cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Paul Auster
Traxectoria
Comézase a recoñecer a Paul Auster entre os escritores importantes. Entre 1986 (ano no que se publica Cidade de cristal) e 1994 (Mr. Vertigo), saen do prelo novelas maiores como O palacio da lúa e Leviatán. Volve ao cine e adapta xunto ao director Wayne Wang o seu relato curto de O conto de Nadal de Augie Wren. Smoke e Brooklyn Boogie estréanse en 1995. O mesmo Auster é quen dirixe Lulu on the bridge (1997), que é mal recibido pola crítica.
Adán de la Halle
Obras
Autor de 36 chansons (cancións), 46 rondets de carole, 18 jeux-partis, 14 rondeaux, 5 motetes, 1 rondeau-virelai, 1 ballette, 1 dit d'amour e 1 congé.
Wikipedia en lombardo
Esta versión da enciclopedia contén artigos e  usuarios, dos cales  son activos.
Adak
Historia
O Alaska Department of Fish and Game introduciu aproximadamente 200 caribús na illa para axudar a previr situación de fame. A gran manda de caribús é agora un destino popular da caza.
Festival de Eurovisión 1971
O XVI Festival de Eurovisión tivo lugar o 3 de abril de 1971 en Dublín. A vitoria foi para o diminuto principado de Mónaco, quen gañaba por primeira e última vez o festival ata a data, co tema "Un Banc, Un Arbre, Une Rue" da cantante francesa Séverine.
Eric Heiden
Carreira deportiva en ciclismo
Tras finalizar a súa carreira como patinador, Heiden converteuse en ciclista profesional. Xunto ao seu adestrador e antigo ciclista Jim Ochowicz, concibiu a idea de crear un equipo ciclista patrocinado ao estilo dos existentes en Europa. Desa idea saíu o equipo 7-Eleven co que Heiden chegou a participar no Tour de Francia de 1986, retirándose cinco días antes do final da carreira.
Pato canelo
Habita en corpos de auga de terra adentro como lagos, encoros e ríos. Macho e femia establecen uns lazos de parella duradeiros e o niño pode estar situado bastante lonxe da auga, nunha greta ou burato nun cantil, árbore ou sitio similar. Fan unha posta duns oito ovos que son incubados só pola femia durante catro semanas. Os xoves son coidados por ambos os proxenitores e empluman oito semanas despois da eclosión.
Distribución e hábitat
A principal área de reprodución da ave é o suroeste de Europa e a través de Asia xntral ata o lago Baikal, Mongolia, e oeste da China, aínda que tamén hai unhas poucas poboacións residentes desta especie no noroeste de África e Etiopía. As poboacións do leste son principalmente migratorias e invernan no subcontinente indio. Esta especie colonizou a illa de Fuerteventura nas Canarias, e o primeiro rexistro de reprodución alí é de 1994, chegando a formar unha poboación de case 50 parellas en 2008. O pato canelo é un visitante invernal común da India, onde chega en outubro e parte en abril. O seu típico hábitat de reprodución son as grandes zonas húmidas e ríos con chairas de barro e praias de grava, e encóntrase en grandes cantidades en lagos e encoros. Reprodúcese en lagos situados a grande altura e pantanos en Jammu e Caxemira. Fóra da estación reprodutora prefire ríos de terras baixas, ríos moi lentos, lagoas, pradeiras inundadas, marismas e albufeiras salobres.
Aínda que se fixo bastante escaso no sueste de Europa e sur de España, é aínda común ao longo de gran parte do seu rango asiático. Parece que é esta poboacióna que orixina aves errantes que chegan tan ao oeste como Islandia, Gran Bretaña e Irlanda. Porén, como a poboación europea está declinando, é probable que a maioría das aparicións de exemplares no oeste de Europa das últimas décadas son aves escapadas da catividade ou que se fixeron silvestres despois de escapar. Aínda que esta ave se observa na natureza de cando en vez no leste de Norteamérica, non se atoparon probas de que estes sexan auténticos casos de aves errantes. Os patos canelos que se volveron silvestres conseguiron reproducirse con éxito en varios países europeos. En Suíza é considerada unha especie invasora que ameaza e despraza aves nativas. Malia as accións que se tomaron para reducir a súa cantidade, a poboación de pato canelo en Suíza incrementouse de 211 a 1250 individuos no período que vai de 2006 a 2016.
Comportamento
Fan unha posta duns oito ovos (varía de seis a doce) entre finais de abril e principios de xuño. Os ovos teñen un brillo apagado e son de cor crema, medindo de media 68 × 47 mm. A incubación dos ovos faina a femia mentres o macho vixía nas proximidades. Os ovos fan eclosión uns 28 días despois e ambos os pais coidan das crías, as cales empluman 55 días despois. Despois de se repoduciren, os adultos mudan, perdendo a capacidade de voar durante un mes. Antes de mudar trasládanse a un corpo de auga grande onde poidan evitar máis doadamente a predación nese período en que non poden escapar voando. A familia pode permanecer xunta durante un tempo; a migración outonal empeza arredor de setembro e os xoves poden madurar ao segundo ano. Os exemplates do norte de África crían unhas cinco semanas antes, e o seu éxito reprodutor é maior nos veráns húmidos.
Dinís de Portugal
Foi o sexto rei de Portugal. Alcumado o Labrador ou o Rei-Agricultor, polo impulso que deu no reino a aquela actividade, e aínda, o Rei-Poeta ou o Rei-Trobador, dado que, grande amante das artes e das letras, foi un famoso trobador que cultivou as cantigas de amigo, de amor e de escarnio e maldicir, contribuíndo no desenvolvemento da poesía trobadoresca na Península Ibérica. Algúns pensan que foi o primeiro monarca portugués verdadeiramente alfabetizado, asinando sempre co nome completo. Impulsou a tradución de moitas obras para o portugués, entre elas os tratados do seu avó Afonso X, o Sabio.
En 1282 casou coa infanta Isabel de Aragón, que sería coñecida como a Raíña Santa. Ao longo dos 46 anos do seu reinado foi un dos principais responsábeis da creación da identidade nacional portuguesa, e o albor da conciencia de Portugal en canto estado nación. En 1297, despois da conclusión da Reconquista polo seu pai, definiu as fronteiras de Portugal no tratado de Alcañices con Castela. Realizou relevantes reformas xudiciais, instituíu a lingua portuguesa como lingua oficial da corte, creou a primeira Universidade portuguesa, liberou as Ordes militares no territorio nacional das influencias estranxeiras e proseguiu o sistemático crecemento do centralismo rexio. A súa política centralizadora foi articulada con importantes accións de fomento económico, como a creación de inumerábeis concellos e feiras. Dinis ordenou a explotación de minas de cobre, prata, estaño e ferro, e organizou a exportación da produción excedente para outros países europeos. En 1308 asinou o primeiro acordo comercial portugués con Inglaterra. En 1312 fundou a Mariña portuguesa, nomeando o primeiro almirante de Portugal, o xenovés Manuel Pessanha (Emanuele Passagno, en italiano), e ordenando a construción de dársenas e molles.
