cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Moeda constantiniana
Periodización e temáticas
miniatura|277x277px|[[Constantino I o Grande, primeiro emperador cristián e proxenitor da dinastía Constantiniana.]]
Os fillos e os netos de Constantino I (337-363)
A seguir, algúns exemplos das cuñaxes da dinastía Constantiniana posteriores a Constantino I:
Castanopsis
Estreitamente relacionado con Castanea, de cuxas especies se distinguen por teren numerosas escamas en cada brote, follas perennes, un ovario de 3 células e un froito que consiste nunha landra ou noz que madura ao final do segundo ano.
Etimoloxía
O nome científico Castanopsis está formado pola raíz Castan-, de Castanea, coa adición do segundo elemento do latín científico -opsis, tirado do grego antigo ὣψ ṓps, "vista", "aparencia", en alusión ao se parecoido coas especies de Castanea.
Psyche (nave espacial)
Propulsión
esquerda|miniatura|O sistema de propulsión eléctrica de 16 Psyche utilizá propulsores de efecto Hall SPT-140 alimentados polos seus paneis solares. Na parte superior dereita desta imaxe móstrase un primeiro propulsor de efecto Hall SPT-140 utilizado para probas en terra. Esta misión utilizará un motor modelo SPT-140, un propulsor de efecto Hall, que emprega propulsión eléctrica solar, no cal a electricidade xerada polos paneis solares se transmite a un motor de reacción eléctrico, no canto de usar propulsión química. O propulsor ten unha potencia nominal operativa de 4.5 kW, mais funcionará con aproximadamente 900 watts durante longos períodos.
Lanzamento e traxectoria
O lanzamento está previsto para xullo de 2022 nun foguete Falcon Heavy. O custo do lanzamento, incluídas as cargas secundarias, é de 117 millóns USD. Psyche lanzarase describindo traxectoria que usará asistencia gravitacional de Marte o 23 de maio de 2023, en dirección ó cinto de asteroides, alcanzando o asteroide Psyche.
Fratría
Phratría na antiga Grecia
As fratrías eran asociacións informais de individuos ou familias reagrupadas en función da ascendencia común afirmada, aínda que non necesariamente había lazos de sangue entre elas, a diferenza dos xenos.
Ramón Pena Miró
Vida persoal
Casou con Josefa Ferro Piñeiro e foi pai de Ramón, Jesús, Andrés, Manuel, Rodrigo e Josefina Pena Ferro.
Walter Gómez
River Plate
Foi o máximo goleador do seu equipo no campionato arxentino de 1950, con 22 tantos, e compartiu dianteira entre outros con Ángel Labruna, Félix Loustau, Sánchez Lage, Santiago Vernazza, Roberto Zárate, Eliseo Prado e Omar Sïvori. Conquistou os campionatos de 1952, 1953 e 1955, e foi un ídolo para a afección, que coreaba habitualmente a frase "La gente ya no come por ver a Walter Gómez" ("A xente xa non come por ver a Walter Gómez"). Nun partido contra Lanús en 1954, marcou catro goles en 20 minutos, no día do debut de Omar Sívori. Marcou un total de 76 goles nos cinco anos que xogou en River, converténdose no seu día no estranxeiro con máis goles da historia do club, rexistro que non foi superado ata décadas máis tarde polo tamén uruguaio Enzo Francescoli.
Selección nacional
A sanción que recibiu en 1949 cortou todas as súas posibilidades de disputar o Mundial de 1950, onde o Uruguai se proclamou campión tralo Maracanazo.
Redúvidos
Os redúvidos (Reduviidae) é unha familia grande e cosmopolita de insectos hemípteros. Comprenden case todas as especies predadoras de emboscada terrestres de hemípteros, xunto cos Nabidae, xa que a maioría dos outros hemípteros predadores son acuáticos. Os principais exemplos de Reduviidae non predadores son algúns ectoparasitos chuchadores de sangue da subfamilia Triatominae. Aínda que se coñecen excepcións espectaculares, a maioría dos membros da familia son recoñecibles con bastante facilidade; teñen un colo relativamente estreito, son de constitución forte e teñen unha formidable probóscide curvada (ás veces chamada rostro). Os espécimes grandes deben ser manexados con precaución, como mínimo, porque ás veces se defenden dando dolorosas picadas coa súa probóscide.
Turnix melanogaster
Distribución e hábitat
Noutro tempo era abundante en Inskip Point, preto de illa Fraser, pero sufriu a depredación dos dingos e cans salvaxes até case desaparecer.
Xigantotermia
Funcionamento
A lóxica detrás do funcionamento da xigantotermia é simple: un animal grande ten proporcionalmente menos superficie do seu corpo en contacto co exterior, sendo a maior parte da súa masa a que se encontra no seu interior sen contacto externo —como os tecidos, órganos, sangue—, a diferenza dos animais máis pequenos, que teñen a maioría das súas áreas corporais en contacto co exterior. Por iso, as ganancias ou perdas de calor no ambiente suceden máis lentamente.
Araucaria cunninghamii
Taxonomía
Araucaria: nome xenérico xeográfico que alude á súa localización en Arauco.
Enantiornithes
Predación
Un fósil atopado en España por Sanz et al. en 2001 incluía restos de catro esqueletos de crías de enantiornites. Estaban case completas, estreitamente asociadas, e mostraban unha erosión na superficie dos ósos que indicaba unha dixestión parcial. Os autores concluíron que esta asociación de ósos era unha egagrópila regurxitada e, a partir de detalles da dixestión e do tamaño, concluíron que as crías foran tragadas enteiras por outro animal. Esta foi a primeira proba de que os avialanos mesozoicos eran a presa doutros animais, e que algúns pan-avianos mesozoicos regurxitaban egagrópilas, tal como fan os bufos hoxe.
Avisauridae
Avisauridae recibiu dúas definicións diferentes con distinta inclusividade. A definición utilizada aquí é a máis inclusiva, que segue a dada por Cau e Arduini (2008). Os avisáuridos foron enantiornites moi espallados de longa vida xeolóxica, que se distinguen principalmente por características específicas dos seus tarsometatarsos. Os membros máis avanzados e grandes deste grupo sobreviviron en América do Norte e do Sur ata o final do Cretáceo, aínda que son moi fragmentarios comparados con algús taxons anteriores.
