cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Loucura
A construción social da loucura
Este empeño en querer ver na loucura unha orixa somática levou a toda unha elaboración teórica iniciada polo propio Pinel e desenvolvida polo nutrido grupo de alienistas que el e Esquirol formaron en París. Comezou entón o intento de fundamentar a práctica da exclusión e da moralización, que caracterizaban ás institucións de reclusión para os tolos, nunha base que puidese ser presentada como de mínima racionalidade médica. No seu Traité médico-philosophique sur l'aliénation mentale Pinel propón toda unha clasificación dos pacientes en grupos nosográficos e recomendaba un tratamento para cada un deles que hoxe tildaríamos de moralista, pois se centraba en corrixir as condutas do paciente que o terapeuta consideraba inadecuadas. No tratado Des maladies mentales considerées sous les rapports médical, hygiénique et médico-légal, escrito por Esquirol, alumno de Pinel, este baséase en substratos orgánicos para describir a lypemanía, a monomanía, a manía, a demencia e a imbecilidade ou idiotia. Cada un destes cadros identificábase pola extensión e polo tipo de delirio do paciente. A escola creada por Pinel e Esquirol foi fértil: en 1860 Morel identificou o que chamou demencia precoz, que se coñecería como esquizofrenia a partir de Bleuler, e máis adiante Magnan fixo o mesmo coa chamada loucura hereditaria.
Eliminación de Gauss
Exemplo
Etapa 1: definir a matriz aumentada
Como, defínese e  e calcúlanse os novos elementos da segunda e da terceira fila:
Da última ecuación temos:
Les Mains sales
miniatura|Les Mains sales presentouse no Théâtre Antoine en 1948. Fotografía do edificio do teatro de 2007.
Resumo
Unha vez en liberdade, o primeiro que fai é ir á casa dunha amiga, chamada Olga, que tamén é militante do partido comunista e coa que mativera unha relación. Olga con desconfianza e sorprendida pola súa pronta liberdade, ábrelle a porta e deixa que entre na súa casa. Hugo conta que está seguro de que cando estaba no cárcere o intentárono matar cuns bombóns que mandaban do exterior. Estando nesta casa chegan Charles e Frantz, militantes do partido, que veñen seguindo a Hugo dende que saíu de chirona, con intención de matalo por orde de Louis, xefe do partido. Mentres tanto Hugo atópase escondido na habitación de Olga.
A continuación, entra Louis na casa. Olga dille que non poden permitirse liquidar ao rapaz sen saber se é recuperable para o Partido e intenta que lle dean unha oportunidade e non o maten aparentemente porque había certos sentimentos entre eles. Ao que Louis contesta que Hugo era un pobre anarquista indisciplinado, un intelectual que só pensaba en adoptar actitudes, un burgués que traballaba cando lle viña en gana e que deixaba o traballo por calquera cousa. Olga puntualízalle que aínda tendo 20 anos matou a Hoederer diante do seu gardacostas e que se apañou para que parecese un crime pasional e non un asasinato político. Tamén lle di que traballaba co nome falso e que, salvo dúas persoas, ninguén o coñecía.
Chegan a un pacto. Se é recuperable a porta da casa estará pechada. Se non é recuperable abrirá a porta a media noite para que acaben con el.
European Challenge Cup 2010-2011
O equipo que defendía este ano o título obtido na anterior tempada era Cardiff Blues, que o ano anterior acadara por 1ª vez o título de campión, vencendo na final a RC Toulon.
Anos Valianos
Os Anos Valianos son unha medida temporal empregada no legendarium de J. R. R. Tolkien para contar o paso do tempo desde a chegada dos Ainur a Arda, o mundo no que se desenvolven a maioría dos acontecementos da súa mitoloxía.
Campionato Mundial de Fórmula 1 de 2019
Pneumáticos
O fornecedor de pneumáticos Pirelli planea renomear a súa gama de pneumáticos despois dunha solicitude da FIA e da xestión do deporte. O órgano de goberno argumentou que os convenios de nomenclatura usados ​​en eran obtusos e difíciles de entender para os espectadores ocasionais. Baixo o novo plan, desaparecerán os nomes dados a compostos particulares (hiperbrando, ultrabrando, superbrando, brando, medio e duro) para substituílos en cada carreira polos tres tipos de compostos dispoñibles para esa carreira como brando, medio e duro. Espérase que isto axude aos seareiros a entender os compostos de pneumáticos utilizados en cada carreira. Os compostos reais da tempada serán referidos por número aos equipos, sendo "1" o máis duro, o número total de compostos para a tempada quere reducirse a cinco, e o "5" sería o pneumático máis brando, aínda que existe a posibilidade de ter seis compostos, o número final determinarase despois das probas post-tempada (tecnicamente en 2018 estaban dispoñibles sete compostos, aínda que como se esperaba nunca se usou o pneumático "superduro"). Pirelli seguira decidindo sobre que tres dos compostos estarán dispoñibles para cada carreira. Do mesmo xeito, a práctica actual de usar distintas cores para referirse ao composto específico (como o rosa para o hiperbrando) cesará, usarase o branco, amarelo e vermello para os tres compostos dispoñibles para cada carreira.
Pino, Cospeito
Asociación Recreativa e Cultural de San Martiño de Pino
Na actualidade ten máis de 100 familias asociadas tanto da propia parroquia de Pino como de persoas nacidas en Pino e residentes noutros lugares.
Greer Garson
Traxectoria
Estudou en Londres e na universidade de Grenoble, Francia, pretendendo ser mestra. Non obstante comezou a actuar en obras locais e para axencias de publicidade.
Xabier Casares
Traxectoria
Foi elixido parlamentario pola provincia de Ourense nas eleccións autonómicas de 1997, ano no que ademais accedeu ao Comité Federal do PSOE. Volveu ser elixido parlamentario nas autonómicas de 2001. Deixou o Parlamento en abril de 2002.
Mohamed bin Rashid Al Maktum
Axuda a Palestina
O xeque Mohamed ten realizadas numerosas doazóns a Palestina. Resalta con frecuencia a necesidade de chegar a un acordo entre Palestina e Israel e negociar unha solución á cuestión palestina antes da normalización das relacións con Israel. Estas manifestacións reflicten a posición dos Emiratos Árabes Unidos respecto do conflito palestino-israelí, que afirma que a paz non se pode conseguir mentres dure a ocupación israelí de Palestina e outros territorios árabes e pide unha solución definitiva a esta situación e a creación dun Estado palestino.
