cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cecas da Antiga Roma
Funcionamento das cecas
A materia prima en estado bruto, é dicir, os metais destinados á posterior cuñaxe (o ouro, a prata, e o cobre e o estaño para o bronce) proviñan de minas situadas principalmente en Hispania e na Dacia (Transilvania), fontes que se esgotaron cara ao século II. Tamén obtiñan estes metais da fundición dos obxectos requisados durante as súas conquistas, aínda que esta fonte tamén se foi esgotando, logo da conquista da Dacia en 105. Así e todo, o déficit de metais preciosos durante a crise monetaria do século III superouse nos comezos do século IV polas confiscacións efectuadas ás expensas dos tempos, ao que se lle sumou a reciclaxe continua do circulante existente, mediante a súa refundición.
A partir dos abundantes exemplares coñecidos, a calidade da produción de moeda dos obradoiros romanos foi, en xeral, boa, malia algúns defectos habituais provocados durante a cuñaxe:
Óscar Gilsanz
Traxectoria
Naceu en Betanzos no seo da familia fundadora da empresa de autocares Gilsanz. Vencellado futbolisticamente durante décadas ao Betanzos, criouse na canteira do club, e debutou co primeiro equipo en 1991. Militou no club brigantino durante as seguintes 14 tempadas, 10 delas como capitán, exceptuando cinco meses que pasou no CD Bullense de Murcia. Xogou preto de 500 partidos coa camiseta vermella, viviu un ascenso a Terceira División e disputou dúas fases de ascenso á Segunda División B. Retirouse en 2005, despois de militar durante unha campaña no Sporting Sada.
Hunimundo
Bandidaxe
Hunimundo fuxiu ás montañas Harz, onde liderou unha pequena banda. «Hunimundo, acompañado duns cantos bárbaros, atacou a cidade de Batavia, tal e como o santo prognosticara, e, mentres case todos os habitantes se dedicaban á colleita, mataron a corenta homes da cidade que quedaran a garda».
Xertrude de Saxonia
Traxectoria
Era a filla de Bernardo II de Saxonia e Eilika de Schweinfurt.
Edward Dodwell
Carreira
Dodwell viaxou de 1801 a 1806 a Grecia, que entón formaba parte do Imperio Otomán, e pasou o resto da súa vida na súa maior parte en Italia, en Nápoles e Roma. Morreu en Roma polos efectos dunha enfermidade contraída en 1830 durante unha visita de exploración ás montañas Sabinas. A viúva de Dodwell, filla do conde Giraud e trinta anos menor que el, fíxose posteriormente famosa como a "fermosa" condesa de Spaur, e xogou un papel considerable na vida política da cidade papal.
Trichodes alvearius
Ciclo vital
Os adultos poden encontrarse desde maio a agosto sobre as flores, principalmente especies de Apiaceae, Asteraceae e Crataegus, alimentándose de pole. Porén, inclúen na súa dieta pequenos insectos que cazan activamente, especialmente especies de Oedemera, Psilothrix, Stenopterus e Clytus.
Domitila Barrios de Chungara
Folga de fame de 1978
Barrios contribuíu a dobregar a ditadura militar de Hugo Banzer Suárez. Obrigouno a iniciar unha verdadeira apertura democrática e non un simulacro, como era o orixinalmente planeado.
Teira dugesii
Reprodución
As femias adultas de Teira dugesii poñen de dúas a tres camnadas de ovos ao ano, e os xuvenís miden uns 3 cm cando os ovos eclosionan.
Domitila Barrios de Chungara
Candidatura á vicepresidencia
Estes testemuños foron posteriormente recompilados nos libros ''"Si me permiten hablar...". Testimonio de Domitila, una mujer de las minas de Bolivia e ¡Aquí también Domitila!'', e escribiu cadernos pequenos de capacitación sindical e política. Fundou a Escuela Móvil de Formación Sindical que leva o seu nome e traballou en Quillacollo e Cochabamba. En 1975 participou na Tribuna do Ano Internacional da Muller, realizada por Nacións Unidas en México, como a única muller de clase obreira asistente.
Papilionoidea
Evolución e Bioxeografía
Seis das sete familias de Papilionoidea están distribuídas por todo o mundo. Hedylidae é a única familia restrinxida á rexión Neotropical, e polo menos tres das outras familias (Nymphalidae, Hesperiidae e Riodinidae) teñen maior riqueza nesta rexión. Lycaenidae ten unha maior riqueza na rexión Afrotropical, mentres que Papilionidae e Pieridae son máis ricas na rexión Oriental.
Bea Seijas
Traxectoria
Comezou xogando ao fútbol sala no Lago Gairesa de Valdoviño, cando aínda non existían ligas femininas, polo que disputaban só encontros amigables. En 1990 fichou polo Sal Lence do barrio dos Castros da Coruña. Con este equipo gañou tres ligas de Primeira División (1992/93, 1994/95 e 1995/96), así como as Copas de España de 1992, 1995, 1996 e 1997.
Ámbar birmano
Contexto xeolóxico, ambiente deposicional e idade
miniatura|Contexto xeolóxico do ámbar birmano do norte de Myanmar O ámbar encóntrase na cunca de Hukawng, unha gran cunca sedimentaria do Cretáceo-Cenozoico do norte de Myanmar. Os estratos sufriron pregamento e fallamento. A cunca de Hukawng forma parte doutra cunca de maior tamaño, a cunca central de Myanmar, unha cunca sinclinal orientada N-S que se estende ata o golfo de Martaban no sur. A cunca considérase parte do bloque de Birmania occidental do terreo (terrane) de Burma, que ten unha historia tectónica moi discutida, considérase asociado cos conceptos dos terreos de Cimeria e Sibumasu. O bloque formaba parte de Gondwana durante polo menos o inicio do Paleozoico, pero o momento en que ocorreu a deriva do bloque é moi inseguro, con estimacións que van desde o Devoniano ao inico do Cretáceo. Tamén se discute se o bloque se acrecionou na marxe continental de Asia no momento en que se produciu o depósito do ámbar. Algúns integrantes da flora e fauna teñen afinidades coas de Gondwana, mentres que outros téñenas coas de Laurasia. Unha recente reconstrución paleomagnética atopou que o terreo de Birmania formaba unha masa de terra insular no océano de Tetis durante o Cretáceo medio a unha latitude de aproximadamente 5-10 graos ao sur do ecuador.
