cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Basílica de Notre-Dame de la Garde
Liberación
Sudre mandaba o primeiro batallón do Sétimo Rexemento de Infantaría alxerina, o segundo batallón do Terceiro Rexemento de Infantaría alxerina de fusileiros do comandante Valentin e unha parte da Primeira División Blindada. O ataque principal confiouse a Pichavant, tenente ao mando da primeira compañía do Sétimo Rexemento RTA. O 25 de agosto de 1944 ás 6:00 a.m. empezou o ataque pero as tropas avanzaban moi lentamente debido a que o fogo dos alemáns, que estaban atrincheirados no outeiro, obstaculizaba o avance dos soldados. Un axente das Forzas Francesas do Interior, Pierre Chaix-Bryan, coñecía o barrio perfectamente e sabía que no n.º 26 A da rúa Cherchel, actualmente rúa Jules Moulet, había un corredor que permitía cruzar o edificio e chegar a unha escaleira descoñecida para os alemáns. Actualmente hai unha placa que lembra este feito. Os fusileros alxerinos percorreron as escaleiras e chegaron, ás ordes do tenente Roger Audibert, á chaira de Cherchell. Outros soldados subiron as escaleiras de acceso a Notre-Dáme que partían do bulevar do mesmo nome. Os atacantes da cara norte estaban baixo o fogo que proviña das casamatas e tamén pola batería de canóns do Forte de San Nicolás. O apoio dos carros blindados de combate foi indispensable. miniatura|Carro de combate Jeanne d'Arc. A primeiras horas da tarde do 25 de agosto de 1944, os carros de combate do Segundo Rexemento de Coraceiros da Primeira División Blindada asaltaban á vez o outeiro desde o bulevar Gazzino, actualmente rúa André-Aune e polo ascenso dos Oblatos. O carro de combate Jeanne d'Arc foi alcanzado de pleno e detívose na praza do Coronel Eddon; os seus tres tripulantes morreron. O tanque segue exposto ao público na actualidade. Un segundo carro de combate, o Jourdan, pasou sobre unha mina pero, protexido por un afloramento rochoso, puido continuar disparando, o cal tivo un efecto decisivo no devir da batalla. Un suboficial alemán especialista en lanzachamas foi abatido por estes disparos e un novo soldado alemán inexperto activou o lanzachamas prematuramente e o seu lume foi ineficaz, pero, involuntariamente identificou a localización das baterías alemás. miniatura|esquerda | Rastros de impactos de metralla. Os dous días seguintes, os alemáns, aínda presentes en varios lugares en Marsella, dispararon gran cantidade de obuses sobre a basílica xa que estaba en mans dos «Tiradores Alxerinos». Foi alcanzada na súa base por varios obuses polo que o campanario case se derrubou. Nalgunhas das paredes exteriores da basílica aínda hai algúns impactos de metralla.
Interior
Resulta moi notable o contraste entre a sobriedade da cripta e a suntuosidade da igrexa superior. A cripta, de pouca altura, ten unha luz escasa, tenue e carece de decoración mentres que a parte superior está iluminada por óculos e a igrexa está ricamente decorada con mármores policromados e luxosos mosaicos.
Capelas laterais
Cada capela lateral está adicada a un santo. Vense segundo se vai ao coro:
Moeda-nariz de formiga
Tipoloxía
En 1963 houbo un achado duns 5.000 exemplares nun lago en Xiaogan, Hubei, cun peso medio de 4,37 gramos.
Galactosa
A galactosa é un monosacárido formado por seis átomos de carbono (é dicir, unha hexosa), que se converte en glicosa no fígado como achega enerxética. Ademais forma parte dos glicolípidos e glicoproteínas das membranas celulares das células, sobre todo das neuronas.
Síntese da galactosa
esquerda|125px|D-galactosa A galactosa é sintetizada polas glándulas mamarias para producir lactosa, que é un disacárido formado pola unión de glicosa e galactosa. Por tanto, a maior achega de galactosa na nutrición provén da inxesta de lactosa do leite.
A síntese da galactosa foi o primeiro descubrimento relevante que realizou o médico e bioquímico arxentino, e logo Premio Nobel de Química, Luis Federico Leloir. O descubrimento, realizado en 1947, baseouse nun problema formulado polo biólogo Rawell Caputo no tecido da glándula mamaria.
Simbad o mariño
A primeira viaxe de Simbad
Na fin da historia Simbad o mariño regálalle ao Cargador un cento de pezas de ouro e promételle máis se volve o día seguinte para escoitar.
A sétima e última viaxe de Simbad o mariño
O sempre inquedo Simbad parte unha vez máis, co resultado adoito. Só nunha terra desolada, Simbad fai unha balsa, navega por un río e chega a unha gran cidade. O xefe mercador une a súa filla con Simbad e noméaos os seus herdeiros e, convenientemente, morre. Os habitantes desta cidade transfórmanse unha vez ao mes en aves e Simbad sobe a unha das persoas-aves, que o leva até a parte superior do ceo, onde escoita aos anxos que loan a Deus: "abraiábame e exclamei: Louvado sexa Alá! Loar á perfección de Alá!". Pero antes de rematar estas palabras chega un lume do ceo, que consome aos homes-aves. O home-paxaro sobre o que viaxa Simbad anóxase con el e déixao sobre unha montaña, onde se reúne con dous mozos serventes de Alá que lle dan unha vara dourada para que rescate a un dos homes-paxaro da gorxa dunha xigantesca cobra.
Daitō
O concello de Daitō limita cos concellos de Osaca, Kadoma, Neyagawa, Shijōnawate, Higashiōsaka (da prefectura de Ōsaka); e de Ikoma (da prefectura de Nara).
Aritmética
miniatura|Táboas aritméticas para nenos, Lausanne, 1835 A aritmética (do grego αριθμός = número) é unha das máis antigas ramas elementais da matemática. Comunmente enténdese por aritmética a parte da álxebra elemental ensinada na escola primaria que estuda os números e as operacións básicas que con eles se fan. Os matemáticos tamén falan dunha aritmética superior coa que designan á teoría de números.
