cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pallarvello, Padornelo, Pedrafita do Cebreiro
Pallarvello é un lugar da parroquia de Padornelo no concello lucense de Pedrafita do Cebreiro, na comarca dos Ancares. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 11 habitantes (8 homes e 3 mulleres).
Roland Ratzenberger
Le Mans
Correu nos seguintes catro Le Mans, novamente con Brun en 1991 e co equipo de ADR en 1990, 1992 e 1993. O seu mrllor resultado chegou en 1993, cando xunto a Mauro Martini e Naoki Nagasaka terminaron quintos nun Toyota 93 CV.
Ecuación de onda
Introdución
Onde:
Da lei de Hooke
Aquí u (x) mide a distancia até o equilibrio da masa situada en x. A segunda lei de Newton aplicada sobre a masa m no lugar x + h establece que:
Ondas esféricas
Esta ecuación pode ser reescrita como
Solución dun problema de valor inicial xeral
Da definición da función delta, u tamén se pode escribir como
O valor medio é aínda unha función de t, e polo tanto se
Nun espazo de varias dimensións
onde n é a normal unitaria a B que apunta cara a fóra e a é unha función non negativa definida sobre B. O caso onde u desaparece en B é un caso límite cando a se achega a infinito. As condicións iniciais son
onde f e g son definidos en D. Este problema pode ser solucionado mediante a expansión de f e g nas funcións propias do Laplaciano en D, que cumpran as condicións de fronteira. Así, a función propia v satisfai
A ecuación de onda non homoxénea nunha dimensión
con condicións iniciais dadas por
Memoria
Memoria sensorial
A memoria sensorial visual é comunmente referida como memoria icónica. A memoria sensorial auditiva é coñecida como memoria ecoica.
Modelo de Atkinson-Shiffrin
Tamén mostra o almacenamento sensorial coma un todo, mentres sabemos que o almacenamento sensorial divídese en varias partes, como o gusto, a visión e a audición.
Agnese Nano
Agnese Nano, nada o 5 de novembro de 1965 en Roma é unha actriz italiana.
Traxectoria
Saltou á fama en 1987, interpretando a Elena na película de Giuseppe Tornatore, Nuovo cinema Paradiso.
Leis intolerábeis
miniatura|dereita|Motín do té, en Boston. As leis intolerábeis (en inglés, Intolerable Acts) foron as leis emitidas en 1774 polo Parlamento Británico debido ao continuo descontento nas Trece Colonias Americanas, particularmente en Boston logo de incidentes turbulentos como o motín do té en Boston. Os británicos tamén as chamaban Coercive Acts (Actas coactivas) ou Punitive Acts (Actas punitivas). Estas actas aceleraron os procesos que culminaron na Guerra da Independencia dos Estados Unidos e a formación do Primeiro Congreso Continental.
Vítor Vaqueiro
Traxectoria
A súa andaina literaria está marcada pola poesía, xénero que cultivou case en exclusiva durante os anos 80. O seu primeiro libro de narracións foi O soño dirixido (1992), ao que seguiron outros. En 1968 (2018) recolle e poetiza as experiencias santiaguesas do ano citado, as asembleas, as manifestacións, a politización da universidade. Uns anos despois ata chegou a pasar varios días detido por motivos políticos.
Tamén desenvolveu un importante traballo no eido da divulgación sobre as festas populares de Galicia. Colaborou con A Nosa Terra, Tempos Novos e Sermos Galiza. miniatura|Na presentación de 1968 no Espazo Nemonon de [[Pontevedra, 05/03/2019]] En 2003 obtivo o Premio Extraordinario de Doutoramento da Facultade de Ciencias da Comunicación da Universidade de Santiago de Compostela, pola súa tese A obra fotográfica dos Pacheco no período 1909-1936.
Celtic Park
Este é o segundo Celtic Park xa que no primeiro localizado noutro lugar da cidade escocesa o club estivo a disputar os seus partidos ata o 20 de Santiago de 1892, é dicir, durante preto de 4 anos xa que a institución foi fundada no 1888.
Edith Wharton
Éxitos de crítica e primeira guerra mundial
Aínda que non formaban parte do refinado mundo da autora, Edith Wharton quedou fascinada e loitou polo recoñecemento da comunidade artística de Montmartre e Montparnasse.
Últimos anos
miniatura|290x290px|Edith Wharton en [[1919.]] A súa obra máis coñecida é A idade da inocencia (The Age of Innocence) de 1920, que gañou o premio Pulitzer en 1921. Como neses anos Edith Wharton falaba fluidamente francés, moitos dos seus libros foron publicados tanto en inglés como en francés. En 1923, foi a primeira muller nomeada Doutora honoris causa pola Universidade Yale.
Edith Wharton foi amplamente respectada, ademais, como paisaxista e asesora de estilo no seu tempo e escribiu algúns libros decisivos respecto diso, como The Decoration of Houses e Italian Villas. The Mount, a súa propiedade en Lennox, Massachusetts, foi deseñada pola escritora e exemplifica os seus deseños.
Ramón Somoza Álvarez
Ramón Somoza Álvarez, nado en Ourense en 1899 e finado en Castroncelos (A Pobra do Brollón) o 13 de xullo de 1938, foi un gandeiro e político galego.
Ismael Ramos
Traxectoria
Fixo parte do consello de redacción da revista Dorna entre 2015 e 2022.
José María Aznar
Política
O 27 de xaneiro de 1979 afiliouse a Alianza Popular de Logroño, onde residía e o 6 de outubro era elixido secretario xeral do PP da Rioxa. Elixido deputado no Congreso nas eleccións de 1982 por Ávila, reelixido en 1986. En 1985 foi elixido presidente de AP en Castela e León e dende 1987 ata 1989 exerceu o cargo de presidente da Xunta de Castela e León. Cando en xaneiro de 1989 o seu partido pasou a chamarse Partido Popular, Aznar foi elixido un dos vicepresidentes. Tras a saída de Antonio Hernández Mancha polas súas negociacións con Adolfo Suárez, Aznar foi designado candidato á presidencia do Goberno para as eleccións xerais do 29 de outubro de 1989, cesando como presidente de Castela e León en setembro, foi elixido presidente do PP o 1 de abril de 1990. Enfrontouse, sen éxito, a Felipe González nas eleccións do 6 de xuño de 1993 pero conseguiu superar o PSOE nas eleccións europeas de 1994. O 19 de abril de 1995 saíu ileso dun atentado de ETA con coche bomba en Madrid, saíndo ileso grazas á blindaxe do seu vehículo.
