cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ARN non codificante
Hipoplasia cartilaxe-pelo
As mutacións na RNase MRP causan hipoplasia cartilaxe-pelo, unha doenza asociada cun conxunto de síntomas como curta estatura, pelo escaso, anormalidades esqueléticas e sistema inmunitario suprimido, que é frecuente entre os Amish e os fineses. A variante mellor caracterizada é unha transición de A a G no nucleótido 70 que está nunha rexión bucle dúas bases en dirección 5' dun pseudonó conservado. Porén, moitas outras mutacións na RNase MRP tamén causan esta hipoplasia.
Haplogrupo do ADN mitocondrial humano
miniatura|350px|Distribción do haplogrupo do ADNmt humano, baseado en análises de 2054 individuos de 26 poboacións. (a) Gráficos de sector circular no mapa. (b) Recontos de haplolgrupos en formato de táboa. Para detalles poboaconais ver [[1000 Genomes Project#Mostras de xenoma humano.]] 340x243px|miniatura|Mapa do mundo das posibles migracións humanas, co polo norte no centro. África, onde empezou a migración, está arriba á esquerda e Suramérica é o que está máis á dereita. Os padróns de migración están baseados en estudos do ADN mitocondrial (matrilinear). As letras representan [[haplogrupos, mentres que as cores e cifras representan miles de anos antes de hoxe.]] miniatura|350px|Ruta de migración suxerida da migración "[[Saída de África" ("Out of Africa") segundo o ADN mitocondrial.]] En xenética humana, un haplogrupo do ADN mitocondrial humano é un haplogrupo definido por diferenzas no ADN mitocondrial humano. Os haplogrupos utilízanse para representar os principais puntos de ramificación da árbore filoxenética mitocondrial. O ADN mitocondrial hérdase esencialmente da nai. Comprender o camiño evolutivo da liñaxe feminina axudou aos xenetistas de poboacións a trazar a herdanza matrilineal dos humanos modernos ata os súas orixes en África e o seu subseguinte espallamento por todo o mundo.
Roman Ungern von Sternberg
A epopea en Mongolia
O ano 1920, Ungern von Sternberg rompeu con Semionov e converteuse nun señor da guerra independente. En 1920 dirixiuse coa súa cabalería a Urga (hoxe Ulan-Bator) capital de Mongolia Exterior. Ocupada por tropas republicanas chinesas, que tiñan retido ó dirixente político e relixioso de Mongolia Bogd-Khan. Despois de sacar a Bogd-Khan da cidade os homes de Ungern tomaron Urga ó asalto con grandes perdas humanas e, finalmente conquistárona en febreiro de 1921. Co apoio de Bogd-Khan converteuse en ditador de Mongolia, declarada reino independente, o 13 de marzo de 1921. A súa persoal filosofía, mestura de crenzas e relixións do leste, coma o budismo e nacionalismo ruso levouno a considerarse reencarnación de Xenxis Kan. O seu sanguento mandato comezou coa execución dos habitantes de orixes chinesa e hebrea da cidade e dos sospeitosos de ter tendencias de esquerdas. O 21 de marzo de 1921 emitiu unha orde "ás divisións rusas na Siberia Soviética" no que proclamaba a invasión do territorio soviético. Nese comunicado afirmaba: "vemos a decepción do pobo e a súa descrenza no ser humano. Faille falla un nome, un nome querido e coñecido por todos: o señor legal de terra rusa, emperador de tódalas Rusias Mikhail Alexandrovich... Na loita contra os malfeitores que destrúen e insultan a Rusia recordade que para completar a reconstrución non serven os antigos valores. A medida de castigo só pode ser unha: a pena de morte de diversos tipos..Os vellos fundamentos dos xuízos mudaron. Non existen a "verdade e a compaixón". No seu canto témoa "a verdade e o rigor sen compaixón". O mal viñera á terra para destruír os principios divinos e o espírito humano e tiña que ser arrincado desde a raíz.
Proceso e execución.
O 15 de setembro de 1921 en Novonikolaevsk comezou o proceso a Ungern von Sternberg., segundo se di organizado por petición expresa de Lenín. Os bolxeviques buscaron utilizar a figura do barón como simbolizo dos males acusados polo movemento Branco. A demostración de rigor éralles necesaria: en Siberia comezaran revoltas campesiñas causadas pola fame e, ademais de evitar a aparición de antigos líderes brancos que puideran dirixir os revoltosos, pretendían amosar a falta de alternativas ó comunismo.
Ungern von Sternberg foi declarado encarnación de Mahakala polo Dalai Lama XIII.
O Couto de Abaixo, Noia, Noia
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, que é un "(lugar) cercado", para poder defendelo mellor.
Rede de Centros de Documentación e Bibliotecas de Mulleres
Centros de documentación e bibliotecas de mulleres integrados na Rede
Aragón:
Avión comercial
miniatura|280x280px|Avión comercial [[Boeing 747.]] Un avión comercial ou avión de liña é un avión, xeralmente grande, usado para transportar pasaxeiros e a súa equipaxe. Estes avións están operados por aeroliñas. Aínda que a definición pode cambiar de país a país, un avión de liña defínese tipicamente como un avión para transportar múltiples pasaxeiros ou carga en servizo comercial.
Rúa Jenaro de la Fuente
A rúa Jenaro de la Fuente é unha rúa situada en Vigo. Ten unha lonxitude de 400 metros e dous carrís en cada sentido. Ten a súa orixe nunha rotonda que a comunica coa Travesía de Vigo, e remata noutra rotonda que deriva na rúa Aragón. Leva o nome de Jenaro de la Fuente Domínguez (1851-1922), arquitecto valisoletano afincado en Vigo, cidade onde desenvolveu a meirande parte da súa actividade profesional.
Jostein Gaarder
Traxectoria
Publicou a súa primeira obra, un libro de relatos, en 1986, pero non foi ata 1991 cando publicou Sofies verden. A obra, que xurdira coma unha tentativa de resumir a historia da filosofía e que era considerada polo autor coma un libro para lectores especializados, converteuse nun best-séller e chegou a ser a novela máis vendida do mundo en 1995. En 1997, en honor ao éxito da novela, creou o Sophie Prize (Premio Sofía) destinado a axudar economicamente calquera tipo de iniciativa relacionada coa preservación do medio ambiente.
