cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Woody Guthrie
Woodrow Wilson Guthrie, nado en Okemah, Oklahoma, o 14 de xullo de 1912 e finado en Queens, Nova York, o 3 de outubro de 1967, foi un cantante de folk norteamericano.
Reggae
Etimoloxía
A edición de 1967 do Dictionary of Jamaican English incluía "reggae" como "unha expresión recentemente establecida para rege", equivalente a rege-rege, unha palabra que podía significar tanto "trapos, roupa farrpenta" como "unha pelexa ou riña". O vocábulo reggae cun sentido musical apareceu tanto en Desmond Dekker como no hit rocksteady de 1968 "Do the Reggay" de The Maytals, pero xa se empregaba en Kingston, Xamaica, para denominar unha forma máis lenta de bailar e tocar rocksteady.
Precursores
O ska xurdiu nos estudios de Xamaica arredor de 1959, desenvolvéndose a partir do mento. O ska caracterízase por un tipo de liña de baixo chamado walking bass, ritmos de guitarra ou piano acentuados no offbeat, e en ocasións riffs de vento semellantes aos do jazz. Ademais de ser moi popular dentro da subcultura xamaicana dos rude boys, contra 1964 tamén gañara unha grande audiencia na cultura mod inglesa.
Dobraxe
A dobraxe máis común é o dos filmes e dos documentais e series de televisión e mailos animes xaponeses que foron distribuídas internacionalmente. Os filmes en lingua estranxeira dóbranse na lingua local dos seus mercados para facelas máis accesibles ás audiencias que non están afeitas ós subtítulos.
Actor de dobraxe
Un actor de dobraxe é un actor de voz que substitúe os diálogos orixinais de calquera produción audiovisual por outros realizados, a posterior, nun estudio de gravación.
Finalidades
A dobraxe pode efectuarse con diferentes finalidades:
Lanzarote
Natureza
Lanzarote foi declarada en 1993 Reserva da Biosfera pola Unesco, converténdose na segunda do arquipélago canario, mais por primeira vez un territorio no seu conxunto foi considerado Reserva da Biosfera pola Unesco, incluíndo todos os núcleos de poboación. Ademais, a Rede Canaria de Espazos Naturais Protexidos recolle nesta illa un total de 13 medios naturais, que representa máis do 40% do territorio insular, entre os que destaca o Parque Nacional de Timanfaya. Os espazos naturais protexidos da illa son:
Primeiras expedicións
As illa de Lanzarote era coñecida no mundo antigo. Foi visitada polos Fenicios, que buscaban a orchilla, a prezada tinguidura vermella que crece nas rocas orientadas ao norte da illa. O único testemuño documental da época medieval, moi dubidoso, é a famosa viaxe de San Borondón. En 1312 o navegante xenovés Lanceloto Malocello redescubriu a illa de Lanzarote para Europa e deulle o seu actual nome, que aparece por primeira vez no mapa portulano de Angelino Dulcert en 1339. Durante os seguintes cincuenta anos organízanse varias expedicións, máis ben razzias, que buscan escravos, peles e tinguiduras. Comeza con isto o declive da poboación aborixe. En 1377 o biscaíño Ruiz de Avendaño, comandante corsario da frota castelá, naufraga tras unha tormenta na illa de Lanzarote, onde é recibido polo rei Zonzamas, que lle ofrece a hospitalidade de leito coa raíña Fayna. Desta relación nace a princesa Ico, branca e loura, nai do último rei de Lanzarote, Guardafia. En 1393, o nobre castelán Almonáster chega a Lanzarote. Cando regresa á península leva consigo nativos e algúns produtos agrícolas.
Transporte marítimo
O principal porto da illa é o Porto de Arrecife, situado na capital da illa, e que malia ter nacido como porto eminentemento pesqueiro, o crecemento da industria turística levouno a converterse no terceiro porto das Canarias en mercadorías e o primeiro en pesca fresca. O principal tráfico do porto son os contedores e cruceiros de turismo, ocupando un posto destacado no tráfico de cruceiros turísticos no Atlántico Oriental, cun total de 300.949 pasaxeiros en tránsito en 2010.
Teobaldo III de Blois
Traxectoria
Teobaldo herdou, entre outros, os condados de Blois, Tours, Chartres, Châteaudun e Sancerre, e na Champaña Château-Thierry, Provins e Saint Florentin. O seu irmán Estevo herdou os condados de Meaux, Troyes e Vitry-le-François.
Droga de deseño
Clasificación
A táboa mostra unha clasificación dos principais grupos de substancias que se poden encadrar dentro da categoría de drogas de deseño ou drogas de síntese.
Neurotoxicidade
É importante ter presente que aproximadamente un 10% da poboación presenta un déficit nun encima esencial para metabolizar o MDMA, e as consecuencias despois da inxestión poderían ser peores para estes individuos. Tamén se pensa que a toxicidade xeral por MDMA e outros derivados anfetamínicos está influenciada pola temperatura ambiental, xa que se viu que a dose letal 50 diminúe cando a substancia se administra a animais que se atopan en condicións de acinamento.
Smartdrugs ou “Drogas intelixentes”
Estas substancias divídense en tres categorías: nutrientes, fármacos e herbas. O grupo dos nutrientes está formado por aminoácidos, vitaminas e antioxidantes, ademais de bebidas estimulantes sen características psicoactivas propias. Entre os fármacos os máis comúns son o Pirazetán, Centrofenoxina e Vasopresina. Entre as drogas vexetais atópase a “herbal ecstacy”, feito a base de ma-huang, do cal o principio activo é a efedrina e outros compostos que están entre vexetais e sintéticos, e que conteñen efedrina, pseudoefedrina, fenilpropanolamina e cafeína, como o “ultimate Xphoria”. Non se coñecen formas de adulteración nin o potencial de dependencia.
Cortello dos Lobos
Contexto
As trampas para lobos son unha mostra etnográfica do patrimonio do norte da Península Ibérica. Existen exemplos deste nos territorios de Cantabria, Castela e León, Galicia, Navarra e no norte de Portugal. Dada a súa presenza nun espazo xeográfico tan amplo, a súa denominacións son moi variadas, entre elas as de fosos, lobeiras, curral, curros, cortellos, cousos, chorcos, pozos e calellos. Ademais, a súa existencia encóntrase xa presente no Libro da Montaría de Afonso XI.
