimonio
Na Pena dos Castros atopouse en 1967 a espada de Mouruás, unha espada pistiliforme da idade de bronce, conservada actualmente no museo de Ourense.
Pilar García Negro
María del Pilar García Negro, nada o 9 de outubro de 1953 en Lugo, é unha política, escritora, sociolingüista e profesora galega.
Traxectoria profesional
Foi presidenta da Asociación Cultural Alexandre Bóveda da Coruña (1983-1988). É membro do Consello de redacción de Altres nacions, da Revista de Filoloxía da Universidade da Coruña e da revista Terra e Tempo. Colaboradora da AS-PG, AELG e Mesa pola Normalización Lingüística. Desde 2004 é a directora-xerente da Fundación Bautista Álvarez de Estudos Nacionalistas.
Carmen Porter
Carmen María Porter Ucha, nada en Madrid o 23 de agosto de 1974, é unha xornalista española.
Vida persoal
É a dona do xornalista Iker Jiménez, e colabora con el en numerosos proxectos xornalísticos.
José Antonio Fernández Romero
José Antonio Fernández Romero, nado en Ponteareas o 5 de xullo de 1931 e finado en Vigo o 19 de decembro de 2011, foi un profesor universitario e tradutor español, Doutor en Filosofía e Letras e Licenciado en Filoloxía Islandesa.
Lei orgánica para a mellora da calidade educativa
Cambios que introduciu a LOMCE no sistema educativo español
Constitúen a educación básica, a Educación Primaria, a Educación Secundaria Obrigatoria e os ciclos de Formación Profesional Básica, introducindo estes últimos dentro da educación básica, ensinanza que ata este momento non se clasificaba como tal.
Diferenzas na etapa de Educación Secundaria
Facendo referencia á avaliación e promoción de curso non aparecen cambios, xa que se manteñen os criterios actuais. Para poder pasar de curso non se pode suspender simultaneamente dúas destas materias. Así mesmo, os alumnos que promocionen sen ter superadas tódalas materias deberán seguir programas de reforzo e superar as avaliacións que correspondan. Ademais, o alumno poderá repetir o mesmo curso unha ou dúas veces como máximo dentro da etapa.
Diferenzas na etapa de Bacharelato
Sempre que aprobaran tódalas materias, ó rematar a etapa realizarase unha avaliación con carácter individual. Dita proba deseñarase dende o Ministerio de Educación e por profesorado externo. Despois desta etapa a forma de entrada na universidade será diferente, xa que serán as universidades as que deseñen o procedemento para poder admitir o alumnado.
The Beatles (álbum)
Antecedentes
The Beatles deixaron Rishikesh antes do final do curso, saíndo primeiro Starr, McCartney, e por último Lennon e Harrison xuntos. Segundo algúns informes, Lennon deixou Rishikesh porque se sentiu traizoado persoalmente polos rumores de que Maharishi lle fixera proposicións sexuais á irmá de Mia Farrow, Prudence, que acompañara á banda na súa viaxe. Pouco despois de que decidise marchar, Lennon compuxo unha canción chamada "Maharishi" que dicía na letra, "Maharishi/You little twat" (Maharishi/pequeno idiota); o tema converteríase en "Sexy Sadie". Segundo varios autores, Alexis Mardas (coñecido como "Magic Alex") creara deliberadamente eses rumores coa intención de socavar a influencia de Maharishi sobre os membros da banda. Nunha entrevista no ano 1980, Lennon admitiu que Maharishi fora a inspiración para a canción.
O Ceo
O topónimo O Ceo pode referirse a:
O Pereiro Vello, Entrecruces, Carballo
O Pereiro Vello é un lugar da parroquia de Entrecruces no concello coruñés de Carballo na comarca de Bergantiños. Tiña 5 habitantes no ano 2019 segundo datos do IGE, dos cales eran 2 homes e 3 mulleres.
Francisco Fanhais
Traxectoria
Debuta no mundo musical portugués coa súa participación no programa Zip-Zip, se ben o seu primeiro traballo, Cantilenas, non apareceu até 1969. Aparece na capa do primeiro número da revista MC - Mundo da Canção, editada o 19 de decembro de 1969.