Mateo Cantacuzeno
Familia
Coa súa muller Irene Paleoloxina, Mateu Asanes Cantacuzeno tivo varios fillos:
Gubernia de Tavria
A capital da gubernia foi a cidade de Simferópol. A provincia foi bautizada co antigo nome grego de Crimea, Táurida.
Fontán, Cabeiras, Arbo
Fontán é un lugar da parroquia de Cabeiras, no concello pontevedrés de Arbo, na comarca da Paradanta. Segundo o IGE, en 2022 tiña 35 habitantes (21 homes e 14 mulleres).
Lingua kgalagadi
O kgalagadi é unha das linguas bantús faladas en Botswana, nunha área preto da fronteira con Suráfrica. É falado por unhas 65.000 persoas.
Clasificación
O kgalagadi (tamén escrito como kgalagari, kgalagarhi, kgalagari, khalagari, khalakadi, kxhalaxadi, qhalaxarzi, shekgalagadi, shekgalagari) está estreitamente relacionado co tswana, e até hai pouco era clasificado como un dialecto.
Cabuérniga
Localidades
Os 1.083 habitantes de Cabuérniga distribúense por:
Distrito Busia
miniatura|Localización do distrito en Uganda Busia District é un distrito da Rexión Leste de Uganda, nomeado así pola súa poboación principal, Busia, que se atopa xusto ao oeste da Busia de Kenya.
Centro Gallego
Historia e características
Subtitulado Órgano de la Colectividad Gallega en Uruguay, apareceu o 12 de outubro de 1917. Despois pasou a denominarse Publicación mensual ilustrada. En 1925, co número 109, cambiou o título por Revista del Centro Gallego. En 1929 volveu cambiar o título por Galicia, cesando a súa publicación en 1931. Era o órgano do Centro Gallego de Montevideo. Entre os seus directores figurou Julio Sigüenza (números 164-166).
Thomas Myhre
Traxectoria
No verán de 2001 mercouno o Beşiktaş, pero logo dunha soa tempada en Turquía volveu a Inglaterra fichado polo Sunderland, nas dúas primeiras tempadas xogou como reserva pero tras unha lesión do titular Mart Poom, ao empezar a tempada 2004-05, quedou como porteiro titular, e a tempada rematou co ascenso á Premier League. Malia iso o club non renovou o seu contrato en 2005 e Myhre volveu ao seu país onde xogou co Fredrikstad, antes de volver, unha vez máis, a Inglaterra en 2013, esta volta co Charlton. Firmou en agosto de 2005 e parmaneceu ata 2010 ao mercalo o Viking. Pero en febreiro de 2010 tras discordar co club marchou.
Ya no estoy aquí
Ya no estoy aquí é un filme mexicano de 2019 escrito e dirixido por Fernando Frías de la Parra. Está protagonizado por Juan Daniel García Treviño e Angelina Chen, e o elenco componse de actores non profesionais. O guión foi completado en 2013, e orixinalmente foi publicado como unha historia curta antes de ser adaptado a unha longametraxe. O filme estreouse nos cinemas o 27 de febreiro de 2020 e recibiu valoracións positivas por parte da crítica. Tamén se estreou a través de Netflix o 27 de maio de 2020. Foi escollido como candidato de México para o Óscar ó mellor filme internacional na 93ª edición dos premios, chegando a clasificarse na lista curta de febreiro.
Luke Ridnour
High School
Co Instituto Blaine gañou dous campionatos estatais e foi nomeado All-American por McDonald's e Parade en 2000, o ano da súa gradación.
Merelle, Cabeiras, Arbo
Merelle é un lugar da parroquia de Cabeiras, no concello pontevedrés de Arbo, na comarca da Paradanta. Segundo o IGE, en 2022 tiña 19 habitantes (12 homes e 7 mulleres).
Viktor Yanukovych
Traxectoria
Durante a súa estadía no poder, Yanukovych obtivo os títulos de doutor en Ciencias Económicas e Profesor. Os seus opositores afirmaron que obtivo os títulos inmerecidamente e usando os mecanismos do poder.
Mensaxe e situación de Crimea
O deposto presidente ucraíno tamén afirmou que calquera orde que se dea ás Forzas Armadas e aos servizos de seguridade para intervir nos asuntos internos políticos do país será ilegal e criminal. E anunciou que estaría determinado a loitar até o final polo cumprimento "dos importantes acordos alcanzados para sacar a Ucraína da súa profunda crise política", en referencia ao acordo que el susbcribiu o 21 de febreiro coa entón oposición e a mediación da Unión Europea.
Calcáneo
Cara anterior
Artéllase co óso cuboide nun encaixe recíproco perfecto, na articulación calcaneocuboide.
Gas natural
Desvantaxes
Actualmente están sendo investigados os xacementos de hidratos de metano das que se estima reservas moito maiores que as actuais de gas natural.
Bioxénese
Abioxénese e xeración espontánea
A orixe da vida a partir de materia inerte coñécese como abioxénese. Esta formulación dominaba o mundo científico desde a época dos filósofos da antiga Grecia. É así como Aristóteles sostiña que animais e plantas se orixinaban por xeración espontánea, é dicir, espontaneamente a partir de restos de seres vivos en descomposición, da lama ou do lixo.
Taxonomía dos mamíferos
Clasificación dos mamíferos segundo estudos de ADN
Despois de decenas de millóns de anos de relativo illamento, África-Arabia colidiu con Eurasia e a formación do istmo de Panamá uniu América do Sur con Norteamérica, facilitando a distribución dos mamíferos observada actualmente. Coa excepción dos morcegos e os roedores murinos, ningún placentado terrestre alcanzou Australasia até que o primeiro ser humano arribou alí, hai aproximadamente 50 000 anos.
Plementería
Usos
Na arquitectura gótica, o recheo da plementería adoitaba ser de ladrillo ou cachotería complementada con morteiro nas xuntas, e cunha distribución relativamente irregular, especialmente nas fases máis antigas, mais a medida que se avanza no tempo vaise perfeccionando a talla e o tamaño das pezas do recheo e, aínda que continúa cumprindo unha función de recheo, adquire a aparencia de cantería e parece que a bóveda ao completo está completamente fabricada de perpiaños. O espesor da plementería adoitaba ser pequeno, de 10 ou 15 centímetros, en España cubríanse cunha capa de morteiro na súa parte superior.
Iria Aboi
Iria Aboi Ferradás, nada en Marín o 3 de setembro de 1982, é unha filóloga galega, exsecretaria xeral de Galiza Nova.
