cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eleccións xerais de España de 2004
11 de marzo: atentados de Madrid
A ministra Ana Palacio, de Asuntos Exteriores, remitiu un memorando a todas as sedes diplomáticas para alentalos a defender a idea da autoría etarra, e o Goberno conseguiu unha declaración de condena explícita a ETA na ONU.
Manuel Abeledo
Traxectoria
Licenciado en Filosofía e Letras pola Universidade de Salamanca, foi profesor e Director Técnico do Colexio "Liceo La Paz" da Coruña (1973-1975). É funcionario do Corpo de Inspectores Técnicos de Educación por oposición. Desempeñou os cargos de Inspector Técnico de Educación en Málaga (1979-1984) e Melilla (1982-1984).
Foi nomeado Subdirector Xeral de Planificación, Profesorado e Centros da Consellería de Educación da Xunta de Galicia o 13 de marzo de 1984 ocupando o posto ata xaneiro de 1987, data na que o nomean Inspector Técnico de Educación da Coruña e en 1989 Inspector Xefe de Educación da Coruña. O 7 de marzo de 1991 foi nomeado Director Xeral de Transportes da Consellería de Ordenación do Territorio e Obras Públicas e o 4 de xaneiro de 1994 Delegado Provincial da Consellería de Agricultura, Gandería e Montes.
1 − 2 + 3 − 4 + ...
Diverxencia
Se a sucesión de sumas parciais (S_m)_m converxese a algún número real S, Por outra banda, pero este último límite non é cero (é máis, non existe), en contra do suposto. En consecuencia, a serie 1 − 2 + 3 − 4 + ... é diverxente.
Xeneralizacións
O produto de Cauchy cuarto de 1 − 1 + 1 − 1 + ... é 1 − 4 + 10 − 20 + ..., a serie alternada dos números tetraédricos, cuxa suma de Abel é.
Aeromonas
Terapia antimicrobiana
As especies de Aeromonas son resistentes ás penicilinas, á maioría das cefalosporinas, e á eritromicina. A ciprofloxacina é activa contra as cepas de Aeromonas en Europa e Norteamérica, pero informouse de resistencias en Asia.
Receptor de tipo Toll
Reciben o seu nome da súa semellanza coa proteína codificada polo xene Toll identificado en Drosophila en 1985 por Christiane Nüsslein-Volhard. Cando ese xene está mutado as moscas Drosophila teñen un aspecto estraño. A palabra Toll procede do idioma alemán e significa 'fantástico'.
Corfú
Xeografía
O nomo ou prefectura de Corfú cunha extensión de 641 km² está constituído por, ademais da illa principal que lle dá o nome, outras illas menores: Paxoi e Antípaxoi ao sur, Mathráki e Erikoúsa ao norte e varios illotes.
Receptor de tipo Toll
Ligandos endóxenos
A resposta inflamatoria típica provocada pola activación dos receptores de tipo Toll motivou a especulación de que os activadores endóxenos de tipo Toll poderían participar en respostas autoinmunes. Sospeitouse que os TLRs se unían a moléculas do hóspede como o fibrinóxeno (implicado na coagulación do sangue) e proteínas de choque térmico (HSPs) e ao ADN do hóspede.
Sinalización
A sinalización dos TLRs orixina finalmente a indución ou supresión de xenes que orquestran a resposta inflamatoria. En total, a sinalización dos TLRs activa miles de xenes, e en conxunto os TLRs constitúen unha das vías máis pleiotrópicas, aínda que estritamente reguladas, da modulación xénica.
Corfú
Historia
Durante a II GM, a fins de 1939 o arquipélago -como toda Grecia-, tras unha denodada resistencia, caeu baixo a ocupación de Italia e Alemaña, nas postrimerías da Segunda Guerra Mundial as tropas alemás realizaron nesta zona masacres masivas (Cefalonia etc.) de soldados italianos ao saberse a rendición italiana ante os Aliados. En 1944 as forzas gregas con apoio loxístico dos demais Aliados lograron liberar a illa de Kérkyra xunto con outras illas e arquipélagos helénicos.
Economía
miniatura|esquerda|250px| Vila Achilleion Tal cal se indicou, no 2005 o principal rubro económico é o turismo, actividade económica xa interesante na illa desde fins de s XIX (por exemplo a emperatriz Elisabeth de Austria máis coñecida como "Sissi" posuía unha vila de descanso chamada o Achilleion nas proximidades da cidade de Corfú).
Ngaru
Ngaru, na mitoloxía da illa de Mangaia nas Illas Cook, era un heroe que habitaba en Avaiki, fillo de Vaiare e neto de Moko e estaba casado con Tongatea. Para probar o seu valor, Ngaru venceu os monstros das profundidades, descendeu ao inframundo e volveu á terra dos vivos onde por último derrotou ás fadas e a Amai-te-rangi, un demo do ceo.
A Voz do País
A Voz do País foi un semanario editado en Monforte de Lemos en 1912.
Xaime Garrido
Xaime Garrido Rodríguez, nado en Bembrive, Vigo, o 7 de xullo de 1938, e finado na mesma cidade o 6 de abril de 2019, foi un arquitecto e escritor galego.
París
Historia
Coa chegada do século XX a cidade comezou a construción do seu metro.
As Carballeiras, Poulo, Gomesende
As Carballeiras é un lugar da parroquia do Poulo no concello ourensán de Gomesende na comarca da Terra de Celanova. Tiña 8 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 4 eran homes e 4 mulleres.
Jason Remeseiro
Inicios
Tras dous anos nas filas deportivistas, o adestrador Miguel Gamallo descartouno pola súa baixa estatura. A pesar deste golpe e animado por seu pai, probou sorte no Montañeros, pasando logo aos xuvenís do Racing de Ferrol, que o levaban tempo seguindo grazas ás referencias do seu curmán Marcos Remeseiro, que xogaba no equipo xuvenil ferrolán. Un ano despois incorporouse á canteira do Levante.
Historia de Osaca
Historia
A partir de 1603, o establecemento do shogunato en Toquio por Ieyasu Tokugawa levou a unha inevitable confrontación co poder dos Toyotomi. En 1614 produciuse o asedio e caída do castelo. Os Tokugawa iniciaron a súa reconstrución que pretenderon superara en todo ao anterior (1620-9). Asemade, reconstruíron a cidade que, privada de calquera poder político, medrou coma porto comercial e centro industrial de primeira orde ata o presente. A primeira medida, mediante un decreto en 1617, foi a creación dunha rede de canais que aproveitaran as condicións naturais para o comercio marítimo. Así configurouse a característica disposición da cidade antiga que lle da o alcume de "metrópole da auga" ou permitiu falar das "808 pontes de Naniwa", das que só restan escasos testemuños. A riqueza producida por toda esta actividade favoreceu tamén que por moito tempo fose o corazón cultural do país (período Genrocu, c.1700).
