cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ética demostrada segundo a orde xeométrica
Xénese da obra
A versión preliminar da primeira parte da Ética (segundo a cal na intención do autor na época debería consistir nun total de tres partes) foi completada por Spinoza en 1662. El realizara, entre 1656 a mais 1657, a elaboración do Tractatus de intellectus emendatione (Tratado da emenda do intelecto), que, porén, a deixou incompleta; por outra banda, probablemente entre 1660 e 1661, tiña escrito Korte Verhandeling van Deus, de Mensch en deszelvs Welstand (Breve tratado sobre Deus, o ser humano a mais o ben del), destinado a ficar inédito ata a morte do seu autor. O Tractatus de intellectus emendatione era un texto de raciocinio cartesiano, no que Spinoza argumentaba, de xeito semellante ao Discurso do método de Descartes, o fracaso de todas as tentativas anteriores de chegar a unha fundación e unha comprensión completa do concepto de ben e, axiña, na tentativa de tornar este ben accesible ao ser humano (mesmo nun senso práctico), formulaba as teorías sobre o coñecemento a mais a verdade que constituíron a base dos seus escritos posteriores.
Mentres, el escribiu tamén o Tractatus theologico-politicus (Tratado teolóxico-político), que sería publicado anonimamente en 1670. Spinoza sustentaba a importancia da liberdade de pensamento e de expresión, a fin de volver posible a calquera a busca do ben máis elevado e, por consecuencia, opúñase á interferencia do poder relixioso na esfera política e a todas as formas de intolerancia que puidesen resultar desta ou doutras causas.
Spinoza volveu traballar na Ética en 1670, reelaborando considerablemente o texto que cinco anos antes considerara practicamente definitivo e completouno en 1675. O obxectivo da obra era o mesmo cós dos seus textos anteriores, ou sexa, o de achegar unha doutrina metafísica, epistemolóxica, psicolóxica, ética e teolóxica capaz de permitir ao ser humano abranguer o verdadeiro ben. No entanto, temendo reaccións semellantes ás que xa provocara anteriormente, a divulgación dalgunhas das súas ideas e, especialmente, tendo en conta as abondosas condenas que sufriu por Tractatus theologico-politicus, el non quixo publicala. Foi só despois da súa morte en 1677 que o texto se publicou en dúas edicións por conta do seu círculo de amigos (Jan Rieuwertsz, Jarig Jellesz, Lodewijk Meyer, Johannes Bouwmeester, Georg Hermann Schuller, Pieter Van Gent e Jan Hendrik Glazemaker) en latín na colección titulada Opera posthuma (Obra póstuma), e nunha tradución neerlandesa de Glazemaker, Nagelate Schriften. Ambas as edicións saíron en 1677.
Influencia posterior
A Ética é un deses libros cuxa influencia é imposible medir, tan enorme foi o seu alcance. A priori, podemos interpretar a acollida que mereceron a súas teses como un desmentido ao seu valor. Porque lonxe de inducir aos seus contemporáneos a unha actitude de benvida e tolerancia, Spinoza desencadeou contra el e o seu sistema un furacán de paixóns cargadas de odio que a súa morte non logrou apagar, e nin sequera atenuar. Excomungado durante a súa vida, mentres a Ética circulaba disimulada baixo a capa, Spinoza tamén o seguiu estando despois da súa morte.
Techno
Historia
Precursores importantes do son Techno foron os músicos alemáns do grupo Kraftwerk, que desde mediados dos setenta crearon mesturas entre o pop e a música electrónica, pero tamén temas moi monótonos e bailábeis como Heimcomputer (1981). O estilo de Kraftwerk foi copiado nos Estados Unidos por músicos como Afrika Bambaataa, dándolle a este estilo o nome de Electro.
Casa da Moeda de San Petersburgo
A Casa da Moeda de San Petersburgo (en ruso: Санкт-Петербу́ргский моне́тный двор) é unha ceca pública rusa con sede na fortaleza de San Pedro e San Paulo, en San Petersburgo, fundada en 1724 por Pedro o Grande.
Século XX
miniatura|140x140px| [[Medalla Nakhimov (1944), producida por Goznak na Casa da Moeda de San Petersburgo. ]]
En 1920, cando permanecían na ceca unicamente 148 operarios e 34 oficinistas, o número de encargas comezou a incrementarse, particularmente pola decisión das novas autoridades de producir nela, ademais das moedas, selos de correos, fichas conmemorativas e outros obxectos oficiais. Os ingresos en 1920 ascenderon ata os 20 millóns de rublos. O ascenso na produción foi tan significativo que o 1 de setembro de 1921 xa contaba con 535 empregados e en abril de 1924 se acadou o máximo da década de 1920, con 2.450 traballadores.
miniatura|140x140px| [[Moeda de 150 rublos da época soviética, da Casa da Moeda de San Petersburgo. ]]
miniatura|141x141px| [[Moeda conmemorativa de 25 rublos de 2008 cuñada na Casa da Moeda de San Petersburgo. ]]
Premio Moeda do Ano
miniatura|141x141px| 10 [[Som kirguiz|som de 2011 cuñados para Kirguizistán, premiada en 2013. ]]
Cuadrivio
Texto de cabeceira
Nas teorías educativas da Idade Media, o cuadrivio consistía en aritmética, xeometría, música e astronomía. Estas materias continuaban o traballo preparatorio do trivio, consistente en gramática, lóxica (chamada tamén elocuencia) e retórica. Pola súa parte, o cuadrivio era considerado como a preparación para o estudo da filosofía e teoloxía.
Ween
Aínda que Ween é xeralmente categorizada como unha banda de rock alternativo, é coñecida polo seu altamente ecléctico catálogo de cancións inspiradas polo funk, o soul, o country, o gospel, o rock progresivo, o R&B, o heavy metal ou o punk rock. Tras 28 anos co grupo, Gene Ween abandonou Ween no ano 2012, citando a necesidade de centrarse nos seus problemas de adición ao alcol e ás drogas. En 2015 a banda volvería a xuntarse e xirou extensamente sen plans para editar novo material.
Éxito comercial
No ano 2000 apareceu White Pepper, un álbum con temática pop e o seu derradeiro traballo con de estudio con Elektra. O tema "Even If You Don't" tivo un vídeo musical realizado polos creadores de South Park, Trey Parker e Matt Stone.