Traxectoria
Estudou Filoloxía Galega na Universidade de Santiago de Compostela.
Foi elixida como secretaria xeral de Galiza Nova na décima asemblea nacional desa organización, celebrada o 30 de marzo de 2007, na que se enfrontaron dúas candidaturas: unha de coalición Isca - Esquerda Nacionalista-Mocidade, Encontro Irmandiño con independentes (que levaba como número cinco ao anterior secretario xeral, Xosé Emilio Vicente Caneda) e a encabezada por Iria Aboi composta por membros da UMG e militantes independentes, que recibiu o 60 % dos votos (177 fronte a 111).
A Pallota, Moreira, Castroverde
A Pallota é un lugar da parroquia de Moreira no concello lugués de Castroverde na comarca de Lugo.
Píllara real
Descrición
Son aves de entre 18 e 20 cm de lonxitude e entre 40 e 80 gramos de peso. As alas abertas miden de 40 a 55 cm de punta a punta. Teñen a plumaxe da parte superior do corpo castaña agrisada e a da parte inferior branca. Teñen unha pucha marrón na cabeza, a testa branca e unha máscara negra ó redor dos ollos. O papo é branco, cunha faixa negra ancha. O peteiro e curto, escuro na parte dianteira e amarelo cara atrás. As patas son amareladas e os ollos negros. Diferéncianse da moi semellante pero algo máis pequena píllara semipalmada (Charadrius semipalmatus), por teren só os dúas dedas exteriores dos pés lixeiramente palmadas, mentres que este as ten as tres.
Irving Berlin
Primeiros anos
Moitas das súas primeiras cancións, entre elas "Sadie Salome (Go Home)", "That Mesmerizing Mendelssohn Tune" e "Oh How That German Could Love" alcanzaron un modesto éxito tanto en forma de partituras, de gravacións, no escenario do vodevil, ou como interpolacións en diversos espectáculos; pero foi "Alexander's Ragtime Band", escrita en 1911, a que o catapultou como unha das máis importantes estrelas de Tin Pan Alley. Richard Corliss, nun retrato de Berlin en Time Magazine en 2001, escribiu:
Obras para o ámbito musical
Trala guerra, Berlin construíu o seu propio teatro, o Music Box, como local para revistas anuais que incorporaban as súas últimas cancións; a primeira desas revistas foi "The Music Box Revue of 1921". Aínda que a maioría das súas obras para o escenario de Broadway tomaron a forma de revistas (coleccións de cancións sen un tema común) escribiu uns cantos book shows. The Cocoanuts (1925) foi unha comedia, cun elenco no que aparecían, entre outros, os irmáns Marx.
Face the music
Durante a segunda guerra mundial, tras recibir un permiso do xeneral George Marshall, Berlin organizou unha revista toda de soldados co espírito do Yip Yip Yaphank. This Is the Army estreouse o 4 de xullo de 1942 cun elenco de máis de 300 soldados, e permaneceu no escenario durante tres anos, primeiro en Broadway, logo nunha xira polos Estados Unidos e despois no estranxeiro.
-828
Outros
Historia ano a ano
Despotado de Morea
O Despotado de Morea (en grego: Δεσποτᾶτον τοῦ Μορέως) ou Despotado de Mistrá (en grego: Δεσποτᾶτον τοῦ Μυστρᾶ) foi unha provincia do Imperio bizantino que existiu entre mediados do século XIV e mediados do XV. O seu territorio variou en tamaño durante os seus 100 anos de existencia, pero co tempo chegou a tomar practicamente toda a península sur de Grecia, o Peloponeso, que foi chamada Morea na Idade Media. Foi gobernada xeralmente por un parente próximo ao emperador bizantino, que recibiu o título de déspota. A súa capital era a cidade fortificada de Mistrá, preto da antiga Esparta, que se converteu nun importante centro da cultura e o poder bizantino.
Desaparición
En 1453 produciuse a Caída de Constantinopla a mans dos turcos otománs pese aos intentos de auxilio enviados desde o Despotado de Morea. Trala caída definitiva do imperio Bizantino, os déspotas de Morea sometéronse ao imperio otomán, pero en 1460 o territorio foi invadido polos otománs.
Harley Harris Bartlett
Traxectoria
En 1915 Bartlett trasladouse á Facultade de Bioloxía da Universidade de Míchigan, desenvovendo nela unha carreira académica até chegar en 1921 a profesor titular, director do Departamento de Botánica, entre 1922 e 1947, e curador do Xardín botánico, de 1919 a 1955.
Algunhas publicacións
Durante a súa estancia en Sumatra publicou artigos sobre etnografía e lingüística de Batak e de Malay, ademais de historia e d etnohistoria.
Os Pazos, Noia, Noia
Os Pazos é un lugar da parroquia de Noia no concello coruñés de Noia, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 85 habitantes (40 homes e 45 mulleres).
Lama Má, Baños de Molgas
San Cibrao de Lama Má é unha parroquia do concello ourensán de Baños de Molgas na comarca de Allariz - Maceda. No ano 2022 tiña 119 habitantes (63 mulleres e 56 homes).
Robert Downey, Jr.
Robert John Downey, Jr., nado o 4 de abril de 1965 en Nova York, é un actor, produtor, guionista e cantautor estadounidense gañador de dous Globos de Ouro e un BAFTA. Con 26 anos no mundo do espectáculo, filmou máis de 80 películas. Foi nomeado dúas veces aos Oscar: a primeira vez no 1993 polo seu papel en Chaplin e a segunda no 2009 por Tropic Thunder.
Traxectoria
En 2007, Downey foi elixido para facer o personaxe de Iron Man na adaptación cinematográfica que tivo a súa estrea en 2008, recadando case 100 millóns de dólares nos Estados Unidos e o Canadá na primeira semana; nese ano tamén estreou Charlie Bartlett e Tropic Thunder, recibindo o seu segundo nomeamento por este filme, na categoría de actor secundario. En 2009 interpretou a Sherlock Holmes na adaptación cinematográfica de Guy Ritchie, polo que gañou un Globo de Ouro. . En 2010 protagonizou Iron Man 2.
