cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ordovícico
O ordovícico, nomeado así en honor da tribo galesa dos ordovicos, foi definido por Charles Lapworth en 1879, para resolver unha disputa entre os seguidores de Adam Sedgwick e os de Roderick Murchison, que situaban os mesmos estratos do norte de Gales no Cámbrico e no Silúrico, respectivamente. E Lapworth recoñeceu que a fauna fósil presente nos estratos en disputa eran diferente tanto da do cámbrico como da do silúrico e deuse de conta de que estes restos tiñan que situarse nun período propio.
Agricultura de guerrilla
Características
O acto convértese así nunha forma de activismo ecolóxico.
Henning Berg
Henning Berg, nado o 1 de setembro de 1969 en Eidsvoll, é un ex-futbolista e adestrador noruegués que xogou como defensa no Blackburn, no Manchester United e na selección de Noruega na década de 1990 e 2000.
Jacksonville, Florida
Jacksonville é unha cidade estadounidense localizada no condado de Duval, Florida. Segundo o censo do 2007 ten 805.605 habitantes, o que a converte na cidade máis poboada de Florida e a duodécima dos Estados Unidos. O seu nome provén do primeiro gobernador territorial de Florida e sétimo presidente dos Estados Unidos, Andrew Jackson.
Manuel Iglesias Corral
Traxectoria
Estudou Dereito na Universidade de Valladolid e na Universidade de Santiago de Compostela, iniciou a súa andaina política como concelleiro na cidade da Coruña en 1931, concello do que chegou a ser Alcalde entre 1932 e 1934.
Castrelo do Val, Castrelo do Val
O lugar de Castrelo do Val é a capital do concello, ao que dá nome.
O Carballo, Areas, Tui
O Carballo é un lugar da parroquia de Areas, no concello pontevedrés de Tui, na comarca do Baixo Miño. Segundo o padrón municipal de habitantes do Instituto Galego de Estatística no ano 2019 tiña 37 habitantes (18 homes e 19 mulleres), o que supón un aumento 5 habitantes respecto ao ano 2000.
Símbolo de Venus
Emprégase como representación histórica da figura mitolóxica en numerosos campos. Entre eles inclúense:
Infinitivo conxugado
O infinitivo conxugado, infinitivo persoal ou infinitivo flexionado é unha flexión verbal que se forma engadindo morfema de persoa e número ao infinitivo. É unha das características máis orixinais do galego-portugués, aínda que existen formas similares no napolitano do século XV e vestixios no leonés antigo, o que, xunto coa influencia do portugués, pode explicar a súa presenza no mirandés. Tamén se usa hoxe na lingua húngara.
Requinto
Klarinette
Pardela cincenta
A Pardela cincenta (Calonectris diomedea) é unha ave mariña da familia Procellariidae.
Razamonde, Cenlle
Patrimonio
A igrexa de Santa María de Razamonde ten unha porta lateral con estrutura e motivos medievais como o arco de medio punto con decoración xeométrica enmarcado por unha fileira de canzorros.
Partido del Trabajo de España
O Partido del Trabajo de España (PTE) foi un partido maoísta español activo durante o tardofranquismo e a Transición. En febreiro de 2009, un grupo de exmilitantes refundou o partido.
División de Honra de Rugby 1952-1953
Sistema de puntuación
O sistema de puntuación foi o seguinte:
Carlota Castrejana
Na actualidade traballa no equipo directivo da Real Federación Española de Atletismo (da que foi vicepresidenta). Anteriormente foi Directora Xeral de Deportes da Comunidade de Madrid, e traballou como avogada no bufete Gómez-Acebo & Pombo.
Baloncesto
Carlota foi xogadora profesional deste deporte desde os 14 anos até os 19. Participou coa selección española nos Xogos Olímpicos de Barcelona 92, onde este equipo conseguiu un excelente 5º posto. Foi tamén medalla de ouro nos Xogos do Mediterráneo de Grecia en 1991, e medalla de prata no Campionato de Europa Xúnior de 1990. Durante a temporada 2010-2011 xogou no Asefa Estudiantes de Madrid, retornando ao baloncesto despois de 18 anos. Xogaba unicamente nos partidos como local.
Filipe I de Tarento
Príncipe de Tarento
esquerda|miniatura|Selo de Filipe I de Tarento Filipe naceu en Nápoles, fillo máis novo de Carlos II de Nápoles e María de Hungría, filla do rei Estevo V de Hungría. O 4 de febreiro de 1294, o seu pai nomeouno príncipe de Tarento en Aix-en-Provence, e o 12 de xullo de 1294 foi ascendido a Vigairo Xeral do Reino de Sicilia. Estas honras foron o preludio do plan de Carlos para crear un suposto imperio no Adriático para Filipe. O día en que foi investido como Vigairo Xeral, casou por poder con Tamar Anxelina Comnena, filla de Nicéforo I Comneno Ducas, déspota de Epiro. Ameazado polo Imperio bizantino, Nicéforo decidira buscar a protección dos anxevinos, e acordou o matrimonio entre Tamar e Filipe. Os dous casaron o 13 de agosto de 1294 en L'Aquila. Despois do seu matrimonio, Carlos cedeu a Filipe a soberanía sobre Acaia e o Reino de Albania, así como todos os seus dereitos ao Imperio latino e o Señorío de Vlaquia. Pola súa banda, Nicéforo cedeu como dote da súa filla as fortalezas de Vonitsa, Vrachova, Gjirokastra e Naupacto, situadas en Etolia, ademais de aceptar a sucesión deste por enriba do lexítimo herdeiro, o seu fillo Tomé. Á morte de Nicéforo (c. 1297), Filipe tomou o título de «déspota de Romania», reclamando Epiro, Etolia, Acarnania, e Vlaquia. Con todo, a viúva de Nicéforo, Ana Cantacucena, proclamou ao seu fillo Tomé como lexítimo déspota de Epiro e asumiu a rexencia.
