cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sonome
Shiba Sonome (en lingua xaponesa 斯波 園女), nada en 1664 e finada o 21 de maio de 1726, foi unha poeta zen xaponesa.
Randamil, Magazos, Viveiro
Randamil é un lugar da parroquia de Magazos, no concello de Viveiro, na comarca da Mariña Occidental.
Edificio da Escola Normal de Pontevedra
Historia
Co traslado da Delegación Provincial de Educación a Campolongo en 2008 ao novo complexo administrativo de torres xemelgas da Xunta de Galicia, o edificio perdeu a súa función como Delegación Provincial de Educación e foi cedido á Deputación de Pontevedra, que o reformou por dentro. Foi inaugurado como edificio administrativo da Deputación de Pontevedra o 11 de febreiro de 2011.
Katyavala Bwila I
Traxectoria
A súa visión unificadora dos pobos da Meseta Central de Angola, nun intento de contrarrestar o avance da influencia do imperio colonial portugués, situouno como un dos grandes estadistas da historia dos pobos de Angola.
Silueta
Orixes mitolóxicas
De acordo co mito, a pintura de cerámica de figuras negras tamén coñecida como o estilo de figuras negras (en grego, μελανόμορφα, melanomorpha, común entre os séculos VII e V a.C.) emprega a silueta e a característica vistas de perfil de figuras e obxectos en formas de cerámica. As propias macetas presentan formas fortes en contorno que son indicadoras do seu propósito, ademais de seren decorativas.
Arquitectura
Algúns elementos arquitectónicos están situados para ser vistos en silueta a contraluz a certas horas, ou por efecto do alumeamento, como reixas, estruturas ou cataventos. Algunhas vidreiras están especialmente contrastadas para marcar as cores entre as formas escuras en silueta ao pasar a luz por entre elas, así como algunhas estatuas e mobiliario urbano, permanente ou temporal (varios anos o Belén de Barcelona estivo feito de siluetas).
Identificación
Debido a que as siluetas dan unha imaxe moi clara, úsanse a miúdo en calquera campo onde sexa necesaria a rápida identificación dun obxecto. As siluetas teñen moitas aplicacións prácticas. Úsanse para os sinais de tráfico (ver foto máis abaixo). Úsanse para identificar cidades ou países con siluetas de monumentos ou mapas. Úsanse para identificar obxectos naturais como árbores, insectos e dinosauros. Úsanse en ciencias forenses.
Historia de regibus Gothorum, Vandalorum et Suevorum
miniatura|O bispo Isidoro, autor de Historia de regibus Gothorum, Vandalorum et Suevorum A Historia de regibus Gothorum, Vandalorum e Suevorum (Historia dos reis dos godos, vándalos e suevos) é a historia dos godos, entre 265 e 624, escrita en latín por Isidoro de Sevilla. É unha relato moi condensado e, por mor da diversidade de fontes, ás veces, resulta moi contraditorio e mesmo, demasiado literario. Tras narra-la historia dos godos, continúa coa dos vándalos e, finalmente, cun relato separado referido á historia dos suevos.
Características
A Historia compúxose en dúas versións, que se conservan. A primeira, probablemente escrita en 619, o ano da morte do rei Sisebuto, é a máis curta. A versión máis desenvolvida completouse probablemente no 624, o quinto ano do reinado de Suintila. Só a versión máis longa contén o "Laus Spaniae" e o "Laus Gothorum", unha loanza dos godos, que separa a historia dos godos (ata o reinado de Suintila) da dos vándalos.
Nina Byers
Nina Byers, nada nos Ánxeles (EUA) o 19 de xaneiro de 1930 e finada en Santa Monica o 5 de xuño de 2014, foi unha física teórica, profesora de investigación e profesora emérita de física no Departamento de Física e Astronomía da Universidade de California, nos Ánxeles (UCLA).
Rosa Bonheur
Primeiros anos
A familia Bonheur adheriuse ao grupo político dos Saint-Simonians, que promovía a educación igualitaria entre homes e mulleres. Rosa tivo problemas de aprendizaxe, e para axudala a memorizar o alfabeto, a súa nai suxeriulle que escollese un animal para cada letra e o debuxase. Esta foi a súa oportunidade para desenvolver o seu talento para o debuxo, así como a súa preferencia polos animais, que foron o tema de moitas das súas obras. Os pais de Bonheur tiveron boas relacións con españois exiliados en Bordeos como Francisco de Goya e Leandro Fernández de Moratín. Este último chamaba a Bonheur ma boule ronde (a miña bóla redonda).
Otto Lilienthal
Primeiros anos
Axiña se dedicou a estudar o voo das aves co seu irmán Gustav (1849-1933) e, fascinado pola idea do voo tripulado, fixo ás con correas co seu irmán, aínda que os seus intentos de planar fracasaron. Despois asistiu á escola técnica de Potsdam durante dous anos e fundou a empresa Schwarzkopf antes de converterse en enxeñeiro de deseño industrial. Máis tarde asistiu á Real Academia Técnica de Berlín.
Carreira aeronáutica
miniatura|Lilienthal no medio dun voo, c. 1895 Lilienthal, acompañado con frecuencia coa súa esposa e o seu irmán Gustav, experimentou con planadores que evolucionaban segundo os movementos do corpo do piloto e que fixo voar lanzándose desde un outeiro artificial que construíu preto de Berlín e tamén desde outeiros naturais, especialmente nos "Rhinower Berge" (outeiros de Rhinow). Os seus primeiros deseños foron planadores monoplanos, e máis tarde deseñaron e construíron avións con outras configuracións, como biplanos, buques con ás tándem, ás con solapas e ás abatibles. En 1893 conseguiu desprazarse ata 250 metros, un récord que non se superou ata despois da súa morte.
EgyptSat A
EgyptSat A ou MisrSat A foi un satélite artificial exipcio lanzado o 21 de febreiro de 2019 mediante un foguete Soiuz 2-1b Fregat desde o cosmódromo de Baikonur.
Características
EgyptSat A, xestionado pola Autoridade Nacional para a Observación Remota e Ciencias Espaciais e construído entre esta e a rusa RKK Energia, foi un satélite exipcio de observación da Terra consistente nunha versión mellorada do EgyptSat 2. O satélite estaba baseado no bus 559GK e levaba a bordo unha cámara mellorada capaz de sacar imaxes en modo multiespectral, cunha resolución de 1 m, e pancromático, cunha resolución de 4 m. O satélite usaba motores iónicos SPD-70 alimentados por xenon. Durante o lanzamento a terceira etapa do foguete Soiuz 2-1b Fregat apagouse prematuramente, fallo compensado pola etapa Fregat-M, deixando ao satélite na súa órbita final.