Soiuz 7K-T
Soiuz 7K-T foi un modelo de nave Soiuz deseñado para misións na órbita terrestre. Estivo en servizo entre 1972 e 1981.
Cartel (homónimos)
Un cartel é un soporte, normalmente en papel, fixado de forma que sexa visible en locais públicos. En tanto que plataforma escrita, pode referirse tamén a:
Gran Premio do Reino Unido de 1978
Carreira
Na volta 41, Patrese sufriu unha picada na roda traseira, que provocou un fallo na suspensión. Pironi tamén se retirou nesta volta con problemas na caixa de cambios, quedando Rosberg cuarto. O finlandés pronto se viu presionado por Depailler, que o pasou na volta 49.
Voo 981 de Flydubai
O voo 981 de Flydubai foi un voo regular internacional entre o Aeroporto Internacional de Dubai e o Aeroporto de Rostov, operado por Flydubai, aeroliña de baixo custo dos Emiratos Árabes Unidos. O día 19 de marzo de 2016 o avión que realizaba a ruta, un Boeing 737, esnafrouse nos arredores de Rostov do Don, en Rusia, cando este se atopaba na súa segunda tentativa de aterraxe, tras un primeiro intento abortado.
Piñeira, Sarria
San Miguel de Piñeira é unha parroquia rural do concello de Sarria na provincia de Lugo. Segundo o Instituto Galego de Estatística no ano 2007 tiña 156 habitantes (72 homes e 84 mulleres) distribuídos en 12 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 2003 cando tiña 167 habitantes.
Nextjet
NextJet foi unha aeroliña rexional sueca baseada en Frösundavik, no municipio de Solna, ao norte de Estocolmo. A compañía voaba a 20 destinos de Suecia, Noruega e Finlandia, a meirande parte deles dende o aeroporto de Estocolmo-Arlanda, onde ten o seu principal centro de conexións. Un dos investidores da aeroliña era o membro de ABBA Björn Ulvaeus. A compañía declarouse en bancarrota o día 16 de maio de 2018.
Siempre Casina
O accidente produciuse a unhas 21 millas ao norte de Ribadeo, con condicións climatolóxicas normais. O buque estaba detido e coas portas abertas para deitar as redes, cando se produciu un troco na dirección de vento que botou auga sobre a cuberta. A auga foi tanta que desequilibrou o pesqueiro, que escorou e afundiu de popa. Ademais, unhas obras interiores realizadas sen autorización dificultaron a evacuación da auga. O buque quedou en estado semiafundido e foi remolcado nestas condicións ata o porto de Viveiro.
Buffalo Sabres
O Buffalo Sabres é un equipo de hóckey sobre xeo da cidade de Buffalo (Estados Unidos) que xoga na NHL. Foi fundado en 1970 e gañou tres títulos de conferencia e seis de división, aínda que non conseguiu gañar nunca a liga.
Cuarzo
Formación
O cuarzo fórmase primariamente durante a cristalización lenta dos magmas terminais moi ácidos, que son os que permanecen de forma residual cando, durante o ascenso, vanse segregando en rexións profundas os silicatos ferromagnésicos, de cor escura. Como resultado, o cuarzo é un dos minerais que caracterizan a composición das rochas magmáticas plutónicas que forman o zócolo ou baseamento dos continentes, especialmente o granito. O cuarzo é o último dos minerais en se solidificar durante a formación destas rochas, así que a súa forma se adapta á dos cristais preexistentes, e as súas caras non reflicten a súa estrutura cristalina.
Comportamento resoante
Outra característica interesante dun cristal de cuarzo é a súa capacidade de presentar un comportamento resoante. Do mesmo xeito que un péndulo ou unha carriola oscila cunha frecuencia propia ao darlle impulso e deixalos moverse libremente, un cristal de cuarzo sometido a un estímulo eléctrico pode continuar vibrando a unha certa frecuencia (dependente da propia natureza do cristal), até perder ese impulso inicial. Se se mantén o estímulo de forma periódica e sincronizada, teremos un sinal a unha frecuencia extraordinariamente precisa, no que podería considerarse a contrapartida electrónica dun reloxo de péndulo. Esta aplicación é común en calquera tipo de sistemas electrónicos como reloxos, microprocesadores, e osciladores.
Usos do cuarzo
Os exemplares máis estéticos utilízanse coma material ornamental ou de coleccionismo, como xoias, enfeites, pequenas esculturas etc.
Actor de voz
Un actor de voz é unha persoa que proporciona a súa voz para calquera soporte audiovisual: videoxogos, atraccións, series radiofónicas, series de televisión, stop motion, animacións (como debuxos animados, filmes e curtas animados), publicidades de televisión e radio. Cando fai falla cantar nun papel dado, ás veces contrátase un segundo actor de voz para as cancións. Un actor de voz non necesariamente ten que ser un actor de dobraxe. Un actor que presta a súa voz para realiza-las voces orixinais dunha produción non está a realizar unha dobraxe.
SV Austria Salzburg
O SV Austria Salzburg (Sportverein Austria Salzburg) é un club de fútbol austríaco da cidade de Salzburgo. Fundouse no 2005.
5-MeO-DMT
Uso relixioso
O 5-MeO-DMT é un sacramento da Igrexa da Árbore da Vida. Desde aproximadamente 1971 ata finais da década de 1980, o 5-MeO-DMT era discretamente proporcionado aos seus membros. Entre 1970 e 1990 fumar 5-MeO-DMT contido no perexil era probablemente unha das dúas formas máis comúns de administración deste produto nos Estados Unidos.
Thomas Townshend
Thomas Townshend, primeiro vizconde de Sydney, nado o 24 de febreiro de 1732 e finado o 30 de xuño de 1800, foi un político inglés que ocupou varios dos máis importantes postos de goberno no Reino Unido durante a segunda metade do século XVIII. O seu máis imperecedoiro legado sexa probabelmente que a cidade de Sydney en Australia leve o seu nome na súa honra.
