cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aleksandar Marcius
Traxectoria
En 2017−18 xogou na LegaDue Gold, segunda división italiana, co Junior Novipiu Casale Monferrato, onde tras perderse os dous primeiros meses de competición por unha lesión no ligamento escafolunar, e posteriormente outro tres meses debido a outra lesión, alcanzou medias de 9,3 puntos e 6,5 rebotes. En setembro de 2018 regresa a España para xogar nas filas do Real Betis Energía Plus da Liga LEB Ouro por unha tempada. Co club sevillano logra o ascenso a Liga ACB, aínda que con menos minutos xogados do habitual, 7,7 minutos por encontro, con 3,6 puntos e 2,3 rebotes de media por xogo. O 22 de xullo de 2019 anúnciase a súa fichaxe polo Leite Río Breogán. Con todo, non se incorporou ao equipo ao non superar o recoñecemento médico, ficando de todos os xeitos no club para a súa recuperación.
Ocaml
Ocaml dispón dunha análise de tipos estático con inferencia de tipos, con valores funcionais de primeira clase, polimorfismo parametrizado, chamada por patróns, manexo de excepcións, recolección de lixo e outras características avanzadas.
Brotherhood
A portada do álbum, creada por Peter Saville, é unha fotgrafía dunha placa dunha aliaxe de titanio-zinc. Algunhas das primeiras edicións viñan nun paquete metálico.
Castelo de Frederiksborg
miniatura|dereita|300px|O castelo visto dende a outra beira do lago que o baña. O castelo de Frederiksborg chámase así por estar construído na vila dinamarquesa de Hillerød, que até o ano 1910 aproximadamente foi coñecida co nome alternativo de Frederiksborg.
Historia
A primeira parte do castelo foi construída en 1560 baixo o mandato do rei Frederico II de Dinamarca. A finalización definitiva das obras tería lugar en 1840. Con todo, foi entre os anos 1602 e 1620 cando se levou a cabo o groso do obra palaciana, reinando daquela Cristián IV de Dinamarca. O palacio sufriu un incencio en 1839 volvendo ser reconstruído posteriormente. Hoxe é a sede do Museo de Historia de Dinamarca.
Montserrat Caballé
Comezos
Naquela época, froito dunha desesperación extrema, decidiron pedirlle axuda a Joan Antoni Bertrand, herdeiro dunha familia industrial téxtil, mecenas e un dos propietarios do Liceo. Bertrand organizou unha audición en que Montserrat, que xa tiña 17 anos, foi convidada a cantar ante media ducia de persoas, entre elas, el mesmo e a irmá deste, Mercé. Nesa audición tamén participaron Max Lorenz (famoso tenor wagneriano que cantaba no Liceu), Julius Katchen (recoñecido pianista estadounidense que actuaba no Palau de la Música de Barcelona) e Alícia de Larrocha, seleccionados por Bertrand entre o seu amplísimo círculo de amizades melómanas.
Italia, Suíza e Alemaña
Traballou na Opera de Bremen entre 1959 e 1962, onde se especializou en papeis de bel canto.
Lanzamento mundial
A súa grande estrea internacional foi en 1965, no Carnegie Hall, cando tivo que substituír de súpeto a Marilyn Horne na Lucrecia Borgia de Donizetti. A súa actuación valeulle máis de 20 minutos de ovación. Dende aquela, Caballé (alcumada A Superba) actuou nos grandes escenarios dos Estados Unidos, Francia, Alemaña, Bélxica, Suíza, Austria, Italia ou Dinamarca, entre moitos outros países.
Despedida e regreso
En 1992 despediuse por unha larga tempada dos escenarios. Os seus problemas de saúde aconsellábanlle reducir os seus compromisos e, durante case unha década, a súa voz prodigouse en esporádicos recitais e concertos. Recuperada de varias intervencións cirúrxicas, regresou ó escenario en xaneiro de 2002, no papel de Catarina de Aragón na ópera Henrique VIII, de Camille Saint-Saëns, en Barcelona.
Popularidade fóra da ópera
Fíxose moi popular fóra do mundo da ópera na música lixeira. Algunhas gravacións destacadas son:
Premios (selección)
dereita|185px|miniatura| Orde das Artes e das Letras
Ruth Rocha
Traxectoria
É membro da Academia Paulista de Letras desde o 25 de outubro de 2007, ocupando a cadeira 38.
Ekaterimburgo
Cidades irmás
Ekaterinburgo esta irmandada con:
Plácido Domingo
miniatura|dereita|Plácido Domingo. miniatura|upright|Placido Domingo 2014 Plácido Domingo, nado en Madrid o 21 de xaneiro de 1941, é un tenor español.
Traxectoria
Nado en España, moveuse a México ós 8 anos coa súa familia, que dirixía unha compañía de zarzuela. En Cidade de México estudou música no Conservatorio Nacional. Foi o cantante reserva de Los Black Jeans en 1958, unha banda de rock formada en 1958 por César Costa. Aprendeu o piano e a dirixir orquestra, pero fixo o seu debut como tenor de ópera en 1961 en Monterrey, México, como Alfredo en La Traviata de Verdi. En 1962 uniuse á Ópera Nacional Israelí en Tel Aviv, onde pasou 2 anos e medio, realizando 280 funcións.
15 de xaneiro
Nacementos
miniatura|125px|Pierre-Joseph Proudhon.
Federación Internacional de Baloncesto
Historia
En 1990, George E. Killian é nomeado Presidente, converténdose no sétimo da historia, sendo substituído en 1998 por Abdoulaye Seye Moreau.
As Comisións
A FIBA ten ademais dez comisións permanentes, con funcións propias. Son as seguintes:
As Zonas
As zonas, por orde alfabética, son:
O logo e o lema
No primeiro cadrado, o de arriba ou o da esquerda, segundo se represente o logo en horizontal ou vertical (utilízanse ámbalas dúas formas), aparecen cinco mans de cores diferentes, agarrando un balón de baloncesto. Isto representa a globalidade da FIBA, xa que cada man representa a un continente diferente. As mesmas cores úsanse para distinguir as Zonas.
Clasificacións FIBA de seleccións
Estas cualificacións van por ciclos, sendo un ciclo o tempo comprendido por dúas Olimpíadas, é dicir, oito anos.