Accións de goberno
miniatura|esquerda|160px|Cruz da [[Orde de Cristo, símbolo das carabelas dos descubrimentos portugueses.]] miniatura|160px|esquerda|O diploma do tratado de Alcañides, que se conserva no Arquivo Nacional da Torre do Tombo. miniatura|160px|esquerda|Dinís, rei de Portugal
Cultura
miniatura|Universidade de [[Coímbra.]] A cultura foi un dos seus intereses persoais. D. Dinís apreciaba a literatura e escribiu varios libros do seu propio puño e letra, sobre temas como a administración pública ou a caza, e varios volumes de poesía. Foi un poeta notábel e un dos maiores e máis fecundos trobadores do seu tempo. Até os nosos días chegaron 137 cantigas da súa autoría, distribuídas por todos os xéneros (73 de amor, 51 de amigo e 10 escarnio e maldicir, así como a música orixinal de 7 desas cantigas (descubertas casualmente en 1990 polo profesor Harvey L. Sharrer, no Arquivo da Torre do Tombo, nun pergamiño que servía de capa a un libro de rexistros notariais do século XVI, e que se coñece como Pergamiño Sharrer).
Personalidade
Del pódese aínda dicir que a determinación que tantas conquistas políticas lle granxeou podía, ás veces, dexenerar en teimosía e prepotencia. Descrito ás veces como cruel, principalmente nas relacións familiares, na forma en que trataba o fillo herdeiro D. Afonso (que nunca foi o seu favorito) e a súa esposa, Dª. Isabel, entregándolle os froitos dos seus adulterios para que os criase.
Stephanie Kwolek
Kevlar
O Kevlar é hoxe usado en máis de 200 distintos tipos de produtos, como botas de bombeiros, luvas de cociña, revestimento de coches blindados, tenis, raquetas, esquís, barcos, avións, cordas, cabos, pneumáticos e chalecos á proba de balas. Tamén é utilizado como revestimento de protección en abrigos antibombas e locais protexidos de furacáns ou tornados. Até mesmo teléfonos móbiles posúen Kevlar.
Caimán
Descrición
Os caimáns distínguense dos aligátores, os seus parentes máis próximos, por unhas poucas características: a carencia de septo óseo entre as ventas dos fociños, teren unha armadura ventral composta por escudos óseos solapados formados por dúas partes unidas por unha sutura, e teren dentes relativamente máis longos e máis delgados que os dos aligátores. Os remaches de calcio das súas escamas fan a súa pel máis rexa que a dos aligátores e crocodilos, polo que a súa pel é menos valiosa para o comercio, aínda que ambas teñen a mesma aparencia, as dos caimáns son menos flexibles. Coñécense varias formas extintas, como Purussaurus, un xénero xigante do Mioceno que medraba ata os 12 m e o igualmente grande Mourasuchus, que tiña un ancho morro parecido ao dun pato.
Comportamento
miniatura|O [[Caiman crocodilus]]
Estadio de los Juegos Mediterráneos
Outros acontecementos
En devandito estadio, durante os Xogos Mediterráneos celebráronse as cerimonias de inauguración (23 de xuño) como de clausura (3 de xullo) rexistrando un cheo completo. Posúe pistas de atletismo, polo que ademais pode ser utilizado para campionatos de atletismo.
Apiario Editora
Historia e características
miniatura|[[Antía Otero (no medio) presentando a Editora na Libraría Paz de Pontevedra, con Miriam Ferradáns (esquerda) e Elvira Ribeiro (dereita). Xaneiro 2020.]] O seu catálogo contén literatura actual. Publica exclusivamente libros en galego, ademais dunha colección de obxectos. O fondo editorial en 2018 era de 11 títulos. A editorial tamén imparte cursos (presenciais na súa sede ou ben en liña) para centros de ensino e institucións públicas e privadas.
O primeiro libro publicado por Apiario foi Celebración, de Gonzalo Hermo, que saíu do prelo en 2014. A obra foi traducida ao catalán, e recibiu o Premio da Crítica de poesía galega no 2014 e o Premio Nacional de Poesía Joven Miguel Hernández no 2015.
Acordo de Dayton
A conferencia tivo lugar entre o 1 e o 21 de novembro de 1995. Os principais partícipes do tratado foron o presidente serbio Slobodan Milošević, o croata Franjo Tudjman, o bosníaco Alija Izetbegovic, o negociador estadounidense Richard Holbrooke e o xeneral, tamén estadounidense, Wesley Clark. O acordo formal asinouse en París o 14 de decembro de 1995.
Val Sagrado dos Incas
Este val foi moi apreciado polos Incas debido ás súas especiais cualidades xeográficas e climáticas. Foi un dos principais puntos de produción pola riqueza das súas terras e o lugar onde se produce o mellor gran de millo no Perú.
Otaria flavescens
Ecoloxía
Reprodúcense en praias de area, grava, croios ou rochas. Tamén poden verse en arrecifes rochosos chairos con pozas de marea. As colonias adoitan ser pequenas e espalladas, especialmente nas prais rochosas. Nas colonias hai bastante espazo entre os individuos cando o tempo é cálido e solloso. Poden tamén atoparse en paseos marítimos e peiraos, pero non se reproducen alí.
John D. Rockefeller
Os seus logros empresariais son tan magníficos como controvertidos, pois mediante astucia, enxeño, dedicación e poucos escrúpulos, ascendeu no mundo empresarial, levantou un extenso imperio que se estendeu ata tal punto que ningunha outra empresa na historia logrou acadar. Sinalado polas súas prácticas monopolistas, foi denunciado por xornalistas e investigadores, e finalmente o goberno dos Estados Unidos tivo que enfrontarse a el, logrando levalo ante os tribunais e conseguindo tras anos enteiros de litixios que se ditase a separación da xigantesca petroleira de Rockefeller, separación que tardou moito tempo en materializarse despois de ditada.