Emperador titular latino de Constantinopla
esquerda|miniatura|Selo de Filipe I de Tarento como emperador titular latino de Constantinopla. miniatura|Escudo de armas de Filipe I de Tarento como emperador titular de Constantinopla. En 1309, acusou de adulterio a Tamar, o que probabelmente foi unha acusación falsa. Isto liberouno para tomar parte nun complexo pacto matrimonial. Catarina de Valois-Courtenay, que retiña os dereitos sobre o derrocado Imperio latino estaba comprometida con Hugo V de Borgoña, que retiña os dereitos do Reino de Tesalónica. . Este compromiso rompeu, e Catarina casou con Filipe en Fontainebleau o 29 de xullo de 1313. A cambio, as súas terras maternas en Courtenay e outras propiedades no continente foron cedidas a Xoana de Borgoña, a irmá de Hugo V, que casou co medio irmán de Catarina, Filipe de Valois. Hugo V comprometeuse con Xoana de Francia, despois condesa de Borgoña e Artois. Filipe de Tarento cedeu o Principado de Acaia a Matilde de Hainaut, que casou co irmán de Hugo V de Borgoña, Luís, o 29 de xullo de 1313. Esta doazón, con todo, foi restrinxida: se a parella morría sen herdeiros, o principado tería que volver á Casa de Borgoña mentres que Matilde gozaría do usufructo polo resto da súa vida, sempre que non volvese a casar novamente sen o permiso do seu señor Filipe. Para completar a separación de dereitos entre Oriente e Occidente, Hugo V de Borgoña cedeu os seus dereitos no Reino de Tesalónica en favor do seu irmán Luís, mentres que este renunciaba aos seus dereitos sobre a herdanza dos seus pais en favor do seu irmán Hugo. O compromiso do fillo máis vello de Filipe de Tarento, Carlos, con Matilde de Hainaut rompeu e comprometeuse con Xoana de Valois-Courtenay, a irmá máis nova de Catarina. Filipe tamén cedeu ao seu fillo Carlos o título de déspota de Romania e outros dereitos.
Últimos anos
A morte sen herdeiros de Luís de Borgoña en 1316 alterou os plans anxevinos para Acaia. Roberto de Nápoles persuadiu a Matilde para casar con Xoán de Gravina, o seu irmán e tamén irmán de Filipe, pero cando Matilde se negou, foi secuestrada e levada a Nápoles. Tras longas persuasións e ameazas, foi obrigada en 1318 a dar o seu consentimento para o matrimonio mentres que Federico Trogisio foi enviado a Acaia como novo bailío do principado.
Tore André Flo
Traxectoria
É irmán dos tamén futbolistas Jostein Flo e Jarle Flo, e curmán de Håvard Flo. A súa carreira deportiva transcorreu entre Noruega e o Reino Unido. Os seus momentos de maior recoñecemento pasounos en clubs como o Chelsea ou o Rangers. Tamén xogou no Siena da serie A italiana.
Métrica grecolatina
Clases de versos
Segundo o tipo de pé predominante no verso, o ritmo pode ser trocaico, se nel se empregan troqueos; iámbico, se nel se empregan iambos; dactílico, se dáctilos; anapéstico,se anapestos, xónicos, etc.
O hexámetro
Os gramáticos antigos como Servio no seu De centum metris clasificaban tamén outras formas de hexámetro que non se tratan de métrica como se entende agora. Por exemplo, os seguintes versos rhopalicos de Ausonio:
Song of the Birds
Song of the Birds é unha recompilación de frases, historias e impresións do violonchelista catalán Pau Casals recollida polo violonchelista británico Julian Lloyd Webber e publicado en 1985.
Anquises
miniatura|Eneas levando a Anquises, Carlo van Loo Anquises, na mitoloxía grega, foi o pai de Eneas. Afrodita viuno cando coidaba das súas vacas e desexouno, e destra relación con naceu Eneas, Durante o saqueo de Troia, Eneas salvou a Anquises levándoo sobre un ombro.
Renacemento
Fases latina e grega do humanismo renacentista
O movemento para reintegrar o estudo regular dos textos literarios, históricos, oratorios e teolóxicos gregos no currículo da Europa occidental adoita datarse trala invitación de Coluccio Salutati, en 1396, ao diplomático e estudoso bizantino Manuel Chrysoloras (c. 1355–1415) para ensinar grego en Florencia. Este legado foi continuado por varios estudiosos gregos expatriados, desde Basilios Bessarion ata Leo Allatius.
Tópicos literarios
Os tópicos do Renacemento son un conxunto de temas e figuras que aparecen a miúdo nas artes do Renacemento, especialmente na literatura. Constitúen unha das características que unifica as obras do período. Os tópicos literarios máis coñecidos durante o Renacemento son o carpe diem e o beatus ille, que proveñen da tradición clásica.
Cinquecento
A segunda, afecta ó século XVI, Cinquecento, cando se torna nun movemento universal europeo; o seu dominio artístico queda referido ó Alto Renacemento, que se centra no primeiro cuarto de século. Esta etapa desemboca cara a 1520-1530 nunha reacción anticlásica que conforma o Manierismo. Ocorren entón ademais a Contrarreforma, que instaura o Barroco como estilo oficial da Igrexa católica. Na literatura destacan Ludovico Ariosto, Torcato Taso e Maquiavelo; na pintura destacaron Rafael e Michelangelo.
Rick Rubin
Foi a principal figura na fusión entre o rap e o hard rock ao unir a Run DMC e a Aerosmith na canción "Walk This Way". Foi tamén importante a súa persoa na fusión entre o rap e o heavy metal aparecendo o metal alternativo, o nu metal e outros estilos. A MTV dixo del que era "o máis importante produtor dos últimos 20 anos".
Dromaeosaurus
Dromaeosaurus ("réptil corredor") é un xénero de dinosauros terópodos dromeosáuridos, que viviron a finais do período Cretáceo, fai aproximadamente 70 millóns de anos, no Mastrichtiano, no que hoxe é Norteamérica. O seu nome xénerico deriva do grego dromeus (δρομευς) que significa "corredor" e sauros (σαυρος) por "lagarto".
Ragdoll
Unha particularidade do ragdoll consiste no feito de que cando se colle no colo é capaz de afrouxar os músculos e relaxarse de todo, ata volverse inerte e con consistencia de boneco. Esta característica é a que xustamente explica a orixe da súa denominación. Outra característica é a súa voz, que é debilísima, e raramente miaña, ata o punto de que é necesario vixialo para asegurarse de que non teña ningún problema.
Características
A súa pelaxe necesita un coidado mínimo, e non se anuda se se peitea regularmente.
Os gatos da raza Ragdoll tardan uns tres anos en alcanzar por completo o desenvolvemento físico maduro. Un Ragdoll adulto macho pode pesar entre 5,4 e 9 quilogramos e chegar a medir 90 centímetros de longo mentres que o peso da femia oscila entre os 4,5 e 6,8 kg.
