cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
José Benito Bermejo González
Traxectoria
Na súa estancia en Vigo formou parte do equipo da tempada 1947/48 na que rematou o campionato ligueiro na cuarta posición e chegou ata a final da Copa do Rei.
Luís Villardefrancos Calé
Luís Villardefrancos Calé, nado na Coruña o 22 de setembro de 1880, foi un xornalista e escritor galego.
Abulcasis
Kitab al-Tasrif
Abulcasis foi un médico cordobés considerado como un dos pais e o fundador da cirurxía moderna.
Desenvolveu máis de 200 novos instrumentos cirúrxicos que describe no último libro da súa magna enciclopedia, a cal foi profusamente estudada en toda Europa durante máis de cinco séculos despois da súa morte.
Golpe de estado do 23 de febreiro de 1981
O 23F ou 23-F foi un golpe de estado fracasado que se produciu en España o 23 de febreiro de 1981. Foi levado a cabo por algúns mandos militares, sendo a parte máis afamada o asalto do Congreso dos Deputados por un numeroso grupo de gardas civís baixo mando do tenente coronel da Garda Civil Antonio Tejero, durante a votación do candidato á presidencia do goberno, Leopoldo Calvo-Sotelo Bustelo, da UCD.
Eduardo Mendoza
Literatura
Introduciuse na novela negra con toques humorísticos coas súas dúas seguintes obras, El misterio de la cripta embrujada (1979) e El laberinto de las aceitunas (1982), para logo escribir a que moitos consideran a súa obra mestra: La ciudad de los prodigios (1986). Narra a chegada á Barcelona de 1887 dun campesiño arruinado, Onofre Bouvila, que atopa traballo como repartidor de propaganda anarquista entre os obreiros que traballan na Exposición Universal do ano seguinte.
Aceite de palma
A palma de aceite no mundo
Con todo, dada a súa importancia en canto a rendemento de aceite e a superficie sementada especialmente en países como Malaisia, Indonesia, Nixeria, Tailandia, Colombia, Nova Guinea, Costa do Marfil, Costa Rica, Honduras, Brasil e Guatemala e en consecuencia pola gran produción de aceite de palma no mundo, destaca a tendencia ascendente que mantivo a produción de plantas de palma de aceite.
Nais contra a impunidade
O caso Diego Viña
En 2016 foron xulgadas na Coruña por pedir explicacións e responsabilidades pola morte no cárcere de Diego Viña, un mozo de 22 anos finado no cuartel da Garda Civil de Arteixo e fillo de Carmen Nais contra a impunidade organizou daquela unha concentración de do e protesta contra a impunidade policial diante dunha igrexa onde a benemérita celebraba unha misa cun ataúde de cartón, candeas e fotografías. Fran del Buey explica a reacción das forzas do estado:"Na protesta de 2010 a Garda Civil identifica a 15 persoas e recolle a información de difusión da protesta. Trasladárono á subdelegación do Goberno para que se iniciase un proceso sancionador contra dúas persoas por un suposto de concentración non comunicada segundo a lei de participación. Ao mesmo tempo remiten ao Xulgado de Instrución o atestado para que o xuíz determine que tipo delituoso prodúcese. A sorpresa é que o xulgado de instrución considera o contido do atestado como un delito contra a honra da Garda Civil. Isto xa non se trata do dereito a liberdade de expresión senón que é o dereito ao duelo, dereito a sentir, a chorar, a gritar e a protestar.""Non se respectou a nosa dignidade nin a nosa dor, entregouse o corpo dun fillo como quen entrega unha bolsa de roupa. En todos os caos que denunciamos acontece algo semellante. [...]. E o máis importante: estanlles a dicir ás familias que non poden chorar'."Isto desencadeou unha onda de solidariedade no estado español, a Campaña antirrepresiva #15procesad@s. Un preso no cárcere de La Moraleja en Dueñas (Palencia), Juankar Santana Martín, púxose en folga de fame simbólica en apoio da asociación. Finalmente foron absoltas en 2017.
Publicacións
A asociación ten os dereitos de publicación da autobiografía de Xosé Tarrío por iso en 2016 publicaron a reedición en castelán de Huye, hombre, huye, e mais a tradución ao galego de Isaac Lourido, Fuxe, home, fuxe. Da obra, traducida a diversas linguas (alemán, croata, francés, grego, inglés, italiano) vendéronse máis de 20.000 exemplares por todo o mundo.
768
Véxase tamén
Historia ano a ano
STS-94
Características
O transbordador regresou a terra no Centro Espacial Kennedy o 17 de xullo de 1997.
Samuel de Champlain
No exército do rei da Bretaña (1595-1598)
Durante ese tempo, segundo el, participou nunha viaxe secreta para o rei e entrou en combate (talvez no asedio da fortaleza Crozon, a finais de 1594). Cara a 1597, era xa capitán dunha compañía que servía nunha gornición preto de Quimper.
1599-1601: no golfo de México
miniatura|Champlain e un guía na illa de La Motte, no lugar onde se di que Champlain pisou por primeira vez Vermont en 1609. O lago Champlain está no fondo. (Escultura de E.L.Weber, 1967) En 1598 o seu tío político, Guillaume Allène, alcumado "o capitán provenzal", navegante, deulle a oportunidade de que o acompañase, xa que o seu barco, o Saint-Julien, fora fretado para transportar as tropas españolas a Cádiz de conformidade co Tratado de Vervins. Logo dunha pasaxe difícil, permaneceron algún tempo en Cádiz antes de que o seu tío conseguise unha nova fretaxe para acompañar unha gran frota española ás Indias Occidentais. O seu tío, que permanecerá en Cádiz, ofreceulle novamente un lugar no seu barco, esta vez ao mando de Jerónimo de Vallebrera, e instruíu o mozo Champlain para velar polo buque como encargado de seguridade. Esta viaxe durou dous anos e permitiulle a Champlain ver e escoitar moito acerca das explotacións españolas no Novo Mundo, desde o Caribe ata Cidade de México. Informado ou asesorado por españois, Champlain participaría na exploración de México e ata o que hoxe é Panamá, que el recoñeceu por si mesmo.
