cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Manuel de la Riba Moreno
Traxectoria
Deixou cinco fillos superviventes. O primeiro deles, Nicolás, estudou Dereito e foi Decano do Colexio de Avogados da Coruña (1845,1853,1854). En 1837 e 1840 foi Deputado en Cortes, liberal e de gran prestixio pola súa intervención en proxectos xurídicos. O segundo fillo, Luís, continuou a empresa do pai.
Rebezo pirenaico
Descrición
É un bóvido de pequeno tamaño (o menor de todos os da península Ibérica), menor e máis esvelto que a cabra montesa, Capra pyrenaica. O seu corpo é compacto, alcanzando un tamaño de entre 108 e 128 cm (incluíndo a curta cola, de 3 a 4 cm); a altura na cruz é de entre os 70 e os 80 cm. Pesa entre os 20 e os 35 kg. Os machos son lixeiramente máis grandes que as femias.
Yasuhiro Yamashita
Traxectoria
Retirouse das competicións o 17 de xuño de 1985, tras unha carreira notable, onde gañou cinco medallas de ouro en competicións internacionais e marcou 203 vitorias consecutivas (con 7 empates no medio), ata a súa xubilación. Recibiu o Premio Nacional Xaponés de Honra o 9 de outubro de 1984.
Na actualidade traballa como instrutor ou consultor de numerosas organizacións, incluíndo a Universidade de Tokai, a Federación Internacional de Judo, e do All Japan Judo Federation.
Rebezo pirenaico
Comportamento
Son animais sociais que se moven en pequenos grupos á procura de pastos de montaña. Estes grupos están formados por femias as súas crías do ano e individuos xuvenís (ás veces, tamén acompañanos por un ou dous machos adultos) e son guiados por unha feima vella. Os machos son solitarios ou viaxan reunidos en pequenos grupos. Estes grupos só se reúnen durante a época de celo.
Depredadores
En España e Francia é unha especie cinexética.
Celestina
Propiedades
A celestina é un mineral que presenta unha temperatura de fusión moi baixa.
Emirato de Axman
Historia
O 8 de xaneiro de 1820, tralo saqueo de Ras Al Khaimah por unha forza británica liderada por Sir WG Keir, o Xeque Sultán bin Saqr de Sharjah asinou o Tratado Xeral Marítimo con Gran Bretaña, rendéndo as torres, armas e utensilios de Sharjah, Axman, Umm Al Quwain e as súas dependencias. Ao principio negou a primacía do Sultán bin Saqr, Axman capitulou en 1823.
En 1831, o xeque de Axman aceptou unha subvención do imán de Mascate para unirse ao Sultán bin Saqr de Sharjah contra Sohar, pero logo da derrota do sultán aliouse a Sohar. Na súa ausencia, unha parte dos Bani Yas de Abu Zabi saquearon a cidade de Axman e as súas plantacións. Nunha acción posterior as forzas de Axman 'comete atrevidas depredacións' sobre Sohar e Muscat. Cando pedíronlle reparacións polas accións do seu "suxeito", o Sultán bin Saqr desautorizou calquera autoridade sobre Axman e en 1832 unha forza naval británica foi enviada a Axman para obter reparacións polas incursións nas cidades da Costa Leste. Terminado o conflito entre Sharjah, Axman e Dubai por unha banda, e Abu Zabi no outro, Axman (xunto coas outras partes) asinou o Tratado Marítimo de 1835 no seu propio dereito.
O 2 de decembro de 1971, Axman, baixo o xeque Rashid bin Humayd Al Naimi, uniuse aos Emiratos Árabes Unidos.
Estreito de Torres
350px|miniatura|Mapa. O estreito de Torres separa Australia e Papúa Nova Guinea. Mide aproximadamente 150 km de ancho. Ao sur atópase o Cabo York, o punto máis ao norte do estado australiano de Queensland. Ao norte encóntrase a provincia occidental de Papúa Nova Guinea.
O primeiro en atravesar o estreito foi o mariño español Luís Váez de Torres, lugartenente na expedición de Pedro Fernández de Quirós que partiu do Perú cara ao Pacífico Sur en 1605. Tras o regreso a México do barco de Quirós, Torres continuou cara a Manila, pasando polas Molucas. Navegou ao longo da costa sur de Nova Guinea, e probablemente chegou a ver o extremo norte de Australia.
Rosa Enríquez
Rosa Enríquez Noya, nada na Rúa o 4 de xaneiro de 1969, é unha escritora galega.
Paracelso
Traxectoria
Ademais, estudou e descubriu as características de moitas enfermidades (sífilis e bocio, entre outras) e para combatelas serviuse do xofre e o mercurio.
Moeda tolemaica
A dinastía tolemaica introduciu a cuñaxe de moeda en Exipto, xa que as anteriores dinastías nativas non a utilizaban. Como consecuencia da monetización da sociedade exipcia, principalmente debido aos esforzos do rei Tolomeo II Filadelfo, o reino tolemaico comezou a florecer. Durante a maior parte da súa historia, o reino aplicou enerxicamente unha política de moeda única, confiscando as moedas estranxeiras atopadas no seu territorio e forzando os seus dominios a adoptaren a moeda tolemaica. Nos raros casos nos que a estes dominios se lles permitiu manter a súa propia moeda, como é o caso da comunidade xudía en Palestina, tiñan que respectar o sistema ponderal tolemaico. Estas políticas, xunto coa inflación e a crecente dificultade para obter prata, motivaron o illamento monetario tolemaico. miniatura|[[Dinastía tolemaica|Dominios tolemaicos en 200 a. de C.]] Logo da anexión de Exipto polo Imperio Romano e da caída da dinastía tolemaica, a súa moeda permaneceu aínda en circulación, ata o goberno do emperador Nerón. A prata das moedas reutilizouse para cuñar tetradracmas romanos, en tanto que os denarios e os áureos non circularon no antigo reino tolemaico, polo que o illamento monetario de Exipto continuou neste período.
Roger O'Donnell
The Cure
Durante o período de máis éxito de The Cure, O'Donnell foi o único membro en tocar o piano e os teclados como instrumento principal. O anterior teclista Lol Tolhurst tamén tocou a batería por un tempo, e o seguinte, Perry Bamonte, cambiouse pola guitarra. O'Donnell regresou á banda en 1995 e aparece nos álbums Wild Mood Swings, Bloodflowers e The Cure. Tamén sae no DVD ao vivo Trilogy. Durante este período destaca que O'Donnell introduciu á banda na gravación dixital.
