cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lisipo
Obras e legado
Tamén foi famoso polas esculturas de bronce de Zeus e Heracles. Desta última, a única versión que existe é unha copia romana do Hércules Farnesio de Glicon de Atenas, cunha musculatura moi pesada, característica da escultura romana de comezos do século III, na que o semideus aparece apoiado nunha maza.
A Xuventude Vitoriosa (ou Bronce Getty)
miniatura|200x200px|A Xuventude Vitoriosa ou Bronce Getty|alt= En 1972, descubriuse a Xuventude Vitoriosa, tamén denominada como o Bronce Getty (Atleta di Fano para os italianos) e a instancias de Paul Getty soi comprado polo Museo Getty. O bronce foi sacado do mar e restaurado e debido á cantidade de corrosion e a grosa capa de incrustacións que tiña a estatua, cando foi atopada, pódese deducir que estivera varios séculos debaixo da auga. Porén, isto é pouco sorprendente pois a maioría das estatuas de bronce clásicas descubertas polos arqueólogos foron sacadas do mar Mediterráneo dado que era común que algo tan valorado como as estatuas de bronce foran intercambiadas con zonas afastadas e, en ocasións, os barcos naufragaran. Esa corrosión podía eliminarse limpando, mecanicamente, a superficie cun escalpelo.
Departamento de Ziguinchor
Administración
A poboación capital é Ziguinchor, que é tamén a única comuna do departamento.
Joaquín Pesqueira
Traxectoria
Fillo de Eduardo Pesqueira Cotón, profesor da Normal de Pontevedra finado o 6 de marzo de 1894, e Cándida Quiroga. Mestre, foi profesor auxiliar na Normal de Pontevedra e colaborou en Diario de Pontevedra e El Progreso. Emigrou a Buenos Aires en 1907, onde foi xefe de redacción de La Iberia dende finais de 1908, e despois dirixiu a revista Suevia, publicada nesa cidade en 1913 e 1916. Na revista utilizou, durante a primeira época (1913), o pseudónimo de Conde de Cela, pero utilizou o seu nome nos textos que escribiu na segunda (1916). En 1915 dirixiu a Revista Mensual de la Asociación Española de Socorros Mutuos. Ademais do seu labor como director e asiduo colaborador en Suevia, tamén publicou diversos artigos nas revistas bonaerenses Acción Gallega (órgano de difusión da Casa de Galicia de Buenos Aires), no Almanaque Gallego, Correo de Galicia ou La Nación; en Galicia Nueva (Montevideo), no Boletín do Centro Gallego de Avellaneda (Arxentina) e en Vida Gallega.
O Muíño, Ladra, Vilalba
O Muíño é un lugar da parroquia de Ladra, no concello lugués de Vilalba, na comarca da Terra Chá.
Pradairo común
O pradairo común ou pradairo bravo, tamén chamado sicómoro, (Acer pseudoplatanus L.) é unha árbore caducifolia do xénero Acer, da familia Sapindaceae, antes da antiga familia Aceraceae, común en Galicia, especialmente en solos húmidos. Moitas veces recibe simplemente o nome de pradairo.
Mitoloxía
Segundo a tradición alemá as cegoñas engadían ponlas de pradairos para evitar a esterilidade que lle traían os morcegos. E na mitoloxía húngara está asociado cos malos recordos e a melancolía segundo a lenda un pastor fixo unha frauta cunha ponla dun pradairo e ao tocala contaba a historia dunha princesa asasinada por envexa polas fillas do rei e que este soterrou baixo o pradairo.
Festa dos Fachós
Historia
Outra hipótese apunta ó século XVIII para referirse á orixe do ritual, cando unha peste de cólera asolou a comarca caldelá, foi daquela cando os veciños pregaron a san Sebastián e san Roque para que intercederan e rematasen coa enfermidade, facendo unha fogueira para queimar as pertenzas dos infectados.
Beta Persei
miniatura|Posición de Algol Beta Persei (β Persei / β Per) ou máis coñecida coma Algol é unha estrela variable da constelación de Perseus. A estrela ten a infrecuente propiedade de ter regulares variacións na súa luminosidade: a súa magnitude cambia regularmente entre 2.3 e 3.5 cada 2 días, 20 horas e 49 minutos. Algol é o que se coñece coma binaria eclipsante: son realmente dúas estrelas moi próximas que xiran unha sobre a outra.
Departamento de Tivaouane
Administración
A súa capital é Tivaouane.
Amal Nasir
Amal Tahir Muhamad Nasir (أمل طاهر محمد نصير), nada en Irbid o 9 de setembro de 1959, é unha escritora, crítica literaria e académica xordana.
Traxectoria
O 23 de maio de 2016 o Presidente da Universidade Yarmouk, Refaat Faouri, nomeouna asistente e directora do Centro de Linguas.
Monte Olimpo, Grecia
A mitoloxía grega situaba no Olimpo o fogar dos deuses olímpicos, os principais deuses do panteón grego. Os gregos crían que nel había construídas mansións de cristal na que moraban os deuses.
Río Castro, ría de Ares
Percorrido
Posee dúas orixes, atopándose a primeira na parroquia do Salto e a segunda no lugar de Relousada, na parroquia de Laraxe, (ambas no municipio de Cabanas), conformando ambas un rego de pequeno tamaño pero de caudal abondo, ao recoller auga de mananciais e brañas dos cumios próximos.
Voivodato de Lublin
Natureza
A Voivida de Lublin conta con dous parques nacionais e 17 parques naturais.
Reforma administrativa de 1999.
En 1999, debido á reforma administrativa, incorporouse á Voivodia de Lublin os powiat de Helmsko e Zamojsko e partes de Bjalskopodlaskog e Siedleckog Tarnobžeskog.
Festival de Eurovisión 1970
Debido ao empate entre catro países producido o ano anterior, sorteouse entre os catro o país que se encargaría de organizar o evento en 1970. Finlandia, Noruega, Portugal e Suecia decidiron boicotear o festival para demostrar o seu descontento co modo de votar.
Análise de compoñentes principais
Método baseado nas covarianzas
Ao coller menos compoñentes principais que variables e debido ao erro de axuste do modelo cos datos, prodúcese un erro que se acumula na matriz.
Córneas, A Regueira, A Pastoriza
Córneas é un lugar da parroquia da Regueira no concello lucense da Pastoriza na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 21 habitantes (10 homes e 11 mulleres).
Blanca de los Ríos
Traxectoria
Blanca de los Ríos está enmarcada dentro da Xeración do 98 xunto con outras mulleres como Carmen Baroja, Carmen de Burgos (Colombine), Regina de Lamo, Consuelo Álvarez Pool (Violeta) e María de Maeztu.
As Curuxeiras, A Regueira, A Pastoriza
As Curuxeiras é un lugar da parroquia da Regueira no concello lucense da Pastoriza na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 5 habitantes (1 homes e 4 mulleres).
Jeannie Longo
Dopaxe
En novembro de 1987, tras superar a marca mundial de 3.000 metros en Colorado Springs, Longo deu positivo por efedrina no control antidopaxe.
Estación Ferroviaria de Bananal
dereita|miniatura
Remolacha de horta
Taxonomicamente foi clasificada como grupo B. vulgaris subsp. vulgaris Conditiva.
Catuxa Gil
Traxectoria
Campioa de España xuvenil en 1999, comezou a participar internacionalmente na Copa do Mundo de Saltos en 2002. Campioa de España en categoría individual en dúas ocasións, o seu mellor posto internacional foi unha décima praza nun campionato de Europa.
Pobo fula
Orixe
Téñense estudado moitas hipóteses arredor da orixe desta etnia. Por mor ás citadas características físicas, ademais das manifestacións artísticas, trátase dun pobo mestizo. Moitos consideraron a hipótese dunha orixe afastada do continente africano. Algúns sitúana no sur do Cáucaso, outros no actual Iemen.
Senegambia
Os fulani do Senegal e de Gambia moran na súa maioría na zona central do país.
Peter Cosgrove
Carreira militar
Fillo dun militar, graduouse no Royal Military College de Duntroon, en 1968. Foi enviado a Malaisia como tenente no I Batallón, Real Rexemento Australiano (RAR). Pouco despois, foi a guerra de Vietnam co 9 RAR. Alí comandou un pelotón de infantaría e foi galardoado coa Cruz Militar pola súa actuación durante un asalto ás posicións inimigas.
María Rosario Aida Méndez Miaja
María Rosario Aida Méndez Miaja, nada en Santiago de Compostela o 17 de xuño de 1930, é unha científica galega.
Dolores Lorenzo Salgado
Traxectoria
A pesar de publicar en Anales, Dolores Lorenzo non chegou a ser socia da SEFQ. O traballo citado anteriormente foi tamén publicado no Boletín de la Universidad de Santiago de Compostela e relacionado no Chemical Abstract baixo o título Magnetite and ilmenite on The northwest coast of Spain.
Masacre de My Lai
Historia
Como consecuencia, integrantes dun dos pelotóns da compañía, comandados polo tenente William Calley, sospeitando que os habitantes atopados fosen guerrilleiros e considerándoos a todos como unha ameaza, abriron fogo indiscriminadamente contra os habitantes da aldea, matando vellos, mulleres, nenos e bebés en case a súa totalidade, nun total entre 357 e 504 civís mortos, segundo a fonte, norteamericana ou vietnamita. No lugar hoxe, hai un memorial en que lista o nome de 504 vítimas.
Taxco de Alarcón
Segundo os resultados publicados no II Censo de Poboación e Vivenda, efectuado polo Instituto Nacional de Estatística e Xeografía de México (INEGI), no ano 2005, a cidade de Taxco de Alarcón tiña até ese momento unha poboación total de 50.415 habitantes; 24.362 correspondente a homes e 26.053 mulleres.
Aranga
Situación
Ten unha superficie de 119,6 km². Limita cos concellos de Guitiriz (da provincia de Lugo), Curtis, Oza-Cesuras, Coirós, Irixoa e Monfero. O concello está atravesado polo río Mandeo. Está situado a 40 km ao sueste da capital da provincia. Ten unha altitude media de 262 m sobre o nivel do mar.
Sicose
Afecta principalmente á barba, polo que é coñecida tamén coma sicose da barba ou prúrigo do barbeiro (sicosis vulgaris), aínda que pode afectar aos folículos do pescozo (sicosis nuchae). A forma crónica e que deixa marcas denomínase sicose lupoide.
Lingua fula
Alfabeto fula
As letras q, x, z só se empregan nalgúns casos en estranxeirismos. No pular da Guinea atopamos unha letra adicional: ɠ.
Ramón Santamarina
Infancia e xuventude
Os primeiros anos da súa vida, entre 1827 e 1835, transcorreron baixo o coidado da súa nai e en compañía dos seus primos Castro (da vila de Padrón), Valcárcel (de Monforte de Lemos), Almanza, Quiroga e López de Agra. Santamarina vía pouco ó seu pai xa que este viaxaba moito a Madrid, onde debía permanecer moito tempo debido ás súas funcións como Garda de Corps.
Chegada a Tandil
Mentres observaba as carretas que transportaban a equipaxe dos hóspedes á Praza Constitución ocorréuselle a idea de ir ao campo arxentino, que era descoñecido para el nese momento. Marcelino Pareja (irmán de Rosendo Pareja, alcalde do partido de Chapaleofú, antigo nome do partido de Tandil) fíxolle unha carta de recomendación para traballar no campo da familia Gómez. Ofreceuse como axudante de boieiro nunha desas carretas, comandada por Faustino Ruiz, e chegou ao antigo Forte Independencia, situado na zona de Tandil, cidade onde se instalou en marzo de 1845. Nesa época, Tandil tiña só dúas décadas de historia, setecentos habitantes e aínda estaba baixo a ameaza dos malóns.
Peón de campo
miniatura|290px|Ramón Santamarina en [[1863, á idade de 36 anos.]] Comezou a traballar na estancia San Ciriaco de Ramón Gómez, de trinta e sete leguas, onde foi empregado como peón e onde aprendeu os rudimentos das tarefas do campo arxentino. Debido á súa boa educación, Gómez tomouno como peón de patio, onde axudaba no comedor e noutras tarefas nas proximidades da casa e da familia.
Jim Pollard
Falecemento
Faleceu en 1993, por causas naturais, á idade de 70 anos.
Termóstato
Automáticos
Retornan ao seu estado inicial sen necesidade de intervención humana. Actúan de forma totalmente automática, de aí a súa aplicación actual en gran parte dos fogares. Hai dous tipos.
Miguel de Kíiv
Foi glorificado pola Igrexa Ortodoxa Rusa en 1730. A súa festa celébrase o 15 de xuño.
Machicha
Tamén pode referirse á machicha, baile popular brasileiro de orixe española.
Enerxía interna
Ecuación fundamental
A importancia da mesma radica en que concentra nunha soa ecuación toda a información termodinámica dun sistema. A obtención de resultados concretos a partir dela é pois un proceso sistemático. Se calculamos a súa diferencial:
Ota Benga
Zoo do Bronx
Por suxestión de Bumpus, Verner levou a Benga ao zoo do Bronx en 1906. O director do zoolóxico, William Hornaday, puxo a Benga nun principio a axudar a manter os hábitats dos animais. Con todo, deuse conta que a xente prestaba máis atención a Benga que aos animais do zoo, e finalmente comezou a exhibilo xunto aos animais. Permitíaselle andar libremente polos terreos do zoo, pero non hai constancia de que lle pagaran polo seu traballo. Afeccionouse a un orangután chamado Dohong, ao que lle ensinaran a facer trucos e imitar o comportamento humano.
Benjamin Spock
Circuncisión masculina
Na década de 1940, Spock foi partidario da circuncisión aplicada durante os primeiros días de vida. Non obstante, en 1989, nun artigo na revista Redbook, afirmou que "a circuncisión masculina é traumática, dolorosa e de valor cuestionable". Foi o primeiro receptor do premio dos dereitos humanos do International Symposium on Circumcision (ISC) en 1991 e foi citado dicindo, "na miña propia preferencia, se tivese a boa fortuna de ter outro fillo, deixaría o seu pene tranquilo".
Activismo político
En 1962 Spock uniuse a Peace Action, (comité para unha política nuclear sa), onde actuou politicamente para pór fin á guerra de Vietnam. En 1964 el e outro catro militantes incluído William Sloane Coffin foron procesados polo fiscal xeral Ramsey Clark por cargos de conspiración e oposición á estratexia nacional. Spock e tres dos seus presuntos cómplices foron condenados a dous anos de prisión, aínda que nunca estiveran xuntos nun mesmo cuarto. A condena nunca se aplicou, foi apelada, e en 1969 un tribunal federal revogouna.
Abegondo
Xeografía
miniatura|300px|As dezanove parroquias do concello
Do medievo á idade moderna
As primeiras referencias escritas ás igrexas cristiás que se crearon a partir das parroquias suevas do concello son do século IX. O "documento de Tructino" do 880, con Afonso II ao poder, fai referencia a dúas das igrexas de Abegondo: "sca. eulaliain auigondo cum sua villa et scm. tirsum in auegondo" (Santaia de Abegondo e San Tirso de Mabegondo) e cítanse como dentro do mesmo commisso ou comitatus (un "condado") de Némitos (ou Nendos), que foi o similar á comarca das Mariñas do século IX. Unha carta de doazón de Sobrado de 887, a "karta donationis quam fecit Sisnandus (sponse sue) domne Eldontie de uillis et de hominibus et de habere", cita "[...] iste sunt: in Nemitos, [...], Heletes cognomento Limenioni, Crendes, [...]”, mencionando ás igrexas de Limiñón ("o lugar de Heletes propiedade de Lemen") e Crendes. Escritos dos séculos X ao XI citan a outras vilas de Abegondo e ás súas igrexas. Escritos do mosteiro de Cis citan "[...] per archam inter Carraes et Cularagondo [....] per petram qui dividit inter Presidiu, et Iohancium et Iohancium et Villar, [...] per ipsam aquam usque ad Merum et inde per Merum usque ad Liminum [...]” mencionando a Cullergondo, o Vilar de Meangos e o paso do Mero por Limiñón. Documentos de Celanova de 934 mencionan "[...] in Nemitos Mavegondo", a Mabegondo; e noutro documento de Sobrado de 959 citan a Meangos "[...] in territorio Nemitos, uilla Melangus cum [...]". Un escrito de Santiago de 1020 cita a dúas igrexas nos lugares de Orto de San Román e Seixurra dicindo "[...] ad illos saxeos qui stant in ripa Mero inter Sanctum Romanum et Sexurriam et [...]". En 1044 cítase a Xuanzo dicindo "a villa que uocitant Iohanzu, territorio Nemitos, secus fluuium Mero [...]". Así é que no século XIII a meirande parte das igrexas parroquiais actuais estarían construídas e vertebrando a poboación desta área da comarca. As confrarías relixiosas, establecidas para representar ás 26 freguesías desta zona de Nendos pasou de ser 1 soa en 1594 a 18 en 1630-1650, unha menos que no século XXI.
miniatura|esquerda|O [[camiño inglés de Santiago á beira do río Mero, entre Limiñón e Cos.]] Dúas das variantes do camiño de Santiago teñen o seu paso polo concello: desde a Coruña pasando por Sarandós e desde Ferrol pasando de Limiñón a Viós. Este camiño seguiría os "camiños reais" que comunicaron as dúas cidades con Compostela desde o medievo.
Idade moderna e contemporánea
O Concello de Abegondo constituíse como tal en 1836, formado dende entón coa actual agrupación territorial de parroquias en cada "partido" trala aprobación do decreto estatal de división territorial de 1835 para a Deputación Provincial da Coruña.
Patrimonio arquitectónico
O patrimonio medieval e moderno civil rexistrado no concello é:
Encoro de Cecebre e ribeiras do Mero e o Barcés
Ao encoro de Cecebre chega o río Mero despois tras pasar polas parroquias de Crendes e Mabegondo (dentro da ZEC). Nesta ribeira hai hábitats formados por salgueirais e ameneiros mergullados, así como outros hidrófitos, e outros de especies ripícolas, como chopos (Populus nigra) e carballos (Quercus robur). O rego Fontenlo e o Fontao desembocan no Mero e parte deles están dentro da ZEC. O Fontenlo pasa por Crendes e Beldoña e desemboca nunhas chairas de brañas. O Fontao pasa por Limiñón e Cos e ten para un lado unha chaira costaneira e para o outro lado do val é amplo e máis chan. En Vilacova, e fóra do ZEC pero con interese de conservación, o Mero ten un val ancho con varcias, moitas adicadas a agricultura.
Río Gobia
O río Gobia está só dentro do concello de Abegondo e é un afluente do Mero. O seu tramo final, chegando ao Mero, e ao paso por Meangos, Mabegondo, Cos e Limiñón; é un espazo natural catalogado. A beira oeste do seu val úsase para a agricultura e a leste como zona forestal. Entre as especies de árbores de ribeira que alí aparecen están os amieiros, os bidueiros e os salgueiros.
Alemparte, Líncora, Chantada
Alemparte é un lugar na parroquia de Líncora, do concello de Chantada, na comarca de Chantada, pertencente a provincia de Lugo. No ano 2011 tiña 0 habitantes segundo datos do INE e do IGE.