Electroforese en xel en gradiente de temperatura
Ecoloxía microbiana
A DGGE dos xenes dos ARNr da subunidade ribosómica menor foi realizada primeiramente por Gerard Muyzer, cando traballaba na Universidade de Leiden e converteuse nunha técnica moi utilizada en ecoloxía microbiana.
Isabel Muñoz (fotógrafa)
Isabel Muñoz Vilallonga, nada en Barcelona en 1951, coñecida como Isabel Muñoz, é unha fotógrafa española recoñecida con algúns dos máis prestixiosos premios nacionais e internacionais: dous World Press Photo, en 1999 e en 2004, PhotoEspaña e Medalla ao Mérito das Belas Artes en 2009, e Premio Nacional de Fotografía de España 2016. A súa obra caracterízase por unha procura constante da beleza e a linguaxe dos corpos, polo que algúns a chamaron "retratista do corpo".
Javier Senosiain
Pensamento Arquitectónico
Co hábitat orgánico nace da idea de crear un espazo adaptado ao home, de acordo ás súas necesidades ambientais, físicas e psicolóxicas, tomando en conta a súa orixe na natureza, e os seus antecedentes históricos.
Jesús Cabeza Sierra
Vida persoal
Casou en Cesures con Ramona Sierra Domínguez, filla de Salvador Sierra Trasante, en 1925, e foi pai de Juan Jesús, María del Carmen e María Mercedes Cabeza Sierra.
Isabel Muñoz (fotógrafa)
Traxectoria artística
A obra desta fotógrafa catalá puideron verse en PHotoEspaña (1998, 2007, 2010 e 2012) e en institucións de todo o mundo, como o Chrysler Museum of Art (Norfolk, Virxinia, EE. UU., 1992), o Dansmuseet (Estocolmo, 2002), o Museo de Arte Contemporánea Unión Fenosa (A Coruña, 2006), a Casa de América (Madrid, 2006), a Fototeca Nacional do INAH (Pachuca, México, 2008), o Canal de Isabel II (Madrid, 2010), Caixa Forum (Barcelona e Madrid, 2010), o Institut Valencià d’Art Modern (2011) ou o Musée du Quai Branly (París, 2014), entre outros.
A Tafona, Magazos, Viveiro
A Tafona é un lugar da parroquia de Magazos, no concello de Viveiro, na comarca da Mariña Occidental.
CB Collado Villalba
Historial
O seguinte é o historial do club na máxima categoría.
Nicolas Chuquet
Nicolas Chuquet foi un matemático francés do século XV, autor da primeira aritmética "moderna".
Obras
Aínda que as achegas de Chuquet á álxebra son escasas, a súa orixinalidade e audacia no desenvolvemento da linguaxe alxébrica e do cálculo é indiscutible.
Bölkow Bo 103
Aínda que as mecánicas do aparello estaban baseadas no Bo 102 de adestramento cativo, o Bo 103 era capaz de voar de xeito totalmente independente. A súa configuración era absolutamente minimalista, consistindo en nada máis que unha estrutura tubular á que se uniron os compoñentes dinámicos e o asento do piloto, aínda que finalmente engadíuselle unha pequena cabina de plástico reforzado con fibra de vidro. A aeronave retivo o único rotor de plástico reforzado do Bo 102, e desmostrou que isto era axeitado para o voo real. Só se fabricou un prototipo e os traballos paráronse en 1962 debido á falta de interese por pate das forzas armadas alemás. O prototipo está conservado no Hubschraubermuseum Bückeburg.
O Barral de Abaixo, San Pedro de Viveiro, Viveiro
O Barral de Abaixo é un lugar da parroquia de San Pedro de Viveiro, no concello de Viveiro, na comarca da Mariña Occidental.
Proteína anticonxelante
Aplicacións comerciais e médicas
A compañía Unilever obtivo a aprobación no Reino Unido, Estados Unidos, Unión Europea, México, China, Filipinas, Australia e Nova Zelandia do uso de lévedos modificados xeneticamente para producir proteínas anticonxelantes de peixes para usalas na produción de xeados. Puxeron na etiqueta "ISP" ou proteína estruturante do xeo nas súas siglas en inglés, en vez de AFP ou proteína anticonxelante.
Noticias recentes
Ademais, o proceso transxénico da produción de proteínas estruturantes do xeo é amplamente utilizado na sociedade. A insulina e o callo, por exemplo, prodúcense utilizando esta tecnoloxía. O proceso non ten impacto no produto, que é idéntico ao natural, simplemente fai que a súa produción sexa máis eficiente e impide a morte de peixes que doutro modo habería que matar para extraerlles a proteína.
Sissitia
En Esparta
En Esparta, onde o sistema era o máis desenvolvido, tamén se chamaban fiditia (φειδίτια pheidítia, de ἔδω edô, xantar): era un banquete diario e obrigatorio, equiparábel á cantina dos oficiais e suboficiais dos militares. Na época arcaica –por exemplo en Alcmán–, o ritual tamén tiña o nome de ὰνδρεῖα, andréia, literalmente “pertencente ao varón”.
O Barral de Arriba, San Pedro de Viveiro, Viveiro
O Barral de Arriba é un lugar da parroquia de San Pedro de Viveiro, no concello de Viveiro, na comarca da Mariña Occidental.
Xoán Castaño Conde
Traxectoria
Nas municipais de 2023 encabezou de novo a candidatura do BNG e recuperou a alcaldía con maioría absoluta.
Convención das Nacións Unidas sobre Contratos para a Venda Internacional de Mercadorías
A Convención das Nacións Unidas sobre Contratos para a Venda Internacional de Mercadorías (CISG, polas súas siglas en inglés), tamén coñecida como Convención de Viena, é un tratado multilateral que establece un marco uniforme para o comercio internacional. En 2020 fora ratificado por 94 países, que representan dous terzos do comercio mundial.
Principais ausencias
Hai un desacordo académico importante sobre se Hong Kong, Taiwán e Macau poden considerarse parte da CISG ao xa ter China dito status.
Pedrouzos, San Pedro de Viveiro, Viveiro
Pedrouzos é un lugar da parroquia de San Pedro de Viveiro, no concello de Viveiro, na comarca da Mariña Occidental.
