cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Romanización do ruso
Alfabeto latino
A táboa seguinte amosa as consoantes, non na orde tradicional senón onde sexa posible un par de consoante xorda coa súa correspondente sonora. Moitas das adaptacións son directas e incuestionables. A aproximación diacrítica, á esquerda da táboa, está orientada máis ó checo ou ó turco. A aproximación con dígrafos, dereita da táboa, está máis orientada ó polaco, inglés, alemán ou francés. Como se explicou arriba, non dá unha correspondencia biunívoca senón que aproxima equivalentes para moitas propostas.
Elemento xenético móbil
Os elementos xenéticos móbiles (do inglés mobile genetic element, MGE) son un tipo de ADN que pode moverse dun punto a outro dun xenoma. Inclúen: A totalidade de elementos móbiles dun xenoma pode chamarse mobiloma.
Clube Atlético Mineiro
Torneos internacionais
1992, 1997 1995 2014
Guerra total
Desenvolvemento do concepto de guerra total
O concepto de guerra total adóitase atribuír a Carl von Clausewitz, pero en realidade Clausewitz estaba interesado no concepto filosófico relacionado de guerra absoluta, unha guerra libre de calquera restrición política, algo que Clausewitz consideraba imposible. Os dous termos, guerra absoluta e guerra total, adoitan confundirse. Christopher Bassford, profesor de estratexia no National War College, describe a diferenza así:
Tarot
O tarot desde o século XVIII
No Tarot, coma no obxecto artístico, todo se considera significativo: o tamaño e proporcións do naipe, as cores, as escenas humanas, calquera detalle aparentemente nimio, sobre todo cando se repite; así, por exemplo, na carta O Mundo da versión de Marsella, de interpretación vulgar moi favorable, o andróxino do centro da carta inscríbese nunha mandorla; rodeado por catro imaxes (que poden relacionarse cos evanxelistas do Novo Testamento, co Tetramorfos ou cos catro signos fixos do Zodíaco), evoca o deus Fanes dos cultos órficos, a culminación dun proceso alquímico e outra longa serie de resonancias. Ademais, o cetro (ou vara?) que porta o andróxino reaparece en cartas coma O Emperador, A Emperatriz ou O Mago, mentres que a posición das súas pernas lembra a dos arcanos O Colgado e O Emperador. Por súa vez, as 56 cartas divididas nos catro paus -que suxiren de novo conexión cos símbolos descritos do naipe O mundo-, son susceptibles de lerse, igual ca os arcanos maiores, na posición dereita ou na invertida. Cada serie remite a un dos catro elementos da filosofía presocrática e cada unha das cartas -unida ao número que indica ou á figura cortesá que a exhibe- se asociaría a unha ampla gama de significados coherentes entre si, aínda que poden variar moito segundo a época e o contexto referencial ao que se adhira a persoa que di interpretalos. O ás de copas, un supoñer, alude para algúns ao amor divino da mística cristiá mentres as escolas proclives ao medievalismo o vinculan coa lenda do Graal e na interpretación popular revelaría un cúmulo de posibilidades: comezo dunha experiencia amorosa, embarazo, mudanza laboral moi positiva...
Illa Wellington
A illa Wellington (coordenadas: ) é unha das illas máis grandes do sur de Chile, situada fronte aos Campos de Xeo Sur, na provincia de Última Esperanza, XII Rexión de Magalláns e da Antártica Chilena. Ten unha superficie de 5.566 km², e a maior parte pertence ao Parque Nacional Bernardo O'Higgins. Está separada do continente polo canle Messier e da illa Nai de Deus pola canle Trindade.
InChI
Introdución
Os identificadores describen substancias químicas en termos de capas de información: sobre os átomos e os seus enlaces, información tautomérica, información isotópica, estereoquímica, e información de carga eléctrica. Non hai que proporcionar información de todas as capas; por exemplo, a capa tautomérica pode omitirse se ese tipo de información non é relevante para unha aplicación determinada.
InChIKey
miniatura|dereita|Estrutura da [[morfina.]] O InChIKey estándar de 27 caracteres condensado é unha versión con función hash do InChI estándar completo (que usa o algoritmo SHA-256), deseñado para permitir buscas de web fáciles de compostos químicos. A maioría das estruturas químicas na Web ata 2007 eran representadas como ficheiros GIF, nos que non se pode buscar contido químico. O InChI completo demostrou ser demasiado longo para unha busca fácil, e, por tanto, desenvolveuse o InChIKey. Hai unha pequena probabilidade de que dúas moléculas diferentes teñan a mesma InChIKey, pero a probabilidade de duplicación considerando só os primeiros 14 caracteres estimouse como de só unha duplicación en 75 bases de datos que contivesen cada unha mil millóns de estruturas únicas. Como todas as bases de datos existentes actualmente teñen menos de 50 millóns de estruturas, é moi improbable que esas duplicacións aparezan no presente. Un estudo recente examinou máis detalladamente a taxa de colisión e atopou que a taxa de colisión experimental está en concordancia co agardado teoricamente.
Matilde de Inglaterra
Matrimonio con Henrique V
A parella reuniuse en Liexa antes de viaxar a Utrecht, onde, o 10 de abril, se comprometeron oficialmente. O 25 de xullo, Matilde foi coroada raíña de romanos nunha cerimonia en Mainz. Había unha considerable diferenza de idade entre a parella, xa que Matilde só tiña 8 anos, mentres que Henrique V tiña 24. Despois do compromiso, Matilde estivo baixo a custodia de Bruno, arcebispo elector de Tréveris, quen se encargou de educala en cultura, modos e goberno alemáns. En xaneiro de 1114, Matilde estaba lista para casar con Henrique V; a voda celebrouse na cidade de Worms con celebracións extravagantes. Matilde ingresou na vida pública alemá, coa súa propia xente.
Un conflito político estalou en todo o Sacro Imperio pouco despois do matrimonio, desencadeado cando Henrique V arrestou o seu chanceler Adalberto e varios príncipes alemáns. As rebelións —acompañadas pola oposición dentro da Igrexa— tiveron un rol importante na administración do Imperio e isto levou á excomuñón formal do emperador teutón polo papa Pascual II. Henrique V e Matilde cruzaron os Alpes cara a Italia a principios de 1116, coa intención de resolver definitivamente asuntos co papa. Nese momento, Matilde desempeñaba un papel importante no goberno imperial, xa que patrocinaba subvencións reais, trataba con peticionarios e participaba en ocasións cerimoniais. No resto do ano consolidaron o control do norte de Italia e, a principios de 1117, a parella avanzou cara a Roma.