Mathis Bolly
Traxectoria
De pai marfilés e nai norueguesa, Bolly medrou no barrio de Holmlia en Oslo, e xogou nas seccións inferiores do Lyn, Oppsal e Holmlia antes de fichar polo Lillestrøm en 2008. Fixo o seu debut no primeiro equipo na Tippeligaen contra o Stabæk e xogou dous partidos na súa primeira tempada co club. Na segunda tempada, en 2009, xogou dez partidos na división de honra. Bolly logrou o seu primeiro gol na máxima competición norueguesa nunha vitoria 1–0 contra o Sandefjord o 3 de outubro de 2010. Durante a tempada 2012 marcou catro goles e fixo catro asistencias. Logo aceptou unha oferta do Fortuna Düsseldorf e o 2 de xaneiro de 2013, firmou por tres ano e medio co club alemán.
Carreira internacional
Bolly xogou tres partidos coa selección norueguesa sub-19 en 2009 pero en maio de 2013 o adestrador da selección de Costa do Marfil convocouno para a rolda de clasificación do mundial contra Gambia e Tanzania. Xogou o seu primeiro encontro con Costa do Marfil contra Gambia o 8 de xuño de 2013. O seu segundo partido foi nun amigable contra México en agosto de 2013, xogando ao lado de Didier Drogba. Tamén o chamaron para xogar con Costa do Marfil no Mundial de Fútbol Brasil 2014 no Brasil, e debutou nun mundial na segunda parte no partido contra Colombia.
Bitinia e Ponto (provincia romana)
Primeira Guerra Mitridática (89-85 a..C)
Desde o 80 a.C. ao 78 a.C., durante a ditadura de Sila, Xulio César fuxiu a Bitinia para evitar ser asasinado na proscripción de Sila.
Terceira Guerra Mitridática (73–63 aC)
Mitrídates VI fuxiu ao seu aliado o Reino de Armenia, que foi invadido por Lucullo no 69 a.C. Malia os seus éxitos iniciais, con todo, Lucullus non puido levar a termo a guerra contra Ponto xa que Mitrídates VI permaneceu en liberdade. Destituído Lúculo, o Senado enviou a Cneo Pompeio Magno ("Pompeio") a Oriente para derrotar finalmente a Mitrídates VI. Ao chegar a Asia Menor no 65 a.C., Pompeio derrotou definitivamente a Mitrídates VI nas Montañas do Cáucaso do Reino de Armenia.
Principado
Á inversa, as provincias senatoriais centráronse no Mar Mediterráneo e non posuían ningunha forza militar significativa, a provincia de Bitinia e Ponto, situándose ao longo da costa sur do Mar Negro, foi unha excepción aínda que tampouco tiña ningunha gornición significativa. Augustus permitiu ao Senado nomear aos gobernadores destas provincias como fixera con todas as provincias baixo o sistema republicano: utilizouse unha clasificación para seleccionar un procónsul que tería imperium sobre o territorio, e sería asistido por un legatus ou un tenente gobernador e un cuestor que manexaba os temas financeiros.
Segundo Dión Casio, ao redor do 134 o Senado cedeu ao emperador o control de Bitinia e de Ponto a cambio de Licia e Pamfília.
John Salmons
Instituto e universidade
Foi ao instituto Plymouth-Whitemarsh no estado de Pensilvania, onde se proclamou campión estatal no ano 1997 conseguindo ademais chegar aos 1000 puntos durante a súa estancia alí. No ano 1998 comezou o seu periplo universitario na Universidade de Miami, na cal concluíu o seu ciclo universitario cunhas medias de 10,4 puntos, 5,5 rebotes, 3,5 asistencias e 1,5 roubos por partido.
NBA
O 19 de febreiro de 2009, Sacramento Kings traspasou a Salmons e a Brad Miller a Chicago Bulls a cambio de Andrés Nocioni, Drew Gooden, Michael Ruffin e Cedric Simmons. Coas novas incorporacións Chicago comezou unha remontada na táboa acadando a sétima praza para playoff do Leste. O seu rival en postempada foron os Boston Celtics, actuais campións. A serie foi especialmente igualada índose aos sete partidos, seis deles con prórrogas, mais finalmente os Bulls foron eliminados. A mellor actuación de Salmons na serie foi no cuarto partido (127-128 para Chicago) onde anotou 35 puntos incluíndo un tapón na segunda prórroga a unha tripla de Paul Pierce nos últimos segundos que daba a vitoria aos Bulls. O 18 de febreiro de 2010, Salmons foi traspasado a Milwaukee Bucks a cambio de Hakim Warrick e Joe Alexander.
O 9 de decembro de 2013, Salmons foi traspasado xunto a Patrick Patterson, Greivis Vasquez e Chuck Hayes ós Toronto Raptors a cambio de Rudy Gay, Quincy Acy e Aaron Gray. O 30 de xuño de 2014, Salmons foi traspasado xunto a unha elección da segunda rolda do Draft de 2015 ós Atlanta Hawks, a cambio de Louis Williams e os dereitos de Lucas Nogueira. O 10 de xullo de 2014, foi cortado polos Hawks.
Mike Farrell
Michael Joseph "Mike" Farrell, nado en Saint Paul (Minnesota) o 6 de febreiro de 1939, é un actor, produtor e activista estadounidense.
Bath Iron Works
Bath Iron Works (BIW) é o maior estaleiro dos Estados Unidos localizado no río Kennebec en Bath, Maine. Dende a súa fundación en 1884 (como Bath Iron Works, Limited), BIW foi factoría privada, comercial e de buques militares, a maioría peticións da Armada dos Estados Unidos de América. A factoría constrúe e deseña buques de guerra, fragatas, cruceiros e destrutores, incluíndo a clase Arleigh Burke, que actualmente se encontra entre as naves de guerra de superficie máis avanzada do mundo.
Juan Díaz Porlier
Traxectoria
Levado primeiro a Santiago de Compostela, pasou posteriormente á Real Audiencia e Capitanía Xeneral da Coruña, onde o capitán xeneral Felipe de Saint Marq o someteu a un encausamento no que xa entraba condenado a morte. Foi conducido ata o patíbulo montado nun asno cunha levita verde e executado na forca que elevaran no Campo da forca (posteriormente Campo da leña e actual Praza de España, onde existe unha estatua á súa memoria) o 23 de outubro de 1815, para posteriormente queimar os seus escritos e proclamas. Nos seus derradeiros días, escribiu unha carta á súa muller, dona Josefa Queipo de Llano, onde dicía:
Irún
Economía
Con todo, a apertura de fronteiras supuxo a medio prazo un impulso favorable á economía local, xa que se potenciaron o sector do transporte de mercancías por estradas e por outro o comercio transfronteirizo. O carácter de Irún como nodo nas comunicacións por estrada entre España e Francia, a medio camiño entre París e Madrid viuse reforzado tras a apertura das fronteiras. Numerosas empresas de transporte por estrada e loxística estableceron almacéns e centros de distribución en Irún. Son ademais numerosas as empresas de transporte de capital local. Por outra banda, unha porcentaxe moi significativa do comercio irunés está dirixido á venda de tabaco, alcol e combustible a clientes procedentes de Francia, xa que estes produtos están menos gravados por impostos en España que en Francia.
