cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Guerra civil rusa
A resistencia cosaca
Importante para o futuro da guerra foi a constitución do "exército de voluntarios" (Dobrovoltsaia armia), dirixida polo xeneral Kornilov, que co seu intento de golpe de estado de xullo de 1917 fora decisivo para acelerar a toma do poder polos comunistas. Na época da campaña do Don eran só 4000 soldados pero sería o núcleo do futuro Exército branco no sur de Rusia. Despois da derrota na rexión do Don, os voluntarios asentáronse na estepa ó sur desa rexión. Alí morreu durante un combate de artillaría o 10 de abril de 1918 Kornilov, que foi substituído por Denikin que ía dirixir as forzas conservadoras do sur de Rusia durante o ano seguinte. Despois de acabar coa sublevación do Don, o Exército Vermello atacou tamén a zona cosaca do Kuban acadando a súa capital Iekaterinodar o 13 de marzo.
Consecuencias militares
Entre a dirección bolxevique había dúas posturas sobre o xeito de organizar o Exército Vermello. A posición da ideoloxía marxista, apoiada entre outros por Stalin e o primeiro comandante xeneral Krylenko, esixía a constitución dun "exército revolucionario" en forma dunha milicia sen rangos e dirixida por oficiais escollidos pola tropa. Esta foi a postura seguida dende o triunfo da Revolución. A ofensiva alemá amosou claramente o fracaso do sistema. As unidades improvisadas dos Vermellos foron incapaces de resistir os ataques de febles unidades da infantaría alemá.Krylenko foi relevado e Trotski foi comisionado para organizar o exército segundo o seu criterio. Trotski proxectou un exército adoutrinado ideoloxicamente, mais no que se mantivesen a disciplina e a obediencia ós superiores. O resultado da súa dirección foi a constitución dun corpo de 700.000 soldados ó acabar o ano 1918. As unidades irregulares que aínda quedaban tiñan que servir como forza de loita case simbólica diante unha posible intervención exterior.
Ofensiva e derrota das forzas de Kolchak
Baixo o mando do almirante Kolchak cristalizou unha ditadura militar en Siberia e na zona do Ural No inverno de 1918/19 estableceuse un goberno firme, favorecido polas preocupacións internacionais do goberno comunista, daquela xa asentado en Moscova. Os bolxeviques agardaban unha extensión internacional do movemento revolucionario, sentimento favorecido pola revolución de novembro de 1918 en Alemaña. Por outro lado Trotski consideraba que a situación dos frontes de guerra era a comezos de 1919 tranquila e con vantaxe para os comunistas. Nese clima a ofensiva do Exército Branco do 4 de marzo de 1919 foi inicialmente un golpe duro para o poder soviético. O obxectivo do ataque era Ufa, nó central de comunicacións ferroviarias dos Urais. Foi levado a cabo por dous grupos de exército. O grupo do oeste, dirixido pola xeneral Khanzin dirixiuse directamente a Ufa. O exército siberiano comandado polo xeneral checo Gajda estaba 200 km ó norte e debía atacar dende Perm. Conseguiu avanzar 300 km en territorio vermello, pero nunha área na que non había nin cidades importantes nin puntos de importancia estratéxica para o transporte. O pulo dos Brancos pillou por sorpresa ós dirixentes militares comunistas. O grupo oeste dos brancos conquistou Ufa o 28 de abril de 1919 e cortou o acceso ferroviario ós Urais. Os defensores perderon uns 20.000 soldados, pero a situación estratéxica dos vencedores era complexa. Controlaban unha área de 300 km de longo e só 150 de ancho en territorio inimigo na que quedaban moi expostos e co exército de Gajda moi afastado para axudarlles. O mesmo 28 de abril os Vermellos empezaron o contraataque, recuperaran Ufa e os Brancos perderan todo o territorio gañado.
1920. O último reduto Branco en Crimea
Os combates desprazáronse daquela a zonas periféricas, sobre todo ó extremo leste, onde a loita polo control total de Siberia non acabou ata 1922, cando os xaponeses retiraron en outubro as súas tropas da rexión do Amur, que tiveran intención de anexionarse. As rexións de Kamchatka e o norte da illa de Sakhalin estiveron en mans nipoas ata o tratado de 1925 coa Unión Soviética.
Baralla de cartas
Existen diferentes tipos de barallas, as tradicionais, xeralmente asociadas a algunha cultura, por exemplo a baralla española, a inglesa, a francesa ou a de tarot. Entre as modernas, destacan as barallas para os xogos de cartas coleccionables.
Historia
No Principado de Cataluña, o Consell de Cent, prohibiu os xogos de cartas en 1310 en Barcelona, sendo esta a mención máis antiga dos xogos de naipes en Europa, e proba que levaba anos existindo. Tamén se coñecían noutras partes da península Ibérica, xa que os estatutos da orde de cabalería da Banda fundada por Afonso XI de Castela en 1331, prohibían aos cabaleiros xogar aos naipes. Igual prohibición ditou Xoán I de Castela en 1387. Da Coroa de Aragón puideron pasar a Italia, a partir da conquista de Sicilia por Pedro III de Aragón (1282).
Courtney Love
Infancia
Courtney Love naceu en 1964 en San Francisco, California, onde os seus pais se coñeceran e casaran. A súa familia formou parte da escena hippie dos anos 60. Linda Carroll, a nai de Love, medrara nunha familia católica rica, pero aventurouse e integrouse na subcultura de San Francisco onde coñeceu a Hank Harrison. O pai de Courtney traballou un tempo como road manager de The Grateful Dead, e Love apareceu na contraportada do seu álbum de 1969 Aoxomoxoa, sentada baixo unha árbore entre os membros da banda e varios roadies e músicos.
Galería de imaxes de tractores de Galicia
Tractores de Galicia.
Courtney Love
Primeiros proxectos
Love asistiu brevemente a varias universidades entre 1985 e 1987 durante as súas distintas mudanzas, pasando entre seis meses e un ano en cada unha. Estivo na Portland State University, na San Francisco State University e no San Francisco Art Institute, pero nunca investiu o suficiente tempo para graduarse.
Formación de Hole
Coincidindo coa formación de Hole, Love coñeceu e casou con "Falling" James Moreland, vocalista de The Leaving Trains. Love diría anos despois que os dous casaron como "unha broma", e aos poucos meses anularon o matrimonio.