Separación
Posteriormente, Freeman confirmou que a súa marcha de Ween fora provocada polo seu desexo de permanecer sobrio, dicindo "O único que me importa é que me poña sobrio. Converterme nun drogadicto e alcohólico descontrolado é culpa miña e asumo a responsabilidade diso. TEÑO que deixar a organización Ween para estar sobrio".
Segi
Historia
Segi constituíuse oficialmente o 16 de xuño de 2001 na asemblea fundacional celebrada en Navarra, como resposta á decisión do xuíz Baltasar Garzón de ilegalizar a organización xuvenil Haika. O grupo presentouse en público o 30 de xuño en Donostia, nun acto en que os seus representantes aseguraron que na organización participaran 4.000 persoas.
Squilla mantis
Características
miniatura|200px|esquerda|Nótese o 2º par de [[pereiópodos]]
A galera pode chegar a alcanzar uns 200 mm de lonxitude.
Os ollos están sustentados por longos pedúnculos móbiles, e son moi complexos.
Johan Cruyff Arena
O Amsterdam Arena, oficialmente Amsterdam ArenA ( AFI : [ˌɑmstərˈdɑm aˈreːna]), é un estadio de fútbol localizado en Ámsterdan, capital dos Países Baixos. Inaugurado en 14 de agosto de 1996, é o maior estadio do país, tendo albergado finais da Liga de Campións da UEFA e da UEFA Europa League, sendo ademais unha das sedes da Eurocopa da UEFA 2000. O equipo que utiliza o estadio como local é AFC Ajax.
Betanzos - Mandeo
Lexislación
Foi declarado como lugar de importancia comunitaria (LIC) en decembro de 2004 e ascendeu a zona especial de conservación (ZEC) en marzo de 2014.
Identidade de Bézout
Proba
Sexan a e b dous enteiros non nulos calquera. Definimos a partir deles o conxunto, que trivialmente non é baleiro, xa que ten que conter aos enteiros a e –a (con
Para tres ou máis enteiros
ten as propiedades seguintes:
Etileno
Estrutura e propiedades
Como é unha molécula simple, o etileno é tamén espectroscopicamente simple. O seu espectro UV-visible aínda se usa como proba para métodos teóricos.
Haloxenación e hidrohaloxenación
Importantes intermediarios na haloxenación e hidrohaloxenación do etileno son o dicloruro de etileno, cloruro de etilo e dibromuro de etileno. A adición de cloro implica a "oxicloración", é dicir, non se usa o propio cloro. Algúns produtos derivados deste grupo son cloruro de polivinilo, tricloroetileno, percloroetileno, metil cloroformo, cloruro de polivinilideno e copolímeros, e bromuro de etilo.
Usos
Un exemplo de uso do etileno é como axente anestésico (na proporción 85% etileno/15% oxíxeno). Pode tamén utilizarse para adiantar a maduración de froitos, e como gas de soldadura.
Produción
As áreas dunha planta de produción de etileno son:
Como a produción de etileno é moi intensa enerxeticamente, dedícanse moitos esforzos a recuperar a calor do gas que sae dos fornos. A maioría da enerxía recuperada a partir do gas craqueado utilízase para orixinar unha corrente de alta presión. Esta corrente é á súa vez utilizada para mover as turbinas para a compresión do gas craqueado, e os compresores de refrixeración de propileno e de etileno. Unha planta de etileno, unha vez posta a funcionar, non precisa importar vapor para mover as súas turbinas de vapor. Unha planta de etileno típica a grande escala (que produza uns 0,7 miles de millóns de kg de etileno ao ano) usa un compresor de gas craqueado de 45000 hp, un compresor de propileno de 30000 hp, e un compresor de etileno de 15000 hp.
Biosíntese do etileno nas plantas
miniatura|esquerda|O ciclo de Yang. O etileno prodúcese esencialmente en todas as partes dunha planta superior, incluíndo follas, talos, raíces, flores, froitos, tubérculos, e sementes. A produción de etileno está regulada por varios factores ambientais e do desenvolvemento. Durante a vida da planta, a produción de etileno é inducida durante certas etapas do crecemento como a xerminación, maduración de froitos, abscisión das follas, e a senescencia das flores. A produción de etileno pode tamén ser inducida por diversos factores externos como as feridas mecánicas sufridas pola planta, estreses ambientais, e certos compostos químicos como a auxina e outros reguladores.
Usos comerciais
Os cultivadores comerciais de bromeliáceas, entre eles os de piñas americanas, utilizan o etileno para inducir a floración. As plantas poden ser inducidas á floración ao tratalas co gas nunha cámara ou ao colocar unha pel de plátano preto da planta nunha área pechada.
Camaleónidos
Os camaleóns distínguense polos seus pés zigodáctilos, as súas longas linguas, moi modificadas, rapidamente protráctiles (que poden proxectarse moito cara a fóra da boca) e a súa marcha balanceándose, e cristas ou cornos na cabeza e no fociño. A maioría das especies, as máis grandes en particular, tamén teñen unha cola prénsil. Os ollos poden moverse independentemente o un do outro, pero para apuntar a unha presa, céntranse cara a adiante en coordinación, permitindo unha visión estereoscópica ao animal.
Controversias taxonómicas
Na primeira clasificación de Klaver e Böhme, a subfamilia dos Brookesiinae incluía os xéneros Brookesia e Rhampholeon, así como os dous xéneros que despois se separaron deles (Palleon e Rieppeleon), mentres que a dos Chamaeleoninae incluía os xéneros Bradypodion, Calumma, Chamaeleo, Furcifer e Trioceros, así como outros xéneros despois divididos (Archaius, Nadzikambia e Kinyongia). Porén, nese momento, a validez desta clasificación en dúas subfamilias foi obxecto de moitos debates, considerando que a maioría dos estudos filoxenéticos apoiban a idea de que os camaleóns pigmeos da subfamilia dos Brookesiinae non son un grupo monofilético.
Non obstante, en 2015, Glaw reformulou a división subfamiliar situando só os xéneros Brookesia e Palleon dentro da subfamilia dos Brookesiinae, situándose todos os demais xéneros na dos Chamaeleoninae.