1609-1610: ida e volta Francia-Quebec
Champlain, ao saber tales noticias, embarcou o 8 de agosto para Francia, acompañado entre outros do hurón Savignon, deixando 16 homes no Quebec, con Jean de Godet du Parc ao mando, para establecer novas conexións políticas de apoio aos esforzos de colonización. O 27 de setembro Champlain arribou a Honfleur e axiña fixo saber á raíña nai que o 24 de xuño dese mesmo ano se produciran os primeiros bautismos cristiáns en Nova Francia, o do xefe Membertou e 20 membros da súa familia.
1611-1612: regreso a Quebec
A principios dese ano publicou unha relación de acontecementos entre os anos 1604 e 1612, titulado Voyages [...] e o 29 de marzo de 1613 arribou de regreso a Nova Francia, asegurándose primeiro de que a súa nova comisión real fose proclamada. Moitos nativos estaban desgustados polas tácticas dos comerciantes non acreditados. O comercio de peles, unha vez máis, achegou pouco. Champlain partiu o 27 de maio para continuar a súa exploración do país dos huróns coa esperanza de atopar o mer du nord ("mar do norte") do que oíra falar (probablemente a baía de Hudson). Viaxou polo río Ottawa e deu máis tarde a primeira descrición desta zona. En xuño reuniuse con Tessouat, o xefe dos algonquinos de Isle-aux-Allumettes, e ofreceuse a construír unha fortaleza para a tribo se eles se movían da zona que ocupaban, cos seus pobres solos, aos rápidos de Lachine.
1613: primeira exploración ao "mer douce"
Na súa primeira viaxe nas illas de Pays d'en Haut, en maio de 1613, Champlain comezou a explorar o río Ottawa (rivière des Outaouais).
1615-1616: primeiras incursións nos Grandes Lagos
Champlain desexaba logo volver ao salto San Luís, pero os huróns negáronse a continuar ata a primavera seguinte e insistiron en que Champlain pasase o inverno con eles. Empregou a súa longa estadía na rexión para explorar o suroeste. Durante a súa estadía partiu con eles na súa cazaría do gran venado, durante a que se perdeu no bosque e se viu obrigado a vagar durante tres días, vivindo ao aire libre e durmindo baixo as árbores. Todos o creron morto, tanto en Huronia como no Quebec. Con todo, atopouse casualmente cun aborixe e incorporouse ao seu grupo. Pasou o resto do inverno aprendendo sobre "o seu país, os seus modais, costumes e modos de vida", e tomou tempo para escribir unha descrición detallada de todo iso. Marabillouse da beleza da paisaxe e dos lugares fértiles que observou. Adquiriu, con todo, pouca información do oeste misterioso, xa que como consecuencia das guerras que existían entre as distintas nacións, viaxaran pouco nesa dirección. O 22 de maio de 1616 deixou o país dos huróns e a finais de xuño estaba de volta no salto San Luís, onde se atopou con Gravé du Pont. Ambos partiron despois, o 2 de xullo, de regreso a Francia.
Mellora da administración en Nova Francia
Champlain continuou traballando nas fortificaciones do que se converteu na cidade de Quebec, da que puxo a primeira pedra o 6 de maio de 1624. O 15 de agosto volveuse de novo a Francia, onde foi alentado a continuar o seu traballo, así como a seguir na procura dunha pasaxe para a China, algo que se cría que existía nese momento. O 5 de xullo estaba de volta no Quebec e continuou expandindo a colonia.
Caída de Quebec
Champlain reclamou o seu papel como comandante da Nova Francia en nome de Richelieu o 1 de marzo de 1633, servindo nos anos da intervención como comandante en Nova Francia "en ausencia do meu señor, o cardeal Richelieu", desde 1629 ata 1635. En 1632 Champlain publicou Voyages de La Nouvelle France  ("Viaxes da Nova Francia"), que foi dedicada ao cardeal Richelieu, e Traitté de la marine et du devoir d’un bon marinier, un tratado sobre o liderado, a náutica e navegación (Champlain, ao longo da súa vida, logrou realizar máis de vinte e cinco viaxes de ida e volta no Atlántico sen perder nin unha soa nave).
Matrimonio
Unha das formas que Champlain parece que elixiu para mellorar o seu acceso á corte da rexente foi a súa decisión de contraer matrimonio cunha moza de doce anos, Hélène Boulle, filla de Nicolás Boulle, axente xudicial da corte ("secrétaire de la chambre du roi"). O contrato de matrimonio asinouse en París o 27 de decembro de 1610 en presenza de Dugua, que tratara co pai (protestante, coma el), e a parella casou tres días despois, o 29 de decembro, en Saint-Germain-l'Auxerrois, en París. Os termos do contrato establecían que a cohabitación dos cónxuxes, debido á curta idade da noiva, sería dous anos máis tarde, pero Champlain, tras a firma recibiu xa 4.500 das 6.000 libras do dote, unha cantidade que garantía a súa seguridade financeira sen arruinar a familia da súa esposa. Nada calvinista, Helen Boulle faríase católica no transcurso deses dous anos.
Campionato do Mundo "A" de hóckey a patíns 1955
Sistema de competición
Esta edición do campionato constou de dúas fases. Durante a primeira fase, os equipos participantes foron divididos en catro grupos (dous grupos de tres equipos cada un, e outros dous de catro equipos), os dous primeiros clasificados pasaron a disputarse os oito primeiros postos na seguinte rolda, mentres que o resto dos equipos se xogaron os postos do 9 ao 14. Ámbalas dúas fases se xogaron a xeito de liguiña de todos contra todos.
O campión desta edición foi a selección de España, que conseguiu o seu terceiro título e segundo de xeito consecutivo, mentres que a prata foi para a selección de Italia e o bronce para a de Portugal.
Armadillo de seis bandas
Hábitat e distribución
Durante máis de 20 anos pensouse que había unha poboación disxunta na fronteira entre o Brasil e Suriname. Pero estudos recentes realizados no norte do Brasil confirman a presenza de Euphractus sexcinctus en Maranhão, Amapá, e noutras partes do norte do Brasil, no noroeste, e no centro e o leste de Pará. A maioría destes rexistros encóntranse no cerrado e a sabana amazónica. A presenza desta especie no Perú debe ser confirmada. Habita desde o nivel do mar até polo menos os 1 600 m de altura.
Descricións
O xénero Euphractus foi descrito en 1830 polo herpetólogo alemán Johann Georg Wagler, en ''Naturliches Syst. Amphibien'': 36.