Saski Baskonia
Regreso á elite
miniatura|O Baskonia en [[2007.]] O regreso á elite do Saski Baskonia coincidiu coa creación da Asociación de Clubs de Baloncesto e a nova e completamente profesional Liga ACB en 1983. Dous anos despois o club consegue o seu primeiro título, a Copa Asociación, un trofeo disputado entre os eliminados na primeira rolda dos play-offs polo título, gañando o Arabatxo Baskonia ao CAI Zaragoza na final por 93 a 85. Esta competición só se disputou ese ano, o que converte o Saski no único campión, con todo a Copa Príncipe de Asturias é considerada a súa sucesora oficial.
Anduriña (canción)
Anduriña é unha canción gravada e publicada en 1968 polo dúo español de pop Juan y Junior.
Hans Schlegel
Hans Wilhelm Schlegel, nado en Überlingen, Alemaña, o 3 de agosto de 1951, é un astronauta que formou parte das misións STS-55 e STS-122.
Anduriña (canción)
Descrición
Publicouse como sinxelo coa Para verte reír na cara B. A contraportada da edición foi ilustrada cun deuxo orixinal de Pablo Picasso, do 23 de xaneiro de 1968, o único que realizou para unha carátula dun disco.
Versións
A canción foi traducida ao galego, interpretada por Juan Pardo e Joan Manuel Serrat máis de trinta anos despois da publicación do disco orixinal.
Foi tamén versionada pola cantante Bea Porrúa para o álbum Berce galego (2009). Tamén foi interpretada en varias ocasións polas fillas do autor, Teba e Lys.
Victor Wong
Victor Wong, (chinés: 黃自強; pinyin: Huáng Zìqiáng) nado o 30 de xullo de 1927 en San Francisco (California) e finado 12 de setembro de 2001 en Locke, California, foi un actor chinés-americano.
Concertino
Etimoloxía
O nome xorde do concerto grosso, xénero empregado sobre todo na música barroca en Italia.
Incidente de Palomares
Recuperación dos artefactos
As operacións custáronlle ao exército estadounidense 80 millóns de dólares da época, retirando en 4.818 bidóns 1.400 toneladas de terra e tomateiras que foron transportadas a Savannah River. Calcúlase que o 15% do plutonio, uns 3 kg en estado natural, en óxidos e en nitratos, quedou esparexido pulverizado e foi irrecuperábel. Actualmente, Palomares é a localidade máis radioactiva de España Manuel Fraga Iribarne, ministro de información e turismo da época, bañouse ante as cámaras nas súas praias para evitar rumores sobre o perigo da zona, que poderían afectar negativamente ao turismo.
Manuel António Pina
Manuel António Pina, nado en Sabugal o 18 de novembro 1943 e finado no Porto o 19 de outubro de 2012, foi un xornalista e escritor portugués, premiado en 2011 co Premio Camões.
Galegos na Arxentina
Historia
Unha importante asociación é o Centro Gallego de Buenos Aires, salientando no eido da medicina e nos da cultura e a acción social. Na súa maternidade naceron milleiros de descendentes de galegos. O seu "Instituto Argentino de Cultura Gallega" patrocinou a edición de moitos libros que en Galicia nunca terían visto a luz. As enfermeiras do Centro Gallego aínda hoxe seguen lucindo nas súas capas azuis a cruz de Santiago que forma parte do escudo de Santiago de Compostela. O Centro Gallego posúe un hospital de 34 000 metros cadrados, distribuídos en seis plantas e dous sotos, con 370 camas, seis quirófanos e 70 consultorios externos. Tamén ten un teatro, unha sala de arte e unha biblioteca de máis de 20 000 volumes. O Centro Gallego de Buenos Aires chegou a ter 120 000 socios, sendo a mutual máis importante fóra de España.
Rexións de orixe
Entre 1949 e 1950, o 34% de emigrantes galegos eran da provincia da Coruña, seguida por Lugo co 25%. Entre 1951 e 1952, os coruñeses eran o 35% e entre 1959 e 1960, eran o 63%, seguidos por Lugo (13%), Pontevedra (13%) e Ourense (11%). En canto a entidades locais, as principais que achegaban inmigrantes á Argentina eran os partidos xudiciais de Santiago de Compostela (42 %), Ponteaereas, Lalín, A Fonsagrada, Chantada, O Carballiño e Ribadavia. En liñas xerais foron A Coruña, seguida por Pontevedra, as provincias de nacemento da maior parte dos galegos na Arxentina.
Educación
O Colexio Santiago Apóstol funciona na cidade de Bos Aires dende marzo de 1988, sendo o primeiro colexio galego no exterior. Foi inaugurado polo daquela presidente da Xunta de Galicia, Manuel Fraga, e é administrado tanto pola Xunta como polo Centro Galicia de Bos Aires. Imparte materias en lingua galega e con contido relacionado con Galicia. Dende 2005, logo dun convenio con autoridades galegas, os fillos de galegos que asisten ao instituto poden ser bolseiros.
Selección de rugby de España
O XV do León xoga a maioría dos seus encontros como local no Central, un estadio con capacidade para unhas oito mil persoas, pertencente á Universidade Complutense de Madrid.
Inicios
Se o encontro fronte a Italia rematou coa primeira vitoria oficial da historia da selección española de rugby, a primeira derrota oficial foi a encaixada fronte a Alemaña uns días despois, o 9 de xuño de 1929, nun encontro disputado tamén en Barcelona, pero nesta ocasión no Estadio de Les Corts, e que rematou cun 15-24 a prol dos visitantes. Naquel encontro xogaron: Vilaspasa; Sabrás, Bori, Garrigosa, Bisbal; Blasco, Ros; Baides, Deu, Massoni; Aguilar, Carreras; Fusté, Ruiz, Fontanella.
Minami Torishima
Historia
A illa foi descuberta polo capitán español Andrés de Arriola en 1694, na viaxe de retorno desde Manila a Acapulco, pero a súa localización non foi rexistrada ata o século XIX. É mencionada por primeira vez en 1864, dando unha posición por unha nave de observación dos Estados Unidos en 1874 e en 1879, Kiozaemon Saito pisou terra. O Xapón oficialmente reclamou a illa o 19 de xullo de 1898.
Tabánidos
Descrición
As larvas son longas e cilíndricas con cabezas pequenas e doce segmentos corporais. Teñen aneis de tubérculos chamados pseudópodos arredor dos segmentos, e tamén bandas de curtas sedas. O extremo posterior da larva ten un sifón respiratorio e unha área bulbosa chamada órgano de Graber. Os perfís da cabeza do insecto adulto e as ás son visibles a través da cuberta da pupa, que ten sete segmentos abdominais móbiles, todos os cales agás o frontal levan unha banda de sedas. O extremo posterior da pupa leva un grupo de tubérculos similares a espiñas.