-2300
-2301 < -2300 < -2299
Macroevolución
Orixe do termo
Unha definición máis práctica do termo descríbeo como os cambios que ocorren a escala de tempo xeolóxica, a diferenza da microevolución, que ten lugar a escala de tempo da vida humana. Esta definición reflicte o espectro entre micro e macroevolución, e establece unha clara diferenza entre os termos, porque o rexistro xeolóxico raramente ten unha resolución de menos de 10.000 anos, e os humanos raramente viven máis de 100 anos.
Discusións semánticas
Esas afirmacións son rexeitadas pola comunidade científica baseándose en amplas evidencias de que a macroevolución é un proceso activo tanto no presente coma no pasado. Os termos macroevolución e microevolución relaciónanse co mesmo proceso que opera a diferentes escalas, pero os creacionistas afirman que hai un uso incorrecto do termo nun modo vagmente definido que non reflite axeitadamente o uso científico, e recoñecen a evolución ben observada como "microevolución" e negan que a "macroevolution" teña lugar. A teoría evolutiva (incluíndo o cambio macroevolutivo) segue sendo o paradigma científico dominante para a explicación das orixes da biodiversidade na Terra. O feito de que se produciu non é discutido na comunidade científica. Aínda que os detalles da macroevolución están en permanente estudo na comunidade científica, a teoría global que está detrás da macroevolución (é dicir, o antepasado común) é esmagadoramente consistente cos datos empíricos. As predicións de datos empíricos a partir da teoría da descendencia común son tan consistentes que os biólogos a miúdo se refiren a ela como o "feito da evolución".
-1468
Outros
Historia ano a ano
Vasco da Ponte
Traxectoria
miniatura|[[Torreón dos Andrade, unha das liñaxes máis importantes da Galicia baixomedieval, da que podería ser vasalo Vasco da Ponte.]]
Semivida (medicina)
Vida media en eliminacións de primeira orde
A vida media vén determinada pola separación (CL, do inglés clearance) e o volume de distribución (VD), e ámbolos dous parámetros relaciónanse segundo a expresión:
José Núñez Núñez
Traxectoria
Estudou o bacharelato en León e Medicina na Universidade Central de Madrid, licenciándose en 1883. Fixo o doutoramento en Histoloxía natural e patolóxica (1884) e Análise química (1885). En 1885 conseguiu a praza de médico forense do Barco de Valdeorras. Despois foi médico de Carballeda de Valdeorras. Colleiteiro de viño, dedicouse a combater a filoxera. Militou no Partido Republicano Federal, uniuse a Telesforo Ojea Somoza e Modesto Moyrón Carreras para constituír o grupo republicano de Valdeorras. Colaborou en La Idea, La Voz de Valdeorras, El Miño, La Voz Pública, El Diario de Orense, La Zarpa, La Región e Vida Gallega.
Organización Nacional Indíxena de Colombia
A Organización Nacional Indíxena de Colombia (en Organización Nacional Indígena de Colombia, ONIC) é unha organización non gobernamental que representa os pobos indíxenas de Colombia, que comprenden unhas 800 000 persoas ou o 2% da poboación do país. Foi fundada en febreiro de 1982 no Primeiro Congreso Indíxena Nacional, levado a cabo en Bosa, coa participación de mil cincocentos delegados dos máis diversos sitios de Colombia, onde se aprobaron os principios de Unidade, Terra, Cultura e Autonomía. No presente a sede da ONIC atópase na cidade de Bogotá.
76
Acontecementos
miniatura|150px|esquerda|Anacleto, papa
O Zarrallo, Sofán, Carballo
O Zarrallo ou O Cerrallo é un lugar da parroquia de Sofán no concello coruñés de Carballo na Comarca de Bergantiños. Tiña 10 habitantes no ano 2020 segundo datos do IGE, dos cales eran 5 homes e 6 mulleres.
Gorilla beringei
O Gorilla beringei é unha das dúas especies do xénero Gorilla e o maior primate existente na actualidade. Á súa vez, o Gorilla beringei está dividido en dúas subespecies: o Gorilla beringei graueri e o Gorilla beringei beringei. O primeiro é o máis abondoso, con entre 4.000 e 5.000 individuos, mentres que en novembro de 2012, estimouse que a poboación total de Gorilla beringei beringei ascendía a 880. A pesar de que o seu número está medrando lentamente con respecto a anos anteriores, o Gorilla beringei beringei segue a considerarse como unha especie en perigo crítico de extinción. Ademais, algúns científicos consideran unha terceira subespecie coñecida como Gorilla beringei beringei de Bwindi (que representa arredor da metade da poboación de Gorilla beringei beringei).
Poboación (bioloxía)
En bioloxía unha poboación é un conxunto de individuos da mesma especie que ocupan unha área concreta nun momento determinado.
Pobo kalanga
Os kalanga ou bakaLanga son un grupo étnico bantú que habita principalmente en Matabeleland, en Cimbabue, con pequenos grupos no nordeste de Botswana, na provincia de Gaza en Mozambique, e na provincia de Limpopo en Suráfrica.
Souto de Torres, Souto de Torres, Castroverde
Souto de Torres é un lugar da parroquia de Souto de Torres no concello lugués de Castroverde na comarca de Lugo. Segundo o IGE, en 2013 tiña 22 habitantes (14 homes e 8 mulleres).
Mina de Jwaneng
Jwaneng é unha mina a ceo aberto. Cada ano, produce 9,3 millón de toneladas de mena e 37 millóns de toneladas de rochas. A mina atópase na converxencia de tres chemineas de kimberlita, cubrindo 520 000 metros cadrados de superficie. No presente, a mina produce preto de 11 millóns de quilates (2 200 kg) de diamantes. A mena aproveitable da mina supón 1,25 quilates por tonelada (250 mg/t). No 2005, as reservas da mina permiten manter a produción durante 27 anos. A alta proporción de extracción de diamantes, combinada coa súa alta calidade fan da mina de Jwaneng a máis rica do mundo en función do valor dos diamantes recuperados.