Devoradores de homes de Tsavo
Posibles causas do seu comportamento depredador
Un argumento alternativo indica que o primeiro león tiña un dente seriamente danado, o que tería posto en perigo a súa capacidade para matar as presas naturais. Evidencia disto preséntase nunha serie de documentos revisados por Neiburger e Patterson (2000, 2001, 2002) e o libro de Bruce Patterson (2004).
Adozante
dereita|200px|miniatura|Adozantes Un adozante ou edulcorante é unha substancia que se emprega para proporcionar un sabor doce ós alimentos. O máis empregado de todos é a sacarosa (o azucre común). Outros edulcorantes, son a sacarina, aspartamo, ciclamato, sorbitol, taumatina. . ., de natureza química moi diversa e que en moitos casos pouco ten que ver coa da sacarosa, o prototipo dos azucres naturais. As moléculas dotadas de poder adozante son moi numerosas.
Poder edulcorante
Dihidrocalcona: 1.000
Tipos de edulcorantes
Unha culleriña de aspartamo proporciona un sabor doce igual que 200 culleriñas de azucre e achega 2 quilocalorías. Dado que a cantidade a utilizar sería 200 veces menor que a de azucre, o seu poder calórico resulta insignificante. A Inxestión Diaria Admisible (I.D.A.) de aspartamo é de 40.0 mg/kg
É un azucre-alcohol, polialcohol, ou poliol, de tipo disacárido hidroxenado. Emprégase en gomas de mascar, alimentos para diabéticos e alimentos dietéticos.
Bacterial display
A bacterial display, tamén chamada bacteria display ou bacterial surface display (que se pode traducir por exhibición en bacterias ou exhibición na superficie de bacterias) é unha técnica de enxeñaría de proteínas usada para dirixir a evolución de proteínas in vitro na que as proteínas quedan exhibidas ou expostas na superficie de bacterias. As bibliotecas de polipéptidos exhibidas na superficie da bacteria poden ser examinadas utilizando citometría de fluxo ou procedenmentos de selección iterativa (biocribado). Esta técnica de enxeñaría de proteínas permite ligar a función da proteína coa do xene que a codifica. A bacterial display pode utilizarse para encontrar proteínas diana coas propiedades desexadas e tamén para producir ligandos de afinidde que son específicos de célula. Este sistema ten moitas aplicacións como a creación de novas vacinas, a identificación de substratos encimáticos ou encontrar a afinidade dun ligando pola súa proteína diana.
Comparación coa phage display
En similares condicións, a selección de péptidos exhibidos en bacterias que se unen á proteína modelo estreptavidina demostrou ter un rendemento peor que na phage display.
Parálisis Permanente
Historia
En 1983 saíu o seu último sinxelo, "Nacidos para dominar". O 14 de maio do mesmo ano, volvendo dun concerto en León e dirixíndose a Zaragoza a tocar, o coche en que viaxaban Eduardo, Ana e Toti sáese da estrada pola choiva, nas proximidades de Alfaro (A Rioxa). Eduardo Benavente, que contaba con tan só vinte anos, morreu no acto, mentres que Ana Curra tivo que ser hospitalizada e Toti só sufriu feridas leves. A noticia chegou ao festival que se estaba celebrando en Zaragoza onde tiñan previsto participar, pouco logo de terminar Alaska y Dinarama a súa actuación.
Raimbaut de Vaqueiras
Obra
Os seus escritos, en particular a denominada Carta Épica, forman un importante comentario sobre a política do Imperio Latino nos seus primeiros anos. Sobreviviu unicamente unha edición das obras atribuídas a Raimbaut composta de 33 cancións e oito melodías asociadas. Utilizou unha ampla gama de estilos. Unha das súas cancións, Kalenda Maia, está considerada como unha das mellores melodías de trobadores. É salientábel unha composición poética, titulada Eras quan vey verdeyar e pertencente ao xénero do descordo, na que empregou o galego-portugués, entre outras linguas.
Darrell Walker
Adestrador
Walker foi adestrador principal en dous equipos, os Toronto Raptors e os Washington Wizards. Foi o segundo adestrador da historia dos Raptors, tras Brendan Malone, equipo ó que adestrou durante unha tempada e media. No ano 2000, substituíu ó despedido Gar Heard en Washington, onde estivo media tempada, ata que á tempada seguinte foi substituído por Leonard Hamilton.
Moeda grega da Península Itálica e Sicilia
Caracterización
Por outra banda, algúns tiranos na Magna Grecia conmemoraron as súas vitorias nos Xogos Olímpicos mediante a cuñaxe de moedas alusivas ás súas vitorias acadadas neles.
Padrón ponderal
Os pesos das primeiras emisións de prata foron tomados dos mercadores corintios, cos que Taras mantiña unhas ligazóns comeciais moi estreitas. Este feito trouxo tamén consigo o padrón persa para as cuñaxes de ouro da Magna Grecia. Máis tarde utilizouse tamén durante un breve período o padrón de Exina, que chegara da man dos colonos calcídicos, antes de asumir definitivamente o padrón ático, de Atenas.
Taras
En toda a área de influencia grega era común que os padróns ponderais da moeda helenística fosen minguando progresivamente. Unha das máis singulares destas reducións de peso pode atribuírse por si mesma a un acontecemento: durante as guerras pírricas (280-275 a. de C.) as dimensións das emisións de Taras diminuíron sensiblmente, do mesmo xeito que ocorreu noutras comunidades gregas da Península Itálica.
As moedas de prata de Taras, Kroton, Heraclea, Turios e Metaponto tiñan un peso de 7,9 g antes da guerra e logo descendeu ata 6,6 g. As posteriores emisións monetarias tarantinas sufriron unha mingua de arredor do 5 %. Esta tendencia descendente viuse ademais significativamente afectada pola tensión financeira causada aos gobernos das cidades-estado por outros confitos bélicos do momento, como foi o da resistencia á expansión de Roma.
Suck It and See
Lista de cancións
Todas as cancións compostas por Alex Turner.
Companyia Elèctrica Dharma
A Companyia Elèctrica Dharma é un grupo de música catalán procedente do barrio de Sants de Barcelona. Foi un dos grupos máis importantes do panorama musical catalán, pioneiros na fusión da música tradicional co jazz, o rock e a psicodelia. Entre os seus maiores éxitos están as cancións La presó del rei de França, Inanahihé ouStella Splenders.