Caixa Rural Galega
Historia e características
O seu xerme foi a Caja Central de Ahorros y Préstamos de Lugo, creada en 1966 polos Sindicatos Católicos Agrarios coa finalidade de dotar dun instrumento financeiro ao sector agrario da provincia. En 1979 inaugurou os servizos centrais na rúa Montero Ríos de Lugo, onde aínda continúa a súa sede actualmente. Máis tarde, nos anos 80-90 e coindicindo coa conformación e consolidación do Grupo Caja Rural, tomou o nome de 'Caixa Rural de Lugo'. Xa a finais da década dos 90, a apertura dunha sucursal en Melide (A Coruña) marcou o inicio da expansión a toda Galicia, mais non foi até 2001 cando adoptou a marca actual. Naquel momento xa era a única Caixa Rural que continuaba activa en Galicia, por causa da compra das Caixas Rurais da Coruña, Pontevedra e Ourense por Caixa Galicia. miniatura|Oficina da Caixa en [[Cambados]] Actualmente a súa estratexia de expansión pasa por abrir novas oficinas nas provincias atlánticas, onde menos presenza ten. A única grande cidade na que aínda non está presente é Ferrol. En 2016 celebrou o seu 50 aniversario usando o lema 50 anos comprometéndonos con Galicia, publicando o libro 50 anos cos pés na terra e estreando o seu primeiro vídeo promocional con testemuños dos primeiros clientes da entidade.
Radoje Domanović
Biografía
Radoje Domanović naceu na vila de Ovsište, no centro de Serbia, fillo do mestre e empresario local Miloš Domanović, e de Persida Cukić, descendente de Pavle Cukić, un dos comandantes militares do Primeiro e Segundo Levantamento Serbio. Pasou a súa infancia na aldea de Gornje Jarušice, preto de Kragujevac, onde asistiu á escola primaria. Graduouse no ensino medio en Kragujevac e estudou lingua e historia serbias na Facultade de Filosofía da Universidade de Belgrado, onde se graduou tamén.
Traballo literario
Algunhas das obras máis famosas de Radoje Domanović inclúen :
Ácido láctico
A fermentación homoláctica
A función desta produción de lactato é oxidar o coencima NADH formado na glicólise para rexenerar o (NAD+, que pode intervir de novo na glicólise, evitando que esta pare, polo que así a formación de ATP na glicólise continúa. Este proceso de transformación da glicosa en lactato denomínase fermentación homoláctica.
O ácido láctico é un dos responsables do rigor mortis, ao intentaren as células sobrevivir durante un tempo en condicións anaerobias e acumular esta substancia.
Acidose e maniotas
Non obstante, o efecto do lactato na acidose é moi discutido e hai diversas interpretacións. Nunha recente publicación Lindgeren et al. sostén que as concentracións de H+ no músculo dependen principalmente da "diferenza iónica forte" (SID), da PCO2, e dos ácidos febles tampón presentes. Como o lactato é un anión forte, causa a redución do SID, o que causa un incremento da concentración de H+ para manter a electroneutralidade, e como durante o exercicio intenso aumenta a cantidade de lactato e o PCO2, aumenta tamén a cantidade de H+ e o pH baixa (acidose).
O lactato e o metabolismo cerebral
Algúns estudos indican que no cerebro do rato inmaturo o beta-hidroxibutirato, o lactato e o piruvato actúan como substratos enerxéticos oxidativos que causan un incremento na fase de oxidación do NAD(P)H, e que a glicosa é unha fonte insuficiente durante a actividade sináptica intensa, e que o lactato pode ser unha fonte enerxética eficiente para soster e acrecentar o metabolismo enerxético cerebral aeróbico in vitro..
Miguel González Garcés
Traxectoria
Grande investigador da súa cidade natal, é autor de ensaios sobre distintos aspectos da historia da Coruña, entre os que destacan os traballos sobre a Torre de Hércules, os nomes das rúas da Cidade Vella e as especies dos xardíns da cidade. Como Director do Arquivo Municipal da Coruña, publicou en 1987 un estudo histórico monumental, Historia de La Coruña, así como María Pita, símbolo de la libertad de La Coruña, en 1989, coincidindo co cuarto centenario da heroína.
Leptodactílidos
Os leptodactílidos (Leptodactylidae) constitúen unha familia de ras de Suramérica e Centroamérica. O seu nome vén do grego e significa 'dedos delgados'. É unha familia moi diversa que probablemente diverxeu no Cretáceo doutras ras hiloides. A familia sufriu revisións taxonómicas importantes en anos recentes, como a reclasificación da súa anterior subfamilia Eleutherodactylinae como a familia Eleutherodactylidae; deste xeito, agora Leptodactylidae contén 206 especies en 15 xéneros distribuídos por México, o Caribe, Centroamérica e Suramérica. A familia comprende especies terrestres, escavadoras, acuáticas e arbóreas, que habitan nunha ampla variedade de hábitats.
Arquidiocese católica latina do Río de Xaneiro
Historia
O 16 de novembro de 1676 a prelatura territorial foi elevada a diocese coa bula Romani Pontificis de Inocencio XI, e converteuse en parte da provincia eclesiástica de San Salvador de Baía.
Boston
Economía
miniatura|esquerda|160px|Oficinas centrais de State Street Corporation en Boston. O turismo comprende unha gran parte da economía de Boston. En 2004, os turistas gastaron 7,9 mil millóns e fixeron á cidade un dos dez lugares turísticos máis populares do país. Algunhas das outras industrias importantes son os servizos financeiros, especialmente os fondos comúns de investimento e seguros. Fidelity Investments, unha empresa de investimento baseada en Boston, axudou a popularizar o fondo mutuo nos 80 e fixo de Boston unha das principais cidades financeiras nos Estados Unidos. A cidade tamén é a sede rexional de grandes bancos como o Banco de América e Sovereign Bank, e é un centro de capital risco. State Street Corporation, empresa especializada na xestión de activos e servizos de custodia, ten a súa sede na cidade. Boston é tamén un centro de impresión e edición; Houghton Mifflin Harcourt ten a súa sede en Boston, xunto con Bedford-St. Martin's Press, Beacon Press e Little, Brown and Company. A cidade ten catro grandes centros de convencións; o Hynes Convention Center no Back Bay, o Bayside Expo Center en Dorchester, e o World Trade Center, o Boston Convention e o Exhibition Center en South Boston. Debido á situación de Boston como capital do estado e casa rexional das axencias federais, a lei e o goberno son outro compoñente importante da economía da cidade.