STSat
STSat 3
STSat 3, lanzado o 21 de novembro de 2013 mediante un foguete Dnepr, foi lanzado para facer observacións astronómicas no infravermello, observar a terra para facer medicións medioambientais e como demostrador tecnolóxico para probar unha serie de novas tecnoloxías.
Recítaco
miniatura|[[Tremissis|Tremisse do emperador Zenón I]] Recítaco (en grego:Ρεκιταχ) foi un oficial militar bizantino e un caudillo ostrogodo do século V durante o reinado do emperador bizantino Zenón I (reinado do 474 ao 475 e do 476 ao 491). Algunhas fontes clásicas suxirieron que Recítaco morrera asasinado por Teodorico o Amalo.
Eudald Calvo
Traxectoria
Na lexislatura 2011-2015 fora concelleiro no concello de Argentona e no Consello Comarcal do Maresme pola CUP. Ademais, foi vicepresidente segundo da Asociación de Concellos pola Independencia. Na seguinte lexislatura, foi elixido alcalde xa que a CUP foi a segunda forza máis votada con 1.023 votos. A primeira forza foi Tots per Argentona con 1517 votos. Calvo foi investido grazas aos votos de ERC, PSC e ICV.
O 3 de marzo de 2020, dimitiu como alcalde, recoñecendo as acusacións de actitudes machistas que aparecían nas redes. En decembro de 2019, a CUP sacouno da organización despois de non abandonar o cargo de alcalde ao recibir previamente a comisión feminista da CUP denuncia dun caso diferente de actitudes machistas. Así, entre decembro de 2019 e a súa dimisión en marzo de 2020 ocupou a alcaldía de Argentona como independente continuando a súa condición de membro da Unidatat Argentona per la República, xunto coa CUP, ERC, Comuns, ANC e CDR. En marzo de 2020, tamén foi expulsado do partido independentista e socialista Poble Lliure.
The War of the Worlds (radio)
miniatura|upright=1.5|[[Orson Welles explica aos xornalistas a transmisión de The War of the Worlds]] "The War of the Worlds" é un episodio da serie de radioteatro estadounidense The Mercury Theatre on the Air. Foi presentado como un episodio de Halloween da serie o domingo 30 de outubro de 1938 e emitido na rede de radio Columbia Broadcasting System. Dirixido e narrado polo actor e futuro cineasta Orson Welles, o episodio foi unha adaptación da novela de H.G. Wells A guerra dos mundos (1898). Fíxose famoso por supostamente causar pánico masivo, aínda que a escala do pánico está en disputa, xa que o programa tiña relativamente poucos oíntes.
Legado
O municipio de West Windsor, Nova Jersey, onde se atopa Grover's Mill, conmemorou o 50 aniversario da emisión en 1988 con catro días de festexos incluíndo espectáculos de arte e un planetario, unha mesa redonda, un desfile, o enterro dunha cápsula do tempo, unha cea-baile, festivais de cine dedicados a H.G. Wells e Orson Welles, e a dedicación dun monumento de bronce aos desembarcos ficticios marcianos. Howard Koch, autor do guión orixinal da radio, asistiu á celebración do 49 aniversario como invitado de honra.
Ortyxelos meiffrenii
Ortyxelos meiffrenii é unha especie de ave da familia Turnicidae. É monotipo do xénero Ortyxelos.
Distribución e hábitat
Encóntrase en Benín, Burkina Faso, o Camerún, o Chad, Costa do Marfil, Etiopía, Ghana, Kenya, Malí, Níxer, Nixeria, o Senegal, o Sudán, o Sudán do Sur, Tanzania, Togo e Uganda.
Daniel Cornellà
Traxectoria
A nivel profesional, exerce como director dun centro de menores supervisado pola Administración. No eido político ingresou como concelleiro de Celrà pola CUP en 2007 e foi alcalde do concello en dúas ocasións: de xuño de 2011 a 2013, cando transferiu a alcaldía a Gerard Fernández Tatjé, de acordo co pacto de goberno subscrito co seu partido, I Celrà-AM, a principios de lexislatura; e de 2015 a 2021, cando dimitiu cando foi elixido membro do parlamento de Cataluña. Entre 2013 e 2015 foi tenente de alcalde de Fernández Tatjé.
Porcos de guerra
Os relatos históricos de porcos incendiarios ou de porcos en chamas foron rexistrados polo escritor militar Polieno e por Eliano. Ambos os escritores informaron de que o asedio de Antígono II Gonatas a Mégara no 266 a.C. foi roto cando os megarianos mollaron algúns porcos con brea combustible, petróleo bruto ou resina, incendiáronos e conducíronos cara aos elefantes de guerra masivos do inimigo. Os elefantes escaparon aterrorizados dos porcos en chamas e os chirridos, a miúdo matando un gran número dos seus propios soldados pisándoos até a morte Segundo un relato, Gonatas máis tarde fixo que os seus mahouts gardaran un porco entre elefantes para acostumar os animais aos porcos e esta práctica foi inmortalizada cunha moeda romana de bronce que data da súa época, que mostraba un elefante por un lado e un porco polo outro.
Produto (química)
Determinación da reacción
Se os produtos teñen máis enerxía química que os reactantes, entón a reacción requirirá a absorción de enerxía e, por tanto, é unha reacción endergónica. Ademais, se o produto é menos estable que un reactante, entón a asunción de Leffler di que o estado de transición será máis parecido ao produto que ao reactante. Ás veces o produto difire significativamente do reactante o suficiente para ser doadamente purificado como cando un produto é insoluble e precipita da solución mentres que os reactantes permanecen disoltos.
Promiscuidade do produto
Algúns encimas presentan unha forma de promiscuidade pola cal converten un só substrato en varios produtos diferentes posibles. Isto ocorre cando a reacción ocorre por medio dun estado de transición de alta enerxía que pode resolverse orixinando unha variedade de produtos químicos diferentes.
Inhibición do produto
Algúns encimas son inhibidos polo produto da súa propia reacción, que se une ao encima e reduce a súa actividade. Isto é importante na regulación do metabolismo como unha forma de retroalimentación negativa que controla as rutas metabólicas. A inhibición polo produto é tamén un importante tópico en biotecnoloxía, xa que conseguir superar este efecto pode incrementar o rendemento dun produto.