Padrón municipal
O deber de colaboración dos cidadáns
O Real Decreto 2612/1996 de 20 de decembro no título II, capítulo I, artigo 54, establece que:
Valentín de Terni
Historia e crenza
A festividade foi borrada do calendario eclesiástico no ano 1969 como parte dun intento para eliminar santos de orixe posiblemente lendario, aínda que segue sendo celebrada localmente por algunhas parroquias.
Pelecanus rufescens
Descrición
Comparte o seu hábitat co pelicano branco, que é xeralmente máis grande e ten plumaxe branca en vez de gris.
Gran Premio do Xapón de 1997
Villeneuve comezou na pole position no Williams. Antes da carreira, destacou que Villeneuve fora sanciaonado a saír na parte traseira da grella, por ignorar as bandeiras amarelas dúas voltas consecutivas durante unha sesión de prácticas para a carreira. Williams apelou e Villeneuve comezou desde a pole. Fixo unha carreira conservadora para rematar quinto, gañando dous puntos. Logo da carreira, Williams retirou a súa apelación, o que significou que perdeu os dous puntos que obtivo orixinalmente. A vitoria de Schumacher púxoo diante de Villeneuve no campionato con 78 puntos, con Villeneuve en 77 puntos. Con todo, como resultado de que Frentzen terminara segundo, Williams asegurouse o Campionato de Construtores de Fórmula Un xa que Ferrari non podía superar os seus puntos na carreira restante.
Jordan McRae
Traxectoria deportiva
O 26 de xuño de 2014, McRae foi elixido na 58ª posición do Draft da NBA de 2014 polos San Antonio Spurs. Na mesma noite do Draft foi traspasado ós Philadelphia 76ers. O 29 de agosto de 2014, McRae asinou co Melbourne United australiano para a tempada 2014-15.
Gran Premio do Xapón de 1997
Práctica e cualificación
Na primeira sesión práctica do sábado pola mañá, ocorreu un incidente aos 30 minutos da sesión. Jos Verstappen nun Tyrrell detívose nun lado da pista cun problema de recarga de combustible. Os comisarios de pista ondearon as bandeiras amarelas, o que significa que os pilotos deberían ralentizarse nesta parte da pista. A pesar das bandeiras amarelas, nove pilotos, incluíndo Michael Schumacher e Jacques Villeneuve, non desaceleraron. Villeneuve no proceso, fixou o tempo rápido da sesión nesa volta.
Saltvik
O concello é unilingüe en sueco.
Noz moscada
Risco e toxicidade
A pequenas doses, a noz moscada non produce efectos perceptibles no organismo. Con todo, a doses altas (10 g. ou máis) convértese nun alucinóxeno de suave ou mediana intensidade producindo efectos visuais e sensacións cómodas parecidas ás da marihuana. Pero existen motivos para que sexa impopular, xa que os efectos duran máis de 24 horas logo da subida inicial (aproximadamente 12 horas logo da súa inxestión) e teñen desagradables efectos secundarios durante todo o proceso, que se estende máis de 36 horas. Tamén pode provocar danos hepáticos se se consome regularmente e en grandes cantidades, ademais de alucinacións, náuseas, deshidratación e dores xeneralizadas, a chamada psicose da noz moscada. En grandes cantidades, (7,5 g. ou máis nunha soa toma) é perigosa, producindo convulsións e palpitacións. O seu consumo excesivo pode, ata, causar a morte. É extremadamente tóxica inxectada de forma intravenosa. No pasado foi utilizada como un abortivo.
Escola neoplatónica de Alexandría
A escola como corrente
Porén, a Escola de Alexandría mantivo un contacto estreito coa Escola neoplatónica de Atenas, polo que algúns historiadores consideran que ambas as dúas escolas forman un mesmo movemento. Así o recolle Ferrater Mora.
Necrópole
Historia
As necrópoles foron construídas por varias razóns, ás veces eminentemente relixiosas, como a Necrópole de Giza, en Exipto. O chamado Val dos Reis xorde durante o Imperio Novo, fronte a Menfis, co propósito de evitar os periódicos roubos dos ricos enxovais funerarios de faraóns e nobres exipcios, configurando os enterramentos como luxosas galerías subterráneas, pero ocultando e selando os seus accesos. A gran maioría foron saqueadas poucos anos despois.
Dima Bilan
Dima Bilan (escrito en caracteres cirílicos Дима Билан), de nome real Victor Belan, nado na noiteboa de 1981 en Ust-Dxeguta, daquela Unión Soviética, é un cantante pop ruso.
Biografía
Despois de seguir actuando en Rusia e de publicar algúns álbums máis, en 2007 asinou un contrato cun selo californiano para comezar a vender fóra do seu país. En 2008 volveu participar en Eurovisión en representación rusa. Clasificouse nas semifinais (desta volta, xerais para case todos os países), e logo impúxose na final con 272 puntos e sete máximas puntuacións (Armenia, Belarús, Estonia, Israel, Letonia, Lituania e Ucraína), mentres que seis países non lle concederon ningún voto (San Marino, Suíza, Suecia, Islandia, Dinamarca e o Reino Unido). A canción interpretada foi "Believe", e acompañárono o violinista húngaro Edvin Marton e o campión mundial de patinaxe artística Evgueni Pluxenco.
