cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Varanus salvadorii
Evolución
Baseándose en secuencias de ADN de tres xenes nucleares e dous mitocondriais, as análises cladísticas identifican o V. salvadorii como membro dun grupo de especies que inclúe Varanus. varius e o Varanus komodoensis (dragón de Komodo). As consideracións morfolóxicas suxiren que Varanus priscus era tamén membro deste grupo. Os varanos aparentemente colonizaron Australasia desde Asia hai uns 32 millóns de anos; o clado varius orixinouse despois hai uns 17 millóns de anos. O estreito de Torres que separa Nova Guinea de Australia é de menos de 90 km de longo, unha distancia que se podería cubrir doadamente co chamado island hopping (salto entre illas).
Dólar de prata de Thomas Alva Edison
O dólar de prata Thomas Alva Edison é unha moeda conmemorativa, non circulante, emitida pola Casa da Moeda dos Estados Unidos en 2004 e cuñada pola Ceca de Filadelfia.
Produción e comercialización
A lei que autorizou a emisión destas moedas conmemorativas prevía unha tiraxe máxima de 500.000 exemplares. A moeda produciuse na Casa da Moeda de Filadelfia e a emisión estivo dispoñible para a súa adquisición por parte da poboación desde o 11 de febreiro ata o 30 de decembro de 2004. O seu lanzamento comercial foi presentado o 11 de febreiro no Museo do Instituto Edison en Dearborn, Míchigan, pola directora da Casa da Moeda dos Estados Unidos, Henrietta Holsman Fore.
Carmen Carballo
Traxectoria
Comezou a súa actividade xornalística colaborando con A Nosa Terra en 1979. En 1985 traballou en La Región na comarca de Valdeorras. En 1986, traballou na Radio Galega, en Santiago, facendo guións, documentación e produción en programas da TVG. Un ano despois foi xefa da Oficina de Prensa do goberno tripartito. De 1990 a 1991 viviu na Habana, onde foi correspondente da Radio Galega e dalgunhas axencias de información. Á volta de Cuba, traballou no Concello de Vigo, no equipo de comunicación da alcaldía. En 1992, foi redactora de Atlántico Diario durante uns meses e xefa de suplementos en Xornal Diario de Pontevedra ata 1993. Nese mesmo período, de 1991 a 1993, dedicouse vocacionalmente á música, promovendo a cantautores da Nova Trova Cubana.
The Last Shadow Puppets
The Age of the Understatement
O 20 de febreiro de 2008 Miles Kane e Alex Turner revelaron que serían coñecidos como The Last Shadow Puppets e que o seu álbum se titularía The Age of the Understatement e sería publicado o 21 de abril dese mesmo ano. O disco chegou directamente ao número 1 da lista de álbums británica. O seu primeiro sinxelo, "The Age of the Understatement", publicouse o 14 de abril, co novo tema "Two Hearts in Two Weeks" e versións das cancións de Billy Fury "Wondrous Place" e David Bowie "In the Heat of the Morning" como caras b. O dúo dixo que se inspirou en Scott Walker e na primeira etapa de Bowie. Ademais tamén hai influencias dos Beatles e do rock progresivo de finais dos 60 e principios dos 70.
Everything You've Come to Expect
Nunha entrevista en marzo de 2010 en Absolute Radio, Alex Turner dixo que non tiña plans para material novo. Porén, Kane dixo no mes de outubro dese ano que volverían a xuntarse despois de que rematase co seu proxecto en solitario. En marzo de 2011 Turner confirmou o seu interese en gravar un segundo álbum.
On 10 de marzo a banda publicou a canción título de Everything You've Come to Expect como terceiro sinxelo. Tamén se publicou un vídeo musical para acompañar ao tema, do cal hai 9 variantes. No vídeo aparecen Turner e Kane enterrados ata o pescozo nunha praia mentres unha muller baila ao redor deles.
Pobos da Terra Media
Magos
miniatura|dereita|Os magos como [[Gandalf eran Maiar que tomaron a forma dos homes.]]
Pobos libres
Despois de atoparse cos hobbits Merri e Pipin, Bárbore acepta que os hobbits son un quinto pobo libre, engadindo unha nova liña: "Os hobbits medianos que viven en buratos".