Acusacións de explotación infantil
Non obstante, en setembro do 2006, Mohamed e o seu irmán Hamdan foron acusados ante un xulgado estadounidense pola súa suposta relación co secuestro duns 30.000 nenos durante tres décadas. Estes nenos presuntamente foran obrigados a traballar como coidadores e xinetes nas carreiras de camelos, un deporte moi popular nos Emiratos. A disputa foi impulsada polos pais de seis destes nenos, baseándose nas leis internacionais contra o traballo infantil.
Milo Winter
miniatura|O león e o rato, ilustración de Milo Winter de [[1919, Antoloxía de Esopo.]] Milo Winter, nado en Princeton (Illinois) o 7 de agosto de 1888 e finado en 1956, foi un ilustrador de libros estadounidense. Produciu obras para as edicións das Fábulas de Esopo, Arabian Nights, Alicia no País das Marabillas, As viaxes de Gulliver, e outros contos.
Leiro, Rianxo
Esta parroquia e máis a de Santa Comba de Rianxo, do mesmo concello, son os únicos puntos de Galicia nos que se conserva o uso dialectal do xerundio conxugado.
MIME
MIME (Multipurpose Internet Mail Extensions, Extensións Multifunción para Mensaxes de Internet), son unha serie de convencións ou especificacións dirixidas a que se poidan intercambiar a través de Internet todo tipo de Ficheiros (textos, sons, vídeos etc.) de forma transparente para o usuario, MIME actúa convertendo os datos non-ASCII inseridos polo usuario, en datos ASCII, de forma que poidan ser transmitidos polo SMTP. Unha parte importante do MIME está dedicada a mellorar as posibilidades de transferencia de texto en distintos idiomas e alfabetos.
Complexidade específica
De acordo coa terminoloxía de Dembski, un padrón específico é un que admite descricións curtas, e un padrón complexo é un que sexa moi improbábel de que ocorra. Dembski argumenta que é imposíbel para a complexidade específica existir en padróns desenvolvidos por configuracións formadas só por procesos non guiados. Por tanto, afirma Dembski, o feito de que padróns de complexidade específica poidan encontrarse en seres vivos indica algún tipo de orientación na súa formación e, consecuentemente, un indicio de intelixencia. Dembski tamén argumenta que se pode demostrar rigorosamente, aplicando os teoremas "non hai un almorzo gratis" a inhabilidade dos algoritmos evolutivos en seleccionar ou xerar configuracións de gran complexidade específica.
Fausto (Goethe)
Goethe terminou de escribir a Segunda parte de Fausto en 1832, o ano da súa morte. A diferenza da Primeira parte, o foco da acción xa non está centrado na alma de Fausto, que fora vendida ao diaño, senón máis ben en fenómenos sociais como a psicoloxía, a historia e a política. A segunda parte constituíu a principal ocupación de Goethe nos seus últimos anos e apareceu só postumamente en 1832.
Gobernantes muiscas
Cacicados autónomos
Os cacicados muiscas considerados como autónomos ou independientes, xa que non se centralizaran baixo un mesmo dirixente, foron os de Saboyá, Charalá, Chipatá, Tacasquira e Tinjacá. Por outra banda, a confederación de Guanentá pertencía ós guanes, e a de Cocuy ós tunebos, ámbolos dous pobos de linguas chibchas, pero independentes.
Inmunodeficiencia
Inmunodeficiencia e autoinmunidade
Os pacientes de síndrome de Wiskott-Aldrich (WAS) tamén presentan eccema, manifestacións autoinmunes, infeccións bacterianas recorrentes e linfoma. Na distrofia poliendocrinopatía-candidíase-ectodérmica autoinmune (APECED) tamén coexisten a autoinmunidade e as infeccións: manifestacións autoinmunes específicas de órgano (como o hipoparatiroidismo e a insuficiencia adrenocortical) e a candidíase mucocutánea crónica.
Finalmente, a deficiencia de IgA está tamén ás veces asociada co desenvolvemento de fenómenos autoinmunes e atópicos.
Chappal Waddi
Situación
O Chappal Wadi érguese no suroeste de Nixeria na rexión de Taraba, nas proximidades da fronteira con Camerún e forma parte da cadea dos Montes Genderu.
Exclamación
Uso dos signos exclamativos
Emprégase nas oracións exclamativas e exhortativas. Hai dúas alternativas:
Hannes Alfvén
Traxectoria
En 1934 ensina física na Universidade de Uppsala e no Instituto Nobel de Física. Nomeado profesor de teoría electromagnética no Instituto Real de Tecnoloxía de Estocolmo 1940 e catedrático de electrónica en 1945. En 1967, despois de pasar algún tempo na Unión Soviética, instálase nos Estados Unidos, traballando nos departamentos de electrónica magnética de dúas universidades californianas.
Igrexa de Silte
Historia
A igrexa de Silte data na súa totalidade do século XIII. Durante traballos de restauración realizados entre 1971 e 1972 atopáronse restos dunha stavkirke baixo o chan do presente edificio, construída uns 100 anos antes que a igrexa de pedra. A parte máis antiga da estrutura actual é o coro, datando de mediados do século e construído en estilo gótico. Durante un breve período de tempo o coro estivo unido á nave da igrexa de madeira. A nave actual é un pouco posterior ao coro e aparentemente foi realizada polo mesmo taller, mentres que a torre semella que foi engadida cara finais do século. Inicialmente a torre era máis alta pero nalgun momento, pode que cara finais da Idade Media, resultou gravemente danada e parte dela colapsou.