Colabora tamén no disco Ao Vivo no Coliseu, de José Afonso, no que aparece como parte dos coros do "Natal dos Simples".
Illa Desolación
O clima é de tundra isotérmico, moi chuvioso, con fortes ventos do oeste. Na illa atópanse as pequenas localidades de Porto Misericordia, ao noroeste e Porto Churruca, ao leste. miniatura|400px
Os Covelos, As Pontes de García Rodríguez, As Pontes de García Rodríguez
Os Covelos é un lugar da parroquia das Pontes de García Rodríguez no concello coruñés das Pontes de García Rodríguez na comarca do Eume. Segundo o IGE en 2014 tiña 14 habitantes (oito homes e seis mulleres).
Petunia
Hedgiflora (Diseminación)
Caracterízanse pola súa baixa altura (polo xeral arredor de 15 cm.), mais unha gran dispersión (de 90 a 120 cm.).
Pedicelo
O termo pedicelo pode referirse a:
Illa Princess Royal
Xeografía
O río Canoona percorre a parte central da illa, fluíndo cara ao leste ata o mar desde o lago Canoona.
Joan Ribó
Traxectoria
Nado en Manresa, viviu en Adrall (Ribera d'Urgellet, Lleida) ata que se despraza a Barcelona para realizar os estudos de bacharelato. Estudou enxeñaría agrónoma na Universidade Politécnica de Valencia diplomándose posteriormente en tecnoloxía de alimentos. Realizou o doutoramento no Instituto agroquímicos de Valencia, onde despois continuou en tarefas de investigación arredor de praguicidas non contaminantes. Neste período publicou oito traballos de investigación e dirixiu tres memorias de licenciatura e tres teses doutorais para as facultades de Químicas e Biolóxicas da Universidade de Valencia.
Foi profesor durante sete anos da Universidade Politécnica de Valencia nas Escolas Superiores de Enxeñeiros Agrónomos e Industriais onde asumiu durante dous anos o cargo de Director do Departamento de Química (con carácter de interino). En 1978 aprobou as oposicións de profesor agregado de Física e Química de Ensino Medio. Cinco anos máis tarde obtivo por concurso de oposición a praza de catedrático. Dende ese momento desenvolveu o seu labor docente nos institutos de Bacharelato de Manises, os de Valencia (Sorolla e Distrito Marítimo) e o de Meliana, onde actualmente ten praza en excedencia para ser concelleiro no concello da cidade de Valencia.
Economía de Barbados
Na actualidade o país diversificou parcialmente a súa economía con algo de industria lixeira. É así mesmo sede de importantes empresas, sobre todo financeiras, dado o alto nivel de protección do segredo bancario que ofrece e os baixos impostos que soportan. Pola comunidade internacional é considerado un paraíso fiscal.
José Jorge Letria
Actividade literaria
Autor de case douscentos títulos publicados nunhas cincuenta editoras diferentes, metade deles literatura infanto-xuvenil. A súa obra para a infancia foi o tema dunha tese universitaria pola Drª Maria Teresa Macedo, na Universidade do Minho.
Marcos Valiño Díaz
Marcos Valiño Díaz, nado en Cerdido cara a 1864 e finado o 1 de maio de 1947, foi un político galego.
433 Eros
A sonda NEAR Shoemaker visitou a Eros dúas veces, primeiro sobrevoouno en 1998, e posteriormente orbitouno no ano 2000, sendo o primeiro asteroide en ser orbitado por unha sonda, fotografando extensivamente a súa superficie. O 12 de febreiro do 2001, no final desta misión, aterrou no asteroide usando os seus motores de manobra.
América precolombiana
Malia que o termo se refire literalmente ó tempo precedente á chegada de Cristovo Colón en 1492, na práctica emprégase a expresión para facer referencia á historia das culturas indíxenas de América até que estas culturas foron exterminadas, menosprezadas ou alteradas polos europeos, mesmo se isto ocorreu décadas ou séculos despois da primeira chegada de Colón. Por este motivo os termos América precontacto, América precolonial ou América prehistórica tamén teñen certo uso. En áreas de América Latina, o termo máis común é prehispánico.
