cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lauburu
Nome
Aparece a súa proposta de lábaro, o lauburu. Apoiándose nas verbas "lau" que significa catro e " buru" co significado de cabeza, buscouse un símbolo no que aparecesen estas características, un dos moitos motivos astrais de orixe preromana indoeuropea e que se conservan no norte de España como motivo ornamental. Son moitos os autores e investigadores da cultura vasca que tratan a orixe ancestral e milenaria deste símbolo, aínda que recoñecen que non se atopan en Euskadi restos ou achados do mesmo até o século XVI.
Batalla das fronteiras
Charleroi e Mons
miniatura|dereita|350px|Mapa das batallas de [[Charleroi e Mons, 21-24 agosto.]] Para o 20 de agosto, o V Exército francés concentrouse ao longo de 40 quilómetros, co centro en Charleroi e estendéndose cara o leste ata a fortaleza belga de Namur. Á esquerda, despregáronse reforzos do Corpo Expedicionario británico. As forzas francesas ascendían a 15 Divisións, pero varias tiveron que ser desprazadas a Lorena debido ao contraataque alemán de Rupprecht. Pola súa parte, os alemáns reuniran 38 Divisións procedentes do II Exército a cargo do Xeneral Karl von Bülow e do III Exército no suroeste.
A pesar da inferioridade numérica, Joffre, ordenou a Lanrezac atacar aos alemáns. Porén, Büllow anticipouse e atacaou en varios puntos, creando dúas cabezas de ponte que a artillería francesa non puido destruír. O 22 de agosto, tres Corpos do exército de Büllow atacaron a todo o V Exército francés, durando a loita ata o día seguinte. Entón, o III Exército alemán cruzou o río Meuse e atacou frontalmente ás forzas de Lanrezac. O Corpo ao mando do Xeneral Franchet d'Esperey resistiu e contraatacou con éxito. A pesar disto, a retirada do IV Exército nas Ardenas e a caída de Namur, forzou a Lanrezac a retirarse.
O 22 de agosto, o Corpo Expedicionario británico avistou a cabalería do I Exército alemán do Xeneral Alexander von Kluck ao suroeste de Bélxica. O comandante en xefe británico Sir John French ordenou un ataque, subestimando o continxente xermano. Os británicos sumaban uns 70 000 homes, mentres que os alemáns eran uns 160 000. Afortunadamente para eles, o ataque foi abortado e o Corpo Expedicionario despregouse na liña Mons-Condé Canal tomando posicións defensivas.
933
Mortes
Historia ano a ano
Célula estrelada pancreática
miniatura|[[cultivo celular|Cultivo de células estreladas pancreáticas.]] miniatura|300 px|Activación das células estreladas pancreáticas na pancreatite crónica e no cáncer de páncreas. Ilustration de (R.Jaster, 2004). As células estreladas pancreáticas son células similares a miofibroblastos con forma estrelada presentes no páncreas, que poden cambiar dun estado quiescente a un estado activado. Foron descubertas por Saotome et al en 1997. Teñen bastantes similitudes coas células estreladas hepáticas.
Saab JAS 39 Gripen
En 1979 o goberno sueco comezou a desenvolver estudos para un avión capaz de realizar misións de caza, ataque e recoñecemento para substituír os Saab 35 Draken e 37 Viggen. Un novo deseño de Saab foi seleccionado e desenvolvido como o JAS 39, voando por vez primeira en 1988. Tras dous accidentes durante as probas e despois de modificar o software de control de voo, o Gripen entrou en servizo coa Forza Aérea de Suecia no ano 1997. Variantes melloradas con aviónica máis avanzada e adaptacións para tempos máis longos de misión comezaron a entrar en servizo en 2003.
Orixes
O avión preferido era un aparello monomotor, lixeiro e monopraza que usase tecnoloxía fly-by-wire, canards, e que fose aerodinamicamente estable. A planta motriz escollida foi o Volvo-Flygmotor RM12, un derivado fabricado baixo licenza do General Electric F404-400; as prioridades no deseño do motor eran a redución de peso e de número de compoñentes. O 30 de xuño de 1982, coa aprobación do Riksdag, a FMV emitiu contratos por valor de 25 700 millóns de coroas suecas a Saab, cubrindo cinco prototipos e un grupo inicial de 30 avións de produción. En xaneiro de 1983 un Viggen foi convertido para probar a aviónica prevista para o JAS 39, como os controis fly-by-wire. O JAS 39 recibiu o nome Gripen (grifón) a través dunha competición pública, que é a heráldica do logotipo de Saab.
Probas, produción e melloras
O primeiro pedido incluía unha opción por outros 110 avións exercida en xuño de 1992. O segundo grupo consistía en 96 JAS 39A monopraza e 14 JAS 39B bipraza. A variante JAS 39B é 66 cm máis larga que a JAS 39A para acomodar un segundo asento, que tamén necesitaba a eliminación do canón e a diminución da cantidade de combustible interna. En abril de 1994 completáranse xa cinco prototipos e dous Gripen de produción; aínda que non se seleccionara un mísil BVR (máis aló do alcance visual). En xuño de 1997 pedíuse un terceiro grupo composto por 50 monoprazas mellorados JAS 39C e 14 biprazas JAS 39D, coñecidos como 'Turbo Gripen', con compatibilidade OTAN para exportación. Os avións do grupo 3, entregados entre 2002 e 2008, teñen unha aviónica máis potente e actualizada, capacidade de repostaxe en voo, e un sistema de xeración de osíxeno a bordo para misións de longa duración. A repostaxe en voo foi probada cun prototipo especialmente equipado usando un VC10 da Royal Air Force en 1998.
Usabilidade e mantemento
Durante o proceso de deseño deuse unha gran prioridade a facilitar e minimizar o mantemento do avión; ademais dun deseño doado de menter, moitos subsistemas e compoñentes precisan pouco ou ningún mantemento. Os avións están equipados cun Sistema de Monitoreo de Saúde e Uso (HUMS) que monitoriza o rendemento de varios sistemas, e proporciona información aos técnicos para axudar no mantemento. Saab realiza un programa continuo de melloras; a información do HUMS e outros sistemas pode enviarse para ser analizada. Segundo Saab, o Gripen ten un "50% menos de custos operacionais que o seu mellor competidor".