Robert Fisher
Robert "Bob" Fisher, nado o 21 de setembro de 1922 e finado o 19 de setembro de 2008, foi un novelista, dramaturgo, guionista de cine e televisión estadounidense, principalmente de comedia situacional.
Traballo como guionista
Os seus moitos traballos como escritor de televisión incluíron:
Turnix suscitator
Turnix suscitator é unha especie de ave turniciforme da familia Turnicidae que habita no sur de Asia.
Senso do equilibrio
miniatura|300x300px| Desenvolvemento de habilidades de equilibrio nos [[Neno|nenos]] miniatura|Adestramento de equilibrio O senso do equilibrio , sentido do equilibrio ou equilibriocepción é a percepción do equilibrio e da orientación espacial. Axuda a evitar que os humanos e animais en xeral caian cando están de pé ou se moven. O equilibrio é o resultado de varios sistemas sensoriais que traballan xuntos: os ollos ( sistema visual ), o oído interno ( sistema vestibular) e a sensación do corpo de onde está no espazo (propiocepción). esquerda|miniatura| Esta figura mostra a actividade nerviosa asociada ao nistagmo fisiolóxico inducido pola rotación e ao nistagmo espontáneo resultante dunha lesión do labirinto. As frechas rectas finas indican a dirección dos compoñentes lentos, as frechas rectas grosas indican a dirección dos compoñentes rápidos e as frechas curvas indican a dirección do fluxo da endolinfa nas canles semicirculares horizontais. Os tres canles semicirculares están marcados AC (canle anterior), PC (canle posterior) e HC (canle horizontal).
Cade Cunningham
Traxectoria profesional
O 29 de xullo de 2021, Cunningham foi escollido na primeira posición do Draft da NBA de 2021 polos Detroit Pistons. O 30 de outubro de 2021, Cunningham fixo o seu debut na NBA, facendo dous puntos, dúas asistencias e sete rebotes na vitoria dos Pistons por 110–103 contra os Orlando Magic.
Escola peripatética
miniatura|dereita|Aristóteles. Mármore pentélico. Copia romana da época [[Imperio Romano|imperial (século I) dun bronce perdido, realizada por Lisipo. Museo do Louvre]] A Escola Peripatética foi un círculo filosófico da Grecia antiga que seguía basicamente as ensinanzas de Aristóteles, o fundador. Fundada no c., cando Aristóteles abriu a primeira escola filosófica no Liceo de Atenas, durou até o século IV. "Peripatético" (en grego clásico περιπατητικός), é a palabra grega para 'camiñante' ou 'itinerante'. Chamábanse peripatéticos (ou 'os que andan') os discípulos de Aristóteles, debido ao hábito do filósofo de ensinar ao aire libre, camiñar lendo e dando conferencias, baixo os portais cubertos do Liceo, coñecidos como peripates, ou baixo árbores que o rodeaban.
A zapateira prodixiosa
Personaxes
Outros personaxes: beata 1ª, beata 2ª, sancristán, o autor, don Mirlo, mozo da faixa, mozo do chapeu.
Frederick Turner
Frederick Turner, nado en 1943 en Northamptonshire, Inglaterra, é un poeta e tradutor anglo-estadounidense afiliado ao movemento literario coñecido como New Formalism ("novo formalismo"). É autor de dous longos poemas épicos de ciencia ficción (The New World e Genesis), de varios libros de poesía e de diversas traducións literarias, entre outras obras.
Escritura
É gañador do Milán Füst Prize (compartido con Zsuzsanna Ozsváth) e do Levinson Poetry Prize, concedido pola revista Poetry (1983). Foi descrito como ''"un estudoso universal, un achado raro nun mundo de sobreespecialización, cuxo traballo transecta e toma prestado de campos diversos". ''
Genesis
En 1990, Kim Stanley Robinson escribiu: "Non parece un poema épico sobre a terraformación de Marte, utilizando personaxes inspirados en parte na mitoloxía grega, sería unha receita para o éxito. Pero Turner é un poeta excepcionalmente hábil, que cando escribiu este libro xa completara unha fascinante novela de Marte, 'A Double Shadow' (1978), e outro poema narrativo de gran extensión, 'The New World' (1985). Aquí, a grandeza olímpica dos personaxes e da trama coincide ben coa paisaxe marciana, que baixo a súa rápida terraformación aínda é un lugar recoñecido no imaxinario popular polos aterradores viquingos. O resultado é un triunfo que merece ser máis coñecido".
Pirosecuenciación
Comercialización
Roche anunciou en 2013 que non continuaría coa comercialización da plataforma 454 de secuenciación.
Gravitropismo
En destaque
A primeira demostración do fenómeno foi explicitada por Denis Dodart, a explicación gravitacional foi proporcionada uns anos máis tarde por J. Austruc. En 1806, un século despois, Thomas Andrew Knight relacionou por primeira vez o gravitropismo coa gravidade equivalente á aceleración. Grazas a un dispositivo rotativo, aplícase unha forza centrífuga ás plántulas novas. Así as raíces das mudas sometidas a unha "gravidade modificada" tomaron unha dirección de crecemento así mesmo modificada, seguindo a dirección da resultante da forza centrífuga e da gravidade. Charles Darwin destacou o papel da caliptra da raíz na percepción da gravidade.
Ademais, sabemos que o gravitropismo implica unha fitohormona: a auxina (AIA), sendo o alongamento unha función da concentración de auxina.
Fontao, Santo André de Boimente, Viveiro
Fontao é un lugar da parroquia de Santo André de Boimente, no concello de Viveiro, na comarca da Mariña Occidental.
Lei da Moeda de 1873 (Estados Unidos)
Antecedentes
A Lei da Moeda de 1792 establecera a Casa da Moeda dos Estados Unidos. Esta ceca, durante as primeiras décadas só cuñaba ouro e prata en función dos depósitos deste metal por parte da poboación, que recibía o seu metal convertido en moeda. Daquela, un dólar correspondía a un peso de prata e ao seu correspondente en ouro legalmente definidos, o que se traduce en que o sistema imperante era bimetalista. Un sistema deste tipo pode xerar inestabilidade cando cambia o prezo dun dos dous metais no mercado mundial, e isto ocorreu unhas décadas despois da aprobación da Lei de 1792, cando se viu alterada a relación entre os prezos do ouro e da prata en Europa. Nesa época, as moedas de prata e de ouro apenas tiñan circulación nos Estados Unidos, xa que adoitaban exportarse por mor deses cambios; a maioría das moedas en circulación eran de orixe estranxeira.