Makashi
O makashi, tamén coñecido coma O Camiño do Ysalamiri, ou a Forma de Contención, era o segundo dos sete estilos de combate coa espada Jedi usados na saga de Star Wars.
Xosé Gambino
Traxectoria
Naceu no pazo do Faramello. Colaborou con Fernando de Casas Novoa na fachada do Obradoiro. Os franciscanos encargáronlle unha figura de santo Antón para o convento de San Francisco de Herbón, onde innovou a iconografía galega co neno nun só brazo. Máis tarde, neste mesmo convento, tallou as imaxes da Virxe, san Xosé, san Francisco, san Miguel, san Rafael e Santiago Peregrino. Realizou as imaxes para o retablo da capela do pazo de Oca. En 1753 traballou no mosteiro de Oseira.
Fantasía heroica
miniatura|right Fantasía heroica ou fantasía épica é un subxénero da fantasía, principalmente da literatura, e tamén presente na historieta, o cinema fantástico e os xogos de rol, caracterizado pola presenza de seres mitolóxicos ou fantásticos, a ambientación ficticia de carácter medieval, antigo, indefinido ou, en calquera caso, sobre a base de sociedades tecnoloxicamente atrasadas, e un forte compoñente máxico e épico. Diferénciase do relato fantástico en que os elementos claramente ficticios e os posibles ou reais harmonizan entre si, non creando tensións, senón sendo unhas continuacións coherentes dos outros.
Bioluminescencia
A bioluminescencia é a produción e emisión de luz por un organismo vivo. A bioluminescencia é unha forma natural de quimioluminescencia na que se libera enerxía en forma de emisión de luz por medio dunha reacción química. Os vagalumes, a familia dos peixes sapos, e outras criaturas producen a substancia química luciferina e o encima luciferase. A luciferina reacciona co oxíxeno para producir luz. A luciferase actúa como un catalizador que acelera a reacción, que está ás veces mediada por cofactores como os ións calcio ou a ATP. A reacción química pode ocorrer dentro ou fóra da célula. En bacterias, a expresión do xene relacionado coa bioluminescencia está controlada por un operón chamado operón lux.
Sphingobacteria
As Sphingobacteria (esfingobacterias) son unha clase de bacterias do filo Bacteroidetes composta por unha soa orde, as Sphingobacteriales, que se caracteriza porque pode producir esfingolípidos. A orde comprende 5 familias.
-269
Véxase tamén
Historia ano a ano
Adipocera
A adipocera, tamén chamada cera dos cadáveres ou cera das tumbas, é unha substancia orgánica semellante á cera formada pola hidrólise das graxas do tecido adiposo feita por bacterias anaeróbicas, como por exemplo a que se forma a partir da graxa corporal de cadáveres. Na súa formación, a putrefacción é substituída pola formación dun molde firme e duradeiro dos tecidos graxos, órganos internos e a face. Está composta principalmente de ácidos graxos libres, incluídos hidroxiácidos graxos e os seus sales; algúns destes ácidos son característicos da adipocera e outros son correntes no corpo.
Arthur Rimbaud
O camiño cara á poesía
Moi afectado pola traxedia da Comuna, a mozo Rimbaud quere ir a París. O mesmo día no que Napoleón III e o seu exército imperial entran en Rethel, Arthur escapa a París, onde se quere converter en xornalista. Esta aventura acaba en prisión e, de volta a Charleville, a súa nai dálle unha memorábel labazada no medio do peirao da Madeleine, xunto ao actual Museo Rimbaud. Pero este é só o principio dunha longa serie de fuxidas, xa que Arthur expresa unha necesidade enfermiza de viaxar para a un mundo alén dos océanos e as montañas, sempre máis e máis lonxe.
A vida bohemia
miniatura|300px|dereita|O recuncho da mesa, de [[Henri Fantin-Latour (1872, Museo de Orsay). Verlaine está sentado abaixo á esquerda e Rimbaud á súa esquerda.]] Rimbaud, alumno superdotado, négase a volver ao instituto. Foxe e bebe asente a miúdo. Mantén correspondencia de agosto a setembro de 1871 con Paul Verlaine, a quen lle envía algúns poemas. Finalmente, Verlaine chámao a París. Rimbaud chega cun poema como carta de presentación, Le Bateau ivre, que recita perante os amigos de Verlaine. Rimbaud e Verlaine tórnanse amantes, non sen choques coa muller deste último. Comeza entón para eles unha vida de escándalos e vagabundeo, marcada por tardes tumultuosas e alcoholizadas no Cercle des poètes Zutiques. Rimbaud só ten 17 anos.
Une saison en enfer é unha biografía alucinada. A escrita caótica vese interferida sen cesar por unha multiplicidade de voces interiores. Vese o seu sufrimento, a súa experiencia íntima: Rimbaud comprende non podía "roubar o lume" só para el. Unha "ardente paciencia" é indispensábel para que a derrota non sexa definitiva. Pero querer esquecer "o Inferno", é traizoar a humanidade. A atroz soidade da cidade, o cansazo pesa sobre o novo poeta.
SCOP
Estrutura xerárquica
Non se dá descrición para a superfamilia "similar á globina", presumiblemente porque a súa descrición é moi similar á do pregamento do cal toma o nome.
Exemplo
Se o texto de busca que se introduce é "Subtilisin" aparece a proteína "Subtilisina de Bacillus subtilis, carlsberg", coa seguinte liñaxe:
Xarampón
A diagnose faise polo cadro clínico e a detección de anticorpos no sangue. Non existe terapia específica para o tratamento da enfermidade, con todo, pódese previr a enfermidade mediante a administración da vacina contra o xarampón. A vacina tripla vírica (tamén coñecida como SPR) reduciu o número de infeccións no pasado. Na maioría dos países, a enfermidade é de declaración obrigatoria ás autoridades de saúde social.
Botánica
miniatura|300px|Froito de [[Myristica fragrans, unha especie nativa Indonesia, é a fonte dunha especie moi valiosa, a noz moscada.]] A botánica, (do grego βοτάνη = herba) ou fitoloxía (do grego φυτόν = planta e λόγος = tratado), é unha rama da bioloxía e é a ciencia que se ocupa do estudo das plantas. O concepto de vexetal, que estaba claro en tempos de Aristóteles, quedou esvaecido polo avance do coñecemento, chegándose a definir como todo aquilo que estuda a botánica. Na práctica, os botánicos estudan as plantas, as algas e os fungos. No campo da botánica, hai que distinguir entre a botánica pura, cuxo obxecto é ampliar o coñecemento da natureza; e a botánica aplicada, cuxas investigacións están ao servizo da tecnoloxía agraria, forestal, farmacéutica etc.
Naturalización (bioloxía)
As especies naturalizadas poden pasar a ser especies invasoras de facerse o suficientemente abundantes como para provocaren un efecto adverso sobre as plantas e os animais nativos. Dous exemplos significativos son:
Eleccións municipais de 1979 en Galicia
Por sexos divídense en:
Alto de Santa Lucía, Castrosante, A Pobra do Brollón
Alto de Santa Lucía é unha entidade de poboación da parroquia de Castrosante, no concello da Pobra do Brollón. En 2006 non tiña habitantes.
Vexilo
O termo vexilo pódese referir a:
Departamento de Tambacounda
O departamento de Tambacounda é un dos 45 departamentos do Senegal e un dos 4 departamentos da rexión de Tambacounda, no leste do Senegal.
Mundial de Fútbol de 2014
Sedes
As doce sedes finais foron anunciadas o 31 de maio de 2009, cos descartes de Belém, Campo Grande, Florianópolis, Goiânia e Rio Branco; mentres que Maceió xa retirara a súa candidatura en xaneiro. As doce seleccionadas abranguen todas as rexións do Brasil, de xeito que están mellor distribuídas por toda a xeografía, ao contrario do que aconteceu no mundial de 1950 cando os partidos se concentraran nas rexións Sur e Sueste. Con todo, como resultado, os equipos terán que realizar longas viaxes dunha distancia significativa. Seis destas sedes albergaron tamén antes da cita mundialista a Copa das Confederacións 2013: Belo Horizonte, Brasilia, Fortaleza, Recife, Río de Xaneiro e Salvador. Cómpre sinalar que unha das sedes, Recife, albergará os partidos nunha cidade da súa rexión metropolitana, São Lourenço da Mata.
María Varela
Traxectoria
Foi a pregoeira das Festas da Peregrina 2018 en Pontevedra cun "pregón feminista".
Mundial de Fútbol de 2014
Controversias
miniatura|esquerda|Prisión de manifestantes no día 25 contra a Copa do Mundo de 2014 da FIFA, en São Paulo.
Al-Ghazali
A incoherencia dos filósofos
Este argumento, mantido durante moito tempo, foi duramente criticado. George Saliba en 2007 argumentou que o declive da ciencia no século XI foi esaxerado, o que apunta a continuos avances, especialmente na astronomía, ata o século XIV. Por outra banda, Hassan Hassan en 2012 argumentou que, aínda que o pensamento científico no islam foi sufocado no século XI, a persoa máis culpable non é Al-Ghazali senón Nizam al-Mulk.
Autobiografía
miniatura|upright|Última páxina da autobiografía de Al-Ghazali en MS Istanbul, Shehid Ali Pasha 1712, datado [[Ano da Héxira|AH 509 (AD 1115-1116).]]
Unreal Engine
Unreal Engine 3
Fóra da industria dos videoxogos houbo moitos proxectos que adoptaron Unreal Engine 3. O programa infantil de televisión LazyTown usou o motor na súa rodaxe para xerar escenarios virtuais para a súa posterior integración con actores e monicreques que actuaban diante de pantallas verdes, e en marzo de 2012 o FBI adquiriu a licenza do Unreal Engine 3 para o seu uso nun simulador de adestramento.
Azucre redutor
Os azucres redutores son aqueles azucres que posúen o seu grupo carbonilo (grupo funcional) intacto, e que a través do mesmo poden reaccionar como redutores (dadores de electróns) con outras moléculas que actuarán como oxidantes (aceptando electróns). Esta propiedade permite determinar a concentración dunha disolución de azucre medindo a cantidade de axente oxidante que é reducido, como ocorre na determinación do contido de glicosa en mostras de sangue ou ouriños para detectar a diabetes mellitus.
Tempada 2018-2019 do Campionato suízo de hóckey a patíns
Sistema de competición
A competición consta de dúas fases, unha liga regular na que todos os equipos se enfrontan a dobre volta, e os play-offs polo título.
Al-Ghazali
A influencia de Algazel
Algazel finou á idade de cincuenta e cinco anos, despois dunha vida que se pode considerar curta se se consideran a amplitude, a riqueza e a influencia da súa obra. Pódese dicir que foi un dos principais pensadores musulmáns, un dos que deixaron o sinal máis profundo, merecendo así o alcume de «renovador do século V da Héxira». A grande influencia que tivo Algazel pode ser atribuída a varios elementos, por exemplo:
Parece que Algazel exerceu unha influencia máis profunda sobre a Filosofía xudía que sobre a teoloxía e o pensamento cristiáns. Yehudà ha-Leví inspírase para compor o seu Kuzari. Isaac Albalag, continuador xudeu de Ibn Ruixd (Averroes), escribe un comentario sobre o Tahafut que se asemella moito ó Tahafut al-Tahafut do seu mestre. En efecto eran numerosos os sabios xudeus da Idade Media que coñecían perfectamente a lingua árabe, e algunhas obras de Algazel foron traducidas ó hebreo. O seu libro Mizan al-'Amal (Criterio da acción), en particular, atopou un público nos xudeus da Idade Media: foi varias veces traducido ó hebreo, e mesmo adaptado, os versículos do Corán son substituídos polas palabras da Torá. Un dos grandes pensadores xudeus que recibiu a influencia de Algazel foi Maimónides (en árabe: Musa Ibn Maimun; en hebreo: Moixé ben Maymon (1135-1204)). Esta influencia é manifesta na súa Dalalat al Ha'irin (Guía dos perdidos), redactado en árabe, unha das obras máis importantes da teoloxía xudía medieval.
Departamento de Koumpentoum
A súa capital é Koumpentoum.
As localidades cun status de comuna son:
Vita brevis
Argumento
O episodio é unha combinación de formas exuberantes: murmurar, abrazar a tenramente, cheirar o cabelo dela, traspasado pola idea de "vita brevis", cuxa complementariedade é obvia "carpe diem", é dicir: porque a vida é curta, temos que vivir cada día con intensidade. Pero vai máis aló: demostra que a renuncia de Santo Agostiño é unha renuncia de egoísta: el foi expulsado da súa man e no corazón só para o beneficio da súa propia alma. Jostein Gaarder di no prólogo que atopou o manuscrito nun vello libro nunha Liberia de Bos Aires e que é autentico. Tamén di que a Igrexa nega que a autenticidade e a existencia da Carta de Floria Emilia San Agostín, incluíndo a relación entre os dous.
Hesketh Racing
Ibec - Hesketh 308LM
IBEC 308LM tampouco acabou na súa outra participación en Le Mans, na carreira de 1981, pilotado por Tiff Needell e Tony Trimmer, antes de que o coche reciclárase para o seu uso no campionato Thundersports do Reino Unido a mediados da década de 1980.
Vilalba (homónimos)
O topónimo Vilalba pode referirse a:
Lepa Brena
Traxectoria
A súa primeira actuación cara ao público realizouna cando estaba en quinto grao nun festival local no que cantou "Sviraj mi o njoj" de Kemal Monteno e posteriormente actuou regularmente durante un tempo cunha banda denominada Judeksi en festas, centros culturais e competicións musicais en Brčko.
2000-
No ano 2000 gravou un álbum coa súa antiga banda Pomračenje sunca mais o 23 de novembro dese ano secuestraron a seu fillo Stefan de oito anos que os secuestradores liberaron logo de cinco días tras pagar dous millóns e medio de marcos. O suceso puxo fin á promoción do novo álbum e a marcha da familia aos Estados Unidos. En 2004 saíu un álbum de compilacións The Best of Lepa Brena e en 2008, tras un hiato de oito anos, volveu gravar un álbum novo, Uđi slobodno... ao que seguiu en 2011 Začarani krug e os dous foron éxitos. En decembro de 2013 apareceu un novo álbum, Izvorne i novokomponovane narodne pesme e o 19 de decembro de 2013 xunto con Dragana Mirković, Severina, Jelena Rozga, Haris Džinović, Aca Lukas e Jelena Karleuša participou no concerto humanitario de Goran Bregović en Saraievo para os romaní de Bosnia e Hercegovina.
Clístenes de Sición
Traxectoria
Clístenes faleceu en torno ao ano -570, sendo sucedido por un tal Esquines, cuxo parentesco con Clístenes non está claro. Este Esquines foi expulsado en -556 por unha intervención espartana promovida polo éforo Quirón
-279
Véxase tamén
Historia ano a ano
Clotario IV
Clotario IV, nado en 685 e finado contra 719, foi rei da Austrasia (717-718), foi instalado polo mordomo de palacio, Carlos Martel, como un aliado durante a guerra civil que ocorría.
Traxectoria
No 717, Carlos, volveu a Neustria cun exército para atacar a Khilperico II e o seu mordomo Raxenfrido, confirmando a súa supremacía cunha vitoria en Vincy, próximo a Cambrai. En Colonia, despois de botar do poder a Plectrude, proclamou a Clotario rei da Austrasia en oposición a Khilperico, ao que apoiaba Raxenfrido, non Carlos, para a mordomía. No 718, Khilperico foi novamente derrotado por Carlos, desta vez en Soissons. O rei fuxiu xunto co seu aliado, Odón o Grande, duque de Aquitania, para as terras do leste. Logo Odón abandonou a Khilperico e suplicou a paz. A cambio de recoñecemento da súa realeza sobre todos os francos, Khilperico entregou o seu reino á mordomía de Carlos, que gañou o monopolio dos asuntos reais.
Forma física
Ponse énfase en que a saúde física é o resultado da actividade física regular, dunha dieta e nutrición axeitados, ademais dun descanso apropiado para a recuperación física dentro dos parámetros individuais.
Cruising
miniatura|Un home facendo cruising en [[Nova York.]]
Orixe e uso histórico
Na segunda metade do século XX a despenalización das relacións homosexuais transformou estes códigos de protección en termos de significado específico. O uso sexual do termo pasou ó uso cotián para designar un certo tipo de relacións sexuais anónimas e eventuais.
Indemnización de prexuízos
Tipos de resarcimento
O resarcimento pode, en función á súa fonte, clasificarse en:
Goya's Ghosts
Argumento
A historia desenvólvese na España de 1792 nos momentos álxidos do pintor Francisco de Goya (Stellan Skarsgård). Unha das súas musas chamada Inés (Natalie Portman) é acusada de herexía por un destacado monxe da Inquisición española. O irmán Lorenzo (Javier Bardem) pasará de ser un monxe defensor da Inquisición a un dos maiores defensores da Revolución Francesa.
Susan Dimock
Falecemento
En 1939 o Departamento de Conservación e Desenvolvemento de Carolina do Norte erixiu un marcador histórico na súa honra.
Sasuke Uchiha
Primeira parte
Ao comezo da historia, cando se lles informa aos estudantes que serán asignados en equipos de tres, isto non lle cae nada ben a Sasuke, menos cos compañeiros que lle foron a tocar: Naruto, a quen considera un idiota e mediocre total como ninja, e Sakura, que está tolamente namorada del ata o grao de ser molesta. As tensións no grupo non se fan esperar, pero ao pouco tempo, trala proba de traballo en equipo que lles pon Kakashi comezan a mellorar.
Derrota ante Itachi e fuxida de Konoha
Cando Sasuke xa parecía libre de perigo, co selo controlado e en paz, estudando con Naruto e Sakura, o seu irmán reaparece en Konoha en busca de Naruto, Sasuke trata de enfrontarse a el pero é humillado de novo polo seu irmán, que o deixa vivo só para que se faga máis forte de novo antes de retirarse por mor de Jiraiya.
Segunda parte
Transcorren máis de dous anos logo da desaparición de Sasuke, transcorrido este tempo o Uchiha non deixa de adestrar mentres que Orochimaru ve cada vez máis cerca a obtención do seu corpo. Naruto e Sakura adestraron e non renuncian ao seu desexo de traer ao seu compañeiro de volta.