Otaria flavescens
Interaccións cos humanos
A poboación global de leóns mariños considérase estable, e estímase en 265 000 animais. Están en declive nas illas Malvinas e na Patagonia arxentina, mais están incrementándose en Chile e o Uruguai. Moitos dos leóns mariños da poboación peruana morreron durante o fenómeno climático de El Niño de 1997/1998. Aínda os matan debido aos seus hábitos de roubar peixes das redes ou danar as redes de pesca.
Guglielmo Marconi
Traxectoria
Atraído pola idea de transmitir ondas radioeléctricas a través do Atlántico, marchou a Saint John (Terra Nova), onde, o 12 de decembro de 1901, recibiu a letra «S» en Código Morse, transmitida por encargo seu desde Poldhu (Cornualla) por un dos seus axudantes, a través de 3.360 km de océano. No entanto, a primeira comunicación transatlántica completa non se fixo ata 1907.
John D. Rockefeller
Inicio da carreira
miniatura|180px|Rockefeller aos 18 anos O seu gusto polos negocios estimulouno aínda máis a escola comercial de Cleveland, de onde saíu aos 16 anos. Ese mesmo ano obtivo o seu primeiro emprego nunha empresa de corretores e comerciantes en grans, onde traballou con xeral beneplácito sen fixarse nos horarios, perdido no mar de cifras que tanto o apaixonaba. Pola noite, na cama, repasaba mentalmente as operacións financeiras do día, tratando de descubrir en que puidera obter mellores ganancias.
Final da súa vida
Foi o seu fillo, John Davison Rockefeller Jr. quen completou a construción do proxecto que era o Rockefeller Center, que foi o maior centro empresarial no seu momento.
Philipp Lenard
Traxectoria
Máis tarde, Lenard ampliou os traballos de Hertz sobre o efecto fotoeléctrico, demostrando que cando a luz ultravioleta incide no baleiro sobre certos metais arrinca electróns do metal. Estes electróns propáganse no baleiro, podendo ser acelerados ou retardados por un campo eléctrico, e as súas traxectorias pódense curvar por un campo magnético. Mediante medidas exactas demostrou que o número de electróns arrincados (intensidade de corrente eléctrica) é proporcional á enerxía da luz do incidente, mentres que a velocidade dos electróns, é dicir, o seu enerxía cinética, é independente do número de electróns e depende unicamente da lonxitude de onda (e xa que logo, da frecuencia) da radiación incidente.
Edme-Louis Daubenton
Traxectoria
Edme-Louis Daubenton faleceu en Avon, Seine-et-Marne, e está sepultado na igrexa de Saint-Pierre desa localidade.
Bacillus anthracis
Historia
O médico francés Casimir Davaine (1812-1882) demostrou que os síntomas do carbúnculo (en inglés anthrax) estaban invariablemente acompañados da presenza do microbio B. anthracis. O médico alemán Aloys Pollender (1799–1879) tamén se cre que fixo este mesmo descubrimento. B. anthracis foi a primeira bacteria que se demostrou claramente que causaba unha enfermidade, por Robert Koch en 1876. O nome da especie anthracis procede da voz grega anthrakis (ἄνθραξ), que significa "carbón" (e carbúnculo procede tamén de "carbón"), e causa na pel lesións grandes e negras como o carbón.
Plásmido pXO1
O plásmido pXO1 (de 182 kb) contén os xenes que codifican os compoñentes da toxina, que son: pag (antíxeno protector, PA), lef (factor letal, LF), e cya (factor edema, EF). Estes factores están contidos nunha illa de patoxenicidade (PAI) de 44,8 kb. A toxina letal é unha combinación de PA e LF e a toxina edema é unha combinación de PA e EF. A illa de patoxenicidade tamén contén xenes que codifican o activador transcricional AtxA, e o represor PagR, os cales regulan a expresión dos xenes da toxina.
Karate (álbum)
Karate é o primeiro álbum de estudio da banda estadounidense de indie rock Karate, publicado o 18 de marzo de 1996 a través do selo Southern Records.
Zits
A influencia de Calvin e Hobbes
Calquera aficionado á lectura de Calvin and Hobbes nota as evidentes semellanzas de estilo entre Zits e a tira de Bill Watterson, xa que tanto Watterson como Borgman estudaron no Kenyon College (unha Universidade de Arte en Ohio). Watterson, catro anos máis novo, substituíu a Borgman como debuxante do periódico da universidade unha vez que este último se graduou.
Jeremy Duncan
Jeremy recibe o seu nome dun dos membros do dúo musical Chad and Jeremy (Chad é o nome do irmán de Jeremy na tira). Jeremy Michael Duncan é un intelixente adolescente de quince anos, que cursa o seu primeiro ano de educación secundaria e que aspira a triunfar como roqueiro. Pasa a maior parte do tempo co seu mellor amigo, Héctor García, e intentando levar a súa complicada relación coa súa, por momentos, noiva Sara Toomey. Cando non está no instituto ou cos seus amigos, Jeremy soporta a vergoña e as queixas dos seus pais, Walt e Connie Duncan.
Accidente de Montrove
Accidente
A causa oficial do accidente foi un erro humano, ao tentar o piloto a aterraxe con condicións de visibilidade reducidas.
OpenGL
Especificación
A grandes liñas, OpenGL é unha especificación, é dicir, un documento que describe un conxunto de funcións e o seu comportamento exacto. A partir dela, os fabricantes de hardware crean postas en funcionamento (bibliotecas de funcións creadas para enlazar coas funcións da especificación OpenGL, utilizando aceleración hardware cando sexa posible). Devanditos fabricantes teñen que superar probas específicas que lles permitan cualificar a súa posta en funcionamento como OpenGL.
Deseño
A operación básica de OpenGL é aceptar primitivas coma puntos, liñas e polígonos, e convertelas en píxeles. Este proceso é realizado por unha pipeline gráfica coñecida como a Máquina de estados de OpenGL. A maior parte dos comandos de OpenGL emiten primitivas á pipeline gráfica ou configuran como a pipeline procesa ditas primitivas. Ata a aparición da versión 2.0 cada etapa da pipeline executaba unha función establecida, resultando pouco configurable. A partir da versión 2.0 varias etapas son completamente programables usando GLSL.
OpenGL 2.1
O 2 de agosto de 2006 publicouse OpenGL 2.1. Sendo completamente compatible coas versións anteriores, achega ademais novas características como:
Isola del Gran Sasso d'Italia
miniatura|300px|Rúa do centro histórico Isola del Gran Sasso d'Italia é un concello italiano da provincia de Teramo, na rexión dos Abruzos. Ten 4.961 habitantes (en 2007) e esténdese por unha área de 83 km², tendo unha densidade de poboación de 60 hab/km².