Paleoambiente
O propio ámbar é principalmente discoidal e aplanado ao longo do plano das capas, e é marrón avermellado, cunha cor con tons de amarelos a vermellos. A opacidade do ámbar pode ser de clara a opaca. Moitas pezas de ámbar teñen finas veas de calcita que son tipicamente de menos de 1 mm, pero de ata 4-5 mm de grosor. O número e proporción de veas nunha peza de ámbar varía significativamente, nalgunhas pezas as veas están absolutamente ausentes, mentres que outros descríbense como "cheos de pequenas veas" O ámbar considérase que o orixinaron coníferas, probablemente araucarias, baseándose en análises espectroscópicas e inclusións de fragmentos de madeira, aínda que tamén se suxeriu que fosen piñeiros.
Araneae
Coñécense 44 familias de arañas do ámbar birmano, incluíndo: Archaeidae, †Burmadictynidae, †Burmascutidae, †Burmathelidae, Clubionidae, Corinnidae, †Cretaceothelidae, Deinopidae, Dipluridae, †Eopsilodercidae, †Fossilcalcaridae, Hersiliidae, Hexathelidae, †Lagonomegopidae, Leptonetidae, Liphistiidae, †Micropalpimanidae, †Mongolarachnidae, Mysmenidae, Ochyroceratidae, Oecobiidae, Oonopidae, Oxyopidae, Palpimanidae, †Parvithelidae, Pholcidae, †Pholcochyroceridae, †Plumorsolidae, †Praearaneidae, †Praeterleptonetidae, Psechridae, Psilodercidae, Salticidae, Segestriidae, Telemidae, Tetrablemmidae, Tetragnathidae, Theridiosomatidae, Theridiidae, Thomisidae, Uloboridae e †Vetiaroridae.
Scorpiones
miniatura|[[Betaburmesebuthus bellus (Scorpiones:†Palaeoburmesebuthidae) |alt=]] De escorpións atopáronse 7 familias, que son: Buthidae, Chaerilidae, †Chaerilobuthidae, †Palaeoburmesebuthidae, †Palaeoeuscorpiidae, †Palaeotrilineatidae e †Sucinolourencoidae.
Parasitiformes
Coñécense 7 familias de parasitiformes, que son: Argasidae, †Deinocrotonidae, †Khimairidae, Ixodidae, Opilioacaridae, Polyaspididae e Sejidae.
Thelyphonida
Os dous xéneros de telifónidos atopados son: Mesothelyphonus, que pertencen a Thelyphonidae e Burmathelyphonia, que non pertencen a familias existentes.
Notoptera
Coñécese só unha especie de notópteros procedente do ámbar, unha ninfa de Grylloblattidae da especie Sylvalitoralis cheni. miniatura|Heterobathmilla kakopoios (Strepsiptera:†Phthanoxenidae)
Raphidioptera
miniatura|Nanoraphidia (Raphidioptera:†Mesoraphidiidae) Só se atoparon representantes dunha familia de rafidópteros: †Mesoraphidiidae.
†Chresmodidae
Atopouse unha enigmática especie de cresmódido de patas longas, Chresmoda.
†Tarachoptera
Está representada no ámbar unha familia de taracópteros: †Tarachocelidae.
Jungermanniopsida
Coñécense 3 familias de Jungermanniopsida: Frullaniaceae, Lepidolaeanaceae e Radulaceae. miniatura|[[Cystodium sorbifolium|Cystodium sorbifolioides]]
Ámbar de Tilin
Un estudo de 2018 do depósito de ámbar de Tilin no centro de Myanmar indicou que era 27 millóns de anos máis moderno que o depósito de Hukawng, datando aproximadamente de hai 72 millóns de anos, no final do Campaniano. O depósito estaba asociado cunha capa supraxacente tobácea, e de nódulos subxacentes de arenito marrón obtivéronse restos do ammonites Sphenodiscus. Describíronse varios espécimes de artrópodos pero moito peor conservados que os do ámbar de Hukawng. Entre eles estaban Hymenoptera (Braconidae, Diapriidae, Scelionidae) Diptera (Ceratopogonidae, Chironomidae) Dictyoptera (Blattaria, Mantodea) fulguromorfos, Berothidae e psocópteros (Lepidopsocidae) así como as subfamilias de formigas existentes Dolichoderinae e as clasificadas provisoriamente como Ponerinae, así como fragmentos de musgos.
Ámbar de Hkamti
O xacemento de Hkamti está localizado a uns 90 km ao suroeste do xacemento de Angbamo e consiste predominantemente en calcarias intercaladas con lutitas e toba volcánica; o ámbar atópase dentro das capas non consolidadas de lutita/toba. Atopouse un crinoideo unido a un espécime de ámbar, xunto con restos de plantas mariñas nos sedimentos que o rodeaban, o que indica unha deposición nun ambiente mariño pouco fondo. O ámbar é xeralmente marrón avermellado, mentres que o amarelo é raro; o ámbar encóntrase xeralmente en forma de clastos angulares, o que indica unha curta distancia de transporte e é máis fráxil que os ámbares do norte de Myanmar. A datación de circóns restrinxiu a idade do depósito a inicios do Albiano, hai 110 Ma, significativamente máis antigo que as datacións obtidas noutros depósitos. A fauna atopada no interior do ámbar inclúe: Archaeognatha, Diplopoda, Coleoptera, Araneae, Trichoptera, Neuroptera, Psocodea, Isoptera Diptera, Orthoptera, Pseudoscorpionida, Hymenoptera e Thysanoptera. O lagarto Retinosaurus foi outro dos achados descritos dese lugar.
Wayne Gretzky
Traxectoria
Gretzky naceu e criouse en Brantford, Ontario, perfeccionando as súas habilidades nunha pista de xeo do patio e xogando regularmente nas ligas menores a un nivel moito maior ca os dos seus iguais. A pesar da súa estatura, forza e velocidade pouco impresionantes, a súa intelixencia e lectura do xogo non tiñan rival. Esquivaba os controis dos seus opoñentes, anticipaba o lugar en que estaría o disco e executaba o movemento correcto no tempo correcto. Foi coñecido por colocarse trla rede do seu rival, zona que se alcumou "o despacho de Gretzky".
En xaneiro de 1978, Gretzky foi o máximo anotador máis novo do campionato do mundo júnior. En xuño foi contratado polos Indianapolis Racers da World Hockey Association (WHA), cos que xogou brevemente antes de ser vendido aos Edmonton Oilers. Cando pechou a WHA, os Oilers uníronse á NHL, onde estableceu moitos récords de anotación e levou o seu equipo a gañar catro Stanley Cups. O traspaso de Gretzky aos Los Angeles Kings o 9 de agosto de 1988, tivo un efecto inmediato no equipo, que o levou ás finais da Stanley Cup de 1973 e está considerado como o popularizador do hóckey en California. Gretzky xogou por un tempo cos St. Louis Blues antes de rematar a súa carreira cos New York Rangers.