San Cristovo, Ferreiros, Paradela
Toponimia
Segundo Nicandro Ares San Cristovo é un haxiotopónimo, nome de santo, o portador de Cristo.
Pobos da Terra Media
Hobbits
miniatura|esquerda|220px|O hobbit [[Bilbo Bulseiro (esquerda) e o istari Gandalf.]]
Dólar de prata do bicentenario do Capitolio dos Estados Unidos
Deseño
miniatura|[[Cúpula do Capitolio dos Estados Unidos, reproducida no anverso da moeda conmemorativa.]]
Pobos da Terra Media
Criaturas das Antas
As criaturas das Antas eran espíritos escuros enviados polo Rei Bruxo de Angmar para posuír e animar os corpos e ósos dos antigos reis dos Dúnedain. Estes montros non mortos habitaban nas Lombas das Antas preto da vila de Prebe.
Espíritos do río
Son espíritos da natureza ligados a ríos e cursos de auga. Só dous son mencionados por Tolkien: Bagadouro, a muller de Tom Bombadil, e a súa nai, a muller do río. Descoñécese se estes seres eran únicos, formaban parte dunha raza máis grande ou eran unha forma de Maiar.
Dragóns
miniatura|250px|[[Smaug nunha ilustración feita por fans.]]
Glaurung, na obra O Silmarillion, é o Pai dos Dragóns no legendarium de Tolkien, o primeiro dos dragóns de lume de Angband. Tolkien escribiu que Glaurung tiña catro patas mais non tiña ás e polo tanto non podía voar, e enxendrou a prole de Urulóki, os dragóns sen ás que botan lume. Foi criado por Morgoth a partir dalgunha liñaxe descoñecida e foi o primeiro dragón que apareceu fóra de Angband. Glaurung é o principal antagonista de The Children of Húrin, e as súas accións enganosas levaron aos suicidios dos seus personaxes principais, Túrin Turambar e Niënor Níniel.
Delle, Ferreiros, Paradela
Delle é un lugar da parroquia de Ferreiros no concello lucense de Paradela, na comarca de Sarria.
Q. David Bowers
Obra publicada
Bowers exerceu como director da sección de Numismática da editora Whitman Publishing LLC, onde publicou tamén unha boa cantidade de libros, entre eles unha serie de estudos en detalle sobre tipos de moedas estadounidenses, coñecida como Bowers Series.
Vida familiar
Bowers estivo casado con Mary Masters entre 1960 e 1973, con quen tivo dous fillos. En 1978 casou en segundas nupcias con Christine Valentine.
Ferreiros, Ferreiros, Paradela
Toponimia
Segundo Nicandro Ares Ferreiros semella o plural de ferrarios pero tamén pode vir de, nome de oficio e xentilicio.
La tía Tula (filme)
Sinopse
Á morte da súa irmá Rosa, Tula leva a vivir á súa casa o seu cuñado Ramiro e os seus dous sobriños. A convivencia faise cada vez máis difícil, debido a que un pretendente de Tula quere que Ramiro inflúa sobre ela e facilitar así a voda coa súa cuñada. Mais Ramiro séntese inclinado cara a Tula e proponlle contraer matrimonio. Para buscar unha compañía que free por algún tempo as pretensións de Ramiro, Tula marcha co seu cuñado e sobriños a pasar unha tempada á casa do seu tío Pedro, nunha localidade próxima.
Vilanova, Barcela, Arbo
Vilanova é un lugar da parroquia de Barcela no concello pontevedrés de Arbo na comarca da Paradanta.
Fernando Álvarez de Toledo y Pimentel
Traxectoria
En tanto militar, político e diplomático, desenvolveu a súa actividade en varios campos e frontes.
Pelexa no bloque 99
Estreouse en galego o 29 de xuño de 2023 a través da TVG.
Secuestrada
Secuestrada (en Reclaim) é un filme de 2014 dirixido por Alan White e protagonizado por John Cusack. É unha coprodución entre os Estados Unidos de América, a República Popular da China e Malaisia. Estreouse en formato de vídeo de consumo doméstico, cunha estrea simultánea limitada a uns poucos cinemas nos Estados Unidos o 19 de setembro de 2014. Phillippe e Lefevre interpretan a unha parella estadounidense que viaxa a Porto Rico para adoptar unha orfa (Briana Roy) e se ven envoltos nunha estafa mortal.
