cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
David Steadman
Abreviatura
A abreviatura Steadman emprégase pra recoñecer a como autoridade na descrición e taxonomía en paleontoloxía e zooloxía.
Liam Payne
Traxectoria
En 2016, Payne firmou un contrato con Capitol Records como solista. En maio de 2017, Payne lanzou "Strip That Down" como sinxelo principal do seu álbum de debut. Conseguiu o posto 3 no UK Singles Chart e o posto 10 no US Billboard Hot 100, sendo certificado platino en ambos os países.
Vilanova, Vilanova, Monterroso
Vilanova é un lugar da parroquia de Vilanova no concello lucense de Monterroso, na comarca da Ulloa. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2020 tiña 27 habitantes (14 homes e 13 mulleres).
Cefalocáridos
Características
A anatomía dos cefalocáridos é simple, comparada coa doutros crustáceos (especialmente cos malacostráceos). O seu tamaño é moi pequeno, de entre 2 e 4 mm de lonxitude. O corpo é longo, comprimido na zona cefálica, sen ollos compostos, cun tórax dividido en oito segmentos con apéndices birrámeos, sen maxilípedos, e un abdome con once segmentos, no último dos cales articúlase o telson, pero nom outros apéndices.
Sonia Gandhi
Vida persoal
En agosto de 2011, recibiu cirurxía con éxito para un cacro cervical nos Estados Unidos no Memorial Sloan–Kettering Cancer Center de Nova York. Volveu á India o 9 de setembro despois do seu tratamento. Falando o 18 de xullo de 2012 sobre se o seu fillo tería un papel máis importante no partido, dixo que era Rahul o que tiña que decidir.
Ramelle
O topónimo galego Ramelle pode facer referencia a:
Linguas witoto
Linguas da familia
A familia witoto está formada polas seguintes linguas: (†) = lingua morta
João Café Filho
João Fernandes Campos Café Filho, nado en Natal o 3 de febreiro de 1899 e finado no Río de Xaneiro o 20 de febreiro de 1970, foi un avogado e político brasileiro, presidente do seu país entre 1954 e 1955.
Louis Tomlinson
Traxectoria
Tomlinson comezou a súa carreira como actor, aparecendo nunha película da ITV e nunha serie da BBC. En 2010, converteuse en membro de One Direction despois de ser rexeitado como solista no programa Factor X. One Direction publicou un total de cinco álbums, fixo catro xiras internacionais e foi candidato a diversos premios, converténdose nunha das bandas de máis éxito do seu momento.
Maruxa Boga
María Josefina Boga Romaní, máis coñecida como Maruxa Boga, nada en Buenos Aires en 1915 e finada o 26 de xullo de 2010, foi unha locutora de radio, actriz e xornalista galega.
Don Quixote da Mancha
Segunda parte
A segunda parte de Don Quixote caracterízase per estar máis achegada estilisticamente á novela moderna por que non aparecen tantos personaxes como na primeira parte (o protagonismo recae exclusivamente en Don Quixote e Sancho) e o punto de vista narrativo é máis homoxéneo. Na segunda parte nárrase a terceira e derradeira saída, co encontro co bandoleiro Perot Rocaguinarda, a estadía en Barcelona, a recuperación do siso e o final de Don Quixote.
A Cañoteira, Saídres, Silleda
A Cañoteira é un lugar da parroquia de Saídres no concello pontevedrés de Silleda. No ano 2007 tiña 14 habitantes (8 homes e 6 mulleres ).
Serafín Sieiro Moreira
Traxectoria
Contratista, prestamista e recadador de impostos do concello de Cerdedo. Foi elixido alcalde de Cerdedo o 14 de abril de 1920.
Mínimos cadrados lineais
Os mínimos cadrados lineais é unha técnica de optimización matemática para encontrar unha solución aproximada dun sistema de ecuacións lineais que non ten solución exacta. Isto acostuma ocorrer se o número de ecuacións (m) é maior que o número de variables (n). (Véxase tamén regresión lineal.)
Narciso Escobar Rodríguez
Narciso Escobar Rodríguez, nado en Villablino (Provincia de León) o 9 de xaneiro de 1937, é un exfutbolista español que xogaba na demarcación de dianteiro.
O Xuncal, Corvelle, Vilalba
O Xuncal é un lugar da parroquia de Corvelle no concello lucense de Vilalba na comarca da Terra Chá.
Fundación Europea de Educación Ambiental
miniatura| A Fundación Europea de Educación Ambiental (FEE) é unha organización privada. No ano 1982 creou un logotipo e unha bandeira, a Bandeira Azul de Europa, para premiar ás praias e portos deportivos de maior calidade ambiental. Cada ano, un xurado europeo valora as candidaturas presentadas polos concellos costeiros europeos e concede bandeiras azuis aos que cumpren unha serie de requisitos que son:
Galiciaé
Traxectoria
Segundo os datos de OJD Interactiva, en outubro de 2009 contaba cuns 140.000 visitantes únicos, cunha media de 10.700 lectores diarios.
Debuxo técnico
Existen dous modelos de representación: o método europeo (ou do primeiro diedro) e o método americano (ou do terceiro diedro).
Bandeira Azul
Provincia de Lugo
miniatura|Praia das Catedrais. 22 bandeiras.
Cirrio
Características
Son semellantes ás salanganas de Asia e Oceanía, que pertencen a outra tribo, a dos colocaliinos e, ambos os grupos, morfoloxicamente parecidos ás andoriñas, pero non están estreitamente emparentados con elas, nin con ningún paseriforme; as semellanzas coas andoriñas son só o resultado dunha converxencia evolutiva.
The Andrews Sisters
The Andrews Sisters (en galego As Irmás Andrews) foi un grupo formado polas irmás LaVerne Sophie Andrews (contralto, 6 de xullo de 1911 - 8 de maio de 1967), Maxene Angelyn Andrews (soprano, 3 de xaneiro de 1916 - 21 de outubro de 1995) e Patricia Marie Andrews, coñecida como Patty, (mezzosoprano e cantante principal, 16 de febreiro de 1918 - 30 de xaneiro de 2013). O seu éxito de 1941 "Boogie Woogie Bugle Boy" pode ser considerado un exemplo temperán de rhythm and blues or jump blues.