Lola de Valencia
Baudelaire, entusiasmado pola pintura, escribiu:
A Chousa Nova
O enterramento
A Chousa Nova ten tres estadíos. O primeiro corresponde a unha serie de gabias baixo o monumento e de función descoñecida. A gabia perimetral actual está a uns 8 metros ao redor do túmulo e é similar á de Dombate ou á doutros monumentos megalíticos británicos.
Voo 995 de Spantax
A causa do accidente foi o desprendemento de fragmentos da anda de rodadura do pneumático dereito do tren dianteiro, creando unha forte vibración. Sen saber as causas da vibración o piloto decidiu abortar a engalaxe, incluso cando superara a velocidade Vr (a velocidade de rotación). Este non era un procedemento estándar pero era considerado razoable ante circunstancias anormais. Destacouse que o adestramento do piloto aó cubría fallos de motor durante a engalaxe e había unha falta de adestramento en fallos coas rodas.
Imperio Bizantino
A desaparición do Imperio Romano de Oriente produciuse coa caída de Constantinopla en poder dos turcos otománs en 1453. Con todo, a desaparición do estado bizantino non acabou cos sentimentos nacionalistas do pobo, xa que os actuais habitantes de Grecia considéranse herdeiros da tradición bizantina.
O nome "Imperio Bizantino"
A expresión "Imperio Bizantino" (de Bizancio, antigo nome de Constantinopla) é unha creación do historiador alemán Hieronymus Wolf, quen en 1557 -un século despois da caída de Constantinopla- a utilizou na súa obra Corpus Historiae Byzantinae para designar este período da historia en contraposición coas culturas grega e romana da Antigüidade clásica. O termo non se fixo de uso frecuente ata o século XVII, cando foi popularizado por autores franceses, como Montesquieu.
Orixe
Constantino reconstruíu a cidade de Bizancio como nova capital en 330. Chamouna "Nova Roma" pero coñeceuse popularmente como Constantinopla. A nova administración tivo o seu centro na cidade, gozaba dunha envexábel situación estratéxica e estaba situada no nó das máis importantes rutas comerciais do Mediterráneo oriental.
A política exterior
Durante estes anos, a crise en que se ve sumido o califato abbásida, principal inimigo do imperio en oriente, debilita considerabelmente a ofensiva islámica. Con todo, os novos estados musulmáns que xurdiron como resultado da disolución do califato, principalmente os aglabís do norte de África e os fatimís de Exipto, loitaron duramente contra os bizantinos pola supremacía no Mediterráneo oriental. Ao longo do século IX, os musulmáns arrebataron definitivamente Sicilia ao imperio. Creta xa fora conquistada polos árabes no ano 824. O século X foi unha época de importantes ofensivas contra o islam, que permitiron recuperar territorios perdidos moitos séculos antes: Nicéforo Focas (963-969) reconquistou o norte de Siria, incluíndo a cidade de Antioquía (969), así como as illas de Creta (961) e Chipre (965).
centro|800px|O Imperio bizantino á morte de Basilio II
Un dos feitos máis decisivos, e de efectos máis duradeiros, desta época foi a incorporación dos pobos eslavos á órbita cultural e relixiosa de Bizancio. Na segunda metade do século IX, os monxes de Tesalónica Cirilo e Metodio foron enviados a evanxelizar Moravia a petición do seu monarca, Ratislao. Para levar a cabo a súa tarefa crearon, partindo do dialecto eslavo falado en Tesalónica, unha lingua literaria, o antigo eslavo eclesiástico ou litúrxico, así como un novo alfabeto para poñela por escrito, o alfabeto glagolítico (logo substituído polo alfabeto cirílico). Aínda que a misión en Moravia fracasou, a mediados do século X produciuse a conversión do principado de Kíiv, quedando así baixo a influencia de Bizancio un estado de extensión moito maior que o propio imperio.
O final: o sitio turco
Durante un tempo o Imperio sobreviviu simplemente porque selxúcidas, mongois e persas safávidas estaban demasiado divididos para poderen atacar, pero finalmente os turcos otománs invadiron todo o que quedaba das posesións bizantinas fóra dun número de cidades portuarias. (Os otománs - núcleo orixinario do futuro Imperio Otomán - procedían dun dos sultanatos escindidos do Estado selxúcida baixo o mando dun líder chamado Osman I Gazi, que daría o nome á dinastía otomá ou osmanlí).
O emperador
Aínda que o emperador elixía o seu sucesor, foron moitos os que chegaron ao poder ao ser proclamados emperadores polo exército (como Heraclio ou Aleixo I Comneno), ou grazas ás intrigas cortesás, ás veces aderezadas con numerosos crimes. Para evitar que os emperadores depostos e os seus familiares reivindicasen o trono, eran con frecuencia cegados e, nalgunhas ocasións, castrados, e confinados en mosteiros. Un caso peculiar é o de Xustiniano II, chamado Rhinotmetos ("Nariz Cortado"), a quen o usurpador Leoncio cortou o nariz e enviou ao desterro, aínda que recuperaría posteriormente o seu trono. Estes crimes atroces foron sumamente frecuentes na historia do Imperio Bizantino, especialmente nas épocas de inestabilidade política.
O exército
O exército bizantino foi durante séculos o máis poderoso de Europa. Herdeiro do exército romano, nos séculos III e IV foi substancialmente reformado, desenvolvendo sobre todo a cabalería pesada (catafracto), de orixe sármata.
Lingua e literatura
Nas orixes do Imperio Bizantino existiu unha situación de diglosia entre o latín e o grego. O primeiro era a lingua da administración estatal, en tanto que o grego era a lingua falada e o principal vehículo de expresión literaria. A Igrexa e a educación utilizaban tamén o grego. A isto debe engadirse que algunhas rexións do Imperio empregaban outras linguas, como o arameo e a súa variante o siríaco en Siria e Palestina, e o copto en Exipto.
A literatura, como en xeral a cultura bizantina en todos os seus aspectos, caracterízase por tres elementos: helenismo, cristianismo e influxo oriental. Helenismo porque continúa a tradición da Grecia clásica pese aos intentos romanizadores de Xustiniano e o seu sobriño Xustino II, que só alcanzaron ao dereito. Cristianismo porque esa foi desde Constantino a relixión do Imperio, malia a oposición intelectual ata ben entrado o século VI; influxo oriental pola estreita relación con pobos asiáticos e africanos.
