cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dodo
Os restos subfósiles que se conservan indican que o dodo medía ó redor dun metro de altura e podería pesar entre os 10,6 e os 17,5 kg. A súa aparencia só se coñece por medio dos debuxos, pinturas e rexistros escritos do século XVII. Debido a que estes varían de forma considerable e a que só algunhas das ilustracións están feitas a partir de exemplares vivos, a súa aparencia exacta non se coñece ó completo, e hai moi pouca información sobre o seu comportamento. Malia que historicamente o dodo considerábase un animal gordo e torpe, o consenso científico actual indica que era unha especie ben adaptada ó seu ecosistema. As diversas representacións amósano cunha plumaxe de cor marrón agrisada, patas amarelas, unha mata de plumas na cola, unha cabeza espida de cor gris e un bico verde. Utilizaba gastrólitos para axudarse na dixestión da comida, que incluiría froitos, e o seu hábitat principal serían os bosques nas zonas costeiras máis secas de Mauricio. Segundo un dos rexistros escritos conservados, a súa posta era dun só ovo. Os investigadores cren que o dodo quedou sen a capacidade de voar pola gran dispoñibilidade de fontes de alimentos e a ausencia relativa de predadores na illa de Mauricio.
Borja Valle
Cesións ao Celta de Vigo B e CD Ourense (2012-2013)
En xaneiro de 2012 foi cedido ao Celta de Vigo B, tamén da 2ªB, co que disputou 13 partidos e marcou un gol. Ao comezo da tempada seguinte volveu ser cedido, nesta ocasión ao CD Ourense, co que xogou 33 partidos e marcou 4 goles.
CD Ourense (2013-2014)
Ao remate da tempada o club galego fichouno xa en propiedade. Marcou 6 goles en liga e 4 máis na Copa Federación, que acabou gañando o seu equipo, pero despois de que os xogadores estivesen varios meses sen cobrar o club foi descendido administrativamente a Terceira División.
Dodo
Comportamento e ecoloxía
Descoñécese cal era o hábitat preferido do dodo, mais as antigas descricións suxiren que habitaba os bosques das zonas costeiras máis secas do sur e o oeste de Mauricio. Este punto de vista apóiase no feito de que o pantano Mare aux Songes, onde se descubriron a maioría de restos de dodo, está preto do mar no sueste da illa. Esta distribución tan limitada podería ter contribuído á súa extinción. Un mapa de 1601 do diario do Gelderland amosa unha pequena illa na costa de Mauricio onde cazaron varios dodos. Segundo o experto Julian Hume esta illa sería l’île aux Benitiers na baía Tamarin, na costa oeste de Mauricio. Tamén se atoparon ósos subfósiles dentro de covas nas zonas de terras máis altas, indicando que a ave tamén habitou nalgún momento zonas montañosas. Os diversos estudos realizados no pantano Mare aux Songes demostraron que o seu hábitat estaba dominado por árbores de Sideroxylon grandiflorum e Pandanus así como de palmeiras endémicas. Mentres que as zonas circundantes se mantiveron máis secas, a proximidade coa costa e a humidade do pantano Mare aux Songes favoreceron a aparición dunha maior diversidade de especies de plantas.
Borja Valle
Oviedo (2021)
O 30 de decembro de 2020 o Oviedo anunciou a súa contratación ata final de tempada. Non chegou a se asentar no equipo do Cuco Ziganda, no que xogou 21 partidos, pero só catro deles como titular.
Dodo
Dieta
miniatura|Bosquexo de tres dodos, Savery c. 1626, [[Crocker Art Gallery.]] miniatura|Dodo e o seu [[gastrólito, por Carolus Clusius en 1605, copiado dunha ilustración do diario de Jacob van Neck.]] Un documento neerlandés de 1631, redescuberto en 1887 mais posteriormente perdido, é o único rexistro escrito da dieta do dodo ademais de mencionar que utilizaba o seu bico para defenderse:
Borja Valle
Khor Fakkan (2021)
En xullo de 2021 decidiu probar fortuna no fútbol árabe, asinando co Khor Fakkan, da máxima categoría dos Emiratos Árabes Unidos. Con todo, nos seus seis meses no país, xogou só catro encontros no club emiratí, antes de que a súa licenza federativa lle fose retirada, do mesmo xeito que ao seu compañeiro galego Luis Fernández.
FC Cartagena (2022-)
En xullo de 2022 fichou polo FC Cartagena, tamén de Segunda, xunto a outros dous futbolistas do Alcorcón: Calero e Óscar Arribas.
Dodo
Dieta
Varias fontes coetáneas afirman que o dodo utilizaba gastrólitos para axudarse na dixestión. O escritor inglés Hamon L'Estrange foi testemuña dun exemplar vivo en Londres e describiuno como segue:
Espécimes do século XVII
miniatura|Litografía de 1848 do cranio do espécime de Oxford. miniatura|Litografía de 1848 da garra do espécime de Londres. Os únicos restos existentes de dodos que se levaron a Europa no século XVII son unha cabeza e unha garra disecadas no Museo de Historia Natural da Universidade de Oxford, un cranio no Museo Zoolóxico da Universidade de Copenhague e unha mandíbula superior e ósos das patas no Museo Nacional de Praga. Estes dous últimos foron redescubertos e identificados como restos de dodo a mediados do século XIX. En varios antigos inventarios dalgúns museos hai mencións a varios dodos embalsamados, mais non se coñece ningún que sobrevivise. A maiores destes restos, Carolus Clusius mencionou no 1605 unha garra disecada, que pertenceu ó profesor neerlandés Pieter Pauw. Descoñécese a súa procedencia e non se conserva, pero segundo Hume é probable que fora obtida durante a viaxe de Van Neck.
A parte frontal do cranio (espécime NMP P6V-004389) do Museo Nacional de Praga atopouse en 1850 entre os restos do museo Böhmisches. En diversos rexistros listábanse outros elementos supostamente pertencentes a este espécime, mais considérase que tan só permanece este cranio parcial. Podería ser un resto dun dodo disecado que inicialmente estivo na menágerie do emperador Rodolfo II, posiblemente o espécime que pintaron Hoefnagel ou Savery.
