cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Reparación do ADN
Roturas de dobre febra
Un equipo de investigadores croatas e franceses expuxeron a radiacións a bacteria Deinococcus radiodurans orixinando moitos fragmentos do seu xenoma para estudaren o mecanismo de reparación das roturas de dobre febra do ADN nese organismo. Atoparon un novo mecanismo de reparación, chamado "annealing de febras dependente de síntese estendida" (ou ESDA, do inglés extended synthesis-dependent strand annealing), na cal cómpren polo menos dúas copias do xenoma, con roturas aleatorias no ADN. Os fragmentos con homoloxías que se solapan utilízanse para sintetizar as febras complementarias que faltan, o que é catalizado pola ADN polimerase I, que estende a febra máis do normal. Os fragmentos así formados teñen a particularidade de que presentan extremos cohesivos, que facilmente poden facer o annealing (unirse por apareamento complementario de bases) e unirse a outros fragmentos complementarios de ADN do conxunto, orixinando fragmentos intermediarios máis grandes. No paso final para formar cromosomas circulares hai un sobrecruzamento por medio de recombinación homóloga dependente de RecA.
Resposta global aos danos no ADN
As células expostas á radiación ionizante, raios ultravioletas ou certos compostos químicos sofren en moitos sitios do seu ADN lesións voluminosas e roturas de dobre febra. Ademais, os axentes que danan o ADN poden danar tamén outras moléculas como proteínas, carbohidratos, lípidos e ARN. A acumulación de danos, especificamente de roturas de dobre febra ou adutos do ADN que fan que quede atascada a forcada de replicación, están entre os sinais estimuladores que se sabe desencadean unha resposta global aos danos no ADN. A resposta global aos danos é unha acción dirixida á preservación das propias células e activa moitas vías de reparación macromolecular, sorteo dos puntos lesionados, tolerancia, ou apoptose. As características comúns da resposta global son a indución de moitos xenes, detención do ciclo celular e inhibición da mitose.
Puntos de control de danos no ADN
Unha importante diana situada augas abaixo da ATM e a ATR é p53, xa que esta proteína cómpre para inducir a apoptose despois dun dano no ADN. O inhibidor da quinase dependente de ciclina p21 é inducido tanto por mecanismos dependentes de p53 coma independentes de p53 e pode deter o ciclo celular nos puntos de control G1/S e G2/M desactivando os complexos ciclina/quinase dependente de ciclina.
A resposta SOS procariota
A resposta SOS consiste nos cambios na expresión xénica que se producen en Escherichia coli e outras bacterias en resposta a grandes danos no ADN. O sistema SOS procariota é regulado por dúas proteínas clave: LexA e RecA. O homodímero LexA é un represor transcricional que se une a secuencias operadoras normalmente denominadas caixas SOS. En Escherichia coli sábese que LexA regula a transcrición de aproximadamente 48 xenes incluíndo os xenes lexA e recA. A resposta SOS está moi estendida entre o dominio Bacteria, mais case sempre está ausente en certos filos bacterianos, como o das espiroquetas. Os sinais celulares máis comúns que activan as respostas SOS son rexións de ADN monocatenario, que se orixinan en forcadas de replicación detidas ou roturas de dobre febra, que son procesadas pola ADN helicase para separar as dúas febras do ADN. No paso de iniciación, a proteína RecA únese ao ADN monocatenario nunha reacción impulsada pola hidrólise do ATP, creando filamentos RecA–ADN monocatenario. Os filamentos RecA–ADN monocatenario activan a actividade de autoprotease de LexA, o cal leva finalmente a que se produza a escisión do dímero LexA, seguida da degradación de LexA. A perda do represor LexA induce a transcrición dos xenes SOS e permite unha indución de sinais, inhibición da división celular e un incremento dos niveis de proteínas responsables do procesamento dos danos.
Reparación do ADN e cancro
A causa de limitacións inherentes aos mecanismos de reparación do ADN, e se as persoas viven o tempo suficiente, finalmente pode dar lugar ao desenvolvemento de cancros. Hai polo menos 34 mutacións en xenes de reparación do ADN humanos que incrementan o risco de cancro. Moitas destas mutacións causan que a reparación do ADN sexa menos efectiva do normal. En particular, o cancro colorrectal non poliposo hereditario está fortemente asociado con mutacións específicas na vía de reparación de discordancias no ADN. Os xenes BRCA1 e BRCA2, que son dous famosos xenes cuxas mutacións supoñen un enorme aumento do risco de cancro de mama nos portadores, están ambos os dous asociados cun gran número de vías de reparación do ADN, especialmente a vía NHEJ (unión de extremos non homólogos) e a recombinación homóloga.
Defectos de reparación do ADN epixenéticos no cancro
Aínda que nos cancros se encontra un gran número de alteracións epixenéticas, as alteracións epixenéticas en xenes para a reparación do ADN, que causan a expresión reducida de proteínas para a reparación do ADN, parecen ser especialmente importantes. Crese que esas alteracións prodúcense cedo durante o proceso de progresión do cancro e probablemente son a causa da inestabilidade xenética característica dos cancros.
A expresión reducida de xenes para a reparación do ADN causa a reparación deficiente do ADN. Cando a reparación do ADN é deficiente os danos no ADN permanecen nas células a un nivel máis alto do normal e este exceso de danos causa un incremento das frecuencias de mutación ou epimutación. As taxas de mutación increméntanse substancialmente nas células que presentan unha defectuosa reparación de discordancias no ADN ou mala reparación recombinacional homóloga (HRR). Os rearranxos cromosómicos e aneuploidías tamén se incrementan nas células con reparación por recombinación homóloga defectuosa.
Frecuencias de epimutacións en xenes para a reparación do ADN
O esquema desta sección mostra algúns axentes que frecuentemente son causantes de danos no ADN, así como exemplos das lesións no ADN que causan, e as vías que teñen que ver con estes danos no ADN. Polo menos existen 169 encimas que se empregan directamente na reparación do ADN ou inflúen nos procesos de reparación do ADN. Deles, hai 83 que se empregan directamente na reparación de 5 tipos de danos no ADN ilustrados no esquema.
En resumo, parece que as alteracións epixenéticas nos xenes de reparación do ADN teñen unha influencia esencial na carcinoxénese.