OpenGL
Extensións
Antes de usar unha extensión, os programas deben comprobar a súa dispoñibilidade e, despois, acceder ás novas funcionalidades ofrecidas. Este proceso é dependente da plataforma, pero bibliotecas como GLEW e GLEE simplifícano.
Praia de Ponzos
A praia de Ponzos é un areal virxe do concello de Ferrol. O seu amplo areal e de forte ondaxe é empregado para todo tipo de deportes náuticos. Os montes do límite con Narón son empregados por afeccionados ao parapente.
Cova
Antropoloxía
As covas sempre foron obxecto dun temor atávico por parte dos galegos modernos, e asociábanas normalmente a seres de lenda: as mouras e os mouros, os franceses, os trasnos etc. Unha das máis coñecidas foi literaturizada por Vicente Risco en A trabe de ouro e a trabe de alquitrán. Existen lendas con ou sen fundamento (por exemplo, en Pico Sacro) que falan de que dende o curuto dun monte se podía chegar ó río por medio dalgunha destas covas.
Illas Xónicas
Dominio veneciano
miniatura|220x220px|[[Gazeta|Gazeta veneciana emitida para as Illas Xónicas. Lenda R/: CORF / CEFAL / ZAN (Corfú, Cefalonia, Zante).]] A partir de 1204 a República de Venecia controlou Corfú e aos poucos todas as illas Xónicas, caeron baixo dominio veneciano. No século 15, o Imperio Otomán ocupou a maior parte de Grecia, pero as illas mantíveronse cristiás grazas aos venecianos. Zakynthos pasou definitivamente a Venecia en 1482, Cefalonia e Itaca en 1483, Lefkada en 1502. Kythera foi veneciana desde 1393.
O terremoto de 1953
As illas foron afectadas por un terremoto de gran magnitude, magnitude 7´1, o 12 de agosto de 1953. Os danos nos edificios foron grandes e o sur das illas de Cefalonia e Zante foi practicamente arrasado. As illas foron reconstruídas desde cero ao longo dos anos seguintes, baixo un estrito código de construción. O código demostrou ser sumamente eficaz, desde entón moitos terremotos non causaron ningún dano aos novos edificios.
Demografía
A maior parte da poboación é de etnia grega, aínda que se radicaron moitas persoas procedentes doutras zonas de Europa (albaneses, rusos, croatas, italianos, ingleses, alemáns etc). O número de habitantes cara ao 2001 roldaba as 200.000 persoas, das que a maioría vive en Corfú.
Club Esportiu Europa
É fundamentalmente coñecido polo seu primeiro equipo de fútbol, que actualmente compite na Terceira División, aínda que en 1928 tivo a honra de ser un dos dez clubs que fundou a Liga española de fútbol, militando tres tempadas na Primeira división española, e en 1923 foi finalista da Copa do Rei, caendo derrotado na final por un gol a cero. Ademais, o Europa ostenta tres títulos da Copa Cataluña, conseguidos en 1923, 1997 e 1998.
Selección de baloncesto de Serbia
O equipo foi coñecido ata abril de 1992como selección de baloncesto de Iugoslavia, e ata xuño de 2006 como selección de baloncesto de Serbia e Montenegro. Cando Serbia se independizou, converteuse no sucesor de Serbia e Montenegro e, polo tanto, os resultados da anterior RF Iugoslavia / Serbia e Montenegro lle pertencen por dereito. Con todo a RF Iugoslavia / Serbia e Montenegro non é considerada a sucesora da República Federal Socialista de Iugoslavia, polo que os resultados anteriores a 1992 non pertencen ao actual equipo.
Piti Sanz
Traxectoria
En 2007 foi candidato ós premios Goya, na categoría de "Mejor Canción Original", polo tema "Esa luz". Foi composto conxuntamente con Luís Tosar, con quen mantén o grupo musical Di Elas. A Academia retirou posteriormente este nomeamento.
Bogurodzica
Letra das dúas estrofas orixinais
A dać raczy, jegoż prosimy:
Unha estadía respectable no mundo;
Volotea
Volotea é unha aeroliña de baixo custo española con sede en Asturias e Barcelona A compañía ten bases en España, Italia e Francia. Foi fundada no ano 2011 por Alaeo S.L., unha compañía de Barcelona creada polos fundadores de Vueling Carlos Muñoz e Lázaro Ros. Comezou as súas operacións o día 5 de abril de 2012 dende o aeroporto de Venecia-Marco Polo.
Caiman latirostris
Predación e dieta
A súa dieta consiste principalmente en pequenos invertebrados, e pode romper as cunchas de caracois e tartarugas para comelos. A medida que incrementa o seu tamaño, o tamaño das súas presas tamén aumenta. Todas as crías teñen unha dieta principalmente de insectos; pero cando medran aumenta o seu cosumo de aves, peixes e réptiles. Os espécimes en catividade foron documentados e fotografados comendo froitos de Phylodendron bipinnatifidum sen estimulción externa, mais non está claro se isto é así porque estaban vivndo xunto con lagartos tegus ou é un comportamento natural. Un estudo recente concluíu que osC.latirostris son omnívoros obrigados, e xogan un importante papel na dispersión de sementes de plantas nos seus hábitats.
Donatello
Formación
En 1404, Donatello regresou só a Florencia para traballar no obradoiro de Lourenzo Ghiberti, onde axudou na realización da cera para a fundición dos modelos da porta norte do baptisterio de San Xoán, até 1407. Esta actividade permitiulle adquirir os coñecementos fundamentais de xoiaría e ourivaría. De feito, en 1412 existe unha nota no rexistro da corporación de pintores que o nomea como ourive.
Primeiros traballos
miniatura|Pequenos profetas (1406-1408), Porta da Mandorla na [[Santa María del Fiore|catedral de Santa María del Fiore, Florencia. O Pequeno profeta da esquerda é o atribuído a Donatello.]]
Púlpito exterior da catedral de Prato
Ameazado de ser castigado cunha multa, Donatello volveu a Florencia en maio de 1433, dedicándose a numerosas obras que deixara incompletas, incluídos a dos profetas do campanario da catedral.
Anunciación Cavalcanti
Preto de 1435 realizou o tabernáculo da Anunciación para o altar Cavalcanti da basílica da Santa Cruz (Florencia). A obra mostra unha desviación do dinámico estilo usual de Donatello, que aquí creou unha escena de gran dozura e beleza.
