cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Chesapeake, Virxinia
Chesapeake é unha cidade con poucas áreas urbanas, así como con moitas terras de cultivo protexidas, bosques e zonas húmidas, incluíndo unha porción substancial do pantano Great Dismal. Chesapeake atópase no Atlántico Intracoastal Waterway e ten quilómetros de liña de costa industrial, comercial e de propiedades residenciais.
Historia
En 1963, creouse a nova cidade independente de Chesapeake, cando a antiga cidade independente de South Norfolk se consolidou co condado de Norfolk. A consolidación autorizada pola Asemblea Xeral de Virxinia, foi aprobada e o novo nome foi elixido polos votantes de cada unha das comunidades mediante referéndum.
Medios de comunicación
O diario de Chesapeake é o Virginian-pilot. Outros traballos inclúen o Port Folio Weekly,o New Journal and Guide e o Hampton Roads Business Jounal. Hampton Roads Magazine, serve como unha revista rexional bi-mensual de Chesapeake e a área de Hampton Roads. Hampton Roads Times serve como unha revista na liña para todas as cidades e condados de Hampton Roads. Chesapeake é servido por unha variedade de estacións de radio nos diais AM e FM, con torres localizadas ao redor da zona de Hampton Roads. Chesapeake tamén é servido por varias estacións de televisión. As filiais importantes das canles de televisión son WTKR-TV 3 Columbia Broadcasting Service, WAVY 10 (NBC), WVEC-TV 13 (ABC), WGNT 27 The CW television Network, WTVZ 33 MyNetworkTV, WVBT 43 (Fox), e WPXV 49 ION Television. Os residentes de Chesapeake poden recibir emisoras independentes como WSKY-TV que ten a difusión no canal 4 dos Outer Banks de Carolina do Norte e a radiodifusión de WGBS-LDno canal 11 de Hampton. Chesapeake é servido por Cox Communications, que ofrece LNC 5 , un local de 24 horas de noticias por cable na cadea de televisión. DirecTV e Dish Network tamén son populares como unha alternativa a televisión por cable en Chesapeake.
Gran Premio de Bélxica
Aos pilotos e aos afeccionados encántalles o Gran Premio de Bélxica. Desde a súa creación, Spa-Francorchamps foi famoso polo seu clima impredicible. Houbo un momento na súa historia en que choveu no Gran Premio de Bélxica durante vinte anos seguidos. Con frecuencia os pilotos fan fronte a unha parte do trazado que é clara e brillante, mentres que outro tramo é de choivas e esvaradío. A maioría dos pilotos din que o trazado de Spa é o circuíto máis desafiante que queda no calendario da F1.
Recolocación
En 1972 Spa foi considerado demasiado perigoso para a Fórmula 1. Tras esta decisión, os belgas decidiron alternar o seu Gran Premio entre o Autódromo de Zolder e un circuíto sen personalidade como o Circuíto de Nivelles-Baulers cerca Bruxelas. A primeira carreira en Nivelles foi gañada por Emerson Fittipaldi, pero aínda que a pista era segura, xerou pouco entusiasmo en comparación co vello e magnífico circuíto de Spa. Zolder acolleu a carreira o ano seguinte e foi gañado por Jackie Stewart. A Fórmula Un volveu a Nivelles en, unha vez máis, a carreira foi gañada por Emerson Fittipaldi, pero logo dese evento os organizadores víronse incapaces de soster un Gran Premio en Nivelles e a pista desapareceu da escena das carreiras.
Moderno Spa
En, a FIA anunciou que o Gran Premio de Bélxica non sería parte da tempada de Fórmula Un de , xa que as autoridades locais comezaran os traballos dunha importante reparación en Spa-Francorchamps. O Gran Premio de Bélxica volveu en, cando Kimi Raikkonen logrou a pole position e a súa terceira vitoria consecutiva no Gran Premio belga.
Harry C. Oberholser
Traxectoria
En 1941 foi nomeado conservador de ornitoloxía no Museo de Historia Natural de Cleveland.
Epónimo
Empidonax oberholseri, un paseriforme da familia dos tiránidos, foi nomeado na súa honra.
A Graña, Carreira, Ribeira
A Graña é un lugar da parroquia de Carreira no concello coruñés de Ribeira, na comarca da Barbanza. Segundo o padrón municipal (INE 2012) ten 186 habitantes (99 homes e 87 mulleres).
Leguminosas
Froito
O froito das leguminosas, tecnicamente chamado legume, deriva dun ovario composto por un só carpelo o cal -á madurez- ábrese lonxitudinalmente en dúas valvas, o que indica que a súa dehiscencia ocorre pola nervadura media e pola unión carpelar. Porén, existe unha inmensa variedade de formas e tamaños de froitos na familia. De feito, hai especies con froitos con tendencia á indehiscencia (é dicir que non se abren á madurez) e en ocasións o cáliz transfórmase nunha estrutura de dispersión. Un dos froitos máis fascinantes da familia talvez sexa o do cacahuete (xénero Arachis) xa que as flores, logo da polinización, afúndense no chan e o froito (un legume indehiscente) desenvólvese subterráneamente. Porén, as legumes máis grandes prodúceas unha liana tropical pertencente ao xénero Entada. As legumes máis longas da especie centroamericana Entada gigas (chamada "escaleira de mono" na súa terra natal) chegan a medir até 1,5 m de lonxitude. Outras especies desenvolveron interesantes mecanismos de dispersión. Así, a especie suramericana Tipuana tipu modificou parte da parede do froito para convertela nunha á, a cal lle permite trasladarse co vento rotando como as aspas dun helicóptero. Ese tipo de froito denomínase sámara. miniatura|dereita| [[Tipuana tipu  follaxe e froitos.]]
Distribución e hábitat
é unha familia de distribución cosmopolita. Os árbores son máis frecuentes nas rexións tropicais, mentres que as herbas e os arbustos dominan nas extratropicais.