Pancho Vladigerov
Vladigerov é sen dúbida o compositor búlgaro máis influente de todos os tempos. Foi un dos primeiros que combinou con éxito formas da música folclórica búlgara coa música clásica. Formou parte da chamada "segunda xeración de compositores búlgaros" e foi un dos membros fundadores da Sociedade Búlgara de Música Contemporánea (1933), que logo se converteu na Unión de Compositores Búlgaros. Vladigerov marcou o comezo dalgúns xéneros na música búlgara, incluíndo a sonata para violín e o trío de piano. Foi ademais un pedagogo respectado; entre os seus alumnos estaban practicamente todos os mellores compositores da seguinte xeración, como Alexander Raichev, Alexander Yossifov e Stefan Remenkov, ademais do pianista Alexis Weissenberg.
Traxectoria
O avó materno de Pancho, Leon Pasternak, xudeu ruso que abandonou Odesa e se instalou en Zúric uns anos antes do nacemento de Pancho, foi unha figura moi influente no seu desenvolvemento musical e no seu posterior éxito. O avó, matemático de profesión, foi campión de xadrez, e músico e compositor afeccionado, e adoitaba tocar o violín con Pancho e co irmán xemelgo deste. Baseado nunha canción xudía que lle ensinou o seu avó, Vladigerov compuxo en 1950 a súa grande sinfonía, o "Poema Xudeu", Opus 47. Esta sinfonía recibiu en 1952 o maior honor dado polo goberno búlgaro a un artista, o premio Dimitrov, e valeulle a admiración dos seus colegas músicos: "Unha obra coma esta escríbese só unha vez cada cen anos", exclamou Dmitrii Shostakovich.
Trala súa graduación Vladigerov converteuse no director musical do Deutsches Theater de Berlín e traballou co célebre director teatral Max Reinhardt. En 1932, tras moitas dúbidas, decidiu volver a Sofía, onde foi nomeado profesor de piano, música de cámara e composición na Academia Estatal de Música, que na actualidade leva o seu nome.
Vladigerov compuxo unha gran variedade de xéneros, incluíndo unha ópera (Tsar Kaloyan, con libreto de Nikolai Liliev e Fani Popova-Mutafova), ballet, música sinfónica, cinco concertos para piano, dous concertos para violín, música de cámara incluíndo cuartetos de corda, tríos (violín, violoncello e piano), obras e transcrición para violín e piano e numerosas obras para piano só, 38 transcricións de pezas instrumentais para instrumento e piano, 13 transcricións posteriores das súas primeiras obras para dous pianos, cincuenta arranxos de concertos de cancións folclóricas para voz e piano/orquestra, 20 cancións para voz e piano, dez cancións corais con piano/orquestra e música incidental para as súas actuacións no Deutsches Theater de Berlín, o Theater in der Josefstadt de Viena e o Teatro Nacional de Sofía.
Pancho Vladigerov faleceu en 1978 en Sofía. A súa casa no n.º 10, Yakubitsa, foi transformada en museo. O seu fillo Alexander (1933–1993) e os seus netos Pancho Vladigerov Jr., Alexander Wladigeroff, e Konstantin Wladigeroff tamén foron músicos respectados.
Pete Seeger
Carreira
Estudou xornalismo en Harvard e durante anos buscou nos arquivos e bibliotecas dos Estados Unidos cancións tradicionais, rescatándoas e creando novos temas baseados na música tradicional, ademais de seguir o camiño iniciado por xente como Woody Guthrie. Son cancións súas as xa míticas "Where Have All the Flowers Gone?", "If I Had a Hammer" e "Turn, Turn, Turn", que foron gravadas por multitude de artistas, tanto de folk como doutros estilos.
Hapanuwa
Hapanuwa foi a capital do reino de Kuwaliya, e probabelmente do reino reunificado de Mira e Kuwaliya.
Receptor ligado a encima
Sempre teñen dous importantes dominios, un dominio de unión a ligandos extracelular e un dominio intracelular con función catalítica; e unha hélice transmembrana. A molécula sinalizadora únese ao receptor na parte externa da célula e causa un cambio conformacional que afecta á función catalítica do receptor localizada no lado interno da célula.
Comité Executivo Central de Todas As Rusias
O VTsIK representaba o poder lexislativo formalmente debido a que o principio de separación de poderes apareceu, por primeira vez nunha constitución rusa, mediante unha emenda de 1992 á Constitución da Unión Soviética de 1977. Este principio foi incluído na Constitución da Federación de Rusia de 1993.
Rodinia
Formación
A existencia de Rodinia baséase en datos paleomagnéticos utilizando datos das Illas Seychelles, a India e os Montes Grenville, que se formaron durante a oroxenia Grenville e que actualmente se distribúen en varios continentes. Aínda que os detalles están en discusión polos paleogeógrafos, os cratones continentais que formaban parte de Rodinia parecen haberse agrupado ao redor de Laurentia (proto-Norteamérica), que constitúe o núcleo de Rodinia.
Bustelo de Arriba, Carballedo, Carballedo
Toponimia
O topónimo é un diminutivo de (latín tardío, do celta ): terreo de pastos para o gando (bois). De Arriba, por estar máis alto ca Bustelo de Abaixo.
Historia do capitalismo
O espírito de innovación
Segundo Lewis Mumford (Técnicas e civilizacións, 1950), o sistema técnico do Renacemento anuncia o futuro económico do mundo occidental.
O mercantilismo
A partir do século XVI, o pensamento económico deixa de estar dominado polos teóloxos, senón polos pensadores laicos que se preocupan en primeiro lugar da forza do Estado: os mercantilistas. Co fin de asegurar a expansión da riqueza do Príncipe, os valores relixiosos son esquecidos. Pouca importancia ten que a usura sexa un pecado ou non, os gobernantes non se preocupan máis que tal ou cal política comercial sexa ou non cristiá: só conta a Razón de Estado. Este pensamento non é o do capitalismo, xa que se preocupa só da importancia da forza do Estado e non do desenvolvemento da riqueza particular. No entanto, primeiro porque contribúe eliminando os valores relixiosos, logo porque pode atopar interese no desenvolvemento dos asuntos particulares, prepara as evolucións futuras. A miúdo a creación de monopolios polo Estado constituía un compromiso entre o enriquecemento dos vendedores e o involucramento da forza pública nas actividades máis lucrativas. Foi por exemplo o caso das diferentes Compañías de Indias.