Estreouse en galego o 30 de xuño de 2023 a través da TVG.
Lexión Española
Polémica polo seu vínculo co franquismo
En 2021 o alcalde de Madrid, José Luis Martínez-Almeida restituíu o nome dunha rúa ao fundador da Lexión, que fora retirada para cumprir coa Lei de memoria histórica, feito amplamente criticado. O argumento da sentenza que obrigou a restaurar o nome foi que a Lexión tamén tivo períodos democráticos e que o seu fundador non participara na guerra civil.
Formación
A Lexión está formada por catro terzos: "Gran Capitán" (1º), "Duque de Alba" (2º), "Don Juan de Austria" (3º) e "Alejandro Farnesio" (4º).
Dólar de prata conmemorativo do monumento aos veteranos de Vietnam
Deseño
Pola súa banda, o reverso, obra de Thomas D. Rogers, reproduce tres medallas de servizo na guerra de Vietnam, de esquerda a dereita: a medalla expedicionaria das Forzas Armadas, medalla de servizo en Vietnam e a medalla da da Campaña de Vietnam.
Produción e comercialización
A moeda comercializouse aos prezos de 32 dólares en condición estándar e 35 en versión proof, e o beneficio conseguido coa súa venda destinouse ao Fondo para o mantemento do Monumento dos Veteranos de Vietnam.
Tom Bombadil
Tom Bombadil é un personaxe do legendarium de J. R. R. Tolkien. Apareceu por primeira vez no poema de 1934 titulado The Adventures of Tom Bombadil, que tamén conta cos personaxes da obra O Señor dos Aneis como Bagadouro (a muller de Tom), o vello Home Salgueiro (unha árbore malvada do Bosque Vello) e as Criaturas das Antas, das cales Tom rescata os hobbits. Daquela non formaban parte explícita das lendas máis antigas que se converterían no Silmarillion, e non é mencionado no Hobbit.
Isaac Herzog
Infancia e educación
O seu alcume "Bouji" púxollo a nai e é o resultado dunha mestura entre a verba hebrea para boneca (booba) e a francesa para xoia (bijou). Pasou parte da súa adolescencia nos Estados Unidos, pois o seu pai exerceu como embaixador de Israel ante as Nacións Unidas entre 1975 e 1978, razón pola que estudou nalgúns colexios de elite americanos. Logo de cumprir co servizo militar como oficial de intelixencia, estudou Dereito na Universidade de Tel Aviv e na Universidade Cornell de Nova York. Traballou no bufete Herzog, Fox & Ne'emann, do que o seu pai foi fundador, antes de crear o seu propio bufete.
Paisaxe do mundo
Un desenvolvemento paralelo atópase no traballo de Albrecht Altdorfer e doutros artistas da escola do Danubio. Aínda que composicións deste tipo amplo seguiron sendo comúns no século XVIII e a partir de aí o termo úsase xeralmente para describir obras producidas no século XVI nos Países Baixos e Alemaña.
Relacións Bután-Xapón
Visitas de estado
En canto á visita da familia imperial xaponesa a Bután, a primeira foi en marzo de 1987 polo príncipe Naruhito, actual emperador Naruhito, a segunda foi en marzo de 1997 polo Príncipe Fumihito e a Princesa Akishino, e a terceira é en xuño de 2017 pola Princesa Mako.
Illa de Arran
Relevo
O val máis grande de Arran é Glen Iorsa ao oeste. O relevo do sur da illa é menos montañoso, unha parte importante das terras do interior atópase a unha altitude que supera os 350 m e o cumio de A'Chruach alcanza os 512 m. Hai outros dous Marilyns ao sur, Tighvein e Beinn Bhreac.
Poboación
A illa de Arran tiña 4 629 habitantes en 2011, unha densidade de 10,72 hab/km2. As principais vilas da illa son Brodick e Lamlash na costa leste: só elas concentran o 32% de poboación de Arran.