Fabre d'Églantine
A Revolución
En 1789 rompeu coa súa parella e foi convivir coa actriz Caroline Remy, quen, entusiasta da Revolución, propagaba os seus principios gañando o favor do público. Le Philinte de Molière ou la Suite du Misanthrope, comedia en cinco actos representada o 22 de febreiro de 1790, obtivo un éxito importante. Fabre d'Églantine participou activamente na vida política parisiense, iniciou unha colaboración co xornal Révolutions de Paris, de Camille Desmoulins, e intentou sen éxito ser elixido xuíz de paz en Chevreuse: un panfleto anónimo definiuno como "ávido de cartos, gastador e avaro, mal pai e mal marido". E ao mesmo tempo continuaba a súa actividade como dramaturgo. O 20 de agosto de 1790 representouse Isabelle de Salisbury, comedia heroica e lírica en tres actos con música de Bernardo Mengozzi; o 28 de xaneiro de 1791 a súa primeira comedia en dous actos, Le Convalescent de qualité, ou l'Aristocrate, seguida en xuño por L'Intrigue épistolaire, e en xullo por L'Apothicaire. L'Héritière, ou les Champs et la Ville, comedia en cinco actos, foi representada o 5 de novembro de 1791, e Le Sot orgueilleux ou L'école des élections, púxose en escena o 7 de marzo de 1792. No verán de 1792, pouco antes da caída da monarquía, Fabre d'Églantine ofrecería a súa colaboración á Corte, aínda que só como engano e para obter cartos, como xa fixeran Danton e outros dantonistas. Despois do 10 de agosto de 1792, Danton, novo ministro de Xustiza, nomeouno secretario.
Luca Ferri
Luca Ferri (Roma, 19 de marzo de 1980) é un futbolista italiano. Xoga de defensa e o seu equipo actual é o Cisco Roma da Serie C2 de Italia.
Estación de Caldelas de Tui
Historia
Desde o 31 de decembro de 2004 Renfe Operadora explota a liña mentres que Adif é a titular das instalacións ferroviarias.
A estación
Aínda que conserva o seu edificio para viaxeiros orixinal formado por un corpo central de dúas plantas e dous anexos de planta baixa este permanece totalmente pechado aos viaxeiros. A cambio habilitouse unha pequena marquesiña que se sitúa na plataforma lateral da estación. A ela accede a vía principal.
Neurofisina II
Función
A neurofisina II é unha proteína carrexadora da vasopresina (ADH). Prodúcese nos corpos celulares dos núcleos paraventriculares e supraópticos e é transportada ao seu sitio de liberación nos terminais axónicos da neurohipófise. A oxitocina, unha hormona similar en estrutura á vasopresina, únese de xeito análogo e é transportada pola neurofisina I. Ambas as hormonas, vasopresina e oxitocina, teñen nove residuos de longo, e só difiren nos aminoácidos das posicións 3 e 8. A oxitocina posúe unha Ile-3, mentres que a vasopresina posúe unha Phe-3. Tanto a Ile coma a Phe son aminoácidos hidrófobos e sofren unha unión similar ás neurofisinas.
Fallout (videoxogo)
Personaxe destacado: Harold
Un dos personaxes máis ilustres da serie é Harold. En Fallout, atopámolo en The Hub. Harold ten unha especie de "árbore" sobre a súa cabeza, sobre o que fai unha broma recorrente: di que se chama Hebert, aínda que iso é unha broma, pois aparentemente o verdadeiro nome da árbore é Bob. En Fallout 2, acharemos a Harold en Gecko, e ao parecer Bob non deixou de crecer. Pero en Fallout 3, Harold e Bob chegaron ata a Costa Leste, pero Bob creceu ao punto de inmobilizar a Harold, e provocar un milagre: facer brotar árbores e arbustos verdes, no medio dunha pasaxe abatida (Algo que outras cidades na Costa Oeste só lograron por medio da ciencia), con todo, Harold está algo canso, e desexa que o Trotamundos Solitario o mate.
Influencias
Fallout 3 contén numerosas chiscadelas ao grupo estadounidense Weezer. O androide Pinkerton, ten o mesmo nome que un disco da banda. Outro personaxe, chamado Jonas, parece ser que toma o seu nome da famosa canción do grupo My Name is Jonas. Outra referencia, faise có alimento "Cochinillo con fabas", en inglés "Pork and beans", nome dunha canción da banda. Numerosos personaxes fan referencia a letras das súas cancións, Tired of sex, Island in the sun e Workers aren´t going home son algúns exemplos. A cidade River City pode tomar o seu nome do cantante Rivers Cuomo. Son algúns exemplos, que por si sós non terían sentido, pero ao ver tantas referencias, pódese asegurar que son chiscadelas á banda.
Orquestra do Norte
Obxectivos
A asistencia da ON ronda os 50.000 espectadores ao ano, o que revela a súa capacidade de resposta aos diferentes tipos de público e o especial coidado coa formación dos xoves, a través dos concertos pedagóxicos que son orientados e executados nunha perspectiva didáctica.
Liga escocesa de fútbol
Esta máxima categoría denominouse Liga escocesa de fútbol entre 1890 e 1975, de 1975 a 1998 División de honra e na actualidade liga de honra escocesa. En función do número de equipos que conforman as distintas categorías, así se producen un ou dous ascensos e descensos entre as divisións. Eses ascensos e descensos poden estar condicionados, ademais obviamente de polos resultados deportivos, polas condicións do estadio e pola situación económica do club.
Estación de Salvaterra
Situación ferroviaria
A estación atópase no punto quilométrico 127,3 da liña férrea de ancho ibérico que une Monforte de Lemos con Redondela a 29 metros de altitude, entre as estacións das Neves e Caldelas de Tui. O tramo é de vía única e está electrificado.
Nosotros los nobles
Sinopse
Germán Noble é un rico e poderoso empresario de Cidade de México que ten tres fillos frívolos e consentidos. Para evitar que o seu grande imperio empresarial desapareza cando el xa non estea, decide finxir a bancarrota para darlles unha lección sobre o duro que é gañalos cartos co traballo.