María Asunción Català
Carreira investigadora
Dende 1957 até 1969 foi axudante da Sección de Astronomía do Seminario Matemático de Barcelona do Padroado Afonso X o Sabio do CSIC, aínda que a súa traxectoria científica comezou neste lugar como bolseira. En 1965 colaborou na investigación na especialidade de Astronomía Árabe para unha Axuda para a Investigación na Universidade en Historia da Ciencia.
Belén Riveiro
Traxectoria
É Doutora pola Universidade de Vigo (2011). Ten realizado estadías no Institut for Applied Photogrammetry and Geoinformatics (Alemaña), na New Mexico State University (USA), en 2011 acadou praza de Lecturer no Departamento de Enceñería Civil da Newcastle University (Reino Unido). E estadías de investigación posdoutoral en Delft University of Technology (Holanda), University of Cambridge (Reino Unido) e na Universidade do Minho (Portugal).
Carlos Vieitez Fernández
Traxectoria
Foi xuíz de paz de Meaño e técnico da Mancomunidade do Salnés. Nas eleccións municipais de 2019 encabezou a candidatura do PPdeG en Meaño, e foi elixido alcalde como cabeza da lista máis votada. Foi expulsado do PPdeG en outubro de 2020 por "manifesta deslealdade" co partido e por "desobediencia" ás instrucciósns recibidas ao facilitar que o PSdeG-PSOE presidise a Mancomunidade do Salnés cos votos dos concelleiros populares en Meaño. Tódolos concelleiros do seu grupo o acompañaron e en setembro de 2021 fundou o partido Veciños de Meaño, co que se presentou ás municipais de 2023 e foi reelixido alcalde obtendo maioría absoluta.
Iago López
Traxectoria
Formouse nas categorías inferiores do CD Lugo e estando en idade xuvenil pasou á canteira do Deportivo da Coruña. Debutou co Fabril na penúltima xornada da tempada 2016/17, nunha vitoria por 1-2 contra o CD As Pontes, coa que o filial branquiazul se proclamou campión de Terceira División. Na seguinte tempada compaxinou o equipo xuvenil con algunhas convocatorias para o filial, pero sen chegar a xogar con este na Segunda B.
Lingua mayo
A lingua mayo é unha lingua nativa americana da familia uto-azteca. Fálana unhas 40.000 persoas do pobo mayo ou yoreme, os cales viven no sur do estado mexicano de Sonora e no norte do veciño estado de Sinaloa. Baixo a Lei Xeral de Dereitos Lingüísticos dos Pobos Indíxenas" está recoñecida como unha "lingua nacional" xunto con outras 62 linguas indíxenas e o castelán. A lingua é considerada "en perigo crítico de extinción" pola UNESCO.
Linguas corachol
As linguas corachol son un grupo de linguas dentro da familia de linguas uto-aztecas. Os membros vivos do gripo corachol son o huichol e o cora, faladas polas comunidades de Xalisco e Nayarit, estados do centro de México. Crese que a lingua cazcan (chichimeca) podería estar relacionada.
Avobriguenses
Epígrafe
Sendo Emperador César Vespasiano Augusto, Pontífice Máximo, con poder tribunicio por décima vez, Emperador vixésimo, pai da patria, cónsul por novena vez, sendo emperador tamén Tito Vespasiano César, fillo do Augusto, Pontífice, con poder tribunicio por oitava vez, Emperador Décimo cuarto, cónsul por sétima (...) sendo legado de Augusto o Propretor Caio Calpetano Rancio Quirinal Valerio Festo e sendo Legado do Augusto, Decio Cornelio Meciano e procurador do mesmo Augusto, Lucio Arruncio Maximo, a Lexión Sétima Xémina Félix e dez cidades, a saber: os Aquiflavienses, os Avobriguenses, os Bibalos, os Coelernos, os Equaesos, os Interamnicos, os Límicos, os Nebisocos, os Quarquernos e os Tamaganos (...).
A respecto das liñas que faltan hai acordo entre os especialistas en considerar que foran eliminadas referencias ao Emperador Domiciano en virtude de damnatio memoriae.
Khan (título)
Nas linguas turca e mongol, Khan ou Kan significa "gobernante" ou "comandante". A orixe do termo pode ser dunha lingua altaica, probabelmente unha lingua mongol. Actualmente, os khans existen principalmente no sur de Asia, Asia central e Irán. Unha muller khan chámase Khatun ou Khanum.
Aerolíneas federales (álbum)
O disco chegou a vender máis de 25 000 copias, malia que a súa discográfica non lle fixese demasiada promoción.
Reservation Dogs
Reservation Dogs é unha serie de televisión estadounidense creada por Sterlin Harjo e Taika Waititi para FX Productions. É a primeira serie notábel que conta con guionistas e directores indíxenas, así como un elenco e un equipo de produción case completamente composto por indíxenas norteamericanos. É tamén a primeira serie rodada completamente en Oklahoma. A serie estreouse a través de FX on Hulu o 9 de agosto de 2021, (Día Internacional dos Pobos Indíxenas). En setembro de 2021, a serie foi renovada para unha segunda tempada.
Guillermo Barreras
Seat-Rothmans (1981)
En 1981 fichou como copiloto oficial do equipo Seat-Rothmans, formando parella co segoviano Pablo de Sousa. A bordo dun Seat 124 2000 lograron bos resultados, que sumados á vitoria que logrou xunto a Genito Ortiz no Rally Cataluña, copilotando un Renault 5 Turbo, fixeron que Barreras rematase cuarto entre os copilotos no Campionato de España.
Opel e nacional de terra (1983-1984)
En 1983 pasou a ser copiloto oficial de Opel no campionato nacional, estreando o novo Opel Manta 400 xunto a Juan Carlos Oñoro, co que quedaron terceiros no Rally San Agustín. Tamén ese ano disputou como piloto o Campionato de España de Rallys de Terra, cun Renault 5 Turbo e acompañado por seu irmán Luis como copiloto. Rematou na cuarta posición final despois de quedar segundo nas dúas últimas carreiras, en Zaragoza e Sigüenza. En 1984 gañou a primeira edición do Rally RACE de Lugo, onde a pesar de envorcar conseguiu vencer marcando exactamente o mesmo tempo que Antonio Zanini, declarándose gañador a Barreras por ser o máis rápido no primeiro treito. Venceu tamén no Rally RACE Madrid, de novo por diante de Zanini. Con todo, varios abandonos noutros rallys fixeron que só puidese ser cuarto na clasificación final do campionato, igual que o ano anterior. Ademais disputou como copiloto o nacional de asfalto, xunto a Genito Ortiz, conseguindo varios podios e rematando en sétima posición.
