cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Proteína morfoxénica ósea
Alternativa ao autotransplante en casos de falta de soldadura de fracturas de ósos longos
En 2001, a FDA dos Estados Unidos aprobou a rhBMP-7 (tamén coñecida como OP-1; Stryker Biotech) como unha "exención de aparello humanitaria" (humanitarian device exemption, exención de prohibición ou permiso usado para raras enfermidades en que o tratamento pode ser beneficioso aínda que non se fixeron ensaios suficientes) como alternativa a un autotrasplante en fracturas de ósos longos que non se soldan. En 2004, esta exención foi estendida para o uso como alternativa a autotrasplantes para fusións posterolaterais. En 2002, a rhBMP-2 (INFUSE®; Medtronic) foi aprobada para as fusións anteriores intercorpo de vértebras lumbares (ALIFs) cun aparello de fusión lumbar. En 2008 foi aprobada para reparar pseudoartroses lumbares posterolaterais, fracturas abertas da diáfise da tibia con fixación por cravo intramedular. Nestes produtos, as BMP son enviadas ao sitio da fractura ao seren incorporadas no implante óseo, e van sendo liberadas gradualmente para permitir a formación de óso, xa que a estimulación do crecemento polas BMP debe ser localizado e mantido durante algunhas semanas. As BMP son eluídas a través dunha matriz de coláxeno purificada, que é implantada no sitio da fractura. A rhBMP-2 axuda ao crecemento do óso máis eficazmente que ningunha outra rhBMP, polo que é moito máis utilizada clinicamente. Hai "pouco debate ou controversia" sobre a efectividade da rhBMP-2 na estimulación do crecemento do óso en fusións de vértebras, e Medtronic realiza vendas por valor de 700 millóns de dólares anuais destes produtos.
Función
Varias BMP denomínanse tamén 'proteínas morfoxenéticas derivadas de cartilaxe' (CDMP), mentres que outras reciben o nome de 'factores de diferenciación do crecemento (GDF).
Lingua materna
Problemas terminolóxicos
"Primeira lingua" (ou "L1") non é necesariamente a lingua que se aprende primeiro nin a lingua que mellor domina o falante, de feito un falante pode chegar á perda lingüística, total ou parcial, dunha lingua adquirida na infancia. Ademais, as linguas nativas poden ser máis que unha e adquirirse en períodos diferentes. Primeira lingua ou "L1" oponse a segunda lingua ou "L2", unha expresión que designa cada unha das linguas que se aprenden despois da puberdade, cando a capacidade para a adquisición lingüística espontánea é bastante menor que na infancia.
Bilingüismo
O bilingüismo é moi común nalgunhas rexións e países que teñen máis dunha lingua oficial, como España, Canadá ou Suíza entre outros. Tamén é común entre aqueles países que reciben unha forte inmigración como Estados Unidos. Porén, na actualidade o termo bilingüísmo non se considera apropiado para falar de sociedades pois o habitual é que as linguas que conviven nunha comunidade estean en conflito ou manteñan unha relación desigual.
Castelo de Simancas
O Castelo de Simancas é un castelo que se atopa na localidade valisoletana de Simancas.
O edificio
Efectuáronse grandes e importantes obras para conservar o edificio como Arquivo Xeral. Entre outras estancias valiosas existe unha cámara incombustible onde están a maioría dos documentos.
Davis (apelido)
As variacións ortográficas deste apelido derivaron en Davies, Divies e outros. Este apelido tivo unha grande acollida no país veciño ao Reino Unido, Irlanda, onde se estendeu por todo o país, dando lugar a un gran número de variantes.
Pedro Calderón de la Barca
Linguaxe e estilo
En canto á súa linguaxe, pódese considerar que é a culminación teatral do culteranismo, pero nos seus personaxes acúsase un característico frenesí razoador: os personaxes calderonianos pensan de modo férreo e impecablemente lóxico, aínda que as súas premisas sexan de feito absurdas; dese xeito, os característicos maridos calderonianos tolean de celos e xustifican os seus crimes de forma impecable pero eticamente absurda, abundando na súa linguaxe nexos de subordinación lóxica causal, consecutiva, condicional, concesiva ou final. A metaforización sofre tamén ese proceso de loxicismo mecánico e desenvolve en exclusiva un sistema de símbolos fundado na combinatoria dos catro elementos. Abundan os xogos metateatrais, pois non se lle ocultaba ao propio autor o convencionalismo a que chegara a fórmula lopesca, e os diálogos fragmentados en que dous ou máis personaxes van continuando e terminando as frases que deixan a medias sucesiva e simetricamente.
Transformada de Laplace
A transformada de Laplace ten o seu nome en homenaxe ao matemático francés Pierre Simon Laplace.
Castro de Rueta
Morfoloxía
Está asentado sobre un terreo elevado á beira do mar Cantábrico.
Dombodán, Arzúa
Patrimonio histórico artístico
No seu interior hai dous retablos: o Maior e o das Dolores, ámbolos dous de finais do século XVIII (1797), feitos polo mestre arquitecto e escultor Juan Domínguez seguindo os planos de Miguel Ferro Caaveiro.
Alfândega da Fé
Alfândega da Fé é unha vila portuguesa pertencente ao distrito de Braganza, rexión Norte e subrexión do Alto Tras os Montes que, no ano 2011, contaba con 2 055 habitantes.
Véneto
Véneto (en italiano: Veneto, en véneto: Vèneto) é unha rexión de Italia situada na parte nororiental da península itálica. Conta con preto de cinco millóns de habitantes, e a súa capital é a cidade de Venecia. Limita ao leste con Friúl-Venecia Xulia, ao norte con Austria (Tirol e Carintia), a noroeste co Trentino-Tirol do Sur, ao oeste coa rexión da Lombardía, ao sur coa Emilia-Romaña e ao leste co Mar Adriático.
República de Venecia
O apoxeo de Venecia acadou o seu cénit na primeira metade do século XV, cando os venecianos comezaron a súa expansión por Italia como resposta ao ameazador avance de Gian Galeazzo Visconti, duque de Milán. En 1410, Venecia controlaba a maior parte do Véneto, incluíndo cidades como Verona, Padua e Udine e máis tarde Brescia e Bérgamo (chamadas colectivamente o Stato dei Terraferma), controlando unha frota de case 3.300 navíos. O mar Adriático converteuse no "mare veneziano", desde Corfú até o río Po, as posesións do Stato dei Mare alcanzaban Chipre, Creta, Eubea, varias illas do Mar Exeo e numerosos enclaves nos Balcáns, mentres as frotas venecianas mantiñan activo comercio con todo o Mediterráneo, estendendo a súa rede de contactos mercantís por toda Europa e Medio Oriente dende Inglaterra até Exipto, sendo que a mesma cidade de Venecia superaba os 100.000 habitantes, cifra moi elevada para a época.