Francisco Romero Lema
Traxectoria
O 12 de outubro de 1923, na casa da infancia de Rosalía de Castro en Ortoño, xunto con Fermín Bouza Brey, Wenceslao Requejo Bouet, Xosé Pena Pena, Lois Tobío Fernández, Ramón Martínez López, Manoel Magariños Negreira, Alberte Vidán Freiría e Xosé Filgueira Valverde, fundou o Seminario de Estudos Galegos.
Bellesguard
Descrición
A casa dispón de soto, planta baixa, planta nobre e faiado, con teito de catro augas. Os teitos das salas están construídos coa técnica chamada bóveda catalá, consistente en distintas capas de ladrillo superpostas. Os mosaicos, debuxados por Domènec Sugrañes, xunto co ferro forxado, engaden fantasía ao edificio.
miniatura|250px| Banco de azulexo da porta de entrada Para Bellesguard Gaudí empregou unha técnica de mosaico pétreo para conseguir un efecto característico na textura das paredes do edificio: utilizaba pequenas pedras do lugar que colocaba sobre moldes de xeso, de forma cadrada ou octogonal; encima botaba morteiro e, ao extraer as pezas, quedaba a pedra na cara exterior. Esta técnica empregouna por primeira vez no Palacio Güell, e empregouna de novo no Parque Güell.
Michael Faraday
Faraday foi un excelente experimentador, quen transmitiu as súas ideas nunha linguaxe clara e simple. As súas habilidades matemáticas, con todo, non abarcaban máis aló da trigonometría e a álxebra básica. James Clerk Maxwell tomou o traballo de Faraday e outros e resumiuno nun grupo de ecuacións que representan as actuais teorías do fenómeno electromagnético. O uso de liñas de forza por parte de Faraday levou a Maxwell a escribir que "elas demostran que Faraday foi en realidade un gran matemático. Un do cal os matemáticos do futuro derivarán valiosos e prolíficos métodos". A unidade da capacidade eléctrica no SI de unidades, o farad (F), denomínase así no seu honor.
Electricidade e magnetismo
En 1821, pouco despois de que o físico e químico danés Hans Christian Ørsted descubrise o fenómeno do electromagnetismo, Davy e o científico británico William Hyde Wollaston intentaron sen éxito deseñar un motor eléctrico. Faraday, quen discutira sobre a cuestión cos dous colegas, construíu dous dispositivos para producir o que chamou rotación electromagnética: Un deles, agora coñecido como o motor unipolar, causaba un movemento circular continuo que foi procreado pola forza magnética circular ao redor dun arame que se estendia nunha piscina de mercurio no que se colocou un imán, o cable faria entón xirar ao redor o imán se se fornecia unha corrente dunha batería química. Estes experimentos e invencións son o fundamento da moderna tecnoloxía electromagnética. Faraday publicou os seus resultados sen mencionar a súa débeda con Wollaston e Davy, e a controversia resultante dentro da Royal Society fixo que Faraday abandonase a investigación no campo do electromagnetismo durante uns anos.
En 1824 Faraday xa conta coa fama e recoñecemento froito de tantos anos de estudo e experimentación. Neste punto, ata hai probas que suxiren que Davy, o seu antigo mestre, podía estar intentando entorpecer o ascenso de Faraday como científico (ou «filósofo natural», como entón se decia). En 1825, por exemplo, Davy implicouno en experimentos con cristais ópticos que progresaron durante seis anos sen demasiados resultados. Malia esta oposición, Faraday ingresou na Sociedade Real e nunca lle gardou rancor a Davy. Non foi ata a morte de Davy, en 1829, cando Faraday parou estes traballos estériles e emprendeu novos retos que foron máis alentadores. miniatura|upright|Experimento de Faraday que demostra a indución (1831). A batería líquida (dereita) envía unha corrente eléctrica a través do pequeno solenoide (A). Cando se move dentro ou fóra do solenoide grande (B), o seu campo magnético induce unha voltaxe temporal no solenoide, a que é detectada polo [[galvanómetro (G).]] Dous anos despois, no ano 1831, Faraday descubriu a indución electromagnética e con ela, os principios do transformador e o xerador eléctrico. Joseph Henry tamén descubriu a autoindución poucos meses antes, e o traballo de ambos puideron ser adiantados polo traballo de Francesco Zantedeschia en Italia entre 1829 e 1830.
Dez anos de investigación e final recompensa
En 1855 a saúde de Faraday empeora, o que lle obriga a retirarse á súa casa de Hampton Court en 1858, onde a raíña Vitoria lle regalara unha casa.
Raio de Schwarzschild
Burato negro supermasivo
Un burato negro supermasivo é o tipo máis grande de burato negro, aínda que hai poucos criterios oficiais sobre como ten que ser exactamnte un obxecto para ser considerado así, pero crese que debe ter centos ou miles ou ata miles de millóns de masas solares. (Detectáronse buratos negros supermasivos de ata 21 mil millóns de masas solares (2,1 × 1010 M☉), como NGC 4889.) A diferenza dos buratos negros estelares, os supermasivos teñen densidades comparativaemnte menores. (Nótese que un burato negro é unha rexión esférica do espazo que rodea a singularidade que está no seu centro, pero el non é unha singularidade.) Tendo iso presente, a densidade media dos buratos negros supermasivos pode ser menor que a densidade da auga.
Crese que os buratos negros supermasivos como este non se forman inmediatamente a partir do colapso singular dun cúmulo de estrelas, senón que poden comezar a súa existencia como buratos negros de tamaño estelar e crecer facéndose máis grandes por acreción sucesiva de materia ou incluso doutros buratos negros.
Na dilatación do tempo gravitacional
onde:
Órbitas circulares relativistas e a esfera de fotóns
Esta ecuación final indica que un obxecto que orbita á velocidade da luz tería un raio orbital de 1,5 veces o raio de Schwarzschild. Esta é unha órbita especial chamada esfera de fotóns.
Raio de Schwarzschild para a masa de Planck
Para a masa de Planck, o raio de Schwarzschild e a lonxitude de onda de Compton  son da mesma orde que a lonxitude de Planck.