Campión de España de terra (1985-1986)
En 1985 deixou a súa faceta de copiloto, adicándose só a pilotar. Comezou o nacional de terra gañando as dúas primeiras probas, o Rally RACE Málaga e a segunda edición do Rally RACE Lugo. A continuación sufriu dous abandonos nas dúas seguintes carreiras, en Estremadura e Xèrica (Castelló) e gañou as dúas seguintes, o Rally RACE Soria e o Rally Terra de Cataluña, chegando á última proba, o Rally RACE Madrid, como líder do campionato, con Juan Carlos Oñoro como único rival para o título. A Barreras chegáballe con rematar entre os seis primeiros para lograr o título. Finalmente quedou segundo en Madrid, proclamándose deste xeito campión de España de rallys de terra con 153 puntos, 17 máis que Oñoro.
Lancia Delta e retiro dos rallys (1994-actualidade)
En 1994 comezou a correr cun Lancia Delta HF Integrale, co que gañou ese ano o Rally de Terra da Rioxa e en 1996 o Rally RACC Calaf. As súas aparicións en rallys xa eran máis escasas neses anos e compaxinábaas con competicións de golf. Finalmente deixou os rallys e adicouse ao mantemento de campos de golf. Foi tamén presidente do Real Aero Club de Vigo.
Xiongnu
Alianzas matrimoniais e consecuencias
Os khagans quirguisos afirmaban descender do xeneral chinés Li Ling, neto do famoso xeneral da dinastía Han Li Guang. Li Ling foi capturado polos xiongnu e desertou no século I a.C., e dado que a familia real Tang Li tamén reclamou descendencia de Li Guang, o Kirguiz Khagan foi recoñecido como membro da familia Imperial Tang. Esta relación acougou cando o khagan kirguiz Are (阿熱) invadiu o khaganato uigur e pasou a espada a Kasar Kaghan. A noticia foi levada a Chang'an polo embaixador quirguiso Zhuwu Hesu (註吾合素).
Shinova
Plaza del Trigo e "Volver"
O último trimestre de 2015 Shinova volveu aos Neo Music Box. O novo disco, “Volver”, publicado por Warner en 2016, representou outra volta no seu son, con “Doce Meses (El Año del Maravilloso Desastre)” como sinxelo. A gran repercusión desta canción serviu para que o grupo gañase moita visibilidade ante o público e os medios. O 13 de agosto de 2016 pecharon a prestixiosa Plaza del Trigo do Sonorama Ribera cunha actuación memorábel que para a organización do festival estivo “á altura das actuacións de Vetusta Morla ou Supersubmarina na mesma praza”. Ese día marcou un punto de inflexión na traxectoria do grupo, que comezou a participar en festivais como o Festival Gigante de Guadalaxara ou o Interestelar de Sevilla.
A publicación de “Volver” o 16 de setembro de 2016 facilitou que a banda puidese realizar unha xira en mellores condicións técnicas cás anteriores, con máis datas e mellor escenografía. A mesma semana da súa publicación, “Volver” situouse nas primeiras posicións das listas oficiais de vendas españolas, o que constatou o esplendor do grupo. Ao longo de 2017, Shinova confirmou medio centenar de actuacións, entre elas a celebración do XX Aniversario do Sonorama Ribera, da que formaron parte xunto a bandas como Second e Luis Brea y el Miedo. Amais, confirmaron a súa presenza nunha quincena de festivais.
Lucía Sánchez Saornil
Militancia anarcofeminista
Durante a década de 1920 tomou contacto co movemento anarcosindicalista. Foi unha figura importante na realización de dúas folgas dentro de Telefónica, o que provocou, na primeira, o seu traslado a Valencia e finalmente na segunda a súa expulsión da empresa. Deixou a poesía pola prosa e non a retomaría ata 1936. En 1927 xa en Valencia colaborou en varios xornais anarquistas como Tierra y Libertad e Solidariedad Obrera de Barcelona, Umbral de Valencia e a Fragua social. De volta a Madrid en 1933, proseguiu coas súas actividades no movemento anarquista, publicando nos xornais de Madrid El Libertario, La Tierra, Campo Libre e CNT . Deste último chegou a ser secretaria de redacción en 1933.
Compromiso político
Abandonou o movemento ultraísta porque o afán de renovación literaria que este propugnara non estaba a revolucionar o mundo das letras, por iso, dedicouse ao xornalismo e á literatura de compromiso político. Así foi unha gran divulgadora do ideario anarquista que quería rexenerar o país desmontando as estruturas de poder existentes a través da subversión das formas culturais dominantes e creando unha sociedade nova igualitaria cuxos membros se verían libres de forzas externas alienantes como o capitalismo e a relixión. No órgano libertario CNT de Madrid no que traballou como secretaria desde mediados de 1933, publicou o ensaio Literatura nada más no que deu conta do seu persoal paso da estética vangardista a unha literatura politicamente comprometida e atacou as vangardas afirmando delas que só eran "burguesas iconoclastas".
Alfonso Vázquez Monjardín
Vida persoal
Casou no Carballiño con Emilia Blanco R. Maneiro en 1932, e foi pai de Xosé Lino (pai este de Afonso Vázquez-Monxardín), María Emilia, Carmelo, Kika e Alfonso Vázquez-Monjardín Blanco.
Cámara de Comercio Internacional
Afiliación
Hai dous xeitos para ingresar na ICC:
Federación Mundial de Cámaras de Comercio
A WCF tamén organiza o Congreso Mundial de Cámaras de Comercio cada dous anos nunha rexión diferente do mundo. O Congreso é o único foro internacional para que dirixentes de cámaras de comercio e profesionais compartan boas prácticas, intercambien ideas, desenvolvan redes, aborden os últimos asuntos empresariais que afectan ás súas comunidades e coñezan novas áreas de innovación grazas a cámaras de comercio de todo o mundo.