Pascual II escapara cando chegaron Henrique V e Matilde e, na súa ausencia, o enviado papal Maurice Bourdin, máis tarde antipapa Gregorio VIII, coroou a parella na basílica de San Pedro, probablemente na Pascua ou en Pentecoste. Matilde utilizou estas cerimonias para reclamar o título de emperatriz do Sacro Imperio, un país gobernado por monarcas electos que, como Henrique V, foran seleccionados polos principais nobres para converterse no rei de romanos. Estes monarcas normalmente esperaban ser coroados posteriormente polo papa como o emperador do Sacro Imperio, pero isto non podía garantirse. Henrique V coaccionara o papa para que o coroase en 1111, pero o propio status de Matilde era pouco claro. Como resultado do matrimonio, ela era claramente a lexítima raíña de romanos, título que usou no seu selo e cartas, pero había dúbidas sobre se ela tiña o dereito lexítimo ao título de emperatriz.
Morte de Henrique V
En 1118, Henrique V regresou ao norte dos Alpes en dirección a Alemaña para reprimir novas rebelións e deixou a Matilde como o seu rexente gobernando Italia. Existen poucos rexistros do seu goberno nos seguintes dous anos, pero probablemente gañou considerable experiencia práctica para gobernar. En 1119, regresou ao norte para atoparse con Henrique en Lotarinxia. O seu marido estaba ocupado en atopar un acordo co papa, quen o excomungara. En 1122, Henrique V e probablemente Matilde asistiron ao concilio de Worms, que resolveu a longa disputa coa Igrexa católica cando Henrique V renunciou aos seus dereitos de investir bispos coas súas insignias episcopais. Matilde tentou visitar o seu pai en Inglaterra ese ano, pero a viaxe foi bloqueada polo conde de Flandres, Carlos I, cuxo territorio necesitaría cruzar. A historiadora Marjorie Chibnall argumentou que Matilde posiblemente tiña a intención de discutir a herdanza da coroa inglesa con esta viaxe.
Administración, leis e nobreza
Ao regresar a Normandía por última vez en 1148, Matilde deixou de usar o título de señora dos ingleses, simplemente empregando o de emperatriz; nunca adoptou o título de condesa de Anjou ao que tiña dereito polo seu segundo matrimonio. A casa de Matilde fíxose máis pequena e con frecuencia fusionábase coa corte do seu fillo Henrique II cando ambos estaban en Ruán. Continuou desempeñando un rol especial no goberno da zona próxima a Argentan, onde tiña dereitos feudais das concesións feitas no momento do seu segundo matrimonio.
Terminator 3: A rebelión das máquinas
Sinopse
Pasou unha década dende que John Connor (Nick Stahl) salvara á humanidade da destrución. Na actualidade John ten 20 anos e vive na clandestinidade: non hai ningunha proba documental da súa existencia. Así evita ser rastreado por Skynet (a sofisticada intelixencia artificial que unha vez intentou acabar coa súa vida). Pero, agora, dende o futuro, foi enviada a T-X (Kristanna Loken), a máquina destrutora cyborg máis desenvolvida de Skynet. A súa misión é completar o traballo que non puido rematar o seu predecesor, o T-1000. O T-X é unha máquina tan implacable como fermoso o seu aspecto humano. Agora a única esperanza de sobrevivir para Connor é un Terminator T-850 enviado pola resistencia humana.
Virís
Co topónimo Virís podemonos referir a:
Área sanitaria de Ferrol
miniatura|Mapa da área sanitaria de Ferrol. A área sanitaria de Ferrol é unha das sete áreas sanitarias en que se divide o sistema público de saúde galego.
Luís Álvarez Pousa
Traxectoria
Foi Coordinador do proceso de avaliación de proxectos de investigación en Comunicación (Ministerio de Ciencia e Tecnoloxía, primeiro, e posteriormente Ministerio de Economía, Competitividade e Investigación) (2009-2016).
Escudo de Cataluña
125px|dereita|miniatura|Escudo de Cataluña O escudo de Cataluña é o símbolo heráldico do territorio catalán. O seu derivado, a senyera de Cataluña é un símbolo oficializado pola Generalitat catalá incluído no Estatuto de Cataluña. O escudo, con todo, non é oficial.
Ida (filme)
Ida gañou o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa no 2015, converténdose no primeiro filme polaco en conseguilo.
Fraiás, Abadín
Parroquias de Abadín
miniatura|dereita|As dezanove parroquias que conforman o concello de Abadín.
Goran Jurić
Goran Jurić, nado en Mostar (Bosnia e Hercegovina) o 5 de febreiro de 1963, é un exfutbolista croata. Xogaba de defensa e foi internacional coas seleccións de Iugoslavia e Croacia.
Aryabhata II
Āryabhaṭa II, nado contra o 920 e finado contra o 1000, foi un matemático e astrónomo indio, autor do Maha-Siddhanta. O numeral II emprégase para distinguilo do máis antigo e máis influente Aryabhata (ou Āryabhaṭa I).
Outras contribucións ás Matemáticas
Aryabhata II tamén describiu un método para calcular a raíz cúbica dun número; método que xa propuxera Aryabhata I moitos anos antes. Os matemáticos indios tiñan correctas táboas de senos que xogaban un importante papel para calcular as posicións dos planetas o máis aproximadamente posíbel. Aryabhatta II xogou un vital papel na construción de táboas de senos, que proporcionaban até cinco decimais.
San Francisco 49ers
Comezos
Fundados en 1946, os San Francisco 49ers foron a primeira franquía deportiva profesional con sede en San Francisco e un dos primeiros equipos deportivos profesionais con base na costa oeste dos Estados Unidos. O equipo tamén se converteu no primeiro equipo das catro grandes ligas esetadounidenses, é dicir, MLB (béisbol), NBA (baloncesto), NFL (fútbol americano) e NHL (hóckey sobre xeo), en xogar nesta zona do país. Con todo, ese mesmo ano tamén chagarían á costa oeste os Cleveland Rams, o cales se mudaron aos Ánxeles. O nome de "49ers" proven do ano da chegada da febre do ouro ao norte de California: 1849. A franquía comezou a xogar como membro da All-America Football Conference (AAFC), uníndose á NFL en 1949 coa fusión de ambas competicións, usando como estadio local o Kezar Stadium.