Evolucións xurídicas e monetarias
No século XVII, Holanda adquire importantes factorías na India e desenvolve o comercio das especias, da pementa en particular; estableceuse no Xapón e comercia coa China. Faise o novo centro da "economía-mundo" segundo Braudel. En 1602, funda a primeira Compañía das Indias Orientais: é a primeira gran "sociedade por accións". Os seus dividendos a miúdo ascendían do 15, ata 25%. De 3100 floríns, as accións subiron ata os 17000 floríns a finais do século. Estas accións estiveron sometidas a especulacións incesantes, alimentadas polos rumores máis infundados, ata por campañas organizadas de desinformación. A Compañía emitiu tamén obrigacións. A Compañía Británica das Indias Orientais tomaría despois o relevo e o modelo inspira a creación de compañías na industria metalúrxica na téxtil, no papel etc.
Signos de declive do artesanado
As innovacións de principios da revolución industrial quedan accesibles aos pequenos artesáns (cf. imaxe do "spinning-jenny" á beira) e aínda non requiren a concentración do capitalismo industrial. Asistimos con todo ás primeiras grandes concentracións esporádicas, sen lazo co maquinismo vinculadas a producións particulares, por exemplo como a impresión sobre tea. Esta última necesita terreos estendidos co fin de blanquear as teas, pezas inmensas onde secalos. Require ferramentas diversificadas e complexas, e arrastra cantidades importantes de teas e colorantes. Tras isto, necesita a reagrupación de obreiros especialistas en tarefas distintas. Finalmente, as numerosas formas de producións, aínda non mecanizadas, levan as primeiras grandes concentracións de capitais e de man de obra.
Apropiación das terras
Os progresos da agricultura capitalista foron necesarios para alimentar a poboación e o crecemento exponencial (o que pasa en Gran Bretaña, a poboación aumenta de 6 a 18 millóns entre 1750 e 1850) facía temer aos máis pesimistas (Thomas Malthus en particular) sobre un fin desastroso.
Propiedade privada e medios de produción
Nos Estados Unidos, desde a colonización, a propiedade privada das terras foi a regra. No entanto, a lexislación americana puido mostrarse moi favorable cara aos menos ricos e soubo, grazas á inmensidade do territorio, facer da propiedade privada da terra unha noción fundamental defendida polos máis humildes (non escravos). Unha lei de 1862 concédelles en efecto a propiedade privada de 160 agrimensuras aos pioneiros. A Homestead Act, ofrece un xardín para que cultiven os europeos desprovistos, estimulando os fluxos migratorios cara aos Estados Unidos.
Mercado do traballo
Nos Estados Unidos, é a 13º emenda da Constitución que abole a escravitude o 18 de decembro de 1865, que conclúe a liberalización do traballo en conxunto dos sectores de actividade.
Os salarios
miniatura|120px|dereita|Henry Ford.
O capitalismo contra as veleidades da regulación do Estado no século XX
No entanto, en resposta ao shock petroleiro e en resposta á crise económica dos anos 70, os fundamentos teóricos da intervención pública e da regulación do capitalismo foron retomados. O regreso das políticas liberais e a privatización de sectores enteiros da economía marcou a volta do capitalismo privado como sistema dominante das economías de mercado. Doutra banda, os anos 90 foron marcados pola desaparición progresiva dos sistemas alternativos nos países do antigo bloque comunista e nos numerosos países en vías de desenvolvemento.
Balance da colonización polo capitalismo occidental
Nunha tese datada en 1984, Imperio colonial e capitalismo francés, historia dun divorcio, Jacques Marseille pregúntase se o Imperio colonial foi un freo ou un motor para o desenvolvemento do capitalismo francés. Segundo el, a importancia do Imperio para o capitalismo francés foi só unha aparencia estatística. En efecto, as grandes compañías souberon sacar proveito da credulidad dos aforradores para atraer capitais que a miúdo non tomaban formas materiais nas colonias. Doutra banda, os produtos importados as colonias non eran uns produtos raros nin produtos cuxos prezos substancialmente eran inferiores aos prezos internacionais. A partir da crise dos anos 30, son os sectores económicos en decadencia os que acapararon os mercados coloniais, mentres que os sectores fontes de innovación interesáronse en realidade moi raramente. Algúns consideran pois que o Imperio non foi a fonte do progreso económico.
Hai que imputar este balance ao capitalismo? Para Karl Marx, "a riqueza colonial ten só un fundamento natural: a escravitude", pero Paul Bairoch subliña que occidente non foi o único colonizador.
Cara a un «capitalismo cognitivo»?
A perda de valor do traballo non cualificado, e ata do capital material (cada vez máis deslocalizado nos países pobres) arrastra unha toma de importancia sempre crecente do capital inmaterial (a propiedade intelectual) e do coñecemento técnico e da destreza dos traballadores (o capital humano).
A propiedade intelectual
miniatura|220px|A patente do "Hebern single-rotor machine" (máquina de Hebern), patente número 1510441 datada en 1918
Grafito
O grafito (tamén chamado en ocasións plumbaxina ou chumbo negro) é unha das formas coñecidas nas que se pode presentar o carbono. Outra forma ben coñecida é o diamante. É, polo tanto, un mineral da clase dos elementos navitos cuxa fórmula química é C.
Outros elementos nativos
O xofre (S), o cobre (Cu), o ouro (Au) e a prata (Ag). Tamén o diamante é un elemento nativo formado, do mesmo xeito co grafito, unicamente por átomos de carbono (C).
Agustín Rey Fonseca
Traxectoria
Fillo de Gabino Rey López. Membro do Partido Radical Socialista e presidente da Agrupación local de Marín. Coa República foi elixido concelleiro en Marín, e elixido alcalde en 1931. Dimitiu en maio de 1931 por enfermidade. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi desterrado a Barcelona.