A superabundancia deu paso á escaseza cando a maioría das moedas federais foron acaparadas en medio do caos económico provocado pola guerra civil. Os greenbacks, un papel moeda que non estaba sustentado nin por prata nin por ouro, senón polo crédito dos Estados Unidos, eran necesarios para financiar os elevados gastos da guerra. A finais da década de 1860, os políticos discrepaban acerca da rapidez coa que o Goberno debería volver a desembolsar ouro e prata como pagamento das súas obrigas. O secretario do Tesouro Hugh McCulloch consideraba que a mellor maneira de volver a esa práctica era retirar os greenbacks o antes posible, e así o fixo ata que o Congreso o impediu, ao considerar que a súa postura contraccionista estaba a prexudicar a economía. A prata íase extraendo en maior cantidade no Vello Oeste e a caída do seu prezo fixo máis atractiva a opción de depositar este metal na Casa da Moeda para o amoedar; a cuñaxe de dólares de prata aumentou considerablemente a finais da década de 1860 e na de 1870. O dólar de prata era de curso legal e a algúns funcionarios preocupáballes que o aumento dos depósitos fixese que a prata expulsase o ouro da circulación, como predicía a Lei de Gresham, póndolle fin ao padrón ouro.
Redacción do proxecto de lei
En 1867 tivo lugar en París unha conferencia monetaria internacional para debater como facer que as moedas de ouro dos diferentes países se cuñasen baixo un padrón común. Propúxose que os británicos e os estadounidenses fixesen axustes no soberano e na moeda de cinco dólares de ouro, respectivamente, para os equiparar a 25 francos franceses, e que Francia empezase a cuñar unha moeda de ouro con ese valor. Non se chegou a materializar nada disto, mais en xaneiro de 1868 o senador por Ohio John Sherman presentou un proxecto de lei para situar formalmente os Estados Unidos no padrón ouro, eliminando a prata das moedas de curso legal e aplicando as recomendacións da conferencia de París.
Knox, nun informe de 1866, recomendara unha revisión a fondo das leis relativas á Casa da Moeda dos Estadios Unidos, e en xaneiro de 1870 o secretario Boutwell encargoulle que preparase un borrardor. Para iso, Knox contou coa axuda do antigo director da Casa da Moeda Henry Linderman, que formaba parte do departamento do Tesouro e que a partir de 1873 volvería ser nomeado director da ceca pública.
Tramitación polas cámaras e aprobación
miniatura|311x311px|Borrador do proxecto de lei tal e como foi aprobado pola [[Cámara de Representantes dos Estados Unidos de América|Cámara de Representantes, para ser logo considerado polo Senado. Non é aínda, xa que logo, a versión final da Lei da Moeda de 1873.]]
Intención dos seus autores
Consonte o historiador Allen Weinstein, "a desmonetización da prata, segundo o relato tradicional, chegou como un subproduto non planificado, aínda que afortunado, dunha revisión complexa e en gran medida técnica das leis da moeda anteriores na Lei de 1873".
Casa da Moeda: obrigas dos funcionarios (artigos 1-12)
O director da Casa da Moeda dos Estados Unidos sempre tivera a súa sede na Casa da Moeda de Filadelfia, en tanto que as restantes casas de moeda e as oficinas de ensaios estaban gobernadas por superintendentes, dos que o director estaba a cargo. A Lei da Moeda de 1873 trasladou a oficina do director a Washington, desde onde o director supervisaba todas as casas de moeda que compuñan a US Mint e as oficinas de ensaios. O director da Casa da Moeda tiña que ser nomeado polo presidente dos Estados Unidos e confirmado polo Senado, e o seu mandato era de cinco anos, a menos que fose destituído polo presidente. En adiante, a Casa da Moeda de Filadelfia pasaría, xa que logo, a estar baixo o control inmediato dun superintendente, do mesmo xeito que o resto das cecas. A Lei de 1873 tamén fixo que a US Mint pasase a depender do Tesouro. Nun principio, a Casa da Moeda dos Estados Unidos dependía directamente do presidente do país, mais co tempo a lexislación fora tendendo a que estivese cada vez máis sometida ao control do secretario do Tesouro.
Moedas e depósitos de metais preciosos (artigos 13-39)
Os artigos 14 a 16 da lei establecían as moedas autorizadas para seren cuñadas pola Casa da Moeda dos Estados Unidos. Esta é a parte da lei que resultou máis polémica, ao omitir a cuñaxe do dólar de prata estándar, a única moeda que desde 1853 os depositantes de prata podían amoedar. Pola contra, a nova lei permitía a produción dun novo dólar de comercio, de maior peso que o dólar estándar, ao que se lle confería un curso legal limitado á cantidade de cinco dólares dentro dos Estados Unidos —o do anterior dólar era ilimitado—. Pola súa banda, todas as moedas de ouro tiñan un curso legal ilimitado e a lei prevía a substitución das moedas deste metal en dous supostos: se, debido ao seu desgaste, tiñan un peso inferior ao correspondente ao seu valor nominal, e se, aínda conservando un peso superior ao correspondente ao valor do 99,5 % do seu valor facial, tiñan máis de 20 anos en circulación.
A Comisión de Ensaios (artigos 40-50)
Esta parte da lei da Moeda de 1873 tamén prevía o xeito en que o cuñador debía saldar as contas para a proba interna das moedas fóra dos auspicios da Comisión de Ensaios, e mantivo o fondo remanente do que debía dispor a Casa da Moeda para facer os pagamentos aos depositantes de metal precioso sen que cumprise agardar ata o remate do proceso de cuñaxe. Por outra banda, as casas de moeda debían dispor dun xogo de pesas conforme o padrón oficial da onza troy, que o Goberno adquirira en Londres en 1827, e o xogo dispoñible en Filadelfia debía ser inspeccionado pola Comisión de Ensaios en cada unha das súas reunións anuais.
Buster Crabbe
Últimos anos
A pesar de todas estas actividades, nunca abandonou a interpretación e continuou a traballar en numerosos filmes con baixos orzamentos. Unha das súas interpretacións realizouna na longametraxe de 1982 The Comeback Trail un ano antes de falecer. Tamén acutou en anuncios televisivos para compañías como Hormel Chili e Magic Mold Bodyshirt.
Buster Crabbe faleceu o 23 de abril de 1983, aos 75 anos, por mor dun infarto agudo de miocardio en Scottsdale, Arizona, e foi enterrado no cemiterio Green Acres Memorial Gardens.