Templo de Atenea Nike
Historia
Os turcos desmontaron gran parte da estrutura para realizar fortificacións coa pedra, mais no século XIX foi restaurado.
Alzado
O alzado tamén presenta unha anomalía particular: mentres a proporción da medida da altura da columna en relación ao diámetro da base na orde xónica é de 9:1, neste caso é baixa (7:1) quizais para axeitarse á proporción da estrutura dórica próxima, que eran o propíleos e que tiñan un módulo de 5:1
ISO 4217
A norma ISO 4217 foi creada pola ISO co obxectivo de definir códigos de tres letras para todas as moedas do mundo. Isto elimina as confusións causadas por algúns nomes de divisas como dólar, franco ou libra, que son empregados en numerosos países pero teñen tipos de cambio moi diferentes.
Hexophthalma hahni
Distribución
Esta especie habita en Namibia, Cimbabue e en Suráfrica.
Aceveda, San Martiño, O Bolo
Aceveda é un lugar da parroquia de San Martiño no concello ourensán do Bolo na comarca de Valdeorras. Estaba deshabitado no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE. Tamén o estaba no ano 2010.
Mirto
Variedades e Sinonimia
'subsp. communis'. De Macaronesia até o Paquistán. 'subsp. tarentina' (L.) Nyman, Consp. Fl. Eur. 2: 245 (1879). Del sur de Europa.
Guerras celtiberas
Denomínanse guerras celtiberas ou guerras celtíberas á xeira de enfrontamentos bélicos habidos entre os séculos III e II a. C. entre o conxunto de pobos celtiberos que habitaban a meseta superior e zona media do Ebro contra a República romana. Estes enfrontamentos tiveron unha duración temporal desigual, con tres períodos nos que houbo varias paces, pactos, asedios e batallas. O resultado final foi a anexión por Roma da rexión denominada Celtiberia.
Os celtiberos envían delegados a Roma para asina-la paz
Apiano escribiu que os enviados da facción amable foron tratados como hóspedes na cidade, mentres que os da facción hostil foron aloxados fóra das murallas da cidade, como era costume. Polibio especificou que foron os Belos e os Titos os que tomaron o lado de Roma. Por iso, os seus enviados puideron entrar na cidade, mentres que os enviados dos Arévacos, como inimigos, recibiron a orde de acampar ao outro lado do río Tíber. O Senado escoitou os enviados amigables primeiro que dixeron que de non ser castigados axeitadamente, os rebeldes, axiña volverían toma-las armas e farían que toda Hispania se inclinase pola rebelión. Tamén afirmaron que o exército romano, mandado por un cónsul, había permanecer en Hispania para pacificar os arévacos ou se, Roma, retirase as tropas, terían que lles aplicar un castigo exemplar. Segundo Polibio, cando chamaron aos enviados arévacos para escoitalos, atopáronse que non estaban dispostos a se someteren nin a acepta-la derrota e, mesmo, deron a impresión de estaren dispostos a loitar máis duramente contra os romanos. Afirmaron que estaban dispostos a pagar un tributo, se lles for imposto, mais esixiron que os romanos aceptasen os termos do tratado de Sempronio Graco. Unha vez oídos os oficiais de Marco Claudio Marcelo, que semellaban estaren predispostos cara a paz, o Senado pensou que o cónsul estaba máis preto dos inimigos que dos aliados indíxenas. Apiano escribiu que o Senado non estaba satisfeito con que se rexeitasen as condicións que Nobilitor expuxera anteriormente. Porén, cando describiu a campaña deste, non mencionara a existencia de ningún acordo cos celtiberos. Finalmente, o Senado respondeu que Marcelo lles comunicaría a decisión.
A guerra ilegal de Lúculo e os Vacceos
Lúculo marchou á cidade de Itercatia (de situación incerta), onde máis de 20.000 infantes e 2.000 cabaleiros se refuxiaron. Cando pediu conversacións de paz, os habitantes reprocháronlle a matanza dos de Cauca e preguntáronlle se tiña intención de facer o mesmo. Apiano escribiu: "el, como todas as almas culpables, enfadado cos seus acusadores en vez de reprocharse a si mesmo, devastou os seus campos". Despois comezou un asedio e aliñou repetidamente os seus homes para loitar, mais o inimigo non respondeu. Un home frecuentaba as liñas romanas e desafiábaos a un duelo e, como ninguén aceptou, facía xestos insultantes. Finalmente, un mozo Escipión Emiliano aceptou e derrotou a ese home e iso, ergueu os ánimos dos romanos.
Terceira Guerra Celtibera ou guerra de Numancia (143 a.C.-133 a.C.)
Rodeou a cidade con sete campamentos, fosos e torres de vixilancia e cortou o Douro para que os sitiados non puidesen recibir axuda. Os intentos de eludi-lo cerco ou as solicitudes de axuda doutras cidades celtibéricas fracasaron. Retóxenes Caraunio superou o valado, pero só recibiu a axuda da mocidade da cidade de Lutia. Advertido Escipión polos anciáns da cidade, rodeou Lutia e cortou as mans a 400 mozos. Ante a precaria situación, os numantinos enviaron ao xeneral romano embaixadores, baixo o mando de Avaros, para preguntar sobre como chegar a un compromiso, pero non tiveron éxito. A cidade arevaca foi reducida pola fame e os sobreviventes suicidáronse ou foron escravizados, permanecendo deshabitada ata o comezo do Imperio. A súa destrución puxo fin ás guerras celtiberas e aínda que houbo outras rebelións no século I a.C. (guerras sertorianas, guerra cimbria), non volveron, como pobo, a molestar máis aos romanos.
Deshidroepiandrosterona
A DHEA está implicada en gran número de efectos fisiolóxicos nos humanos e outros animais. Actúa sobre o receptor de andróxenos tanto directamente coma por medio dos seus metabolitos, como o androstenediol e androstenediona, que poden sufrir unha transformación ulterior ao andróxeno testosterona e a estróxenos, como a estrona, estradiol, e estriol. A DHEA é tamén un potente agonista do receptor sigma-1. Considérase un neurosteroide.
