cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jacopo della Quercia
miniatura|dereita|200px|Figura da Fonte Gaia, Siena Jacopo di Pietro D'Agnolo di Guarnieri, coñecido como Jacopo della Quercia, nado en Siena en 1374 e finado en 1438, foi un escultor italiano do Alto Renacemento ou Quattrocento. Tentou realizar unha síntese entre a escultura gótica de Giovanni Pisano e a borgoñoa, especialmente a de Claus Sluter, por unha banda, e con o clasicismo da Antigüidade por outra, asimilando as descubertas recentes do renacemento florentino: o seu maior interese verteuse nas figuras humanas, que rendeu monumentais e atravesadas dunha vitalidade rachadora. A súa obra non achou continuadores inmediatos, podéndose falar del como dun artista illado, que só sería sucedido por Michelangelo.
Últimos anos
Entre 1425 e 1427 executou o relevo o Anuncio a Zacarías e cinco profetas, e máis o san Xoán Bautista para a pía bautismal de Siena. No relevo das figuras dotadas dunha vitalidade exultante, preceden á arquitectura.
Faleceu en Siena no 1438.
Árbore de levas
miniatura|180px|Animación dunha árbore de levas
Lingua silesiana
O silesiano ou alto silesiano (Silesiano: ślōnskŏ gŏdka, Polaco: język śląski) é a lingua étnica de Silesia falada polo pobo silesiano.
Dialecto ou lingua
Se o clasificamos como dialecto, este é o máis prominente dialecto rexional da lingua polaca. Pola contra, se o clasificamos coma lingua, vemos que está intimamente relacionado coas linguas polaca e checa, con certas influencias do alemán.
Nirvana
Definición
En todas estas relixións ten connotacións de quietude, serenidade e paz, e a persoa que experimenta o nirvana compárase a un lume que se apaga ao se extinguir o combustible. En todas elas tamén este combustible sería a falsa idea do Eu, que causa (e é causada por) o desexo, a necesidade, a conciencia, o nacemento, a morte, a cobiza, o odio, a confusión, a ignorancia. Entón o nirvana non sería un sitio nin un estado, senón unha verdade absoluta que debe ser experimentada.
Algol
Algol (acrónimo inglés de Algorithmic Language, "linguaxe algorítmica") é unha linguaxe de programación. Foi moi popular nas universidades durante os anos 1960, pero non chegou a ter éxito coma linguaxe de uso comercial.
Algol 68
A definición desta linguaxe foi presentada na reunión do comité ALGOL da IFIP en 1965. Tras varios anos de revisión do deseño chegouse a unha versión definitiva en 1968. O principal autor é Adriaan Van Wijngarden.
Nan'yō
O concello de Nan'yō limita cos concellos de Nagai, de Shirataka, de Yamanobe, de Yamagata, de Kaminoyama, de Takahata e de Kawanishi.
Ima Robot
Ima Robot é unha banda estadounidense de dance rock baseada nos Ánxeles formada en 1998. Ata a data o grupo leva publicados tres álbums de estudio: Ima Robot (2003), Monument to the Masses (2006) e Another Man's Treasure (2010). O seu tema "Greenback Boogie" é a canción de apertura da serie de televisión Suits.
Provincia de Surat Thani
Surat Thani é unha provincia da Tailandia. A súa capital é a cidade de Surat Thani.
Nicéforo Calisto
Traxectoria
Naceu a finais do século XIII e morreu sobre o ano 1350. Comezou a escribir a súa principal obra cando tiña 35 anos e dedicouna a Andrónico II Paleólogo (que morreu en 1332). É coñecido simplemente como Calisto (Callistus) ou como Nicéforo Calisto.
Bieito Romero
Traxectoria
Aos poucos anos creou, canda outros músicos coruñeses, formacións musicais nas que desenvolvía a súa aprendizaxe, como Adro, Neboeiro ou Roi Xordo, coas que fixo varias actuacións.
Paralelamente a Luar na Lubre, participa en distintas formacións folclóricas e etnográficas de recoñecido prestixio, como o grupo de música e bailes tradicionais Xacarandaina ou o Ballet Galego Rei de Viana, nos que desenvolveu un importante labor no eido musical.
Compositor de máis de 200 temas, foi versionado por diferentes grupos e mesmo un dos seus temas, "O Son Do Ar", foi adaptado polo músico británico Mike Oldfield, sendo o tema que abre o seu CD Voyager, converténdose probablemente na canción de orixe galega máis versionada no mundo.
Foi produtor de todos os traballos discográficos de Luar Na Lubre e traballou con artistas de diferentes estilos que teñen colaborado nos seus discos como Hevia, Ismael Serrano, Pablo Milanés, Lila Downs, Adriana Varela, Donal Lunny, Mairtin O'Connor, Nollaig Casey, Diana Navarro, Pat Kilbride, Miguel Ríos, Víctor Manuel, Coral de Ruada, Nani García, Sés, Marisa Valle Roso, Miro Casabella etc.
Historia da escravitude
O escravismo na Roma Antiga
O número de escravos liberados (manumissio) chegou a ser importante, de xeito que houbo que ditar leis que impedían a práctica masiva, para non pór en perigo os dereitos dos herdeiros. Eses escravos libres eran denominados libertos, e o gorro frixio foi o símbolo da súa liberdade. Quedaban vinculados ao amo, para quen realizaban negocios, chegando a constituír un estrato social importantísimo e, en casos, poderoso economicamente (un liberto, novo rico, é o protagonista da novela Satiricón de Petronio). Máis dun emperador contaba con libertos entre seus ascendentes.
O escravismo na Idade Media
Porén, a institución da escravitude subsistiu durante a Idade Media. Desaparecida, máis ou menos, ao Norte dos Alpes, o número de escravos aumentou en Cataluña e, nomedamente, en Italia entre o século XIII e o XV. As grandes repúblicas marítimas de Xénova e de Venecia son os maiores mercados de escravos da época. Son reducidos á escravitude sobre todo os individuos capturados ao Norte do Mar Negro, onde a colonia xenovesa de Caffa representa o centro do tráfico de escravos. Os homes son, na súa maioría, exportados ao Exipto dos mamelucos, onde son un recurso indispensábel na recruta de soldados, en tanto as mulleres son trasladadas, maiormente, a Italia e ás grandes illas mediterráneas (Chipre, Creta, Sicilia, Mallorca), onde son explotadas no servizo doméstico.