Claude Lorrain
Traxectoria
Na década de 1630 empezou a consolidarse como pintor, facendo paisaxes inspiradas na campiña romana, de aire bucólico-pastoril. Asinaba os seus cadros como le lorrain («o lorenés»), polo que empezou a ser coñecido como Claude Lorrain. En Roma contactou con Joachim von Sandrart e outros estranxeiros establecidos na sede papal (Herman van Swanevelt, Cornelis van Poelenburgh, Bartholomeus Breenbergh), cos que se introduciu na pintura paisaxista. Tamén fixo amizade con Nicolas Poussin, outro francés residente en Roma. Aos poucos foi mellorando a súa posición, polo que puido tomar ao seu servizo un axudante, Gian Domenico Desiderii, que traballou con el até 1658. esquerda|miniatura|Monumento a Claude Lorrain, de [[Auguste Rodin, parque da Pépinière, Nancy.]] Cara a 1630 pintou varios frescos nos palacios Muti e Crescenzi de Roma, técnica que con todo non volveu utilizar. Por aquel entón empezou a gozar de certa fama nos círculos artísticos de Roma, polo que recibiu diversos encargos de personaxes prominentes, e foi favorecido polo cardeal Bentivoglio, quen o presentou ao papa Urbano VIII, que lle encargou dúas obras: Paisaxe con danza campesiña (1637) e Vista de porto (1637). Tamén foron mecenas seus os cardeais Fabio Chigi e Giulio Rospigliosi, que máis tarde serían papas como Alexandre VII e Clemente IX. Durante toda a súa vida pintou principalmente para a nobreza e o clero, e recibiu encargos de toda Europa, principalmente Francia, España, Gran Bretaña, Flandres, Holanda e Dinamarca. Era tanta a demanda de obras de Lorrain que en 1665 un marchante tivo que confesar ao coleccionista Antonio Ruffo —comitente de varias obras de Rembrandt— que «non hai esperanza de conseguir unha obra de Claude; non lle chegaría unha vida para satisfacer aos seus clientes».
A luz como elemento estético
miniatura|300px|Vista imaxinaria de Tivoli (1642), [[Courtauld Institute of Art, Londres.]] A luz é o elemento que crea o espazo, pero á vez é o factor que revela o tempo no cadro, que explicita a hora do día, a través das sutís matizacións do colorido. Lorrain consegue reflectir como ninguén as distintas horas do día, a través dunha sutil variación das diversas calidades tonais da luz matinal e vespertina. Segundo a orientación da luz podemos distinguir entre mañá e tarde: a luz procedente da esquerda significa a mañá, con tons fríos para a paisaxe e o ceo (verde, azul), e o horizonte entre o branco e o amarelo; a luz que vén da dereita será a tarde, con tonalidades cálidas e profusión da cor parda na paisaxe, así como ceos variables que van do rosa ao alaranxado. Con todo, a súa habilidade nos efectos de luz, a súa sensibilidade para captar o momento fugaz a calquera hora do día, non se logrou sen o máis coidadoso estudo da realidade natural, aínda que a súa obra non sexa unha descrición realista da natureza, senón unha idealización fundamentada nunha observación pormenorizada da paisaxe.
Repercusión da obra de Lorrain
A súa influencia perdurou no século XVIII, sobre todo en Francia (Claude Joseph Vernet, Jean-Antoine Watteau, Hubert Robert) e, especialmente, o Reino Unido, onde inspirou a artistas como Joshua Reynolds, John Constable, Richard Wilson e Joseph Mallord William Turner. Constable chegou a dicir del que «pode ser considerado con todo merecemento como o paisaxista máis ilustre que o mundo viu xamais». Turner foi un dos maiores entusiastas de Claude, e no seu cadro Dido constrúe Cartago, ou o auxe do reino cartaxinés (1815) realizou unha composición case idéntica ás máis típicas de Lorrain; o artista inglés doou este cadro á National Gallery coa condición de que fose colgado xunto ao Porto co embarque da Raíña de Saba de Lorrain. Existe unha anécdota segundo a cal cando Turner viu por primeira vez a obra de Claude rompeu a chorar, e cando lle preguntaron polo motivo da súa aflición respondeu: «Porque nunca serei capaz de pintar algo semellante».
Nas illas británicas, a influencia de Lorrain chegou mesmo ao campo da xardinaría, e numerosos xardíns foron proxectados de acordo á visión romántica e bucólica das obras de Claude, cun marcado acento pintoresco, onde xunto a elementos naturais colocábanse arquitecturas ou ruínas, xeralmente realizadas ex profeso, para recrear atmosferas evocadoras dun pasado esplendoroso. Neste país atópanse a maioría de obras do artista lorenés, tanto en museos públicos (Galerías Nacionais de Londres, Cardiff, Dublín e Edimburgo) como en coleccións privadas, entre as que destaca a do Conde de Leicester en Holkham Hall, Norfolk. As obras de Claude tiveron unha forte demanda entre a nobreza inglesa, ata o punto de que en 1808 a venda de dous cadros do lorenés (os famosos Altieri) alcanzou o récord ata entón por unhas obras de arte, 12.000 guineas.
Espello de Claude
O espello de Claude, nomeado en referencia a Lorrain en Inglaterra, a pesar de que non hai ningún indicio do seu uso pola súa parte ou calquera cousa similar, daba unha reflexión enmarcada e escurecida dunha vista real, que se supoñía que axudaba ós artistas a realizar obras de arte semellantes ás súas, e ós turistas a contemplar as vistas ó formato de Claude. William Gilpin, o inventor do ideal pictórico, defendía o uso do espello de Claude dicindo, "dan ó obxecto da natureza unha suave, doce tinguidura como a pintada por aquel Mestre."
Os espellos de Claude eran amplamente utilizados por turistas e artistas afeccionados, que axiña se volveron obxecto de sátira. Hugh Sykes Davies observándoos dirixindo a súa mirada cara o espello, en dirección oposta á vista real, comentaba: "Isto é moi típico da súa actitude cara a Natureza, de tal xeito que esa posición e non outra debería ser a desexada".
A Casela, Viladonga, Castro de Rei
A Casela é un lugar da parroquia de Viladonga no concello lugués de Castro de Rei na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 14 habitantes (3 homes e 11 mulleres).
Nuno Treez
As dúbidas sobre o apelido Treez
O apelido deste xograr foi amplamente debatido e, aínda que o máis aceptado é Treez, hai outras opinións.
Loryc
Loryc S.A. foi un fabricante español de automóbiles con sede en Palma de Mallorca de 1920 ata 1925.
Historia
En 1919 dous mallorquinos Antoni Ribas e Rafael de Lacy comezaron coa venda de automóbiles en Mallorca. Nese momento, Ribas e Lacy fixéronse cargo da distribución do fabricante de automóbiles francés De Dion-Bouton e adquiriron simultaneamente a licenza para fabricar o vehículo. Nas instalacións do seu amigo Ferran Alzamora, na empresa Alzamora SA en Palma, crearon o seu primeiro taller de automóbiles.
Hoxe
Do pequeno Loryc, que aínda se coñece polos amigos dos automóbiles clásicos como "La Sardina" ', hai seis exemplares aptos para circular e ben conservados en mans privadas de coleccionistas. Catro deles están en Mallorca, incluíndo o vehículo coa matrícula PM 507, e dous na illa de Menorca.