Sancristía Vella de San Lourenzo
A Sancristía Vella foi unha capela funeraria da familia dos Medici no século XV, construído por Filippo Brunelleschi entre 1421 e 1428 e decorada por Donatello a partir de 1428-1429. Donatello empezou coa historia de san Xoán o Evanxelista. O traballo suspendeuse durante un tempo, até o seu regreso de Roma en 1434 e Cosme de Medici do seu exilio en Padua, o escultor reemprendeu a encarga do seu protector e amigo, que se completou en 1443, ano da saída cara a Padua de Donatello.
Os tondos dos evanxelistas, atópanse no centro dos arcos de cada un dos muros da sancristía, están realizados en estuco policromado, pero cunha pintura máis tradicional, cunha maior énfase bicromática en azul e branco. Os personaxes están representados cos seus símbolos, chama a atención a colocación destes sobre o escritorio dos evanxelistas. miniatura|esquerda|Os santos Cosme e Damián. Dúas fornelas sobre as portas, tamén en estuco policromado, na dereita sobre a porta dos Apóstolos, os santos Cosme e Damián e na esquerda, sobre a porta dos Mártires, Santo Estevo e San Lourenzo. Están realizados coas cores similares dos medallóns dos evanxelistas, pero neste caso engádese as auréolas dos santos en dourado e algúns detalles remárcanse en cor negra. A cornixa que rodea os nichos está pintada cunha cor vermella-marrón ao fondo, facendo destacar a decoración de dúas ánforas antigas de onde saen acios florais, no centro superior encóntrase unha cuncha de peregrino dourada.
Altar maior de Santo Antonio de Padua
miniatura|esquerda|Relevo de bronce do Cristo morto.
Postremeiros anos
Aos sesenta e cinco anos Donatello volveu a Florencia, onde aínda lle esperaban grandes obras para realizar, o escultor demostra nelas as súas dúbidas sobre o humanismo que cría na beleza total da figura humana e creou nestes últimos anos un tipo de imaxes moito máis expresivas e con máis valor psicolóxico que nunca fixera até entón.
Análise
Famosa é a loanza que Vasari escribiu en honor de Donatello e Michelangelo:
Partido xudicial
En España, un partido xudicial é un distrito ou territorio que comprende varios concellos dunha mesma provincia, na que, para administra-la xustiza, exerce xurisdición un xuíz de primeira instancia.
Marta Rosique
Traxectoria
Foi candidata ás Eleccións Xerais de abril de 2019 en España pola candidatura de Esquerra Republicana de Catalunya, nas cales resultou elixida. O 21 de maio do mesmo ano foi nomeada deputada no Congreso dos Deputados, e formou parte da mesa de idade como deputada máis nova da Cámara Baixa.
Allsvenskan
Os gañadores da Allsvenskan son considerados campións suecos desde 1931. Antes diso, entre 1924 e 1930, simplemente considerábaselles campións de liga. O mesmo ocorreu desde 1982 a 1990 cando os campións decidíronse por partidos de play-off e en 1991-1992 cando foron elixidos por unha liga de continuación chamada Mästerskapsserien.
Competición
miniatura|200px|right|O trofeo O gañador da Allsvenskan clasifícase para a Liga de Campións, e entra na competición na primeira rolda de clasificación. O subcampión clasifícase para a UEFA Europa League, e entra na primeira rolda de clasificación. Desde o comezo da Royal League en 2004, os catro primeiros clasificados entran neste torneo con outros catro equipos de Noruega e catro de Dinamarca.
Fano Adriano
Fai fronteira cos concellos de: Crognaleto, Isola del Gran Sasso d'Italia, L'Aquila (AQ), Montorio al Vomano, Pietracamela e Tossicia.
DVD
Un DVD ou deuvedé (Digital Versatile Disc, antes denominado Digital Video Disc) é un formato de almacenamento óptico que pode ser empregado para gardar datos, incluíndo películas con alta calidade de vídeo e son. Aseméllase aos discos compactos en canto ás súas dimensións físicas (diámetro de 12 ou 8 cm), pero están codificados nun formato distinto e a unha densidade moito maior.
Stirling
miniatura|200px|dereita|Igrexa da Holy Rude. miniatura|dereita|200px|Castelo de Stirling.
Trofeo Zarra
O Trofeo Zarra é un premio outorgado anualmente polo xornal deportivo español Marca aos máximos goleadores españois de Primeira e Segunda División da Liga española de fútbol. O premio instaurouse a tempada 2005/06 en honra ao goleador do Athletic Club de Bilbao e da selección española Telmo Zarra, falecido ese mesmo ano.
Tiken Jah Fakoly
Traxectoria
Moussa Doumbia, coñecido como Tiken Jah Fakoly, naceu o 23 de xuño de 1968 in Odienné, no noroeste de Costa do Marfil. Descubriu o reggae moi novo, formando o seu primeiro grupo, Djelys, en 1987. Co tempo converteuse nun figura coñecida a nivel rexional, pero axiña acadaría o recoñecemento nacional.
Alpes Marítimos
Limita ao norte co Piemonte (Italia), ao leste con Liguria (Italia), ao sur co mar Mediterráneo (120 km de costa) e co Principado de Mónaco, e ao oeste con Alpes de Alta Provenza e Var.
Neuroptéridos
Historicamente, eran coñecidos como Neuroptera, pero este nome hoxe refírese a unha orde, que anteriormente era coñecido como Planipennia. Como son parte dos Endopterygota e están relacionados cos coleópteros, poden considerarse un taxon sen rango asignado. Pode dicirse tamén que alternativamente os Endopterygota poderían ser considerados un clado sen categorizar, que sería dividido en numerosas superordes (como Neuropterida) para indicar as estreitas relacións de certos grupos de endopterigotos.
A Igrexa, Taragoña, Rianxo
A Igrexa é un lugar da parroquia de Taragoña no concello coruñés de Rianxo, na comarca da Barbanza. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 97 habitantes (45 homes e 52 mulleres).
Clotario II
Traxectoria
Un dos primeiros actos de Clotario foi de vinganza. Fai asasinar a Brunequilda, nunha ofrenda póstuma á súa nai.
Carlos Amigo Vallejo
Carlos Amigo Vallejo, nado en Medina de Rioseco o 23 de agosto de 1934 e finado en Guadalaxara o 27 de abril de 2022, foi un cardeal franciscano, arcebispo emérito de Sevilla. Foi proclamado arcebispo de Tánxer en 1973 por Paulo VI, e cardeal en 2003 por Xoán Paulo II.