Matilde González Palau
Traxectoria
Viviu dende que tiña un mes en Alzira, e en 1942 pasa a residir en Ourense. En novembro de 1954 recibiu unha homenaxe da asociación cultural Posío, Arte y Letras. O discurso de ofrecemento foi pronunciado por Ramón Otero Pedrayo e no acto participaron ademais outras personalidades da sociedade ourensá. Gañou o concurso literario convocado polo Centro Galego de Buenos Aires con motivo do 50 Aniversario da morte de Curros Enríquez coa obra Centileo.
Bloodflowers
Bloodflowers é o undécimo álbum da banda inglesa de post-punk The Cure, editado o 15 de febreiro do 2000 polo selo Fiction Records.
Terrorismo
Evolución do termo
A palabra "terror" provén do idioma latino terror ou terroris, sinónimo de Deimos. Na Roma Antiga, Marte, Deus da Guerra, tiña dous fillos: Phobos e Deimos (Medo e Terror).
In Our Nature
In Our Nature é o segundo álbum de estudio do cantante e compositor sueco José González, publicado no 2007.
Terrorismo
Armas terroristas
Hai varios precedentes de ataques con armas de destrución masiva. Un no que se utilizaron axentes químicos (gas sarín), foi o do grupo sectario Verdade Suprema, que colocou nun par de ocasións (en 1994 e en 1995) un pequeno dispositivo no metro de Toquio. Un atentado realizado con axentes biolóxicos (salmonella) foi o ocorrido no condado de Wasco, no que os ultradereitistas intentaron utilizar o atentado con fins políticos, aínda que finalmente lograron o resultado contrario ao ser descubertos.
Dylan
Historia
Outros dous grupos contribuíron ao deseño da linguaxe e desenvolveron implementaciones: a compañía de software Harlequin lanzou un contorna de desenvolvemento integrado para Microsoft Windows e Carnegie Mellon University lanzou un compilador para sistemas Unix. Ambas as implementaciones son hoxe en día open source (de código aberto) e son mantidas por un grupo de voluntarios.
Sintaxe
A linguaxe foi entón cambiada para usar unha sintaxe ao estilo Algol, deseñada por Mike Kahl, a cal sería máis familiar para os programadores de C.
Grupo 7
Grupo 7 é un filme español de xénero policíaco, dirixida por Alberto Rodríguez Librero e estreada o 4 de abril de 2012. Está rodada integramente en Sevilla.
Perth, Escocia
Perth (en gaélico escocés Peairt) é unha cidade escocesa, localizada á beira do río Tay. É o centro administrativo da área municipal de Perth e Kinross e mais do condado histórico de Perthshire. Segundo os datos do censo de 2011, Perth e os seus suburbios teñen unha poboación de 50.000. Perth tamén era coñecida como The Fair City dende a publicación de Fair Maid of Perth, obra do escritor Walter Scott en 1828. Durante o último período medieval foi chamada St John's Toun ou Saint Johnstoun polos seus habitante. O nome fai referencia á igrexa adicada a San Xoán o Bautista. O antigo nome consérvase no nome do equipo de fútbol local, o St. Johnstone F.C.
Vanikoro
Poboación e idiomas
Os 1.300 habitantes de consta de dúas poboacións diferentes, que tenden a vivir separadas. A maioría melanesia, ao redor de 800 persoas, son os descendentes da poboación orixinal de Vanikoro. Unha minoría de ao redor de 500 persoas son de descendencia polinesia; durante os últimos séculos establecéronse asentamentos na costa sur de Banie, malia que aínda conservan vínculos estreitos con Tikopia, unha illa situada 200 quilómetros cara ao leste, que se identifica como a súa orixe.
Denis Cheryshev
Denis Dmitriyevich Cheryshev, nado en Nizhnii Novgorod o 26 de decembro de 1990, é un futbolista ruso que xoga como extremo para o Valencia CF da Liga Santander.
Miguel García Martín
Traxectoria
Faleceu en marzo de 2014, aos 78 anos.
Lee Jung-hyun
Lee Jung-hyun, nada o 7 de febreiro de 1980 en Daegu, é unha cantante e actriz surcoreana.
Traxectoria
Desde moi nova comezou a actuar, aos dezaseis protagonizou o filme Kkonnip. Musicalmente comezou a súa carreira nun estilo techno-dance con grande éxito, o seu primeiro single Wa (1999) foi número un durante tres semanas e Lee Jung-hyun converteuse na raíña do techno coreana. Para o seu quinto álbum Passion (2004) incorporou un estilo latino con guitarras españolas e aires flamencos. Tamén é popular no Xapón, onde lanzou versións das súas cancións e na China.
NYC Ghosts & Flowers
É tamén considerado o álbum no cal a influencia da beat generation (grupo de poetas estadounidenses) na banda é máis influente. As letras da maioría das cancións aseméllanse ao estilo beat.
Son de estrelas
Son de estrelas é un programa concurso-reality musical, producido pola empresa Voz Audiovisual, e emitido pola Televisión de Galicia en 2007. Presentado por Teté Delgado, busca seleccionar un cantante de entre 54 participantes de todas as comarcas de Galiza e da emigración.
NGC 1672
Estrutura xeral
O centro da galaxia posúe unha gran barra superficial brillante, con catro fiaños en espiral que parten dende o final desta barra. Os brazos da espiral son asimétricos, un destes brazos, cara o nordés é moito máis brillante que os seus homólogos do lado contrario da espiral. Os brazos en espiral posúen numerosas rexións de formación de estrelas, algunhas da cales acadan tamaños aparentes de 4′′.
Placa de ágar
Tipos
As placas de ágar poden formularse para que sexan placas permisivas, nas cales se pretende que crezan todos os tipos de organismos que estean presentes, ou restritivas ou selectivas, nas que se pretende que só creza un determinado tipo de organismos. O medio selectivo pode conter un requirimento nutricional, como por exemplo, un determinado composto como a lactosa, que funciona como única fonte de carbono, e así selecciónanse só organismos que poden metabolizar ese composto, ou tamén pode incluír un determinado antibiótico ou outra substancia para que se seleccionen só aqueles organismos que son resistentes aos antibióticos ou a esa substancia. Isto está correlacionado en certa medida cos medios definidos e non definidos; os medios non definidos, ao estaren feitos de produtos naturais e conteren unha combinación descoñecida de moitas moléculas orgánicas, son tipicamente máis permisivos en canto a que cobren as necesidades dunha ampla variedade de organismos, mentres que os medios definidos poden ser deseñados con precisión para seleccionar organismos con determinadas características.