Insuficiencia adrenal e anciáns
Nas mulleres con insuficiencia adrenal e nas persoas anciás con boa saúde as evidencias son insuficientes para apoiar o uso da DHEA.
Saúde reprodutiva feminina
Desde o ano 2000, a suplementación con DHEA é utilizada en medicina reprodutiva en combinación con gonadotropinas para tratar a infertilidade feminina.
Dopaxe deportiva
Nos deportes a DHEA está considerada substancia dopante. Está prohibida polo Código Antidopaxe Mundial da Axencia Antidopaxe Mundial, que xestiona as probas antidopaxe dos Xogos Olímpicos e outros deportes. Desde 1999 en que se empezaron a facer probas varios xogadores de baloncesto da NBA (National Basketball Association) foron suspendidos por utilizar esta substancia.
Seguridade
A 5-DHEA prodúcese naturalmente no corpo humano e ten un historial de seguridade no seu uso nos últimos 15 anos. Nun estudo de Chang et al, a 5-DHEA (ou 3β-hidroxiandrost-5-en-17-ona) foi administrada a unha dose de 200 mg/día durante 24 semanas con só lixeiros efectos androxénicos observados. Outro estudo utilizou unha dose de ata 400 mg/día durante 8 semanas con poucos efectos adversos. Un estudo a longo prazo con doses de 50 mg de 5-DHEA durante 12 meses informou de poucos e leves efectos secundarios. Noutro estudo no que se administraba unha dose de 50 mg de 5-DHEA durante 10 meses non se informou de efectos secundarios de importancia. Moitos outros estudos con doses de 25 mg e máis diarios durante 24 meses de terapia en homes, mulleres e nenos demostraron que a 5-DHEA é ben tolerada e ten numerosos efectos beneficiosos, sen que se observasen efectos secundarios adversos de importancia.
Alí Bey
Traxectoria
Fillo de Pedro Badía e Catalina Leblich. En 1778 trasladouse a Cuevas de Almanzora (Vera, provincia de Almería) a causa do nomeamento do seu pai como contador de guerra e tesoureiro do partido xudicial de Vera. Alí, comeza a interesarse polo mundo musulmán debido ao ambiente mourisco que predominaba por aquel entón naquela comarca. En 1792 múdase, xunto á súa esposa Mariquita, a Córdoba para desenvolver o seu traballo como Administrador de Rendas de Tabaco. En Córdoba estuda árabe e interésase pola aerostación. Esta última levouno á bancarrota e, en 1793, decide marchar á Corte con toda a súa familia.
En 1818, tras cambiar o seu antigo nome polo de "Alí Othman" diríxese a Damasco. Con todo é descuberto polos servizos de intelixencia ingleses que o envelenan.
Escandentios
A dos escandentios (Scandentia) é unha orde de mamíferos placentarios de costumes arborícolas, coñecidos vulgarmente na bibliografía internacional como tupaias ou musarañas arborícolas.
Cabassous unicinctus
Bioloxía e costumes
Cabassous unicinctus pasa moito do seu tempo escavando; cava tobos de cerca de 16 cm de diámetro, na parte exterior, pero o animal, xirando o seu corpo ao escavar, constrúe espazos arredondados máis amplos a uns 45 cm da entrada. Polo xeral estes tobos están situados nas proximidades dos montículos dos termiteiros.
Subespecies
É posíbel que este taxon poida abarcar máis dunha especie, e que as poboacións do norte e do sur representen especies separadas. (E. Cuéllar com. pers. 2004).
Tor Bina
Tor Bina é un filme indio de 2017, rodado en lingua sadri, e dirixido por Dipen Toppo. Está protagonizado por Joy Bose, Binod Mahli, Kajal Singh e Neeraj Vats.
Tufións, Cereixo, Vimianzo
Tufións é un lugar da parroquia de Cereixo no concello coruñés de Vimianzo na comarca da Terra de Soneira. Segundo o Instituto Nacional de Estadística en 2018 tiña 194 habitantes (94 homes e 100 mulleres).
Quende, Abadín
Xeografía
As entidades de poboación son A Bouza (9), Candabade (13), Os Carballiños (6), Fontepresa (29), Framil (6), Gontán (71), Moncalvo (4), Os Péreces (27), Os Titos (3) e A Xesta (19). Os lugares (que xeralmente forman parte dalgunhas das entidades) son O Campo, A Casanova, As Corgas, Gontán de Abaixo, Gontán de Arriba, O Outeiro e A Ribeira.
Patrimonio
Para o segundo tamén se accede dende o núcleo de Abadín, e tómase o desvío á esquerda sinalizado, e a 350 metros encóntrase diante da Igrexa. O cruceiro está realizado en granito. Cruz de remates florenzados co Cristo de grandes dimensións e figura feminina de menor tamaño ó seu carón (falta unha figura no outro lado), a Piedade na parte posterior; capitel con anxos os lados e volutas nas esquinas; fuste poligonal con figura na parte superior, custodia e atributos da Paixón; base tronco-piramidal, sen inscricións.
Existe un terceiro cruceiro nesta parroquia, o de Fontepresa. O cruceiro está realizado en granito e ten dimensións normais. Cruz florenzada coa figura de Cristo no anverso, Virxe co neno e Santa Ana, de menor tamaño, no lado maior, mentres que no lado menor hai unha figura da Dolorosa; capitel con anxos a carón e volutas nas esquinas; fuste poligonal con figura de Santiago e os atributos da Paixón; base cúbica sobre outra base de xisto con inscricións.
Estatua de Atenea Prómakhos
Historia e características
Ás veces relaciónase á chamada Atenea Médicis, unha estatua localizada hoxe no museo do Louvre, París, coa Atenea Promakhos.
Romariz, Abadín
Historia
O curato pertenceu a viacría da Maestrescolía de Mondoñedo. A herdade de Choi foi concedida polo abade de Lourenzá, frei Romero, en 1207 a dez poboadores.
Infixo
O infixo é un afixo que se entremete nas letras dunhas palabra, carecendo de significado. Un exemplo é rei-c-iño ou can-c-iño. A razón de ser dos infixos como fonemas intercalados nunha palabra responden a miúdo a unha cuestión de eufonía.
Hérault
Hérault (en occitano: Erau) (34) é un departamento francés da rexión de Occitania. O seu nome venlle do río Hérault. Montpellier é a capital. miniatura|250 px|esquerda|Montpellier.