Influenciados polos sons e o estilo das bandas de no wave, Love buscou á Kim Gordon, baixista de Sonic Youth, para producir o seu primeiro álbum, unha proposición que Gordon aceptou. O álbum de estrea de Hole, Pretty on the Inside, foi editado en setembro de 1991 a través do selo Caroline Records e foi producido por Gordon e por Don Fleming, da banda Gumball. Tivo boas vendas para ser unha edición independente, e recibiu críticas favorables na prensa musical alternativa británica, chegando ao posto 59 da lista británica de álbums en outubro de 1991. Love saíu de xira con Hole para promocionar o traballo nos Estados Unidos e a esta seguiulle outra por Europa e o Reino Unido.
Durante este período, Love fixérase amiga de moitas figuras da escena do rock alternativo, como Michael Stipe de R.E.M. e Billy Corgan de The Smashing Pumpkins (co cal saíu durante un tempo). En xaneiro de 1989, Love tivo o seu primeiro encontro co líder de Nirvana Kurt Cobain en Portland no club nocturno Satyricon, onde traballara na súa adolescencia. Cobain e a súa banda, que nese momento aínda se movían polo underground, tocaran nese club esa noite. Love e Cobain comezaron a saír en 1991 e casaron en 1992. Tiveron a súa única filla, Frances Bean Cobain, no mes de agosto de 1992.
Traballo en solitario
Con Hole parado, Love formou un "supergrupo de punk rock feminino" chamado Bastard durante o outono de 2001, contando con Schemel, a co-líder de Veruca Salt Louise Post, e a baixista Gina Crosley, que recomendou Post. A pesar de que completaron unha demo, o proxecto nunca chegou a bo termo: conflitos entre Love e Crosley, e despois entre Love e a baixista substituta Corey Parks, de Nashville Pussy, levaron á desaparición do grupo. O 24 de maio do 2002 Hole anunciou oficialmente a súa separación no medio dun litixio en curson co Universal Music Group.
Diego Ameixeiras
Diego Ameixeiras Novelle, nado en Lausana o 5 de novembro de 1976, pero criado en Ourense, é un xornalista e escritor galego.
Bosnia e Hercegovina
Turismo
miniatura|Bihać Segundo unha estimación da Organización Mundial do Turismo, Bosnia e Hercegovina terá a terceira taxa de crecemento de turismo máis alta no mundo entre 1995 e 2020.
Demografía
No país existe ademais unha forte correlación entre o grupo étnico e a relixión xa que o 88% dos croatas son católicos, o 90% dos bosníacos musulmáns e o 93% dos serbios cristiáns ortodoxos. As tensións entre as tres etnias son o principal problema político no país, xa que as tres minorías teñen practicamente o mesmo poder: os bosníacos son os máis numerosos, os serbios teñen unha entidade política de seu e os croatas a pesar de non estar politicamente á marxe, teñen o poder económico. A estimación da poboación para xullo de 2009 é de 4 613 414 habitantes.
Comité Olímpico Neozelandés
miniatura|200px|A sede do Comité Olímpico Neozelandés en Parnell, Auckland. O Comité Olímpico Neozelandés (en New Zealand Olympic Committee; e antes de 1994, New Zealand Olympic and Commonwealth Games Association) é a asociación nacional dos Xogos da Commonwealth de Nova Zelandia, responsable de escoller e organizar os equipos de deportistas que representan a Nova Zelandia nos Xogos Olímpicos de Verán e Inverno, así como nos Xogos da Commonwealth.
Arroio do Só
Arroio do Só é un barrio brasileiro da cidade de Santa Maria, Río Grande do Sur. O barrio está situado no distrito de Arroio do Só.
Santo Adrián de Castro, Zas
Santo Adrián de Castro é unha parroquia que se localiza no centro do concello de Zas. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2020 tiña 123 habitantes (56 homes e 67 mulleres), o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 181 habitantes.
Potencia (estatística)
Antecedentes
Os contrastes de hipóteses empregan datos de mostras para avaliar ou facer inferencias sobre unha poboación estatística. Na configuración concreta dunha comparación entre dúas mostras o obxectivo é avaliar se os valores medios dalgún atributo obtido para os individuos en dúas subpoboacións difiren. Por exemplo, para probar a hipótese nula de que as medias das puntuacións de homes e mulleres nunha proba non difiren, créanse as mostras dos homes e das mulleres, aplícase a proba e compáranse a puntuación media dun grupo coa do outro cunha proba estatística. A potencia da proba é a probabilidade de que o test atope unha diferenza estatisticamente significativa entre homes e mulleres, en función do tamaño da diferenza verdadeira entre as dúas poboacións.
Gran Premio de España de 1998
Resumo da carreira
Mika Häkkinen clasificou na pole, 0,7 segundos por diante do seu compañeiro de equipo en McLaren, David Coulthard, no segundo lugar, co Michael Schumacher de Ferrari 0,8 segundos máis atrás en terceiro lugar. A carreira demostrou ser unha formalidade para Häkkinen, gañando a carreira por diante de Coulthard segundo, e Schumacher terceiro.
Jerome Kern
Traxectoria
Kern era fillo de Henry Kern (1842–1908), un inmigrante xudeu alemán e Fannie Kern, de solteira Kakeles (1852–1907), que descendía de xudeus estadounidenses e de bohemios. Recibiu o nome de Jerome porque vivían preto do parque Jerome, o seu lugar favorito. O parque debe o seu nome a Leonard Jerome, avó de Winston Churchill.
Vida privada e morte
Kern e a súa dona, Eva, ían decotío de vacacións no seu iate Show Boat. El coleccionaba libros raros e gozaba das apostas aos cabalos. Polo tempo da súa morte, a Metro-Goldwyn-Mayer estaba a filmar unha versión ficcionalizada da súa vida, Till the Clouds Roll By, que se estreou en 1946 con Robert Walker como Kern. No filme, as cancións de Kern estaban cantadas por Judy Garland, Kathryn Grayson, June Allyson, Lena Horne, Dinah Shore, Frank Sinatra e Angela Lansbury entre outros, mentres que Gower Champion e Cyd Charisse aparecían como bailaríns.
Kern está enterrado en Ferncliff Cemetery en Westchester County, Nova York. Foi sobrevivido pola súa dona e a súa filla, Betty Jane (1913–1996; casada con Artie Shaw en 1942 e despois con Jack Cummings).