Coregoninos
Bioloxía
Algunhas especies son propias de augas doces e outras son anádromas, que viven nas costas, en zonas de augas salobres, e remontan os ríos. Todas necesitan augas moi oxixenadas e prefiren as augas frías.
Xéneros
A subfamilia inclúe os seguintes tres xéneros:
A Static Lullaby
Biografía
A Static Lullaby xurdiu de xeito casual despois dunha jam session nun instituto onde os membros de distintas bandas xuntáronse nun único grupo. Formada en 2001, a banda comezou a súa traxectoria co vocalista Joe Brown, o baixista Phil Pirrone, o batería Brett Dinovo e os guitarristas Dan Arnold e Nathan Lindeman. O seu primeiro concerto foi dúas semanas despois da súa formación e aos poucos foise facendo un oco no circuíto local.
Jupiler Pro League
Competición
No caso do play-off polo título, cada equipo enfróntase dúas veces co resto, completando 10 partidos. Os dous primeiros clasificados xogarán a terceira rolda preliminar da Liga de Campións, mentres que o terceiro xoga a rolda de play-off da Liga Europa. O cuarto clasificado xogará contra o gañador do play-off europeo, por unha pasaxe á Liga Europa, especificamente á terceira rolda preliminar.
Homomonument
miniatura|Vista do Homomonument.
Cefalonia
Ten unha superficie de 904 km² e uns 35.000 habitantes.
Dagoberto I
Dagoberto desenvolveu as relacións diplomáticas cos países veciños: asina un tratado de paz perpetua co emperador bizantino Heraclio, unha alianza cos longobardos e un acordo cos saxóns polo que lle axudarán a protexer as súas fronteiras dos eslavos. Desenvolve campañas militares contra os gascóns, os bretóns e sobre todo contra os eslavos.
Aquelabanda
O topónimo galego Aquelabanda pode referirse a:
Lipoproteína de baixa densidade
Estimación de partículas LDL polo contido de colesterol
O perfil lipídico non mide as partículas LDL. Só fai unha estimación delas usando a ecuación de Friedewald ao restar a cantidade de colesterol asociado con outras partículas, como as HDL e VLDL, asumindo un estado prolongado de xaxún e outras condicións, aplicando a fórmula:
Jack Brabham
Cooper
En, Cooper conseguiu motores de 2.5 litros por primeira vez e Brabham puxo a potencia adicional para o bo uso gañando a súa primeira carreira do campionato do mundo no Gran Premio de Mónaco de 1959 despois de que o Ferrari de Jean Behra e o Cooper de Stirling Moss fallaran. Gañou no Gran Premio do Reino Unido de 1959 en Aintree despois de que Brabham preservara os seus pneumáticos ao final da carreira, permitíndolle terminar diante de Moss que tivo que entrar a boxes para substituír os pneumáticos desgastados. Isto deulle unha vantaxe de 13 puntos no campionato a falta de catro carreiras. No Gran Premio de Portugal de 1959 no circuíto de Monsanto, Brabham estaba perseguindo ao líder da carreira Moss cando un rezagado lanzouse sobre el e lanzou o Cooper polo aire. O coche no aire golpeou un poste de telégrafo, lanzando a Brabham na pista, onde evitou ser golpeado por un dos seus compañeiros de equipo, escapando sen lesións graves. Con dúas vitorias cada un, Brabham, Moss, e Tony Brooks no Ferrari, todos eran capaces de gañar o campionato no acontecemento final da tempada, o Gran Premio dos Estados Unidos en Sebring. Brabham era un deses e traballou ata 1 am a mañá antes da carreira nos coches do equipo Cooper. Ao día seguinte, logo de poñerse detrás de Moss, que pronto se retirou coa caixa de cambios rota, liderou case ata o final da carreira antes de quedar sen combustible na última volta. De novo empuxou o coche ata a liña de meta para quedar cuarto, aínda que isto era innecesario porque o seu outro rival do título, Brooks, acabou terceiro. A súa marxe de vitoria sobre Brooks foi de catro puntos. Segundo Gerald Donaldson, "algúns pensaron que o seu título debíase máis á cautela que á habilidade, unha opinión polo menos en parte baseada na discreta presenza de Brabham".
Malia o seu éxito con Cooper, Brabham estaba seguro de que podería facelo mellor. Considerou a posibilidade de comprar Cooper en colaboración con Roy Salvadori e logo a finais de 1959 pediulle ao seu amigo Ron Tauranac que viñese ao Reino Unido e traballase con el, producindo kits de actualización para os automóbiles de estrada Sunbeam Rapier e Triumph Herald no seu concesionario de automóbiles, Jack Brabham Motors, pero co obxectivo a longo prazo de deseñar coches de carreiras. Brabham seguiu pilotando para Cooper, pero no longo voo de regreso da tempada de Fórmula Un, do Gran Premio da Arxentina, tivo un cara a cara con John Cooper. O pai de John, Charlie, e o deseñador Owen Maddock, foran renuentes a actualizar o seu auto, pero aínda que un Cooper gañara na Arxentina, outros coches foran máis rápidos antes de retirarse. Brabham axudou a deseñar o Cooper T53 máis avanzado, incluíndo o consello de Tauranac. Brabham trompeou o novo coche na seguinte carreira o Gran Premio de Mónaco de 1960, pero logo embarcouse nunha serie de cinco vitorias consecutivas. Gañou no Gran Premio dos Países Baixos de 1960, o Gran Premio de Bélxica, no que Moss resultou gravemente ferido nun accidente nas prácticas que o deixou fora da competición durante dous meses e outros dous pilotos morreron durante a carreira, o Gran Premio de Francia. No Gran Premio do Reino Unido de 1960, Brabham estaba collendo ao BRM de Graham Hill antes de que Hill trompeara, deixando a Brabham a vitoria. Logo remontou do oitavo lugar ao segundo lugar no Gran Premio de Portugal logo patinar nas vías do tranvía e gañou despois de que o líder da carreira John Surtees estrelouse. O total de puntos de Brabham quedou fóra do alcance cando os equipos británicos retiráronse do GP de Italia por razóns de seguridade. Mike Lawrence escribe que a mestría de Brabham na posta a punto dos coches foi un factor significativo nos títulos de de pilotos e de construtores de Cooper.