Na Europa cristiá
En 1444, en Lagos, no extremo meridional portugués, creouse a Casa da Guiné, depósito dos escravos traídos a raíz dos descubrimentos. En 1481 pasou para Lisboa, acabando por ter a denominación de Casa dos Escravos. Por volta de 1541, afirmábase que entraban en Portugal entre 10.000 e 12.000 escravos por ano, procedentes da África negra, o Sáhara ou a India (Damiâo de Góis). A mediados do século XVI calculábase que había en Lisboa case 10.000 escravos (Rodigues de Oliveira, 1551). Trinta anos despois a cifra era avaliada en preto de 70.000, constituíndo un terzo da poboación total lisboeta.
Nos reinos hispanos eran corrente a escravización de mouros. Durante a Guerra de Granada, a fins do século XV, boa parte dos habitantes islámicos da conquistada cidade de Málaga foron vendidos en masa. O costume contra os vencidos levouse a outras terras. Indíxenas das illas Canarias, os guanches, que resistiron o empeño da conquista castelá, ao longo do mesmo século, foron vendidos como escravos. Na España moderna, Domínguez Ortiz calculou que a fins do século XVI había uns 100.000 escravos. A cantidade decrecería a partir da independencia portuguesa, logo de 1640, e as dificultades conseguintes para abastecérense por parte dos negreiros portugueses, que dominaban a trata; por outra banda, a prioridade marcaba a subministración dos escravos para os dominios de América. As rexións onde era maior o emprego da forza de traballo escravizada foron Valencia, e, sobre todo, e con moita diferenza, Andalucía. Para Sevilla, arredor de 1620, calculouse unha cifra duns 6.000 escravos sobre un total de 120.000 habitantes (un 5%). Para o arcebispado sevillano, en 1565, era un 3% da poboación total, pero os expertos sosteñen que seguramente era máis alta.
O escravismo no século XX
Durante a segunda guerra mundial, os invasores (alemáns e xaponeses) impuxeron e organizaron a escravitude en masa nos países conquistados e, incluso sobre a súa propia poboación. Esta escravitude foi exercida no seo de campos de traballos ou de campos de concentración, incluso coa repartición das persoas escravizadas entre as empresas que os solicitasen. Os casos de prostitución forzosa foron tamén frecuentes, en particular no caso xaponés.
La Voz de Valdeorras
Historia e características
Semanal órgano dos comités republicanos do distrito de Valdeorras, apareceu en 1905. Fundado e dirixido por Modesto Moyrón Carreras. Entre os seus colaboradores figurou Joan Montseny. Editábase en Madrid.
Mario Vargas Llosa
Traxectoria
Suscitou atención como escritor por primeira vez coa súa novela La ciudad y los perros (1962) (traducida en 1963 ao inglés baixo o título de The Time of the Hero) baseada nas propias vivencias adolescentes do autor como cadete no Colexio Militar Leoncio Prado.
A novela La Fiesta del Chivo (2000) foi levada ao cine da man do seu curmán Luís Llosa na película homónima.
David Murray
Traxectoria
Murray mudouse a España e morreu nun accidente de tránsito nas Illas Canarias o 5 de abril de 1973.
Neodarwinismo
Características
Sen mencionar as teorías que existen sobor do paso da materia inanimada á vida orgánica, chega con que se cumpran unha serie de condicións:
Neodarwinismo e síntese evolutiva moderna
Con todo, malia todas estas obxeccións, o termo aparece en publicacións prestixiosas, como a Encyclopædia Britannica, usado para referirse á teoría evolutiva actual. Richard Dawkins e Stephen Jay Gould usan o termo nos seus escritos e conferencias.
Johann Jacob Bach
Traxectoria
Pénsase que Bach naceu en Eisenach. Logo dos seus estudos na escola de latín da súa cidade natal, converteuse en oboísta na banda municipal. Despois da morte de seu pai Johann Ambrosius Bach en 1695, Johann Jacob e Johann Sebastian trasladáronse a Ohrdruf co seu irmán máis vello Johann Christoph Bach, que era organista na cidade. Porén, dous anos despois regresou a Eisenach para perfeccionar os seus coñecementos musicais con Johann Heinrich Halle. En 1704, entrou ao servizo na banda militar do exército do rei Carlos XII de Suecia. Pénsase que Johann Sebastian Bach escribiu o seu Capriccio sopra la lontananza del suo fratello dilettissimo BWV 992 para esta ocasión. En 1709, participou na Batalla de Poltava. Durante a súa estadía en Constantinopla en 1713, estudou frauta con Pierre-Gabriel Buffardin.
Xoguete
Outros museos
O Museo Pedagóxico de Galicia en Santiago de Compostela ten varias seccións adicadas a xoguetes de varias épocas.
Materiais
Posteriormente apareceron os xoguetes metálicos, feitos de folla de lata ou latón.
Consideracións de seguridade
Moitos países publicaron normas de seguridade limitando os tipos de xoguetes que se poden vender. A maioría delas tentan limitar os riscos potenciais, como asfixia ou o perigo que poden causar lesións. Os nenos, especialmente os moi pequenos, adoitan meter xoguetes na boca, polo que os materiais empregados para facer un xoguete están regulados para evitar envelenamentos. Os materiais tamén están regulados para evitar riscos de lume. Os nenos aínda non aprenderon a xulgar o que é seguro e o perigoso e os pais non sempre pensan en todas as situacións posibles, polo que tales advertencias e regulacións son importantes nos xoguetes.
Saccharine Trust
O seu primeiro material era semi-improvisado e normalmente ruidoso (por exemplo, o álbum Worldbroken foi totalmente improvisado ao vivo, tanto a música como as letras), pero posteriormente centrouse máis e deixouse influenciar polo jazz.
Floco (peiteado)
Historia
O decorrer da estética no Antigo Exipto mostra a importancia da cosmética e do peiteado como un elemento social e relixioso, que servía de elemento diferenciador entre os distintos estratos sociais. No Antigo Exipto os peiteados adoitaban ser de corte recto, confeccionados en perrucas ou no cabelo natural. Os flocos eran rectos, resultando máis práctica a realización do corte de pelo. Deste xeito descubrían completamente os ollos e levábano tanto persoas do xénero masculino como do feminino. Porén ó aparecer Elizabeth Taylor na película Cleopatra (1963) portando un floco recto e de curta lonxitude, reforzou a noción preconcibida do toucado exipcio na cultura popular contemporánea. miniatura|esquerda|[[Elizabeth Taylor en Cleopatra (1963) interpretando á raíña de Exipto.]]