Virus de Zika
Historia
En 1947, científicos que investigaban a febre amarela situaron nunha gaiola un macaco rhesus no boque de Zika (zika significa 'descoidado' en idioma luganda), preto do Instituto de Investigación de Virus de África Occidental en Entebbe, Uganda. O mono desenvolveu unha febre, e os investigadores illaron do seu soro un axente transmisible, que en 1952 sería descrito como o virus de Zika. Non se illou de humanos ata anos despois, en Nixeria. Desde entón ata 2007 os casos confirmados de infección por este virus foron raros e localizados en Asia e Sueste asiático.
Apoloxética
A apoloxética en teoloxía e literatura consiste na defensa sistemática dunha posición ou punto de vista. A palabra apoloxética vén do grego apoloxía (απολογία), que denota a posición de defensa militar contra un ataque.
Camargo, Cantabria
Toponimia
Hai quen deriva o topónimo Camargo do prerromano Cabarcus, que é como se designaba ao individuo da tribo dos Cabarci que menciona Plinio o Vello no século I.
Parque Nacional des Cévennes
Obxectivos
O parque acolle numerosas especies vexetais e animais, e presenta unha gran variedade de ecosistemas. Protexer o medio, as paisaxes e administrar o patrimonio natural e cultural axudando no desenvolvemento económico da poboación local son as principais metas do parque.
Gran Premio de Detroit de 1982
O Gran Premio de Detroit de 1982 foi unha carreira de Fórmula Un celebrada o 6 de xuño de 1982 en Detroit, Míchigan. Partindo da décimo sétima posición na grella, o piloto de Irlanda do Norte John Watson gañou o primeiro Gran Premio de Detroit, na sexta localización diferente da Fórmula Un nos Estados Unidos.
Resumo da carreira
Debido a problemas de organización, a práctica prevista para o xoves foi cancelada, e a primeira sesión de cualificación do venres tivo que ser posposta. Só houbo tempo para unha sesión de práctica unha hora o venres, así que a cualificación levouse a cabo o sábado en dúas sesións dunha hora, con catro horas de diferenza. O sábado foi frío e nubrado coa moi real ameaza de choiva, e case todos os pilotos apresuráronse para conseguir un momento na pista seca, mentres podían, cunha chea de voltas e pases polos camiños de escape do descoñecido circuíto. A sesión da tarde foi sobre mollado, como se esperaba, e os tempos da sesión da mañá, efectivamente, determinaron a grella.
Malia unha montaña de problemas iniciais co novo circuíto, os organizadores da carreira recibiron excelentes críticas polos seus esforzos, e unha nova cidade americana fixera a súa entrada na Fórmula Un. Con dúas carreiras disputadas nos Estados Unidos en 1982,aínda faltaba a carreira das Vegas, xa que, por primeira vez na historia, un país sería a sede de tres Grandes Premios nunha soa tempada.
Errenteria
Errenteria, tamén chamada Orereta, é un municipio situado no cuadrante nororiental de Guipúscoa, País Vasco, España a 7 km de Donostia, a 476 de Madrid e a 10 da fronteira con Francia. O termo municipal ten unha superficie de 31 km², limita ao norte con Lezo, ao oeste con Hernani, Astigarraga e o barrio donostiarra de Altza, ao sur e sueste coas localidades navarras de Arano e Goizueta respectivamente, ao leste con Oiartzun e ao nor-noroeste coa baía de Pasaia. Pertence á comarca de Donostialdea.
Ecorrexión do Cerrado
Historia e características
Este ecosistema ocupa o 22 % da superficie do Brasil, sendo aínda maior que a superficie de Alasca. O Cerrado esténdese, así mesmo, polo leste de Bolivia, o nordeste e centro de Paraguai, alcanzando polo sur, xa empobrecido, o Parque provincial Teyú Cuaré e arredores, na provincia de Misiones, Arxentina, segundo recentes investigacións nas que se abordou a notábel afinidade da flora vascular e a fauna de vertebrados desta área protexida con respecto ao Cerrado sensu stricto.
Armathia
Historia
Os depósitos de xeso do noroeste da illa foron explotados durante as últimas décadas do século XX, producindo nos seus mellores anos cerca de 8000 toneladas por ano. O xeso producido nas minas a ceo aberto da illa era exportado para portos como o Pireo, Odesa e Alexandría, dando emprego a cerca de 100 habitantes na illa, os cales complementaban os seus ingresos co cultivo das áridas terras e a crianza de animais domésticos.
30 de marzo
O 30 de marzo é o 89º día do ano do calendario gregoriano e o 90º nos anos bisestos. Quedan 276 días para finalizar o ano.
Novedades Carminha
Contan con colaboracións con Los Iribarnes, Ataque Escampe ou O Leo i Arremecághona!!!, chegando a gravar algún tema con estes dous últimos. Participaron no disco colectivo Galician Bizarre.
Sestao
Sestao é un municipio vasco da provincia de Biscaia que conta cunha poboación de 29.684 habitantes, segundo o censo de 2008. Situado na marxe esquerda da ría de Bilbao, pertence á comarca do Gran Bilbao.
Xeografía
Hai apenas tres séculos, marismas, fértiles praderías e verdes bacelos cultivados por viñas formaban parte da paisaxe de Sestao. Só 19 casaríos ocupaban os 3,5 km cadrados de xeografía agreste do territorio municipal. Polo seu territorio flúen os ríos Galindo e Ballonti, este último afluente do Galindo, que posteriormente desemboca na Ría do Nervión. Esta delimita a fronteira natural norte con Leioa e Erandio, mentres que o Galindo establece a oriental con Barakaldo.
Imperio Romano de Occidente
Decadencia Occidental, Prosperidade Oriental
Honorio situou a súa capital en Milán. Xa desde había tempo, a metade occidental do Imperio Romano estivera sumida en continuas guerras civís polo poder, con xenerais que se rebelaban cada poucos meses e se autocoroaban emperadores alternativos, especialmente en Britania e as Galias. A este complicado cadro que facía tremendamente difícil manter o goberno sobre o Imperio de Occidente uníanse as continuas inxerencias dos pobos bárbaros, que se poñían alternativamente ás ordes duns ou outros contendentes ou rompían con todos entregándose ao saqueo segundo lles conviña. Por todo iso, Occidente sufriu de forma moito máis contundente as consecuencias da crise do século III, mentres que Oriente lograba recuperarse aos poucos, a pesar de se afrontar de forma continua aos godos e os persas, grazas aos ingresos que os ricos campos de Anatolia e sobre todo Exipto lle proporcionaban, a súa maior cohesión interna e a súa poboación máis abundante e menos afectada polas guerras civís, a corrupción e as pestes como ocorría en Occidente.