Tamaño e estrutura corporal
Algúns camaleóns teñen unha crista de pequenas puntas que se estenden ao longo da columna vertebral dende a parte proximal da cola até o pescozo; tanto a extensión como o tamaño dastas espiñas varía entre especies e individuos. Estas puntas axudan a romper o contorno do camaleón, que os axuda a confundirse coa súa contorna.
Extremidades
Os pés dos camaleóns están moi ben adaptados á locomoción arbórea, e mesmo especies como Chamaeleo namaquensis que dopataron un hábito terrestre conservan a mesma morfoloxía do pé con poucas modificacións. En cada pé, os cinco dedos claramente distinguíbeis agrúpanse en dous fascículos. Os dedos de cada fascículo están unidos nun grupo de dous ou tres, dándolle a cada pé un aspecto similar á pinzas ou tenaces. Nos pés dianteiros, o grupo exterior, lateral, contén dous dedos, mentres que o grupo interno, medial, contén tres. Nos pés traseiros, esta disposición invírtese, o grupo medial contén dous dedos e o grupo lateral tres. Estes pés especializados permiten que os camaleóns se agarren firmemente sobre pólas estreitas ou ásperas. Ademais, cada un dos pés está equipado cunha garra afiada para permitir un agarre en superficies como a casca ao subiren. É común referirse aos pés de camaleóns como didáctilos ou zigodáctilos, aínda que ningún dos dous termos é plenamente satisfactorio, xa que ambos os dous empregánse na descrición de pés totalmente diferentes, como os pés zigotáctilos de papagaios ou os pés didáctilos das avestruces, ningún deles son exactamente como os dos camaleóns. Aínda que o "zigodactilo" é razoabelmente descritivo da anatomía do pé dos camaleóns, a súa estrutura non se asemella á dos papagaios, á que se aplicou o termo por primeira vez. En canto á didáctilidade, os camaleóns teñen visibelmente cinco dedos en cada pé, non dous.
Captura do alimento
Móvese con extrema lentitude. Para apañaren ás súas presas, utilizan a súa lingua protráctil como se fose un dardo. Conseguen, cunha velocidade sorprendente, estender a lingua case un metro. A punta pegañenta prende o insecto, que é despois tragado. Ese proceso só se pode capturar en detalle con fotografías tomadas con cámaras de alta velocidade.
Visión e mobilidade dos ollos
Os camaleóns teñen os ollos máis distintivos de todos os outros réptiles. As pálpebras superiores están unidas ás inferiores, deixando entre elas un único espazo libre o suficientemente grande como para que queden descubertos o iris e a pupila. Cada ollo pode moverse e centrarse de forma independente do outro, permitindo que o camaleón observe dous obxectos diferentes simultaneamente. Isto dálles un arco de visión de 360 ​​graos arredor dos seus corpos. Ás súas presas sitúanas usando a percepción monocular, non a binocular ou estereoscópica. Teñen a mellor vista de todos os réptiles, permitíndolles ver pequenos insectos a unha distancia de 5 a 10 m. De feito, os camaleóns teñen a maior visión (por tamaño) de calquera vertebrado.
Benedicto García Villar
A Nova Canción Galega e Voces Ceibes
No ano 1968 vivirá as revoltas estudantís de Compostela, e comeza a relacionarse con figuras como Xesús Alonso Montero, Manuel María ou Lois Diéguez. Dos dous últimos vai musicar varios poemas. Tamén nese ano comeza a dar recitais por todo o país, sorteando os problemas coa censura política. Especialmente importante foi o acontecido na Facultade de Medicina de Santiago, e que serviu como punto final das mobilizacións estudantís do abril compostelán. Acompañado por Xavier del Valle, Xerardo Moscoso, Vicente Araguas e Guillermo Rojo, participa do que sería lembrado como acto fundacional da Nova Canción Galega. O recital aglutina a unhas 2000 persoas que o converterán nun acto simbolicamente político.
Primeiro traballo e concertos internacionais
No ano 1972, Benedicto e Bibiano participan nunha serie de festivais internacionais, visitando Asturias, París, Bruxelas e Suíza.
Final de Voces Ceibes
A finais do ano 1974 o grupo decide finalizar o proxecto colectivo Voces Ceibes e dar comezo ao Movemento Popular da Canción Galega onde, cunha perspectiva ampla, teñen cabida múltiples artistas de distintos estilos. O novo colectivo consegue reunir o 2 de marzo de 1975 no seu único concerto a máis de 5000 persoas no Pavillón do Obradoiro, en Santiago de Compostela.
Actividade tras a morte de Franco
Benedicto colaborou con Amnistía Internacional, ademais de participar na dirección da organización Pola Esquerda e con outros movementos sociais. Colaborou tamén en distintos medios galegos con artigos de opinión ata que unha enfermidade dexenerativa, Corea de Huntington, o foi apartando de todo tipo de actividade.
Recoñecementos
O 19 de xullo de 2018 foille concedido o título póstumo de fillo predilecto de Santiago de Compostela.
Aguillón
Amais, como topónimo pode referirse a:
Gamba branca
Características
O seu bordo inferior é inerme e o superior mostra sete dentes na parte convexa.
Piollo do corpo
Ciclo vital e morfoloxía
O ciclo de vida do piollo do corpo consta de tres estadios: ovo (son as lendias), ninfa, e adulto.
División de Honra da LNFS 1994-95
A tempada 1994-95 da División de Honra da LNFS foi a 6ª edición da máxima competición ligueira do fútbol sala en España. O torneo deu como resultado o primeiro e único título de liga na historia desta competición a prol do Pinturas Lepanto Zaragoza, hoxe desaparecido.
1816
Outros
Historia ano a ano
Cristina Pedroche
Cristina Pedroche Navas, nada en Madrid, o 30 de outubro de 1988, é unha modelo, presentadora de televisión e actriz española, coñecida como reporteira do programa de televisión Sé lo que hicisteis... ata o fin do mesmo en maio de 2011. Máis tarde, foi reporteira do programa Otra movida en Neox. Tamén é coñecida polas súas participacións esporádicas nas series La que se avecina, Águila Roja e Aída. Dende setembro de 2012 traballa nos "40 principales" en programas como Anda ya e yu: no te pierdas nada. Actualmente é colaboradora do programa diario de La Sexta, Zapeando.
Pseudomonas
Un artigo publicado na revista Scientific American en 2008 sinalaba que Pseudomonas pode ser o nucleador máis común para a formación de cristais de xeo nas nubes, polo que ten unha grande importancia na formación da neve e chuvia en todo o mundo.