Operacións aritméticas
As operacións aritméticas básicas son a adición, a subtracción, a multiplicación e a división, aínda que en ocasións se inclúen operacións máis avanzadas, como os cálculos de porcentaxes, as raíces cadradas, a exponenciación e os logaritmos. A aritmética realízase seguindo unha orde de operacións. Calquera conxunto de obxectos no que se poidan realizar as catro operacións básicas (agás a división entre0) ten a estrutura de corpo.
Pesimismo
O pesimismo adhire, en consonancia co espírito de certas eséxesis bíblicas, á noción de que este mundo é a morada do mal. Por iso é polo que este concepto se relaciona, bastante frecuentemente, con doutrinas tales como o escepticismo, o nihilismo, o maniqueísmo, o ascetismo e ata o misticismo, entre outras.
Gran Premio de Bélxica de 1980
O Gran Premio de Bélxica de Fórmula 1 de disputouse en Zolder o 4 de maio de 1980. Foi a quinta carreira da tempada de Fórmula Un de, o 38º Gran Premio de Bélxica e o sétimo, que se celebrou no Autódromo de Zolder. A carreira disputouse sobre 72 voltas nos catro quilómetros do circuíto para unha distancia de carreira de 307 quilómetros.
Volcán submarino
Os volcáns submarinos son as aberturas ou fisuras na superficie do leito oceánico polas que pode facer erupción o magma e o edificio volcánico que se orixina. Moitos volcáns submarinos están localizados preto das áreas onde as placas tectónicas están en movemento, especialmente en dorsais oceánicas ou foron orixinados por puntos quentes. Só os volcáns das dorsais oceánicas estímase que emiten o 75% do magma que fai erupción na Terra. Aínda que a maioría dos volcáns submarinos están localizados en zonas profundas do mar, hai tamén algúns en zonas pouco profundas, e estes poden descargar material á atmosfera durante unha erupción. O número total de volcáns submarinos estímase que é de arredor dun millón, dos cales uns 75 000 se elevan polo menos 1 km sobre o leito do mar.
Identificación do tipo de erupción por medio de sons
Hai dous tipos de erupcións submarinas: Unha orixínase pola liberación lenta e explosión de grandes burbullas de lava, e a outra prodúcese por unha rápida explosión de burbullas de gas. A lava pode afectar aos animais e ecosistemas mariños de forma diferente que o gas, polo que é importante distinguir entre as dúas.
Os científicos conseguiron establecer unha conexións entre os sons e o observado visualmente en ambos os tipos de erupcións. En 2009, deixáronse flotando a 1 200 metros de profundidade unha cámara de vídeo e un hidrófono no océano Pacífico preto de Samoa, para observar e escoitar os distintos tipos de erupción do volcán West Mata. Considerando en conxunto os audios e vídeos gravados os investigadores poden aprender como son os sons que fai a lava lenta ao estoupar e os diferentes ruídos que fan as burbullas de gas.
Especiación ecolóxica
A especiación ecolóxica é o proceso polo cal a selección diverxente entre ambientes ecoloxicamente diferentes orixina a creación de barreiras reprodutivas entre as poboacións. Isto a miúdo é o resultado da selección sobre trazos que están correlacionados xeneticamente co illamento reprodutivo. Esta especiación ocorre como unha consecuencia da diverxencia adaptativa.
Peixe mosquito
Un caso de especiación paralela ocorre por exemplo no peixe mosquito nas Bahamas, onde o peixe Gambusia habita nos chamados "buratos azuis" (cavernas calcarias e depresións inundadas nas illas). Algúns dos buratos conteñen o peixe predador piscívoro Gobiomorus dormitor, mentres que outros non teñen predadores importantes (agás aves). Os autores do estudo comprobaron a especiación ecolóxica medindo tres conxuntos de datos: datos morfolóxicos (para comprobar a selección natural diverxente), datos moleculares (para comprobar a "evolución de trazos replicados en poboacións independentes" con fenotipos similares), e ensaios de elección de parella (para comprobar o illamento reprodutivo entre "pares ecoloxicamente diverxentes de poboacións en vez de entre ecoloxicamene similares": un produto resultante de trazos diverxentes). O estudo permite comprobar por medio dun experimento natural os efectos da selección natural mediada por predadores e o seu resultado: a especiación ecolóxica. Os resultados suxeriron unha "forte confirmación da hipótese da especiación ecolóxica" e apoia amplamente que a especiación paralela ten lugar nos diferentes "buratos azuis".
O mexicano
Foi o primeiro filme de Rodriguez cun grande orzamento para ser rodado en HD dixital. O mexicano recibiu críticas positivas pero foi criticado por reducir ó seu protagonista a unha personaxe secundaria na súa propia triloxía e por ter un argumento enguedellado.
Circunscrición electoral de Madrid
Deputados obtidos por partido (1977-2015)
a Os resultados corresponden aos do Partido Comunista de España (PCE).
c Os resultados corresponden aos de Coalición Democrática.
Francesc Macià
Francesc Macià i Llussà, nado en Vilanova i la Geltrú o 21 de outubro de 1859 e finado en Barcelona o 25 de decembro de 1933, foi un político e militar catalán de ideoloxía republicana e independentista catalá. Foi tenente coronel do exército de terra, 122º Presidente da Generalitat de Cataluña (sucedido por Lluís Companys i Jover) e un dos fundadores dos partidos Estat Català e Esquerra Republicana de Catalunya.
Traxectoria
Caída a ditadura do xeneral Primo de Rivera (xaneiro de 1930), Macià regresa a Cataluña finalmente o 22 de febreiro de 1931.
Susan Faludi
Susan C. Faludi, nada en Queens (Nova York) o 18 de abril de 1959, é unha xornalista e autora estadounidense, gañadora do Premio Pulitzer por reportaxe divulgativa en 1991, grazas ó seu informe sobre o grao de influencia de Safeway Stores, Inc. que, segundo o comité do Premio Pulitzer, mostraba os "custos humanos das altas finanzas".
Coroa austríaca
Billetes sobreestampados do Banco Austrohúngaro
En cumprimento deste compromiso, en 1919 sobreestampáronse os billetes do Imperio Austrohúngaro en circulación coa inscrición DEUTSCHÖSTERREICH e emitíronse novos billetes que os reproducían exactamente.
