cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
KOffice
KOffice 2.0
A serie actual de KOffice 1.6.x está deseñada para sistemas similares a UNIX pero a seguinte versión (2.0), liberada en maio de 2009 para desenvolvedores, testeadores e usuarios avanzados, engade compatibilidade para as plataformas Mac OS X e Windows. Esta nova versión de KOffice supón unha actualización maior que engade onde é posible compatibilidade con Flake e Pigment, e ademais un deseño de infrastrutura máis optimizado para se reutilizar e mellorar ó fin a experiencia dos usuarios á hora do seu manexo.
GameCube
Características
A consola ten forma de "cubo" (11,4 cm x 15 cm x 16 cm) de distintas cores como negro, morado, prateado e ouro (só no Xapón). Os seus controles e conectores están repartidos entre as súas caras:
Especificacións técnicas
o L1 - Instruction 32KB, Data 32KB (8 vías) o L2 - 256KB (2 vías)
Versións
Existen 3 versións do sistema:
Hermunduros
miniatura|Mapa de Xermania, contra o ano 50. Hermunduros (en latín, Hermunduri), Hermanduri (Hermanduri), Hermundulos (Hermunduli), Hermonduros (hermonduri) ou Hermondulos, foron unha antiga tribo xermánica, citada polo historiador romano Tácito e que, segundo o cal, ocuparon a área en torno ao que agora corresponde á Turinxia, Saxonia, Franconia e o Norte da Baviera, no período comprendido entre o século I e III. Eran veciños dos Chatti no oeste, dos Cherusci e dos Anglos polo norte, dos Semnones polo nordeste e dos Marcomanos polo sur.
Stade Français
Historia
O seu novo presidente, Max Guazzini, personaxe importante do sector audiovisual francés (antigo presidente do Grupo NRJ), revolucionou o club e o xeito de comunicar dos clubs de rugby: poñendo cheerladers no estadio, música rock e unha camiseta con deseño orixinal. O primeiro gran golpe nos medios foi cando a cantante norteamericana Madonna, amiga de Max Guazzini, ofreceuse a ser a madriña do Stade Français, que daquela xogaba na terceira división.
Literatura
Xéneros literarios
Segundo os medios expresivos e procedementos, Castagnino propón que a literatura ten como formas de expresión o verso e a prosa e as súas realizacións maniféstanse en xéneros literarios, universais, que se atopan máis ou menos desenvolvidos en calquera cultura: o lírico, o épico e o dramático. As manifestacións líricas son aquelas que expresan sentimentos persoais; as épicas constitúense en expresión dun sentimento colectivo manifestado mediante diferentes maneiras narrativas; e as dramáticas, as que amosan os sentimentos e os problemas individuais comunicando cun diálogo directo. A estes xéneros literarios clásicos habería que engadir, ademais, o xénero didáctico. O fenómeno literario estivo sempre en constante evolución e transformación, de tal maneira que o criterio de pertenza ou non dunha obra na literatura pode variar ó longo da historia, ó variar o concepto de "arte literaria".
Drink Hunters
Drink Hunters é un grupo de música catalán procedente de Barcelona e arredores. A súa música é unha mestura de punk rock, hardcore punk, música tradicional e música celta con melodías e instrumentos tradicionais como o tin whistle ou o violín. Este estilo musical é comunmente chamado celtic punk ou folk punk. As súas letras, cantadas en inglés, tratan temas diversos, aínda que toman protagonismo a denuncia social, diversos feitos históricos e a bebida e a festa.
Perdiz grega
Costumes e bioloxía
Son aves listas e amigas de loitar, que corren e agatuñan con habilidade e teñen un voo rápido e lixeiro. Cando son molestadas prefiren correr que non voar. A súa dieta inclúe alimento vexetal de diversos tipos e animais pequenos, un espectro alimenticio cuspido ó da perdiz chucar.
Aeroporto de Albany (Australia)
O aeroporto rexional de Albany é un aeroporto australiano que serve a Albany, Australia Occidental. Está situado a 11 quilómetros ao noroeste de Albany e está operado pola propia cidade. Tamén é coñecido como aeroporto rexional Harry Riggs Albany, e é o aeroporto máis grande da rexión Great Southern.
Nome
Nomes científicos
Os animais e plantas son coñecidos por un nome común, o cal pode variar segundo o idioma, a cultura, a xeografía, etc. Porén, para evitar erros, os científicos identifican cada especie co seu nome en latín, é dicir, cun nome científico.
Rachid Bouchareb
Traxectoria
Entre 1977 e 1983, traballou como axudante de dirección para a compañía de produción da televisión estatal francesa, Société française de production (S. F. P). Posteriormente, traballou para as emisoras TF1 e Antenne 2. Formou unha produtora chamada 3B co seu socio Jean Bréhat en 1988.
Xardín do Posío
O Xardín do Posío, situado na cidade de Ourense, foi construído no ano 1846, sendo orixinariamente un xardín botánico. Este xardín estaba ligado á cátedra de Física, Química e Historia Natural do antigo Instituto de Segunda Ensinanza, actual IES Otero Pedrayo de Ourense.
Frederick Gowland Hopkins
Sir Frederick Gowland Hopkins, nado en Eastbourne (Inglaterra) o 20 de xuño de 1861 e finado en Cambridge o 16 de maio de 1947, foi un bioquímico inglés.
Skynd (cráter)
O cráter recibiu o nome de Skynd, un trol que lle roubou tres mulleres a un home que vivía en Englerup.
Pavement
Wowee Zowee e Brighten the Corners
Durante a xira do álbum Nastanovich dixo no DVD Slow Century que a banda moitas veces non elaboraba unha listaxe de cancións antes dos concertos, optando por improvisacións alimentadas por drogas e alcohol sobre os sinxelos máis exitosos. Algúns deses concertos producíronse durante o festival Lollapallooza de 1995, onde as incoherentes actuacións recibiron unha reacción hostil por parte de moitas audiencias. Imaxes de Slow Century amosan á banda sendo atacada con lama e pedras. O grupo deixou inmediatamente o escenario e autodenominouse "A banda que arruinou Lollapallooza".