Forraxeiras
miniatura|dereita| Pradeira de [[alfalfa en Marrocos.]] Na alimentación do gando bovino e ovino, principalmente, as leguminosas -por si soas ou en asociación coas gramíneas forraxeiras- presentan unha serie de bondades que incrementan a produción de leite e carne e que, ademais, tenden a mellorar a eficiencia reprodutiva dos rabaños. Algunhas de tales características ou vantaxes son que constitúen unha fonte importante de proteínas de boa calidade, dado que posúen unha ampla gama de aminoácidos esenciais que as fan superiores ás gramíneas. Neste sentido, é de destacar que presentan unha maior concentración de nitróxeno nas follas que as gramíneas. Presentan baixos niveis de fibras e alto contido de calcio, en relación coas gramíneas. Por todo isto é que as leguminosas forraxeiras seméntanse asociadas con gramíneas para mellorar a calidade da oferta alimenticia para o gando. Porén, as leguminosas presentan un beneficio adicional como melloradoras do chan desde punto de vista da fertilidade, xa que teñen a propiedade de fixar o nitróxeno atmosférico nos nódulos radiculares. A fixación de nitróxeno que se realiza nestes nódulos, é achegado ao chan unha vez envellecidas ou mortas as raíces, sendo facilmente aproveitado por outras plantas tales como as gramíneas coas que crecen asociadas. A cantidade de nitróxeno fixado polas leguminosas pode variar de 20 a 560 kg anuais por hectárea, dependendo do tipo de chan e da humidade dispoñible. Esta particularidade de fixar nitróxeno outórgalle ás leguminosas a facultade de habitar en chans de fertilidade pobre, sen que isto afecte significativamente a súa produción e calidade de biomas.
Ornamentais
As leguminosas utilizáronse en todo o mundo como plantas ornamentais desde hai séculos. Unha vasta diversidade de alturas, formas, cores de follaxe, flores e inflorescencias fan de que esta familia sexa moi utilizada no deseño de xardíns pequenos ou de grandes parques.
Pop punk
O pop punk é un xénero musical que combina elementos do punk rock coa música pop en varios graos. Allmusic descríbeo como unha variante do rock alternativo que adoita a mesturar melodías pop, tempos rápidos do punk, cambios de acordes e guitarras fortes. About.com definiu ás bandas pop punk contemporáneas como grupos accesibles para as radios pero mantendo aínda a velocidade e actitude do punk clásico.
Agustín Iglesias Caunedo
Está divorciado de Isabel Pérez-Espinosa.
Casaquistán nos Xogos Olímpicos
Os deportistas casacos gañaron un total de 72 medallas nos Xogos de Verán, e outras 8 medallas nos Xogos de Inverno.
Porin Ässät
Antecedentes
Aínda que o RU-38 gañou o campionato finés en 1967, a compañía Rosenlew considerou seriamente abandonar as actividades deportivas, xa que Rosenlew sentía que o hóckey non lle achegaba publicidade positiva abondo, senón o contrario. Os dirixentes dos Karhut e o RU-38 negociaron a unificación de ambos clubs durante a primavera e os inicios do verán dun xeito tan segredo que mesmo os integrantes dos equipos non se enteraron das negociacións da fusión. O problema para os Karhut era a recesión económica, xa que o club investira na adquisición dee xogadores para loitar pola SM-sarja e conseguir o dominio no hóckey local. Os ingresos non foron suficientes para cubrir os gastos, especialmente despois de que algúns seeareiros se cambiaran a club de Rosenlew.
Eduardo Quintela Bóveda
Traxectoria
Ao rematar a guerra civil foi destinado a Barcelona, onde traballou con Pedro Polo Borreguero con quen detivo ao asasino Justo Bueno Pérez. En 1939 detivo os membros da CNT Eliseu Melis Díaz e Antoni Seba Amorós, que actuaron de confidentes para el até que Melis foi asasinado en 1947 por membros da CNT. En 1941 foi nomeado xefe da Brigada de Investigación social, que en 1945 se dividiu en Brigada Político Social e Servizos Especiais. Quintela foi nomeado xefe da Brigada Político-Social de Barcelona. Un das súas actuacións máis sonada foi abater nun enfrontamento a tiros en xuño de 1948 ao anarquista Raúl Carballeira. O 2 de marzo de 1949 o grupo Los Maños liderado por Quico Sabaté e Wenceslao Jiménez Orive intentou un atentado contra el nas rúas Mallorca e Provença de Barcelona, pero non ía no automóbil e en cambio mataron os falanxistas Manuel Piñol Ballester e José Tella Bavoy, xefe de deportes desta organización, e o chofer Antonio Norte Juárez. Propúxose o obxectivo de acabar co maquis libertario en Barcelona mediante un sistema de delatores e infiltrados que facilitaron a caída de dirixentes como Josep Lluís i Facerias, metrallado no barrio de Sant Andreu del Palomar o 30 de agosto de 1957.
Félix Malloum
Traxectoria
Serviu como oficial do exército chadiano e como membro do Partido Progresista Chadiano (PPT). Logo converteuse en xefe do Estado Maior co rango de coronel. Foi encarcerado polo presidente François Tombalbaye, pero foi liberado tras o exitoso golpe de estado do 13 de abril de 1975. Desde ese momento serviu como presidente á vez que primeiro ministro do Chad até o 29 de agosto de 1978, cando Hissène Haberei foi nomeado primeiro ministro para integrar aos rebeldes armados norteños ao goberno. Con todo, foi en balde, e Malloum renunciou á presidencia o 23 de marzo de 1979.
Inés Rivadeneira
Inés Rivadeneira López, nada en Lugo o 2 de novembro de 1928 e finada en Madrid o 3 de agosto de 2020, foi unha mezzosoprano e catedrática de canto galega.
Traxectoria
No Liceu de Barcelona interpretou en 1964 o papel principal da Carmen de Bizet xunto a Pedro Lavirgen, Mirna Lacambra e Orazio Gualtieri, baixo a dirección de Eugenio M. Marco. Inés interpretou tanto o rol de Aurora de Doña Francisquita e o papel protagonista da Carmen, en numerosas ocasións ao longo da súa carreira por toda España, en Portugal (Lisboa) e en Alxeria (Orán). Foron os dous personaxes máis exitosos da súa carreira.
Estrela
Estrela pode referirse a:
Provincia de Catamarca
A provincia de Catamarca é unha das 23 provincias da Arxentina sitúada ó noroeste do país. Ten unha poboación de 367.828 habitantes e a súa capital é San Fernando del Valle de Catamarca.
Satélite
Satélites artificiais
Agora ben, se o definimos dende un punto de vista rigoroso, un satélite artificial é un obxecto non tripulado posto en órbita arredor da Terra, quedando fóra desta definición os foguetes lanzadores como as cápsulas tripuladas ou de carga, os transbordadores espaciais e mailas estacións orbitais. Tampouco son considerados satélites artificiais as sondas espaciais enviadas a calquera outro destino do Sistema Solar, pois non teñen unha órbita periódica.