Delta N
Características
O Delta N foi un foguete lixeiro da familia de foguetes Delta que foi usado nove veces entre 1968 e 1972. Contou cunha variante, o Delta N6, que en lugar de tres foguetes aceleradores de propelente sólido usaba seis. Esta variante foi lanzada en tres das noves veces. Do total de 9 lanzamentos do Delta N e o Delta N6, unha acabou en fallo e o resto de lanzamentos tivo éxito.
Lista de sitios do Patrimonio Mundial por ano de inscrición
2023 (45º sesión)
A 45ª sesión estaba prevista orixinalmente para celebrarse do 19 ao 30 de xuño de 2022 en Kazan, Rusia, pero aprazouse indefinidamente debido á invasión rusa de Ucraína. A sesión número 45 terá lugar en Riad, Arabia Saudita, do 10 ao 25 de setembro de 2023.
2012 (36ª sesión)
26 sitios (20 culturais, 5 naturais, 1 mixto) Anfitrión: 🇷🇺
2007 (31ª sesión)
22 sitios (16 culturais, 4 naturais, 2 mixtos) Anfitrión: 🇳🇿
1992 (16ª sesión)
20 sites (16 culturais, 4 naturais) Anfitrión: 🇺🇸
Val do Miera
O val atópase parcial ou totalmente nos municipios de Soba, San Roque de Riomiera, Miera, Liérganes, Riotuerto e Ruesga (enclave de Calseca).
Lista de sitios do Patrimonio Mundial por ano de inscrición
1982 (6ª sesión)
24 sitios (17 culturais, 5 naturais, 2 mixtos) Anfitrión: 🇫🇷
1981 (5ª sesión)
26 sitios (15 culturais, 9 naturais, 2 mixtos) Anfitrión: 🇦🇺
Anita Roddick
Activismo social
Era membro do Demos, un consello de asesores internacionais en temas de medio ambiente, e de Amnistía Internacional. Ademais, en 1990 fundou Children On The Edge, unha organización de axuda á infancia desprotexida en Europa Oriental e Asia.
Gabinete
A palabra gabinete fai referencia a varios artigos:
Gabinete de Numismática (Porto)
Configuración actual
Está instalado no Palacete dos Viscondes de Balsemão (século XVIII), no número 71 da praza de Carlos Alberto, na Baixa do Porto (metro: Trindade).
Vaga de calor europea de 2003
Meteoroloxía
En Francia, as temperaturas e a duración da onda de calor foron as máis importantes desde 1950 (no s. XIX houbo moito máis importantes). Segundo Météo-France, rexistráronse temperaturas superiores aos 35 °C en dous terzos das estacións meteorolóxicas, e temperaturas superiores aos 40 °C no 15 % das cidades. En París alcanzáronse os 39,8 °C durante o día, e a temperatura nocturna marca de 25,5 °C na noite entre o 10 e o 11 de agosto.
Francia
O número exacto de mortes relacionadas directamente coa forte calor está suxeito a controversias. O Goberno anunciou ao principio 3.000 mortes, posteriormente 5.000, e as proxeccións elaboradas polas empresas de pompas fúnebres calcularon un exceso dunhas 10.400 mortes en relación con anos anteriores, susceptibles de ser imputables a esta canícula.
Aínda que os servizos públicos mobilizáronse durante xullo polos incendios forestais, tardaron en tomar conciencia do drama humano que a onda de calor estaba provocando. Os responsables dos servizos de urxencias dos hospitais, que se vían desbordados, lanzaron as primeiras alarmas. Cando os efectos da canícula atenuáronse despois do 15 de agosto, sinalouse ás autoridades francesas pola lentitude do plan de urxencia (plan blanc). O director xeral da saúde, Lucien Abenhaïm dimitiu. O presidente da República, Jacques Chirac, cuxo silencio foi criticado pola oposición de esquerda e extrema dereita, expresouse sobre a situación tras o final da crise, cando regresou de vacacións. Negou a responsabilidade do executivo na traxedia e subliñou a falta de solidariedade entre os cidadáns, e anunciou unha revisión dos servizos de prevención e de alerta, así como dos servizos de socorro e urxencias. O mundo médico contestou de forma xeral rexeitando a simplificación e a falta de responsabilización.
Portugal
En Portugal, durante a vaga de calor houbo numerosos incendios forestais. O 5% do monte e o 10% dos bosques (215.000 hectáreas) foron destruídos, aproximadamente 4.000 quilómetros cadrados. Ademais, 18 persoas faleceron nos incendios e houbo entre 1.866 e 2.039 mortes pola calor. As temperaturas chegaron ata os 48 °C en Amareleja, no sueste do país. O 1 de agosto foi o día máis caloroso en séculos, con temperaturas nocturnas próximas aos 30 °C. Ese mesmo día produciuse unha gran tormenta na zona sur durante a madrugada e os días seguintes o vento quente do Sáhara foi intenso.
Suíza
O derretemento dos glaciares nos Alpes causou inundacións repentinas e avalanchas en Suíza. Un novo récord de temperatura a nivel nacional de 41,5 °C foi rexistrado en Grono, no cantón dos Grisóns.
Escolas de Ensino Galego Semente
Historia
As escolas toman o seu nome das Escolas de Insiño Galego criadas a comezo do século XX polas Irmandades da Fala.
Moraleda de Zafayona
Política
Os resultados en Moraleda de Zafayona das eleccións municipais de maio de 2011 foron:
Breamo (periódico)
Historia e características
Subtitulado ''Semanario independiente. Defensor de los intereses generales de Puentedeume y su comarca'', apareceu o 31 de maio de 1914. Estaba dirixida por Frutos Fernández Illá. Apoiado polos poderes conservadores, mantivo polémicas con Ecos del Eume. Cesou a súa publicación ao iniciar o terceiro ano.
3ª edición dos Óscar
Premios
miniatura|150px|[[Carl Laemmle Jr., mellor filme]] miniatura|150px|[[Lewis Milestone, mellor dirección]] miniatura|150px|[[George Arliss, mellor actor]] miniatura|150px|[[Norma Shearer, mellor actriz]] miniatura|150px|[[Herman Rosse, mellor dirección artística]] Os gañadores aparecen en primeiro lugar e en grosas.
Naomi Klein
Traxectoria
Comezou a súa actividade xornalística como estudante da Universidade de Toronto, colaborando coa revista estudantil do centro The Varsity.