Os acarnienses
Os acarnienses  (en grego, Αχαρνείς, Akharneĩs) é unha comedia grega antiga de Aristófanes, representada no arcontado de Eutino, presentada por Calístrato no ano 425 a. C. nas Leneas de Atenas. Conseguiu o primeiro premio; o segundo Cratino con Os azoutados pola treboada (traballo perdido), e o terceiro Eupolis con Os primeiros de mes.
Aurora Borealis Malja
Características
Do mesmo xeito que o seu homólogo masculino, a Kanada-malja, o trofeo non se entrega en propiedade ao equipo campión, senón que cada ano se inscribe o seu nome nunha placa que se coloca no soporte de madeira. Realizáronse dúas copias do trofeo, unha delas encóntrase no Museo finlandés do hóckey sobre xeo, mentres que a outra é entregada no xeo ao equipo campión de Finlandia.
Palmarés
miniatura|Partido das finais da [[Naisten Liiga 2018-2019|tempada 2018-19 entre o Ilves e as Blues.]] Dende a súa introdución na tempada 2010-11un total de cinco equipos alzaron o trofeo. O equipo que máis veces se proclamou campión finlandés dende aquela foi o K-Espoo, cun total de seis campionatos.
Turnix nigricollis
Turnix nigricollis é unha especie de ave caradriforme da familia Turnicidae endémica de Madagascar.
Camarlengo
Camarlengo ou camerlengo (plural: camerlenghi, italiano para "chambelán" ) é un título italiano de orixe medieval. Deriva do latín tardío camarlingus, á súa vez procedente, a través do franco kamerling, do latín camerarius, que significaba "oficial de cámara" (que significa xeralmente "cámara do tesouro"). Tamén deu lugar a apelidos ingleses, portugueses, casteláns ou franceses, como Chambelán, Chamberlayne, Chamberlin, Camerlengo, etc.
Ilyushin Il-2
Entre os pilotos do Il-2, o avión era coñecido polo diminutivo "Ilyusha". Para os soldados de terra era o "Chepudo", o "Carro de combate voante" ou o "Infante voador". A súa designación OTAN de posguerra foi "Bark". O Il-2 xogou un papel crucial na Fronte Leste. Cando as factorías se atrasaban nas súas entregas, Iosif Stalin dicíalles aos xerentes que o Il-2 eran "tan esencial para o Exército Vermello como o aire e o pan".
Susan Fenimore Cooper
Susan Augusta Fenimore Cooper, nada en Scarsdale (Nova York) o 17 de abril de 1813, e finada en Cooperstown o 31 de decembro de 1894, foi unha escritora e naturalista estadounidense. Fundou un orfanato en Cooperstown, Nova York, que tivo moito éxito. Polo seu libro Rural Hours considérase unha pioneira da literatura que reivindica o ecoloxismo e a sostibilidade.
Nomonyx dominicus
miniatura|240px|En Rionegro, Antioquia, Colombia Nomonyx dominicus é unha especie de ave da orde das anseriformes, familia dos anátidos e subfamilia dos oxiurinos, a única incluída no xénero Nomonyx.
Características
Mide de 30 a 35 cm de lonxitude, e a súa masa corporal oscila entre os 300 e os 400 g.
Acarnas
Acarnas (en grego Αχαρνές, en katharevousa Αχαρναί, tamén coñecido como Μενίδι Menidi) é un municipio de Grecia que está situado na área metropolitana de Atenas. É o máis poboado da Ática oriental. Gran parte da zona norte está ocupada por bosques de Parnitha. O municipio está situado ao norte do Gran Anel de Atenas, a 10 km ao norte.
Historia antiga
Foi un dos escenarios dun combate entre as tropas do demócrata Trasíbulo e os lacedemonios que apoiaron aos Trinta Tiranos durante a Guerra Civil ateniense.
Carles Castellanos
É membro da Assemblea Nacional Catalana e foi vicepresidente entre 2012 e 2013, ademais de membro de Poble Lliure e da Candidatura de Unidade Popular de Barcelona.
Traxectoria académica
É enxeñeiro industrial e lingüista, autor (ou coautor) de diversas obras lexicográficas, entre as cales salientan o Diccionari francès-català/català-francès (1979, ampliado no ano 2003), o Diccionari d'informàtica (1982), o Diccionari de paranys de traducció (falsos amics) (2000) e o Diccionari bàsic occità-català (2008). Dirixe o Projecte ACTIU (para a aprendizaxe do catalán para medios informáticos) entre os anos 1977 e 1982. Ademais, é autor de moitos artigos e traballos de tema sociolingüístico, historiográfico e político, entre os cales salientan os seguintes: El fenomen nacional (1974), Elements del materialisme històric (1977), Petit diccionari de l'independentisme (1988-90), Una llengua sense ordre ni concert (1993), Llengua i variació (1993), L'independentisme català, 1979-1994 (1994), Llengua, dialectes i estandardització (2002).
Tā moko
Instrumentos utilizados
miniatura| Unha colección de [[kōrere (funís de alimentación). Te Papa, Museo de Wellington (Nova Zelandia) ]] A contorna de Nova Zelandia, coas súas variedades de árbores descoñecidas noutras partes de Polinesia, influíron sen dúbida na aparición de novos deseños e novas tecnoloxías no tā moko.
Familia Trivulzio
Historia
esquerda|miniatura|125px|Palazzo Trivulzio en [[Milán]] Orixinaria da actual provincia de Pavía, derivada en particular da cidade de Trivolzio da que tomou o apelido, a familia Trivulzio ocupaba numerosos feudos (Melzo, Borgomanero, Retegno, etc.), e os seus primeiros membros aparecen en rexistros dende o século XI. A familia alcanzou o seu apoxeo na segunda metade do XVI, na época dos Sforza, cuxo ascenso favoreceron, e aos que os Trivulzios traizoaron cando entraron ao servizo dos reis de Francia.
Dino Spadetto
Dino Spadetto, nado en Caerano di San Marco, Treviso, o 25 de xaneiro de 1950, é un exfutbolista italiano, que xogaba como dianteiro.
Selección italiana sub-21
Foi internacional coa selección italiana sub-21, coa que disputou tres partidos e marcou un gol.
Campo de Eirexa, Deade, Pantón
Campo de Eirexa é un lugar da parroquia de Deade no concello lucense de Pantón na comarca da Terra de Lemos.
Casebio, Deade, Pantón
Casebio é un lugar da parroquia de Deade no concello lucense de Pantón na comarca da Terra de Lemos.