Rudolf Steiner
Steiner propuxo unha forma de individualismo ético, ao que despois engadiu un compoñente máis explicitamente espiritual. Derivou a súa epistemoloxía da visión do mundo de Johann Wolfgang von Goethe, segundo a cal «O pensamento é un órgano de percepción ao igual que o ollo ou o ouvido. Do mesmo modo que o ollo percibe cores e o ouvido sons, así o pensamento percibe ideas».
Escritor e filósofo
miniatura|upright|Rudolf Steiner 1900 En 1888, como resultado do seu traballo para a edición Kurschner das obras de Goethe, Steiner foi invitado para traballar como editor nos arquivos de Goethe en Weimar. Steiner permaneceu no arquivo até 1896. Ademais das introducións e os comentarios a catro volumes de escritos científicos de Goethe, Steiner escribiu dous libros sobre a filosofía de Goethe: Teoría do coñecemento baseada na concepción do mundo de Goethe (1886) e Goethe e a súa visión do mundo (1897). Durante este tempo tamén colaborou en edicións completas da obra de Arthur Schopenhauer e a do escritor Jean Paul, e escribiu artigos para diversas revistas.
Ciencia espiritual
Nas súas primeiras obras, Steiner xa falou dos mundos natural e espiritual como unha unidade. Desde 1900, comezou a impartir conferencias sobre detalles concretos do mundo espiritual, culminando na publicación en 1904 da primeira de varias presentacións sistemáticas (a súa Teosofía: unha introdución aos procesos espirituais na vida humana e no cosmos), seguida de Como alcanzar o coñecemento dos mundos superiores (1904/5), Crónicas do akasha (unha colección de artigos escritos entre 1904 e 1908) e A ciencia oculta: un bosquexo (1909). Os temas importantes inclúen:
Arquitectura e artes plásticas
Como escultor, as súas obras inclúen O representante da humanidade (1922). Esta escultura de madeira de nove metros de alto foi un proxecto conxunto coa escultora Edith Maryon e está exposta permanentemente no Goetheanum, en Dornach.
Medicina antroposófica
As descricións de Steiner dalgúns órganos corporais e das súas funcións ás veces difiren significativamente das encontradas en libros de texto médicos. Por exemplo, afirmou que o corazón non é unha bomba mecánica, senón un regulador dinámico do fluxo circulatorio, unha opinión que foi confirmada recentemente pola investigación médica.
Diverxencias co pensamento cristián convencional
As opinións de Steiner sobre o cristianismo diverxen do pensamento cristián convencional en cuestións claves e inclúen elementos gnósticos. Un dos puntos centrais de diverxencia está nas opinións de Steiner sobre a reencarnación e o karma.
A Comunidade de cristiáns
Na década de 1920, Friedrich Rittelmeyer (un pastor luterano cunha congregación en Berlín) preguntoulle a Steiner se era posíbel crear unha forma máis moderna de cristianismo. Axiña, outros se uniron a Rittelmeyer (na súa maioría pastores protestantes), pero incluíndo varios sacerdotes católicos romanos. Steiner ofreceu consellos sobre a renovación dos sacramentos nos seus diversos servizos, combinando a énfase católica nos ritos dunha tradición sagrada coa énfase na liberdade de pensamento e unha relación persoal coa vida relixiosa, característica do cristianismo xoánico, moderno.
Nora de Falkirk
Datos xerais
A nora, de espectacular aspecto, forma parte dun recente proxecto para recuperar as dúas principais canles da Escocia central agora que o seu uso industrial pasou completamente á historia. O obxectivo era facer comunicábel por vía fluvial o país de leste ao oeste, pero para iso era necesario salvar os 24 metros (115 pés) de altura que existen entre os cursos das dúas canles, a do Forth e o Clyde e a da Unión.
Starchildren
Starchildren foi un proxecto paralelo do líder de The Smashing Pumpkins Billy Corgan. Dende 1990 ata 1994 a banda realizou un feixe de concertos, normalmente cada un deles con distintas formacións con só Corgan como único membro constante. A banda oficialmente editou dous temas, "Delusions of Candor", unha composición de Corgan, e unha versión de "Isolation" de Joy Division.
Historia
A pesar de que Starchildren estivo sempre moi asociado á banda Catherine debido a que frecuentemente se solapaban membros das bandas, esta asociación colleu outro nivel en 1994 ao editarse o vinilo de 7" compartido Songs about Girls/Delusions of Candor. Unha cara do disco traía o tema de Catherine "Songs about Girls" mentres que na outra viña a canción de Starchildren "Delusions of Candor". Esta é a única composición orixinal da banda editada ata a data.
Real Canoe N.C.
Historia
O club como entidade fundouse no ano 1930, presidido por Julián López e como fusión do Clun Natación Atlético e o Canoë Club, constituíndo así a formación do club máis devanceiro da natación e o wáter-polo madrileño.
Aldea de Arriba, A Enciñeira, Quiroga
Aldea de Arriba é un lugar da parroquia da Enciñeira, no concello lucense de Quiroga na comarca de Quiroga. Segundo o INE en 2012 tiña un habitante (unha muller).
Frauta travesa
Evolución
Desde entón o deseño da frauta travesa non sufriu practicamente cambios de importancia. Con todo, os materiais para fabricala si cambiaron: hoxe en día fabrícanse frautas de metal, prata e ata ouro. A calidade do seu material inflúe moito na calidade do son. Ademais mellora notablemente se se fabrica a boquilla con especificacións detalladas que varían segundo o intérprete e as súas necesidades ou requirimentos. Aínda que se pode fabricar con pratos pechados (é dicir, a chave que pulsa cada dedo carece de orificio), o habitual hoxe día é fabricala con pratos abertos.
Brades
Historia
A capital oficial de Montserrat en Plymouth no sur da illa foi abandonada en 1997 logo de ser enterrada pola erupción do volcán Soufriere Hills. Os edificios de goberno provisionais se construíron en Brades, converténdose na nova capital en 1998. A medida foi pensada inicialmente para ser temporal, pero mantívose e é a capital de facto da illa desde entón. Suxeríronse varios nomes para a nova capital que agora estase construíndo na zona de Little Bay. Estes inclúen Porto Diana, en memoria de Diana, Princesa de Gales, e St Patrick, para conmemorar os Levantamento do 17 de marzo e para atraer a turistas irlandeses-americanos. En apoio dos Xogos Olímpicos de 2012 en Londres, a Escola Primaria de Brades participou nun "proxecto especial" pola paz mundial "que foi revelado nos Xogos, na que presentaron unha colcha que simbolizaba a paz, incluíndo unha representación da bandeira de Montserrat.