Terror Twilight e separación
Pavement comezou unha xira mundial de seis meses para promocionar o álbum, durante a cal as relacións dentro do grupo se desgastaron, especialmente entre Malkmus e os outros membros da banda. Steve West despois recordou veces nas que no autobús de xira Malkmus se tapaba a cabeza co seu abrigo, rexeitando falar con ninguén, e chamándose a si mesmo "a pequena puta". Os críticos destacaron que as súas listaxes de cancións nos concertos comezaran a incluír varios dos seus primeiros temas, como unha banda tocando os seus grandes éxitos nunha xira de despedida. A actitude de Malkmus continuou deteriorándose a medida que a xira avanzaba, chegando finalmente a un punto crítico no festival de Coachella de 1999. Durante o concerto Malkmus negouse (ou posiblemente non podía debido a que estaba enfermo) a cantar, convertendo a súa listaxe de cancións nunha máis instrumental. Nastanovich pediu unha reunión da banda tras o concerto, e Malkmus finalmente confesou aos seus compañeiros: "Non quero facer isto máis".
Peter and the Wolf (filme de 2006)
Peter and the Wolf (en Piotruś i wilk) é unha curtametraxe de animación que foi estreada no 2006. Escrita e dirixida por Suzie Templeton a fotografía é de Marek Skrobecki. Foi realizada polo estudio Se-ma-for en Łódź, e foi estreado en cinemas, algunhas veces con acompañamento musical en directo.
Sequoia xigante
Ecoloxía
Sen o lume, a sombra das especies existentes excluirá aos novos sementeiros da sequoia, e as sementes non xerminarán. Cando hai un alcouve repleto de árbores, dado que requiren moita humidade, xeralmente se concentran cerca de correntes de auga.
María Luisa Nache
Traxectoria
María Luísa Nache comezou a súa formación vocal cando contaba aproximadamente con 14 anos na Coruña, na desctacada Escola de Canto de Bibiana Pérez. Posteriormente marchou a Madrid, onde perfeccionou a súa técnica con Lorenzo Simonetti, quen tamén fora mestre de Ofelia Nieto e Ángeles Otein.
Sequoia xigante
Usos
As imaxes de árbores nun tempo maxestosos, rotos e abandonados en arboredos anteriormente prístinos, e o uso tan marxinal que se facía destes xigantes, esporeou a protesta pública que motivou que a maior parte dos arboredos foran preservados como espazo protexido. O público pode visitar un exemplo claro dos restos das cortas de 1880 no Arboredo de Big Stump, preto do Arboredo General Grant. Aínda en 1980 algunhas árbores inmaturas foron apuntaladas no Bosque Nacional de Sequoias, e a publicidade foi o que axudou á creación do Giant Sequoia National Monument.
A madeira das árbores inmaturas é menos quebradiza, e probas recentes en árbores novas de plantacións amosan que a súa madeira é de calidade semellante á da sequoia común, o que deu como resultado algún interese en cultivar a sequoia xigante como unha árbore de moi alto rendemento para colleita de madeira, en California e tamén en partes de Europa occidental, onde pode medrar máis eficientemente cás sequoias vermellas da costa. No noroeste dos Estados Unidos algúns empresarios empezaron tamén a cultivar sequoias xigantes para árbore de Nadal. Á parte destas tentativas na silvicultura, os usos económicos principais para a sequoia xigante son actualmente o turismo e a horticultura.
Europa
As primeiras sementes para o cultivo foron levadas a Europa en 1853 polo escocés John D. Matthew, que reuniu unha cantidade pequena de sementes no Arboredo de Calaveras, levándoas consigo a Escocia en agosto de 1853 (Mitchell 1996). Un envío moito maior de sementes foi o que colectou (tamén no Arboredo de Calaveras) William Lobb, actuando como axente para o Viveiro de Veitch en Budlake cerca de Exeter, chegando a Inglaterra en decembro de 1853; as sementes desta serie distribuíronse extensamente a través de toda Europa.
Estados Unidos e o Canadá
Un cultivar 'Hazel Smith' seleccionado en 1960 está a resultar máis satisfactorio nos EUA do nordeste. Este clon foi o único sobrevivente de varios centos de plántulas cultivadas nun viveiro de Nova Jersey.
Boeing 747
747-100
Os primeiros 747-100 fabricáronse con seis fiestras no piso superior (tres por lado) para acomodar os salóns desa zona. Posteriormente, como as aeroliñas comezaron a usar ese piso para pasaxeiros premium en lugar de usalo como salón, Boeing ofreceu a opción de instalar dez fiestras. Algúns -100s foron adaptados coa nova configuración. O -100 estaba equipado con motores Pratt & Whitney JT9D-3A. Non foi desenvolvida unha versión de carga deste modelo por Boeing; porén, algúns 747-100 foron convertidos en cargueiros. Fabricaríase un total de 167 unidades desta variante.
Kiko da Silva
Francisco Javier da Silva Irago, coñecido artisticamente como Kiko Da Silva, nado en Vigo o 20 de xuño de 1979, é un autor de banda deseñada historietista, ilustrador e director editorial galego.
Ranunculales
Caracteres
A berberina, de presenza común nesta orde, é sintetizada pola vía da tirosina.
Primates
Agás os humanos, que habitan en todos os continentes, a meirande parte dos primates viven nas rexións do trópico e subtrópico de América, África e Asia.
Esta división baséase na estrutura do nariz e do labio superior. A primeira suborde conta con orificios nasais externos rodeados por unha zona de pel espida e o beizo superior divídese en dous pola súa liña media, todo o cal fai que a expresión do rostro sexa limitada; pola contra, nos haplorrinos o beizo superior é continuo e móbil, e non existe unha zona de pel núa que rodee os orificios nasais, todo o cal facilita unha maior expresividade facial.
Evolución
Os simios e os monos espalláronse dende África a Europa e Asia dende o Mioceno. Moi pouco despois os lorisídeos e os társios fixeron a mesma viaxe. Os primeiros homínidos fósiles descubríronse no norte de África e datan de 5 a 8 millóns de anos de antigüidade. Os monos do Vello Mundo desapareceron de Europa hai 1.8 millóns de anos Os estudos moleculares e de restos fósiles mostran polo xeral que os humanos modernos apareceron en África entre hai 100 mil e 200 mil anos.