O mesmo ano, Brabham entrou na famosa carreira oval de Indianapolis 500 por primeira vez cunha versión modificada do Cooper de Fórmula Un. Tiña un motor de Climax de 2.7 litros que producía 268 bhp (200 kW; 272 PS) en comparación co motor de 4´4 litros 430 bhp (321 kW; 436 PS) dos motores Offenhauser usados polos roadsters de motor dianteiro conducidos por todos os outros participantes. O "divertido" e pequeno auto europeo era a burla dos outros equipos, Jack cualificou nun respectable 17º a 233´35 km/h (o gañador da pole Eddie Sachs) cualificou a 236´57 km/h), e mentres que os roadsters de motor dianteiro eran moito máis rápidos nas longas rectas dianteira e traseira, o mellor manexo a través das curvas e as seccións máis curtas do norte e do sur mantiveron competitivo ao campión do mundo reinante. Brabham correu na terceira posición antes de terminar noveno, completando as 200 voltas. Aínda que a maioría dos escépticos na escena de Indycar de América afirmou que os coches de motor traseiro eran para os pilotos que lles gusta ser empuxados, como dixo Brabham, "provocou a revolución de motor traseiro na Indy" e cinco anos despois a maioría dos coches que competiron en Indianapolis fixérono con motor traseiro.
James Truslow Adams
James Truslow Adams, historiador norteamericano. Naceu en Nova York en 1878 e morreu en 1949.
Gniezno
Historia
Hai indicios arqueolóxicos, na área da cidade, de asentamentos humanos do final do Paleolítico. Os primeiros poboamentos eslavos ocorreron nos outeiros Lech e Maiden e son datados do século VIII e a fortaleza ducal foi fundada preto do ano 800 no outeiro Lech e rodeada por algúns suburbios fortificados e poboados abertos.
Provincia de Kōzuke
Kōzuke limitaba coas provincias de Shinano (信濃), Echigo (越後), Mutsu (陸奥), Shimotsuke (下野) e Musashi (武蔵).
Cerneda, Abegondo
San Salvador de Cerneda é unha parroquia que se localiza no centro do concello de Abegondo na comarca da Coruña. Segundo o IGE, en 2022 tiña 76 habitantes (39 homes e 37 mulleres), distribuídos en 5 entidades das cales están efectivamente poboadas 2 , o que supón un diminución en relación ao ano 2004, cando tiña 90 habitantes e en relación ao ano 1999, cando tiña 83 habitantes.
Jesús Cintora
Radio
En 2000 volveu á SER de Madrid. Entre 2002 e 2006 foi o coordinador da parte informativa do programa Hoy por hoy dirixido por Iñaki Gabilondo primeiro e Carles Francino dende 2005.
Televisión
En 2015 presentou dúas edicións do programa En la caja, que protagonizan de forma alterna algunhas facianas coñecidas de Cuatro. Cintora penetrouse no mundo dos desafiuzamentos con fondos voitres e nos recortes da sanidade e a educación.
Anfiesmenópteros
Os anfiesmenópteros (Amphiesmenoptera) constitúen un grupo de insectos clasificado xeralmente como superorde, establecido por S. G. Kiriakoff, pero a miúdo atribuído a Willi Hennig na súa revisión da taxonomía dos insectos, para dúas ordes irmás: Lepidoptera (bolboretas e avelaíñas) e Trichoptera. En 2017, engadiuse ao grupo unha terceira orde fósil, os Tarachoptera.
Provincia de Sagami
300px|miniatura|Antiga provincia de Sagami Sagami (相模国, さがみのくに, Sagami-no-kuni ou 相模, さがみ) foi unha provincia histórica do Xapón, nunha zona que hoxe forma a maior parte da prefectura de Kanagawa, historicamente na parte Tōkaidō (東海道), actualmente na rexión de Kantō, na illa de Honshū.
Comisario político
Precedentes
A Asemblea lexislativa (1791-1792) precisa nun decreto do 11 de agosto de 1792 os poderes dos comisarios ao tempo que os bautiza como "Comisarios da Asemblea Nacional". Nese mesmo ano Prusia invade Francia e o goberno envía comisarios para subir o ánimo das tropas defensoras, conseguindo deter en Valmy a invasión dos absolutistas.
Comisarios políticos na Guerra Civil Española
A estrutura do comisariado español consistía nun Comisario xeral e catro subcomisarios, cada un destes representaba un dos partidos políticos da Fronte Popular así como centrais sindicais. Debido a que a Brigada Mixta era a unidade básica do Exército republicano e polo tanto existían comisarios de Brigada, Batallón e Compañía. O 6 de xaneiro de 1937 o goberno de Largo Caballero promulga unha orde sobre os distintivos dos comisarios políticos mentres existía un debate en todo o territorio real á hora de superar as ideas anarquistas contrarias á uniformación, xerarquía e disciplina entre as milicias, que rexeitaban fusionarse nun exército. Os distintivos dos comisarios políticos eran distintivos en forma de estrela de cinco puntas nunha circunferencia en vermello e uns galóns rectangulares para amosar a súa xerarquía dentro do comisariado; nos primeiros meses da súa existencia oficial foron uniformados cun uniforme marrón, pero debido a que debían ser exemplo para os demais e eran un albo fácil pasaron a adoptar a cor caqui igual có resto do exército republicano.
Michel Charles Durieu de Maisonneuve
Carreira militar
Así mesmo, participo na batalla de Smala en 1843 contra as forzas do emir Abd el-Kader, líder da resistencia alxeriana fronte á ocupación francesa.
DS-U2-M
En total lanzáronse dous satélites da serie DS-U2-M: o Kosmos 97 o 26 de novembro de 1965, e o Kosmos 145 o 3 de marzo de 1967. Ámbolos dous satélites foron lanzados desde a base de Kapustin Yar con éxito mediante foguetes Kosmos 2I.
Vilaseco, Castrelo, Vimianzo
Vilaseco é un lugar da parroquia de Castrelo no concello coruñés de Vimianzo na comarca da Terra de Soneira. Tiña 88 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales eran 44 homes e 44 mulleres.