Demografía
O Véneto ten aproximadamente 4,8 millóns de habitantes, sendo a quinta rexión máis poboada de Italia, tendo ademais unha das maiores densidades de poboación (265 habitantes por km² en 2008). Isto é particularmente certo nas provincias de Padua, Venecia e Treviso, onde os habitantes por km² están por riba de 300, mais na provincia de Belluno esta descende até 57 habitantes por km².
Relixión
En 2004 máis do 95% da poboación dicía ser católica. A rexión de Véneto, xunto coas rexións de Friúl-Venecia Xulia e Trentino-Tirol do Sur forman a rexión eclesiástica do Triveneto, baixo o Patriarcado de Venecia. A Arquidiocese de Venecia foi elevada a Patriarcado de Honra polo Papa o 8 de outubro de 1457. Durante o século XX tres dos patriarcas, Giuseppe Sarto, Angelo Roncalli e Albino Luciani foron elixidos Papa como Pío X, Xoán XXIII e Xoán Paulo I, respectivamente. O Patriarcado de Venecia ten como patrón a San Marcos, polo que o símbolo que representa a este evanxelista, o león alado, converteuse no símbolo da República de Venecia e aparece hoxe na súa bandeira.
Economía
Mais sobre todo o desenvolvemento industrial ha feito posible a transformación da rexión. Nas costas están refinarías e estaleiros. Noale, na provincia de Venecia, é a sede do produtor de motocicletas Aprilia. En Porto Tolle, en provincia de Rovigo, existe a central termoeléctrica máis grande de Italia. A industria da moda é moi forte: Benetton, Geox e Diesel son marcas venecianas. Luxottica é o maior produtor mundial de lentes.
Aurora Marco
Traxectoria
Colabora habitualmente con múltiples revistas literarias como Alameda, Murguía, Lenguaje y Textos, Andaina, Primeras Noticias, Revista Interuniversitaria de Formación del Profesorado, Cuadernos de Pedagogía, Agália etc. As súas liñas de investigación preferentes son: Lingua, Literatura, Xénero e Memoria histórica.
Alxer
Rexencia otomá
miniatura|200px|Alxer no século XVII. Os berberiscos van resistir os primeiros intentos de acabar co seu refuxio (Carlos V en 1541 ) e permanecerán fortes durante tres séculos. A cidade dará nome ao seu traspaís (a futura Alxeria). miniatura|esquerda|150px|"Alxer a Branca".Reforzada a muralla que a envolvía completamente (3,1 km, cinco portas e unha cidadela engadida en 1556 no punto máis alto, propiamente unha casbah  ) a vila tiña dúas partes ben diferenciadas: un eixo norte sur (Bab Oued-Bab Azoun ) a dividía na cidade baixa (al-Wata, soar da antiga Icosium e despois barrio da Mariña) coa poboación dirixente turca, militar e administrativa, asemade á comercial; e a cidade alta (al-Gabal, popularmente e despois a Casbah), a intricada vila medieval no outeiro coa poboación indíxena bérber e os inmigrados mouriscos e xudeus. O centro do organismo era a Mesquita Ketchaoua co conxunto das residencias palacianas (Djenina) dos rexentes arredor. Acadou o seu apoxeo no século XVII cando construíronse acueduto, fontes e rede de sumidoiros, e fronte ao conxunto palaciano antedito, a Mesquita turca da Pecherie ( Djamaa el-Djedid, 1660).
Desenvolvemento e grandes plans
En 1871, afianzados xa os franceses na colonia, o poder militar sobre a cidade pasa a mans civís. Grandes áreas de terreos militares tanto no interior coma fóra de murallas quedan ceibes e mesmo estas últimas convértense nun estorbo obsoleto e son derrubadas (1894). A inmigración de poboación europea, maiormente francesa, non deixou de medrar na segunda metade do século XIX e acentuouse despois da primeira guerra mundial co inicio da do rural alxerino (130.000h, 35.000 deles de Mustapha en 1896; 212.000 en 1926).
Rascón de auga
Descrición
O rascón de auga pode distinguirse doadamente da maioría dos outros rascóns das xunqueiras pola súa zona subcaudal branca e peteiro encarnado; ademais, o peteiro é un pouco máis longo que o resto da cabeza do animal (de 55 a 58% do total) e lixeiramente curvado cara abaixo. A especie de Asia tropical que se parece algo Gallirallus striatus ten un peteiro máis robusto, un píleo castaño e partes inferiores con manchas brancas. Os xoves e os exemplares que acaban de mudar poden presentar unha zona subcaudal beixe como a da galiñola pinta, mais a plumaxe desa especie ten manchas brancas e un peteiro moito máis curto e principalmente amarelado. A área de distribución do rascón de auga non se solapa co de ningunha outra especie de Rallus, pero os individuos errantes poderían distinguirse dos seus parentes americanos pola falta de cor avermellada ou castaña coas ás pechadas. A especie máis grande de África Rallus caerulescens ten partes superiores marróns máis escuras sen liñas e patas e pés dun vermello máis vivo.
Distribución e hábitat
As xunqueiras son un importante hábitat para a reprodución e invernada desta especie.|miniatura
Cormo (órgano de reserva)
Características
Tamén o presenta o taro (Colocasia esculenta) que é comestíbel, e outros membros similares da familia das aráceas.
Rascón de auga
Distribución e hábitat
Durante a migración ou en inverno, poden usar unha ampla variedade de hábitats, incluíndo as matogueiras asolagadas ou fenteiras. As temperaturas de conxelación poden forzar as aves a ir a localizacións máis abertas como as canles, vertedoiros de lixo e xardíns, ou mesmo sobre xeo exposto. Un estudo galés suxeriu que os territorios invernais individuais se solapan, e cada ave usa unha porción significativa da xunqueira. Despois do abandono do sitio cando as temperaturas son baixo cero, as aves regresan á súa área anterior. Rexistrouse unha densidade de 14 aves por hectárea. As aves que invernan en Islandia dependen de regatos cálidos xeotermais e poden acceder aos regatos a través de túneles baixo a neve. Cando non se alimentan, poden refuxiarse en buratos e gretas entre a lava solidificada. Esta especie ás veces deambula ata saír bastante fóra da súa área normal e atopáronse aves errantes nos Azores, Madeira, Mauritania, o Ártico, Groenlandia, Malaisia e Vietnam.
Ovambolandia
Ovambolandia, tamén coñecida como Ovamboland e Owamvoland, é o nome dunha rexión do norte de Namibia, na fronteira con Angola, habitada maioritariamente por comunidades da etnia dos ovambo.
CMTV
O Correio da Manhã TV (CMTV) é un canal privado de televisión portugués de noticias as 24 horas, iniciando as súas emisións o 17 de marzo de 2013. É operado por Cofina, propietario do Correio da Manhã, xornal destacado de Portugal. O canal está dispoñible mediante o operador de fibra e satélite MEO. MEO ten a exclusividade do canal desde o 2013.
Cabril, Montalegre
Cabril é unha freguesía portuguesa do concello de Montalegre, de 46,21 km². En 2011 tiña 553 habitantes, cunha densidade de 12 hab./km².
A Gasalla, Córneas, Baleira
A Gasalla é un lugar da parroquia da Córneas no concello lugués de Baleira na comarca da Fonsagrada. Segundo o IGE, en 2011 tiña 14 habitantes (8 homes e 6 mulleres).
Célula
Non obstante, os organismos máis complexos da natureza están compostos por moitas células, conformando un animal ou planta pluricelular. As células, conforme aumentan a complexidade, diferéncianse entre elas para levar a cabo funcións específicas nas que se especializan. Por exemplo, nunha árbore unhas células do parénquima son as encargadas de face-la fotosíntese nas súas follas, mentres que outras están no interior do tronco dándolle a rixidez que mantén a árbore erguida. No ser humano temos case 800 tipos distintos de células, algunhas, como os eritrocitos do sangue, teñen como función transportar o osíxeno dende os pulmóns ata unha célula epitelial dun dedo do noso pé; outras teñen o labor de transmitir as instrucións dende o cerebro ata algún músculo do brazo para levantalo, son as chamadas neuronas.
Célula procariota
miniatura|dereita|300px|Célula procariota típica.
Citoesqueleto
O citoesqueleto é unha trama tridimensional de microtúbulos e microfilamentos que proporciona o soporte interno ás células, ademais de ser quen organiza e mantén a forma destas. Trátase dunha estrutura dinámica que mantén a forma da célula, e que intervén facilitando os fenómenos de movemento celular e desempeñando un importante papel tanto no transporte intracelular coma na división celular durante a reprodución, así como tamén durante a endocitose, expulsión de materiais, e a citocinese, separación das células filla trala división. O citoesqueleto eucariota está composto por microfilamentos, filamentos intermedios e microtúbulos. Hai unha manchea de proteínas asociadas a eles, cada unha controlando unha estrutura celular, dirixindo, liando e aliñando filamentos. O citoesqueleto procariota está menos estudado pero se sabe que participa no mantemento da forma da célula, na súa polaridade e na citocinese.
Orgánulos
O núcleo é a estrutura máis importante e grande da célula. É o lugar onde se atopa toda a información que as células eucariotas (tanto animais coma vexetais) precisan para sobreviviren, isto é, controla as reaccións químicas que se producen no citoplasma, e, ademais, é onde se garda toda a información que necesitan para a súa reprodución mediante a división celular, tanto por mitose coma por meiose. O normal é que o seu tamaño rolde un terzo do tamaño total da célula. Unha parte do contido nuclear está formada pola cromatina, un conxunto de fibras moi pequenas que, ao condensárense no proceso de división celular, constitúen os cromosomas que conterán a información do núcleo que terá a célula filla.
Os lisosomas son vesículas, rodeadas por unha membrana, que conteñen enzimas hidrolíticos encargados da dixestión intracelular de moléculas orgánicas de gran tamaño. Estes orgánulos son bastante heteroxéneos en canto á súa forma e o seu tamaño; a súa diversidade reflicte a ampla variedade de materiais que dixiren. Realizan, ademais, unha función protectora, xa que devoran os virus e as bacterias que poidan atacar a célula. O retículo endoplasmático rugoso é o encargado de crear os encimas hidrolíticos, mentres que o aparato de Golgi é o que, posteriormente, os empaqueta, e del evaxínanse os lisosomas.
Relación
A función de relación das células trata do xeito en que estas reciben información do medio en forma de estímulos, detectan os cambios producidos nel, e reaccionan elaborando unha resposta fronte a estes cambios. Un dos xeitos de resposta a un cambio detectado no medio é a fabricación de substancias por parte das células. Estas substancias son expulsadas ao exterior. Un exemplo disto sería a segregación da suor como resposta á calor que hai no exterior.
Imperio Alemán
Durante os seus 47 anos de existencia, o Imperio alemán xurdiu como unha das economías industriais máis poderosas da Terra e unha gran potencia, ata se derrubar logo da súa derrota militar na primeira guerra mundial e a Revolución de Novembro. Os Estados fronteirizos máis importantes foron o Imperio ruso no leste, Francia no oeste e o Imperio austrohúngaro situado no sur.
Antecedentes
A historia alemá do século XIX, ata a formación do Estado-nación, caracterizouse por múltiples cambios políticos e territoriais que se produciron tralo colapso do Sacro Imperio Romano Xermánico en 1806. O antigo Imperio caracterízase cada vez máis polos intereses conflitivos das súas dúas grandes potencias: Austria e a potencia ascendente Prusia. Durante as guerras napoleónicas, o Sacro Imperio é disolto e substituído pola Confederación do Rin, tutelada por Francia.
Desenvolvemento
Coa chegada do Imperio, iníciase un período de gran desenvolvemento de Alemaña en todos os campos: científico, económico, xeográfico, político e militar. A partir dese momento, Alemaña transfórmase xunto ao Imperio Británico nunha das dúas grandes potencias mundiais.
Debaixo do xeo
Debaixo do xeo (en The River King) é un filme británico-canadense dirixido por Nick Willing que foi estreado 2005. O libro está baseado nun libro de Alice Hoffman. Estreouse en galego na TVG o 8 de marzo de 2013.
Francisco Pizarro
miniatura|Francisco Pizarro. Francisco Pizarro, nado en Trujillo (Cáceres) o 16 de marzo de 1478 e finado en Lima o 26 de xuño de 1541, foi un explorador e conquistador castelán.
Infancia e mocidade
A infancia de Francisco Pizarro González foi moi pobre e difícil, de forma que durante a súa infancia tivo que dedicarse a coidar porcos. Non acudiu á escola, nin tivo educación particular, de tal sorte que non sabía ler nin escribir.
Estatua ecuestre en Lima
Esta estatua foi orixinalmente feita para representar a Hernán Cortés, sendo rexeitada en México. Dado que os conquistadores españois tiñan a mesma aparencia con casco e barba, foi levada a Lima.
O alcalde de Lima, Luis Castañeda Lossio, ordenou no ano 2003 trasladar a outro lugar a estatua ecuestre de Pizarro que se atopaba nunha praza contigua ao Pazo de Goberno. Actualmente e dende fins de 2004, atópase nun parque rehabilitado do Rímac rodeado por máis de 300 metros de murallas prehispánicas.
Jackie Brown
Elenco de actores
Conta con varios actores fetiches tarantinianos. Un deles é Samuel L. Jackson. O director rescata a Pam Grier e a Robert Forster, actores que alcanzaron a súa máxima gloria en filmes dos 70. En realidade, Pam Grier chegou a ser unha estrela dos filmes de serie B da Blaxploitation (100% protagonizados por xente negra), que tanto éxito tiveron na América dos anos 70 e 80, e que Tarantino homenaxea neste filme.
Pablo Alborán
Traxectoria
A mediados do mes de outubro de 2010 saíu á venda dixital o seu primeiro sinxelo, 'Solamente tú', co que empezou a soar nas radios nacionais. O 1 de febreiro de 2011 saíu á venda o seu primeiro disco, Pablo Alborán; desde a primeira semana lidera as listas de vendas en España, converténdose ata en número un en iTunes.
Valquiria
O anel do nibelungo
Richard Wagner incorporou contos nórdicos que inclúen a valquiria Brunilda e o seu castigo e subsecuente amor polo guerreiro Sigfrido (Sigurðr). Estes traballos inclúen a ópera Die Walküre, que contén a coñecida "Cabalgata das valquirias" (popularizada pola película Apocalypse Now, de Francis Ford Coppola), así como "Das Rheingold", "Siegfried" e "Götterdämmerung". Estes retratos, xunto con outros, levaron a que nas representacións modernas, as valquirias sexan menos vistas como figuras de morte e guerra, e máis comunmente como figuras románticas prístinas e con vestiduras de ouro montando cabalos con ás. Así e todo, a música de Die Walküre captura perfectamente o sentido brutal, cru, e primitivo do "traballo" das valquirias. Na súa obra, Wagner describe nove valquirias; ademais de Brünnhilde (Brunilda), aparecen Helmwige, Gerhilde, Ortlinde, Waltraute, Siegrune, Rossweisse, Grimgerde e Schwertleite. Todos estes nomes son creación de Wagner.
Antonio Landeira
Traxectoria
Posteriormente, a finais de 2015 viuse implicado nunha trama de falsificación de subvencións formativas na súa faceta como empresario. No ano 2019 a causa foi sobresida ao non quedar acreditado que tivese algo que ver nin el nin a súa familia.
Metamónadas
Clasificación
miniatura|400px|Tres especies de Metamonada. Esquerda: [[Retortamonas (un Retortamonadida), centro: Hexamita (un Diplomonadida), dereita: Giardia (outro Diplomonadida). 1-núcleo simple, 2-fenda de alimentación ventral, 3-dous núcleos, 4-dous citostomas, 5-dous núcleos, 6-disco adhesivo.]]
Solleiros, Córneas, Baleira
Solleiros é un lugar da parroquia da Córneas no concello lugués de Baleira na comarca da Fonsagrada. Segundo o IGE en 2011 tiña tres habitantes (dous homes e unha muller).
Grunge
O grunge é un tipo de música dos primeiros anos noventa. É unha mestura do rock máis duro dos sesenta coa forza da música punk aderezado con guitarras marcadamente distorsionadas, e caracterízase polo rexeitamento de estilo de metal que marcou os últimos oitenta, con grupos coma Bon Jovi, Whitesnake ou Van Halen. Naceu coa chamada escena de Seattle e o selo discográfico Sub Pop.
Orixe do termo
Aínda que o escritor Paul Ramball usou a palabra "grunge" nun artigo de 1978 da revista NME para describir o rock mainstream, Mark Arm, o vocalista da banda de Seattle Green River (e posteriormente en Mudhoney) adoita ser considerado o primeiro en usar o termo grunge para describir este xénero musical. Arm usouno por vez primeira en 1981, cando escribiu unha carta co seu nome de pila Mark McLaughlin ao fanzine de Seattle Desperate Times, criticando á súa banda Mr. Epp and the Calculations como "Pure grunge! Pure noise! Pure shit!" (Puro grunge! Puro ruído! Pura merda!). Clark Humphrey, editor de Desperate Times, cita este feito como o primeiro uso do termo para referirse a unha banda da cidade, e menciona que Bruce Pavitt de Sub Pop popularizou a palabra como etiqueta musical en 1987–88, usándoa en varias ocasións para describir a Green River.
Surriba, Córneas, Baleira
Surriba é un lugar da parroquia da Córneas no concello lugués de Baleira na comarca da Fonsagrada. Segundo o IGE, en 2011 tiña 11 habitantes (6 homes e 5 mulleres).
Grunge
Características
Os concertos grunge eran coñecidos por seren actuacións moi enérxicas. As bandas evitaban as presentacións complexas, que grupos doutros xéneros, como o heavy metal, adoitaban facer, con espectáculo de luces, pirotecnia e outros efectos visuais. Polo contrario, as bandas actuaban como calquera banda local, usando só os seus instrumentos e voces e a súa propia presenza como efectos visuais. No entanto, os concertos tiñan un certo nivel de interactividade. Os fans e músicos participaban por igual na actuación, ao estar o público moi preto do escenario, permitindo tal interacción.
Lista de atentados terroristas en 2020
Maio
20 de maio
Novembro
10 de novembro
Gabinete de Medallas da Biblioteca Real de Bélxica
O Gabinete de Medallas da Biblioteca Real de Bélxica comparte a súa sede coa Sociedade Real de Numismática de Bélxica, no edificio da Biblioteca Real de Bélxica.
Historia
O historiador e numismático polaco (1786-1861) Joachim Lelewel elaborou en 1842 un detallado catálogo da colección, que se conserva manuscrito no Gabinete de Medallas.