Lingua macedonia
Dialectos
O dialecto Ser-Drama-Lagadin-Nevrokop e o dialecto Maleševo-Pirin considéranse frecuentemente dialectos do búlgaro por moitos lingüistas ou son considerados coma dialectos de transición entre o macedonio e o búlgaro.
Arcadio
Flavius Arcadius, en galego Arcadio (377/378 - 1 de maio de 408) foi Emperador do Imperio Romano de Oriente desde 395 ata a súa morte en 408.
Chía, Cundinamarca
Época precolombiana
Durante o goberno do zipa Saguamanchica, o cacique de Guatavita invadira Chía e Cajicá, axudado por tropas enviadas polo zaque Michuá. Saguamanchica tivo que abandonar o asedio que nese momento emprendía contra Ubaque e partir de inmediato para tentar reprimir a sublevación de Guatavita.
Conquista española
miniatura|esquerda|230px|Parque de Chía. Despois de que os españois, ó mando de Gonzalo Jiménez de Quesada, invadiron a fortaleza militar muisca de Sumungotá (ou Busongote), en Cajicá, proseguindo o seu camiño até Chía.
Arcadio
A invasión visigoda e loitas de poder no seo do Imperio
O baleiro de poder causado pola morte do emperador Teodosio I en 395 e o feito de que moitas tropas orientais estivesen naquel momento desprazadas á parte occidental do Imperio, foron aproveitadas polos hunos para atacaren o Imperio Oriental. Os hunos atacaron o Imperio polo Cáucaso e polo Danubio, onde fustrigaron aos godos, pobo que se asentou como federado na provincia romana de Mesia Inferior. Levados polos hunos, os godos que estaban guiados polo seu rei Alarico I comezaron a desprazarse ás provincias romanas limítrofes que comezaron a ser saqueadas.
En 397 Estilicón organizou unha nova expedición unilateral para expulsar aos godos. esta vez do Peloponeso. Como ocorrera dous anos antes, Eutropio, medorento de que Estilicón o desprazase do poder instigou a Arcadio para que pedise ao xeneral occidental que se retirase do seu territorio. Alarico desprazouse entón a Epiro, onde se acantonaron os godos.
Seúl
Seúl foi cualificada, por Arcadis en 2015, como a cidade máis habitable de Asia coa segunda maior calidade de vida a nivel global, cun PIB per cápita duns 40.000 dólares. Con grandes centros tecnolóxicos centrados en Gangnam-gu e Digital Media City, a área da capital de Seúl alberga a sede de 15 compañías da lista Fortune Global 500, incluíndo Samsung, LG, e Hyundai. A metrópole, que ocupa o sétimo lugar no índice de cidades glovais e no índice de centros financeiros globais, exerce unha grande influencia nos asuntos mundiais como unha das cinco principais anfitrioas de conferencias mundiais. Seúl acolleu os Xogos Asiáticos de 1986, os Xogos Olímpicos de verán de 1988 e o cumio do G20 de Seúl de 2010.
Dominio xaponés e guerra de Corea
Despois do tratado de anexión en 1910, o Xapón anexionouse a Corea e renomeou a cidade como Gyeongseong ("Kyongsong" en coreano e "Keijo" en xaponés). Importouse tecnoloxía xaponesa, elimináronse as murallas da cidade, demoléronse algunhas das portas. As estradas asfaltáronse e construíronse edificios de estilo occidental. A cidade foi liberada polas forzas dos Estados Unidos ao final da segunda guerra mundial tras a cal e coa proclamación da República de Corea, a cidade converteuse na súa capital co nome actual, Seúl, que significa literalmente capital, e en 1949 foi nomeada como cidade especial de primeiro nivel.
Happy Tree Friends
Happy Tree Friends (Felices Amigos do Bosque, en tradución libre) é un deseño animado en Adobe Flash de humor negro de Mondo Mini Shows, creada por Kenn Navarro, Aubrey Ankrum, Rhode Montijo e Warren Graff.
Tute
Cantando
Para cantar é necesario ter:
Jørn Andersen
Alemaña
En 1985 firmou co FC Nürnberg alemán. En 78 partidos marcou 28 goles antes de ingresar no Eintracht Frankfurt. En 1990 Andersen converteuse no primeiro xogador estranxeiro en acadar o maior número de goles nunha tempada na Bundesliga con 18. En 1990–91 Andersen xogou co Fortuna Düsseldorf antes de pasar ao Hamburger SV (1994–95) e ao Dynamo Dresden.
Richard Dawkins
Dawkins é ateo e criticou abertamente o creacionismo e o deseño intelixente. Na súa obra The Blind Watchmaker (O reloxeiro cego) (1986) argumentou a analoxía do reloxeiro, que versa sobre da crenza que a existencia dun creador supernatural explicaría a complexidade biolóxica dos organismos vivos. Usando o paradigma dun reloxeiro cego, describe como os procesos evolutivos derivados da reprodución, selección e mutación non os leva a cabo nin os guía ningún "creador". Dawkins argumentou en ''The God Delusion (Deus, un delirio) do 2006 que case seguro que non houbo ningunha entidade creadora e que a fe na creación por unha deidade é un delirio.
Ácido xasmónico
O ácido xasmónico é un derivado do ácido graxo ácido α-linolénico, que pertence á clase de hormonas de plantas chamadas xasmonatos. Biosintetízase a partir do ácido linolénico pola vía octadecanoide. O seu nome deriva da planta da especie Jasminum grandiflorum (un xasmín) da cal se illaron os xasmonatos.
Aeroporto de Sá Carneiro
O aeroporto foi inaugurado en 1945 e substancialmente mellorado en 2003. Actualmente é administrado pola empresa ANA - Aeroportos de Portugal, SA e ten unha capacidade para 6 millóns de pasaxeiros/ano. En 2006 recibiu 3 402 893 pasaxeiros, 2 600 toneladas de carga e 4 120 voos.
Campo de Lamas, Barro, Noia
Campo de Lamas é un lugar da parroquia de Barro no concello coruñés de Noia, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 16 habitantes (6 homes e 10 mulleres).
Gran Premio de México de 1988
O Gran Premio de México de 1988 de Fórmula 1 celebrouse na Cidade de México o 29 de maio de 1988. A carreira, que foi a cuarta da Fórmula Un de. Foi o 12º Gran Premio de México e o terceiro desde o regreso ao calendario do Mundial do Autódromo Irmáns Rodríguez, logo da súa renovación.