Instrumento musical
Clasificación
A práctica orquestral divide os instrumentos en tres grupos:
Strelitzia
Strelitzia é un xénero de plantas fanerógamas monocotiledóneas (magnoliópsidas), o tipo da familia das estrelitziáceas, propias de Suráfrica.
Aethelhelm
Æthelhelm, Ethelhelm ou Æþelhelm (Æðelhelm en anglosaxón) (fl. anos 880) foi o maior dos dous fillos coñecidos de Aethelred I, rei de Wessex entre 865 e 871. A súa nai posibelmente era Wulfrida.
Ricardo Alzugaray Yanguas
Traxectoria
Nas eleccións de 1876 tamén foi elixido deputado polo distrito de Alcoi despois da renuncia de Juan Francisco Camacho de Alcorta, pero morreu dous anos despois. A súa filla, María Alzugaray Lapeye, casou co político Rafael Gasset Chinchilla, pai de Ricardo Gasset Alzugaray.
Soviet de Petrogrado
Órgano central dos soviets do país
Durante o I Congreso dos Soviets, o Soviet de Petrogrado, ampliado pola incorporación de novos membros, foi nomeado órgano central (comité executivo) do sistema nacional de soviets, recibindo o apoio abafador á súa postura de apoio condicional ao Goberno provisional.
Control menxevique-socialrevolucionario
Ao caos e sucesión de discursos interminables das primeiras sesións do Sóviet seguíronlle reunións máis curtas e efectivas cando as delegacións comezaron a debater os temas antes de acudir ao Soviet, onde xa sostiñan unha postura común dentro da fracción.
Baixo control bolxevique
Nas eleccións do verán de 1918, no medio da expulsión da oposición socialista nos soviets, en Petrogrado os bolxeviques aseguráronse de obter a maioría transformando a elección no envío de delegados de institucións e organizacións afines, o que lles evitaba poder perder as eleccións, que xa non determinaban a composición do Soviet. O antigo órgano electo converteuse nunha asemblea de funcionarios bolxeviques de organizacións estatais.
O'Bahía
Faleceron todos os seus dez tripulantes, de Cesantes, Redondela, Nigrán, de Chapela e de Cangas. Só se atoparon os corpos de seis.
Antecedentes
A embarcación d' O'Bahía era un buque pesqueiro do cerco. O 16 de abril de 2004 partiu do porto de Vigo con destino ao porto de Pasaia, no País Vasco, co fin de faenar na costeira da anchoa. A tripulación que levantou áncora de Vigo estaba composta por 10 tripulantes, entre os que se atopaba un mecánico, oito mariñeiros e o patrón da embarcación.
Dixestión anaerobia
A dixestión anaerobia utilízase como parte do proceso de tratamento do lixo biodegradable e de lodos de augas residuais. A dixestión anaerobia, como parte dun sistema integrado de xestión do lixo, reduce a emisión á atmosfera de gases nos vertedoiros de lixo. Os dixestores anaerobios poden tamén ser alimentados con colleitas agrícolas enerxéticas cultivadas con ese propósito, como o millo.
Etapas do proceso
O acetato e o hidróxeno producido nas primeiras etapas pode ser utilizado directamente polos metanóxenos. Outras moléculas, como os ácidos graxos volátiles de cadea máis longa que o acetato deben ser primeiro catabolizadas en compostos que poden ser utilizados directamente polos metanóxenos.
Manuel Díaz González "Ligero"
Recoñecementos
En 1990 foi nomeado fillo predilecto da Guarda e inaugurouse un monumento na súa memoria.
Dixestión anaerobia
Configuración
dereita|miniatura|300px|Dixestor de millo de granxa situado preto de [[Neumünster, Alemaña, 2007. O contedor inflable verde do biogás está na parte superior do dixestor.]] Os dixestores anaerobios poden ser deseñados para operar utilizando varias configuracións diferentes:
En lotes ou continuos
Nos procesos de dixestión continua, a materia orgánica engádese constantemente (mesturado completo continuo) ou engadido en sucesivas etapas ao reactor (fluxo de toma continua; primeiro dentro ou in – despois fóra ou out). Aquí, os produtos finais son retirados constantemente ou periodicamente, o que orixina unha produción constante de biogás. Pode utilizarse un só dixestor ou moitos dixestores en secuencia. Exemplos desta forma de dixestión anaerobia inclúen reactores de tanque de mestura continua, mantas de lodos anaerobios de fluxo ascendente (UASB), leitos de lodos granulares expandido (EGSB) e reactores de recirculación interna.
Temperatura
Aínda que os sistemas de dixestión termófila se consideran menos estables e a entrada de enerxía é maior, obteñen máis biogás da materia orgánica nun mesmo período de tempo. O incremento de temperaturas facilita velocidades de reacción máis rápidas e, xa que logo, rendementos de gas máis rápidos. A operación a maiores temperaturas facilita unha maior redución de patóxenos no dixestato. En países onde a lexislación, como as Regulacións de Subprodutos Animais na Unión Europea, require que o dixestato cumpra certos niveis de redución de patóxenos, podería ser beneficioso utilizar temperaturas termofílicas en vez das mesofílicas.
Tempo de permanencia
No caso dunha dixestión mesofílica UASB, os tempos de permanencia hidráulica poden ser de 1 hora a 1 día, e os tempos de retención de sólidos poden ser de ata 90 días. Desta maneira, o sistema UASB pode separar os tempos de permanencia hidráulicos e de sólidos utilizando unha manta de lodos.
Contido de humidade
Un segundo aspecto a considerar é o contido en humidade do material de partida. Os substratos amontoables máis secos, como residuos de comida e xardín, son axeitados para a dixestión en cámaras tipo túnel. Estes sistemas de túnel xeralmente teñen unha descarga de auga residual de case cero, ademais, este sistema ten vantaxes onde a descarga dos líquidos do dixestor é un problema. Canto máis húmido é o material, máis apropiado será movelo con bombas normais en vez de usar bombas como as de formigón, que gastan moita enerxía ou por outros medios físicos. Ademais, canto máis húmido é o material, maior volume e área ocupa en relación cos niveis de gas producidos. O contido de humidade do material de partida a tratar afecta tamén ao tipo de sistema que se aplicará para o seu tratamento. Para usar un dixestor anaerobio alto en sólidos con materiais iniciais diluídos, deberían aplicarse axentes voluminosos, como o compost, para incrementar o contido en sólidos do material de entrada. Outra consideración clave é a proporción carbono:nitróxeno do material de entrada. Esta proporción é o balance de alimento que un microbio precisa para crecer; a proporción C:N óptima é 20–30:1. O exceso de N pode orixinar a inhibición da produción de amoníaco.