Reparación do ADN e evolución
O rexistro fósil indica que a vida unicelular comezou a proliferar no planeta nalgún momento durante o período Precámbrico, aínda que non está claro cando empezou exactamente a primeira forma de vida moderna recoñecible. Os ácidos nucleicos convertéronse nas únicas e universais moléculas que codificaban a información xenética, as cales requirían mecanismos de reparación do ADN, que na súa forma básica foran herdados por todas as formas de vida existentes desde o seu antepasado común. A formación dunha atmosfera rica en oxíxeno na Terra grazas á actividade dos organismos fotosintéticos en determinado momento da súa historia (a coñecida como "catástrofe do oxíxeno") e a presenza de radicais libres potencialmente daniños na célula debido á fosforilación oxidativa fixeron necesaria a evolución de mecanismos de reparación do ADN que actuasen e contrarrestasen especificamente o tipo de danos que produce o estrés oxidativo.
Taxa de cambio evolutivo
Como a adaptación normal de poboacións de organismos a circunstancias cambiantes (por exemplo a adaptación dos peteiros dunha poboación de pimpíns á presenza cambiante de sementes duras ou insectos) ten lugar por regulación xenética e recombinación e selección de variantes dos xenes (alelos) e non por transmitir á descendencia danos irreparables no ADN, a protección ante os danos no ADN e a súa reparación non inflúe na taxa de adaptación por regulación xénica e por recombinación e selección de alelos. Por outra parte, a reparación dos danos no ADN e a protección si inflúe na taxa de acumulación de mutacións irreparables herdables vantaxosas, que amplían o código, e fai máis lento o mecanismo evolutivo para a expansión do xenoma de organismos con novas funcionalidades. A tensión entre a evolucionabilidade e a reparación das mutacións e protección aínda ten que ser máis investigada.
Arte clásica
Arte e cultura clásica como herdanza cultural de Occidente
Durante os debates da redacción do Proxecto de Constitución Europea (Tratado de Roma 2004, que finalmente non entrou en vigor), un dos asuntos que máis se discutiu foi cales son as raíces culturais e de civilización de Europa, e si conviña introducir no texto do Tratado unha cita expresa que puxese ou non ao mesmo nivel as raíces clásicas e as raíces cristiás do continente.
Pauline Viardot-García
Vida profesional
Viardot consagrouse no papel de Fidé en Le Prophéte (1849) de Meyerbeer, desenvolveu un método de ensinanza e compuxo canción e operetas, entre elas O último feiticeiro (1869).
Mariña romana
No -267 instituíronse os catro cuestores da mariña (Classici quoestores), cos seus respectivos en catro portos: Ostia, Calis (en Campania), Ariminium (Rimini), e outra sede da cal o nome e localización son descoñecidos.
Pedofilia
miniatura|200px|Escena pedófila nun cadro de [[Martin Van Maele.]]
Alan MacDiarmid
Traxectoria
Doutor en Química pola Universidade de Wiscosin en 1953 e pola de Cambridge en 1955. Ese mesmo ano ingresou como profesor asociado na Universidade de Pensilvania e, en 1964 obtivo a súa praza de profesor numerario. É titular da cátedra Blanchart de Química nesa mesma universidade, cargo que ocupa desde 1988.
El Proletario
El Proletario foi o nome de varias publicacións:
Sobradelo, Xunqueira de Ambía
San Román de Sobradelo é unha parroquia do concello ourensán de Xunqueira de Ambía na comarca de Allariz - Maceda. No ano 2007 tiña 153 habitantes (76 homes e 77 mulleres) distribuídos en 3 entidades de poboación, o que supón unha diminución de 47 habitantes en relación ao ano 2000.
FC Pinar del Río
O FC Pinar del Río é un club de fútbol cubano, da cidade de Pinar del Río. Fundouse en 1978 e compite no Campionato Nacional de Fútbol de Cuba.
Sacagawea
A expedición de Lewis e Clark
En abril, a expedición deixou o Forte Mandan e seguiron polo río Missouri en piraguas. Tiveron que loitar contra a corrente e foron sacados ás beiras do río varias veces. O 14 de maio de 1805, Sacagawea rescatou varios dos artigos que caeron do bote, incluíndo os artigos e os rexistros de Lewis e Clark. Os comandantes da expedición louvaron a súa rápida acción e chamaron ó río Sacagawea na súa honra o 20 de maio de 1805. En agosto de 1805, localizaron unha tribo shoshone e tentaron comerciar por cabalos para cruzar as Montañas Rochosas. Empregaron a Sacagawea para facer de intérprete e descubriron que o xefe da tribo, Cameahwait, era o seu irmán. Os shoshone acordaron intercambiar cabalos co grupo e proporcionáronlles guías para atravesar as frías e estériles Montañas Rochosas. A viaxe foi tan dura que se viron obrigados a comer o sebo das candeas para sobrevivir. Cando descenderon a rexións máis tépedas no outro lado, Sacagawea axudou a recoller e cociñar raíces de camassia para axudarlles a recuperar a forza.
Referendos sobre a bandeira de Nova Zelandia de 2015-2016
Primeiro referendo
O primeiro referendo comenzou o 20 de novembro de 2015 e rematou tres semanas despois, o 11 de decembro de 2015. Os resultados preliminares foron anunciados esa mesma noite, mentres que os resultados oficiais presentáronse o 15 de decembro. Usando un sistema preferencial, pediuse aos votantes clasificar as cinco alternativas para o deseño da bandeira por orde de preferencia. O deseño máis votado enfrontouse á bandeira xa existente no segundo referendo.
Teodosio Vesteiro Torres
Recoñecemento
O personaxe de Vesteiro, como fantasma do Museo do Prado, aparece na novela El Maestro del Prado y las pinturas proféticas (Planeta, 2013) de Javier Sierra Albert.
Old Jerusalem
Historia
O nome Old Jerusalem vén dunha música de Will Oldham; Francisco Silva pensou o título sonante e adoptouno para o seu proxecto musical. Tras mostrar as súas gravacións caseiras aos músicos dos Alla Polacca, deciden facer unha edición de autor conxunta para lanzar Old & Alla nunha edición limitada e numerada. O logro desa edición fixo que ambos os proxectos acabasen por facer copias en CD-R para distribuír polos amigos e a facer unha re-edición. Este logro conduciu Francisco Silva á editora Bor-Land, rapidamente as partes chegan a un acordo para a gravación de April. Francisco entra en 2002 no AMP Estudo e traballa con Paulo Miranda naquel que viría a ser aclamado pola crítica un dos mellores discos de 2003.