Espécimes subfósiles
Os informes de Clark sobre estes descubrimentos reavivaron o interese por esta ave. Richard Owen e Alfred Newton querían ser os primeiros en describir a anatomía poscranial do dodo, polo que Owen mercou un cargamento de ósos de dodo que estaban dirixidos orixinalmente a Newton, o que deu lugar a unha rivalidade entre eles dous. Owen describiu os ósos en Memoir on the Dodo en outubro de 1866, mais baseou a súa reconstrución na pintura de Savery do Dodo de Edwards e describiuno demasiado baixo e obeso. En 1869, recibiu máis ósos e corrixiu a súa descrición, indicando que era máis ergueito. Pola súa banda Newton centrouse no Pezophaps solitaria, e os ósos restantes que non adquiriron nin Owen nin Newton vendéronse en poxas ou doáronse a diversos museos. En 1889, Théodor Sauzier recibiu a encarga de explorar os "souvenirs históricos" de Mauricio e procurar máis ósos de dodo no pantano Mare aux Songes. A súa expedición tivo éxito, atopando tamén restos doutras especies extintas.
Antonio Vidal Villanueva
Antonio Vidal Villanueva, nado na Coruña o 17 de setembro de 1863, foi un carpinteiro, sindicalista e xornalista galego.
Lagash
Historia
As expedicións arqueolóxicas posteriores dirixíronas Henri de Genouillac (1929-31) e Andre Parrot (1931-33). O templo foi arrasado, e unha fortaleza construíuse sobre as súas ruínas, no período grego ou seléucida, algún dos ladrillos atopados portaban a inscrición en arameo e grego de Hadad-nadin-akhe, rei dun pequeno reino babilonio. Foi embaixo desta fortaleza onde se atoparon unha gran cantidade de estatuas de Gudea (rei de Lagash), as cales constitúen o cerne das coleccións babilónicas no Louvre. Estas foran decapitadas ou mutiladas, e lanzadas na fundación da nova fortaleza. As escavacións no outro gran montículo deron co descubrimento dos restos de edificios que contiñan obxectos de todo tipo de bronce e pedra, datados desde o primeiro período sumerio en diante, e permitindo seguir a historia da arte babilónica ata unha data algúns centos de anos antes do tempo de Gudea.
Tarifa
Xeografía
Tarifa linda ao leste cos termos municipais de Alxeciras e Los Barrios, ao norte con Medina-Sidonia, e ao noroeste con Vejer de la Frontera e Barbate. Os límites oeste, sur e sueste non son político-administrativos senón físicos, así ao oeste limita co Océano Atlántico e ao sur e sueste co mar Mediterráneo.
Escudo de Inglaterra
O escudo de armas de Inglaterra foi introducido polo rei Ricardo I durante a última década do século XII, como unha versión do ducado de Normandía, cuxo escudo está formado por dous leopardos. Aínda que as figuras en ambos brasóns eran idénticas, en Inglaterra pasouse a consideralas como leóns.
Factor de crecemento endotelial vascular
Clasificación
A actividade de VEGF-A, como o seu nome indica, foi estudada principalmente en células do endotelio vascular, aínda que ten efectos noutros tipos celulares (por exemplo, estimulación da migración de monocitos/macrófagos, neuronas, células cancerosas, células epiteliais dos riles). In vitro, o VEGF-A estimula a mitoxénese das células endoteliais e a migración celular. O VEGF-A é tamén un vasodilatador e incrementa a permeabilidade microvascular e foi denominado orixinalmente factor de permeabilidade vascular.
O VEGF en enfermidades
Unha vez liberado, o VEGF-A pode orixinar varias respostas. Pode causar que unha célula sobreviva, se mova, ou se diferencie máis. Xa que logo, o VEGF é unha diana potencial para o tratamento do cancro. O primeiro fármaco anti-VEGF, un anticorpo monoclonal denominado bevacizumab, aprobouse en 2004. Aproximadamente o 10-15% dos pacientes benefícianse da terapia con bevacizumab; porén, os biomarcadores para a eficacia do bevacizumab non se coñecen aínda.
Terapias anti-VEGF
O AZ2171 (cediranib), que é un inhibidor da tirosina quinase de dianas múltiples ten efectos anti-edema ao reducir a permeabilidde e axudar á normalización vascular.
Alberto Giacometti
Traxectoria
miniatura|dereita|175px|Reverso dun billete de 100 francos suízos con obras de Giacometti. Giacometti naceu en Borgonovo, preto da fronteira italiana, onde medrou nun ambiente de artistas. O seu pai, Giovanni Giacometti, fora un pintor impresionista, e o seu padriño, Cuno Amiet, foi fauvista.
Tecido muscular
miniatura|300px|Corte lonxitudinal de tecido muscular estriado. O tecido muscular é un tecido orgánico común a moitas especies animais. Trátase dunha agrupación de células musculares ou miocitos. Outras células presentes neste tecido son neuronas e células do tecido conxuntivo.
Toniña común
Descrición
A toniña común é o membro máis pequeno dos cetáceos de Europa. O tamaño medio dos adultos está xeralmente comprendido entre 1,40 e 1,50 m nos machos, e entre 1,50 e 1,70 m nas femias; pero, segundo as diferentes poboacións, a lonxitude máxima amosa certas variaciónas: ata 1,80 m no mar do Norte, 1,90 no Báltico e nas costas do oeste europeo e ata 2 m (ou algo máis), nas costas de Portugal. O peso varía igualmente: o valor medio é duns 30 kg no mar do Norte, pero pode chegar aos 52 kg nas costas do norte e o oeste europeo, cun máximo de 90 kg. A crías miden entre 67 e 85 cm ao nacer.
Tecido muscular
Músculo estriado esquelético
miniatura|300px|Musculatura lateral da cabeza. O músculo estriado pode supor ata o 50% do peso corporal. Encárgase dos movementos voluntarios e dalgúns involuntarios (músculos do oído, da lingua e do ollo).
Toniña común
Comportamento
miniatura|300px|esquerda|Toniña viaxando. Pódese ver a cor escura do dorso e o espiráculo. A especie vive permanetemente ao longo das costas, e penetra con moita frecuencia nos estuarios e remonta os ríos ás veces ata a moitas decenas de quilómetros. Antigamente téñense visto toniñas no Sena ata París. Xeralmente nada en pequenos grupos de 8 a 10 individuos, paro tamén poden versse illadas. Nos grupos obsérvase unha certa segregación por sexos, formando os expemlares vellos un grupo distinto do das femias e os xuvenís. Nadan bastante lentamente e mostran timidez fronte aos barcos, non deixándoos aproximar, e non van nunca a xogar á ola cerca da proa, como fan moitas veces os golfiños.