Polioptílidos
Características
Existen tres xéneros nesta familia: Polioptila, Microbates e Ramphocaenus.
Etimoloxía
O nome científico Polioptilidae está formado, como é usual, sobre a raíz do nome do xénero tipo, Polioptila, coa adición do sufixo do latín científico ´-idae, neutro plural de ´-ideus, tirado do sufixo patronímico do grego antigo -ίδης -ídēs (indicando semellanza), co que se forman os nomes da familias de animais.
Riviera Maya
Puerto Morelos
A localidade é de tradición pesqueira e as súas instalacións portuarias son as máis grandes do estado de Quintana Roo. Conta cunha mariña privada, un xardín botánico, un pequeno zoolóxico de crocodilos, un campo de golf e unha zona denominada coma ruta dos cenotes.
Puerto Aventuras
Exclusivo desenvolvemento turístico e residencial cun alto nivel de privacidade e unha atmosfera náutica cálida e hospitalaria. Ademais de ser a mariña máis completa da península do Iucatán, tamén conta con praias e un campo de golf de 9 buratos. Existe un proxecto de ampliación a 18 para o ano 2010. Dentro do mesmo desenvolvemento atopamos hoteis, clubs de golf e tenis, club de praia, escola, zona comercial con museo, tendas, restaurantes e bares.
Schistosoma
Evolución
Schistosoma turkestanicum encóntrase infectando cervos en Hungría. Estas cepas parecen ter diverxido das que se encontran na China e Irán. A datación da diverxencia é de hai 270.000 anos.
Taxonomía
miniatura|dereita|Micrografía electrónica de varrido dun Schistosoma sp. Actualmente, o xénero Schistosoma defínese como parafilético polo que son probables revisións da clasificación proximamente. Actualmente están recoñecidas unhas vinte especies dentro do xénero. O xénero dividiuse en catro grupos: indicum, japonicum, haematobium e mansoni. As afinidades das demais especies aínda deben esclarecerse.
Novas especies
Transferíronse a este xénero outras catro especies, as cales estaban antes clasificadas no xénero Orientobilharzia. Orientobilharzia difire de Schistosoma morfoloxicamente só no seu número de testículos. Unha revisión dos datos morfolóxicos e moleculares indicou que as diferenzas entre estes xéneros son moi pequenas e non xustifican a súa separación. Estas catro especies transferidas son:
Especies que infectan a outros animais
Schistosoma edwardiense e Schistosoma hippopotami son parasitos de hipopótamos.
Historia
Os ovos deste parasito foron observados por primeira vez por Theodor Maximilian Bilharz, un patólogo alemán cando traballaba en Exipto en 1851, que encontrou os ovos de Schistosoma haematobium durante unha autopsia. Escribiu dúas cartas ao seu antigo mestre von Siebold en 1851 describindo estes achados. Von Siebold publicou en 1852 un resumo dos descubrimentos de Bilharz. Bilharz en 1856 describiu o verme de forma máis completa noutro artigo e deulle o nome de Distoma haematobium. Mais a súa morfoloxía pouco común facía que non puidese ser incluído de forma cómoda dentro do xénero Distoma, polo que en 1856 Meckel von Helmsback creou para el o xénero Bilharzia. En 1858 Weinland propuxo o nome Schistosoma (do grego "corpo dividido") debido á morfoloxía do macho. Malia que Bilharzia tiña precedencia, o nome Schistosoma para o xénero foi adoptado oficialmente pola Comisión Internacional de Nomenclatura Zoolóxica. O termo bilharzia (e bilharzíase) para describir a infección por estes parasitos aínda se utiliza entre os médicos.
Emma Caulfield
Traxectoria
Caulfield é coñecida pola súa interpretación da ex-demo Anya Jenkins na serie de televisión Buffy the Vampire Slayer, así como tamén o de Susan Keats, namorada de Brandon Walsh's na serie de televisión Beverly Hills, 90210, apareceu tamén nalgúns episodios de General Hospital en 1996 e 1997. Protagonizou o filme Darkness Falls (2003). En 2010 interpretou a Emma Bradshaw na serie Life Unexpected.
Iisalmi
O concello é unilingüe en finés.
A Veiga, A Capela, A Capela
A Veiga é un lugar da parroquia da Capela, no concello da Capela, na comarca do Eume. No ano 2010 tiña 8 habitantes segundo datos do INE, deles 4 eran homes e 4 eran mulleres.
Llagostera
Historia
Xa dende o paleolítico tense coñecemento de núcleos habitados na zona que actualmente ocupa o termo municipal. Durante a época medieval, Llagostera, formada só polo núcleo antigo dentro da muralla, converteuse en baronía, xurisdición señorial erixida en 1375 sobre a señoría, o lugar e o castelo homónimos a favor de Gastó de Montcada i de Luna, que comprendía os castelos de Malavella, Montagut e Cassà, a vila de Caldes de Malavella e as vilas e lugares de Franciac, Santa Seclina, Caulers, Tossa e Lloret.
A plaça del Castell acolle, desde 1982, un monumento que recorda os tempos nos que a vila foi gratificada co privilexio real. Este privilexio foi concedido a Llagostera e a Caldes de Malavella en 1241, cando os dous concellos formaban unha bailía real. O privilexio, que redimía os habitantes das dúas localidades de certas cargas feudais, foi ratificado posteriormente por Carlos IV de España en 1793.
Demografía
As entidades de poboación do municipio son: Llagostera, la Canyera, Llagostera Residencial, la Mata, Mont-rei, Bruguera, Cantallops, Creu de Serra, Ganix, Gaià, Llobatera, Mata, Penedes, Pocafarina, Sant Llorenç, Font Bona, Selva Brava e Mas Gotarra.
Voltigeur
Historia
O maior perigo para os voltigeurs, e para a infantaría lixeira en xeral, consistía nas cargas de cabalaría. Nesta situación tocábase o ralliement e os homes debían retroceder á reserva e formar de novo. Se non había tempo, formábanse grupos ao redor dos xefes de pelotón ou se puñan a cuberto valéndose do terreo.
Prague, Nebrasca
Prague é unha vila do Condado de Saunders, no estado de Nebraska (Estados Unidos).