Non te amola!
Non te amola! é un libro de Xela Arias, de dezaseis capítulos, o único de narrativa da poeta. En 2021 foi publicado en dúas edicións distintas: en edición non venal polo Consello da Cultura Galega, con limiar de Rosario Álvarez Blanco, estudo de Ana Iglesias da Universidade de Vigo e sete ilustracións de Bea Gregores, e, no mesmo ano, pola Editorial Galaxia, con ilustracións de Luz Beloso, na colección Libros para Compartir.
Álxebra elemental
Signos de operación
Do mesmo xeito que na aritmética, na álxebra úsanse as operacións de suma, resta, multiplicación, e división. Adicionalmente están as operacións de potenciación, radicación e logaritmos.
Signos de agrupación
De non aparecer signo entre o número e o signo de agrupación, tense que realizar unha multiplicación; por exemplo: Outro exemplo sería:
Regra dos signos
No produto e no cociente de números positivos (+) e negativos (-) cúmprense as seguintes regras:
Agosto
320px|miniatura|Agosto ilustrado no [[libro de horas Les Très Riches Heures du Duc de Berry, manuscrito do século XV.]] Agosto é o oitavo mes do ano no calendario gregoriano e ten 31 días. Foi nomeado na honra do emperador romano Octavio Augusto (Octavianus Augustus). Anteriormente o mes tiña o nome de Sextilis, pois era o sexto mes do ano romano que empezaba en marzo, mais foi renomeado por ser o mes no que morreu Cleopatra.
En Galicia recibe tamén o nome de mes da Nosa Señora, por celebrarse o día 15 o día de Santa María.
A Proba
Co topónimo A Proba podémonos referir a:
László Nemes
László Nemes, nado como Nemes Jeles László en Budapest o 18 de febreiro de 1977, é un director e guionista húngaro. O seu primeiro filme, Saul fia, foi estreado na sección principal do Festival Internacional de Cine de Cannes de 2015, onde gañou o Grand Prix. É o primeiro director húngaro en gañar un Globo de Ouro á mellor película en lingua non inglesa. Saul fia é o segundo filme húngaro en gañar o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa. En 2016, Nemes foi membro do xurado do Festival de Cannes dese ano.
Transposón
Tipos de transposóns
Os transposóns clasifícanse en dúas clases baseándose no seu mecanismo de transposición.
Clase I: Retrotransposóns
Os retrotransposóns funcionan copiándose a si mesmos e inserindo as copias de novo no xenoma en múltiples lugares. En principio os retrotransposóns cópianse a si mesmos a ARN por transcrición, pero ademais de ser transcritos, o ARN cópiase en ADN pola retrotranscriptase, a miúdo codificada polo propio transposón, e insírese de novo no xenoma.
Os retrotransposóns teñen un comportamento moi similar ó dos retrovirus, coma o VIH, subministrando certa luz nas orixes evolutivas destes virus.
Clase II: Transposóns de ADN
A maior diferenza entre os transposóns de Clase II e os retrotransposóns é que nestes o mecanismo de transposición non implica un intermediario de ARN. Os transposóns de ADN móvense normalmente por un mecanismo de "corte e pega" no canto do de "copia e pega", utilizando o encima transposase. Hai varios tipos de transposase que funcionan de xeito diferente. Algúns únense a calquera lugar do DNA, facendo que a diana poida estar en calquera lugar, mentres que outros únense a secuencias específicas. A transposase fai un corte asimétrico, xerando extremos pegañentos, corta o transposón e pégao no sitio diana. Unha polimerase amaña os saltos resultantes dos extremos pegañentos, e unha ligase pecha a cadea de glicofosfato do DNA. Así xéranse uns lugares de duplicación e inserción de transposóns de ADN que poden identificarse polas curtas repeticións (o corte asimétrico pechado pola polimerase), seguidos das repeticións invertidas (importantes no mecanismo de excisión pola transposase).
Transposóns que causan enfermidades
Algunhas enfermidades que poden ser causadas por transposóns son as hemofilias A e B, inmunodeficiencia combinada severa, porfiria, predisposicións ó cancro, e distrofia muscular de Duchenne. Ademais, algúns transposón conteñen promotores que inducen a transcrición da súa propia transposase. Estes promotores poden causar expresións aberrantes de xenes ligados, causando enfermidades ou fenotipos mutantes.
Evolución dos transposóns
Os transposóns poden ser recrutados polo sistema inmune coa fin de producir diversidade de anticorpos. O sistema de recombinación V(D)J opera cun mecanismo similar ó dos transposóns.
Setembro
miniatura|Setembro ilustrado no [[libro de horas Les Très Riches Heures du Duc de Berry, un manuscrito do secúlo XV.]] Setembro é o noveno mes do ano no calendario gregoriano e ten 30 días. O seu nome, que vén da mesma raíz latina ca "sétimo", débese a que era o sétimo mes no calendario romano.
Buitres Después de la Una
Buitres Después de la Una, abreviado BDDL1, máis coñecidos como Buitres, é un grupo de rock and roll uruguaio formado en 1989. Son actualmente un dos grupos máis famosos da música uruguaia. O grupo formouse tras a separación de Los Estómagos.
Coregonus
Por iso todas as especies de Coregonus están hoxe protexidas ao abeiro do Convenio de Berna.
Sinónimos
Segundo o GBIF:
Especies
Pola súa parte o World Register of Marine Species, seguido pola maioría dos ictiólogos, só admite 25 especies:
Las Vegas Raiders
Historia
centro|275px|miniatura|Logo e imaxe do Raiders.
Derby Museum and Art Gallery
miniatura|200px|O edificio de 1876 hoxe alberga na súa maioría a Biblioteca Central Derby pero a liña divisoria co novo edificio varía.
Elastase pancreática
O primeiro destes isoencimas, a elastase pancreática 1, pensábase inicialmente que, igual que as demais elastases pancreáticas, se expresaba no páncreas, pero despois descubriuse que é a única delas que non se expresa no páncreas, senón nos queratinocitos da pel (mesmo durante un tempo pensouse que o seu xene non se transcribía a proteína). En consecuencia esta proteína foi primeiro renomeada de "elastase pancreática 1" a "elastase 1" (xene ELA1) e despois o nome aprobado oficialmente foi o de "familia da elastase de tipo quimotripsina, membro 1" (xene CELA1).