Tamén en 2008, Francisco Silva escribiu a letra e interpretou o tema The Raven King, con base no traballo musical de Bernardo Sassetti, para a banda sonora do filme Second Life, de Alexandre Cebrian Valente.
Escarlatina
O tratamento faise a través da administración de antibióticos, constituíndo a penicilina, aínda hoxe, o fármaco de primeira liña, dada a ausencia de resistencia documentada.
O pianista
Sinopse
Dous anos despois, as condicións de vida para os xudeus en Polonia fóronse deteriorando rapidamente, quedando reducidos os seus dereitos: teñen limitada a cantidade de cartos por familia, han de levar brazaletes coa Estrela de David para ser identificados e, a finais de 1940, son obrigados a trasladarse ó Gueto de Varsovia. Aí enfróntanse á fame, ás persecucións e humillacións que os nazis levan a cabo, ademais do medo á morte e as torturas que sempre están presentes. Logo dun tempo, os xudeus son reunidos e deportados ó campo de concentración de Treblinka. No último minuto, Szpilman é salvado dese horrible destino por un policía do gueto xudeu, antigo amigo da familia. Separado dos seus familiares e seres queridos, Szpilman sobrevive, primeiro no gueto como escravo obreiro de unidades de reconstrución alemás e posteriormente agochado no exterior do gueto, confiando na axuda de amigos que non son xudeus e que aínda o recordaban.
Rodaxe
A rodaxe do pianista empezou o 9 de febreiro de 2001, nos Estudos Babelsberg en Alemaña. A rodaxe da película requiriu a recreación do Gueto de Varsovia e a cidade circundante. Aínda que a guerra deixou a cidade en ruínas, a maior parte da mesma foi reconstruída co aspecto que se supón tivo durante a guerra. Vellos barracóns soviéticos foron usados para recrear a cidade en ruínas, pois ían ser destruídos igualmente
O 15 de marzo a rodaxe trasladar ós estudos Babelsberg. A primeira escena que se rodou no estudo foi aquela na que Szpilman é testemuña da resistencia dos xudeus do gueto, que é sufocada polos nazis. Esta foi unha escena tecnicamente complexa utilizando varios dobres e explosivos.
CFM International CFM56
Orixes
Unha razón principal para os intereses de GE na colaboración, en vez de construír un motor de 10 toneladas só, era que o proxecto de Snecma tiña a única fonte de fondos de desenvolvemento para un motor desa clase nese momento. GE estaba considerando inicialmente só contribuír tecnoloxicamente a partir do seu motor CF6 en vez de a partir do máis avanzado F101, desenvolvido para o bombardeiro supersónico B-1 Lancer. A compañía enfrontouse a un dilema cando a USAF anunciou o seu proxecto Advanced Medium STOL Transport (AMST) en 1972 que incluía fondos para o desenvolvemento dun motor de 10 toneladas - xa fose para construír un motor de 10 toneladas con tecnoloxía "limitada" con Snecma, ou un motor semellante con tecnoloxía "avanzada" pola súa conta. Preocupada de quedar cun único motor "limitado" na súa carteira se non conseguía o contrato coa Forza Aérea (no cal competía con Pratt & Whitney e unha división de General Motors co seu motor "avanzado"), GE decidiu solicitar unha licenza de exportación para a tecnoloxía do F101.
Alalakh
Historia
Alalakh floreceu de novo baixo unha dinastía local, entre -1450 e -1350. Un dos documentos desta época, está gravado sobre unha estatua de basalto e que representa ao rei Idrimi. Durante este período varias potencias disputábanse o predominio sobre Siria: Mitanni, de recente fundación, os hititas, os exipcios e os asirios converteron Siria no seu campo de batalla e Alalakh permaneceu case sempre, aínda que ás veces non por vontade propia, na órbita da influencia hitita.
O fundador da dinastía local, á que pertencía tamén Idrimi, foi Niqmepa, quen construíu un palacio real, que foi ampliado polos seus sucesores.
Con todo, segundo o informe da época, esta estatua foi descuberta nun nivel de ocupación que data de varios séculos despois da época en que viviu Idrimi, e foi longo o debate académico sobre a súa historicidade. No entanto, as taboíñas din que Niqmepuh foi contemporáneo do rei Saushtastar de Mitanni, as cales podían parecer soster que a estatua afirma que Idrimi foi contemporáneo de Barattarna, predecesor de Saushtatar.
A historia socio-económica de Alalakh durante o reinado do fillo e do neto de Idrimi, Niqmepuh e Ilim-ilimma está ben documentada por taboíñas escavadas no lugar. O propio Idrimi aparece só raramente nestas taboíñas.
Xunqueira de Ambía, Xunqueira de Ambía
Santa María a Real de Xunqueira de Ambía (do latín "iuncariam", 'lugar onde abondan os xucos') é unha parroquia do concello ourensán de Xunqueira de Ambía na comarca de Allariz - Maceda. No ano 2007 tiña 552 habitantes (269 homes e 283 mulleres) distribuídos en 10 entidades de poboación, o que supón unha diminución de 27 habitantes en relación ao ano 2000.
Ambásidos
Características
Están distribuídos por océanos e ríos de Asia e Oceanía.
Fundación de Roma
Lacio e Italia central
Suponse que o desenvolvemento do asentamento comezou con diferentes poboacións separadas (borgate), situadas nos montes, as cales se uniron para formar Roma. Estudos recentes suxiren que o monte Quirinal foi moi importante nos tempos antigos. Con todo, o primeiro monte en ser habitado parece ser o Palatino (o que confirmaría a lenda), que está no centro da Roma antiga. As súas tres cristas (os montes menores Cermalo ou Germalo, Palatium e Velia) uníronse coas tres cimas do Esquilino (Cispio, Fagutal e Opio), e logo os pobos sobre o monte Celio e a Subura, entre os montes de Rione Moderna, Monti e Opio. Posteriormente, a cidade creceu até abarcar tamén os montes Aventino, Capitolino, Quirinal e Viminal.