Poden teren grandes períodos de inactividade, descansan do na superficie, e poden xiraren e deixaren á vista zonas do seu corpo brancas. O sopro respiratorio non se ve case nunca, pero pode oírse.
Tecido muscular
Músculo estriado esquelético
Mediante a microscopía electrónica obsérvase por fóra a lámina externa rodeando a membrana plasmática. Na lámina fíxanse febras de reticulina, por dentro a lámina lúcida e por fóra a lámina densa. Entre a lámina externa e a membrana plasmática áchanse células satélite, importantes na rexeneración muscular. Nas miofibrilas atópanse filamentos contráctiles. Obsérvanse unhas liñas denominadas liñas Z, que delimitan a sarcómera. Entre elas establécense pontes de desmina. As liñas Z están separadas por zonas claras (áreas de Heller). No medio hai unha banda M. No medio da banda Z hai unha liña moi electrodensa, a liña M, que contén α-actinina. As liñas Z mantéñense unidas grazas á desmina.
Toniña común
Estado de conservación
A poboación mundial de toniña é de centos de miles de exemplares, atopándose parcialmente a salvo da extinción. Porén, cada ano morren miles de individuos enredadas nas artes de enmalle da industria pesqueira. Este problema deu lugar ao descenso documentado das súas poboacións en zonas marítimas cunha intensa actividade pesqueira, como o mar Negro e o Báltico. Para evitaren a súa morte nas redes, científicos desenvolveron unha serie de luces penduradas nos enmalles co fin de disuadir ás curiosas toniñas.
Tecido muscular
Sistema de condución
O corazón dispón dun sistema de condución nerviosa propio constituído por:
Nico Hülkenberg
Traxectoria
O piloto alemá pasou á Fórmula 3 Alemá en 2006, gañando unha carreira na categoría e quedando quinto na clasificación xeral. Tamén competiu en A1 Grand Prix, categoría monomarca, co equipo alemán, converténdose así no piloto máis exitoso da historia do A1 Grand Prix, con nove vitorias nas dez carreiras, gañando o título para o equipo alemán por se só.
2015
Hülkenberg comenzou a tempada puntuando en Australia ao finalizar 7º, pero non puido volver puntuar ata a 7ª carreira, en  Canadá. O 1 de setembro de 2015, anunciase a súa renovación por dous anos máis. Logrou o mellor resultado do ano en Austria, onde finalizou 6º, resultado que se repetiu no Xapón e o Brasil rematou o campionato como 10º clasificado con 58 puntos, esta vez por detrás do seu compañeiro Sergio Pérez que acabou 9º.
2016
En 2016, Hülkenberg competiu por última vez no equipo Force India. Puntuou en 14 das 21 carreiras que se disputaron ese ano. Tivo que abandonar no Gran Premio de Rusia por unha colisión, no  Gran Premio de España por problemas de motor, no  Gran Premio de Austria por problemas de freos, no  Gran Premio de Singapur por unha colisión e no  Gran Premio dos Estados Unidos por danos de colisión. O seu mellor resultado foi no Gran Premio de Bélxica no que conseguiu un 4º posto. Finalizou a tempada en 9º posición con 72 puntos, de novo por detrás do seu compañeiro Sergio Pérez, que anotou 101 puntos, dous podios e quedo no 7º lugar.
2017
Hülkenberg firmou un contrato como piloto de Renault para as dúas seguintes tempadas, mentres que o piloto Esteban Ocon ocupaba o seu lugar en Force India. En 2017, o seu compañeiro durante as 16 primeiras carreiras foi o británico Jolyon Palmer, que foi substituído a partir do Gran Premio de Malaisia polo piloto español Carlos Sainz. Hülkenberg puntuou en 8 das 20 carreiras da tempada, sendo o seu mellor resultado a 6ª posición que logrou nos Grandes Premios de España,  Alemaña,  Bélxica e  Abu Zabi. Abandonou en 6 carreiras, sendo os problemas mecánicos a causa principal dos abandonos. Finalizou 10º no campionato do mundo con 43 puntos.
Transversión
miniatura|dereita|300px|Esquema de trnasicións e transversións.
Lomografía
As características particulares desta cámara fotográfica compacta encóntranse no obxectivo xa que cunha focal de 32 mm se poden asimilar a un gran angular medio. O obxectivo, proxectado por un enxeñeiro óptico soviético é copia do Minotar 32, montado sobre a Minox, é máis, a propia LOMO é unha copia da cámara Minox. A particularidade do obxectivo consiste sobre todo na súa relativa luminosidade (f:2,8), que unida ás pequenas dimensións da lente ofrece imaxes extremadamente saturadas e cun viñeteado de subexposición ó redor, o que crea unha especie de efecto "túnel". Dado o seu baixo custo orixinal estaba moi difundida na antiga URSS. Os dous estudantes austríacos, movidos pola súa afección fotográfica, a pesar de recoñecer os seus defectos considerárona moi interesante e sobre todo incontrolable por parte dos profesionais da fotografía. Co emprego desta cámara inician un fenómeno que, despois de varios anos, se estendeu por todo o mundo coa creación de Lomoembaixadas, Lomomisións e Lomoconcursos.
Raxá
miniatura|Raxá e raní representados nun yaksagana, teatro de [[Karnataka.]] Raxá (do sánscrito राज rājā) é a palabra hindi para designar un monarca ou gobernante principal. A forma feminina é raní, do sánscrito rājñī.
Kitakata
Kitakata (喜多方市, きたかたし, Kitakata-shi) é un concello da prefectura de Fukushima no Xapón. Está situado ao sur da rexión de Tōhoku e ao noroeste da prefectura, e ao leste da illa de Honshū. Ten 554,67 km² de superficie e unha poboación de 53.872 habitantes (2009)e unha densidade de poboación de 97,1 h/km².
Soba
Ríos
Os ríos Asón e Gándara recorren estes terreos canda outros regatos máis cativos. O río Gándara segue o curso de oeste a leste, até chegar á ponte de Bollen e Regules, onde muda lixeiramente a súa dirección para retomala despois. Ten como afluentes na zona os arroios Riopicote e Rioquimillo.
Ámbar gris
O ámbar gris é unha secreción producida no intestino dos cachalotes.