Cornide, Deade, Pantón
Cornide é un lugar da parroquia de Deade no concello lucense de Pantón na comarca da Terra de Lemos.
As bestas
As bestas é un filme hispano-francés de 2022 dirixido por Rodrigo Sorogoyen. Está protagonizado por Denis Ménochet, Marina Foïs, Luis Zahera e Diego Anido. Está ambientado en Galicia e foi rodado en galego, francés e castelán. Inspirado nos feitos reais que lles ocorreron a unha parella neerlandesa en Santoalla, o filme conta a historia dunha parella francesa (Ménochet e Foïs) asentada no campo galego, e explora cuestións de xenofobia e a escalada na hostilidade entre veciños impulsada por un conflito por un proxecto de parques eólicos.
Samuel Merino
Samuel Merino Gómez, máis coñecido como Pompa&Boato, nado en Mos en 1982, é un poeta galego.
Dorna (Xaime Quessada)
Descrición
A dorna subliña o carácter marítimo de Pontevedra e a súa relación co mar, e simboliza ao peregrino que realiza a viaxe a Santiago de Compostela.
Sicofanta
Historia
Polo que respecta a Charmidas, os sicofantas fixéronlle tan insoportable a vida mentres era rico, que, despois reducido á pobreza, felicitouse por esta reversión da fortuna. Finalmente, Critón, ao ser obxecto de continuas acusacións, seguiu o consello de Sócrates e contratou un individuo dese tipo.
Hawker Siddeley Nimrod
AEW3
miniatura|250x250px|Nimrod AEW3 A mediados dos anos 70 un Nimrod modificado foi proposto para a misión de Sistema Aéreo de Alerta e Control (AEW), novamente como un substituto para o derivado do Lancaster e impulsado por motores de pistóns Shackleton AEW.2. Once fuselaxes de Nimrod foron convertidos por British Aerospace para instalar os radares GEC Marconi nunhas bulbosas nariz e cola. O proxecto Nimrod AEW3 estivo pragado de sobrecustos e problemas co ordenador GEC 4080M usado. Finalmente, o Ministerio de Defensa recoñeceu que o custo de desenvolver o sistema de radar que acadase o nivel de rendemento requirido era prohibitivo e a probabilidade de éxito incerta, polo que en decembro de 1986 o proxecto foi cancelado. A RAF finalmente recibiu sete avións Boeing E-3 Sentry no seu lugar.
Nonio
Exemplares
A pesar de non chegaren aos nosos días exemplares orixinais de astrolabios ou cuadrantes dotados co nonio, pois era un traballo arduo que esixía artífices de gran pericia que na época, non existían en Portugal; é moi probable que varios exemplares fosen fabricados noutras cidades europeas durante a segunda metade do século XVI, como Augsburgo, Nürnberg ou Antuerpen. O nonio foi posteriormente usado para medicións astronómicas polo astrónomo danés Tycho Brahe.
Trigás, Deade, Pantón
Trigás é un lugar da parroquia de Deade no concello lucense de Pantón na comarca da Terra de Lemos.
A Casanova, Vilar de Ortelle, Pantón
A Casanova é un lugar da parroquia de Vilar de Ortelle no concello lucense de Pantón na comarca da Terra de Lemos.
Fernando Gomes
Foi 47 veces internacional coa selección portuguesa, coa que participou na Eurocopa de 1984 e no Mundial de 1986.
Traxectoria
Recuperouse a tempo para xogar a Supercopa de Europa contra o Ajax e a Copa Intercontinental contra Peñarol, gañando ambos títulos e marcando o primeiro gol na vitoria por 2-1 sobre os uruguaios en Toquio.
Michael Doohan
A era Doohan
Despois do seu accidente en Assen en 1992 e debido ás consecuencias (falta de sensación no pé dereito) decidiu aplicar un freo traseiro accionado co polgar dereito. Esta idea xurdiu do propio Doohan e da súa paixón polas motos acuáticas, que xeralmente teñen un acelerador que funciona co polgar. Este feito diferenciador foi usado por moitos como base para explicar a superioridade de Doohan, xa que permitía controlar con máis precisión a freada coa roda traseira. A pesar de que varios rivais, baseándose neste argumento, tamén adoptaron unha panca para accionar o freo traseiro, non conseguiron vencelo como esperaban.
Lista de municipios de Alemaña con vieiras no escudo
Baden-Wurtemberg
Haigerloch - Bad Imnau (antigo), distrito de Zollernalb
Lonsee - Halzhausen (antigo), Alb-Donau-Kreis
Humor vítreo
O humor acuoso é o líquido incoloro, formado por auga (98%) e sales disoltos (2%), predominantemente cloruro de sodio, que enche as cámaras oculares (cavidade do ollo, entre a córnea e o cristalino). O volume vítreo é de 4 ml para o ollo humano.
A Estrada, Toiriz, Pantón
A Estrada é un lugar da parroquia de Toiriz no concello lucense de Pantón na comarca da Terra de Lemos.
Humor vítreo
Notas
<references group="" responsive="1">
Lista de municipios de Alemaña con vieiras no escudo
Baden-Wurtemberg
esquerda|miniatura|125x125px| Denkingen
Pfullendorf - Denkingen, distrito de Sigmaringen
Conceição Evaristo
Maria da Conceição Evaristo de Brito, nada en Belo Horizonte o 29 de novembro de 1946, é unha escritora brasileira.
Lista de municipios de Alemaña con vieiras no escudo
Baviera
Explicación: a vieira fai referencia ao patrón da igrexa parroquial de Feldkirchen. A barra oblicua de prata simboliza a antiga estrada que atravesaba a vila, de especial importancia para o comercio de sal. O globo terráqueo coa cruz sinala as comunidades evanxélicas da Alta Baviera.
Castanopsis cuspidata
Ameazas
A especie está ameazada pola perda de hábitat no Xapón, como resultado da explotación humana dos bosques. Descoñécese a magnitude desta ameaza. Noutras áreas, sábese que a especie está indo ben. A especie non está ameazada en Corea.
Renato Cappellini
Traxectoria
Ademais da súa carreira futbolística, tamén se dedicou a escribir historias de detectives.