Shenzhou 2
Características
Shenzhou 2 foi o segundo voo dunha cápsula Shenzhou. A cápsula non ía tripulada e foi un voo de probas para comprobar o deseño e as características de voo da cápsula e do foguete lanzador. A diferenza de Shenzhou 1, Shenzhou 2 deixou o seu módulo orbital funcionando arredor da Terra durante un tempo despois de que a cápsula de retorno da nave reentrara na atmosfera o 16 de xaneiro de 2001.
Henrik Pontoppidan
A súa infancia
A pouco de nacer Henrik, a familia mudouse ao pobo de Randers, que fora invadido e saqueado polas tropas austríacas e prusianas. A visión da destrución e a miseria deixada atrás pola guerra causou unha forte impresión no pequeno Henrik, que se traduciría no pesimismo das súas novelas, en varias das cales retornaría sobre o tema das guerras e as penurias subseguintes.
Emyn Muil
Historia
Nas Emyn Muil orientais, Frodo e Sam extraviáronse, e logo de atopar a Gollum, este guiounos cara Mordor. Nas Emyn Muil occidentais viaxaron Aragorn, Legolas e Gimli en busca de Merri e Pipin. miniatura|centro|400px|[[Frodo Bulseiro|Frodo, Sam e Gollum nas Emyn Muil.]]
Henrik Pontoppidan
A súa mocidade
Enfrontado cos seus pais, Henrik negouse a seguir a tradición eclesiástica da súa familia, e abandonou o pobo para estudar enxeñaría no Instituto Politécnico de Copenhague, pero en 1879 cansouse de estudar e trasladouse ao interior do país, onde exercería como mestre de escola secundaria ata 1910.
As súas novelas maiores
O obxectivo de Henrik nestas grandes e voluminosas novelas foi crear un cadro crible e axustado da realidade danesa do tempo que lle tocou vivir. Os individuos son recoñecibles como tipos sociais, e analízaos en relación con graves conflitos laborais, políticos, sociais e relixiosos. O personaxe de Hansted é particularmente ilustrativo deste punto, e quizais o máis maltratado polo autor no medio desta pléyade de sufridores protagonistas e figurantes: querido e respectado pola súa comunidade en canto xeneroso e idealista, abandona aos seus iguais para ir vivir a Copenhaguen onde coñece a unha muller de mundo e namórase dela. Logo de caer nunha crise de delirio místico, remata morrendo nun manicomio.
O Premio Nobel
Pontoppidan dicía de si mesmo, en cambio, que era un "narrador tradicional". A realidade é que ningún outro novelista danés logrou unha tan precisa interpretación da súa propia sociedade e dos tempos que lle tocou vivir.
Max Payne (filme)
Sinopse
Max Payne (Mark Wahlberg), un ex-policía de Nova York, busca ós asasinos da súa muller e o seu bebé, que perderon a vida baixo os efectos dunha forte droga sintética.
Anna Gunn
Anna Gunn, nada en Cleveland, Ohio, o 11 de agosto de 1968 é unha actriz estadounidense.
Carreira
En 2019, Gunn protagonizou a Maxine Faulk no Noël Coward Theatre; era unha produción por tempo limitado da obra de Tennessee Williams The Night of the Iguana.
-713
Outros
Historia ano a ano
Campionato europeo de baloncesto de 2015
Grupo B
Sede: Berlín, Alemaña
Grupo C
Sede: Zagreb, Croacia
Life with Father
O libro
Clarence Day escribiu este libro sobre a súa vida e a súa familia en clave de humor. As historias de seu pai, Clarence Day Sr, "Clare", contadas con ironía afectuosa, están tomadas de The New Yorker. Representan a clase media neoiorquina da década de 1890.
Rai 2
Historia
Actualmente Rai Due emite a maioría de series estadounidenses que posúe a Rai, e reality shows, ademais de series de éxito na ficción italiana como Incantesimo. Tamén é a que emite a maioría de programación infantil.
A Costa, Triabá, Castro de Rei
A Costa é un dos barrios da parroquia de Triabá, no concello lugués de Castro de Rei. Segundo o IGE, en 2019 tiña 15 habitantes (7 homes e 8 mulleres), o que supón unha diminución respecto do ano 2014, cando tiña 18 habitantes.
Yves Saint Laurent
Traxectoria
A súa afección á arte lévalle a homenaxear a mestres como Piet Mondrian, Picasso e Braque, con vestidos que reproducen os seus motivos. Unha exposición na Coruña (febreiro de 2008) ilustraba esta influencia no seu traballo, reunindo os seus deseños xunto con obras de arte que os inspiraron.
Principado de Asturias
Linguas
Aínda que o castelán é a única lingua oficial do Principado, na comunidade tamén se falan o asturiano e o galego. O primeiro é a lingua autóctona do Principado de Asturias que, aínda que non goza de status oficial, si está recoñecida como tal polo Principado de Asturias de acordo ao seu Estatuto de Autonomía e a lexislación desenvolvida.
Asturiano
O asturiano é a lingua materna dun 17,7% dos asturianos, en tanto que para un 20,1% o é tamén xunto co castelán. Ademais, é materia de estudo voluntaria para os alumnos de primaria e optativa para os de secundaria en todo o Principado de Asturias. Tamén ten certa presenza nos medios a través de semanarios e que usan esta lingua como vehicular. Nos últimos anos, a literatura asturiana gozou de gran desenvolvemento desde o que se veu en chamar o Surdimientu.
Economía
A economía do Principado de Asturias conta cun sector primario en retroceso que ocupa ao 6% da poboación activa con gandería vacúa, agricultura (millo, patacas e mazás) e pesca. Segue sendo significativa a minería do carbón aínda que non goza do papel preponderante de outrora.
A pesar da relocalización industrial que golpeou á comunidade en décadas anteriores, a renda por habitante creceu por encima da media nacional ata situarse en 19.868 € en 2006 (o 89,7% do PIB per capita do país).
Aeroportos
miniatura|200px|esquerda|Aeroporto de Asturias. Asturias unicamente conta cun aeroporto: o aeroporto de Asturias, situado en Castrillón e un aeródromo, o aeródromo de La Morgal situado en Llanera. A peculiaridade do aeroporto é que é extremadamente pequeno, está cerca do mar e debido á densa néboa que ocasionalmente se forma, a aterraxe nel é algo difícil.
Ferrocarril
miniatura|200px|dereita|Tren de [[FEVE na estación de Ablaña (Mieres).]] Existe unha importante rede de servizos de proximidades das dúas empresas que prestan os seus servizos en Asturias RENFE e FEVE, e servizos rexionais e de longa distancia con Ferrol, Santander, León, Madrid, Alacant e Barcelona.
