cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Peter Higgs
Biografía e educación
Á idade de 17 anos, Higgs cambiouse á City of London School, onde se especializou en matemáticas; despois proseguiu os seus estudos no King's College de Londres onde se graduou en Físicas co mellor expediente e, con posterioridade, realizou un curso de posgrao e un doutoramento. Chegou a ser colaborador de investigación sénior na Universidade de Edimburgo; despois tivo varios postos na University College de Londres e o Imperial College London antes de ser catedrático en matemáticas no University College. Volveu á Universidade de Edimburgo en 1960 a tomar posesión do posto de catedrático en física teórica, permitíndolle establecerse na cidade onde se namorou sendo aínda un estudante.
Traballos teóricos en física
Posteriormente, Higgs escribiu un segundo artigo, describindo un modelo teórico (o mecanismo de Higgs), pero foi rexeitado (os editores aduciron que «non tiña relevancia obvia para a Física»). Higgs escribiu un parágrafo extra e mandou o seu artigo a Physical Review Letters, unha revista americana onde o artigo acabou sendo publicado ese mesmo ano. Dous físicos belgas, Robert Brout e François Englert da Universidade Libre de Bruxelas, alcanzaran a mesma conclusión de forma independente, e o físico norteamericano Philip Warren Anderson cuestionara tamén o teorema de Goldstone.
Micromatriz de ADN
Principio
miniatura|400px|Hibridación da diana coa sonda. O principio fundamental das micromatrices é a hibridación entre dúas febras de ADN, grazas á propiedade que teñen as secuencias de ADN complementarias de aparearse especificamente unha con outra formando enlaces de hidróxeno entre pares de bases nucleotídicas complementarias. Se hai un elevado núumero de pares de bases complementarias nunha secuencia nucleotídica, vaise producir un enlazamento non covalente máis forte entre as dúas febras. Despois de facer un lavado que arrastre as secuencias que non teñan especificidade de enlace, só quedarán hibridadas as febras fortemente apareadas. As secuencias diana etiquetadas flourescentemente que se unen a unha secuencia de sonda xeran un sinal que depende das condicións de hibridación (como a temperatura), e o lavado despois da hibridación. A forza total do sinal xerado desde un dos "puntos" ou "sitios" da micromatriz (spot, feature), depende da cantidade de mostra diana que se una ás sondas presentes nese "punto". As micromatrices usan unha cuantización relativa na cal se compara a intensidade dun destes "puntos" (feature) coa intensidade do mesmo "punto" en diferentes condicións (ver tamén os experimentos de dous canais máis abaixo) e a identidade do "punto" coñécese pola súa posición.
Tresviso
Xeografía
Outra rota montañeira que pode facerse, desde Tresviso, é a ascensión ao Cuetu la Cerralosa, a 1.552 metros de altitude, así como outros cumios próximos: Cantu la Jorcaúra, Cuetu las Rubias e o Cantu Sulasfuentes.
Evémero
Pensamento
En suma, mediante o procedemento evemerista pode atoparse o verdadeiro sentido oculto dos mitos, que sería de natureza histórica e social. Implícita nesta concepción está a teoría antropolóxica da relixión desenvolvida séculos despois por Ludwig Feuerbach. En realidade, a idea aparecía xa no sofista Pródico de Ceos, quen afirmaba que os deuses son cousas ou homes que na antigüidade foron importantes, polo que logo pasaron a ser deificados.
Rosario Castellanos
Datos biográficos
Rosario Castellanos, nada na Cidade de México, creceu na facenda da súa familia en Comitán, na rexión maia do sur de México denominada Altos de Chiapas. Aos sete anos, o seu irmán máis novo Mario morreu de apendicite, e os seus pais morreron en 1948, cando ela tiña vinte e tres anos de idade. Así que pronto quedou orfa e con medios financeiros limitados. Sentiu unha necesidade urxente para a autoexpresión, e pronto se converteu na primeira muller escritora de Chiapas.
Posteriormente, emigrou á Cidade de México onde, en 1950, graduouse como mestra en filosofía pola Universidade Nacional Autónoma de México e relacionouse con Ernesto Cardenal, Jaime Sabines e Augusto Monterroso. Tamén, estudou estética na Universidade de Madrid, cunha bolsa do Instituto de Cultura Hispánica, de 1950 a 1951. Foi profesora na Facultade de Filosofía e Letras da UNAM, na Universidade de Wisconsin, na Universidade Estatal de Colorado e na Universidade de Indiana. Escribiu durante anos no diario mexicano Excélsior, foi promotora do Instituto Chiapaneco da Cultura e do Instituto Nacional Indixenista, e secretaria do PEN Club. En 1954-1955, foi bolseira pola Fundación Rockefeller no Centro Mexicano de Escritores.
Faleceu en Tel Aviv, o 7 de agosto de 1974, aos 49 anos, a consecuencia dunha descarga eléctrica, provocada por unha lámpada cando acudía a contestar o teléfono, ao saír de bañarse. Os seus restos descansan na Rotonda das Persoas Ilustres dende o 9 de agosto de 1974.
Emirato de Dubai
Ecoloxía
O deserto de area que rodea a capital posúe algunhas palmeiras datileiras. Os lirios crecen nas chairas occidentais dos sabkha, ao leste da cidade, mentres que as acacias e os ghaf crecen nas chairas interiores, preto das montañas occidentais de Al Hayar. Varias árbores autóctonas como a palmeira datileira e os neem, así como árbores importadas como os eucaliptos, crecen nalgúns parques naturais do emirato.
Exército Guerrilheiro do Povo Galego Ceive
O Exército Guerrilheiro do Povo Galego Ceive (EGPGC) foi un grupo armado galego terrorista cuxo obxectivo era a independencia de Galiza e a instauración dun réxime socialista, operativo en Galicia entre 1987 e 1991.
A pista de area
Trama
Á noite Ingrid invita Montalbano a participar nunha festa previa á carreira, na que Rachele corre con outro dos cabalos de Lo Duca, rematando segunda. Antes da cea o commissario vai onde Lo Duca, o cal lle di que o roubo dos cabalos puido ser unha vinganza dun antigo empregado seu, Gerlando Gurreri: Lo Duca, durante un altercado, ferírao na cabeza cunha barra de ferro e deixárao inválido. Durante a cea Rachele leva a Montalbano a un pendello e alí fan o amor. Ao regresar a casa o comisario atopa a casa asaltada de novo, mais co Rolex devolto.