O Vilar, A Capela, A Capela
O Vilar é un lugar da parroquia da Capela, no concello da Capela, na comarca do Eume. No ano 2010 tiña 8 habitantes segundo datos do INE, deles 5 eran homes e 3 eran mulleres.
Texas hold'em
O showdown
Se as cartas que compoñen unha man son menos de cinco, en caso de empate o xogador gañador determínase polo kicker, que son as cartas restantes para completar as cinco da man. No caso de que a carta máis alta sexa compartida por todos os xogadores mírase o seguinte, e así até desface-lo empate ou até chegar a completa-las cinco cartas que forman unha man. En Texas hold'em, o pau das cartas non ten importancia, só contan os valores numéricos.
Libro
A aparición da imprenta
Johannes Gutenberg deu resposta á demanda de libros grazas á imprenta de tipos móbiles. Aínda que ningún texto leva o seu nome, atribúeselle a impresión da famosa Biblia de 42 liñas (1456).
Produción
As imprentas máis modernas poden imprimir 16, 32 e ata 64 páxinas por cara de grandes follas. Moitas veces o texto da obra non alcanza a cubrir as últimas páxinas, o que provoca que algúns libros teñan páxinas baleiras ao final do mesmo, aínda que moitas veces son cubertas con propaganda da editorial sobre textos do mesmo autor ou outros do seu persoal. Segundo un estudo realizado en 2010, nese ano publicáronse 130 000 000 libros.
Illa Pedro I
Clima
As temperaturas medias do mes máis cálido, xaneiro, roldan 1°C; durante o mes máis frío, xullo, sitúanse ao redor dos 23 °C baixo cero. Como outras zonas da Antártida, rexistrouse unha lenta e progresiva elevación das temperaturas debido ao quecemento global.
Historia
A illa foi identificada por primeira vez en 1821 pola expedición rusa ao mando de von Bellingshausen, quen a chamou Pedro I en homenaxe ao tsar Pedro o Grande. Con todo, von Bellingshausen non puido desembarcar nela debido ao cerco xeado ao seu ao redor; non sería até o 2 de febreiro de 1929 en que unha expedición norueguesa ao mando de Onda Olstad tomou posesión da illa, construíndo unha choza de madeira na costa na que o capitán Nils Larsen gravou a inscrición A Norvegia. O parlamento noruegués ratificou a reclamación en 1931.
Carmen Alfaro Asins
Labor investigador e publicacións
Como investigadora, Alfaro centrou a súa atención na moeda da antigüidade e, en especial, nas cuñaxes feno-púnicas, en todos os seus aspectos, particularmente baseándose nas pezas pertencentes ás propias coleccións do museo. Neste sentido, unha das súas achegas máis importantes foi a localización da ceca púnica de Tagilit (Almería). No entanto, tamén foron do seu interese outras temáticas como a historia do propio Museo Arqueolóxico Nacional, a circulación monetaria e as técnicas de fabricación da moeda.
Escolma de artigos científicos
Alfaro é autora de máis de 60 artigos en revistas especializadas. Estes son algúns dos publicados ao longo da súa carreira no Boletín del Museo Arqueológico Nacional (ISSN 0212-5544):
Trolljegeren
Trolljegeren é un filme noruegués escrito e dirixido por André Øvredal que foi estreado no 2010.
Referencias culturais
No filme tamén se inclúen outras descricións de troles do folclore noruegués, como o feito de que teñen rabo, que poden ter múltiples cabezas, que poden cheirar o sangue dos cristiáns e que comen rochas pero tamén poden comer homes. Os troles son descritos como grandes, vellos, fortes, pero tamén lentos e parvos. Tórnanse pedra ó entrar en contacto coa luz solar. Este último é un dato destacado no filme, xa que o cazador de troles utiliza luz ultravioleta para matar os troles. Con todo, o cazador tamén di que non todo o que se di nos contos sobre os troles é verdade.
miniatura|dereita|Trol por Theodor Kittelsen miniatura|dereita|Trol pintado por [[John Bauer (ilustrador)|John Bauer]]
O filme tamén ten numerosas referencias específicas ós contos de fadas. Por exemplo, ó conto Boots Who Ate a Match With the Troll cando o cámara pregunta sobre un concurso de comer, e ó conto Three Billy Goats Gruff cando o cazador tenta emboscar ó trol debaixo da ponte. O conto de fadas Soria Moria Castle é un dos contos que di que os troles poden cheirar o sangue dun home cristián. Unha pintura de Theodor Kittelsen baseada no mesmo conto tamén é utilizado como un pano de fondo dunha das viaxes que fan na película. O aspecto físico dos troles está influído por artistas como Theodor Kittelsen e John Bauer.
Blues rock
O blues rock é un xénero musial que combina improvisacións de bluseiras sobre progresión de 12 compases do blues e extensas boogie jams con estilon rock and roll. O núcleo do son do blues rock está na guitarra eléctrica, no piano, no baixo e na batería, estando normalmente a guitarra eléctrica amplificada cun amplificador a válvulas, dándolle un carácter saturado.
Bonifacio de Montferrato
Marqués de Montferrato
A pesar das guerras, durante as décadas de 1180 e 1190, presidiu unha das cortes máis prestixiosas de cultura cabaleiresca e cancións de trobadores. No século XII, a lingua piemontesa (que na actualidade presenta moitas influencias francesas e italianas) era practicamente indistinguíbel da lingua occitana falada no Sur de Francia e Cataluña. Ademais de Vaqueiras, visitaron a corte famosos trobadores como Peire Vidal, Gaucelm Faidit e Arnaut de Mareuil. O seu padroado foi moi celebrado; mesmo Gaucelm chamáballe Mon Thesaur («O meu Tesouro»). Curiosamente, nalgunhas ocasións Vaqueiras referíase a Bonifacio como N'Engles («Señor inglés»), pero nunca se puido explicar o significado desta broma. A súa irmá Azalaïs, marquesa de Saluzzo, tamén era moi afeccionada á cultura trobadoresca e foi mencionada amplamente por Vidal.