Día das Canarias
O Día das Canarias é un día festivo en todas as illas das Canarias, que se celebra o 30 de maio. Conmemórase con este día o aniversario da primeira sesión do Parlamento das Canarias, con sede na cidade de Santa Cruz de Tenerife, levada a cabo o 30 de maio de 1983, uns dez meses despois de publicarse o Estatuto de Autonomía das Canarias no Boletín Oficial del Estado. Este primeiro parlamento foi presidido por Pedro Guerra Cabrera. O Estatuto das Canarias publicouse o 10 de agosto de 1982, e, a semellanza doutros estatutos das demais comunidades autónomas de España, recoñecía unha maior autoxestión do arquipélago canario dentro de España.
Iván Carril
Iván Carril Regueiro, nado en Rebordaos (Santiago de Compostela) o 13 de febreiro de 1985, é un exfutbolista e actual adestrador de fútbol galego. Xogaba de centrocampista e actualmente adestra o CF Noia. É irmán do tamén futbolista Jonathan Carril.
Eirís de Arriba, Oza, A Coruña
miniatura|Situación de Eirís de Arriba no "barrio-territorio" de Eirís. Eirís de Arriba é un lugar da parroquia de Oza no concello coruñés da Coruña na comarca da Coruña. Segundo o padrón municipal (INE 2014) ten 459 habitantes (120 homes e 150 mulleres), o que supón unha diminución en 189 habitantes en relación ao ano anterior.
Magic Johnson
Magic Johnson formou parte ademais do inesquecible "Dream Team" dos Xogos Olímpicos de Barcelona 1992, onde o combinado norteamericano se fixo co ouro varrendo aos seus rivais. En 1996 foi nomeado como un dos cincuenta mellores xogadores da historia da NBA e en 2002 consagrouse entrando no Basketball Hall of Fame. Johnson é tamén coñecido por contraer o virus VIH, facéndoo público en 1991 e retirándose da práctica do baloncesto inmediatamente. Co apoio dos seus colegas de profesión, converteuse no primeiro xogador abertamente seropositivo en xogar na NBA.
Breve retorno á NBA (1996)
Na tempada 1993-94 aceptou facerse cargo do equipo dos Lakers como adestrador principal, pero tras disputar dezaseis partidos renunciou ao seu cargo. A cambio, pasou a ser accionista do equipo en xuño de 1994. A sorpresa chegou xa comezada a tempada 1995-96, cando volveu a calzarse unhas zapatillas de baloncesto para xogar os seus últimos 32 partidos como profesional á idade de 36 anos. A pesar do tempo retirado, tivo unha media de 14,6 puntos, 6,9 asistencias e 5,7 rebotes. Chegou a xogar os playoffs, sendo eliminados por Houston Rockets na primeira rolda, retirándose definitivamente. Johnson explicou o seu regreso con estas palabras: "Vou terminar o meu mandato, algo que non puiden facer cando se frustrou o meu regreso en 1992".
Logros persoais
miniatura|240px|Estrela de "Magic" no Paseo da Fama de Hollywood.
Will Eisner
Premios Eisner
As categorías dos premios, que algúns equiparan aos Oscar dos cómics, inclúen mellor guionista, debuxante, rotulación, capa, colorista etc.
Cefoxitina
Cefoxitina é un antibiótico beta-lactámico pertencente á segunda xeración de cefalosporinas.
Itoshima
O concello de Itoshima limita cos concellos de Fukuoka (da prefectura de Fukuoka); de Saga e de Karatsu (son da prefectura de Saga).
2 Fast 2 Furious
Rodaxe
Walker, un grande entusiasta dos automóbiles, conduciu persoalmente un Nissan Skyline GT-R modelo R-34 nas escenas de apertura do filme. Aoki non tiña carné de conducir nin experiencia ningunha en conducir, polo que recibiu clases de conducir durante a rodaxe para poder conducir un Honda S2000 AP1 na película. Gibson conduciu un  Mitsubishi Lancer Evolution VII convertible, e Michael Ealy un Toyota Supra Turbo MkIV modelo JZA80 que pertencera a Walker en Fast and The Furious.
Crítica
Rotten Tomatoes dálle unha taxa de aprobación do 36% baseados en 160 críticas, cunha media de 4.7/10. O consenso do sitio é: "Bela xente e belos coches nunha película que non porá en perigo as células do cerebro". Metacritic sobre 35 críticas dálle unha puntuación media ponderada de 38 sobre 100, indicando "xeralmente comentarios desfavorables".
Antonio Olives Quintás
Traxectoria
Diplomado en Maxisterio pola Universidade de Santiago de Compostela e en Filoloxía inglesa pola UNED, exerceu como profesor durante 26 anos no sector privado, antes de dar o paso á actividade política.
Camiño Francés
Pode considerarse como o Camiño de Santiago por antonomasia por ser, con diferenza, a vía máis frecuentada dos diferentes Camiños: en 2016 foi a vía escollida por 176.329 peregrinos rexistrados pola Oficina do Peregrino (un 63,38% do total); en segundo lugar, moi lonxe, estaría o Camiño Portugués, cunhas porcentaxes do 16-18%. . Tamén é a vía mellor sinalizada e a que conta cun maior número de albergues ó longo do seu percorrido.
O Camiño na actualidade
A seguinte relación segue a distribución proposta na páxina web da Federación Española de Asociaciones de Amigos del Camino de Santiago, pero como inicia o Camiño en Puente la Reina (punto de confluencia dos camiños que comezan en Francia para entrar en España por Roncesvalles ou por Somport), cómpre engadir outras catro etapas máis para comezar a peregrinación en Saint Jean Pied de Port, de acordo co percorrido descrito no Calixtino:
O Camiño Francés en Navarra
Picaud deixou ben patente na súa Guía do Peregrino o desprezo e profunda aversión que sentía por vascos e navarros :
1ª etapa: Saint Jean Pied de Port - Roncesvalles
Tras abandonar Orisson o Camiño pasa xunto á Virxe de Biakorri e a Cruz de Thibault, cheas de obxectos e adornos como ofrenda dos peregrinos. Máis adiante atravesa o outeiro de Bentarte, onde se localiza a fonte de Roldán, capitán do exército de Carlomagno, onde fora derrotado e morto polos vascóns o ano 778.
3ª etapa: Zubiri - Pamplona
Tras pasar Zuriain e Irotz crúzase o río Arga e segue cara a Zabaldica e Arleta. Cruza o río Ulzama e chega a Arre, onde a ermida da Trindade -románica- mantivo un antigo hospital xa documentado no século XI.