Elena Bottazzi
María Elena Bottazzi, nada en Xénova (Italia) é unha científica microbióloga hondureña. É coñecida pola súa investigación en vacinoloxía tropical e codirixe o desenvolvemento da vacina contra a COVID-19 libre de patentes, na Baylor School of Medicine de Houston (Texas), nos Estados Unidos.
Terceira división española 1965/66
Grupo XI
PX  = Partidos xogados; PG = Partidos gañados; PE = partidos empatados; PP = Partidos perdidos; GF = Goles para ; GC = Goles en contra; DG = Diferenza de goles; Pts = Puntos
Lamas, Santo André de Boimente, Viveiro
Toponimia
O orónimo provén do latín, e indica un lugar con lama ou lodo.
Centro Asociado da UNED de Pontevedra
Descrición
O Centro Asociado da UNED en Pontevedra é o maior centro español do Campus Noroeste da UNED. O edificio conta con tres plantas e un patio interior, 4 locutorios, unha aula de informática, unha biblioteca, 30 aulas, laboratorios (de física, química, bioloxía, psicoloxía, enxeñería, matemáticas, informática), unha sala de reunións, unha librería, unha cafetería e un anfiteatro de 600 metros cadrados inaugurado en marzo de 2016.
Transplante de pelo
Métodos de recollida
As operacións de trasplante realízanse realízanse de xeito ambulatorio, con sedación suave (opcional) e anestesia local inxectada. O coiro cabeludo lávase con xampú e despois trátase cun axente antibacteriano antes de colleitar o coiro cabeludo do doante.
Creta (xeoloxía)
A xiz, xiz de Creta, pedra calcaria de Creta ou só creta é unha rocha sedimentaria branca, porosa e branda de orixe orgánica, unha forma de pedra calcaria usada para a cal. A súa formación débese á acumulación de enormes cantidades de restos de cocolitóforos, algas microscópicas cubertas por diminutas placas de calcita (cocolitos). É frecuente atopar nódulos de sílex asociados ao xiz.
Descrición
alt=Pozo de giz aberto, Seale, Surrey, Reino Unido|miniatura|200px|Pozo de xiz aberto, Seale, [[Surrey, Reino Unido]] Está composto principalmente por pequenos fragmentos de calcita de cunchas ou esqueletos de plancto, como os foraminíferos ou cocolitóforos. Estes toman principalmente a forma de placas de calcita que van desde 0,5 a 4 micras (micrómetros) de tamaño, aínda que preto de 10% a 25% dunha creta típica está composto por fragmentos que son de 10 a 100 micras de tamaño. Os fragmentos máis grandes inclúen esqueletos de plancto intactos e fragmentos esqueléticos de organismos máis grandes, como moluscos, equinodermos ou briozoos.
Liga ACB 1985-86
Playoffs polo título
Fonte: Linguasport
Gloria Steinem
Vida persoal
Anteriormente, tivera unha relación de catro anos co editor Mortimer Zuckerman.
A Rozada, Santo André de Boimente, Viveiro
A Rozada é un lugar da parroquia de Santo André de Boimente, no concello de Viveiro, na comarca da Mariña Occidental.
Castañal, Valcarría, Viveiro
Castañal é un lugar da parroquia de Valcarría, no concello de Viveiro, na comarca da Mariña Occidental.
Industrial Light & Magic
Clientes e empregados destacados
Industrial Light & Magic tamén é famosa polo seu traballo comercial. Os seus clientes inclúen Energizer, Benson & Hedges, Apple, Nike, Coca-Cola, Pepsi, Budweiser, McDonald's, Nickelodeon e outras compañías.
Working with God
Working with God é o 24º álbum de estudio da banda estadounidense de sludge metal Melvins, publicado o 26 de febreiro de 2021 a través do selo Ipecac Recordings. Foi elixido por Loudwire como o 32º mellor álbum de rock/metal do ano 2021. O álbum está gravado pola formación do grupo do ano 1983, composta por Buzz Osborne, Dale Crover e Mike Dillard.
Anne Tuomanen
Selección finlandesa
En 2011 gañou a medalla de prata na Universíada de inverno. As xogadoras finlandesas chegaron á final logo de derrotar á selección eslovaca nas semifinais por 5-1. Finalmente na final o equipo nórdico caeu por 4-1 nun partido no que Tuomanen asistiu no único gol do seu equipo. Ese mesmo ano Tuomanen formou parte da selección finlandesa na prestixiosa Nations Cup, contrubuíndo cunha asistencia nos tres partidos que disputou.
A Corredoira, Valcarría, Viveiro
A Corredoira é un lugar da parroquia de Valcarría, no concello de Viveiro, na comarca da Mariña Occidental.
Jacques von Bedriaga
Traxectoria
Despois de doutorarse, Bedriaga continuou a súa buca de réptiles con Gegenbaur, e realizou frecuentes viaxes científicas a rexións ao redor do Mediterráneo. En 1880 publicou un importante traballo sobre herpetoloxía grega, Die Amphibien und Reptilien Griechenlands. Tamén visitou ocasionalmente Rusia, onde estudou as coleccións formadas de expedicións a Asia Central, incluíndo os de Nikolai Przewalski. En 1881 trasladouse a Niza por razóns de saúde e, máis tarde, a Florencia, onde morreu en 1906.
O Outeiro, Valcarría, Viveiro
O Outeiro é un lugar da parroquia de Valcarría, no concello de Viveiro, na comarca da Mariña Occidental.
Frutos Fernández Illá
Frutos Fernández Illá, nado en Pontedeume en 1868 e finado en Dumbría o 5 de decembro de 1938, foi un avogado e xornalista galego.
Himno nacional alemán
Texto e melodía
<poem style="margin-left:3em;"> Unidade, xustiza e maila liberdade para a patria alemá! Designio para esforzarmos todos de vez fraternalmente de corazón e man! Unidade, xustiza e maila liberdade son promesa de felicidade: Florea, patria alemá! :|
A frase Einigkeit und Recht und Freiheit atopábanse no bordo das moedas de 2 e 5 marcos e coa chegada do euro atópase nas moedas alemás de 2 euros. Segundo o xermanista austríaco Paul Portmann-Tselikas teñen carácter de "lema oficial de Alemaña“.
