cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dereitos humanos e desenvolvemento
Os obxectivos dos dereitos humanos e do desenvolvemento converxen en moitos casos e só benefician ao goberno e non á poboación, aínda que pode haber conflito entre os seus diferentes enfoques. Hoxe en día, un enfoque baseado nos dereitos humanos é considerado por moitos como esencial para alcanzar os obxectivos de desenvolvemento. Historicamente, as "cláusulas das minorías" que garanten os dereitos civís e políticos e a tolerancia relixiosa e cultural das minorías foron actos significativos que xurdiron do proceso de paz da primeira guerra mundial en relación co dereito dos pobos á autodeterminación. Supervisado pola Sociedade das Nacións, o proceso permitía as peticións dos individuos e era supervisado baixo a xurisdición do Tribunal Permanente de Xustiza Internacional. As "cláusulas" son un importante sinal na historia dos dereitos humanos e do desenvolvemento.
Os dereitos humanos e os Obxectivos de Desenvolvemento do Milenio
Os actores non estatais tamén teñen responsabilidades en materia de dereitos humanos con, polo menos, un deber mínimo de non interferir nos dereitos humanos, como as Directrices da OCDE Liñas Directrices para Empresas Multinacionais ofrece un sistema de denuncia das violacións cometidas polas empresas. Unha crítica específica aos ODM é que fan fincapé na mobilización de recursos financeiros e solucións técnicas, pero menos na transformación das relacións de poder que son parcialmente responsables dos niveis de pobreza.
Lea Bach
Aos sete anos ingresou no Liceo Filarmónico Dramático de S.M. la Reina Isabel II (futuro Conservatorio do Liceu). Foi unha nena prodixio na interpretación musical coa arpa, xa que obtén o seu título de arpa aos trece anos. Dirixida por Alphonse Hasselmans, continuou os seus estudos no Conservatorio Superior de Música de París para pasar a desenvolver a súa carreira sobre todo no estranxeiro.. Foi profesora na Escola Nacional de Música de Río de Janeiro.
Canle do Baixo Guadalquivir
A canle do Baixo Guadalquivir (tamén coñecida como canle dos Presos) é unha canle de rego, unha infraestrutura hidráulica destinada orixinalmente a regar unha superficie de 56.000 hectáreas das provincias de Sevilla e Cádiz. Rega unha superficie de 80.000 ha asociadas á Comunidade de Regadíos do Baixo Guadalquivir.
Civilización Caral-Supe
Historia e xeografía
Ao redor do 1800 a.C, a civilización Caral comezou a declinar, con centros máis potentes que apareceron ao sur e ao norte pola costa e ao leste dentro do cinto dos Andes. O éxito de Caral na agricultura baseada no rego puido contribuír a que se eclipsara. O profesor de antropoloxía Winifred Creamer de Universidade do Norte de Illinois sinala que "cando esta civilización está en declive, empezamos a atopar extensos canais máis ao norte. A xente mudábase cara a terreos máis fértiles levándose con eles o coñecemento do rego". Pasarian mil anos antes do nacemento da próxima gran cultura peruana, a Chavín.
Algodón e fonte de alimentos
O desenvolvemento de Caral é especialmente notable pola ausencia aparente dun alimento básico. Non obstante, os estudos recentes cuestiona isto cada vez máis e apuntan ó millo como a columna vertebral dietética desta e das civilizacións precolombianas posteriores. Moseley atopou un pequeno número de mazorcas de millo en 1973 en Aspero (tamén se pode ver no traballo do sitio nos anos 40 e 50) pero desde entón chamou o achado "problemático". Non obstante, apareceron probas crecentes sobre a importancia do millo neste período: "As probas arqueolóxicas en varios sitios da rexión de Caral Supe na costa norte central proporcionan unha ampla gama de datos empíricos sobre a produción, procesamento e consumo de millo. Os novos datos extraídos de coprólitos, rexistros de polen e residuos de ferramentas de pedra, combinados con 126 datas de radiocarbono, demostran que o millo foi moi cultivado, se procesou intensamente e constituíu un compoñente primario da dieta durante todo o período comprendido entre o 3000 e o 1800 a.C."
Centro social okupado
Nos lugares de fala catalá, a denominación «centro social» convive coa catalá «casal». Nas áreas euscaldunas utilízase «gaztetxe», literalmente, «casa da mocidade».
Espazos alternativos de actividades
Algunhas destas formas de asociación buscan organizarse ao redor de centros sociais. Adoitan ser edificios, locais e mesmo aldeas abandonadas. Para tentar recuperar estes espazos, decláranse lugares de reunión popular. Neles pódense desenvolver iniciativas sen atención institucional, ou para as que se desexa abrir un sitio entre as rutinas das clases traballadoras.
Cameron Johnson
Cameron Jordan Johnson, nado o 3 de marzo de 1996 en Moon Township, Pensilvania, é un xogador profesional estadounidense de baloncesto que xoga nos Brooklyn Nets da National Basketball Association (NBA). Con 1,98 metros de estatura xoga nas posicións de ala e ala-pivote.
Síndrome de Estocolmo
250px|miniatura|Antiga sede do [[Kreditbanken en Norrmalmstorg, Estocolmo]] Síndrome de Estocolmo é o nome que adoita darse a un estado psicolóxico particular en que unha persoa, sometida a un período prolongado de intimidación, comeza a ter simpatía e mesmo amor ou amizade polo seu agresor. Á vez, os propios secuestradores amosan sentimentos positivos cara aos reféns. Desde o punto de vista psicanalítico, as persoas que poden desenvolver ao longo de experiencias infantís cos membros da súa familia ou coidadores, algún trazo de carácter sádico ou masoquista implícito na súa personalidade, poden, en determinadas circunstancias de abuso, desenvolver sentimentos de afecto e apego dirixidos a agresores, secuestradores ou calquera perfil que se axuste á imaxe xeral correspondente a esta síndrome. Tamén existe a posibilidade, amplamente considerada, de que para algunhas persoas vítimas de acoso similar, poidan desenvolver algún mecanismo de defensa inconsciente irracional, nun intento de proxectar sentimentos afectivos na figura do secuestrador ou agresor que poden "suavizar" ou tratar de "negociar" algún tipo de acordo entre a relación vítima/agresor nun intento de reducir a tensión entre as entidades implicadas.