4ª etapa: Pamplona - Puente la Reina
Finalmente, o camiño chega a Puente la Reina (Pontus Reginae no Calixtino; noutras fontes da época, Ponte de Arga). O elemento máis significativo é a ponte medieval sobre o río Arga, mandada construír pola raíña Muniadona de Castela -a raíña que dá nome á vila-, Dona Maior, esposa do rei de Navarra Sancho Garcés III de Pamplona, Sancho O Maior (990-1035). A cidade, no século XII, tiña dous hospitais de peregrinos e lazareto, un barrio de francos e a igrexa de Santiago (románica do XII, remodelada no XVI, e que só conserva da primitiva a portada sur).
6ª etapa: Estella - Los Arcos
En Ázqueta, na igrexa de San Pedro, destaca unha pía bautismal románica. Un veciño do lugar, coñecido como Pablito el de las varas, fíxose famoso por ofrecer varas de abeleira ós peregrinos para ser usadas como bordón. En Villamayor de Monjardín, unha igrexa románica e, nun capitel, a loita de Roldán con Farragut. En Urbiola houbo hospital de peregrinos dirixido polos cabaleiros da Orde de San Xoán de Xerusalén.
7ª etapa: Los Arcos - Viana
Viana tamén aparece citada no Calixtino co nome de Covas, unha das aldeas que deron lugar á cidade de Viana ("A continuación, pola localidade dita de Covas pasa un río que tamén é mortífero"). Foi fundada en 1219 por Sancho VII de Navarra, Sancho o Forte, e Carlos III de Navarra dotouna en 1423 co Principado de Viana. Destaca a igrexa gótica de Santa María (construída entre 1250 e 1312). Na portada da Epístola está o sepulcro de César Borgia, quen fora bispo de Pamplona, arcebispo de Valencia e cardeal, e morrera asasinado nesta vila en 1507. No século XVI había tres hospitais na localidade.
10ª etapa: Nájera - Santo Domingo de la Calzada
A catedral, dedicada ó santo, foi erixida a partir de 1158 -sobre unha igrexa anterior, consagrada en 1106- e moi modificada posteriormente, a partir do XVI. No lado esquerdo do cruceiro está o sepulcro de Santo Domingo, coa lauda románica orixinal do século XII, baixo mausoleo de alabastro de 1440 e cuberto por un baldaquino realizado por Juan de Rasines e Felipe Bigarny en 1514. miniatura|esquerda|250px|Escena do milagre do galo e a galiña no Retablo do trascoro da catedral de Santo Domingo. Quizais o elemento máis curioso sexa un enreixado gótico no que se conservan un galo e unha galiña brancos, vivos, en memoria do milagre da galiña que cantou despois de asada.
11ª etapa: Santo Domingo de la Calzada - Belorado
A 2 km de Grañón, última poboación da provincia da Rioxa, o Camiño entra na provincia de Burgos, na comunidade de Castela e León. Para Picaud, Castela "É unha terra chea de tesouros, de ouro, de prata, rica en teas e vigorosos cabalos, abundante en pan, viño, carne, pescado, leite e mel. Nembergantes, está falla de árbores e chea de homes malos e viciosos" (López Pereira, px. 96).
14ª etapa: Burgos - Hornillos del Camino
En Rabé de las Calzadas, topónimo que recolle a súa orixe na pereginación a Santiago, destaca a igrexa de Santa María, do século XIX, e a partir desta localidade o Camiño entra na meseta castelá, coas dificultades que implica esta paisaxe case ausente de protección vexetal para o camiñante e as longas etapas por terras despoboadas.
18ª etapa: Carrión de los Condes - Ledigos
Finalmente, tras 17 km de camiño sen cruzar poboación ningunha, na chamada calzada dos peregrinos, alcánzase Calzadilla de la Cueza, onde houbo un antigo templo do que só queda a torre dando sombra ó cemiterio. O Camiño segue por Santa María de las Tiendas, aldea de catro casas con igrexa parroquial que pertenceu á Orde de Santiago e onde houbo mosteiro e hospital, e despois chega a Ledigos, cunha igrexa parroquial dedicada a Santiago na que o santo se mostra nas súas tres iconografías: apóstolo, peregrino e cabaleiro (matamouros).
19ª etapa: Ledigos - Sahagún
O itinerario nesta etapa segue coincidindo coa autovía A-231 (Autovía do Camiño de Santiago) aínda que hai outras rutas alternativas, non urbanizadas, que acceden a Terradillos de los Templarios ou a Moratinos. Por calquera delas atravesa estas localidades, visitando nesta segunda a igrexa de San Tomé de Aquino, do XVI, e percorrendo a rúa Real ou Calzada francesa, en clara alusión á orixe xacobea da vila. Posteriormente pasa por San Nicolás del Real Camino, onde houbo un lazareto documentado en 1198.
20ª etapa: Sahagún - El Burgo Ranero
Sáese de Sahagún cruzando o río Cea pola Puente Canto, onde estivo o mosteiro dos Santos Facundo e Primitivo, orixe da cidade que foi nacendo ó seu redor. Tras 4 km de marcha, ó pasar Calzada del Coto, o peregrino pode coller unha desviación cara ao noroeste que abre unha ruta alternativa, chamada Calzada de los Peregrinos, por Calzadilla de los Hermanillos, que remata conectando de novo co Camiño francés en El Burgo Ranero ou en Mansilla de las Mulas. Proba da antigüidade desta vía -que foi calzada romana- é que pouco antes de Calzadilla hai unha Fuente del Peregrino.
21ª etapa: El Burgo Ranero - Mansilla de las Mulas
miniatura|250px|Libro de peregrinación a Santiago escrito polo xaponés Munehiro Ikeda en 1983-1986. Detalle do seu paso por Mansilla de las Mulas. El Burgo Ranero - Reliegos - Mansilla de las Mulas
24ª etapa: Villadangos del Páramo - Astorga
En San Martín del Camino houbo un hospital para peregrinos pobres, e hoxe un Museo Etnográfico e do Camiño de Santiago.
O Camiño segue, pasada a ponte, por Hospital de Órbigo (coa igrexa de San Xoán Bautista, do XVIII e os restos do hospital que deu nome ó lugar), Villares de Órbigo (coa igrexa de Santiago) e Santibáñez de Valdeiglesias. Ó pouco pasa xunto ó Cruceiro de San Toribio, sobre un alto (913 m) desde o que se estende unha ampla vista de Astorga e o monte Teleno.
Miguel Vaquer
Traxectoria
Durante a democracia exerceu como rexistrador da propiedade e o seu último destino antes de xubilarse foi Orihuela. Foi vogal da Fundación Barceló.