Resistencia a antibióticos
Esta capacidade de prosperar en condicións moi adversas é o resultado da súa robusta parede celular, que contén porinas. A súa resistencia á maioría dos antibióticos atribúese a que posúe bombas de fluxo, que bombean fóra da célula algúns antibióticos antes de que estes teñan tempo de actuar.
Axentes que deterioran os alimentos
Como resultado da súa diversidade metabólica, capacidade de crecer a baixas temperaturas e natureza ubicua, moitas especies de Pseudomonas poden estragar alimentos. Notables exemplos son a deterioración dos produtos lácteos por P. fragi, a dos ovos por P. taetrolens e P. mudicolens, e a producida por P. lundensis, que afecta ao leite, queixo, carne, e peixe.
Especies previamente clasificadas no xénero
α proteobacteria: P. abikonensis, P. aminovorans, P. azotocolligans, P. carboxydohydrogena, P. carboxidovorans, P. compransoris, P. diminuta, P. echinoides, P. extorquens, P. lindneri, P. mesophilica, P. paucimobilis, P. radiora, P. rhodos, P. riboflavina, P. rosea, P. vesicularis.
δ proteobacteria: P. formicans.
Johann Joachim Becher
Traxectoria
Foi profesor de medicina da Universidade de Mainz desde 1657 e médico persoal do arcebispo-elector. Como economista cameralista, obtivo do emperador Leopoldo I a creación do Consello de Comercio de Viena, e mesmo proxectou a creación dunha Compañía Oriental de Comercio, pero o sitio de Viena en 1683 fíxoo imposible. Nunha misión que lle encomendara o emperador nos Países Baixos escribiu en dez días Methodus Didactica, ó que lle seguiu Regeln der Christlichen Bundesgenossenschaft e Politischer Discurs von den eigentlichen Ursachen des Auf- und Abnehmens der Städte, Länder und Republiken. En 1669 publicou Physica subterranea.
Entrementres o elector de Baviera nomeouno o seu médico persoal, pero en 1670 estaba de novo en Viena. En 1678 cruzou Inglaterra, viaxou por Escocia, onde visitou minas por encargo do príncipe Ruperto e despois estivo en Cornualla durante un ano co mesmo propósito. En 1682 volveu a Londres, onde escribiu Chymischer Glücks-Hafen, Oder Grosse Chymische Concordantz Und Collection, Von funffzehen hundert Chymischen Processen. Alí morreu en outubro dese ano.
Sito Miñanco
Traxectoria
Pertence a unha familia de mariñeiros de Cambados, de orixe humilde, coñecida coma os Miñancos. Iniciouse no contrabando de tabaco da man de Vicente Otero Pérez "Terito", e despois formou a sociedade ROS con Ramiro Martínez Señoráns e Olegario Falcón Piñeiro. En 1983 estivo 6 meses na prisión da Parda (Pontevedra) e outros dous en Carabanchel (Madrid), onde estableceu contacto co colombiano Fabio Ochoa.
Dora Carrington
Infancia e mocidade
Logo do seu paso por Slade comezou a empregar o apelido Carrington unicamente; en Slade era unha práctica común que os estudantes se referisen uns aos outros usando só o apelido. Durante a súa vida non foi moi coñecida como pintora, xa que raramente asinaba as súas obras e apenas expuxo, aínda que si traballou durante un tempo no Omega Workshop e en Hogarth Press, deseñando xilografías.
Ceferino Maestú Novoa
Traxectoria
Fillo de Ceferino Maestú Sequeiros, que foi xerente da fábrica de fariñas La molinera gallega e presidente da Cámara de Comercio de Vigo. Dirixiu o semanario La Ráfaga, foi xuíz municipal suplente de Vigo en 1915 e alcalde da cidade en 1920. Era liberal progresista e exercía de Inspector de Emigración. Debido a unha vinganza política sufriu varios traslados ata que se estableceu como avogado na provincia de Cádiz.
Vida persoal
Casou con Ascensión Barrio Cordal e foi pai de Ceferino, Pilar, Trinidad e Encarnación Maestú Barrio.
Eleccións municipais en Vilar de Santos
Estes foron os resultados das eleccións municipais no concello de Vilar de Santos dende 1979. miniatura|dereita|[[Galería de imaxes de casas dos concellos de Galicia|Casa do concello de Vilar de Santos]]
UKUSA
dereita|miniatura|300px|Membros do tratado UKUSA en azul UKUSA (UK–USA Security Agreement) en galego Tratado de Seguridade Reino Unido-Estados Unidos, é unha alianza de nacións de lingua inglesa co propósito de recoller información de intelixencia, especialmente a de sinais SIGINT. UKUSA está formada por:
.bg
Ligazóns externas
Toppdomän
Peter Agre
Investigacións científicas
En 2003 foi galardoado co Premio Nobel de Química xunto con Roderick MacKinnon. Ambos os científicos foron galardoados polos descubrimentos referentes ás canles en membranas celulares, aínda que Agre o foi especialmente polo descubrimento da canle de auga, e MacKinnon polos estudos estruturais e mecánicos das canles iónicas.
Valentín Martín Pérez
Valentín Martín Pérez foi un político galego.
Pesqueiras, Salvaterra de Miño
Patrimonio
No cumio do monte Castelo, xunto a Outeiriño, áchase a ermida da Nosa Señora da Asunción, sobre un antigo castro romanizado, encravada nunha enorme pedra granítica. O acceso ao seu interior faise a través dun pórtico realizado en pedra con arco apuntado de medio punto culminado por pequena estrutura a xeito de torre espadana. No seu interior pódense admirar diversos signos de forma serpentiforme, así como gravados que asemellan ferraduras nunha situación próxima ao altar. Segundo a tradición popular reza unha lenda que di: "No teitume da ermida existe unha cruz, que aínda que se intenta borrar, reaparece sempre de novo".
Samil, Grandal, Vilarmaior
Samil é un lugar da parroquia de Grandal no concello coruñés de Vilarmaior na comarca de Betanzos. Tiña 9 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE dos cales 4 eran homes e 5 eran mulleres.