Emma Valcarce Pestaña
Emma Pilar Valcarce Pestaña, nada en Lugo en 1927, é unha farmacéutica e política galega do PPdeG.
Enrique de las Morenas y Fossi
O Sitio de Baler
Tras un breve período de tranquilidade, o 30 de xuño de 1898, durante unha patrulla rutineira, os homes ao mando de Cerezo caeron nunha emboscada dos insurxentes filipinos, comandados por Teodorico Novicio Luna, resultando ferido o cabo Jesús García Quijano, comezando o sitio.
Cristina Morales
2015 - Malas palabras - Reivindicando a Teresa de Cepeda
Woolf e Munro e Santa Teresa de Jesús loitaban por un cuarto propio, si, mais esa loita segue vixente. A elas discutíanlles que para que quería unha muller nada propio e íntimo. A nosoutras discútennos que como non imos traballar dez horas ao día por 800 euros ao mes. Só unha escritora que sexa podente, ou que se ache sometida ás tiranías do mundo laboral, ou que okupe, pode permitirse gozar dun cuarto propio. Cristina García Morales. Ellos publican mucho, ellas innovan más
Bergantiños Fútbol Club
Estadio
O Bergantiños xoga os seus partidos como local no Estadio Municipal das Eiroas, inaugurado en 2001 e cunha superficie de céspede artificial de 105 x 65 metros. O estadio está situado no Polígono industrial de Bértoa e ten capacidade para 3 500 persoas. O complexo conta tamén cun campo anexo de dimensións máis reducidas con capacidade para 2 500 persoas.
Palmarés
O Bergantiños FC ten conquistado os seguintes títulos:
Mimi Keene
Carreira
O 19 de agosto do 2013, uniuse ao elenco principal da coñecida serie británica EastEnders, onde interpretou a Cindy Williams até o 17 de agosto de 2015. Ese mesmo ano apareceu na película para a televisión Our Girl, onde interpretou a Jade Dawes.
Star Wars Galaxies: An Empire Divided
Aspectos do xogo
O escenario do xogo é o xa coñecido universo de Star Wars, no período de tempo comprendido entre os episodios IV e V.
Jump to Lightspeed
A primeira expansión, Star Wars Galaxies: Jump to Lightspeed, foi lanzada o 27 de outubro de 2004. A expansión engadiu contido espacial ao xogo básico, xogado exclusivamente en terra, xunto coa opción de escoller dúas novas razas: os Sullustan e os Ithorian. Os personaxes poden escoller entre unha das tres profesións de piloto, cada unha baseada nunha facción diferente: Rebelde, Imperial ou Neutral. Esta profesión está separada da profesión principal do personaxe, aínda que gañar puntos de experiencia no espazo tamén da puntos de experiencia para repartir na profesión de combate en terra.
Sherezade
Sherezade, Sahrazad ou Xerezade , en persa شهرزاد, é a narradora dos contos d'As mil e unha noites.
As mil e unha noites
No inicio da obra cóntase que Sherezade foi chamada para ser a esposa do rei persa Sheriar (do persa شهريار, “rei”), quen cada día desposaba unha virxe, e despois mandaba matar a esposa coa pasara a noite. El xa matara case todas as virxes do reino cando coñece a Sherazade, que se ofrece para casar con el a pesar das protestas do pai, o visir do rei. Sherezade, unha muller bela e intelixente, ten un plan para acabar coa loucura do rei, coa axuda de súa irmá Duniazade.
Aeroporto de Kittilä
O aeroporto de Kittilä é un aeroporto finlandés situado en Kittilä, dentro do círculo polar ártico. Opera principalmente servizos internacionais estacionais e de aviación xeral e é un dos principais aeroportos do norte de Finlandia. No ano 2017 pasaron polas súas instalacións un total de 325 160 pasaxeiros, sendo o cuarto aeroporto máis concorrido do país.
Delfínidos
Anatomía
Os patróns básicos de coloración da piel son tons grises, máis claros no ventre e máis escuros nas costas. Moitas veces combínase con liñas e manchas de diferente cor.
Reprodución e sexualidade
A cópula dos golfiños sucede fronte a fronte. O acto real adoita ser breve, pero pódese repetir varias veces nun lapso de tempo curto.
Idris Elba
Traxectoria
Despois da súa aparición en Law & Order, formou parte do elenco da serie policial The Wire que deu un pulo importante á súa carreira. Despois, conseguiu papeis secundarios en filme como 28 Weeks Later, American Gangster e RocknRolla. Tamén participou en varios episodios da serie de Steve Carrel The Office no 2009.
Silvi
Fai fronteira cos concellos de: Atri, Città Sant'Angelo (PE) e Pineto.
Silvi Marina
A localidade de Silvi Marina ten unha poboación permanente de arredor de 10.000 persoas. Considérase que ten unha das praias de mellor calidade de Europa, excelente para o agroturismo.
John Green
Traxectoria
En 2014 foi incluído na lista das 100 persoas máis influentes no mundo, da revista Time. Tamén en 2006 gañou o Printz Award pola súa novela debut Looking for Alaska, a cal se inspirou polo seu tempo na Indian Springs School e, en 2008, foi coautor de Let it snow (historias conectadas que pasan na época de Nadal), tamén nese ano saíu "Paper Towns".
Queiroga maior
Distribución
Esténdese pola Europa atlántica, sendo abundante no oeste de Irlanda, naturalizándose nalgunhas zonas da Gran Bretaña. É abundante no norte da Península Ibérica, especialmente en Asturias, Cantabria, Castela e León e País Vasco. A daboecia é común nos bosques e prados de Galiza.
Reforma monetaria de Augusto
Denominacións e pesos das moedas
En ouro cuñouse o áureo e o quinario, este último coa metade de valor e que ata a data fora cuñado só esporadicamente; en prata emitíronse denarios, que se converteron na base do sistema monetario durante toda a duración do Imperio, e tamén quinarios, coa metade do seu valor; os sestercios e os dupondios cuñáronnse en oricalco, unha aliaxe de cobre, estaño e, ás veces, outros metais; e, finalmente, en cobre cuñáronse o ás, o semis e o cuadrante, que anteriormente se fabricaran en bronce.
Ramón José Estévez Cabanas
Estudos
Fixo os seus estudos de Química na universidade de Santiago de Compostela, licenciándose en 1975. Na mesma universidade cursou os estudos de doutoramento baixo a dirección dos profesores Luís Castedo Expósito e Rafael Suau, acadando o título de doutor en 1979. Realizou diversas estancias posdoutorais na universidade de Oxford, traballando no grupo do profesor George W. J. Fleet. En 1984 accedeu á condición de profesor titular numerario de Química orgánica na facultade de Química da universidade de Santiago, e en 2003 á de catedrático.