San Mamede, Piñeiro, Ames
San Mamede (á espera da oficialización da forma Sanamede ) é un lugar da parroquia de Piñeiro no concello coruñés de Ames na Comarca de Santiago. Tiña 61 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 27 eran homes e 34 mulleres.
Kilauea
Características
O 20 de decembro de 2020 comezou unha nova erupción.
Anna Murià
Coa súa obra El meravellós viatge de Nico Huehuetl a través de Mèxic, gañou o Premio Folch i Torres en 1974.
José Ogea
José Ogea Otero, ás veces José Ojea Otero, nado en Cortegada o 16 de agosto de 1845 e finado no mesmo concello o 3 de decembro de 1909, foi un político e escritor galego, membro numerario da Real Academia Galega desde a súa fundación.
Josephine Baker
Freda Josephine McDonald, máis coñecida polo pseudónimo de Josephine Baker, nada en Saint Louis o 3 de xuño de 1906 e finada en París o 12 de abril de 1975, foi unha bailarina e cantante afroamericana, coñecida como a Venus negra, cidadá francesa dende 1937.
Parque Nacional do Volcán Mombacho
miniatura|esquerda
Grupo funcional
Hidrocarburos
Hai tamén un gran número de aneis de alcanos ramificados que teñen nomes específicos, por exemplo, tert-butilo, bornilo, ciclohexilo etc.
Cangrexo de río
Características
As principais características dos astacoideos son:
Arquipélago Chinijo
Toponimia
O termo islote en Lanzarote pode facer referencia a dous accidentes xeográficos: insular, referido ao arquipélago Chinijo e outros illotes da costa de Arrecife e de Tinajo, e volcánico, para pequenos espazos de terra cultivable que quedaron rodeados de roca volcánica.
Gracilicutes
É un clado gramnegativo que se ramificou doutras bacterias xusto antes da perda na evolución da membrana externa, e xusto despois da evolución dos flaxelos.
Ácido diaminopimélico
O ácido diaminopimélico (DAP) é un aminoácido non proteinoxénico, que é un derivado no carboxilo épsilon da lisina.
Este tamén é o punto de unión da lipoproteína de Braun, que é unha proteína que se encontra naturalmente formando parte da membrana externa bacteriana gramnegativa.
Punto de cruz
miniatura|250px|Inicial [[F a punto de cruz.]] O punto de cruz é unha forma popular de bordado en que se usan puntadas con forma de cruz para formar unha imaxe. Emprega tamén outras puntadas, entre elas as de ¼, ½, ¾ e de punto atrás. O punto de cruz realízase usualmente sobre tecidos de trama uniforme e distinguible, e con menos frecuencia en tecidos de trama non uniforme, colocándolles encima un tecido de trama uniforme (cañamazo) que se retira fío por fío ó finaliza-lo bordado.
O punto de cruz hoxe en día
Por todo Estados Unidos e Europa existen moitas asociacións de punto de cruz que ofrecen clases, participan en grandes proxectos, tecen para organizacións benéficas e promoven as relacións entre os tecedores locais.
Lago Peipus
O lago Peipus (en Peipsi-Pihkva järv; en Псковско-Чудское озеро (Чудско-Псковское озеро)) é un gran lago situado na fronteira entre Estonia e Rusia. É o quinto lago máis grande de Europa.
Cobre unha superficie de 3500 km² e ten unha profundidade media 7 m, situándose o punto máis fondo a 15 m. O lago emprégase para a pesca e as actividades recreativas, se ben sofre graves detorioracións ambientais por mor dos complexos industriais rusos situados na súa beira.
Historia
En 1242, a parte sur do lago Peipus foi o escenario dunha importante batalla en que os cabaleiros teutóns foron derrotados polas tropas rusas de Novgorod lideradas por Aleksandr Nevskii. A batalla tamén destaca porque tivo lugar principalmente sobre a superficie xeada do lago, polo que tamén foi coñecida como batalla sobre o xeo.
Programa Gemini
O programa Gemini foi o segundo programa de voos espaciais tripulados dos Estados Unidos, sucesor do proxecto Mercury e antecesor do programa Apollo. Constou de 12 voos que tiveron lugar entre o 8 de abril de 1964 e o 11 de novembro de 1966, dez deles tripulados.
Historia
A cápsula Gemini foi elixida para ser usada no programa de estacións militares tripuladas MOL, que tiñan que ter voado na década de 1970, pero o programa foi cancelado en 1969.
Loterías y Apuestas del Estado
250px|miniatura|Logotipo de Loterías y Apuestas del Estado Loterías y Apuestas del Estado é unha sociedade mercantil estatal adscrita ao Ministerio de Facenda e Administracións Públicas de España, a través do Grupo Patrimonio do Estado, a quen corresponde a dirección estratéxica e a avaliación e control de eficacia.
Anemia perniciosa
Complicacións
As persoas con anemia perniciosa poden presentar pólipos gástricos, se o tratamento se retarda poderían producirse defectos neurolóxicos persistentes. Ademais, a deficiencia de vitamina B12 incide sobre o aspecto de todas as células epiteliais, por isto, unha muller que non se trate podería obter un falso positivo na citoloxía vaxinal.
Vilouta, Tapia, Ames
Vilouta é un lugar da parroquia de Tapia no concello coruñés de Ames na comarca de Santiago. Tiña 30 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 12 eran homes e 18 mulleres.
Escuelas Deportivas de Láncara
Historia
O fútbol sala fora durante anos un dos deportes máis importantes da Pobra de San Xiao, con varios equipos a nivel rexional. En 1995 fundáronse as Escuelas Deportivas de Láncara para participar na liga local controlada pola federación galega de fútbol sala. O equipo proclamouse campión e conseguiu o ascenso á división autonómica de fútbol sala. Despois do ascenso buscouse un patrocinador, que foi a casa comercial de venda de mobles da localidade Muebles Caloto, ao mesmo tempo que o seu propietario, Luís López-Caloto García, pasou a ser o presidente do club. Nesa tempada 1995-96 o equipo foi campión da Autonómica e conseguiu o ascenso a 1ª Nacional B.
Curry
As especias que a miúdo adoitan incluírse na mestura do curry son: chile, alfábega, carvea, sasafrán, canela, cardamomo, cebola seca, apio, coandro, comiño, cúrcuma, alforfa, xenxibre, mostaza, noz moscada, pementa de caiena, pementa, tamarindo. O curry varía de rexión en rexión e a súa cor depende da mestura de ingredientes.