Auga
miniatura|A auga é un elemento esencial para manter as nosas vidas. O acceso á auga potable reduce a expansión de numerosas enfermidades infecciosas. Necesidades vitais humanas, como o abastecemento de alimentos, dependen dela. Os recursos enerxéticos e as actividades industriais que necesitamos tamén dependen da auga. miniatura|H2O, molécula de auga. miniatura|Diagrama da molécula de auga coas dimensións. A auga (fórmula química H2O) é unha substancia química inorgánica, transparente, insípida, inodora e case incolora, que é o principal constituínte da hidrosfera terrestre e dos fluídos de todos os organismos vivos coñecidos (no que actúa como disolvente). ). É vital para todas as formas de vida coñecidas, aínda que non proporciona alimento, enerxía nin micronutrientes orgánicos. A súa fórmula química, H2O, indica que cada unha das súas moléculas conteñen un átomo de osíxeno e dous de hidróxeno, conectados por enlaces covalentes. Os átomos de hidróxeno están unidos ao átomo de osíxeno nun ángulo de 104,45°. "Auga" tamén é o nome do estado líquido do H2O a temperatura e presión estándar.
Bergen
Historia
En 1349, a peste negra foi introducida en Noruega pola tripulación dun barco inglés que atracou en Bergen. No s.XV a cidade foi varias veces atacada polos Victual Brothers, en 1429 conseguiron queimar o castelo real e gran parte da cidade. En 1536 o rei conseguiu forzar os mercadores alemáns a converterse en cidadáns noruegueses ou volver ao seu país, o que supuxo o declive da influencia alemá. En 1665 o porto da cidade foi o lugar da sanguinolenta batalla de Vågen, entre barcos ingleses por un lado e os barcos holandeses, apoiados polos cidadáns, do outro.
Aínda así durante os ss. XV e XVI Bergen seguiu sendo a cidade máis grande dos países nórdicos, e seguiu sendo a cidade máis grande de Noruega ata 1850, cando foi superada por Oslo. Bergen conservou o monopolio do comercio co norte de Noruega ata 1789.
Auga
Estados
miniatura|Diagrama de fases da auga. miniatura|Animación de como o [[xeo pasa a estado líquido nun vaso. Os 50 minutos transcorridos concéntranse en 4 segundos.]] A auga é un líquido no rango das temperaturas e presións máis adecuado para as formas de vida coñecidas: á presión de 1atm, a auga é líquida entre as temperaturas de 273,15K (0°C) e 373,15K (100°C). Os valores para o calor latente de fusión e de vaporización son de 0,334kJ/g e 2,23kJ/g respectivamente.
Cor e aparencia
As vibracións fundamentais pódense observar mediante espectroscopia Raman, por exemplo, cunha célula de mostra de 1 cm.
Propiedades moleculares
A molécula da auga adopta unha xeometría non lineal, cos dous átomos de hidróxeno formando un ángulo de 104,45 graos entre si. Esta configuración, xunto coa maior electronegatividade do átomo do osíxeno, confírenlle polaridade á molécula, cuxo momento dipolar eléctrico é de 6,2×10-30Cm.
As pontes de hidróxeno entre as moléculas de auga tamén son responsables dos elevados puntos de fusión e ebulición comparados cos doutros compostos de anfíxeno e hidróxeno, como o sulfuro de hidróxeno. Así mesmo, explican os altos valores da capacidade calorífica —4,2J/g/K, valor só superado polo amoníaco—, o calor latente e a condutividade térmica —entre 0,561 e 0,679W/m/K—. Estas propiedades danlle á auga un papel importante na regulación do clima da Terra, mediante o almacenamento da calor e o seu transporte entre a atmosfera e os océanos.
A auga no Universo
Detectouse auga en nubes interestelares dentro de nosa galaxia, a Vía Láctea. Estas nubes interestelares poden condensarse eventualmente en forma dunha nebulosa solar. Ademais, pénsase que a auga pode ser abundante noutras galaxias, dado que os seus compoñentes (hidróxeno e osíxeno) están entre os máis comúns do universo. Na primeira década do século XXI atopouse auga en exoplanetas, como HD 189733 b e HD 209458 b.
Escola de música Charamela
Actividades
A escola ten unha Banda de Música, unha Orquestra e un Coro. A banda de música e maila orquestra teñen actuado por toda Galicia e España. Mesmo fixeron xiras por Rusia en varias ocasións.
Maruzo
O topónimo galego Maruzo pódese referir a:
Aeroporto de Múnic
Historia
Comezou a operar en 1992, cando substituíu o antigo aeroporto internacional de Múnic Riem. A súa construción comezou en 1980, unha aldea chamada Franzheim tivo que ser demolida e os seus 500 habitantes tiveron que ser reasentados noutros lugares da zona.
Jorge Valín
Traxectoria
No verán de 2014 foi fichado polo Deportivo da Coruña procedente do Victoria CF, incorporándose ao equipo cadete B da Liga Galega. Chegou ao Deportivo como extremo atrasando máis tarde a súa posición ata o lateral dereito. Na tempada 2017–18, sendo aínda xuvenil, debutou co Fabril en Segunda División B, na oitava xornada do campionato, nunha vitoria fronte o Real Valladolid Promesas en Abegondo (1–0).
O 13 de outubro de 2019 debutou co primeiro equipo do Deportivo da Coruña, nun partido de Segunda División contra a UD Las Palmas. Foi no Estadio de Gran Canaria e xogou o partido completo. Tras o descenso do Deportivo á Segunda B, Valín ascendeu definitivamente ao primeiro equipo para a tempada 2020/21, levando o dorsal número 2. Disputou un total de 13 encontros de liga e debutou na Copa do Rei, nun encontro fronte ao Alavés.
María Luísa de Parma
Matrimonio
María Luísa de Parma exerceu unha grande influencia sobre o seu marido. De carácter caprichoso, chegou a participar en numerosos episodios polos que foi considerada, xa na súa época, unha muller intrigante e, para moitos, depravada. left|270px|miniatura|A familia dos duques de Parma. Cadro de 1755. [[Parma, Galleria Nazionale.]] left|miniatura|María Luísa de Parma, por [[Francisco de Goya|Goya en 1789.]]
Sufriu unha ostensíbel deterioración física polos múltiples partos, o que lle deu un aspecto pouco grato que aumentou a súa impopularidade. Ela, porén, estaba orgullosa dos seus brazos torneados e procurou embelecerse con xoias e custosos vestidos de manga curta importados de París, tal como testemuñan diversos retratos de Goya.