Estanislao Fernández de la Cigoña cita que un quilogramo de ámbar gris chegaba a valer máis de tres millóns de pesetas a principios do século XX, en plena época da caza de baleas.
Na cultura
Herman Melville, na súa novela Moby Dick, describe nun capítulo o episodio en que o navío baleeiro Pequod encontra outro baleeiro que intenta extraer aceite de dúas baleas mortas hai tempo. Ao intercambiar unhas palabras coa tripulación do outro barco, a xente do Pequod se da de conta de que descoñecen o ámbar gris, polo que mediante enganos quedan cunha das baleas, da que extraen a perfumada substancia. Nesta mesma novela, Ismael, o protagonista, di que os turcos introduciron esta substancia na Meca "co mesmo propósito que o incenso foi levado até San Pedro en Roma".
Na novela Fight Club menciónase no capítulo 11 ao ámbar gris: "Con voz alta e clara Tyler explica como se matan baleas para destilar un perfume que custa ao peso máis que unha onza de ouro". Cando Tyler engana á dona de casa deixando unha nota que di: "Vertín certa cantidade de urina en polo menos unha das súas moitas e elegantes fragrancias".
Cuproníquel
Historia
No século XX, os chalecos antibalas fixéronse comunmente con este material. Pero axiña foi substituído polo bronce porque ensuciaba.
Jangle pop
Anos 80
O jangle pop influenciou ao college rock durante os primeiros 80, como se pode comprobar nos primeiros traballos de R.E.M., 10,000 Maniacs, Let's Active, The dB's, The Feelies, Guadalcanal Diary, Game Theory, The Connells, Marshall Crenshaw e The Beat Farmers. En Austin, Texas, o termo "New Sincerity" foi vagamente usado para un grupo de bandas semellante, liderado por The Reivers, Wild Seeds e True Believers.
Códice (miniserie)
Produción
A miniserie rodouse na cidade de Santiago de Compostela e mais na Catedral, e as localizacións técnicas fixéronse en agosto de 2014. A rodaxe comezou o 8 de setembro e rematou o 10 de outubro de 2014. A posprodución realizouse nos meses de outubro e novembro.
Takayama, Gifu
O concello de Takayama limita cos concellos de Hida, de Shirakawa, de Gujō, de Gero (son da prefectura de Gifu); de Kiso, de Matsumoto, de Ōmachi (son da prefectura de Nagano); de Toyama (da prefectura de Toyama); de Hakusan (da prefectura de Ishikawa); e de Ōno (da prefectura de Fukui).
Polydor Records
Historia da compañía
Polydor converteuse nun selo de música popular en 1946, mentres o famoso selo amarelo Deutsche Grammophon se especializaba na música clásica. Dificilmente un francés podería comprar un produto etiquetado como Deutsche Grammophon Gesellschaft, así que Polydor converteuse nun selo exportador da compañía, incluíndo a música clásica, para Francia e os países de fala española durante toda a época do vinilo. En 1954, Polydor Records introduciu a súa distintiva cor laranxa nas etiquetas dos discos.
Xa nos anos 80, Polydor continuou facendo negocios respectables, a pesar de que o seu selo irmán, Mercury, tamén propiedade de Polygram, comezou a facerlle sombra.
Henry Kissinger
Traxectoria
Despois de servir na segunda guerra mundial, fixo o seu doutoramento pola Universidade Harvard en 1954, converténdose imediatamente en instrutor na mesma universidade. Despois dalgúns anos, obtivo o título de profesor.
Aizuwakamatsu
Aizuwakamatsu (会津若松市, あいづわかまつし, Aizuwakamatsu-shi) é un concello da prefectura de Fukushima no Xapón. Está situado ó sur da rexión de Tōhoku e no centro da prefectura, e ó leste da illa de Honshū. Ten 383,03 km² de superficie e unha poboación de 128.527 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 336 h/km².
O Rego, San Martiño de Porto, Cabanas
O Rego é un lugar da parroquia de San Martiño de Porto no concello coruñés de Cabanas, na comarca do Eume. Tiña 44 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 23 homes e 21 mulleres, o que supón unha diminución con relación ao ano 1999 cando tiña 45 habitantes.
Mancomunitat de Catalunya
A fin de conseguir unha capacidade lexislativa da que carecían, Francesc Cambó, líder da Lliga tras a morte de Prat de la Riba en 1917, liderou a redacción dun Proxecto de estatuto para Cataluña. Este estatuto, redactado pola Mancomunidade e polos parlamentarios cataláns, foi aprobado o 26 de xaneiro de 1919 pero rexeitado posteriormente polas Cortes españolas.
Illas Kai
Xeografía
Os habitantes das illas chamanas Nuhu Evav (illas Evav) ou Tanat Evav (terra Evav), pero son coñecidas como Kei polas persoas das illas veciñas. "Kai" é en realidade unha ortografía neerlandesa da época colonial, que aínda persiste. As illas atópanse ao sur da Península de Doberai da illa de Nova Guinea, ao oeste das illas Aru, e ao nordés das illas Tanimbar. O pequeno grupo chamado illas Tayandu (tamén Tahayad) está xusto ao oeste.
María San Gil
Actividade política
Entre os anos 1991 e 1992 traballou como secretaria do Grupo Popular no Concello de Donostia. Posteriormente pasou a colaborar co Primeiro Tenente de Alcalde e Concelleiro Delegado de Urbanismo de San Sebastián, Gregorio Ordóñez, en calidade de asesora.
Vicesecretaria do Partido Popular do País Vasco, en 2004, tras o XI Congreso Rexional, celebrado os días 5 e 6 de novembro, foi nomeada Presidenta do mesmo partido. Desde o XIII Congreso, (xaneiro de 1999), forma parte tamén do Comité Executivo Nacional.
Ramón Caldas García
Ramón Caldas García, nado en Caldas de Reis e finado no mesmo concello en outubro de 2008, foi un político galego.
Dulce Pontes
Traxectoria
En 1995 Dulce lanzou o álbum Brisa do Coração, que é un traballo gravado en vivo durante un concerto que tivo lugar no Porto o 6 de maio de 1995. O disco seguinte, Caminhos, foi lanzado en 1996 e contiña temas clásicos como Fado Português, Gaivota e Mãe Preta. Os arranxos eran máis harmoniosos e menos radicais. Este disco consolidou a posición da cantante como unha grande fadista, mais tamén deu a entender que nunca ía ser só unha fadista. Dulce estaba interesada en ser unha artista versátil, heteroxénea, que traspasa as fronteiras dos xéneros musicais.