Durante o Congreso, a WCF tamén anuncia os gañadores da Competición Mundial de Cámaras de Comercio, o único programa de premios mundiais que recoñecen os proxectos máis innovadores acometidos por cámaras de comercio e industria de todo o mundo.
Publicacións
ICC Publications é o órgano editorial da Cámara de Comercio Internacional que proporciona ás empresas recursos esenciais en tres categorías amplas: regras e directrices da ICC, comentarios prácticos e traballos de referencia. O contido das publicacións da ICC provén do traballo das comisións da ICC, de institucións e expertos internacionais particulares.
Theo Jansen
Ovni (1980)
A súa primeira experiencia de arte cinética remóntase a 1980, cando un prato voador negro, feito sobre un marco de tubos de PVC, sementou o pánico voando no ceo de Delft, sustentándose no aire grazas ao helio co que estaba cheo., acompañando o seu voo coa emisión dun sinal acústico e o aceso de luces intermitentes.
Implantación da locomoción
miniatura| Animación do mecanismo de marcha Nas últimas fases do proxecto, interesado no proceso de evolución, Jansen tentou seleccionar modelos informáticos, reproducindo nas súas criaturas os mesmos mecanismos polos que a selección natural actúa sobre a evolución das especies vivas.
Salvador (filme)
Salvador é un filme estadounidense de 1986 co-escrito e dirixido por Oliver Stone. Está protagonizado por James Woods no papel do xornalista Richard Boyle, xunto con Jim Belushi, Michael Murphy, Elpidia Carrillo, John Savage e Cynthia Gibb nos papeis secundarios. Stone escribiu o guión xunto con Boyle.
Guerras Jin-Song
Comezo
En 1115, as tribos Jurchen rebeláronse contra os seus señores, da dinastía khitan Liao (907-1125) da rexión de Liao (hoxe Liaoning), e declararon a formación da Jin. Ao aliarse coa dinastía Song contra o seu inimigo común a Liao, Jin prometeu devolver aos Song as seis prefecturas do norte da China que caeran baixo control Liao desde 938. Os Song aceptaron pero a rápida vitoria dos Jurchen sobre os Liao, combinado cunha serie de fracasos militares dos Song, fixeron aos Jin remisos a ceder estes territorios. Tras unha serie de negociacións erradas que amargaron a ambas os partes, os Jurchen atacaron aos Song en novembro de 1125, enviando un exército cara a Taiyuan e outro cara a Kaifeng, a capital Song.
Man Jiang Hong
Controversia de autoría
A crenza común é que Yue Fei escribiu o poema en 1133 aos 30 anos durante as Guerras Jin-Song. En 1127, os emperadores Song Qinzong e Huizong foron capturados polas forzas da dinastía Jin dirixida polos Jurchen (este incidente coñécese como a "Humillación de Jingkang", como se menciona no poema). O emperador Gaozong retirouse á actual Hangzhou en 1127 e estableceu a dinastía Song do Sur.
Yamal
Yamal 101 e 102
Os Yamal 101 e 102 foron os primeiros satélites da serie. Foron lanzados o 6 de setembro de 1999 mediante un foguete Proton K/DM-2M. Cada un tiña unha masa de 1360 kg. Levaban a bordo doce transpondedores en banda C.
José María Bravo
Traxectoria
José María Bravo naceu en Madrid en 1917 e estudou na Institución Libre de Enseñanza, onde obtivo bos resultados académicos. As súas boas notas permitíronlle facer un intercambio de estudos en Alemaña. dereita|miniatura|270x270px| [[Polikarpov I-16 da Fundación Infante de Orleans pintado cos emblemas da FARE. Leva a matrícula CM-249, a do avión que pilotou no seu día José María Bravo.]] En xullo de 1936, unha vez estalada a guerra civil española, ofreceuse como voluntario para a aviación republicana. Xa tiña practicado voo sen motor antes da guerra, polo que tiña experiencia no manexo de avións. Unha vez aceptada a súa solicitude, marchou á Unión Soviética para participar no primeiro curso de adestramento de pilotos. Despois de seis meses de adestramento en Kirovabad, na República Socialista Soviética de Acerbaixán, regresou á España republicana en xuño de 1937 como sarxento de piloto de combate e experto no manexo do Polikarpov I-16. Comezou a súa actividade militar pilotando cos pilotos soviéticos do 1º Escuadrón de Moscas. As súas dotes de mando e o seu carisma impulsárono rapidamente ás Forzas Aéreas Republicanas e logo chegaron os ascensos, primeiro a tenente (o 11 de marzo de 1938) e logo a capitán (o 31 de maio).
José Augusto Seabra
Traxectoria
Licenciado en Dereito pola Facultade de Dereito da Universidade de Lisboa, en 1961. Preso p orprimeira vez aos 17 anos, foi torturado, xulgado e preso no Forte de Peniche, combateu o Salazarismo e exilouse en Francia, de onde saíu despois da Revolución de 25 de Abril de 1974, sendo un destacado militante do PSD. Iniciado masón, pertenceu á Loja União, do Porto, do Grande Oriente Lusitano. En París foi funcionario da UNESCO e desenvolveu estudos de Literatura, na École Practique des Hautes Études. Baixo a orientación de Roland Barthes doutorouse na Universidade de París III, presentando a tese Fernando Pessoa: do poemodrama ao poetodrama, despois publicada en Portugal e no Brasil.
Armadiña Rock
Armadiña Rock 2010
Celebrouse o 13 de agosto en Combarro.
José Augusto Seabra
Traxectoria
O 23 de decembro de 1992, foi agraciado co grao de Grã-Cruz da Orde do Mérito.
Armadiña Rock
Armadiña Rock 2022
Celebrouse o 26, 27 e 28 de agosto en Combarro.
Candidatura Unitaria de Trabajadores
Actualmente salvo en municipais - que depende do acordado municipio a municipio - concorre a todas as demais eleccións dentro de Adelante Andalucía ou Unidas Podemos ou candidaturas equivalentes.
Organización
A CUT organízase territorialmente mediante asembleas locais que desenvolven a súa actividade política no marco municipal. As asembleas locais envían representantes á Asemblea Nacional da CUT, máximo órgano de decisión entre congresos. O partido está dirixido por unha Mesa Permanente proposta polo portavoz nacional e ratificada pola Asemblea Nacional.
En abril de 2015 Rocío van de Heide, militante da CUT e do Sindicato Andaluz de Trabajadores (SAT), foi elixida membro do Consello Cidadán de Podemos en Andalucía, mediante o proceso de primarias abertas que celebrou dita organización.