Tarsius fuscus
Taxonomía
Xa en 1780 o médico e naturalista alemán Storr sinalara as diferenzas entre os lémures e as especies que hoxe coñecemos cono tarsios, e argumentou a necesidade de separar estes dous taxa.
Tom Cruise
Vanity Fair publicou a lista dos Top 40 celebridades de Hollywood con máis ingresos ao longo de 2010. Cruise foi clasificado no 35 na lista, gañou un estimado $14.5 millóns polas súas películas.
De Rain Man a Kubrick
Cruise non descoida o cinema comercial, e roda seguidamente Days of Thunder (Días de trono), sobre o mundo dos coches de carreiras. A súa parella na película é Nicole Kidman, con quen inicia unha relación tras o fracaso do seu matrimonio con Mimi Rogers. Divorciado de Rogers, Cruise casa con Nicole Kidman nunha cerimonia moi discreta en decembro de 1989.
Na década dos 90, éxitos como Algúns homes bos, A tapadeira e Interview with the Vampire: The Vampire Chronicles apontoan a súa posición de líder do cinema estadounidense, polo menos na súa vía máis comercial. En 1996, Jerry Maguire lévalle a outro nomeamento ao Óscar, e Misión: Imposible, adaptación dunha famosa serie televisiva dos anos 60, confírmalle definitivamente como ídolo do cinema de acción. O éxito de recadación é tal, que Cruise rodará dúas continuacións en anos posteriores.
De Magnolia á voda
O final dos anos 90 e o inicio da nova década son produtivos para Tom Cruise, quen sorprende cun estraño papel en Magnolia, película coral de Paul Thomas Anderson eloxiada pola crítica.
A posición profesional de Tom Cruise parecía inamovible, pero a situación complicouse coa súa publicitada relación con Katie Holmes. Tras unha relación con Penélope Cruz que moitos críticos criticaban como montaxe, Tom Cruise sorprendeu ao elixir a Katie Holmes como nova compañeira, unha relación que culminou cunha luxosa voda nun castelo de Bracciano (Italia).
Batalla de Almansa
Consecuencias
Mais a ocupación do Reino de Valencia continuou a pesar da oposición austracista. O arquiduque chegou a liberar ao líder austracista Joan Baptista Basset (que fora encarcerado polas súas políticas favorables ao campesiñado e opostas aos privilexios nobiliarios), a fin de organizar as poucas forzas fieis aos austriacistas, sen conseguir frear o avance borbónico. Tras a conquista do Reino de Valencia, tan só Cataluña e as Illas Baleares continuaron apoiando a causa austracista.
Yayo
O alcume castelán Yayo pode referirse a:
Galicia y su Ganadería
Galicia y su Ganadería foi unha revista publicada en Lugo entre 1946 e 1947.
Gloria Fuertes
Biografía
Gloria naceu en Lavapiés, de nai costureira e serventa e de pai bedel. Pouco se sabe da súa vida familiar, xa que a escritora sempre gardou celosamente a súa intimidade. Tense especulado sobre a súa homosexualidade, que aparece sutilmente declarada en poemas como Lo que me enerva, Me siento abierta a todo ou A Jenny.
miniatura|250px|Rúa en memoria de Gloria Fuertes.
Entre 1955 e 1960 estudou biblioteconomía e inglés no Internacional Institute. En 1961 obtivo a bolsa Fulbright en Estados Unidos para impartir clases de Literatura española na Universidade de Bucknell, ademais de recibir en 1972 a Bolsa da Fundación Juan March de Literatura Infantil.
A mediados dos 70 colabora activamente en diversos programas infantís de TVE, sendo Un globo, dos globos, tres globos e La cometa blanca os que a converten definitivamente na poeta dos nenos. Recibiu en cinco ocasións o Aro de Prata deste medio informativo. A partir destes anos a actividade de Gloria Fuertes é imparable: lecturas, recitais, homenaxes... sempre cerca dos nenos; publicando continuamente, tanto poesía infantil como de adultos. Faleceu vítima dun cancro de pulmón.
Roberto de Tarento
Roberto de Tarento, nado en 1319 e finado o 10 de outubro de 1364, membro da Casa de Anjou, foi príncipe de Tarento (1332-1346), rei de Albania (1332-1364), príncipe de Acaia (1333-1346), conde de Cefalonia e Zante (1336-1357) e emperador titular de Constantinopla (como Roberto II, 1343/1346-1364).
O Abeledo, Doroña, Vilarmaior
O Abeledo é un lugar da parroquia de Doroña no concello coruñés de Vilarmaior na comarca de Betanzos. Tiña 5 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 2 eran homes e 3 eran mulleres.
Armen Dzhigarkhanyan
Cinema
Seguiu participando en filmes icónicos, entre os que se inclúen o filme de Edmond Keosayan Новые приключения неуловимых (Novye prikluchenya Neulovimykh, 1968), no que interpretaba ao capitán Ovechkin, e o filme Корона Российской империи, или Снова неуловимые (Korona Rossiyskoy Imperii, ili Snova Neulovimye, 1971). En 1973, a comedia Мужчины, tamén de Edmond Keosayan, converteuse nun dos filmes armenios máis icónicos e hoxe en día hai unha estatua lembrando os personaxes protagonistas no centro de Iereván. A comezos da década de 1970, Dzhigarkhanyan xa se convertera nun dos actores máis populares nos filmes soviéticos e apareceu en máis de 200 producións, e abranguindo tódolos xéneros: comedia, aventura, drama, adaptacións literarias... Tamén foi actor protagonista do filme franco-soviético Тегеран 43 (Teherán 43, 1981).
Gabriel Fauré
Organista e compositor
Fauré foi membro fundador da Société Nationale de Musique, formada en febreiro de 1871 baixo a presidencia conxunta de Romain Bussine e Saint-Saëns, co fin de promover a nova música francesa. Outros membros que participaron foron Georges Bizet, Emmanuel Chabrier, Henri Duparc, Vincent d'Indy, César Franck, Édouard Lalo e Jules Massenet. Fauré chegou a ser secretario da sociedade en 1874. Moitas das súas obras foron presentadas por primeira vez nos concertos da sociedade.
Obra
En contraste co seu estilo harmónico e melódico, o cal ía máis aló do estándar na súa época, os motivos rítmicos de Fauré tendían a ser sutís e repetitivos, con pouco para romper o fluxo da liña, aínda que empregou síncopes discretos, similares aos que aparecen nas obras de Brahms. Copland referíase a el como «o Brahms de Francia». Jerry Dubins postulou en Fanfare Magazine en 2007 que Fauré é o «enlace perdido» entre Brahms e Debussy. Para Sackville-West e Shawe-Taylor, as últimas composicións de Fauré non amosan o sinxelo encanto da súa música orixinal: «A exquisita harmonía romántica que sempre estivo apoiada firmemente por unha soa tonalidade, deu lugar logo a un estilo severamente monocromo, cheo de cambios enharmónicos, o cal creou a impresión de varios centros tonais empregados de xeito simultáneo».