George Albert Boulenger
Traxectoria
Metódico en extremo, tiña tal memoria que lle permitía recordar cada espécime e nome científico que vía. Hábil para escribir, rara vez os seus primeiros borradores precisaban correccións antes da súa publicación.
Cómpre destacar, en particular, os seus traballos sobre os peixes cavernícolas. En 1897, o rei Leopoldo II de Bélxica creou unha comisión para contratar naturalistas para a creación do Museo do Congo, confiándolle a súa dirección a Boulenger. O seu principal descubrimento foi, en 1921, un estraño peixe do Congo, cego e despigmentado. Identificouna como unha especie nova e describiuna en Nature. Dedicouna a un misterioso señor Geerts, a persoa que descubrira este animal. O nome deste peixe é Caecobarbus geertsii, do que o nome do xénero deriva de caeco = "cego" e barbus = "barbo". Así mesmo dedicou a Emílio Augusto Goeldi (1859-1917) a especie Flectonotus goeldii.
Faleceu en Saint-Malo, Francia, o 23 de novembro de 1937.
Dodecaneso
Estas illas forman parte da periferia da Grecia do Exeo Meridional, que ten a súa capital na illa de Siros, mais cunha dependencia en Rodas.
Idade Media
Estas fortificacións demostraron ser suficiente para rexeitar as invasións do sultán de Exipto en 1444 e de Mehmed II en 1480. Finalmente, con todo, a cidadela de Rodas caeu ante o grande exército de Suleiman I en 1522, xunto co resto das outras illas. Os cabaleiros que quedaban fuxiron a Malta.
O dominio italiano
Mussolini emprendeu un programa de italianización, coa esperanza de facer de Rodas un centro moderno de transporte que servise como punto focal para a difusión da cultura italiana no Levante.
Lesbos
Historia
Mitilene, nome dado a miúdo a toda a illa, foi fundada no século -XI supostamente polos Pentílidas chegados de Tesalia, que gobernaron a illa ata que foron derrocados por unha revolta popular ao comezo do século VI a,C,.
En 769 foi saqueada polos eslavos, en 821, 881 e 1055 polos sarracenos, polos venecianos en 1125 e polos cataláns no século XIII.
Microscopio de forza atómica
Micropancas
O ruído de Johnson-Nyquist, tamén coñecido como ruído térmico, é un factor importante na calibración da micropanca, porque está calibrada á súa frecuencia de resonancia pola temperatura.
Células 3T3
Usos
As células 3T3 utilízanse a miúdo no cultivo de queratinocitos, xa que as células 3T3 segregan factores de crecemento favorables para esta tipo de células.
Macedonia, Grecia
Xeografía
425px|dereita Peripheries (rexións administrativas) de Macedonia grega, a maior rexión de Grecia:
Eleccións municipais na Coruña
miniatura|dereita|[[Galería de imaxes de casas dos concellos de Galicia|Casa do concello da Coruña]] Corporacións democráticas na Coruña dende a aprobación da Constitución de 1978.
Mar de Tornquist
O mar de Tornquist ou océano de Tornquist foi un antigo océano paleozoico situado entre os paleocontinentes de Avalonia e Báltica hai entre 600 e 450 millóns de anos. O mar desapareceu subducindo a súa codia baixo os continentes e deixou unha sutura que se estende polo norte de Europa (zona de Tornquist).
Evolución xeolóxica
Probablemente se formou ao mesmo tempo (c. 600 millóns de anos) que o océano de Xápeto. Gondwana, incluíndo Avalonia ata o Ordovícico temperán, estiveron separados de Báltica durante o Cámbrico. Probablemente se pechou durante o Ordovícico tardío durante a época da oroxenia Shelveiana do oeste de Inglaterra.
A colisión Báltica-Avalonia tamén tivo como resultado que o océano Reico deixou de expandirse ao sur de Avalonia hai uns 450 millóns de anos, e houbo un enorme magmatismo en Avalonia, unha xigantesca precipitación de cinzas sobre Báltica, e metamorfismo na zona que actualmente é o norte de Alemaña.
Soiuz TM-14
Soiuz TM-14 foi unha misión espacial tripulada rusa lanzada o 17 de marzo de 1992 mediante un foguete Soiuz U2 desde o cosmódromo de Baikonur.
Características
Soiuz TM-14, unha Soiuz modelo TM cos cosmonautas Klaus-Dietrich Flade (cosmonauta alemán), Aleksandr Kaleri e Alexander Viktorenko a bordo, foi unha misión lanzada para acoplarse coa estación espacial Mir, facer experimentos científicos e manter a estación.
MEO
En novembro de 2011, MEO alcanzou un millón de suscriptores. E en xaneiro de 2014, a marca MEO subtituiu a TMN, na operación de servizos móbiles.
Historia
miniatura|Logotipo antigo da marca MEO en televisión, internet e teléfono. A MEO ten os seus comenzos previamente coa empresa Telecomunicações Móveis Nacionais (TMN), constituída o 22 de marzo de 1991 como un operador de comunicacións móbiles do grupo Portugal Telecom.
En xaneiro de 2015, a PT Portugal une a PT Comunicações coa ''MEO. Serviços de Comunicações e Multimédia''.
UZO
Portugal Telecom creou UZO, un operador móbil virtual en busca da simplicidade, que opera baixo a rede da compañía. Investiron máis de 5 millóns de euros no seu lanzamento. Ofrece tarifas máis competitivas ás compañías convencionais portuguesas (incluídas as tarifas da propia MEO), pero as mesmas compañías con rede propia, NOS e Vodafone Portugal, contan á súa vez con OMV propias.
Malonil-CoA
Funcións
O malonil-CoA é un importante intermediario nas rutas de ácidos graxos e policétidos.
Evaristo Páramos
Traxectoria
Trala desaparición de La Polla, Evaristo non tardou en formar unha nova banda, Gatillazo, coa que sen publicar ningún disco, alá polo 2004, comezou a dar concertos. O seu primeiro disco homónimo viu a luz en 2005, e a este seguírono outros cinco: Dianas legales en 2007, Sex Pastels en 2008, Sangre y mierda en 2011 , Siglo XXI en 2013 e Cómo convertirse en nada en 2016.
Giotto (nave espacial)
Giotto foi unha sonda espacial da Axencia Espacial Europea lanzada o 2 de xullo de 1985 mediante un foguete Ariane 1 desde o Centro Espacial de Kourou para estudar o cometa Halley.