Na actualidade estase construíndo a variante de Pajares, unha infraestrutura ferroviaria longamente solicitada, que permitirá o acceso á alta velocidade e a conexións con tempos máis reducidos con Madrid e o resto de España.
Deporte
En balonmán, Asturias é berce de grandes xogadores como os irmáns Alberto Entrerríos e Raúl Entrerríos ou o avilesino Rubén Garabaya (Todos eles Internacionais absolutos). Na rexión cóntase cun equipo en División de Honra B, o Real Grupo de Cultura Covadonga, equipo de Xixón que á súa vez é un centro deportivo de alto rendemento, tras a recente desaparición do Naranco de Oviedo.
Un acontecemento deportivo moi popular tanto en Asturias como no resto de España é o Descenso Internacional do Sella, proba de piragüismo con participantes de varios países e que ten lugar anualmente no tramo final do río Sella, entre Arriondas e Ribadesella, o primeiro sábado de agosto, desde a década de 1930. Con este acontecemento dá comezo a semana Internacional de Piragüismo en Asturias, que finaliza co Descenso Internacional do Cares.
-711
Outros
Historia ano a ano
Os asasinos do Kilimanjaro
Estreouse en galego o 8 de xaneiro de 2000 a través da TVG.
Gran Premio de Suráfrica de 1979
O Gran Premio de Suráfrica de Fórmula 1 de , celebrouse no Circuíto de Kyalami Kyalami, Gauteng, o 3 de marzo de 1979. Foi a terceira rolda da tempada de Fórmula Un de. Foi o 25º Gran Premio de Suráfrica desde o primeiro Gran Premio disputado en 1934 e o duodécimo que se celebrou en Kyalami, nos arredores de Xohanesburgo. Levouse a cabo sobre 78 voltas ao circuíto de catro quilómetros para unha distancia de carreira de 320 quilómetros.
Metralladora
Impacto na guerra
Como resposta á metralladora apareceron o carro de combate para asaltar as liñas defendidas por metralladoras e as primeiras solucións que permiten á infantería levar armas automáticas para o asalto como o subfusil ou as primeiras metralladoras lixeiras.
Evolución da metralladora
As metralladoras lixeiras da primeira guerra e de entreguerras son en aparencia grandes fusís deseñados para tiro automático como apoio ao pelotón de fusileiros tradicional. Armas como a estadounidense BAR (Browning Automatic Rifle) empregada nas dúas guerras mundiais ou a inglesa Bren, empregada na segunda guerra mundial, entran dentro desta categoría. Normalmente aliméntanse mediante cargadores ou tambores de entre 30 e 100 cartuchos e dispón dun pequeno bípode no extremo para disparar comodamente tombado. O concepto permanece hoxe en día, e a maioría das metralladoras actuais deste tipo son fusís de asalto modificados para dar unha maior duración ao canón, cun bípode e cargadores de máis capacidade que os estándares do fusil do que proceden, aínda que hai modelos actuais de cinta deseñados expresamente como metralladoras lixeiras como a FN Minimi belga (empregada polo exército estadounidense e moitos países da OTAN) e a CETME Ameli española.
Legia Warszawa
Cadro de xogadores
No cadro de xogadores que compoñen o equipo salienta o galego Nacho Novo, que asinou co equipo polaco o 16 de febreiro de 2012. 250px|miniatura|dereita|[[Stadion Wojska Polskiego w Warszawie|Stadion Wojska Polskiego, fogar do Legia.]]
Algúns dos xogadores mais salientables que defenderon as cores do Legia ó longo da súa historia son Kazimierz Deyna (Balón de Bronce en 1974), Ernst Pohl (máximo goleador histórico da liga polaca), Lucjan Brychczy (2º máximo goleador histórico da liga polaca) e Michał Żewłakow (xogador polaco con máis encontros coa súa selección nacional).
Platanista gangetica
Comportamento
Os espécimes de Platanista gangetica poden vivir sos ou en parellas, pero tamén se observaron en pequenos grupos de até 10 individuos. Nadan e realizan vocalizacións durante todo o día, sen que se aprecien períodos claros de descanso. Saen máis á superficie que outros golfiños de auga doce e, ás veces, nadan cos seus bicos fóra da auga. Poden saltar cando se ven en apuros, saíndo case por completo da auga e volvendo a ela coa cabeza en primeiro lugar e, polo xeral, facendo un grande estrépito ao golpear coa cola na auga. As femias poden subir ás súas crías cara á superficie montadas no seu dorso. Polo xeral son de movementos lentos, pero son capaces de nadar a gran velocidade durante tempos curtos. Poden vivir en augas superficiais (de até 1 m de profundidade) pero parecen prefirir augas profundas. Poden nadar de lado, sobre todo en augas pouco profundas; os animais adoitan inclinarse cara á dereita e desprazarse cerca do fondo do río, coa aleta pectoral dese lado fozando na lama do fondo en busca de alimento. Segundo algúns informes esta natación lateral adoita ter lugar preferentemente ao anoitecer, e alcanza un máximo pola noite. A pesar de seren case cegos, é posíbel que poidan detectar a dirección da luz, e talvez os cambios na súa intensidade, pero nadan e localizan os alimentos mediante un sofisticado sistema de sonar (ecolocalización).
Ameazas
As concentracións de contaminantes organoclorados en mostras dos tecidos dos golfiños do Ganxes son o suficientemente altas como para causaren preocupación acerca dos seus efectos na especie. Pode esperarse que as cargas de contaminantes aumenten co incremento da industrialización e a difusión de prácticas agrícolas intensivas. Os golfiños de río son particularmente vulnerábeis á contaminación industrial porque o seu hábitat está en augas abaixo de confluencias e meandros a miúdo situados na proximidade de grandes áreas urbanas (por exemplo, Allahabad, Varanasi, Patna, Calcuta e Dacca). Ademais, a capacidade dos ríos para diluír os contaminantes (arsénico, DDT etc.) e sales reduciuse drasticamente en moitas zonas debido á retención das augas nos encoros.