Balduíno I de Constantinopla
O falso Balduíno
Vinte anos despois, en 1225, apareceu un home en Flandres afirmando ser o presunto Balduíno morto. A súa demanda pronto se converteu nunha serie de rebelións e revoltas en Flandres contra o goberno da filla de Balduíno, Xoana. Aínda que varias persoas que coñeceran a Balduíno antes da cruzada rexeitaron a súa demanda, esta atraeu a moitos seguidores entre as filas dos campesiños. Finalmente desenmascarado como un servo borgoñón chamado Bertrand de Ray, o falso Balduíno foi executado en 1226.
Matrimonio e descendencia
Do seu matrimonio con María de Champaña naceron dúas fillas:
Stanley Milgram
Stanley Milgram, nado en Nova York o 15 de agosto de 1933 e finado na mesma cidade o 20 de decembro de 1984, foi un psicólogo social estadounidense.
Francisco Salgado de Somoza
Francisco Salgado de Somoza, nado na Coruña contra 1595 e finado en 1664 foi un xurisconsulto e abade galego.
Os contos de Grimm
Características
A obra está constituída polos seguintes contos: "As tres fiandeiras", "Os músicos de Bremen", "O xastriño arriscado", "Colás O Miserias", "Os anos de vida", "O xastre no ceo", "A raíña das abellas", "Pulgarciño", "Palliña, Carbón e Feixón", "O labreguiño no ceo", "O lobo e os sete cabritos", "A ninfa do lago", "Carapuchiña bermella", "O pobo dos pequeniños", "O animais de Deus e o diaño", "Os tres lacazáns", "A señora Holle", "O señor padriño", "O linguado", "O burriño", "O señor Cundo", "O doutor Sabelotodo", "A cincenta", "O pastoriño", "O lobo e o home", "As papas doces", "A ninfa", "Os tres moinantes", "O can e o pardau", "A cubiza de Sabela", "Brancaneves", "O trasno da botella", "O pobre e o rico", "O campesiño e o diaño" e "O cravo".
O libro conta cunha introdución feita por Hixinio Rous.
Urbi et orbi
Urbi et orbi é unha locución latina que significa "á cidade de Roma e ao mundo". Era a fórmula habitual coa que comezaban as proclamas do Imperio Romano. Na actualidade é a bendición católica máis solemne que imparte o Papa, e só el, dirixida á cidade de Roma e ao mundo enteiro.
Tradución
"E a bendición de Deus omnipotente (Padre, Fillo e Espírito Santo) descenda sobre vós e permaneza sempre".
Solloso, O Freixo, As Pontes de García Rodríguez
Solloso é un lugar da parroquia do Freixo no concello coruñés das Pontes de García Rodríguez na comarca do Eume. Segundo datos do INE, no ano 2014 estaba habitado por un home.
Terceira División RFEF
Equipos galegos
Os equipos galegos que se proclamaron algunha vez campións da Terceira División son os seguintes:
Noshaq
O Noshaq (tamén chamado Nowshak ou Nōshākh; urdú/persa/paxto: نوشاخ) é unha montaña que con 7.492 metros conforma a maior altura de Afganistán. O pico está xusta na fronteira entre ese país e Paquistán.
Tolerancia periférica
A tolerancia periférica é unha das dúas ramas da tolerancia inmunolóxica; a outra é a tolerancia central. Ten lugar na periferia inmune, unha vez que as células T e B abandonan os órganos linfoides primarios). O seu propósito principal é garantir que as células T e B autorreactivas que escaparon da tolerancia central non causan unha doenza autoinmune.
Romanos
Cando dicimos romanos podemos referirnos a:
Enrique Cabanela
Recoñecementos
Foi nomeado fillo predilecto de Mondoñedo en 1974.
Revolución de Outubro
A insistencia do Goberno provisional en continuar a primeira guerra mundial —moi impopular—, na que levaba anos combatendo Rusia, impedía a aplicación das profundas reformas que esixía a poboación. A ausencia destas fixo que o programa bolxevique, reflectido nas súas consignas de «Paz, pan e terra» e «Todo o poder para os soviets», gañase partidarios rapidamente no outono de 1917. Os soviets eran unhas asembleas populares de obreiros xurdidas na revolución de 1905 e que tiveron un papel clave para a vitoria bolxevique na revolución de outubro. A crise económica, que se agravou desde o verán, a ameaza da fronte para os soldados da capital, a desilusión coa falta de reformas gobernamentais e o apoio ao Goberno provisional da maioría dos partidos favoreceu aos bolxeviques, que desencadearon unha intensa campaña de propaganda na capital, por entón Petrogrado (actual San Petersburgo). Entre as clases máis desfavorecidas de Petrogrado, o rexeitamento aos sacrificios para continuar a guerra e a seguir en Gobernos de coalición cos kadetes despois do golpe de Kornílov era xeral.
Malia a debilidade do Goberno provisional, poucos días antes da revolución quedou claro que unha insurrección armada contra o Goberno provisional por parte exclusivamente dos bolxeviques, como defendía Vladimir Lenin, sería rexeitada polas masas; aprobouse entón a toma do poder, pero seguindo unha estratexia defensiva, dirixida principalmente por Trotski, que consistía en asegurarse o traspaso do poder durante o II Congreso dos Soviets a piques de celebrarse. Sería o Soviet de Petrogrado, e non o partido, o que tomase o poder e calquera intento de resistencia do Goberno presentaríase como un ataque contrarrevolucionario. A orde gobernamental de enviar parte da gornición á próxima fronte desatou a revolución.
Defendendo as súas accións como defensa ante a contrarrevolución, o novo Comité Militar Revolucionario de Petrogrado (CMR) —controlado na práctica polos bolxeviques— foi tomando rapidamente o control das unidades da gornición. Sucedéronse unha serie de choques incruentos entre o Goberno e o CMR polo control dos puntos estratéxicos da capital que terminaron coa vitoria do segundo e o illamento do primeiro, que apenas logrou solicitar axuda militar. Produciuse entón finalmente o asalto contra o Goberno que Lenin estivera esixindo desde había semanas, e que terminou coa captura de case todo o Goberno provisional a noite do, co II Congreso dos Soviets xa en sesión.