Transubstanciación
Doutrina da transubstanciación
Entre os chamados Pais da Igrexa, que para o catolicismo son tanto autoridade como testemuñas da tradición, santo Ignacio de Antioquía menciona a Eucaristía como "a carne do noso Señor Xesucristo", san Xustino di referíndose ao mesmo tema: "é a carne e o sangue daquel Xesús que se encarnou" e mesmo menciona a súa similitude cos misterios mitraicos, santo Ireneo de Lión puntualiza: "...porque así como o pan que é da terra, recibindo a invocación de Deus xa non é pan ordinario senón Eucaristía...", santo Hipólito de Roma: "Cada fiel procure tomar a Eucaristía... É o corpo de Cristo, do cal todos os fieis se alimentan, e non debe de ser desprezado…” e do mesmo xeito Oríxenes, san Cibrán de Cartago e Firmiliano por citar a autores do tres primeiros séculos.
Cerámica azul e branca
Crese que a orixe deste estilo estivo no Iraq, cando os artesáns de Basora procuraron imitar o gres chinés importado, coa súa propia cerámica branca esmaltada, engadindo veladuras azuis. Atopáronse pezas azuis e brancas que datan do século IX, correspondentes ao califato abasí, pouco despois da apertura da ruta marítima directa de Iraq á China.
Orixe e desenvolvemento
Os antigos mesopotámicos desenvolveron primeiro os revestimentos azuis para imitar o lapislázuli, que era unha pedra moi prezada. Máis tarde, un revestimento de azul cobalto popularizouse na cerámica islámica durante o califato abbasí.
Transubstanciación
Doutrina da transubstanciación
O Catecismo da Igrexa católica afirma respecto diso:
Lista de municipios de Alemaña con vieiras no escudo
Baviera
esquerda|miniatura|117x117px| Marquartsteien Marquartstein, distrito de Traunstein
Cerámica azul e branca
Século XIV
A porcelana azul e branca chinesa cocíase unha vez. Despois de secar o corpo de porcelana, decorábase co fino pigmento mesturado con auga aplicado cun pincel, cubríase cun revestimento transparente e enfornábase a alta temperatura. A partir do século XVI comezáronse a desenvolver fontes locais de azul cobalto, aínda que o persa seguía sendo o máis caro. A produción de cerámica branca e azul alcanzou o cumio da súa excelencia técnica durante o reinado do emperador Kangxi da dinastía Qing e continuou a fabricarse en Jingdezhen ata os nosos días. A porcelana azul e branca fabricada en Jingdezhen probablemente.
A produción en grandes cantidades da porcelana azul e branca na China comezou na primeira metade do século XVII, cando gradualmente substituíu a tradición centenaria da porcelana branca azulada do sur, normalmente sen pintar, ou Qingbai, así como a porcelana Ding do norte. A mellor, que destacou rapidamente como produción principal, foi a Jingdezhen, na provincia de Jiangxi. Xa existía unha considerable tradición de cerámica chinesa pintada, representada naquel momento principalmente pola popular vaixela de gres Cizhou, pero non foi utilizada pola corte. Por primeira vez en séculos, o novo azul e branco atraeu os gobernantes mongois da China.
Freixedo, Eiré, Pantón
Freixedo é un lugar da parroquia de Eiré no concello lucense de Pantón na comarca da Terra de Lemos.
Guítara, Eiré, Pantón
Guítara é un lugar da parroquia de Eiré no concello lucense de Pantón na comarca da Terra de Lemos.
Lista de municipios de Alemaña con vieiras no escudo
Baviera
esquerda|miniatura|116x116px| Tschirn Tschirn, distrito de Kronach
esquerda|miniatura|130x130px| Wiesen Wiesen, distrito de Aschaffenburg
Cerámica azul e branca
Século XVIII
Aínda que se perfeccionou a decoración policromada en esmaltes sobre esmaltes, empregando pigmentos rosados e outras paletas, continuaron producíndose en Jingdezh produtos de alta calidade para a Corte e os mercados internos de elite.
Lista de municipios de Alemaña con vieiras no escudo
Baviera
Explicación: as cornamentas de cervo e a metade da roda remiten a Maguncia ao que pertencía o lugar. A vieira sinala a igrexa parroquial dedicada ao apóstolo. As cores vermella e dourada do escudo lembran aos condes de Rieneck.O concello leva o escudo dende o día 22 de xullo de 1985.
A Morá, Eiré, Pantón
A Morá é un lugar da parroquia de Eiré no concello lucense de Pantón na comarca da Terra de Lemos.
Lista de municipios de Alemaña con vieiras no escudo
Hesse
esquerda|miniatura|116x116px| Bischoffen Bischoffen, distrito de Lahn-Dill
esquerda|miniatura|123x123px| Niederweidbach Niederweidbach (distrito de Bischoffen)
Baixa Saxonia
Dividido por azul e ouro, enriba dun león dourado, debaixo dun monte vermello, dentro do cal hai unha vieira de prata
Partida de azul e ouro, sobre unha barra ondulada rebaixada na base do escudo en cores mesturadas diante dunha torre defensiva dourada con tellado a catro augas, dúas bólas de torre e unha porta negra, detrás dunha cuncha azul.