Foi lanzada unha edición especial deste disco con tres cancións adicionais: unha versión en español de Pátio dos Amores, o célebre tango de Astor Piazzolla Balada para un Loco e unha canción composta por Dulce, A minha barquinha.
O disco O Coração Tem Três Portas foi editado en 2006.
Colaboracións e concertos
Á marxe de Portugal, os países en que Dulce Pontes dá máis concertos son España e Grecia.
As Regas
O topónimo As Regas pode referirse a:
Bagazo
Destilación da augardente
Pódese facer augardente branca, que se fai cunha graduación maior cas outras, augardente de herbas ou augardente tostada, que fixo por primeira vez Francisco Rodríguez de Vilar (Valga) no 1964. Tamén se fai coa augardente licor de guindas e licor café e prepárase con ela a queimada.
Outros usos e aplicacións do bagazo de uva
Outra das liñas de estudo investiga sobre os compostos das pebidas para infusións e incluso liofilizados en produtos alimentarios. Os investigadores estudan os parámetros químicos, tanto no mosto como no bagazo e nas súas pebidas; os seus niveis de fibra e azucre, o seu contido en lípidos, proteínas e ácidos graxos omega. Por outra banda, investígase o efecto cardiosaudable das moléculas que conteñen as uvas.
Suigrexa, Araúxo, Lobios
Suigrexa é un lugar da parroquia de Araúxo no concello ourensán de Lobios na comarca da Baixa Limia. Tiña 18 habitantes no ano 2020 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 10 eran homes e 8 mulleres.
Toni Dovale
Leganés e cesión a Vallecas
En xuño de 2015 fichou polo Leganés, tamén de Segunda. Disputou 18 encontros no equipo adestrado por Asier Garitano, e conseguiu o seu segundo ascenso a Primeira. Na seguinte tempada no contou con minutos e no mercado invernal saíu cedido ao Rayo Vallecano.
El Ejido
Despois de rematar a tempada co club tailandés, regresou a Galiza, onde o sorprendeu a pandemia de COVID-19. Coa carreira de Farmacia rematada dende había uns anos, aproveitou para facer as prácticas na farmacia da súa familia na Coruña. Uns meses despois comezou a adestrar co Racing de Ferrol, e en xaneiro de 2021 asinou co CD El Ejido, co que disputou o que restaba da tempada 2020/21 da Segunda División B.
Ácido aspártico
O ácido aspártico descubriuse en 1827 por Plisson, que o sintetizou fervendo asparaxina cunha base.
Neurotransmisor
O aspartato (a base conxugada do ácido aspártico) estimula os receptores NMDA, pero non tan intensamente coma o neurotransmisor glutamato (base conxugada do ácido glutámico).
Alexander L. Kielland (plataforma)
Alexander L. Kielland foi unha plataforma petrolífera de Noruega situada no campo de extracción de Ekofisk, a 320 km ó leste de Dundee, propiedade da compañía norteamericana Phillips Petroleum e que levaba o nome dun coñecido escritor. Foi unha plataforma de extracción 40 meses e a partir de entón serviu como plataforma vivenda para a achegada plataforma de Edda. O 27 de marzo de 1980 entrementres a maioría dos traballadores estaban na sala de cine, un dos brazos de apoio da plataforma caeu e esta envorcou. Morreron 123 dos 212 residentes.
Barcelona-Estació de França
A estación entrou en servizo en 1929 substituíndo a estación de Granollers ou Barcelona Término, construída en 1854 cando entrou en servizo o tramo construído por Camins de Ferro de Barcelona, entre Barcelona e Granollers.
Illas Gilbert
As Illas Gilbert son unha cadea de 16 atois e illas corais no Océano Pacífico central, pertencentes á República de Kiribati ("Kiribati" é a tradución de "Gilbert" en plural en idioma gilbertense).
Independencia
dereita|miniatura|400px|Illas Gilbert En 1971, a colonia converteuse en autónoma. De 1976 a 1978, as Illas Ellice foron divididas, e as Gilbert transformáronse na colonia das "Illas Gilbert". En 1979, as Gilbert proclamaron a súa independencia, converténdose na nación independente de Kiribati.
Steve McQueen (director)
Traxectoria
Naceu en Londres, con orixes na illa de Granada e estudou arte e deseño no Chelsea College of Arts e belas artes na Universidade de Londres onde comezou a interesarse polo cinema. Pasou brevemente pola Universidade de Nova York, pero encontrou os estudos alí pouco experimentais.
Jabberwocky
O poema
dereita|miniatura|250px|Ilustración do Jabberwock, feita por [[John Tenniel.]]
Potes
Historia
Durante a guerra civil, Potes viuse afectada por un incendio provocado polo bando republicano que destruíu o seu centro histórico, reconstruído despois cos criterios de restauración do autoritarismo. A pesar diso, o seu casco antigo é Ben de Interese Cultural, con categoría de Conxunto Histórico, desde o ano 1983.
Economía
miniatura|200px|A praza Capitán Palacios. O sector principal é o de servizos debido maioritariamente ao turismo que acode á comarca xa sexa pola natureza, cuxo máximo expoñente é o Parque nacional dos Picos de Europa, así como a gastronomía, con pratos como o cocido lebaniego ou os "quesucos" de Liébana.
Modesto Fraga
Modesto Fraga Moure, nado en Fisterra o 27 de febreiro de 1974, é un escritor galego.
Cova de Altamira
Descrición
A ocupación humana estivo limitada á entrada da cova, aínda que as pinturas se realizaron en toda a extensión da mesma. Os anónimos artistas usaron carbón procedente de vexetais queimados, e máis ocre ou hematita, para pintar, con frecuencia diluíndo as cores para conseguir matices e crear así efectos de claroscuro. Aproveitaron tamén os perfís naturais dos muros da cova para producir a impresión de tridimensionalidade dos corpos. O Teito Polícromo é a obra máis lograda e mostra un rabaño de bisontes en diferentes posicións, dous cabalos, un gran cervo e o que semella un porco bravo.
A copia da cova
miniatura|dereita|250px|Entrada ao Museo Nacional e Centro de Investigación de Altamira.