Isoencimas
Os humanos posuímos cinco xenes de elastases de tipo quimotripsina, que codifican cinco proteínas estruturalmente similares, que son:
Novembro
miniatura|Novembro ilustrado no [[libro de horas Les Très Riches Heures du Duc de Berry, manuscrito do s. XV.]] Novembro ou san Martiño é o undécimo mes do ano no calendario gregoriano e ten 30 días. O seu nome deriva de ter sido o noveno mes do calendario romano.
A Garita, Santa Mariña do Monte, San Sadurniño
A Garita é un lugar da parroquia de Santa Mariña do Monte no concello coruñés de San Sadurniño, na comarca de Ferrol. Segundo o IGE, en 2011 tiña 3 habitantes (2 homes e 1 muller).
Arteria axilar
miniatura|300px|Arteria axilar A arteria axilar é unha arteria do membro superior humano, pertencente á rexión da axila. Abastece de sangue as paredes da axila, as rexións próximas e continúa, para dar, xa no brazo, lugar á arteria umeral. É unha rama terminal da arteria subclavia, cuxo límite é o bordo lateral da primeira costela. No bordo inferior do músculo redondo maior convertese na arteria umeral. Para o seu estudo anatómico, a arteria axilar divídese en tres segmentos: primeiro (na zona proximal ao músculo pectoral menor), segundo (por detrás do pectoral menor) e terceiro (na parte distal ao pectoral menor). A primeira parte está protexida pola cuberta axilar.
Deportivo da Coruña (hóckey a patíns)
Historia
O hóckey volveu ao club de xeito intermitente nos seguintes anos e na tempada 1977/78 o Deportivo, adestrado por Venancio Parga e con xogadores como o histórico José Luis Abeledo, proclamouse campión da fase galega da Segunda División, logrando o ascenso á Primeira División (segundo nivel do hóckey español). O 17 de marzo de 1979 o equipo foi testemuña directa dun feito histórico para a cidade, ao ser derrotado polo Liceo por 9-5, vitoria coa que o club verdibranco logrou o ascenso á División de Honra. O equipo deportivista formou aquel día con Dagoberto Moll Jr., Juan Carlos Carrera, Javier Lago, Fidel Cortijo, Diego Lazo 'Pikolo', Raúl Elícegui, Pancho Amado e como porteiro suplente Alberto Galmán. Dúas semanas despois, o 31 de marzo, o Deportivo xogou o seu derradeiro partido oficial, na última xornada de liga fronte ao Ingenieros de Bilbao, con vitoria galega por 5-2 e goles de Fidel Cortijo (2), Javier Lago, 'Pikolo' e Raúl Elícegui.
Período micénico
O Período micénico da historia de Grecia abarca desde o 1600 a.C. ao 1100 a.C., cando Micenas era un dos maiores centros de civilización e unha potencia militar que dominaba a maior parte do sur da Grecia. O período micénico constitúe a derradeira fase da Idade de Bronce na Grecia Antiga e é o escenario das narrativas épicas de Homero e de boa parte da mitoloxía grega. Rematou coa invasión dos dorios, aínda que hoxe se dubida de se existiu tal invasión. miniatura|esquerda|300px|Localización dos principais sitios micénicos.
O aumento de poder económico e a militarización levaron por razóns defensivas a unha fase imperialista, alentada polo descubrimento e explotación de novas rotas comerciais, materias primas e mantemento de provedores e mercados. Conquistouse Creta e penetrouse na illa até poñer fin á cultura minoica. Tamén se conquistou Rodas e hai achados de presenza aquea en Chipre. Xa cara o final do período micénico, produciuse un feito dunha gran repercusión literaria, a guerra de Troia (Ilión) que quedou destruída. A partir do 1200 a. C. as fortalezas quedaron destruídas, caeron as monarquías asentadas nelas debido sobre de todo á invasión dos dorios, até entón establecidos ao norte de Grecia (Tracia), aínda que algúns autores ven nesta caída sinais de desordes internos ou unha efervescencia étnica que provocou a caída do Imperio Hitita. Neste tempo se produciu unha migración masiva dos gregos ás costas occidentais de Asia Menor e Chipre. Sexa como for, ás poboacións anteriores, que con criterio lingüístico se clasifican como aqueos e xonios, vense a engadir os dorios, no que quedou formada a familia definitiva dos que se coñece como gregos. Coincidindo máis o menos con estes trastornos étnicos, introdúcese en Grecia a metalurxia do ferro, a cerámica con decoración xeométrica e certas formas relixiosas, cun desprazamento das divindades femininas por unhas masculinas e coa adopción do rito funerario da incineración en lugar da inhumación.
Víznar
Víznar é unha localidade e concello español pertencente á provincia de Granada, na comunidade autónoma de Andalucía. Está na parte central da Vega de Granada, a uns nove quilómetros da cidade de Granada. A súa superficie é de 13 km². Atópase a unha altitude de 1050 metros e ten unha poboación de 978 habitantes (INE, 2017). miniatura|Mapa comarcal: Situación de Víznar (en cor máis escura) na Vega de Granada, co concello de [[Granada no centro da imaxe.]] Foi entre esta localidade e a veciña de Alfacar onde o escritor Federico García Lorca foi asasinado en 1936.
De vogels van Holland
No festival
Foi interpretada en primeiro lugar, precedendo a Suíza con Lys Assia interpretando «Das alte Karussell». O resultado das votacións non foi revelado, polo que se descoñece en que posto terminou a canción.
Confederación
Unha confederación é unha forma de asociación. Como forma máis específica de asociación, a confederación é tamén unha forma de organización política.
Marc Gasol
Traxectoria profesional
O 24 de novembro de 2020, Gasol asinou cos Los Angeles Lakers.
Nancy Spero
Durante cinco décadas, a súa obra pictórica transitou por diferentes etapas, nas que plasmou a súa mirada sobre a muller e a súa relación histórica coa opresión, a tortura, a desigualdade, a guerra e a sexualidade. En 1972 foi cofundadora de A.I.R. Galería (Artistas en residencia) no SoHo de Nova York, a primeira galería-cooperativa de mulleres artistas dos Estados Unidos. O seu traballo está considerado a metade de camiño entre o literario e o pictórico.