Cualificación
Os McLaren - Honda dominaron a sesión de cualificación, unha vez máis. Ayrton Senna logrou a pole por diante de Alain Prost cun tempo de volta que foi case un segundo máis rápido que o tempo de Nigel Mansell en 1987 malia a restrición no turbo que pasou de 4,0 bar e 2,5 bar para o ano 1988 (unha caída de aproximadamente 300 CV). Foi a primeira vez en 1988 que mellorouse o tempo dunha pole de 1.987. Gerhard Berger (Ferrari) e Nelson Piquet (Lotus - Honda), formaron a segunda fila. Satoru Nakajima (Lotus-Honda) e Eddie Cheever (Arrows - Megatron) fixeron un bo uso da vantaxe da altitude dos turbos para cualificar 6º e 7º, respectivamente, detrás do quinto posto do Ferrari de Michele Alboreto. Para Nakajima era unha especie de redención despois de non lograr clasificarse en Mónaco. Mansell no Williams - Judd só puido facer 14ª, debido aos continuos problemas coa suspensión activa do FW12.
Jean-Luc Nancy
Traxectoria
Profesor emérito de filosofía na Universidade Marc Bloch de Estrasburgo e colaborador das de Berkeley e Berlín, está considerado como un pensador orixinal que recorre por conta propia os camiños abertos por Heidegger, Bataille ou Derrida, interlocutor de Blanchot.
Waikato Football Club
Historia
A rexión de Waikato foi unha dos 8 rexións neozelandesas escollidas para posuír un equipo no Campionato de Fútbol de Nova Zelandia. A pesar de que na primeiro tempada (2004/05) foi 3º na fase regular, desde entón o seu maior logro foi o 5º posto obtido en 2007/08, chegando inclusive a recibir o Wooden Spoon (premio consolo ao que finaliza en último lugar) na edición 2009/10.
Synergistetes
Filoxenia
Notas: ♠ Estirpes encontradas no NCBI (National Center for Biotechnology Information) pero non na LPSN.
Luc Mbah a Moute
Universidade
Xa na súa tempada "junior" o seu xogo resentiuse por culpa das lesións, que lle afastaron das pistas durante seis partidos. Aínda así conseguiu unha grande actuación na Final da NCAA ante Memphis, logrando 13 puntos e 12 rebotes, que non impediron a derrota do seu equipo. No seu tres tempadas na NCAA promedió 8,7 puntos e 7,3 rebotes por partido. O 16 de xuño de 2008 anunciou a súa intención de renunciar ao seu último ano como universitario, presentándose ao Draft da NBA. Tras 34 anos, Mbah a Moute converteuse no primeiro xogador dos Bruins en disputar tres Final Four consecutivas, despois de que o lograsen nos anos 70 Bill Walton, Jamaal Wilkes e Greg Lee. Andre Hutson e Charlie Bell, de Michigan State, foron os outros dous xogadores que o lograron ao longo da historia da competición universitaria.
Profesional
O 12 de xullo de 2013, Mbah a Moute foi traspasado ós Sacramento Kings.
Clase (bioloxía)
Ao igual que ocorre con outros niveis na taxonomía dos Seres Vivos, e debido á enorme dificultade á hora de clasificar certas especies, varias Clases poden agruparse en Superclases, e os individuos dunha Clase poden organizarse en Subclases (e estes á súa vez en Infraclases).
CAIC Z-10
Exploración temperá
En 1979 os militares chineses estudaron o problema de contrarrestar grandes formacións blindadas. Concluíron que a mellor solución convencional era o uso de helicópteros de ataque e mercaron oito Aérospatiale Gazelle aramados con Euromissile HOT para ser avaliados.
High Energy Astronomy Observatory 1
Características
HEAO 1 foi inxectado nunha órbita inicial de 455 km de apoxeo e 433 km de perixeo, cunha inclinación orbital de 22,8 graos e un período de 93,5 minutos. Reentrou na atmosfera o 15 de marzo de 1979.
José Horacio Gómez
Primeiros anos e formación
Nado o 26 de decembro de 1951 na cidade mexicana de Monterrey, realizou os seus estudos secundarios no Instituto Tecnolóxico e de Estudos Superiores de Monterrey. Na Universidade Nacional Autónoma de México obtivo o título de grao de Bachelor of Science e Bachelor of Arts e tamén se licenciou en Contabilidade e Filosofía até o ano 1975. Uniuse como membro do Opus Dei (Prelatura da Santa Cruz e Opus Dei) durante estes anos.
Arcebispo dos Ánxeles
miniatura|278x278px|José Horacio Gómez na Catedral da nosa Señora dos Ánxeles. Foi nomeado arcebispo coadjutor da arquidiocese dos Ánxeles o 6 de abril de 2010 e, o 1 de marzo de 2011, foi nomeado polo papa Bieito XVI como novo arcebispo desa mesma arquidiocese, en sucesión do cardeal Roger Michael Mahony. É o primeiro bispo hispano de máis alto rango nos Estados Unidos.
Otto Preminger
Otto Ludwig Preminger, nado en Wiznitz o 5 de decembro de 1905 e finado en Nova York o 23 de abril de 1986, foi un director de cinema estadounidense de orixe xudía-austríaca.
Ringstraße
miniatura|dereita A Ringstraße é unha rúa circular que rodea o centro de Viena (Austria). Esta avenida ten a ambos os dous lados moi significativas obras arquitectónicas, polo que é considerada un dos grandes atractivos da capital austríaca. O Ringstraßenstil (estilo da Ringstraße) marcou a arquitectura de tipo historicista dos anos 1860 a 1900.
Charles Rennie Mackintosh
Deseñador e pintor
miniatura|250px|The Fort, circa 1925 - 1926. Fort Mailly, unha fortificación do século XVI en ruínas nas aforas de Port Vendres. Mackintosh tamén traballou no deseño de interiores, en mobles, no téxtil e na metalurxia. Moitas das súas obras combinan as propostas de Mackintosh coas da súa muller, e integran os deseños fluídos e florais (dela) coas liñas rectas (del). Como os do seu contemporáneo Frank Lloyd Wright, os deseños arquitectónicos de Mackintosh a miúdo inclúen extensas especificacións sobre a decoración, os detalles ou a moblaxe dos edificios.
Familia (bioloxía)
En botánica a desinencia latina da familia é -aceae, e en galego -áceas, agás algunhas familias debido ao uso tradicional do nome.
En zooloxía a desinencia latina da familia é -idae, e en galego -idos (en palabra sempre esdrúxula).