Estrato (xeoloxía)
Hai que ter en conta que outros fenómenos xeolóxicos distintos poden dar orixe a capas, que entón non se chamarán estratos. É o caso, por exemplo, das laxes que se forman durante o metamorfismo cando grandes presións afectan as rochas, orixinando cortes perpendiculares á forza de compresión. Por último, as intrusións ígneas poden formar diques ou capas interestratificadas que aparecen nalgúns casos como se fosen un estrato máis ou formando un manto ou sill.
Lydia Cacho
Lydia Cacho Ribeiro, nada o 12 de abril de 1963 na Cidade de México, é unha xornalista mexicana, activista feminista e defensora dos dereitos humanos.
En 2023 foi nomeada Escritora Galega Universal de 2023, unha distinción outorgada pola Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega (AELG). Cacho, con raíces galegas, é recoñecida "desde o profundo respecto e afecto á súa persoa e a valoración da altísima calidade da súa obra".
Instituto de Investigaciones Feministas
Antecedentes
Con Gustavo Villapalos como reitor da Universidade Complutense e o apoio de máis dunha ducia de Departamentos de diversas Facultades e da Xunta de Facultade de Xeografía e Historia, elevouse á Xunta de Goberno da Universidade a petición. Finalmente a Xunta de Goberno e o Consello Social aprobaron no curso 1988-89 o Instituto de Investigacións Feministas como un centro propio da Universidade, dedicado á investigación e docencia, interdisciplinar e interfacultativo.
Historia
En outubro de 2007 Marián López Fernández-Cao, profesora titular de Didáctica da Expresión Plástica asume o cargo.
São Mamede
São Mamede é o nome de varios lugares:
Entesa dels Nacionalistes d'Esquerra
Entesa dels Nacionalistes d'Esquerra foi un partido nacionalista catalán de esquerdas que se fundou en 1985, nutrido principalmente por Nacionalistes d'Esquerra, elementos renovadores de Esquerra Republicana de Catalunya e independentes.
La Tortuga
Descrición
La Tortuga inclúe tres cayos na súa parte noroeste, separados da illa principal por unha canle duns 2,5 km de anchura e 4 a 5 m de profundidade, así como zonas de barreiras coralinas, baixos e diques, máis un illote ao norte. Posúe longas praias con area de cor branca e interesantes baías e numerosas zonas húmidas no interior, que en xeral é unha planicie que non supera en media os 20 m, cun máximo de 44–46 m. A superficie presenta afloramentos de interese paleontolóxico, especialmente na zona Centro-Sur, nas inmediacións do Cerro Gato, aínda que a maior parte da illa está cuberta por unha capa calcaria coralina.
Historia
Estivo poboada por neerlandeses que explotaban as salinas do leste da illa, posiblemente a partir de 1550 e que foron expulsados definitivamente en 1631 cando o gobernador de Cumaná destruíu as súas instalacións e alagou o salgar. Desde entón non tivo poboación permanente e pola súa localización e morfoloxía, permaneceu secularmente no esquecemento, o que a converte nunha das últimas paraxes semi virxes de Venezuela.
Historia do islam
Coñécese como Imperio islámico o territorio conquistado polos musulmáns desde os seus territorios orixinarios de Arabia ata o 945 en que os selxúcidas se fixeron co califato.
Clement Greenberg
Primeiros anos
Clement Greenberg naceu no barrio do Bronx en 1909. Os seus pai eran inmigrantes xudeus de clase media, e el era o máis vello de tres fillos. Dende a súa infancia, Greenberg debuxaba compulsivamente, ata que na súa mocidade se centrou na literatura.
Kitsch
Destacou por vez primeira como crítico de arte co seu artigo "Avant-Garde and Kitsch", publicado por vez primeira no xornal Partisan Review de 1939. Neste artigo Greenberg afirmou que a vangarda e a arte moderna foi un medio de resistirse á nivelación da cultura producida pola propaganda capitalista. Greenberg apropiouse da palabra alemá kitsch para describir este consumismo, aínda que as súas connotacións cambiaron dende entón cara a unha noción máis afirmativa de materiais de refugallo da cultura capitalista. A arte moderna, como a filosofía, explorou as condicións baixo as que se experimenta e se entende o mundo.
Cornicha
A cornicha ou ameixa branca (Spisula solida, Linnaeus 1758; antes Mactra solida) é un molusco bivalvo mariño pertencente á familia dos Máctridos (Mactridae), da orde Veneroida.
Ado Birk
Traxectoria
Ado Birk naceu nunha aldea do concello de Tarvastu, estudou no Seminario Teolóxico Ortodoxo de Riga (1894-1905) e proseguiu estudos na Academia Teolóxica de San Petersburgo e nas facultades de dereito das universidades de Tartu (1907–1908), San Petersburgo (1908–1911) e Leipzig (1911). Entre 1911 e 1912 foi o director da Oficia Estatística de Tallin e de 1912 ata 1917 traballou como procurador no bufete do avogado Jaan Poska ao tempo que desde 1913 entraba na política como concelleiro en Tallin. Membro Asemblea Provincial Estoniana polo Partido Radical Democrático de Estonia, foi o seu secretario interino en xullo de 1917, foi logo nomeado representante de Estonia en Helsinqui en 1918 ata que en novembro mesmo ano foi elixido presidente da Asemblea Provincial e do Comité Xeral de Eleccións da Asemblea Constituínte. Como membro do Partido Popular Estoniano foi desde 1919 ata 1920 foi vicepresidente da Asemblea Constituínte e ministro de asuntos exteriores, primeiro ministro durante tres días de xullo de 1920 pero a falta de apoio parlamentario botou abaixo o goberno, volveu ao posto de ministro ata o 26 de outubro, elixido deputado no I Parlamento (1920-1922), foi de novo ministro de exteriores en 1925. Birk foi tamén presidente da Sociedade de Bombeiros Voluntarios de Tallin (1917-1924) e presidente da Unión de Bombeiros Estonianos (1919-1922).
Dinastía Comneno Ducas
A Dinastía Comneno Ducas (en grego: Κομνηνός Δούκας, Komnēnós Dúkas) foi unha rama da dinastía imperial bizantina dos Anxos, que gobernou sobre Epiro, Tesalia e Tesalónica entre 1205 e 1318.