Camiño Francés
27ª etapa: Molinaseca - Vilafranca do Bierzo
miniatura|250px|Un grupo de peregrinos avanza fronte ó Castelo dos Templarios de Ponferrada. Molinaseca - Campo - Ponferrada - Compostilla - Columbrianos - Fuentes Nuevas - Camponaraya - Cacabelos - Pieros - Vilafranca do Bierzo miniatura|esquerda|Porta do Perdón, na igrexa de Santiago en Vilafranca. Despois de Molinaseca, o Camiño bifúrcase nas chamadas Ruta do Paso da Barca e a Ruta de Campo. A primeira, que segundo Elías Valiña tamén chaman Camino de los gallegos, segue a estrada e cruzaba o río Boeza por unha ponte romana afundida no XVIII e reconstruída no XIX. Próximo a este lugar, Paso da Barca, houbo hospital, ermida e convento agustino.
O Camiño segue, dando unha curva cara ao norte, ata Compostilla, hoxe un barrio de Ponferrada; Columbrianos, xa documentada no século X, coa igrexa de Santo Estevo (XVIII); Fuentes Nuevas, cun un moderno cruceiro no que a tradicional imaxe da Virxe no reverso da cruz está substituída pola de Santiago peregrino; e Camponaraya, coa igrexa de San Ildefonso e a capela da Virxe da Soidade.
Antes de entrar en Cacabelos deixa ó lado a igrexa de Santa María, de orixe románica. Tras atravesar Cacabelos e cruzar o río Cúa, dá co Santuario da Quinta Angustia, do s. XVIII. A vila seguinte é Pieros, e a partir de aquí o Camiño segue a beiravía da estrada, se ben pode collerse unha vía alternativa por camiños rurais.
28ª etapa: Vilafranca do Bierzo - O Cebreiro
En Las Herrerías (Las Herrerías de Valcarce) houbo en tempos catro ferrerías, das que unha se mostra restaurada ó peregrino. No barrio de Hospital houbo un hospital destinado ó coidado dos ingleses, polo que se coñece como Hospital de los Ingleses.
29ª etapa: O Cebreiro - Triacastela
Por fin, o peregrino intérnase por terras galegas, aínda con 151 km por diante ata rematar o Camiño en Santiago. O itinerario histórico segue, en certos tramos, pegado á estrada LU-633. No século XVI abriuse unha vía alternativa por Lugo, dadas as dificultades do Camiño nos Ancares e a penosa situación daquela do hospital de Cebreiro; esta ruta transcorría por La Faba, Doncos, Becerreá, Bóveda e Lugo, para conectar co Camiño francés en Palas de Rei.
As Cernadas, Oza, A Coruña
O lugar tiña máis de cincuenta habitantes en 2003, pero desapareceu completamente por causa das obras para a construción do novo barrio de Xuxán (antes Parque Ofimático ) e da estrada AC-10.
Camiño Francés
33ª etapa: Palas de Rei - Arzúa
miniatura|Cruceiro de Melide, o máis antigo de Galicia. Palas de Rei - O Carballal - San Xiao do Camiño - Pallota - A Ponte Campaña - Casanova - Porto de Bois - A Campanilla - O Leboreiro - Furelos - Melide - Santa María de Melide - O Carballal - Parabispo - Boente - A Castañeda - Ribadiso - Arzúa miniatura|esquerda|Pinturas en Santa María de Melide. O Camiño entra nunha longa etapa (29 km) que, aínda que teña un perfil practicamente horizontal, se trata dunha sucesión de costas e pendentes que castiga duramente ó peregrino.
A partir de agora entra na provincia da Coruña polo Leboreiro, onde cruza o río Seco a través dunha ponte medieval do XIV. Aquí houbo un hospital de peregrinos no século XII. Atravesa o parque empresarial de Melide e pasa por Furelos, onde cruza o río Furelos, afluente do Ulla, e entra en Melide, onde pasa por diante da capela de San Roque, que conserva a fachada da igrexa de San Pedro, hoxe desaparecida, e do cruceiro do século XIV, considerado o máis antigo de Galicia.
En Melide conflúe o Camiño Primitivo, polo que se multiplica o número de peregrinos.
34ª etapa: Arzúa - O Pino - Santiago de Compostela
A última etapa do Camiño é tamén a máis longa, con 40 km, na proposta da Federación Española de Asociaciones de Amigos del Camino de Santiago. Por iso noutras Guías divídese en dous tramos de 20 km (Arzúa-O Pedrouzo e O Pedrouzo-Santiago); outra posibilidade é achegarse ata o Monte do Gozo e deixar os últimos 5 km para entrar o último día totalmente frescos en Santiago.
Tras deixar Santo Antón e O Amenal, e cruzar o río Brandelos, o Camiño entra no concello de Santiago. Cruza San Paio e rodea a valla perimetral do aeroporto, para chegar á Lavacolla (Lavamentula, no Calixtino), onde destaca a igrexa de San Paio (1840).
Cruza o río Sionlla ou rego de Lavacolla, onde os peregrinos se lavaban e mudaban de roupa para entrar limpos en Santiago. Este rito, medio medida hixiénica e medio ritual purificador, xa se cita no Calixtino no século XII: "porque ... os peregrinos franceses que ían a Santiago espíanse e, por mor do Apóstolo, acostumaban a lavar non só as súas partes senón a sucidade de todo o corpo".
Rexión de Murcia (1833-1978)
miniatura|dereita|250px|División territorial de España en 1833 (rexións). A Rexión de Murcia creouse na reorganización territorial de 1833, herdeira do antigo Reino de Murcia e do departamento de Río Segura (definido durante o reinado de Xosé Bonaparte e que nunca chegou a entrar en vigor). Estaba formada polas provincias de Albacete e Murcia. Como o resto de rexións definidas en devandita división territorial, carecía de calquera competencia de tipo administrativo, limitándose a ser unha simple clasificación provincial.
Galicia na monarquía visigoda
Gallaecia foi unha provincia do Reino visigodo, mais continuou a ter unha condición diferente do resto de provincias visigodas peninsulares. tal é o caso que a documentación visigoda denota tres entidades políticas: Galicia (Gallaecia), España (Hispania) e Septimania, derivadas da antiga condición política destas. Así, o estado visigodo conformouse de tres antigos reinos, chegando o caso de que Gallaecia e o Reino visigodo estean rexidos por diferentes reis, como o caso de Éxica e Vitiza.
Historia
miniatura|esquerda|200px|Mapa político do Suroeste europeo arredor do ano 600 d.C onde se reflicten tres diferentes territorios baixo goberno visigodo; [[Hispania, Gallaecia e Septimania.]]
O certo é que as derradeiras décadas da monarquía visigoda foron de marcada decadencia, debido en boa parte á redución do comercio cunha importante mingua da circulación monetaria, consecuencia directa da imposición do poder musulmán a principios do século VIII polo mediterráneo sur. A Gallaecia verase afectada polas mesmas pautas. É daquela cando San Froitoso denunciou un estado xeneralizado de retroceso cultural, perda da dinámica de tempos atrás, e axiña abrollou un certo grao de descontento no alto clero galaico. Así, no X Concilio de Toledo, no ano 656, Froitoso, pertencente a círculos de poder visigodos asumiu a cadeira metropolitana de Braga, acontecendo isto previa renuncia do seu titular Potamio, quen ademais recoñecía explicitamente a crise da vida eclesiástica. Na mesma ocasión os alí reunidos anulaban o testamento deixado polo bispo Recimiro de Dumio, pois nel doaba as riquezas da diocese-mosteiro aos pobres.
miniatura|dereita|150px|[[Tremissis|Triente bracarense de ouro, acuñado na Gallaecia a finais do século VII, durante o goberno do visigodo Witiza.]] A crise final visigoda remontaría ao reinado de Éxica. Este monarca declarou herdeiro ao seu fillo Vitiza e xa en vida asociouno ao trono, no ano 698, pese a que a lei visigoda obrigaba á elección dun novo rei e non á transmisión hereditaria. Dita asociación consistiu en entregarlle o goberno da Gallaecia, exercendo como rei con capital en Tui. Vitiza vai ser rei da Gallaecia cando menos ata a morte do seu pai, o que supón unha situación novidosa nesta etapa final e conflitiva da monarquía visigoda, evidenciando a actividade política que Galiza conservaba cen anos despois da fin da monarquía sueva. No ano 702 coa morte de Éxica, Vitiza asume tamén o goberno de Hispania, trasladándoo a Toledo onde gobernaría ata o ano 710. Trala súa morte, un sector aristocrático visigodo impediu a subida ao trono do seu fillo Akhila, impoñendo pola forza a Rodrigo, o que supuxo un irresoluble conflito civil entre os seus partidarios e os dos fillos de Witiza. Será no ano 711 cando os inimigos de Rodrigo logren que un exército musulmán cruzase o estreito de Xibraltar e presentase batalla a Rodrigo en Guadalete, onde este é derrotado, fito que marca a fin do goberno visigodo en Hispania, e que terá unha transcendencia histórica total para as dúas restantes entidades políticas: Gallaecia e Septimania.
Complexo Ons-O Grove
Fauna
O espazo chega a acadar a presenza en inverno de trece mil aves acuáticas, como o culleiro (Platalea leucorodia) ou a gabita (Haematopus ostralegus). Nas illas Ons atópanse colonias dos corvos mariños cristados (Phalacrocorax aristotelis), e da gaivota Larus cachinnans.
Lexislación
Igualmente, parte deste ZEC están dentro das zonas húmidas protexidas do "Complexo intermareal Umia-O Grove, A Lanzada, punta Carreirón e lagoa Bodeira" e a zona húmida de importancia internacional, ou Ramsar, "Complexo intermareal Umia - Grove".
Jean-Jacques Favier
Jean-Jacques Favier, nado en Kehl (Alemaña) o 13 de abril de 1949 e finado o 19 de marzo de 2023, foi un astronauta francés que formou parte da misión STS-78.
José Randolfe Vilariño
Traxectoria
Entre 1984 e 1989 estudou Artes Aplicadas, especialidade de esmalte, na Escola Mestre Mateo de Santiago de Compostela. Realizou viaxes de formación a París e Florencia e tamén fixo estudos de Xeografía e Historia e de Enxeñería Técnica Forestal. A súa pintura é froito dunha ampla mestizaxe, na que se atopan contribucións do expresionismo, surrealismo, nova figuración, arte pop etc... Tamén realizou incursións na escultura.
Dassault Super Étendard
Historia
En Francia, os Super Étendard foron retirando aos Étendard IV. Operaron dende os portaavións franceses Clemenceau e Foch e, na actualidade dende o Charles de Gaulle. Os 60 avións da Aeronavale foron modificados para poder lanzar un mísil nuclear ASMP. Nos anos noventa, foron modernizados ao nivel Super Étendard Modernisé, con cambios na electrónica para poder empregar armas máis modernas. Na actualidade están a ser substituídos polos novos Dassault Rafale, operando os que quedan nas Flottilles 11F e 17F.
Provincia de Chubut
A provincia de Chubut é unha das 23 provincias da Arxentina. Ten unha poboación de 506.668 habitantes (2010) e a súa capital é Rawson, sendo a cidade máis poboada Comodoro Rivadavia.
Real Academia Galega
Século XXI
En 2022 a Real Academia Galega trasladouse de forma temporal a unha nave en Pocomaco para levar a cabo as tarefas de rehabilitación da sede na rúa Tabernas.
Ironclad
Sinopse
O 15 de xuño de 1215 e, tras unha dura negociación, o Rei Xoán I de Inglaterra, vese obrigado a asinar certas peticións dos señores feudais que pretenden poñer límites ó uso despótico do poder por parte do Rei. O documento resultante é a Carta Magna. Un feito insólito para un rei medieval, que vía como aqueles ós que gobernaba e que lle debían ser fieis, lle arrincaban as súas prerrogativas reais. Porén, cando puido reunir un forte exército, o rei John negouse a cumprir o acordo e dispúxose a eliminar a todos os que firmaran a Carta Magna, poñendo a Inglaterra ó bordo dunha guerra civil: a Primeira Guerra dos Baróns (1215-1217). O Rei decidiu castigar a aqueles que o humillaron, entre eles un grupo de cabaleiros templarios refuxiados no castelo de Rochester, que loitarán para resistir o asedio das tropas reais.
Alberto Jonás
Escola Maxistral da Virtuosidade Pianística Moderna
Na amplitude de alcance, orixinalidade e claridade de execución, o libro non ten precedentes. Ferruccio Busoni considerouna como " a obra máis monumental xamais escrita para piano ". Josef Lhevinne calificouna coma "a obra máis grande e máis valiosa no tema", e Moriz Rosenthal enxalzouna coma "Obra Mestra". Foi admirada tamén por Sergei Rachmaninoff, quen a mencionou na súa correspondencia epistolar.
Eskizos 1989–1993
O álbum inclúe os sinxelos incluídos nos dous EP publicados nos primeiros anos da década de 1990, así como dous temas inéditos gravados en directo.