A cova abriuse de novo ao público de xeito experimental desde o 26 de febreiro de 2014 ata agosto do mesmo ano, estando limitada a entrada a só cinco visitantes por semana, para avaliar o impacto ambiental.
Tolomeo I Sóter
Gobernador de Exipto
Antípatro quixo aliarse con Antígono e Tolomeo. Casou a súa filla Eurídice con este último, pero morreu pouco tempo despois (319 a.C.). Sucedeuno como rexente o seu fillo Casandro, pero o exército opúxose a el elixindo a Poliperconte. No transcurso da guerra entre ambos morreron asasinados Filipo Arrideo e Olimpia de Epiro, nai de Alexandre Magno (317 a.C.).
Atol Abaiang
Xeografía
As seguintes poboacións atópanse na illa maior de Abaiang: Aonobuaka - Borotiam - Koinawa - Evena - Morikao - Tabontebike - Tabwiroa - Taburao - Takarano - Tanimaiaki - Tebanga - Tuarabu - Ubanteman
Tarxeta de proximidade
Comunicación co lector
As primeiras tarxetas podían almacenar 26 bits de información. Segundo foi medrando a demanda, foi crecendo a capacidade de almacenar información, para poder ter un maior número de tarxetas distintas.
Valentín Solagaistua
Biografía
Tras a morte de Franco volveu a España, sendo o secretario xeral da formación durante case cinco anos na Transición. En representación do seu partido formou parte dalgúns organismos unitarios da oposición antifranquista no País Vasco. Participou tamén nas conversacións de Chiberta entre todas as forzas do nacionalismo vasco, nas que ETA pretendía formar unha "fronte nacional" rupturista que boicotease as eleccións, que foi rexeitado por case todas as forzas políticas, incluída ANV. Como resultado das conversacións, formou parte da delegación de alcaldes que se entrevistou con Adolfo Suárez reclamando a amnistía.
Boromir
Era o fillo máis vello de Denethor II, o último dos mordomos de Gondor. Como descendente dos Numenorianos, el era alto, de cabelo longo, e tiña ollos grises. Tamén tiña unha incrible forza física.
Triloxía cinematográfica de O Señor dos Aneis
Outra diferenza argumental relacionada con Boromir é a representación da súa morte: mentres que na novela se narra como é abatido por frechas lanzadas por anónimos uruks liderados por Uglúk, na película os guionistas decidiron dar un papel máis relevante a Lurtz, un personaxe uruk inventado por eles, sendo este o que dá morte a Boromir co seu arco.
Romaría Viquinga de Catoira
A festa
A terceira e última etapa comeza en 1991, cando é o propio Concello de Catoira quen colle a rendas da festa, é o período de proxección internacional, orixinando o irmandamento coa vila dinamarquesa de Frederikssund. No ano 2002 a festa foi declarada de "Interese Turístico Internacional".
Norfolk, Inglaterra
Norfolk é un condado do Reino Unido, situado na rexión leste de Inglaterra. Ocupa unha área de 5.371 km², cunha poboación estimada en 2010 de 862.400 habitantes. A sede do goberno está na histórica cidade de Norwich, a máis poboada do condado. Norfolk limita cos condados de Lincolnshire, Cambridgeshire e Suffolk, e coas augas do Mar do Norte.
Distritos
250px|miniatura|esquerda|Distritos de Norfolk.
Escudo de Gales
Está todo rodeado por unha cinta de sínople (verde) bordeada de ouro e cargada co lema “PLEIDIOL WYF I'M GWLAD” (Son fiel á miña terra), escrito en letras do mesmo metal. A cinta está rodeada por unha coroa formada polos símbolos vexetais de Gales, Escocia, Irlanda do Norte e Inglaterra: o narciso, o cardo, o trevo e a rosa heráldica. Ó timbre, a Coroa de San Eduardo, que é a coroa real do Reino Unido.
Radio Neria
Radio Neria é unha emisora de radio municipal de Corcubión, a súa primeira emisión foi o 16 de xuño de 1991.
Southern blot
Outros métodos de blotting ou transferencia, como o western blot, northern blot, eastern blot e southwestern blot, empregan principios similares, pero úsanse para ARN ou proteínas, e foron posteriormente nomeados facendo unha analoxía co nome do Southern blot, aínda que neste caso non se refiren a apelidos. Os nomes dos outros métodos non hai razón para escribilos con maiúsculas, pero moitas veces tamén se fai por analoxía.
Aplicacións
A transferencia de Southern pode utilizarse para a clonación baseada na homoloxía da secuencia de aminoácidos do produto proteico do xene diana. Os oligonucleótidos están deseñados de modo que sexan similares á secuencia diana. Os oligonucleótidos son sintetizados quimicamente, radioetiquetados, e usados para examinar unha libraría de ADN, ou outras coleccións de fragmentos de ADN clonados. As secuencias que se hibridan coa sonda de hibridación son analizadas, por exemplo, para obter a secuencia completa do xene diana.
Cinismo
Carácter rupturista
c) A ansia de poder. d) O desexo de fama, brillo e de éxito.
"Dióxenes adoita dicir, que habían dous tipos de exercicios: en concreto os da mente e os do corpo. Estes últimos son creados na mente tan rápido coma impresións que xorden ao instante de levalos a cabo. Como moito, as actividades físicas facilitaron a práctica da virtude, pero resultaban insuficientes sen a perspectiva mental, xa que a saúde e o vigor necesario para a práctica do que é bo dependen igualmente da mente e o corpo."
Dióxenes de Sínope
Coa práctica das súas teorías, os antigos relatan que Dióxenes foi o primeiro en dobrar a súa capa debido á necesidade de durmir no seu interior, utilizaba indistintamente todos os lugares para todos os usos, para comer, para durmir ou para conversar. Tras escoller como vivenda un tonel que había en Metroon, a representación deste filósofo no tonel converteuse nun símbolo do mínimo que basta para vivir. El vivía dentro dun barril e posuía apenas a súa túnica, un caxato e unha saqueta de pan. Cóntase que un día Alexandre o Grande parou en fronte ao filósofo e ofreceulle, como unha proba do respecto que tiña por el, a realización dun desexo, calquera que fose, caso tivese algún. Dióxenes respondeu: "Desexo que te afastes do meu Sol". Esa resposta ilustra ben o pensamento cínico: Dióxenes non desexaba nada a máis do que tiña e estaba feliz así (apenas, no momento, gostaría que o sol non lle fose bloqueado).