Frank Ronald Reiss
Traxectoria
Como actor, traballou en Broadway na obra teatral que ostenta o récord de permanencia en cartel na escena neoiorquina en Life with Father e na CBS de Nova York. Ademais de varios papeis principais como actor de teatro e de telenovelas, traballou baixo a dirección de Hugh Hefner.
Gran Premio do oeste dos Estados Unidos de 1982
Resumo
''Só cinco días logo da carreira anterior en Brasil, Carlos Reutemann conmocionara ao seu xefe Frank Williams, e a todos os demais no paddock, ao anunciar a súa retirada. Cando o ex campión do mundo (con Williams) Alan Jones insistiu en que non estaba dispoñible, Williams púxose en contacto con outro ex campión, Mario Andretti. O seu contrato coa escudaría Patrick Indy non suscitou ningún conflito, polo que accedeu a pilotar o segundo Williams o fin de semana, dicindo: "Eu non tiña nada máis que facer, así que aceptei."
Mentres tanto, Andretti avanzara desde o décimo cuarto posto da grella ao noveno no segundo Williams, cun crono máis rápido que o seu compañeiro Rosberg. Pero na volta 19, perdeuno nas "bolas" de caucho de pneumáticos que foron quedando fóra de liña e danou a súa suspensión contra o muro na curva 4. Rosberg continuou, coa vista posta no McLaren de Watson. Watson pasara desde a undécima posición da grella a terceiro en só oito voltas, aproveitando o composto máis brando dos pneumáticos Michelin que elixira. Durante seis voltas, os dous coches estaban nariz á cola, ata que Watson tivo que ceder o paso na volta 27 cando o rendemento dos seus pneumáticos super brandos caeu. Rosberg rapidamente apartouse e Watson detívose a cambiar rodas novas só dúas voltas máis tarde.
Nucleosoma
O núcleo do nucleosoma consta de aproximadamente 147 pares de bases de ADN enrolado á esquerda dando 1,67 voltas superhelicoidais arredor do octámero de histonas formado por dúas copias de cada unha das catro histonas: H2A, H2B, H3, e H4. As partículas do núcleo (core) do nucleosoma están conectadas por tramos de "ADN espazador", que pode ter uns 80 pares de bases de longo. Tecnicamente, o nucleosoma defínese como dito núcleo máis unha desas rexións espazadoras de ADN; aínda que a palabra se usa con frecuencia como sinónimo do núcleo ou core.
J. Hartwell Harrison
Traxectoria
É principalmente coñecido por ser un dos membros clave do equipo médico pioneiro en facer un transplante de órganos en humanos. Tivo lugar en Boston no ano 1954 e foi un transplante de ril dun irmán xemelgo noutro, mais o paciente morreu once días despois porque o seu corpo finalmente rexeitou o órgano.
Illa Bohol
Período colonial español
left|thumb | 200px | Vista aérea do interior de Bohol
Welliton Soares de Morais
Coa selección
Nunca foi convocado coa Selección de fútbol do Brasil, mostrando o seu interese en defender a camiseta da Selección de fútbol de Rusia.
Quiosco Alfonso
Historia
Foi deseñado por Rafael González Villar en 1912 en estilo modernista con dous corpos e dúas escaleiras exteriores. Foi inaugurado en 1913. O Quiosco Alfonso recibe o seu nome do rei Afonso XIII, para conmemorar unha visita que fixo á cidade. O mesmo arquitecto realizou a primeira ampliación en 1926, en 1931 o pechamento da terraza da primeira planta coa que desapareceu a fachada orixinal modernista e en 1934 a reforma do primeiro andar.
Arte da Idade Moderna
Para o caso da arte americana, a colonización europea supuxo, especialmente para zonas como México e o Perú, a formación dunha arte colonial con algunhas características sincréticas.
Barroco
Na Italia de 1600 o intelectualismo manierista dá paso a unha arte máis popular: o barroco, que apela directamente aos sentidos, e en que se outorga un valor fundamental aos xogos de luz e sombra, a formas xeométricas sofisticadas (como a elipse e a helicoidal), ao movemento, á violencia nos contrastes e á contradición entre a aparencia e a realidade. Desde o seu inicio dáse simultaneamente cunha tendencia clasicista visiblemente oposta.
A periodización do barroco permite identificar varias fases: un barroco tenebrista a comezos de século XVII, un barroco pleno ou maduro nas décadas centrais do século, e un barroco triunfante ou decorativo a finais do século XVII, que se prolongou no século XVIII co denominado barroco tardío, de imprecisa diferenciación co rococó, estilo que tamén pode definirse baixo parámetros ben distintos.
Os principais pintores italianos de tendencia barroca do século XVII foron Caravaggio, cuxa breve e escandalosa carreira iniciou unha verdadeira revolución pictórica (e a cuxo estilo denominase ás veces como caravagismo, como tenebrismo ou naturalismo); seguido por il Spagnoleto José de Ribera (valenciano cuxa obra realizou integramente en Nápoles), Pietro da Cortona (tamén arquitecto) e Luca Giordano (chamado Luca fa presto pola súa rapidez de execución). O protagonista do triunfo das formas retortas do estilo barroco na clasicista Roma (onde os académicos de San Lucas mantiveron o dominio do gusto academicista en pintura) foi un verdadeiro artista completo: Bernini, que aplicou a escultura e arquitectura unha nova concepción sensitiva, case sensual (Éxtase de Santa Teresa, Baldaquino de San Pedro); aínda que tamén outros como Borromini, os irmáns Maderno Carlo e Stefano os Fontana Carlo e Domenico deixaron a súa impronta nunha cada vez máis fascinante Cidade Eterna, confirmada como centro da arte europea. A arte de todos eles foi un eficaz medio de propaganda (en plena Propaganda Fide da Contrarreforma) ao servizo da Igrexa Católica, que pretendía ocupar todos os espazos públicos e privados. A columnata da Praza de San Pedro de Roma ábrese literalmente como un abrazo «á cidade e ao mundo» (urbi et orbi). Outras cidades italianas desenvolveron programas máis modestos, pero non menos interesantes, como o emerxente Turín dos Savoia, cos edificios de Guarino Guarini, ou outras como Lecce, Nápoles, Milán, Xénova, Florencia e Venecia.
Rococó
Aínda que a orixe do termo é despectivo, pretendendo ridiculizar a retorta decoración de rocailles e coquilles propia do tamén denominado estilo Luís XVI, do mesmo xeito que co manierismo, o rococó terminouse por definir como un estilo autónomo, e do mesmo xeito que a aquel, unha exposición organizada polo Consello de Europa outorgoulle definitivamente o prestixio historiográfico (Múnic, 1958).