Labor investigador
O seu interese pola valorización da investigación e o emprendemento universitario levouno a participar na creación de dúas empresas de base tecnolóxica xurdidas na USC ("Galchimia" e "AMSlab"). Foi vicepresidente e presidente do Grupo de Hidratos de Carbono de la Real Sociedad Española de Química. Na actualidade é decano da Facultade de Química da USC, así como coordinador do mestrado Interuniversitario en Química Avanzada, do mestrado Interuniversitario en Química Orgánica e do Programa de Doutoramento en Ciencia e Tecnoloxía Química, que recibiu a Mención hacia la Excelencia do Ministerio de Educación.
Salgueiro bravo
Descrición
Coma todas es especies do xénero Salix, é moi propenso ao hibridismo con outros salgueiros, polo que o seu recoñecemento pode ser complexo.
Uz moura
Descrición
É unha uz moi ramalluda, erecto, de até 2 m de alto, coas pólas novas con moita peluxe e a casca lixeiramente avermellada. As follas son moi estreitas, lineares, case coma arume, de 3 a 6 mm, case sentadas nas pólas, dispostas en verticilos de catro e de cor verde relucente e coa marxe revirada até fechar completamente o envés. As flores son pedunculadas en grupos nos extremos das franzas. Corola rosada púrpura de 5 a 9 mm de lonxitude cos pétalos soldados formando uns tubiños polos que sobresaen os estames escuros. As flores aparecen en grupos de 4 a 8. Florea a finais de invierno e comezos de primavera dando unha cor característica rosada ás abas dos montes, en ocasións atópase en flor case todo o ano en Galiza. O froito é unha cápsula que se abre en varias valvas para ceibar as sementes.
Hábitat
No sueste de Galiza medra sobre solos acedos (silíceos) e en lugares con seca estival acusada, chega até a montaña e soporta ben os fríos. Dada a súa capacidade de adaptación é moi abundante en todo o país substituíndo nos solos non calcarios aos bosques clímax de carballos, cerquiños, faias ou aciñeiras.
Salgueiro bravo
Etnobotánica
As propiedades medicinais e terapéuticas do salgueiro foran xa descubertas por Hipócrates (século IV a.C.) para tratar as febres e as dores de cabeza, e que fixo que un dos primeiros traballos científicos sobre as propiedades medicinais dunha árbore, fora realizado en 1763 sobre a casca do salgueiro.
Henry Fairfield Osborn
Henry Fairfield Osborn, nado en Fairfield, Connecticut en 1857 e finado en 1935, foi un paleontólogo norteamericano, especialista en mamíferos fósiles.
Freya Stark
Freya Madeleine Stark, Mrs Perowne, nada o 31 de xaneiro de 1893 en París, Francia e finada o 9 de maio de 1993 en Asolo, Italia, foi unha exploradora e escritora británica. Escribiu máis dunha ducia de libros das súas viaxes a Oriente Medio e Afganistán, así como varias obras autobiográficas e ensaios. Foi unha das primeiras persoas non árabes en percorrer o sur do Deserto de Arabia.
Percy Gardner
Percy Gardner, nado o 24 de novembro de 1846 en Londres e finado o 17 de xullo de 1937 en Oxford, foi un arqueólogo clásico e numismático inglés, profesor das universidades de Cambridge e de Oxford.
Infancia e formación
Gardner naceu no distrito londiniense de Hackney o 24 de novembro de 1846, terceiro fillo do corredor de bolsa Thomas Gardner e a súa muller Ann Pearse. Estudou na City of London School ata os 15 anos, cando se uniu ao seu pai nos negocios bolsísticos.
14ª edición dos Premios Mestre Mateo
Premios
miniatura|dereita|150px|[[Luís Tosar, Mellor actor.]] miniatura|dereita|150px|[[Javier Gutiérrez, Mellor actor secundario.]] Os gañadores son os que aparecen en primeiro lugar e destacados en letra grosa.
Trofeo Teresa Herrera
É o torneo amigábel de fútbol que máis edicións leva celebradas no mundo de xeito ininterrompido e está considerado como un dos máis prestixiosos debido á máxima categoría que teñen os equipos que participaron na súa historia. Dende a edición inicial que gañou o Athletic Club de Zarra, pasaron polo torneo entre outros o Santos de Pelé, o Botafogo de Garrincha, o Benfica de Eusébio, o Real Madrid de Amancio e Gento (ademais do de Butragueño, o dos "galácticos" ou o de Cristiano Ronaldo), o Bayern de Múnic de Beckenbauer e Müller, o Ferencvárosi de Flórián Albert, o Estrela Vermella de Džajić, o Ajax de Cruyff e Neeskens, o Mönchengladbach de Heynckes, o Fluminense de Rivellino, o Dynamo de Kíiv de Oleg Blokhin, o PSV de Koeman, o FC Barcelona de Stoichkov e Laudrup, a Sampdoria de Mancini, a Juventus de Zidane e Del Piero, o Boca Juniors de Riquelme e Palermo, ou o Milan de Cafu, Gattuso e Pirlo.
Década de 1940: As orixes
O éxito desa segunda edición, cun Riazor ateigado con preto de 40.000 espectadores, propiciou que se seguise convidando a equipos estranxeiros, ocorrendo isto en case todas as edicións das seguintes décadas. Así, o FC Barcelona de César e o Real Madrid de Miguel Muñoz e Pahiño conquistaron as seguintes dúas edicións fronte ao FC Porto e o Racing de París respectivamente.