Participación na Cuarta Cruzada
A cidade caeu en mans dos cruzados o 17 de xullo de 1203 e o emperador Aleixo III fuxiu. O antigo emperador Isaac II foi restaurado con Aleixo IV e coroado como coemperador o 1 de agosto de 1203. Incapaz de cumprir os pagos prometidos aos cruzados, xa que Aleixo III saqueara as arcas do Estado, Aleixo anunciou novos impostos e confiscou grandes cantidades do tesouro eclesiástico, que foi fundido. Unha rebelión antilatina estalou en Constantinopla e a multitude elixiu a Nicolao Kanabos como emperador. No entanto, este negouse a aceptar a honra e foi Aleixo Murzuflo, cando invadiu o palacio, o que foi investido emperador, quen posteriormente encarceraría e esganaría a Aleixo IV. Os cruzados apoderáronse de Constantinopla o 13 de abril de 1204, masacrando a gran parte da poboación. Durante os combates e o saqueo, Bonifacio ocupou o Palacio de Bucoleón, onde salvou as vidas das emperatrices viúvas Margarida (María) e Inés (Ana), que era irmá do rei de Francia.
Gran Premio de Suecia
Carreira de 1975
No seu segundo ano co Caballino Rampante o equipo proporcionaralle un Ferrari 312T un coche que era tecnicamente moi superior a calquera da competencia. Gañou o seu primeiro título mundial con cinco vitorias e unha ampla marxe sobre o segundo no campionato.
Phalanger
Distribución e hábitat
Viven nas Molucas, en Nova Guinea, nas illas Salomón e na península de Cabo York, no extremo nororiental de Australia. Habitan en bosques pluviais, con musgos, e en bosques de eucaliptos, en zonas temperadas, secas e alpinas.
Reprodución
A cría abandona o marsupio despois duns meses. Poden vivir até 11 anos.
Etimoloxías
O nome falanxero é unha variante de falanxérido, nome de cada un dos membros da familia dos falanxéridos, segundo o Gran dicionario Xerais da lingua, unha forma máis próxima ao latín Phalanger.
Partido do Porto
O Partido do Porto foi unha división militar portuguesa creada en 1758 con capital na cidade do Porto, e con territorio destacado das provincias da Beira e de Entre-Douro-e-Minho. O territorio do Partido, que tiña algunhas pregorrativas de provincia, ía desde Vila do Conde ao norte até o río Mondego ao sul. A súa creación estivo relacionada sobre todo coa apertura do novo porto de Aveiro e da necesidade da creación dun comando militar que protexese a rexión. A autoridade máxima do Partido era o Gobernador das Armas do Porto.
O Partido do Porto orixinou a creación da Provincia do Douro en 1832.
Obatzda
Variantes
Existe un queixo moi similar nas receitas da cociñas propias de Austria/Eslovaquia denominado Liptauer.
Os Vilariños, A Capela, A Capela
Os Vilariños é un lugar da parroquia da Capela, no concello da Capela, na comarca do Eume. No ano 2010 tiña 3 habitantes segundo datos do INE, deles 2 eran homes e 1 era muller.
Jacky Ickx
Fórmula 1
foi aínda máis desastroso para Lotus, e Ickx deixou o equipo a metade de tempada, a pesar de que logrou un segundo posto no caótico Gran Premio de España, que se viu ensombrecido polos accidentes.
Carreiras de resistencia
Durante a carreira, os Porsche 917 resultaron pouco fiables, e non chegaron ata o final. As últimas catro horas da carreira convertéronse nun duelo entre os Porsche 908 de Hans Herrmann/Gérard Larrousse e o Ford GT-40 de Ickx / Oliver. Na última hora, Ickx e Herrmann adiantaron continuamente aos demais, o Porsche era máis rápido nas rectas debido a que tiña menor resistencia aerodinámica, mentres que se pasaba na freada debido a que pastillas de freo estaban gastadas e o equipo calculaba que non había tempo suficiente para cambialas. Ickx gañou a carreira pola marxe máis pequena da historia da carreira, con menos de 120 m. entre os dous coches, a pesar de perder a unha maior distancia intencionadamente ao principio. El tamén gañou a súa batalla pola seguridade: a partir de 1970, todos os pilotos poderían iniciar a carreira sentados nos seus coches cos cintos apertados.
En 1983, Ickx foi o líder do equipo Porsche, pero o seu novo compañeiro de equipo foi máis rápido que el: o mozo alemán Stefan Bellof fixou unha nova marca de volta en Nürburgring na última carreira de autos deportivos celebrado na configuración orixinal do circuíto favorito de Ickx. Ao final resultou que, Ickx e Bellof ían participar en polémicos sucesos no futuro.
Outras carreiras
Despois da súa retirada como piloto de carreiras profesional, continuou competindo no Rally París-Dakar, gañando en 1983 e incluso competindo coa súa filla Vanina nos últimos anos. Hoxe en día, aparece nos acontecementos históricos como piloto, como o Goodwood Festival of Speed e Monterey Historics, polo xeral con Porsche e Ferrari. Segue actuando como o Director de Carreira no Gran Premio de Mónaco e segue sendo residente de Bruxelas.
Gimli
Gimli é un personaxe do legendarium de J. R. R. Tolkien que aparece na súa obra O Señor dos Aneis. Nalgunhas ocasións fálase del como: Gimli fillo de Glóin ou Gimli Amigo dos Elfos. Naceu nas Montañas Azuis ó oeste da Terra Media. Era descendente de Durin o Inmortal.
Na adaptación ó cine
Na triloxía levada ó cine por Peter Jackson, Gimli é interpretado por John Rhys-Davies, que foi deliberadamente elixido porque era máis alto que os actores que interpretaban ós Hobbits. Así, nas escenas onde Gimli e os hobbits aparecían ó mesmo tempo, parecían ter en proporción os seus tamaños respectivos, e nas escenas onde interactuaban con personaxes humanos empregábanse trucos para pór o seu tamaño a escala.
Transferencia de materia
A transferencia de materia ou transferencia de masa é un fenómeno físico que se caracteriza polo movemento neto de materia no espazo. Agrúpase decote xunto co transporte de cantidade de movemento e de enerxía nos chamados fenómenos de transporte xa que o seu tratamento matemático é semellante e, ademais, aparecen a miúdo combinados en distintos procesos físicos.
Actiniarios
As anemones no acuario
miniatura|220px|[[Peixe pallaso xunto á súa anemone.]]