Kon Ichikawa
1950-1965
Foi despois do matrimonio de Ichikawa con Wada cando os dous comezaron a colaborar, primeiro en Ningen moyo e Hateshinaki jonetsu en 1949. O período 1950–1965 denomínase a miúdo como o período Natto Wada de Ichikawa. É o período que contén a maioría das obras máis respectadas de Ichikawa, como a Tōkyō Orinpikku, polo que foi galardoado co Diploma Olímpico ao Mérito, así como o Premio das Nacións Unidas BAFTA e o Premio Robert Flaherty (agora coñecido como premio BAFTA ao mellor documental). Tamén durante este período Wada escribiu 34 guións, a maioría dos cales foron adaptacións.
Síndrome de Estocolmo
Nome
Esta síndrome leva o nome do famoso asalto de Norrmalmstorg no Korritbanken de Norrmalmstorg, Estocolmo, que durou do 23 ao 28 de agosto de 1973. Nese caso, as vítimas continuaron a defender os seus secuestradores mesmo despois de seis días de prisión física e mostraron un comportamento reticente nos procesos xudiciais posteriores. A expresión foi cuñada polo criminalista e psicólogo Nils Bejerot, que axudou a policía durante o asalto e se referiu á síndrome durante un informe. Foi entón adoptado por moitos psicólogos de todo o mundo.
Everything Everywhere All at Once
Argumento
Evelyn Quan ten unha lavandaría co seu marido Waymond Wang, unhas dúas décadas despois de que emigrasen aos Estados Unidos e tivesen unha filla, Joy. A lavandaría está a ser auditada polo IRS. Mentres tanto, Waymond está intentando entregarlle a Evelyn os papeis do divorcio; o esixente pai de Evelyn, Gong Gong, está de visita pola festa do Ano Novo Chinés e Joy quere que a súa nai acepte a súa moza non chinesa Becky, sobre a que Evelyn mente a Gong Gong.
Zoelas
Táboa de Astorga
No Museo de Berlín consérvase a chamada Táboa de Astorga ou Táboa dos zoelas. A táboa recolle un pacto de hospitalidade de data non precisada e as súas posteriores renovacións nos anos 27 e 152 entre dous grupos tribais dos zoelas, os desoncos e os tridiavos.
Chrysallida decussata
Parthenina decussata é unha especie de molusco gasterópodo. Foi descrita por primeira vez por Montagu no ano 1803.
Ceca de Londinium
Historia
A partir de aí reabriu de xeito efémero baixo o usurpador Magno Máximo (383-388), coa denominación de Augusta (con marca de ceca AVG ).
Balastro
Funcións
O seu uso en liñas de alta velocidade é pouco frecuente, xa que a altas velocidades é frecuente que os grans que o compoñen se desprendan (fenómeno coñecido como voo de balastro), podendo danar compoñentes críticos do tren. Isto fai que na construción deste tipo de liñas se prefira construír unha plataforma de formigón, moito máis cara, pero moito máis fiable. Como solución, tamén se desenvolveron travesas cunha forma aerodinámica especial para evitar este tipo de desprendementos.
Holstein
Holstein (en baixo saxón: Hosteen, en danés: Holsten, en latín: Holsatia) é a rexión situada entre os ríos Elba e Eider. Na actualidade forma parte de Schleswig-Holstein, o Estado federado situado máis ao norte de Alemaña. A capital de Holstein é Kiel.
O nome Holstein provén dos holcetae, unha tribo saxoa que o historiador alemán Adán de Bremen menciona como asentada na ribeira norte do Elba, ao oeste de Hamburgo. O nome significa "moradores do bosque".
Condado
Holstein foi ocupado por Dinamarca despois da Batalla de Stellau (1201), pero os Schauenburgo recuperárono como consecuencia da Batalla de Bornhöved (1227).
Ducado
Pese a que Pedro foi destroado ao pouco tempo pola súa esposa, Catarina la Grande, os daneses decidiron eliminar de raíz o problema. En 1773 intercambiaron o Condado de Oldemburgo polo territorio de Gottorp en Holstein, tomando o control da totalidade de Holstein. Deste modo, Holstein volveu ser unificado como estado.
Confederacón Xermánica
Pouco despois, a Confederación Xermánica, liderada por Prusia e Austria, entrou en guerra con Dinamarca (a Guerra dos Ducados). Dinamarca foi vencida rapidamente en 1864 e obrigada a ceder os ducados. Porén, as terras non foron entregadas ao duque de Augustenborg.
James Spader
Primeiros anos
Spader naceu en Boston (Massachusetts), fillo do matrimonio entre James Todd Spader e Jean Spader, ámbolos dous mestres de escola. Durante a súa educación primaria, asistiu a The Pike School (onde a súa nai lle ensinou arte) e matriculouse na Brooks School (onde o seu pai ensinaba) durante un ano en North Andover, Massachusetts. Máis tarde, trasladouse á Phillips Academy pero a abandonou, cando estaba a piques de comezar a universidade, abandonou o noveno grao para se marchar a Nova York e estudar interpretación no Michael Chekhov Studio. Antes de se converter nun actor a tempo completo, desempeñou unha gran variedade de postos de traballo, tales como instrutor de ioga, axudante de camareiro, chofer de camión, mozo de cuadra, e cargador de coche de ferrocarril.
Carreira
No ano 2001 participou na película Stickup (Golpe baixo) pasando así ao xénero de acción.
En 2012 participou na película Lincoln, na que interpreta o personaxe W.N. Bilbo, que é contratado por Lincoln para que o axude na súa campaña.
En 2015, interpretou o robot Ultron en Avengers: Age of Ultron.
Gran Premio do Brasil de 2022
Antecedentes
O evento celebrouse durante a fin de semana do 11 ao 13 de novembro. Foi a vixésimo primeira proba do Campionato Mundial de Fórmula 1 de 2022. Foi o terceiro fin de semana de Gran Premio da tempada en utilizar o formato Fórmula One sprint.
Carreira
Os primeiros pilotos tiveron un comezo bastante igualado, sendo Lando Norris o único piloto entre os 7 primeiros que gañou unha posición na primeira volta. Na curva 7, Daniel Ricciardo golpeou a parte traseira de Magnussen, facendo trompear o Haas que logo rodou cara atrás e fixo un segundo contacto co McLaren de Ricciardo, finalizando a carreira de ambos e sacando o coche de seguridade.