Ácido glutámico
Potenciador do sabor
O ácido glutámico libre está presente en moitos alimentos, como queixo e prebe de soia, e é responsable do sabor umami, un dos cinco sabores básicos para os humanos. O ácido glutámico úsase a miúdo como aditivo alimentario e potenciador do sabor en forma de glutamato monosódico.
Isaac Díaz Pardo
Deseñador
Canto ao deseño industrial no Castro de Samoedo, en Sada creou o seu taller cerámico, xerme da fábrica de Cerámicas do Castro, de Magdalena en 1955 (Buenos Aires) e de Sargadelos en 1970. Alí aplicará os fundamentos do deseño á industria cerámica. Para conseguir a tecnoloxía adecuada, el mesmo inventou e patentou máquinas e fornos avanzados para a fabricación da porcelana de Sargadelos. miniatura|Monumento aos fusilados na [[Guerra civil española|Guerra civil deseñado por Díaz Pardo.]]
Pintor
Despois de abandonar a pintura para dedicarse a outras tarefas vén a Segunda etapa de 1949 a 1955: influencia do grupo dos renovadores galegos, especialmente de Maside e Colmeiro, ademais de Renoir e Cezanne. Segue instalado na figura da muller asociada á nai, á patria e á fertilidade.
Etapa americana, do ano 1955 a 1971, na que experimenta unha importante evolución estética influenciada polo contacto directo coa arte internacional e con Luís Seoane. Hai temática social, traballadores, campesiños.
Talía Teatro
Espectáculos teatrais
Tendo en conta o público albo, podemos afirmar, segundo esta táboa, que o 50% das obras son para adultos, o 22.5% para adultos e adolescentes e o 27.5% restante están dirixidas ao sector infantil.
Lino Martínez Villafínez
Traxectoria
Unha rúa compostelá leva o nome de Pintor Lino Villafínez na súa lembranza.
Interkosmos 1
Características
Interkosmos 1 foi o primeiro membro da serie de satélites DS-U3-IK e estaba adicado ó estudo da magnetosfera e a atmosfera superior terrestre. Foi deseñado para estudar os raios X e ultravioleta do Sol e os seus efectos na atmosfera.
Gonçalo Garcia
Gonçalo Garcia foi un trobador portugués, que estivo activo por volta de 1245 e fillo de Garcia Mendiz de Eixo. É autor de 1 cantiga de escarnio sobre o rapto de Maria Rodrigues Codorniz, familiar de Rodrigo Sanches, bastardo de Sancho I.
Cherna
Ameazas e conservación
Alí onde se orientaron actividades comerciais á pesca da cherna de maneira específica, as capturas alcanzaron un pico e despois descenderon rapidamente: son os casos do Brasil, as Bermudas e Portugal. Noutros casos, como son o de Angola e o de España, o rápido aumento de capturas nos anos 1990 indica un esforzo na mellora das técnicas, pero aínda é cedo para saber se esa pesca es sustentábel.
Rampage (filme de 2018)
Rampage é un filme estadounidense de 2018 dirixido por Brad Peyton que está baseado na serie de videoxogos do mesmo nome de Midway Games. Está protagonizado por Dwayne Johnson, Naomie Harris, Malin Åkerman, Jake Lacy, Joe Manganiello e Jeffrey Dean Morgan.
Sinopse
Conta a historia do primatólogo Davis Okoye, que é o coidador de George, un gorila albino que se converte nun mostro xigante por mor dun experimento deshonesto. Xuntos deberán parar outros dous animais mutados, un lobo chamado Ralph e un crocodilo chamado Lizzie, que están a destruír Chicago.
Provincia de Corrientes
A provincia de Corrientes (en guaraní, Taragüí Tetãminié) é unha das 23 provincias da Arxentina. Ten unha poboación de 992.595 habitantes (2010) e a súa capital é Corrientes.
O goberno correntino declarou no 2004 o guaraní correntino como "idioma oficial alternativo" da provincia, xunto co castelán. Até 2010 foi a única provincia con ese status, ao sumárselle a provincia do Chaco.
Proteína Z
Fisioloxía
O papel principal da proteína Z parece ser a degradación do factor Xa. Isto faino directamente o inhibidor da protease relacionado coa proteína Z (ZPI), pero a velocidade da reacción multiplícase por 1000 en presenza de proteína Z. Curiosamente, o ZPI tamén degrada o factor XI, pero para esta reacción non cómpre a presenza de proteína Z.
Katherine Mansfield
Traxectoria
Para entón, en 1908, converteuse nunha boa violoncellista e soñaba con dedicarse profesionalmente á música, mais o seu pai non llo permitiu e nunca o fará realidade. Rapidamente converetuse nunha bohemia, como moitos artistas da súa época, e coñeceu un mozo chamado Garnet Trowell. Os pais deste opuxéronse á relación e esta rematou, aínda que ela quedou embarazada. Coñeceu un profesor de canto once anos máis vello ca ela, George Bowden, co que casou precipitadamente, pero abandonouno a noite de vodas. Cando informou os seus pais de que estaba embarazada, a súa nai, Annie, chegou a Londres a principios de 1909 e levouna a Bad Wörishofen, en Baviera, Alemaña, coa intención de manter o seu embarazo en segredo e deixar atrás o seu lesbianismo, xa que a súa nai tamén coñecía a súa relación con Ida Baker.
Publicou o seu segundo libro de historias, Prelud. Durante o inverno de 1918, ela e Ida Baker vivían nunha vila de San Remo, en Italia, onde Murry chegou para pasar o Nadal con elas. A relación con Murry foi distante a partir dese momento, xa que vivían separados, el en Londres e ela en Italia. Mentres estaba en Italia recibiu a visita do seu pai, que enviuvara recentemente. A partir de entón empezou a buscar desesperadamente cura para a tuberculose, mesmo con algúns métodos pouco ortodoxos.
Grao
O termo grao designa en xeral un nivel dunha determinada escala. No entanto, pódese definir máis especificamente nos seguintes campos:
Véxase tamén
Fok
Historia de Hamburgo
Fundación misioneira
No 831 o emperador franco Ludovico Pío creou o bispado con sé na poboación e o primeiro bispo, Ansgar, construíu a primitiva catedral de Sta. María (834-843, tres naves en madeira), escola e convento. Todo foi incendiado e destruído, coma o resto de Hammaburg, polos viquingos en 845.
Século XIX
A forte inmigración do rural, cuadriplicando a súa poboación ata os 800.000 habitantes a fins de século, axudada pola extensión do ferrocarril (dende 1842, con estación no sueste de murallas ) favoreceron a inmediata suburbanización da rexión de Hamburgo. En 1938, durante o réxime nazi, reorganizaríanse os límites administrativos da futura cidade-estado (período da República Federal despois da guerra), incluíndo xa Altona entre outras vilas próximas.