Xeografía
miniatura|esquerda|Mapa. Brades atópase no extremo noroeste de Montserrat. Atópase ao norte de San Pedro e Bunkum Bay, nas proximidades da Baía de Carr e Little Bay. A estrada principal da illa alcanza o seu punto máis ao norte na baía de Carr e logo diríxese ao sueste, pasando polo aeroporto no centro da illa. A vila de Davy Hill atópase a veira da estrada principal ao nordeste; O río Collins pasa entre os asentamentos e desemboca en Little Bay. Ao nordeste de Brades, no centro, a illa convértese en outeiros, alcanzando unha altura de 403 m no pico de Silver Hill.
Rennell
Lago Tegano
A profundidade da auga é de 44 metros e consiste nunha mestura de auga doce e salgada. A distancia media desde a beira do lago ao océano está a 2 km, o lago está catalogado como Patrimonio da Humanidade.
En 2013, o World Heritage Committee engadiu a East Rennell á Lista do patrimonio mundial en perigo debido á ameaza de realizar actividades de talla de árbores polo excelente valor universal do sitio.
Time
Características
Conta cunha edición europea (Time Europe, antes coñecida por Time Atlantic) publicada en Londres. Esta edición cobre ademais o Oriente Medio, a África e, dende 2003, América Latina. Alén diso, unha edición asiática (Time Asia) é editada de Hong Kong. Unha edición canadense (Time Canada) é editada de Toronto. Segundo moitos observadores da prensa mundial, a Time é hoxe a revista semanal de maior circulación no planeta.
José Calavera Ruiz
Traxectoria
Tamén é membro da "Commission on Prefabrication" da Federatión Internationale du Béton (FIB), asesor para Europa do "International Council on Tall Buildings", Membro de Honor da Facultade de Enxeñaría de la Pontificia Universidad Católica de Chile (1980) e Doutor Honoris Causa da Universidade Politécnica de Valencia (1992).
Bipartito galego
Composición das consellerías por partidos
PSdG-PSOE:
Internet
Historia
A partir de mediados da década de 1990 Internet tivo un tremendo impacto na cultura e no comercio, favorecido pola comunicación case instantánea que supoña o correo electrónico, a mensaxería instantánea, o Voice over Internet Protocol (VoIP), o Vídeo chat, e a World Wide Web cos seus foros de discusión, blogs, redes sociais e sitios de comercio electrónico.
Zara
As tendas e as cifras
En 2004, a súa cifra de negocio foi de 3.819,6 millóns de euros e representaba o 67,8% das vendas de Inditex.
Dinucleótido de nicotinamida e adenina
Concentración e estado nas células
Nun fígado de rata a cantidade total de NAD+ e NADH é aproximadamente de 1 μmol por gramo de peso fresco, unhas 10 veces a concentración de NADP+ e NADPH nas mesmas células. A concentración real de NAD+ no citosol da célula é máis difícil de medir, con estimacións recentes en células animais que están entre 0,3 mM, e aproximadamente de 1,0 a 2,0 mM en lévedos. Porén, máis do 80% está unido a proteínas, así que a concentración en solución é moito máis baixa. miniatura|150px|O NADH segundo o [[modelado molecular|modelo de espazo cheo.]] Os datos sobre outros compartimentos celulares son limitados, aínda que na mitocondria a concentración de NAD+ é similar á do citosol. Este NAD+ transpórtase ao interior da mitocondria por unha proteína específica dentro da membrana, xa que o coencima non pode pasar a través das membranas por difusión.
O balance entre a forma oxidada e reducida do dinucleótido de nicotinamida e adenina chámase proporción NAD+/NADH. Esta proporción é un compoñente do que se chama estado redox dunha célula, unha medición que reflicte tanto as actividades metabólicas como a saúde das células. Os efectos da proporción NAD+/NADH son complexos, pois controlan a actividade de varios encimas chaves, incluíndo a gliceraldehido-3-fosfato deshidroxenase e a piruvato deshidroxenase. Nos tecidos sans de mamíferos a estimación da proporción entre a NAD+ libre e a NADH no citoplasma encóntrase tipicamente arredor de 700; polo cal a proporción é favorable para reaccións de oxidación. A proporción de NAD+/NADH total é moito máis baixa, con estimacións entre 0,05 e 4. Polo contrario, a proporción de NADP+/NADPH está normalmente arredor de 0,005, así que o NADPH é a forma dominante deste coencima. Estas distintas proporcións son a chave para entendermos os diferentes papeis metabólicos que teñen o NADH e o NADPH.
Produción de novo
miniatura|350px|Algunhas vías metabólicas que sintetizan e consomen NAD+ nos [[Vertebrata|vertebrados. As abreviaturas están definidas no texto.]] A maioría dos organismos sintetizan NAD+ a partir de compoñentes simples. O sitio específico da reacción é diferente entre os organismos, pero unha característica común é a xeración de ácido quinolínico (QA) a partir dun aminoácido; xa sexa o triptófano (Trp) en animais e algunhas bacterias, ou o ácido aspártico nalgunhas bacterias e plantas. O ácido quinolínico convértese en mononucleótido de ácido nicotínico (NaMN) por medio da transferencia do grupo fosforribosa. Un grupo adenina transfírese entón para formar dinucleótido de ácido nicotínico e adenina (NaAD). Finalmente, o grupo de ácido nicotínico do NaAD sofre amidación e convértese nun grupo nicotinamida (Nam), formando así o dinucleótido de nicotinamida e adenina (NAD+).
Baixo Alentejo (subrexión)
Concellos
Beja,Moura e Serpa teñen categoría de cidades.
Dinucleótido de nicotinamida e adenina
Oxidorredutases
Malia esta similitude na forma en que as proteínas se unen aos dous coencimas, os encimas case sempre mostran un alto nivel de especificidade, xa sexa polo NAD+ ou o NADP+. Esta especificidade reflicte as distintas funcións metabólicas dos respectivos coencimas, e é o resultado da presenza de diferentes series de residuos de aminoácidos nos dous tipos de sitio de unión para o coencima. Por exemplo, no sitio activo dos encimas dependentes de ADP, fórmase un enlace iónico entre a cadea lateral dun aminoácido básico e o grupo fosfato ácido do NADP+. Polo contrario, en encimas dependentes de NAD+, a carga neste oco invértese, evitando que se una o NADP+. Porén, hai unhas poucas excepcións a esta regra xeral, e encimas como a aldosa redutase, Glicosa-6-fosfato deshidroxenase (G6FD), e a metilentetrahidrofolato redutase poden utilizar ambos os coencimas nalgunhas especies.