Liberdade de prensa
Tamén é un dos principios fundamentais da maioría dos sistemas democráticos do mundo e está baseado na liberdade de opinión e a liberdade de expresión.
Xoaquín de Arévalo Otero
Traxectoria
miniatura|Ocios de camarote, en [[PDF.]] Foi Oficial da Mariña, crítico literario e cronista da guerra anglo-exipcia de 1882. Escribiu en La Época, El Correo Gallego, Galicia Moderna, Galicia. Revista Regional, Revista Gallega e en El Eco de Galicia e foi redactor de La Monarquía. O único libro que escribiu foi Ocios de camarote (colección de cuentos cortos), con prólogo de Leandro de Saralegui y Medina, publicado en 1888 na Biblioteca Gallega.
Saramagal, Veascós, Carballedo
Toponimia
O topónimo Saramagal é un fitónimo fai referencia a un terreo con moitos saramagos, probablemente do árabe.
Sindicalismo
Primeiros pasos
A historia do movemento obreiro, ou historia sindical'', comezou coa revolución industrial e a democracia moderna, cando a escravitude comezou a ser abolida legalmente e o traballo asalariado a xeneralizarse. De cotío adoita poñerse como precedente a Revolución Francesa, que provocou a quebra do sistema feudal e o recoñecemento por primeira vez de certos dereitos da clase operaria.
O nacemento dos sindicatos
En 1848 estendéronse por toda Europa unha serie de movementos revolucionarios que tiveron especial importancia en Inglaterra e Francia. Neles facíanse esixencias tanto de carácter político como social, propondo a protección dos intereses dos traballadores e o dereito ó traballo. A eses movementos refírense Marx e Engels no Manifesto Comunista, publicado ese mesmo ano: ''Unha pantasma percorre Europa, a pantasma do comunismo. Tódalas forzas da vella Europa fóronse unindo en santa cruzada para acosar a esta pantasma...''
Beltrán, Cundinamarca
Beltrán é un concello que se atopa no oeste do departamento de Cundinamarca (Colombia), a beiras do río Magdalena, na provincia de Magdalena Centro; dista a 212 km por estrada de Bogotá. Ocupa unha área de 211 km² e limita polo norte co concello de San Juan de Rioseco, polo leste, co mesmo e cos concellos de Pulí e Jerusalén, polo sur co de Guataquí, e polo leste co municipio de Ambalema, no departamento do Tolima. Forman parte do concello o correxemento de Gramalotal e a Inspección de Policía de Paquiló.
A Cova, Viladonga, Castro de Rei
A Cova é un lugar da parroquia de Viladonga no concello lugués de Castro de Rei na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 21 habitantes (7 homes e 14 mulleres).
Intensidade (música)
Notación
Algunhas partituras, particularmente da época contemporánea, chegaron a unha indicación máis extrema, con máis de 3 p ou f.
Pazos, Borela, Cerdedo-Cotobade
O topónimo fai referencia á existencia de varios pazos ou casas grandes existentes na zona, ó igual que o próximo lugar de Pazos na parroquia de Carballedo.
Baño de bosque
Un baño de bosque ten unha duración aproximada de 2 horas e media no que se percorre menos de 2 quilómetros.
Estudos científicos
Desde os anos 90, leváronse a cabo diferentes investigacións sobre os efectos beneficiosos que o contacto coa natureza ten na saúde e o benestar das persoas.
Poríferos
Características xerais
Os poríferos son seres acuáticos filtradores, bentónicos (viven no fondo do mar, entre dúas augas) ou sésiles (viven ancorados ó chan). Hainos mariños e de agua doce, de augas frías a tropicais, de zonas pouco profundas a zonas abisais, pero todos teñen en común a súa incapacidade para o desprazamento.
A Mezquita, A Merca
Patrimonio histórico e artístico
A igrexa de San Pedro da Mezquita foi declarada Ben de Interese Cultural en 1931. É de orixe románica (ten unha inscrición de 1202, malia que xa aparece citada no ano 986), con elementos de transición ao gótico. É de planta lonxitudinal e unha soa nave, que remata nun piñón. A ábsida está cuberta por dous teitos desiguais. A nave comunícase mediante un arco dobremente partido coa ábsida.
Tágides
Historia
No seu poema épico Os Lusíadas, Camões rógalles que, como musas, o inspiren e que o axuden a cantar (Dai-me uma fúria grande e sonorosa... de tuba canora) os feitos do pobo portugués. Podemos observalo no Canto I, nas estrofas 4 e 5.
José de Andonaegui
Foi gobernador de Bos Aires, entre 1745 e 1756, destacándose sobre todo polo seu apoio á apertura comercial.
Marsilea angustifolia
Marsilea minuta é unha especie de pteridófita da clase das polipodiópsidas, orde das salviniais, e  familia das marsileáceas, unha das integradas no xénero Marsilea.
Gradiente
Aplicacións en física
A interpretación física do gradiente é a comentada: mide a rapidez de variación dunha magnitude física ao desprazarse unha certa distancia. Un gradiente alto significa que dun punto a outro próximo, a magnitude pode presentar variacións importantes (aquí enténdese por gradiente alto un cun módulo elevado). Un gradiente dunha magnitude pequeno ou nulo implica que dita magnitude apenas varía dun punto a outro.
Rain Man
Rain Man é un filme estadounidense dirixido por Barry Levinson que foi estreado en 1988. Estreouse en galego na TVG o 25 de xaneiro de 2009.
A Ponte Borela, Borela, Cerdedo-Cotobade
A Ponte Borela é un lugar da parroquia de Borela, no concello pontevedrés de Cerdedo-Cotobade. Segundo o IGE en 2016 tiña 35 habitantes (18 homes e 17 mulleres), 5 máis ca en 2006.
Neste lugar atópase a capela da nosa Señora de Lourdes, moi preto da ponte medieval sobre o río Almofrei que dá nome ó lugar. A capela é de planta rectangular e cuberta a dúas augas, cunha porta de arco de medio punto. A ponte, do século XV, é dun van de arco oxival, de 8,15 metros de luz. Tamén hai un cruceiro de 1843.
Zawi ben Ziri
Traxectoria
Os ziríes foron gobernantes de reinos en Ifriquiya (Magreb), Granada e Málaga.