Russell tomou unha diferenza de 3 segundos con Sergio Pérez Mendoza despois da primeira rolda de paradas en boxes, con 7 segundos máis para Sainz no terceiro posto e Hamilton no cuarto. Sainz cambiou a unha estratexia de 3 paradas e superou a Pérez para o segundo posto, co piloto de Red Bull Racing tamén superado por Hamilton.
O Faro (serie de televisión)
A primeira tempada (2013-2016) titulouse Cruce de camiños, a segunda (2023) O reencontro.
O Faro. Cruce de camiños (primeira tempada)
O Faro é unha serie española producida pola galega Atlántida Media, emitida na TVG entre 2013 e 2016 e tamén noutras cadeas autonómicas. Naceu como unha produción conxunta das cadeas integradas na FORTA. Canal Sur, TV3, Telemadrid, Canal Nou, Televisión de Galicia, Euskal Telebista, Televisión Canaria, Castilla La Mancha Media (daquela, Castilla La Mancha Televisión), Aragón Televisión, Televisión del Principado de Asturias e IB3 foron as integrantes dos proxecto. 7RM, a televisión de Murcia, foi a única membro da FORTA que non participou. Canal Extremadura tamén participou aínda sen formar parte da agrupación.
Under sandet
Sinopse
O sarxento do exército dinamarqués Carl Leopold Rasmussen é encargado de dirixir un pelotón de prisioneiros do exército alemán en maio de 1945, despois da liberación de Dinamarca na segunda guerra mundial. A súa misión é limpar de minas terrestres unha praia do oeste de Dinamarca. Rasmussen odia profundamente os alemáns, aos que considera inimigos que invadiron a súa patria, e manifesta ese odio con agresións e vexacións aos prisioneiros cada vez que pode. A Rasmussen asígnanlle un grupo de catorce soldados cunha media de vinte anos. Ao velos, non se acovarda ante a realidade de seren adolescentes.
O Faro (serie de televisión)
Elenco
Raquel Espada, Lucía
Xoel Yáñez, Hugo
Diego Varela
Iria del Río
Trama
O que semellaba unha xuntanza tranquila axiña se volverá algo moi diferente. Hai unha vítima e son varios os sospeitosos do crime. Todos os asistentes á cerimonia nupcial deberán defender a súa coartada para demostrar a súa inocencia. Máis intriga, misterio, amor, humor e sobre todo, moita emoción.
Santiaguiño do Mediterráneo
Descrición
S. latus pode crecer até unha lonxitude de 45 cm, aínda que xeralmente non supera os 30 cm, o que supón unha carapa duns 12 cm. Un exemplar pode pesar até 1,5 kg. Como en todas as especies de esciláridos, o segundo par de antenas está engrosado e aplanado en forma de pa. A pesar de estar emparentados coas lagostas, Scyllarides latus, como o resto de especies da súa familia, carece de pinzas, e tampouco presenta defensas espiñentas. A cambio, o seu exoesqueleto, en particular a súa carapa, é máis groso e funciona como armadura. Os adultos camúflanse grazas á súa coloración críptica, ao que contribúe a presenza de protuberancias na súa carapa.
Aliaxes de aluminio
Características
Divídense en dous grupos principais; as aliaxes de fundición e as aliaxes forxadas, que á vez subdivídense segundo si se poden someter a tratamento térmico ou non. Un 85% de todo o aluminio úsase para produtos forxados, coma por exemplo chapa laminada, folla de aluminio e extrusións. As aliaxes fundidas ofrecen unha boa relación calidade-prezo polo seu baixo punto de fusión, malia que teñen menor resistencia á tracción ca os forxados. O principal sistema de aliaxes de aluminio fundidos é Al-Si, no cal os altos niveis de silicio (4,0–13%) ofrecen boas propiedades de fundición. As aliaxes de aluminio teñen un amplo uso nas estruturas de enxeñería e os compoñentes que requiren un baixo peso ou resistencia á corrosión.
Leiodidae
Leiodidae (leiódidos) é unha familia de escaravellos cunhas 3800 especies descritas que se encontran en todo o mundo. Membros desta familia teñen unha característica forma globular, pero outros son máis alongados. Son xeralmente pequenos ou moi pequenos (de menos de 10 mm de lonxitude) e moitas especies teñen antenas con forma de maza.
Rodrigo Vélaz
Rodrigo Vélaz, de Sarria, finado o 22 de xuño de 1144, foi un conde galego que ostentou Sarria ademais outras tenencias, segundo a case contemporánea Chronica Adefonsi imperatoris. Durante a súa longa traxectoria pública foi a figura dominante na montaña oriental galega mentres que a Casa de Traba dominaba a súa costa occidental. Serviu ao mando de tres monarcas: Afonso VI, Urraca e Afonso VII, e foi leal a todos eles, xamais se levantou en rebeldía.
Traxectoria
Era fillo do conde Vela Ovéquiz e de Aldonza Muñoz, filla do conde Muño Fernández e de Elvira. Rodrigo casou con Urraca Álvarez, filla de Álvar Fáñez e de Maior Pérez, filla de Pedro Ansúrez. O matrimonio tiña tres fillas: Aldonza, Berenguela e Elvira e un fillo, Álvaro Rodríguez, que máis tarde foi conde como o seu pai. O 6 de agosto de 1130 Rodrigo e Urraca fixeron unha doazón á Catedral de Lugo, o seu primeiro acto rexistrado como marido e muller.
Relación coa Coroa
En xullo de 1114 Urraca dirixiuse a Santiago de Compostela para tentar apartar legalmente do poder ao bispo Diego Xelmírez. Ao fallar, intentou que o capturaran, plan que foi estragado por Pedro Froilaz de Traba. Despois, ela abriu negociacións con Diego, o que resultou no xuramento da raíña de respectar a súa persoa e a súa honra, un xuramento semellante foi extraído dos outros magnates galegos, entre eles Pedro Froilaz e Rodrigo Vélaz. A lealdade de Rodrigo a Urraca durante a parte conflitiva do seu reinado queda demostrada polo feito de que confirmou dezaseis cartas reais entre 1112 e 1120, con moito a maior cantidade de calquera nobre galego.
Actividades militares
Un poeta anónimo, escribindo pouco despois da conquista de Almería en 1147, admite o prestixio militar de Rodrigo, pero, aclara, que o do seu sogro foi maior: ''Aí chega Álvaro, o fillo do poderoso Rodrigo. É el quen levou a morte a moitos e gobernou Toledo. O pai é honrado a través do fillo, e o fillo é exaltado polas súas propias accións. Forte era Rodrigo, e non é indigno da gloria do seu fillo. Este último foi famoso a través do seu pai, pero é aínda máis distinguido a través do seu avó Álvaro. É el que é coñecido por todos e non menos importante polos seus inimigos.''