Usos farmacolóxicos
O NAD+ non se usa actualmente como tratamento de ningunha enfermidade. Non obstante, é potencialmente útil como axente terapéutico nas enfermidades neurodexenerativas como a enfermidade de Alzheimer e a enfermidade de Parkinson. As probas que existen sobre os beneficios do uso de NAD + para evitar a dexeneración neuronal son ambivalentes: en ratos son prometedoras, mentres que un ensaio clínico sobre a enfermidade de Parkinson no que se incluían grupos de control aos que se lles administraba placebo non puido demostrar efectos apreciables. O NAD+ tamén é un branco directo do fármaco isoniazida, o cal se usa no tratamento da tuberculose, unha infección producida por Mycobacterium tuberculosis. A isoniazida é un profármaco e unha vez que entra na bacteria, é activada por unha peroxidase, a cal oxida o composto á súa forma de radical libre. Este radical despois reacciona coa NADH, para producir adutos que son inhibidores moi potentes dos encimas enoíl-ACP redutases, e dihidrofolato redutase.
Historia
Finalmente, en 1959, Jack Preiss e Philip Handler descubriron os intermediarios e encimas que participan na biosíntese do NAD+; debido ao que a síntese de novo é frecuentemente chamada «vía de Preiss-Handler» na súa honra.
Evanxeo de Filipe
A súa única relación co apóstolo Filipe é que este é o único apóstolo mencionado nos manuscritos (73, 8). > Doutra banda, un "Filipe evanxelista" é mencionado nos Feitos dos Apóstolos (21:8):
Eva Le Gallienne
Le Gallienne dedicouse conscientemente á arte do teatro en oposición ao negocio do espectáculo de Broadway e centrouse en mellorar a calidade do escenario. Dirixiu o Civic Repertory Theatre Company durante dez anos (1926-1936), producindo 37 obras durante ese tempo. Xestionou o Civic Repertory Theatre, de 1100 asentos, en 107 West 14th Street entre 1926 e 1932, que foi a sede da compañía formada por actores como Burgess Meredith, John Garfield, J. Edward Bromberg, Paul Leyssac, Florida Friebus, David Manners e Leona Roberts, ademais da propia Le Gallienne.
Illa de Attu
Historia
O nome Attu é unha transliteración do nome aleutiano da illa, o explorador ruso Aleksei Chirikov deulle o nome de San Teodoro en 1742 Os aleutianos viviron na illa durante xeracións, pero no transcurso da segunda guerra mundial, o 7 de xuño de 1942 os xaponeses invadiron a illa, xunto á illa veciña de Kiska o día anterior. Os xaponeses trasladaron aos 42 habitantes a un campo de concentración preto de Otaru, en Hokkaido, alí morreron 16 deles.
Eva Le Gallienne
Traxectoria
En 1982, Le Gallienne volveu ao teatro para interpretar a Raíña Branca en Alice in Wonderland no Teatro Virginia, dirixido por Le Gallienne e codirixido por John Strasberg. O espectáculo foi producido por Sabra Jones e a intención era iniciar The Mirror Theater Ltd e a Mirror Repertory Company.
Illa de Attu
Historia
miniatura|Illas de Agatu e Attu. miniatura|Paisaxe da Illa de Attu.
Viuda de Cándido
Viuda de Cándido é unha empresa galega de transporte de viaxeiros por estrada, con sede en Pontevedra.
Muiñeira vella
Características
O acompañamento musical faise sempre con canto (coplas) e pandeiretas. As pandeireteiras tocan co puño, motivo polo que tamén recibe o nome de muiñeira empuñada, distinguido así o seu toque do xeito máis moderno de tocar, a muiñeira riscada.
José de la Cuesta Crespo
Traxectoria
Estudou dereito e diplomacia na Universidade de Madrid. Colaborou no periódico La Reforma, de Madrid, no diario El Progreso de Pontevedra, onde publicou o artigo “Pontevedra juzgada por su naturaleza”, en La Unión Gallega e foi redactor de La Patria (1886). En 1887 fundou a revista La Ley, que se editou ata a súa morte. Foi membro correspondente da Sociedad Arqueológica de València, socio da Economía Matritense e da Sociedad Económica de Amigos del País de Santiago de Compostela.
Merchandising
Historia e características
Son actividades que estimulan a adquisición no punto de venda. Obxectivos do merchandising: chamar a atención, levar ao cliente ao produto, facilitar a acción de compra. É o conxunto de estudos e técnicas comerciais que permiten presentar o produto ou servizo nas mellores condicións ao consumidor final. En contraposición á presentación pasiva, realizase unha presentación activa do produto ou servizo utilizando unha ampla variedade de mecanismos que o fan máis atractivo: colocación, presentación etc.
Século XX
En 1934 tivo lugar o nacemento en Francia dos almacéns populares que se caracterizaron pola venda dun menor número de referencias de produtos básicos a prezos reducidos. Ao ter que escoller o cliente o produto directamente do andel, faise necesario incrementar o seu atractivo a través do seu deseño gráfico e estrutural. En 1958 naceu o primeiro supermercado e en 1963 creouse o primeiro hipermercado.
Verba. Anuario Galego de Filoloxía
'Verba. Anuario Galego de Filoloxía' é unha revista anual fundada en 1974 pola Universidade de Santiago de Compostela coa intención de difundir os estudos filolóxicos realizados en Galicia coa vocación de dedicar unha atención preferente á lingua galega.
Goles
Corresponde cunha cor vermella intensa. Cando se trata dun escudo gravado, represéntase por medio dunhas liñas negras verticais.
O nome parece vir do francés gueule (fauces), pola cor do interior da boca dos animais.
Os Curros, Cortiñán, Bergondo
Os Curros é un lugar da parroquia de Cortiñán no concello coruñés de Bergondo na comarca da Coruña. Tiña 26 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 13 eran homes e 13 eran mulleres.