Alcano
Características
onde cada liña representa un enlace covalente. O alcano máis sinxelo é o metano cun só átomo de carbono. Outros alcanos coñecidos son o etano, propano e o butano con dous, tres e catro átomos de carbono respectivamente. A partir de cinco carbonos, os nomes derívanse de numerais gregos: pentano, hexano, heptano...
Abundancia dos alcanos na Terra
Na atmosfera hai trazas de gas metano (0,0001%), producido principalmente por organismos como as arqueas, que se atopa, por exemplo, no estómago das vacas.
Abundancia biolóxica
Aínda que os alcanos están presentes na natureza de distintas formas, non están catalogados bioloxicamente como materiais esenciais. Hai cicloalcanos de tamaño de anel entre 14 e 18 átomos de carbono no musk, extraído de cervos da familia Moschidae. Toda a información adicional refírese aos alcanos acíclicos.
Punto de ebulición
Os alcanos experimentan forzas intermoleculares de van der Waals e ao presentarse maiores forzas deste tipo aumenta o punto de ebulición.
Por outra banda, os cicloalcanos tenden a ter maiores puntos de ebulición que as súas contrapartes lineais, debido ás conformacións fixas das moléculas, que proporcionan planos para o contacto intermolecular.
Densidade
A densidade dos alcanos adoita aumentar conforme aumenta o número de átomos de carbono, pero permanece inferior á da auga. En consecuencia, os alcanos forman a capa superior nunha mestura de alcano-auga.
Reaccións con halóxenos
500px|centro
Seán Mac Diarmada
Seán Mac Diarmada, nado como John MacDermott en Kiltyclogher (Condado de Leitrim) o 28 de febreiro de 1883 e finado na prisión de Kilmainham de Dublín o 12 de maio de 1916, foi un revolucionario irlandés e un dos heroes do Alzamento de Pascua de 1916 que posteriormente foron fusilados. Frecuentemente é chamado Sean MacDermott.
Alzamento de Pascua
miniatura|Placa adicada a Seán Mac Diarmada en Dublín en [[lingua irlandesa|irlandés e inglés.]] De todos xeitos, Mac Diarmada case non tomou parte na loita durante o Alzamento a causa da súa discapacidade, mais sempre estivo no cuartel dos rebeldes, Oficina Xeral de Correos. Logo da rendición escapou da execución porque estaba ferido e se mesturou entre outros prisioneiros, mais foi recoñecido por Daniel Hoey e xulgado por unha corte marcial, sendo condenado a morte e executado por un pelotón de fusilamento o 12 de maio de 1916 aos 33 anos. En setembro de 1919, Hoey foi morto dun disparo pola Squal de Michael Collins. O oficial británico Lee-Wilson, que o mandara fusilar, foi máis tarde apresado e executado en Cork por orde directa de Michael Collins durante a Guerra de Independencia Irlandesa.
Bandeira dos Ánxeles
miniatura|dereita|200px|Bandeira de [[Os Ánxeles.]] A Bandeira dos Ánxeles, está composta por un fondo de tres raias marcadas de verde, de ouro e de vermello. As cores representan olivares (verdes), laranxais (o ouro) e viñedos (vermellos). A bandeira foi deseñada por Roy E. Silencioso e E. S. Jones no 1931. O selo da cidade aparece no centro.
Richard Adolf Zsigmondy
Traxectoria
A súa carreira académica comezou na facultade de medicina da Universidade de Viena, pero pronto se cambiou á Universidade Técnica de Viena e máis tarde á Universidade de Múnic para estudar química. En Múnic o seu profesor foi von Miller, e foi onde comezou a súa carreira científica en investigación. Volveu a Austria en 1893 para traballar como un asistente do profesor en Graz. Durante o seu traballo en Graz completou o seu traballo de investigación máis destacado, o traballo na química dos coloides (un tipo de vidro coloreado).
Recoñecementos
O cráter Zsigmondy na lúa chámase así na súa honra.
Balla
Traxectoria
En 2003 lanza o disco "Le Jeu" con temas como "Quero Ser o teu Volkswagen", "Galaxies Erotique" e "A Meu Favor". Como convidadas aparecen as cantantes Sylvie C e Liliana.
No disco "A Grande Mentira" ocorre unha mudanza coa participación vocal de Armando Teixeira. O grupo tamén dá máis concertos. "O Fim da Luta" e "Construí Uma Mentira" foron algúns dos maiores logro.
A colectánea "RESUMO 2000-2008" inclúe o inédito "Tudo (em queda livre)" e un EP con 5 remisturas.
Xosé Manuel Rodríguez Méndez
Xosé Manuel Rodríguez Méndez, nado en Tortoreos (As Neves) en 1965, é un avogado e político galego do BNG.
Forest Whitaker
Forest Steven Whitaker, nado o 15 de xullo de 1961 en Longview, Texas, é un actor, produtor e director estadounidense.
Escaravello da ambrosía
Relación simbiótica
Os escaravellos e as súas larvas aliméntanse do micelio do fungo que queda exposto nas paredes dos túneles e nos chamados esporodoquios, agrupamentos de esporas do fungo. A maioría das especies de escaravellos da ambrosia non inxiren o tecido leñoso, e as serraduras resultantes da escavación dos túneles son empuxadas polo escaravello fóra da galería. Despois dos estados larvarios e pupal, os escaravellos da ambrosía adultos recollen masas de esporas fúnxicas no seus micanxios e abandonan as galerías para atopar unha nova árbore.
Impacto nos bosques
A gran maioría dos escaravellos da ambrosía colonizan árbores mortas e teñen un efecto económico menor ou nulo. Unhas poucas especies poden colonizar árbores vivas estresadas (Xylosandrus). Unhas poucas poden atacar árbores vivas e sas, e as poboacións destes poden chegar a adquirir dimensións epidémicas en rexións invadidas non nativas (Xyleborus glabratus, Euwallacea fornicatus ).
Takahashi
Takahashi (高梁市, たかはしし, Takahashi-shi) é un concello da prefectura de Okayama no Xapón. Está situado ó suroeste da prefectura, e na area da provincia histórica de Bitchū, e na parte San'yō da rexión de Chūgoku, na illa de Honshū. A súa superficie é de 547,01 km² e a poboación de 36.845 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 67,4 h/km².