Amparo Poch y Gascón
Traxectoria
A mediados dos anos 30 o compañeiro sentimental de Amparo Poch foi Manuel Zambruno Barrera. Era escritor, poeta e membro do sindicato do metal de CNT. En xullo de 1936 estivo no asalto ao Cuartel da Montaña. Foi redactor da prensa confederal e correspondente nas frontes de Madrid.
Formación
Debido a esta oposición, estudou Maxisterio na Escola Normal Superior de Mestres de Zaragoza entre 1917 e 1922. Licenciouse con premio extraordinario na sección de Ciencias.
Médica
En outubro de 1935 abriu unha Clínica Médica para mujeres y niños na rúa Libertad 34, no barrio Puente de Vallecas.
Feminista
Defendeu a igualdade de oportunidades e de trato entre homes e mulleres.
Ministerio de Sanidade
Traballou no Ministerio de Sanidade con Federica Montseny como directora de Asistencia Social entre 1936 e 1937.
Casal de la Dona Treballadora
O 3 de novembro de 1937 trasladouse a Barcelona.
Exilio en Francia
O testamento que fixo e que asinaron como testemuñas José Sanjuan e Ramón Valencia desapareceu. O comité de SIA (Solidariedade Internacional Antifascista) repartiu os seus avíos entre os máis necesitados. Os seus documentos e libros quedaron no Comité Nacional de SIA. Ao morrer só tiña na súa conta 16 francos e 29 céntimos. O periódico Espoir de Tolosa publicou:
C. H. E. Haspels
Carreira
Despois de visitas a China, Xapón e Estados Unidos, foi profesora nun colexio de nenas de Utrecht de 1926 a 1928. Ao entrar en Oxford, comezou a súa tese sobre a perspectiva na pintura de vasos gregos. Sendo Oxford o principal centro de investigación sobre cerámica grega, asistiu a conferencias de estudosos como John Beazley, os arqueólogos Thomas Ashby e John Myres e o epigrafista Marcus Niebuhr Tod. Escolleu os lécitos de figuras negras como tema da súa investigación.
Concello de Lilla Edet
Lilla Edet é un municipio sueco (kommun) do condado de Västra Götaland. A súa capital é Lilla Edet. En xuño do ano 2022 o concello tiña unha poboación de 14 513 habitantes.
Erwin Olaf
Como nome artístico prescinde do su apelido e utiliza unicamente os seus dous nomes de pía: Erwin Olaf. Reside e traballa en Amsterdam.
Fotografía profesional
En 1980 trasladouse a Ámsterdam e traballou dous anos como asistente do fotógrafo André Ruigrok. En 1982 pasou atraballar de maneira independente e o ano seguinte participou, nesa cidade, na súa primeira exposición colectiva, titulada Among Men, Among Women. En 1983 comezou a colaborar asiduamente coas súas fotografías en revistas internacionais do ámbito homosexual, como Gaykrant (Países Baixos), Gai-pied (Francia), The Advocate (EEUU), Gay-Times (Reino Unido) e Rosa Frieder (Alemaña), e tamén publicou artigos sobre técnica fotográfica na revista Focus, a máis antiga do sector nos Países Baixos.
Échame sifón
Editado por DRO en 1989, foi o último en que participou Coral Alonso naquela etapa. Na edición en 2012 do seu último traballo Hasta el final... y más allá - Demos 1983 - 1993, volve participar.
Lingua protonahua
A lingua protonahua (tamén chamada protoazteca) é unha hipotética protolingua descendente da lingua protouto-azteca. É o devanceiro común dende o cal evolucionaron as modernas linguas nahuas.
Patria
Hai certa controversia sobre onde e cando se falou o protonahua. Seguindo fontes etnohistóricas nahuas que describen unha migración cara ao sur de falantes de náhuatl, así como o feito de que todas as outras linguas uto-aztecas están ao norte das linguas nahuas, tradicionalmente considerouse que a patria está situada ao norte da actual área de extensión.
Lino Álvarez Álvarez
Lino Álvarez Álvarez, nado no Carballiño, foi un avogado e político galego.
Vida persoal
Foi pai de Felisindo Álvarez Xesteira.
Sambar
Descrición
Os machos adultos e as femias preñadas ou lactantes posúen un punto sen pelo de cor vermella sangue localizado na parte media da zona inferior da gorxa. Este punto ás veces zumega un líquido branco e aparentemente é de natureza glandular.
Distribución e hábitat
O sambar prefire cubertas de vexetación densas de arbustos de folla caduca e herbas, aínda que a natureza exacta desta varía enormemente co ambiente debido á amplitude da súa área de distribución. Os tamaños do teritorio que necesita son tamén probablemente igual de variables, pero foron rexistrados territorios de 1500 ha para os machos e 300 ha para as femias na India.
Ecoloxía e comportamento
O sambar viuse congregándose en grandes mandas en áreas protexidas como parques nacionais e reservas da India, Sri Lanka e Tailandia. En Taiwán, o sambar, xunto co cervo sika, foron criados en granxas polas súas cornamentas, que se lles caen anualmente de abril a maio e son moi aprezadas polo seu uso como mangos de coitelos e culatas de pistolas.
Reprodución
O cortexo baséase máis en establecer vínculos en vez de que os machos se berren uns a outros. As femias móvense moito dun territorio de apareamento a outro buscando machos para iniciar o cortexo. Cando montan as femias, os machos non as suxeitan, senón que as patas dianteiras do macho colgan frouxas e a penetración consiste nun "salto copulatorio". A xestación dura probablemente uns 8 meses, aínda que algúns estudos suxiren que pode ser algo máis longa. Normalmente, só nace unha cría por parto, aínda que tamén se informou de casos de xemelgos no 2% dos nacementos. As crías pesan inicialmente de 5 a 8 kg e non teñen xeralmente pintas, aínda que nalgunhas subespecies teñen pintas claras que lles desaparecen pouco despois de naceren. As crías empezan a comer comida sólida aos 5 a 14 días, e comezan a ruminar cando teñen un mes. Algún sambar chegou a vivir 28 anos en catividade, aínda que raramente sobreviven máis de 12 anos na natureza.
Taxonomía e evolución
Coñécense sambares fósiles desde o inicio do Plistoceno, aínda que son moi similares en forma ás primeiras especies de cervos do Plioceno, e lembran menos aos modernos cervinos. A especie seguramente se orixinou en zonas tropicais do sueste asiático, e espallouse posteriormente pola súa área actual. Propuxéronse a Epirusa e Eucladoceros como posibles devanceiros das especies vivas e como os seus parentes máis estreitos.