Renania do Norte-Westfalia
Weilerswist - Meternich, distrito de Euskirchen
esquerda|miniatura|133x133px| Oeding Südlohn - Oeding, distrito de Borken
esquerda|miniatura|131x131px|Amt Plettenberg Amt Plettenberg (antigo), hoxe Märkischer Kreis (distrito de Mark)
Renania-Palatinado
Explicación: a metade dereita do escudo remite ao patrón da igrexa, Santiago; a parte superior esquerda mostra o león de Nassau, ducado do que Dahlheim formou parte no século XIX; na parte inferior esquerda móstrase a cruz de Tréveris, á que pertenceu Dahlheim por case 450 anos (1354–1803). esquerda|miniatura|128x128px|Dasburg Dasburg, Verbandsgemeinde Arzfeld, Eifelkreis Bitburg-Prüm
Dividido por vermello e dourado e por unha barra ondulada de prata na parte dianteira e azul na parte traseira, unha chave de prata caída cruzada en diagonal cunha espada do mesmo tipo na parte superior dereita, cuberta cunha vieira de prata. Debaixo unha escaleira de prata de tres niveis que crece fóra do bordo do escudo, unha roda de muíño de cinco raios na parte superior esquerda, debaixo unha folla de aixada en forma de corazón azul
Dividido, diante seis barras vermellas de ouro, detrás de ouro un león vermello blindado e con lingua azul sobre unha cuncha azul esquerda|miniatura|126x126px|Lohnsfeld Lohnsfeld, municipio da asociación Winnweiler, distrito de Donnersberg
Explicación: o escudo mostra a cruz insignia e a vieira dos patróns da igrexa de Sulzheim de forma abstracta. esquerda|miniatura|128x128px|Teschenmoschel Teschenmoschel, Verbandsgemeinde Rockenhausen, Donnersbergkreis
Dividido por ouro e vermello, enriba dun xabaril negro saltando, debaixo dunha cuncha de prata, rematada por tres pedras de prata
Yan' Dargent
Coleccións
dereita|miniatura| "A la queue de l'étang de Brézal" de Yan' Dargent pintado en 1889. Agora no [[Museo de Belas Artes de Rennes. ]]
Nacionalismo canario
Períodos de autogoberno
O baleiro administrativo permitiu, porén, a escravitude até ben entrado o século XVI (malia as prohibicións que o Papa expediu en 1434 e 1462 e as que publicaron os Reis Católicos en 1470, 1490 e 1499). Outro dos puntos negativos do pacto era o "imposto de sangue", que obrigaba a algúns canarios a repoboar as terras conquistadas en América, o cal creou un vencello con Suramérica e levaría á participación de canarios e descendentes de canarios nas guerras de independencia deses territorios, sobre todo en Cuba. Dito imposto de sangue existiu como contrapartida á excepción canaria ao monopolio da Casa da Contratación de Indias. No eido da política mercantilista da Coroa castelá, todo o comercio de Europa coas colonias americanas estaba monopolizado pola Casa da Contratación e suxeito a un estrito control, agás das Canarias, que podía comerciar libremente con América; isto converteu ao arquipélago nun enclave fundamental do comercio internacional e supuxo ademáas que a vinculación económica das Canarias con Inglaterra fose máis forte que co resto dos territorios da Coroa. A excepcionalidade canaria, obviamente, contou coa oposición da Casa da Contratación, mais a burguesía e os sectores economicamente acomodados xurdidos do comercio souperon xogar coa apetencia doutras potencias por un territorio cunha posición xeoestratéxica como as Canarias, e o temor da monarquía hispánica a perder o arquipélago a mans dunha potencia estranxeira.
Na ditadura
En 1964, fúndase en Alxeria o Movemento pola Autodeterminación e Independencia do Arquipélago Canario (MPAIAC). A este grupo atribúenselle responsabilidades na loita armada dos Destacamentos Armados Canarios (DAC) e as Forzas Armadas Guanches (FAG), como contrapartida pola morte a mans da Policía española de dous terroristas do movemento.
Na actualidade
No ano 2020, xurdiu o partido político Unión Soberanista Canaria cuxo obxectivo principal é dotar ás Canarias de todas as súas competencias para facer das Canarias un estado soberano.
Dendrocygna arborea
Sinónimo
Ademais de polo seu nome actualmante válido, a especie coñeceuse tamén polo sinónimo:
Dieta e comportamento
É unha ave principalmente nocturna, habitando en pantanos arborados e mangleirais, onde descansa e se alimenta de vexetais, incluíndo o froito da palmeira Roystonea regia, coñecida como palma real, que á a árbore nacional de Cuba. Habitualmente pousa nas árbores, o que dá lugar ao seu nome específico.
Savka Dabčević-Kučar
Carreira
En decembro de 1971, Tito celebrou unha conferencia de liderado do partido en Karađorđevo, Serbia, e volveuse publicamente contra a Primavera Croata en forma de "crítico camaradeiro" (unha forma comunista interna de criticar abertamente os membros do seu partido cando eles, segundo a opinión da maioría, non seguen "a liña do partido"). Isto levou a Dabčević-Kučar a responder á crítica, (publicada nos xornais durante decembro) aceptando todas as críticas, agás as que pretendían mostrala como nacionalista e inimiga do sistema de autogoberno socialista, ao que manifestou publicamente á súa lealdade. Renunciou ao Comité Central do Partido Comunista Croata e, finalmente, á vida pública. Foi substituída por Milka Planinc.
Casandra
Mito
Apolo amaba a Casandra infinitamente mais, cando ela non lle correspondeu, maldíxoa: o seu don converteríase nunha fonte continua de dor e frustración, xa que ninguén crería as súas predicións. Nalgunhas versións deste mito, Apolo cospe na súa boca ao maldicila; noutras versións gregas este acto adoita supor a perda do don recentemente adquirido, mais o caso de Casandra é diferente. En Orestes ela promete a Apolo que se converterá na súa consorte, mais non o cumpre, polo que desata a súa ira. miniatura|[[Áiax o Menor|Áiax, fillo de Oileo, disponse a arrastrar a Casandra agarrada á estatua de Atenea. Copa ática de figuras vermellas, 440-430 a. C.).]] miniatura|Áiax e Casandra por Solomon Joseph Solomon, 1886. Aínda que Casandra previu a destrución de Troia, a morte de Agamenón e a súa propia desgraza, foi incapaz de evitar estas traxedias, tal era a maldición de Apolo. A súa familia cría que estaba tola e, nalgunhas versións, mantivérona encerrada na casa ou encarcerada, o que a fai tolear. Noutras versións, simplemente era unha incomprendida.
Unha vez concluída a guerra de Troia, durante o saqueo da cidade, Áiax, fillo de Oileo, atopou a Casandra refuxiada baixo un altar dedicado a Atenea. Aínda que a princesa se agarrou á sagrada estatua da deusa, (ben fose o Paladio, ben outra estatua distinta), no frenesí do saqueo Áiax desatendeu os rogos, e arrastrouna xunto coa estatua. Segundo algunhas fontes violouna nese preciso lugar; para outras fontes, o sacrilexio cometido por Áiax consistira en non respectar a sagrada estatua da deusa. Este feito condenou o guerreiro, pois Poseidón, impelido pola humillada Atenea, afundiu o seu barco causando unha tormenta nas proximidades do promontorio das rochas Giras, onde Áiax morreu afogado, ou cravado ás rochas polo tridente de Poseidón segundo outra variante da lenda.
Adaptacións modernas
Na película de Woody Allen Poderosa Afrodita, Casandra aparece como un dos personaxes, avisándolle ao protagonista do seu mal futuro.
LM-700
Características
O bus LM-700 usouse por primeira vez nos satélites Iridium en dúas variantes, LM-700A, especializado en comunicacións, e LM-700B, válido para outros usos. O bus proporciona estabilización nos tres eixos e un sistema de propulsión baseado en hidracina, mentres que a alimentación eléctrica é proporcionada por dous paneis solares con articulación nun eixo.