Década de 1970: Vitorias de Peñarol e irrupción de Juanito
A década de 1970 comezou cos triunfos do Ferencvárosi e o Estrela Vermella de Belgrado, os dous primeiros equipos de países socialistas que participaban no torneo. Foron tamén os dous primeiros en gañar o trofeo xa co característico deseño no que se reproduce a Torre de Hércules. O equipo húngaro, liderado polo "emperador" Flórián Albert gañou en 1970 a primeira edición decidida na quenda de penaltis, derrotando ao San Lorenzo de Almagro que gañara a liga arxentina un ano e medio antes e no que xogaban futbolistas como Cocco, Fischer ou o galego Ameijenda. Ao ano seguinte o trofeo disputouse entre o Deportivo da Coruña e o Estrela Vermella, campión da liga iugoslava en 1968, 1969 e 1970 e considerado un dos mellores equipos de Europa. Os homes de Arsenio non puideron co equipo serbio que lle marcou tres goles a Seoane, o primeiro deles obra da grande estrela do equipo, Dragan Džajić. miniatura|[[Trofeo Teresa Herrera 1977|Teresa Herrera 1977, gañado por Fluminense.]] Tras unha edición con tres equipos que gañou o FC Barcelona adestrado por Rinus Michels, en 1973 o torneo disputouse con catro equipos, formato que sería o usado en todas as edicións das seguintes décadas. A grande atracción do trofeo de 1973 era o Ajax, campión da última liga neerlandesa e das tres últimas Copas de Europa. Completaban o cartel o Atlético de Madrid, campión da liga española, e os equipos dominadores nos últimos anos das ligas húngara e checoslovaca, o Újpest Dózsa e o Spartak Trnava. A pesar de que o favorito era o conxunto neerlandés, no que xogaban estrelas como Cruyff e Neeskens, estes caeron goleados 5-3 fronte ao Spartak Trnava liderado no campo por Jozef Adamec, e finalmente acabaron na derradeira posición do torneo despois de perder tamén cos húngaros. A final gañouna o Atlético de Madrid adestrado polo arxentino de orixe galega Juan Carlos Lorenzo, precisando dúas prórrogas para superar aos checoslovacos con goles de Javier Irureta e Gárate, o último deles no minuto 137 de partido. Ese ano comezou a entregarse tamén o trofeo ao mellor xogador do torneo, que foi parar na súa primeira edición ao húngaro Ferenc Bene.
Década de 2020
miniatura|Os xogadores do [[Deportivo da Coruña|Deportivo Fabricio, Cani, Juan Domínguez e Bergantiños carrexando o trofeo de 2015.]] En 2020 a pandemia de COVID-19 paralizou as competicións deportivas en case todo o mundo e cando estas regresaron fixérono a porta pechada ou con importantes restricións de público. Con esta situación e cos problemas do Deportivo, afundido en Segunda División B, parecía que o ano remataría sen Teresa Herrera, pero en decembro anunciouse que a 75ª edición do torneo se celebraría o día 20 entre o Deportivo e un combinado de xogadores do fútbol modesto coruñés. Limitouse a asistencia a 1000 espectadores e toda a recadación, así como o diñeiro que se investía habitualmente na fabricación do trofeo que non se entregou esta vez, foi destinada a obras benéficas. O seleccionador do combinado, Javier Bardanca, escolleu 22 xogadores de 13 equipos, sendo o Silva SD o que máis futbolistas aportou (6), entre eles Rubén Rivera, que xa disputara o torneo 15 anos antes nas filas do Deportivo. O combinado non puido facer nada contra o equipo de Fernando Vázquez, que gañou por seis goles a cero, tantos anotados por Rui Costa (2), Manu Mosquera (2), Lara e Celso Borges.
Formato
En 2013, co auxe do fútbol feminino, creouse tamén o Trofeo Teresa Herrera Feminino, xogado a partido único.
Filmes propostos ó mellor filme internacional na 79ª edición dos Óscar
A Academia convidou 83 países a enviar filmes a competición, recibíndose sesenta e tres propostas, das que se aceptaron sesenta e unha, o maior número ata ese momento. Lituania presentou un filme por primeira vez.
Sondre Norheim
Biografía
Sondre Auverson naceu en Øverbø e medrou en Morgedal unha localidade de Kviteseid, no condado de Telemark, Noruega. Esquiar era unha actividade moi popular en Morgedal, e Sondre fixo do descenso libre unha actividade recreativa, gañando fama pola súa habilidade. Realizou varias inovacións na tecnoloxía do esquí deseñando novos equipamentos, como diferentes ligazóns e esquís máis curtos cos lados curvos. Tamén creou o esquí de Telemark, que é a orixe dos prototipos actualmente producidos. Sondre Norheim foi recoñecido polos seus contemporáneos como un mestre na arte de esquiar. Combinou o esquí vulgar cos saltos e o slalom. En 1868, gañou a primeira competición nacional de esquí en Christiania, derrotando aos seus adversarios máis novos con moita vantaxe. Foi gañando reputación e creou novos termos como ski e slalåm coñecidos hoxe mundialmente.
James Galway
Seguindo os pasos de Jean-Pierre Rampal, converteuse nun dos primeiros frautistas que recorreron a súa carreira musical como solista. A Raíña Isabel II nomeouno sir en xuño de 2001.
Biografía
Pertenceu á Orquestra Filharmónica de Berlín, onde tocou como frauta primeira entre 1969 e 1979. Para sorpresa de Herbert von Karajan, e tras un período de desencontros, “Jimmy” Galway decidiu iniciar unha carreira en solitario que finalmente foi dun enorme éxito. Aínda hoxe adícase regularmente á interpretación, e é un dos frautistas máis recoñecidos internacionalmente. Compositores coma o español Joaquín Rodrigo ou o inglés Malcolm Arnold, por quen ten mostrado a súa admiración en repetidas ocasións, adicáronlle algunhas das súas obras.
Pica costeira
Subespecies
Distínguense catro subespecies de Anthus petrosus:
Richard Attwood
Carreiras de automóbiles deportivos
En 1964, mentres Attwood estaba dando os seus primeiros pasos na Fórmula Un, tamén foi chamado polo equipo de proxectos do Ford GT, máis tarde evolucionou cara ao Ford GT40 e converteuse nun dos primeiros pilotos en pilotar o icónico coche nunha carreira. Compartiu un GT40 con Jo Schlesser nas 24 Horas de Le Mans de 1964, pero retirouse debido ao incendio do automóbil. A súa primeira gran vitoria internacional en automóbiles deportivos chegou na carreira da 9 Horas de Rand n Suráfrica, pilotando un Ferrari P2 de David Piper. miniatura|left| Richard Attwood pilotando a versión aberta, [[Roadster do Ford GT, en Nürburgring en 1965.]] Foi con David Piper que Attwood desenvolveu quizais a súa relación profesional máis duradeira. Pilotou os Ferraris verdes de Piper, incluíndo o 250LM e 330P3/4, en moitas ocasións nos cinco anos seguintes, acadando algúns puntos nos eventos de World Sportscar Championship emparellado con Piper no equipo de Maranello Concessionaires. Destacados durante este tempo incluíron un terceiro lugar nos 1000 km de Spa e o segundo nos 500km de Zeltweg en 1967. Aínda que Attwood non se limitou a se mesmo pilotando con Ferrari e Ford, correu en máquinas tan diversas como o Porsche 906 e Alfa Romeo T33. Tamén foi un dos poucos pilotos en competir co infame Ford P68, GT sucesor do GT40, que non puido terminar debido á mala mecánica durante os 1000 km de Nürburgring de 1968. Tras pilotar un Porsche privado, durante a tempada do World Sportscar Championship de 1969 Attwood foi contratado polo equipo oficial de Porsche. Combinado habitualmente co seu compañeiro británico, Vic Elford, os momentos destacados da tempada foron un par de segundos lugares, pilotando o Porsche 908, no BOAC 500 (a carreira de casa dos pilotos en Brands Hatch) e a carreira das 6 Horas de Watkins Glen. Máis tarde na tempada, Attwood volveu involucrarse no desenvolvemento dun icónico automóbil deportivo: o Porsche 917. O emparellamento de Elford/Attwood levou o seu 917LH ata 327 voltas nas 24 Horas de Le Mans de 1969, pero o coche sufriu un fallo na caixa de cambios a só dúas horas para o final, logo de liderar unha boa parte da carreira.