— Poema de Almería, vv. 204–209
Circo de los Muchachos
Este modelo tivo réplicas noutros proxectos xuvenís, especialmente en América Latina, e marcou varias xeracións de artistas. Entre eles destacan Benposta Colombia (Bogotá, Villavicencio e Montería), fundada por José Luís Campo Rodicio, e mais Benposta Venezuela (La Guaira, Sinamaica e Caracas).
Revolution Circus
A primeira actuación foi na Praza de Catalunya (Barcelona) en 1966. Despois fixeron xiras por Portugal e o resto de España, e en 1970 actuaron en Francia. O Circo de los Muchachos no Grand Palais parisiense. Tamén realizaron xiras por Bélxica e os Países Baixos. En 1973, actuaron no Madison Square Garden de Nova York. Publicaron un LP coas cancións deste espectáculo para continuar coas xiras polos EUA e Suramérica. A finais dos 70, foron incluídos como artistas prohibidos pola ditadura arxentina. Tamén actuaron en países de Asia e mais en Australia. Na década de 1980 inauguraron un espectáculo en Israel e levárono por toda Europa. O circo fixo actuacións especiais en Alemaña, onde a ideoloxía de Benposta era moi coñecida grazas a libros e documentais.
Robert E. Preston
Traxectoria
Cando a Lei da Moeda de 1873 creou a Oficina da Casa da Moeda, o daquela director da US Mint, Henry Linderman, animou a Preston a ingresar nela. Alí traballou como contador de metais preciosos, empregado de ensaios, encargado das contas e examinador, e en varias ocasións actuou como director interino da institución, en ausencia de Linderman e, posteriormente, dos seus sucesores Horatio C. Burchard e James P. Kimball.
Gran Premio de Abu Zabi de 2022
Carreira
Despois da carreira, Verstappen, Leclerc e Pérez fixeron roscos na recta principal, chegando máis tarde Vettel para facer algúns el só. Outros pilotos, incluídos os que se despedían Ricciardo e Schumacher, utilizaron zonas de seguridade en varias partes da pista para facer os seus propios roscos.
Química bioortogonal
O termo química bioortogonal refírese a calquera reacción química que pode ocorrer dentro dos sistemas vivos sen interferir cos procesos bioquímicos nativos. O termo bioorthogonal chemistry foi acuñado por Carolyn R. Bertozzi en 2003. Desde a súa introdución, o concepto de reacción bioortogonal permitiu o estudo de biomoléculas como glicanos, proteínas, e lípidos en tempo real en sistemas vivos sen toxicidade celular. Desenvolvéronse varias estratexias de ligadura química que cumpren os requisitos da bioortogonalidade, incluíndo a cicloadición 1,3-dipolar entre azidas e ciclooctilos (tamén denominada química de clic libre de cobre), entre nitronas e ciclooctilos, oxima/ hidrazone formación de hidrazona a partir de aldehídos e cetonas, a ligadura de tetrazina, a reacción de clic baseada en isocianuros, e, máis recentemente, a ligadura de cuadriciclanos.
Bioortogonalidade
O grupo azida é particularmente bioortogonal porque é extremadamente pequeno (favorable para a permeabilidade celular e evita perturbacións), metabólicamente estable e non existe naturalmente nas células e, polo tanto, non ten reaccións secundarias biolóxicas competidoras. Aínda que as azidas non son o 1,3-dipolo máis reactivo dispoñible para a reacción, son preferidas pola súa relativa falta de reaccións secundarias e pola súa estabilidade en condicións sintéticas típicas. O alquino non é tan pequeno, pero aínda ten a estabilidade e a ortogonalidade necesarias para o marcado in vivo. Os ciclooctinos son tradicionalmente o cicloalquino máis común para os estudos de etiquetaxe, xa que son o anel de alquino estable máis pequeno.
Desenvolvemento de ciclooctilos
ligazón=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/95/Cyclooctynes.png/450px-Cyclooctynes.png|alt=Strained cyclooctynes developed for copper-free click chemistry|esquerda|450x450px| Ciclooctinos colados desenvolvidos para a química de clics sen cobre OCT foi o primeiro ciclooctilo desenvolvido para a química de clics sen Cu. Aínda que os alquinos lineais non son reactivos a temperaturas fisiolóxicas, a OCT foi capaz de reaccionar facilmente coas azidas en condicións biolóxicas sen mostrar toxicidade. Non obstante, era pouco soluble en auga e a cinética apenas mellorou sobre a ligadura de Staudinger. O ALO (aryl-less octyne) foi desenvolvido para mellorar a solubilidade na auga, pero aínda tiña unha cinética pobre.
Ligadura de tetrazina
Segundo o traballo computacional de Bach, a enerxía de deformación dos ciclooctenos Z é de 7,0 kcal/mol en comparación coas 12,4 kcal/mol do ciclooctano debido á perda de dúas interaccións transanulares. O E-cicloocteno ten un dobre enlace moi retorcido que dá como resultado unha enerxía de deformación de 17,9 kcal/mol. Como tal, o trans-cicloocteno altamente tenso úsase como dienófilo reactivo. O dieno é unha 3,6-diaril-s-tetrazina que foi substituída para resistir a reacción inmediata coa auga. A reacción transcorre a través dunha cicloadición inicial seguida dun Diels Alder inverso para eliminar o N2 e evitar a reversibilidade da reacción.
[4+1] Cicloadición
A reacción procede cunha cicloadición inicial [4+1] seguida dunha reversión para eliminar un sumidoiro termodinámico e evitar a reversibilidade. Este produto é estable se se usa unha amina terciaria ou isocianopropanoato. Se se usa un isocianuro secundario ou primario, o produto formará unha imina que se hidroliza rapidamente.
Lynn McDonald
Carreira política
A pesar do lobby da industria tabacaleira, tanto o proxecto de lei de McDonald como o proxecto de lei C-51 de Epp foron aprobados polo Parlamento e déuselles o seu consentimento real o 28 de xuño de 1988. O lobby en torno ao proxecto de lei de McDonald atribúese a darlle a Epp a motivación política para presentar a súa propia lexislación. O proxecto de lei de McDonald aprobouse nunha votación libre a pesar de que todos os membros do gabinete presentes na Cámara votaron en contra.