Suráfrica
miniatura|250x250px|Gripen C da Forza Aérea de Suráfrica En 1999 Suráfrica asinou un contrato con BAe/Saab para a compra de 26 Gripen C/D con pequenas modificacións para cumprir cos seus requisitos. Asentregas á Forza Aérea de Suráfrica comezaron en abril de 2008 e en abril de 2011 entregáranse 18 avións (nove monoprazas e nove biprazas). Saab considerou establecer a súa Gripen Fighter Weapon School na base aérea de Overberg en Suráfrica, pero en xullo de 2013 descartou esa opción debido á falta de apoio local para a iniciativa. Tailandia é unha alternativa que tamén considerou, así como a base aérea checa de Čáslav.
Tailandia
Saab entregou tres Gripen en abril de 2013, e tres máis en setembro dese ano. Ese mesmo mes o mariscal da Forza Aérea Prajin Jantong dixo que Tailandia estaba interesada en mercar seis avións máis nun futuro próximo, pendentes da aprobación do goberno. O comandante supremo talilandés, o xeneral Thanasak Patimapragorn, dixo que a Forza Aérea ten a intención de que os sistemas de información do Gripen sexan integrados nos sistemas do Exército e a Armada. As Forzas Armadas inauguraron oficialmente o Sistema Integrado de Defensa Aérea do Gripen durante 2014.
Brasil
En outubro de 2008 Brasil seleccionou tres finalistas para o seu programa de caza F-X2: o Dassault Rafale B/C, o Boeing F/A-18E/F Super Hornet, e o Gripen NG. A Forza Aérea Brasileira planeou inicialmente mercar polo menos 36 avións, coa posibilidade de chegar aos 120 posteriormente, para substituír aos seus Northrop F‐5EM e Dassault Mirage 2000C. En febreiro de 2009 Saab presentou unha oferta por 36 Gripen NGs. A principios de 2010 o informe de avaliación final da Forza Aérea situou ao Gripen á cabeza, sendo un factor decisivo os menores custos por unidade e de operación. En medio de atrasos por mor a problemas económicos, houbo informes no ano 2010 sobre a elección do Rafale, e en 2011 sobre a do F/A-18. O 18 de decembro de 2013 a presidenta Dilma Rousseff anunciou a selección do Gripen NG. Os factores clave foron as oportunidades de fabricación domésticas, transferencia de tecnoloxía completa, participación no seu desenvolvemento, e potenciais exportacións a África, Asia e Latinoamérica; Arxentina e Ecuador están interesados en mercar o Gripen a través do Brasil, e México é considerado un comprador potencial. Outro factor foi a desconfianza cara os Estados Unidos debido ao escándalo de vixilancia da NSA. O Gripen non é inmune á presión estranxeira: o Reino Unido pode usar a súa porcentaxe do 30% de compoñentes no Gripen para vetar a venda a Arxentina pola disputa das illas Malvinas, polo que os arxentinos están considerando outros avións no seu lugar. miniatura|250x250px|F-39E Gripen do Brasil O 24 de outubro de 2014 Brasil e Suecia asinaron un contrato de 39 300 millóns de coroas por 28 Gripen E (monoprazas) e 8 Gripen F (biprazas) que serían entregados entre 2019 e 2024 e mantidos ata 2050; o goberno sueco proporconará un préstamo por 25 anos, cun 2,19% de intereses, para a compra. Polo menos 15 avións serán montados no Brasil e compañías do país estarán involucradas na súa fabricación; os Gripen F serán entregados máis tarde. Houbo un aumento de prezo de case 1 000 millóns de dólares dende a selección do avión debido aos desenvolvementos solicitados polo Brasil, como o "Wide Area Display" (WAD), unha pantalla táctil panorámica de 19 por 8 polgadas. O paquete de compensación estableceuse en 9 000 millóns de dólares, ou 1,7 veces o valor do pedido. A Armada do Brasil está interesada no Gripen Maritime para substituír aos seus Douglas A-4KU Skyhawk embarcados. En 2015 Brasil e Suecia pecharon o trato para desenvolver o Gripen F, designado F-39 polo Brasil.
Austria
Austria está considerando substituír os seus cazas Eurofighter Typhoon co Gripen debido á obsolescencia e aos custos, xa que todos eles son do lote 1 e deberían ser actualizados.
Bulgaria
No mes de abril de 2020 Lockheed Martin foi contratada polo goberno estadounidense para producir F-16V para Bulgaria, e estímase que estarán completos en 2027.
Croacia
O 24 de outubro de 2015 Suecia anunciou a oferta dos seus Gripen C/D para a requerimento de substitución dos cazas de Croacia, tras unha solicitude de información do Ministerio de Defensa croata no mes de xuño para mercar entre 8 e 12 avións novos que substituísen os seus MiG-21bis. O programa extenderiase dende 2015 ata 2024 e agardábase ter os fondos dispoñibles para o novo avión en 2019. O 29 de marzo de 2018 o goberno croata elixiu a oferta israelí por cazas 12 F-16C/D Barak 2020 por diante do Gripen; esta venda detívose en xaneiro de 2019 despois de que os Estados Unidos non aprobasen a venda de Israel do avión modificado a Croacia. Suecia enviou outra resposta en setembro de 2020 tras unha segunda solicitude de propostas identificando os requisitos emitidos por Croacia na primavera de 2020 por 12 cazas. A segunda solicitude abriu a competición tanto a avións novos como usados. O 28 de maio de 2021 o primeiro ministro croata Andrej Plenković anunciou que o seu goberno mercará 12 cazas franceses Rafale F3R usados para a Forza Aérea de Croacia.
Eslovaquia
En febreiro de 2018 o Ministerio de Defensa eslovaco anunciou o lanzamento dun novo estudo para examinar ofertas dos gobernos dos Estados Unidos e Suecia polo F-16V Viper e o Gripen para substituír aos MiG-29 eslovacos. O 11 de xullo de 2018 o Ministerio de Defensa eslovaco anunciou que mercaría 14 F-16V Block 70/72 en vez de Gripen C. O paquete dos F-16V incluía munición, adestramento e loxística por 1 589 millóns de euros. A oposición política, entre eles o antigo ministro de defensa Ľubomír Galko, criticou a falta de transparencia no acordo.
Finlandia
En xuño de 2015, un grupo de traballo establecido polo Ministerior de Defensa finés propuxo iniciar un programa para substituír a frota de F/A-18 Hornet da Forza Aérea; recoñeceu cinco tipos potenciais: Boeing F/A-18E/F Super Hornet, Dassault Rafale, Eurofighter Typhoon, Lockheed Martin F-35, e Saab Gripen. En decembro de 2015 o Ministerio de Defensa fines enviou unha carta ao Reino Unido, Francia, Suecia e os Estados Unidos, informando que lanzara o HX Fighter Program para substituír o Hornet con cazas multirrol ao redor do ano 2025; a carta mencionaba ao Gripen como caza potencial. En abril de 2016 enviouse unha petición de información para o HX Fighter Program, e en novembro de 2016 recibíranse cinco respostas. Posteriormente enviouse unha petición de presupostos e os cinco fabricantes responderon a principios de 2018.