Dixestato
O dixestato contén normalmente elementos como a lignina, que non poden ser degradados polos microorganismos anaerobios. Ademais, o dixestato pode conter amoníaco que é fitotóxico, e pode dificultar o crecemento das plantas se se utiliza como un material para a mellora dos solos. Por estas dúas razóns, pode empregarse unha fase de maduración ou compostaxe despois da dixestión. A lignina e outros materiais poden ser degradados por organismos aeróbicos, como fungos, que axudan a reducir o volume total do material a transportar. Durante esta maduración, o amoníaco é oxidado a nitratos, mellorando a fertilidade do material e facéndoo máis axeitado para o melloramento de solos. As tecnoloxías de dixestión anaerobia seca utilizan tipicamente fases de compostaxe grandes.
Auga residual
O produto final dos sistemas de dixestión aeróbica é auga, que se orixina a partir do contido en humidade dos residuos orixinais tratados, e tamén como auga producida durante as reaccións microbianas nos sistemas dixestores. Esta auga pode escorrer do dixestato ou pode ser separada implicitamente del.
Encoro de Abegondo - Cecebre
O valor da súa conservación é que ten 8 hábitats de interese comunitario e 10 especies de interese de protección. O 35% da súa superficie protexida ten un valor alto ou moi alto de conservación.
Flora e fauna
miniatura|upright=3.5|centro|Vista panorámica dunha parte do encoro. As principais especies que figuran como de interese e en réxime de protección especial no ZEC lístanse a continuación:
Casares, Carballedo, Carballedo
Casares é un lugar da parroquia de Santa María de Carballedo, no concello lugués de Carballedo na comarca de Chantada. Segundo o INE en 2016 tiña 23 habitantes, 10 mulleres e 13 homes.
Os Castros (Montoxo, Cedeira)
Os Castros ou Castro de Alcaiás é un castro situado en Montoxo, Cedeira.
Escola de Borgoña
Historia
Durante o reinado da Casa de Valois, Borgoña foi a área política máis poderosa e estable en Europa occidental, e engadiu, un pouco á vez, Flandres, Brabante, Holanda, Luxemburgo, Alsacia e Lorena. Sobre todo durante os reinados de Filipe o Bo (1419-1467) e Carlos o Temerario (1467-1477), toda esta zona vagamente coñecida como Borgoña era un centro de creatividade musical. A maior parte da actividade musical non se levou a cabo no que é hoxe en día Borgoña, que ten a súa capital en Dijon (aínda que os duques de Borgoña mantiveron un centro administrativo alí). Os principais centros de creación musical foron Bruxelas, Bruxas, Lille e Arras, así como en cidades máis pequenas nesa mesma área xeral. miniatura|Retrato de Johannes Ockeghem Durante o reinado de Filipe III de Borgoña, Dijon tiña unha das mellores capelas musicais do mundo occidental, na que se destacou Gilles Binchois, que cultivou a canción polifónica de tema amoroso. No campo da música sacra iniciouse en Borgoña un novo estilo polifónico con Guillaume Dufay e Johannes Ockeghem. Carlos I de Borgoña, O Temerario, deulle unha grande importancia á música e contratou a Antoine Busnois, que compuxo case exclusivamente cancións polifónicas profanas con texto francés, forma musical que de 1450 a 1490 adquiriu unha gran calidade artística. Compositores de diferentes países atopáronse na corte de Borgoña, que serviu de berce das diferentes formas musicais europeas; isto foi decisivo na formación da linguaxe musical internacional propia da Europa do século XV.
Pannotia
Fragmentación
Pannotia tivo unha curta duración. Os movementos que formaron Pannotia continuaron, producindo a súa dislocación. Hai uns 540 millóns de anos, só uns 60 millóns de anos despois de terse formado, Pannotia desintegrouse en catro continentes: Laurentia, Báltica, Siberia e Gondwana Máis tarde, estes continentes se recombinarían para formar o máis recente dos supercontinentes, Panxea
Torre Eiffel
A primeira planta
Unha galería circular colocada no primeiro andar permite unha vista de 360° sobre París. Esta galería ten colocados varios mapas de orientación e prismáticos que permiten observar os monumentos parisienses. Apuntando cara o exterior están inscritos en letras de ouro os nomes de setenta e dúas personalidades do mundo científico dos séculos XVIII e XIX. miniatura|esquerda|Primeiro nivel, vista inferior. Este primeiro andar alberga o restaurante 58 Tour Eiffel que se estende por máis de dous niveis. Ofrece, dun lado, unha vista panorámica sobre París, e do outro, unha vista cara ao interior da torre.
O terceiro nivel
Neste andar podemos percibir unha reconstitución do tipo «Museo Grévin» que mostra a Gustave Eiffel recibindo a Thomas Edison, o que reforza a idea segundo a cal Gustave Eiffel utilizaría o lugar como oficina. Aínda que a realidade histórica é diferente: na realidade, o lugar fora ocupado primeiro polo laboratorio meteorolóxico, antes de que fose utilizado por Gustave Ferrié nos anos 1910 para os seus experimentos de telegrafía sen fío (TSF). Sobre a torre foi instalada unha antena de teledifusión en 1957, a cal logo sería completada en 1959 para cubrir preto de 10 millóns de fogares mediante a difusión de televisión analóxica terrestre. O 17 de xaneiro de 2005, o dispositivo foi completado, cando a emisora francesa de televisión dixital elevou a 116 o número de antenas de teledifusión e radiodifusión. O engadido desta 116.ª antena fixo crecer a altura da torre de 324 a 325 metros.
Características
miniatura|200px|esquerda|Vista da parte alta desde o segundo andar 200px|miniatura|esquerda|Vista dende o primeiro andar da torre. miniatura|esquerda|200px|Vista desde abaixo.