Participación no movemento feminista
Ao desenvolver unha linguaxe pictográfica de xestos e movementos corporais, un xeroglífico corporal, Spero reconstruíu a diversidade de representacións de mulleres desde a prehistoria até o presente. Desde 1976 até 1979, investigou e traballou en Notes in Time on Women, un rolo de papel de 20 polgadas por 210 pés. Elaborou e amplificou este tema en The First Language (1979–81, 20 polgadas por 190 pés), evitando por completo o texto a favor dun ritmo irregular de figuras pintadas, impresas a man e en collages, creando así o seu "elenco de personaxes". " O recoñecemento do status internacional de Spero como unha destacada artista figurativa e feminista foi sinalada en 1987 polas súas exposicións retrospectivas itinerantes nos Estados Unidos e o Reino Unido. En 1988, desenvolveu as súas primeiras instalacións de parede. Para estas instalacións, Spero estendeu o plano de imaxe dos pergamiños movendo as súas imaxes impresas directamente ás paredes de museos e espazos públicos.
Azur (2002) toma o título dun poema de Mallarmé. A artista utiliza a cor e busca maneiras novas e sorprendentes de compor, salpicando con criaturas femininas o espazo e creando unha secuencia onírica na que estas se moven sen restricións temporais sobre un fondo definido por patróns xeométricos. Aquí a cor trátase coa mesma destreza coa que adoitaba tratar o texto na década do setenta; repetíndoa, combinándoa, superpoñéndoa, abusando dela, deixándoa en branco… prescindindo da tradicional oposición entre figura e fondo, entre abstracción e figuración.
Nancy Spero morreu de insuficiencia cardíaca en Manhattan o 18 de outubro de 2009.
Obra
Spero comezou pintando sobre lenzo, un medio que abandonou ao considerar que era eminentemente masculino e, como tal, marxinábaa como artista. A partir de entón, os seus esforzos concentráronse en crear unha linguaxe pictórica especificamente feminina, na que se decantou pola fraxilidade do papel. Tratábase de "feminizar" o espazo masculino da arte.
Exposicións
2018 2017 2016 2015 2014 2013 2012 2011
2002
Enrique Ruano
Enrique Ruano Casanova, nado en Madrid o 7 de xullo de 1947 e finado en Madrid o 20 de xaneiro de 1969, foi un estudante de Dereito e militante antifranquista español, asasinado mentres se atopaba baixo custodia da Brigada Político-Social, a policía secreta do réxime franquista.
Traxectoria
O suceso foi presentado oficialmente como un suicidio, e díxose que o mozo botou a correr e lanzouse pola xanela. Mesmo se chegou a presentar un suposto diario no que se expresaban ideas suicidas e que se filtrou á prensa como do estudante falecido. Manuel Jiménez Quílez, director xeral de Prensa ás ordes do Ministro Manuel Fraga Iribarne, mobilizou o diario ABC —dirixido entón por Torcuato Luca de Tena— e encargaron ao xornalista Alfredo Semprún que con aqueles vimbios preparase unha reportaxe «definitiva» acerca das razóns do suicidio. Manuel Fraga chamou por teléfono o pai de Ruano para ameazalo e que deixase de protestar. Fraga lembroulle que tiña outra filla da que ocuparse. Nun dos seus libros, Fraga refírese ao que chama «un intento minoritario de declararme persoa non grata na Universidade».
Galería de imaxes de cruceiros
dereita|miniatura|200px|Cruceiros de [[Galiza]] Galería de imaxes de cruceiros de Galicia.
Lactona
Síntese
Na halolactonización, un alqueno é atacado por un halóxeno por medio dunha adición electrofílica co intermediato catiónico atrapado intramolecularmente por un ácido carboxílico adxacente, como por exemplo nesta iodolactonización:
Dictablanda
Dictablanda (en galego podería ser ditabranda) é o nome humorístico que se dá ao réxime de transición que substituíu á ditadura de Primo de Rivera e que precedeu á Segunda República Española.
Durou pouco máis dun ano, entre xaneiro de 1930 e abril de 1931, e houbo dous gobernos, presididos sucesivamente polo xeneral Dámaso Berenguer e o almirante Juan Bautista Aznar-Cabañas. Este último foi o encargado de preparar as eleccións do 12 de abril de 1931, inicio da Segunda República.
Ramón Villares
Recoñecementos
En 2005 foi galardoado co Premio Fernández Latorre.
En 2018 gañou o Premio da Cultura Galega de Proxección Exterior e en 2019 foi galardoado co premio Otero Pedrayo.
Crioulo palenquero
Nosopai
e fágase a túa vontade aquí na terra coma no ceo. O noso pan de cada día dánolo hoxe;
Labrada, Abadín
Xeografía
Limita ó norte co Cadramón (concello do Valadouro) e O Pereiro (concello de Alfoz), ó sur con Castromaior, Fanoi e Romariz, ó leste con Figueiras, do concello de Mondoñedo, e Romariz; ó Oeste con San Simón da Costa, Corvelle (dentro do concello de Vilalba) e Montouto.
As entidades son Os Agros (abandonado), A Atalaia (1), O Barral (25), As Basilias (15), A Caveira (7), O Calvo (11), Carvallal (8), Carozo (5), A Casavella (12), Chao do Covo (13), Chao do Outeiro (5), A Choqueira (4), O Cordal (26), O Coto (1), Currovedo (3), Lamacide (9), O Outeiro (10), A Pardela (abandonado), O Paridoiro (3), O Pazo (2), Portovello (5), A Poza (abandopnado), Ratoeira (2), Sisalde (1), Tezán (26), Tivián (7), As Trandeiras (8) e Xanaz (2). Os lugares (que adoitan formar parte dalgunhas das entidades) son A Capeleira, O Catadoiro, O Fondo de Vila, A Fonte, O Freixeiro, As Lagoas, Lestide, As Vigas e Xuadento.
Historia
Coma outras terras do bispado mindoniense, vencéllase historicamente á chegada dos bretóns insulares nos séculos V e VI, como data a sinatura do Bispo britano Mailoc no Segundo Concilio de Braga no 572.
Voorgoed voorbij
«Voorgoed voorbij» (en galego: «Acabouse para sempre») é unha canción composta por Jelle de Vries e interpretada en neerlandés por Corry Brokken. Foi elixida para representar aos Países Baixos no Festival de Eurovisión de 1956 tras gaña-la final nacional neerlandesa, Nationaal Songfestival 1956.