Pelicano crespo
Status
O pelicano crespo é unha das especies ás que se aplica o AEWA (Agreement on the Conservation of African-Eurasian Migratory Waterbirds, Acordo sobre a Conservación de Aves Acuáticas Migratorias Africanas e Euroasiáticas). Realizáronse motos esforzos para a conservación desta especie, especialmente en Europa. Aínda que normalmente aniñan no chan, os pelicanos crespos poden aniñar en plataformas artificiais en Turquía, Grecia, Bulgaria e Romanía, postas para animalos a reproducirse. Tamén se colocaron balsas sobre a auga para axudar á reprodución desta especie en Bulgaria e Grecia. Neses países tamén se desmontaron liñas de alta tensión próximas a colonias. Ademais, a xestión do nivel das augas e os programas educativos poden ser de axuda a nivel local. Aínda que en Asia tamén se fixeron algúns esforzos conservacionistas, alí hai unha moita maior taxa de furtivismo, caza e destrución de hábitat. En 2012, cando se deron unhas condicións moi infrecuentes de moito frío en inverno que causaron que se conxelase o mar Caspio, produciuse a morte de fame de polo menos 20 dos pelicanos crespos que invernaban alí. Aínda así a maioría deles sobreviviron aparentemente porque moitas persoas lles levaban peixes e os alimentaban da súa man, malia os intentos iniciais das autoridades locais de desalentaren esta práctica.
Viacrucis
Realización e actualización
miniatura|dereita|Exemplo de representación de estación (XII), dentro dunha igrexa É normal facer un percorrido grupal que pode ser dentro do templo ou polas rúas, deténdose en cada estación e facendo unha oración en cada unha, unha lectura dalgunha pasaxe do evanxeo, ou tamén un canto. É unha práctica que fundamentalmente se realiza o Venres Santo. Tamén é costume esta práctica nos venres de coresma
Portomourisco, Petín
San Víctor de Portomourisco é unha parroquia do concello ourensán de Petín na comarca de Valdeorras. Segundo o IGE en 2015 tiña 119 habitantes (62 homes e 57 mulleres) establecidos en dúas entidades de poboación.
Arenicólidos
Descrición
Os arenicólidos caracterízanse polo seu corpo longo cilíndrico dividido en tres rexións. O prostomio non ten apéndices. Hai un ou dous segmentos anteriores sen sedas. As partes dorsais dos parápodos (os notópodos) están truncadas abruptamente e as partes ventrais (neurópodos) son toros alongados que forman marcas transversais nalgúns casos. As notosedas teñen unha función capilar ou actúan como membros, e as neurosedas son ganchos rostrados. Presentan branquias nalgúns dos parápodos nas rexións media ou posterior.
Fartlek
Inclúe xogos de velocidade nos cales os individuos corren a través de bosques, praias ou en campo aberto movéndose en liberdade no medio da natureza. As características do fartlek veñen definidas polas irregularidades do terreo, canto máis variado mellor, e no cal non hai un trazado preestablecido (excepto en adestramentos xa estudados, posto que quita emoción á práctica deste deporte e o individuo móvese por instinto cambiando a velocidade, a intensidade e o volume ao seu propio gusto. O termo tamén se emprega para o exercicio adaptado a interiores, baseado nos exercicios ao aire libre.
Tucson
Historia
Tucson está situado no medio dun asentamento indíxena de hai 10 000 anos, e distínguese por ser a rexión habitada continuamente máis antiga do hemisferio norte.
En 1885 foi fundada a Universidade de Arizona. No ano 1890 unha ondada de asiáticos fixeron aumentar a poboación da cidade nun 4,2%. Durante este ano viviron na cidade 5731 persoas, pero a poboación non quedou estancada nesa cifra, senón que aumentou gradualmente a 13 913 persoas no ano 1910. Nesa época a Administración de Veteráns dos Estados Unidos comezou a construción do Hospital de Veteráns, o cal aínda existe hoxe en día. Moitos veteráns que foran gaseados na primeira guerra mundial e tiñan necesidade de terapia respiratoria comezaron a ir a Tucson despois da guerra, debido ao aire seco e limpo. Ao longo dos anos seguintes, a cidade continuou a crecer, e seguiu aumentando a poboación de 20 292 persoas en 1920 a 36 818 persoas en 1940. En 2006, a poboación do Condado de Pima, onde está situado Tucson, pasaba dun millón de habitantes, mentres que na cidade de Tucson a poboación era de 535 000 persoas.
Clima
O monzón pode comezar en calquera momento a partir de mediados de xuño ata finais de xullo, cunha data de inicio media en torno ao 3 de xullo. Esta época normalmente continúa ata agosto e, ás veces, ata setembro. Durante o monzón, a humidade é moito máis elevada que o resto do ano. Esta época comeza con nubes do sur durante o inicio da tarde, seguidas de tormentas intensas e choivas, que poden causar inundacións. O ceo da noite nesta época do ano está moitas veces acompañado de lóstregos. En grandes áreas da cidade non hai galerías de augas pluviais para as choivas de monzóns que inundan as rúas principais.
Julia Kristeva
Outras actividades
Julia Kristeva forma parte, dende fai varios anos do National Disability Council, que ten como obxectivo sensibilizar, educar e informar ao público sobre diversas discapacidades. En 2008 creou con motivo do 100º aniversario do nacemento de Simone de Beauvoir, o premio Simone de Beauvoir pola liberdade da muller, o traballo gratificante excepcional e a acción das mulleres e homes que no espírito de Simone de Beauvoir, axudan a promover a liberdade das mulleres no mundo. Julia Kristeva foi invitada polo Papa Bieito XVI na Xornada de reflexión, diálogo e oración pola paz e a xustiza no mundo.
Falsas decretais
Contexto
Outras preocupacións dos falsificadores foron a fe ortodoxa, sobre todo no que concirne á Trindade e as relacións entre o Pai e o Fillo, a inviolabilidade dos bens eclesiásticos, algúns aspectos da liturxia e dos sacramentos, a eucaristía e o bautismo.
Influencia do texto
Durante a Idade Media os especialistas tomaron as Falsas decretais como textos perfectamente auténticos. Unicamente no século IX o arcebispo Hincmaro de Reims parece ter sospeitas, ou sabía máis do que xulgaba político admitir. Esta actitude cambia no século XV. Nicolás de Cues, que copiara persoalmente un exemplar das decretais (manuscrito 52 da Fundación Cusanus), remarca algúns anacronismos: era verdadeiramente crible que o Papa mártir Clemente I fundase a preeminencia de certas sedes sobre o feito de que os pagáns tivesen os seus arciprestazgos nestas mesmas cidades?