Cañada Rosal
Cañada Rosal é un municipio de España na provincia de Sevilla, comunidade autónoma de Andalucía.
Acilius sulcatus
Bibliografía
Bergsten, J., K.B., Miller. 2005. Taxonomic revision of the Holarctic diving beetle genus Acilius Leach (Coleoptera: Dytiscidae). Systematic Entomology. 31: 145–197.
Chandra, G., S. K.,Mandel, Ghosh, A. K., Das, D., S. S., Banergee, Chakraborty, S .2008. Biocontrol of larval mosquitoes by Acilius sulcatus (Coleoptera: Dytiscidae). BMC Infectious Diseases. 8: 138
IUCN (International Union For Conservation Of Nature) (consultado o 5 do setembro de 2012). http://www.iucn.org/ information on species distribution and ecological standing
Tula, Rusia
Deporte
A cidade de Tula alberga o Arsenal Stadium (homónimo do estadio do Arsenal inglés) e o FC Arsenal Tula (Professionalniy Futbolniy Klub Arsenal), que participa na liga rusa de fútbol.
Henry Molaison
O paciente de amnesia máis estudado na historia da medicina era portador de amnesia anterógrada, é dicir, podía lembrar perfectamente a súa vida antes dun momento determinado, pero era totalmente incapaz de formar recordos permanentes despois diso e foi estudado amplamente desde finais de 1957 até a súa morte e o seu cerebro foi mapeado en 3D despois da súa morte.
Gaslighting
Orixe
Un home tenta convencer a súa muller de que está tola. Para iso manipula pequenos obxectos da súa contorna e insiste constantemente en que está equivocada ou que padece lagoas mentais cada vez que ela menciona eses cambios. O termo alude ás lámpadas de gas que o marido usa no faiado mentres busca o tesouro escondido. A muller repara en que o resto das luces da casa perden intensidade sen ningunha causa lóxica, pois o marido faille crer que saíu.
Cistatina
As cistatinas mostran unha semellanza coas fetuínas, cininóxenos, glicoproteínas ricas en histidina e proteínas relacionadas coa cistatina. As cistatinas inhiben principalmente encimas peptidases (ou proteases) que pertencen ás familias de peptidases C1 (familia da papaína) e C13 (familia da legumaína). Sábese que poden sufrir un mal pregamento e formar depósitos amiloides e están implicadas en varias doenzas.
Tipos
A familia da cistatina comprende:
William Toby White
Traxectoria
White centrou os seus estudos na especiación e a biodiversidade das especies de tiburóns e raias (subclase dos elasmobranquios) a través da sistemática morfolóxica e molecular.
Pegásidos
Características
Duns 13 cm de lonxitude máxima, teñen o corpo ancho e moi deprimido, contido dentro de placas óseas, coa boca pequena e desdentada, así como un característico rostro longo e plano sobresaíndo dos orificios nasais.
George Nicholas Eckert
Formación e actividade privada
Posteriormente trasladouse a Pine Grove, no condado de Schuylkill do mesmo Estado, onde se dedicou ao comercio do carbón e do ferro.
Carreira pública
George Nicholas Eckert finou en Filadelfia o 28 de xuño de 1865 e foi soterrado no cimeterio Laurel Hill.
Irmáns Álvarez Quintero
Traxectoria
As súas obras representáronse mesmo no estranxeiro, en escenarios como o do Teatro Colón de Buenos Aires, a cargo da compañía Guerrero-Mendoza. Esta xa levaba varias das súas obras cando construíu dito teatro. Os autores gozaron de innumerábeis homenaxes, entre elas unha moi coñecida nos anos 20 en Madrid, en que colaborou todo o mundo escénico.
Estilo
Moitas das súas pezas son de natureza costumista e describen o modo de ser das súas terras andaluzas. Porén, deixan á marxe a visión sombría e miserábel das secuelas sociais e resaltan unha terra de luz e colorido e unha ideoloxía tradicionalista.
Edward O. Leech
Edward Owen Leech, nado en Washington o 9 de decembro de 1850 e finado en Nova York o 1 de maio de 1900, foi un alto funcionario e político estadounidense, director da Casa da Moeda dos Estados Unidos entre 1889 e 1893.
Buprestis aurulenta
Viven na zona do noroeste do Pacífico dos Estados Unidos e chegan polo norte ata o sur da Columbia Británica canadense e polo sur a través das Montañas Rochosas chegan a México. Son raros en Alberta, Canadá e recolléronse algúns espécimes en Manitoba.
Edward O. Leech
Carreira profesional
Ademais, no ámbito político, na Convención Nacional Republicana celebrada en San Luís en 1896, Leech xogou un papel moi relevante na aprobación dun punto polo que o seu partido se amosaba favorable ao mantemento do padrón ouro.
Vida familiar
O 1 de maio de 1900, Leech faleceu no hospital Mount Sinai, en Nova York, por mor das complicacións dunha apendicite.
Partido Popular Andaluz
Parlamento de Andalucía
a Cómo Alianza Popular
Eleccións xerais
a Cómo Alianza Popular
Barbie
Historia
Louis Marx and Company demandaron a Mattel en marzo de 1961. Despois de conceder a licenza a Lilli, afirmaron que Mattel "infrinxira a patente de Greiner & Hausser para a articulación da cadeira de Bild-Lilli", e tamén afirmaron que Barbie era "unha copia directa" de Bild-Lilli. A compañía afirmou ademais que Mattel "se presentou falsa e enganosa como a orixinaria do deseño". Mattel reclamou unha reconvención e o caso resolveuse extraxudicialmente en 1963. En 1964, Mattel comprou os dereitos de autor e patentes de Greiner & Hausser para a boneca Bild-Lilli por 21 600 dólares.
Ruth Handler cría que era importante que Barbie tivese un aspecto adulto, e as primeiras investigacións de mercado mostraron que algúns pais estaban descontentos co peito da boneca, que tiña seos destacados. A aparencia de Barbie cambiou moitas veces, sobre todo en 1971, cando os ollos da boneca foron axustados para mirar cara a diante en lugar de ter a mirada de lado do modelo orixinal. Esta foi a última mellora que Ruth fixo na súa propia creación xa que, tres anos máis tarde, ela e o seu marido Elliot foron retirados dos seus postos en Mattel despois de que unha investigación os declarase culpables de emitir informes financeiros falsos e enganosos.
A gama estándar de bonecas Barbie e accesorios relacionados están fabricados a escala aproximadamente 1/6, que tamén se coñece como "escala de xogo". As bonecas estándar miden aproximadamente 29 cm de alto.
Elisa Fernández Rei
Traxectoria
Licenciouse en Filoloxía galego-portuguesa na Universidade de Santiago de Compostela, na que se doutorou coa tese Regras fonolóxicas posléxicas e regras precompiladas de alomorfia sintagmática: Dominios prosódicos en galego.
Eurypegasus
Distribución
As días especiés distribúense pola rexión Indo-Pacífica, desde o mar Vermello até Suráfrica, nas illas Marquesas e da Sociedade, e desde o norte do Xapón até o sur de Australia e en toda a Micronesia.
Castilblanco de los Arroyos
Castilblanco de los Arroyos é un municipio de España na provincia de Sevilla, comunidade autónoma de Andalucía.
Lista de festivais celtas
Illas Británicas
Gales
Apamea
Restos
Como resultado da guerra civil en Siria, a antiga cidade resultou danada e saqueada polos cazadores de tesouros. En abril de 2017, Al-Masdar News publicou fotografías de satélite que revelaban que o sitio estaba cuberto de centos de buratos escavados por cazadores de tesouros que buscan artefactos antigos.
Casariche
Ten unha área duns 52,90 km² e unha poboación de	5.429 habitantes (2020), o que daba unha densidade de poboación de 105,22 hab/km². Encóntrase situada a unha altitude de 296 m e a 122 km da capital provincial, Sevilla.
Harriet Brooks
Traxectoria
Durante un curto período tamén traballou baixo a supervisión de Marie Curie. En 1904, Brooks foi nomeada para a facultade do Barnard College. En 1907 casou con Frank Pitcher e abandonou o campo da física, xa que naqueles tempos era obrigatorio que calquera muller da universidade renunciase ao seu traballo despois de casar.
Clásicos en Galego
miniatura|[[Aristófanes: Nubes e Asemblearias.]] Clásicos en Galego é unha colección de libros editada pola Xunta de Galicia (vaias consellerías ao longo do tempo que durou a colección) e mais a Editorial Galaxia, dirixida por Manuel Díaz y Díaz. En edicións bilingües [orixinal (en latín, grego, inglés, francés...) e tradución á lingua galega], publicouse do ano 1988 ao 2006.
Descrición e contido
miniatura|[[Terencio: A sogra e Os irmáns.]]
Wallada bint al-Mustakfi
Traxectoria
Ao seu salón tamén acudían poetas e literatos do seu tempo, xunto a personaxes xurídicos prestixiosos quen admiraban o seu xenio e beleza. Entre as súas calidades destacaban atributos físicos (cabelo louro ou roxo, pel clara e ollos azuis), ademais de ser intelixente, culta e orgullosa. Os seus versos bordados nos ombreiros dos seus vestidos e andar pola rúa sen veo testemuñan a súa personalidade altiva. Foi descrita como coqueta e libertina segundo varias fontes:
Obra
Cóntase tamén que Ibn Zaydun lle enviaba a Wallada cartas anónimas con pequenos poemas. Porén, ela estaba tan desconcertada por non coñecer a súa autoría que os ignorou até que por fin recibiu un asinado. O seu amor foi secreto e efémero, e, de feito, un dos poemas de Wallada fala da traizón de Ibn Zaydun. A separación supuxo que este pagase co cárcere a infamia. En canto saíu decidiu buscar a Wallada arrepentido, mais ela nunca máis lle volveu corresponder.
Disque o vían camiñando errante e con olleiras, enfermo de amor. Eran coñecidos os seus poemas, dolorosos e submisos, os cales suplicaban un perdón que nunca se lle concedeu. Consérvase en Córdoba o Monumento aos Namorados, inaugurado en 1971, en lembranza desta coita. miniatura|Monumento aos Namorados en Córdoba ([[Andalucía)]]
Brandon Sanderson
Infancia e educación
Brandon Sanderson naceu o 19 de decembro de 1975 en Lincoln, Nebraska. É o vello de catro irmáns. Sanderson converteuse nun lector apaixonado de novelas de alta fantasía na súa adolescencia e fixo varios intentos precoces de escribir as súas propias historias. Despois de se graduar do instituto en 1994, acudiu a Brigham Young University (BYU) para estudar bioquímica. Pasou dous anos ausente desde 1995 a 1997 para servir como misioneiro voluntario para a Igrexa de Xesús Cristo dos Santos dos Últimos Días e foi asignado para servir en Corea do Sur.
Leis da Maxia de Sanderson
Adicionalmente, existe unha lei cero: sempre pecar de espectacularidade.
Tvashtar
Outros personaxes
As Tuashtrá (‘fillas de Tuashtri’) tamén serían certas deusas menores, segundo o Tandia-bráhmana 12.5.
Triboloxía
Século XX. Informes
En 1953, John Frederick Archard desenvolveu a ecuación de Archard que describe o desgaste por deslizamento e está baseada na teoría da asperidade (ciencia dos materiais).
Manuel Maneiro Grille
Manuel Maneiro Grille, nado en San Cosme de Antes (Mazaricos) en maio de 1943 e finado en San Fins de Eirón (Mazaricos) o 24 de marzo de 2002, foi un político galego.
Varanus salvator
Taxonomía
O descritor da especie, Josephus Nicolaus Laurenti, en 1768, utilizou como nome científico para esta especie Stellio salvator.
Dieta
A dieta do V. salvator nunha área urbana na Tailandia central inclúe peixes, cangrexos, tartarugas Malayemys macrocephala, ras Hoplobatrachus rugulosus, aves, pequenos redores, gatos domésticos e cans, polos, restos de comida e carcasas. Os estómagos de 20 destes varanos adultos capturados na illa Redang contiñan principalmente sobras de comida humana, seguida de ovos e crías de tartaruga, cangrexos e ovos de lagartos.
Esmeralda Cervantes
Proxectos sociais
Dirixiu e colaborou en varias revistas, como L'Estrella Polar, Portaveu Internacional d'arts, Literatura, Comerç, Modes i Salons. Destaca tamén La Ilustración de la Mujer, dirixida ás mulleres urbanas. O primeiro número publicouse en xuño de 1883, co obxectivo de crear un imaxinario que posibilitase a adscrición das mulleres á cidade e lexitimase a súa presenza neste espazo. O número 11 do primeiro día de novembro de 1883 recolle o retrato de Esmeralda Cervantes.