Arco de Berà
O Arco de Berà (a miúdo escrito como Arco de Bará) é un arco de triunfo situado a uns 20 km ao norte da cidade de Tarragona, en Cataluña, preto de Roda de Berà. O arco atópase sobre o trazado do que foi a vía Augusta, actualmente sobre a estrada nacional 340. O arco de Berà é un dos elementos do Conxunto arqueolóxico de Tarraco, declarado Patrimonio da Humanidade pola Unesco.
Teoría do Grande Home
Críticas
- Herbert Spencer, The Study of Sociology
Así, Grinin conclúe que o rol do Grande Home depende dun conxunto de factores, non dun só.
Illa de San Pedro de Coche
A Illa de San Pedro de Coche é unha árida e turística illa ao sur da Illa de Margarita. Estas dúas illas, xunto á de Cubagua, conforman o Estado Nova Esparta, en Venezuela.
Ana Belén
Zampo y yo
A súa primeira intervención no cine con Época Films en conxunción con Benito Perojo, aos 13 anos, foi na película musical infantil Zampo y yo, traballando co actor galego Fernando Rey baixo a dirección de Luis Lucia Mingarro. Mari Pili interpretaba unha nena rica, filla dun empresario, que establece unha tenra amizade cun pallaso de circo ambulante. Na película canta varias cancións que se chegaron a gravar nun disco coa banda sonora orixinal, que incluía cancións como Esta noche, Un mundo mágico ou Muy cerca de ti. Esta última foi gravada con posterioridade por Kaka de Luxe, grupo musical punk da Movida madrileña liderado por Olvido Gara. Os responsables da música orixinal da película foron Augusto Algueró e Adolfo Waitzman. A cinta, estreada en 1965, non tivo o éxito esperado, feito que impediu a realización das outras tres películas previstas no contrato con Época Films. Foi esta produtora a que lle outorgou o nome artístico de Ana Belén, logo de pensar para ela outros moitos nomes tal como María José.
Erupción minoica
Erupción
alt=Small figures of people can be seen at the top looking into craters strewn with grey rocks.|thumb | 250px | right | cráteres volcánicos de Santorini, 2006
Ana Belén
Inicios teatrais
Nesa época, finais dos anos sesenta, comeza a traballar en Televisión Española con pequenas aparicións en Estudio 1, nas que chegou a colaborar con profesionais da cultura española como a cineasta Pilar Miró, con quen filmou La pequeña Dorrit. A primeira desas colaboracións foi en 1967 con Ligazón de Valle Inclán e tras ela, rodou moitas e diversas pezas teatrais como Eleonora.
Inicios discográficos - compromiso político
En 1975 Ana Belén representou a obra de teatro clásica Antígona no Teatro Reina Vitoria de Madrid. Cinco días despois da estrea produciuse a primeira folga de actores en reclamación a un día de descanso nos teatros, na que participou activamente con outros compañeiros de profesión como Concha Velasco ou Juan Diego e durante a cal foron detidas entre outras Tina Sainz e Rocío Dúrcal. Un gran número de actores tomaron o sindicato e encerráronse alí. Víctor Manuel compuxo unha canción escrita para os actores na época da folga: Cómicos. Ao terminar a folga, a parella entrou a formar parte do Partido Comunista de España, e militaron nel de forma clandestina durante varios anos. Pasados os anos, tras a súa saída do Partido Comunista, Ana Belén e Víctor Manuel continuaron comprometéndose politicamente, pero non volveron a pertencer a ningún colectivo político.
Ichihara
O concello de Ichihara limita cos concellos de Sodegaura, de Kisarazu, de Kimitsu, de Ōtaki, de Chōnan, de Nagara, de Mobara e de Chiba.
Ana Belén
Fortunata y Jacinta
En 1979 Ana Belén protagonizou xunto a Maribel Martín, Manuel Alexandre, Paco Rabal, Mary Carrillo, Fernando Fernán Gómez, Charo López e María Luisa Ponte entre outros actores, a serie Fortunata y Jacinta, baseada na obra de Benito Pérez Galdós e dirixida por Mario Camus. A serie, emitida por Televisión Española, tivo unha importante repercusión tanto de crítica como de público. Emitiuse con éxito en países como Francia, Italia, Países Baixos, República Checa, Arxentina e no resto de América Latina. Pola súa interpretación nesta serie de dez capítulos, Ana Belén recibiu o Fotogramas de Prata á mellor actriz de televisión por votación dos lectores. Actualmente segue sendo con diferenza o seu maior éxito televisivo, co que tamén recibiu o TP de Ouro por votación dos lectores como mellor actriz televisiva.
A súa consolidación como solista
Tras o éxito de La muralla, a parella empezouse a fusionar e comezaron a cantar xuntos en directo por medio de xiras que percorrían España e Latinoamérica. Un dos seus primeiros espectáculos en común foi Víctor y Ana en vivo do que foi gravado o concerto das festas de San Isidro, e editado nun disco publicado en 1983, ano en que nace a súa filla Marina San José.
La puerta de Alcalá e outros éxitos
Ese mesmo ano roda Adios pequeña de Imanol Uribe e tamén participa como cantante na campaña de protesta contra o ingreso de España na OTAN durante o entón Goberno do PSOE, presidido por Felipe González.
La Gallarda, éxitos teatrais e colaboracións
En 1992 tamén estrea a película El marido perfecto, unha produción internacional na que traballou con Aitana Sánchez-Gijón.
Mucho más que dos
Neste espectáculo, dirixido e organizado por José Carlos Praza -colaborador habitual de Ana Belén nos seus espectáculos- estreáronse dúas cancións: a composición de Víctor Manuel Yo también nací en el 53 e Contamíname, un himno á mestizaxe cultural, composto polo cantautor canario Pedro Guerra, que se converteu nun grandísimo éxito da parella.
Petra Delicado e colaboracións
Ese mesmo ano roda para Telecinco a serie policíaca Petra Delicado xunto a Santiago Segura, unha produción de Andrés Vicente Gómez dirixida por Julio Sánchez Valdés que non obtivo o éxito esperado.
Peces de ciudad - nomeamento ao Grammy Latino
Con este álbum obtivo un dobre Disco de Platino, foi nomeada ao Grammy Latino e ao Premios Amigo na categoría de mellor solista feminina.