Bieiteiras
O topónimo galego Bieiteiras pode referirse a:
El Clamor del País
El Clamor del País foi un periódico editado na Coruña entre 1885 e 1888.
Furano
Historia
O nome furano procede do latín furfur, que significa farelo. O primeiro derivado do furano foi descrito como ácido 2-furoico por Carl Wilhelm Scheele en 1780. Outro importante derivado, o furfural, foi descuberto por Johann Wolfgang Döbereiner en 1831 e caracterizado nove anos despois por John Stenhouse. O propio furano foi preparado por primeira vez por Heinrich Limpricht en 1870, aínda que o chamou tetrafenol.
La Digue
No interior da illa háxase a Reserva Natural de Veuve, fogar do raro atrapamoscas negro do paraíso, cunha reducida poboación de preto de 100 exemplares.
Ptilinopinae
Xéneros
Ademais, coñécese un xénero extinto, † Rupephaps Worthy et al., 2009
Controversia taxonómica
Algúns autores inclúen esta subfamilia na dos treroninos.
Millepora tenera
Toxicidade
Ao igual que outros corais de fogo, Millepora tenera pode causar erupcións dolorosas cando se toca coa pel espida. Os nematocistes deste coral conteñen neurotoxinas que poden causar convulsións, insuficiencia respiratoria e a morte en ratos. O extracto dos nematocistes provoca hemólise, contúne un factor dermonecrótico e ten propiedades antixénicas. Os coellos inmunizados co extracto desenvolven anticorpos neutralizantes que protexen contra a hemólise, a dermonecrose e a muorte. O antisoro tamén podería usarse para protexer contra as toxinas presentes nos extractos de 'Millepora alcicornis''.
Órgano vomeronasal
Estrutura
miniatura|Situación do órgano de Jacobson nunha serpe. O OVN encóntrase na base da cavidade nasal. Consta de dúas partes, separadas polo septo nasal, e ambas as partes teñen un lume con forma de C alongada, ou crecente. Está incluída dentro dunha cápsula cartilaxinosa ou ósea que se abre na base da cavidade nasal. As neuronas receptoras vomeronasais posúen axóns que van desde o OVN ao bulbo olfactorio accesorio (BOA), tamén chamado bulbo vomeronasal. Estes receptores sensoriais están localizados na superficie cóncava medial do lume con forma de crecente. A superficie convexa lateral do lume está cuberta de células ciliadas non sensoriais, onde se encontran as células basais. Na parte dorsal e ventral do lume están as glándulas vomeronasais, que producen un fluído que enche o lume vomeronasal. Preto do lume pasan vasos sanguíneos que se dilatan e constrinxen, formando unha bomba vascular que envían estímulos ao lume. Un fino conduto, que se abre no piso da cavidade nasal dentro dos orificios nasais, é a única vía de acceso para os estímulos químicos.
Durante o desenvolvemento embrionario, as neuronas sensoriais vomeronasais fórmanse a partir da placoda nasal (olfactoria), na beira anterior da placa neural (nervio terminal ou nervio cranial cero).
Epitelio sensorial e receptores
Identificáronse tres tipos de receptores acoplados á proteína G no OVN, e cada un nunha rexión distinta: os V1Rs, V2Rs e FPRs. En total son sete receptores transmembrana que non están estreitamente relacionados con receptores de olores expresados no neuroepitelio olfactorio principal.
Suxeriuse que os V1Rs e V2Rs son activados por distintos ligandos ou feromonas. As evidencias de que as proteínas Gi e Go son activadas por estimulación por medio de distintas feromonas apoian esta idea.
Unión do Pobo Ribadense
Non se ten presentado ós comicios autonómicos nin xerais, a máis das dúas eleccións locais (2007 e 2011).
Rododendro
Distribución
Varias das especies medran tamén en América do Norte e outras cantas en Europa (Rhododendron ponticum). Hai así mesmo especies tropicais que medran ao sur de Borneo e Nova Guinea.