Embraer E-Jets
Deseño
A liña Embraer E-Jets está formada por dúas familias de avións comerciais e unha variante de reactor de negocios. Os máis pequenos E-170 e E-175 conforman o modelo base. Os E-190 e E-195 son versións alongadas, con motores diferentes e ás máis longas, e cambios no estabilizador horizontal e na tren de aterraxe. O 170 e o 175 teñen o 95% dos elementos en común, ao igual que o 190 e o 195. As dúas familias comparten ao redor do 89% dos elementos entre si, coas seccións da fuselaxe idénticas e a mesma aviónica.
En novembro do 2011 Embraer anunciou que remotorizaría a familia E-Jet e entregaría o primeiro exemplar cos novos motores antes do ano 2018. O 8 de xaneiro de 2013 a compañía anunciou a elección dun motor Pratt & Whitney para estas novas versións. En febreiro do 2012 Embraer anunciou que estaba estudando o desenvolvemento dunha nova variante con 130 asentos.
Adrián Rivademar
Traxectoria
Formouse como cociñeiro (grao de cociña) e traballou nun hotel en Santiago de Compostela, así como nas cociñas dos restaurantes mecos D'Berto e Culler de Pau (este, rexentado por Javier Olleros).
.th
.th é o Dominio de Nivel Superior xeográfico (ccTLD) para Tailandia.
Cebiche
O cebiche é un prato consistente en peixe, mariscos ou ambos con aliños cítricos. Diferentes versións do cebiche forman parte da cociña dos países latinoamericanos litorais do Océano Pacífico, como son Chile, Costa Rica, Colombia, Ecuador, O Salvador, Guatemala, Honduras, México, Nicaragua, Panamá, Perú e Porto Rico. Non hai estudos definitivos que confirmen o seu país de orixe, máis as hipóteses indican que o cebiche é un prato dos antigos poboadores do Perú na época precolombiana.
Gamba rosada
Taxonomía
Ao longo da historia foi coñecida tamén polos seguintes sinónimos:
Grande Esfinxe de Gizeh
Nomes da Esfinxe
O nome habitualmente utilizado Esfinxe comezou a utilizarse na antigüidade clásica, aproximadamente 2000 anos despois da data aceptada da súa construción, facendo referencia á besta mitolóxica grega con corpo de león, cabeza de muller e ás de aguia. Porén, como moitas outras esfinxes exipcias, a de Gizeh ten rostro masculino e non ten ás.
Os escritores árabes medievais, incluíndo a al-Maqrīzī, chamaron á esfinxe balhib e bilhaw, o que suxire unha influencia copta.
Construción
A evidencia circunstancial mencionada por Hassan inclúe a localización da esfinxe no contexto dun complexo funerario arredor da segunda pirámide, que está tradicionalmente relacionada con Quefrén. Ademais da calzada, a pirámide e a esfinxe, o complexo tamén inclúe o templo da esfinxe e o templo do val, no que ambos mostran un deseño similar nas súas estancias interiores. O templo da esfinxe foi construído utilizando bloques cortados no recinto da esfinxe, mentres que os do templo do val, foron extraídos, pesando algúns deles ata 100 toneladas.
Piollo da cabeza
Cabeza
Da cabeza do insecto sobresaen un par de antenas, cada unha con cinco segmentos. Teñen un par de ollos compostos. Os ollos preséntanse en todas as especies da familia Pediculidae, pero están reducidos ou ausentes no resto das especies da suborde Anoplura. Igual que outros anopluros, as pezas bucais do piollo da cabeza están moi adaptadas a perforar a pel e zugar sangue. Estas pezas bucais están retraídas dentro da cabeza do insecto agás cando este se alimenta.
Ricky Martin
miniatura|dereita|Ricky Martin en 2013
Anfibios
Desde hai miles de anos os anfibios foron asociados con mitos e maxia, enfocándose moito deste folclore desde unha perspectiva negativa. Por outra banda, existen culturas que relacionaron os anfibios coa fertilidade, a fortuna ou a protección, entre outros aspectos beneficiosos.
Encoro de Lindoso
Encoro
Co nivel normal de 338 m. (máximo 339 m. en augas altas) o depósito esténdese por unha área de aproximadamente 1,05 (ou 1,072) km² e ten 379,01 millóns de m³ de auga - dos cales 347,91 (ou 270) millóns poden ser usados para xerar electricidade. O destino mínimo de conxestión no que aínda se poden operar as máquinas é de 280 m. Con 347,9 Millóns de m³ de auga utilizábel, poden xerar 224,6 millóns de kWh.
Central de enerxía
Hai seis transformadores de potencia monofásicos no cadro que xeran a tensión de 18 kV a 400 kV. Unha liña de 400 kV leva á subestación en Riba de Ave e outra a España.
Anfibios
Conservación
dereita|miniatura|Distribución global das especies de anfibios. Desde a década de 1911, rexistráronse dramáticos declives nas poboacións de anfibios de todo o mundo. O declive dos anfibios é actualmente unha das maiores ameazas para a biodiversidade global. Entre as características máis destacables deste declive, atópanse colapsos nas poboacións e extincións masivas localizadas. As causas deste declive son atribuíbles a diversos factores, como a destrución de hábitat, as especies introducidas, o cambio climático e enfermidades emerxentes. Moitas das causas deste dramático declive non están ben estudadas, e por iso é un tema actualmente suxeito a unha intensiva investigación por parte de científicos en todo o mundo.
.tw
.tw é o Dominio de Nivel Superior xeográfico (ccTLD) para Taiwán
Igrexa de Santa María de Sacos
Descrición
Trátase dun templo dunha soa nave cunha ábsida rectangular, que conserva elementos do románico tardío ou protogótico. Os perpiaños, moi irregulares, distribúense en fiadas dando como resultado, pola contra, uns paramentos ben rematados.
Interior
No interior tanto o arco triunfal como un secundario de acceso á capela son apuntados e apóianse en columnas acaroadas. O arco triunfal apuntado e dobrado, de bocel e media cana e un arco faixón de igual estilo. Apóianse en dous pares de columnas entregas, con basas áticas con garras, fuste de cinco semitambores e capiteis con decoracións vexetais moi xeometrizantes. A ábsida cóbrese cunha bóveda de canón apuntado.