Características
A sonda foi lanzada o 2 de xullo de 1985 e atopouse co cometa o 13 de marzo de 1986, a unha distancia de 0,89 unidades astronómicas (UA) do Sol e a 0,98 UA da Terra, a un ángulo de 107 graos con respecto da liña Terra-Sol e co eixo de rotación da nave apuntando na dirección do movemento. A máxima aproximación entre a nave e o cometa foi de 596 km.
A Eirexe, Boqueixón, Boqueixón
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, o lugar da igrexa.
Propionil-CoA
Funcións metabólicas
Nos ruminantes a conversión de propionato en succinil-CoA é moi importante, porque as bacterias dos seus estómagos fermentan a maior parte da glicosa procedente da celulosa inxerida polo animal, orixinando diversos ácidos (acetato, lactato, propionato, butirato), e o propionato producido como resultado destas fermentacións vai ser utilizado para rexenerar a glicosa, xa que se converte en propionil-CoA e este, como se viu antes, pode transformarse en succinil-CoA, o cal pode entrar nas vías da gliconeoxénese produtoras de glicosa.
Tesalónica
Patrimonio
Un marco e un símbolo ben coñecidos en Tesalónica, son a Torre Branca. Outros monumentos notables son o Arco de Galerio, a igrexa de San Demetrius e os extensos muros da cidade.
Periferia do Peloponeso
miniatura|230px|Localización da periferia do Peloponeso. miniatura|230px|[[unidades periféricas de Grecia|nomo de Acaia.]] miniatura|230px|nomo de Élide. A periferia do Peloponeso (en Περιφέρεια Πελλοποννήσου) é unha das 13 periferias de Grecia, e ocupa a maior parte da península do Peloponeso, ao sur do país.
Johanne Schmidt-Nielsen
Johanne Schmidt-Nielsen, nada o 22 de febreiro de 1984 en Odense, é unha deputada do parlamento dinamarqués (Folketinget, e membro da partido de ideoloxía ecoloxista e de esquerdas Enhedslisten. É un dos personaxes con maior sona nos medios do seu partido e da política en Dinamarca en xeral. Estudou na Universidade de Roskilde, onde se graduou en 2007.
VilaWeb
Recibiu o Premio Nacional de Xornalismo de Cataluña en 2004 que concede a Generalitat de Cataluña "polo carácter fundacional [do portal e dos seus creadores] e o seu traballo no campo do xornalismo dixital, que combina rigor, immediatez, análise e diversidade".
Cabreira, Cubilledo, Baleira
Cabreira é un lugar da parroquia de Cubilledo no concello lugués de Baleira na comarca da Fonsagrada. Segundo o IGE, en 2011 tiña 9 habitantes (4 homes e 5 mulleres).
Mumford & Sons
Segundo disco de estudio: 2011–presente
Durante a xira polos Estados Unidos a comezos de 2011, o grupo empezou a escribir cancións para o seu seguinte disco. Ben Lovett comentou que o ambiente creativo de Nashville, Tennessee, axudou moito no proceso de escritura. O disco estaba previsto que saíse a finais de 2011.
Estilo musical e influencias
Mumford & Sons son recoñecidos polas súas enérxicas actuacións en directo, nas cales os membros do grupo se intercambian instrumentos entre eles. Nalgunhas entrevistas, expresaron a súa atracción pola cultura dunha conexión persoal con membros do público. Membros do grupo declararon en múltiples ocasións que os concertos son a súa parte preferida da experiencia musical.
Unha gran cantidade do contido lírico de Mumford & Sons contén unha forte influencia literaria, o nome do seu álbum debut deriva da obra de Shakespeare, Much Ado About Nothing. A pista "Sigh No More" inclúe versos da obra como "Serve God love me and mend" e "One foot in sea and one on shore". Nunha entrevista, Marcus Mumford foi citado dicindo, "Podes roubarlle a Shakespeare todo o que queiras; ningún avogado te vai denunciar." "The Cave" inclúe varias referencias á Odisea e á alegoría da caverna.
Basilio de Trebisonda
Traxectoria
Basilio era o fillo máis novo do emperador Aleixo II Comneno e a súa esposa Djiadjak Jaqeli. Cando o seu irmán máis vello Andrónico III ascendeu ao trono en 1330 e matou a dous dos seus irmáns (Miguel e Xurxo), Basilio deu escapado a Constantinopla.
En lugar de pór fin á loita entre as faccións, el alentouna aínda máis. Os nobres de todo o Imperio comezaron a actuar como pequenos príncipes, tendo señoríos sobre os seus propios estados, reducindo rapidamente o campo á anarquía, mentres que Basilio continuou a facerse odiar. Tal era a súa impopularidade entre os habitantes da cidade, que cando tivo lugar unha eclipse solar tomárono como un sinal de ira divina e obrigaron ao emperador a buscar refuxio na cidadela.
Diego Antonio Cernadas Castro
Traxectoria
dereita|miniatura|Obras do Cura de Fruíme no [[Museo Arqueolóxico e Histórico Castelo de Santo Antón.]] Os seus restos, atopados en 1958, consérvanse na capela das Dores da igrexa parroquial de San Martiño de Fruíme, baixo unha lápida cunha loanza dos veciños. Na súa honra leva o seu nome o CPI de Lousame, construído en 1977 no lugar da Silva.
Catedral de Durham
A catedral alberga un santuario e diversos tesouros relacionados con san Cuthbert de Lindisfarne, un santo do século VII. Tamén descansan nela a cabeza de Oswald de Northumbria e os restos de Beda o Venerable. Actualmente celebra servizos relixiosos diarios, nos que, agás os luns, intervén o coro da catedral.
Período saxón
Inicialmente construíuse unha estrutura temporal moi simple de madeira para albergar as reliquias de san Cuthbert. O santuario foi posteriormente trasladado a outro edificio máis sólido, aínda que tamén de madeira, coñecido como White Church ("igrexa branca"). Esta igrexa foi mudada tres anos máis tarde por unha construción de pedra do mesmo nome, e en 1018 xa só faltaba por construír a torre oeste. Durham pronto se converteu nun centro de peregrinación, favorecido por un culto crecente a San Cuthbert. O rei Canuto II de Dinamarca foi un dos primeiros peregrinos, e garantiulle privilexios e terras á comunidade de Durham. Tanto a importancia relixiosa e económica como a posición estratéxica da Catedral axudaron a que xurdira un pobo ao seu arredor, que é o núcleo da cidade moderna posterior.