Antigua vida mía
En 2001 estrea a película Antigua vida mía xunto a Cecilia Roth, unha coproducción de España e a Arxentina. Rodada en Buenos Aires e Guatemala, esta película de Héctor Olivera non recibiu boas críticas. Nesta película, adaptación realizada por Ángeles González Sinde dunha coñecida novela da escritora chilena Marcela Serrano, interpretou a unha famosa cantante de éxito que mantén unha doce amizade cunha muller que sofre malos tratos por parte do seu marido.
Colaboracións, compromiso político e homenaxes
Ese ano tamén colabora co fillo do falecido cantaor flamenco Juanito Valderrama no seu disco La memoria del agua, no que canta a canción Envidia, unha canción dacabalo entre a balada e o flamenco da que se grava un videoclip cos dous cantantes.
Foi un dos integrantes da "Plataforma para o Apoio de Zapatero", apoiando a candidatura socialista de José Luis Rodríguez Zapatero para a presidencia do Goberno, unha plataforma na que participaron actores, deportistas, cantantes e españois destacados, entre os que se pode citar a Concha Velasco, Fran Perea, Álvaro de Luna, Joan Manuel Serrat e David Meca, entre outros.
Una canción me trajo aquí - 30 anos de historia musical
O seu seguinte proxecto foi a xira Una canción me trajo aquí xunto a Víctor Manuel, que comezou o 25 de xuño de 2005 xunto ao Acueduto de Segovia. Este espectáculo, co que percorreron España e Latinoamérica, repasa os máis de 30 anos de traxectoria musical da parella cantando os seus grandes éxitos de xeito continuo, enlazados como un medley. Desta xira publícase en febreiro de 2006 un álbum (CD DVD) do concerto que gravaron en directo no Teatro romano de Mérida o 16 de setembro de 2005. Con este espectáculo estiveron no Palau de la Música Catalana e unha semana no Teatro Gran Vía de Madrid, entre outros lugares de España e Latinoamérica. A xira concluíu en outubro de 2006, durante a pechadura da XVI cume de Iberoamérica no Uruguai, ante 15.000 persoas. A recadación dese concerto foi a beneficio dun hospital.
Colaboracións musicais
Xunto a este último proxecto discográfico de Tatuaje, Ana Belén tamén se involucra en 2007 no disco La Zarzuela pop cantando Bela namorada, un traballo musical que trata de achegar o xénero da zarzuela ao público novo mesturando e introducindo devandito xénero no pop actual. Ana Belén colabora xunto a distintos cantantes como Pasión Vega, Chano Domínguez, Martirio ou Jaime Urrutia, que poñen as súas voces a clásicos como La verbena de la paloma. O álbum foi editado co apoio da SGAE e o Teatro de la Zarzuela.
Xiras musicais, colaboracións e compromiso político. 2008-2010
Logo de concluír a xira de Fedra, Ana Belén retoma os seus compromisos musicais para volver co seu disco Anatomía e cantalo en directo mediante unha nova xira en solitario. Unha xira polos principais auditorios de varias cidades españolas de forma humilde, teatral e minimalista, trala cal iniciará con ese mesmo disco e en conxunción co seu marido Víctor Manuel outra xira multitudinaria logo de Dos en la carretera e Una canción me trajo aquí, que nesta ocasión responderá ao nome de Tal para cual e con ela percorrerán desde o 27 de xuño de 2008 España e Latinoamérica ata 2009. Así mesmo, Ana Belén foi a elixida para interpretar e recitar a obra La plaça del diamant no Teatro Español de Madrid como apoio á difusión da cultura catalá e, tamén quixo asinar un contrato publicitario e seguir colaborando tanto no cine como na música con outros compañeiros de profesión, cos que tamén se significou unha vez máis desde o punto de vista político nas Eleccións Xerais do 9 de marzo de 2008.
Colaboracións, homenaxes e firmas publicitarias
Este ano tamén colabora coa ONG Survival International, poñendo a súa voz á narración do documental Indígenas aislados, xunto ao actor Óscar Jaenada.
Constancia de la Mora
Durante a Guerra Civil
Constancia, que era a irmá máis vella, divorciouse aos 25 anos do seu primeiro marido, moi próximo ao grupo que preparaba a rebelión contra a República, (o seu ex cuñado, Luís Bolín, correspondente en Londres, foi quen fretou o avión Dragon Rapide que levou a Franco de Canarias a Marrocos o 18 de xullo de 1936). Foi unha das primeiras mulleres en acollerse á lei do divorcio aprobada pola República, co fin de contraer segundas nupcias con Hidalgo de Cisneros, relevante aviador republicano, que foi máis tarde xefe das Forzas Aéreas Republicanas. Constancia abrazou, xunto ao seu marido, a causa republicana durante a guerra civil, ingresando no Partido Comunista de España, e traballando na Oficina de Prensa do Ministerio de Asuntos Exteriores do Goberno republicano. Destacou na vida intelectual madrileña, da época anterior á Guerra Civil, mantendo posicións feministas e relacionándose con escritores como Juan Ramón Jiménez e Zenobia Camprubí.
Tras a guerra
Durante a última parte da guerra civil Constancia de la Mora viviu durante varios meses en Barcelona, acompañando ás forzas republicanas na súa retirada final cara aos Pireneos, separándose alí do seu esposo que volveu a España para contribuír á defensa do último reduto republicano. Constancia partiu cara a Estados Unidos para solicitar axuda para a República. En América fixo amizade con Eleanor Roosevelt, Ernest Hemingway, Jay Allen, Paul Elliot e Martha Gellhorn, a algún dos cales xa tratara en España. Aos 33 anos escribiu en inglés a súa autobiografía (In place of Splendor), publicada en Nova York. En 1939 instalouse en México, exiliada, onde pertenceu á Unión de Mulleres Españolas, que recollía fondos para os presos antifranquistas, e máis tarde á Xunta do Comité de Axuda aos Refuxiados. Ata que terminou a segunda guerra mundial, en 1945, non puido reunirse coa súa filla, que foi unha das nenas evacuadas a Rusia durante a Guerra Civil. E en xaneiro de 1950, a véspera de cumprir 44 anos, Constancia morreu nun accidente de tráfico en Guatemala.
Doble esplendor
A primeira parte do libro describe como unha moza da aristocracia madrileña convértese nunha rebelde con simpatías republicanas, enfrontada á súa familia, refúxiase na amizade de intelectuais como Zenobia Camprubí ou Juan Ramón Jiménez, e casa polo civil cun oficial de aviación republicano.