Interrupción da súa carreira
En 1956 as irmás reconciliáronse e asinaron un novo contrato discográfico con Capitol Records (coa cal Patty asinara como solista) e lanzaron unha ducia de sinxelos durante 1959, algúns con estilo de rock and roll que non foron moi ben recibidos, e tres álbums hi-fi, incluíndo un LP de cancións bailables dos anos 20 coa orquestra de Billy May. En 1962, asinaron con Dot Records e gravaron discos durante máis de cinco anos, tanto versións de antigos éxitos como material novo, como "I Left My Heart In San Francisco", "Still", "The End of the World", "Puff the Magic Dragon", "Sailor", "Satin Doll", ou as cancións de Come September e Un homme et une femme. Fixeron moitísimas xiras durante os anos 60, aparecendo nos clubs nocturnos de moda en Las Vegas, Nevada, California e Londres.
Regreso
Volveu aparecer ante a opinión pública a finais dos anos 70, como panelista habitual no espectáculo The Gong Show. Maxene tivo unha reaparición de éxito en 1979 como solista de cabaret e realizou xiras por todo o mundo os seguintes quince anos. Gravou en 1985 un álbum en solitario titulado "Maxene: An Andrews Sister" para Bainbridge Records. Patty debutou na súa propia actuación en solitario en 1981, pero non obtivo a mesma aceptación da crítica que a súa irmá, a pesar de que era ela quen fora considerada a estrela do grupo. A maior queixa da crítica foi que o show de Patty se concentraba demasiado no antigo material de The Andrews Sisters, o que non permitía que o talento propio de Patty como vocalista de blues saíse á luz.
Circuíto Park Zandvoort
1930 a mediados da década de 1980
esquerda|miniatura|[[Gran Premio dos Países Baixos de 1961.]] Había plans para as carreiras en Zandvoort antes da segunda guerra mundial: a primeira carreira de estrada tivo lugar o 3 de xuño de 1939. Non obstante, non se construíu unha pista de carreiras permanente ata despois da guerra, empregando estradas construídas polo exército alemán ocupante. Ao contrario da crenza popular John Hugenholtz non se lle pode acreditar o deseño da pista Zandvoort, aínda que estivo implicado como presidente do Nederlandse Automobiel Ren Club (Dutch Auto Racing Club) antes de converterse no primeiro director de pista en 1949. Pola contra, foi o gañador de Le Mans de 1927, S. CH "Sammy" Davis o que foi incluído como asesor de deseño de pistas en xullo de 1946 aínda que o trazado foi parcialmente ditado polas estradas existente.
O circuíto
O deseño do circuíto foi modificado e alterado varias veces:
Ciudad Real Madrid
Estadio Alfredo Di Stéfano
O estadio foi inaugurado cun encontro entre o primeiro equipo, o Real Madrid Club de Fútbol e o Stade de Reims, en honra á final da primeira Copa de Europa, máxima competición de clubs europeos, que foi gañada polo equipo branco por 4-3. Antes de devandito encontro xogouse un partido que enfrontou ao equipo de veteranos do club contra un combinado de veteranos da selección española, que precedeu ao acto de presentación e homenaxe ao presidente de honra Alfredo Di Stéfano, emblemático xogador do club do que toma o seu nome.
Módulos
Estes atópanse nunha disposición lonxitudinal que irá percorrendo os distintos módulos desde os equipos benxamíns, os máis pequenos dentro da disciplina do club, ata as instalacións do primeiro equipo, nun percorrido que asemella o ascenso dos xogadores polas distintas categorías do Real Madrid.
Pavillón
Ata entón a sección realizaba os seus adestramentos no polideportivo da Cidade do fútbol de Las Rozas —desde que se demoleu o pavillón Raimundo Saporta situado na antiga Cidade Deportiva— e, desde 2009, no Valle de las Cañas, onde si logrou converter a instalación en centro de adestramento para todas as categorías, pero sen residencia. Do mesmo xeito, tamén se sitúan as oficinas do baloncesto, ata agora localizadas no Estadio Santiago Bernabéu. Á espera queda a construción do Pavillón onde o primeiro equipo xogue os seus encontros.
Do ermo
O lirismo da natureza
Nestes poemas franciscanos hai versión ao galego ou adaptacións de poetas en español ou doutras linguas, como Teixeira de Pacoaes ou Lamartine. Para Xosé Ramón Pena:
Howard L. Sanders
Traxectoria
Nese mesmo describiu a clase dos Cephalocarida, no traballo:
Lago Baikal
A área pouco definida arredor do lago é ás veces coñecida como Baikalia. É menos común que o concepto de Transbaikalia ou Dauria, a rexión ao leste do Baikal, fogar de miles de especies vexetais e animais, moitas das cales son endémicas da rexión. É tamén o fogar dos buriatos, criando gando, cabras, camelos, ovellas e cabalos , onde a temperatura varía desde un mínimo de -19 °C ata un máximo de 14 °C.
All the Money in the World
All the Money in the World é un filme británico-estadounidense de 2017 dirixido por Ridley Scott e escrito por David Scarpa. Está baseado no libro de John Pearson Painfully Rich: The Outrageous Fortunes and Misfortunes of the Heirs of J. Paul Getty. Está protagonizado por Michelle Williams, Christopher Plummer, Mark Wahlberg e Romain Duris. O filme conta a historia de J. Paul Getty e o seu rexeitamento a pagar o rescate do secuestro do seu neto a mans dun grupo de mafiosos de 'Ndrangheta, que retiveron ó seu neto John Paul Getty III en 1973.
Luís Nodar Castro
Luís Nodar Castro, nado en Esteiro (Nogueirosa, Pontedeume) en 1910 e finado en Ferrol o 9 de xullo de 1937, foi un albanel e político galego.
Sened
A Lista Real de Abidos denomínalle Senedi. Na Lista Real de Saqqara figura como Senedy.
Sarcophilus
Sarcophilus é un xénero de marsupiais carnívoros dasiúridos do que existe unha única especie actual, o diaño de Tasmania e outras extinguidas coñecidas por fósiles.
Harry Potter e as reliquias da morte (1ª parte)
Harry Potter e as reliquias da morte (1ª parte) é unha película de fantasía e drama dirixida por David Yates e a primeira das dúas baseadas na novela homónima escrita por J. K. Rowling. É o sétimo filme da serie de filmes de Harry Potter. Foi escrito por Steve Kloves e producido por David Heyman, David Barron e Rowling. A historia céntrase na busca que emprende Harry Potter co obxectivo de atopar e destruír os Horcrux que proporcionan inmortalidade a Lord Voldemort. A película está protagonizada por Daniel Radcliffe como Harry Potter, con Rupert Grint e Emma Watson como os mellores amigos de Harry, Ron Weasley e Hermione Granger. O resto do elenco inclúe a Ralph Fiennes, Helena Bonham Carter e Alan Rickman.