Arte colonial, hispanoamericano ou indiano e hispanofilipino
A arte colonial hispanoamericana ou arte indiana presenta no período da Idade Moderna a mesma sucesión de estilos que a arte europea, dado que a colonización española de América supuxo o final da produción das representacións artísticas da arte precolombiana, e en moitas ocasións mesmo a destrución física das obras de arte anteriores. Ata o mesmo trazado urbano das cidades impúxose de nova planta, cun plano ortogonal no que a praza de armas acollía os edificios civís e relixiosos principais. Con todo, as características autóctonas perviviron, aínda que só fose como un substrato (ás veces literalmente, como na Praza das Tres Culturas de México ou nos muros incaicos que serven de zócolo a construcións posteriores). En moitos casos produciuse un verdadeiro sincretismo cultural, do mesmo xeito que na relixiosidade popular. Produciuse unha síntese entre os estilos europeos e as antigas tradicións locais, xerando unha simbiose que deu un aspecto moi particular e característico á arte colonial.
Arte ruso
A produción de iconas e a iluminación de manuscritos continuaron nos séculos da Idade Moderna con similares convencións e trazos estereotipados aos do Bizancio medieval. Co programa de occidentalización de Pedro I o Grande, a partir de finais do século XVII envíase a pintores locais a aprender a Italia, Francia, Inglaterra e Holanda, e contrátase a pintores deses mesmos países.
Castelo de Pambre
Historia
En realidade, foi construído a finais do século XIV por Gonzalo Ozores de Ulloa.
No ano 1895 un secretario do duque de Alba vendeu a fortaleza xunto cos seus bens e outros edificios ao veciño de Palas de Rei Xosé Soto por 27 000 pesetas, nunha escura manobra que contradicía os termos do aforamento a perpetuidade outorgado case douscentos anos antes. Tras os correspondentes preitos, a propiedade confirmouse para a familia Moreiras —que nunca a chegara a abandonar— no 1912 na persoa de Manuel Moreiras, de quen o herdaría o seu irmán materno, o polígrafo Manuel García Blanco, lembrado catedrático no Instituto de Lugo, Delegado de Estatística provincial e autor de obras de investigación lingüística, principalmente sobre toponimia e defensa da lingua galega, con frecuencia baixo o pseudónimo, de Manuel da Torre, en referencia precisamente á fortaleza de Pambre.
Descrición e características
miniatura|O Castelo de Pambre é o mellor exemplo de arquitectura militar medieval de Galicia. O castelo é de planta cadrada, con catro torres situadas nos vértices.
Muralla interior
A segunda muralla, rodeada por unhas cruxías ao descuberto e coroada por unha secuencia de modillóns que soportan o matacán, posúe unha porta cara o oeste coas mesmas armas.
Coma un allo
Funcionamento
En cada programa participan tres concursantes. Cada programa está adicado a un tema e conta con diversas probas. No primeiro bloque están:
Gran Premio do Canadá de 2019
Carreira
miniatura|center|600px|Resultados da carreira no GP do Canadá de 2019.
Aeroporto de Jeju
O aeroporto de Jeju opera principalmente voos domésticos, pero tamén algunhas rutas internacionais cara China, Hong Kong, Xapón, Taiwán, Tailandia e Malaisia. No ano 2017 un total de 29 604 363 pasaxeiros utilizaron o aeroporto.
Prinsenhof de Bruxas
Residencia ducal e condal
Anteriormente á construción do Prinsenhof, os condes de Flandres residían na praza Burgh, no centro da vila de Bruxas. A primeira fonte que cita o Prinsenhof data de 1396. Logo de varias ampliacións promovidas polos duques borgoñóns, que chegaron para instalarse no século XV, converteuse nun complexo composto por edificios residenciais para os duques, aloxamentos para os cortesáns, autoridades e invitados, un calabozo, unha capela, unha horta, varios xardíns e un zoolóxico con animais exóticos.
Fernando Botero
miniatura|Fernando Botero (2006) Fernando Botero Angulo, nado en Medellín o 19 de abril de 1932, é un acuarelista e escultor colombiano, recoñecido polas súas personaxes de formas redondas e voluptuosas. Sendo el mesmo alcumado ironicamente «o máis colombiano dos artistas colombianos», é un dos raros pintores a coñecer o éxito e a gloria en vida. A súa carreira comeza realmente en 1958, cando gaña o primeiro premio do `Salón de Artistas Colombianos '' '
Óscar Pereiro (homónimos)
O nome de Óscar Pereiro pode referirse a:
Prinsenhof de Bruxas
Outros usos
Durante varias décadas, o edificio foi a residencia da familia Van Caloen o Basseghem. A partir de 1888, despois dunha profunda renovación e a adición de dúas novas ás de estilo neogótico, trasladouse ao edificio unha congregación conventual denominada Dames de la Retraite du Sacré-Coeur. ("Damas do Retiro do Sagrado Corazón"). Logo dun incendio ocorrido en 1913, leváronse a cabo novamente obras de renovación e mantemento.
Fernando Botero
Polo mundo
Entre 1976 e 1977, Botero dedícase esencialmente á escultura, realizando vinte e cinco obras. En 1976, o presidente de Venezuela logo dunha retrospectiva da súa obra no museo de arte contemporánea en Caracas outórgalle a medalla Andrés Bello. O ano seguinte, casa con Sophía Vári igualmente pintor e escultor de estatuas monumentais. A parella Botero vive e traballa hoxe en París en Francia, pero tamén en Nova York nos Estados Unidos e en Pietrasanta preto de Lucques en Toscana (Italia).
Temas
Como numerosos outros pintores, Fernando Botero ama facer o seu autorretrato, pintándose así a miúdo disfrazado e vivindo noutra época.
Escultura
Entre 1963 e 1964, Fernando Botero inténtase na escultura. Debido a restricións económicas que lle impiden traballar co bronce, fai as súas esculturas con resina acrílica e serraduras de madeira. Realiza sobre todo en 1964 Small Head (Bishop), unha escultura pintada con moito realismo. Con todo, a materia sendo demasiado porosa, non resiste ao tempo e a súa consistencia terrosa non convén a Boteiro que decide abandonar.