Gravacións
Na época dos LP, e en particular, do CD, as compañías discográficas forxaron un catálogo substancial da música de Fauré, interpretada por músicos franceses e estranxeiros. Algunhas das súas obras orquestrais máis importantes foron gravadas baixo a dirección de Michel Plasson (1981) e Yan Pascal Tortelier (1996). As principais obras de cámara do compositor foron interpretadas por Ysaÿe Quartet, Domus, Paul Tortelier, Arthur Grumiaux e Joshua Bell, entre outros. Á súa vez as obras de piano teñen sido gravadas por Kathryn Stott (1995), e Paul Crossley (1984-85), con conxuntos importantes das principais obras para piano de Jean-Philippe Collard (1982-84), Pascal Rogé (1990) e Kun-Woo Paik (2002). As cancións de Fauré foron gravadas para CD, incluíndo unha colección completa (2005), dirixida polo acompañante Graham Johnson, cos solistas Jean-Paul Fouchécourt, Felicity Lott, John Mark Ainsley e Jennifer Smith, xunto a outros. O Réquiem e as obras corais máis curtas tamén foron ben representadas en formato de disco compacto. Pénélope foi gravada en dúas ocasións, co elenco encabezado por Régine Crespin en 1956, e Jessye Norman en 1981, dirixido por Désiré-Émile Inghelbrecht e Charles Dutoit, respectivamente. Prométhée é das poucas obras que non foron gravadas na súa totalidade, mais a maioría dos extractos graváronse baixo a dirección de Roger Norrington (1980).
Georges Brassens
Traxectoria
Acadou a fama mercede ás melodías das súas cancións, sinxelas e elegantes, e ás súas letras, variadas e elaboradas. Está considerado un dos mellores poetas franceses da posguerra, así foi que conta co premio nacional de poesía, que recibiu en 1967. Puxo música a poemas de moitos outros escritores, como Louis Aragon, Victor Hugo ou Jean Richepin. Entre os anos 1952 e 1976 gravou 14 álbums.
Fene Moderno
Historia e características
Apareceu en outubro de 1912. Estaba dirixido por Nicolás Villanueva Rodríguez. Tiña como fin principal denigrar a Fene Solidario e ao seu director Genaro Moreda Martínez.
Ergotismo
miniatura|dereita|250px|Cornizó do centeo. O ergotismo, denominado no uso coloquial como "fogardente", "lume ardente" ou "lume de San Antón", é unha enfermidade causada pola inxesta de alimentos contaminados por micotoxinas (toxinas producidas por fungos parasitos), ou por abuso de medicamentos que conteñan esta mesma substancia. A orixe máis común está no consumo accidental do cornizó ou caruncho (Claviceps purpurea) que contamina o centeo e, moito menos frecuentemente, a avea, o trigo ou a cebada, e consecuentemente, o pan que se fabrica con estes cereais.
Epidemioloxía
Eladio Rodríguez deixounos esta descrición:
De feito, durante a Idade Media as intoxicacións por ergotismo eran tan frecuentes que se crearon hospitais onde os frades da orde de San Antón se dedicaban en exclusiva a coidar destes enfermos. Estes frades levaban hábito escuro cun gran T azul no peito.
A última intoxicación colectiva de ergotismo sucedeu en Francia na aldea de Pont-Saint-Esprit o ano 1951.
Pata (artrópodos)
Homoloxías
O fémur é un dos artellos das patas dos artrópodos (insectos e arácnidos) que non guardan homoloxía entre si, nin con o fémur dos vertebrados terrestres.
Centro Espacial Satish Dhawan
miniatura|250px|Plano do Centro Espacial Satish Dhawan. O Centro Espacial Satish Dhawan, tamén coñecido como Centro de Lanzamento de Sriharikota, é o centro principal de lanzamento de foguetes espaciais da India desde 1971. Está situado na costa leste, na illa de Sriharikota, na baía de Bengala, e a 80 km ao norte de Chennai. Desde o centro lanzáronse ou lánzanse os foguetes SLV, ASLV, PSLV e GSLV.
Hércules Poirot
Métodos
En "O misterioso caso de Styles", Poirot opera como un detective bastante convencional, baséase en pistas e na lóxica; reflectido no seu vocabulario por dúas frases comúns: o seu uso de " as pequenas células grises" e "orde e método". Hastings irrítase polo feito de que Poirot ás veces oculta detalles importantes dos seus plans, como en "Os catro grandes". Nesta novela, Hastings mantense na ignorancia durante todo o clímax. Este aspecto de Poirot é menos evidente nas novelas posteriores, en parte porque poucas veces hai un narrador ao que poida enganar.
Tamén ten tendencia a referirse a si mesmo en terceira persoa. Nas novelas posteriores, Christie usa a miúdo a palabra "charlatán" cando os personaxes describen a Poirot, mostrando que se fixo pasar con éxito por un charlatán ou unha fraude.
Detective privado
"É a desgraza de homes pequenos e precisos que sempre buscan ás mulleres grandes e extravagantes. Poirot nunca fora capaz de librarse da fatal fascinación que a condesa tiña por el."
Despois dos seus casos en Oriente Medio, Poirot regresou a Gran Bretaña. Ademais dalgúns dos chamados "Traballos de Hércules" (ver sección seguinte) moi raramente marchou ao estranxeiro durante a súa posterior carreira. Trasladouse a Styles Court cara ao final da súa vida.
Xubilación
En termos dunha rudimentaria cronoloxía, Poirot fala de retirarse a cultivar cabazas no capítulo 18 de "Os catro grandes" (1927) que sitúa esa novela fóra da orde publicada antes de Roger Ackroyd. Non quere resolver un caso para o ministro do Interior porque está xubilado no capítulo primeiro de "Perigo inminente" (1932). Certamente está xubilado no momento da "Tragedia de tres actos" (1935), pero non goza da súa xubilación e leva repetidamente casos cando a súa curiosidade está comprometida. Segue empregando á súa secretaria, Miss Lemon, no momento dos casos contados en "Asasinato na rúa Hickory" e "O templete de Nasse House", que teñen lugar a mediados dos anos cincuenta. Polo tanto, é mellor asumir que Christie non proporcionou ningunha cronoloxía autorizada para a xubilación de Poirot, pero asumiu que podía ser un detective activo, un detective consultor ou un detective retirado segundo o requirisen as necesidades do caso.