Twin Fantasy (Face to Face)
Na versión en CD está incluído o álbum orixinal de 2011.
Antecedentes
Twin Fantasy naceu como un álbum en solitario publicado por Will Toledo, principal compositor e cantante de Car Seat Headrest, o día 2 de novembro de 2011. Nunha entrevista para CityBeat Toledo explicou que debido á súa falta de recursos Twin Fantasy non foi capaz de acadar a expansividade que orixinalmente quería, engadindo que, "sinselamente nunca pareceu que o libro estivese pechado". Inicialmente considerou unha reedición, pero despois de reunirse co selo independente Matador Records en 2015, Toledo decidiu revisar todo o material tras o lanzamento de Teens of Style e Teens of Denial.
Gravación e lanzamento
O 13 de decembro de 2017 a banda lanzou a versión regravada de "Beach Life-In-Death" en Spotify sen ningún anuncio previo. Este feito disparou os rumores entre os seguidores do grupo sobre que o álbum podería ser regravado no seguinte ano. O 27 de decembro, os seareiros atoparon unha lista de Amazon que detallaba unha versión regravada de Twin Fantasy, e posteriormente subírona ao subreddit de Car Seat Headrest. Despois apareceu unha lista en SRCVinyl.com, con data do 16 de febreiro de 2018, que contiña unha versión resumida do anuncio de prensa de Matador Records.
Encoro hidroeléctrico de Itaipú
Acordo entre o Brasil, Paraguai e a Arxentina
Outro marco importante, na área diplomática, foi a sinatura do Acordo Tripartito entre o Brasil, Paraguai e a Arxentina, en 19 de outubro de 1979, para aproveitamento dos recursos hidráulicos no treito do Río Paraná desde as Sete Caídas até a foz do Río da Prata. Este acordo estabeleceu os niveis do río e as variacións permitidas para os diferentes emprendementos hidroeléctricos na bacía común aos tres países. Naquela época, cando os tres países eran gobernados por ditaduras militares, había o temor da Arxentina que nun eventual conflito o Brasil abrise completamente as comportas de Itaipú, inundando a cidade de Buenos Aires.
Expansión da capacidade en 2005
O aumento da capacidade permitirá que 18 unidades xeradoras permanezan funcionando o tempo todo, en canto dúas permanecen en operación (hoxe, 16 operan en canto faise a manutención periódica de dúas).
Brasiguaios
O espello de auga da fábrica alagou diversas propiedades de moradores do extremo oeste do Estado do Paraná. As indemnizacións non foron suficientes para que os agricultores comprasen novas terras no Brasil. Sendo as terras no Paraguai máis baratas, millares emigraron para ese país, criando o fenónemo social dos brasiguaios -brasileiros e os seus familiares que residen en terras paraguaias na fronteira co Brasil-.
Compensacións
Vexa como ficou a distribución aos municipios paranaenses, acumulada ao longo deses anos:
miniatura|250px|Vista do depósito
Escavacións
Fonte: http://www.itaipu.gov.br/
Neferkara
Na Lista Real de Saqqara Neferkara é o oitavo nome e está situado entre Sened e Neferkaseker, na segunda dinastía. No Canon Real de Turín Neferkara, ou Aaka, está no rexistro 2.25, entre Sened e Neferkasocar.
República Partenopea
Orixes da república
Finalmente, os franceses chegaron até as portas de Nápoles. O 22 de decembro de 1798, o rei Fernando abandonou a capital para trasladarse a Sicilia. Así e todo a resistencia foi eficaz, segundo recoñeceu o propio xeneral Championnet, pero inútil. Os defensores foron bombardeados polos mesmos napolitanos xacobinos que apoiaban a invasión fransesa e finalmente lograron tomar o Castel Sant'Elmo. Esta contenda, próxima a unha guerra civil, custou a vida de oito mil napolitanos e un milleiro de franceses.
Talatosuquios
Os rexistros temperáns do grupo son fósiles de Pelagosaurus typus e Steneosaurus sp. de estratos do Xurásico inferior de Europa, Suramérica e Madagascar. Os últimos rexistros son de estratos de mediados do Cretáceo de Europa.
TRS 4
TRS 4 (Tetrahedron Research Satellite 4), tamén denominado ERS 9, foi un satélite artificial estadounidense lanzado o 19 de xullo de 1963 mediante un foguete Atlas-Agena B desde a Base Vandenberg da Forza Aérea.
Illas Aleutianas
Case todo o arquipélago forma parte do estado de Alasca, Estados Unidos, pero o extremo oeste pertence a Rusia.
Lista das Illas Aleutianas
Listaxe de leste a oeste dos maiores grupos das Illas Aleutianas, as illas esta por orde alfabetico. O nome en aleutiano está entre parentese.
Stari Grad, Belgrado
Stari Grad (en serbio cirílico: Градска општина Стари град) é un dos 17 municipios urbanos da cidade de Belgrado, na rexión de Šumadija. A cidade é a parte máis central e máis antiga da capital. En termos de poboación, segundo o censo de 2011, tiña 48.061 habitantes. A área do municipio é de 7 km2. Sitúase na altitude de 125 metros sobre o nivel do mar.
Pontedeume, Pontedeume
Santiago de Pontedeume é unha parroquia que se localiza no norte do concello coruñés de Pontedeume. Segundo o Instituto Nacional de Estadística tiña en 2010 unha poboación de 4.624 habitantes (2.395 mulleres e 2.229 homes), o que supón unha diminución de 107 habitantes con respecto ao padrón municipal de 2004, cando tiña 4.731 habitantes (2.498 mulleres e 2.233 homes).
Lotus 18
Deseño
A suspensión dianteira era de brazos de dobre forquita con unidade de bobina/amortecedor. A diferenza dos deseños anteriores de Chapman, onde os extremos da barra antienvorco actuaban como unha pata da forquita superior, os 18 tiñan unha barra antienvorco dianteira separada. A suspensión traseira era por brazos de radio superior e inferior cun ángulo inferior invertido, onde o ángulo de lonxitude fixo servía de enlace superior. A unidade de bobina/amortecedor tamén se montou fóra do taboleiro na parte traseira, e ás veces o 18 corría con e sen a barra antienvorco traseira.