Serie B
Play-off
O formato actual estrutúrase do seguinte xeito:
The Titan's Curse
The Titan's Curse é unha novela de fantasía e aventuras baseada na mitoloxía grega escrita polo autor estadounidense Rick Riordan en 2007. É a terceira novela da serie Percy Jackson and the Olympians e a secuela de The Sea of Monsters. Segue as aventuras do semideus Percy Jackson, de catorce anos, mentres el e os seus amigos emprenden unha perigosa misión para rescatar á súa amiga Annabeth Chase e á deusa grega Artemisa, que foron secuestradas.
Profecía
O Oráculo de Delfos a Zoë Belladona: Cinco buscarán no leste á deusa encadeada, un perderase na terra sen chuvia, a malleira do Olimpo mostra a senda, campistas e cazadoras prevalecen unidos, á maldición do titán un resistirá, e un perecerá por man paterna. (Tradución literal da profecía na edición en castelán)
Argumento
Ela salva a Percy ao confundir os esqueletos, o que permite a Percy e os seus amigos escapar da emboscada voando en dúas estatuas de anxos de Zeus que os levan ao Embarcadoiro de San Francisco.
Durante a reunión do solsticio de inverno os deuses deciden tomar medidas contra os titáns. Ofréceselle a Thalia unirse aos cazadores e ela acepta xa que está máis segura e así evita que se cumpra a profecía. Os deuses debaten se deberían matar a Percy e ao Ofiotauro pola súa seguridade, todos votando por Percy, excepto Ares, Dioniso e Atenea que pensan que é unha ameaza. Acórdase que o Ofiotauro quede no Olimpo. Percy invita a Annabeth a bailar na festa dos deuses.
Ao final, Percy explícalle a Nico o que lle pasou a Bianca. Nico enfurece, culpa a Percy, e, nese momento, son atacados por unha emboscada de guerreiros esqueletos, Nico envíaos ao Inframundo cun gran golpe no chan que abre unha fenda e traga os esqueletos. El desaparece e Percy dáse conta de que Nico é o fillo de Hades. Os únicos que saben da desaparición de Nico son Annabeth, Grover e Percy.
Quimiosíntese
Codia oceánica
En 2013, informouse do descubrimento de bacterias que vivían en rochas da codia oceánica baixo grosas capas de sedimentos, e apartadas das chemineas hidrotermais que se forman ao longo dos bordos das placas tectónicas. Descubrimentos preliminares son que estas bacterias subsisten co hidróxeno producido pola redución química do mineral olivina feita pola auga mariña circulante nas pequenas vetas que permean o basalto que aparecen na codia oceánica. As bacterias sintetizan metano ao combinaren hidróxeno e dióxido de carbono.
Claudine Picardet
Traxectoria
Pouco se sabe dela entre a morte do seu segundo marido en 1816 e a súa en París en 1820.
Obras traducidas
En 1774, a instancias de Guyton de Morveau, Picardet traduciu Spatogenesia: the Origin and Nature of Spar; Its Qualities and Uses (inglés, 1772), (Espatoxénese: orixe e natureza dos largueiros; calidades e usos) de John Cerro para a súa publicación no Journal de physique de Jean-André Mongez. dereita|miniatura| Tradución de Picardet de Mémoires de chymie de MCW Scheele Picardet creou a primeira colección publicada de ensaios químicos de Carl Wilhelm Scheele, traducidos de publicacións suecas e alemás, como Mémoires de chymie de MCW Scheele, en dous volumes (francés, 1785). Claudine Picardet é citada como a responsable de poñer a disposición dos científicos de Francia o traballo de Scheele sobre o osíxeno. Picardet foi identificada publicamente como tradutora, por primeira vez, nunha revisión do libro de Jérôme Lalande que apareceu no Journal des savants en xullo de 1786. A partir de aí comezará a asinar o seu nome.
Retrato
dereita|miniatura| Madame Lavoisier (esquerda), Claudine Picardet (con libro), Berthollet, [[Antoine François de Fourcroy|Fourcroy, Lavoisier (sentado) e Guyton de Morveau (dereita)]] En 1782, Guyton de Morveau propuxera unha aproximación sistemática á nomenclatura química na que as substancias sinxelas recibían nomes sinxelos indicativos da súa estrutura química, como hidróxeno e osíxeno. Os compostos recibiron nomes que indicaban os seus compoñentes, como cloruro de sodio e sulfato férrico. De 1786 a 1787, Guyton de Morveau, Antoine Lavoisier, Claude-Louis Berthollet e Antoine-François Fourcroy reuníronse case a diario, traballando intensamente para escribir o Méthode de nomenclature chimique (" Método de nomenclatura química "), que pretendían ser ". unha reforma completa e definitiva dos nomes en química inorgánica". Crese que un cadro de Lavoisier con coautores de Méthode de nomenclatura chimique inclúe tanto a Madame Lavoisier como a Claudine Picardet. Madame Lavoisier aparece á esquerda do grupo. Crese que a muller ao seu carón é Claudine Picardet, portando un libro emblemático do seu traballo como tradutora.
311 (grupo musical)
311 publicou 13 álbums de estudio, dous álbums ao vivo, catro recompilatorios, catro EPs e catro DVDs. Tras unha serie de lanzamentos independentes, 311 fichou por Capricorn Records en 1992 e publicou os álbums Music (1993) e Grassroots (1994) cun éxito moderado. En 1995 conseguiron un grande éxito con 311, que chegou a ser triplo platino e acadou o número 12 da lista Billboard 200 grazas aos sinxelos "Down" e "All Mixed Up", este último chegando ao primeiro posto da lista Billboard Hot Modern Rock Tracks en 1996. Os seus seguintes tres traballos tamén foron exitosos, sendo o primeiro (Transistor) platino e os outros dous (Soundsystem e From Chaos) ouro. O seu recompilatorio de 2004, Greatest Hits '93-'03 tamén foi certificado platino.
Tarapacá, Amazonas
Atópase a 100 metros sobre o nivel do mar.
Una o ninguna
No disco participa como vocalista Silvia García (coñecida como Silvia Superstar), que tras este proxecto fundaría Killer Barbies. Segue fiel ao estilo da traxectoria da banda, con cancións sinxelas e desenfadadas de ar adolescente. O rock e o pop mestúranse con sons coma o punk ou o ska.