Ana Mendieta
Vida e traballo
En 1983 Mendieta foi galardoada co Premio de Roma da Academia estadounidense en Roma. Durante a súa residencia en Roma, Mendieta comezou a crear «obxectos» de arte, incluíndo debuxos e esculturas. Seguiu utilizando elementos naturais nas súas obras.
José Cortés Fernández
José María Cortés Fernández, nado en San Miguel de Castro (A Estrada) o 22 de xuño de 1897 e finado en Pontevedra o 15 de outubro de 1936, foi un mestre, xornalista e político galego.
Ana Mendieta
Fotolitografía de Esculturas rupestres (1981)
Ana Mendieta regresou á Habana, Cuba, o lugar do seu propio nacemento e do nacemento deste proxecto, pero seguía explorando o seu sentido do desprazamento e a perda, segundo Clearwater. As Esculturas rupestres que creou tamén estiveron influenciadas polo pobo taíno (habitantes nativos das Antillas pre-hispánica), que foi estudado por ela.
Controversia sobre a súa morte
A absolución causou un escándalo entre as feministas do mundo da arte, e continúa permanecendo discutida até hoxe. En 2010, un simposio chamado Where Is Ana Mendieta [Onde está Ana Mendieta?] tivo lugar na Universidade de Nova York para conmemorar o 25 aniversario da súa morte. O 14 de maio de 2014, o grupo feminista No wave Performance Task Force puxo en escena unha protesta fronte ao Dia Art Foundation, onde tiña lugar unha retrospectiva de Carl Andre. O grupo depositou un montón de sangue animal e intestinos fronte ao establecemento, coas manifestantes en chándales transparentes con "Desexo que Ana Mendieta seguise viva" escrito sobre eles. En marzo de 2015, o No Wave Performance Task Force e un grupo de poetas feministas de Nova York viaxaron a Beacon, Nova York, para protestar pola retrospectiva de Andre no Día (Beacon), onde berraron intensamente na galería principal, fixeron siluetas na neve dos terreos do museo e tinxiron a neve con pemento, sprinkles e sangue falso.
Irene Paleóloga de Trebisonda
Traxectoria
Era unha filla ilexítima do emperador bizantino Andrónico III Paleólogo, e casou co emperador Basilio de Trebisonda en 1335. En 1340, despois da morte do seu marido, ascendeu ao trono de Trebisonda, pero o seu reinado foi moi curto debido á súa incapacidade para facer fronte aos conflitos internos e os perigos externos que ameazaban o imperio. Viuse obrigada a abdicar en xullo de 1341.
Ática
A historia antiga
Durante a antigüidade, os atenienses xactábanse de ser os "autóctonos, o que quere dicir que eles eran os habitantes orixinais da zona e non se trasladaron a Atenas doutro lugar. As tradicións actuais no período clásico relatan que, durante a idade escura grega, Ática converteuse no refuxio dos xónicos, que pertencía a unha tribo do norte do Peloponeso. Supostamente, os xónicos foran obrigados a abandonar a súa terra natal polos aqueos, que foran forzados a saír da súa terra natal pola invasión dórica Supostamente, os xónicos integráronse cos áticos antigos, que, despois, considerábanse parte da tribo xónica e falaban o dialecto xónico. Moitos xonios máis tarde deixaron a Ática para colonizar a costa exea de Asia Menor e para crear as doce cidades de Xonia.
Lugares de culto
Moitos outros tipos de culto pódense remontar á prehistoria. Por exemplo, o culto a Pan e as ninfas era común en moitas zonas da Ática, tales como Maratón, Parnes e Ymittos. O deus do viño, Dionisio, adorouse principalmente na zona de Icaria, agora barrio de Dionisio. Ifixenia e Artemis adoráronse en Braurón, Artemis en Rafina, Athena en Sunion, Afrodita en Iera Odos, e Apolo en Daphne.
Período medieval
Durante o dominio otomán, Atenas gozou dalgúns dereitos. Con todo, ese non foi o caso para os pobos do Ática. Grandes áreas foron tomadas polos turcos, que aterrorizaron á poboación coa axuda dos sipaios. Os mosteiros de Ática xogaron un papel crucial na preservación da cultura grega dos pobos.
Malia os seus conquistadores, Ática logrou manter as súas tradicións. Este feito demóstrase pola preservación de topónimos antigos tales como Oropo, Dionisio, Eleusis e Maratón. Durante a Guerra de Independencia grega, os campesiños do Ática foron os primeiros en rebelarse (abril de 1821), e ocuparon Atenas apoderáronse da Acrópole que foi entregado aos gregos en xuño de 1822.
Ática logo de 1829
Ática, pertence ao estado grego independente. A partir de 1834, refundouse Atenas e converteuse na nova capital grega (trasladada dese Nafplio en Argólida), e a xente doutras partes de Grecia comezou gradualmente a repoboar a Ática. O aumento máis espectacular veu cos refuxiados gregos de Anatolia logo dos intercambios de poboación entre Grecia e Turquía no marco do Tratado de Lausana. Hoxe en día, gran parte de Ática está ocupada pola Atenas urbana. A rexión grega moderna de Ática inclúe a Ática clásica, así como as Illas Sarónicas, unha pequena parte do Peloponeso ao redor de Trecén e a illa xónica de Citerea.
Phacus
Presenta cloroplastos xeralmente pequenos, discoidais, numerosos, e normalmente sen pirenoides; unhas poucas especies (por exemplo, P. splendens) teñen cloroplastos planos grandes con pirenoides; o paramilo deposítase tipicamente en forma duns poucos gránulos grandes (a miúdo aneis) acompañados de moitos pequenos. A abertura do canal é subapical.
Pedro Almodóvar
Chegada a Madrid
Con dezaseis anos, en 1968, mudou a súa residencia a Madrid, sen familia nin cartos, coa soa idea de estudar e facer cine. Nun principio tivo que se dedicar a vender obxectos de segunda man no Rastro. Deseguido entrou a formar parte do grupo teatral "Los Goliardos", onde trabou amizade coa actriz Carmen Maura, quen posteriormente deviría a "diva" da súa primeira etapa cinematográfica. Fundou así mesmo un grupo musical de punk-rock canda o iconoclasta Fabio McNamara e escribiu relatos que nalgúns casos foron publicado en volumes colectivos. Nestes primeiros anos en Madrid, traballou en Telefónica. Aforrou até conseguir mercar unha cámara de Súper 8, coa que se inicia na rodaxe e grava diversas curtametraxes. Estas curtas convérteno nunha especie de enfant terrible da movida madrileña, movemento contracultural que se desenvolve dende a morte do ditador Francisco Franco até mediados dos anos 80. A primeira destas curtametraxes, titulada Film político, realizouna en 1974. Seguiríanlle títulos como Dos putas, o una historia de amor que termina en boda, La caída de Sodoma, Sexo va, sexo viene ou ¿Quién teme a Virginia Woolf?. Tamén se inclúe neste período a súa primeira longametraxe, ¡Folle... folle... fólleme Tim!, de 1978, malia que non foi estreada de xeito oficial.