Historia nos Grandes Premios
O coche logrou a primeira vitoria na F1 de Lotus, logrouna Innes Ireland na carreira fóra de campionato no Trofeo Glover de 1960, o 8 de abril de 1960. A súa primeira vitoria no campionato mundial sucedeu seis semanas máis tarde, o 29 de maio, aínda que polo equipo Rob Walker, que alugou o coche de Chapman. Pilotado por Stirling Moss, o coche logrou unha gran vitoria no Gran Premio de Mónaco de 1960. Foi un anticipo das vitorias por vir. Moss tamén gañou o Gran Premio dos Estados Unidos ao finalizar a tempada axudando a Lotus a terminar segundo no campionato de construtores.
Illa de Santo Antón
O edificio, que aínda se conserva xunto coas outras dependencias, serviu de cadea durante a guerra civil española para presos contrarios ao alzamento franquista de 1936, pertencentes aos partidos antifascistas e ás organizacións sindicais, ata os anos corenta. Despois da guerra, tódolos edificios das dúas illas foron empregados pola OJE, a organización xuvenil da "Falange Española de las JONS", único partido permitido durante a ditadura franquista.
Allahu Akbar
Transliteración latina do árabe
Allahu Ana Bilyaqini Wabissilahi Saaftadi
Baladi Wanuru L-haqqi Yastau Fi Yadi
Ya Hadihi Ddunya Atilli Wa 'Smai
Bil-haqqi Saufa Fa-saufa Afnihi Mai.
Wikidata
Historia do desenvolvemento
Wikidata lanzouse o 30 de outubro de 2012 e foi o primeiro novo proxecto da Fundación Wikimedia dende 2006.
A creación do proxecto foi financiada por doazóns do Instituto Allen para a Intelixencia Artificial, a Fundación Gordon e Betty Moore e Google Inc., sumando en total 1,3 millóns de euros. O desenvolvemento inicial do proxecto está a ser supervisado por Wikimedia Deutschland e dividiuse en tres fases:
A primeira fase lanzouse o 30 de outubro de 2012. Isto permitiu que se creasen elementos e que puidesen encherse con información básica; unha etiqueta (un nome ou título), un pseudónimo (un nome alternativo á etiqueta), unha descrición e as ligazóns interlingüísticas cara aos artigos da Wikipedia. Cada elemento ten un identificador único precedido da letra Q, por exemplo Q7163 é o elemento para política. Isto permite que a etiqueta, o pseudónimo e a descrición poidan ser traducidos sen favorecer a ningunha lingua en particular.
Jurij Brězan
Traxectoria
Jurij Brězan naceu nunha clínica como Georg Bresan, forma xermanizada que nunca utilizou en público na súa vida adulta. Estudou dende 1928 no instituto de Bautzen, e logo economía. A partir de 1933 traballou para a Domowina, institución cultural e política soraba, e foi activo nun grupo sorabo de resistencia. Na época utilizou o pseudónimo Dušan Šwik. En 1937 e 1938 exiliouse en Praga. Tras o seu regreso estivo preso entre 1938 e 1939. Desde 1942 e 1944 foi soldado da Wehrmacht ata que os norteamericanos o fixeron prisioneiro de guerra. miniatura|Jurij Brězan con [[Christa Wolf (1981)]] De 1945 a 1948, foi funcionario da Domowina e organizou o movemento xuvenil Serbska młodźina así como as brigadas xuvenís sorabas en Iugoslavia, de curta duración. En 1946 entrou no SED. Foi, tamén, vicepresidente da Unión de Escritores da RDA entre 1969 e 1989.
Más País
Más País é un partido político progresista e ecoloxista español, fundado en 2019.
Robert Moog
Traxectoria
Creou a empresa Moog Music Inc., na cal foran producidos os sintetizadores utilizados por artistas como Wendy Carlos (na banda sonora de A Clockwork Orange) e polo grupo de rock progresivo Emerson, Lake & Palmer, polo tecladista Keith Emerson. Lanzou posteriormente o Minimoog, o máis vendido da empresa en todos os tempos. Inventou o Moog Taurus, un sintetizador para ser tocado cos pés, para ser utilizado como un contrabaixo, o Vocoder (ligado a un micrófono, permitía a alteración na voz), o Polymoog, de 1976, polifónico e que viña con sons gravados de fábrica, e o Moog Liberation, teclado que permitía ser colocado no usuario como unha guitarra, alén do Memorymoog, que permitía a gravación de sons polo tecladista.
Vilar, Pontedeume
Historia
En 1884 Vilar e Breamo perderon os barrios e lugares do Picho, Porto, Fontenova, Souto da Vila, Fieitela, Penedos e Aguabar, pois foron anexados á parroquia urbana de Pontedeume.
Batán (máquina)
Historia
Un exemplo de batán-museo está na parroquia de Mezonzo no concello coruñés de Vilasantar. Crese que foi construído polos monxes que habitaban o mosteiro de Mezonzo, onde agora atopamos a igrexa parroquial que data do século XII. De ser certa esta crenza popular, sería un dos batáns máis antigos de España. Impulsado pola auga do río das Gándaras, este batán funcionou ata o ano 1954, momento en que se abandona ata a súa restauración no ano 2001, podendo ser visitado na actualidade polo público.
Capri
Xeografía
Capri está na rexión de Campania, Provincia de Nápoles. A Cidade de Capri é o principal centro de poboación da illa de Capri. Ten dous portos contiguos, Mariña Piccola e Mariña Grande (o porto principal da illa).
Antigüidade e época romana
Tiberio, o sucesor de Augusto, tamén construíu unha serie de vilas en Capri, a máis famosa das cales era Vila Jovis, unha das vilas romanas mellor conservadas de Italia. No 27, Tiberió trasladouse permanentemente a Capri, desde onde gobernou o Imperio ata a súa morte no 37.
Idade Media e Moderna
En 1496, Federico I de Nápoles estableceu a paridade legal e administrativa entre os dous asentamentos de Capri e Anacapri. As incursións piratas chegaron ao seu máximo apoxeo durante o reinado de Carlos I de España: os famosos almirantes turcos Jeireddín Barbarroxa e Turgut Reis saquearon a illa en 1535 e 1553, respectivamente.
Historia recente
miniatura|200px|Fernando I das Dúas Sicilias En xaneiro de 1806, as tropas francesas ocuparon a illa. Os británicos botaron aos soldados franceses en maio do mesmo ano e estableceron unha nutrida guarnición. Neste período a illa conta con preto de 3.000 habitantes. Capri foi convertido nunha poderosa base naval (un "segundo Xibraltar"), pero o programa construtivo causou graves danos aos sitios arqueolóxicos. Joachim Murat reconquistoú Capri en 1808, e os franceses quedaron alí ata o final de éra napoleónica (1815), cando Capri foi devolta á casa de Borbón gobernante en Nápoles.