Edicións dos textos
A tradición manuscrita agrúpase en seis ou mesmo sete versións diferentes, a máis completa, chamada por Hinschius «A1» contén o tres partes abaixo mencionadas (manuscrito máis importante Vat. Ottob lat. do século IX, Francia oriental); unha segunda versión tamén importante é a clase chamada «A/B» co Ms. Vat. lat. 630 encabezado (século IX, Scriptorium de Corbie); a versión chamada de Cluny (soamente decretais), cuxo manuscrito orixinal sobreviviu: New Haven Beinecke Library 442 (Francia, despois de 858) ; a versión chamada courte (Hinschius «A2») co manuscrito Rome Biblioteca Vallicelliana D.38 destacado (século IX, provincia eclesiástica de Reims); a clase chamada por Hinschius «B», probablemente datada no século XI no norte de Francia (manuscrito p.e. Boulogne-sur-Mer Bibl. mun. 115); a clase «C», tamén datada no século XII ou pode ser que no XI; finalmente unha forma mixta de elementos en versión curta e a versión de Cluny datada quizais no século XI.
Carlos Delfino
Carlos Francisco Delfino, nado o 29 de agosto de 1982 en Santa Fe, Arxentina, é un xogador profesional de baloncesto que actualmente é axente libre. Foi unha das figuras da selección arxentina que gañou a medalla de ouro nos Xogos Olímpicos de Atenas 2004 e a medalla de Bronce en Pequín 2008. Mide 1,98 metros e pesa 104,3 quilogramos.
Teodosio I
Traxectoria
En 394, foi o autor do decreto que prohibía os Xogos Olímpicos acusados de difundir o paganismo.
Familia
A súa segunda esposa, que nunca foi declarada Augusta, foi Gala, filla do emperador Valentiniano I e da súa terceira esposa Xustina. Teodosio e Gala tiveron tres fillos: Graciano, nado no 388 e falecido novo, e unha filla, Elia Gala Placidia (392-450). Esta foi a única descendente que chegou á idade adulta e máis tarde converteuse en emperatriz; Un terceiro fillo, un rapaz chamado Xoán, morreu coa nai no parto no 394.
Crónica Ovetense
A Crónica Ovetense (tamén chamada A Sebastián, Erudita ou Sebastianense) é unha das versións existentes da Crónica de Afonso III, xunto a Rotense. Trátase dun documento histórico ou crónica que abarca a historia desde o reinado de Wamba, rei visigodo, ata o final do reinado de Ordoño I. O motivo da súa creación, ao igual que o resto de crónicas de Afonso III, é a de presentar aos reis ovetenses e ao reino cristián, como sucesores directos dos reis visigodos e do seu estado, para poder lexitimizar a conquista de novas terras pertencentes aos musulmáns.
3M
3M Company (Minnesota Mining and Manufacturing Company) é unha empresa química estadounidense adicada á investigación, desenvolvemento, fabricación, distribución e comercialización de tecnoloxías, produtos e servizos innovadores en diversas áreas.
A Loxe, Barro, Noia
A Loxe é un lugar da parroquia de Barro no concello coruñés de Noia, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 68 habitantes (27 homes e 41 mulleres).
Shabtai Zevi
Traxectoria
Fundou a seita dönmeh, que floreceu no Imperio Otomán, no que confluían elementos do xudaísmo, cristianismo e islamismo.
Anziliya
Anziliya foi unha cidade do país dos kaska, ao nordeste de Hattusa, non lonxe de Tapikka. Foi conquistada e reconquistada polo rei hitita Suppiluliumas I antes do -1340, probabelmente sen atopar resistencia.
Efecto Baldwin
Exemplos
Baldwin puxo como exemplo o seguinte caso que implica cooperación: "Os animais poden manterse vivos digamos nun ambiente dado só por cooperación social; estes transmiten o seu tipo de variación social á posteridade; así a adaptación social establece a dirección da filoxenia física e a herdanza física é determinada en parte por este factor" (Baldwin, 1896, p. 553).
-287
Outros
Historia ano a ano
Manuel Casás Fernández
Manuel Casás Fernández, nado na Coruña o 17 de agosto de 1867 e finado na mesma cidade o 30 de xullo de 1960, foi un avogado, xornalista e escritor galego.
Ishupitta
Ishupitta foi unha cidade hitita do nordeste do Imperio, na Terra Alta Hitita, ocupada polos kaskas no século –XIV. Foi un dos teatros da última campaña do rei hitita Suppiluliumas I pouco tempo antes da súa morte sobre o -1325/-1320.
Primeira República Francesa
O fin da monarquía en Francia
Baixo a Asemblea Lexislativa, que estivo no poder tras a proclamación da Primeira República, Francia entrou en guerra contra Prusia e Alemaña. En xuño de 1792 o duque de Brunswick, comandante xeneral do exército Austro-Pruso, ameazou coa destrución de París se algo lle sucedía ó rei Luís XVI. Cos exércitos prusianos preto de París, os cidadáns asaltaron o palacio das Tullerías, asasinando a 600 gardas suízos do rei e insistindo na destitución do rei. Un novo temor incitou á acción anti-revolucionaria a violencia adicional, e a primeira semana de setembro de 1792, as multitudes de París asaltaron as prisións da cidade, matando sobre a metade dos presos. Nobres, clérigos, e presos políticos foron asasinados nas súas celas. Isto pasou á historia como as Masacres de Setembro.
A Convención Nacional
Entre inverno de 1792 e primavera de 1793, París estivo chea de sanguentos alborotos e fame. A nova Convención fixo pouco para resolver o problema ata a primavera de 1793, estando máis ocupada nas tarefas militares. Finalmente o 6 de abril de 1793, a Convención creou o Comité de Seguridade Pública, encabezado por Maximilien de Robespierre. Este comité instaurou unha política de terror, e a guillotina comezou a acabar cos inemigos da república. Esta etapa é coñecida hoxe como o Reinado do Terror. miniatura|163x163px|A [[Marianne revolucionaria deseñada por A. Dupré, no anverso da moeda conmemorativa do bicentenario da I Repúbilca (1992)]] A pesar do gran descontento, a Convención Nacional seguiu no poder. En xuño estableceuse a Constitución de 1793, que foi ratificada polo voto popular en agosto. Porén, o Comité de Seguridade Pública era visto como un goberno de emerxencia, e os dereitos que se garantiron coa Declaración dos dereitos do home e do cidadán de 1789 e a nova constitución foron suspendidos por este comité. O comité realizou miles de execucións contra inimigos supostos da recentemente creada república, de modo que a guillotina veu a ser coñecida como “a maquinilla de afeitar nacional”—porque parecía que caía sobre o pescozo de todos. As leis do comité levaron a revolución a límites sen precedentes, introduciron o calendario revolucionario en 1793, pecharon igrexas dentro e fóra de París como parte do movemento de descristianización, xulgaron e executaron a María Antonieta e instituíron entre outras a lei de sospeitosos. Baixo o liderado de Robespierre, membros de varias faccións revolucionarias e grupos foron executados incluíndo os Hébertistas e os Dantonistas, moitos dos cales foran amigos persoais do propio Robespierre.