Y vasco
Estacións
300px|miniatura|Trazado do proxecto da Y vasca nun mapa de Euskadi.
Polinomio
En matemáticas, as funcións polinomiais ou polinomios son unha clase de funcións simples e infinitamente diferenciábeis. Debido á natureza da súa estrutura, os polinomios son moi simples de avaliar e por consecuencia úsanse extensivamente na análise numérica.
Definición
Os elementos a_0,...,a_n denomínanse de coeficientes do polinomio e o termo a_0 de coeficiente constante.
Real Club Deportivo Fabril
Historia
Foi na tempada 1994-95 cando o Deportivo B volveu ascender a Segunda B, tras quedar cuarto na liga regular e ser o dominador do seu grupo na fase de ascenso, gañando 4 dos seis partidos que disputou contra os seus rivais, que foron Rayo Majadahonda, Atlético Bembibre e Caudal Deportivo. Ao ano seguinte, na que era a súa segunda tempada na categoría, o equipo acabou no quinto posto, e na edición seguinte, a 1996–97, conseguiu meterse na fase de ascenso, despois de rematar en cuarta posición. Quedou encadrado co Elche, Córdoba e Barakaldo pero só conseguiu gañar dous dos seis partidos. Na 1997–98 xogou de novo a liguiña de ascenso a Segunda División, tras rematar 3º. Enfrontouse ao Recreativo de Huelva, ao Espanyol B e de novo ao Barakaldo, sendo este último o único ao que logrou vencer nun dos encontros.
Na tempada 2007-08 quedou 4º, e xogou a fase de ascenso a Segunda División pero foi eliminado na primeira eliminatoria polo Écija Balompié. Na tempada 2008-09 quedou 17º volvendo á Terceira división na última xornada. miniatura|300px|Encontro disputado entre o Deportivo da Coruña B e o [[CDA Navalcarnero.]] Na campaña 2009–10 volveu ser campión de Terceira a tres xornadas do final, ascendendo novamente á Segunda División B, tras superar a eliminatoria contra o Burgos CF nos penaltis en Riazor. Na tempada 2010–11 descendeu novamente a Terceira División. Xogou unha nova fase de ascenso na 2012-13 sen conseguir subir e na tempada seguinte acabou en 9ª posición. A continuación disputou outras tres promocións nas tres tempadas seguintes, acadando o ascenso na última delas, a 2016-17, na que foi campión e conseguiu vencer ao Club Polideportivo Cacereño no play off.
LeBron James
Tempada 2006-07
Nos playoffs, Lebron liderou ao seu equipo e gañaron a Wáshington Wizards (4-0) (27.8 puntos, 8.5 rebotes e 7.5 asistencias) e New Jersey Nets (4-2 ) (24.7 puntos, 7.3 rebotes e 8.5 asistencias), para enfrontarse contra os ?bad boys? de Detroit Pistons nas Finais de Conferencia onde venceron por 4-2 por (25.7 puntos, 9.2 rebotes e 8.5 asistencias). O seu equipo perdeu os 2 primeiros partidos contra os Pistons pero logo culminou unha gran remontada e gañou os 4 seguintes. Hai que resaltar o 5º encontro, no que Cleveland gañou 109-107 na 2ª prórroga con canastra sobre a bucina de Lebron. Nese partido, King anotou 48 puntos, incluíndo os 25 últimos do seu equipo, co que pasou á historia dos playoffs.
Miami Heat (2010-2014)
O 9 de xullo de 2010, James completou oficialmente o seu acordo cos Miami Heat. No mesmo día, Miami preparou unha festa de benvida para presentar ao público do American Airlines Arena ás súas estrelas, James, Wade e Bosh.
Johan Perez de Aboim
Johan Perez de Aboim, nado en Aboim da Nóbrega (Vila Verde) contra 1228 e finado contra 1287, foi un trobador portugués, activo na corte de Afonso III de Portugal.
Alhama de Almería
Época musulmá
Nesta época, e como recolle Luis Mármol de Carvajal na súa Historia de Rebelión y Castigo de los Moriscos del Reyno de Granada, a cría de vermes da seda era tamén un florecente comercio no municipio. Actualmente, seguen conservándose centenarias moreiras e a cría destes vermes, aínda que non con fins comerciais, senón como entretemento infantil.
Gran Premio de Detroit de 1986
O Gran Premio de Detroit de 1986 foi unha carreira de Fórmula Un celebrada o 22 de xuño de 1986 en Detroit, Míchigan. Foi a sétima carreira da tempada de Fórmula Un de e o quinto Gran Premio de Detroit. A carreira disputouse sobre 63 voltas ao circuíto de catro quilómetros para unha distancia total da carreira de 260 quilómetros.
Taraxacum
Comestible
Os pétalos da flor, xunto con outros ingredientes, entre os que xeralmente se inclúen cítricos, utilízanse para facer viño de mexacán. As raíces enterradas torradas poden usarse para facer un café de mexacán. O mexacán usouse tamén tradicionalmente para facer a bebida suave tradicional británica chamada dandelion and burdock (que contén T. officinale e Arctium lappa), e é un dos ingredientes da cervexa de raíz. Ademais, os mexacáns foron considerados na época victoriana unha exquisitez, principalmente en ensaladas e sandwiches.
Gregorio Colmenero Fernández
Gregorio Colmenero Fernández, coñecido como Porreto, nado en La Felguera en 1923 e finado en Chavaga (Monforte de Lemos) o 20 de abril de 1949, foi un guerrilleiro antifranquista.
Estación de Castejón de Ebro
Castejón de Ebro é unha estación ferroviaria situada no municipio español de Castejón, en Navarra. É un importante nó ferroviario da rede aínda que o peche ao tráfico de liña Soria-Castejón na década dos 90 e o conseguinte desvío do tráfico radial por Zaragoza fixéronlle perder peso. Aínda así conserva unha ampla praia de vías. Dispón de servizos de longa e media distancia operados por Renfe.
Santutxu
Santutxu ("santiño") é o resultado da unión da palabra Santu ("santo" en éuscaro) e o sufixo diminutivo txu e debe o seu nome á ermida dedicada a San Francisco de Paula, levantada en 1737. Debido ao pequeno tamaño tanto do santo como da ermida, recibiu o nome popular de santutxu.
Tancredi
Ao longo de toda unha época, Europa tivo como ídolo a Rossini. Mesmo Beethoven, para atraer máis público á estrea da Novena Sinfonía, fixo que ademais se interpretara un aria de Tancredi.