Tauranga
Tauranga (en Tauranga-moana) é a cidade máis poboada e capital da rexión neozelandesa de Bay of Plenty, na Illa Norte. A zona foi colonizada polos maorís a finais do século XIII e a comezos do século XIX polos europeos. En 1963 foi constituída oficialmente como cidade. Cunha área urbana na que viven 127.700 habitantes (estimación de xuño de 2014), é a sexta cidade de Nova Zelandia por poboación. Tamén é un dos principais centros de negocios, comercio internacional, cultura, moda e horticultura do país. O porto de Tauranga é o meirande de Nova Zelandia en termos de volume de exportacións e eficiencia.
Pituicito
Os pituicitos son un tipo de células gliais que se encontran na neurohipófise. A súa principal función é axudar ao almacenamento e liberación de hormonas neurohipofisarias.
Importancia clínica
Os pituicitomas son tumores raros que se orixinan a partir dos pituicitos. Poden confundirse co moito máis común adenoma de pituitaria e tamén co craniofarinxioma e o meninxioma. Os síntomas do efecto de masa (debido ao volume que pode adquirir) do tumor xeralmente inclúen trastornos da visión e menos frecuentemente dores de cabeza, hipopituitarismo (diminución da función da glándula pituitaria ou hipófise), fatiga e diminución da libido.
Premio Nacional de Literatura de Galicia
O Premio Nacional de Literatura foi un galardón outorgado pola Xunta de Galicia e concedido por un xurado de quince persoas de distintos ámbitos da cultura galega, como un dos dez Premios Nacionais da Cultura Galega.
Arquipélago de San Andrés, Providencia e Santa Catalina
Historia
O goberno do xeneral Gustavo Rojas Pinilla declarou a San Andrés "Porto libre" en 1953, o cal transformaría a illa en centro comercial e turístico. Iso tamén motivou a chegada de numerosas persoas procedentes da Colombia continental. En 1972 os Estados Unidos renuncian ás súas pretensións sobre os Caios Roncador, Serrana e Quitasueño, polo cal Colombia exerce soberanía dos mesmos como parte do Arquipélago. O presidente de Nicaragua, Daniel Ortega, declarou en 1980 que o Tratado Esguerra-Barcenas de 1928 e anunciou que levaría o caso ante a Corte Internacional de Xustiza da Haia para probar que o Arquipélago correspondía á soberanía do seu país. Ante isto, Colombia ratificou a validez dos tratados.
O 6 de decembro de 2001 o goberno de Nicaragua oficializou a demanda que reclamaba ante a Corte Internacional de Xustiza da Haia a soberanía sobre o Arquipélago e alegaba que Colombia non tiña ningún título legal de soberanía sobre a área. En 2003 Colombia presenta ante a CXI as "Excepcións preliminares" para contradicir as alegacións Nicaraguanas. O 13 de decembro de 2007, a Corte Internacional de Xustiza da Haia deu o seu fallo oficial sobre as excepcións preliminares de Colombia. En devandita declaración, a CXI estableceu que o Tratado de 1928 e o Protocolo de 1930 eran válidos e que polo tanto a soberanía de Colombia sobre as illas de San Andrés, Providencia e Santa Catalina eran incuestionables, porque o caso estaba pechado, non existindo unha querela xudicial respecto diso. Tradución comunicado da CIX sobre disputa territorial e marítima entre Colombia e Nicaragua (Orixinal en inglés.. Con todo, a CIX estableceu que en cambio si está aberta a querela sobre a soberanía dos Caios Roncador, Serrana e Quitasueños, os cales non están incluídos dentro do Tratado de 1928 por estar entón en querela entre Colombia e Estados Unidos. Tamén permanece aberta a querela sobre a delimitación de áreas mariñas e submarinas entre os dous países.
Xeografía
O departamento é o único do país sen territorio continental. Trátase dun conxunto de illas, caios e illotes localizados sobre unha plataforma volcánica do Mar Caribe cuxa localización entre os 12° 35' 37" e os 81° 40' 49" de latitude norte e 81° 43' 123" de lonxitude ao oeste de Greenwich. O territorio do Arquipélago localízase ao noroeste de Colombia, no centro occidental do Mar das Antillas, o que fai que o país teña fronteiras marítimas con Costa Rica, Nicaragua, Honduras, Xamaica, Haití e República Dominicana. As illas están compostas da seguinte forma:
Atractivos turísticos
San Andrés ofrece un gran encanto nocturno, famoso pola música calipso, reggae e socca e os seus cócteles de ron e coco; isto fai que os seus visitantes gocen unha excelente vida nocturna ao estilo propio da illa, que ademais lle brinda variedade de lugares para ter unha noite inesquecible.
Plataforma de xeo
Descrición
O grosor das plataformas pode alcanzar, nalgúns casos, ata 200 m na fronte (barreira de xeo Larsen), que vai incrementándose cara a terra alcanzando máximos de ata 700 m na zona onde o xeo está apoiado na terra. A área fronteiriza entre a parte de glaciar (ou capa de xeo) que repousa sobre a terra e a plataforma flotante denominase liña de apoio («grounding line»), e advírtese a súa presenza na superficie do xeo por unha serie de gretas producidas pola flexión que afecta ao xeo flotante debido das mareas oceánicas. A liña de articulación («hinge line») é a liña que indica o fin da zona afectada pola flexión do xeo, e é moi difícil de detectar a menos que se empreguen técnicas interferométricas.
Colapsos das plataformas de xeo
miniatura|250px|Interaccións entre un glaciar e as plataformas de xeo. miniatura|250px|Diagrama que mostra os procesos que se dan nunha plataforma de xeo da Antártida. Nas últimas décadas, os glaciólogos observaron importantes diminucións na extensión das plataformas de xeo, nas cales se produciron grandes colapsos, desprendementos e, incluso, a completa desaparición dalgunhas delas, especialemnte na Península Antártica.
Salcedo, Viladonga, Castro de Rei
Salcedo é un lugar da parroquia de Viladonga no concello lugués de Castro de Rei na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 17 habitantes (8 homes e 9 mulleres).
Provincia de Al-Hoceima
Al-Hoceima limita coa provincia de Nador, de Chauen, de Taounate e Taza. A provincia comprende tres círculos, os de Beni Bufra, Targuist e Beni Urriaguel. Cidades importantes son tamén: Beni Bouayach, Beni Hadifa, Imzouren, Issaguen (Ketama) e Tamassint.