Historia da botánica
Orixes
Un primeiro interese científico, ou máis ben filosófico, atopámolo no grego Empédocles de Agrigento (490-430 aC), o representante máis coñecido da escola pitagórica. Para Empédocles as plantas non só tiñan alma, senón tamén algunha forma de sentido común xa que, por moito que o impidamos, teiman na súa intención e medran cara á luz. Empédocles tamén sinalou que o corpo dunha planta non forma un todo integrado, como o dun animal, senón que parece coma se cada parte vivise e crecese pola súa conta. Esta idea expresaríase na actualidade co concepto de desenvolvemento aberto ou indeterminado.
Luca Giordano
Traxectoria
É singularmente famoso pola súa rapidísima produción e a súa versatilidade; efectuou imitacións «ao xeito de» Rafael, Tiziano e Rubens. A súa actividade, bastante prolífica, e a súa velocidade ao pintar reflíctense no seu alcume «Luca fà presto», palabras que ao parecer lle dicía o seu pai para apuralo no seu traballo.
Aos vinte anos realizou unha serie de lenzos para a Basílica de San Pietro Ad Aram e Santa María Donnaromita (A derrota de Sísara) en Nápoles, en que plasmou a súa mestría e tamén o influxo de Ribera. A partir deses anos, o seu prestixio creceu e recibiu encargos de importancia para diversas igrexas italianas e mesmo españolas. En Nápoles coñeceu a Mattia Preti, influíndose mutuamente, e foi alí onde pintou a súa Virxe do baldaquino. Foi coñecido que en 1665 era mestre do gremio de pintores. En 1677 traballou en Montecassino e posteriormente marchou a Venecia.
Historia da botánica
Século XIX
E 1837 Charles Darwin publica A orixe das especies, unha obra que marcaría un fito na botánica tamén ao describir como as plantas teñen capacidade de adaptación ao contorno, e que esa capacidade de adaptación as fai evolucionar. Tamén Darwin sinalou con precisión o concepto de especie e propuxo unha nova vía para a clasificación, que se basease nos devanceiros comúns e na proximidade entre diferentes especies.
A botánica moderna (desde 1945)
Unha considerable cantidade de novos coñecementos na actualidade foron xerados polo estudo das plantas modelo como Arabidopsis thaliana. Esta mala herba foi unha das primeiras plantas en ver o seu xenoma secuenciado. Outros máis importantes comercialmente como alimentos básicos como o arroz, trigo, millo, cebada, centeo, e a soia están tendo tamén as súas secuencias do xenoma. Algunhas destas son un reto posto que teñen nas súas secuencias máis de dous xogos de cromosomas haploides, unha condición coñecida como poliploidía, común no reino vexetal. Un alga verde Chlamydomonas reinhardtii (un célula, soa, verde alga) é outro modelo de organismo importante que foi extensivamente estudado e prové importantes coñecementos á bioloxía celular.
Artocarpus heterophyllus
Nutrición
A polpa do froito está composta dun 74% de auga, 23% de carbohidratos, 2% de proteínas e 1% de graxas. Nunha porción de 100 gramos, o froito cru proporciona unhas 95 calorías e é unha rica fonte de vitamina B6. Contén niveis moderados de vitamina C e potasio, e ningún nutriente máis en cantidades significativas (ver táboa).
Importancia cultural
É o froito nacional de Bangladesh. É o froito do estado dos estados indios de Kerala e Tamil Nadu e un dos tres froitos propicios de Tamil Nadu, xunto coa manga e a banana.
Ferrari 250
O Ferrari 250 é un deportivo construído por Ferrari de 1953 a 1964. A primeira liña de grande éxito da compañía, a serie 250 inclúe varias versións. Foi substituído polo 275 e o 330.
225 S
Un predecesor da liña 250 foi o 225 S presentado no Giro di Sicilia de 1952. Construíronse dous prototipos deportivos de dúas prazas, unha barchetta aberta e un cupé pechado, ambos de Vignale. Sete coches 225 S participaron na Mille Miglia, pero foron eclipsados polo maior motor do 250 S. Aínda que non é tan famoso como a liña 250, o 225 ten un posto na historia: O 225 S probado en Imola foi o primeiro Ferrari en correr nese circuíto.
250 MM
O debut do 250 MM foi en 1953 no Giro di Sicilia co piloto privado Paulo Marzotto e Carrozzeria Morelli, un 250 MM Barchetta pilotado por Clemente Biondetti chegou cuarto na Mille Miglia de 1954.
250 GTO
O 250 GTO, deseñado para competición, fabricouse entre 1962 e 1964 e foron construídos 36 vehículos. Un GTO redeseñado radicalmente, o 250 GTO/64, presentouse en 1964. En maio de 2010, Chris Evans, un DJ do Reino Unido e ávido coleccionista de Ferraris pagou 12 millóns de libras por unha unidade nunha poxa.
250 GT Boano e Ellena
Carrozzeria Boano construíu 74 250 GTs sobre o chasis longo. Carrozeria Ellena construíu 50 cupés.
250 GT Berlinetta "Tour de France"
O 250 Granturismo Berlinetta, alcumado a "Berlinetta de batalla longa", tamén foi chamado "Tour de France" logo de competir con éxito na 10ª carreira de automóbiles Tour de Francia, non na famosa carreira de bicicletas do mesmo nome. Foron construídos 77 Tour de France. Unha serie de 250 GT "Tour de France" Berlinettas vendéronse para carreiras de GT desde 1956 ata 1959. A construción estivo a cargo de Carrozzeria Scaglietti sobre a base dun deseño Pininfarina. O motor comezou con 240 PS (177 kW; 237 hp) pero aumentou a 260 PS (191 kW; 256 hp) ao final.
250 GT Cabriolet Pininfarina Serie I
Construíronse ao redor de 200 coches da serie II.
Motor Trend Classic colocou o 250 GT Series I Cabriolet Coupe noveno na súa lista dos dez "mellores Ferraris de todos os tempos".
250 GT Berlinetta SWB
dereita|thumb | 1961 250 GT Berlinetta SWB Un dos pilotos de GT máis importantes do seu tempo, usou o 250 GT Berlinetta SWB de 1959 curto (2400 mm) de distancia entre eixes para un mellor manexo. Construíronse 176 unidades con carrozarías de aceiro e aluminio. A potencia do motor oscilaba entre 240 PS (177 kW; 237 hp) a 280 PS (206 kW; 276 hp).
250 GT SWB California Spider
Un récord de prezo por un 250 GT nunha poxa foi logrado o 18 de maio de 2008, cando unha unidade SWB de cor negro de 1961, que foran propiedade de James Coburn vendeuse por 5 500 000 £. O comprador foi o DJ de radio, Chris Evans.