Os Xermanos
As tropas romanas abandonaron Britania mentres era invadida por novos continxentes bárbaros, a fin de acalmar a situación na Galia, pero pouco puideron facer. En todo o Imperio a autoridade romana desaparecía, e só as sucesivas capitais de Milán e Rávena contaban con forzas suficientes. Con este cadro, a Alarico foille doado chantaxear a abandonada cidade de Roma cercándoa sucesivamente en 408 e 409, retirándose cando obtiña o ouro convido co Senado. Pero o último ano non se lle puideron entregar as 4000 pezas esixidas e ordenou saquear a cidade en 410. Tal feito foi visto polos propios romanos como o fin dunha Era e unha aldraxe inimaxinábel, pois a cidade que conquistara o mundo caía agora presa dos bárbaros. Alarico dirixiuse logo a Nápoles con intención de embarcar e saquear África, pero morreu polo camiño. Sorprendentemente, Gala Placidia, irmá do emperador Honorio (refuxiado en Rávena) que fora capturada en Roma, conseguiu convencer os visigodos para que asinasen a paz e se aliasen cos romanos. Selou esta alianza casando co novo rei visigodo, Ataúlfo, ao cal se lle cedeu a Aquitania en 412 co fin de que restablecese a autoridade romana sobre a Galia, e conseguiuno tras longas guerras con outros pobos bárbaros. Posteriormente, os godos recibirían tamén a encarga de restablecer a orde sobre Hispania, o que conseguiron cunha pequena consecuencia: ao expulsar os vándalos de Hispania en 429, estes dirixíronse a África e arrasárona, tomando Cartago. Alí apoderáronse do que quedaba da frota romana e aprenderon a arte de navegar, estendendo o seu novo imperio marítimo sen problemas por Córsega, Sardeña, parte de Sicilia e as Baleares. Saquearon tamén moitas cidades, incluída de novo Roma en 455. Os romanos perdían o dominio dos mares e a súa principal reserva de cereais, a do Norte de África.
Biblioteca mitolóxica
Contido
A Biblioteca, orixinalmente en catro tomos, non se conservou completa. Parte do terceiro tomo e todo o cuarto perdéronse. Por outra banda, existen sete Epítomes elaborados a partir da edición completa que foron descubertos en 1885 polo helenista Richard Wagner (1860-1937) no Codex Vaticanus 950; inclúen a parte perdida, o que se considera un bo resumo do seu contido e, ademais, en 1887 Athanasios Papadopoulos-Kerameus (Αθανάσιος Παπαδόπουλος-Κεραμεύς: 1856-1912) descubriu os fragmentos safaíticos en Xerusalén.
IKEA
Modelo de negocio
A compañía deseña os seus propios mobles e produtos, os cales son fabricados por máis de 1.500 provedores en máis de 50 países.
Mergullón pequeno
Descrición
En inverno, o seu tamaño, plumaxe beixe cun dorso e cabeza máis escuros, e a parte posterior con forma de “borla” permite unha fácil identificación destas especies. A chamada reprodutora do mergullón pequeno, feita tanto en solitario coma en dúo, é un trilo repetido uit-uit-uit ou ui-ui-ui que soa como o rinchar dun cabalo.
Distribución
Reprodúcese en pequenas colonias en zonas con moita vexetación de lagos de auga doce ao longo de Europa, gran pare de Asia e cara ao sur ata Nova Guinea e a maioría de África. A maioría das aves desprázanse a augas costeiras ou máis abertas, pero é soamente migratoria naquelas partes da súa área de distribución onde se conxelan as augas. Fóra da estación reprodutora trasládase a augas máis abertas, ocasionalmente aparecendo incluso en costas de pequenas baías. En Galicia a ave é sedentaria e chegan individuos invernantes.
Unbroken (canción de María Ólafsdóttir)
"Unbroken" é unha canción interpretada pola cantante islandesa María Ólafsdóttir. A canción representará a Islandia no Festival de Eurovisión 2015. Foi interpretada orixinalmente en islandés como "Lítil skref".
Antóceros
Ciclo vital
O gametófito na súa fase e maior tamaño desenvolve os órganos sexuais. Case todas as especies son monoecias, ou con ambos os dous órganos sexuais na mesma planta, mais algunhas especies son dioecias, con sexos separados por individuos. Os órganos femininos son os arquegonios e os masculinos os anteridios. Desenvólvense por debaixo da superficie dos talos e só quedan expostos ao exterior cando se desintegran as células dese tecido superficial.
Kampala
Orixe do nome
Antes da chegada dos británicos, o Kabaka ou rei de Buganda elixira a zona que se convertería en Kampala como un dos seus refuxios de caza. A zona está formada de outeiros onduladas e exuberantes zonas húmidas. É unha zona de cría ideal para varios antílopes -particularmente o impala. Cando os británicos chegaron á zona chamárona os Outeiros dos Impala (Hills of the Impala en inglés).
Patrimonio da Humanidade
As Tumbas dos reis de Buganda en Kasubi localizadas no outeiro de Kasubi da capital, foron incluídas no Patrimonio da Humanidade da Unesco no ano 2001.
Elastase
Función
A elastase hidroliza a elastina, unha proteína fibrosa elástica que, xunto co coláxeno, determina as propiedades mecánicas do tecido conectivo. A forma do neutrófilo deste encima hidroliza a proteína A da membrana externa (OmpA) de Escherichia coli e outras bacterias gramnegativas. A elastase tamén ten o importante papel inmunolóxico de hidrolizar os factores de virulencia da bacteria Shigella. Isto realízao por medio da clivaxe de enlaces peptídicos nas proteínas diana. Os enlaces peptídicos específicos clivados son os que están no extremo carboxilo de aminoácidos pequenos ou hidrofóbicos como a glicina, alanina, e valina. O seu mecanismo de acción é o típico das serina proteases.
Xente de aquí e de acolá
Relatos
O señor Ramón dos Liñas era albeite afeccionado e tamén curaba, curaba mandando soñar ao doente e pedíndolle que correse. Un día atopou un sombreiro, púxoo e resultou ser un sombreiro caprichoso, só saudaba a quen a el lle apetecía. Ata falou, díxolle que era do secretario. Enfadouse e marchou. ''Esta historia contouma o señor Ramón en confianza, e con promesa miña de que nunca a levaría aos papeis. Fará trinta anos do choio. Estabamos onde a presa do muíño, nos levadeiros sentados. De vez en cando, unha mazá caía á auga.''