Mar del Plata
Aspectos históricos
dereita|miniatura|Mar del Plata Panorama. miniatura|Praia Varese. A rexión comprendida actualmente polo Partido de “General Pueyrredón” estaba habitada antes da chegada do home branco polos pobos orixinarios het das parcialidades didiuhet e chechehet, e foi en 1581 cando as súas costas foron exploradas por primeira vez polos españois que, un ano máis atrás, deran orixe ó asentamento de Ciudad de La Santísima Trinidad y Puerto de Santa María del Buen Ayre. Nesa ocasión, Xoán de Garay cualificouna como unha "moi elegante costa". En 1746, e por orde do Rei de España, foi establecida unha redución xesuítica chamada "A nosa Señora do Pilar dos Puelches" preto da Lagoa As Cabrillas (hoxe en día denominada Lagoa dos Pais -lembrando ós frades misioneiros-). Posteriormente estas foron abandonadas ante a repentina hostilidade indíxena; pola súa parte a costa da actual cidade era coñecida como "A Lobería Grande" pola grande abundancia de lobos mariños mentres que o "pago" ou territorio estaba cuberto dunha mesta boscaxe de arbusto chamado "curro" ou "curru-mamil", en tal boscaxe adoitaban se refuxiar gauchos perseguidos, segundo algúns o personaxe que inspirou ó Martín Fierro foi precisamente un destes gauchos "veciños" da zona ou "pago". Non se asentaron novos poboadores de orixe europeoa na área ata 1856 cando, a raíz dun incremento das relacións comerciais con Brasil, instalouse un establecemento saladeril a cargo do portugués (ex cónsul en Buenos Aires) Don Xosé Coelho de Meyrelles.
Fresno
Gran Opera de Fresno
A Fresno Grand Opera produce concertos e operas aclamadas internacionalmente.
Evento Mensual Art Hop do Consello das Artes
O Consello das Artes de Fresno leva a cabo o evento mensual Art Hop que presenta a varios artistas na área de Fresno e que ten lugar o primeiro xoves do mes de 5 p.m. - 8 p.m. Un dos maiores eventos artísticos ten lugar durante o Rogue Performance Festival en marzo.
Fresno Filmworks
Fresno Filmworks trae mostras de cinema a Fresno que xeralmente non ven nas grandes salas de cinema comerciais. Mostra cinema de arte, e producións estranxeiras e independentes cada segundo venres do mes (exceptuando decembro), e en maio leva a cabo o Festival Anual de Cinema no histórico Tower Theatre.
Boulevard Huntington
Este boulevard está flanqueado con fogares de principios do século XX no corazón da histórica "Alta Vista Tract". As rúas contiguas, Kerckhoff and Balch, conteñen fogares da era de "Artes e Manualidades" que, como o centro da cidade, atópanse en remodelación para recuperar as súas raíces históricas. Na época do Nadal, as casas ao longo do boulevard adórnanse de luces e decoracións. A árbore de Nadal máis grande do país, en Huntington e rúa 6, é o punto culminante do evento. Esta área atópase próxima aos terreos da Feira de Fresno e do centro da cidade.
Basket Xiria
Histora da AD Xiria
O primeiro equipo federado da A.D. Xiria, foi o de voleibol da categoría infantil masculina, que ademais disputou ese ano o Campionato de España. Posteriormente foron aparecendo as seccións de tenis de mesa, baloncesto, balonmán, atletismo e xadrez.
La battaglia di Algeri
A idea de filmar esta película naceu dun proxecto do primeiro goberno independente de Alxeria, dirixido por Ahmed Ben Bella, que foi proposto a directores italianos de cine social.
Turrican
Turrican é un videoxogo programado por Manfred Trenz en 1990 para o Commodore 64, editado por Rainbow Arts existen tamén versións para Atari ST, Amiga CDTV, Mega Drive/Genesis, Game Boy, PC Engine, ZX Spectrum e Amstrad CPC. O xogo supuxo unha auténtica revolución, pola súa animación, gráficos e movemento, cambiando constantemente de decorado, cores, con opcións case ilimitadas para elixir, coa presenza de moitísimas áreas secretas que levan a un estilo de xogo non totalmente lineal, a acción do xogo é frenética, disparando a todo o que se move.
Basket Xiria
Escola Basket Xiria
En 2015 o club celebrou o seu 30 aniversario cunha serie de actos entre os cales salientou o enfrontamento entre os equipos da Liga LEB Ouro do Club Basquet Coruña e o Club Ourense Baloncesto, ademais presentouse un logotipo conmemorativo obra do carballés Alberte Sánchez Regueiro. En xullo dese mesmo ano formalizouse a sinatura dun proxecto de ligazón entre os dous clubs representantes do baloncesto carballés, Escola Basket Xiria e Club Baloncesto Artai.
Edwardsiella
O xénero comprende catro especies:
Yellow Pixoliñas
Historia
A súa colaboración no Xabarín Club abriulles un público máis amplo. O grupo disolveuse a finais dos anos 90, tras rexeitar a oferta de fichar por unha multinacional. Actualmente, algúns dos seus compoñentes residen en Monforte de Lemos, onde compaxinan os seus negocios particulares con diversos grupos musicais de grande aceptación local; así Thierry e Franki tocan en Doc Magoo's mentres que Tico tocou durante unha época en Lapanaback. Na súa vila organizouse un concerto-homenaxe ao desaparecido grupo, no que participaron músicos doutras formacións.