250 GT / E
A potencia do motor estaba en 240 PS (177 kW; 237 hp).
Florín florentino
Historia
O seu valor era de vinte soldos (solidus), porén, a súa calidade insuperábel fixo que tan só vinte anos despois da súa primeira emisión xa valera trinta soldos. Tanta foi a súa estimación que o florín pronto se erixiu como moeda de conta en toda Europa. Até finais do século XIII foi gañando en valor e prestixio, que comezou a decaer coa crise monetaria do século XV e a aparición de imitacións de menor calidade no resto de Europa.
As Paradellas, Parada de Sil
Situación
Sitúase ao sur do concello. Linda polo norte coa parroquia de Santa Cristina de Caxide e a capital do concello. Polo leste limita coa parroquia da Hedrada. Ao sur fai fronteira coa parroquia das Chás, no veciño municipio de Montederramo. Polo oeste dá co concello de Xunqueira de Espadanedo e tamén coa parroquia das Chás.
Demografía
Xa se ve que ata o século XX, a zona estaba bastante máis poboada do que agora. No 2000, vivían nas Paradellas 46 persoas (23 homes e 23 mulleres). Dende entón, a crise demográfica continúa debido á emigración e ao envellecemento dos veciños.
Política do Xapón
Poder Lexislativo
O Poder Lexislativo é exercido pola Dieta, que se compón de dúas cámaras: a Cámara dos Representantes, cuxos membros son electos cada catro anos por sufraxio universal, e a Cámara dos Conselleiros, electos cada seis anos por sufraxio universal, renovándose a metade del cada tres anos.
Defensa
A comezos do ano 2007, a Axencia de Defensa converteuse no Ministerio de Defensa, accedendo así este órgano gobernamental ó status e ós poderes propios dun Ministerio convencional.
Alexander Pope
Alexander Pope, nado en Londres o 21 de maio de 1688 e finado o 30 de maio de 1744, foi un dos meirandes poetas ingleses do século XVIII, especialmente coñecido grazas aos seus versos satíricos dunha tradución de Homero. Trátase do escritor máis frecuentemente citado en The Oxford Dictionary of Quotation, despois de Shakespeare e Tennyson.
República de Florencia
A República de Florencia (en italiano, Repubblica Fiorentina) foi unha cidade estado establecida e Florencia (na actual Toscana, Italia). A república fundouse en 1115 cando os florentinos derribaron a Marca de Toscana e formaron unha comuna á morte da marquesa Matilde.
Río Ubangi
O Ubangi (escrito tamén, á francesa, Oubangui) é un río de cerca de 1.1200 km de lonxitude. É o afluente principal pola marxe dereita do río Congo, na África Central.
Percorrido
Ao longo de máis de 100 km despois de Bangui, o río conforma a fronteira natural entre os dous estados, proseguindo logo o seu curso até a confluenza con o río Congo, no que desauga a uns 90 km ao suroeste de Mandaka e a máis de 550 km de Bangui e a fronteira entre as dúas repúblicas do Congo.
Quimioterapia antimicrobiana
Historia
Outro avance realizouse na década de 1930 cando Gerard Domag descubriu as sulfonamidas. A primeira foi a sulfanilamida, que é un análogo estrutural e bloqueador do ácido p-aminobenzoico bacteriano, precursor do coencima ácido fólico.
Ascaridíase
Trátase dunha parasitose moi común (estímase que afecta ó 20% da poboación mundial ), especialmente nos países ou rexións subdesenvolvidas e durante a infancia. Debe diferenciarse da oxiuríase, outra parasitose intestinal, producida polo nematodo Enterobius vermicularis, menor de 1 cm de lonxitude; e das helmintíases ou teníases, provocadas por vermes planos (tenias).
Patoxenia
Trátase dunha enfermidade normalmente leve que frecuentemente non produce síntomas ou estes son inespecíficos. Só cando a parasitación é intensa pode ter consecuencias graves como, por exemplo, unha obstrución intestinal. O cadro clínico varía de forma gradual, segundo medra e se multiplica o parasito.
Os síntomas iniciais adoitan consistir nunha inflamación intestinal, con dor difusa. Ó avanza-lo proceso aparece perda de apetito, tose, anemia, palidez, febre e un cadro de malestar xeral. Se o número de lombrices é alto ou o proceso é longo, poden expulsarse lombrigas coas feces ou ó tusir, aparecendo vómitos, dificultade para respirar, dor abdominal, perda de peso e atraso no crecemento. Se os vermes migran cara a vesícula do fel poden producirse cálculos biliares e ictericia.
Tratamentos populares
Ángel García Sanz, veterinario, conta que os peregrinos do camiño de Santiago comían agróns (Rorippa nasturtium-aquaticum ) como vermicida.
Historia do Xapón
Prehistoria
Coa fin da última era glacial, xurdiu a cultura Jomon ó redor do 11000 a.C., caracterizada por un estilo de vida semi-sedentario, coa subsistencia baseada na colleita e caza. Durante este período fabricáronse as máis antigas cerámicas do mundo. Considérase que eses pobos Jomon son os devanceiros dos xaponeses e dos ainus. A partir do 300 a.C. comeza o período Yayoi, marcado polas tecnoloxías de cultivo de arroz e irrigación, traído por migrantes da Corea, China e outras partes da Asia.
Unificación
No século XVI aínda perduraba a desorde e a desfragmentación no Xapón, que chegou a ter, de 1335 a 1392, dúas cortes imperiais. Mais, ao fin do século XVI, alcanzara unha unificación substancial, ou polo menos a pacificación. Iso foi obra de tres grandes xenerais: Oda Nobunaga, Toyotomi Hideyohi e Tokugawa Ieyasu. Homes de gran capacidade militar, crearon unha base estábel para o exercicio da administración Tokugawa, que durou ata 1867.
Hits Are for Squares
Hits Are for Squares é un recompilatorio da banda estadounidense de rock alternativo Sonic Youth, editado por Starbucks Music o 10 de xuño do 2008. O álbum contén 16 temas, os 15 primeiros seleccionados por outros artistas amigos da banda, e o 16, "Slow Revolution", é unha gravación exclusiva da banda para este disco, non dispoñible noutra edición.
Papúa Nova Guinea
Primeiros habitantes
Evidencias arqueolóxicas indican que os humanos chegaron a Nova Guinea polo menos 600.000 anos atrás, probablemente por mar desde o Sueste de Asia durante un período glaciar cando o nivel do mar era máis baixo e as distancias entre as illas eran máis curtas.