Andróxeno
Tipos
O andróxeno principal é a testosterona. Nos mamíferos, a testosterona prodúcese principalmente nos testículos dos machos e nos ovarios das femias, aínda que se segregan pequenas cantidades polas glándulas adrenais. É a hormona sexual principal masculina e un esteroide anabólico. Nos homes, a testosterona desempeña un papel chave no desenvolvemento dos tecidos reprodutivos masculinos como os testículos e próstata, e na promoción dos caracteres sexuais secundarios tales como o incremento da masa muscular e ósea e o crecemento do pelo corporal. Ademais, a testosterona é esencial para a saúde e o benestar e tamén para a prevención da osteoporose.
Espermatoxénese
Durante a puberdade, aumenta a produción de andróxenos, LH e hormona estimulante dos folículos (FSH) e os cordóns sexuais fanse ocos, formando os túbulos seminíferos, e as células xerminais empezan a diferenciarse en espermatozoides. Durante a idade adulta, os andróxenos e a FSH actúan cooperativamente sobre as células de Sertoli dos testículos apoiando a produción de esperma. Poden utilizarse suplementos de andróxenos exóxenos como un contraceptivo masculino. Os niveis elevados de andróxenos causados por estes suplementos poden inhibir a produción de LH e bloquear a produción de andróxenos endóxenos polas células de Leydig. Sen os niveis altos locais de andróxenos nos testículos producidos polas células de Leydig, os túbulos seminíferos poden dexenerar e orixinar infertilidade. Por esta razón, moitos parches de andróxenos transdérmicos se aplican no escroto.
París-Roubaix 2018
Favoritos
Tralo retiro do tetracampión Tom Boonen, ningún dos corredores que tomaban a saída contaban con dous triunfos, polo que os principais favoritos eran os ciclistas que mellor tempada levaban realizada ata a data da proba. Entre eles destacaban: o tricampión do mundo eslovaco Peter Sagan, que viña de vencer a Gante-Wevelgem e facer bos postos na temporada de lastras; o holandés Niki Terpstra, que se amosaba nun estado de forma excepcional tras vencer escapado en solitario tanto no Tour de Flandres unha semana antes, coma na E3 Harelbeke; ou o campión olímpico belga Greg Van Avermaet que tan só viña de facer un podio na tempada, pero que sempre conta entre os favoritos neste tipo de carreiras. Outros corredores que podían ter opcións de cara á vitoria podían ser: o campión do mundo de ciclocross Wout van Aert, o veterano especialista Philippe Gilbert, o sprinter galo Arnaud Démare, o checo Zdeněk Štybar ou mesmo o belga Sep Vanmarcke.
Resumo da carreira
Despois de levarse a cabo a caza da maioría deses fuxidos, sucedéronse os intentos de ataque por parte dos compoñentes do pelotón. Philippe Gilbert, Zdeněk Štybar ou mesmo Greg Van Avermaet foron algúns dos corredores favoritos que o intentaron. miniatura|350x350px|Grupo perseguidor liderado por Niki Terpstra a 25 km do final. Porén, o ataque definitivo chegaba a unha distancia de 55 quilómetros da meta, no que Peter Sagan arrancaba do pelotón. Axiña se produciron movementos de contraataque, pero mentres o eslovaco lograba conectar co grupiño de cabeza de carreira, os perseguidores quedaban en terra de ninguén ata que desistiron no seu esforzo e se deixaron caer ao pelotón. A reducida cabeza de carreira quedaba con dous compoñentes, Silvan Dillier (que levaba en fuga máis de 100 km) e o propio Sagan, logo de que Jelle Wallays (tamén escapado máis de 100 km) non dese aguantado o ritmo á altura do lastra de Cysoing. Mentres tanto, no pelotón producíanse cortes e del partía un pequeno grupo de perseguidores, entre os que estaban: Niki Terpstra, Greg Van Avermaet, Jasper Stuyven, Sep Vanmarcke e Wout van Aert, que a menos de 25 km quedou atrás por mor dunha avaría mecánica. Nos derradeiros tramos de pavimento, o campión do mundo lanzábase fortísimo pero o campión suízo soldábase á súa roda sen que o dese soltado. Ao ver que non daban recortado a diferenza, Terpstra saltou para lograr a terceira praza. Finalmente, a vitoria decidíase ao sprint no Velódromo de Roubaix, no que Sagan se impoñía con supremacía ao helvético Dillier.
Vilar de Cima, Corneira, A Baña
Vilar de Cima é un lugar da parroquia de Corneira no concello coruñés da Baña na comarca da Barcala. Tiña 32 habitantes no ano 2016 segundo datos do INE,, dos cales 16 eran mulleres e 16 eran homes. No 2010 tiña 38 habitantes: 20 mulleres e 18 homes.
Escola de Kerala
Historia
Os astrónomos da escola de Kerala, ao intentar resolver algúns problemas, desenvolveron un notábel número de ideas, entre elas:
Posíbel transmisión das matemáticas keralianas a Europa
miniatura|270 px|Camiño marítimo para a [[India, establecido por primeira vez por Vasco da Gama (liña negra).]]
Albert Ferrer
Adestrador
O 17 de febreiro de 2014, Ferrer converteuse no novo adestrador do Córdoba CF.
Antonio Riestra del Moral
Antonio Riestra del Moral, nado en Pontevedra o 26 de outubro de 1909 e finado en Madrid o 29 de outubro de 1984, foi un avogado, militar e político galego.
Traxectoria
Foi Alférez Provisional na Guerra civil. Sucedeu ao seu pai Raimundo Riestra Calderón, que fora deputado por Redondela, no marquesado de Riestra. Procurador en Cortes por ser Consejero Nacional nato como Delegado Nacional do Servizo Exterior, durante a I Legislatura (1943-1946). Repite cargo como Consejero Nacional designado polo Xefe do Estado, o ditador Francisco Franco, durante a II Lexislatura (1943-1946).
Membro do V Consello Nacional de Falange Española Tradicionalista y de las JONS, creado por Decreto de 9 de maio de 1952.
José María Pardo Montenegro
Co nome de José María Pardo Montenegro podemos referirnos a:
Waldo A. Insua
Traxectoria
miniatura|esquerda|195px|Partida de [[bautismo, 1856. ]] Colaborou cos xornais El Diario de Santiago e El Heraldo Gallego con só 14 anos. En 1873, con 17 anos, publicou algúns poemas na Revista Galaica. Porén, os seus artigos máis comprometidos, nos que denunciaba o sistema político da Restauración borbónica en España, apareceron na Gaceta de Galicia.