<Gallery> Ficheiro:Cotobade, Sacos, Santa María 03-13.JPG Ficheiro:Cotobade, Sacos, Santa María 03-14.JPG </Gallery>
Nacionalismo castelán
O nacionalismo castelán (tamén chamado castelanismo) é unha ideoloxía orientada a preservar e promover os valores propios e distintivos do que se considera Castela: tradicións, cultura, recursos naturais e humanos, integridade territorial, e o cuestionamento das políticas centralistas de índole identificadora entre o español e o castelán.
Premio Xerais
O premio, que é único, está dotado con 15.000 euros na actualidade; na primeira edición tiña unha contía de 500.000 pesetas (3.000 euros), e xa na segunda edición pasou a un millón de pesetas. A data de entrega adoitaba ser na semana da festividade do San Xoán, no solsticio de verán, ou nos primeiros días do mes na Illa de San Simón ata o ano 2017. En 2018 o acto de entrega dos galardóns adíase ata outubro para facelos coincidir coa publicación das propias obras.
Domhnall Gleeson
Domhnall Gleeson ([ˈdoʊnəl ˈɡliːsən]), nado en Dublín o 12 de maio de 1983, é un actor, director e guionista irlandés. Actuou tanto en teatro como en cine, conseguindo un nomeamento ós Premios Tony no 2006 pola súa interpretación na produción de Broadway The Lieutenant of Inishmore.
Javier Vales Faílde
Como escritor
Foi membro da Academia de Ciencias Morais e Políticas, Correspondente da Real Academia de Historia, Vicepresidente da Real Academia de Xurisprudencia e Reitor da Universidade Católica.
Mosteiro de San Salvador de Lérez
Situación
Está situado na beira norte do río Lérez, preto xa da súa desembocadura. O lugar recibe, segundo os documentos, o nome de Espinareto, Espinedelo, Canoso ou A Porta da Coxa.
Historia
Nunha inscrición na parede sur da igrexa aparece Honore Sancti Salbatoris et Sanctae Marie et Marina, Pelagio, Gontato et Bria fratres.
Economía
Tamén tiñan dereitos sobre a pesca no río Lérez. En 1707 unha confraría pontevedresa solicita ao abade de Lérez autorización para que un mariñeiro pesque no río, e que o peixe recollido sirva para atender as dúas funcións que ía celebrar dita confraría.
Lotario I
Traxectoria
Lotario era o fillo máis vello do emperador Luís o Piadoso. Á morte deste, foille concedida a autoridade imperial por dereito de primoxenitura pero, seguindo a tradición franca do seu pai, viu necesario dotar dunha parte do Reino a cada un dos seus fillos.
Célula miosatélite
Función na reparación do músculo
O proceso da rexeneración muscular implica unha considerable remodelación da matriz extracelular e, onde os danos foron grandes, esta é incompleta. Os fibroblastos dentro do músculo depositan tecido de cicatrización, o cal pode prexudicar a función muscular, e é unha parte significativa da patoloxía das distrofias musculares.
Real Murcia Club de Fútbol
Estadio
miniatura|200px|Exterior da Nueva Condomina.
Piollo pato
miniatura|dereita|Piollo pato na zona xenital. miniatura|dereita|Piollos pato nas pestanas.
Aguilar de Campoo
Industria
Na historia máis recente cabe destacar a industria galleteira na vila. Nos anos 60 houbo en Aguilar cinco fábricas de galletas: Gullón, Ruvil, Fontaneda, Tefe e Fontibre (9 de cada 10 galletas que se consumían en España saían das fábricas aguilarenses). Na actualidade existen tres fábricas galleteras na vila: Galletas Gullón 1, Galletas Gullón 2 e Forno de Galletas Aguilar (Grupo Siro). Recentemente, púxose en marcha unha nova fábrica de alimentación (Produtos Alimenticios La Familia-pan de molde), pertencente tamén ao Grupo Siro.
O municipio alberga tamén un importante encoro que ocupa unha superficie próxima ás 1 650 hectáreas e ten unha capacidade de 249 millóns de metros cúbicos de auga, trátase do Pantano de Aguilar. Este encoro permite a produción de enerxía eléctrica e a práctica de deportes náuticos.
Facultade de Ciencias da Educación e do Deporte de Pontevedra
Historia
No curso académico 1993-94 comezaron a impartirse na Escola de Pontevedra as especialidades de Educación Física, Educación Musical, Educación Primaria e Educación Infantil, autorizadas polo decreto 26/1993, do 11 de febreiro da Consellería de Educación e Ordenación Universitaria, no seu artigo 2 conforme o R.D. 1440/1991 do 30 de agosto polo que se estableceu o título universitario oficial de Mestre, nas súas diversas especialidades.
O deseño do edificio da actual facultade que se inaugurou no campus da Xunqueira en outubro de 2006, obra dos arquitectos Jesús Irisarri Castro e Guadalupe Piñera, obtivo o premio SICE en 2008, concedido polo Consello Superior de Colexios de Arquitectos de España.
miniatura|dereita|220px|Salón de Graos.
Equipo decanal
miniatura|dereita|150px|José María Cancela Carral, decano da facultade (2006-2010). O 15 de decembro de 2006 tiveron lugar as eleccións ao decanato na nova localización da facultade, no campus da Xunqueira, sendo elixido José María Cancela Carral como decano da Facultade para un período de tres anos. O 20 de abril de 2010 tiveron lugar novas eleccións ao decanato. Malia que só se presentou unha candidatura, de carácter continuísta e liderada polo profesor Cancela Carral, non foi aprobada pola Xunta da Facultade.
Cultura
En abril celébrase a festividade de Santo Isidoro de Sevilla, patrón do centro. A facultade edita a Revista de Investigación en Educación.
Polígono industrial
Subsectores industriais críticos
A selección do sitio non é o aspecto crítico para todos os subsectores industriais. Sexa debido ao tamaño reducido, ou o tipo de operación, ou ambos, hai plantas que teñen pouco potencial para causar un impacto negativo no ambiente natural ou sociocultural. Indonesia toma isto en conta cun procedemento de avaliación ambiental de dous niveis. Todas as empresas que solicitan licenzas deberán realizar unha avaliación preliminar. Actividades para as cales se identifiquen impactos potencialmente severos, requirirán que se realice unha avaliación de impacto completo.
Oídio
miniatura|right|225px| Borralla a medrar nunha folla (imaxe ampliada).miniatura|225px|Detalle de folla afectada por oídio.
Oídio en amorodeiras
Podosphaera aphanis é o fungo que causa o oído nas amorodeiras e outras rosáceas coma Geum rivale.