Crates de Tebas
Crates casou con Hiparquía, unha muller que abrazara o cinismo e xunto coa cal compartiu a vida cínica. A súa completa ruptura coa sociedade queda tamén demostrada mediante o episodio no que tería outorgado a súa filla en matrimonio a proba durante trinta días.
Resistividade
A resistividade é a resistencia eléctrica específica dun determinado material. Desígnase pola letra grega Ρ|rho minúscula (ρ) e mídese en ohmios metro (Ω•m). onde R é a resistencia en ohms, S a sección transversal en m² e l a lonxitude en m. O seu valor describe o comportamento dun material fronte ao paso de corrente eléctrica: un valor alto de resistividade indica que o material é mal condutor, mentres que un valor baixo indica que é un bo condutor.
Fossar de les Moreres
250px|miniatura|Vista xeral. 250px|miniatura|Coa basílica de [[Santa Maria del Mar ao fondo.]]
Xa no século XIX, durante o ano 1821, o cemiterio das Moreres e a praza foron pavimentados, obedecendo, xa baixo o reinado do rei Fernando VII de España, o seguido de reais cédulas que o rei Carlos III de España ditara case cen anos antes, no que se ordenaba a urbanización dos cemiterios parroquiais e a construción de necrópoles extramuros, por razóns de saúde pública.
Juan Bernardo Quiroga Uría
Traxectoria
Membro de varías comisiones, entre elas a de Empregos e a de Memoriais, interveu en diversos debates. Resultou elixido Vicepresidente das Cortes o 24 de novembro de 1812. No Diario de Sesións do 1 de novembro de 1810, noméano membro da Comisión encargada de examinar as listas de empregados e o 22 de xullo de 1811 elíxeno para formar parte da Comisión de Supresión de Empregos, en substitución do deputado galego Durán de Castro.
Low
Low é un álbum do artista británico David Bowie, editado o 14 de xaneiro de 1977. Foi co-producido por Bowie e Tony Visconti, e considérase un dos seus discos máis influentes. Low foi o primeiro da "Berlin Trilogy", unha serie de colaboracións con Brian Eno (a pesar de que álbum está gravado principalmente en Francia e só mesturado en Berlín). O estilo experimental e de vangarda sería explorado máis a fondo en "Heroes" e Lodger.
Josu Aizpurua
Biografía
En 1978, ANV integrouse na coalición electoral Herri Batasuna (HB). Ese ano producíronse diversas tensións entre Gonzalo Nárdiz, representante de ANV no Goberno Vasco no exilio, e a dirección do partido, que solicitaba a súa dimisión e a súa substitución por Aizpurua.
Reino de Iugoslavia
Historia
De xeito fáctico o Reino de Iugoslavia deixou de existir cando o 6 de abril a aviación alemá atacou Belgrado e nas semanas seguintes sufriu unha invasión por parte das tropas de Alemaña, Italia, Bulgaria, Hungría, Albania e Romanía.
Preformacionismo
Desenvolvemento filosófico
Piágoras foi un dos primeiros pensadores que expuxo ideas sobre a orixe da forma na produción biolóxica de descendencia. Dise que el orixinou o "espermismo", a doutrina de que os pais son os contribúen coas características esenciais da súa descendencia, mentres que as nais só contribúen co substrato material. Aristóteles aceptou e elaborou esta idea, e os seus escritos son o vector que os transmitiu aos europeos posteriores. Aristóteles pretendía analizar a ontoxenia en termos das causas materiais, formais, eficientes e teleolóxicas (como se adoitan chamar en filosofía) unha visión que, aínda que é máis complexa que algunhas posteriores, é esencialmente máis epixenética que preformacionista. Posteriormente, os médicos europeos como Galeno, Realdo Colombo e Girolamo Fabrici construirían teorías a partir das de Aristóteles, que foron predominantes ata ben entrado o século XVII.
Elaboración
O microscopista Anton van Leeuwenhoek foi un dos primeiros en observar espermatozoides. Describiu os espermatozoides dunhas 30 especies, e pensaba que no seme vira "todos os tipos de vasos grandes e pequenos, tan variados e numerosos que non dubido de que son nervios, arterias e veas...E cando os vin, quedei convencido de que, nun corpo completamente crecido, non hai ningún vaso que non se poida encontrar igualmente no seme." (Friedman 76-7)
En 1694, Nicolaas Hartsoeker, nos seus Essai de Dioptrique sobre cousas grandes e pequenas que podían verse con lentes ópticas, obtivo unha imaxe dunha forma de home diminuto enroscado dentro do esperma, que el denominou en francés petit l'infant e le petit animal. Esta imaxe, que mostraba o que os historiadores agora chaman o homúnculo, fíxose icónica da teoría preformacionista, e aparece en case todos os libros sobre a historia da ciencia embriolóxica.
Revolución Mexicana
miniatura|250 px|Fotografía da Revolución de 1911
Criptoloxía
Conceptos
O "descifrado" é o proceso inverso, que recupera o texto plano a partir do criptograma e a clave. O protocolo criptográfico específica os detalles de como se utilizan os algoritmos e as claves (e outras operacións primitivas) para conseguir o efecto desexado. O conxunto de protocolos, algoritmos de cifrado, procesos de xestión de claves e actuacións dos usuarios, é o que constitúe en conxunto un criptosistema, que é co que o usuario final traballa e interactúa.
Sociedades Económicas de Amigos do País
Historia
As mulleres non conseguiron ser aceptadas ata 1787 nas Reais Sociedades Económicas, e as intelectuais deste período eran denominadas despectivamente bachilleras.  Entre elas Josefa Amar y Borbón que pertenceu á Real Sociedad Económica Aragonesa e á Junta de Damas de Honor y Mérito, Mari Carrillo da  Sociedade Económica de Santiago de Compostela e  María Reguera, quen non foi admitida na Real Sociedade de Lugo, pero realizou a lectura dun discurso na defensa da educación en 1788.
Porén, certos membros das Sociedades atrevéronse a traer varios libros prohibidos desde Europa, incluso da mesma España onde, por exemplo, podíase comprar a  Enciclopedia de Diderot, lbros que se compartiron entre os membros das Sociedades.
Distintas Sociedades Económicas
miniatura|Real Cédula de S.M. en que se aprueban los estatutos de la Real Sociedad Económica de Amigos del País de Santiago. 1787.