Iniciador de sociedades galegas na Habana, Álvarez Insua constituíu un dos principais valedores do rexionalismo galego en Cuba. Foi vicepresidente e socio de mérito dunha entidade que en pouco tempo foi a pedra angular da sociedade galega na illa. Desde El Eco de Galicia denunciou de forma pública as manobras do Círculo de Hacendados de La Habana para traer de Galiza traballadores en termos parecidos aos da escravitude. Viaxaba con relativa frecuencia ao país e regresou definitivamente en 1898, despois do Tratado de París e a explosión do acoirazado USS Maine. Asentouse na Coruña e o 4 de febreiro de 1899 foi elixido presidente da Liga Gallega da cidade.
Instituto de Investigacións Biomédicas August Pi i Sunyer
miniatura|[[August Pi i Sunyer (Barcelona 1879 - México 1965 ), fisiólogo e político catalán que lle dá nome ao IDIBAPS]] O Instituto de Investigacións Biomédicas Augusto Pi i Sunyer (IDIBAPS), creado en 1996, é un dos motores da investigación biomédica en Cataluña. Nel traballa persoal investigador básico e clínico para achegar unha resposta, a través da investigación científica, aos principais retos da biomedicina moderna.
O IDIBAPS está formado polo Hospital Clínico de Barcelona, a Facultade de Medicina da Universidade de Barcelona e o Instituto de Investigacións Biomédicas de Barcelona, do Centro Superior de Investigacións Científicas, e o seu obxectivo é acadar un modelo de investigación que permita un traspaso rápido das novas descubertas á práctica clínica. As iniciativas divulgativas que lidera e as súas frecuentes aparicións nos medios de comunicación reforzan o impacto do alta número de publicacións científicas do seu persoal investigador. En 2009 gañou un dos premios Narcís Monturiol.
José María Pardo Montenegro Cordal
Traxectoria
Estudou a segunda ensinanza e un ano de Teoloxía no Seminario de Mondoñedo. Marchou á Habana en 1843, onde ingresou na administración civil, sendo oficial na Aduana marítima. Traballou despois no Tribunal de Contas da illa. En 1864 regresou a España e ao ano seguinte foi nomeado auxiliar do Ministerio da Gobernación. Rematou a carreira de Dereito na Universidade Central de Madrid en 1868. Durante o Sexenio Democrático regresou a Galicia. Na Restauración foi elixido deputado provincial e deputado a Cortes polo distrito de Lugo nas eleccións de 1879. Fundou e dotou o Asilo de Mondoñedo.
Valença, Portugal
Historia
miniatura|[[Fortaleza de Valença.]] Valença ten orixes moi remotas. A súa ocupación remonta a épocas moi recuadas: os gravados rupestres que se poden observar en determinados lugares de certas freguesías son proba irrefutábel dunha ocupación afastada no tempo. As  Inquirições de D. Afonso III tamén fan alusión a edificacións do tipo dolménico no concello de Valença.
Un marco moi importante para a historia de Valença foi o paso de Décimo Xunio Bruto Galaico, no 137 a.C. que, após cruzar o río Limia, conduciu as súas tropas até o Río Miño, tendo acampado na freguesía de Gandra. No tempo do Emperador Augusto comezáronse a definir pequenas fortalezas nos Castri. Era este o caso do castellum de Valença, situado sobre o río Miño.
Espazos naturais
O concello de Valença ten 13 espazos naturais:
Caimán almiscreiro do Brasil
Status e conservación
Esta especie non é moi cazada porque a súa pel contén moitos escudos óseos, o que a fai pouco útil como coiro. Pero estes animais son capturados en Güiana para o comercio de mascotas. As principais ameazas para estas especies son a destrución dos seus hábitats boscosos e a contaminación do seu medio ambiente polas actividades da minaría do ouro. Estímase que na natureza hai aproximadamente un millón de individuos, e a especie foi catalogada pola IUCN como en situación "menos preocupante". Está na lista de CITES no Apéndice II, para limitar a súa sobreexplotación no comercio internacional.
Middlesex Sevens
Esta competición de rugby é un evento de caridade, agora oficialmente chamado o Middlesex Sevens da Caridade, co beneficiario actual, a RFU Charitable Trust e o Fondo de Beneficencia de ARP.
Río Texo
Características
Percorre unha lonxitude de 1.008 km, 816 deles por territorio español, onde discorre por catro comunidades autónomas (Aragón, Castela-A Mancha, Madrid e Estremadura) e un total de seis provincias (Teruel, Cuenca, Guadalaxara, Madrid, Toledo e Cáceres).
Biarritz Olympique (hóckey a patíns)
Historia
En 1992 o equipo trasladouse ao Gymnase Notary, onde actualmente disputa os seus partidos como local.
Idaho
Economía
Importantes industrias en Idaho son o procesamento de alimentos, madeira e derivados, máquinas, produtos químicos, produtos de papel, electrónicos, prata e outras minerías, e turismo. O Laboratorio Nacional de Idaho (INL), un laboratorio gobernamental para investigación en enerxía nuclear tamén ten un importante papel na economía do estado. Hai tamén 3 fábricas de cervexa da empresa Anheuser-Busch, que fornecen o malte a outras cervexarías do país.
Villa Guerrero
A cabeceira municipal é Villa Guerrero.
Madoqua
Especies
Dentro do xénero, recoñécens as seguientes catro especies:
Víctor Sánchez Mártil
Víctor Sánchez Mártil, nado en Hervás (provincia de Cáceres) o 11 de abril de 1898 e finado en Pontevedra o 24 de setembro de 1936, foi un mestre e político estremeño.
Oswine de Kent
Oswine foi rei de Kent xunto a Swaefberht e Swaefheard.
Manuel Mejuto González
Traxectoria
De profesión é funcionario de correos. Comezou arbitrando nas categorías inferiores do fútbol asturiano. En 1993 recibiu o Chifre de Ouro pola súa actuación en Segunda B. Ao ano seguinte debutou en Segunda División, categoría na que só pasou un ano xa que ao seguinte ascendeu a Primeira. O seu debut produciuse o 16 de setembro de 1995 nun Real Valladolid-SD Compostela, con resultado final de empate a cero.