Carlos Regueira
Traxectoria
De maneira afeccionada dedicouse á micoloxía e á investigación dos hórreos. Froito desta última é a publicación en 2017 do Atlas de hórreos de Galicia.
Cromosoma 20
A identificación de xenes nun cromosoma é unha área activa de investigación. Para a predición do número total de xenes dun cromosoma utilízanse diversos procedementos, polo que a cifra total pode variar segundo o método utilizado. Estímase que o número total de xenes do cromosoma 20 é duns 900 xenes.
Macklemore
Ben Haggerty, nado o 19 de xuño de 1983, máis coñecido polo seu nome artístico como Macklemore, e un rapeiro e músico estadounidense. Comezou independentemente no ano 2000 e agora colabora co produtor Ryan Lewis, o violinista Andrew Joslyn e o trompetista Owuor Arunga. Alcanzou a súa popularidade coa canción Thrift Shop, o vídeo musical desta canción foi visto máis de 250 000 000 veces en Youtube. Alcanzou o número 1 no Billboard Hot 100, vendendo máis de 2 200 000 copias da canción. Macklemore lanzou o seu álbum debut The Heist o 9 de outubro de 2012. Outra das súas cancións que tamén se volveu famosa é Wings.
Chus Baleato
Jesús Isolino Baleato Negreira, chamado Chus Baleato, nado en Bembibre (Val do Dubra) o 18 de xaneiro de 1954, é un adestrador de fútbol galego. Actualmente adestra o Bergantiños FC.
Bioloxía do desenvolvemento
Organismos modelo para o desenvolvemento
Vertebrados:
Desenvolvemento embrionario en animais
O proceso completo ten que ser coordinado no tempo e non se coñece como se produce ese control. Pode haber un reloxo mestre con capacidade de comunicarse con todas as partes do embrión que controle o curso do que vai ocorrendo, ou a temporalización pode depender simplemente de secuencias de eventos locais causais.
Indila
Adila Sedraïa, nada en París o 26 de xuño de 1984, é unha cantante francesa máis coñecida polo seu nome artístico Indila.
Billy West
William Richard "Billy" West, nado o 16 de abril de 1950 en Detroit, Míchigan, é un actor de voz, músico e humorista estadounidense.
Proteína ATM
A proteína é denominada así polo trastorno homónimo ataxia telanxiectasia causado por mutacións que afectan á proteína ATM. A proteína está codificada en humanos no xene ATM, situado no cromosoma 11.
Estrutura
dereita|miniatura|Ilustración esquemática dos catro dominios conservados en catro membros da familia PIKKs.
Deficiencias epixenéticas frecuentes en ATM en cancros
Observouse que máis do 73% dos tumores de cerebro atopáronse metilados no promotor do xene ATM e había unha forte correlación inversa entre a metilación do promotor de ATM e a súa expresión proteica (p < 0,001).
Antipartícula
A interpretación de Feynman e Stueckelberg
Deste xeito Feynman chegou a entender de forma gráfica o feito de que a partícula e a súa antipartícula tiveran a mesma masa m e spin J pero cargas opostas. Podendo así reescribir a teoría de perturbacións de forma precisa en forma de diagramas, chamados diagramas de Feynman, con partículas viaxando adiante e cara atrás no tempo. Esta técnica é agora a máis estendida para calcular amplitudes na teoría cuántica de campos.
Nothing Records
Historia
En setembro do 2004, coincidindo coa partida de Trent Reznor de Nova Orleáns cara a costa oeste, a páxina de Nine Inch Nails puxo "nothing studios: 1994-2004", suxerindo a desaparición da discográfica. Posteriormente aclarouse que a banda rematara a súa relación con Nothing Records. A especulación entre o público sobre a continuidade do selo cesou cando Reznor demandou con éxito ao seu co-fundador John Malm Jr por fraude e incomprimento do seu deber (entre outros motivos).
Jan Egeland
Jan Egeland, nado en Stavanger o 12 de setembro de 1957, é un político noruegués, antigamente membro do Partido dos Traballadores Noruegueses. É o Secretario Xeral do Consello Noruegués de Refuxiados dende agosto de 2013. Anteriormente foi Director do Departamento Human Rights Watch e Director Human Rights Watch Europe. Egeland serviu no pasado como director do Instituto Noruegués de Asuntos Internacionais e Vicesecreario Xeral das Nación Unidas.
Casa Museo Casares Quiroga
Historia
O edificio da casa museo foi propiedade de José Cervigón. O novo propietario, Santiago Casares Paz encargou a reconstrución a Faustino Domínguez Coumes-Gay en 1886. En 1929 engadiuse unha bufarda deseñada por Eduardo Rodríguez-Losada Rebellón con vista ao xardín exterior.
Revolucións de 1848
miniatura|275px|Revolución de marzo de [[1848 en Berlín]] miniatura|275px|«Liberdade, igualdade e fraternidade ou morte» As revolucións de 1848, coñecidas noutros países como A Primavera dos Pobos ou o Ano das Revolucións, foron unha onda de manifestacións populares que se xeneralizaron en varias rexións de Europa no primeiro semestre do devandito ano. Caracterízanse maioritariamente pola súa brevidade e rápida expansión. Ao contrario que as ondas revolucionarias de 1820 e 1830, esta nova onda tivo gran repercusión en estados como Francia, Austria, Alemaña, Italia, Hungría e entre os diversos pobos da Europa central.
Historia
Tralo Congreso de Viena de 1815, as monarquías foron restauradas en todos os estados onde as Guerras Napoleónicas instalaran outros réximes. Instaurouse o principio de lexitimismo dinástico, mediante o cal as monarquías absolutistas que foran substituídas polo dominio napoleónico foron restablecidas. Esta nova orde impúxose sen ter en conta a opinión pública, o que deu paso a un fervor nacionalista (coma o caso dos maxiares que habitaban o Imperio Austríaco, e que reclamaron a independencia) e liberal que, xunto co desenvolvemento industrial, provocou o xurdimento de movementos revolucionarios.
Urodelo
Hábitat
Usualmente viven nos bosques, e algunhas especies son acuáticas durante toda a súa vida, mentres que outras volven á auga de forma intermitente e tamén hai outras que son completamente terrestres na súa idade adulta. Os caudados parécense superficialmente aos lagartos, pero se distinguen facilmente pola ausencia de escamas, xa que a súa pel e completamente lisa.