Post-segunda guerra mundial
Cara ao final da súa carreira, queda claro que a xubilación de Poirot xa non é unha ficción conveniente. Asume un estilo de vida realmente inactivo durante o cal se preocupa por estudar famosos casos non resoltos do pasado e ler novelas de detectives. Incluso escribe un libro sobre ficción de misterio no que trata severamente a Edgar Allan Poe e Wilkie Collins. A falta dun crebacabezas máis axeitado, resolve adiviñas domésticas tan intranscendentes como a presenza de tres pezas de casca de laranxa no seu paraugueiro.
Morte
O "asasino" que cazaba nunca matara a ninguén, pero manipulaba a outros para matar por el, manipulando de forma sutil e psicoloxicamente os momentos nos que outros desexaban cometer un asasinato para que cometeran o crime, cando doutro xeito poderían desbotar os seus pensamentos, como nada máis que unha paixón momentánea. Poirot viuse obrigado a matar ao home el mesmo, xa que doutro xeito continuaría as súas accións e nunca sería condenado oficialmente, xa que legalmente non fixera nada malo. Ao final de Pano revélase que finxe a súa necesidade dunha cadeira de rodas para enganar á xente a crer que padece artrite, para dar a impresión de que está máis enfermo do que realmente está. As súas últimas palabras gravadas son "Cher ami!", Ditas a Hastings cando o capitán saía do seu cuarto. (A adaptación á televisión engade que, como Poirot está a morrer só, susurra a súa última oración a Deus con estas palabras: "Perdóame ... perdón ...") Poirot foi enterrado en Styles e o seu funeral foi organizado polo seu mellor amigo Hastings e a filla de Hastings Judith. Hastings razoou: "Aquí foi o lugar onde viviu cando chegou a este país por primeira vez. Debería xacer aquí ao final".
Maurice Sendak
Maurice Sendak, nado en Brooklyn (Nova York) o 10 de xuño de 1928 e finado en Danbury (Connecticut) o 8 de maio de 2012 foi un escritor e ilustrador de libros para nenos estadounidense. Foi mundialmente coñecido polo libro Onde viven os monstros, publicado en 1963.
Soto (arquitectura)
Un soto é unha parte ou andar dun edificio que se atopa por debaixo do nivel do chan, xunto aos alicerces. Nos sotos das casas adóitanse atopar a caldeira ou o sistema de calefacción, mentres que nos edificios de maior tamaño pode haber mesmo varios sotos que en moitos casos se utilizan como aparcadoiro para vehículos.
X
Na lingua galega
A primeira ocasión en que o fonema /ʃ/ foi representado exclusivamente polo grafema <x> en textos galegos impresos foi cando a edición das Obras en prosa y en verso del Cura de Fruime, de Diego Antonio de Cernadas y Castro, que saíron dos prelos de Joachin Ibarra en Madrid entre 1778 e 1781. Inclúese aí doce pezas ou treitos en galego salferidas entremedias de cinco dos sete tomos das devanditas Obras.
San Paio de Abeleda, Castro Caldelas
Patrimonio histórico e artístico
A igrexa parroquial de San Paio conserva unha portada con arco oxival apuntado sobre columnas acobadadas nas xambas. Decórase con relevos aos lados baixo doseletes, posiblemente de finais do século XIV.
Al Qaida
Fundación e antecedentes
Fundouna Osama bin Laden o 11 de agosto de 1988 canda muxahidins de diversas nacionalidades que loitaban contra a invasión soviética de Afganistán.
Do 11-S á morte de bin Laden (2001-2011)
Al Qaida conseguiu notoriedade pública internacional tralos atentados do 11 de setembro de 2001 ao World Trade Center en Nova York e ao Pentágono en Washington. Nestes ataques morreron case 3 000 persoas. A CIA confirmou a autoría de Al-Qaida esa mesma tarde e días máis tarde o goberno do Reino Unido corroborou as ligazóns entre Al-Qaida e os ataques. Malia as negacións iniciais feitas tanto as autoridades dos talibáns como o propio bin Laden sobre a súa implicación, Al-Qaida acabou por recoñecer a súa responsabilidade. Como consecuencia do 11-S, o presidente dos Estados Unidos, George W. Bush, declarou a "guerra contra o terrorismo" e ordenou a invasión de Afganistán contra os talibáns por amparar a Al-Qaida.
Gran Premio de Alemaña de 1991
Pre-carreira
Ayrton Senna pasou unha noite nun hospital en Mannheim logo de chocar durante as probas previas á carreira unha semana antes. O accidente foi causado por unha falla nun pneumático.
Usuriz, Bermún, Chantada
Usuriz e un lugar na parroquia de Bermún, no concello de Chantada, na comarca de Chantada, na provincia de Lugo. No ano 2008 tiña 15 habitantes, dos que 8 eran homes, e 7 eran mulleres; o que supón unha perda de habitantes en relación ao ano 2006.
Portbou
Turismo
Cando os primeiros turistas do norte de Europa chegaban a España, a finais da década de 1950, a primeira localidade máis aló dos Pireneos que se atopaban era a poboación fronteiriza de Portbou. Os que atravesaban a fronteira francesa en coche quedaban impresionados pola sinuosa estrada que percorre esta abrupta costa. Con todo Portbou debe parte da súa popularidade á súa estación de tren, clave para as comunicacións entre España e o resto de Europa. O tempo de espera que se producía a causa do cambio de ancho de vía entre os dous países permitía a moitos pasaxeiros pasear por esta localidade, atopándose unha poboación de gran beleza natural.
Devasa (informática)
Vantaxes de empregar unha devasa
As devasas teñen a miúdo funcionalidade de tradución de enderezos de rede (NAT) e é común utilizar así o chamado espazo de enderezos privado nas máquinas detrás dela. Este espazo de enderezos privado se realiza cando non se dispón de suficientes enderezos públicos de internet. O espazo de enderezos privado está definido polo RFC 1918.