O Outeiro, Castro, Miño
O Outeiro é un lugar da parroquia de Castro no concello coruñés de Miño na comarca de Betanzos. Tiña 30 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 15 eran homes e 15 eran mulleres.
Bulllet
O primeiro álbum "The Lost Tapes", esencialmente instrumental, foi lanzado pola Loop:Recordings. O disco estaba suxeito a un concepto relacionado coa guerra fría. Un dos convidados era Fuse dos Dealema.
Kalaf revisou ao vivo outra dimensión. Ao vivo tamén colabora o deseñador António Jorge Gonçalves.
Discografía
Outros
Regulacións da Fórmula 1
Historia
En 1950, como resposta ao Campionato Mundial de Motociclismo iniciado en 1949, a Federación Internacional de Automobilismo (FIA) organizou o primeiro Campionato Mundial de Pilotos oficial usando as regras da F1 deseñadas tras a guerra. Estas regulacións esixían o uso de motores atmosféricos de 4,5 litros ou supercargados de 1,5 litros. A organización do campionato, que incorporaba os cinco "maiores" Grandes Premios de Europa, foi unha mera formalización do que xa se corría en anos previos. Os equipos italianos Alfa Romeo, Ferrari, e Maserati, dominaron os primeiros anos, aínda que fabricantes doutras nacionalidades tamén participaron, como o francés Talbot ou o intento británico BRM; incluíndo algúns pilotos privados que participaron en carreiras locais.
Pese ao dominio de Alfa en e, esta atopou forte oposición nos Ferrari normalmente aspirados de 4,5 litros cara ao final de 1951 e decidiron retirarse. Considerando o aumento de custos e a ausencia de competidores serios aos Ferrari, a FIA decidiu que as seguintes dúas tempadas do campionato se competisen usando os autos con motor de 2 litros da Fórmula 2.
En, nun intento por frear as velocidades, a F1 restrinxiu os motores a 1,5 litros non supercargados, unha fórmula vixente por 5 anos. Ferrari puido utilizar os seus experimentados autos con motor intermedio da Fórmula 2 pero preferiu ir un paso máis aló deseñando un sofisticado auto impulsado por un motor V6 a 120º.
A FIA resolveu cambios adicionais para intentar frear o incremento de velocidades, o que requiriu que desde os deseños fosen debuxados desde un persoal de referencia, con estritas restricións para reducir as tolerancias no tamaño da abertura da cabina (que se incrementou), do tamaño dos aleróns e demais elementos aerodinámicos (que se limitaron e reduciron) e do ancho do chasis (que se estreitou) e introduciron exhaustivas verificacións de medidas e rixidez para asegurar que os autos cumprían coa norma. Tamén se reduciu o desprazamento máximo do motor de 3500 cc a 3000 cc e se implementou o uso de pneumáticos rasurados.
Pero non só introducíronse medidas para mellorar a seguridade dos pilotos, tamén para intentar mellorar o espectáculo. Unha delas foi a regra do 107%, a cal obrigaba ás escuadras pequenas na clasificación de cada gran premio, a obter tempos por baixo do 107% do tempo do primeiro clasificado, co fin de evitar as amplas diferenzas entre as escuadras grandes e as máis modestas.
Chasis
A anchura total do monopraza, excluíndo os pneumáticos, non pode ser maior a 1800 mm e a altura total non pode exceder os 950 mm. Aínda que non existe unha lonxitude máxima, as demais normas establecen límites indirectos sobre estas dimensións, e case todos os aspectos do coche levan regulacións de tamaño. En consecuencia, os distintos coches tenden a ter case o mesmo tamaño.
Cambio de marchas
Desde 2014, a caixa de cambio terá unha velocidade máis, facendo un total de oito e debe durar seis carreiras consecutivas, fronte ás cinco de antes. Calquera cambio prematuro supoñerá penalizacións.
Repostos
Ningún piloto pode usar máis dunha caixa de cambios durante seis carreiras consecutivas nos que compita o seu equipo. Se un piloto usa unha caixa de cambios de recambio perderá cinco prazas na grella de saída.
Carreira
A carreira comeza con cinco luces vermellas controladas polo director de carreira da FIA Charlie Whiting. As luces ilumínanse unha por unha de esquerda a dereita en intervalos dun segundo, e logo apáganse á vez logo dun intervalo de entre 4 e 7 segundos, dando comezo a carreira. Se a saída ten que ser abortada por algunha razón, as 5 luces vermellas acenderanse de forma normal, pero no momento da saída, as tres luces de cor laranxa parpadearán. Todos os motores detéñense e o inicio renovarase aos cinco minutos. Se un piloto levanta a man para indicar que non pode iniciar, o xuíz desa fila ondeará unha bandeira amarela, e logo duns segundos, tanto as luces vermellas e laranxas apagaranse e a luces verdes acenderase para indicar outra volta de formación.
Puntuación
O campionato de pilotos e de construtores obtéñeno o piloto e o equipo que máis puntos teñan. En caso de empate, a FIA compara as veces que o piloto acabou a carreira en determinada posición. Neste caso, o que máis veces quede en primeira posición é o gañador, no caso de haber empate, o gañador sería o que máis veces quedase en segunda posición e así ata desfacer o empate.
Coche de seguridade
Os pilotos non deben conducir innecesariamente de xeito lento, errático ou de xeito que se poida considerar potencialmente perigoso para outros competidores. Os pilotos non poden parar en boxes a non ser para cambiar os pneumáticos. Tampouco se lles permite adiantar, a menos que outro piloto de diante entre no pit lane ou diminúa a velocidade cun problema evidente.
Cando se considere seguro pechar o procedemento VSC, avisarase aos equipos a través do sistema de mensaxería oficial. En calquera momento, entre 10 e 15 segundos despois, os paneis de luz FIA cambiarán a verde e os pilotos poderán retomar a carreira. O DRS tamén habilitarase de novo neste momento.
Cando o coche de seguridade estea listo para saír do circuíto, apagará as luces laranxas, indicando aos pilotos que vai a retirarse. Os pilotos deben continuar en formación ata cruzar a liña de saída, onde as luces verdes indican que son libres para volver correr. Non obstante, o DRS non se reactivará ata completar dúas voltas de carreira.
En circunstancias excepcionais, como no caso de mal tempo, a carreira pode comezar detrás do coche de seguridade, que parpadeará luces laranxas dez minutos antes da saída para indicalo. Cando estas luces se apaguen a verde, o coche de seguridade liderará arredor do circuíto en orde da grella.