Antoine Louis Dugès
Traxectoria
Foi o autor de varias obras orixinais, entre elas Sur la conformité organique dans l'échelle animale, 1832 (Sobre a conformidade orgánica na escala animal), e Recherches sur les Batraciens, 1834 (Investigacións sobre os Batracios), obra salientada polo Instituto de Francia.
Yvette Gastauer-Claire
Yvette Gastauer-Claire, nada en Esch-sur-Alzette, Luxemburgo, o 29 de maio de 1957, é unha escultora, medallista e deseñadora de moedas luxemburguesa.
Xulio Cabrera
Xulio Cabrera Varela, nado en 1956 e finado en Santiago de Compostela o 3 de outubro de 2020, foi un sociólogo e profesor galego.
Aurelio Milani
Xogador poderoso, Milani era un dianteiro centro tradicional, rápido, forte e traballador. Destacou no xogo aéreo pola súa precisión de cabeza, e tamén posuía un disparo potente e preciso, o que lle permitiu ser un prolífico goleador ao longo da súa carreira. Tamén era un xogador de equipo xeneroso, capaz de xogar de costas á portería, aguantar o balón e darllo aos compañeiros, repartindo asistencias.
Elemental Child
Elemental Child é un filme galego de 2010 dirixido por Felipe González e protagonizado por Alejandro Carro.
Pintor de Neso
Estilo e temas
O pintor de Neso tamén utilizou o estilo de figuras negras xunto con artistas como Exequias e Sófilos. Este estilo pode contribuír ao realismo ateniense. O estilo de figuras negras orixinouse en Corinto, pero fíxose moi popular entre os atenienses. O realismo ateniense tamén pode comezar coa pintura de figuras negras. A pintura do vaso co nome de Neso utiliza emocións representadas a través da historia de Heracles matando a Neso. Segundo Martin Robertson, o Pintor de Neso é considerado polos historiadores como o vínculo esencial entre a pintura clásica da cerámica ática e o novo estilo corintio, que utiliza motivos de animais e figuras e escenas mitolóxicas. É parco no seu uso do branco opaco, pero a miúdo utiliza o pigmento vermello para intensificar a cor roxa da arxila. John Boardman teoriza que a pintura de figuras exipcias pode que influíse no Pintor de Neso e os seus contemporáneos, xa que os exipcios usaban o branco para significar que un rostro pertencía a unha muller e o vermello para indicar que pertencía a un home. Scullard sostén que Grecia non produciu cerámica de figuras negras, o que contribuíu á demanda de vasos importados nun estilo que se fixo popular entre os cidadáns que viaxaran a Atenas. Tampouco se coñecía a Grecia por producir cerámica centrada en temas relixiosos, o que fixo que Atenas e artistas como o pintor de Neso fosen aínda máis populares entre os viaxeiros estranxeiros.
Dólar de ouro da Exposición de Lewis e Clark
Perseguíase con esta emisión a recadación de fondos para a organización da Exposición de Lewis e Clark en Oregón, mediante a venda das moedas aos coleccionistas e visitantes cunha prima sobre o seu valor facial. Da súa comercialización encargouse o promotor numismático Farran Zerbe, que xa exercera o mesmo labor co dólar de ouro da Exposición da Compra de Luisiana en 1903. Ao non poder venderse toda a emisión, máis da metade da súa tiraxe acabou sendo refundida na Casa da Moeda de Filadelfia.
Inicio
Esta lei autorizaba, tamén, a emisión dunha moeda conmemorativa de ouro, cuxo deseño e texto se deixaba á discreción do secretario do Tesouro. O comité organizador era o único autorizado para a adquisición destas moedas, ao seu valor facial, para logo as vender cunha prima e así recadar fondos para a exposición. A cantidade autorizada pola lei fixábase nun máximo de 250.000 exemplares.
Deseño
miniatura|290x290px|[[Retratos de Meriwether Lewis (esquerda) e de William Clark (dereita), por C. W. Peale.]] Os historiadores numismáticos Don Taxay e Q. David Bowers suxiren que é probable que Barber se basease nos retratos de Lewis e de Clark realizados polo pintor estadounidense Charles Willson Peale, que se atopan no Independence Hall de Filadelfia.
Distribución e coleccionismo
Os fondos acadados coa venda do dólar de ouro conmemorativo foron destinados á erección dunha estatua na honra de Sacagawea nun parque de Portland.
Hipólito Reguenga
Vida persoal
Casou Vigo con Josefina Monteiro Fernández en marzo de 1918, e foi pai de José María e Isidoro Reguenga Monteiro.
Melolonthinae
A diferenza da maioría dos seus parentes, o seu hábito non é estraño. Lembran aos Rutelinae por ser bastante plesiomórficos na súa aparencia externa. Igual que moitos Scarabaeidae, os machos teñen grandes antenas dixitadas, mentres que as das femias son menores e algo nodosas. Nos Melolonthinae, este dimorfismo sexual é especialmente pronunciado. Moitas especies teñen tons rechamantes – aínda que raramente brillantes ou iridescentes – e padróns atrevidos de pelos.
Pragas
As larvas de Sericesthis spp. son pragas dos pasteiros, mentres que as larvas de Dermolepida albohirtum, Antitrogus e Lepidiota son pragas da cana de azucre. Lepidiota stigma é unha praga da cana de azucre que tamén pode atacar o millo, sorgo e varias froitas. Os adultos de Phyllophaga spp. poden por veces causar a defoliación completa de árbores deciduas.
Cambio climático e infancia
Seguridade alimentaria
Nas zonas rurais, destruíronse campos, xardíns, estanques, cultivos, barcos de pesca e equipos agrícolas, e perdeuse gando, o que afectou á seguridade alimentaria de comunidades enteiras.
Salvador (Puig Antich)
Salvador (Puig Antich) é un filme español de 2006 dirixido por Manuel Huerga e protagonizada por Daniel Brühl. Está baseado no libro de 2001 de Francesc Escribano ''Cuenta atrás. La historia de Salvador Puig Antich''. O filme reconstrúe os últimos anos, a detención, o proceso e a execución por medio de garrote vil de Salvador Puig Antich o 2 de marzo de 1974. Gañou o Premio Goya ó mellor guión adaptado, escrito por Lluís Arcarazo.
Manola Brunet
Traxectoria
Desde 2002 colabora co Global Climate Observing System (GCOS) Atmosphere Observation Panel for Climate (AOPC) Surface Pressure Working Group. Desde 2005 é “Visiting Fellow” na Unidade de Investigación Climática da Escola de Ciencias Ambientais da Universidade de East Anglia (Norwich, Reino Unido).