Discutiu nunha feira cun tratante valenciano que desprezou os galegos. Ao abalar a cabeza soltáronselle os ósos. Tivo que ir a un compostor que llos colocou e os pegou con cera. Celebraron o éxito cunha boa comida. Pero sobráballe un, o óso do azougue e o compostor tivo que sacarllo cuns esbirros. É un caso semellante a outro que houbo en Chicago.
Primeiro vén a historia do pai, don Felipe, que estivera no tempo da carlistada. Logo o fillo, que estivera no seminario de Mondoñedo, facía figuriñas coa navalla e soltaba frases en latín. Topou uns signos nunha peneda e consultaba en que significarían. Conta o caso do demo Abscóndito e tamén fala dos gastos no caso de atopar un tesouro.
Xende de aquí e de acolá, parte dunha triloxía
El mesmo ten aludido a esta unidade nunha entrevista a César Morán en 1982:Unidade que se acentúa polo xogo intertextual: Cando escribín a miña “Escola de Menciñeiros” quedáronse esquecidos Mel de Vincios, Pita de San Cobade e un discípulo de Mel... . Ou: Xa contei noutro libro meu que o gatipedro é como un gato gordo que... .. Mesmo chega a repetir Lomas de Pontigo con pequenas variantes en Escola de menciñeiros e Os outros feirantes.
Todos estes relatos breves levan polo xeral como título o nome ou alcume do seu protagonista e presentan a característica de seren breves e vivas lembranzas de personaxes que, nunha entorna realista e ás veces ata identificábel, levan adiante o seu vivir cotián. Alvaro Cunqueiro escribiu  que os poboadores destes libros non son de todo independentes da variada clientela que frecuentaba a botica do seu pai, mais ao mesmo tempo son produto da súa imaxinación, da súa fantasía.
Salto de esquí
Técnica
Na década de 1950, o suízo Andreas Daescher e o alemán Erich Windisch modificaron a técnica Kongsberger e colocaron os brazos para atrás, acompañando a extensión do tronco. Bautizada cos sobrenomes dos dous atletas, a técnica serviu de modelo para o deporte ata a década de 1970, cando o alemán Jochen Danneberg introduciu unha nova forma de descender a pista ata a engalaxe. En lugar de manter os brazos estendidos por diante do corpo, Danneberg colocou os brazos para atrás, aumentando así a súa eficiencia aerodinámica.
Participación feminina
A principios da década de 1990, algunhas mulleres comezaron a ser incluídas na clasificación da Federación Internacional de Esquí, mais a falta de saltadoras aínda era un problema para a realización de competicións femininas. A alemá Eva Ganster foi a primeira muller que saltou en pistas de voo de esquí e entrou no Libro dos Récords en 1997 tras saltar 167 m na pista de Kulm (Austria). Na mesma pista, a austríaca Daniela Iraschko estabeleceu un novo récord en 2003 ao saltar 200 m, a maior distancia saltada por unha muller ata hoxe.
Pistas no mundo
Existen 115 pistas homologadas pola Federación Internacional de Esquí, sendo cinco delas de voo de esquí. A maior parte destas pistas están en Europa, e todas están en cidades do hemisferio norte. A pista máis setentrional é a de Vadsø (Noruega), localizada a unha latitude de 70ºN. O país con máis pistas homologadas é Alemaña, con 26.
Accidentes
A pesar de non haber rexistros de mortes relacionadas directamente co salto de esquí, rexistráronse diversos accidentes nesta modalidade ao longo dos anos, a maior parte deles causados por erros na aterraxe. O iugoslavo Vinko Bogataj sufriu un accidente en 1970 na pista alemá de Oberstdorf: cando se preparaba para saír da barra de saída, Bogataj desequilibrouse, caeu arrolando pola pista e bateu a cabeza na zona de salto. Outro accidente raro tivo lugar en 2009 na pista italiana de Val di Fiemme, ó noruegués Bjørn Einar Romøren, que obtivera o récord mundial en 2005, soltóuselle esquí dereito despois do salto, facendo que o saltador perdese o equilibrio e caese desde unha altura de aproximadamente sete metros.
Provincia de Hitachi
300px|miniatura|Antiga provincia de Hitachi Hitachi (常陸国, ひたちのくに, Hitachi-no-kuni ou 常陸, ひたち) foi unha provincia histórica do Xapón, nunha zona que hoxe forma a maior parte da prefectura de Ibaraki, historicamente na parte Tōkaidō (東海道), actualmente na rexión de Kantō, na illa de Honshū.
Provincia de Awa, Chiba
300px|miniatura|Antiga provincia de Awa Awa (安房国, あわのくに, Awa-no-kuni ou 安房, あわ) foi unha provincia histórica do Xapón, nunha zona que hoxe forma a parte sur da prefectura de Chiba, historicamente na parte Tōkaidō (東海道), actualmente na rexión de Kantō, na illa de Honshū. Foi coñecido como Bō-shū (房州, ぼうしゅう), e tamén coa provincia de Kazusa como Nansō (南総, なんそう).
Awa limitaba coa provincia de Kazusa (上総).
Olifante
Algúns olifantes estaban ricamente decorados, constituíndo auténticas obras de arte. A miúdo denomínase erroneamente "corno" a este instrumento.
Fosca, Cundinamarca
Toponimia
O topónimo «Fosca», en muysc cubun (lingua muisca), quere dicir «Fortaleza do Raposo», de Fo, «raposo», e Ca, «fortaleza» con s intermedia.
Tour de Francia 2008
Participantes
20 equipos tomaron a saída, con 9 corredores por equipo, facendo un total de 180 participantes, dos que remataron a carreira 144.
Manuel Jesús Precedo Lafuente
Manuel Jesús Precedo Lafuente, nado en Anceis (Cambre) o 30 de marzo de 1925 e finado en Santiago de Compostela o 12 de febreiro de 2011, foi un relixioso galego, cóengo e deán da Catedral de Santiago de Compostela e escritor en lingua galega e lingua castelá.
Aviador Dro
En 1983 -Aviador Dro y sus Obreros especializados'-' atrevéronse ata cun dobre conceptual chamado Síntesis'' -sendo un disco a tese e o outro a antítese-, que levaba o engadido dun voluminoso manifesto. Eran os tempos nos que o pop electrónico triunfaba.