A elaboración do proxecto
O xenio de Gustavo Eiffel non reside na concepción do monumento, senón na enerxía que gastou para dar a coñecer o seu proxecto aos gobernantes, aos responsables e ao público en xeral, para poder construír a torre; e, cando o logrou, no investimento para facelo, que diante os ollos de todos, seguía sendo un simple desafío arquitectónico e técnico ou un obxecto puramente estético (ou antiestético segundo outros). Tamén financiou cos seus propios fondos algúns experimentos científicos levados a cabo sobre ou desde a torre Eiffel, os cales permitiron perpetuala.
A construción da torre
Inicialmente, Gustave Eiffel (enxeñeiro e especialista en estruturas metálicas) previra doce meses de traballo, aínda que na realidade precisou o dobre de tempo. A fase de construción comezou o 28 de xaneiro de 1887 e terminou en marzo de 1889, antes da apertura oficial da Exposición universal.
A torre Eiffel de 1889 a primeira guerra mundial
miniatura|200px|esquerda|Gustave Eiffel (abaixo a esquerda) nunha escaleira da torre en 1889. 150px|miniatura|Vista aérea da [[Exposición de París de 1889 motivo para o que a torre Eiffel se construíu.]] O 6 de maio de 1889, a Exposición Universal abre as súas portas ao público, que pode subir á torre Eiffel a partir do 15 de maio. Mentres que fora desprestixiada durante a súa construción, particularmente en febreiro de 1887 por algúns dos artistas máis soados da época, a torre Eiffel adquire, durante a Exposición, un éxito popular inmediato, conseguindo o apoio dos visitantes. Desde a primeira semana, malia que os ascensores non funcionan aínda, 28.922 persoas soben a pé á parte superior do edificio. Finalmente, dos 32 millóns de entradas reservadas para a exposición, ao redor de 2 millóns de turistas visitan a torre. O monumento, que entón é o máis alto do mundo (e seríao ata 1930 coa edificación do Edificio Chrysler en Nova York), atrae tamén a algunhas personalidades coñecidas e a amigos de Gustave Eiffel, como o seu colega estadounidense Thomas Edison.
Pintura
Despois, varios pintores inspiraranse dereitamente no edificio para realizar algunhas representacións que responderán a correntes artísticas diversas: Robert Delaunay, Henri Rousseau, Paul Signac, Pierre Bonnard, Maurice Utrillo, Marcel Gromaire, Édouard Vuillard, Albert Marquet, Raoul Dufy, Marc Chagall, ou aínda Henri Rivière.
Coloración animal
Os animais producen cor de diferentes maneiras. Os pigmentos son partículas de materiais coloreados. Os cromatóforos son células que conteñen pigmentos, que poden cambiar o seu tamaño ou localización facendo que a cor sexa máis ou menos visible. Algúns animais, como moitas bolboretas e aves, teñen estruturas microscópicas en escamas, sedas ou plumas que lles dan cores iridescentes. Outros animais como as luras e algúns peixes abisais poden producir luz, ás veces de varias cores. Os animais nalgúns casos utilizan á vez dous ou máis destes mecanismos para producir as cores e efectos que necesitan.
Historia
No libro de 1665 Micrographia de Robert Hooke descríbense as cores "fantásticas" (estruturais, non pigmentarias) das plumas do pavón:
O libro de Hugh Bamford Cott Adaptive Coloration in Animals, publicado en 1940 durante o período da Segunda guerra mundial, describía sistematicamente os principios da camuflaxe e mimetismo. O libro contén centos de exemplos, unhas cen fotografías e debuxos artísticos precisos feitos polo propio Cott, e 27 páxinas de referencias. Cott centrouse especialmente no "contraste disruptivo máximo", un tipo de padrón similar ao usado na camuflaxe militar. Cott describiu así as súas aplicacións:
Mimetismo
O mimetismo consiste en que unha especie animal ten un aspecto que lembra outra especie de forma suficiente como para enganar os depredadores. Para evolucionar, as especies imitadas deben ter coloracións de advertencia, porque o feito de parecer que se ten mal sabor ou se é perigoso dálle á selección natural algo sobre o que traballar. Unha vez que unha especie ten unha lixeira semellanza casual cunha especie con coloración de advertencia, a selección natural pode dirixir a súa coloración e padróns cara a un mimetismo perfecto. Hai numerosos mecanismos posibles, dos cales os mellor coñecidos son:
Regulación da temperatura
Algunhas ras como Bokermannohyla alvarengai cambian de cor para regular a temperatura. Esta especie toma o sol e aclara a cor da súa pel cando está quente e faise máis escura cando está fría, facendo que a pel reflicta máis ou menos luz e absorba máis ou menos calor para evitar o sobrequecemento ou o arrefriamento.
Shelley McNamara
Grafton Architects
Apostan por unha filosofía do deseño proxectual baseada no encontro das palabras e as ideas, a ética e a función pública da arquitectura. A súa motivación é lograr unha arquitectura que conxugue a súa dimensión artística coa súa misión de satisfacer necesidades humanas, materiais e simbólicas. Consideran a arquitectura como unha profesión que ten que escoitar (o que se di e o que non) para sintonizar cos requirimentos do lugar, tanto físicos como culturais.
Francisco Javier Castaños
Traxectoria
En 1811, a Xunta Suprema nomeouno comandante do 4º corpo do exército e gobernador de varias provincias. Na batalla de Vitoria, na que a derrota francesa se debeu en boa medida ao seu valor, mostrou unha nova proba da súa capacidade.
Á caída de Espartero, vello dabondo, deveceu por mergullarse de novo na vida política, e aínda substituiría a Argüelles como titor dunha raíña Isabel II aínda moi nova.
Blu:Sens
Historia
Unha das claves do éxito radicou en subcontratar certas tarefas (como a ensamblaxe dos produtos) e centrarse en tarefas que podían darlle valor á empresa: mercadotecnia, innovación ou deseño: externalizar procesos produtivos. Por esta razón Blu:Sens buscou acordos na China.
Garda Vermella
miniatura|dereita|250px|Destacamento da Garda Vermella nunha fábrica.
Alfonso Basterra Camporro
Traxectoria
Casou o 4 de febreiro de 1996 coa avogada Rosario Porto Ortega, da que posteriormente se divorciou. Ambos os esposos, sen fillos, adoptaron unha nena chinesa dun ano de idade, de nome Fang Yong, orixinaria da cidade de Yongzhou (Hunan), á que lle puxeron o nome de Asunta Fang Yong, máis coñecida como Asunta Basterra Porto.