Suíza
O 25 de agosto de 2012 confirmouse o plan de compra tanto polas autoridades suecas como polas suízas. As entregas agardábanse que se producisen entre 2018 e 2021 a un prezo fixo de 3 126 millóns de francos, incluídos custos de desenvolvemento, sistemas de planificación de misións, repostos iniciais e apoio, adestramento, e certificación; o goberno sueco tamén garantiu o prezo, o rendemento e a idoneidade operativa. 8 JAS 39C e 3 JAS 39D serían arrendados dende 2016 ata 2020 para adestrar aos pilotos suízos e permitir que os F-5 fosen retirados. En 2013 Saab moveuse para aumentar as compensacións á industria suíza por riba do 100% do valor do contrato despois de que a cámara alta do parlamento suízo votase en contra de financiar o acordo. O 27 de agosto de 2013 a Cominisón de Seguridade do Consello Nacional aprobou a compra, tras ser aprobado nas dúas cámaras do parlamento en setembro de 2013. Elementos da esquerda e do centro do espectro político criticaron o Gripen como innecesario e demasiado caro. O 18 de maio de 2014 o 53,4% dos suízos votaron en contra do plan nun referendum nacional. Os obxectores cuestionaron o rol do avión de caza en xeral, e a relevancia de alternativas como os UAV, os mísiles terra-aire, ou as capacidades de guerra cibernética.
Coello
Crese popularmente que a pata de coello é un amuleto de boa sorte. Hoxe en día é tamén frecuente criar coellos como animais de compañía.
Os coellos distínguense das lebres por seren altriciais.
Etimoloxía
miniatura|500x500px|Anatomía interna dun coello.
Os coellos domésticos
A temperatura ideal para os coellos domésticos oscila entre os 10 e 21 graos centígrados.
O coello na cultura
Disque as patas de coellos traen sorte, polo que se levan como amuleto.
Ada, Oklahoma
Orixe da poboación
15,1% nativos americanos (chickasaw, cherokees, seminoles, muskogee), 9,9% irlandeses, 8,4% alemáns, 7,2% ingleses, 3,5% afroamericanos, 2,9% hispanos, 2,3% franceses, 1,4% neerlandeses, 1,4% antillanos, 1,3% escoceses, 1,1% italianos, 1% norteirlandeses, 0,8% asiáticos, 0,5% noruegueses.
Síndrome de Wallenberg
A síndrome de Wallenberg ou síndrome bulbar lateral é unha doenza neurolóxica provocado por un infarto no bulbo raquídeo do encéfalo.
Michel Piccoli
Traxectoria
Piccoli naceu nunha familia musical, poi a súa nai era pianista e o seu pai violinista. É fillo de inmigrantes italianos. Tras estudar interpretación traballou en escenarios parisienses e foi por un tempo director do teatro Babylone.
Igrexa de Bro
Historia
No lugar probablemente foi construída unha primeira igrexa cristiá na forma dunha stavkirke durante o século XII, pero non quedan restos dela. A construción da igrexa de pedra actual probablemente comezou a principios do século XIII. A torre, da década de 1240, é un resto do anterior edificio románico. Durante a metade do século XIII unha nova ábsida gótica substituíu á anterior de estilo románico, e do mesmo xeito levantouse unha nova nave a a finais do mesmo século. Durante ese período foise engadindo sucesivamente a rica decoración medieval interior da igrexa.
Timalinos
Distribución
As especies deste xénero, denomiadas vulgarmente tímalos, son orixinarias das partes máis setentrionais das rexións paleártica e neártica, estendéndose desde o Reino Unido e o norte de Europa en Eurasia até Siberia, así como polo norte de Norteamérica.
Emma Pedreira
Emma Pedreira Lombardía, nada na Coruña o 11 de novembro de 1978, é unha escritora galega en lingua galega.
Timalinos
Distribución
Thymallus thymallus está moi estendida en Europa, e T. arcticus preséntase xeralizadamente en toda a Eurasia ao leste dos montes Urais e no Neártico. As outras especies teñen áreas de distribución máis pequenas, localizadas no norte de Asia.
Diario Cultural
Diario Cultural é un programa informativo diario que se emite en bloques de mañá, sobremesa e tarde, especializado na cultura que a Radio Galega comezou a emitir en outubro de 1990. Programa decano na información cultural en Galicia, é un dos máis veteranos da radiodifusión galega e da Península Ibérica. O programa, ideado e dirixido desde os seus inicios por Ana Romaní, está conducido por ela e mais Xiana Arias, Belén Regueira e Paula Ribeiro desde setembro de 2018.
Timalinos
Hábitat e bioloxía
Os peixes deste xénero poden vivir até os 18 anos ou máis.
Diario Cultural
Orixe
En 1990 a Radio Galega comezou a emitir o Diario Cultural. Naceu como un espazo de información, promoción e difusión da cultura galega cunha perspectiva propia. O seu formato combina a liña dos informativos con outras características da revista radiofónica. O seu obxectivo é servir como un espazo de información e divulgación, no cal tamén hai cabida para o debate. Un programa destas características esixe un rigor e unha amenidade que contribúan a un maior coñecemento das raíces da cultura galega, sen perder de vista a súa relación coas distintas culturas de todo o mundo. O programa pasou por diversas franxas horarias, en horario vespertino, nocturno e de sobremesa.
Alén das emisións diarias e doutros programas especiais e monográficos, o Diario promoveu o libro ''Narradio. 56 historias no ar'' e, convoca e produce anualmente, o Premio Diario Cultural de Teatro Radiofónico. Para fomentar a creatividade radiofónica entre a audiencia do programa, convoca o concurso de creación semanal "Sonigramana". O programa propón unha historia en sons e a audiencia escribe unha historia de ata cen palabras.
Organigrama (1990-2018)
Ao longo da traxectoria do programa ocupáronse da redacción e presentación Begoña Caamaño, Anxo Quintela, entre outras. Colaboraron no programa Alfredo Conde, Xosé Filgueira Valverde, Ramón Lorenzo, Francisco Fernández del Riego, Víctor F. Freixanes, Antón Fraguas, Xavier Alcalá, Susana Cendán, Fernando V. Arias, Xosé González Martínez, Modesto Hermida, Carlos Casares, Carlos Valle, Ramón Villares, Xavier Queipo, Dolores Vilavedra, Anxo Quintela, Luz Fandiño, Helena González Fernández ou Débora Campos.