Acadèmia de Ciencies, Arts i Oficis per a la Dona
Clotilde creou este proxecto mediante a observación en países que desenvolveran a industrialización antes que Cataluña e España. Amais, comprobou as repercusións da nova organización social e o acceso desigual aos recursos en función do sexo.
Poucos días despois da inauguración da Academia, creouse unha revista vinculada a ela, El Angel del Hogar, na que colaboraron escritores de prestixio como Àngel Guimerà. O primeiro número publicouse o 15 de maio de 1885.
Teuta
Teuta (Ilirio: *Teutana, 'amante do pobo, raíña'; Τεύτα; ) foi a raíña rexente da tribo Ardiaei en Iliria, que reinou aproximadamente desde o 231 a.C ata o 228/227 a.C.
Primeiros reinados (231–230 a. C.)
No 231 a.C., os exércitos de Teuta atacaron as rexións da Élide e Mesenia no Peloponeso. De camiño a casa, capturaron a cidade grega de Fenice, naquel momento o lugar máis próspero de Epiro e un centro para o crecente comercio coa península italiana. A cidade pronto foi liberada e aceptouse unha tregua contra o pago dunha taxa e de prisioneiros nacidos libres. A toma dun centro urbano, en oposición ao saqueo no campo, representou unha escalada na ameaza que representaban os ilirios tanto para gregos como para romanos. Durante a súa ocupación de Fenicia, algúns piratas ilirios saquearon os barcos mercantes italianos en número tan elevado que o Senado romano, despois de ignorar as queixas anteriores, viuse obrigado a enviar dous embaixadores á cidade de Scodra para solicitar reparacións e esixir o fin de todas as expedicións piratas. O vívido relato do suceso, dado polo historiador grego Polibio e abertamente hostil a Teuta, foi probablemente influenciado por unha tradición romana anterior que orixinalmente pretendía xustificar a invasión de Iliria.
Á súa chegada, os embaixadores romanos Lucio e Gaius Coruncanius atoparon á raíña Teuta celebrando o fin dunha rebelión interna iliria cando os seus exércitos estaban a piques de asediar a cidade insular grega de Isa. Ela prometeu que ningunha forza real lles faría dano, pero que a piratería era un costume tradicional ilirio ao que non podía por fin. Teuta tamén implicou que "era contrario ao costume dos reis ilirios impedir que os seus súbditos gañasen botín do mar". Segundo informou, un dos enviados perdeu os estribos e respondeu que Roma se encargaría de "mellorar as relacións entre o soberano e os subditos en lliria", xa que "[tiñan] un costume admirable, que é castigar publicamente aos autores de agravios privados e acudir publicamente en auxilio dos agraviados.
Lendas
Segundo unha lenda dos habitantes modernos de Risan, Teuta acabou coa súa aflixida vida lanzándose desde as montañas de Orjen en Lipci.
Bolboreta arlequín
A bolboreta arlequín (Zerynthia rumina) é unha especie de bolboreta que pertence á familia dos papiliónidos. É unha especie moi frecuente en España e está presente na maioría de hábitats. En Galicia está en perigo de extinción. As súas plantas nutricias son as do xénero Aristolochia.
Héctor Carballo (actor)
Héctor Carballo, nado en Trasmiras en 1985, é un actor galego.
Actor
=== Televisión ===
Francia Márquez
Defensa do río Ovejas
miniatura|250x250px|Encoro Salvajina no departamento do Cauca (Colombia) en 2010. Dende 1994 até 1997 participou no proceso de avaliación dos impactos que xeraría á súa comunidade e ao territorio o megaproxecto de desviación do río Ovejas ao encoro Salvajina, en particular os impactos que este proxecto traerían á vida de todos os membros da súa comunidade, incluíndo o efecto negativo sobre o seu territorio considerado como ancestral, e polo tanto sobre a identidade étnica e cultural dos seus habitantes. No 2005, participou no proceso á Corporación Autónoma Rexional de Valle del Cauca (CVC) e á Empresa de Energía del Pacífico (EPSA) para a reparación dos impactos creados polo megaproxecto Salvajina, proceso que non tivo en conta dereito fundamental ao consentimento libre, previo, e informado as comunidades, con vía a reparar os impactos xerados nos 35 anos de vida do encoro.
Outras mobilizacións
En 2016, participou no paro realizado polo Cume Nacional Agrario, Campesiño, Étnico e Popular. Estivo na mesa política e enfocando o seu traballo ao tema das vítimas. En abril deste mesmo ano, Márquez viaxou a Suíza para dialogar sobre os retos e desafíos do proceso de paz, e os dereitos dos pobos étnicos afrocolombianos e indíxenas. Posteriormente, no mes de maio, viaxou a París ao Foro sobre minaría e boas prácticas, organizado pola Organización para a Cooperación e o Desenvolvemento Económico (OCDE).
Recoñecemento internacional
Márquez participou en diferentes foros e conferencias en varias universidades, e participou en reunións con parlamentarios de Congreso dos Estados Unidos, en institucións gobernamentais e non gobernamentais, e eventos académicos expondo a súa visión sobre como funciona o racismo estrutural en Colombia, e como as mulleres negras "son fortemente violentadas e os seus corpos usados como un instrumento de guerra".
Marinho Chagas
Traxectoria
Trala súa retirada regresou a Natal, onde se presentou como candidato á alcaldía da cidade polo Partido Liberal, sen éxito. Uns anos antes tivera unha pequena incursión no mundo da música, publicando o sinxelo Eu Sou Assim.
Hipocampo (anatomía)
Ligazóns
As células granulares proxéctanse a través das fibras musgosas no estrato radial interno da rexión CA3 do hipocampo proprius cara ás células piramidais alí, que á súa vez son excitadoras. De novo, hai inhibicións cara a adiante e cara atrás por parte das interneuronas. Outros intercambios aferentes entre as rexións CA3 de ambos hemisferios; rematan no estrato radiatum exterior. As células piramidais envían axóns ao fórnix, que abandona a formación hipocampal e chega a varios núcleos do tronco cerebral (incluíndo a corpora mamillaria, substantia nigra, locus caeruleus).