Non se permite adiantar nesta primeira volta, a non ser que un coche teña problemas para afastarse da grella, nese caso o condutor defunto pode pasar coches para recuperar a súa posición orixinal. (Se non pode recuperar esa posición antes do final da liña, debería agacharse e unirse á carreira unha vez que o campo superou a saída do pit lane). thumb|Panel de LED indicando que a carreira interrompíuse Se se considera necesario un coche de seguridade para o comezo dunha carreira debido ao tempo húmido, se é posible, comezará unha saída normal unha vez que a pista se considere segura para a carreira. No proceso verase como o coche de seguridade regresa ao pit lane e os coches montados na rede ao comezo. Se as condicións non melloran o suficiente para un arranque permanente, pódese empregar un arranque continuo.
Plasticidade fenotípica
miniatura|300px|A plasticidade fenotípica pode definirse como a capacidade dun [[xenotipo de producir máis dun fenotipo cando se expón a diferentes ambientes.]] miniatura|300px|En moitos casos de plasticidade fenotípica, os cambios nas condicións ambientais (por exemplo, a temperatura) causan que se [[expresión xénica|expresen diferentes xenes nun organismo.]] A plasticidade fenotípica refírese a calquera cambio nas características dun organismo en resposta a un sinal ambiental, é dicir, a propiedade dun xenotipo de producir máis dun fenotipo cando o organismo se encontra en diferentes condicións ambientais. Os cambios nos fenotipos dependen de factores como o pH, humidade, temperatura, fotoperíodo, estacionalidade, entre outros. Á súa vez, esta plasticidade pódese expresar tamén como cambios químicos, fisiolóxicos, do desenvolvemento, morfolóxicos, de conduta etc., en resposta á variación destes sinais ambientais.
Plasticidade na dieta
Os cambios na composición de nutrientes na dieta (a proporción de lípidos, proteínas e carbohidratos) poden ocorrer durante o desenvolvemento (por exemplo o destete) ou con cambios estacionais na abundancia de diferentes tipos de alimentos. Estes cambios na dieta poden causar plasticidade na actividade de determinados encimas dixestivos no bordo en cepillo do intestino delgado. Por exemplo nos primeiros días despois de eclosionar, as crías de pardal (Passer domesticus) fan unha transición desde unha dieta de insectos, alta en proteínas e lípidos, a outra de sementes que contén principalmente carbohidratos; este cambio dietario está acompañado dun incremento ata do dobre da actividade do encima maltase, que dixire carbohidratos. Aclimatar animais a unha dieta rica en proteínas pode incrementar a actividade da aminopeptidase-N, que dixire as proteínas, como se viu en anfibios.
Lois Pena
Traxectoria
Foi secretario da UGT de Vigo. Nas eleccións municipais de 1983 encabezou a candidatura do PSdeG-PSOE á alcaldía de Cangas e foi elixido alcalde co apoio da CIGA e Coalición Popular. Nas municipais de 1987 volveu ser cabeza de lista do PSdeG e foi elixido alcalde por maioría absoluta. En 1988 decidiu subir o imposto de contribución urbana, o que provocou unha onda de protestas e unha revolta veciñal. Dimitiu o 5 de abril de 1990. Cangas foi gobernado por unha xestora municipal.
Pratt & Whitney JT8D
O Pratt & Whitney JT8D é un motor turboventilador de baixo índice de derivación (0,96 a 1), introducido por Pratt & Whitney en febreiro de 1963 co voo inaugural do Boeing 727. Fi unha modificación do turborreactor Pratt & Whitney J52, que equipaba ao avión de ataque da Armada estadounidense A-6 Intruder. O Volvo RM8 é unha versión con postcombustión que foi licenzado en Suecia para o caza Saab 37 Viggen. Pratt & Whitney tamén vendeu versións estáticas para plantas de enerxía e para a propulsión de barcos coa designación FT8.
Tamano
Tamano (玉野市, たまのし, Tamano-shi) é un concello da prefectura de Okayama no Xapón. Está situada ó suroeste da prefectura, e na area da provincia histórica de Bizen, e na parte San'yō da rexión de Chūgoku, na illa de Honshū. A súa superficie é de 103,63 km² e a poboación de 65.082 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 628 h/km².
Álxebra de Lie
En matemáticas, unha álxebra de Lie é a estrutura alxébrica definida sobre un espazo vectorial, asociada habitualmente aos grupos de Lie e empregadas no estudo xeométrico deses propios grupos e doutras variedades diferenciábeis. O vocábulo "álxebra de Lie" (referido a Sophus Lie) foi creado por Hermann Weyl na década de 1930, para o que se denominaba "grupo infinitesimal".
Exemplos
Este subespazo é de dimensión finita (e igual á do grupo), dado que se corresponde co espazo tanxente na identidade. Ademais herda a estrutura de álxebra de Lie definida no punto anterior e denomínase a álxebra de Lie asociada ao grupo G.
Clasificación das álxebras de Lie
As álxebras de Lie reais e complexas poden clasificarse ata un certo grao, e esta clasificación é un paso importante cara a clasificación dos grupos de Lie. Cada álxebra de Lie real ou complexa finito-dimensional preséntase como a álxebra de Lie dun único grupo de Lie simplemente conexo real ou complexo (teorema de Ado), mais pode haber máis dun grupo, aínda máis dun grupo conexo, dando lugar á mesma álxebra. Por exemplo, os grupos SO(3) (matrices ortogonais 3×3 de determinante 1) e SU(2) (matrices unitarias 2×2 de determinante 1), dan lugar á mesma álxebra de Lie, que resulta R³ co produto vectorial. Unha álxebra de Lie é abeliana se o corchete de Lie se anula, é dicir [x, y] = 0 para todo x e y. Máis xeralmente, unha álxebra de Lie A é nilpotente se a serie central é descendente
Subprefectura de Kushiro
miniatura|300px|Localización da subprefectura de Kushiro en Hokkaidō A Subprefectura de Kushiro (釧路支庁, くしろしちょう, Kushiro-shichō) é unha subprefectura da prefectura de Hokkaidō do Xapón. Ten 5.996,38 km² de superficie e unha poboación de 271.196 habitantes (2004). A súa capital é Kuxiro-shi.