Timalinos
Especies
Pola súa parte, FishBase, considera 13 especies no xénero:
Illas de Barlovento, Cabo Verde
Fan parte aínda: illotes Branco e Raso, situados entre Santa Luzia e São Nicolau; illote dous Paxaros, adiante da cidade de Mindelo, na illa de São Vicente; illote Rabo de Xunco, nas costas da illa de Sal; illote de Sal Rei e illote do Baluarte, nas costas da illa de Boa Vista.
Bosque de ribeira
right|thumb|200px|Bosque de ribeira entre leiras de cultivo
A ripisilva galega
En Galicia aos bosques de ribeira séguenlle naturalmente as carballeiras ou as fragas. Entre as especies máis típicas das ribeiras galegas salientan:
Estrato herbáceo
A vexetación herbácea é a que acada maior nivel de biodiversidade. Conta cun bo abano específico de fentos e musgos. O fento máis característico de todas as ribeiras é o dentabrún ou fento real. Aparecen ademais ciparáceas e gramíneas (típicas herbas), moi difíciles de distinguir se non están en flor. Tamén as xuncáceas son frecuentes; os buños e os xuncos e nos que as antelas son abundantes nas zonas enchoupadas. Outras plantas vasculares frecuentes son as cáncaros, as mentas, os lirios, os pés de boi, espadanas, e os amarelles.
Provincia de Izu
Kai limitaba coas provincias de Suruga (駿河) e Sagami (相模).
Illas de Sotavento, Cabo Verde
miniatura|250px|dereita|Illas de Sotavento (en amarelo)
Bondage
Bondage é unha denominación aplicada ao acto de atar un individuo con fins eróticos, estea este vestido ou non.
Naziha al-Dulaimi
Naziha Jawdet Ashgah al-Dulaimi, nada en Bagdad en 1923 e finada en Herdecke o 9 de outubro de 2007, foi das primeiras pioneiras do movemento feminista iraquí. Foi cofundadora e primeira presidenta da Liga de Mulleres iranianas, a primeira ministra da historia moderna de Iraq, e a primeira ministra de gabinete no mundo árabe.
Historia de Hiderabad
Golconda
Co colapso do sultanato en 1512 comeza o período de esplendor da cidade-fortaleza coma capital do propio Reino de Golconda coa dinastía Qutub Shahi. Refaise a fortificación primitiva en sólido cadeirado e amplíase cun recinto externo de 7–10 km. A corte instálase nun complexo palaciano pegado á cidadela. Eríxense mesquitas e fóra de murallas, ao noroeste, un conxunto de tumbas reais. Golconda era centro do comercio de diamantes da época.
Naziha al-Dulaimi
Traxectoria
Morreu o 9 de outubro de 2007 en Herdecke á idade de 84, despois de loitar contra os efectos dun derramo cerebral debilitante durante varios anos.
Escola de ferrado
Características
Ademais deste pago, os mestres tamén recibían a mantenza e mais o lugar onde durmir durante o mes que estaban na escola, o cal remataba cun día de festa. Malia a súa escasa preparación pedagóxica e o limitado da súa cultura, os escolantes ensinaban a ler, escribir e contar aos nenos da zona rural que doutra maneira dificilmente terían a oportunidade de aprender. As escolas de ferrado eran temporais, xa que só funcionaban no inverno -época en que o traballo no campo era menos intenso- e normalmente establecíanse nas cortes, choupanas e ás veces ía o escolante de casa en casa. Os horarios eran de luns ata o sábado e dende as primeiras horas da mañá ata ben entrada a noite. Malia todas estas carencias, subliñadas pola administración escolar e a pedagoxía, as escolas de ferrado cumpriron unha importante función, pois nelas aprendeu a ler e a escribir unha boa parte da poboación rural galega. Este sistema persistía sobre todo nas zonas rurais de Lugo e Ourense.
Estatuto de Autonomía de Cataluña de 2006
Antecedentes
O bloqueo da renovación do Tribunal Constitucional por parte do PSOE, que rexeitaba os candidatos propostos polo PP, impediu a renovación de catro maxistrados, incluída a presidenta María Emilia Casas, que foran elixidos en 1998 por un mandato de nove anos e que levaban tres anos máis no cargo.
Acción Agraria (Ortigueira)
Acción Agraria foi un periódico publicado en Ortigueira entre 1920 e 1926.
Ficaria
A ficaria (Ficaria verna, antes Ranunculus ficaria) é unha planta herbácea perenne de porte pequeno, con follas brillantes sen pelos, con forma parecida a corazóns. Pertence ao xénero Ranunculus, dentro da familia das ranunculáceas. Tamén recibe o nome de herba das almorrás debido a uns engrosamentos nas súas raíces que lembran as hemorroides.
Gaoth Dobhair
Música
Gaoth Dobhair é moi coñecido por manter viva a música tradicional irlandesa, sobre todo nas tabernas locais, e especialmente na taberna Hiúdaí Beag en An Bun Beag.
A canción "Gleanntáin Ghlas' Ghaoth Dobhair" foi escrita polo músico local Francie Mooney, expresando o último adeus dun exilio dos verdes vales de Gaoth Dobhair. Converteuse nun clásico da música irlandesa moderna e foi versionado por Clannad, Paul Brady, Dáithí Sproule, The Johnstons e notabelmente por Altan. Outras cancións coñecidas que proveñen de Gaoth Dobhair son "Trasna na dTonnta" e "Báidín Fheilimí".
Lugares e localidades
miniatura|dereita|240px|Cemiterio Machaire Gathlán, en Doire Beag. 240px|miniatura|dereita|Vista de Gaoth Dobhair. 240px|miniatura|dereita|[[Ovellas pacendo ao longo da estrada en Mín an Chladaigh.]]
Juan Ibáñez Pérez
Juan Ibáñez Pérez, nado en Madrid o 11 de agosto de 1980, é un profesional da radio e da televisión, coñecido por ser un dos presentadores do programa de televisión español El Hormiguero. É o irmán máis novo de Pablo Ibáñez Pérez, tamén colaborador co alcume de "El Hombre de Negro".
Radio e literatura
É coautor de dous libros de monólogos que teñen o mesmo título e ton que o programa de radio.