Will Sampson
Will Sampson, nado en Okmulgee (Oklahoma) o 27 de setembro de 1933 e finado en Houston (Texas) o 3 de xuño de 1987, foi un actor e artista nativo americano muskogee. Famoso polo seu papel de Xefe Bromden no filme Alguén voou sobre o niño do cuco (1975).
Estremadura, Portugal
Estremadura é unha antiga comarca ou provincia portuguesa estabelecida na Idade Media e extinta no século XIX, debendo o seu nome derivar do latín Extrema Durii (extremos do Douro), por designar os territorios adquiridos, durante a chamada Reconquista, no sur do Douro (a orixe etimolóxica da comunidade autónoma española homónima). Co avance cristián cara ao sur, a noción de Estremadura, como terra de fronteira, foi tamén alongándose, de tal forma que, no século XV, a Estremadura correspondía, grosso modo, ao que posterioremnte serían os distritos de Aveiro, Coímbra, Leiria, Lisboa, Santarém e Setúbal.
Chromobacterium violaceum
Chromobacterium violaceum é unha especie de bacterias gramnegativa, anaerobia facultativa, non esporulante e con forma de cocobacilo. Forma parte da flora bacteriana normal da auga e o solo de rexións tropicais e subtropicais do mundo. Produce un antibiótico natural chamado violaceína, que pode ser útil no tratamento do cancro de colon e outros cancros. Crece facilmente en ágar nutriente, producindo distintivas colonias convexas baixas e lisas cun brillo metálico violeta escuro (debido á produción de violaceína). O seu xenoma completo foi publicado en 2003. Ten a capacidade de degradar restos de petróleo vertidos no mar.
Offa de Essex
Traxectoria
Consérvase unha carta de doazóns de terras en Warwickshire (S64) atribuída a el, aínda que el é descrito como rei de Mercia no canto de rei de Essex. Poderíase tratar dunha copia mal feita dunha auténtica feita en conxunto con Coenred de Mercia. Houbo outra carta (probabelmente auténtica) que xa non se conserva (S1784) na que Offa fixo unha doazón de terras da cidade de Hemel Hempstead para o bispo de Londres.
Lusaca
Comunicacións
miniatura|dereita|250px|Hora-punta na Cairo Road Lusaca é o centro de comunicacións do país. Hai estradas en dirección a todas as capitais provinciais de Zambia. Ten comunicacións ferroviarias con Livingstone, Ndola, Kasama e Nakonde. O Aeroporto Internacional de Lusaca, con enlaces internacionais, dista 26 quilómetros do centro da cidade.
Epaminondas
Fontes históricas
Por todas estas razóns hoxe en día atopámonos nunha situación na que o personaxe histórico de Epaminondas é virtualmente descoñecido, e en particular en comparación con personaxes case contemporáneos como o conquistador macedonio Alexandre Magno ou o xeneral ateniense Alcibíades.
Despois do golpe de estado
Cando chegaron a Esparta as noticias do levantamento en Tebas, enviouse en primeiro lugar un exército baixo o mando do rei espartano Cleómbroto I, que volveu sen ter chegado a entrar en combate contra os tebanos. Seguidamente enviouse un novo exército comandado polo diarca espartano Axesilao II para someter á cidade. Os tebanos, con todo, decidiron non enfrontarse directamente ao exército espartano no campo de batalla, e construíron unha trincheira e unha barricada nos arredores de Tebas, tras a que se parapetaron, evitando o avance espartano contra a cidade. Os espartanos dedicáronse a saquear a zona tratando de facer saír aos tebanos, pero estes permaneceron no seu refuxio e, finalmente, os espartanos fóronse, co que Tebas mantivo a súa independencia. A vitoria subiu a moral dos tebanos, que comezaron a afrontar unha serie de operacións militares dirixidas contra outras cidades veciñas.
Orio Arraunketa Elkartea
Historia
Ao longo da súa historia, o Ario Arraunketa Elkartea gañou en 31 ocasións a Bandeira da Concha, sendo o club máis laureado da regata.
Epaminondas
A década dos anos -360.
O ano seguinte os tebanos invadiron o Peloponeso, buscando acabar co poder espartano de forma definitiva. Non está claro cando comezaron os tebanos a pensar non só en acabar coa hexemonía espartana, senón en substituíla coa súa propia, pero en calquera caso chegou un momento en que ese se converteu no seu obxectivo. Hans Beck di que, ao contrario do que pasara con Esparta e a liga do Peloponeso ou con Atenas e a liga de Delos, Tebas non tentou de ningún modo crear un imperio ou atar aos seus aliados nalgún tipo de organización permanente e estábel. No seu lugar, tras a batalla de Leuctra os obxectivos de Tebas dirixíronse a esforzos diplomáticos na Grecia central, en lugar de en esquemas de dominación máis aló desas fronteiras. A finais do ano -370, a rede de alianzas tecida desde Tebas deulle seguridade na súa área, o que non tivera antes de Leuctra, e permitiulle suficiente marxe de manobra como para pensaren na expansión da influencia tebana máis aló deses límites.
Legado
En Mantinea, Tebas enfrontouse ás forzas combinadas dos máis grandes estados de Grecia, pero a vitoria non lle supuxo ningunha vantaxe. Con Epaminondas fóra de escena, os tebanos volveron á súa tradicional política defensiva, e uns anos despois Atenas substituíunos no liderado do sistema político grego. Ningún estado grego volveu someter a Beocia da mesma forma en que se viu sometida durante a hexemonía espartana, pero a influencia de Tebas foise difuminando rapidamente no resto de Grecia. Finalmente, na Batalla de Queronea, as forzas combinadas de Tebas e Atenas, xuntas nun intento desesperado de aguantar ante Filipo de Macedonia, foron derrotadas de forma esmagadora, e a independencia de Tebas chegou ao seu fin. Tres anos despois, empuxados por un falso rumor de que Alexandre Magno fora asasinado, os tebanos rebeláronse, e Alexandre esmagou a revolta e destruíu a cidade, masacrando ou reducindo á escravitude a todos os seus cidadáns. Só 27 anos despois da morte do home que a fixo preeminente en toda Grecia, a cidade de Tebas foi borrada da face da terra. A súa historia, que durara un milenio, finalizou en só uns poucos días. miniatura|300x300px|Ruínas de [[Tebas, Grecia|Tebas.]] Epaminondas, por tanto, é lembrado por igual como liberador e como destrutor. Foi considerado tanto no mundo grego como no romano como un dos homes máis grandes da historia. Cicerón eloxiouno como «o primeiro home, na miña opinión, de Grecia» e Pausanias escribiu un poema honorario para a súa tumba : Polos meus consellos foi Esparta privada da súa gloria, E a santa Mesenia recibiu por fin aos seus fillos.