Xeografía
Área:
Clima: tropical; monzón noroccidental de decembro a marzo, Monzón suroriental de maio a outubro, pequenas variacións na temperatura.
Escrita xaponesa
A escrita xaponesa comprende tres sistemas de escrita clásicos e un de transcrición:
Reino de Italia (1805-1814)
O reino foi disolvido tras a abdicación de Napoleón en 1814 (e a inmediatamente posterior do seu xenro e vicerrei) como consecuencia da derrota final do emperador na batalla de Waterloo, que puxo fin ás Guerras Napoleónicas.
Caída
Despois dos disturbios milaneses do 20 de abril, co linchamento do Ministro de Finanzas Giuseppe Prina pola turba enfurecida, Beauharnais entendeu porén que non tiña o apoio da poboación. A xente identificábao cos detestados franceses e así, o 26 de abril abdicou, deixando o seguinte día Italia para retirarse ao exilio en Baviera cos seus sogros (estaba casado con Augusta de Baviera, filla de Maximiliano de Baviera, conde —e despois rei— de Baviera).
Divisón administrativa
Departamentos (Capital)
Moonlight (filme)
A rodaxe do filme comezou o 14 de outubro de 2015, en Miami. A estrea mundial deuse no Festival de Cine de Telluride o 2 de setembro de 2016 e estreouse nos Estados Unidos o 21 de outubro de 2016, por A24. En Galiza a estrea foi o 27 de xaneiro de 2017 coa dobraxe en castelán.
Recepción da critíca
David Rooney de The Hollywood Reporter deu unha crítica positiva de Moonlight despois da súa estrea no Festival de Cine de Telluride de 2016. Eloxiou as actuacións dos actores e a cinematografía de James Laxton.
Eixample de Barcelona
Características
É o distrito máis poboado de Barcelona e de toda España en termos absolutos (262.485 habitantes) e o segundo en termos relativos (35.586 hab/km²).
Río Kasai
O Kasai (escrito en portugués Cassai) é o máis importante dos afluentes do río Congo, que o recibe pola súa beira esquerda. A súa lonxitude é de 2.153 km.
Guayas
Historia
Na época precolombiana estas terras foron habitadas polos huancavilcas. Coa chegada dos españois buscouse construír unha cidade que servise de porto, pero a resistencia dos nativos impediu a conquista destes territorios durante un tempo. En 1538 fundouse a cidade de Guayaquil, que se converteu nun eixo importante da Real Audiencia de Quito. Os dominios de Guayaquil abranguían a maior parte da rexión litoral de Ecuador. En 1763 foi nomeado o primeiro Gobernador de Guayaquil. Tralas guerras de independencia de España, formouse a Provincia Libre de Guayaquil, que logo acabaría uníndose á Gran Colombia, pasando a chamarse Departamento de Guayaquil. Despois da separación da Gran Colombia, formouse a República de Ecuador, e a rexión de Guayaquil dividiuse en varias provincias, unha das cales é Guayas.
Na actualidade a Provincia de Guayas está dividida en 25 cantóns, e a súa actividade principal é a industria (xa que nela se atopan o porto e as fábricas de Guayaquil) e o turismo de praia.
Demografía
A provincia ten unha poboación de 3.744.351 persoas, estimada polo INEC en 2010, a maior parte da cal vive na súa capital, Guayaquil, que supera os 2 millóns de habitantes, ou nos seus arredores. Esta poboación está crecendo, xa que existe unha corrente migratoria interna dende outras provincias do país.
Oskorri
Oskorri é un grupo de música folk vasco, formado en Bilbao en 1971.
Historia
Publicaron o seu primeiro LP en 1975 con Sony, nun disco chamado Gabriel Arestiren Oroimenez (En recordo de Gabriel Aresti), onde presentaron varias das súas cancións con letras do poeta bilbaíno. O seu seguinte disco, Mosen Bernat Etxepare música poemas do autor do primeiro libro impreso en éuscaro, Bernat Dechepare. Cos seguintes discos foise perfilando o que despois chamaríase "son Oskorri".
Ao longo da súa carreira publicaron varios discos recompilatorios, como o Alemanian euskaraz (En Alemaña en éuscaro), Hamabost urte... eta gero hau (Quince anos... para isto) ou 25 kantu-urte (25 anos de cancións), no cal colaboraron importantes artistas da escena folk de toda Europa.
Varias das súas cancións convertéronse en tradicionais no País Vasco, como "Euskal Herrian Euskaraz" ("En Euskal Herria en éuscaro"), "Aita-semeak" ("O pai e o fillo") ou "Gora ta gora beti" ("Arriba e arriba sempre"), versión da checa "Skoda lásky").
Alas de papel
Comezou a publicarse en 1995 baixo o título Revista alas de papel e naceu con vocación de ser trimestral, mais non se publicou con esa periodicidade, xa que os intervalos de tempo nos exemplares dos que hai constancia foron de seis meses e un ano. O número cero publicouse en marzo de 1995, o número un en setembro de 1995 e xa baixo o nome Alas de Papel saíu o número dous en setembro do ano 1996.
Electron (foguete)
Electron é o nome dun foguete lixeiro fabricado e operado pola compañía estadounidense/neozelandesa Rocket Lab.
Eduardo Fernández Miniño
Vida persoal
Casou con Eugenia Rodríguez Sequeiros, e foi pai de Antonio, Herminia e Santiago Fernández Rodríguez.
Cantaría
Proceso de elaboración e oficios
O proceso de traballo comeza coa extracción da rocha da canteira, cun subsecuente despece de bloques, aplicarlle un escuadro, para finalmente proceder a labrar os cachotes.
Marcas de cantería
miniatura|Canteiro coas súas ferramentas. Os antigos artesáns marcaban os seus traballos cuns signos chamados marcas de canteiro, recoñecibles entre eles, os cales tamén aparecían gravados na súas ferramentas de traballo. Eran marcas moi simples, compostas por raias, puntos, cruces, ou coa letra inicial do nome. Estes signos servían de referencia para coñecer a produción de cada artesán; e foron profusamente empregadas na arquitectura medieval.
Pradomao, Parada de Sil
Segundo os datos publicados polo INE o día 1 de xaneiro de 2018, o número de habitantes en Pradomao (aldea) era doce, un menos que o ano anterior (2017).
Pola estrada máis curta desde Ourense a Pradomao, a distancia é de 41 km e a duración aproximada da viaxe é de 52 min.