Estadio El Sadar
Historia
Máis adiante, ampliáronse as oficinas coa construción de tres novos despachos e unha nova sala de reunións, e o 14 de maio de 2003 inaugurouse un local para a Federación de Penas Osasunistas. No verán acometeuse unha remodelación total da bancada, alzando a parte baixa case 2 metros do céspede, retirando o mítico valo de separación co terreo de xogo, mellorando así a visibilidade do campo. Ampliáronse as bandas e os fondos, e os vellos bancos substituíronse por uns modernos de metacrilato. Instaláronse novos videomarcadores en cada fondo, e ademais inaugurouse a nova sede da Fundación Osasuna na fachada do estadio.
O día 4 de maio de 2008, por primeira vez na historia, un equipo proclamábase campión da Primeira División Española no Reyno de Navarra, era o Real Madrid, que gañou por 1-2.
Praia de Santa Comba
A praia de Santa Comba é un areal virxe do concello de Ferrol. É un areal de forte vento e ondaxe perigoso. O acceso á praia é difícil, accédese por escada peonil de madeira. Os servizos de vixilancia están na banda leste da praia.
Grupo Bilbao
Formación
No Café Comercial acostumaba a se xuntar xente galega para falar na súa lingua, o galego; mais non todos eran autores. Os quince escritores das mensuais xuntanzas foron os que decidiron formar o grupo literario. Estes quince escritores (galegos e de fóra de Galiza) eran: Vicente Araguas, Miguel Barrera, Fermín Bouza Álvarez, Xosé Galán, Yolanda López López, Verónica Martínez Delgado, Pilar Mera, Claudio Pato, Manuel Pereira Valcárcel, Luz Pichel, Begoña Regueiro, Xosé Soto, Lidia Teixeiro, Sabino Torres e Rafa Yáñez.
Diapasón
miniatura|dereita|200px|Diapasón. O diapasón é un aparello de música que da a altura (frecuencia) dunha nota-referencia (en xeral, o la) convencional para afinar o instrumento.
Reis Magos
Orixe
A figura dos Reis Magos ten a súa orixe nos relatos do nacemento de Xesús, algúns dos devanditos relatos foron integrados dos evanxeos canónicos que hoxe conforman o Novo Testamento da Biblia. Concretamente o Evanxeo de Mateo é a única fonte bíblica que menciona uns magos (aínda que non especifica o número nin o título de "reis") quen, tras seguir unha estrela, buscan o rei dos xudeus que naceu en Xerusalén, guiándolles, a antedita estrela, ata Xesús nacido en Belén, e a quen ofrecen ofrendas de ouro, incenso e mirra. As tradicións antigas que non foron recollidas na Biblia, por exemplo o chamado Evanxeo da infancia de Tomé do século II, con todo, dan o seu número e asígnanlles nome: Melchor, Gaspar e Baltasar, posiblemente sacerdotes zoroastristas provenientes de Persia. Os nomes son ademais diferentes segundo a tradición siríaca. Segundo posteriores interpretacións os Magos foron considerados orixinarios de África, Europa e de Asia.
Grupo de Traballo sobre Homosexualidade de Delft
A DWH publica varios números ao ano da súa revista oficial: Andersblad.
Odón de Buen y del Cos
A viaxe da fragata Blanca
Durante esta viaxe de Buen recolleu importantes materiais que serviron para clasificalos máis tarde. Entre eles, dúas especies de isópodos que foron clasificados, na súa honra, como Metropontus bueni e Porcelio bueni. Afeccionado a escribir, relatou as peripecias da viaxe na súa obra De Kristanía a Tuggurt.
En Barcelona
Durante a súa estancia en Barcelona, reformou completamente a ensinanza das ciencias na súa universidade: introduciu material científico avanzado, estableceu prácticas de laboratorio e saídas ao campo, e estableceu relaciones estreitas coa Estación Biolóxica de Banyuls-sur-Mer (Francia). Os seus extensos manuais explicaban os fenómenos naturais con puntos de vista evolucionistas e sen rodeos.
De Buen, político
Próximo na súa formación aos "institucionistas" (da Institución Libre de Enseñanza), diferenciábase nalgúns matices ideolóxicos, relacións e proxectos emprendidos. As concepcións científicas con que se identificaba (darwinismo) e as posicións políticas que defendía (republicanas de esquerda) provocaron enfrontamentos cos sectores conservadores cataláns.
En 1907 foi membro da Junta para Ampliación de Estudios e Investigaciones Científicas. Durante a campaña para as eleccións xerais de 1907 foi vítima dun ataque lerrouxista contra el e outros líderes da Solidaritat Catalana, no que foi ferido por bala Francesc Cambó.
Derradeiros anos
Ao terminar a contenda, Odón de Buen marchou a Banyuls, onde faleceu a súa esposa, Rafaela Lozano, en 1941. En 1942 exiliouse en México, onde morreu en 1945, aos 82 anos. A maior parte dos seus fillos e netos superviventes, que o acompañaron, non volveron a España, e varios deles, como Rafael, oceanógrafo, contribuíron de maneira destacada á vida académica e profesional do país que os acolleu. Seu fillo Víctor de Buen Lozano, enxeñeiro industrial e aeronáutico, regresou a Barcelona, onde ocupou unha cátedra na Escola Técnica de Enxeñeiros Industriais e outros cargos públicos de alta responsabilidade. Durante a ditadura de Franco, seu nome foi relegado ao esquecemento.
En 2003 os seus restos mortais trasladáronse desde México a Zuera, o seu pobo natal, onde se inhumaron nun mausoleo no cemiterio municipal desa localidade. En 2006, os restos da súa esposa trasladáronse desde Francia a Zuera, onde na actualidade descansan xunto aos de Odón de Buen.
Ron
Elaboración
Para obter o ron séguense catro fases:
Xamaica
Caracterízase por ter un ron moi aromático, e ás veces especiado, que se diferencia doutros con facilidade. Tamén produce ron negro.
República Dominicana
Os seus rons son elegantes con aromas e corpos definidos. Principais rons: Brugal, Bermúdez, Barceló, Siboney, Macorix, Matusalem entre outros. Destes rons, Matusalem, da cidade Santiago dos Cabaleiros, gañou a Medalla de Ouro en tres dos seus tipos de ron, e Barceló e Brugal gañaron Medallas de Bronce na San Francisco World Spirits Competition. Moitos destes rons expórtanse a moitos dos países da Unión Europea e os Estados Unidos. A industria do ron dominicano comezou formalmente a partir da fundación da fábrica de ron Bermúdez no ano 1852.