O poder do novo Goberno estendeuse polo país en diversas fases, con graves enfrontamentos nalgunhas zonas, como Moscova. A debilidade militar da oposición e a popularidade das primeiras medidas, con todo, favoreceron a Lenin e os seus seguidores. O rexeitamento á toma do poder, levada a cabo polos bolxeviques, da oposición máis radical e a imposibilidade da moderada de arrebatarllo a través das institucións, debido á disolución da Asemblea Constituínte en xaneiro de 1918 e á expulsión dos partidos socialistas dos soviets na primavera, conduciu á guerra civil.
Hieronymus Duquesnoy o Novo
Traxectoria
Destacan tamén entre as súas obras o "Cristo na cruz" en marfil da igrexa de Beatos de Mechelen, a estatua dos santos da abadía de San Miguel en Antuerpen e un "Rapto de Ganímedes" para o escultor Luc Faid'herbe.
Revolución de Outubro
Decisión do Comité Central e falta de organización
A catro días da celebración prevista do Congreso, o, unha nova reunión do Comité confirmou a decisión de tomar o poder malia a dura oposición dos moderados; Kámenev ameazou con dimitir e este xunto con Zinóviev comezaron a expresar publicamente a súa oposición, para desgusto de Lenin. A necesaria preparación para levar a cabo o golpe contra o Goberno provisional, con todo, seguía sendo nula. A maioría da dirección do partido e das resolucións de obreiros e soldados que non paraban de aprobarse seguían preferindo tomar o poder mediante o inminente Congreso dos Soviets. Pola súa banda, os socialrevolucionarios de esquerda preparábanse tamén para crear un novo Goberno socialista formado polos diversos partidos desta corrente durante o Congreso, pero opoñíanse a unha toma do poder anterior, postura similar á dos menxeviques internacionalistas. Ese mesmo día Trotski confirmaba as noticias que o día anterior apareceran nalgúns diarios:
Vésperas do II Congreso dos Soviets
Mentres, o Goberno confiaba en contar con suficientes tropas leais para esmagar un posible alzamento, aínda que días antes o ministro de Interior admitira que non tiña forza suficiente para atacar directamente aos radicais de esquerda. Kerenskii, con todo, mostrábase seguro de poder acabar con calquera desorde e comunicou ao embaixador británico a súa esperanza de que os bolxeviques levantásense para poder acabar con eles. Mentres, as manobras do CMR, os preparativos dos gardas vermellos e as manifestacións de apoio á toma do poder polos soviets acabaron por inquietar ao Goberno, que tratou en balde de recibir reforzos militares da fronte norte. Ante a inminencia da apertura do Segundo Congreso dos Soviets que probablemente aprobaría o seu destitución e o traspaso do poder, o Goberno decidiuse a tratar de aplicar medidas preventivas; a noite do, Kerenskii propuxo deter ao CMR, pero o gabinete só aprobou o procesamento dalgúns membros, a pechadura de dous xornais bolxeviques e o reforzo da defensa do Palacio de Inverno, medidas menores e insuficientes que, con todo, desataron o enfrontamento ao proporcionar a acción «contrarrevolucionaria» que os seus adversarios estaban esperando. Kerenskii ordenou ademais a Bagratuni presentar un ultimato ao CMR: debía rescindir a súa orde de control da gornición ou enfrontarse ás medidas que o Goberno considerase oportunas para restaurar a orde. Esa mesma noite, o CMR, influído polos moderados do Soviet de Petrogrado, decidiu aceptar o ultimato de Kerenskii, concesión que resultou inútil.
Chegada de Lenin e toma do poder
Distribución de forzas e acontecementos da revolución en [[Petrogrado.|miniatura|dereita]] Preto da medianoite do, Lenin chegou á sede do Soviet de Petrogrado, intensificándose desde entón as accións do Comité contra o Goberno provisional de Aleksandr Kerenskii: abandonouse toda referencia á pura defensa da revolución e adoptáronse medidas para crear un novo Goberno revolucionario antes da apertura o mesmo día do Segundo Congreso Panruso dos Soviets. A debilidade do Goberno de Kerenskii e o control da capital contribuíron tamén ao cambio de actitude do Soviet. Lenin, disfrazado e acompañado unicamente por un gardacostas, lograra chegar ao Instituto Smolny tras evitar ser detido por unha patrulla de cadetes que non o recoñeceu e o tomou por un borracho.
Ao longo do día, as forzas do CMR tomaron os últimos edificios relevantes aínda controlados polo Goberno: a prisión de Krestý tivo que liberar aos seis presos que tiña por axitación e o Palacio Mariinski, sede do Preparlamento, quedou rodeado e este pouco despois disolto logo de protestar formalmente —non se detivo a ningún dos seus membros—; as oficinas oficiais pecharon, así como os colexios.
Pola tarde, nunha reunión do Soviet de Petrogrado, Trotski anunciou a caída do Goberno e as medidas adoptadas para asegurar o poder na capital. Pouco despois e por primeira vez desde as Xornadas de Xullo, Lenin apareceu ante o Soviet de Petrogrado e recibiu unha grande ovación; o Soviet aprobou o traspaso do poder, malia que o Palacio de Inverno aínda non caera. Esa mesma mañá formouse un comité de tres membros para encargarse do asedio, que Lenin seguía desexando que terminase antes da apertura do Congreso dos Soviets.
A toma do Palacio de Inverno
O plan do Comité Militar Revolucionario de Petrogrado encargado da toma do Palacio de Inverno consistía na formación de dous aneis concéntricos ao redor do edificio, un interior para manter a presión sobre os sitiados —formado principalmente por soldados dos rexementos Pávlovski (ao norte) e Kexholm (ao sur)— e outro exterior para evitar posibles intentos de auxilio das tropas cosacas ou dos cadetes; o cerco incluía a Fortaleza de San Pedro e San Paulo e o cruceiro Aurora. Definiuse unha estrutura de mando tan complicada —criticada polo propio Trotski— que atrasou as operacións. Antonov-Ovseenko, membro bolxevique do CMR, comunicou o plan aos comisarios de rexemento: presentaríase un ultimato ao Palacio e, en caso de non ser aceptado a tempo, a Fortaleza realizaría un sinal cun farol vermello para comezar o bombardeo. As primeiras salvas debían provir do Aurora e debían ser de fogueo; en caso de continuar a resistencia, tanto o cruceiro como a fortaleza comezarían o bombardeo con lume real.