Hoffmann
En xuño de 1841, pouco antes de escribir Das Lied der Deutschen, Hoffmann publicara en Unpolitischen Liedern o poema "Eins und Alles"
Entreguerras
miniatura|Canto do himno nacional nunha celebración constitucional na embaixada alemá en Bangkok en 1928
Lago das Encrobas
Contorno natural
O lago das Encrobas é un enorme ecosistema de algo máis de mil hectáreas rodeadas do verde das aproximadamente 800 000 árbores que hai ao seu redor (medio millón foron plantadas nos últimos anos): bosques de carballos, castiñeiros, ameneiros, salgueiros... que se reproducen polos seus extremos. Están catalogadas actualmente 862 especies de animais e vexetais, segundo o estudo da Estación de Hidrobioloxía Encoro do Con, da Universidade de Santiago de Compostela.
Cambria
Legado
O nome Cambria pervive nalgúns nomes locais, por exemplo Liña Cámbrica, Camiño Cámbrico... Tamén se usa internacionalmente en xeoloxía para denotar o período xeolóxico entre uns 539 millóns de anos e hai 488,3 millóns de anos; en 1835, o xeólogo Adam Sedgwick chamou a este período xeolóxico Cámbrico, despois de estudar as rochas desa época en Gales.
Derbi de Tampere
miniatura|Ilves e Tappara antes do inicio do partido inaugural do [[Tampereen Kannen areena|Nokia Arena durante a tempada 2021-2022.]] O derbi de Tampere é o enfrontamento deportivo entre os dous equipos principais de hóckey sobre xeo da cidade de Tampere (Finlandia), Ilves e Tappara. Os dous equipos son os máis laureados do hóckey sobre xeo finlandés, téndose repartido o campionato finlandés en 33 ocasións (17 veces para Tappara e 16 para Ilves)
Sandie Shaw
Traxectoria
Casou en 1982 co cofundador do grupo Virgin e presidente da Academia do Cinema Europeo Nik Powell. Sandie Shaw volveu gravar e Chrissie Hynde convidouna a actuar no escenario co seu grupo The Pretenders. O ano seguinte recibiu unha carta do cantante Morrissey e o guitarrista Johnny Marr de The Smiths, que a convenceu para gravar unha versión da súa canción "Hand in Glove" que vendeu 20 000 copias durante os tres primeiros días e se colocou nas listas de éxitos do Reino Unido.
Javier Waterproof
Traxectoria
Presentou na XIX edición do Festival de Cans "The scarf she wore in red" como canción da curtametraxe "A moza da bufanda vermella contra a xente de dentes brancos" do coruñés Martín Caínzos. No 2022 presentou o sinxelo "Orfeo y Eurídice" e en 2023 "Otra ronda", inspirado no filme Druk do director danés Thomas Vinterberg, cun videoclip gravado nos cines Dúplex de Ferrol.
Ácido piroglutámico
É un metabolito do ciclo do glutatión que se converte en glutamato pola 5-oxoprolinase. O piroglutamato encóntrase en moitas proteínas incluíndo a bacteriorrodopsina. O ácido glutámico N-terminal e residuos de glutamina poden ciclarse espontaneamente converténdose en piroglutamato, ou poden ser convertidos encimaticamente por glutaminil ciclases. Esta é unha das varias formas de N-terminal bloqueado que presenta un problema para a secuenciación N-terminal usando química de Edman, a cal require un grupo amino primario libre do que carece o ácido piroglutámico. O encima piroglutamato aminopeptidase pode restaurar un N-terminal libre cortando e separando o residuo de piroglutamato.
O ácido piroglutámico pode existir en forma de dous enantiómeros:
Usos
O pidolato de magnesio, o sal de magnesio do ácido piroglutámico, encóntrase nalgúns suplementos minerais. Nun estudo preclínico, as propiedades farmacolóxicas adicionais observadas do ácido piroglutámico eran actividades anti-fosfodiesterase tipo 5, anti-encima conversor da anxiotensina e anti-urease.
Día das Letras e as Artes de Estremadura
O Día das Letras e as Artes de Estremadura (en estremeño Día delas Letras i las Artis d'Estremaúra) celébrase desde o ano 2021, conmemorando a creación o 6 de xuño de 1980 da Real Academia Estremeña delas Letras i las Artis. Cada ano o día dedícase a unha persoa destacada da historia ou cultura estremeña. Desenvólvense actividades de homenaxe organizadas pola propia Academia coa colaboración da sociedade civil e mais da Xunta de Estremadura.
Wolfgang Heß
Etapa en Múnic
En 1980 Wolfgang Heß reorientou a súa traxectoria profesional, ao aceptar un posto en Múnic como conservador principal —e posteriormente conservador xefe— do Departamento Medieval e Moderno da Colección Numismática Estatal de Múnic, o maior gabinete numismático de Alemaña naqueles momentos, o que obrigou a involucrarse na perspectiva museística da numismática por riba de investigadora, que o ocupara ata aquel momento. O 1 de maio de 1984, logo da xubilación de Harald Buchenau, Heß pasou a ser o novo director de coleccións nesta institución, que baixo o seu mandato experimentaron unha etapa de florecemento, con importantes adquisicións e exposicións especiais, ás veces de carácter itinerante, en cidades como Múnic, Salzburgo, Deggendorf ou Schongau.
Durante a súa estadía en Múnic, Heß continuou coas súas publicacións, centradas nestes anos na historia monetaria da Idade Media e na Idade Moderna, a numismática bávara e os achados monetarios.
Hernia
Cirurxía reconstrutiva para a reparación de hernias
A reconstrución da parede abdominal repara os defectos nas paredes abdominais mentres reduce a tensión abdominal e proporciona soporte estrutural. Isto pode requirir unha separación de compoñentes para que os lados musculares da brecha herniaria poidan unirse de novo.
Brais Lamela
Brais Lamela Gómez, nado en Vilalba en 1994, é un doutorando universitario e escritor galego.
Latín tardío
Latín tardío e latín posclásico
Os conceptos de latín tardío ou antigüidade tardía non son modernos, aínda que a súa orixe permanece escura. Un artigo en Harper's New Monthly Magazine sobre a publicación do Lexicon of the Latin Language de Andrews Freund en 1850 menciona que o dicionario divide o latín en anteclásico, clásico, ciceroniano, augusto, postaugusto e posclásico ou latín tardío, o que indica que o termo xa estaba en uso profesional polos clasicistas ingleses de principios do século XIX. Tamén se poden encontrar exemplos de uso vernáculo do termo desde o século XVIII. O termno antigüidade tardía, que significa posclásico e premedieval, se difundira en inglés moito antes desa data.
