cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Martín Berasategi
Traxectoria
O seu restaurante máis coñecido está en Lasarte e dispón dunha cualificación de 3 estrelas na prestixiosa Guía Michelín, sendo considerado un dos máis coñecidos representantes da nova cociña vasca. Tamén dispón doutros restaurantes como o do Kursaal en Donostia cunha estrela Michelín ou o do museo Guggenheim Bilbao.
Escudo do Reino Unido
Escocia
A Oficina para Escocia, un organismo dependente do Ministerio de Xustiza do Reino Unido responsable das competencias non transferidas polo Goberno Británico ó Executivo Autónomo da Rexión e das relacións entre ambos, emprega unha variante das armas reales utilizadas en Escocia sen o helmo nin os estandartes dos soportes.
Meritxell Batet
Traxectoria política
Nas eleccións xerais de 2008 ocupou o posto once da lista por Barcelona e renovou o seu escano do mesmo xeito que nas xenerais de 2011 ás que concorreu no posto número oito.
Castelo, Taboada
Xeografía
A parroquia ocupa o espazo centro-sur do concello. Limita ao norte con Carballo, ao leste con San Salvador de Ínsua e San Xián de Ínsua, ao sur con Sobrecedo e Vilela e o oeste con Campo. O río Toldao atravésaa polo norte (marcando o seu linde nalgúns puntos) e vai desembocar no encoro de Belesar.
Castiñeiro da China
Enfermidades
En América do Norte cruzáronse castiñeiros da China con castiñeiros americanos para tratar de maximizar diversos riscos desxeábeis do castiñeiro americano, tales como maior talle, maior tamaño da folla, maior tamaño e dozura da noz, e ao mesmo tempo illar e chegar á resistencia do fungo do castiñeiro da China.
Arnulfo de Carintia
Traxectoria
Arnulfo foi fillo natural do rei Carlomán e de nai eslovena, Litswinde, filla do conde Eberhard de Carantania (Carintia), de onde lle vén o seu sobrenome.
Despois de ser deposto o seu tío o emperador Carlos III o Gordo, converteuse en rei da Francia Oriental e de Lotarinxia (887).
Obtivo unha vitoria fronte aos viquingos na batalla de Lovaina en setembro de 891. Arnulfo invadiu Italia no ano 896. Co seu regreso a Alemaña en 896, Arnulfo descubriu que a súa mala saúde implicou que fose incapaz de tratar cos problemas referentes ao seu reinado. Italia perdeuse e cabaleiros de Moravia e Hungría estaban a saquear as súas terras continuamente; ademais, a Lotarinxia estaba en rebelión contra o seu fillo Zuentiboldo. Tamén se viu afectado pola ascendente violencia e as loitas de poder entre a baixa nobreza alemá.
No ano 898, o emperador Lamberto foi derrotado por Berengario de Friúl que cobizaba o trono de Italia e morreu asasinado. Vacante o título imperial, Arnulfo logrou ser designado emperador.
Efecto bolboreta
Unha descrición de ocorrencia do efecto bolboreta
O 19 de febreiro de 1998, os computadores do sistema de previsión de tempestades tropicais dos EUA diagnosticaron a formación dunha tempestade tropical sobre Louisiana en tres días. Sobre o Océano Pacífico un meteorólogo daquela axencia descubriu que había unha pequena diferenza nas medicións executadas, e que estas poderían prever unha pequena diferenza no movemento das masas de ar. Tal diferenza foi detectada a través dun movemento do ar a maior velocidade na rexión de Alasca. En función de tal diferenza, houbo unha realimentación de datos nos computadores, e estes refixeron os cálculos, prevendo entón que a formación da tempestade tropical en Louisiana xa non ocorrería, mais agora pronosticaban a formación dun tornado de proporcións xigantescas en Orlando, na Florida, o que realmente ocorreu o 22 de febreiro de 1998.
A.A. Dominicos
Historia
Na máxima categoría permaneceu durante 10 anos.
O Arandal, Bretoña, A Pastoriza
O Arandal é un lugar da parroquia de Bretoña, no concello lugués da Pastoriza, na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2015 tiña 11 habitantes (8 homes e 3 mulleres).
Lingua acadia
Ugarit
Os arquivos acadios de Ugarit (séculos -XIV --XIII) conteñen sobre todo textos diplomáticos, así como algunhas cartas. Os textos que tiñan que ver cos asuntos internos deste reino estaban redactados esencialmente en lingua ugarítica, nun alfabeto chamado tamén ugarítico. A lingua acadia escrita en Ugarit, de tipo babilonio medio, estaba influída pola lingua ugarítica, da que toma prestado vocabulario, así como certos xiros.
O «babilonio estándar»
O babilonio estándar é elaborado nos círculos letrados da Babilonia casita, na segunda metade do II milenio. Esta lingua sitúase na liñaxe directa do paleobabilonio literario, tanto en canto aos asuntos dos escritos que se fan nesta lingua como ao nivel das particularidades desta. Se ben retoma numerosos trazos do paleobabilonio literario, o babilonio estándar está influído polas formas vernáculas contemporáneas do acadio. A mimación desaparece daquela, o š tras unha dental (d, t, ṭ) convértese en l etc. Do punto de vista da morfoloxía, os casos nominais están menos marcados (confusión entre o nominativo e o acusativo), o ventivo é moi corrente, sen ter función precisa, os pronomes enclíticos -šu e -ša confúndense a miúdo, retómanse as formas do estado construto do paleobabilonio literario etc. O babilonio estándar non só é empregado en Babilonia (sendo a súa forma estándar a que toma no Enuma Elish), senón tamén en Asiria, estando escritas as inscricións reais neoasirias nesta forma do acadio, e non en asirio (malia a presenza dalgúns «asirianismos»).
Luisa Muraro
Pensamento
O feminismo co que se relaciona o pensamento de Muraro, sen negar o valor da igualdade de homes e mulleres ante a lei, propón a cuestión de distinto xeito, insistindo na diferenza entre mulleres e homes como panca para redeseñar os marcos a través dos que se elaboran as distintas facetas da experiencia humana, entre elas a política ou o traballo. Por exemplo, en vez de buscar a escasa presenza de mulleres no parlamento italiano como unha razón para á súa vez estabelecer a política de cotas, cuestiona se non atende á libre elección de moitas mulleres de actuar de forma diferente no seu desexo de actividade política. O núcleo do cambio de perspectiva está en pasar da procura da emancipación á capacidade de ver que a liberdade das mulleres xa está en funcionamento na realidade.
El tiempo entre costuras (serie de televisión)
Repartimento
miniatura|Adriana Ugarte dá vida a Sira, a protagonista da serie
Barry Levinson
miniatura|Barry Levinson en [[2009, no Festival de cine de Tribeca.]] Barry Levinson, nado en Baltimore (Maryland) o 6 de abril de 1942, é un director de cinema e guionista estadounidense.
Traxectoria
O seu primeiro traballo no mundo do espectáculo foi como guionista de programas cómicos, pasando logo a escribir para o cinema. Debutou coma director con Diner.
Xosé López Calo
Traxectoria
López Calo estudou no Seminario de Santiago de Compostela e na Compañía de Xesús, onde ingresou en 1942. Licenciouse en Filosofía (Universidade de Comillas), Teoloxía (Universidade de Granada) e doutorouse en Filosofía e Letras por esta última universidade e mais pola Universidade de Santiago de Compostela. Estudou Musicoloxía na Escola Superior de Música Sagra de Madrid e no Instituto Pontificio de Música Sagrada de Roma, onde tivo como profesor principal ao musicólogo Higinio Anglés e onde se doutorou en 1962 coa tese “A Música na catedral de Granada no século XVI”.
Bolseiro da Fundación March, traballou na organización dos arquivos musicais de diversas catedrais españolas. Foi Profesor de Musicoloxía entre 1965 e 1970 e vicerreitor do Instituto Pontificio de Música Sagrada de Roma entre 1967 e 1970, así como Secretario xeral da Sociedade Internacional de Música Sagra (1963-1968) e asesor musical da Radio Vaticana (1963-1970). Dende 1973 exerceu como profesor agregado, e despois catedrático de Historia da Música na Universidade de Santiago de Compostela, que, á súa xubilación, o nomeou catedrático emérito. Escribiu máis de sesenta libros e uns 300 artigos nas principais revistas, enciclopedias e dicionarios de música do mundo, entre os que cómpre salientar o alemán “Die Musik in Geschichte und Gegenwart” e o “The New Grove Dictionary of Music and Musicians”, para o cal escribiu máis de 200 voces sobre música e músicos españois, mais tamén naEncyclopédie des Musiques Sacrées ou na Storia dell’Opera. Tamén traballou especialmente na catalogación de música manuscrita española entre 1575 e 1825 para o Repertoire International des Sources Musicales.
Universidade Pública de Navarra
Centros
Pódense cursar 22 titulacións oficiais e especialidades de primeiro e segundo ciclo, 23 de grao, e máis de 30 programas de posgrao, ademais de 8 títulos propios en 4 Facultades e 2 Escolas Superiores:
Jean-Baptiste Joseph Fourier
Jean-Baptiste-Joseph Fourier, nado o 21 de marzo de 1768 en Auxerre, finado o 16 de maio de 1830 en París, foi un matemático e físico francés coñecido polos seus traballos sobre a descomposición de funcións periódicas en series trigonométricas converxentes chamadas Series de Fourier, método co cal conseguiu resolver a ecuación da calor. A transformada de Fourier recibe o nome na súa honra. Foi o primeiro en dar unha explicación científica ao efecto invernadoiro nun tratado. Dedicóuselle un asteroide que leva o seu nome, descuberto en 1992.
Traballos
Outro traballo importante de J. Baptiste J. Fourier foi o método de eliminación para a solución dun sistema de desigualdades, teoría moi usada actualmente para programación linear.
The Avengers (filme)
The Avengers é un filme estadounidense dirixido por Joss Whedon que foi estreado no 2012. Está baseado na serie de banda deseñada Os Vingadores de Stan Lee e Jack Kirby.
Madagascar
Historia
A crispación da primeira metade do ano 2002 chegou a ameazar coa posibilidade dunha guerra civil. A sociedade e o propio exército malgaxes dividíronse en dous, coa capital Antananarivo convertida en bastión de Ravalomanana, mentres Ratsiraka dirixía un goberno na cidade costeira de Toamasina. A comunidade internacional fixo diversos chamamento ao diálogo e á paz. Ravalomanana conseguiu consolidar o seu poder, mentres Ratsiraka ía perdendo apoios. En xuño de 2002, algúns países como os Estados Unidos, Suíza e Noruega recoñecían o goberno de Ravalomanana. Outros países europeos agardaron a decisión final de Francia que, a principios de xullo, se dirixía publicamente a Ravalomanana como «presidente de Madagascar». O recoñecemento internacional confirmou o poder de Ravalomanana, e Ratsiraka fuxiu finalmente do país, refuxiándose en Francia.
O día 16 de marzo de 2009 militares da oposición ao goberno de Marc Ravalomanana tomaron distintos edificios estatais como o Banco Central. O día seguinte o presidente da república dimitiu, e cedeu o control ao almirante Hyppolite Ramaroson, mais a maior parte da cúpula militar apoiou a Andry Rajoelina, polo que este último se proclamou a si mesmo presidente, dicindo que organizaría eleccións presidenciais dous anos despois.
Demografía
A poboación malgaxe é predominantemente unha mestura de orixe polinesia e africana. Investigacións recentes suxiren que a illa estivo deshabitada ata a chegada de navegantes polinesios, aproximadamente no século I, a través do sur da India e do leste de África. Migracións posteriores, tanto do Pacífico como de África, consolidaron esta orixinal mestura, e xurdiron 18 grupos tribais distintos. Os trazos polinesios son máis predominantes nas persoas que habitan na parte central da illa, os Merina (tres millóns de persoas) e os Betsileo (dous millóns). Os habitantes das costas son de orixe africana, e os grupos costeiros máis grandes son os Betsimisaraka (1,5 millóns) e os Tsimihety e Sakalava (700.000 persoas cada un).
Narrow Stairs
Editáronse catro sinxelos do álbum: "I Will Possess Your Heart", "Cath...", "No Sunlight" e "Grapevine Fires". "I Will Possess Your Heart" chegou ao número 6 na lista estadounidense Alternative Songs, foi a canción do ano en iTunes UK e foi nomeada nos Grammy ao premio á Mellor canción de rock. "Cath..." e "Grapevine Fires" acadaron o número 10 e 21 na lista Alternative Songs, respectivamente.
Narrow Stairs foi número 1 na lista Billboard 200, sendo o único álbum da banda en acadar esa posición ata a data.
Mutación por desprazamento do marco de lectura
As mutacións por desprazamento do marco de lectura aparecen en graves doenzas xenéticas como a enfermidade de Tay-Sachs; incrementan a susceptibilidade a certos cancros e clases de hipercolesterolemia familiar. En 1997, unha mutación de desprazamento do marco delectura foi asociada á resistencia á infección polo retrovirus VIH. Propúxose que estas mutacións son unha fonte de novidade biolóxica, que explicaría, segundo algúns autores, a creación da nailonase; porén, esta interpretación é discutible. Un estudo feito por Negoro et al (2006) atopou que era improbable que unha mutación deste tipo fose a causa, senón que posiblemente unha susbtitución de dous aminoácidos no sitio activo dunha esterase ancestral tivo como resultado a aparición da nailonase.
Abioxénese
Que é a vida?
200px|miniatura|esquerda|Busto de Aristóteles (384 a. C.-322 a. C.), [[filósofo, lóxico e científico da Antiga Grecia, fundador da abioxénese ou teoría da xeración espontánea, e primeiro dos filósofos defensores da concepción vitalista. O busto é unha copia do orixinal de Lisipo.]] O primeiro deles, claramente materialista, supoñía que toda a materia estaba formada por unhas diminutas partículas, tan pequenas que el mesmo as chamou átomos (grego ἄτομος, átomos, indivisible, de α-, 'non-' + τέμνω - temno, 'cortar'). Estes átomos, segundo Demócrito, serían os responsábeis das características da materia.
Niveis de organización dos seres vivos
En cada un destes niveis de organización danse dúas calidades: unidade e diversidade. Por exemplo, existe unha certa unidade nas clases de átomos e moléculas que compoñen todos os seres vivos; hai unha unidade na forma na que se agrupan as moléculas nos diferentes órganos etc. Porén, existe tamén unha gran diversidade pois, aínda estando formados por átomos iguais ou tendo estruturas básicas moi similares, cada un dos elementos encadrados nun nivel de organización posúen características diferenciais, distintos comportamentos —tanto a nivel físico coma químico— e, en fin, propiedades varias que permiten distinguir con exactitude cada un dos elementos dos outros.
Os orgánulos son considerados o primeiro nivel de organización que empeza a presentar mostras de vida porque na súa composición química hai xa moléculas inexistentes na materia inerte —as biomoléculas— que serán as responsábeis das características propias de todo ser vivo.
A orixe da vida. Teoría da xeración espontánea
Noutras palabras, a presenza da vida mesma fai a busca da orixe da vida dependente das condicións de esterilidade que se dan no laboratorio. Máis precisamente, o osíxeno producido polas diferentes formas de vida é moi activo a escala molecular, o cal prexudica calquera intento de formación de vida.
Exoxénese. A hipótese de Hoyle: a panspermia
miniatura|200px|Fragmento do [[meteorito Murchison (á dereita) e partículas individuais illadas (amósanse no tubo de ensaio).]]
Os experimentos de Fox: as microesferas
upright|miniatura|esquerda|[[Sidney W. Fox.]]
Quentou despois unha mestura destes proteinoides con auga de mar observando que, ao arrefriar, se producía un proceso de repregamento dos proteinoides sobre si mesmos, adoptando unha forma globosa, visíbel ao microscopio, polo que lle deu o nome de microesferas. Estas microesferas estarían limitadas por unha dupla capa que as protexería do exterior, e que ademais utilizarían para intercambiar materiais co medio de forma selectiva, aparecendo así o devanceiro do que posteriormente sería a membrana plasmática.
Igrexa de San Martiño de Dornelas
A igrexa de San Martiño de Dornelas é a igrexa parroquial de Dornelas, no concello de Silleda.
Abioxénese
Como apareceu a vida?
O caldo primitivo íase arrequecendo a medida que caían os compostos producidos na atmosfera. De todos estes, os nucleótidos tiñan a propiedade de unírense entre si formando compostos estábeis. O azar puido determinar que algúns destes agrupamentos se uniran á vez para formar moléculas máis grandes, os polinucleótidos. Posibelmente así construiríase a primeira molécula de ARN. Certas moléculas de ARN adquirirían a capacidade de dirixir a síntese de proteínas. Por outra parte, algunhas destas moléculas acadarían a propiedade de facilitar a formación de copias idénticas de si mesmas (de replicarse).
A maioría destes erros producirían moléculas aparentemente normais no seu funcionamento, ou quizais defectuosas, pero algunhas destas mutacións, por azar, puido dar lugar a moléculas con mellor capacidade de reprodución. Entre todas as variantes, aquelas que se reproduciran con máis eficiencia darían lugar a máis copias de si mesmas, desprazando lentamente ás menos eficientes: aparecería deste xeito a selección natural como mecanismo evolutivo para escoller as variantes mellor adaptadas. Debido á presenza da membrana externa, as proteínas sintetizadas por unha determinada molécula de ARN quedaban retidas e dispoñíbeis só para o ARN que as orixinara, o que aumentaría a súa eficacia. Estas vesículas, que nun momento determinado puideron estrangularse e dividirse, deberon ser as precursoras das primeiras células.
Teoría endosimbiótica
miniatura|200px|Lynn Margulis no simposio internacional celebrado na Fundación Ramón Areces en Madrid. Novembro de 2009. miniatura|360px|Modelos quiméricos da orixe de [[Eukarya (eucariotas). Arriba: 1. Fusión; 2. Simbiose; 3. Inxestión e endosimbiose. Abaixo: Teoría da endosimbiose: 4. Fusión dunha arquea e unha espiroqueta; 5. Adquisición de mitocondrias; 6. Adquisición de cloroplastos.]]
Modelos "primeiro os xenes": o mundo de ARN
Outras posibilidades inclúen sistemas de reaccións químicas que teñen lugar no interior de susbtratos de arxila ou na superficie de rochas piríticas. Entre os factores que apoian un papel importante para o ARN na vida primitiva inclúese a súa habilidade para replicarse; a súa habilidade tanto para almacenar información coma para catalizar reaccións químicas (como ribozimas); o seu papel importantísimo como intermediario na expresión e mantemento da información xenética (en forma de ADN) nos organismos modernos e na facilidade da súa síntese química ou, polo menos, dos compoñentes da molécula baixo as condicións aproximadas da Terra primitiva. Producíronse artificialmente no laboratorio moléculas de ARN relativamente curtas capaces de duplicar a outras.
Modelos "primeiro o metabolismo": o mundo de ferro-xofre e outros
Entre algúns modelos máis abstractos e teóricos da plausibilidade da emerxencia do metabolismo sen a presenza de xenes inclúese un modelo matemático presentado por Freeman Dyson a principios dos anos 1980 e a noción de Stuart Kauffman de conxuntos colectivamente autocatalíticos, discutidos xa avanzada a década. Porén, a idea de que un ciclo metabólico pechado, como o ciclo redutor do ácido cítrico proposto por Günter Wächstershäuser, puido formarse espontaneamente, aínda permanece sen probas. De acordo con Leslie Orgel, un líder nos estudos sobre a orixe da vida durante algunhas das pasadas décadas, hai razóns para crer que a afirmación permanecerá así. Nun artigo titulado Self-Organizing Biochemichal Cycles Orgel resume a súa análise da proposta estipulando que "polo de agora non existe razón para esperar que ciclos de múltiples pasos como o ciclo redutor do ácido cítrico puidera autoorganizarse na superficie de FeS/FeS2 ou dalgún outro mineral". É posíbel que outro tipo de rota metabólica se usara nos comezos da vida. Por exemplo, en lugar do ciclo redutor do ácido cítrico, a rota aberta do acetil-CoA (outra das catro vías recoñecidas de fixación de dióxido de carbono na natureza actualmente) podería ser máis compatíbel coa idea de autoorganización nunha superficie de sulfuro metálico. O enzima clave desta vía, monóxido de carbono deshidroxenase/acetil-CoA, ten ancorados grupos mixtos de sulfuro de ferro e níquel nos seus centros de reacción e cataliza a formación de acetil-CoA (que podería considerarse como unha forma moderna de acetilo-tiol) nun único paso.
Modelos híbridos
Unha crecente comprensión dos erros dos modelos que consideran puramente "primeiro os xenes" ou "primeiro o metabolismo" está levando a tendencias cara a modelos que incorporan aspectos de ambos. Concretamente e, baseándose na implausibilidade loxística do modelo do mundo de ARN, Robert Griffith estableceu un modelo de cooperación entre o ARN, os primitivos péptidos e lípidos cuxa secuencia sería como segue: a materia orgánica xerada mediante síntese abiótica nos océanos primitivos separaríase en fases por densidade e solubilidade. A síntese de monómeros complexos e tamén de polímeros tería lugar en superficies hidrofílicas e nas súas proximidades (interfases) tanto no medio acuoso coma no aéreo. A replicación e a tradución encontrarían o seu lugar idóneo na interfase de elementos emulsificados de carácter hidrofóbico. Os primeiros ácidos nucleicos codificarían preferentemente arxinina. Estes péptidos arrequecidos en arxinina servirían para secuestrar e transferir enlaces de fosfato ricos en enerxía. Isto faría que os péptidos foran esenciais para o mantemento dos ácidos nucleicos, ricos en fosfato, e ao mesmo tempo manteríanos cerca das interfases lipídicas.
Teoría da arxila
Peggy Rigou do Instituto Nacional de Investigación Agronómica de EE. UU. (INRA), en Jouy-en-Josas, Francia, publicou na edición do 11 de febreiro de Science News que os prións son capaces de unirse a partículas de arxila e abandonar estas partículas cando a arxila se carga negativamente. Aínda que non fai ningunha referencia ás implicacións para as teorías da orixe da vida, esta investigación podería suxerir que os prións son unha rota probábel cara ás primeiras moléculas reprodutoras. En 2007, Kahr e colaboradores publicaron os seus experimentos que examinan a idea de que os cristais poden actuar como unha fonte de información transferíbel, usando cristais de ftalato de potasio hidroxenado. Os cristais "nai" con imperfeccións cortáronse e usáronse como sementes para criar cristais "fillos" a partir da solución. Entón examinaron a distribución das imperfeccións no sistema cristalino e encontraron que as imperfeccións dos cristais nai realmente reproducíanse nos fillos. Os cristais fillos tiñan moitas imperfeccións adicionais. Para unha conduta paraxenética as imperfeccións adicionais deberían ser moito menores que as dos pais, e de aí que Kahr conclúa que os cristais "non eran o suficientemente fieis como para almacenar información dunha xeración á seguinte".
Estadio Anxo Carro
Historia
En 2013, tralo ascenso á Segunda División do Lugo, foi colocada o 8 de xuño unha bancada supletoria con capacidade para 2.292 espectadores no fondo para recibir á Ponferradina, que ficaría finalmente de forma permanente. No verán dese mesmo ano, o estadio foi reformado para cubir a maioría do asentos e aumentar a bancada de tribuna, recuperando xunto coa mencionada bancada supletoria unha capacidade próxima aos 8.000 espectadores. O primeiro cheo do estadio tralas obras de ampliación rexistrouse o 3 de maio do ano seguinte co partido entre o CD Lugo e o Deportivo da Coruña (2-2).
Laureano López Rodó
Laureano López Rodó, nado en Barcelona o 18 de novembro de 1920 e finado en Madrid o 11 de marzo de 2000, foi un político español.
Traxectoria
Despois da morte de Franco participou no proceso de reforma política. Fundou o partido Acción Regional, que apostaba polo rexionalismo fronte ao uniformismo do Estado propio do ideario franquista. Máis adiante, sacrificou dito partido para integrarse en Alianza Popular (coalición conservadora encabezada por Manuel Fraga), con miras a aglutinar o voto dun amplo sector da sociedade española. Porén, AP non logrou os resultados esperados nas primeiras eleccións democráticas de xuño de 1977, ás que López Rodó se presentara como cabeza de lista pola provincia de Barcelona, resultando elixido deputado ao Congreso, participando activamente con emendas na elaboración da Constitución española de 1978, como membro da Comisión de Asuntos Constitucionais e Liberdades Públicas.
Visitor (padrón de deseño)
Exemplo de implementación
No seguinte exemplo, teremos unha xerarquía de expresións aritméticas simples sobre as que se desexa definir visitantes. un dos visitantes será a operación PrettyPrit que converte a cadea de caracteres na expresión aritmética.
Rule the World
"Rule the World" é unha canción do cantante sueco Robin Stjernberg. Esta foi lanzada o 24 de abril de 2013 xunto ó seu EP For the Better na primeira posición da listaxe de cancións.
To All the Boys I've Loved Before (filme)
É o primeiro filme da serie To All the Boys I've Loved Before, que conta coas secuelas To All the Boys: P.S. I Still Love You e To All the Boys: Always and Forever, sendo estreada a primeira delas o 12 de febreiro de 2020.
Melanosoma
Melanosomas nos animais
En moitas especies de peixes, anfibios, crustáceos, e réptiles, os melanosomas poden ter moita mobilidade dentro da célula en resposta ao control hormonal (ou ás veces nervioso), e isto produce cambios de cor, ás veces moi rápidos, que son utilizados como un sinal para outros individuos da súa especie ou doutras especies ou a camuflaxe.
Os fermosos e rápidos cambios de cor que se observan en moitos cefalópodos, como polbos ou luras, están baseados nun modo de funcionamento distinto, e débense á acción do chamado órgano cromatóforo.
Melanosomas en fósiles
En 2008 o paleontólogo chinés Xu Xing achou plumas fósiles en formacións rochosas que van do período Xurásico (de hai 200 a 150 millóns de anos) ao final do Terciario (de hai 65 a 2 millóns de anos). As plumas contiñan residuos de carbono preservados, que se pensou ao primeiro que eran trazas das bacterias que descompoñían as plumas, pero que en realidade non eran outra cousa máis que impresións orgánicas microscópicas de melanosomas fosilizados. Algunhas destas estruturas aínda mantiñan a iridescencia típica dos tecidos das plumas e peles. Pénsase que este tipo de estudos ultraestruturais poderán servir para coñecer as cores e texturas orixinais de tecidos brandos fósiles. Os melanosomas foron usados xa polo Museo de Historia natural de Beijing pare descubrir as verdadeiras cores do fósil Anchiornis huxleyi.
Rodolfo Martín Villa
Traxectoria
Estudou Enxeñería Industrial en Madrid e foi o xefe nacional do SEU. Procurador en Cortes, foi Gobernador Civil de Barcelona entre 1974 e 1975. Ministro de Relacións Sindicais (1975 - 1976), Ministro da Gobernación (1976 - 1977) e Ministro do Interior (1977 - 1979). Ministro de Administración Territorial con Calvo-Sotelo (1980 - 1982) co rango de Vicepresidente. Foi senador por designación real (1977 - 1978) e deputado da UCD por León. Foi secretario de organización da UCD (1982). En 1985 ingresou no PDP e foi presidente do partido en Castela e León. En 1989 entrou en Alianza Popular, elixido deputado nese ano e ao ano seguinte forma parte da executiva do partido. Presidente de Endesa (1997 - 2002). Foi comisionado do Goberno para o Prestige. Na actualidade (2009), e dende o 2004, é Presidente de Sogecable.
Cuchuco
Por extensión é tamén o nome da sopa preparada co gran: cuchuco de millo ou cuchuco de trigo e cuchuco de orxo.
Etimoloxía
A palabra é un americanismo de orixe indíxena muisca.
Uso e preparación
Orixinalmente era un alimento popular pois era o remanente da moenda dos cereais para elaborar as fariñas que eran consumidas polas clases sociais con maiores recursos.
Lei antitabaco 28/2005
Contidos máis relevantes da Lei 28/2005
No tocante a bares e cafeterías establecéronse distintas posibilidades segundo a superficie útil do establecemento. Cando a superficie útil fose inferior a 100 m2 deixábase á vontade do propietario permitir fumar ou non no local. No caso dos establecementos de maior tamaño, considerábanse, en principio, como espazos libres de fume pero podían reservar unha zona para fumadores sempre que esta non superase un 30% da superficie nin, en todo caso, supera-los 300 m2. Os hoteis podían reservar un máximo do 30% das súas habitacións para fumadores.
Inspección e grao de cumprimento
Moitos establecementos realizaron as obras necesarias para adaptarse ás novas normas, nuns casos reducindo a superficie útil para non supera-los 100 m2 que obrigaban á segregación, noutros casos illando zonas reservadas para fumadores, pero seguía sendo habitual o consumo de tabaco en locais onde a norma o prohibía, así como a presenza de menores en locais onde se fumaba.
Dinastía Iamkhad
Historia
Con toda probabilidade Iamkhad era un nome tribal. A dinastía entrou nos rexistros históricos cando se mencionou ao seu fundador Sumu-Epuh como un inimigo nas inscricións de Iahdun-Lim de Mari. Sumu-Epuh enfrontouse a inimigos perigosos, o máis importante deles Shamshiadad I de Asiria e morreu nunha das batallas. O seu sucesor Iarim-Lim I foi quen de derrotar a todos os seus inimigos converténdose en gran rei, durante o seu reinado aliouse con Hammurabi de Babilonia, e a dinastía converteuse na familia máis influente do Levante, cos exércitos de Iamkhad combatendo en lugares tan afastados como Diniktum, no sur de Mesopotamia, preto das fronteiras de Elam. Os matrimonios dinásticos xogaron un papel na política da dinastía e incluíron a membros de familias reais de moitos reinos como Ebla e Mari, cuxo rei Zimri-Lim estaba casado con Shibtu, a filla de Iarim-Lim I.
En Alepo
esquerda|miniatura|223x223px|Caso legal de Niqmi-Epuh ao rei de Alalakh. A liña de grandes reis en Alepo continuou mantendo a hexemonía sobre os outros reinos sirios. Abba-El I foi sucedido polo seu fillo Iarim-Lim II, cuxo reinado non está ben documentado, e os seus sucesores Niqmi-Epuh e Irkabtum combateron cos principados hurritas e garantiron o dominio do reino no norte. O curto reinado de Hammurabi II estivo seguido polo de Iarim-Lim III, que derrotou a Qatna, vello rival da dinastía, pero o perigo veu do norte ao lanzar o rei hitita Hattusili I unha serie de campañas destrutivas contra os aliados do reino comezando por Alalakh, que caeu en c. -1650. A guerra continuou durante moitos anos até acabar co saqueo de Alepo e a captura de Hammurabi III en c. -1600  por Mursili I, o sucesor de Hattusili.
Reis de Alepo
Os datos son estimados e proporcionados segundo unha cronoloxía media.
Lope de Vega
Desterro
miniatura|Colofón de [[El piadoso aragonés, manuscrito autógrafo, datado e asinado por Lope de Vega en Madrid o 17 de agosto de 1626.]] Estudou por entón (quizais 1586) artes liberais co mestre Juan de Córdoba e matemáticas e astrología na Academia Real con João Baptista Lavanha, cosmógrafo maior de Filipe II, e serviu de secretario ao Marqués das Navas; pero de todas estas ocupacións distraíanlle as continuas relacións amorosas. Elena Osorio, á que coñeceu en 1583, foi o seu primeiro grande amor, a «Filis» dos seus versos, separada entón do seu marido, o actor Cristóbal Calderón; Lope estivo catro anos con ela e pagaba os seus favores con comedias para a compañía do pai da súa amada, o empresario teatral ou autor Jerónimo  Velázquez. En 1587 Elena aceptou, por conveniencia, establecer unha relación co nobre Francisco Perrenot  Granvela, sobriño do poderoso cardeal  Granvela. Un resentido Lope de Vega fixo entón circular contra ela e a súa familia uns libelos:
Illa King, Columbia Británica
Xeografía
Ten unha superficie de 808 km², polo que é a sétima illa máis grande da Columbia Británica.
Poxviridae
Replicación
A replicación dos poxvirus implica varios estadios. A primeira cousa que fai o virus é unirse a un receptor da superficie da célula hóspede; crese que os receptores para os pxvirus son glicosaminoglicanos (GAGs). Despois de unirse ao receptor, o virus entra na célula, onde perde a envoltura. Esta perda da envoltura é un proceso en dúas etapas. Primeiramente, elimínase a membrana externa a medida que a partícula entra na célula; en segundo lugar, a partícula vírica (sen a membrana externa) fusiónase coa membrana celular para liberar a súa parte central (core) no citoplasma. Os xenes virais pox exprésanse en dúas fases. Os xenes temperáns codifican as proteínas non estruturais, incluíndo as proteínas necesarias para a replicación do xenoma viral, e exprésanse antes de que se replique o xenoma. Os xenes tardíos exprésanse despois da replicación do xenoma e codifican as proteínas estruturais necesarias para construír a partícula do virus. A ensamblaxe da partícula do virus ocorre en cinco etapas de maduración que acaban coa exocitose final dos virións novos envoltos. O número de membranas que envolven os virións foi discutido, pero crese que son dunha a tres segundo a etapa do ciclo vital.
Evolución
O antepasado dos poxvirus non se coñece pero os estudos estruturais suxiren que este puido ser un adenovirus ou unha especie relacionada tanto cos poxvirus coma cos adenovirus.
Brian Epstein
Representante de The Beatles
Aínda que ata entón non se lle coñecía por decisións e tratos de negocio especialmente exitosos, Epstein converteuse nunha das principais forzas detrás da promoción e éxito inicial do grupo. Cando Epstein se fíxo cargo da banda, os seus compoñentes levaban vaqueros e chaquetas de coiro, e as súas actuacións eran basicamente desordenados concertos de Rock and roll. O convenceunos para que levasen traxe sobre o escenario e para que suavizasen as súas actuacións. Tamén lles pediu que non fumasen nin comesen sobre o escenario, e alentoulles para que executasen a súa famosa inclinación sincronizada ao finalizar os seus concertos. Aínda que estes cambios non duraron demasiado, a imaxe limpa e decente que proxectaba o grupo (coa única excepción dos seus peiteados tipo "casco") axudou de xeito determinante na aceptación da banda por parte do público.
Parentesco
Incapacidades que derivan do parentesco
A obrigación alimenticia. Entre as obrigacións derivadas do parentesco figura, de modo preeminente, a obrigación alimenticia, que é recíproca, pois o que a cumpre ten, á súa vez, o dereito de esixila (Artigo 301 do Código Civil). En virtude desta obrigación, o debedor debe procurar ao acredor todos os medios necesarios para que este non careza de alimentos, habitación, medicamentos, educación, etcétera, é dicir, o necesario para vivir decorosamente.
Roger Penske
Andaina nas carreiras
En 1960, xa era un coñecido piloto de autos de carreiras (Sports Illustrated SCCA Piloto do ano). Competiu en dous Grandes Premios de Fórmula Un, e gañou unha carreira da NASCAR, a Pacific Coast Late Model, en Riverside en 1963. Nunca correu as ,500 Millas de Indianápolis: ofrecéronlle unha proba de novato en Indianápolis, pero rexeitouna por razóns comerciais. O novato Mario Andretti interveu para que Penske fixera esa proba.
Cleopatra (cráter)
Cleopatra é un cráter complexo dentro da parte oriental da rexión dos Maxwell Montes do planeta Venus, e está situado nas coordenadas 65,8° N 7,1° E. O cráter ten 105 km de diámetro e 2,5 km de profundidade, posúe paredes con chanzos, un dobre anel na crista do cráter, cun chan moi liso e escuro ó radar, e que a simple vista non ten cumio central (algo pouco frecuente nos cráteres de Venus). Tamén chama moito a atención unha sinuosa canle, a xeito de desaugadoiro, que atravesa a escarpada dobre crista do cráter. A través desta canle fluíu unha gran cantidade de lava e que cubriu varios vales na rexión de Fortuna Tessera. Cleopatra está superposto sobre ás estruturas dos Maxwell Montes e estas aparecen deformadas polo cráter, o cal indica que este cráter é relativamente recente.
Tom Petty
Thomas Earl Petty, nado en Gainesville (Florida) o 20 de outubro de 1950 e finado en Santa Monica (California) o 2 de outubro de 2017, foi un músico, cantante, compositor, produtor e instrumentista estadounidense. Foi o líder do grupo Tom Petty and the Heartbreakers e cofundador de The Traveling Wilburys a finais da década de 1980, onde tocou co pseudónimos de Charlie T. Wilbury, Jr. e Muddy Wilbury.​
Con The Heartbreakers, Petty gravou e publicou varios sinxelos de éxito, clasificada dentro do xénero do rock. En 2002, foi introducido no Salón da Fama do Rock and Roll. ​
Salmoneo
Na mitoloxía grega, Salmoneo foi fillo de Eolo e Enáreta. Aínda que era orixinario de Tesalia, emigrou e converteuse no rei da Élide, onde fundou a cidade de Salmone (ou Salmonia).
Artemia
Reprodución
Os machos diferéncianse das femias por teren as segundas antenas marcadamente agrandadas e modificadas formando órganos para agarrar usados para aparearse. As femias adultas ovulan aproximadamente cada 140 horas. En condicións favorables, a femia pode producir ovos que eclosionan case inmediatamente. Mentres que en condicións extremas, como un nivel baixo de oxíxeno ou de salinidade por riba do 150‰, as femias producen ovos cun recubrimento corial de cor castaña. Estes ovos, tamén chamados quistes, son metabolicamente inactivos e poden permanecer nunha estase total durante dous anos mentres están en condicións secas libres de oxíxeno, incluso a temperaturas por debaixo do punto de conxelación. Esta característica denomínase criptobiose, que significa "vida oculta". Mentres están en criptobiose, os ovos de artemia poden sobrevivir a temperaturas de aire líquido de (-190 °C) e unha pequena porcentaxe pode mesmo sobrevivir por riba da temperatura de ebulición (105 °C) durante ata dúas horas. Unha vez situados en auga salobre, os ovos poden eclosionar en poucas horas. A larva nauplius ten unha lonxitude de menos de 0,4 mm ao eclosionar. O ciclo de vida das artemias é dun ano.
Partenoxénese
A especie diploide Artemia parthenogenetica reprodúcese por partenoxénese automíctica con fusión central (ver diagrama) cunha recombinación baixa pero non inexistente. A fusión central de dous dos produtos haploides da meiose (ver diagrama) tende a manter a heterocigose na transmisión do xenoma desde as nais á proxenie e para minimizar a depresión por endogamia. Unha baixa recombinación no sobrecruzamento durante a meiose probablemente restrinxe a transición desde a heterocigose á homocigose en xeracións sucesivas.
Experimento espacial
No Apollo 16 e Apollo 17 os quistes viaxaron á Lúa e regresaron. Os raios cósmicos que atravesaron os ovos puideron detectarse nunha película fotográfica no seu contedor. Algúns outros ovos deixáronse na Terra como experimentos de control para asegurar a fiabilidade da proba. Ademais, como o engalar dunha nave espacial implica moitas vibracións e aceleracións, un grupo de control de quistes de ovos foi acelerado ata sete veces a forza da gravidade e sometido a vibracións mecánicas durante varios minutos para que puidesen experimentar a mesma violencia que na saída dun foguete espacial. Había 400 ovos en cada grupo experimental. Todos os quistes de ovos do experimento foron despois situados en auga salgada para eclosionar en condicións óptimas. Como resultado, observouse unha alta sensibilidade á radiación cósmica nos ovos de Artemia salina; o 90% dos embrións, que foron inducidos a desenvolverse de ovos alcanzados polos raios, morreron en diferentes estadios do seu desenvolvemento.
Tempada 2011-12 da KHL
Máximos anotadores
Fonte: khl.ru PX = Partidos xogados; G = Goles; A = Asistencias; Pts = Puntos; +/– = Plus-minus; PIM = Penalty minutes
Mosteiro de Santo Estevo de Ribas de Sil
Historia
No ano 2020 un equipo de restauración atopou, nos retablos relicarios laterais do mosteiro, catro antigos aneis. Segundo a tradición, estes poderían ser algúns dos 'aneis milagrosos' dos nove bispos galegos soterrados no cenobio entre os séculos X e XI. Estes aneis atopabanse en paradoiro descoñecido desde hai séculos. miniatura|[[Retablo.]]
Arola
Hábitat e bioloxía
Vive sobre fondos de area, limo ou grava, ata uns 100 metros de profundidade. Distribúese pola costa leste do Atlántico, desde Noruega ata o sur de África.
Wade Baldwin IV
Wade Manson Baldwin IV, nado o 29 de marzo de 1996 en Belle Mead, Nova Jersey, é un xogador estadounidense de baloncesto profesional que xoga no Maccabi Tel Aviv BC da Ligat HaAl.
Carbanión
Un carbanión é un anión no cal o carbono ten un par de electróns non compartidos e ten carga negativa, xeralmente con tres substituíntes dun total de oito electróns de valencia. O carbanión ten unha xeometría piramidal trigonal. Formalmente, un carbanión é a base conxugada dun ácido de carbono (carbon acid).
Carbanións quirais
Como a xeometría molecular dun carbanión se describe como de pirámide trigonal, a cuestión é se os carbanións poden presentar ou non quiralidade, porque se a barreira de activación para a inversión desta xeometría é demasiado baixa calquera inento de introducir quiralidade acabará orixinando unha racemización, similar á inversión do nitróxeno. Porén, existen evidencias sólidas de que os carbanións poden realmente ser quirais por exemplo en investigacións levadas a cabo con certos compostos de organolitio.
Xogos Olímpicos de 1908
Despois da realización dos xogos intermedios de 1906 en Grecia, considerados non oficiais e que non tiveron os seus resultados computados polo Comité Olímpico Internacional, os Xogos da IV Olimpíada foron realizados en Londres, Gran Bretaña, entre o 27 de abril e o 31 de outubro de 1908. Orixinalmente deberían ter sido realizados en Roma, mais unha erupción do volcán Vesuvio obrigou ás autoridades italianas a usar todos os seus recursos económicos para combater os efectos da traxedia e a desistir de albergar os Xogos, que acabaron por ser transferidos á capital británica.
La Flèche Wallonne 2016
A 80ª edición da Frecha Valoa disputouse o mércores 20 de abril de 2016 na rexión da Valonia, en Bélxica. O percorrido foron 196 quilómetros ondulados e, a diferenza do 2015, comezou en Marche-en-Famenne e rematou como é habitual en Huy, na cima do famoso Muro de Huy.
Convención das Nacións Unidas sobre o Dereito do Mar
Contido
A Convención do Dereito do Mar consta dun Preámbulo, 17 Partes e 9 Anexos. Entre outros, cobre os seguintes temas de dereito do mar: límites das zonas marítimas; zona económica exclusiva; plataforma continental e mar aberto; dereitos de navegación e estreitos para a navegación internacional; estados arquipeláxicos; paz e a seguridade nos océanos e os mares; conservación e xestión dos recursos mariños vivos; protección e preservación do medio mariño; investigación científica mariña; e procedementos para a solución de controversias.
Zona económica exclusiva
A zona económica exclusiva non pode estenderse máis aló de 200 millas náuticas contadas desde as liñas de base a partir das cales se mide a anchura do mar territorial.
Outras materias
A Convención, entre outras materias, establece unha definición de estado arquipeláxico e a forma como estes pode determinar os seus límites. Establece obrigacións xerais para protexer o medio ambiente mariño e a liberdade de investigación científica na mar aberto. Tamén crea un innovador réxime xurídico para a organización e control das actividades nos fondos mariños e oceánicos e o seu subsolo fóra dos límites da xurisdición nacional (sector denominado a Zona), declarados patrimonio común da humanidade (a Zona e os seus recursos), e que está a cargo da Autoridade Internacional dos Fondos Mariños, particularmente con miras á administración dos seus recursos.
Os Gaiteiros de Soutelo
Os Gaiteiros de Soutelo (Soutelo de Montes | 1919-1936) foron un dos primeiros cuartetos de gaitas, unha revolución estética e musical de principios do século XX.
Traxectoria do grupo
Bautista morrera no 1933, Castor emigrou a Venezuela, onde ensinou a tocar na Escola de Gaitas da Irmandade Galega de Caracas e Avelino, cuxo único fillo morreu ao nacer, deixou de tocar a gaita.
Lights & Motion
Lights & Motion é unha banda sueca de post-rock cinematográfico fundada en Gotemburgo en 2012 por Christoffer Franzén. O proxecto xurdiu tras un longo período de insomnio, cando Christoffer decidiu pasar as noites nun estudio compoñendo música.
Xisulfo II de Salerno
Traxectoria
A insurrección proseguiu, con todo, medrando ulteriormente a irritación do poderoso cuñado de Xisulfo.
Colunga
Monumentos
Os edificios prerrománicos constitúen seña de identidade do Principado.
Festas
Festa da Nosa Señora do Carmen en Lastres con procesión Mariñeira nas embarcacións.
Pieces (canción de Robin Stjernberg)
O vídeo da canción lanzouse o 17 de outubro de 2013 en YouTube. O vídeo conseguiu ser o máis descargado do iTunes sueco na mesma semana do lanzamento. En abril de 2015, o vídeo alcanzou as 236.000 visitas en YouTube.
Virus Reston
Descubrimento
Tomáronse mostras de sangue de 178 persoas que manexaron os animais durante este incidente. En seis delas detectouse seroconversión, dando positivo nas probas de ELISA. Porén, todas elas permaneceron asintomáticas sen desenvolver a enfermidade. En xaneiro de 1990, unha das persoas que manexaban os animais nos laboratorios Hazelton cortouse mentres realizaba unha necropsia do fígado dun mono infectado, polo que foi posta baixo vixilancia baixo a dirección do Centro de Prevención e Control de Enfermidades (CDC) durante o período de incubación do virus. Esta persoa tampouco enfermou, polo que se concluíu que o virus tiña unha baixa patoxenicidade para os humanos.
Investigación
Despois das investigacións en Indonesia, realizouse un experimento no laboratorio de bioseguridade de nivel 4 dos CDC no condado de DeKalb, Xeorxia, con 32 monos: 16 eran monos verdes (Cercopithecus aethiops) e outros 16 macacos cangrexeiros (Macaca fascicularis). A metade dos monos verdes e a metade dos macacos cangrexeiros foron inoculados co virus Reston e a outra metade co virus Ebola. A infección co virus Ebola foi letal en practicamente todos os monos. Porén, a maioría dos monos infectados co virus Reston curáronse nun mes. Os monos superviventes conserváronse durante dous anos para detectar calquera traza de virus, e non se atopou ningunha. Aínda así, os monos seguían tendo un alto nivel de antíxeno.
Potamotrygon motoro
Potamotrygon motoro é unha especie de raia de río da familia Potamotrygonidae. Foi a primeira especie descrita da súa familia, sendo tamén a máis espallada xeograficamente. O seu hábitat abrangue as concas tropicais e subtropicais do río da Prata, do Amazonas, do Mearim e do Orinoco, en América do Sur. É unha especie relativamente común nos acuarios.
Martí de Riquer
Traxectoria
En 1997 recibiu o Premio Príncipe de Asturias de Ciencias Sociais e o Premio Nacional das Letras Españolas no 2000.
Somatomedina C
O IGF-1 consta dunha soa cadea de 70 aminoácidos con tres pontes disulfuro intramoleculares. Ten un peso molecular de 7649 daltons.
Modo de acción
A deficiencia de hormona do crecemento ou de IGF-1 orixina unha menor estatura. Aos nenos deficientes en GH adminístraselles GH recombinante para aumentar a súa estatura. As persoas deficientes en IGF-1, diagnosticadas de síndrome de Laron, ou ananismo de Laron, trátanse con IGF-1 recombinante. No gando vacún, as concentracións circulantes de IGF-I están relacionadas co rendemento reprodutivo.
Receptores
Outras IGFBPs son inhibitorias. Por exemplo, a IGFBP-2 e a IGFBP-5 fixan o IGF-1 con maior afinidade ca o seu propio receptor. Por tanto, os aumentos no soro sanguíneo destas dúas IGFBPs orixinan un descenso na actividade do IGF-1.
Factores que inflúen nos niveis de IGF-1 circulante
Os factores que causan variacións nos niveis da hormona do crecemento (GH) e do IGF-1 circulantes son: características xenéticas, a hora do día, idade, sexo, exercicio, niveis de estrés, nivel de nutrición e índice de masa corporal, estado de saúde, raza, nivel de esrtróxenos e consumo de xenobióticos (substancias alleas ao organismo). A inclusión final dos xenobióticos como factor que inflúe no estado da GH-IGF salienta o feito de que o eixe GH-IGF é unha diana potencial para certos perturbadores químicos endócrinos.
Enfermidades de deficiencia e resistencia
A deficiencia de IGF-I está asociada con doenzas neurodexenerativas, cardiovasculares, insuficiencia cardíaca, e acurtamento da vida.
Interaccións
As que máis referencias específicas teñen son as interaccións co IGFBP3,     IGFBP4,  e IGFBP7.