Toda a formación do hipocampo tamén recibe vías neuromoduladoras aferentes. As neuronas colinérxicas do septum pellucidum envían aquí os seus axóns, as neuronas serotoninérxicas do rafe medial e as que conteñen norepinefrina do locus caeruleus. Unha proxección dopaminérxica moi débil do tegmento ventral é difícil de detectar histoquímicamente.
Sombreiro de ouro de Schifferstadt
Clasificación
Despois de descifrar parcialmente o canon de ornamento dos sombreiros de ouro con forma de cono do tipo Schifferstadt, agora adscríbenselles propiedades de calendario de gran alcance aos conos de ouro ademais da súa función representativa e culta. Non está claro se se usaron realmente como calendario ou se só representan o coñecemento astronómico subxacente.
Descrición
Na ilustración adxacente móstrase unha visión xeral da forma do sombreiro de ouro de Schifferstadt, así como do tipo e número de punzóns de patrón utilizados nas respectivas zonas de adorno principais.
Lugar de achado e historia
As circunstancias observadas e reconstruíbeis apuntan a un depósito de culto: o sombreiro colocouse en posición vertical nuns 60 enterrado profundamente. A punta do sombreiro sobresaía xusto debaixo da superficie da terra; o propio sombreiro estaba de pé sobre unha lousa de barro feblemente cocido cando foi atopado. O propio cono de folla de ouro encheuse con terra ou cunha mestura de terra e cinza, que non se conservou.
Fabricación
Debido ás propiedades tribolóxicas do material, o material endurece a medida que aumenta o grao de deformación e despois tende a rachar. Para evitar estas gretas, foi necesaria unha deformación especialmente uniforme durante a forxa. Ademais, durante o proceso de fabricación, a peza tivo que ser sometida repetidamente a polo menos 750 °C son recocidos suaves.
Manuel Segade Lodeiro
Traxectoria
Foi Director do CA2M desde xaneiro de 2016.
Constancia subxectiva
Visual
A constancia de distancia: refírese á relación entre a distancia aparente e a distancia física. Un exemplo de ilusión que representa á constancia de distancia podería ser a do tamaño da lúa, aínda que a explicación desta ilusión aínda está en debate.
Mónica García Gómez
Traxectoria
Filla de dous psiquiatras, naceu o 16 de xaneiro de 1974 en Madrid, estudou no colexio privado Yale na colonia de El Viso e no Instituto Beatriz Galindo da rúa Goya, ambos en Madrid, cidade na que viviu toda a súa vida no barrio Retiro. Licenciouse en Medicina e Cirurxía pola Universidade Complutense de Madrid (UCM), especializándose en anestesioloxía.
García, que desenvolveu a súa carreira profesional como anestesista no Hospital 12 de Octubre, participou nas protestas das mareas brancas en defensa da sanidade pública como voceira da Asociación de Facultativos Especialistas de Madrid (AFEM).
Activismo
En 2012 uniuse á Asociación de Facultativos Especialistas de Madrid (AFEM). Nun principio formou parte da Xunta Directiva da asociación e asumiu o cargo de coportavoz.
Indra
Relacións con outros deuses
Indra ascendería ao trono dos Devas logo de matar ao seu pai Diaus Pitar (o antigo deus do ceo) arrastrándoo por un pé e facéndoo caer desde o ceo.
Indra está casado con Indrani (cuxo pai, Puloman, el matara). Foi pai —con distintas mulleres— de Áryuna, Yaianta, Midhusa, Nilambara, Kamla, Bhus e Rishabha, entre outros.
Dionne Warwick
Traxectoria
Entre as súas interpretacións máis lembradas están "Alfie", "I Say A Little Prayer For You", "Promises, Promises", "This Girl's In Love With You", "Endless Love" (canción que gravou con Barry White e que tamén interpretou con Tom Jones), "I Always Get Caught in The Rain", "Who Can I Turn To" ou "I'll Never Fall in Love Again".
O 16 de outubro de 2002, Dionne Warwick foi nomeada Embaixadora de Boa Vontade da Organización das Nacións Unidas para a Agricultura e a Alimentación (FAO).
Pilar Sanjurjo
Traxectoria
O seu nome loce xunto ao doutras figuras, como Mariano Medina, sendo a primeira muller en poñerse diante das cámaras da televisión par dar o parte do tempo nos telexornais nocturnos da Televisión Española. Chegou á pequena pantalla da man de Eugenio Martín Rubio, O traballo dos meteorólogos era complicado naquelas datas, e as súas predicións non sempre eran certeiras. De feito, Martín Rubio, en pleno anticiclón en España predixo que chovería o 18 de xaneiro de 1967 en todo o país, incluído Madrid. Apostou o bigote e perdeu. Esta falta de acerto foi un filón para os humoristas da época que, como Miguel Gila sacaron moito partido nos seus programas.
O seu bo facer fixo que a súa popularidade fose aumentando nas décadas dos 1970-1980. Tiña boa imaxe, seguridade ante a cámara e capacidade de predición: chegouse a dicir que era a única a que acertaba no seus prognósticos. Pilar Sanjurjo foi tamén unha das primeiras mulleres en participar nunha expedición á Antártida, onde investigou in situ as causas e os efectos do burato na capa de ozono.
Arquéntero
Etimoloxía
O nome arquéntero está formado polos elementos arqu- e -éntero. O primeiro deriva do termo do grego antigo ἀρχή archḗ, "principio", "comezo", "orixe", e o segundo do grego antigo ἔντερον énteron, "intestino".
Adelaide Hall
Primeiros anos e matrimonio
Adelaide Hall naceu en Brooklyn, Nova York, filla de Elizabeth e Arthur William Hall. Aprendeu a cantar ensinada polo seu pai, e comezou a súa carreira artística en 1921 en Broadway formando parte do coro do musical de Noble Sissle e Eubie Blake Shuffle Along. Posteriormente actuou en diferentes musicais negros, entre eles Runnin' Wild, de James P. Johnson en Broadway en 1923, no que cantou a canción !Old-Fashioned Love", Chocolate Kiddies (1925, en xira europea, con cancións escritas por Duke Ellington), My Magnolia (Broadway, 1926, con banda de Luckey Roberts e Alex C. Rogers), Tan Town Topics (1926, con cancións de Fats Waller), e Desires of 1927 (1926 – 1927, con música de Andy Razaf e J. C. Johnson).
Paso de palio
Un paso de palio é un paso (grupo escultórico que representa algún dos sucesos da Paixón de Cristo), que é un elemento destacado nunha procesión da Semana Santa.