Hayat Mirshad
Traxectoria
Hayat Mirshad fundou o primeiro programa de radio feminista do Líbano en 2012, chamado "Sharika wa Laken" (Un socio aínda non igual). En 2007, cofundou o colectivo feminista sen ánimo de lucro FE-MALE onde segue sendo co-directora. É tamén xefa de comunicacións no Encontro Democrático de Mulleres Libanesas e membro do Ágora de Innovación de Xénero de Xoves de ONU Mulleres.
17D15
Características
Os motores 17D15 eran fabricados pola casa Korolev, hoxe RKK Energia, e funcionaban alimentados por oxíxeno gaseoso e queroseno. Usáronse en cantidade de catro como sistema de manobra orbital do transbordador espacial Buran, cun pulo de 4 kN e un impulso específico de 295 s.
Consello Lexislativo Palestino
As primeiras eleccións ao Consello tiveron lugar en 1996 e Fatah ocupou 49 dos 88 asentos. O Consello Lexislativo Palestino aprobou unha nova lei en xuño de 2005, incrementando o número de membros de 88 a 132, dos cales a metade son elixidos mediante un sistema de Representación proporcional e a outra metade por escrutinio maioritario plurinomial. Tiveron lugar unhas novas eleccións o 25 de xaneiro de 2006.
O emblema utilizado polo Consello Lexislativo Palestino coñécese como "Aguia de Saladino."
Alberto Núñez Feijóo
Polémicas
En marzo de 2013 o xornal El País publicou unhas polémicas fotos nas que Feijóo aparecía de vacacións co contrabandista Marcial Dorado no ano 1995. Por aquel entón, Dorado era xa un famoso narcotraficante arousán que fora detido dúas veces. Feijóo non dimitiu como esixía a oposición, pese a que el mesmo pedira en 2009 a dimisión de Anxo Quintana, antigo Vicepresidente da Xunta de Galicia, cando se publicaran unhas fotos nas que saíra cun empresario.
Equilibrio interrompido
O equilibrio interompido ou equilibrios interrompidos, tamén taducido ás veces como equilibrio(s) puntuado(s) (do inglés punctuated equilibrium ou punctuated equilibria) é unha teoría da bioloxía evolutiva proposta por Niles Eldredge e Stephen Jay Gould, que propón que unha vez que aparecen as especies no rexistro fósil permanecen estables, mostrando poucos cambios evolutivos durante a maior parte da súa historia xeolóxica. Este estado sen cambios denomínase estase (stasis). Cando se produce un cambio evolutivo significativo, a teoría propón que xeralmente está restrinxido a raros e xeoloxicamente rápidos eventos de especiación ramificada chamados cladoxénese. A cladoxénese é o proceso polo cal unha especie se divide en dúas especies distintas, en lugar que unha especie se transforme gradualmente noutra especie distinta.
O equilibrio puntuado contraponse ao gradualismo filético, a idea de que a evolución xeralmente ocorre de forma uniforme e pola transformación constante e gradual de liñaxes completas (o que se chama anaxénese). Neste esquema a evolución considérase xeralmente un proceso suave e continuo.
Historia
O equilibrio interrompido orixinouse como unha ampliación lóxica do concepto de Ernst Mayr das revolucións xenéticas por especiación alopátrica e especialmente por especiación peripátrica aplicado ao rexistro fósil. Aínda que algúns dos supostos básicos da teoría foron propostos e identificados por Mayr en 1954, os historiadores da ciencia recoñecen xeralmente o artigo de 1972 de Eldredge e Gould como a base do novo programa de investigación paleobiolóxica. O equilibrio interrompido difire das ideas de Mayr principalmente porque Eldredge e Gould puxeron moita maior énfase na estase, mentres que Mayr estaba máis preocupado por explicar a descontinuidade morfolóxica (ou "saltos súbitos") que se encontraba no rexistro fósil. Mayr posteriormente eloxiou o artigo de Eldredge e Gould, afirmando que a estase evolutiva fora algo "inesperado pola maioría dos biólogos evolutivos" e que o equilibrio puntuado "tivera un impacto importante na paleontoloxía e bioloxía evolutiva."
O artigo de Eldredge e Gould foi presentado na Xuntanza Anual da Sociedade Xeolóxica de América de 1971. O simposio centrou a súa atención en como os estudos microevolutivos modernos podían revitalizar varios aspectos da paleontoloxía e macroevolución. Tom Schopf, que organizou a xuntanza daquel ano, asignou a Gould o tema da especiación. Gould lembra que a "publicación de Eldredge de 1971 [sobre trilobites paleozoicos] presentara as únicas ideas novas e interesantes sobre as implicacións paleontolóxicas do asunto, así que pregunteille a Schopf se nós podiamos presentar o artigo conxuntamente." Segundo Gould "as ideas proceden principalmente de Niles, e actuaron verdadeiramente como unha caixa de resonancia e escribas finais. Eu acuñei o termo "equilibrio interrompido" ["punctuated equilibrium"] e escribín a maior parte do noso artigo de 1972, pero Niles é o verdadeiro primeiro autor no noso binomio Eldredge e Gould." No seu libro Time Frames Eldredge lembra que despois de moitas discusións na parella "cada un escribiu aproximadamente a metade. Algunhas das partes que parecerían obviamente o traballo dun de nós foron en realidade escritos primeiro polo outro. Lembro por exemplo, escribir a sección sobre os caracois de Gould. Outras partes son máis difíciles de reconstruír. Gould editou o manuscrito completo para darlle maior consistencia. Enviámolo, e Schopf reaccionou fortemente en contra del (sinalando así o teor das reaccións que enxendrou, aínda que por razóns cambiantes, ata o día de hoxe."
O rexistro fósil
O rexistro fósil dunha progresión evolutiva consiste tipicamente de especies que aparecen repentinamente, e finalmente desaparecen centos, miles ou millóns de anos máis tarde, sen ningún cambio na aparencia externa.
Cambios interrupcionais
Tempo despois Gould foi deixando de abrazar o equilibrio interompido e pasouse á especiación alopátrica, especialmente a medida que se acumulaban probas que apoiaban outros modos de especiación. Gould estaba especialmente atraído polos traballos de Douglas Futuyma sobre a importancia dos mecanismos do illamento reprodutivo.