Lamelas, Leiro, Miño
Lamelas é un lugar da parroquia de Leiro no concello coruñés de Miño na comarca de Betanzos. Tiña 7 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 3 eran homes e 4 eran mulleres.
Macroglobulinemia de Waldenström
Etioloxía
O feito de ter familiares de primeiro grao afectos aumenta o risco, téndose identificada unha agregación familiar. Demostrouse unha asociación entre a MW e o locus 6p21.3 no cromosoma 6.
Tratamento
O tratamento da MW depende da sintomatoloxía. Os casos que non manifesten síntomas non precisan tratamento ningún, seguindo nestes casos unha conduta expectante e realizando controis periódicos nos servizos de hematoloxía. Polo xeral, reciben tratamento os pacientes con MW que presenten síntomas constitucionais como fatiga, perda de peso ou suor nocturno; síndrome de hiperviscosidade, anemia e trastornos da coagulación; hepatomegalia ou esplenomegalia; e linfadenopatías. Existen diferentes fármacos aprobados para o tratamento da MW, entre os que destacan:
Paraíba
Xeografía
Uns 66% do territorio do estado encóntranse entre os 300 e os 900 metros de altitude. O punto máis alto do estado é o Pico do Jabre, que ten unha altitude de 1.197 msnm.
Remedios Varo
A obra de Varo evoca un mundo xurdido da súa imaxinación onde se mestura o científico, o místico, o esotérico e o máxico.
Período de 1924 a 1941
Integrouse no grupo surrealista catalán Logicofobista, que pretendía representar os estados mentais internos da alma, empregando formas suxestivas de tales estados. Durante a súa colaboración con este grupo, Remedios Varo pintou L’Agent Double, obra que anticipaba o seu estilo persoal. En maio de 1936 participou nunha histórica exposición Loxicofobista da librería Catalònia de Barcelona xunto a Artur Carbonell, Leandre Cristòfol, Àngel Ferrant, Esteve Francès, Gamboa-Rothwoss, A.G. Lamolla, Ramon Marinel•lo, Joan Massanet, Maruxa Mallo, Àngel Planells, Jaume Sans, Nadia Sokolova e Joan Ismael.
Etapa mexicana
O ano 1949 regresou a México, onde continuou co seu labor de ilustradora publicitaria. En 1952 casou de novo, esta vez co político austríaco Walter Gruen, con quen permaneceu ata o seu pasamento. En 1955, presentou ao público os seus traballos nunha primeira exposición colectiva, na galería Diana da Cidade de México, seguida o ano seguinte dunha exposición individual.
En 1952 casou con Walter Gruen, un político refuxiado austríaco devoto da súa obra, que a convenceu para que se dedicase exclusivamente á pintura e lle proporcionou a estabilidade.
Xuízo
O ano 2000, Walter Gruen, o seu viúvo, doou a colección de obras de Remedios Varo ao Museo de Arte Moderno de México. A maioría desas obras foron mercadas legalmente a coleccionistas privados que á súa vez as adquiriran legalmente en galerías. Foron declaradas monumento artístico mexicano o 26 de decembro de 2001.
En marzo de 2005 o Instituto Nacional de Belas Artes de México apelou o ditame, o que se suspendeu temporalmente no que as instancias xudiciais competentes revisaban o caso.
Beltrán de la Cueva
Beltrán de la Cueva, nado en Úbeda (Xaén) en 1443 e finado en Cuéllar o 1 de novembro de 1492, foi un nobre castelán.
David Copperfield
Cando non actúa, dirixe a súa propia cadea de once illas resort nas Bahamas, chamadas "Musha Cay and the Islands of Copperfield Bay".
Metilamina
Seguridade
A dose letal LC50 para o rato é de 2400 mg/m3. A metilamina é tamén unha das substancias controladas nalgúns países, porque pode usarse para a fabricación de drogas; por exemplo, nos Estados Unidos está controlado pola DEA (United States Drug Enforcement Agency), que a ten incluída na Lista 1 de substancias, xa que pode utilizarse como precursor da metanfetamina.
Miñóns, Buxantes, Dumbría
Miñóns é un lugar da parroquia de Buxantes no concello coruñés de Dumbría na Comarca de Fisterra. Tiña 52 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales eran 23 homes e 29 mulleres.
Pratt & Whitney JT3D
O Pratt & Whitney JT3D é un dos primeiros motores turboventilador derivado do turborreactor Pratt & Whitney JT3C. Foi encendido por vez primeira en 1958 e o seu primeiro voo foi en 1958 a bordo dun B-45 Tornado de probas. Foron fabricados máis de 8 000 JT3D entre 1959 e 1985. A meirande parte dos motores JT3D aínda están en servizo hoxe en día nos avións militares, sendo coñecido coa designación TF33 na USAF.
Souvlaki
En outubro de 2016 Pitchfork Media situouno no número 2 da súa lista dos 50 mellores álbums de shoegaze de todos os tempos.
Ribas, Losón, Lalín
Ribas é un lugar da parroquia de Losón, no concello pontevedrés de Lalín, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2008 tiña 43 habitantes (20 homes e 23 mulleres), o que supón unha diminución de 1 habitante con respecto ao ano 2000.
Pazo de Galegos
Historia
O pazo foi visitado en 1690 pola raíña Mariana de Neoburgo, esposa de Carlos II, segundo pode lerse na inscrición do lintel do portón de entrada: "El 15 de abril de 1690 durmió en esta casa la Reina Nuestra Señora Doña Mariana de Neoburgo, mujer del rey Nuestro Señor don Carlos II, viniendo de La Coruña en Romería a Nuestro Santo Apóstol Santiago."
Martti Rautanen
Martti Rautanen, nado o 10 de novembro de 1845 en Tikopis, Ingria (no presente parte de Rusia) e finado o 19 de outubro de 1926 en Olukonda, Namibia, foi un pastor luterano finlandés coñecido tamén polo alcume de Nakambale ("home do chapeu").
Gozón
Gozón é un concello do Principado de Asturias. En 2014 tiña unha poboación de 10.675 habitantes. Limita ao norte co mar Cantábrico, ao oeste con Avilés, ao leste con Carreño e ao sur con Corvera. No seu termo municipal atópase o Cabo de Peñas, extremo setentrional de Asturias.