Sasuke e Itachi
Sasuke interroga a Itachi sobre o terceiro sobrevivente do sharingan xa que é o próximo obxectivo do mozo Uchiha, que se decatou de que Itachi non podería matar só a toda a policía de Konoha, o seu irmán máis vello revélalle que é Madara Uchiha, Sasuke recorda a conversación con Kyubi e négase a crer iso posto que Madara foi un dos fundadores de Konoha, Itachi replica que ese pensamento de imposibilidade é precisamente o que lle fixo pensar a Sasuke que fora un bo irmán, Sasuke responde enfurecido cun Chidori ás súas costas, anticipándose ao genjutsu do seu irmán, que se lamenta de que Sasuke aínda non teña os seus mesmos ollos, con todo o seu irmán incítalle a usar o seu mangekyou sharingan sobre el e matalo. Zetsu observa a batalla escondido e aclárase a si mesmo que ningún se moveu pois todo foi un intercambio de genjutsus, Itachi afirma que a medida que se usa o Mangekyou, o usuario achégase progresivamente á cegueira, Sasuke aclara que ese é o prezo a pagar por controlar a Kyubi, cousa que satisfai ao seu irmán, que responde a Sasuke sobre Madara nomeándoo como aquel que controlou a Kyubi, o seu cómplice, o seu mestre e ser inmortal, o primeiro usuario do sharingan e aquel que coñece o seu máximo secreto. Conforme fai isto, Itachi desprega o seu propio mangekyou sharingan e Sasuke prepárase para afrontalo.
Itachi está convencido de que gañou, pero Sasuke comeza a tirarlle kunais, pero Susanoo convértese nunha barreira que o protexe. Itachi comeza a toser sangue e Sasuke segue atacándoo, pero a besta que el invocara segue protexéndoo. Itachi vai andando cara Sasuke, Sasuke retrocede asustado, pero choca contra unha parede, Itachi está a punto de quitarlle os ollos, pero non o consegue e cae inconsciente ó chan. Os dedos de Itachi tocan a Sasuke na fronte como facía cando este era neno, e despois esborrállase morto ao chan, para asombro de Sasuke, que vendo que venceu déixase caer, esgotado. Zetsu pensa que algo raro pasa, que Itachi non loitara ben, que recibira golpes moi facilmente e que usara demasiado o seu sharingan. Así acaba a pelexa dos dous irmáns. .
Papisa Xoana
A lenda da Papisa
Utilizada polos detractores, esas versións sostivéronse por moitos anos ata que en 1562 o agostiño Onofrio Panvinio redactou a primeira refutación seria daquela lenda.
Historia da lenda
A lenda desenvolveuse ao longo da Idade Media. A primeira mención coñecida atópase na crónica de Jean de Mailly, dominico do convento de Metz, redactada cara a 1255. A lenda propagouse moi rapidamente e sobre unha grande extensión xeográfica, o que pode facer supor que existía con anterioridade e que o dominico limitouse a consignala por escrito. Cara a 1260, a anécdota reaparece no Tratado das diversas materias da predicación, de Estevo de Borbón, tamén dominico e da mesma provincia eclesiástica que Mailly. Mais é sobre todo o relato feito por Martín o Polaco na súa Crónica dos pontífices romanos e dos emperadores, cara a 1280, o que lle asegura o éxito.
Keanu Reeves
Keanu Charles Reeves nado en Beirut o 2 de setembro de 1964, é un actor canadense de cine e televisión. É coñecido polas súas interpretacións en filmes como Speed (1994), Matrix (1999), Matrix Reloaded (2003), Matrix Revolutions (2003), Constantine (2005) e The Day the Earth Stood Still (2008).
Pobo awá
miniatura|250px|Casas awá.
Andrés Vicente Gómez
Traxectoria
Viúvo da escritora Carmen Rico Godoy desde 2001 e da periodista Concha García Campoy desde o 10 de xullo de 2013.
Vireo caribaeus
Hábitat
Vive soamente na illa de San Andrés, no suroeste do Caribe. Preséntase nunha variedade de hábitats, incluíndo bosques, plantacións de cacao, pasteiros, matogueiras e mangleirais. Prefire a vexetación cun sotobosque denso. É máis común no sur menos urbanizado da illa.
Abigail Breslin
Abigail Kathleen Breslin, nada o 14 de abril de 1996 en Nova York, estado de Nova York, é unha actriz estadounidense.
Océano Atlántico
Localización e delimitación segundo o IHO
Ao sueste, o Atlántico fúndese co océano Índico. O meridiano 20° leste, que discorre cara ao sur desde o cabo Agullas ata a Antártida, define a súa fronteira. Na definición de 1953 esténdese cara ao sur ata a Antártida, mentres que en mapas posteriores limita no paralelo 60° co océano Antártico.
Xeografía
Na fachada occidental, grandes cuncas hidrográficas botan unha considerable cantidade de sedimentos sobre a plataforma continental, definindo conos aluvionais, como os dos ríos San Lourenzo e Mississippi, no Atlántico Norte, e o do Amazonas, na franxa ecuatorial. As augas do Atlántico son as máis salgadas de todos os océanos (37,5 por mil de salinidade media) e animadas por correntes que aseguran unha intensa circulación entre as augas frías das altas latitudes e as augas quentes ecuatoriais. As correntes frías do Labrador e das Falkland descenden ao longo das costas setentrionais e meridionais, respectivamente, de América. De Benguela percorre a costa suroccidental africana, en dirección ao Ecuador. Son compensadas polas correntes quentes do Brasil e Ecuatorial Atlántica, nos seus ramos N e S, pola corrente do Golfo, que ten grande influencia sobre os climas da Europa noroccidental, tornándoos menos rigorosos. Esa circulación das augas favorece a súa oxixenación e a proliferación de plancto, definindo importantes zonas pesqueiras, como as costas do Brasil meridional, a fachada norteamericana en torno da Terra Nova, as costas da Escandinavia e de Islandia, alén da África meridional. As plataformas continentais encerran, ás veces, xacementos petrolíferos (mar do Norte, costas de Venezuela e do Brasil, golfo da Guinea). Ladeado no hemisferio Norte polas dúas áreas máis industrializadas do globo (NE dos EUA e Europa Occidental), o Atlántico Norte presenta o máis intenso tráfego marítimo e aéreo transoceánico do mundo.
Historia
O océano Atlántico parece ser o máis novo dos océanos do mundo. As evidencias indican que non existiu ata hai 100 millóns de anos, cando o supercontinente ancestral que existía, Panxea, foi quebrado pola formación do fondo oceánico. O Atlántico foi amplamente explorado dende os primeiros asentamentos humanos nas súas costas.
Alexandre o Grande
Educación
Durante a súa mocidade, Alexandre tamén coñeceu os exiliados persas na corte macedonia, que recibiron a protección de Filipo II durante varios anos ao opoñerse a Artaxerxes III. Entre eles estaban Artabazos II e a súa filla Barsine, posible futura amante de Alexandre, que residiu na corte macedonia do 352 ao 342 a. C., así como Amminapes, futuro sátrapa de Alexandre, ou un nobre persa chamado Sisines. Isto deulle á corte macedonia un bo coñecemento das cuestións persas, e mesmo puido influír nalgunhas das innovacións na xestión do estado macedonio.