Berberidaceae
Fitoquímica
A familia presenta numerosos tipos de alcaloides, sendo o máis común a berberina, unha bencilisoquinolina que tingue a planta de amarelo. A protopina, un alcaloide aporfínico, está presente en Nandina e a darvasamina, unha quinolizidina, en Gymnospermium. Aparecen ademais flavonois (miricetina, quercetina, kaempferol) e flavonoides isoprenilados. Non cianoxenéticas, agás Nandina, con compostos derivados da tirosina. Fisioloxía C3 rexistrada en Berberis e Leontice.
Usos
Numerosas especies desta familia teñen usos como fármacos tradicionais, especialmente en Asia oriental. Sinopodophyllum hexandrum úsase coma veleno e en xardinaxe. Podophyllum peltatum úsase como insecticida, un dos seus compostos, o etopósido úsase contra o cancro de pulmón; con todo, as súas baga s son comestíbeis.
Xusto de Canterbury
Bispo de Rochester
Sábese que Aethelberht construíu unha catedral para el en Rochester, polo que os cimentos dunha nave e o presbiterio situados parcialmente baixo da Catedral de Rochester actual poderían datar desa época. O que queda dos cimentos dun edificio rectangular, preto da parte sur da catedral moderna, poderían ser tamén restos arquitectónicos contemporáneos de Xusto, ou quizais parte dun edificio romano.
Arcebispo
Tras a súa morte foi considerado un santo e outorgóuselle como día festivo o 10 de novembro. En 1090, aproximadamente, os seus restos foron trasladados a un sepulcro próximo ao altar maior da abadía de Santo Agostiño en Canterbury. Sobre esa mesma época escribiuse unha Vida acerca del por Goscelin de Saint-Bertin, así como un poema por parte de Rexinaldo de Canterbury. O material adicional de Thomas de Elmham, Xervasio de Canterbury e Guillerme de Malmesbury, cronistas do Medievo tardío, engade pouco ou nada ao relato orixinal de Beda sobre a vida de Xusto.
Jesús Gil y Gil
Traxectoria
Comezou a súa vida laboral nunha tenda de repostos de automóbiles logo de abandonar os estudos de Ciencias Económicas.
Christian Ludwig Nitzsch
Abreviatura
A abreviatura Nitzsch emprégase para recoñecer a como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.
Tratado de Svalbard
Contexto político
En 1916, en plena gran guerra, ACC vendeu a súa posición a intereses nórdicos e á compañía norueguesa (hoxe estatal) Store Norske Spitsbergen Kulkompani, alén doutras dúas empresas escandinavas e dunha neerlandesa, formando as primeiras colonias permanentes de dimensión apreciable no arquipélago. O interese dos rusos, que tamén pretendían acceso ao carbón da illa, levou a unha crecente tensión en torno ao dominio da illa. Terminada a guerra, as potencias aliadas vencedoras resolveron apoiar as pretensións norueguesas, o que levou á sinatura en París (Sèvres), o 9 de febreiro de 1920, dun tratado que clarificase estas materias.
Eleccións municipais en Navia de Suarna
Composición das Corporacións
Corporacións democráticas en Navia de Suarna desde a aprobación da Constitución de 1978.
Locomoción acuática
Evolución da natación
En 2013 Pedro Renato Bender, un investigador do Instituto da Evolución Humana da Universidade de Witwatersrand, propuxo unha teoría para explicar a perda dese instinto. Denominada hipótese do antepasado común de Saci (polo personaxe Saci do folclore brasileiro que non pode cruzar barreiras acuáticas), sostén que a perda da capacidade instintiva de natación nos simios se explica mellor como unha consecuencia de restricións relacionadas coa adaptación á vida arbórea do seu último antepasado común. Bender hipotetizou que o simio ancestral evitaba cada vez máis os corpos de auga profundos cando o risco de expoñerse á auga era claramente maior que as vantaxes de cruzala. Un contacto cada vez menor cos corpos de auga levaría despois á desaparición do instinto de nadar ao xeito dos cans.
Organismos con pseudópodos
O movemento ameboide usando pseudópodos, que presentan algúns protzoos e células, realízase incrementando a presión nun punto da membrana plasmática como resultado da polarización da proteína actina entre o córtex e a membrana. A medida que crece a presión, a membrana é empurrada cara ao exterior formando unha prolongación da célula, que é o pseudópodo. Cando o pseudópodo se move cara a fóra, o resto do corpo é impulsado cara adiante pola tensión cortical, o que permite que a célula se mova por medios fluídos. Ademais, a dirección do movemento está determinado pola quimiotaxe. Cando ocorre unha quimioatracción nunha área particular da membrana celular, pode empezar a polimerización da actina e o movemento da célula nesa dirección. Un excelente exemplo de organismo que utiliza pseudópodos para moverse é o protozoo Naegleria fowleri.
Invertebrados
Nos aniamis bilaterais, hai moitos métodos de natación. Os (quetógnatos) ondulan os seus corpos con aletas, non moi diferentes ás dos peixes. Os nematodos nadan ondulando o seu corpo sen aletas. Algúns grupos de artrópodos poden nadar, especialmente os crustáceos. A maioría dos crustáceos, como os camaróns, nadan utilizando unhas patas natatorias especiais chamadas pleópodos. Os cangrexos nadadores fano con patas andadoras modificadas (pereiópodos). O crustáceo Daphnia, nada batendo as súas antenas.
Hidrodeslizador
miniatura|O tiburón [[Triakis semifasciata angula a súa aleta pectoral para que se comporte como un hidrodeslizador que cambia o ángulo de ataque.]]
Natación por arrastre ou resistencia
Os apéndices dos organismos acuáticos propulsan mediante dous mecanismos principais e biomecanicamente extremos. Algúns teñen unha natación impulsada pola sustentación, que pode ser comparada con voar, xa que os apéndices baten como ás, e reducen a resistencia sobre a superficie do apéndice. Outros usan unha natación sustentada pola resistencia ou arrastre, que pode compararse coa acción dun remo, con movementos nun plano horizontal, ou ben con movementos no plano parasaxital.
Réptiles
As serpes terrestres, malia teren unha forma hidromecanicamente 'mala' cunha sección transversal aproximadaemdnte circular que se adelgaza gradualmente cara á parte posterior, nadan bastante rapidamente cando cómpre cunha proplsión de tipo anguiliforme.
Reaccións de escape
A velocidade á que pode dobrarse o corpo está limitada pola resistencia da inercia de cada parte do corpo. Porén, esta inercia axuda o peixe a crear propulsión como resultado do momento xerado contra a auga. As ondas de ondulación crean un momento cara atrás contra a auga proporcionando o impulso cara adiante necesario para que o peixe avance.
Eficiencia
A eficiencia de propulsión de Froude pode calcularse segundo esta fórmula:
onde U1 = velocidade da corrente libre e U2 = velocidade do chorro. Unha boa eficiencia para a propulsión de tipo caranxiforme está entre o 0,5 e o 0,8.
Minimización da resistencia
O número de Reynolds (Re) é unha medida da relación entre as forzas inercial e viscosa en fluxos ((lonxitude do animal x velocidade do animal)/viscosidade cinemática do fluído).
Evolución secundaria
Algúns animais non fan unha vida preferentemente acuática pero teñen tamén algunhas adaptacións para nadar e desenvolverse ben na auga. O gato pescador (Prionailurus viverrinus) ten un estilo de vida semiacuático con adaptacións especiais con dedos palmados. Algunhas razas de cans, os tigres e xaguares poden nadar. Os gatos xeralmente gustan pouco da auga, pero os gatos adultos poden nadar. Os cabalos, alces son potentes nadadores, e poden viaxar longas distancias pol auga. Os elefantes poden nadar incluso en augas profundas. O coello de Indias é un excelente nadador. Os ratos non gustan da auga pero poden tamén nadar. Outros animais como hipopótamos, castores, londras, entre outros, fan unha vida practicamnte anfibia.
Política do fillo único
1953 - Intentos de control da natalidade: primeiro censo moderno
A partir de agosto de 1959, o Ministerio de Saúde Pública desenvolve unha campaña de control da natalidade rodeada dun grande esforzo propagandístico, aínda que sen efectos visibles na fecundidade. É o primeiro intento que apenas dura uns meses xa que a Revolución Cultural, co seu Gran Salto Adiante provocou o caos e para numerosos autores a gran fame negra do período 1958 a 1961, facendo descender a poboación. Nese contexto a planificación familiar é un asunto menor. Co fin de facer fronte ao problema do rápido crecemento da poboación, a finais de 1954 entraba en vigor oficialmente a primeira campaña de planificación familiar ou da natalidade (denominado jihua shengyu), centrada principalmente en animar as parellas a planear con antelación o número de fillos e a tomar medidas co fin de evitar embarazos non desexados. Para iso, recomendouse atrasar a idade de matrimonio e espazar o tempo entre un nacemento e o seguinte, recorrendo á vez ao uso de anticonceptivos
Primeiros límites ao número de fillos
A mediados do setenta establécense obxectivos de control numéricos por unidades administrativas e por primeira vez establécense límites no número de fillos por familia:
Política de fillo único na China
250px|miniatura|Familia chinesa cun só fillo en [[Beijing.]] A política dun-neno, incentiva aos pais a ter soamente un neno en zonas rurais e espazos urbanos. Con todo,os pais con varios fillos reciben as mesmas vantaxes que os que teñen soamente un neno. O límite fíxose cumprir fortemente en zonas urbanas, pero a posta en práctica real varía en función da localización. Na maioría das zonas rurais, permítese ás familias ter dous nenos si o primeiro neno é feminino ou lisiado. Os segundos nenos están conforme á cadencia de nacementos (xeralmente 3 ou 4 anos). Os nenos adicionais darán lugar a multas elevadas: requiren pagar penas monetarias e poderíanselles denegar ás familias que violan a política primas no seu lugar de traballo. Non contan aos nenos nados en países de ultramar baixo política si non obteñen cidadanía chinesa. Os cidadáns chineses que volven do estranxeiro poden ter un segundo neno.
Relaxación da política de fillo único
A partir dese momento, algunhas parellas poderían ter un segundo fillo. Baixo a nova política, as parellas poderían ter dous fillos se un dos pais é fillo único. Antes, unha parella só podía ter un segundo fillo se ambos os pais eran fillos únicos.
Fin da política de fillo único
Durante moitos meses estivo a especularse acerca da posibilidade de que Pequín abandonase a súa controvertida medida de planificación familiar, xa que cada vez máis estudos e expertos alertaban da “bomba de reloxaría” que se está fraguando no país.
Ismael Serrano
Ismael Serrano Morón, nado en Madrid o 9 de marzo de 1974, é un cantautor español da nova xeración de cantautores aparecida nos anos noventa. As súas letras son unha mestura de cancións de amor e desamor e música reivindicativa, propias da canción de autor. Non en balde, entre outras, recoñece influencias de Serrat, Aute, Joaquín Sabina ou Silvio Rodríguez, así como de poetas do talle de Luis García Montero ou Mario Benedetti.
Ostrácodos
Ciclo vital
Os ostrácodos macho teñen dous penes, que se corresponden coas dúas aberturas xenitais ou gonóporos das femias. Os espermatozoides adoitan ser grandes e están enrolados dentro dos testículos antes do apareamento; nalgúns casos, os espermatozoides desenrolados poden ter ata seis veces a lonxitude total do corpo do macho. O apareamento ocorre tipicamente durante o enxameamento, cun gran número de femias que nadan para unirse aos machos. Algunhas especies son parcial ou totalmente partenoxenéticas.
Cosacos
Consonte ó censo oficial da Federación de Rusia do ano 2002, por primeira vez despois do censo do ano 1897, máis de 140.000 persoas de ambos os sexos (0,1% do total da poboación) en Rusia en forma aberta indicaron a súa nacionalidade como cosaca, residentes e cidadáns de Rusia.