Encoro de Edrada
miniatura|Vista sur do encoro de Edrada O encoro de Edrada está situado na conca do río Mao. A súa construción comezou no ano 1975 e rematou en 1978, completando a rede de encoros.
Lista de personaxes de Family Guy
Campbells
De "From Method to Madness"
Sebastian Boenisch
Club
Boenisch fixo o seu debut coma profesional no Schalke 04 o 11 de febreiro de 2006.
Hofbieber
Xeografía
250px|miniatura|Hofbieber.
Núria Parlon
Núria Parlon i Gil, nada en Barcelona o 2 de agosto de 1974, é unha política catalá do Partit dels Socialistes de Catalunya. En 2016 era viceprimeira secretaria do PSC e alcaldesa da localidade barcelonesa de Santa Coloma de Gramanet, dende 2009. O 25 de novembro de 2012 foi escollida deputada no Parlamento de Cataluña pola circunscrición de Barcelona. O 11 de xuño de 2011, tras as eleccións municipais celebradas o 22 de maio, foi reelixida como alcaldesa da cidade.
Acino
Glándulas exócrinas acinosas
Unha glándula exócrina acinosa complexa está dividida en lóbulos vistos a simple vista, constituídos por lobuliños microscópicos, que, á súa vez, están formados polos acinos ou túbulos secretores. A glándula ten ademais un sistema de ductos máis ou menos complexo por onde se evacúa a secreción .
Port, Ain
Port é unha vila francesa do departamento do Ain, na rexión de Ródano-Alpes.
Lamas, Padrón, Padrón
Toponimia
O orónimo provén do latín, e indica un lugar con lama ou lodo.
.al
Rexistros de segundo nivel
Hai seis rexistros de segundo nivel:
Emérito, emérita
Na Igrexa
Nas congregacións cristiás que posúen eses postos, contémplase a transferencia dun papa, arcebispo ou bispo ao estado de emeritado, polo cal se lle rescinden todas as súas responsabilidades pastorais, pero pode seguir celebrando misa e predicando, na medida en que llo permitan as súas forzas, pois polo xeral trátase de persoas de avanzada idade.
España
Debido a que os reis saíntes conservaron moitos dos privilexios que tiñan como reis reinantes e para distinguilos nos medios de comunicación dos reis titulares da coroa, engádese a continuación do seu título o adxectivo emérito.
Julio Veiga Valenzano
Traxectoria
Compuxo varias obras, entre elas unha colección de valses para piano, titulada Al vuelo, e tamén a melodía para canto e piano ¡Fatalidad!.
O Mascoto
O topónimo galego O Mascoto pódese referir a:
Cantón ferroviario
Cantón entre estacións
Ficheiro:Blocking sketch - 5.jpg
A Barra, Coles
Santa María da Barra é unha parroquia do concello de Coles na comarca de Ourense. No ano 2007 tiña 187 habitantes (95 homes e 92 mulleres) distribuídos en 8 entidades de poboación, o que supón unha diminución de 12 habitantes en relación ao ano 2000.
Code Lyoko: Il castello sotterraneo
Code Lyoko: Il castello sotterraneo é o primeiro libro da saga Código Lyoko, escrito por Jeremy Belpois. A súa lingua orixinal é o italiano. Saíu á venda o 12 de abril do 2010 en España.
Historia
O 21 de decembro, uns meses despois da derrota de XANA e da morte de Franz Hopper, Aelita perde de súpeto a memoria. Por iso, xusto pasadas as vacacións de Nadal, os seus amigos deciden reunirse na Ermida, a casa onde Aelita vivía antes, para axudala a recuperar os recordos perdidos. O cinco mozos comezan a investigar sobre os segredos da Ermida e chegan a descubrir unha habitación agochada. Atopan unha mensaxe rexistrada polo profesor que explica unha parte da historia, pero deixa aínda moitos misterios por resolver. Coa súa mensaxe, Hopper dá a misión á súa filla de atopar a súa nai, Anthea, e pídelle que conserve un colgante de ouro: un agasallo que Franz e Anthea Hopper tiñan como mostra de amor. Á vez XANA resucita (un pouco desorientado) e vai desde o Xapón aos Estados Unidos, onde posúe o corpo de Eva Skinner e Eva-XANA vai a Francia.
Herba mate
Propiedades
Estudos detectaron a presenza de moitas vitaminas, como as do complexo B, a vitamina C e a vitamina D e sales minerais, como calcio, manganeso e potasio. Combate os radicais libres. Auxilia na dixestión e produce efectos antirreumáticos, diuréticos, estimulantes e laxante. Non é indicado para persoas que sofren de insomnio e nerviosismo, pois é estimulante natural. Contén saponina, que é un dos compoñentes da testosterona, razón pola cal mellora a libido. Pode usarse verde ou torrada na preparación de infusións e mates. Mesturada con extracto de maracuxá, pódese usar coma bebida quente ou xeada.
O consumo da herba mate está relacionado tamén ao poder que ten de estimular a actividade física e mental, actuando beneficamente sobre os nervios e músculos, combatendo a fatiga, proporcionando a sensación de saciedade, sen provocar efectos colaterais como insomnio e irritabilidade (só persoas sensíbeis aos estimulantes contidos na herba mate poden sufrir algún efecto colateral). A herba tamén actúa sobre a circulación, acelerando o ritmo cardíaco e harmonizando o funcionamento bulbo medular. Actúa sobre o tubo dixestivo, facilitando a dixestión sendo diurética e laxativa. É considerada tamén un óptimo remedio para a pel e reguladora das funcións cardíacas e respiratorias, alén de exercer un importante papel na rexeneración celular.
Eleccións municipais en Outeiro de Rei
Composición das Corporacións
Corporacións democráticas en Outeiro de Rei desde a aprobación da Constitución de 1978.
Four Courts
miniatura|300px|Fachada sur do edificio ao longo da ribeira do río Liffey. Four Courts ou Na Ceithre Cúirteanna en (irlandés, é un edificio situado en Dublín (República de Irlanda), que é a sede do Tribunal Supremo de Irlanda, o Alto Tribunal de Irlanda, e o Tribunal Central Criminal de Irlanda. O edificio foi construído por James Gandon (tamén arquitecto da Custom House) mirando ao río Liffey entre 1796 e 1802.