Casandra
Adaptacións modernas
O poeta español Ernesto Filardi trata o mito de Casandra na peza homónima do poemario Penúltimo momento (Madrid, Sial, 2005). No poema estabelécese unha identificación de Troia cunha relación de amor acabada, mentres Casandra se identifica coa amada que desde tempo atrás xa anunciaba que a relación non tiña futuro.
Método exhaustivo
Euclides
Proposición 12: Os conos e cilindros semellantes están entre si en razón triplicada da dos diámetros das súas bases.
Mégara, Grecia
Demografía
En 2011, o concello de Mégara tiña unha poboación de 36 habitantes 924 habitantes, a unidade municipal tiña 28 591 e a cidade tiña 23 456.
Orixes, Grecia antiga
Na antigüidade, Mégara estaba nunha chaira entre as montañas Xerania e Kerata, ao pé de dúas acrópoles, unha chamada CarÍa (Καρία) e a outra Alcátoo (Ἀλκαθόη). Non moi lonxe estaba o porto, chamado Nisea, ao que estaba unido polas murallas.
Roystonea regia
Descrición
A especie foi descrita por (Kunth) O.F.Cook en 1900, e publicada en Science 12 (300): 479.
Distribución e hábitat
Roystonea regia é nativa do sur da Florida, Puerto Rico, Belize, Bahamas, A Española, Cuba, Honduras e dalgunhas rexións de México e das illas Caimán.
Usos medicinais
En Cuba úsase a raíz cocida como diurético, para expulsar pedras na urina, para o tratamento da diabetes, e dise que ten propiedades emolientes.
Árbore emblemática
A palma real foi elixida como a árbore nacional en Cuba por ser a máis numerosa das súas árbores, por ser a especie máis notoria dos seus paisaxes, pola súa beleza, pola súa utilidade e por estar representada no escudo nacional.
Quino Salvo
Adestrador
No ano 2000 fichou polo Menorca Bàsquet, onde permanece durante dúas tempadas, estando a piques de lograr o ascenso á liga ACB na primeira delas, tras perder por 3-2 no play-off final contra o CB Granada. En 2002 asinou co Baloncesto León, onde permaneceu unha tempada, pasando ao ano seguinte a dirixir a Los Barrios, onde adestrou 2 tempadas, sendo substituído por Moncho Fernández. Tras dirixir un ano ao Gestibérica Vigo, co que non puido evitar o descenso á LEB Bronce, en 2007 fichou polo Alimentos de Palencia, sendo cesado tras 14 partidos nos que só conseguiu 5 vitorias.
Enfermidade e morte
En 2015 foille diagnosticado un tumor cerebral, falecendo ao ano seguinte en Vigo, aos 58 anos de idade. Pouco antes do seu falecemento foi homeaxeado polo Real Valladolid e polo CB Ciudad de Valladolid, coa presenza do alcalde da cidade, Óscar Puente, e ex xogadores de baloncesto.
MØU
Traxectoria
Formouse na Escola de Artes Pablo Picasso da Coruña. É director de Mutante Creativo, un estudio de deseño, arte e comunicación, desde onde fai deseño gráfico, arte mural, ilustración, fotografía de reportaxe, publicidade, audiovisual, creación musical, en obradoiros de graffiti e produción musical. Ademais, é membro da banda Dios ke te crew.
Fabijan Abrantovič
Traxectoria
Estudou no seminario de San Petersburgo até 1906, e continuounos até 1910 na Academia Teolóxica da mesma cidade; no mesmo período, o 9 de novembro de 1908 foi ordenado sacerdote. Posteriormente proseguiu os seus estudos de Filosofía na Universidade Católica de Lovaina até 1914.
Proceso de canonización
A Conferencia Episcopal Católica da Federación Rusa aprobou o 30 de xaneiro de 2002 o programa dos "Novos Mártires Católicos de Rusia", co propósito de comezar o proceso de glorificación (canonización) dos mártires católicos rusos do século XX; logo de recompilar información, o proceso comezou oficialmente o 31 de maio de 2003, incluíndo a Fabijan Abrantovič, quen pasou a recibir o título de "Servo de Deus". O 16 de febreiro de 2021 o proceso foi reorganizado, e os marianos da Inmaculada (entre eles Abrantovič) foron separados da causa que levaba a Conferencia Episcopal e transferidos á súa congregación para continuar co proceso de beatificación.
Pedrouzón
O topónimo galego Pedrouzón pode referirse a:
Meinrado de Einsiedeln
Lenda
Contan as crónicas que dous bandidos que crían que o santo agochaba tesouros, fixéronse pasar por peregrinos a Compostela e atacárono matándoo a paus. Conta a lenda que posteriormente foron perseguidos por dous corvos, que, agradecidos ao eremita que lles tiña salvado a vida, denunciaron a presenza dos asasinos permitindo que fosen identificados, capturados e condenados á fogueira.
A esta lenda remite o escudo do concello de Einsiedeln, Feusisberg. A ermida foi entón habitada por outro beneditino chamado Benno, que despois chegou a ser bispo de Metz, pero preferiu volver a Einsiedeln para fundar un mosteiro.
Dólar Peace
O deseño gañador
De Francisci, de 34 anos, era o máis novo dos concursantes; tamén era dos menos experimentados no ámbito do deseño de moedas. Aínda que case todos os demais deseñaran moedas ordinarias ou conmemorativas para a Casa da Moeda, a única experiencia de De Francisci fora a conversión dos debuxos do medio dólar conmemorativo de Maine de 1920 no deseño final. De Francisci tivera pouca marxe nese proxecto, e máis tarde dixo acerca desa obra: «non a considero moi favorablemente».
Baker, De Francisci e Moore reuníronse en Washington o 15 de decembro. Naquel momento, Baker, que esperaba comezar a produción do dólar da paz en 1921, sinalou o axustado que era o horario para que o proxecto tivese éxito e solicitou certos cambios de deseño. Entre eles, estaba a inclusión da espada rota do deseño alternativo do anverso do escultor, que se colocaría baixo a aguia, no cumio da montaña na que se acha, ademais da póla de oliveira. Baker aprobou os deseños, suxeitos a estes cambios. Os deseños revisados presentáronselle ao presidente Harding o 19 de decembro. Harding insistiu en que se eliminase unha pequena característica da cara da Liberdade que lle parecía suxerir unha fochiña na fazula, algo que non consideraba indicativo de paz, e o escultor así o fixo.