Borobó
Traxectoria
En 1946 volveu a Galicia e incorporouse á redacción de La Noche, do que foi director, e no cal deu cabida a novos escritores que acabarían sendo coñecidos polo alcume de Xeración 'La Noche'. Entre 1949 e 1966 foi o cronista oficial de Compostela. Ocupou a dirección de El Correo Gallego en 1960, e máis tarde marchou novamente a Madrid, e traballou en Agencia EFE até a súa xubilación. Na última parte da súa vida, retirouse a Trevonzos, unha pequena aldea de Boiro dende a que se ve a vila de Rianxo.
Alberto Varo
Traxectoria
Nado en Tarragona, Varo formouse nas categorías inferiores do Gimnàstic de Tarragona no ano 2004, contadno naquela altura con 11 anos. Debutou como sénior co Pobla Mafumet, filial do Nàstic na temporada 2012–13 en Terceira División. O 27 de febreiro de 2014, despois de que Manolo Reina e Tomeu Nadal non estivesen dispoñíbeis, Varo foi chamado para xogar co primeiro equipo na Segunda División B ante o Valencia CF Mestalla. O seu debut chegaría tres días despois, sendo titular no empate 2-2 fóra da casa. O 8 de xullo de 2015, tras ser peza chave no ascenso do filial á Segunda División B, asinou un contrato por tres temporadas co primeiro equipo.. Tras ser cedido durante dúas temporadas ao Futbol Club Barcelona B da Segunda División, o 10 de xullo de 2018 asina dpor dúas temporadas, máis outra opcional, co CD Lugo.
Fervenza de Férveda
O sendeiro
Trátase dun percorrido de tipo lineal de 2,7 quilómetros de lonxitude, cun grao de dificultade baixo, agás nos últimos 200 metros de ascenso ata a o pé da fervenza. O punto de inicio sitúase no chamado muíño de Varela, preto da igrexa de San Salvador de Escuadro, a carón do cal hai atopar un lavadoiro comunitario que data de 1952. Así, en todo o trazado, duns 45 minutos de duración, atópanse seis muíños de rodicio coñecidos como o muíño de Varela, o da Regueira, o das Carballeiras, o de Outeiro, o de Bataneiro e o de Herdeiros.
Midnight Resistance
Midnight Resistance é un videoxogo para máquinas recreativas por Data East en 1989, utilizaba un joystick 3D. Ocean Software realizou versións para Sega Genesis, ZX Spectrum, Amstrad CPC, Commodore 64, Commodore Amiga e Atari ST.
Burgás, Santa Cruz de Viana, Chantada
Toponimia
O topónimo sería o xenitivo dun antropónimo godo.
Residuo
Problemas que causan os residuos
Debido ao aumento progresivo e exponencial da poboación mundial, aumentan as necesidades de materias primas, alimento ou vivenda, polo que aumentarán tamén os residuos agrarios, industriais, e todos en xeral. O ser humano tratou dende tempos atrás eliminar estes residuos pero fíxoo moitas veces de maneira incorrecta, queimando o lixo, acumulándoo en vertedoiros sen ningún tipo de control,etc. Todo iso deu lugar a outros residuos, contaminación do aire, das augas... Por exemplo á
Casa da Moeda de Charlotte
Pechamento e uso posterior
En 1936, as instalacións foron dedicadas a museo de arte e centro de convencións e representacións teatrais, co nome de Mint Museum of Art.
Albrecht Dürer
Primeira viaxe a Italia
En Italia foi a Venecia a estudar o seu mundo artístico máis avanzado. A través da tutela de Wolgemut, Dürer aprendeu como realizar impresións en gravado a punta seca e deseños xilográficos ao estilo alemán, baseados nos traballos de Martin Schongauer e Meester van het Hausbuch. Tamén puido ter acceso a algúns traballos italianos en Alemaña, pero as dúas visitas que realizou a Italia tiveron unha enorme influencia nel. Escribiu que Giovanni Bellini era o máis antigo e continuaba sendo o mellor artista de Venecia. Os seus debuxos e gravados amosan as influencias alleas, nas que destacan Antonio Pollaiuolo co seu interese polas proporcións do corpo, Mantegna e Lorenzo di Credi e mais outros. Dürer probablemente tamén visitou Padua e Mantua nesta viaxe.
Regreso a Núremberg
O artista veneciano Jacopo de' Barbari, a quen Dürer coñecera en Venecia, visitou Núremberg en 1500, e Dürer dixo que aprendera del moito sobre perspectiva, anatomía e proporcións. De' Barbari non estaba disposto a explicar todo o que sabía, polo que Dürer comezou os seus propios estudos, que se converterían nunha preocupación para toda a vida. Unha serie de debuxos amosan os experimentos de Dürer coa proporción humana, encabezados polo famoso gravado Adán e Eva (1504). Estes son os únicos gravados existentes asinados co seu nome completo.
Biblioteca da Universidade da Coruña
Servizos
A biblioteca ten presenza nas redes sociais (Facebook, Twitter, Pinterest, Scoop, Google+, Youtube, Flickr ou Instagram).