Atol Abemama
Abemama (tamén coñecido como Abamama, Apamama, Dundas, Illa Hopper, Illa Roger Simpson ou Illa Simpson) é un atol coralino pertencente á República de Kiribati localizado no centro do conxunto das Illas Gilbert, no Océano Pacífico central. Atópase 152 km ao sueste de Tarawa e xusto ao norte da liña ecuatorial. A illa é exportadora de copra.
Xeografía
O pobo de Kariatebike é o centro gobernamental do atol, o cal inclúe un edificio administrativo, un posto de policía e un hospital. No extremo norte de Abemama existe unha pista aérea, preto da aldea de Tabiang.
A illa ten unha gran lagoa onde abundan os peixes e crustáceos. Tamén hai algunhas granxas de algas mariñas. Construíronse calzadas para enlazar todas as aldeas no illote principal facilitando o transporte. A illa aseméllase a unha letra "G" incompleta, o arrecife conta con dúas pasaxes, un atópase entre Abatiku e o pobo de Tabiang no extremo norte occidental. O outro está entre Biike e Kenna, no extremo sur do illote principal. A illa está rodeada dun arrecife visible no lado de barlovento e dun arrecife mergullado no lado de sotavento onde están situados Biike e Abatiku. A maioría dos cultivos alimentarios importantes en Kiribati como o coco, taro xigante, pandanus e árbores do pan danse ben en Abemama.
Visitar Abemama
Hai tres casas de hóspedes en Abemama;. A casa de hóspedes Island Council, casa de hóspedes Chevalier College, e unha casa de campo privada.
Cynan Garwyn
Cynan Garwyn foi un rei de Powys de finais do século VI ou principios do VII. Pouco máis se sabe del, e nada con certeza.
Identidade sexual
80px| 80px A identidade sexual é a suma das dimensións biolóxicas e da conciencia dun individuo que lle permiten recoñecer a pertenza a un sexo ou outro, é dicir, ser home ou muller.
Valor propio, vector propio e espazo propio
Introdución
As transformacións lineares do espazo —como a rotación, a reflexión, o alargamento, ou calquera combinación das anteriores; nesta lista poderían incluírse outras transformacións— poden interpretarse mediante o efecto que producen nos vectores. Os vectores poden visualizarse como frechas dunha certa lonxitude apuntando nunha dirección e sentido determinados. Por exemplo, un vector propio dunha rotación en tres dimensións é un vector situado no eixe de rotación sobre o cal se realiza a rotación. O valor propio correspondente é 1 e o espazo propio é o eixe de xiro. Como é un espazo dunha dimensión, a súa multiplicidade xeométrica é un. É o único valor propio do espectro (desta rotación) que é un número real.
Definición
entón dise que v é un vector propio do operador A, e o seu valor propio asociado é c. Cómpre observar que se v é un vector propio co valor propio c entón calquera múltiplo diferente de cero de v é tamén un vector propio co valor propio c. De feito, todos os vectores propios co valor propio asociado c xunto con 0, forman un subespazo de V, o espazo propio para o valor propio c. Ademais un espazo propio Z é un subespazo invariante de A, é dicir dado w un vector en Z, o vector Aw tamén pertence a Z.
Exemplos
Outro exemplo sería unha lámina de metal que se expandise uniformemente a partir dun punto de tal maneira que as distancias desde calquera punto ao momento fixo se duplicasen. Esta expansión é unha transformación con valor propio 2. Cada vector desde o punto fixo a calquera outro é un vector propio, e o espazo propio é o conxunto de todos eses vectores. miniatura|270x270px|[[Onda estacionaria nunha corda fixa nos seus cabos ou, máis concretamente, unha función propia da transformación correspondente ao transcurso do tempo. A medida que varía o tempo, a onda estacionaria varía en amplitude, pero o seu período non se modifica. Neste caso o valor propio é dependente do tempo.]] Con todo, o espazo xeométrico tridimensional non é o único espazo vectorial. Por exemplo, se se considera unha corda suxeita polos seus extremos, como a dun instrumento de corda (mostrada á dereita). A distancia dos átomos da corda vibrante dende as súas posicións cando esta está en repouso poden interpretarse como compoñentes dun vector no espazo con tantas dimensións como átomos teña esa corda.
Se se supón que a corda é un medio continuo e se considera a transformación da corda no transcurso do tempo, os seus vectores propios ou funcións propias son as súas ondas estacionarias— o que, mediante a intervención do aire circundante, se pode interpretar como o resultado de tanguer unha guitarra. As ondas estacionarias corresponden a oscilacións particulares da corda tales que a forma da corda se escala por un factor (o valor propio) co paso do tempo. Cada compoñente do vector asociado coa corda multiplícase por este factor dependente do tempo. As amplitudes (valores propios) das ondas estacionarias decrecen co tempo se se considera a atenuación. Neste caso pódese asociar un tempo de vida ao vector propio, e relacionar o concepto de vector propio co concepto de resonancia.
Maigret na escola
Trama
A sospeita de que o mestre é o asasino pasa pola testemuña dun dos seus alumnos, Marcel Sellier, un rapaz serio, mais a súa declaración entra en contradición coa do fillo do profesor, que tamén vai á escola, e créase controversia. A través de interrogatorios Maigret descobre que Marcel mentiu para cubrir o seu amigo Joseph Rateau, que permanece prostrado na súa habitación por mor dun atropelo. O comisario averigua que o atropelo se debera a que Joseph lle estaba a facer unha falcatruada a Léonie Birard, mais o pai de Joseph apañouse para cobrar cartos do seguro do vehículo. Birard coñece a verdade, e desde a súa casa faille carantoñas ao rapaz. O pai de Joseph, alcólico, unha mañá dispara a carabina do fillo cara a casa de Birard para asustala, pero accidentalmente acaba por matala.
Narración
A trama está contada en terceira persoa por un narrador omnisciente. A acción desenvólvese inicialmente en París e principalmente en Saint-André-sur-Mer, ao noroeste de La Rochelle, moi preto do océano Atlántico. O tempo narrativo dura tres días, e desenvólvese en primavera. O tempo histórico é contemporáneo da escrita, a mediados do século XX.
Einion ap Madog ap Rhahawd
Einion ap Madog ap Rhahawd (fl. 1237) foi un poeta cortesán galés que cantou no segundo cuarto do século XIII. Foi o poeta da corte na época de Llywelyn Fawr, rei de Gwynedd.