Voo 703 de Saratov Airlines
Avión
O avión involucrado no accidente era un Antonov An-148-100B construído por Voronezh Aircraft Production Association, con rexistro RA-61704, número de serie 27015040004 e equipado con dous motores Progress D-436. Voou por primeira vez en maio de 2010 e empezou a operar con Rossiya Airlines o 23 de xuño dese ano. Antes do accidente tivo dous incidentes menores en servizo; un motor deixou de funcionar o 28 de xullo de 2013 despois da perda do compresor en voo, e sufriu un fallo no tren de aterraxe dianteiro nunha engalaxe o 23 de agosto do mesmo ano. O avión fora alugado a Saratov Airlines en febreiro de 2017, un ano antes do accidente.
Acolman
Política e goberno
O concello está formado por unha xunta. A elección é por representación democrática que encabezan os partidos políticos para un período de tres anos de goberno.
Mosteiro de San Paio de Abeleda
A igrexa
No ano 2005, foi vítima do espolio de varios retablos barrocos e neoclásicos, e algunha columna do antigo claustro conventual.
Marta Sanz
Marta Sanz Pastor, nada en Madrid en 1967, é unha escritora española. Recibiu importantes premios, como o Premio Herralde de novela (2015), o Ojo Crítico de Narrativa (2001) ou o XI Premio Vargas Llosa de relatos. Foi finalista do Premio Nadal en 2006. É crítica literaria en distintos medios (entre outros, no suplemento Babelia de El País, a revista Mercurio ou a páxina La tormenta en un vaso). Exerceu a docencia na Universidade Antonio de Nebrija de Madrid e dirixiu a revista literaria Ni hablar.
A Balsa, Agüeira, Becerreá
A Balsa é un lugar da parroquia de Agüeira no concello lugués de Becerreá na comarca dos Ancares. Tiña 2 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 1 era home e 1 era muller.
Estatuto dos dezaseis
Tramitación
Isto provocou que as forzas estatais apurasen un pacto de urxencia denominado "Pacto do Hostal" asinado o 29 de setembro. Nas conversas participaran, entre outros, Manuel Iglesias Corral, José Luis Meilán Gil e Antonio Rosón Pérez, de UCD; Anxo Guerreiro e Emilio Pérez Touriño do PCE; Xosé Luís Barreiro Rivas e Luís Ortiz Álvarez de AP; Ceferino Díaz e Francisco González Amadiós, polo PSOE; Avelino Pousa Antelo, Xaime Isla Couto, Alfonso Zulueta de Haz e Luís Sobrado do PG. Neste pacto chegouse a un novo texto que suprimiu a transitoria terceira e outras fórmulas que se introduciran no artigo 30 e no 27.20 para recortar as competencias de Galicia. As modificacións foron remitidas ao Presidente do Congreso para que fosen incorporadas aos traballos da Comisión Constitucional.
Filipe II de Tarento
Matrimonios
Coa súa segunda esposa, Isabel de Eslavonia, Filipe tivo:
Siracusa
Período grego
Siracusa fundouse no 734 ou 733 a.C. por colonos gregos de Corinto e Tenea, liderados polo  oecist (colonizador)  Archias. Existen moitas variantes documentadas do nome da cidade, incluíndo Συράκουσαι Syrakousai, Συράκοσαι Syrakosai e Συρακώ Syrakō. Unha posible orixe do nome da cidade foi dado por Vibius Sequester citando primeiro Stephanus Byzantius houbo un pantano en Siracusa pantano (λίμνη) chamado 'Syrako' e en segundo lugar Marciano  de Periegesis onde Archias deu á cidade o nome dun pantano próximo, polo tanto, se obten Syrako (e polo tanto Syrakousai e outras variantes) para o nome de Siracusa, un nome tamén atestiguado por Epicharmus. O asentamento de Siracusa foi un evento planificado, como un punto forte central, o aristócrata Arkhias, expuxo como se dividirían os bens para os colonos, así como os planos de como debían organizarse as rúas do asentamento e como debían ser de amplas. O núcleo da antiga cidade era a pequena illa de Ortigia. Os colonos atoparon terra fértil e as tribos nativas estaban razoablemente ben dispostas á súa presenza. A cidade creceu e prosperou, e durante algún tempo mantívose como a cidade grega máis poderosa de todo o Mediterráneo. Fundáronse colonias en Akrai (664 a.C), Kasmenai (643 a.C.), Akrillai (século 7º a.C.), Helorus (século 7º a.C.) e Kamarina (598 a.C.).
Émile Borel
Traxectoria
Borel naceu en Saint-Affrique, Aveyron, fillo dun pastor protestante. Estudou no Collège Sainte-Barbe e no Lycée Louis-le-Grand antes de matricularse na École normale supérieure e na École Polytechnique. Aínda que puido entrar nas dúas, escolleu asistir á normal en 1889. Ese ano gañou o “concours général”, competición anual de matemáticas. Tras graduarse en 1892, quedou primeiro na "agrégation", exame de servizo civil que daba acceso ao posto de “professeur agrégé”. A súa tese, publicada en 1893, titulouse Sur quelques points de la théorie des fonctions ("Sobre varios puntos da teoría das funcións").
Tony Gatlif
Traxectoria
Desde que dirixiu Corre, gitano (1981) a obra de Gatlif centrouse no pobo romaní de Europa. Tras Gaspard et Robinson (1990), Gatlif pasou os anos 1992 e 1993 filmando Latcho Drom, que recibiu numerosos premios. Esta longametraxe musical, trata a cultura xitana polo mundo a través da súa música e a súa danza. Un ano máis tarde, levou á pantalla o mundo do escritor J. M. G. Le Clézio en Mondo (1994).
Gallus
Gallus, o galo, é unha antiga constelación introducida polo teólogo holandés Petrus Plancius e apareceu por primeira vez no seu globo celeste de 1612. Gallus residía na Vía Láctea, ó sur do ecuador celeste na parte norte do que agora é Puppis. Aínda que varios astrónomos aprobaron Gallus, esta non se amosa no influente atlas de Johann Elert Bode.
Belegost
Belegost é unha cidade ficticia do universo de J. R. R. Tolkien O Señor dos Aneis, habitada por ananos. Os ananos construírona durante a Primeira Idade en Ered Luin, enfrontouse a Melkor, tras unha gran batalla perdida cos dragóns enviados por Melkor a cidade entrou en decadencia quedando abandonada definitivamente na Segunda Idade.
José Martinho Montero Santalha
Traxectoria
Durante a súa etapa en Roma foi membro do grupo «Os Irmandiños», constituído por galegos residentes na cidade e preocupados pola recuperación do galego como lingua vernácula no eido da Igrexa Católica. Foi un dos asinantes do Manifesto para a supervivência da cultura galega, publicado en 1974 nas revistas Seara Nova (de Lisboa, dirixida por Rodrigues Lapa), e Cuadernos para el diálogo (de Madrid).