Dougga
Nomes
O nome númida do asentamento rexistrouse no alfabeto libioberber como TBGG. O nome púnico do asentamento rexístrase como (𐤕𐤁‬𐤂‬𐤂‬) e tbgʿg (𐤕𐤁‬𐤂𐤏‬𐤂). A raíz B GG en fenicio significa ("na terraza do tellado"). Camps afirma que isto pode representar un préstamo dunha palabra Berber derivada da raíz ("protexer"). Isto evidentemente deriva da posición do sitio enriba dunha meseta facilmente defendible. O nome tomouse en latín como Thugga. Unha vez que se lle concedeu o "status libre", foi formalmente refundado e coñecido como Municipium Septimium Aurelium Liberum Thugga; "Septimium" e "Aurelium" son referencias aos "fundadores" da cidade "nova", Septimio Severo e M. Aurelius Antoninus (é dicir, Caracalla). Para o tratamento de liberum, consulte máis abaixo. Unha vez que Dougga recibiu o status de colonia romana, coñeceuse oficialmente como Colonia Licinia Septimia Aurelia Alexandriana Thuggensis.
Dougga Libre
thumb|upright|Inscrición na honra de Marcius Maximus erixida conxuntamente polo pagus e a civitas A partir do 205 AD, cando a cidade (civitas) e a comunidade (pagus) foron fusionadas nun municipio (municipium), Dougga levaba o título de liberum, cuxo significado non está claro de inmediato. O termo aparece nos títulos doutros municipia tamén fundados ao mesmo tempo: Thibursicum Bure, Aulodes, e Thysdrus. Suxeríronse varias interpretacións do seu significado. Segundo Merlín e Poinssot, o termo deriva do nome do deus Liber, en cuxa honra erixíuse un templo en Dougga. O epíteto Liberum seguiría así o mesmo patrón que Frugifer e Concordia, que aparecen no título de Thibursicum Bure. Non obstante, Thibursicum Bure é unha excepción á regra. Os títulos das outras municipia incluíndo o termo liberum non inclúen os nomes de ningunha divindade, polo que abandonouse esta hipótese. Alternativamente, liberum tómase como unha referencia ao estado libre (, "liberdade "). Esta interpretación está confirmada por unha inscrición atopada en Dougga que honra a Alexander Severus como o "preservador da liberdade" (conservator libertatis).
Con todo, non está claro exactamente a forma que tomou esta liberdade. Toutain opina que esta é unha designación para un tipo particular de municipium—cidades libres onde o gobernador romano non tiña o dereito a controlar aos maxistrados municipais. Porén, non hai probas de que Dougga gozase de privilexios legais excepcionais do tipo asociado con certas cidades libres como Afrodisias en Asia Menor. Veyne suxeriu así que a "liberdade" de Dougga non é outra cousa que unha expresión do concepto de liberdade sen ningún significado xurídico; a obtención do status de municipium liberara á cidade da súa subxugación e permitiulle adornarse cos "adornos da liberdade" (ornamenta libertatis). A liberdade da cidade celebrouse igual que a súa dignidade, o emperador Probus foi un "preservador da liberdade e da dignidade" (conservator libertatis et dignitatis). Gascou, en liña coa interpretación de Veyne, describe a situación así:"Liberum, no título de Thugga', é un termo […] co que a cidade, que agardaba moito tempo polo status dun municipium, está feliz de halagarse".
left|thumb|Inscrición erixida polo civitas pouco antes da fusión co ''pagus' Inscricións coma esta son practicamente o único rexistro que temos das institucións da cidade.
A vila trifolium
A vila trifolium, que recibe o nome dunha habitación en forma de trevo que sen dúbida foi usada como triclinio, é a maior casa privada escavada ata agora en Dougga. A casa tiña dúas plantas, pero do piso superior xa non queda case nada. Atópase no sur da cidade, a metade do outeiro. A vivenda resulta especialmente interesante pola forma en que está construída para aliñarse coa disposición do terreo, o vestíbulo de entrada descende ata un patio ao redor do cal se dispoñían as distintas habitacións.
Dolmens
A presenza de dolmens no Norte de África serviu para avivar debates historiográficos dos que se dixo que tiñan axendas ideolóxicas. Os dolmens de Dougga foron obxecto de escavacións arqueolóxicas, nas que tamén se descubriron esqueletos e modelos cerámicos.
Aínda que é difícil poñer unha data no levantamento dos dolmens, xa que estiveron en uso ata os albores da era cristiá, parece probable que datan de polo menos 2000 anosAC. Gabriel Camps suxeriu unha ligazón a Sicilia. Fixo a mesma suxestión para as tumbas "haouanet" atopadas en Alxeria e Tunisia.
Hipoxeo
O hipoxeo é un edificio medio enterrado do século III. Levantouse no medio da necrópole máis antiga, que foi escavada en 1913. O hipoxeo deseñouse para albergar urnas funerarias en pequenos nichos dos muros, no momento do seu descubrimento, contiña sarcófagos, o que suxire que estivo en uso durante moito tempo.
Tenpō tsūhō
De xeito oficial, todas as moedas foron producidas nas cecas de Edo e de Osaca, aínda que o seu éxito e os beneficios acadados pola súa produción fixeron que se fabricase tamén, de xeito extraoficial, en diversas cecas provinciais.
Dougga
Arcos de triunfo
Arco de Alexandre Severo, que data de 222-235, está relativamente ben conservado, a pesar da perda dos seus elementos superiores. Está a equidistante da capital e do templo de Xuno Caelestis. A súa arcada mide 4 m. de altura.
Un terceiro arco triunfal, que data da Tetrarquía, perdeuse por completo.
Tenpō tsūhō
Produción
Desde a súa creación en 1835 ata a súa cancelación en 1870, produciuse un total de 484.804.054 exemplares do Tenpō tsūhō. Trátase de moedas fundidas en molde, non cuñadas. O primeiro lote, composto por 29.710.700 pezas, fundiuse durante un período de 15 meses entre 1835 e 1836. A produción retomouse a mediados de 1837, e ata 1842 fundíronse outras 10.024.500 moedas, co que o Goberno acadou un beneficio de 180.800 koban (ryō) en concepto de señoreaxe —a diferenza entre o valor nominal das moedas e o custo da súa produción—. A terceira quenda de produción foi entre 1847 e 1865, nunha nova ceca establecida en Osaca, e logo continuou mesmo despois da Restauración Meiji, cunha derradeira tiraxe de 63.913.752 exemplares entre 1868 e 1870. miniatura|578x578px|"Árbore de moedas" con exemplares de Tenpō tsūhō segundo saen do molde de fusión e antes de recortalos. De xeito oficial, todos os Tenpō tsūhō foron elaborados nas cecas de Edo e de Osaka mais, ao resultar tan rendible a súa produción, fundíronse tamén de maneira irregular en máis dunha decena de cecas provinciais e locais, entre elas as de Kurume, Satsuma, Fukuoka, Kochi, Yamaguchi, Aizu, Sendai, Akita e Morioka. O dominio de Mito recibiu, ademais, un permiso oficial do Goberno de Edo para as producir.