Peter Pellegrini
Carreira política
Nas eleccións parlamentarias de 2006 foi elixido deputado do Consello Nacional polo partido Dirección-Socialdemocracia. Nas eleccións de 2010 foi reelixido, e unha vez máis nas eleccións de 2012.
Lempäälän Kisa (hóckey sobre xeo)
O Lempäälän Kisa ou simplemente LeKi é un equipo de hóckey sobre xeo da localidade de Lempäälä (Finlandia). Foi fundado en 1904 e actualmente compite na segunda categoría do hóckey sobre xeo finés, a Mestis, competición á que chegou na tempada 2007-08. Xoga os seus partidos como local no Masku Areena, un pavillón con capacidade para 900 espectadores.
Curcuma
Curcuma é un xénero de arredor de 80 especies da familia Zingiberaceae. Dende o descubrimento do xénero Curcuma por Linné en 1753 arredor de 130 especies foron descritas como tales. A cúrcuma (colorante e especie amarela), extráese da raíz da planta Curcuma longa.
Deidades do mar da mitoloxía grega
miniatura|250px|[[Nereidas.]] Os antigos gregos tiñan diversas deidades do mar. O filósofo Platón dixo dos gregos que eran coma ras sentadas arredor dunha poza, con tódalas súas cidades na costa do Mediterráneo, dende a Grecia antiga ata Asia Menor, Libia, Sicilia e o sur de Italia. Por este motivo, veneraban a unha gran cantidade de deuses acuáticos. Os deuses do mar gregos da era clásica abranguían dende os deuses primordiais e olímpicos por unha banda, ata os heroes, ctónicos ninfas, tricksters e monstros por outra.
Alto Alentejo (subrexión)
Concellos
Os principais núcleos urbanos son as cidades de Elvas (15.900 habitantes) e Portalegre (15.600 habitantes).
Linda Ronstadt
Linda Maria Ronstadt, nada o 15 de xullo de 1946 en Tucson (Arizona) é unha cantante estadounidense gañadora de 11 premios Grammy, tres AMA, dous ACM, un Emmy e un ALMA. Varios dos seus álbums musicais acadaron a certificación de Disco de Ouro e Platino tanto nos Estados Unidos como internacionalmente. Tamén recibiu nomeamentos aos Premios Tony e aos Globo de Ouro. En abril de 2014 pasou a formar parte do Salón da Fama do Rock. O 28 de xullo dese mesmo ano, foi galardoada polo daquela presidente Obama coa Medalla Nacional de Artes e Humanidades.
Dani Bellón
Traxectoria
Naceu en Ferrol pero ao pouco tempo trasladouse a Barallobre, Fene, lugar de orixe de súa nai. Formouse como músico na banda de gaitas Airiños de Fene, á vez que estudaba no Conservatorio Profesional de Música de Ferrol. Con este grupo fixo importantes actuacións como a da inauguración da Expo '98, en Lisboa, ou dúas participacións no Festival Intercéltico de Lorient, en 1999 e 2001, ademais da gravación dun disco, Identidade. En 2001 recibiu un curso de perfeccionamento de gaita impartido por Carlos Núñez e participou como solista no Trofeo Macallan en 2002 e 2003, quedando segundo na súa primeira participación e acadando a vitoria na segunda. Dous anos antes formara xunto a Pedro Lamas o grupo Luvas verdes, un cuarteto de música tradicional que publicou o seu primeiro disco en 2005, co título Fandango desesperado. O disco contou coas colaboracións de Agustín Sánchez, Antía Barreiro e Xabier Díaz (voz).
Recolección de lixo
Descrición
O principio básico polo que funciona a recolección de lixo é:
1945
Outros
Historia ano a ano
Reino de Hungría (1920-1946)
Década de Bethlen
En decembro de 1925 tivo que afrontar a maior crise política exterior dende o restablecemento da monarquía en 1920: varios oficiais do Estado Maior foran detidos nos Países Baixos portando miles de francos falsificados. A operación contara non só coa cooperación do director da Policía, senón tamén coa de varios ministros. Logo da aprobación de varias curtas condenas aos principais acusados, Bethlen presentou a dimisión, mais Horthy mantívoo á fronte do Consello de Ministros, que foi reorganizado. Decidido a impulsar as reclamacións territoriais, apoiouse principalmente en Italia, unha das nacións vencedoras da contenda mundial, mais insatisfeita cos tratados de paz. En abril de 1927, asinou un acordo de cooperación e amizade con este país —decidido a impoñer a súa hexemonía na Europa suroriental—, que acabou co illamento internacional húngaro pero involucrou ao país nun escándalo armamentístico. Non se abandonaron, con todo, os intentos de convencer tanto a Francia como a Gran Bretaña da necesidade de aplicar cambios territoriais parciais favorables a Budapest ás cláusulas de Trianon. Militarmente era imposible impoñelos, dado que o país era moito máis débil que os seus veciños da Pequena Entente. O pacto con Italia impediu ademais unha aproximación a Iugoslavia, dada a inimizade entre os dous países: a partir daquela e en colaboración con Roma, Budapest comezou a apoiar aos nacionalistas croatas.
Últimos anos da rexencia de Horthy
O novo Consello de Ministros, supervisado polo enviado alemán Edmund Veesenmayer, ficou encargado de reformar o Exército e a economía nacionais en favor do esforzo bélico alemán e de poñer fin ao «problema xudeu». O Partido da Cruz Frechada foi excluído do gabinete que, con todo, incluíu a destacados membros da ultradereita. A supervisión da deportación da poboación hebrea quedou en mans de Adolf Eichmann, enviado ao país xunto ás primeiras tropas de ocupación. Un novo decreto gobernamental permitiu comezar as grandes deportacións en apenas unhas semanas. O proceso de exterminio seguiu as pautas habituais nos territorios baixo control alemán: unha serie de medidas lexislativas reduciron os dereitos da cidadanía xudía e separouna do resto da poboación en guetos —agás na capital—; logo comezaron as deportacións —o 14 de maio— en condicións inhumanas dunhas mil persoas diarias. En total, 223 300 persoas do territorio de 1920 e 292 200 dos recuperados nos últimos anos foron deportadas por orde segreda do Ministerio do Interior. En tan só cincuenta e seis días, foron deportados a ese campo de exterminio 437 000 persoas xudías. En total foron asasinadas 565 000 persoas xudías nos territorios controlados por Hungría durante a guerra. A vintena de principais compañías industriais quedaron en mans das SS, outras menores foron saqueadas pola poboación ou polo Estado. As deportacións, coordinadas polo reducido grupo de Eichmann, contaron coa decidida colaboración da Administración húngara, en especial, da xendarmería. Así mesmo, a achega húngara ao esforzo bélico alemán creceu novamente de xeito considerable.