Lugares de Ponte Caldelas
miniatura|dereita|[[Casa do concello de Ponte Caldelas.]] Galicia → Parroquias de Galicia → Lugares de Galicia → Lugares de Ponte Caldelas
Soñar no cuesta nada
Soñar no cuesta nada é un filme colombo-arxentino de 2006 producido por CMO Producciones e dirixido por Rodrigo Triana. Está baseado en feitos reais. Foi o filme coa recadación máis alta durante o ano 2006 en Colombia, con 1 198 172 espectadores, e foi nomeado a numerosos premios, como o Goya ó mellor filme estranxeiro de fala hispana de 2007. Tamén foi o candidato de Colombia ó Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 79ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
La sombra del caminante
Sinopse
Mañe (César Badillo) é un home nunha difícil situación económica. Perdeu unha perna e está desempregado, non ten cartos para o alugueiro e é vítima de chacotas e abusos dos rapaces da súa comunidade. Mentres percorre as rúas na procura dunha fonte de ingresos, coñece un estraño home iletrado (Ignacio Prieto), que se dedica a cargar xente no lombo polo centro de Bogotá, cobrando 500 pesos. Pola maneira en que se poden axudar o un ó outro, ámbolos dous homes estabelecen unha amizade que fai a súa vida máis levadía e permítelles compartir os seus problemas persoais. Porén, os dous comparten un pasado violento produto do conflito armado. Este pasado úneos e sepáraos ó mesmo tempo, agás a esperanza dun novo comezo.
Juan Luis Arsuaga
É membro do equipo de investigacións dos depósitos plistocenos da Serra de Atapuerca en Burgos dende 1982, baixo a dirección de Emiliano Aguirre Enríquez e dende 1991 codirector xunto con José María Bermúdez de Castro e Eudald Carbonell do equipo que foi galardoado co Premio Príncipe de Asturias de Investigación Científica e Técnica en 1997. Ademais é autor e editor de numerosos artigos en revistas e libros científicos.
Xoana I de Nápoles
Ascenso ao trono
En 1328 o seu pai Carlos de Calabria morreu prematuramente. Como resultado deste feito, foi nomeada sucesora do Reino de Nápoles e en 1343, con só 17 anos, foi coroada raíña. Pola súa mocidade contou co apoio do papa Clemente VI, que mandou o cardeal Americo de Saint Martin que a coroase raíña en agosto de 1344 en Roma.
Conflito con Hungría
O asasinato do primeiro marido André de Hungría en 1345, probabelmente baixo as súas propias ordes, provocoulle a inimizade dos anxevinos do Reino de Hungría, que intentaron invadir o Reino de Nápoles e tivo que negociar a paz co Reino de Sicilia tras a invasión de Ramón de Peralta. Só o seu segundo marido, Luís I de Taranto, conseguiu facerse coroar como rei consorte en 1353.
Iñobre, Taragoña, Rianxo
Patrimonio
É terra de pazo, capela, fontes, pombais, cruceiro, graneiras e praias.
Océano de Xápeto
Paleozoico
Mentres tanto, as partes orientais xa se pecharan tamén co peche do mar de Tornquist entre Avalonia e Báltica xa durante o Ordovícico tardío, e o da rama principal entre Báltica-Avalonia e Laurentia durante as fases grampiana e escandiana da oroxenia caledoniana (hai de 440 a 420 millóns de anos).
Fixed
Os convidados para realizar as remesturas son Butch Vig, J. G. Thirlwell de Foetus, Peter Christopherson de Coil, e os membros da banda ao vivo Chris Vrenna e James Woolley.
Massó Hermanos
miniatura|150px|Salvador Massó Ferrer, retrato en [[Vida Gallega, 1932.]] miniatura|Cheminea da fábrica de Massó de Bueu na súa nova localización. miniatura|Escultura da fonte na planta de Massó en Cangas miniatura|Planta de Massó en Cangas. Vista exterior Massó Hermanos foi unha empresa conserveira galega, con base na península do Morrazo.
Historia
Debido a súa importancia comercial, non obstante foi a primeira conserveira de Europa, tiña incluso un hotel para os directivos e os viaxantes e un complexo de casas para os traballadores. Debido o volume de traballadores que empregaba contaba con servizos de gardería, economato, comedor social, así como médico e asistente social.
Declive
Na década de 1960 a cuarta xeración da saga asumiu a xestión da conserveira. O envelenamento do aceite de colza precipitou a crise, e ao cabo de 180 anos de actividade Massó Hermanos acabou sumida nunha gran débeda de máis de 900 millóns de pesetas. Porén, o patrimonio familiar estímase multimillonario.
William Hurt
Carreira cinematográfica
Despois doutras interpretacións en filmes de grande orzamento, foi con The Doctor (1991) cando Hurt iniciou unha etapa en que se dedicou a filmes máis esixentes desde o interpretativo e menos vistos polo gran público. Por iso, os críticos viron eses anos un certo ocaso de Hurt como estrela, se ben recoñecían o seu prestixio como actor. Porén, era o mesmo Hurt quen se definía a si mesmo como actor de carácter, sen importarlle a condición de estrela. Máis adiante seguiu a mesma traxectoria, escollendo papeis que significasen un reto para a súa capacidade interpretativa. Hurt tamén actuou regularmente en filmes e miniseries de televisión.
Manuel Llorente
Traxectoria
Coa chegada de Juan Soler á presidencia no 2006, de mutuo acordo co Presidente, rescindiu o seu contrato. En febreiro de 2007 pasou a ser Presidente do Pamesa Valencia e Director Xeral, debido ao traspaso de poderes que Juan Roig efectuou ao seu favor.
Prebe (Terra Media)
Aldea de Prebe
Na aldea de Prebe os hobbits Frodo Bulseiro, Peregrin Tuc, Meriadoc Brandigamo e Samsagaz Gamllí coñeceron o famoso Alancadas n'«O Poni Rampante», a pousada do señor Orxeiro Manteiga. Deberon emprender unha loita contra os Nazgûl para fuxiren de alí.