Eleanor Roosevelt
Traxectoria
Trala segunda guerra mundial participou na formulación da Declaración Universal dos Dereitos Humanos das Nacións Unidas, referíndose a ela como "A carta magna da humanidade".
Recoñecementos
A figura de Eleanor Rosevelt foi a elixida como protagonista da terceira das moedas estadounidenses dun cuarto de dólar da serie Mulleres Americanas, dedicada ás mulleres máis representativas da historia dos Estados Unidos, na súa emisión de 2023.
Caldiserica
Caldiserica é un pequeno filo de bacterias proposto recentemente, que consta dunha soa especie, Caldisericum exile. Esta especie, descuberta en 2009, ten secuencias do seu ARNr 16S o suficientemente distintas como para ser clasificado na súa propia familia, orde, clase e filo. Pertence ao filo candidato OP5, que se lle deu o nome de Caldiserica phyl. nov.
Y
Usos
En química, é o símbolo do elemento químico itrio.
Leonardo Sciascia
Leonardo Sciascia, nado en Racalmuto (Agrigento) o 8 de xaneiro de 1921 e finado en Palermo o 20 de novembro de 1989, foi un escritor siciliano.
Traxectoria
Estudou Maxisterio en Caltanissetta e foi mestre en Racalmuto entre 1949 e 1957 e en Caltanissetta entre 1957 e 1969. En 1970 deixou a ensinanza e pasou a exercer o xornalismo en Corriere della Sera. Simpatizou co Partido Comunista Italiano, mais acabou por afastarse da liña oficial para adoptar unha posición independente, o que lle valeu o recoñecemento e estima de literatos, políticos e público en xeral, que o consideraran "conciencia crítica de Italia" pola súa implacable denuncia da corrupción política e da violencia mafiosa. En 1975 foi elixido concellleiro na cidade de Palermo, mais dimitiu dous anos máis tarde; despois foi elixido deputado europeo e deputado ao congreso italiano (1979-1983) polo Partido Radical de Marco Panella. Formou parte da comisión de investigación sobre o asasinato de Aldo Moro.
Marie-Bernadette Charrier
Marie-Bernadette Charier é unha saxofonista francesa cunha traxectoria destacable.
Biografía
Marie-Bernadette Charrier, artista recoñecida internacionalmente, realizou os seus estudos musicais nos Conservatorios Nacionais da Rexión de Nantes, con Jean-Pierre Magnan, e Bordeos, con Jean-Marie Londeix.
Provincia de Satun
Distritos
250px|esquerda|Mapa da provincia cos distritos Satun divídese en sete distritos (amphoe), os cales se subdividen logo en 36 comunas (tambon) e 277 poboados (muban).
Josephine Hull
Traxectoria
Debutou como actriz en 1905 e tras anos como moza do coro casou co actor Shelly Hull en 1910. Trala temperá morte do seu marido retirouse ata 1923. Ao volver á interpretación comezou a empregar o seu nome de casada. O seu primeiro grande éxito foi Craig's Wife en 1926. Durante as décadas seguintes apareceu en tres grandes éxitos de Broadway, You Can't Take It With You (1936), Arsenic and Old Lace (1941) e Harvey (1944). Apareceu tamén nas adaptacións cinematográficas destas dúas últimas obras, gañando o Oscar á mellor actriz secundaria por Harvey.
St. Jakob-Park
Encontros disputados na Eurocopa de 2008
Cuartos de final
800px|centro|miniatura|Vista panorámica do St. Jacob-Park
Constantin Wilhelm Lambert Gloger
Gloger foi a primeira persoa en recoñecer as diferenzas estruturais entre as anduriñas e os cirrios, e tamén o primeiro en poñer caixas artificiais para a cría de morcegos.
The Quest
The Quest é un filme estadounidense dirixido e protagonizado por Jean-Claude Van Damme que foi estreado en 1996. É o primeiro filme dirixido por Van Damme e o argumento baséase nun torneo internacional de artes marciais.
Marista
Os kaska de Pishuru ao comezar o século –XIII dominaron as cidades hititas de Ishupitta e Daistipassa, desde onde conquistaron Landa, Marista e algunhas cidades fortificadas dos hititas. Marista foi cedida pouco despois por Muwatallis II ao seu irmán Hattusilis dentro do reino vasalo de Hakpis.
Cocotitlán
miniatura|right|Cocotitlán Cocotitlán é un municipio situado no Estado de México. A súa área é de 14.86 quilómetros cadrados, e a súa poboación é de 12.142 habitantes, e ten 11 aldeas.
The Selfish Gene
Características
A teoría de Dawkins fixa os xenes, no canto dos individuos, como os axentes sobre os que opera a evolución.
Casa da igrexa Ruchill
Descrición do interior
Se se entra pola rúa Shakespeare Street, hai unha sala de xuntanza á dereita, mentres que á esquerda un corredor leva, logo dun lavabo protexido cun biombo, a unha porta que abre sobre o oco da escaleira. Logo a man esquerda hai unha pequena cociña e despensa, e se segue de fronte dende a porta principal dáse a unhas portas que abren nun recanto do salón grande. Á dereita hai un longo entrante separado, como xa dixemos, da parte principal cunha divisoria encartable e corrediza de paneis de cristal, onde se insertan as características vidreiras de Mackintosh.
A escaleira sobe ata un corredor estreito, pasa por diante dos servizos, situados sobre a cociña, e abre sobre unha sala de xuntanza xusto por riba da do primeiro andar, ao igual que a un salón que se atopa xusto por riba do salón principal. Estes dous cuartos están separados tamén por unha divisoria encartabe, que se pode abrir para formar un espazo rectangular. As trabes do tellado están á vista tanto na sala de xuntanzas coma no salón, con lámpadas,  e as caídas teñen unha forma peculiar.
miniatura|250px|esquerda|Salón de té no salón principal.