Reintegracionismo
En 1994, nun artigo publicado na revista Temas do Ensino, defendeu a creación da Academia Galega da Língua Portuguesa, fundada en 2008 e da que é presidente e membro da comisión de lexicografía, amais de subdirector do Boletim da AGLP.
Antena (artrópodos)
Insectos
miniatura|250px|Termos usados para describir as formas das antenas.
Desert rock
Desert Rock é un termo dado a varias bandas que proceden da escena musical da zona californiana de Palm Desert, polo que tamén é coñecida como escena de Palm Desert. Acotío catalogada tamén como stoner rock, a música contén fortes influencias latinas, ritmos de percusión repetitivos, e elementos de sicodelia. Josh Homme de Queens of the Stone Age fala ás veces tamén do termo robot rock para describir a música da súa banda.
Teníase
Patoxenia
As formas infestantes son os cisticercos do tipo bovis e cellulosae, que corresponden respectivamente a T. saginata e T. solium, e o hóspede susceptible é o humano san.
Diagnóstico
Tratamento. A infección por T. solium adulta trátase con niclosamida. Se hai neurocisticercose os fármacos utilizados son o praziquantel ou o albendazole.
Mesoplodon stejnegeri
Características
Os dentes dos machos son moito maiores que os da maioría das especies de Mesoplodon.
José Larrea Pérez
José Larrea Pérez, nado c. 1920 e finado o 3 de maio de 1973 en Villalpando (Zamora), foi un doutor e piloto de automobilismo galego.
Traxectoria
Faleceu nun accidente de tráfico en Villalpando, na provincia de Zamora, o 3 de maio de 1973 aos 53 anos de idade, xunto a unha sobriña de 16 anos.
Leonidas Pyrgos
Traxectoria
Pyrgos participou na proba de florete profesional, gañando a medalla de ouro tras impoñerse na final ao francés Jean Maurice Perronet por 3 a 1. Con esta vitoria, o 7 de abril de 1896, Pyrgos converteuse no primeiro deportista grego en gañar unha medalla na historia dos Xogos Olímpicos modernos. Escribiu manuais de esgrima e foi adestrador deste deporte durante moitos nos.
Lingua castelá
Historia
En 1492 o sevillano Antonio de Nebrija publicou en Salamanca A Grammatica, primeiro tratado de gramática da lingua castelá e primeiro publicado «en molde» dunha lingua europea moderna. . O primeiro libro impreso en castelán aparecera cara a 1472.
Asia
En Israel existe unha importante comunidade sefardí duns 100.000 falantes de xudeoespañol.
África
miniatura|Lingua castelá en África.
Oceanía
En Australia e Nova Zelandia hai unha comunidade de nativos castelanfalantes emigrados dunhas 133.000 persoas.
Sakura (satélite)
Características
Sakura era un satélite de comunicacións experimental cunha masa de 664,17 kg. Tiña forma de cilindro de 2,18 m de altura, cunha antena que sobresaía outros 1,31 m. Estabilizábase mediante xiro, a 90 r.p.m. e co eixo de xiro perpendicular á súa órbita, e a súa superficie estaba cuberta de células solares para proporcionarlle enerxía. A antena mantíñase fixa, sen rotación, e cunha precisión no apuntado mellor de 0,3 graos. Emitía en banda K e banda C e o disco da antena estaba orientado cunha inclinación de 45 graos respecto do eixo de rotación. Os experimentos a bordo usaron frecuencias de 2,1, 2,3, 4, 6, 20 e 30 GHz para telefonía e televisión e foron usados para estudar as características do equipamento, a transmisión de sinais, a operación dos sistemas de comunicacións e o control e operación do satélite.
Premio de Composición Andrés Gaos
O Premio de Composición Andrés Gaos é un concurso de composición musical organizado pola Deputación da Coruña. Iniciado en 1997, se ben as tres primeiras edicións do concurso foron organizadas con carácter anual, a partir de 1999 pasou a celebrarse cada dous anos.
Perth
Clima
miniatura|Posta de sol preto de Perth. O clima de Perth é un exemplo clásico dun clima mediterráneo moderado, aínda que recibe moita choiva estacional. Os veráns son quentes e secos en xeral, duran desde fins de decembro a fins de marzo, con febreiro sendo en xeral o mes máis quente do ano. En verán prodúcense choivas esporádica con precipitacións en forma de tormentas de curta duración e en moi raras ocasións con posibilidade de ciclóns tropicais que pode achegar choivas importantes. A temperatura máis elevada xamais rexistrada en Perth foi de 46,2 °C, o 23 de febreiro de 1991. Os invernos son relativamente frescos e bastante húmidos, con moitas choivas aínda que estas foron diminuíndo nos últimos anos. A temperatura máis fría rexistrada foi -0,7 °C, o 17 de xuño de 2006. Aínda que a maioría das precipitacións prodúcese no inverno, os días máis húmidos.
BinckBank Tour 2017
O gañador foi o holandés Tom Dumoulin que rematou por diante de dous belgas: Tim Wellens e Jasper Stuyven.
Equipos
No BinckBank Tour participaron 22 equipos: 18 do UCI WorldTour e 4 da categoría Profesional Continental.
Torneo Cidade de Vigo
O Torneo Cidade de Vigo foi un torneo de clubs de hóckey a patíns disputado anualmente na cidade de Vigo (Galiza) entre 1983 e 2008, coa única excepción do ano 1999, cando non se disputou. O club máis laureado na historia da competición é o galego HC Liceo da Coruña, cun total de 13 títulos e 4 subcampionatos, sendo ademais o club que máis veces consecutivas conseguiu gañar o campionato, gañando todas as edicións entre 1985 e 1990, un total de seis.
Escravitude
A escravitude no mundo árabe
miniatura|upright|esquerda|[[Alxeria, 1815]] Zanzíbar foi nun momento dado o maior porto de comercio de escravos de África oriental, e baixo os árabes omanis no século XIX pasaban pola cidade polo menos 50000escravos ao ano. Algúns historiadores estimaron que entre 11000000 e 18000000 (entre once e dezaoito millóns) de escravos africanos negros cruzaron o mar Vermello, o océano Índico e o Deserto do Sáhara entre o 650 d.C. ata o 1900 d.C., comparados con entre 9400000 e 12000000 (entre nove millóns catrocentos mil e doce millóns) de africanos que puideron ser levados cara a América. Unha das razóns para que as potencias europeas colonizasen preto de todo o continente africano no último cuarto do século XIX era o desexo de controlar o comercio de escravos e a escravitude en África.