O Aparral, As Pontes de García Rodríguez
Os lugares do Candedo, O Cornocelo e O Novil pertencen eclesiasticamente á parroquia de Piñeiro, no concello lucense de Xermade.
Olimpio Arca
Olimpio Arca Caldas, nado en Cuntis en 1928 e finado na Estrada o 25 de novembro de 2014, foi un mestre e escritor galego.
Ensaio
Son moitos os ensaios saídos da súa pluma no tocante aos máis variados temas.
Schinopsis haenkeana
Schinopsis haenkeana é unha especie botánica de planta con flor, árbore da familia das Anacardiaceae.
Atópase na Arxentina por Córdoba, San Juan, San Luis e en Bolivia.
Matilde Landa
Militancia política
Ingresou no PCE nos primeiros meses de 1936, pouco antes da Guerra Civil, grazas aos seus contactos co activista italiano Vittorio Vidali (Comandante Carlos), delegado do Komintern e cofundador e comisario político do Quinto Rexemento de Milicias Populares, e á súa compañeira a fotógrafa e actriz Tina Modotti.
Recorreu varias cidades da península, nas que organizou conferencias para levantar a moral aos combatentes republicanos. Nesa época debeu coñecer a Miguel Hernández, que lle dedicou o poema A Matilde, inédito ata 2002.
Ventas
A directora do penal era a teresiana Carmen de Castro, que fora alumna da Institución Libre de Ensinanza. Matilde, quizais por iso, conseguiu a súa autorización para organizar na súa propia cela da galería de penadas -que reunía ás condenadas a morte coa finalidade de separalas do resto de reclusas, e que naquelas datas chegou a albergar até 190 penadas- unha oficina onde realizou unha impresionante tarefa de axuda ás presas condenadas a morte: era a coñecida oficina de penadas, un gabinete de asistencia xurídica ás presas -fundamentalmente tramitación de recursos para conseguir a súa exculpación-, que conseguiu evitar o fusilamento dalgunhas delas. Aínda que os seus logros ó respecto no foron cuantitativamente elevados, consolidouse como un importante apoio psicolóxico que posibilitou establecer unha rede de axuda entre as mulleres e entre elas e as súas familias ante situacións desesperadas e incertas, xeralmente enfrontadas a unha situación de absoluta indefensión legal.
Palma de Mallorca
O bautismo público estaba previsto para o 26 de setembro de 1942, xustamente ao cumprirse o terceiro aniversario desde o seu ingreso en prisión, ao que ían asistir o bispo de Palma e o gobernador civil.
Morte
Foi soterrada no cemiterio de Palma, nunha sepultura propiedade de Aina Oleza Bestard, pertencente a unha familia aristocrática mallorquina. thumb|Rúa de Matilde Landa (Madrid). A documentación da causa xudicial de Matilde Landa, co número 50.683, encóntrase actualmente nun arquivo militar, o da Capitanía xeneral de Madrid.
Lago Niassa
É o único lago no mundo que conforma unha rexión bioxeográfica específica, con preto de 400 especies endémicas de cíclidos descritas (arredor do 30 % de todos os cíclidos coñecidos no mundo) e probabelmente quedan aínda moitas por descubir. Estímase que ten unha idade de entre un e dous millóns de anos. Posto que se encontra nunha rexión tropical e é moi profundo, o lago está permanentemente estratificado, cun epilimnio máis quente sobre un hipolimnio máis frío. O nivel da auga varía coas estacións do ano e ten aínda un ciclo de longa duración, cos niveis máis altos en anos recentes, desde que existen rexistros.
O Parque Nacional do Lago Malawi, no sur de Malawi, que abrangue a extremidade sur do lago, unha ducia de illas, unha rexión de reserva forestal e unha zona acuática até 100 m da costa foi inscrito pola UNESCO en 1984 na lista dos lugares que son Patrimonio da Humanidade.
Alqatara Rugby Club Andalucía
Historia
En 2016 o Club de Rugby San Jerónimo, tamén da capital andaluza, pasou a ser o terceiro club filial do Alqatara.
Harry Styles
Vida persoal
En canto ás súas múltiples relacións, díxose que a maioría foron de carácter comercial. A súa relación con Caroline Flack atraeu a atención de varios medios xa que a diferenza de idade entre ambos era bastante grande. Igualmente, en xaneiro de 2013, tras a ruptura de Harry e Taylor Swift, houbo un aumento na venda dos boletos para a segunda xira de One Direction, o que moitos xornais interpretaron como unha estratexia comercial.
O Montiño, Iria Flavia, Padrón
O Montiño é un lugar da parroquia de Iria Flavia no concello coruñés de Padrón, na comarca do Sar. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 10 habitantes (5 homes e 5 mulleres).
TRS 5
Características
TRS 5 foi o quinto membro exitoso da familia de satélites ERS (Environmental Research Satellites), pequenos satélites lanzados como carga secundaria xunto satélites máis grandes para facer probas tecnolóxicas e estudos do contorno espacial. TRS 5 foi lanzado xunto cos satélites Vela 1 e Vela 2. Levaba a bordo un experimento consistente nun detector omnidireccional para medir a enerxía das partículas cargadas na magnetosfera, en concreto para electróns entre 0,5 e 5 MeV e para protóns no intervalo entre 10 e 20 MeV e entre 50 e 100 MeV. O satélite foi inxectado nunha órbita inicial de 103.852 km de apoxeo e 208 km de perixeo, cunha inclinación orbital de 36,69 graos e un período de 39 horas. Reentrou na atmosfera o 5 de febreiro de 1966.
Aérospatiale
Aérospatiale foi un fabricante aeroespacial estatal francés que producía tanto aeronaves civís como militares, foguetes e satélites. Orixinalmente era coñecida como Société nationale industrielle aérospatiale (SNIAS). A súa sede atopábase no 16º distrito de París. O nome cambiou a Aérospatiale no ano 1970.
Durante os anos 90 Aérospatiale pasou por varias reestruturacións e fusións significativas. A súa división de helicópteros combinouse coa compañía alemá DaimlerBenz Aerospace AG (DASA) para formar o Eurocopter Group. En 1999 a maioría de Aérospatiale, agás as súas actividades de satélites, fusionáronse coa división de defensa do conglomerado francés Matra, Matra Haute Technologie, para formar Aérospatiale-Matra. Ese mesmo ano a división de satélites uniuse a Alcatel para converterse en Alcatel Space, no presente Thales Alenia Space. En 2001 Aérospatiale-Matra fusionouse coa compañía española Construcciones Aeronáuticas SA (CASA) e a alemá DaimlerChrysler Aerospace AG (DASA) para formar a multinacional European Aeronautic Defence and Space Company (EADS). No presente a meirande parte dos antigos activos da compañía son parte do consorcio multinacional Airbus.