Pomona
O mito de Pomona
A tradición latina común sostén non obstante que Pomona estaría tamén en compañía de Pico.
Representacións
A historia de Vertumno e Pomona foi moi utilizada na pintura europea entre os séculos XVI e XVIII: a figura da deusa no seu propio xardín en compañía de Vertumno disfrazado de anciá convértese pronto en representación de xénero e aparece, por exemplo, na obra de Hendrick Goltzius (1613), Jan Tengnagel (1617), Paulus Moreelse (1630), David Teniers il Vecchio (1638), Emanuel de Witte (1644), Ferdinand Bol (1648), Nicolaes Berchem (1650), Cesar van Everdingen (1650 ca.), Gerbrand van den Eeckhout (1669), Adrian van de Velde (1670), Nicolaes Maes (1673) e Caspar Netscher (1681).
Ricardo Courtier
A súa obra salienta pola influencia da música tradicional galega, con harmonías sinxelas e formas típicas da música popular. Ademais do seu labor como compositor, Ricardo Courtier realizou arranxos para as distintas agrupacións que liderou.
Legado
O 23 de maio de 2013, a editorial ourensá Ouvirmos publicou na súa colección "A Tiracolo" un disco con gravacións da Banda Batallón Mérida de Ourense. Realizadas en 1929, foron as primeiras gravacións dunha banda de música en Galicia. Estas gravacións incluían catro composicións de Ricardo Courtier: as muiñeiras Angelines, Ay Rosiña…! e Flor de Cardo e o pasodobre de concerto Os Noitébregos.
Premio Valle-Inclán da Deputación de Pontevedra
2009
O premio foi outorgado ex aequo cunha dotación de 10.000,00 € aos estudos:
Lina Sandell
Traxectoria
Oskar Ahnfelt compuxo a música de todos os seus himnos e deunos a coñecer por toda Escandinavia. Lina casou en 1867 co comerciante e deputado Oscar Berg e pasou a apelidarse legalmente Sandell-Berg, aínda que escribiu os seus himnos coa sinatura L.S. Escribiu tamén textos para uso das escolas dominicais, Berättelser för söndagsskolan (1870-1874), Samlade sånger (1882–1885), e publicou durante moitos anos o almanaque Korsblomman (1865-1902) que incluía poemas, historias e biografías. Desde 1889 foi colaboradora de Barnens vän, o voceiro da Misión Evanxélica Sueca. Escribiu máis de 1700 himnos relixiosos e poemas entre eles, Tryggare kan ingen vara, Blott en dag e Jag kan icke räkna dem alla.
Iiyama
O concello de Iiyama limita cos concellos de Sakae, de Nozawaonsen, de Kijimadaira, de Nakano, de Shinano (son da prefectura de Nagano); de Myōkō e de Jōetsu (son da prefectura de Niigata).
Museo do Correo (Finlandia)
O Museo do Correo (en finés Postimuseo) é un museo situado na cidade de Tampere (Finlandia), e integrado dentro do Museokeskus Vapriikki (en galego Centro Museístico Vapriikki). O museo está centrado na especializado en historia postal de Finlandia. Fundado en Helsinqui en 1927, en 2014 foi trasladado á cidade de Tampere.
Historia
Os elevados custos do museo postal no Postitalo motivaron a procura de novos espazos en 2010. Finalmente atopáronse novas instalacións axeitadas duns 650 m² no Museokeskus Vapriikki, a onde se trasladou en 2014.
Lista de episodios de One Piece (4ª tempada - Arabasta)
Esta lista inclúe a cuarta tempada da serie de TV anime  One Piece , producida por Toei Animation, dirixida por Kōnosuke Uda e extraída de homónimo manga de Eiichirō Oda.
Rennes School of Business
A Rennes School of Business é unha escola de negocios con vocación internacional, con campus propios en Rennes.
Descrición
A escola, cunha rede de 13.800 antigos alumnos.
Anís
Descrición
Forma matogueiras de máis de 50 cm de altura, con follas pinnadas na base e máis profundamente divididas na parte superior do talo. As pequenas flores brancas son pentapétalas. Os froitos-sementes consisten en dous carpelos unidos, chamados cremocarpos, os cales teñen un forte sabor e arrecendo.
Palazzo Vecchio
miniatura|Palazzo Vecchio.
Chamado en orixe Palazzo dei Priori ou Palagio Novo, cambiouse o nome polo de "Pazo da Señoría", o organismo principal da República florentina, no século XV. Despois coñeceuse coma "Pazo Ducal", ao establecer alí a súa residencia Cosme I de Medici en 1540. Despois, en 1565, empezaría a chamarse Palazzo Vecchio ao terse mudado Cosme ao Pazo Pitti.
Bilifitas
Clasificación
O subrerino subdivídese en dous filos:
Manuel Gago Mariño
dereita|miniatura|Manuel Gago (esquerda) xunto ao arqueólogo [[Xurxo Ayán.]]
Manuel Gago Mariño, nado en Palmeira (Ribeira) o 22 de xuño de 1976, é un xornalista e profesor galego.
Mononegavirales
Uso do termo
A orde actualmente comprende catro familias de virus, que son: Bornaviridae, Filoviridae, Paramyxoviridae, e Rhabdoviridae.
Criterios de inclusión nesta orde
Un virus é membro da orde Mononegavirales se ten estas características:
Ciclo de replicación
O ciclo de replicación dos mononegavirus empeza coa unión do virión a un receptor específico da superficie da célula hóspede, seguida da fusión da bicapa lipídica da envoltura do virión coa membrana da célula e a subseguinte liberación da nucleocápside no citosol da célula. A ARN polimerase ARN-dependente (RdRps) do virus decapsida parcialmente a nucleocápside e transcribe os xenes a ARNms de cadea positiva, os cales son despois traducidos a proteínas estruturais e non estruturais. A RdRps dos mononegavirus únese a un só promotor localizado no extremo 3' do xenoma. A transcrición ou ben remata despois dun xene ou continúa ata o seguinte xene augas abaixo. Isto significa que os xenes próximos ao extremo 3' do xenoma son transcritos máis abondosamente, mentres que os que están cara ao extremo 5' son transcritos con menos probabilidade. A orde dos xenes é, por tanto, unha forma simple pero efectiva de regulación da transcrición. A proteína máis abundante producida é a nucleoproteína, cuxa concentración na célula determina cando a polimerase (RdRp) deixa de transcribir xenes e empeza a replicar o xenoma. A replicación orixina antixenomas de ARN de cadea positiva e de lonxitude completa que son á súa vez transcritos ao xenoma de cadea negativa que levarán os virus da proxenie. As proteínas estruturais neosintetizadas e os xenomas autoensámblanse e acumúlanse preto da parte interna da membrana plasmática da célula. Os virións evaxínanse da célula, adquirindo as súas envolturas a partir de partes da membrana plasmática da que se evaxinaron. As partículas maduras da proxenie despois infectan a outras células para repetir o ciclo de novo.
Club Deportivo Río Sil
Estadio
O equipo xoga os seus partidos como local no Campo da Carqueixa.
Equidade
Aplicación do principio de equidade
Deste modo, o principio de igualdade, sancionado por todas as constitucións modernas, non é tan sagrado como cabe supoñer. O principio de equidade é tanto ou máis importante, pois como dicimos, atempera o principio de igualdade, e do artellamento de ambos os dous principios haberá que tratar igual aos iguais e desigual aos desiguais. A cuestión, moito máis delicada, será determinar en que consiste a desigualdade, cuantitativa ou cualitativamente, e achar a solución equitativa correspondente. En efecto, é tan inxusto a non aplicación da equidade como a súa aplicación por exceso. Moitas veces pode apreciarse tanto situacións inxustas por esquecerse este principio, ou, ao contrario, producirse unha sobreprotección a determinadas situacións.
Linda Evangelista
Linda Evangelista, nada en Saint Catharines (Ontario) o 10 de maio de 1965, é unha modelo canadense. Foi unha das principais protagonistas do mundo da moda a finais dos anos 80 e durante os 90 xunto a Claudia Schiffer, Cindy Crawford, Elle McPherson e Naomi Campbell entre outras.
Samarugo, Vilalba
Historia
O señor de Samarugo estivo vinculado, na época medieval, á revolta irmandiña.
Francisco Jorquera
Traxectoria
miniatura|esquerda|Francisco Jorquera na XVI Asemblea Nacional do BNG en 2017. Estudou Xeografía e Historia na Universidade de Santiago de Compostela, época na que foi Secretario Xeral do ERGA e membro fundador dos CAF. Militou na Asemblea Nacional Popular Galega ata 1982, data fundacional do BNG, onde é membro fundador e actual Coordinador Executivo. Foi elixido como senador de representación autonómica no período (2005-2008) en substitución de Anxo Quintana. Nas Eleccións xerais de 2008 foi o cabeza de lista do BNG ao Congreso dos Deputados pola provincia da Coruña, resultando elixido deputado por dita circunscrición. Nos comicios de 2011 foi reelixido.
Produción de proteínas
Sistemas baseados en células
Para afrontar estes problemas, desenvolvéronse sistemas de expresión que usan moitas células eucariotas para aplicacións nas que cómpre que as proteínas teñan unha conformación como a que teñen nas células eucariotas ou moi similar: as células de plantas (como o tabaco), de insectos ou mamíferos (como os bovinos) transféctanse cos xenes e cultívanse en suspensión e incluso como tecidos ou en organismos completos, para producir proteínas completamente pregadas. Os sistemas de expresión de mamíferos in vivo teñen, porén, un baixo rendemento e outras limitacións (necesitan moito tempo para funcionar, toxicidade para a célula hóspede...). Para combinar un alto rendemento/produtividade e características das proteínas escalables como as de bacterias e lévedos, e as avanzadas características epixenéticas dos sistemas de plantas, insectos e mamíferos, desenvolvéronse outros sistemas de produción de proteínas que usan eucariotas unicelulares (células de ' Leishmania ' non patóxena).
Corynebacterium
A diferenza das bacterias gramnegativas, as Corynebacterium grampositivas carecen de lipopolisacáridos que funcionen como endotoxinas antixénicas en humanos.
Células infectadas por baculovirus
As células de insectos infectadas (Sf9, Sf21, cepas Hi-5) ou células de mamíferos (HeLa, HEK 293) permiten a produción de proteínas de membrana ou glicosiladas que non pode ser producidas usando sistemas bacterianos e fúnxicos. É útil para a produción de proteínas en alta cantidade. Os xenes non son expresados continuamente porque as células hóspede infectadas finalmente se lisan e morren durante cada ciclo de infección.
Independentes Terras do Asma
Historia do Partido
A mediados de 2018 foron confirmados contactos dos principais representantes de INTA co alcalde de Becerreá, Manuel Martínez, para unificar as súas candidaturas e expandir o proxecto, coa perspectiva de conseguir representación na Deputación, sopesando tamén a posibilidade de incorporar o exalcalde taboadés José Ramos Ledo, pero finalmente non se levou a cabo.
Miguel Anxo Murado García
Traxectoria
Fillo de José Antonio Murado López e Ángela García Ouro e neto de Manuel García Blanco. En 1972, fixo o doutoramente en Ciencias Biolóxicas pola Universidade Complutense de Madrid cunha tese sobre a degradación de insecticidas no chan.
Ataque a Pearl Harbor
Antecedentes diplomáticos
O Xapón e mais os Estados Unidos emprenderon negociacións ao longo de 1941 para melloraren as súas relacións. No decurso desas discusións, o Xapón ofreceu a súa retirada da maior parte da China e Indochina despois de facer as paces co goberno nacionalista. Tamén propuxo adoptar unha interpretación independente do Pacto Tripartito e absterse de discriminación comercial coa condición que fose recíproco. Washington rexeitou esas propostas. O primeiro ministro xaponés Konoe, ofreceulle entón un encontro a Roosevelt, pero este insistiu en chegar ao acordo antes da celebración dunha xuntanza. O embaixador norteamericano no Xapón tiñalle pedido a Roosevelt que aceptase a reunión, advertíndolle que era o único xeito de preservar o goberno conciliador de Konoe e pacificar o Pacífico. Non obstante, as súas recomendacións non se aceptaron e o goberno Konoe caeu o mes seguinte, cando os militares xaponeses rexeitaron unha retirada de todas as súas tropas da China.
O ataque
Fotografías recentes analizadas polo Instituto Naval dos Estados Unidos indican que un minisubmarino conseguiu entrar no porto e disparar un torpedo con éxito contra o US West Virxinia. A posición final deste submarino é descoñecida.
Decisión de Nagumo da retirada despois das dúas vagas
miniatura|250px|Fotografía tirada a partir dun avión xaponés, nela é posíbel ver os depósitos de combustíbel e a base dos submarinos (NARA)
Resposta americana
A Alemaña nazi declarou a guerra aos Estados Unidos o 11 de decembro, catro días despois do ataque xaponés. Hitler non estaba obrigado a facer tal declaración polos termos do Pacto Tripartito. A declaración de guerra escandalizou ao público americano e permitiulle aos Estados Unidos entraren directamente no teatro da guerra do Pacífico e aumentar o seu apoio ao Reino Unido, que xa pedira había moito tempo un apoio total por parte dos Estados Unidos.
Billé
Billé (Bilieg en bretón, Bilhae en galó) é unha vila francesa do departamento de Ille e Vilaine, na rexión da Bretaña, en Francia.
Luis Blanco López
Traxectoria
Membro do grupo de Rogelio García Morales O Maletas na zona nororiental da provincia de Pontevedra. Participou en varios asaltos na comarca de Deza. O 14 de xuño de 1944 produciuse a morte do garda civil José Salgueiro Rey nun enfrontamento no lugar de Ponte Retorta (Manduas), paso obrigado entre A Bandeira e as Minas da Brea. Como consecuencia foi detido con Diego Valero González, Juan Rodríguez Alén e Manuel Rodríguez Díaz. Xulgados en Pontevedra en consello de guerra o 21 de maio de 1946, Luis e Diego foron condenados a morte e executados na prisión da Parda o 3 de setembro de 1946.
Gran Premio de Detroit de 1987
Carreira
Mansell, nese momento, esgotouse, a súa cabeza rebotaba de lado a lado na cabina. Logo da carreira dixo que cada vez que pasaba polos boxes, pensaba en parar. Na volta 53, Piquet e Prost adiantárono, e na volta 56, tamén Gerhard Berger. A súa perseveranza deulle dous puntos no quinto lugar, cunha volta perdida, mentres que Cheever logrou o punto final.
Empédocles
Traxectoria
Outra versión di que se lanzou ao volcán Etna, buscando confirmar a súa unión divina coa natureza. Esta versión foi desmentida por moitos na antigüidade e considerada un engano (Hipóboto). Timeo é quen dá o dato máis probable sobre a súa morte, dicindo que Empédocles morreu no exilio no Peloponeso, xa que se lle impedira regresar a Agrigento.
Santaballa, Vilalba
San Pedro de Santaballa é unha parroquia do concello de Vilalba (Lugo). Segundo o IGE, en 2022 tiña 505 habitantes (235 homes e 270 mulleres) repartidos en 50 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación a 1991 cando tiña 695 habitantes. miniatura|300px|Liga Santaballesa.
Ignacio Vilar
Traxectoria
En 1989 gañou o Carlos Velo polo guión "Ollo Birollo", volveu a Galicia e montou a produtora Vía Láctea Filmes, coa que dirixe curtas en 35mm, documentais e series documentais para televisión.
Parménides de Elea
Os outros representantes da escola eleática son Cenón de Elea e Meliso de Samos.
Lorenzo Piretto
Lorenzo Piretto, nado en Mazzè (provincia de Turín, Italia) o 15 de decembro de 1942, é un arcebispo católico italiano e relixioso dominicano.
Michael Collins (político)
Traxectoria
O seu pai, tamén Michael Collins, fora membro do movemento republicano feniano na súa xuventude, pero deixouno para traballar na granxa. O ancián Collins tiña sesenta anos cando casou con Marianne O'Brien, de vinte e tres anos. O seu pai morreu cando Michael tiña tan só seis anos.
Collins foi un rapaz brillante e precoz, cun fero temperamento e un convencido nacionalismo, incitado por un ferreiro local, James Santry, e despois, na Lisavaird National School, por un director de escola do lugar, Denis Lyons, membro da Irish Republican Brotherhood (IRB, organización que Collins dirixiría finalmente). Collins era espelido, áxil e gustábanlle os deportes, o que non lle distanciaba do seu desenvolvemento persoal e das súas ideas.
Ministro de Finanzas
Entre os propios líderes nacionais, fixo inimizade con dúas persoas en particular: Cathal Brugha, o serio máis mediocre Ministro de Defensa que foi eclipsado polo seu colega de gabinete en temas militares (malia que Collins era oficialmente tan só Ministro de Finanzas e Brugha supostamente estaba en control da Defensa), e Éamon de Valera, o Presidente do Dáil Éireann (Parlamento Irlandés).
O triunfo do ovo
Foi traducido ó galego por Celia Recarey e Carlos Valdés García e foi publicado pola editorial Irmás Cartoné no ano 2015.
Contidos
O volume inclúe as seguintes historias:
Sociedade de San Francisco de Sales
É recoñecida como unha organización internacional de carácter relixioso católico cuxo obxectivo é axudar e apoiar a xuventude. É a segunda comunidade relixiosa masculina máis numerosa da Igrexa católica, por detrás da Compañía de Xesús (xesuítas).
A. C. Green
Profesional
Foi elixido por Los Angeles Lakers no posto 23 da primeira rolda do Draft da NBA de 1985. No seu primeiro ano tivo que conformarse con saír desde o banco, mais gañou a titularidade ao ano seguinte, nun equipo infestado de figuras na época do Showtime, como Magic Johnson, Kareem Abdul-Jabbar, Michael Cooper, James Worthy ou Byron Scott. Con eles conseguiu gañar os seus dous primeiros aneis de campión da NBA.
Parque Nacional Jotunheimen
Características
O hábitat predominante é a tundra ártico-alpina. Por debaixo de tundra aparecen forestas de bidueira montana. O parque foi creado no 1980 e protexe unha superficie de 114.500 hectáreas. Neste parque localízase o GaldhØpiggen, que cos seus 2.469 metros é o pico máis elevado de Noruega.
Maria Etxabe
Traxectoria
Fixo a tradución ao éuscaro da peza teatral do sacerdote Salvador Arriola La Virgen de las Angustias, á que puxo de título Itziar'ko Ama. Con iso gañou o certame literario "Juventud" organizado pola Caixa de Aforros Provincial de Guipúscoa. A obra estreouse en Azpeitia o 7 de setembro de 1929.
Luffa
Luffa é un xénero con 7 especies de plantas con flores pertencente á familia Cucurbitaceae. As plantas e sobre todo os seus froitos son coñecidos coma estropallos ou esponxas vexetais. É o único xénero da subtribo Luffinae.
Conrad Quensel
Traxectoria
En 1798 foi nomeado conservador da Acadameia Real de Ciencias de Suecia, na que sucede a Anders Sparrman (1748-1820).
Comenzou a traballar nun gran proxecto de zooloxía pero morreu sen poder rematalo. Desta traballo, Svensk zoologi, só apatreceron dous volumes, un en 1806, ano da súa morte, e o outro, postumamente, en 1823.
Corvinella corvina
miniatura|240px|Exemplar adulto Corvinella corvina é unha especie de ave da orde dos paseriformes, infraorde dos Corvida, suborde dos oscines e familia dos lánidos, unha das dúas que integran, segundo moitos autores, o xénero Corvinella. Porén, na actualidade, unha delas adoita clasificarse noutro xénero, Urolestes. polo que, daquela, Corvinella sería un xénero monotípico.
É un picanzo de distribución africana, distinguídose doutros picanzos polo seu característico pico amarelo, ao que alude o seu nome inglés, yellow-billed shrike (picanzo de pico amarelo).
Subespecies
Porén, algúns autores conseidraron unha quinta, Corvinella corvina chapini Friedmann & Bowen, 1933, que a maioría consideran como un sinónimo de Corvinella corvina affinis Hartlaub, 1857.
Características
Mide 32 cm de lonxitue, cunha cola longa e ás curtas. Os adultos teñen a plumaxe de cor parda polas partes superiores, e as partes inferiores, lustrosas, algo máis claras con estrías máis escuras; presentan unha máscara ocular marrón escuro, e un parche avermellado nas ás; o pico é amarelo, como quedou dito (incluso nos inmaturos). As patas e as dedas dos pés son negros. Os sexos son en gran parte similares, pero as femias teñen manchas marróns nos flancos, mentres que os machos teñen parches rubios; estas manchas só son visíbeis cando o paxaro está en voo, cando está en disputas territoriais ou está en pé. Os individuos inmaturos mostran franxas grosas nas plumas das ás.
Ecoloxía
Trátase dun paxaro conspicuo e gregario e ten hábitos cooperativos, véndose sempre en grupos, a miúdo posado en caos telefónicos. O niño é unha estrutura en forma de cunca, emprazado nun arbusto ou nuha árbore, no que a femia pon catro ou cinco ovos. Só unha femia dun grupo reprodúcese nun momento dado, e os outros membros subminístranlle protección e alimentos.
Cadaqués
250px|miniatura|Vista de Cadaqués. Cadaqués é un concello da provincia de Xirona, en Cataluña, que forma parte da comarca do Alt Empordà. É a localidade máis oriental da península Ibérica, ocupando a maior parte da costa de levante da península do cabo de Creus.
Santiago Lago Peñas
Vida persoal
É irmán dos tamén economistas Manuel Lago e Ignacio Lago Peñas, e do profesor de xestión deportiva Carlos Lago.
Super 14 2007
A primeira xornada disputouse nos días 2 e 3 de febreiro de 2007, mentres que a final tivo lugar en Durban o día 19 de maio de 2007.
Finlandia
Gran Ducado de Finlandia
En 1835, foi publicado o Kalevala, que se tornou un épico nacional, e en 1882, o finlandés foi declarado o idioma oficial no estatuto nacional. A fame matou preto do 15% da poboación entre 1866 e 1868, unha das maiores fames da historia europea, o que levou a Rusia a facilitar a regulamentación financeira. O crecemento económico e político foi rápido, o PIB tornouse equivalente á metade dos Estados Unidos e un terzo do Reino Unido.
Biodiversidade
A Pusa hispida saimensis, unha das únicas tres especies de foca de auga doce do mundo, existe só no sistema lacustre de Saimaa, no sueste de Finlandia, conservándose só 300 exemplares.
Demografía
Hai dúas linguas oficiais en Finlandia: o finés, lingua ugrofinesa falada polo 92% da poboación e o sueco, lingua nai do 5,5% da poboación. Os finlandeses de orixe e os finlandeses de orixe sueca suponse que están chamados a formar unha única nación. Os finlandeses de orixe sueca concéntranse nas zonas costeiras, e hai unha lixeira diferenza cultural entre a cultura dos finlandeses de orixe, asentados nos lagos e bosques, e a cultura dos finlandeses de orixe sueca asentados nas costas máis orientais. Esta división pode ser considerada coma unha diferenza étnica, pero esta diferenza é moi pequena e non moito máis pronunciada cá diferenza entre os finlandeses do leste e os do oeste. Outras linguas minoritarias inclúen o ruso e o estoniano. No Norte, en Laponia atópanse as linguas saami, cun número de falantes que non chega ós 7.000.
Música
O tango é unha das músicas máis populares do país, que desenvolveu dende a década de 1930 unha variante coñecida como tango de Finlandia. Olavi Virta, chamado "O rei do tango", é o seu principal expoñente. Entre os cantantes de baladas pódense mencionar a Annikki Tähti, Erkki Junkkarinen ou Reijo Kallio, entre outros. A xente do norte de Finlandia, Suecia e Noruega, os saami, son coñecidos principalmente polas súas cancións espirituais chamadas "Joik". Esta mesma verba refírese ás veces as cancións "lavlu" ou "vuelie", o que é tecnicamente incorrecto.
Celso Vázquez-Gulías
Vida persoal
Casou con Lucila Vázquez Campos.
Tupolev Tu-134
Historial operacional
En setembro de 1967 o Tu-134 realizou o seu primeiro voo regular dende Moscova a Adler. O Tu-134 foi o primeiro avión de pasaxeiros soviético en recibir a certificación internacional por parte da Asociación de Transporte Aéreo Internacional, que lle permitía ser operado en rutas internacionais. Debido á súa certificación Aeroflot usou a meirande parte dos seus Tu-134 en rutas internacionais. En 1968 os primeiros clientes de exportación, Interflug, LOT Polish Airlines e Malév Hungarian Airlines mercaron o Tu-134. En 1969 o Tu-134 foi exposto no Paris Air Show.
Kita, Toquio
O barrio de Kita limita cos barrios de Itabashi, de Toshima, de Bunkyō, de Arakawa e de Adachi (son da prefectura de Toquio); e cos concellos de Kawaguchi e de Toda (son da prefectura de Saitama).
Miguel Fernández Lema
Miguel Fernández Lema, nado en 1872 e finado en Vigo en 1947, foi un xornalista e político galego.
Traxectoria
Fillo de Miguel Fernández Dios e de Felisa de Lema Marina (irmá de Ángel de Lema y Marina fundador do Faro de Vigo). Funcionario de Facenda. Foi director de La Concordia e Noticiero de Vigo. Foi fundador e o primeiro presidente da Asociación da Prensa de Vigo (1909), deputado provincial polo distrito Vigo-Tui (1905) e alcalde de Vigo (1909-1910). En 1923 foi cofundador de El Pueblo Gallego sendo o seu principal accionista. Co peche de La Concordia en 1924 retirouse da vida pública viguesa.
Pandemia de COVID-19 por territorios
América do Norte
Os primeiros casos en América do Norte foron nos Estados Unidos en xaneiro de 2020. Tras o 25 de marzo había casos en todos os estados, logo de confirmar casos Saint Kitts e Nevis. Non había casos nos territorios de Bonaire, Saba, Saint-Pierre-et-Miquelon e Sint Eustatius.
Víctor de Silva Posada
Traxectoria
Especializado en estudos históricos. Colaborou en El Hermandino e foi redactor de La Juventud e El Reparador de Mondoñedo. Publicou artigos en El Diario de Lugo, La Mañana, Galicia Diplomática, La Voz de Galicia, El Regional, Diario de Pontevedra, El Lucense, El Eco de Vivero e Galicia Recreativa. O seu “Episcopologio Mindoniense”, que comezou a publicarse por capítulos en El Lucense en 1891, quedou ás portas de ver a luz como libro. Militou no Partido Liberal e foi concelleiro de Mondoñedo. Foi membro correspondente da Real Academia da Historia e da Sociedade Económica de Amigos del País. Foi soterrado no Cemiterio Vello de Mondoñedo.
Catedral de Tui
Capelas e outros engadidos
Entre 1419 e 1464 o bispo Juan Fernández de Soutomaior mandou construír a capela do Sacramento, que exteriormente é unha torre defensiva.
Pórtico Real
No tímpano desta fachada, dividido en dous niveis, aparecen as seguintes escenas:
A orixe dos tirantes
Pero é fama en Tui que os problemas da catedral veñen do Terremoto de Lisboa de 1755, que afectou a toda a fachada atlántica da Península Ibérica e que, certamente, foi unhas das catástrofes naturais máis destrutivas das que se ten constancia. E que foi este terremoto o que obrigou a colocar os tirantes. Aínda máis, afirma a lenda que primeiro e por indicacións dos expertos, colocáronse uns poucos. Pero, como continuaran os problemas e o edificio seguía torcendo, estes mesmos expertos ditaminaron que a catedral non tiña remedio e estaba condenada á ruína. Remata a lenda dicindo que o pobo non aceptou esta situación e que foron os canteiros de Tui os que, en contra dos expertos, e con só o seu bo oficio reforzaron o edificio con máis tirantes e así salvaron a catedral. miniatura|Igrexa do convento de Ganfei, onde chegaría o suposto túnel.
Pascual Rey Castro
Traxectoria
Iniciouse na fotografía como afeccionado, cos consellos de Andrés Avelino Comerma Batalla. Iniciou as súas colaboracións coa prensa participando no concurso do semanario Revista Moderna e en 1898 publicou dúas fotografías na revista El Mundo Naval Ilustrado. En abril dese ano expuxo os seus retratos e en xuño obtivo o primeiro premio do certame da Revista Moderna. O ano seguinte obtivo unha mención honorífica no concurso de fotografías organizado por La Ilustración Española y Americana e o 30 de agosto abriu o seu gabinete fotográfico na rúa Real de Ferrol. En 1905 foi nomeado delegado na provincia da Coruña na Exposición Nacional de Fotografía en Madrid, e en 1908 obtivo a medalla de ouro e diploma na Exposición do Traballo e Progreso. Foi colaborador gráfico de Vida Gallega e ABC. En 1915 vendeu o seu gabinete fotográfico.
Asemblea Federal de Suíza
A Asemblea Federal (ou parlamento) é o poder lexislativo e a autoridade suprema de Suíza, sen prexuízo dos dereitos do pobo e dos cantóns.
Parque Nacional Øvre Pasvik
Características
O hábitat predominante é a taiga. Presenza de abetos e de piñeiros. O té do labrego (Ledum Palustre) é un arbusto frecuente. O parque conta con poboacións estables de oso pardo, Strix nebulosa e de picoteiro. O parque foi creo no 1970, protexendo unha superficie de 6300 hectáreas.
Eurrodofitinas
Clasificación
O subfilo subdivídese nas dúas clases seguintes:
Grego micénico
Fonoloxía e ortografía
A escrita distingue cinco timbres vocálicos, a, e, i, o, u, as semivogais w e j (tamén transcrita como y), tres líquidas, m, n, r e sete oclusivas, d, k, p, q, s, t, z (esta última debe representar un grupo consonántico zd correspondente á Dzeta).
A forma micénica do grego mantén un número de trazos arcaicos de herdanza indoeuropea, como as consoantes labiovelares que sufriran distintos cambios fonéticos dependendo do contexto cando o grego reapareceu escrito en forma alfabética varios séculos despois.
Casa consistorial de Lugo
O palacio municipal
A fachada principal do consistorio ten unha composición de dúas alturas. A inferior posúe un soportal con oito arcos de medio punto apoiados sobre nove alicerces. Na planta de piso as oito portas-fiestra dispostas sobre os arcos inferiores dan paso a dúas balconadas de forxa de ferro sustentadas por ménsulas decoradas.
Ampliación e torre do reloxo
miniatura|esquerda|150px|Torre do reloxo. Ao rematar as obras de Ferro Caaveiro foi necesario realizar pequenas intervencións. No ano 1759 restaurouse o arco da portada do patio que estaba danado. En 1834 o arquitecto Alejo Andrade Yañez refixo a cuberta da fachada pois o seu estado ameazaba a estabilidade da fachada principal. Na primeira metade do século XIX ordenouse branquear a fachada tratando de mellorar a aparencia externa, pero os problemas de mantemento producidos pola choiva provocaron o retorno a unha fachada coa cantería a vista. A forxa orixinal dos balcóns doadas polo bispo Francisco Esquerdo e Távira foron substituídas na década dos setenta.
Sucesivos atrasos e escarmentados polo fracaso de 1871, encárgase ao arquitecto Nemesio Cobreros e Cuevillas un proxecto máis ambicioso co anterior impóndoselle como único requisito a altura. Este requisito fixo renunciar ao arquitecto a colocar a torre sobre a fachada. Optou por atrasar a súa localización, apoiándoa sobre catro alicerces, dous no muro posterior e dous no patio interior. As obras comezaron en 1873 e finalizaron ao ano seguinte. A entrada en funcionamento do reloxo coincidiu co paso da procesión do Corpus pola praza maior póndose de novo de relevo as rivalidades entre os dous poderes.