Ao redor das 13:00, un grupo de mariños ocupou o Almirantado e arrestou ao alto mando da Mariña.
Mentres, no Palacio, trala marcha en busca de reforzos de Aleksandr Kerenskii a media mañá, o gabinete reuniuse presidido polo vicepresidente do Goberno, Konoválov, para relevar a Polkóvnikov, cuxo mando parecía insatisfactorio, e nomear ao conservador ministro de Benestar, Kishkin, gobernador xeral a cargo da defensa con poderes ditatoriais. Decidiuse ademais manter a sesión ata ser socorridos polas tropas que se esperaban da fronte ou ser arrestados polos insurxentes. O mando efectivo das tropas do Palacio quedou en mans do viceministro P. I. Palchinski, que se atopou nunha situación grave: falto de víveres, sen plan de defensa, cunha oficialidade confundida e unhas tropas desmoralizadas. Kishkin partiu á próxima sede do Estado Maior para relevar a Polkóvnikov e nomear no seu lugar ao xefe do Estado Maior da rexión militar da capital, o xeneral Bagratuni, acción que só logrou aumentar a confusión reinante no lugar.
Durante a tarde, chegaron reforzos aos atacantes do Palacio de Inverno, mentres que parte das forzas que o defendían retiráronse, sen que lles molestasen os que rodeaban o edificio. Un par de escuadróns de cosacos e algúns cadetes lograron chegar ao Palacio sen que os atacantes lles estorbasen, o que volveu equilibrar a defensa.
Cara á medianoite, un grupo máis de trescentas persoas que contaba con concelleiras, deputados do Congreso dos Soviets e membros do comité executivo dos Soviets de campesiños, entre outros, reuniuse no concello e comezou a marchar cantando A Marsellesa cara ao Palacio, encabezado polo alcalde socialrevolucionario Shreider e o único ministro que non se achaba sitiado, Prokopovich. Na praza de Kazán, xa preto do Almirantado, un destacamento de mariños bloqueoulles o paso, e tras unha axitada discusión o grupo regresou ordenadamente ao concello sen lograr o seu obxectivo.
A segunda sesión: formación do Sovnarkom e decretos revolucionarios
Todos os comisarios gobernamentais eran membros do partido bolxevique, xa que os socialrevolucionarios de esquerda finalmente negáronse a formar parte dun Goberno que non fose de coalición co resto de forzas socialistas e estas retiráronse do Congreso. Lenin presidía o novo Consello de Comisarios do Pobo (Sovnarkom) no que Trotski ocupaba a Comisaría de Exteriores, Lunacharskii, a de Educación; Rykov, a de Interior; Nogin, a de Comercio e Industria; Shliapnikov, a de Traballo; Miliutin, a de Agricultura; Skvortsov, a de Finanzas; Lomov, a de Xustiza; Teodorovich, a de Abastecemento; Avilov, a de Correos e Telégrafos; Stalin, a de Nacionalidades e as forzas armadas quedaban baixo a dirección dun triunvirato formado por Vladimir Antonov-Ovseenko, Pavlo Dybenko e Nikolai Krylenko. A continuación, unha vez elixido o novo VTsIK, o Segundo Congreso dos Soviets quedou clausurado.
A extensión da Revolución
miniatura|Manifestación de traballadores e soldados na Praza da Anunciación preto do Kremlin. [[Nizhnii Novgorod. Outubro 1917.]] Nas cidades máis industrializadas e localidades onde os partidos radicais de esquerda controlaban o soviet local o traspaso de poder realizouse rapidamente. A miúdo a forza necesaria para aseguralo proporcionárono as unidades locais de gardas vermellos ou de soldados das guarnicións. Este patrón seguírono principalmente as cidades industrializadas do país ao norte e leste de Moscova e os Urais. Noutras cidades onde existía unha oposición apreciable, como nas do Volga central, a propia Moscova ou algunhas cidades próximas, a implantación do novo Goberno foi máis lenta e en ocasións tardou case unha semana desde os acontecementos de Petrogrado.
As minorías e a Revolución
No noroeste, Finlandia declarou a independencia, que o novo Goberno recoñeceu o. En Letonia, onde os socialdemócratas pro-bolxeviques eran o principal partido, o futuro da rexión suscitouse dentro dunha federación rusa; as unidades de fusileiros letóns eran unha das principais formacións que apoiaban ao Goberno leninista. En Estonia nacionalistas e prosoviéticos enfrontáronse ata a ocupación do territorio por tropas alemás en febreiro de 1918. miniatura|«Por que non estás no exército?». Cartel de recrutamento do Exército de Voluntarios durante a guerra civil rusa. No sur, a situación en Ucraína era extraordinariamente complexa, con diversos bandos disputándose o control da rexión. Ao comezo, os prosoviéticos e a Rada mantiveron unha alianza inestable contra os seus adversarios e esta promulgou a súa terceira «universal», na que proclamou a súa autoridade na rexión, aínda que non aínda a independencia senón só unha autonomía nun Rusia federal. O envío de tropas gobernamentais á zona para tomala e o temor do Goberno de Petrogrado a unha alianza ucraíno-cosaca empeoraron as relacións entre Petrogrado e Kíiv. A Rada declarou finalmente a independencia o pero os soviéticos tomaron pouco despois Kíiv, aínda que non conseguiron o control da rexión que quedou envolvida nunha guerra con numerosos belixerantes. En Transcaucasia a maioría dos dirixentes armenios, xeorxianos e acerbaixanos non aceptaron o novo Goberno. O, creouse a Comisaría de Transcaucasia como Goberno provisional ata a convocatoria da Asemblea Constituínte.
O Exército e a Revolución
Os dirixentes bolxeviques eran conscientes de que era crucial acabar coa guerra para poder manterse no poder. Ao ignorar os demais países o decreto de paz, o sovnarkom ordenou o o comezo das negociacións para un armisticio con Alemaña; o comandante en xefe en funcións, o xeneral Nikolai Dujonin, negouse e foi relevado. Indicouse aos rexementos que elixisen delegados para empezar as negociacións coas unidades opostas dos Imperios Centrais. Para cando se asinou o armisticio oficial o, a maioría das unidades ía tempo que alcanzaran acordos locais coas unidades inimigas; o armisticio oficial puxo final na práctica á guerra na fronte oriental. Isto lexitimou ao novo Goberno ante os soldados, que vían así cumprido o seu desexo de poñer fin aos combates e volver ás súas casas; a desmobilización comezou antes de final de ano. O día anterior, o Goberno declarara electivos os postos de oficiais, abolira os títulos e as xarreteiras dos oficiais, e traspasara a autoridade militar aos comités electos.