Albrecht Dürer
Os catro libros da Medida
O seu título orixinal é Underweysung der Messung, mit dem Zirckelun[d] Richtscheyt, in Linien Ebnen vnnd gantzen Corporen (Os catro libros sobre medición. Instrucións de medición con compás e regra). miniatura|250px|Debuxo para ao seu tratado sobre anatomía. A obra de Dürer de xeometría divídese do seguinte xeito: O primeiro libro céntrase na xeometría lineal. Construcións xeométricas de Dürer inclúen hélices, concoides e epicicloides. Tamén se basea en Apolonio, e no libelo de Johannes Werner de 1522 "Super viginti duobus elementis conicis". O segundo libro móvese acerca das dúas xeometría dimensionais, é dicir, a construción de regulares polígonos. Aquí Dürer favorece os métodos de Tolomeo sobre Euclides. O terceiro libro aplica os principios da xeometría da arquitectura, a enxeñaría e a tipografía. En arquitectura Dürer cita a Vitruvio mais elabora os seus propios deseños e clásicas columnas. En tipografía, Dürer realiza a construción xeométrica do alfabeto latino, baseándose en precedentes italianos. Non obstante, a súa construción do alfabeto gótico baséase nunha forma completamente diferente e modular de sistema. O cuarto libro completa a progresión da primeira e segunda parte abranguendo as formas tridimensionais e a construción de poliedros. Nela Dürer analiza os cinco sólidos platónicos, así como os sete sólidos semiregulares de Arquímedes, así coma varios da súa propia invención. En todo isto, Dürer mostra os obxectos coma redes. Por último, Dürer analiza o problema de Delos e pasa á 'construzione legittima', un método de representar un cubo en dúas dimensións a través da perspectiva lineal. Foi en Boloña onde Dürer aprendeu (posibelmente por Luca Pacioli ou Bramante) os principios da perspectiva lineal, e, evidentemente, familiarizouse co "costruzione legittima" nunha análise escrita destes principios a cal só se encontran, neste momento, no tratado non publicado de Piero della Francesca. El tamén estaba familiarizado coa "construción abreviada" como se describe en Alberti e a construción xeométrica das sombras, unha técnica de Leonardo da Vinci. Inda que Dürer non fixo ningunha innovación nestas áreas, é notábel como a primeira do norte de Europa para o tratamento das cuestións da representación visual dun xeito científico, e coa comprensión dos principios de Euclides. Amais destas construcións xeométricas, Dürer discute neste último libro de Underweysung der Messung unha variedade de mecanismos para o debuxo en perspectiva dos modelos e proporciona ilustracións de gravado destes métodos que a miúdo se reproducen nas discusións da perspectiva.
Catro libros da proporción humana
O seu título orixinal é Vier Bücher von menschlicher Proportion. Núremberg: Formschneider (Jeronymus), 1528.
Segunda división española 1971/72
Clasificación
X = Partidos xogados; G = Partidos gañados; E = Partidos empatados; P = Partidos perdidos; GF = Goles a favor ; GC = Goles en contra; DG = Diferenza de goles; Pts = Puntos
Elpidio Villaverde
Exilio
Tomou parte no primeiro Congreso da Emigración Galega celebrado en Bos Aires en 1956.
Fernando de Magalhães
Traxectoria
A primeira mención historicamente certa é un documento de arquivo, que o designa como auxiliar e pensionista da casa do rei na frota de Francisco de Almeida, nomeado vicerrei das Indias Orientais portuguesas. Foi a bordo desta armada de vinte barcos que partiu de Lisboa o 25 de marzo 1505. , . Aínda que o seu nome non apareza nas crónicas, sábese que permaneceu alí oito anos e que estivo en Goa, Cochín e Kilwa Kisiwani. Participou en varias accións militares, incluíndo a batalla naval de Cananor (Kerala) onde foi ferido, e na decisiva batalla de Diu. En 1509 partiu na primeira expedición a Malaca mandada por Diogo Lopes de Sequeira, xunto con Francisco Serrão, o seu amigo e posiblemente primo. Chegados a Malaca en setembro, foron vítimas dunha conspiración e a expedición terminou dándose á fuga deixando atrás dezanove prisioneiros. Magalhães tivo un papel crucial avisando a Sequeira e salvando a Serrão que desembarcara, actos que lle valeron honras e unha promoción. Durante uns meses dedicase o comercio da pementa, antes de participar na captura de Malaca no verán 1511 baixo o mando do novo gobernador Afonso de Albuquerque e xunto o seu amigo Serrão. Despois da conquista da cidade, os camiños dos amigos separáronse: Magallanes, promovido, cun rico botín e en compañía dun escravo adquirido en Sumatra, Henrique de Malaca, regresou a Europa. Serrão partiu na primeira expedición enviada ás «illas da especiaría», as Molucas onde se estableceu despois de gañar os favores do rei local. . Alí permaneceu e casou cunha muller da illa de Ambón, volvéndose conselleiro militar do sultán de Ternate. Antes de saír de Malaca o 11 de xaneiro 1513 para volver á Portugal, Magalhães recibirá por correo as novas do seu amigo Francisco Serrão. As súas cartas a Magalhães serían decisivas, pois delas obtivo informacións sobre a situación dos lugares produtores de especias.
Cruzando o Pacífico e morte de Magalhães 1520-1521
Na época de Magalhães, a circunferencia da Terra aínda non se coñecía con precisión, a pesar do traballo de Eratóstenes que a calculara case 18 séculos antes. Pero Magalhães non subestimou o tamaño do océano Pacífico, como suxire a opinión actual. A súa memoria xeográfica, que deixou ao rei antes de marchar así o demostra
Cebu
Do mesmo xeito que en Limasawa, Magalhães fixo unha demostración das armas da frota para impresionar aos aldeáns. Novamente, tamén predicou o cristianismo aos nativos, e o 14 de abril, Humabon e a súa familia foron bautizados e déuselles unha imaxe do Neno Xesús (máis tarde coñecido como Neno Xesús de Cebu). Nos días seguintes, bautizáronse outros xefes locais e, en total, convertéronse 2.200 habitantes de Cebú e outras illas próximas.
Cando Magalhães soubo que un grupo na illa de Mactan, liderado por Lapu-Lapu, resistíase á conversión cristiá, ordenou aos seus homes que queimaran as súas casas. Como continuaron resistindose, Magalhães informou ao seu consello o 26 de abril de que levaría un continxente armado a Mactan e faría que se sometesen baixo ameaza de forza.
Marko Marin
Olympiacos
O 23 de agosto de 2016 acordou co Olympiacos un contrato para tres anos e fixo a súa estrea o 11 de setembro de 2016 nunha vitoria 6–1 fronte ao Veria e tras dous meses no banco ao non contar con el o adestrador Paulo Bento volveu á acción o 5 de xaneiro de 2017, marcando o gol da vitoria nun 2–1 contra do Asteras Tripolis.
O 17 de decembro de 2017, nun gran partido do alemán, o Olympiacos gañou 1–0 contra do PAS Giannina na sexta vitoria consecutiva do adestrador Takis Lemonis, o que levou ao equipo á primeira posición da Super Liga con 32 puntos tras 15 partidos, un máis que o AEK e o PAOK. . O 7 de xaneiro de 2018 abriu un 3–0 contra do AEL, cooperando na sétima vitoria do seu equipo na súa carreira por logra o seu oitavo título consecutivo.
Antonio López Blanco
Traxectoria
Foi elixido concelleiro nas eleccións municipais do 23 de abril de 1933 integrando a candidatura da ORGA. Militante do Partido Agrario Radical Gallego, logo da vitoria do Frente Popular nas eleccións de febreiro de 1936, foi nomeado alcalde de Samos. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 sufiu expediente de responsabilidades políticas.