Parque Nacional de Al-Hoceima
O Parque Nacional de Al-Hoceima está situado na fachada norte do mediterráneo de Marrocos, na cidade de Al-Hoceima, na rexión da tribo de Bocoya, a 150 Km ao leste do Estreito de Xibraltar, cunha superficie terrestre e mariña de 310 km². Conta con numerosas zonas de grande valor biolóxico onde domina o litoral de costas rochosas salvaxes pouco explotadas. O macizo calcáreo duns 40 km. que constitúe este litoral continúa ata o mar formando acantilados que acadan 700 m creando unha paisaxe dunha grande diversidade tanto xeográfica como biolóxica.
Germán Campos
Germán Campos Durán, nado na Estrada o 13 de febreiro de 1979, é un futbolista galego. Xoga de defensa e o seu club actual é o Ribadeo FC.
Herpesvíridos
Ciclo vital dos herpesvirus
A ractivación de virus latentes foi implicada en varias doenzas, como por exemplo, o herpes zóster ou a pitiríase rósea. Despois da activación, a transcrición de xenes virais cambia dos xenes LAT asociados á latencia a múltiples xenes líticos; estes potencian a replicación e a produción de virus. Con frecuencia, a activación lítica causa a morte celular. Clinicamente, a activación lítica é a miúdo acompañada pola emerxencia de síntomas non específicos como febre baixa, dor de cabeza, dor de gorxa, malestar xeral, e erupcións cutáneas e de síntomas clínicos como o inchazo ou amolecemento dos ganglios linfáticos e variacións inmunolóxicas como a redución dos niveis de células asasinas naturais.
Taxonomía
A familia ten actualmente 3 subfamilias e 1 grupo de non asignados, e ten 17 xéneros, 90 especies e máis de 48 virus aínda non asignados.
Frisia (histórica)
As illas de Frisia
Unha parte do antigo ducado de Oldenburg, a occidente da Frisia oriental, coñécese tamén como Frisia (Friesland).
Herpesvíridos
Familia Herpesviridae
Os seguintes xéneros están incluídos na familia Herpesviridae (indícase entre paréntese o nome en inglés dado polo ICTV):
Phasianus
Rexistro fósil
Encontráronse restos fósiles dun Phasianus en rochas do mioceno tardío na China. Polo tanto, como moitos outros xéneros de fasiánidos, esta liñaxe remóntase a máis de 5 millóns de anos.
Xogo da chave
A chave de Santiago
Se houbese casos de discusión pola validez da chave, son os dous xogadores que están ao carón da chave quen decidan e, no caso de non se poñer de acordo, a mesa se a houbese.
A chave do Grove
Americano.
Premio Nacional de Pensamento e cultura científica
Os premios concedéronse a creadores vivos que destacasen ese ano polo seu labor neste campo da filosofía, o pensamento ou a ciencia, ou en recoñecemento a unha traxectoria. O premio convocouse unicamente en 2008, edición na que os galardoados recibiron 15.000 euros de premio. Aínda que con vocación de continuidade, a mudanza de goberno producida en 2009 supuxo a interrupción da convocatoria, e cando se recuperou en 2010 como Premios da Cultura Galega non existía unha categoría que equivalese a esta.
Igrexa de San Martiño de Tribás
Descrición
Mediante imposta decorada con perlas apóiase directamente no muropilastra.
Stendhal
Traxectoria
Henri Beyle empregou diferentes pseudónimos para asinar os seus escritos, sendo Stendhal o máis coñecido deles. Existen dúas hipóteses plausibles sobre a orixe do pseudónimo: a máis aceptada é que tomase o pseudónimo da cidade alemá de Stendal, lugar de nacemento de Johann Joachim Winckelmann, fundador da arqueoloxía moderna a quen admiraba. Unha segunda hipótese é que o pseudónimo sexa un anagrama de Shetland, unhas illas que Stendhal coñeceu e que lle deixaron unha profunda impresión.
Sistema linfático
Órganos linfáticos
O bazo, ganglios linfáticos e acesorios do tecido linfático son órganos secundarios do tecido linfático. Eses órganos conteñen unha armazón que soporta a circulación dos linfocitos T e B e outras células inmunolóxicas tales como os macrófagos e células dendríticas. Cando os micro-organismos invaden o corpo ou el encontra outro antíxeno (tal como o pole), os antíxenos son transportados do tecido para a linfa. A linfa é conducida polos vasos linfáticos para o ganglio linfático rexional. No ganglio linfático, os macrófagos e células dendríticas fagocitan os antíxenos, procesándoos, e presentando os antíxenos para os linfocitos, os cales poden entón iniciar a produción de anticorpos ou servir como células de memoria para recoñecer o antíxeno novamente no futuro.
José Ramón Lete
Traxectoria
Lete permeneceu dous anos en Madrid, ata que a chegada ao poder de Pedro Sánchez provocou a súa destitución a finais de 2018. Foi substituído pola esquiadora María José Rienda. Semanas máis tarde foi nomeado de novo Secretario Xeral para o Deporte no goberno de Feijoo.
Benedetto Croce
Estética
A estética configúrase en primeiro lugar como actividade teórica baseada nos sentidos, nas representacións e intuicións que se teñen da realidade. O obxecto fundamental da estética -que é tamén a ciencia da expresión- é a linguaxe.
Provincia de Chimborazo
Demografía
miniatura|224px|Chimborazo en inverno miniatura|200px|Paisaxe rural da provincia de Chimborazo
Economía
Na provincia tamén existen industrias como a do cemento, cerámica, tubos, madeira, entre outras.
Ricardo Montequi
Traxectoria
Doutor en Farmacia e Ciencias Químicas. Foi catedrático de Química Analítica Inorgánica das Facultades de Farmacia de Santiago e Madrid. Reitor e reitor honorario da Universidade de Santiago de Compostela. Foi xefe do Departamento de Química do Instituto Español de Oceanografía. Durante a guerra civil española foi capitán farmacéutico militar no Laboratorio Militar de Santiago e asesor químico da Xefatura do Aire (1937-39).
Poder adquisitivo
O índice de prezos ó consumo utilízase para medir o poder adquisitivo xa que determina o valor real do diñeiro.