Autoridades locais
Na Cámara dos Comúns, desde 2005, Arran forma parte da circunscrición electoral de North Ayrshire and Arran, representada por Katy Clark (2011) do Partido Laborista. Arran formou anteriormente parte da circunscrición electoral de Cunninghame North de 1983 a 2005 e Bute and Northern Ayrshire de 1918 a 1983.
Plácido (filme)
Sinopse
Noiteboa nunha pequena cidade de provincias española. Ollas Cocinex patrocina unha poxa á que acoden artistas de Madrid para convidar a cear un pobre en casa de cada familia de ricos. Mentres Plácido, contratado para que percorra pola cidade unha estrela de Nadal no seu motocarro acabado de estrear, ten que aboar a primeira letra do modesto vehículo antes da posta de sol.
Museo Guggenheim (Nova York)
O Museo Guggenheim de Nova York (en inglés Solomon R. Guggenheim Museum) é o primeiro museo creado pola Fundación Solomon R. Guggenheim, dedicado á arte moderna. Foi fundado en 1937 no Upper East Side de Nova York. Orixinalmente chamouse Museo da Pintura Non Obxectiva e foi fundado para exhibir arte de vangarda por artistas modernos iniciais como Kandinski e Mondrian.
Nacido en Siria
Sinopse
Dende o comezo da guerra civil siria, arredor de catro millóns de sirios tiveron que abandonar o país fuxindo da violencia. Máis da metade deles foron nenos. O documental narra a difícil situación de sete destes nenos que viven este calvario: Hamude, Jihan, Gaseem, Mohammed, Marwan, Arasulí e Kais. Teñen que afrontar os abusos das mafias, as inclemencias do mar cando foxen en patera, a incerteza sobre un futuro que a gran maioría apenas pode afrontar e o seu encerro en campos de refuxiados en condicións de masificación e insalubridade. Cando chegan ao seu destino, descobren que só é o comezo dunha nova odisea: a da integración nunha terra nova e, en moitos casos, hostil. O maior éxodo de refuxiados dende a segunda guerra mundial visto dende metro e medio de altura a través de sete historias de guerra, sufrimento e desesperación, mais tamén de superación, inocencia, coraxe e esperanza.
Nevio Scala
Presidencia do Parma
miniatura|Nevio Scala no [[2002.]] En xullo de 2015 accedeu á presidencia do novo Parma, refundado despois de que o club orixinal desaparecese por problemas económicos. O exfutbolista Luigi Apolloni foi elixido como adestrador. O Parma conseguiu regresar ao fútbol profesional italiano, subindo ata a Lega Pro, pero Scala acabou dimitindo en novembro de 2016, por non estar de acordo coa decisión dos propietarios do club de despedir ao adestrador Apolloni e ao director técnico Lorenzo Minotti, ambos antigos xogadores seus durante os seus tempos como adestrador do Parma.
As andanzas do Gato con Botas
As andanzas do Gato con Botas (en The Adventures of Puss in Boots) é unha serie estadounidense de animación protagonizada polo Gato con Botas da franquía Shrek de DreamWorks Animation. É un spin-off do filme de 2011 Puss in Boots coa voz de Eric Bauza. A serie estreouse orixinalmente en Netflix o 16 de xaneiro de 2015; a sexta e derradeira tempada estreouse o 26 de xaneiro de 2018. Tamén se estreou en Boomerang UK o 3 de setembro de 2018.
Sinopse
A serie está ambientada antes dos acontecementos do filme de 2011 Puss in Boots (2011) e conta como o Gato con Botas loita contra unha lexión interminable de invasores para protexer a vila de San Lorenzo. Despois das súas accións o feitizo que protexía o seu lendario tesouro do mundo exterior rompe, polo que debe atopar a forma de restaurar o feitizo de protección unha vez máis.
La venganza
Produción
A rodaxe comezou o 26 de xuño de 1957 e rematou o 29 de setembro do mesmo ano.
Ramón Crespo Rodas
Traxectoria
Carabineiro. Secretario de Actas de Juventud Socialista Ribadense en 1934. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 participou na resistencia á sublevación sendo abatido xunto co seu compañeiro Casimiro Pérez Martínez polas forzas rebeldes cando tomaron Ribadeo o 23 de xullo de 1936.