A literatura bizantina conta cun poema en grego popular, o de Dígenis Akritas, e con líricos de primeira orde como Teodoro Pródromo. Posúe uns xéneros característicos, como os bestiarios, volucrarios, lapidarios e as novelas bizantinas (Eustacio Macrembolita, Os amores de Isinia e Ismino, Teodoro Pródromo, Os amores de Rodante e Dosicles, Nicetas Euxeniano, As aventuras de Drusila e Caricles e Constantino Manasés, Aventuras de Aristandro e Calitea). Foi especialmente fecunda en escritos teolóxicos, cristolóxicos e haxiográficos. Foi en particular relevante para a literatura occidental a historia de Barlaam e Xosafat, onde se atopan alusións á vida de Buda, e que foi divulgada por todo Occidente.
Escultura
O estilo bizantino quedou definido a partir do século VI. Anteriormente dominaba o estilo romano tardío, aínda na mesma Constantinopla segundo o evidencian diversas estatuas erixidas por toda a cidade. No entanto, outros monumentos da época iniciaban xa o gusto bizantino, como o Disco de Teodosio de Madrid que ostenta en baixorrelevo as figuras do emperador e a súa corte (393).
Legado
A influencia de Bizancio en asuntos como a teoloxía sería vital para pensadores europeos como Santo Tomé de Aquino.
Lynx (navegador)
Lynx é un navegador web de só texto, isto é, non mostra os gráficos nin o formato das páxinas.
Ansbach
Historia
Na cidade hai tres instalacións militares americanas.
Xurxo II de Gran Bretaña
Últimos anos
Desde entón e ata a súa morte, Xurxo non tomou ningún interese activo en política ou en guerras. Durante os seus últimos anos estábase pondo en marcha a Revolución Industrial, mentres que a poboación crecía rapidamente. A dominación británica na India aumentou coas vitorias de Robert Clive nas batallas de Arcot e a batalla de Plassey.
Como Secretario de Estado para o Departamento do Sur, William Pitt o Vello dirixiu a política durante a Guerra dos Sete Anos (que se pode ver como unha continuación da Guerra de Sucesión Austríaca). A emperatriz María Teresa fixo unha alianza cos seus anteriores inimigos, Rusia e Francia, e volveuse inimiga de Gran Bretaña e de Hannover. Xurxo II temeu que esta nova alianza invadise Hannover; por iso, aliouse con Prusia. Gran Bretaña, Hannover e Prusia víronse fronte a moitos poderes europeos, incluíndo Austria, Rusia, Francia, Suecia e Saxonia. A guerra trasladouse de Europa a Norteamérica (onde o conflito foi coñecido como a Guerra Franco-India) e á India (onde foi chamada a Segunda Guerra Carnática).
Laura Breglia
Laura Breglia, nada o 5 de febreiro de 1912 en Nápoles e finada o 2 de xuño de 2003 en Roma, foi unha numismática e profesora universitaria italiana especializada no campo da numismática da Antiga Grecia.
Traxectoria
En 1934 comezou a traballar no Museo Arqueolóxico de Nápoles para se encargar da reordenación da súa colección numismática, traballo que compaxinou a partir de 1938 co de profesora axudante da cátedra de Arqueoloxía na universidade napolitana. A partir de 1840 comezou a impartir tamén clases de numismática, de xeito gratuíto, ata que en 1944 a universidade a contratou como profesora desa materia. Breglia ocupábase a un tempo da docencia universitaria e do seu labor no Museo Arqueolóxico de Nápoles, e a isto uniu a súa vinculación ao Museo Nacional de Reggio Calabria, aberto en 1949.
Fay Wray
Vina Fay Wray, nada en Alberta o 15 de setembro de 1907 e finada en Nova York o 8 de agosto de 2004, foi unha actriz canadense que desenvolveu a súa carreira nos Estados Unidos e adquiriu recoñecemento internacional pola súa interpretación do papel principal de King Kong (1933). Destacou como actriz en filmes de terror que lle valeron o alcume de «A Raíña do Berro».
Filmes de terror e King Kong
No filme Wray interpretou a Ann Darrow, unha actriz desempregada que acepta un traballo cunha empresa de cine que se dirixe a filmar nunha illa misteriosa. King Kong é o xigantesco simio que habita na illa e se sente atraído pola actriz, motivo polo que a secuestra. Unha vez trasladado a Nova York, morre no alto do Empire State. Con todo, Wray sempre foi consciente de que sería lembrada pola culminación do filme en que o simio xigante a eleva á parte superior do edificio, colócaa suavemente sobre unha cornixa, arremete con furia aos avións de combate que o criban a balazos para finalmente caer morto dende o rañaceos.
Vida persoal
Wray converteuse en cidadá naturalizada dos Estados Unidos a principios da década de 1930. Na súa autobiografía, By the Other Hand (1989), confesou que simpatizaba co Partido Republicano.
Alicerces do islam
A oración
A continuación noméanse as oracións diarias, coas indicacións tradicionais para saber cando deben facerse. A maioría dos musulmáns guíanse polas chamadas á oración que se fan dende as mesquitas. Adoitan editarse tamén almanaques que indican as horas propicias para efectuar as oracións cada día do ano en función do lugar onde o musulmán se atope.
A peregrinación á Meca
O ritual da peregrinación varía lixeiramente segundo se viva na rexión da Meca ou se veña de fóra, particularmente o da sacralización ou ihrām, que se fan á entrada do territorio sagrado. Tamén as escolas xurídicas do islam marcan os seus propios matices. En termos xerais, dura cinco días. Tras unha primeira visita á Mesquita Al-Haram, onde se circunvala a Kaaba e se bebe auga do Pozo de Zamzam, os peregrinos diríxense á localidade de Mina, ás aforas da cidade. O día seguinte parten cara o monte Arafat, a 20 km da Meca, e o terceiro día volven a Mina. De Mina regresan á Meca, pasando antes por un lugar onde se realiza o coñecido ritual de apedrar tres piares de cachotaría que representan ao diabo. O resto de rituais realízanse de novo na cidade santa.