A Trabe de Ouro
A trabe de ouro fai referencia a unha lenda popular galega, segundo a cal os tesouros dos mouros están escondidos en trabes, mais quen se aventure a ir na súa procura pode atopar no canto do tesouro, unha trabe con alcatrán. Pode referirse a:
Tyler Joseph
Vida persoal
Joseph é cristiano, e a súa fe inflúe na música que escribe. Casou con Jenna Black o 28 de marzo de 2015. Tanto Joseph como Josh Dun teñen unha tatuaxe coa letra "X", que simboliza a dedicación ao seus fans na súa cidade natal de Columbus, Ohio. Joseph tamén ten outras moitas tatuaxes, e unha en común con Josh: el ten o nome do batería tatuado na perna, e Dun o de Tyler no xeonllo.
Carl Schmitt
Relación con Galicia
En 1962 Manuel Fraga nomeouno "Membro de Honra" do Instituto de Estudios Políticos de España.
Endomisio
As fibras elásticas de coláxeno son as principais proteínas compoñentes dos tecidos conectivos como o endomisio. O endomisio contén principalmente coláxeno de tipo I e II, e tamén, en moitas menores cantidades, de tipo IV e V.
Río Castro, Limodre, Fene
Río Castro é un lugar da parroquia de Limodre no concello coruñés de Fene na comarca de Ferrol. Tiña 30 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 17 homes e 13 mulleres, o que supón un aumento con relación ao ano 2000 cando tiña 23 habitantes. Na zona está o Castro de Río Castro.
Nandi Glassie
Traxectoria
Glassie estudou artes na Universidade de Auckland e realizou un máster en política pública na Universidade Massey, traballou para o departamento de traballo de Nova Zelandia, a antiga cidade de Manukau e para o goberno das Cook. Entre 2005 e 2006 foi xefe do equipo na oficinado primeiro ministro. Presentouse ás eleccións de 2006, obtendo escano pola circunscrición Tengatangi/Areora/Ngatiarua polo Partido das Illas Cook derrotando ao demócrata Eugene Tatuava. En decembro de 2010, logo de gañar o seu partido as eleccións, o novo primeiro ministro, Henry Puna, nomeouno ministro de Saúde e Agricultura.
Yosyf Sembratovych
Traxectoria
O 24 de marzo de 1865 foi nomeado bispo titular de Nazianzus. Recibiu a consagración episcopal o 11 de xuño de mans do metropolita de Lviv Spyrydon Lytvynovych.
Rosie O'Donnell
Traxectoria
O'Donnell perdeu a súa nai durante a preadolescencia o que foi determinante na súa actividade en prol dos dereitos da infancia e apoiar ás familias. Comezou a súa carreira na adolescencia como humorista actuando en clubs e participando aos vinte anos en Star Search, un programa de televisión na procura de talentos. A súa primeira aparición nunha serie de televisión foi en Gimme a Break! en 1986 e a primeira longametraxe na que actuou foi A League of Their Own en 1992. Desde 1996 ata 2002 presentou o seu propio programa de televisión, The Rosie O'Donnell Show, co que gañou varios premios Emmy, neses anos escribiu o seu primeiro libro, unha obra de memorias titulada Find Me (2002), utilizou os tres millóns de dólares que lle deu o libro para establecer a súa propia fundación, For All Kids, e promover outros proxectos. Dous meses antes de rematar o seu programa recoñeceu que era lesbiana, declarando que dera ese paso para chamar a atención sobre a adopción por parellas homosexuais. En 2006 converteuse na nova primeira moderadora do programa The View, que conduciu a controversias polos seus puntos de vista liberais e a súa forte personalidade, como a das políticas da administración Bush na Guerra de Iraq, que levaron ao cancelamento do seu contrato en 2007, ano no que botou ao prelo o seu segundo libro de memorias, Celebrity Detox. En novembro de 2009 comezou un programa na radio, "Rosie Radio", programa diario de dúas horas no que se discuten novas e acontecementos na Sirius XM Radio. No outono de 2011 está previsto que volva á televisión na canle de Oprah Winfrey.
Juan Gómez Tonel
Traxectoria
O día 29 de marzo de 1616 actuaba como lugartenente do alguacil maior do Reino de Galicia, ao servizo da Real Audiencia de Galicia. Outro dato máis canto a esta figura subminístrao o historiador Antonio Neira de Mosquera: "parece que Gómez Tonel tiña unha imprenta en Santiago". Porén, este é un dato que aínda non se puido comprobar.
Jacqueline du Pré
Esposa e compañeira musical do pianista e director arxentino Daniel Barenboim, tivo que retirarse á idade de 28 anos (en 1973) debido á esclerose múltiple que produciu a súa morte catorce anos máis tarde, cando só contaba 42 anos. Foi condecorada como oficial da Orde do Imperio Británico en 1976 e a súa interpretación do Concerto para cello de Edward Elgar é considerada referencial.
Vilapedre, Vilalba
San Mamede de Vilapedre é unha parroquia do concello de Vilalba (Lugo). Segundo o IGE, en 2022 tiña 137 habitantes (69 homes e 68 mulleres) repartidos en 40 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación a 1991 cando tiña 248 habitantes.
Ernestina de Champourcín
Traxectoria vital e literaria
O seu coñecemento do francés e do inglés, e a súa creatividade, levárona a escribir poesía en francés dende moi nova; textos que ela mesma destruíu ao iniciar unha vocación literaria xa de xeito profesional. O seu amor á lectura e o ambiente culto familiar puxérona en contacto cos grandes da literatura universal dende moi pequena, crecendo cos libros de Victor Hugo, Alphonse de Lamartine, Alfred de Musset, Alfred de Vigny, Maurice Maeterlinck, Paul Verlaine e de grandes místicos casteláns, como Xoán da Cruz e Tareixa de Ávila. Máis tarde leu a Ramón María del Valle-Inclán, Rubén Darío, Concha Espina, Amado Nervo e, sobre todo, Juan Ramón Jiménez. A figura de Juan Ramón Jiménez ten unha importancia vital no desenvolvemento de Ernestina como poeta, e de feito, ela sempre o considerou como o seu mestre.