Historia
Ensaios e actuacións no Ateneo Libertario de Prosperidade. BIOVAC inventa o termo "Tecno-Pop" para definir a súa música. É a primeira vez que se usa ese termo no mundo.
Durante a gravación o equipo orixinal rompe. Sincrotron, 32 32 e Multiplexor fundan Esplendor Geométrico. Biovac, Derflex e Placa Tumbler chaman ao cantante de "Álex y los Drugos", Fox Cycloide. Únenselles CTA 102 e Metalina para consumar a "violencia estética". Espectáculo en directo, sprays, bolsas de plástico, electrodomésticos. Úneselles Xe á guitarra.
En 1991 editan Trance. En 1994 gravan unha multitudinaria actuación en directo que debería converterse en Cyberadia, o seu primeiro álbum en vivo, e acompañar unha xira. A quebra da Fábrica Magnética impide o seu lanzamento e paraliza a actividade do grupo durante catro anos. En 1.997 Edítase por fin Cyberiada.
Erandio
Erandio significa veiga grande, e probablemente o nome ten a súa orixe en que parte do elizate aséntase nunha chaira fértil e extensa.
Aeroporto de Santiago-Rosalía de Castro
Historia
O aeroporto adquiriu protagonismo militar coa chegada da guerra civil española, mais non é ata 1937 cando o día 27 de setembro se iniciaron os servizos comerciais regulares coa liña Santiago-Salamanca-Valladolid-Zaragoza, operando nun aeroporto que só contaba cun barracón de madeira para albergar os pasaxeiros.
Estatísticas das rutas
{| {|
Bruxaría
miniatura|357x357px|O aquelarre, de [[Francisco de Goya.]] A bruxaría é o grupo de crenzas, coñecementos prácticos e actividades atribuídos a certas persoas chamadas meigas (existe tamén a forma masculina, bruxos, aínda que é menos frecuente) que están supostamente dotadas de certas habilidades máxicas que empregan coa finalidade de causar dano.
Val de Arán
Terçons
200px|miniatura|División do Val de Arán en [[terçons.]] O Val de Arán está tamén divido en 6 terçons, que forman a división tradicional do val e son as circunscricións electorais do Consello Xeral:
Concepción Arenal
Infancia
Concepción Arenal naceu nunha modesta casa do barrio de Ferrol Vello, no número 26 (hoxe 177) da rúa Real, no barrio da Magdalena. Era filla dun militar liberal nado na localidade cántabra de Armaño, Ángel del Arenal, e de Concepción Ponte Tenreiro, que procedía da pequena nobreza galega. A súa infancia estivo marcada pola persecución, represión e desterro que sufriu o seu pai a causa das súas ideas liberais, e pola súa morte prematura a consecuencia delas. Quedou orfa de pai aos nove anos instalándose a súa nai viúva e tres fillas en Armaño no val de Liébana. No ano 1830 morre a súa irmá máis nova, en 1835 abandonan a aldea e trasládanse a capital.
Formación
Asiste á Universidade vestida de home, ás aulas da carreira de Dereito Penal e Xurídico, xa que nese momento non se permitía legalmente o acceso das mulleres aos estudos superiores en España. Cortou o cabelo, vestiu levita, capa e sombreiro de copa. Cando se descubriu a súa identidade, interveu o reitor. Tras un exame satisfactorio foi autorizada a asistir ás clases, cousa que fará desde 1842 a 1845.
Últimos anos
As dúas últimas décadas da súa vida pasounas co seu fillo Fernando, primeiro en Xixón e, tras un breve paso por Pontevedra, en Vigo. Foron anos de moi intensa actividade social e intelectual, malia o seu precario estado de saúde. Salvo pequenos períodos e por motivos de empeoramento da súa saúde, Concepción Arenal non deixou de escribir, estudar e revisar as súas propias obras e ideas, até o fin da súa vida. Boa proba diso constitúea a súa ampla bibliografía, que se agrupa, fundamentalmente, ao redor de tres grandes temas: as denominadas "cuestión social", "penitenciaria" e "feminina". A súa obra tivo repercusión internacional malia que Concepción Arenal non saíu nunca de España. Porén, enviou informes a congresos internacionais que foron obxecto de unánime aplauso por parte dos expertos alí presentes; colaborou en publicacións e libros editados en francés e inglés; ilustres personaxes do ámbito penal e penitenciario, como Roeder e E. C. Wines, eloxiaron a súa obra e persoa; libros seus, como El visitador del pobre e El visitador del preso escritos en castelán foron traducidos a outras linguas.
Acoso na rúa
O acoso na rúa é unha práctica que inclúe episodios de microviolencia como miradas intimidatorias ou piropos e pode desembocar en fotografías non consentidas, persecucións ou agresións sexuais.
Romain Grosjean
Romain Grosjean, nado en Xenebra o 17 de abril de 1986, é un piloto de carreiras, que ten dobre nacionalidade francesa e Suíza, pero compite baixo unha licenza de competición francesa. Actualmente compite con Haas F1 Team. Foi o campión da Fórmula Tres Euroseries de 2007 e da primeira edición da GP2 Asia Series, foise á Fórmula Un en. En 2011 foi o campión da GP2 Asia Series e da GP2 Series.
Volta á GP2
O 20 de xullo de 2010, Grosjean anunciou que ía volver á GP2 co equipo DAMS.
Volta á F1
O 9 de decembro de 2011, anunciouse que faría o seu regreso á Fórmula 1 en, tendo o asento oficial no recentemente renombrado Lotus F1 Team (anteriormente Renault, o equipo co que competiu Grosjean en 2009). Foi o compañeiro do campión da tempada Kimi Raikkonen.
2012
thumb |esquerda | Romain pilotando a súa primeira tempada con [[Lotus F1 Team | Lotus.]] Para, Grosjean converteuse no piloto do título Lotus F1 Team xunto a Kimi Räikkönen. Na súa primeira carreira, o GP de Australia, Grosjean sorprende ao clasificarse na 3ª posición, pero na carreira tivo que retirarse despois dun toque con Pastor Maldonado. Despois doutro abandono en Malaisia, Romain anotou os seus primeiros puntos despois de quedar 6º en  China. No GP de Bahrain, o piloto francés protagoniza unha excelente carreira e consegue o seu primeiro podio despois de terminar 3º. En España remata 4º e obtén a súa primeira volta rápida. Pero é no Gran Premio do Canadá onde consegue un meritorio 2º posto, presentando as súas credenciais como piloto sólido esta tempada. Máis tarde, no GP de Europa, mentres ocupaba a segunda posición e cada vez máis preto de Fernando Alonso, que lideraba naquel momento, sofre un fallo no alternador do seu motor, obrigándoo a abandonar a carreira. No GP de Hungría consegue o seu terceiro caixón, rematando a carreira na 3ª posición.