Diocese católica latina de Tonga
Historia
Cedeu ao longo dos anos varias partes do seu territorio para erixir novas circunscricións eclesiásticas: o 23 de xullo de 1847 foi erixida a vigairía apostólica de Nova Caledonia, o 20 de agosto de 1850 a vigairía apostólica do arquipélago das Navegadores, o 27 de marzo de 1863 a prefectura apostólica das Illas Fidxi, e o 11 de novembro de 1935 a prefectura apostólica de Wallis e Futuna.
ARN ribosómico
Procariotas
Pode haber unha ou máis copias dese operón dispersas no xenoma, como sucede en Escherichia coli, que ten sete.
Importancia do ARNr
As características do ARN ribosómico son importantes en medicina e evolución.
Amor vedado
Historia
A súa estrea non tivo lugar ata 50 anos despois da morte do compositor, cando con motivo do ano Gaos, a Orquestra Sinfónica de Galicia baixo a batuta de Víctor Pablo Pérez e as voces de Marta Matheu (soprano), o Albert Montserrat (tenor) e José Antonio López (barítono) xunto co Coro da OSG baixo a dirección de Joan Company, estreou a ópera no escenario Palacio da Ópera da Coruña.
Yunclillos
Toponimia
"Yunclillos" podería ser un diminutivo de Yuncos, mais en documentos mozárabes de 1161 aparece co nome de "Onclelos" e "Oclelos". Segundo estes nomes, Yunclillos podería ser un diminutivo de fonte.
Interaccións proteína-proteína
Homooligómeros e heterooligómeros
O homooligómeros son complexos macromoleculares constituídos por só un tipo de subunidade proteica. A ensamblaxe das subunidades proteicas está guiada polo establecemento de interaccións non covalentes na estrutura cuaternaria da proteína. A alteración dos homooligómeros para volveren ao seu estado inicial de monómeros separados require a miúdo a desnaturalización do complexo. Varios encimas, proteínas transportadoras, proteínas de armazón, e factores reguladores transcricionais levan a cabo as súas funcións en forma de homooligómeros. Nos heterooligómeros interaccionan subunidades proteicas distintas, que son esenciais para controlar varias funcións celulares. A importancia da comunicación entre proteínas heterólogas é mesmo máis evidente durante os eventos de sinalización celular e esas interaccións son só posibles debido a dominios estruturais que forman parte das proteínas (como se describe máis abaixo).
Funicular do Tibidabo
300px|miniatura|Estación inferior do funicular. O Funicular do Tibidabo é un funicular de Barcelona que une a Plaça del Doctor Andreu co Tibidabo. O seu traxecto ten unha lonxitude de 1152 metros e a estación inferior está conectada co Tramvia Blau.
Trátase do primeiro transporte destas características que funcionou en España. Construíuse en pouco máis dun ano, coa participación de Siemens AG, e foi inaugurado ás 15:00 do 29 de outubro de 1901, cun custo total de 697.000 pesetas.
Interaccións proteína-proteína
Propiedades da interface proteína-proteína
A gran maioría das interfaces das IPP reflicten a composición das superficies das proteínas, en vez da das partes centrais da proteína, a pesar de que estas están frecuentemente enriquecidas en residuos hidrofóbicos, especialmente en aromáticos. As interfaces das IPP son dinámicas e frecuentemente planas, aínda que tamén poden ser globulares e sobresaír. Joel Janin, baseándose nas estruturas de tres proteínas (dímero de insulina, tripsina-complexo inhibidor da tripsina pancreática, e oxihemoglobina-Cyrus Chothia) encontrou que eran eliminados entre 1.130 e 1.720 Å de área de superficie do contacto coa auga, o que indicaba que a hidrofobicidade é un factor importante na estabilización das IPPs. Estudos posteriores refinaron a área de superficie agochada da maioría das interaccións a 1.600±350 Å2. Porén, tamén se observaron interfaces de interacción moito máis grandes e foron asociadas con cambios significativos en conformación dun dos membros que intervén na interacción. As interfaces das IPPs mostran complementariedade electrostática e de forma.
As interfaces IPP ensámblanse para mitigar a tensión interfacial proteína-auga (tensión epiestrutural) de determinadas proteínas que se unen.
Métodos para investigar as interaccións proteína-proteína
Existen moitos métodos para detectar as IPPs. Cada un dos métodos ten as súas vantaxes e inconvenientes, especialmente en relación coa sensibilidade e especificidade do método. Os métodos de alto rendemento máis convencionais e máis amplamente utilizados son a proba de dous híbridos de lévedos e a purificación de afinidade acoplada á espectrometría de masas.
Proba de dous híbridos de lévedos
As células do lévedo son transfectadas con dous plásmidos: o isco ou amocelo (proteína que interesa fusionada con dominio de unión ao ADN dun factor de transcrición de lévedo, como Gal4), e a presa (unha libraría de fragmentos de ADNc ligados ao dominio de activación do factor de transcrición. A transcrición de xenes reporteiros non se produce a non ser que o isco e a presa interaccionen entre si e formen un factor de transcrición funcional. Así, a interacción entre proteínas pode inferirse pola presenza dos produtos resultantes da expresión do xene reporteiro.
Suseixo, O Freixo, As Pontes de García Rodríguez
Suseixo é un lugar da parroquia do Freixo no concello coruñés das Pontes de García Rodríguez na comarca do Eume. Segundo datos do INE, no ano 2014 estaba despoboado.
-236
Véxase tamén
Historia ano a ano
Cor dos ollos
Clasificación da cor
A cor dos ollos varía desde os tons máis escuros de castaño aos tons máis lixeiros de azul. Para elaborar unha clasificación estandarizada que á vez sexa simple, pero o suficientemente detallada para as necesidades da investigación, Seddon et al. desevolveron un sistema graduado baseado na cor predominante do iris e na cantidade de pigmento castaño ou amarelo presente. Hai tres cores que determinan, segundo a proporción na que aparezan, o aspecto final do iris: castaña, amarela, e azul. Os iris verdes, por exemplo, conteñen azul e algo de amarelo. Os iris castaños conteñen principalmente castaño.