Ilomantsi
Ilomantsi (carelio Il'manči ou Ilomančči ; sueco Ilomants) é un municipio de Finlandia situado na rexión de Carelia do Norte. En 2018 a súa poboación era de 4 970 habitantes. A superficie do termo municipal é de 3 172,69 km2, dos cales 409,21 km2 son auga. O concello ten unha densidade de poboación de 1,80 hab./km².
Pedro Manuel López López-Agrelo
Traxectoria
Concelleiro en Mondoñedo, foi nomeado terceiro tenente alcalde en 1946. Logo da destitución da corporación foi designado polo Ministerio da Gobernación alcalde-presidente da comisión xestora de Mondoñedo en xullo de 1948. Permaneceu no cargo até 1950.
Pierluigi Martini
Fórmula Un
De feito, separadamente dunha soa saída con Toleman e unha frivolidade dunha tempada coa Scuderia Italia, a andaina completa de Martini foi co equipo italiano. Competiu co pequeno equipo en tres períodos diferentes, pilotou para eles no seu debut en 1985, anotou o seu primeiro punto no Gran Premio de Detroit de 1988, a súa única saída na primeira fila no Gran Premio dos Estados Unidos de 1990 (Co apoio dos pneumáticos especiais Pirelli), varios dos seus outros pilotos tiveron sorprendentes resultados de cualificación ese día), a súa única volta liderando unha carreira no Gran Premio de Portugal de 1989, e o seu mellor resultado final na F1 de 4º. Con todo, Martini foi tamén un dos pilotos que tendían a ignorar as bandeiras azuis. Exemplos dados son o Gran Premio de Mónaco de 1991 cando obstaculizou a Emanuele Pirro no Dallara, Stefano Modena no Tyrrell, e Riccardo Patrese no Williams durante varias voltas malia correr na parte posterior da pista, e no Gran Premio do Canadá de 1995, onde bloqueou a Gerhard Berger no Ferrari cando o austríaco intentaba dobralo. En ambas ocasións, Martini foi penalizado cun stop and go de 10 segundos por ignorar as bandeiras azuis.
Resultados completos na International Formula 3000
(key) (Carreiras en grosa indican pole position; carreiras en itálica indican volta rápida.)
Khasekhemui
Traxectoria
Crese que ao reunificar o país cambio o seu nome Khasekhem polo de Khasekhemui. Pola semellanza do nome, moitos estudosos ven en Khasekhemui unha titulatura diferente adoptada logo da reconciliación nacional, que estivo en precario pola rebelión do sur. Reafirmou o sentimento nacionalista e restableceu o culto a Horus, en contraposición ao de Seth que foi propagado por Sejemib durante a época de crise.
Galeguismo (lingüística)
Galeguismo fonético
Outra forma do galego aplicada no castelán é o ieísmo (que en realidade en castelán tamén está en franca maioría), non distinguindo a pronuncia das palatais de "rayos" e de "rollos".
Mike Beuttler
Michael Simon Brindley Bream Beuttler nado no Cairo, Exipto, o 13 de abril de 1940 e finado o 29 de decembro de 1988, foi un piloto británico de Fórmula Un que correu nun coche March privado. Foi un talentoso piloto de Fórmula tres nos últimos anos da década de 1960, entón pasou á Fórmula dúas e logo á Fórmula 1 en. O financiamento para o equipo veu dun grupo de amigos corretores de bolsa de quen o equipo tomou o seu nome - en primeiro lugar "Clarke-Mordaunt-Guthrie Racing", e en 1973 converteuse en "Clarke-Mordaunt-Guthrie-Durlacher Racing". Correu nunha ocasión, no Gran Premio do Canadá de 1971, para o equipo oficial de March. O mellor resultado de Beuttler foi un sétimo lugar no Gran Premio de España de 1973.
Jesús Bienvenido Cuñarro
Vida persoal
Casou con Carmen Gómez Rodríguez e foi pai de América Cuñarro Gómez.
Tolerancia central
Mecanismos da tolerancia central
O resultado final da tolerancia é unha poboación de linfocitos que non son reactivos a autoantíxenos pero poden recoñecer os antíxenos alleos, dependendo do receptor arranxado aleatoriamente. Un feito importante é que os linfocitos só poden desenvolver tolerancia cara a antíxenos que están presentes na medula ósea (para as células B) e o timo (para as células T). miniatura|Esta figura mostra o proceso de selección de células B na medula ósea.
Pazos, Pazos, Silleda
Pazos é un lugar da parroquia de Pazos no concello pontevedrés de Silleda. No ano 2007 tiña 43 habitantes (24 homes e 19 mulleres).
Provincia de Pontevedra
Demografía
A súa poboación é de 945.408 habitantes en 2020 (456.452 homes e 488.956 mulleres). Representa o 34,99 % da poboación galega aínda que, en superficie, Pontevedra só supón o 15,2 %. A cidade máis grande e poboada da provincia é Vigo.
Marilar Aleixandre
María Pilar Jiménez Aleixandre, nada en Madrid o 1 de maio de 1947, é escritora en lingua galega, tradutora, bióloga e académica de número da Real Academia Galega.
Ensaio
miniatura|300px|Foto conmemorativa na XXVª ed. do Premio Merlín. Atrás, de esquerda a dereita: [[Jacobo Fernández Serrano, Helena Pérez, Gloria Sánchez, An Alfaya, Marilar Aleixandre, Antonio García Teijeiro, Mar Guerra, Fina Casalderrey, Ramón Caride. Sentados, de esquerda a dereita: Carlos López Gómez, Palmira González Boullosa, Agustín Fernández Paz e Teresa González Costa.]]