Laudio
Localización xeográfica
Laudio atópase no noroeste de Áraba e lindando con Biscaia no val medio do río Nervión.
Gachalá
Toponimia
O topónimo «Gachalá», en lingua muisca quere dicir «Ola de Barro da Noite», ou «Derrota da Noite».
Fundación
En 1804, Mariano de Mendoza y Bueno, a quen se lle atribúe a fundación de Gachalá, solicitou ó vicerrei Antonio José Amar y Borbón a doazón destas terras co propósito de fundar a poboación. Seis anos máis tarde, o vicerrei, por decreto do 22 de febreiro de 1810, decide elevar a Gachalá á categoría de parroquia e ordena librar o título correspondente.
Empresa
De acordo ao dereito internacional, a empresa é o conxunto de capital, administración e traballo dedicados a satisfacer unha necesidade no mercado.
Gyula Alberty Kyscel
Comezos e Madrid FC
Despois de xogar en equipos do seu país natal como o Attila e o Bocskai, en febreiro de 1935 fichou polo Real Madrid, chamado naquel entón Madrid FC, equipo que se fixara nel nun partido de homenaxe a Ricardo Zamora que o equipo branco disputara contra unha selección húngara. Chegou a Madrid como relevo do propio Zamora, que tiña xa 34 anos, e converteuse no primeiro estranxeiro do club dende a chegada do fútbol profesional. Debutou nun encontro da Primeira División fronte ao Athletic Club no antigo campo de Chamartín e militou dúas tempadas no equipo branco, compartindo portería con Ricardo Zamora e conquistando a Copa do Presidente da República de 1936.
Celta de Vigo
En xaneiro de 1940 fichou polo Celta de Vigo, que debutaba en Primeira División. Fíxose coa titularidade dende a súa chegada, por diante de Labanda e Burdas, e disputou todos os restantes partidos da tempada, na que o equipo adestrado por Comesaña acabou salvando a categoría tras gañar cun gol de Nolete o derbi contra o Deportivo da Coruña na promoción. Xogou co Celta unha segunda tempada, na que o equipo repetiu 10º posto na liga, pero sen ter que xogar desta vez a promoción. A súa afección a comer laranxas durante os partidos, fixo que os seareiros de Balaídos comezasen a lanzarlle esas froitas ao campo.
Granada
A pesar das súas boas actuacións no Celta o club deixouno en liberdade en outubro de 1941, cando aínda lle quedaban dous anos de contrato, e fichou polo Granada. Debutou cunha destacada actuación na maior goleada conseguida polo club andaluz en Primeira, un 8-0 contra o Oviedo, e participou tamén na vitoria sobre o Real Madrid por 3-1 e na goleada por 6-0 contra o FC Barcelona. Xogou un total de 14 partidos, quitándolle o posto de titular a Floro, e continuou recibindo chuvias de laranxas sobre o campo. Antes de rematar a tempada caeu enfermo, e o 9 de abril de 1942 faleceu por mor dunha febre tifoide, con só 30 anos.
Foi soterrado en Granada, nun panteón que o concello lle cedeu a perpetuidade.
Landriz, Milleirós, Pol
Landriz é un lugar da parroquia de Milleirós no concello lugués de Pol na comarca de Meira. Segundo o IGE, en 2013 tiña 7 habitantes (4 homes e 3 mulleres).
Parroquias de Pol
🇵🇱
Membro superior
Características
Composta por cerca de trinta ósos articulados entre si, a extremidade superior do corpo humano está constituída, a partir do pescozo, polo ombro (articulación), brazo, cóbado (articulación), antebrazo, pulso (articulación), man e dedos (estes coas articulacións, tamén chamadas nós).
Articulacións
No membro superior sitúanse varias articulacións, cuxo obxectivo é proporcionar mobilidade para a man. No ombreiro fórmase unha complexa articulación, constituída por tres unións:
Vascularización arterial
A arteria radial discorre pola parte externa ou lateral do antebrazo, por encima do óso radio, mentres que a arteria cubital discorre por dentro, por encima do cúbito. Ao longo do seu traxecto dan lugar a varias pequenas ramas, para nutrir os ósos e os músculos da rexión.
As arterias entran na man a través do pulso. A este nivel, son vasos de calibre máis reducido e pasan polo arco do carpo, onde poden sufrir compresións. Da arteria radial deriva o arco palmar arterial fondo da man, mentres que da arteria cubital deriva o arco palmar arterial superficial da man. Ambos arcos arteriais están conectados entre si por pequenas ramas.
Vasculatura linfática
A drenaxe linfática comeza na man, a través de pequenos vasos linfáticos, que no antebrazo discorren cara ao cóbado, acompañando a diversas veas, coma a cefálica ou a mediana. Drenan nos ganglios linfáticos epitrocleares, nos ganglios linfáticos deltoidopectorais e nos ganglios linfáticos axilares. Dende o cóbado, percorren o brazo, ata a axila. Algúns drenan nos ganglios linfáticos cervicais fondos. Outros derivan a linfa cara ao tronco linfático subclavio, que a deposita no sistema venoso, na vea xugular interna ou na vea subclavia.
Romanización do ruso
Transliteración sistemática do cirílico ó latino
Cómpre ter en conta que moitos sistemas de transcrición están pensados para lectores dun alfabeto en particular, e as letras do alfabeto latino difiren en distintas linguas e úsanse para sons diferentes. Por exemplo, a palabra rusa Воронин transcríbese como Voronin en inglés, checo ou español, Voronine en francés e Woronin en alemán ou polaco.
Alfabeto latino
Nunha segunda acepción, a romanización do ruso pode tamén usarse para o caso do uso do alfabeto latino para escribir ruso. Este alfabeto non é necesario que sexa moi semellante á ortografía tradicional cirílica. A transición do alfabeto cirílico ó latino foi proposta moitas veces ó longo da historia, pero nunca a grande escala excepto para transcricións ad hoc da grafía (p.e. volapuk) e da fonética (p.e. translit) debido a restricións técnicas (p.e. ASCII, SMS, IRC).