Guatemala
miniatura|200px|dereita|Ron Botrán Añejo. Este país centroamericano, obtivo numerosos galardóns internacionais, debido á alta calidade no ron que se produce nesta rexión. O ron guatemalteco é de sabor doce e, á vez, fácil de combinar con outros sabores. Esta última calidade permite a elaboración de rons saborisados, cun sen número de variantes como o son: chocolate, cereixa, limón e menta.
Toxopneustes pileolus
Toxopneustes pileolus é unha especie de ourizo de mar que habita no océano Índico e no oeste do océano Pacífico. É considerada unha especie altamente perigosa, xa que é quen de es producir picaduras extremadamente dolorosas e medicamente significativas cando se lles toca. Habita nos arrecifes de coral, nas pradeiras mariñas e nos ambientes rochosos e areosos a profundidades de 90 metros. Aliméntase de algas, briozoos e detritos orgánicos.
Sakaiminato
O concello de Sakaiminato limita cos concellos de Yonago (da prefectura de Tottori); Matsue e Yasugi (da prefectura de Shimane).
Kansas City, Missouri
O alcume de Cidade das Fontes venlle de que en Kansas City hai 160 fontes, cifra só superada por Roma.
Economía
A grande área metropolitana de Kansas City é sede de catro das maiores empresas clasificadas en Fortune 500: Sprint Nextel Corporation,H&R Block, Embarq Corporation e máis YRC Worldwide Inc., e ademais conta coa sede de varias incluídas na lista Fortune 1000: (Interstate Bakeries Corporation, Great Plains Energy, Aquila Inc., AMC Theatres e DST Systems). Tamén ten o seu domicilio social Hallmark Cards, que pode figurar en ambas dúas listaxes, pero que non está incluída por ser propiedade privada da familia Hall. Existen ademais numerosas compañías agrícolas que operan fóra da cidade, como a Kansas City Board of Trade que é o principal centro comercial do trigo.
Club Patín Cerceda
O Liceo B e o nacemento do CP Cerceda
O 8 de outubro de 2008, o Hockey Club Liceo da Coruña asinou un acordo de colaboración co Concello de Cerceda polo cal o concello cercedense patrocinaría ao segundo equipo do club coruñés en Primeira Nacional e este comprometeríase a disputar os seus partidos oficiais e realizar as sesións de adestramento nas instalacións municipais cercedenses. O convenio foi asinado polo daquela alcalde de Cerceda José García Liñares e o presidente do Liceo no momento, Eduardo Lamas. Deste xeito o segundo equipo do club coruñés pasou a xogar todos os seus partidos como local en Cerceda e adoptou a denominación Liceo Cerceda.
Na tempada 2008-09 o Liceo Cerceda, dirixido polo coruñés Juan Copa, conseguía o ascenso á máxima categoría do hóckey a patíns español logo de gañar o título da Primeira Nacional a falta de dúas xornadas para a súa conclusión, se ben o daquela filial liceísta xa tiña asegurado o ascenso á OK Liga, logo de derrotar 1-2 ao FM Oviedo Roller e aproveitar a derrota do GEiEG Sindorme Hoteles fronte ao Cifa Patín Coruña (4-0). A pesar da boa tempada, na que o equipo se colocou na primeira posición dende a terceira xornada e xa non a abandonou, o adestrador do Liceo Cerceda laiábase de non ter podido facerse coa Copa do Príncipe, á que segundo o técnico coruñés, "non chegamos no noso mellor momento".
Ueno Chizuko
Ueno Chizuko (上野 千鶴子), nada en Kanazawa (Ishikawa) o 12 de xullo de 1948, é unha socióloga, profesora e feminista xaponesa.
Traxectoria
Ueno foi criada nun ambiente cristián, algo infrecuente no Xapón, xa que só o 1% da poboación xaponesa é cristiá. O seu pai, "un completo sexista" segundo declarou nunha entrevista con The Japan Times, tiña expectativas baixas para Ueno, e grazas a iso deulle "permiso" para "facer o que quixese". Ela decidiu estudar socioloxía na Universidad de Kioto, onde participou nas protestas estudiantís de 1960 da Federación Xaponesa de Asociacións Estudiantís (Zengakuren).
Influíu en posmodernistas como Karatani Kojin, Akira Asada e Noriko Mizutani.
Kansas City, Missouri
Parques
Polo demais, case todas as rúas residenciais da cidade teñen plantados olmos americanos, aínda que hai que dicir que moitos foron atacados pola grafiose, polo que se iniciou un programa que os substituíse, en favor do Liquidámbar.
Club Patín Cerceda
A separación definitiva
O Patín Cerceda iniciou a tempada 2010-11 como o equipo menos goleador nas primeiras xornadas. O equipo mantivo as súas opcións de clasificarse para a Copa do Príncipe que se celebraría en febreiro en Pamplona ata a derradeira xornada da primeira volta, aínda que finalmente o equipo non conseguiu a última praza en xogo que se disputaba na 15ª e última xornada da primeira volta, que foi parar ao Club Patín Alcobendas. Con todo, finalmente o club cercedense non puido conseguir o ascenso ao finalizar na sexta posición con 51 puntos, seis menos que o terceiro clasificado que marcaba a última praza de ascenso, cun rexistro de 16 vitorias, 3 empates e 11 derrotas.
O retorno á OK Liga
Na liga, o equipo dirixido por Juan Copa conseguiu a permanencia a falta de tres xornadas para a conclusión da liga logo dunha dura tempada na que o equipo chegou a ocupar os postos de descenso, pero na que chegou á recta final con opcións de clasificarse para a Copa CERS por terceiro ano consecutivo. De entre os mellores momentos do equipo na tempada 2015-16 salientou a segunda vitoria fronte ao Liceo da Coruña, o equipo do que xurdira o club cercedense, por 5-4, reeditando así a vitoria sobre os herculinos da tempada precedente.
John Dewey
Orientación filosófica
Para Dewey ten moita importancia a experiencia nun dobre sentido, por unha parte ensaiar e por outra experimentar. A experiencia é clave para comprender a realidade, pois comprende tanto a proba coma o coñecemento. Relaciona a verdade ou valor co que se ensaia e o seu resultado. A experiencia non conduce a verdades e valores absolutos e definitivos. Ensaiar é unha invasión do futuro e os resultados están ocultos pola néboa da incerteza.
Teoría pedagóxica
Os factores que motivan as ideas pedagóxicas son: a democracia, a Revolución Industrial e a ciencia moderna.
Bandeira de Gabón
A bandeira de Gabón foi adoptada en 1960. Está composta por tres franxas horizontais do mesmo tamaño. A cor da franxa superior é verde, que simboliza a flora do país. A franxa central, de cor amarela, representa a luz do sol. A franxa inferior é azul, polo Océano Atlántico que baña as súas costas.
Pioneer 5
Nave
Pioneer 5 estabilizábase mediante xiro e foi enviada a estudar o espazo entre as órbitas da Terra e Venus, en particular o campo magnético, as partículas provenientes das erupcións solares e a ionización desa zona. A nave era capaz de enviar datos a unha velocidade de 1, 8 ou 64 bps segundo a súa distancia á Terra e o tamaño da antena receptora. Debido ao reducido tamaño dos paneis solares que alimentaban a sonda, non era posible enviar datos continuamente, polo que se programaban catro períodos por día de 25 minutos cada un para a transmisión de datos, con posibilidade de aumentar o tempo en momentos de especial interese. No tempo que durou a misión recolléronse 138,9 horas de datos, uns 3 Mbit en total, a maior parte dos cales recibíronse nas estacións de Manchester e Hawai. Pioneer 5 deixou de operar de maneira útil o 30 de abril de 1960 pero a súa última transmisión recibiuse desde unha distancia por entón récord de 22,5 millóns de km, 106 días despois do seu lanzamento.
Lingua livonia
Historia
Viktors Bertholds (10 de xullo de 1921 - 8 de febreiro de 2009), un dos últimos falantes de livonio da xeración que aprendeu o idioma como lingua nai nunha familia e comunidade de fala livonia, morreu o 28 de febreiro de 2009. Aínda que se informou de que el era o derradeiro falante nativo da lingua livonia, os propios livonios afirmaron que hai máis falantes nativos aínda vivos, aínda que moi poucos.
Alfabeto
<p style="font-size: large;"> a A, ā Ā, ä Ä, ǟ Ǟ, b B, d D, ḑ Ḑ, e E, ē Ē, f F, g G, h H, i I, ī Ī, j J, k K, l L, ļ Ļ, m M, n N, ņ Ņ, o O, ō Ō, ȯ Ȯ, ȱ Ȱ, (ö Ö), (ȫ Ȫ), õ Õ, ȭ Ȭ, p P, r R, ŗ Ŗ, s S, š Š, t T, ț Ț, u U, ū Ū, v V, (y Y), (ȳ Ȳ), z Z, ž Ž
735
Véxase tamén
Historia ano a ano
A Thousand Leaves
A Thousand Leaves é o décimo álbum da banda estadounidense de rock alternativo Sonic Youth, editado o 12 de maio de 1998 polo selo DGC Records. Foi o seu primeiro grande traballo en ser gravado no seu estudo privado de Manhattan, chamado Echo Canyon e construído cos cartos que gañaron no festival de Lollapalooza de 1995. Como a banda tivo liberdade de tempo para traballar no seu estudio, o álbum conta con varios temas longos e de carácter improvisado que foron desenvolvidos desigualmente. Tres EPs altamente experimentais, Anagrama, Slaapkamers met slagroom e Invito al ĉielo, foron gravados de xeito simultáneo a este disco.
Ultraviolet (filme)
Sinopse
A finais do século XXI, xorde unha subcultura de seres humanos cunha mutación xenética: están dotados dunha abraiante velocidade, unha incrible resistencia e unha grande intelixencia. A medida que hai máis persoas contagiadas, o temor do goberno medra e os mutantes son tratados coma marxinados. O goberno tomou a determinación de acabar con eles, mais unha muller está decidida a impedilo: a fermosa e letal Violet (Milla Jovovich).
Inmaculada Concepción
Declaración do dogma
O dogma de Inmaculada Concepción foi declarado polo papa Pío IX, o 8 de decembro de 1854, coa bula Ineffabilis Deus.
José Ramón Rodil
Carreira militar
Unido aos liberais, trala reorganización militar levada a cabo pola rexente María Cristina de Borbón, á morte de Fernando VII, foi encargado, con 15.000 soldados, de perseguir e capturar ao pretendente ao trono Carlos María Isidro de Borbón, irmán do defunto rei, pero non conseguiu a súa capturar por fuxir este a Portugal. En xuño de 1834, durante a Primeira guerra carlista, foi nomeado Xeneral en xefe do Exército do Norte cargo que ostentou só uns meses pois tras uns enfrontamentos contra Zumalacárregui, ao ser derrotado por este produciuse a súa inmediata destitución como xeneral.
Mariska Veres
Traxectoria
Veres comezou a súa carreira como cantante en 1963 co grupo de guitarras Les Mysteres, e máis tarde cantou cos Bumble Bees en 1965, os Blue Fighters, Danny and his Favorites e General Four en 1966, e tamén cos Motowns, onde tocaba o órgano. En 1968 convidárona a unirse a Shocking Blue para substituír o cantante principal Fred de Wilde, que tivo que deixalos para alistarse no exército. Ataviouse e maquillou entón de forma espectacular, cunha perruca morena grande e moi longa. En 1969, Shocking Blue gañou fama mundial co sinxelo «Venus».
PMS2
Papel no colon normal
miniatura|500px|Cortes secuenciais da mesma [[colon|cripta do colon con tinguidura inmunohistoquímica (marrón) mostrando unha expresión alta normal das proteínas de reparación do ADN PMS2 (A), ERCC1 (B) e ERCC4 (XPF) (C). Esta cripta procede da biopsia dun paciente masculino de 58 anos que nunca tivo unha neoplasia de colon e a cripta ten unha alta expresión destas proteínas de reparación do ADN nos núcleos das células absorbentes na maioría ds criptas. Nótese que a expresión de PMS2 e ERCC4 (XPF) (nos paneis A e C) está reducida ou ausente nos núcleos de células na parte superior da cripta e dentro da superficie do lume do colo entre as criptas. A imaxe orixinal tamén foi publicada. ]]
Campos de Pazos, Taragoña, Rianxo
Campo de Pazos é un lugar da parroquia de Taragoña no concello coruñés de Rianxo, na comarca da Barbanza. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 49 habitantes (22 homes e 27 mulleres).
Santoña
Demografía
Fonte: INE .
Mar de Bellingshausen
O mar de Bellingshausen é unha área ao longo do lado oeste da Península Antártica entre 57°18'W e 102°20'W, ao oeste da Illa Alexandre I, ao leste de Cabo Flying Fish na illa Thurston, e ao sur da Illa Pedro I. No sur atópanse, de oeste a leste, a costa Eights, costa Bryan e a costa inglesa (parte oeste) da Antártida Occidental. Ao oeste de Cabo Flying Fish únese ao Mar de Amundsen.
Estadi de Son Moix
O estadio está situado no Camí dels Reis s/n no polígono industrial Can Valero de Palma, a uns 3 quilómetros do centro da cidade.
Novo estadio
Aínda non se coñece cal podería ser a localización, xa que ademais do lugar que ocupa o actual estadio do club (propiedade municipal), a entidade propón outras 4 posibles localizacións. As institucións con todo prefiren que o estadio quede onde está, aínda que se que se mostran receptivas ao proxecto e as torres.
Alfa Romeo F1
Regreso á Fórmula Un, -
miniatura|A 1977 [[Alfa Romeo 177 ]] Durante a tempada de Fórmula Un de, e logo de ser persuadido por Chiti, Alfa Romeo deu a Autodelta permiso para comezar a desenvolver un coche de Fórmula Un no seu nome. a asociación con Brabham terminou antes da final da tempada. O Alfa Romeo 177 fixo o seu debut no Gran Premio de Bélxica de 1979. Este segundo proxecto de Alfa na Fórmula Un nunca foi un verdadeiro éxito durante a súa existencia, desde mediados de 1979 ata finais de. Durante este período, Alfa Romeo logrou dous poles, Bruno Giacomelli no Gran Premio dos Estados Unidos de 1980, antes de retirarse con problemas eléctricos, tres terceiros lugares, dous segundos lugares e unha volta rápida. Tamén sufriu unha traxedia cando o seu piloto Patrick Depailler morreu no Gran Premio de Alemaña de 1980 no circuíto de Hockenheim. En contou cos servizos de Mario Andretti, pero continuou sendo perseguido pola escasa fiabilidade. A mellor tempada do equipo é a tempada de, cando a escudería logrou o 6º lugar no campionato de construtores.
Autodelta, Marlboro e Benetton Team Alfa Romeo (1979-1985)
thumb | esquerda | O [[Alfa Romeo 179 B que se usou durante 1981.]] thumb | right | [[Benetton Group | Benetton patrocinou Alfa Romeo 185T en 1985.]]
Mentres que o motor turbo 890T resultou competitivo en 1983, os motores máis potentes e eficientes no consumo de combustible de BMW, Ferrari, Renault, TAG-Porsche w Honda, máis o límite de combustible imposto pola FIA de 220 litros sen reabastecemento de combustible durante as paradas en boxes durante, viu o declive do equipo Euroracing Alfa Romeo como forza competitiva nas carreiras do Gran Premio. O 890T (o único motor turbo V8 usado nas carreiras de GP nese momento) consumía moito e sufriu demasiado nos circuítos rápidos, particularmente nos dous circuítos de casa de Alfa, Imola e Monza. Para corrixir temporalmente este problema, o equipo tivo que correr con menos potencia para aforrar combustible, o que fixo que o motor non funcionase, e isto resultou ser un grave obstáculo nos circuítos rápidos, o tipo de circuítos onde case sempre tiñan que facelo. O motor desenvolveuse pero os problemas de consumo de combustible nunca foron realmente rectificados. O terceiro posto de Riccardo Patrese no Gran Premio de Italia de 1984 foi o último podio do equipo, tanto Patrese como Eddie Cheever, moitas veces non terminando as carreiras en {´f1|1984}} e debido a quedar sen combustible: Cheever quedou sen combustible 5 voltas antes de finalizar no Gran Premio de casa de Alfa en Monza, preto da sede de Alfa en Milán.
Siros
Ano Syros
miniatura|[[Ano Siros]] miniatura|Vista de Ano Siros
Alfa Romeo F1
Scuderia Ferrari (2015-presente)
A marca de Alfa Romeo apareceu nos coches de Fórmula 1 da Scuderia Ferrari desde a tempada de, comezou co Ferrari SF15-T.
Sauber F1 Team (2018)
thumb| [[Charles Leclerc pilotando o Sauber C37 de F1 de Alfa Romeo Sauber F1 Team durante o Gran Premio de Austria de 2018.]]
Siros
Antigüidade
miniatura|left|140px| Un busto de [[Ferecides de Siros|Ferecides]]
Durante a dominación romana Siros prosperou e desenvolveuse; isto durou dous séculos e acabouse cando a illa veciña de Delos fíxolle unha forte competencia. A illa non xogou un papel importante durante Antigüidade nin nos primeiros anos do cristianismo, nos que nin sequera era unha diocese, nun momento en que ata a illa máis pequena posuía o seu bispo. Durante os tempos dos romanos a capital de Siros atopábase na zona da actual Ermoupoli.
Aeroporto de Cairns
O aeroporto de Cairns é un aeroporto internacional australiano en Cairns, Queensland. Anteriormente operado pola Cairns Port Authority, o aeroporto foi vendido polo goberno de Queensland a un consorcio privado en decembro de 2008. É o sétimo aeroporto máis concorrido de Australia. Está situado a 4,3 quilómetros ao norte de Cairns, no suburbio de Aeroglen.
Asunción de María
Este traslado é chamado Assumptio Beatæ Mariæ Virginis (Asunción da Benaventurada Virxe María) polos católicos romanos, cuxa doutrina foi definida como dogma (verdade da que non pode dubidarse) polo Papa Pío XII na Constitución Apostólica "Munificentissimus Deus" o 1 de novembro de 1950.
Pel
Epiderme
A epiderme presenta varias capas. A orixe da multiplicación celular é a capa basal. Todas as outras están constituídas con células cada vez máis diferenciadas que co crecemento basal van ficando cada vez máis periféricas, acabando por descamar e caer (unha orixe importante do po que se acumula nos locais onde viven persoas ou animais).
A unión entre a epiderme e a derme ten forma de papilas, que dan maior superficie de contacto coa derme e maior resistencia ao rozamento.
Derme
A derme é un tecido conxuntivo de sustentación da epiderme. Está constituído por fibras de coláxeno e elastina con numerosos fibrocitos que fabrican estas proteínas e sustentan o tecido.
A pel como órgano inmunitario
A pel é un órgano importante do sistema inmunitario: alberga diversos tipos de leucocitos; hai linfocitos que regulan a resposta inmunitaria e desenvolven respostas específicas; células presentadoras de antíxeno (histiocitos ou células de Langerhans) que recollen moléculas estrañas (posíbeis invasores) que levan para os ganglios linfáticos onde as presentan aos linfocitos CD4+; mastocitos envoltos en reaccións alérxicas e loita contra parasitos.
736
Véxase tamén
Historia ano a ano