Dougga
Templo de Massinissa
O Templo de Massinissa está situado no flanco occidental da capital. Os primeiros arqueólogos crían que os restos do templo eran unha fonte monumental, aínda que en 1904 se descubriu unha inscrición que probaba a existencia dun santuario para o falecido rei de Numidia. Esta inscrición datouse no 139AC, durante o reinado de Micipsa.
O Capitolio
Thomas d'Arcos identificou o Capitolio como un templo de Xúpiter no século XVII. Foi obxecto de máis investigacións a finais do século XIX, dirixidas en particular polo doutor Louis Carton en 1893. Os muros, executados ao estilo opus africanum, e o entaboamento do pórtico restauráronse entre 1903 e 1910. Claude Poinssot descubriu unha cripta debaixo da cella en 1955. Os traballos máis recentes foron realizados polo ''Institut national du patrimoine' tunisiano. ' entre 1994 e 1996.
Dryopteris carthusiana
Descrición
É un tetraploide de orixe híbrida, un dos pais sería Dryopteris intermedia, e unha especie descoñecida, aparentemente extinta Dryopteris semicristata, que tamén é o presunto pai do híbrido Dryopteris cristata.
Dougga
Templo da vitoria de Caracalla en Alemaña
O templo, polo tanto, testemuña o desexo de construír algo que fose diferente doutros edificios deste tipo, sen dúbida en resposta ás limitacións creadas polo terreo. A dedicatoria no templo bota luz sobre a súa construción, a inscrición, datada con moita precisión no 214 d.C., consagra o templo á personificación da vitoria, a deusa Vitoria, aquí concretamente en relación coas campañas do emperador en Alemaña, polo benestar de Caracalla e da súa nai Iulia Domna.
O texto lembra os proxectos militares do fillo de Septimio Severo e a súa celebración no contexto do culto imperial. Esta inscrición tamén explica que o templo construíuse cun custo de 100.000 sestercios por desexo dunha gran dama de Dougga chamada Gabinia Hermiona despois da súa morte. Ademais da xenerosidade deste acto de filantropía, a súa vontade prevía a celebración dun banquete anual para o ordo decurionum que sería financiado polos seus herdeiros no aniversario da dedicación do templo. Ao mesmo tempo, Gabinia Hermiona legou a terra para o circo "para pracer da xente".
Templo de Plutón
Plutón recibe un honor especial en Dougga como a divindade patronal da cidade, como demostra o Xenio Thuggae.
Dar Lacheb
Dar Lacheb escavouse a finais do século XIX por Carton e non foi obxecto de máis traballos desde 1912. Unha casa que se construíu preto reutilizando restos antigos foi destruída a principios do século XX.
Cisternas e acuedutos
As seis cisternas de Aïn El Hammam, situadas preto do templo de Xuno Caelestis, teñen unha capacidade total de 6000 m³ pero están en ruínas. Foron alimentados por unha fonte a 12 km. de distancia e un acueduto construído durante o reinado de Cómodo e restaurado no último cuarto do século IV d.C.
Rúas
thumb|dereita|Placa de pedra que dá acceso aos sumidoiros romanos de Dougga
Yolanda Ortiz
En 2020 promulgouse a "Lei Yolanda" de formación ambiental integral, que obriga aos cargos públicos a formar en temas ambientais e de cambio climático, nomeada así en homenaxe a Yolanda Ortiz.
Recoñecementos
En maio de 2015, a Fundación R21 - América Latina Sostible, nomeou a Yolanda Ortiz como Socia de Honra polo seu destacado traballo a favor do medio ambiente e a sustentabilidade.
María Esperanza Gigirey Liste
Traxectoria
Licenciada en Xeografía e Historia pola Universidade de Santiago de Compostela, con especialidade en historia da arte contemporánea e museoloxía. É membro do Corpo Facultativo de Grao Medio da Xunta de Galicia, escala de axudantes de arquivos, bibliotecas e museos, especialidade de museos, dende 2003. Foi técnica superior no Museo de Terra Santa do convento de San Francisco de Santiago de Compostela (1998-2003) e dende 2018 é directora do Museo das Peregrinacións e de Santiago trala xubilación de Bieito Pérez Outeiriño.
Pura Maortua
Club Anfistora
No outono de 1932 pediulle permiso a García Lorca para representar A zapateira prodixiosa. Lorca accedeu coa condición de que a reposición da farsa incluíse a estrea dunha obra súa censurada. Para iso, Maortua debía conseguir algunha das copias requisadas. O 5 de abril de 1933 estreou no Teatro Español Amor de don Perlimplín con Belisa en su jardín, de 1928, prohibida pola ditadura de Primo de Rivera polo seu contido erótico. Durante a representación, Gregorio Marañón chegou a levantarse da súa butaca, escandalizado polo erotismo e a debilidade varonil de Perlimplín. Colaboraron na montaxe o debuxante Santiago Ontañón e o escenógrafo Fontanals, e Maortua creou o vestiario.
Descendencia e legado
Do seu matrimonio con Enrique Ucelay Sanz tivo catro fillas. Unha delas, Matilde Ucelay, foi a primeira muller de España licenciada en Arquitectura e gañadora do Premio Nacional en 2004. Margarita Ucelay, filóloga, seguiu o labor que a súa nai iniciara sobre a obra de Lorca, durante a súa vida académica nos EUA.
Fontaíña, Sumoas, Xove
Fontaíña é un lugar da parroquia de Sumoas no concello lugués de Xove, na comarca da Mariña Occidental.
Camiño dos Faros
O nome da ruta, Camiño dos Faros, fai referencia aos numerosos faros construídos na costa durante os dous últimos séculos para facer segura a navegación nesta costa, coñecida como Costa da Morte, un nome acuñado pola prensa británica na década de 1890 despois dunha serie de naufraxios mortais.