Szálasi e o final da guerra
Formouse entón baixo protección alemá un novo Goberno fascista —unión das distintas correntes a excepción dos seguidores de Imrédy, que detestaban o novo Primeiro Ministro—, que desatou unha brutal represión. O 16 de outubro, produciuse o primeiro pogrom en Budapest, no que as milicias de Szálasi e as tropas alemás asasinaron a entre duascentas e trescentas persoas. Entre sete e oito mil persoas xudías foron brutalmente conducidas ao hipódromo ata que foron liberados por orde do propio Szálasi tres días máis tarde. O mesmo día da toma de posesión de Szálasi, as tropas soviéticas, que controlaban xa cerca da metade do país, alcanzaron os suburbios da capital.
Posguerra e fin da monarquía
O goberno provisional de Miklós baseábase na coalición de catro partidos, que repartíronse os ministerios: o Partido Comunista, o Socialista, o Partido dos Pequenos Propietarios e o Partido Campesiño Nacional. O primeiro era pequeno pero contaba co apoio soviético, o segundo contaba co apoio nas cidades, o terceiro no campo e o cuarto era unha pequena agrupación de intelectuais radicais expertos no problema agrario. Os intentos dos comunistas de substituír a antiga Administración por un sistema de consellos pactados polos partidos coligados e por estender a súa influencia non tiveron moito éxito. O novo Parlamento provisional formouse por acordo dos catro partidos, cun repartimento igualitario de escanos excepto para os nacional-campesiños, que recibiron un número lixeiramente inferior. O Ministerio do Interior entregouse a un nacional-campesiño favorable aos comunistas, que comezaron a estender a súa influencia nel; o de Agricultura quedou en mans do comunista Imre Nagy, que puxo en marcha inmediatamente unha reforma agraria para gañarse as simpatías do campesiñado. Os comunistas comezaron a gañar influencia tamén nos sindicatos e contaron co apoio dos socialistas.
Situación na posguerra
As perdas territoriais tiveron importantes consecuencias económicas: a industria húngara perdeu boa parte das súas materias primas e a agricultura gran parte dos seus antigos mercados no que foran as provincias occidentais do imperio desaparecido. A dificultade de mudar o destino das exportacións agrícolas pola competencia doutros países dificultou a adaptación á nova situación. Os países xurdidos do imperio impuxeron medidas autárquicas que dificultaron o comercio entre eles. Entre as perdas contáronse: o 43 % da terra cultivable, así como o 84 % dos bosques, 58 % das liñas férreas, o 60 % das estradas, o 83 % do ferro, o 29 % do lignito e o 27 % do carbón bituminoso. O grao de desenvolvemento do país era intermedio, similar ao de Polonia: un país fundamentalmente rural pero con importantes sectores industriais.
Agricultura
A grave crise económica favoreceu o aumento da influencia das potencias fascistas, Italia e Alemaña, os únicos compradores da produción agrícola húngara que deixou de absorber o mercado internacional —e, no caso de Alemaña, receptor de parte dos seus desempregados— e o poder da dereita radical. A recuperación nunca foi total: os prezos dos produtos agrícolas nunca recuperaron o nivel anterior á crise e os salarios dos traballadores agrícolas só se recuperaron en 1936 e superaron por pouco os niveis anteriores durante o resto da década.
Clases medias desposuídas
As clases medias depauperadas, principal sostén da contrarrevolución de 1919-1920 e do terror, proviñan da baixa nobreza que, desprezando as actividades comerciais e industriais —controladas fundamentalmente polas minorías xudía e alemá, o que atizou as tendencias antisemitas e chovinistas— como indignas, pasaran á Administración, tanto á central como á dos condados. Englobando oficiais, funcionarios e elementos pequenoburgueses, formaban o estrato menor das clases dirixentes húngaras, permanentemente insatisfeitas pola súa posición. Os protofascistas, opúñanse tanto ao socialismo como ao liberalismo anterior ao conflito mundial, en parte como xustificación para facerse co control do Estado fronte á competencia de socialistas e da vella clase dirixente aristócrata liberal. Este estrato social favorecía a implantación dunha ditadura militar antisemita, chovinista e antisocialista —modelo político no que esperaba prosperar— e rexeitaba o parlamentarismo e a democracia. Os esforzos gobernamentais por revitalizar a este grupo social e orientalo cara ás actividades industriais e comerciais fracasaron: a redución territorial, a crise económica de posguerra e a propia actitude dos afectados contribuíron á desfeita. Se xa en 1914 calcúlase que o funcionariado húngaro, refuxio tradicional deste grupo, triplicaba o número necesario para a xestión da rexión, as perdas territoriais de Trianon converteuno en aínda máis superfluo. O seu número, con todo, apenas se reduciu. O Estado tivo finalmente que admitir á maioría de funcionarios inmigrados, incapaces de adaptarse a outras profesións menos privilexiadas.
Igrexas e rexencia
As Igrexas cristiás apoiaron o réxime reaccionario de Horthy, ante a súa desagradable experiencia durante o breve réxime revolucionario de Béla Kun, defendendo ademais medidas de discriminación cara aos xudeus. Bethlen abandonou a confrontación coa Igrexa católica polas súas prerrogativas e o seu poder que, en todo caso, xa se moderara en vésperas da guerra. a Igrexa dominou a educación primaria e secundaria da poboación católica co beneplácito tácito do Goberno. O Ministerio de Educación quedou encabezado, en xeral, por algún católico piadoso nos sucesivos gabinetes. A Igrexa obtivo así mesmo veto virtual sobre algúns postos administrativos —notarios, xuíces— e políticos —candidatos en distritos católicos—, que lle permitía eliminar a aqueles que non se axustaban ao seu ideal relixioso. A cambio destas prerrogativas, a Igrexa converteuse nun importante piar do réxime, tanto en aspectos políticos —apoio aos candidatos oficiais, difusión do nacionalismo, apoio á actitude revisionista en política exterior— como sociais.