Nanociencia
A nanociencia é unha disciplina dedicada ao estudo dos fenómenos físicos, químicos e biolóxicos que ocorren a escala nanométrica. Está a experimentar un enorme pulo desde fins da década de oitenta e sobre todo na actualidade, dando lugar á aparición de multitude de novos instrumentos e dispositivos de dimensións e precisión nanométricas, a denominada nanotecnoloxía.
Terry Hart
Traxectoria
Foi seleccionado pola NASA en xaneiro de 1978. Participou na misión STS-41-C e pasou un total de 6,99 días no espazo.
División de Honra de Rugby 2005-2006
O UE Santboiana era o defensor do título logrado na anterior tempada. Os tres equipos novos na categoría eran vellos coñecidos da máxima competición nacional de rugby: Ordizia, Liceo Francés e BUC, que ocuparon os lugares de Canoe, Arquitectura e Univ.Sevilla.
Escalo (peixe)
En Galicia
Segundo Eladio Rodríguez, é "inferior a ésta [á troita] en calidad de su carne. En algunas comarcas se llama CABEZUDO". E engade: "Dice Cuveiro en su Diccionario que donde hay escalos no se ve una trucha; según Cornide, el ESCALO parece ser el ANDURIÑO; y no faltan quienes crean que el ESCALO puede ser una variedad de la carpa". O anduriño é a cría do salmón.
Skye
Cultura
A illa de Skye foi inmortalizada pola canción tradicional The Skye Boat Song, e no famoso libro Cara ao faro, de Virginia Woolf.
Skye é coñecida pola súa paisaxe e tamén pola abundante vida silvestre, que abrangue aguias reais, aguias peixeiras, cervos vermellos e lontras.
Eucalipto
Distribución
Desde moi pronto, tralo seu descubrimento se exportou a outros continentes onde gañaron unha importancia económica relevante debida ao feito da súa rendibilidade para producir pasta de celulosa, usada na fabricación de papel. A FAO xa cuantificaba a superficie reforestada en España en 1973 en 390.277 ha, principalmente en Andalucía (269.029 ha).
Consecuencias ecolóxicas
En setembro de 2017 Rafael Sisto, alcalde de Teo, solicitou por escrito a inclusión do eucalipto no Catálogo Español de Especies Exóticas Invasoras. O Ministerio de Agricultura encargou un informe ao seu comité científico, formado por vinte especialistas, no que se ditaminou que o eucalipto cumpría con todas as características propias dunha especie invasora e recomendaba a súa inclusión no Catálogo. A recomendación non foi aceptada pois o propio Ministerio solicitou outro informe que contradicía o ditame do CoHmité. Este segundo documento foi asinado polo catedrático da Universidade Politécnica de Madrid Luis Gil, profesor vinculado a ENCE, empresa propietaria de máis dun terzo dos cultivos de eucalipto en España.
O eucalipto pode ser considerado como a especie arbórea máis controvertida en Galicia, con defensores e detractores que non sempre tiveron en conta os datos científicos (Silva Pando). Xa se dixo que os efectos negativos foron máis unha consecuencia das plantacións masivas que se realizaron a partir do último terzo do século pasado, como acontece con calquera monocultivo pero agravados, neste caso, polas características peculiares desta especie.
Tamén se lle achaca a capacidade de reducir a biodiversidade da flora e fauna asociadas ao sotobosque, e facilitar a propagación de incendios forestais por ser unha especie pirófila, que non só non morre co lume, senón que os incendios forestais facilítanlle a colonización do espazo.
Outros usos
O mel de eucalipto, producido a partir do seu néctar, é moi estimado.
Os eucaliptos na cultura popular galega
miniatura|Eucalipto centenario en [[Vilasobroso.]] Disque a sombra do castiñeiro (por húmida e fría) e da nogueira son malas; a do carballo, do eucalipto e doutras árbores é boa, pero a mellor é a do piñeiro (Rodríguez López).
Os vapores de eucalipto son desinfectantes e serven para curar os arrefriados; para curar a diabetes úsase o viño quente con estrugas e follas de eucalipto. Tamén se utiliza na medicina veterinaria popular: as espullas do gando cúranse con auga de eucalipto.
Sala Segunda do Tribunal Supremo
Historia
Promulgada a Constitución o 19 de marzo de 1812, o 17 de abril seguinte quedou instaurado o Tribunal Supremo, aínda que o asedio da cidade de Cádiz impediu a eficacia da nova estruturación constitucional da xustiza. miniatura|Maxistrados da Sala Segunda en 2015. O Regulamento do Supremo Tribunal de Xustiza aprobouse xa en Madrid por Decreto de 13 de marzo de 1814, que non chegou a ter vixencia porque o primeiro acto de goberno do Rei Fernando VII, ao regresar do exilio, foi a derogación da Constitución e de todos os decretos das Cortes, o 4 de maio de 1814, coa devolución do Poder Xudicial aos Consellos Reais.
En 1823, tras a intervención estranxeira dos denominados "cen mil fillos de San Luís", Fernando VII restablece o Consello de Castela, ata que, finalmente, en 1834, a Raíña Isabel II suprime os antigos Consellos de España e de Indias, e instaura definitivamente por Real Decreto de 24 de marzo o Tribunal Supremo.
Sede
O convento da Visitación da nosa Señora, tamén chamado convento das Salesas Reais, é un conxunto arquitectónico de Madrid, formado por un convento e palacio, e unha igrexa. Foi fundado en 1748 pola Raíña Bárbara de Bragança para colexio e residencia de mozas da nobreza, sendo enterrado na igrexa o Rei Fernando VI así como a propia Raíña fundadora, a súa esposa. Actualmente, a igrexa acolle a parroquia de Santa Bárbara, e o resto da construción é sede do Tribunal Supremo.
Aforamentos
Os Presidentes dos Gobernos Autonómicos, e os membros destes gobernos (Conselleiros), así como os Presidentes dos Parlamentos autonómicos, e os seus parlamentarios, gozan tamén de aforamento e dos procesos por delitos que cometan coñecerá a Sala do Penal do Tribunal Supremo ou as Salas do Civil e Penal dos Tribunais Superiores de Xustiza en razón do que determinen os Estatutos de Autonomía (arts. 57.1.2º e 73.3.a LOPJ).
Composición
miniatura|Interior. A Sala Segunda do Tribunal Supremo componse legalmente de quince Maxistrados incluído o seu presidente, aínda que ocasionalmente pode ter máis compoñentes, se se integran nela Maxistrados adscritos ou eméritos.