Erschallet, ihr Lieder, erklinget, ihr Saiten! BWV 172
Bach foi nomeado Konzertmeister en Weimar na primavera de 1714, un posto que requiría da interpretación dunha cantata de igrexa cada mes. Compuxo Erschallet, ihr Lieder como a terceira cantata na serie, a partir dun texto probablemente escrito polo poeta da corte Salomo Franck. Ese texto reflicte aspectos diferentes do Espírito Santo. O libretista incluíu unha mención do día para o que está prescrita a lectura do Evanxeo no único recitativo, e para o peche coral empregou unha estrofa do himno de Philipp Nicolai "Wie schön leuchtet der Morgenstern" (1599).
Historia
miniatura|[[Johann Sebastian Bach compuxo Erschallet, ihr Lieder para o domingo de Pentecoste. Pentecoste, óleo do Greco (ca. 1600). Museo do Prado.]] Johann Sebastian Bach é coñecido como un prolífico compositor de cantatas. Cando asumiu o cargo de Thomaskantor (director de música da igrexa) en Leipzig en 1723, comezou o proxecto de escribir cantatas de igrexa para os eventos do ano litúrxico —domingos e días festivos. Un proxecto que continuou durante tres anos.
Bach foi nomeado organista e músico de cámara en Weimar na corte dos duques correxentes en Saxe-Weimar, Wilhelm Ernst e o seu sobriño Ernest Augustus I, o 25 de xuño de 1708. Anteriormente, compuxera cantatas sacras, algunhas durante a súa etapa en Mühlhausen dende 1706 a 1708. A maior parte delas foron escritas para ocasións especiais e baseáronse principalmente en textos bíblicos e himnos. Entre elas encóntranse: Aus der Tiefen rufe ich, Herr, zu dir, BWV 131; a cantata coral temperá Christ lag in Todes Banden, BWV 4 de Pascua; Gott ist mein König, BWV 71, para celebrar a inauguración do novo consello da cidade o 4 de febreiro de 1708; e o Actus Tragicus para un funeral.
Bach ascendeu a Konzertmeister o 2 de marzo de 1714, unha honra que implicaba a interpretación dunha cantata de igrexa mensualmente na Schlosskirche: Foi nomeado:
Interpretación
Bach levou a cabo a primeira interpretación de Erschallet, ihr Lieder o 20 de maio de 1714. O seu fillo Carl Philipp Emanuel Bach lembrou que a dirixiu frecuentemente e tocou o primeiro violín: "el tocaba o violín de xeito limpo e penetrante, e isto fixo que puidera manter á orquestra en mellor orde que se o tivera feito dende o clave". As partes da primeira actuación perdéronse, mais tanto a partitura como o material da interpretación de actuacións posteriores sobreviviron. Bach interpretou a cantata de novo, posiblemente en Köthen entre 1717 e 1722, e varias veces como Thomaskantor en Leipzig. Para a interpretación do 28 de maio de 1724, mudou a instrumentación lixeiramente e traspuxo a obra de dó maior a re maior. Volveu á tonalidade de dó maior para unha actuación o 13 de maio de 1731. Existe unha parte do quinto movemento para órgano dunha actuación posterior.
John Eliot Gardiner apuntou que Bach "apreciaba particularmente" esta cantata e que nela estableceu "un modelo para enfoques posteriores do tema pentecostal". Bach empregou o texto do Evanxeo do recitativo nun movemento coral en outras cantatas para Pentecoste —Wer mich liebet, der wird mein Wort halten, BWV 59 e Wer mich liebet, der wird mein Wort halten, BWV 74.
"Heiligste Dreieinigkeit"
A primeira aria, dirixida á Santísima Trindade, "Heiligste Dreieinigkeit" (Santísima Trindade), está acompañada por un coro de tres trompetas e basso continuo, unha estraña combinación que expresa a idea das palabras. A trompeta simboliza a autoridade. En ocasións, as trompetas tocan a unísono, para ilustrar adicionalmente a Trindade. O tema está composto sobre as tres notas do acorde maior. A aria divídese en tres seccións.
MusicBrainz
MusicBrainz é un proxecto cuxo obxectivo é a creación dunha base de datos musical de contido aberto. MusicBrainz recolle información sobre música gravada, nomes de artistas, títulos, listaxes de cancións, datas de publicación, etc. O 30 de xaneiro de 2016, MusicBrainz contiña información de arredor dun millón de artistas, un millón e medio de álbums e máis de quince millóns e medio de gravacións.
Os rexistros fanse grazas ao traballo de editores voluntarios que seguen unhas normas de edición precisas. As obras rexistradas poden conter outra información como a data de gravación, país de orixe ou a duración das cancións. Os usuarios finais poden utilizar programas que se comunican con MusicBrainz para etiquetar os seus arquivos de son como MP3, Ogg Vorbis ou AAC.
Mary Elizabeth Winstead
Mary Elizabeth Winstead, nada o 28 de novembro de 1984 en Rocky Mount, Carolina do Norte, é un actriz estadounidense. É coñecida por filmes como Final Destination 3, Death Proof, The Thing e Abraham Lincoln: Vampire Hunter.
Paraneópteros
Hemiptera
Os Hemiptera son unha orde de insectos na que están incluídos as chinchas, as cigarras e os pulgóns, con de 50 000 a 80 000 especies. Miden desde 1 mm a uns 15 cm, e teñen pezas bucais chuchadoras.
Airbus Group
EADS formouse o 10 de xullo de 2000 coa unión de Aérospatiale-Matra de Francia, DaimlerChrysler Aerospace AG (DASA) de Alemaña e Construcciones Aeronáuticas SA (CASA) de España operando baixo a lexislación neerlandesa con sede social en Leiden. EADS é o socio principal no consorcio Eurofighter e ten un papel prominente no provedor de sistemas de mísiles MBDA. No ano 2009, EADS tivo uns ingresos de 42.820 millóns de euros, empregando a 119,500 traballadores.
Lingüística diacrónica
A lingüística diacrónica, tamén chamada lingüística histórica ou glotoloxía, é a disciplina lingüística que estuda o cambio das linguas co tempo e o proceso de cambio lingüístico. Polo tanto, a lingüística diacrónica ocupa un lugar destacado no estudo da evolución das linguas e a súa relación ou parentesco xenético.
Ideas básicas
Dúas ideas son as que fundamentan naquel momento o desenvolvemento da nova forma de estudo lingüístico:
Jacob Wallenberg
Jacob Wallenberg, nado o 13 de xaneiro de 1956 en Estocolmo, é un empresario sueco.