Memoria de Constancia de la Mora
Cando se reeditou "Doble esplendor", Rafael Alberti dedicoulle a Constancia de la Mora un poema, no que revivía os anos de loita común pola liberdade: miniatura|Rafael Alberti
Sistema endomembranoso
Os orgánulos do sistema de endomembranas relaciónanse por contacto directo ou pola transferencia de segmentos de membrana en forma de vesículas. Malia estas relacións, as diversas membranas non son idénticas en estrutura ou función. O grosor, composición molecular, e comportamento metabólico dunha membrana non é fixo, e pode modificarse varias veces durante a vida da membrana. Unha característica que todas as membranas comparten é que están formadas por unha bicapa lipídica con proteínas unidas a cada unha das capas ou atravesando ambas (proteínas transmembrana).
Su Hui
Poema palindrómico: Xuanji Tu
miniatura|Su Hui bordando un círculo nunh ilustración da dinastía Qing Su Hui foi coñecida por un poema importante e infrecuente. Foi descrito en fontes contemporáneas como tecido en brocado, tense que ler en círculo e consiste en 112 ou tamén 840 caracteres. No período Tang, contábase a seguinte historia:
A Hedreira, San Vicente de Pena, Begonte
A Hedreira é un lugar da parroquia de San Vicente de Pena no concello lugués de Begonte na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2011 tiña 28 habitantes (13 homes e 15 mulleres).
Graham Whitehead
Anthony Graham Whitehead, nado en Harrogate o 15 de abril de 1922 e finado en Lower Basildon (Berkshire) o 15 de xaneiro de 1981, foi un piloto de automobilismo inglés.
Traxectoria
Graham rematou en segundo lugar nas primeiras Nove Horas de Goodwood en 1952 pilotando o Ferrari do americano Tom Cole.
Función gamma
Obtención da ecuación funcional empregando integración por partes
No límite inferior obtense directamente.
Propiedades
e a fórmula de duplicación
A fórmula de duplicación é un caso especial do teorema de multiplicación
Onde \zeta(n) é a función zeta de Riemann.
Función pi
Así, a relación desta función pi co factorial é bastante máis natural que no caso da función gamma:
Vendsyssel-Thy
Xeografía
Desde o 1 de xaneiro de 2007, coa reforma municipal danesa, estas áreas xunto con Himmerland e as illas de Mors e Læsø constitúen a rexión Nordjylland, sendo a máis pequena das 5 rexións danesas segundo poboación.
Giovanni Battista Pergolesi
Giovanni Battista Pergolesi (Jesi, 4 de xaneiro de 1710 - Pozzuoli, 16 de marzo de 1736), foi un dos máis importantes compositores de ópera buffa e de música sacra da época barroca, alén de violinista e organista.
Traxectoria
Fillo de Francesco Andrea Draghi-Pergolesi, topógrafo e vencellado coa nobreza local, a súa posición económica permitiu que o fillo puidera recibir unha educación musical a cargo do mestre de capela da catedral, grazas á influencia do marqués de Pianetti logrou entrar no prestixioso Conservatorio dei poveri di Gesù Cristo en Nápoles en 1722, alí estudou composición con algún dos grandes da escola musical napolitana como Gaetano Greco, Leonardo Vinci e Francesco Durante. En 1731 compuxo para o exame final dos seus estudos musicais o drama sacro La conversione di San Guglielmo. Tras saír do conservatorio Pergolesi realiza a súa primeira ópera seria, Salustia, nun estilo conservador estreouse en xaneiro de 1732 con escaso éxito. O príncipe Ferdinando Colonne Stigliano nomeao o seu mestre de capela nese ano e ponse a traballar na súa seguinte obra, Lo frate 'nnamorato, ópera buffa con libreto de Gennaro Antonio Federico en lingua napolitana, a obra convértese nun éxito extraordinario tras a súa estrea en setembro de 1732; O tráxico terremoto que sufriu a cidade nese inverno levou a Pergolesi a compoñer misas e salmos, neste campo a Messa in fa maggiore (1734), composta polo kyrie e o o gloria seguindo a tradición napolitana, unha das súas obras máis logradas.
Ricardo Darín
Traxectoria
Na década dos anos 80, e aínda xunto a Migré, deu o salto definitivo á fama formando parte dos "galancitos", un grupo de actores novos que trasladaron éxitos da televisión ao teatro colleitando unha gran sona debido ao éxito das súas representacións. Lonxe de quedar estancado nos papeis de galán, obtivo nos anos 90 o seu éxito máis colosal no mundo da televisión coma cómico, compartindo cartel xunto a Luis Brandoni na serie Mi Cuñado, versión doutra serie da década dos sesenta.
Briançon
miniatura|300px|dereita|Vista de Briançon dende o castelo Briançon (fr. e oc. Briançon) é unha cidade pequena e alpina de Francia, no departamento dos Alpes Altos, pertencente á rexión de Provenza-Alpes-Costa Azul.
Xeografía
Briançon é ao tempo unha estación de esquí, fundada en 1941. É ademais, unha das cidades máis soleadas de Francia, cuns 300 días de sol ao ano e unhas 2.360 horas anuais (máis de 2.500 se descontamos as sombras que proxectan as montañas), e unha humidade relativa media de só o 40%. A peculiaridade do seu clima débese á orientación do val, en dirección norte-sur, o que é infrecuente dentro dos Alpes franceses, o que permite a entrada de aire quente procedente do Mediterráneo, e ao mesmo tempo as cadeas montañosas que bloquean a chegada de nubes.
Historia
En 1990 inaugúrase o sistema de telecabina entre a cidade e a estación de esquí próxima de Serre-Chevalier, co que Briançon se beneficiou do desenvolvemento turístico de inverno.
Cultura e turismo
miniatura|200px|esquerda|A fortificación de Vauban Briançon é unha cidade con numerosos edificios históricos e onde o conxunto defensivo resiste bastante ben conservado. Por iso demandou o recoñecemento da Unesco como Patrimonio mundial canda outras doce vilas-fortaleza planificadas por Vauban, cando se facía o seu 300º cabodano. A decisión do organismo internacional non se coñecerá ata xullo de 2008.