Evolución
miniatura|[[Karaurus sharovi é un dos caudados máis antigos dos que se teñen rexistros.]]
Portomedal, Coucieiro, Val do Dubra
Portomedal é un lugar da parroquia de Coucieiro no concello coruñés de Val do Dubra na Comarca de Santiago. Tiña 41 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 20 eran homes e 21 mulleres.
Julia Gutiérrez Caba
Biografía
O seu debut cinematográfico prodúcese en 1960, nada menos que da man de Juan Antonio Bardem na película A las cinco de la tarde. O seu paso polo cine estivo case sempre marcado pola interpretación de personaxes de grave ton dramático. En 1977 apártase do cine e non volvería ata 20 anos despois con La herida luminosa, de José Luis Garci. A súa seguinte película conxunta, You're the One (una historia de entonces), repórtalle un Premio Goya como mellor actriz secundaria.
Xosé Manuel Fernández Castro
Xosé Manuel Fernández Castro, nado en Santiago de Compostela en 1963, é un profesor e escritor galego.
Futbol Club Barcelona (fútbol sala)
O equipo filial, denominado FC Barcelona "B", compite na Segunda División.
Palmarés
350px|miniatura|dereita|[[Palau Blaugrana, fogar do equipo.]]
Gramíneas
Froito
miniatura|dereita|250px|Esquema dunha cariopse de gramínea, amosando o endosperma, o embrión e diversas estruturas embrionais: o escutelo ou escudete, a plúmula, a coleorriza, e o nó cotiledonar. Rodeando a todo o endosperma apréciase a capa de aleurona e ao outro extremo do embrión, o cepillo. miniatura|dereita|250px|Cariopses de arroz (Oryza sativa) en corte lonxitudinal, os embrións áchanse tinguidos de cor azul, o endosperma en branco. O froito ou gran das gramíneas é unha cariopse, froito seco, cunha semente cuxa testa está ligada co pericarpo formando unha envoltura moi delgada. Esta envoltura encerra ao embrión e ao endosperma. Este froito é basicamente unha variante do aquenio, aínda que se pode atopar unha variedade de froitos na familia (ver por exemplo Werker 1997). Nalgúns xéneros como Zizianopsis ou Eleusine, o pericarpio non está soldado coa semente, de modo que o froito é un aquenio (ou un utrículo segundo outros autores). Nalgunhas bambúseas o froito é unha noz ou unha baga, mentres no xénero Sporobolus o pericarpio deixa saír á semente cando se embebe en auga. Moitos xéneros, como Aristida, Stipa, Piptochaetium, Oryza e case todas as Paníceas posúen cariopses que se desprenden da planta envolvidos pola lemma e pola pálea. Nas Andropogóneas son as glumas as que persisten pechando á cariopse. En Pennisetum e Cenchrus despréndese toda a espiguilla rodeada dun invólucro de porcas ou de espiñas. A forma da cariopse varía moito segundo os xéneros, podendo ser case circular como en Briza, oblonga como en Hordeum, lanceolada como en Poa até case lineal, como en Vulpia. Na parte inferior da cariopse vista dorsalmente, vese o embrión máis ou menos elíptico cuberto polo pericarpio transparente. Do outro lado, correspondente ao asuco ou sutura carpelar, distínguese, tamén por transparencia, a mácula fiar ou fío (ou zona de unión da semente co carpelo), que pode ser punctiforme, como en Poa e nas Paníceas, ovada, como en Briza subaristata, ou lineal, como en Hordeum, Vulpia ou Festuca.
Xinodioecia
Este sistema reprodutivo describe o feito de que nas poboacións naturais dunha especie coexisten individuos femininos e individuos hermafroditas. Esta condición é bastante rara nas gramíneas. Bouteloua chondrosioides e algunhas especies do subxénero Andinae de Poa son xinodioicas, aínda que Cortadeira é o exemplo máis conspicuo.
1475
Outros
Historia ano a ano
Nick Jonas
Carreira
En 2010, Nick participou na peza teatral "Os Miserábeis", que comemoraba seu 25º aniversario. Nick interpretou a Marius, un dos personaxes principais da peza. Nick foi eloxiado pola crítica, que dicían que aínda non está a altura dos cantores de pezas musicais, mais que o fixo moi ben.
Basílica da Natividade
A igrexa fora orixinalmente encargada no 327 por Constantino o Grande e a súa nai Helena sobre o sitio no que, tradicionalmente, se consideraba que era onde se localizaba o lugar de nacemento de Xesús. A Igrexa da Natividade, e a basílica orixinal do sitio, foi completada en 339 e destruída polo lume durante as revoltas samaritanas do século VI. Con emperador bizantino Xustiniano, ergueuse unha basílica nova no 565, mantendo a forma orixinal. Durante esta segunda construción, a basílica rebibiu importantes engadidos como as torres coas campás. Por mor da súa particular historia cultural e xeográfica, o lugar ten unha importancia relixiosa relevante para os fieis cristiáns.
Séculos XI e XII: adicións e restauración (c. 1050–1244)
A cidade foi tomada por Saladino no 1187, reconquistada despois polos cruzados e, finalmente, recuperada polos mamelucos de Exipto no século XIII. Trala profanación da igrexa que levaron a cabo en abril de 1244, a teitume da igrexa estaba en malas condicións.
A Orde Franciscana enviou misións a Terra Santa no XIII, e unha destas misións estableceuse de xeito permanente en Belén dende 1347, ano no que o sultán concédelles a custodia da cova e o dereito de gozar da basílica e levar a cabo o seu mantemento. miniatura|A basílica e a contorna descritos nun traballo publicado en 1487
Século XIX: danos, conflito e administración (1834–1869)
Outro problema foi o crecente control da Igrexa Ortodoxa grega sobrea a administración da basílica, que provocou a sinatura dun tratado en 1842 cando se obtivo permiso do sultán para dirixir a restauración do edificio: o solos de mármore saqueados quedaron cubertos con grandes lousas de pedra, e cóbrense as paredes de mosaicos dos cruzados; e, finalmente, en 1847, a estrela de prata, que se exhibira sobre a Gruta e de grande importancia relixiosa, foi robada e os relixiosos latinos atribuíron o feito aos gregos ortodoxos.