Rexencia e ascenso de Macedonia
Durante a ausencia de Filipo, a tribo tracia dos medos sublevouse contra Macedonia. Alexandre respondeu rapidamente e someteunos, ocupou a súa capital, expulsou aos seus habitantes, repoboouna con xentes de diversos países e deulle o nome de Alexandrópolis.
Caída do imperio persa e Oriente
Alexandre consideraba a Besos como un usurpador e propúxose derrotalo. Esta campaña, inicialmente contra Besos, converteuse nunha gran xira pola Asia central. Alexandre fundou unha serie de novas cidades, todas chamadas Alexandría, incluíndo a moderna Kandahar en Afganistán, e Alexandria Escate ("«a Alexandría máis afastada»") no moderno Taxiquistán. A campaña levou a Alexandre a través de Media, Partia, Aria (oeste de Afganistán), Drangiana, Aracosia (Sur e Afganistán central), Bactria (Norte e Centro de Afganistán) e Escitia.
Incursións no subcontinente indio
No inverno de 327/326 a.C., Alejandro dirixiu persoalmente unha campaña contra os astacenos do val de Kunar, os guraeanos do val de Guraeus, e os assakenoi dos vales de Swat e Buner. Deu lugar a unha feroz batalla con os astacenos no que Alexandre resultou ferido no ombreiro por un dardo, pero finalmente os astacenos perderon. Alexandre enfrontouse entón aos assakenoi, que loitaron contra el desde as fortalezas de Massaga, Ora e Aornos.
Parabico, Andavao, Boimorto
Parabico é un lugar da parroquia da Andavao no concello coruñés de Boimorto na comarca de Arzúa. Tiña 15 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 8 eran homes e 7 eran mulleres.
Ética para o meu fillo
Resumo
Á hora de enfrontarnos a unha decisión moitas veces preferiríamos non ter que facelo, pero non nos damos de conta que cada momento aínda que non nos paremos a pensalo estámolo facendo, e posiblemente a nosa decisión estará mellor tomada. Xa ben sexa por unha orde, por costume, ou por capricho debemos pensar o menos posible, pero si facelo de forma razoable.
Non existe un comportamento exemplar que todos debamos seguir, aínda que sexa moi grande a semellanza entre os humanos cada un interiormente é moi distinto, deste xeito so hai unha maneira de facelo, debemos coidar e mimar a relación entre nós, pois so aprenderemos do exemplo que nos mesmos damos e os demais nos dan. Debemos mostrar interese por eles, pero sen chegar ao punto de sacrificarnos nós mesmos pola xente que nos rodea, bastará respectalos, e amalos como humanos que son.
Edward Teller
Traxectoria
Foi un dos primeiros membros do Proxecto Manhattan, que promoveu, encargado de desenvolver a primeira bomba atómica. Durante ese tempo, fixo asemade un grande esforzo para o desenvolvemento das armas baseadas na fusión nuclear, aínda que dito tipo de armas tivo comezo pasterior á segunda guerra mundial. Despois da súa controvertida testemuña no proceso do seu superior no laborario Nacional dos Álamos, J. Robert Oppenheimer, Teller foi illado pola maioría da comunidade científica. Seguiu tendo o apoio do goberno e estamentos de investigación militar estadounidenses, en particular pola súa defensa do desenvolvemento da enerxía nuclear, dun forte arsenal nuclear e dun programa de testado nuclear vigoroso. Foi cofundador do Laboratorio Nacional Lawrence Livermore (Lawrence Livermore National Laboratory, LLNL), do que foi tamén director asociado e director durante moitos anos.
Evencio Ferrero
Traxectoria
Ferrero formou parte do Consello Nacional do BNG a finais da década de 1980 e durante toda a década seguinte, e da Comisión Permanente do BNG, sendo responsable institucional da política municipal dende 1990 ata 1996. É membro do Consello Federal da Federación Galega de Municipios e Provincias, membro do consello de administración de Xestur Coruña, e foi conselleiro xeral da entidade Caixa Galicia. Forma parte do Consello Escolar de Galiza e do Consello Galego de Inmigración, representando os concellos galegos e da Comisión Negociadora para o Pacto Local na área de Sanidade. É presidente da Fundación Comarcal de Bergantiños, da que forman parte os concellos da comarca.
Shin Chan
Sintonía da TVG
''Trompa ,trompa... e todos saben que son Shin Chan.
Rato da fraga
Comportamento
Son depredados por bufos, raposos, denosiñas e outros predadores. Poden choutar para evadirse dos atacantes e a pel do rabo depréndese doadamente se son agarrados po alí por un predador.
Victoria Kent
Traxectoria
O seu mandato á fronte das prisións españolas foi moi significativo. Continuou co labor emprendido o século anterior pola súa precursora Concepción Arenal. De feito, unha vez que mandou retirar todos os grillón s e cadeas das prisións fixo modelar co metal obtido unha estatua de Concepción Arenal. Dedicouse intensamente á reforma das prisión s españolas, baixo o criterio de que as sociedades estaban obrigadas a recuperar o delincuente como persoa activa, e que as prisións son o instrumento para iso. Seguindo estas directrices, ordenou a mellora da alimentación dos reclusos, permitiu a liberdade de culto nas prisións, estableceu os permisos por razóns familiares, pechou 114 centros penitenciarios por estaren en pésimas condicións, ordenou construír a nova Prisión de Mulleres de Ventas, en Madrid, na que non existían celas de castigo, e creou o Corpo Feminino de Prisións, para as prisións de mulleres substituíndo ás relixiosas que desempeñaban esa misión con boa vontade pero sen os precisos coñecementos penitenciarios, e o Instituto de Estudos Penais, onde se organizaban cursos non só para o persoal de prisións, homes e mulleres, senón tamén para a preparación da xente nova interesada en seguir a carreira xudicial e para os xuíces que o desexasen. Nomeou director do Instituto ó doutor Luis Jiménez de Asúa, insigne penalista español, profesor de Dereito Penal da Universidade de Madrid, e autoridade internacional desa disciplina. Deste gran profesor fora Victoria Kent, anos antes, a primeira alumna, é dicir, o primeiro alumno do sexo feminino que asistiu ás súas clases.
Elisabeth Christina von Linné
Elisabeth Christina von Linné, nada en 1743 e finada en Linnaeus' Hammarby en 1782, foi unha botánica sueca, filla de Carl von Linné e Sara Elisabeth Moraea.