Ganancias e o apoio do Eixe
Logo da Crise dos Sudetes os húngaros recibiron na Primeira Arbitraxe de Viena a zona meridional de Eslovaquia e Rutenia, con maioría húngara e, tras a desaparición de Checoslovaquia en marzo de 1939 pola ocupación alemá da parte checa, o resto de Rutenia, con escasa poboación húngara e maioría ucraína. A arbitraxe, realizada por Italia e Alemaña, foi admitida tacitamente por Gran Bretaña. Así, en novembro de 1938 Hungría recuperou 12 103 km2 —un quinto das perdas de Trianon nesta zona— e, en marzo de 1939, outros 12 171, se ben ao prezo de separar en ocasións as poboacións húngaras do campo eslovaco e cernar as relacións económicas entre ambos.
Calcuta
Clima
O clima de Calcuta é de tipo tropical, húmido e seco (Clasificación climática de Köppen). A temperatura media anual é de 26,8 °C, as temperaturas medias mensuais oscilan entre 19 °C e 30 °C. Os veráns son cálidos e húmidos. Durante a tempada seca (maio e xuño) as temperaturas máximas adoitan superar os 40 °C. O inverno térmico adoita durar só uns dous meses, entre decembro e xaneiro, con temperaturas mínimas estacionais de 12 °C. A temperatura máxima rexistrada é de 43,9 °C e a máis baixa de 5 °C. A miúdo, ao comezo do verán, períodos de fortes choivas e tormentas azoutan a cidade, co que se alivia a calor. Estas tormentas son coñecidas localmente como kal baisakhi (কালবৈশাখী).
A contaminación é unha preocupación importante en Calcuta, o seu nivel é alto en comparación con outras grandes cidades da India. Esta grave contaminación do aire na cidade causou un aumento das enfermidades respiratorias como o cancro de pulmón.
Furacán e marusía ciclónica de 1737
O 11 de outubro de 1737 rexistrouse unha violenta tormenta (caeron 380 mm de auga en 6 h) e na madrugada do 12 de outubro a cidade recibiu unha marusía ciclónica de varios metros de altura, xerada por un superciclón. Só en Calcuta ―que nesa época contaba con menos de 20 000 habitantes― morreron 3000 persoas. Posiblemente sexa esaxerado o número de 300 000 persoas falecidas, e a onda de «12 m de altura» posiblemente bastante menor. Até 1994 considerouse que se tratara dun maremoto.
Educación
Polo que respecta ao ensino universitario, Calcuta, na súa condición de gran cidade da India, conta cun total de nove centros de ensino universitario, entre os que cabe destacar a Universidade de Tecnoloxía e da Ciencia de Bengala, ou a Universidade de Jadavpur, polo que respecta aos estudos de tipo técnico.
Transportes e comunicacións
miniatura|Tráfico conxestionado en Calcuta. miniatura|Un [[rickshaw nas rúas de Calcuta.]] O principal medio de transporte público é proporcionado polo ferrocarril suburbano de Calcuta, o Metro de Calcuta, tranvías e autobuses. A rede de ferrocarrís de proximidade é moi ampla e esténdese até os barrios máis afastados da cidade. O Metro de Calcuta é o sistema de transporte subterráneo máis antigo da India, circula paralelo ao río Hugli e esténdese polo norte e o sur da cidade abarcando unha distancia de 16,45 quilómetros. Os autobuses son o modo preferido de transporte e están a cargo de dúas axencias gobernamentais, ademais dalgúns operadores privados. Debido ás fortes choivas que caen durante a estación dos monzóns, ás veces interrómpese o transporte público.
Calcuta ten principalmente dúas estacións de ferrocarril de longa distancia, a estación de Howrah e a de Sealdah. A principios de 2006 comezou a construírse a que debe ser a terceira estación da cidade, chamada Kolkata.
Patrimonio artístico
Conta tamén con Fort William, o forte que está na orixe da propia cidade, como arqueoloxía militar. esquerda|miniatura|300x300px|O [[Vitoria Memorial (Calcuta)|Vitoria Memorial en Calcuta.]] En Calcuta atópase igualmente o Vitoria Memorial, construído cando a India era parte do Imperio Británico, é un Museo dedicado á pintura e que está igualmente consagrado á conservación do seu patrimonio histórico documental; nel hai óleos de gran tamaño na Galería Real, ilustrando episodios da longa e axitada vida da Raíña Vitoria e o seu reinado. Foi construído dotado dun revestimento en mármore branco entre os anos 1840 e 1847.
Behati Prinsloo
Traxectoria
A súa familia é africáner e Prinsloo criouse co afrikaans como lingua materna, aínda que estudou en inglés.
Redes de Bravais
En xeometría e cristalografía as redes de Bravais son unha disposición infinita de puntos discretos cuxa estrutura é invariante baixo translacións.
Pablo Pascual
Pablo Pascual é un clarinetista galego.
Millennium Monsterwork 2000
Millennium Monsterwork 2000 é un álbum ao vivo das bandas Fantômas e Melvins, editado o 1 de abril do 2002 a través do selo Ipecac Recordings. Foi gravado durante unha actuación no Slim's, en San Francisco, Californi o día 31 de decembro do 2000.
A Pedreira, Cortiñán, Bergondo
A Pedreira é un lugar da parroquia de Cortiñán no concello coruñés de Bergondo na comarca da Coruña. Tiña 12 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 5 eran homes e 7 eran mulleres.
Winnie-the-Pooh
Orixe
O nome de Winnie-The-Pooh provén dun oso pardo canadense que o fillo de A.A. Milne viu no zoo de Londres e dun cisne que el vía durante as vacacións. Cando o oso era aínda un cachorro, mercouno un militar canadense que lle puxo o nome de Winnie pois o militar era orixinario de Winnipeg, no Canadá. Este animal levouse até Inglaterra onde se converteu en mascota militar e finalmente parou no zoo de Londres rematando a primeira guerra mundial, onde era moi popular entre os visitantes. O cisne Pooh aparece coma personaxe na obra When We Were Very Young.