Modificación e produción
O dólar da paz de 1926 de todas as Casas da Moeda ten no anverso a palabra GOD ("Deus"), en letra lixeiramente grosa. As lendas do dólar da paz adoitaban gravarse indistintamente e Burdette suxire que o novo gravador xefe, John R. Sinnock (que sucedeu a Morgan logo da morte deste en 1925), puido comezar a traballar no centro do lema IN GOD WE TRUST ("En Deus confiamos") e, por razóns descoñecidas, soamente esa palabra se resaltou en letra grosa. Ningún rexistro da Casa da Moeda menciona esta cuestión, que non se descubriu ata 1999.
Cuñaxe dos dólares Peace con data 1964
As novas pezas anunciáronse publicamente o 15 de maio de 1965, e os vendedores de moedas ofreceron inmediatamente 7,50 dólares por cada unha, asegurándose así de que non circularían. O anuncio público provocou unha treboada de obxeccións. Tanto a cidadanía como moitos congresistas entenderon o asunto como un mal uso dos recursos da Casa da Moeda en medio dunha grave escaseza de circulante, o que só beneficiaría os vendedores numismáticos. O 24 de maio, un día antes dunha sesión do Congreso convocada apresuradamente, Adams anunciou de súpeto que as pezas se consideraban probas de cuñaxe, nunca coa intención de as pór en circulación. A Casa da Moeda declarou máis tarde que se cuñaran 316.076 dólares; comunicouse que todos se fundiran en medio dunha forte seguranza. Para se asegurar de que non se repetiría, o Congreso introduciu unha estipulación na Lei de Cuñaxe de Moeda de 1965 pola que se prohibía a cuñaxe de dólares de prata durante cinco anos. Non se coñece que existan dólares da paz con data 1964 en mans públicas nin privadas. En 1970, descubríronse dous exemplares nunha cámara acoirazada do Tesouro e foron inmediatamente destruídos. De camiño xurdiron os rumores e as especulacións sobre outras pezas que puidesen estar ilegalmente en mans privadas, e continúan producíndose de vez en cando. Algunhas pezas que parecen ser dólares de data 1964 tamén se volveron cuñar de xeito privado usando cuños non oficiais, e en ocasións alteráronse dólares xenuínos de anos anteriores transformando a súa data pola de 1965.
Exemplares cuñados
miniatura|220x220px|[[Marca de ceca (D = Denver) nun dólar Peace.]]
O Mouro, Ferreira de Pantón, Pantón
O Mouro é un lugar da parroquia de Ferreira de Pantón no concello lucense de Pantón na comarca da Terra de Lemos.
Verónica Martínez Barbero
Traxectoria
miniatura|page=8|Papeleta de [[Sumar en Pontevedra nas Eleccións xerais de 2023.]] Licenciada en Dereito pola Universidade de Oviedo e grao en Administración e Dirección de Empresas. Foi inspectora de traballo. Foi presidenta do Consello Galego de Relacións Laborais dende 2017 e profesora da Escola de Relacións Laborais da Coruña. Foi nomeada directora xeral de Traballo do Ministerio de Traballo e Economía Social en xaneiro de 2020, posto do que cesou o 13 de xuño de 2023 para encabeza a lista de Sumar pola provincia de Pontevedra nas eleccións xerais de 2023.
Estalido social de Chile en 2019
Proceso constituínte
A consulta, fixada para o 26 de abril de 2020, tivo que ser adiada ata o 25 de outubro pola pandemia de covid-19 que afectou ao país dende marzo de 2020. Os resultados deixaron un 78,28% a favor de redactar unha nova Constitución e case un 79% a favor de que a elaborase a Convención Constitucional.
Najsrekjniot Chovek Na Svetot
Najsrekjniot Chovek Na Svetot (en Најсреќниот човек на светот) é un filme macedonio de 2022 dirixido por Teona Strugar Mitevska. Foi rodado en lingua bosníaca. Foi escollido como candidato de Macedonia do Norte para o Óscar ó mellor filme internacional na 95ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Jeremy Seewer
Inicios
Fillo de Roger Seewer, antigo campión suízo de motocrós, comezou a practicar dito deporte no 2001, cunha moto de 50 cc. Aos nove anos disputou a súa primeira competición e no 2006 proclamouse campión suízo de 65cc. Volveu ser campión suízo no 2008 en 85cc, e posteriormente pasou a competir na categoría de 125cc, entrando no campionato europeo de 125cc en 2011 con Suzuki. Subiu ao podio dúas veces ese ano e terminou terceiro na clasificación final. Tamén participou nunha carreira do Campionato de Europa MX2, quedando entre os dez primeiros e no Motocrós das Nacións.
Rosario Sánchez Mora
Xuventude na fronte
O seu pai, Andrés Sánchez, tiña un taller onde se fabricaban vagóns, galeras e apeiros de labranza no seu pobo natal e a súa nai morreu anos antes do estalido da guerra. Viviu en Villarejo de Salvanés ata os 16 anos cando marchou a Madrid, á casa duns amigos que a coidaran despois da morte de súa nai. Á súa chegada a Madrid fíxose militante comunista e traballou como aprendiz de corte e confección nun Círculo Cultural das Xuventudes Socialistas Unificadas de Madrid cando estalou a guerra civil española.
Desenvolveu estes labores ata o final da batalla de Brunete o 25 de xullo de 1937, cando coa derrota do bando republicano, as tropas da División do Campesiño retiráronse ao seu cuartel de Alcalá de Henares. Alí, o 12 de setembro de 1937, contraeu matrimonio civil con Francisco Burcet Lucini, sarxento da Sección de Muleiros do Rexemento, quedando embarazada pouco despois. Pero o 21 de xaneiro de 1938, o seu marido marchou a Teruel cos homes do 46ª División para relevar aos da 11ª de Líster, que participaran na toma da cidade, primeira capital provincial que as tropas republicanas conseguían conquistar desde o inicio da guerra.
Ánguidos
A maioría das súas especies son terrestres, viven na follaxe e os detritos do solo dos bosques. Hai especies que son ovovivíparas, o cal é particularmente vantaxoso, como protección para os inmaturos, especialmente en zonas de climas fríos e húmidos.