Loureiro
Descrición
miniatura|left|Loureiro en flor. miniatura|left|Froitos in situ. O loureiro común é unha árbore dioica de folla persistente de 5–10 m de altura, de toro recto coa casca cinsenta e a copa mesta, escura. Ramallos ergueitos. Follas azuladas, alternas, lanceoladas ou oblongo-lanceoladas, de consistencia algo coriácea, recendente, co borod en ocasións algo ondulado. As follas dos exemplares en Galiza acostuman ser menos coriáceas, máis claras e anchas, especialmente cando medran en locais húmidos e sombrizos. Ápice agudo e base atenuada. Miden uns 3–9 cm de lonxitude e posúen curto pecíolo. A face é de cor verde escura lustrosa, mentres que o envés é máis pálido. Flores dispostas en umbelas sésiles de 4-6 flores. As flores, de 4 pétalos aparecen en marzo-abril, e son amarelentas. Flores masculinas con 8-12 estames de arredor de 3 mm, case todos provistos de 2 nectarios opostos, subbaxilares; xineceo rudimentario. Flores femininas con 2-4 estaminodios apendiculados; ovario subsésil; estilo curto e groso con estigma trígono. O froito é unha baga, ovoide, de 10–15 mm, negra na madureza, suavemente acuminada con pericarpo delgado. Semente única de 9 por 6,5 mm, lisa. Madura a principios do outono.
Outros usos
A madeira de loureiro é moi dura e tense empregado para traballos de marquetaría. miniatura|150px|Zeus con coroa de loureiros. O loureiro, incluídas as súas pólas empréganse en ornamentación.
Emprégase coma planta ornamental para crear sebes e coma arboriñas independientes podadas formando bólas e outras formas, xeralmente en vasos de terracota.
Etnografía galega
En Galiza, coma árbore perenne (que non era o normal), asociábase o loureiro con algúns ritos pagáns de inverno. Nalgunhas zonas de Galiza, coma en Mos facíanse no mes de xaneiro unhas cacharelas con ramallos de loureiro mentres os mozos bailaban e cantaba darredor: queimemo-lo loureiro no mes de xaneiro.
O loureiro deu nomes a moitos topónimos galegos: Lourizán, Louredo, Lourido (do latín lauretum que significa sitio abundante de loureiros.
Taxonomía
nobilis: epíteto latino que significa "notábel".
Nome común
Silvarda, oureiro, lourel, loureite, loureiro romano, loureiro real, loureiro negro, loureiro manso, loureiro gallego, loureiro do país, loureiro de Ramos, loureiro común, loureiro castellano, loureiro bravo, loureiro bendito, loureiro, loureira, lloureiro, laurel, laureiro, garamallo, gamallo e baieira.
A Esquipa
O topónimo galego A Esquipa pódese referir a:
Xosé de Nazaret
Custodio de María e Xesús
Morto Herodes, e mantendo toda a prevención fronte a o sucesor Arquelao, Xosé establece a súa familia na pequena aldea de Nazareth onde aprende ao seu fillo o seu propio oficio de carpinteiro ou artesán de ferramentas propias dos labores campesiños. As parábolas que máis tarde Xesús relataría reflicten unha vida labrega típica de Galilea. No Evanxeo de Marcos, os veciños de Nazareth cualifican a Xesús con desprezo como "o carpinteiro fillo de María" (Mc 6,3). Ademais do oficio de tekton e outros labores aldeás, Xosé instruiría a Xesús na Torá, aínda que probablemente fose un dos chamados polos xudeus "débiles da Torá" (o Talmud di que os israelitas de Xudea consideraban aos galileos estúpidos, paifocos e parvos de acento aldeá e entregados a hábitos rústicos).
A paternidade e descendencia de Xosé
O evanxeo apócrifo O nacemento de María, describe a elección de Xosé como prometido de María: esta servía dende moi nena no Templo e os sacerdotes decidiron buscarlle un home entre os viúvos de Xudea. Convocaron a estes para que o día convido se achegaran cada un co seu caxato que entregaron a un sacerdote. Cando, tras unha noite de oración, este devolveu os caxatos, do de Xosé agromou unha flor cuxo perfume asolagou o ambiente todo. Esta versión tivo unha gran difusión popular e influíu na máis coñecida iconografía de Xosé, que adoita ser representado cun caxato florido.
Samuel Hopkins Adams
Samuel Hopkins Adams, nado en Dunkirk (Nova York) o 26 de xaneiro de 1871 e finado en Beaufort (California) o 15 de novembro de 1958, foi un escritor e xornalista estadounidense.
Juan Bautista Aznar-Cabañas
Juan Bautista Aznar-Cabañas, nado en Cádiz, ou segundo outras fontes na Coruña, o 5 de setembro de 1860 e finado en Madrid o 19 de febreiro de 1933, ou simplemente Juan Bautista Aznar, foi un mariño e político español.
Ramón Abeleira Menéndez
Traxectoria
Ramón Abeleira foi nomeado o 4 de xaneiro de 1840 e gobernou ata a revolución do xeneral Espartero, en 1843. Pertenceu á "Xunta de Vigo" e tomou parte do golpe de estado de Espartero cando Vigo era capital de provincia.
Desde 1894, ten adicada unha rúa na zona antiga, antes chamada Pracer.
Lachesis muta
Descrición
No Mato Grosso, no Brasil, documentouse que poden trabar unha persoa á altura da cara, polo seu gran tamaño, e que mesmo poden trabar a perna dunha persoa a cabalo.
Philippe Adams
Inicios
Adams comezou por primeira vez no automobilismo aos doce anos, correndo en karts, antes de comezar nas carreiras de coches en 1984. Na tempada de Fórmula 3 de 1992, Adams competiu no Campionato británico de Fórmula 3, terminando segundo na xeral da tempada. Adams pasou á British Formula Two Series para 1993, gañando o campionato.
Hecatompedón
O Hecatompedón, Antigo Partenón o Pre-Partenón (ἑκατόμπεδος, do ἑκατόν, "centos" e πούς, "pous" (unidade de lonxitude da Grecia antiga), tamén coñecido como Ur-Parthenon e H-Architektur, foi un antigo templo grego na Acrópole de Atenas, constitúe o primeiro intento por edificar un santuario para Atenea Parthenos no lugar onde se atopa o actual Partenón (Atenas, Grecia).
Accidente de Peinador
O accidente
A evacuación realizouse de forma ordenada e tranquila. Usáronse as dúas portas dianteiras, despregando as ramplas inchables, e as dúas saídas da á esquerda. Chegou a abrirse unha das saídas da á dereita, pero ao comezar a entrar fume decidiuse non usala. Tampouco se utilizou a saída do cono de cola debido ao lume, aínda que posteriormente comprobouse que este non afectara a esa zona. O accidente pechou o aeroporto durante un día.
O adeus dun fillo
O adeus dun fillo (陸軍 Rikugun) é un filme xaponés dirixido por Keisuke Kinoshita que foi estreado en 1944. Está protagonizado por Chishū Ryū e Kinuyo Tanaka. É coñecido pola súa escena final, que os censores xaponeses da segunda guerra mundial atoparon problemática.