Historia
No século XVII Irlanda atopábase baixo dominio británico e sometida, polo tanto, á lei do reino, máis foi establecido un sistema paralelo de leis mesmo antes da independencia. Contra o ano 1775 moitos crían nunha revisión completa do sistema xurídico irlandés, e para apoiar esta decisión elixiuse a localización de Four Courts para converterse no asentamento do poder xudicial.
O primeiro arquitecto en comezar os traballos en 1776 foi Thomas Cooley, quen traballou principalmente na construción do tribunal oeste. Á morte de Cooley, en 1784, James Gandon retomou o tribunal oeste, engadiu tres cortes máis, un vestíbulo e a cúpula.
Fidel Diéguez
Traxectoria
É pai do historiador e docente Uxío-Breogán Diéguez.
Ruta da Ría
miniatura|Cartel que sinala a ruta.
Perú
Cultura
A cultura peruana ten as súas raíces principais nas tradicións amerindias e españolas, aínda que tamén foi influída por diversos grupos étnicos de África, Asia e Europa. A tradición artística peruana remóntase á elaborada cerámica, téxtiles, ourivaría e escultura das culturas preincas. Os incas mantiveron eses oficios e fixeron logros arquitectónicos incluíndo a construción de Machu Picchu. O barroco predominou na arte do vicerreinado, aínda que modificado polas tradicións autóctonas. Durante este período, a arte concentrábase maiormente en temas relixiosos; as numerosas igrexas da época e as pinturas da escola cuzqueña son mostra dilo. As artes estancáronse despois da independencia até a aparición do indixenismo na primeira metade do século XX. Desde a década de 1950 a arte peruana foi ecléctica e influído tanto por correntes internacionais como locais.
Gran Premio de Italia de 1999
Aínda que a vitoria colocou a Frentzen a dez puntos de Häkkinen e Irvine, resultaría ser a súa última vitoria na Fórmula Un, así como a última para os fornecedores do motor Mugen. Foi tamén a única vitoria do equipo Jordan en condicións secas, as demais chegarían baixo a choiva.
Naha
O concello de Naha limita cos concellos de Tomigusuku, de Haebaru, de Nishihara e de Urasoe.
Teoría do dominó
Europa e a creación da OTAN
O gran perigo de que o comunismo se estendera por unha das rexións máis desenvolvidas e prósperas do Planeta era sentido como máis que posible polos estadounidenses e os propios europeos.
América e o TIAR
Pero a situación cambiou cando comenzaron a xurdir movementos guerrilleiros inspirados nos logros obtidos por Vo Nguyen Giap na Indochina. Tras a derrota en Vietnam, o movemento foi moito máis claro e numeroso, o que alarmou enormemente aos Estados Unidos.
Era certa a Teoría do dominó?
300px|miniatura|Os bloques en 1980. Dividindo o mundo en dous bloques sen fisuras, comunistas e capitalistas, e mirando o sueste asiático, a Teoría do Dominó parece ser certa. Mais esta visión dun mundo occidental obrigado a defenderse do oriental, sostida por moitos políticos estadounidenses, especialmente o presidente Ronald Reagan, resulta en exceso simplista:
Mentres, en Europa, Albania comezou a separarse de Moscova até o abandono do Pacto de Varsovia, opción que non estaba nin contemplada nos estatutos de dita organización. Tampouco a Iugoslavia de Tito foi un país moi afín á esfera soviética, pese a ser comunista. Incluso Stalin declarou nunha ocasión que só lle facía falta mover o dedo meiniño para acabar con Tito.
Tuvalu
En 1568, o navegante español Álvaro de Mendaña converteuse no primeiro europeo en navegar polo arquipélago, avistando a illa de Nui durante unha expedición que facía na procura de Terra Australis. A illa de Funafuti foi nomeada Illa de Ellice en 1819. Máis tarde, o grupo enteiro foi nomeado Illas Ellice polo hidrógrafo inglés Alexander George Findlay. A finais do século XIX, Gran Bretaña reivindicou o control das illas Ellice, incluíndoas dentro da súa esfera de influencia. Entre o 9 e o 16 de outubro de 1892, o capitán Gibson do HMS Curacoa (1878) declarou que cada unha das illas Ellice era un protectorado británico. Gran Bretaña asignou un comisario residente para administrar as illas Ellice como parte dos Territorios británicos do Pacífico Occidental (BWPT). De 1916 a 1975, foron xestionados como parte da colonia Illas Gilbert e Ellice.
En 1974 celebrouse un referendo de 1974 para determinar se as Illas Gilbert e as Illas Ellice deberían ter cada unha a súa propia administración. Debido aos resultados do referendo, a colonia das illas Gilbert e Ellice deixou de existir legalmente o 1 de outubro de 1975, e o 1 de xaneiro de 1976, a antiga administración foi separada oficialmente, e formáronse dúas colonias británicas separadas, Kiribati e Tuvalu. O 1 de outubro de 1978, Tuvalu tornouse totalmente independente como estado soberano dentro da Commonwealth, e é unha monarquía constitucional co Rei Carlos III como Rei de Tuvalu. O 5 de setembro de 2000, Tuvalu converteuse no 189º membro das Nacións Unidas.
Goberno e política
Tuvalu é unha monarquía constitucional dentro da Mancomunidade Británica de Nacións, co rei Carlos III do Reino Unido como o Xefe de Estado.
Xeografía
No 2001 o goberno de Tuvalu anunciou que as illas, das cales o punto máis elevado é de 5msnm, terían que ser evacuadas en caso de aumento do nivel do océano.
Demografía
A poboación está formada por polinesios, cunha minoría micronesia (4%); fálanse tanto o tuvalés como o inglés, ambas as linguas oficiais, ademais do gilbertense. O 97% dos tuvaleses son membros da Igrexa de Tuvalu, unha igrexa protestante que posúe algúns elementos de relixións indíxenas. Outras relixións practicadas son os Adventistas do Sétimo Día (1,4%) e bahaístas (1%).
A Terra de Anna
A Terra de Anna (en Anna. En fabel om klodens klima og miljø) é unha novela escrita por Jostein Gaarder que foi orixinalmente publicada en 2013. As ilustracións e o deseño de portada do libro son obra de Emily Forgot.
Sinopse
No día do seu aniversario, Anna, recibe un agasallo moi especial, un anel cun rubí. Dende ese intre, comeza a ter soños premonitorios sobre o futuro do planeta Terra e os problemas da contaminación e o cambio climático.
Prévessin-Moëns
Prévessin-Moëns é unha vila francesa do departamento do Ain, na rexión de Ródano-Alpes.