Premios
Recibiu os seguintes premios:
Dengue (enfermidade)
Viroloxía
miniatura|[[Micrografía por microscopio electrónico de transmisión amosando virións do dengue (os puntos escuros preto do centro da imaxe)]]
Transmisión
O dengue pode transmitirse tamén por medio de produtos sanguíneos e doazóns de órganos. En países como Singapur, onde o dengue é unha doenza endémica, estímase que o risco de transmisión é de entre 1,6 e 6 por cada 10 000 transfusións. Existen tamén rexistros de transmisión vertical (de nai a fillo) durante o embarazo ou durante o nacemento. A maiores, existen informes doutros métodos de transmisión de persoa a persoa, aínda que estes son moi pouco frecuentes. A variación xenética nos virus do dengue é específica por rexións, o que suxire que o establecemento da doenza en novos territorios é relativamente pouco frecuente, malia que se detectaron casos desta doenza en novas rexións nas últimas décadas do século XX e nas primeiras do século XXI.
Casos graves
Os casos graves de dengue caracterízanse por problemas de permeabilidade capilar e trastornos da coagulación sanguínea. Estes cambios aparecen asociados cun estado trastornado do glicocálix endotelial, que actúa como filtro molecular dos elementos constituíntes do sangue. Os estudos indican que a maior permeabilidade capilar estaría provocada por unha resposta do sistema inmune. Outros procesos de interese nos casos graves inclúen a necrose de células infectadas, afectando tanto á coagulación como á fibrinólise (os sistemas opostos de coagulación sanguínea e degradación dos coágulos), e a unha diminución do número de plaquetas no sangue, outro dos factores da coagulación normal.
Prevención
En relación ó control vectorial, utilizáronse unha serie de métodos para reducir o número de mosquitos, obtendo un certo éxito. Entre estes está a introdución de exemplares de Poecilia reticulata ou de copépodos en augas estancas para que se alimenten das larvas dos mosquitos. Tamén se realizaron probas con machos de Aedes aegypti xeneticamente modificados que trala súa liberación e apareamento coas femias producen unha prole incapaz de voar. Realizáronse tamén varios intentos para infectar as poboacións de mosquitos con bacterias do xénero Wolbachia, facendo que os mosquitos se tornen parcialmente resistentes ó virus do dengue. Aínda que estas infeccións inducidas resultan efectivas, non se coñece con exactitude se as infeccións naturalmente adquiridas son realmente protectoras. A data de 2015 as investigacións estaban aínda en progreso para determinar cal é o mellor tipo de Wolbachia a empregar para este propósito.
Isabel de Farnesio
Orixes familiares
A imaxe dalgúns dos seus devanceiros, entrou xogo diplomático da familia Farnesio. Grazas ao espírito de persuasión do abade Giulio Alberoni, embaixador do duque de Parma en Madrid, e ás intrigas da Camareira Maior do rei de España, María Ana de la Trémoille, princesa dos Ursinos, en 1714 Isabel casa con Filipe V de España, recentemente viúvo de María Luísa de Savoia, filla de Vítor Amadeu II de Savoia.
Luis Ángel Lago Lage
Traxectoria
Da súa etapa nas Cortes Xerais, destaca que ocupou a presidencia da comisión de Interior do Senado na novena lexislatura (2008-...), etapa na que tamén foi voceiro da comisión de suplicatorios.
Isabel de Farnesio
Vida pública
Alcumada desprezativamente "a parmesana". Alberoni describiuna así á súa chegada a Madrid: "Trátase dunha boa moza de vinte e dous anos, feúcha, insignificante, que se ataca de manteiga e de queixo parmesano, e que xamais escoitou falar de nada que non sexa coser ou bordar".
Portodemouros, Vila de Cruces
Parte do territorio de Portodemouros atópase na actualidade debaixo da auga, pero o encoro non afectou a ningún lugar da parroquia que ten dous (Arxe é Outeiro).
Cruz de Santiago
As tres flores de lis representan a honra sen mancha, que fai referencia aos trazos morais do carácter do Apóstolo Santiago.
Electroforese en xel bidimensional
Base para a separación
A separación das proteínas por punto isoeléctrico denomínase isoelectroenfoque (IEF). Desta maneira, aplícase un gradiente de pH a un xel e un potencial eléctrico a través do xel, facendo un dos extremos máis positivo que o outro. A todos os valores de pH distintos dos seus puntos isoeléctricos, as proteínas estarán cargadas. Se están cargadas positivamente, serán puladas cara o extremo máis negativo do xel e se están cargadas negativamente serán puladas cara ao extremo máis positivo. As proteínas aplicaads na primeira dimensión móvense ao longo do xel e acumúlanse nos seus puntos isoeléctricos; é dicir, o punto ao cal a carga global da proteína é 0 (carga neutra).
IEF SDS-PAGE
Trátase duunha SDS-PAGE con isoelectroenfoque.
Bágoas de crocodilo
A síndrome de Bogorad é unha condición que causa unha secreción de bágoas cando se come, polo que foi denominada "síndrome das bágoas de crocodilo" facendo referencia á lenda.
En literatura
"Se a terra rebordase con bágoas de muller, / de cada pinga que verte sairía un crocodilo."
Su Garrido Pombo
Traxectoria
As estancias coa súa avoa Leonora en Traspielas, Fornelos de Montes, marcaron a súa música.
Formou parte do grupo folk Lembranzas Galegas, do grupo Sonhos, do grupo TREME (con Margarida Mariño) e en 2018 de Son Trío coa pianista e compositora Katerina Linke e a cellista Susanna Blanco.
Casa Batlló
Interior
miniatura|250px|Patio interior do edificio. Para o interior do edificio Gaudí deseñou uns accesos na planta baixa ben diferenciados, con tres portais: un de acceso ás vivendas, outro para a tenda e outro para as cocheras, sendo o primeiro de ferro e vidro e os outros dous de madeira. A planta baixa ten 735 m2 de cuxa superficie un 60 % está destinada á tenda e a cochera, e o resto divídese entre dous vestíbulos, un para os inquilinos e outro privado para os donos da casa, a portería, unha zona de trasteiros e o patio central, onde se sitúa o ascensor e as escaleiras de servizo. O vestíbulo de acceso ten forma rectangular e teitos curvos, con chan de mármore e unha decoración de cerámica azul na parte baixa da parede e de estuco na superior. Esta zona foi reformada nos anos 1990, en que se reconverteu a cochera nun espazo polivalente para reunións e convenciones.
miniatura|250px|left|Detalle do [[faiado.]] En canto ao resto de plantas, destinadas a alugueiro, Gaudí limitouse unicamente a redistribuír os espazos, sen modificar a súa estrutura. Había un total de oito vivendas duns 200 m2, distribuídas en catro plantas, que gozaban de todos os adiantos e comodidades para a época, desde calefacción e auga quente ata electricidade, sen descoidar o deseño e a estética. Cada vivenda contaba cunha terraza que daba ao patio, así como un trasteiro e un lavadoiro situados no faiado. Queda unha vivenda habitada (no terceiro piso), e o resto dedícase a oficinas ou espazos de convenciones. En cada relanzo hai dúas portas de carballo talladas con gubia, cunha letra dourada de caligrafía gaudiniana pintada no montante e que indica o piso de que se trata, unha fórmula alternativa á numeración tradicional de piso e porta. As letras van desde a "A" á "E". A "G" de Gaudí ten unha grafía especial.