Artegrove
Obxectivos e actividades
O principal obxectivo desta asociación é o de difundi-la arte nas súas distintas manifestacións, e conseguir que o público en xeral, e sobre todo os nenos, aprendan a coñecelo e amalo. Por ese motivo, a asociación vén realizando desde a súa fundación diversas actividades como exposicións propias, talleres, cursos, visitas a outras exposicións ou concursos de debuxo e pintura para os nenos. Como exemplo das actividades desenvolvidas por Artegrove pódese citar unha exposición itinerante sobre o Camiño de Santiago Portugués, en colaboración coa Escola Utopía do Porto, que percorreu durante todo o ano 2010 diferentes localidades portuguesas e galegas ó longo do Camiño, comezando en xaneiro en Porto e rematando en decembro en Santiago de Compostela.
Artegrove colabora co concello do Grove nas actividades que este lle requira, como por exemplo, colaborar na decoración das carrozas da Cabalgata de Reis ou exercer de xurado nos concursos infantís de debuxo que organiza o concello ou outras asociacións sociais. No ano 2006 realizou un mural colectivo no que expresaba todo o horror que provocou a vaga de incendios forestais que asolou boa parte de Galicia no mes de agosto.
Queen (álbum)
Queen é o álbum de estrea da banda inglesa de rock Queen, publicado o 13 de xullo de 1973. Foi gravado nos Trident Studios e De Lane Lea Music Centre en Londres, coa produción de Roy Thomas Baker, John Anthony e Queen.
Awn Shawkat Al-Khasawneh
Awn Shawkat Al-Khasawneh (en árabe: عون الخصاونة), nado o 22 de febreiro de 1950, é o actual Primeiro Ministro de Xordania. Foi xuíz na Corte Internacional de Xustiza a partir de 2000, e foi reelixido para servir durante outro termo de nove anos o 6 de novembro de 2008.
Thoissey
Demografía
Forma con Saint-Didier-sur-Chalaronne a aglomeración urbana de Thoissey. Ten a peculiaridade de que aínda que o nome achégao Thoissey, Saint-Didier ten a maioría da poboación e da superficie. A área da aglomeración é de 26,32 km² e a súa poboación é de 3.617 persoas (censo de 1999).
Lipoproteína
miniatura|Estrutura dun [[quilomicron. ApoA, ApoB, ApoC, ApoE (apolipoproteínas); T (triacilglicéridos); C (colesterol); verde (fosfolípidos).]] miniatura|300px|Metabolismo das lipoproteínas plasmáticas. Unha lipoproteína é un complexo formado por elementos proteicos e lipídicos, que se manteñen unidos por enlaces non covalentes, que se encontra no sangue. Cada unha das lipoproteínas posúe unha masa molecular, estrutura e densidade características. Á porción proteica da lipoproteína denomínase apolipoproteína. A súa misión é transportar os lípidos insolubles polo sangue.
Hiperlipidemia
Tipo I
A hiperlipidemia tipo I prodúcese por unha acumulación de quilomicrons. Existen dous defectos xenéticos coñecidos que poden orixinar esta enfermidade: a deficiencia da lipoproteína lipase e a deficiencia de ApoC-II. A lipoproteína lipase escinde os lípidos mentres que a ApoC-II reforza a actividade de tal encima. Os pacientes afectos presentan unhas concentracións moi elevadas de triglicéridos, ata 1.000 mg/dl, que poden producir acumulacións de graxa na pel (xantelasmas) ou incluso pancreatite aguda.
Tipo II
Na hiperlipidemia tipo II hai unha acumulación de LDL, producido na maior parte das ocasións por defectos xenéticos na síntese, maduración ou función do receptor de LDL. As persoas que só teñen un xene alterado amosan niveis moi elevados de triglicéridos, dado que a enfermidade ten un carácter dominante. As persoas cos dous alelos mutados padece unha enfermidade máis grave, con moito risco de infarto de miocardio antes dos 20 anos.
Manuel Cordero Pérez
Traxectoria
Durante a guerra civil exerceu como concelleiro e deputado provincial de Madrid e en Barcelona dirixiu El Socialista Gallego. Ao rematar a guerra exiliouse en Francia, despois trasladouse a Casablanca onde embarcou no vapor Katiola rumbo a Arxentina en decembro de 1940. En Bos Aires colaborou na prensa socialista La Vanguardia e La Revista Socialista, mentres a súa esposa traballaba de modista para poder subsistir. Cando aínda non se cumprira o ano da súa chegada, enfermou e foi internado no hospital Tornú, onde faleceu o 24 de abril de 1941. Enterrárono no mausoleo do Centro Gallego e despediron os seus restos Castelao, Augusto Barcia Trelles e Luis Jiménez de Asúa.
Bray Wanderers A.F.C.
Rexistros europeos
Total:
Bugatti Type 13
Tipo 17
Tamén produciuse outra versión, o Tipo 17. Usou unha distancia entre eixes de 2550 mm. Compartiu o seu radiador hexagonal e a suspensión traseira co Tipo 15.
Tipo 22
miniatura| [[Bugatti modelo T22,de 1913 carrozaría vinet de tres asentos]]
O Tipo 15 foi actualizado en 1913 como o Tipo 22. Tiña unha carrozaría máis longa de camiños, un radiador oval e béstas de cuarto de círculo.
Tipo 23
Unha versión de dúas válvulas do Tipo 17 cunha carrozaría de cola de barco construíuse en 1913 como o Tipo 23. Tamén tiña o radiador oval do Tipo 22.
Torcieu
Torcieu é unha vila francesa do departamento do Ain, na rexión de Ródano-Alpes.
Liase
Son encimas da clase IV que levan a cabo reaccións bioquímicas nas que se eliminan grupos por medio da rotura dun enlace, xeralmente entre dous átomos de carbono, entre carbono e osíxeno, entre carbono e nitróxeno ou entre carbono e xofre, para formar un dobre enlace. Tamén poden funcionar á inversa, catalizando a formación destes enlaces por medio da adición dun grupo ao dobre enlace. Por exemplo o encima adenilato ciclase, que cataliza a seguinte reacción, sería unha líase.
Francisco Portela Pérez
Francisco Portela Pérez, nado en Pontevedra en 1864 e finado na mesma cidade o 12 de xullo de 1948, foi un xornalista galego.