Abeledo, Abadín
Xeografía
As súas entidades de poboación son Cabo de Vila, O Campo, O Carballo, A Coroza, O Coto, A Fervoira, Foxacos, O Outeiro, Os Pasandellos, As Regas, A Reboira, Sabugos, Touceiras, Toxeiro, Trasón, A Valiña e A Vesada
Parroquias de Abadín
miniatura|dereita|As dezanove parroquias que conforman o concello de Abadín.
Balneario de Mondariz
O Balneario de Mondariz é un balneario inaugurado en 1873 no que hoxe é o concello de Mondariz-Balneario (anteriormente o territorio pertencía ao concello de Mondariz). Foi o pioneiro no termalismo galego e un referente entre as principais vilas termais de Europa. Hoxe é o maior centro termal de Galicia, e mestura o termalismo tradicional coas técnicas actuais. Conta cun hotel, un spa, un campo de golf de 18 foxos, un centro de congresos e restaurante de comida galega.
Historia
A decadencia do balneario veu coa guerra civil española e continuou até o incendio ocorrido no Gran Hotel no ano 1973 (edificio rehabilitado xa no século XXI). O balneario pechou realmente no ano 1994, cando comezaron as obras de rehabilitación das novas instalacións.
Residue (serie de televisión)
Residue é unha serie de televisión británica dirixida por Álex García López. Trátase dunha produción de ciencia ficción de tres episodios que se centra na vida da fotoxornalista Jennifer Preston despois dunha misteriosa explosión no centro da cidade na que vive. A serie foi dobrada ao castelán, alemán e francés. A rodaxe tivo lugar en Hong Kong, Londres e Yorkshire.
Jacqueline Kennedy Onassis
Infancia
A súa nai tiña ascendencia irlandesa e a do seu pai incluía francesa, escocesa, e inglesa. O seu bisavó materno emigrou de Cork, Irlanda, e máis tarde converteuse no superintendente das Escolas Públicas da cidade de Nova York. Michel Bouvier, o tatara-tatara-avó paterno de Jacqueline, naceu en Francia e foi contemporáneo de Xosé Bonaparte e Stephen Girard. El era un ebanista, carpinteiro de ribeira, comerciante e especulador de bens raíces radicado en Filadelfia. A esposa de Michel, Louise Vernou, era filla de John Vernou, un emigrante francés, e Elizabeth Clifford Lindsay, unha muller nada nos Estados Unidos. O avó de Jackie, John Vernou Bouvier Jr., fabricou unha ascendencia máis nobre da súa familia no seu libro de historia familiar, Our Forebears ("Os nosos antepasados"). Os estudos recentes e a investigación realizada polo primo de Jackie, John H. Davis no seu libro The Bouviers: Portrait of an American Family ("Os Bouvier: Retrato dunha familia americana"), refutaron a maioría destas liñaxes de fantasía.
Período do loito e aparicións posteriores
Querendo "facer algo bo por Jackie", o presidente Johnson ofreceulle un posto de embaixadora en Francia, consciente da súa herdanza e afección pola cultura do país, pero rexeitou a oferta, así como as posteriores ofertas da embaixada en México e no Reino Unido. A petición súa, Johnson cambiou o nome do centro espacial de Florida ao de Centro Espacial John F. Kennedy unha semana despois do asasinato. Kennedy logo eloxiou publicamente a Johnson pola súa amabilidade cara a ela.
Matrimonio con Aristóteles Onassis
A saúde de Aristóteles Onassis deteriorouse rapidamente despois da morte do seu fillo Alexander nun accidente aéreo en 1973. Morreu de insuficiencia respiratoria aos 69 anos en París o 15 de marzo de 1975. O seu legado financeiro estaba severamente limitado pola lei grega, que ditou canto podería herdar unha cónxuxe sobrevivente non grega. Despois de dous anos de disputas legais, Kennedy finalmente aceptou un acordo de 26 millóns de dólares de parte de Christina Onassis, filla de Aristóteles e única herdeira, e renunciou a todas as demais reclamacións da herdanza de Onassis.
Enfermidade, morte e funeral
O 23 de maio de 1994, a súa misa funeraria celebrouse a pouca distancia do seu apartamento na Igrexa de Santo Ignacio de Loyola, parroquia católica onde foi bautizada en 1929 e realizou a súa confirmación de adolescente. Foi enterrada no Cemiterio Nacional de Arlington en Arlington, Virxinia, xunto co presidente Kennedy, o seu fillo Patrick e a súa filla mortinata Arabella. O presidente Bill Clinton pronunciou un eloxio no seu servizo fúnebre. No momento da súa morte, Onassis foi sobrevivida polos seus fillos Caroline e John Jr, os seus tres netos, a súa irmá Lee Radziwill, o seu xenro Edwin Schlossberg e o seu medio irmán James Lee Auchincloss. Deixou un patrimonio que os seus executores valoraron en 43,7 millóns de dólares.
Dardania (Europa)
miniatura|400px|Mapa de Dardania e os seus contornos anteriores á [[Imperio romano|conquista romana.]] Dardania (en albanés: Dardania; en serbio e macedonio: Дарданија, Dardanija, en grego antigo: Δαρδανία, Dardania) foi un antigo país que abarcaba o que hoxe é o sur de Serbia (incluído Kosovo), o norte de Macedonia do Norte, incluída a súa capital, Skopje, e o nordeste de Albania.
Saga do 22º Torneo das Artes Marciais
Sinopse
-Na final Ten Shin Han utiliza o kiko-ho e gaña a Son Goku.
Selección de fútbol de Marrocos
A selección de fútbol de Marrocos (en منتخب المغرب لكرة القدم, en francés: Équipe du Maroc de football) é o equipo representativo de Marrocos nas competicións oficiais de fútbol. A súa organización está a cargo da Federación Real Marroquí de Fútbol (Fédération royale marocaine de football, FRMF), pertencente á Confederación Africana de Fútbol (CAF) e á FIFA. Entre os seus logros destacan o título Copa de África de Nacións conseguido en 1976 e seis participacións na Copa do Mundo e, salientando a súa participación na edición de 1986 en México, cando logrou ser o primeiro país árabe e africano en disputar os oitavos de final.
Pedro Fernández Espinosa
Pedro Fernández Espinosa, nado en Cartagena (Rexión de Murcia) o 19 de abril de 1978, é un ex-xogador de baloncesto profesional español. Mide 2,08 metros, pesa 105 kg e xogaba na posición de pivote.