Katakana
Realmente os dous silabarios son equivalentes, aínda que cada un ten distintos usos. No alfabeto latino hai algo parecido coas maiúsculas e minúsculas, no sentido de que as grafías e os usos son distintos.
Consoantes dobres ou xeminadas
A pronunciación é: pet-to, kap-pa, bede-do, bag-gu, mah-ten, é dicir, a consoante soa dúas veces.
Santo Antão, Santa Maria
Vilas
O barrio ten as seguintes vilas: Água Negra, Campestre do Divino, Caturrita, Rondinha, Santo Antão, Vila Santo Antão.
Dushanbe
Transportes
Dushanbe ten un aeroporto internacional, sito a menos de 15 minutos en automóbil da cidade. Lígase con voos diarios para Moscova, Bakú e Taxquent e voos cada dúas semanas para Estanbul).
Okurigana
Okurigana (送り仮名, literalmente "letras acompañantes") son sufixos kana seguidos por kanji en oracións xaponesas escritas. O seu uso é darlle inflexións aos adxectivos ou verbos: un okurigana nun verbo pode indicar o tempo do mesmo (pasado ou presente/futuro), darlle un significado afirmativo ou negativo, ou agregarlle un nivel de cortesía. Na actualidade o okurigana escríbese con hiragana, o uso de katakana era común no pasado.
Paul D. Boyer
Investigacións científicas
Logo do seu doutoramento realizou investigacións nos laboratorios das Universidades Stanford e Minnesota sobre a estabilización do sérum para as transfusións, e posteriormente sobre a cinética dos mecanismos químicos das enzimas.
Priay
Priay é unha vila francesa do departamento do Ain, na rexión de Ródano-Alpes.
Coche de carreiras
Tipos de coches de carreiras
Outro tipo de automóbiles de carreiras son os monoprazas e os sport prototipos, que posúen un único asento e teñen moi pouco que ver cos automóbiles de rúa. Os monoprazas son extremadamente estreitos para reducir a superficie de rozamento co aire, e case sempre utilizan aleróns para aumentar a carga aerodinámica vertical. Outra variedade de prototipos de carreiras son os siluetas, que posúen unha carrozaría similar á dun automóbil de rúa pero cuxa mecánica é completamente distinta.
Partición (base de datos)
Nos Sistemas Xestores de Bases de Datos Distribuídos emprégase habitualmente a partición de bases de datos. Cada base de datos divídese en varios segmentos lóxicos, e cada un deles localízase nun nodo do sistema, de xeito que os usuarios de cada nodo poden levar a cabo transaccións locais no seu nodo (incrementando o rendemento, a dispoñibilidade e a seguridade), e transaccións remotas no resto dos nodos.
Vilar, Padrón, Padrón
Vilar é un lugar da parroquia de Padrón no concello coruñés de Padrón, na comarca do Sar. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 156 habitantes (77 homes e 79 mulleres).
Condado de Durrës
O Condado de Durrës (en lingua albanesa Qarku i Durrësit) é un condado da Albania. A súa capital é a cidade de Durrës. Cunha área de 770 km2 tiña unha poboación estimada de 310.499 habitantes no 2010.
Planoise
Historia
Planoise foi construído durante a década de 1960 nunha paraxe anteriormente dedicada á agricultura. Durante ese período construíronse centos de edificios. Entre 1959 e 1999 a poboación pasou de 100 a máis de 20.000 habitantes. Hoxe, a área está pasando por problemas económicos e sociais.
Alcaldes da Estrada
Reinado de Amadeu I
Período que se estende entre o 2 de xaneiro de 1871 e o 11 de febreiro de 1873.
A Pedreira, Castromaior, Abadín
A Pedreira é un lugar da parroquia de Castromaior, no concello lugués de Abadín, na comarca da Terra Chá.
Rafael Gil
Rafael Gil Álvarez, nado en Madrid o 22 de maio de 1913 e finado no mesmo lugar o 10 de xullo de 1986, foi un director, guionista e produtor de cine español.
O cine de Rafael Gil
Desenvolveu unha extensa actividade que abarcou máis de corenta anos de exercicio como director, rodou sesenta e oito películas, tamén traballou como guionista e produtor. En todas elas contou cun sobresaliente equipo técnico, como o decorador Enrique Alarcón.
San Vicente e as Granadinas nos Xogos Olímpicos
O Comité Olímpico de San Vicente e as Granadinas foi creado en 1982 e foi recoñecido oficialmente polo Comité Olímpico Internacional en 1987.
Milorad Dodik
Milorad Dodik (en serbio cirílico Милорад Додик), nado o 12 de marzo de 1959 en Laktaši, Iugoslavia (actual Bosnia e Hercegovina) é o Primeiro Ministro da República Srpska, unha das dúas entidades de Bosnia e Hercegovina, e o presidente do seu partido, a Alianza de Socialdemócratas Independentes (SNSD) (Савез независних социјалдемократа). É graduado en Ciencias Políticas pola Universidade de Belgrado.
Gueada
Aínda que conflúa xeograficamente coa gheada, non se trata dunha variación dialectal, senón diafásica, ao darse este fenómeno en persoas de máis idade e menos estudos.
Lisa Gerrard
Traxectoria despois de Dead Can Dance
miniatura|250px|Lisa Gerrard en [[Rotterdam no ano 2007.]]
Borraxeiros, Agolada
San Cristovo de Borraxeiros é unha parroquia que se localiza no leste do concello de Agolada. Segundo o IGE de 2013 tiña 267 habitantes (136 mulleres e 131 homes) distribuídos en 18 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 450 habitantes.
Brocos, Agolada
San Miguel de Brocos é unha parroquia que se localiza no norte do concello de Agolada. Segundo o IGE en 2013 tiña 62 habitantes (36 homes e 26 mulleres) distribuídos en 5 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 124 habitantes.
A Tarroeira, Castromaior, Abadín
A Tarroeira é un lugar da parroquia de Castromaior, no concello lugués de Abadín, na comarca da Terra Chá.
Liga ASOBAL 1997/98
Liguiña de permanencia
No play-out, o Frigoríficos do Morrazo derrotou ao PRASA Pozoblanco en dous partidos (27-25 e 25-21), polo que o equipo galego conseguiu a permanencia na máxima categoría do balonmán español.
Y, Somme
dereita|miniatura|Situación da aldea en Francia.
Vanesa Peñalver
Vanesa Peñalver Treceño, nada o 24 de decembro de 1979, é unha atleta española especializada en salto de lonxitude e triplo salto.