Abolicionismo e abolicións
miniatura|200px|esquerda|Medallón do abolicionista británico (1795) Existe un intenso debate entre historiadores respecto a cronoloxía, as causas e as formas en que se produciu a desaparición da escravitude. As posturas que sitúan a desaparición do sistema escravista en data máis temperá, na época das invasións bárbaras do século V, serían as dos historiadores marxistas, incluído o propio Karl Marx; doutra banda, autores como Georges Duby ou Pierre Bonnassie sitúana no século XI, no medio da chamada revolución feudal. Segundo este último autor, o auxe do escravismo daríase no século VII, en plena Alta Idade Media.
Un dos primeiros intentos é o do Imperio de Malí, que prohibe a escravitude no século XIII, so o goberno de Sundiata Keita, mais é restabelecida polo paxá marroquí Djuder en 1591 (sería de novo abolida en 1891 logo da ocupación colonial polos franceses).
En Francia, o 16 de pluvioso do ano II (14 de febreiro de 1794), a Convención votou a abolición do escravismo nas colonias francesas (ou nas que aínda quedaba). Esta medida será anulada por Napoleón Bonaparte.
Memoria da escravitude
dereita|miniatura|150px|Primeira edición de Oroonoko ([[1688).]]
Provincia de Mae Hong Son
Distritos
A provincia está subdividida en 7 distritos (amphoes). Os distritos son á súa vez divididos en 45 comunas (tambons), e estas en 402 poboados (moobans). esquerda|miniatura|250px|Distritos da provincia
Talidomida
Sobredose
Informouse ata agora de dezaoito casos de sobredose con doses de ata 14,4 g sen que se informase de falecementos. Non existe ningún antídoto específico para as sobredoses e o tratamento é puramente de mantemento.
Prevalencia
A prevalencia (P) é un termo empregado en epidemioloxía para definir a proporción de individuos dunha poboación que presentan un determinado evento con respecto do total de individuos de dita poboación. Adóitase expresar, polo xeral, en porcentaxe, fracción ou número de casos por cada mil, dez mil ou cen mil habitantes. En medicina emprégase para expresar o número de pacientes que presenta unha doenza con respecto do total da poboación ou dun subgrupo poboacional.
Fórmula
Por exemplo, a prevalenza de obesidade entre os adultos estadounidenses en 2001 foi estimada polos Centros para o Control de Enfermidades dos EE. UU. (CDC) en aproximadamente o 20,9%. Isto é, de cada 100 individuos que habitan nos Estados Unidos, case 21 son obesos.
Blowin' in the Wind
No ano 1994 a canción entrou no Grammy Hall of Fame, e no 2004 foi colocada no número 14 na lista da revista Rolling Stone das "500 mellores cancións de todos os tempos".
Augusto González de Linares
Traxectoria
Fixo estudos primeiro na escola municipal e logo nos Escolapios de Villacarriedo e no Instituto de Santander. Fixo a carreira de Ciencias Naturais e Dereito en Valladolid e Madrid (1861-1864). Foi axudante de mineraloxía no Museo de Ciencias Naturais (1867-1869) e substituto na cátedra de Historia Natural do Instituto Cardenal Cisneros, ambos en Madrid. doctor en Ciencias no 1870, no 1872 obtén a cátedra de Historia Natural do Instituto de Albacete, que abandona en breve ó obter a cátedra universitaria de Historia Natural na Universidade de Santiago de Compostela, onde está de agosto do 1872 ata abril de 1875, onde é firme partidario do evolucionismo, que comezaba a facerse un oco en España, e deseñou unha filosofía natural de sentido krausista, escribindo un ensaio de introdución ó estudo da Historia Natural (1973).
Co catedrático de Química orgánica, Laureano Calderón (1847-1894), encabezou unha protesta para a liberdade de cátedra en 1875, contra unha circular do ministro naquel entón. En marzo conseguiron adhesións na Universidade Central madrileña, pasando a ser chamada a "segunda cuestión universitaria", motivo polo que foi apartado da súa cátedra.
Ecolingüística
Historia da nova disciplina
A filosofía subxacente nas abordaxes ecolingüísticas é máis holística e integrada cá da corrente dominante na lingüística actual (incluída a practicada por moitos sociolingüistas e pragmatistas). As posicións críticas promovidas por Roy Harris (1979, 1980) e outros lingüistas da corrente integracional para o estudo dos signos e da comunicación estarían na base das máis modernas aproximacións á ecoloxía das linguas.
Ámbitos de estudo
A ecolinguística estuda a acción recíproca entre linguas, entre os pobos e falantes que as usan e entre as linguas e os mundos que representan.
Xeografía
Xeografía xeral
A xeografía xeral presenta un conxunto de diversos tipos de subdisciplinas configuradas ao redor do seu propio obxecto, con fortes vínculos coas súas respectivas ciencias auxiliares e con grados variables de comunicación entre si. Trátase dun estudo de multitude de ciencias específicas que se atopan relacionadas entre si polo obxecto de estudo (o noso planeta, en especial os conceptos e procesos que se presentan na superficie terrestre). Por razóns metodolóxicas que se derivan do campo de estudo tan amplo que desenvolve, subdividese en dúas grandes ramas: xeografía física e xeografía humana.
Xeografía física
miniatura|[[Bioxeografía.]] miniatura|[[Climatoloxía e Meteoroloxía.]] miniatura|[[Xeografía litoral.]]
A xeografía física (coñecida nun tempo como fisiografía, termo agora escasamente usado) é a rama da Xeografía que estuda en forma sistemática e espacial a superficie terrestre considerada no seu conxunto e, especificamente, o espazo xeográfico natural.
Ciencias auxiliares da xeografía
A xeografía, debido á amplitude do seu campo de estudo, require dos coñecementos doutras ciencias, que son as chamadas ciencias auxiliares. Entre estas destacan a matemática, a estatística, a astronomía e a xeodesia para a xeografía en xeral; a meteoroloxía, a astronomía, a física, a química, a xeoloxía estrutural, a estratigrafía, a oceanografía, a xeometría, a sedimentoloxía, a petrografía, a ecoloxía, a hidroxeoloxía e a bioloxía para a xeografía física; a socioloxía, a antropoloxía, a economía, a historia, a agronomía, a demografía, a arquitectura, a etnografía e a arqueoloxía para a xeografía humana.