Asociación Cultural Cultura do País
Letras Galegas
No ano 2012 organizou conxuntamente con A Mesa pola Normalización Lingüística un concerto co nome de "5.1, en galego, lingua propia", en referencia ó artigo do xornalista Fran P. Lorenzo (5.1: a verdade revolucionaria) que respondía á censura exercida contra un libro de texto de lingua galega polo feito de afirmar no seu interior que a lingua propia da Galiza é o galego, como aparece recollido no artigo 5.1 do Estatuto de Autonomía. O concerto consistiu nunha actuación do grupo de música electrónica Safari Orquestra e mais o DJ Dr. Think.
Noite da lusofonía
A noite da lusofonía ten como obxectivo fortalecer os lazos culturais e lingüísticos que Galiza ten coa comunidade lusófona.
Ruta polas "terras dos mouros"
A primeira actividade realizouse en colaboración coa Asociación de Defensa do Patrimonio e de Reconstrución Histórica Trebas Galaicas e consistiu nunha ruta polas "terras dos mouros" visitando diferentes puntos de interese nos concellos de Friol, Outeiro de Rei e Begonte. Percorréronse as antas do neolítico, tumbas que durante milenios salientaron na paisaxe galega, sendo a primeira e grande manifestación contundente do pasado máis ancestral de Galicia. Visitáronse, así mesmo, os santuarios de elección de reis celtas como Pena de Rodas, marcador solsticial conectado coa Pena dos Mouros.
María Gallego Abeledo
María de los Remedios Gallego Abeledo, coñecida como Marita ou Lina, nada en Vigo en 1928 e finada en Val do Oise en 1962, foi unha guerrilleira antifranquista galega.
Fanny Elssler
Traxectoria
Dende moi nova foi adestrada para o ballet, e fixo as súas primeiras aparicións no Kärntnertortheater de Viena antes de cumprir sete anos. Case sempre bailaba coa súa irmá Therese, dous anos máis vella; as irmás estudaron danza con Jean-Pierre Aumer e Friedrich Horschelt, comezando cando Fanny tiña nove anos e tamén viaxaron a Nápoles para estudar con Gaetano Gioja. Tras unha experiencia de varios anos xuntas en Viena, as irmás foron a Nápoles en 1827. Estando aló, viviu un romance con Leopoldo, príncipe de Salerno, fillo do rei Fernando I das Dúas Sicilias, co que tivo un fillo, Franz.
Imperio dos Cen Días
A caída do Emperador
A carreira de Napoleón, que conducira a Francia moito máis lonxe do que se atopaba a comezos de 1789, agora lle devolvía ao seu punto de inicio, o mesmo que, no aspecto físico, fixeron as súas campañas entre 1796 e 1814, que ao principio aumentara enormemente os seus dominios, para logo encollerse dunha forma aínda máis portentosa. Agora era claramente o momento de salvagardar o que aínda puidera conservarse, e isto o podería facer Talleyrand desde a súa aparencia de lexitimidade. O mesmo Napoleón recoñeceu finalmente a verdade. Cando Lucien o apertou para que se atrevera a tomar a iniciativa ditatorial, replicoulle: «Xa me atrevín demasiado». O 22 de xuño de 1815, abdicaba en favor do seu fillo, François Bonaparte, sabendo de antemán que isto era simplemente unha formalidade, xa que o seu fillo se atopaba en Austria. O 25 de xuño recibiu de Fouché, o presidente do recentemente constituído goberno provisional, a insinuación de que debía deixar París. Napoleón retirouse entón a Malmaison, a antiga casa de Josephine, onde esta morrera pouco despois da súa primeira abdicación. O 29 de xuño, a aproximación dos prusianos, que tiñan ordes de capturalo vivo o morto, fixo que se retirara a Rochefort, onde esperaba poder embarcar cara ós Estados Unidos. A definitiva restauración de Luís XVIII tivo lugar trala saída do Emperador. Napoleón, porén, nunca chegou a América, senón que foi capturado polas forzas inglesas e enviado o exilio na illa de Santa Helena, onde pasou o resto da súa vida.
Brenda Fricker
Traxectoria
Fricker naceu en Dublín, filla de Bina Murphy, profesora en Stratford College, e Desmond Frederick Fricker, traballador do Departamento de Agricultura e xornalista de The Irish Times.
Sergi Pàmies
Traxectoria
Colaborou en prensa e participou en espazos radiofónicos, habitualmente en colaboración con Quim Monzó. Actualmente colabora no programa Els Matins de TV3, e en La Vanguardia.
Hémera
Como deusa do día, Hémera saía do Tártaro xusto cando Nicte entraba nel, e Nicte volvía a saír cando Hémera regresaba.
Xunta Suprema do Reino de Galicia
A presenza do poder central en Galicia
Eran organismos de control social, xa que as súas funcións non se circunscribían ao ámbito xudicial: tiñan capacidade para tomar e comisar fortalezas, para velar pola seguridade pública, para prender delincuentes, para cuestións de moeda, de camiños, do estado dos cárceres e outros asuntos, á parte dos estritamente procesuais. Co paso do tempo foron ampliando os seus efectivos, oidores, escribáns e avogados.
O pensamento ilustrado en Galicia
Os ilustrados galegos fixeran unha análise suficientemente correcta das causas que impedían que o desenvolvemento económico e social de Galicia fose paralelo ao que estaban a experimentar outros países. Ao lado desta análise presentaban, polo xeral, unhas solucións que, en principio, non cuestionaban a estrutura económico-social do país; así, estimaban que o clero e a nobreza deberían seguir sendo as clases que o vertebrasen socialmente, e non poñían en xuízo, en xeral, o sistema de Señorío, nin o foro como fórmula de tenza da terra.
Os sucesos do 2 de maio en Madrid
O incidente que desencadeou o estalido da crise foi o traslado do infante Francisco de Paula, un mozo de 14 anos, de Madrid a Baiona.
O Consello de Castela e a Xunta de Goberno
Así, nos primeiros días de xuño, a Península estaba gobernada da seguinte forma:
Levantamento noutras cidades e vilas de Galicia
En poucos días practicamente toda Galicia se pronunciara por Fernando VII e contra os franceses. Como exemplo, podemos ler o sucedido en Tui o 1 de xuño, ao recibirse as noticias do sucedido na Coruña e Santiago, relatado no xornal El Diario de Santiago:
Política internacional
As peticións que o reino de Galicia transmitía por medio do seu delegado ao Reino Unido eran as seguintes: