cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Deportivo da Coruña en competicións europeas
Debut na Liga de Campións
esquerda|miniatura|[[Juan Carlos Valerón é, xunto con Fran, o futbolista do Deportivo con máis partidos europeos (66)]] En abril do ano 2000 o Deportivo proclamouse campión de liga, polo que accedeu por primeira vez na súa historia á Liga de Campións. Quedou encadrado no grupo E, xunto a Panathinaikos, Hamburgo e Juventus. Debutou na máxima competición europea o 13 de setembro do ano 2000, no Estadio Spyros Louis de Atenas contra o Panathinaikos. Formou con Molina, Manuel Pablo, Naybet, Romero, Donato, Víctor, Emerson, Fran, Mauro Silva, Pandiani e Diego Tristán. O polaco Krzysztof Warzycha adiantou ao equipo grego na primeira parte, ata que Naybet puxo o empate preto do final do partido, que rematou 1-1. A súa primeira vitoria na Champions chegou só seis días despois no estadio de Riazor contra o Hamburgo. O Deportivo adiantouse no primeiro tempo cun gol de Pandiani que foi empatado na segunda parte por Barbarez. Xa no tempo de desconto, Lionel Scaloni fixo o 2-1 definitivo. O equipo coruñés mantívose invicto durante toda a primeira fase de grupos e, aínda que só logrou gañar outro partido (contra o Panathinaikos en Riazor), acabou como líder do grupo, conseguindo así o pase á segunda fase de grupos.
Dólar de prata do Servizo Comunitario Nacional
Deseño
Pola súa banda, o reverso, obra de William C. Cousins, está protagoniozado pola lenda SERVICE FOR AMERICA e o lema E PLURIBUS UNUM rodeados por unha coroa de loureiro, co nome do país (UNITED STATES OF AMERICA) na parte superior e o valor facial (ONE DOLLAR) no exergo.
Crespi d'Adda
Século XIX
thumb|left|O Castelo de Crespi En 1869 Cristoforo Benigno Crespi, un fabricante téxtil de Busto Arsizio Varese, comprou o val de 1 km entre os ríos Brembo e Adda, ao sur de Capriate, coa intención de instalar unha fábrica de algodón nas beiras do Adda.
Dólar de prata do Servizo Comunitario Nacional
Produción e comercialización
A súa produción final limitouse a 23.500 moedas na súa condición estándar e 101.543 en versión proof, o que fai un total de 125.043 exemplares.
Crespi d'Adda
Século XX
En outubro de 2013, anunciouse que Antonio Percassi estaba a comprar Crespi d'Adda para convertila na sede do grupo Percassi Business, así como na sede da nova Fundación da Familia Antonio Percassi.
O cemiterio
As obras para a construción do cemiterio comezaron en 1905 por encargo de Cristoforo Crespi e quedou listo en novembro de 1908. O cemiterio é unha construción monumental onde se atopa o mausoleo, dedicada á familia Crespi, é o núcleo principal. No mausoleo atópanse as tumbas dos membros da familia.
Airexe, Bardaos, O Incio
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, o lugar da igrexa.
Camparañón
Camparañón é unha localidade pertencente ao concello de Golmayo, na provincia de Soria, en Castela e León. Abrangue tamén os núcleos deshabitados de Fuenteazán, Ribamillanos e Ambroz.
Kalimantan Central
Kaimantan Central (en indonesio Kalimantan Tengah), é unha das provincias de Indonesia, unha das cinco provincias de Kalimantan, a parte indonesia de Borneo.
Robert du Buysson
Robert François du Buysson, nado o 6 de maio de 1861 en Broût-Vernet, departamento de Allier e finado o 16 de marzo de 1946 en Saint-Rémy-la-Varenne, departamento de Maine e Loira, foi un naturalista francés.
Fortificacións de Vauban
Os doce sitios
Dous lugares considerados orixinalmente foron eliminados da lista definitiva:
Robert du Buysson
Traxectoria
Robert du Buysson legou a súa colección de himenópteros ao laboratorio de entomoloxía do Museo Nacional de Historia Natural.
Fortificacións de Vauban
Ville neuve, Longwy
A ville neuve (que significa cidade nova) está situada en Longwy, Meurthe-et-Moselle. Toda a cidade nova deseñouna e construíuna Vauban a partir de 1679. Ten forma hexagonal cun trazado regular que rodea un patio de armas cadrado e flanqueado por bastións. Aínda que a cidade foi maioritariamente destruída debido a repetidos asedios, aínda quedan moitos elementos da arquitectura militar.
Feliu Formosa i Torres
Traxectoria
Militou no PSUC de 1956 a 1972. Sempre foi unha persoa comprometida coa súa época, tanto na época clandestina coa ditadura franquista como despois, manifestando a súa perplexidade ao ver a evolución democrática do Estado español.
Andrés Santiago Suárez Suárez
Andrés Santiago Suárez Suárez, nado en Luaña (Brión) o 6 de outubro de 1939 e finado en Madrid o 22 de outubro de 2005, foi un economista e escritor galego, membro da American Economic Association e da American Finance Association.
Asha de Vos
Carreira
De Vos servira como oficial superior de programas na Unidade Mariña e Costeira da Unión Internacional para a Conservación da Natureza. Fundou o proxecto Sri Lanka Blue Whale en 2008, que é o primeiro estudo a longo prazo sobre as baleas azuis no norte do Océano Índico. A través da súa investigación, a Comisión Baleeira Internacional designou ás baleas brancas de Sri Lanka como unha especie que necesita urxente investigación de conservación e comezou a colaborar co goberno de Sri Lanka nos ataques dos barcos baleeiros. De Vos é membro convidado do Grupo de Especialistas en Cetáceos da Comisión de Supervivencia de Especies da UICN. Foi investigadora posdoutoral na Universidade de California en Santa Cruz e blogueira convidada por National Geographic.
Os Tallos, Eirexalba, O Incio
Os Tallos é un lugar da parroquia de Eirexalba, no concello lugués do Incio, na comarca de Sarria.
Cerveteri
Monumentos
thumb|upright=1.25|Via degli Inferi, a entrada principal da necrópole de Banditaccia. thumb|upright=1.25|Interior dunha tumba etrusca na necrópole de Banditaccia. thumb|upright=1.25|Sarcófago dos cónxuxes (Villa Giulia) thumb|upright=1.25|Escultura dun templo de Caere, 525–500 a.C. (Altes Museum Berlín) thumb|upright=1.25|Pulseira de ouro da tumba Regolini-Galassi 650 a.C.
Na cultura popular
A Necrópole da Banditaccia apareceu na película de 1976 The Omen como o lugar de enterramento da nai de nacemento do chacal do anticristo.
Molécula de adhesión intercelular
En bioloxía molecular as moléculas de adhesión intercelular (ICAM), xunto coa molécula de adhesión de célula vascular 1 (VCAM-1), forman parte da superfamilia das inmunoglobulinas. Son importantes na inflamación, respostas inmunes e en eventos de sinalización intracelular. A familia das ICAM consta de cinco membros, designados ICAM-1 a ICAM-5. Únense ás integrinas de leucocitos CD11/CD18 como LFA-1 e antíxeno de macrófago-1, durante a inflamación e a resposta inmune. Ademais, as ICAM poden existir en forma soluble no plasma sanguíneo humano, debido á activación de mecanismos de proteólise na superficie celular.
Hemipene
O homólogo feminino é o hemiclítoris.
Boca Norte
Capítulos
Capítulo 3. María non é a única que garda segredos. Lu vaise enfrontar ao seu e María apóiao, xa que empeza a ter sentimentos cara a el. Por outra banda, Sarah empeza a dubidar sobre a súa orientación sexual e Andrea grava o seu primeiro videoclip xunto a Andy.
Capítulo 5. O diñeiro conseguido non abonda para evitar o peche de Boca Norte. Sarah fai que Andrea confese o que dixo na mensaxe de son que esta lle enviou por equivocación. Isto fai que Dani e Andrea teñan unha conversación. María ten dúbidas sobre o ocorrido na festa con Lu e conta co apoio de Katy. Tras o ocorrido, o grupo non quere seguir adiante co grupo musical. Porén, Andy tenta convencelos polo éxito que está a ter o videoclip nas redes.
Mosteiró, Goó, O Incio
Mosteiró é un lugar da parroquia de Goó, no concello lugués do Incio, na comarca de Sarria.
Provespa nocturna
Distribución xeográfica
Provespa nocturna encóntrase en Malaisia (Península de Malaca, Sarawak, Sabah) e en Indonesia (Sumatra, Bangka, Kalimantan).
Pluma do manto
Química, fluxo de calor e fusión
A fonte de plumas do manto crese que é o límite núcleo-manto a 3.000 km de profundidade. Como hai pouco transporte de material a través do límite núcleo-manto, a transferencia de calor debe ocorer por condución, con gradientes adiabáticos por riba e por debaixo deste límite. O límite núcleo-manto é unha forte descontinuidade térmica. A temperatura do núcleo é de aproximadamente 1.000 graos Celsius maior que a do manto que ten enriba. As plumas crese que ascenden a medida que a base do manto se fai máis quente e flotante.
Gases nobres e outros isótopos
O helio-3 é un isótopo primordial formado no Big Bang. Outros procesos produciron pouco máis e engadiron moi pouco á Terra desde entón. O helio-4 inclúe un compoñente primordial, pero tamén se produce pola desintegación radioactiva natural de elementos como o uranio e torio. Co paso do tempo, o helio da atmosfera superior pérdese no espazo. Así, a Terra foi quedando progresivamente privada de helio, e o 3He non se recupera por outros procesos, como si ocorría co 4He. Como resultado, a razón 3He/4He na Terra diminuíu co tempo.
Observouse un nivel atipicamente alto de 3He/4He nalgúns puntos quentes, pero non en todos. Isto explícase porque as plumas se alimentan dun profundo reservorio primordial no manto inferior, onde as razóns altas orixinais de 3He/4He se conservaron a través do tempo xeolóxico.
Anomalías xeofísicas
As ondas sísmicas xeradas por grandes terremotos permiten determinar a estrutura do interior da Terra ao longo da ruta do raio sísmico. As ondas sísmicas que viaxaron a mil quilómetros ou máis (tamén chamadas ondas telesísmicas) poden usarse para ter unha imaxe de grandes rexións do manto terrestre. Tamén teñen unha resolución limitada e só poden detectarse estruturas de polo menos centos de quilómetros de diámetro.
A hipótese das placas
miniatura|Ilustración dos modelos en competencia sobre a [[reciclaxe da codia e o destino das laxes litosféricas subducidas. A hipótese das plumas invoca a subdución profunda (dereita), mentres que a hipótese das placas céntrase na subdución pouco profunda (esquerda).]]
A hipótese das placas suxire que o vulcanismo "anómalo" é o resultado da extensión da litosfera que permite que o fundido ascenda pasivamente desde debaixo da astenosfera. Por tanto, é o inverso conceptual da hipótese das plumas porque a hipótese das placas atribúe o vulcanismo a procesos pouco profundos e próximos á superficie asociados coa tectónica de placas, en vez de a procesos activos orixinados no límite núcleo-manto.
A hipótese dos impactos
Ademais destes procesos, os eventos de impacto, como os que crearon o cráter Addams en Venus e o complexo ígneo de Sudbury no Canadá, sábese que causaron fusión e vulcanismo. Na hipótese dos impactos, propúxose que o magmatismo dalgunhas rexións de vulcanismo de punto quente puido ser desencadeado por certos impactos oceánicos de grandes corpos que conseguiron penetrar a litosfera oceánica máis delgada, e á vez o volcanimso de basalto de inundación pode ser desencadeado por enerxía sísmica converxente enfocada no punto antipodal oposto aos sitios de grandes impactos. O vulcanismo inducido por impactos non foi estudado axeitadamente e comprende unha categoría causal separada do vulcanismo terrestre con implicacións para o estudo dos puntos quentes e a tectónica de placas.
Causses e Cévennes
Historia da inscrición e criterios
O sitio engadiuse orixinalmente á Lista provisional de Francia en 2002 e o Comité considerou a súa inscrición na súa 30ª sesión en Vilnius, Lituania baixo os criterios (V) e (VI). ICOMOS recomendou aprazar a inscrición. Francia marcou o Criterio (v) para o sitio como o "último bastión do sistema agropastoral en Europa Occidental" mentres que o ICOMOS considerou que non era así. O criterio (VI) foi enmarcado como o sitio "mantén viva a memoria de episodios relacionados coa difusión do protestantismo francés, as loitas coa Igrexa Católica e o desenvolvemento de ideas de liberdade". O ICOMOS considerou que este elemento non era de significado universal, senón de importancia nacional, xa que os sitios noutros lugares de Europa tamén testemuñan a persecución dos protestantes e o impacto da mesma na historia nacional. En 2009, o ICOMOS tamén solicitou que Francia xustificase o límite do sitio e proporcionase unha base para xestionar e manter as tradicións agropastoriles do lugar. Cando Francia volveu presentar o seu expediente de candidatura, puxo o foco no aspecto histórico do pastoreo e o seu impacto no desenvolvemento cultural do sitio, mentres que se eliminou a referencia ao testamento do sitio aos acontecementos históricos, Criterio (VI). O sitio inscribíuse con éxito na Lista do Patrimonio Mundial en 2011.
Vitas sanctorum patrum emeretensium
Importancia histórica
A Vitas Patrum Emeritensium é unha fonte de importancia capital para o estudo do Reino visigótico de Toledo. Contén moitas indicacións sobre a vida diaria na Hispania dos séculos VI e VII: alimentación, educación, roupa…
Efecto Zeigárnik
Críticas
A fiabilidade do efecto foi obxecto de certa controversia.
Chloracidobacterium
Filoxenia
A taxonomía actualmente aceptada está baseada na LPSN e no National Center for Biotechnology Information (NCBI)
Bliuma Zeigárnik
Traxectoria
Na década de 1930, traballou con Lev Vigotski no Instituto Soviético de Medicamento Experimental. Durante a Segunda guerra mundial, axudou a Aleksandr Luria a reparar lesións da cabeza. Foi cofundadora do departamento de psicoloxía da Universidade Estatal de Moscova e de todos os seminarios rusos de psicopatoloxía. Desenvolveu unha concepción orixinal dos estudos en psicopatoloxía, á que denominou patopsicoloxía, conxugando así concepcións de Vigotski e Luria acerca do desenvolvemento psicolóxico. Faleceu en Moscova á idade de 87 anos.
Manuel Puig
Nacemento e infancia
Manuel Puig atravesou a súa nenez nun contexto global signado pola guerra. As noticias chegaban a través do xornal que a súa nai lle lía ao seu pai en voz alta cada noite. A situación mundial contrastaba altamente coa calma de Xeneral Villegas. Durante a súa adolescencia comezou a percibir un paralelo semellante na relación entre as persoas: estaban quen eran violentas e mandaban, e quen eran considerados débiles e eran desprezados polos primeiros. O paralelo activo/pasivo (tradicionalmente correspondido cos roles masculino/feminino) sería unha cuestión problemática durante toda a súa vida. Xa maduro, acaba opinando que a sexualidade é demasiado banal como para definir (mesmo parte) da identidade dunha persoa.
Producións posteriores
Recibía moitas chamadas desde lugares como Londres, Finlandia e Los Ángeles, solicitándolle comedias musicais e conferencias.
Penn Yan, Nova York
Historia
A finais do século XX chegaron á poboación un gran número de familias amish e menonitas.
DeMarre Carroll
DeMarre LaEdrick Carroll, nado o 27 de xullo de 1986 en Birmingham, Alabama, é un xogador de baloncesto profesional estadounidense.
Jemima Wilkinson
Traxectoria
Nacida de pais cuáqueros, despois de sufrir unha grave enfermidade en 1776, o Amigo afirmou que morreu e foi reanimado como un evanxelista sen xénero chamado Amigo Público Universal. Despois rexeitou tanto o nome de nacemento como os pronomes de xénero. Con roupas andróxinas, o Amigo predicou por todo o nordeste dos Estados Unidos, atraendo a moitos seguidores que se converteron na Sociedade de Amigos Universais.
A teoloxía do Amigo Público Universal era moi similar á da maioría dos cuáqueros. O Amigo fixo fincapé na importancia do libre albedrío, opúxose á escravitude e apoiou a abstinencia sexual.
O movemento e o seu líder foron moi criticados e, tras un motín en Filadelfia, o Amigo trasladouse ao entón descoñecido e salvaxe condado de Yates, no estado de Nova York. Isto levou a que o movemento quedase illado, pero un grupo de discípulos mantívose leal até a morte do Amigo por enfermidade en 1819.
Historia da medalla italiana
Roma
Andrea Guazzalotti fora alumno de Bertoldo di Giovanni en Florencia e realizou unha excelente medalla do papa Sisto IV.
Jemima Wilkinson
Traxectoria
Moitos escritores retrataron ao Amigo como unha muller, ben unha estafadora manipuladora ou unha pioneira dos dereitos das mulleres. Outros, porén, percibían ao predicador como transxénero ou non binario e como unha figura pioneira na historia transexual.
Historia da medalla italiana
Século XVI
Os centros máis importantes da produción medallística do século XVI foron Milán, Venecia, Florencia e Roma.
Séculos XVII e XVIII
Pola contra, a medalla cuñada seguiu a ter durante o século XVIII o seu centro máis importante en Roma, aínda que a produción italiana xa non podía competir coa francesa, tanto durante o Antigo Réxime como no Imperio Napoleónico. O bo deseño e a fina execución só se atopaban nas producións do obradoiro da familia Hamerani, como se aprecia na medalla do papa Clemente XII creada por Ottone Hamerani, que ten no reverso unha representación exacta da fachada da basílica de San Xoán de Latrán, segundo o proxecto de Alessandro Galilei.
Lorenzo Pérez
Traxectoria
Tras xogar no Algeciras, debutou na Primeira División con 19 anos nas filas do Sevilla. Foi na xornada 26 da tempada 1952/53, contra o Racing de Santander no Sardinero, partido no que marcou o seu primeiro gol. Foi titular nas catro xornadas restantes, nas que marcou outros catro goles, incluído un triplete contra o Celta de Vigo no estadio de Nervión.
A Vila, Laiosa, O Incio
A Vila é un lugar da parroquia de Laiosa, no concello lugués do Incio, na comarca de Sarria.
O Val, Laiosa, O Incio
O Val é un lugar da parroquia de Laiosa, no concello lugués do Incio, na comarca de Sarria.
Ecuacións da caída libre
Lei da aceleración
miniatura|Explicación do funcionamento do isocronismo na caída libre ao longo dunha espiral sobre un paraboloide. Galileo Galilei demostrou que todos os corpos materiais caen no baleiro (excluíndo así calquera efecto de fricción do aire) coa mesma aceleración, independentemente da súa masa; este fenómeno é unha consecuencia directa da equivalencia entre masa gravitatoria e masa inercial. Del deduciuse que todo corpo, preto da superficie terrestre, sofre unha aceleración igual a aproximadamente:
Dado que as masas gravitatoria e inercial son proporcionais, escóllese a mesma unidade de medida para que, simplificando, obteñamos para a aceleración
Velocidade límite
obtense:
ICAM-1
Papel na sinalización celular
A ICAM-1 é unha proteína transmembrana endotelial e asociada a leucocitos da que desde hai moito tempo se sabe que é importante na estabilización das interaccións célula-célula e faclitación da transmigración endotelial do leucocito. Máis recentemente, a ICAM-1 foi caracterizada como sitio para a entrada na célula do rinovirus humano. Debido a estas asociacións coas respostas inmunitarias, hipotetizouse que a ICAM-1 podería funcionar na transdución de sinais. A ligazón da ICAM-1 produce efectos proinflamatorios como o recrutamento de leucocitos inflamatorio ao enviar sinais a través de cadoiros que implican certas quinases, como a quinase p56lyn.
Bieito Seara
Traxectoria
Veciño de Maceda, estudou no colexio dos Milagres e despois fixo Económicas na Universidade de Santiago de Compostela (1980-1986). Comezou a traballar como empregado nunha xestoría en Ourense. Participou na creación da asociación local Os Cabaceiros na década dos oitenta.
Anniina Kaitala
Anniina Kaitala, nada o 10 de outubro de 1997 en Hauho (Finlandia), é unha xogadora finlandesa de hóckey sobre xeo, que xoga na posición de centro ou ala. Dende a tempada 2021-22 defende a camisola do Ilves de Tampere.
Catedral de San Vladimiro de Kíiv
Historia e descrición
Despois da disolución da Unión Soviética, a propiedade da Catedral de San Vladimiro foi unha cuestión controvertida pois a Igrexa Ortodoxa de Ucraína e o Patriarcado de Moscova, ortodoxo tamén, aspiraban a incorporala. Finalmente, o Patriarcado de Kíiv (Igrexa Ortodoxa Ucraína) fíxose coa titularidade do templo.
Antonio Álvarez Arias
Traxectoria
Con todo, na seguinte tempada non contou con minutos, e en marzo de 1954 saíu cedido ao Xuvenil, da Terceira División. Alí compartiu equipo con xogadores como Manín, Juananco, Vegazo ou Rábade, e logrou un histórico ascenso a Segunda División despois de derrotar na antepenúltima xornada ao Lemos. De regreso no Deportivo, disputou un só partido durante a tempada 1954/55, nun encontro da Copa do Xeneralísimo fronte ao Barcelona no que marcou o único gol deportivista (1-1). Deixou o club en xuño de 1955.
Toucador
Historia
Os primeiros toucadores iniciáronse no Antigo Exipto e consistían nunhas caixas onde se almacenaba o necesario para un ritual de beleza.
Pilar Alegría
Traxectoria
Entre 2008 e 2015, foi deputada por Zaragoza. O 29 de xullo de 2014 foi nomeada secretaria de organización do PSOE-Aragón.
Receptor de andróxenos
A principal función do receptor de andróxenos é actuar como factor de transcrición que se une ao ADN que regula a expresión xénica; porén, ten ademais outras funcións. Os xenes regulados por andróxenos son cruciais para o desenvolvemento e mantemento do fenotipo sexual masculino.
Xenómico
O receptor de andróxenos é modifiicado por modificación postraducional por acetilación, que promove directamente a transactivación mediada polo receptor de andróxenos, a apoptose e o crecemento independente do contacto de células de cancro de próstata. A acetilación do receptor de andróxenos é inducida polos andróxenos e determina o recrutamento na cromatina. A acetilación do sitio do receptor de andróxenos é unha diana clave das histona desacetilases dependentes de NAD+ e dependentes de TSA e dos ARNs non codificantes longos.
Xene
Nos humanos o receptor de andróxenos está codificado no xene AR, localizado no cromosoma X na posición Xq11–12.
Estrutura
miniatura|294 px|Os dominios estruturais das dúas [[isoformas (AR-A e AR-B) do receptor de andróxenos humano. As cifras sobre as barras refírense aos residuos de aminoácidos que separan os dominios que empezan polo N-terminal (esquerda) e acaban no C-terminal (dereita). NTD = dominio N-terminal, DBD = dominio de unión ao ADN, LBD = dominio de unión ao ligando, AF = función de activación.]]
Dominios
Igual que outros receptores nucleares, o receptor de andróxenos é de estrutura modular e está composto polos seguintes dominios funcionais designados con letras do A ao F:
Importancia clínica
Unha expresión alta en receptores de andróxenos foi ligada á agresión e libido ao afectar os eixes hipotálamo-hipofisario-adrenal e hipotálamo-hipofisario-gonadal.
A actividade correguladora anormal do receptor de andróxenos pode contribuír á progresión do cancro de próstata.
Domingo Batet
Domingo Batet Mestres, nado en Tarragona o 30 de agosto de 1872 e finado en Burgos o 18 de febreiro de 1937, foi un militar español, xeneral de división do Exército de Terra. Desempeñou un papel moi destacado no fracaso da insurrección da Generalitat o 6 de outubro de 1934. Tras negarse a secundar o Golpe de estado de xullo de 1936 en Burgos, foi condenado por un tribunal militar e fusilado polo Bando sublevado.
Guerra civil española
Durante os preparativos da sublevación levados a cabo por diversos sectores militares, tomou una postura contraria e o 16 de xullo de 1936 entrevistouse por propia iniciativa, no mosteiro de Irache, co seu subordinado, amigo e un dos principais conspiradores, o xeneral Emilio Mola, comandante militar de Pamplona. Alí tratou de pescudar si Mola estaba implicado na conspiración e mesmo chegou a pedirlle a súa palabra de honra de que non participaría na sublevación que Mola, efectivamente, lle deu. Crendo na palabra de Mola, o 18 de xullo Batet non accedeu á petición do coronel Moreno Calderón, o seu xefe de Estado Maior (e posterior integrante da Xunta de Defensa Nacional), de porse á fronte da sublevación da súa División Orgánica. Por iso foi detido polos seus subordinados, o tenente coronel José Aizpuru Martín-Pinillos e o comandante Antonio Algar Quintana.
Medio dólar Old Spanish Trail
En 1930, o presidente Herbert Hoover vetou o proxecto dunha moeda de medio dólar dedicada á Compra de Gadsden. Hoffecker fora o impulsor daquela iniciativa e, ante a negativa, procurou outra proposta de moeda conmemorativa cuxa comercialización puidese controlar, e elixiu as viaxes do conquistador español Álvar Núñez Cabeza de Vaca a principios do século XVI, das que se celebraba o seu cuarto centenario.
Hoffecker cometeu imprecisións tanto coa cronoloxía das viaxes de Cabeza de Vaca como coa súa localización; por exemplo, aínda que a cidade natal de Hoffecker, El Paso, Texas, aparece sinalada na moeda, Cabeza de Vaca non se achegou a ela. Malia isto, o Congreso aprobou sen oposición o proxecto de lei da moeda conmemorativa do Vello Camiño Español, e o presidente Franklin D. Roosevelt converteuno en lei coa súa sinatura.
Antecedentes
Lyman William Hoffecker era un comerciante de moedas de El Paso, Texas, e membro da American Numismatic Association. En 1929, organizou a Comisión da Compra de Gadsden —basicamente constituída por el mesmo—, co fin de lograr unha emisión de moedas conmemorativas do 75 aniversario da adquisición a México da zona de La Mesilla, negociada por James Gadsden. En 1930 aprobouse en ambas as cámaras do Congreso un proxecto de lei que podería ter dado lugar á súa autorización, mais foi vetado polo presidente Herbert Hoover, que consideraba abusiva a cantidade de moedas conmemorativas que se estaban a emitir. Sen desanimarse por iso, en 1935, logo de que Hoover deixara o cargo, Hoffecker fixo un segundo intento para unha emisión de moedas conmemorativas, esta vez en aproveitando o 400 aniversario do Vello Camiño Español, e para se asegurar a súa comercialización fíxose presidente do Comité de Moedas do Museo de El Paso, como entidade que se encargaría da súa distribución. Desta volta, desprazouse a Washington durante tres semanas e mantivo conversas con varios lexisladores, e mesmo se lle concedeu unha entrevista de cinco minutos co presidente Franklin D. Roosevelt que, segundo Hoffecker, resultou determinante. Máis tarde, Hoffecker testificou ante o Congreso que se lle pedira que se encargase dos preparativos do medio dólar Old Spanish Trail por ser o único coleccionista de moedas de El Paso, algo que o historiador numismático Q. David Bowers, no seu volume sobre moedas conmemorativas, cualificou de mentira, xa que Hoffecker se refire noutras partes da súa correspondencia a coleccionistas locais que compraron algunhas das moedas.
Proceso lexislativo
miniatura|239x239px|O [[Senado dos Estados Unidos|senador demócrata por Florida Duncan U. Fletcher defendeu no Senado o proxecto de lei para a creación da moeda. ]]
Deseño
Pola súa banda, para o historiador da arte Cornelius Vermeule, a moeda de medio dólar Old Spanish Trail "pode considerarse con seguridade a moeda conmemorativa máis fea xamais producida por unha ceca estadounidense. É posible que sexa a máis forte competidora polo título de moeda estadounidense menos atractiva xamais fabricada baixo auspicios oficiais entre 1793 e o presente". Vermeule ridiculizou a cabeza de vaca, dicindo que usala para representar o explorador español era como pór un campo de rosas na moeda de 10 centavos Roosevelt para representar o presidente Franklin Roosevelt. Vermeule fíxose eco do eloxio de Slabaugh de que o anverso contaba unha historia e logo se detiña, e declarou: "a cuestión é se paga a pena contar a historia nun medio dólar dos Estados Unidos".
Produción e distribución
En palabras de Q. David Bowers:
Muisca (xénero)
Muisca é un xénero de escaravellos da subfamilia Clerinae ou Enopliinae. É coñecido por dúas especies, a especie de tipo, Muisca bitaeniata e Muisca cylindricollis. O xénero foi descrito orixinalmente polo entomólogo Maximilian Spinola en 1844.
Wikipedia en kikuyu
A Wikipedia en kikuyu é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua kikuyu.
Salinas reais de Arc-et-Senans
O primeiro plan
O plan de Ledoux contemplaba que o patio central cadrado sería onde a fábrica gardaría a súa leña. En cada esquina da praza, e nos puntos medios de cada lado alzáronse edificios cadrados de dúas plantas que albergarían os distintos procesos da operación. Enfronte estaban os cuarteis dos gardas, unha capela e unha panadería. Aos lados había talleres para os toneleiros e outros obreiros. Na base estaba a propia fábrica. Os xardíns debían rodear o lugar para proporcionarlles aos traballadores un complemento aos seus ingresos. Por último, un muro rodearía todo o conxunto para protexelo dos roubos.
O segundo plan
thumb|O segundo plan de deseño de Ledoux para Royal Saltworks en Arc-et-Senans. thumb|Vista aérea da cidade proposta nas Salinas Reales de Arc-et-Senans por Claude Nicolas Ledoux, publicada en 1804
Desde o fin da produción de sal
Durante 1938, o lugar albergou un campamento para refuxiados da República Española. Despois, durante outubro de 1939, no estalido da segunda guerra mundial, o exército francés instalou unha batería antiaérea na zona do patio. Ademais, unha unidade de enxeñeiros ocupou algúns dos edificios. Aínda así, o 20 de febreiro de 1940 publicouse o anuncio oficial da clasificación das salinas e da súa muralla como monumento histórico.
En 1965, Marcel Bluwal usou a casa do director para a tumba do Comandante na súa adaptación televisiva de Dom Juan de Molière.
Micaela Bastidas
Execución
Foron sometidos a interrogatorios e tormentos para poder situar o resto das tropas revolucionarias coa promesa de diminuír a pena se delataban os seus amigos, mais non lograron conseguir deles ningunha información e o 14 de maio foron condenados á pena capital. A sentenza ordenaba o «despezamento en vida para o xefe principal, mutilacións e pena de morte para os outros reos, a máis diso outros castigos».
Galicia infinda
Características
Esta obra reuniu boa parte da súa poesía de posguerra. Está composto por cinco apartados: Cantarenas, Valdeorras, Castiñeiros, Varia e Poemas mexicanos. No libro conviven tendencias heteroxéneas, como a adopción dunha arquitectura modernista, motivos neorrománticos e recreacións de situacións e presenzas pouco habituais ata entón na literatura galega. A obra ten tres tipos de poemas:
Liliana Borzacconi
Traxectoria
Liliana forma parte do grupo de investigación BIOPROA (Biotecnoloxías de Procesos para o Ambiente), organización creada co fin de resolver problemas ambientais a través do tratamento biolóxico de residuos xerados pola industria, mediante un sistema anaerobio que ten como beneficio a xeración de enerxía en forma de biogás. En 2008 foi receptora do Primeiro Premio do IV Encontro de Enxeñaría Química outorgado pola Asociación de Enxeñeiros Químicos do Uruguai. Publicou máis de trinta artigos científicos en revistas e contribuíu con capítulos de libros.
Wikipedia en lojban
Esta versión da enciclopedia contén artigos e  usuarios, dos cales  son activos.
Cucumber (serie de televisión)
Sinopse
A serie explora a vida gay do século XXI, poñendo o foco en Henry Best (interpretado por Vincent Franklin), un home de mediana idade cuxa vida estábel e predecíbel desaparece após romper a súa relación co seu mozo dende hai nove anos, Lance Sullivan (interpretado por Cyril Nri). Terá que embarcarse nunha nova vida con regras que lle son descoñecidas.
Trae Bell-Haynes
Traxectoria
A súa primeira experiencia como profesional sería en 2018 na Basketball Bundesliga alemá cos Skyliners Frankfurt. Alí fai unha media de 6,1 puntos e 2,6 asistencias por encontro. Ao ano seguinte, após pasar por ligas de desenvolvemento norteamericanas, regresa a Europa cos Helsinki Seagulls da Korisliiga, onde destaca con 12,8 puntos e 4,8 asistencias por encontro. Na temporada 2020−21 regresa á Bundesliga cos Crailsheim Merlins, onde consegue ser nomeado o Mellor Xogador Ofensivo da competición cunha media de 16,8 puntos e 7,2 asistencias e 3,8 rebotes por partido. O 16 de xullo de 2021 asina polo Río Breogán da Liga ACB, onde fai unha media de 12,9 puntos e 4,1 asistencias por encontro. Apos finalizar o seu contrato co Breogán, asina co Budućnost VOLI.
Nick Hanauer
Activismo cívico
Hanauer cofundou a League of Education Voters (LEV), unha organización política apartidista dedicada a mellorar a calidade da educación pública en Washington. Tamén está presente no consello de administración de Cascade Land Conservancy, da Fundación Universidade de Washington. Hanauer apareceu no documental de Robert Reich Inequality for All.
Tarquinia
En 1922 cambiouselle o nome á antiga cidade de Tarquinii (romana) ou Tarch(u)na (etrusco). Aínda que pouco se pode ver da antiga riqueza e extensión da antiga cidade, a arqueoloxía revela cada vez máis lampos de glorias pasadas.
Cidade etrusca
Os descendentes de Demarato, Lucio Tarquinio Prisco e Lucio Tarquinio o Soberbio, convertéronse en reis da antiga Roma. Numerosos ritos e cerimonias relixiosas romanas derivan de Tarchuna, e mesmo na época imperial no Imperio Romano seguiu existindo alí un colexio de sesenta arúspices.
No 509 a.C., tras o derrocamento da monarquía romana, a familia de Tarquinio Superbo exiliouse en Caere. Procurou recuperar o trono nun primeiro momento pola conspiración tarquiniana e, cando iso fracasou, pola forza das armas. Convenceu ás cidades de Tarchuna e Veii para que o apoiasen e dirixiu os seus exércitos contra Roma na Batalla de Silva Arsia. Aínda que o exército romano resultou vitorioso, Livio rexistra que as forzas de Tarchuna loitaron ben na á dereita, inicialmente facendo retroceder á esquerda romana. Despois da batalla, as forzas de Tarchuna volveron a casa.
Época postrromana
O nome de Corneto cambiouse por Tarquinia en 1922. A reversión aos topónimos históricos (non sempre con exactitude), foi un fenómeno frecuente baixo o goberno fascista de Italia como parte da campaña nacionalista para evocar glorias pasadas.
Necrópole etrusca de Monterozzi
As escenas pintadas son dunha calidade practicamente inigualable noutros lugares do mundo etrusco e ofrecen unha valiosa visión do mundo secreto dos etruscos que raramente se documenta. Mostran banquetes con bailes e música, eventos deportivos, ocasionais escenas eróticas e míticas. No período tardío representáronse demos do inframundo que escoltaban aos mortos na súa viaxe ao máis aló, incluíndo escenas do inframundo, e tamén procesións de maxistrados e outros símbolos do rango dos membros eminentes das familias alí enterrados.
A Cidade Antiga (La Civita)
A cidade estaba sobre o val do Marta e estaba a uns 6 km do mar. La Civita está formada por dúas mesetas contiguas, o pian di Civita e o pian della Regina, unidos por un estreito paso. thumb|upright=1.2|Ara della Regina
O Templo Ara della Regina
Medición c. 44 × 25 m e datada entre os séculos IV e III a.C., construíuse en toba con estruturas e decoracións de madeira, destacando o famoso e exquisito friso de cabalos alados en terracota que se considera unha obra mestra da arte etrusca. thumb|upright=1.2|Cabalos do Ara della Regina
Murallas
thumb|upright=1.2|Porta da cidade de "Porta Romanelli". As grandes murallas construíronse durante o período máis próspero da cidade no século VI a.C. e medían uns 8 km de lonxitude, englobando 135 ha, e son visibles partes longas da sección norte.
Wikipedia en arromanés
A Wikipedia en arromanés é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua arromanesa. Foi creada o 26 de maio de 2004.
Esta versión da enciclopedia contén artigos e  usuarios, dos cales  son activos.
Wikipedia en congo
A Wikipedia en congo é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua congo.
Wikipedia en lak
A Wikipedia en lak (en Лакку мазрал Википедия) é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua lak. Foi creada no ano 2006.
Boise
Boise é a capital e cidade máis poboada do estado estadounidense de Idaho e sede do condado de Ada. Segundo o censo dos Estados Unidos de 2020 tiña 235.684 habitantes. Atópase á beira do río do mesmo nome —un afluente do río Snake, a súa vez afluente do Columbia— e aos pés das Montañas Rochosas.
Inés Camilloni
Traxectoria
Dende 1999 é profesora na Universidade de Buenos Aires e investigadora independente no Centro de Investigaciones del Mar y la Atmósfera (CIMA – CONICET/UBA). É tamén a secretaria académica da Facultade de Ciencias Exactas e Naturais da Universidade de Buenos Aires. Camilloni é residente no Programa de Investigación da Universidade de Harvard Solar Geoengineering e directora do Mestrado en Ciencias Medioambientais na Facultade de Ciencias Exactas e Naturais da Universidade de Buenos Aires.
En 2016, xunto con Vicente Barros, publicou un libro titulado La Argentina y el cambio climático. De la física Un la política [Arxentina e cambio climático. Dende física ata a política] editado pola Editorial Universitaria de Buenos Aires.
Camilloni é unha das autoras do informe especializado no quecemento global de 1,5 graos do Grupo intergobernamental sobre o cambio climático (GICC) (2018), onde foi a única científica arxentina invitada. Participou no cuarto, quinto e sexto informe de valoración do Grupo intergobernamental sobre o cambio climático.
Billete de 100 euros
Deseño
Do mesmo xeito que todos os demais billetes de euro, contén a expresión do seu valor facial, a bandeira da Unión Europea, unha representación dos territorios da UE en ultramar, as estrelas da bandeira da UE, a sinatura do presidente do Banco Central Europeo e as iniciais desa institución en diversos alfabetos utilizados nas linguas oficiais da Eurozona,  e doce elementos de seguridade, que se detallan a seguir:
Autoridade emisora
Legalmente, tanto o Banco Central Europeo como os bancos centrais dos países da zona do euro teñen dereito a emitir os sete valores faciais diferentes dos billetes en euros, mais na práctica, só os bancos centrais nacionais da zona emiten e retiran fisicamente billetes en euros. O Banco Central Europeo non ten oficina de caixa e non participa en ningunha operación de efectivo.
Circulación
O Banco Central Europeo vixía estreitamente a circulación e as existencias dos billetes e das moedas do sistema do euro. É labor do Eurosistema garantir unha subministración eficiente e fluída de billetes en euros e manter a súa integridade en toda a Eurozona.
Impacto ambiental
Dado que a Unión Europea aplica unha política ambiental moi estrita, considera importante minimizar o impacto ambiental derivado da produción de billetes en euros. O Banco Central Europeo declara que se compromete a facer un uso racional dos recursos naturais na subministración de billetes, preservando a calidade do ambiente e garantindo a saúde das persoas.
Trinta moedas de prata
Interpretación teolóxica
Blomberg suxire mesmo que Mateo pode estar a dicir que "a morte de Xesús é un rescate, o prezo pagado para asegurar a liberdade dun escravo", e que o uso do diñeiro de sangue para comprar un cemiterio para os estranxeiros (Mateo 27:7) pode insinuar a idea de que a morte de Xesús fai posible a salvación para todos os pobos do mundo, incluídos os xentís".
Jacobus van der Vecht
Jacobus van der Vecht, nado o 5 de xullo de 1906 na Haia, e finado o 15 de marzo de 1992 en Putten, Güeldres, alcumado Jaap, foi un entomólogo neerlandés especializado en himenópteros, especialmente os das Indias Orientais e Nova Guinea.
Lyman W. Hoffecker
Primeiros anos
O seu primeiro emprego foi na Oficina Postal de Dalton, Pensilvania, e o contacto habitual coas moedas espertou nel o interese polo coleccionismo cara a 1885.
Jacobus van der Vecht
Algunhas publicacións
Van der Vecht foi un prolífico autor de artigos, e unha bibliografía completa está recollida na súa necrolóxica por C. van Achterberg, que foi publicada en Zoologische Mededelingen en 1992. A continuación expóñense unha selección dalgúns dos máis notábeis:
Lyman W. Hoffecker
Carreira numismática
Hoffecker e a súa segunda esposa fundaron unha compañía en El Paso dedicada ao comercio numismático, chamada Watkins Coin Co., polo apelido da súa muller, Sarah Watkins.
Shafrira Goldwasser
Traxectoria
Goldwasser ten dous fillos, Nathan Goldwasser e Rikva Goldwasser.
Lyman W. Hoffecker
Vida persoal
Hoffecker casou en 1895 con Cora Knapp (1868-1915), de Pensilvania, con quen tivo unha filla, nada en 1896. O 4 de xullo de 1915, a súa esposa finou cancro de estómago, e foi soterrada no cemiterio Evergreen, de El Paso. Cara a 1919 casou en segundas nupcias con Sarah Jane Jennie Watkins (1889-1954), de Kentucky.
O rapaz que nunca existiu
Argumento
No ano 1918, Máni Steinn é un adolescente homosexual que vive en Reiquiavik. Islandia acaba de obter a súa independencia de Dinamarca e olla con temor a chegada da gripe española, mentres que no resto de Europa vén de rematar a primeira guerra mundial.
Billete de 200 euros
Este billete utilízase nos 25 países que teñen o euro como moneda única, cunha poboación de arredor de 343 millóns de persoas. En decembro de 2022, había uns 852.000.000 billetes de 200 euros en circulación na Eurozona. É o segundo valor facial de menor circulación, cun 2,9 % do total de billetes da serie do euro, despois do billete de 500 euros.
Período de transición
O período de transición durante o cal os billetes e as moedas das antigas moedas se cambiaron polos do euro durou aproximadamente dous meses, desde o 1 de xaneiro ata o 28 de febreiro de 2002. A data oficial en que as moedas nacionais deixaron de ter curso legal variou dun estado membro a outro. A máis temperá foi a de Alemaña, onde o marco deixou oficialmente de ter curso legal o 31 de decembro de 2001, aínda que o período de cambio durou dous meses máis. Mesmo despois de que as antigas moedas deixaran de ter curso legal, seguiron a ser aceptadas polos bancos centrais nacionais durante períodos que oscilaron entre os dez anos e sen límite.
Gran Premio de Miami de 2023
Informe de cualificación
A segunda quenda viu a Sergio Pérez entrar en contacto co muro na curva catro. Non obstante, o seu coche non resultou danado. Alexander Albon, Nico Hülkenberg, Lewis Hamilton, Guanyu Zhou e Nyck de Vries foron todos eliminados. A terceira quenda viu ao Ferrari de Charles Leclerc saírse e bater contra o muro na curva 7, tras un incidente similar durante a segunda sesión de adestramentos, a sesión sería detida prematuramente, o que levaría un final da sesión con bandeira vermella. Leclerc comezaría sétimo, Pérez logrou a súa terceira pole position por diante de Fernando Alonso e Carlos Sainz, o Haas con Kevin Magnussen foi cuarto. Max Verstappen non puido marcar un tempo e acabou noveno despois de problemas durante a súa carreira; Valtteri Bottas tampouco puido establecer un tempo.
Fotosistema I
miniatura|400px|Reaccións dependentes da luz da fotosíntese na membrana [[tilacoide|tilacoidal.]]
miniatura|Localización dos xenes psa no [[xenoma do cloroplasto de Arabidopsis thaliana. Os 21 xenes codificantes de proteínas implicados na fotosíntese debuxáronse como cadros verdes.]]
O fotosistema I (FSI ou PSI polas súas siglas en inglés) ou plastocianina–ferredoxina oxidorredutase) é un dos dous fotosistemas que interveñen nas reaccións luminosas da fotosíntese de plantas, algas e cianobacterias. O fotosistema I é un complexo proteico integral de membrana que usa a enerxía da luz para catalizar unha transferencia de electróns a través da membrana dos tilacoides desde a plastocianina á ferredoxina. Finalmente, os electróns que son transferidos polo fotosistema I utilízanse para producir o carrexador de hidróxenos de enerxía moderada NADPH. A enerxía do fotón absorbida polo fotosistema I tamén produce unha forza protón-motriz que se utiliza para xerar ATP. O fotosistema I está composto por máis de 110 cofactores, que son bastantes máis que os do fotosistema II.
Fotón
A fotoexcitación de moléculas de pigmentos no complexo antena induce a transferencia de electróns e enerxía.
Eda
Administración histórica
O municipio de Eda fundouse coa reforma municipal de 1971 a partir dos concellos rurais de Eda, Järnskog e Köla.
Hotel Transylvania: Transformania
Hotel Transylvania: Transformania é un filme estadounidense de fantasía e comedia estreado no 2022. É o segundo filme da franquía Hotel Transylvania, repetindo director, Derek Drymon e Jennifer Kluska, e guionista, Producido por Sony Pictures Animation, con orzamento extra de MRC.
Arquitectura isabelina
Historia
O período corresponde ao manierismo e comezos do Barroco en Italia, ao Renacemento tardío en Francia e ao Herreriano ou manierismo clasicista durante a Unión Ibérica.
Características
A arquitectura renacentista chegou a Inglaterra durante o reinado de Isabel I, xa que se estendeu aos Países Baixos, onde, entre outras características, adquiriu versións do frontón holandés, e as cintas flamengas con deseños xeométricos adornan as paredes e as paredes. Ambas estas características pódense ver nas torres de Wollaton Hall e de novo na Montacute House. Esta foi tamén a época na que as casas inglesas adoptaron algúns conceptos italianos como ter unha longa galería como sala de recepción principal. En Inglaterra o Renacemento tendeu a manifestarse en grandes casas cadradas altas como Longleat House. Estes edificios tiñan moitas veces torres simétricas que deixan entrever a evolución da arquitectura fortificada medieval.
Cércidas de Megalópole
Traxectoria
En 1906 atopouse en Oxirrinco un papiro con fragmentos de sete poemas seus de carácter cínico.
Pilarín Bayés
Traxectoria
É bisneta do pintor Joaquim Vayreda i Vila e do médico Antoni Bayés i Fuster, cofundador do Balneari Ullastres.
Billete de 50 euros
É tamén o cuarto billete de maior tamaño, cunhas medidas de 140 × 77 mm, e a súa cor característica é alaranxada.
Cambios de deseño
Os billetes impresos antes de novembro de 2003 levan a sinatura do primeiro presidente do Banco Central Europeo, Wim Duisenberg, que foi substituído o 1 de novembro de 2003 por Jean-Claude Trichet, cuxa sinatura aparece nas emisións de novembro de 2003 a marzo de 2012. Os billetes emitidos entre marzo de 2012 e novembro de 2019 levan a sinatura do terceiro presidente do Banco Central Europeo, Mario Draghi.  Finalmente, a partir de 2019 é a de Christine Lagarde a sinatura que se amosa no anverso dos billetes de 50 euros.
Elementos de seguridade
Os elementos principais son os seguintes: miniatura|208x208px|Tinta de cor variable en función da perspectiva.
Autoridade emisora
miniatura|220x220px|Prego con corenta billetes de 50 euros aínda sen cortar. Legalmente, tanto o Banco Central Europeo como os bancos centrais dos países da zona do euro teñen dereito a emitir os sete valores faciais diferentes dos billetes en euros, mais na práctica, só os bancos centrais nacionais da zona emiten e retiran fisicamente billetes en euros. O Banco Central Europeo non ten oficina de caixa e non participa en ningunha operación de efectivo.
Circulación
O Banco Central Europeo vixía estreitamente a circulación e as existencias dos billetes e das moedas do sistema do euro. É labor do Eurosistema garantir unha subministración eficiente e fluída de billetes en euros e manter a súa integridade en toda a Eurozona.
As cifras anuais relativas ao billete de 50 euros son as seguintes:
Falsificación
Segundo o BCE, os billetes en euros son moi difíciles de falsificar por mor do gran número de elementos de seguridade. Así e todo, a calidade dos pregos que saen dos talleres clandestinos é cada vez maior e as novas tecnoloxías facilitan a fabricación de billetes falsos de boa calidade.
O billete de 50 euros é o segundo máis falsificado. No segundo semestre de 2011 representou o 32,5 % dos billetes falsos do sistema do euro; é dicir, 100.750 billetes falsos.
Impacto ambiental
Dado que a Unión Europea aplica unha política ambiental moi estrita, considera importante minimizar o impacto ambiental derivado da produción de billetes en euros. O Banco Central Europeo declara que se compromete a facer un uso racional dos recursos naturais na subministración de billetes, preservando a calidade do ambiente e garantindo a saúde das persoas.