Ollos grises
miniatura|100px|esquerda|Iris de cor gris aceiro. miniatura|Ollos grises verdadeiros.
Os ollos grises son máis comúns na Europa do norte e leste Os ollos grises poden atoparse tamén en zonas do noroeste de África (Montañas Aurés) entre o pobo shawia (ou chaoui) de Alxeria e no Próximo Oriente, principalmente en Irán, Afganistán (o pobo nuristaní indo-iranio), e Paquistán (o pobo kalasha, tamén indo-iranio).
Ollos verdes
miniatura|130px|dereita|Iris verde claro con algúns tons castaños. miniatura|155px|esquerda|Ollos verdes oliváceos.
Juan Goyarán Leiceaga
Traxectoria
No equipo galego non tivo unha gran continuidade, participando 16 encontros e anotando 6 goles, o que o converteu no máximo anotador do equipo xunto aos seus compañeiros Pintos e Téllez. Ao final dese ano o equipo galego volve a reestruturarse e numerosos xogadores deixan o equipo, entre eles Goyarán, que ficha polo CD Badajoz.
Cor dos ollos
Implicacións médicas
As persoas con iris de cores claras sofren con maior frecuencia dexeneración macular relacionada coa idade (ARMD) ca as de iris escuros; e nelas progresa con máis facilidade a enfermidade. Tamén se observou un maior risco de padecer melanoma uveal nas persoas de ollos azuis, verdes ou grises. Porén, un estudo feito en 2000 suxire que a xente con ollos escuros ten maior risco de sufrir cataratas e debería protexer os seus ollos da exposición directa ao sol.
Heterocromía
A heterocromía do iris é unha condición ocular na que o iris dun ollo é de diferente cor ca o iris do outro ollo (heterocromía completa), ou na que unha parte do iris é de diferente cor ca o resto do iris (heterocromía parcial ou sectoral). É o resultado do exceso ou ausencia relativas de pigmento nun iris ou en parte dun iris, o cal pode ser un carácter herdado ou adquirido por causa dunha doenza ou trauma. É unha condición bastante rara na que a melanina non está repartida uniformente no iris debido a varias posibles causas, que poden ser xenéticas, como o quimerismo, síndrome de Horner e síndrome de Waardenburg.
Public Image Ltd
Public Image Ltd (PiL) é unha banda inglesa de post-punk formada polo vocalista John Lydon (tamén coñecido como Johnny Rotten), o guitarrista Keith Levene e o baixista Jah Wobble, que pasou por posteriores cambios de persoal. Lydon é o único membro constante do grupo.
Policía Autonómica Galega
Organización e administración
Depende organicamente da Dirección Xeral de Policía (Ministerio do Interior) e funcionalmente da Dirección Xeral de Interior e Protección Civil da Xunta de Galicia, segundo as previsións do artigo 25.27 do Estatuto de autonomía de Galicia. miniatura|Vehículo da Policía Autonómica Galega. Cando foi creada o 19 de xuño de 1991, dispoñía de 157 axentes, destinados na capital de Galicia. En 1993 eran 264 axentes e abríronse as catro sedes provinciais, ás que se sumou a de Vigo en 1997. No ano 2000 había 407 axentes, en 2007 eran 420 e en 2016 435 (61 mulleres e 374 homes). O comisario xefe en 2017 é Silverio Blanco Fernández, a xefatura está en Santiago de Compostela, conta con xefaturas provinciais na Coruña, Lugo, Pontevedra e Ourense, e unha xefatura local en Vigo. O parque móbil está composto por 112 vehículos: 65 coches rotulados, 49 camuflados, 4 motos rotuladas e 4 camufladas.
-242
Véxase tamén
Historia ano a ano
Pedro Eguiluz
Como adestrador
Na tempada 1967–68 adestrou o Deportivo da Coruña, descendido de Primeira División, logrando ao final da campaña o ascenso á máxima categoría. O seu substituto foi Cheché Martín.
Redwashing
Redwashing (do inglés red, vermello, e whitewash, branquear ou encubrir), lavado vermello ou lavado de imaxe vermello é unha forma de propaganda na que discursos de esquerda son usados de maneira enganosa para promover a percepción de que unha organización, empresa ou persoa está comprometida coa igualdade social.
Dolores Lombardero
Traxectoria
Ingresou no Instituto Nacional de 2ª Enseñanza de Lugo en xuño de 1925 e en 1926 trasladou o seu expediente a Santiago de Compostela, onde acada o título de Bacharelato en 1928.
Ata a súa xubilación ocupou tamén o posto de inspectora farmacéutica municipal, desde o cal se encargaba das análises das bebidas alcohólicas producidas no municipio (especialmente do control do alcohol metílico), así como da análise de augas e comestibles elaborados (pan, doces, embutidos...). Foi tamén analista da Seguridade Social en Mondoñedo.
Óscar Martínez Cid
Oscar Martínez Cid, nado en Ourense o 9 de marzo de 1979, é un futbolista galego que xoga na demarcación de dianteiro.
Copia por contacto
Desenvolvemento histórico
Trala aparición da fotografía en cor continuouse utilizando este procedemento como un medio para a clasificación das fotografías, aínda que normalmente as follas de contactos obtíñanse por procedementos automáticos.
Vajiravudh
Primeiras reformas
En 1911, estabeleceu os Boy Scouts (ลูกเสือ ) aínda que desapareceron nos últimos anos do seu reinado. A súa coroación foi o 11 de novembro de 1911, á que acudiron invitados reais de Europa e o Xapón, algo inédito en Siam. miniatura|O rei Vajiravudh vestindo o khrui dun avogado. Os primeiros anos da administración de Vajiravudh estiveron en gran parte dominados polos seus dous tíos, os príncipes Damrong e Devawongse. Así e todo, o rei discrepou con Damrong, ministro de Interior, ao negociar este o Tratado Anglo-Siamés de 1909 que cedeu catro sultanatos aos británicos.