Xurxo Aleksandrovich Romanov
Primeiros anos
Xurxo foi nomeado así en honor ao irmán da súa nai, o rei Xurxo I de Grecia. De neno, gozou dunha saúde e fortaleza maior que a do seu irmán Nicolao. Podería describirse como o típico Romanov, alto, de bo parecer e cheo de alegría. Sempre andou facendo travesuras, xa que a súa nai tiña debilidade por el e permitíallo. Como os seus irmáns, Xurxo recibiu unha educación espartana ao estilo inglés. Durmían en catres militares, levantábase ás seis da mañá e recibía un baño de auga fría, aínda que nalgunha ocasión podía utilizar a auga quente. As únicas trazas de ostentación que tiñan tanto Xurxo como Nicolao era unha icona rodeada de perlas e pedras preciosas. Xurxo aprendeu da súa nai a importancia da vida familiar e grazas ao feliz matrimonio dos seus pais, tanto Xurxo como o resto dos seus irmáns creceron nunha atmosfera de amor e seguridade que non se podía ver noutras casas reais. O 27 de maio de 1883, os pais de Xurxo foron coroados como Tsares de Rusia nunha cerimonia no Kremlin de Moscova. O Emperador e a Emperatriz recibiron unha homenaxe da Familia Imperial, incluídos os seus fillos, Nicolao e Xurxo. Esta foi a celebración máis importante ao longo da vida do Gran Duque. A Familia Imperial residiu a maior parte do tempo baixo a seguridade do palacio de Gatchina.
Graciela Pereira
Traxectoria
Coñece na biblioteca do Centro Galego a Antonio Pérez Prado e preparan actividades como os programas de radio sobre o Camiño de Santiago e relatos con ilustracións musicais galegas sobre anacos de Los gallegos y Buenos Aires, que forman parte da historia da emigración galega.
En 1994 impulsou a creación do Grupo Vocal Infantil “Os gromos”, integrado por netos de galegos, que tamén dirixiu. A asociación cultural Os Gromos desenvolve as súas actividades en centros culturais, escolas públicas, clubs de barrio e hospitais.Desde o 2003 leva adiante un proxecto que consiste na realización de Obradoiros de Música Galega nas escolas públicas. Con algunha canción con temática galego-porteña, en 1997 saíu o disco El futuro está en las raíces, patrocinado e editado pola Consellería de Cultura da Xunta de Galicia.
Cortes de Castela e León
Historia
En 1983, coa aprobación do Estatuto de Autonomía de Castela e León, constitúense como órgano lexislativo, sendo elixido de xeito democrático. Inicialmente a sede era o castelo de Fuensaldaña.
Competencias
As atribucións das Cortes segundo o Estatuto de Autonomía son, entre outras:
Hardhead
María Estuardo (1542-1567)
María I de Escocia introduciu o hardhead en 1558 no sistema monetario escocés, no marco da súa primeira serie de emisións (1542-1558), xunto con outras moedas menores de billón, como o bawbee e o plack. O seu valor era de 1,5 peniques e tiña un peso de ca. 0,81 gramos.
En 1559 e 1560, xa durante a segunda serie de emisións, volveuse cuñar o hardhead, cambiando o M do seu anverso por un monograma FM (Francis and Mary) flanqueado por dous golfiños.
Speed folk
Speed folk é o primeiro álbum de estudio do grupo galego de speed folk Cuchufellos. Foi publicado en 2005.
-1646
-1647 > -1646 > -1645
O Pombal de Abaixo, Iria Flavia, Padrón
O Pombal de Abaixo é un lugar da parroquia de Iria Flavia no concello coruñés de Padrón, na comarca do Sar. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 65 habitantes (34 homes e 31 mulleres).
Cachorro
Cachorro é un filme español dirixido por Miguel Albaladejo que se estreou no 2004.
Factor estimulante de colonias de granulocitos
Xenética
O xene do G-CSF humano está localizado no cromosoma 17, locus q11.2-q12. Nagata et al. atoparon que o xene GCSF (ou CSF3) ten 4 intróns, e que se sintetizan dous polipéptidos diferentes a partir do mesmo xene por splicing alternativo do seu ARNm. Estes dous polipéptidos diferéncianse pola presenza ou ausencia de 3 aminoácidos. Os estudos de expresión indican que ambos os dous teñen actividade de G-CSF. Crese que a estabilidade do ARNm do G-CSF está regulada por un elemento de ARN chamado elemento desestabilizante do talo-bucle do factor G-CSF.
Usos terapéuticos
O G-CSF administrado pouco despois dunha exposición á radiación pode mellorar os recontos de glóbulos brancos, e almacénanse reservas para o seu uso en caso de incidentes de tipo radioactivo.
Muntadhar al-Zaidi
As reportaxes de al-Zaidi xeralmente falan sobre o drama das familias de mortos na Guerra do Iraq. O día 16 de novembro de 2007, al-Zaidi foi secuestrado en Bagdad por agresores descoñecidos. Antes diso, xa fora prendido dúas veces por soldados estadounidenses. O 14 de decembro de 2008, al-Zaidi acadou sona ao lanzar os seus dous zapatos cara ao presidente estadounidense George W. Bush durante unha conferencia de prensa en Bagdad.
O Barral, Lagoa, A Pastoriza
O Barral é un lugar da parroquia de Lagoa no concello lucense da Pastoriza na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 22 habitantes (10 homes e 12 mulleres).
Ofélia Paiva Monteiro
Traxectoria
Foi catedrática da Facultade de Letras de Coímbra. Profesora de Literatura Francesa e de Literatura Portuguesa, entre 1959 e 1999, foi investigadora con perspetivas comparatistas fecundas e innovadoras. Especialista en Almeida Garrett, a súa tese de doutoramento foi ''A Formação de Almeida Garrett. Experiência e criação (''1972). Coordinou a Edição Crítica das Obras de Almeida Garrett, e responsábel das Viagens na Minha Terra (2010). Foi membro do Centro de Literatura Portuguesa, no cal coordinou o projxcto "Estudos Garrettianos".