Estela discoidal
A tradición de facer estelas discoidais ten as súas orixes na Idade do Bronce, cando se rexistraron restos no suroeste da península ibérica. A estela de Luna (Aragón) é un caso anómalo, pois malia ter as características dos ronseis do suroeste, atopouse no nordés da península. Posteriormente son moi coñecidas os ronseis cántabros que realizaron os cántabros prerromanos antes da conquista romana do norte peninsular. miniatura|Ronseis discoidales en Luhuso (Iparralde)
Marquis Who's Who
Historia
Orixinalmente independente, foi adquirida polo conglomerado ITT. Macmillan comprou a división de publicacións de ITT en 1985. Reed Publishing comprou Marquis and National Register a Macmillan en 1991. Reed Elsevier vendeu Marquis e National Register a Commonwealth Business Media en 2001. News Communications, Inc., propietaria de The Hill, comprou a Marquis en 2003.
Maurício Cardoso da Silva
Maurício Cardoso da Silva, coñecido como Mauricinho, nado en Limeira, São Paulo, o 25 de agosto de 1971, é un exfutbolista brasileiro, que xogaba como dianteiro.
Casimiro Pérez Martínez
Recoñecementos
Recibiu a Orde Civil de Beneficencia polo rescate dun mariñeiro no porto de Ribadeo o 23 de xuño de 1930.
Ilo (cónsul)
Traxectoria
Ilo era un isaurio, mais a data e o lugar do seu nacemento son descoñecidos. Tiña un irmán chamado Apalio Ilo Trocundo. Crese que pasou por diversos cargos importantes canda o emperador León I, o Tracio (reinado 457-474) e que era un amigo íntimo de Zenón, antes de se converter, este, en emperador. Aínda que Xoán Malalas afirmou que era tío de Zenón, na súa primeira aparición no reinado de Zenón amosou unha conduta de hostilidade cara ao emperador.
Golpe de Leoncio e a morte de Ilo
Aos poucos, a fortaleza foi pronto tomada a causa da traizón do cuñado de Trocundo e Ilo, o cal fora enviado con este propósito desde Constantinopla por Zenón; e tanto Ilo como Leoncio foron decapitados (488) e as súas cabezas enviadas ao emperador.
Seguro
Indemnización
Baixo unha póliza de "indemnización", a compañía de seguros normalmente pode "reembolsar" ou "pagar en nome de", o que sexa máis beneficioso para ela e o asegurado no proceso de xestión de reclamacións.
Exclusións
As políticas inclúen normalmente unha serie de exclusións (non se cobren algúns sucesos no seguro), incluíndo normalmente:
Erupción volcánica de La Palma de 2021
Xeoloxía da illa
miniatura|A illa de La Palma, na parte sur da mesma estase a producir a erupción volcánica. Como o resto de illas do arquipélago canario, a illa de La Palma é de orixe volcánica. A illa comezou a formarse baixo o mar hai catro millóns de anos e foi medrando co pulo das erupcións volcánicas. Na actualidade La Palma nace a 3 000 metros baixo o mar e elévase ata o 2 426 m sobre o nivel do mar en Roque de los Muchachos.
Erupcións rexistradas en La Palma
Xa no século XVII produucíronse varias erupcións. Na primeira delas o volcán Martín afectou aos campos de Tigalete e Fuencaliente entre os días 2 de outubro e 21 de decembro de 1646. Posteriormente a erupción do volcán San Antonio entre os días 12 de novembro de 1667 e 21 de xaneiro de 1678 provocou a morte de catro persoas, así como danos en vivendas, cultivos e gando. No século XVIII, entre o 9 de outubro e o 3 de decembro de 1712, tivo lugar a erupción do volcán El Charco.
Primeira semana
miniatura|O volcán nos segundo día de erupción.
Ás 8:14 do mércores 22 a área afectada pola erupción aumentara nun 50% respecto da medición das 19:50 do día anterior, e na mañá dese mesmo día deixara 153 hectárea de terreo baixo as pedras, o lume e as cinzas, de acordo cos cálculos do Instituto Volcanolóxico de Canarias. O avance da lava cara ao mar calculouse nesa mañá en 200 metros por hora, mentres que a deformación do solo na área da erupción ascendera ata os 28 centímetros. Daquela os expertos calculaban que a situación poderíase prolongar uns 55 días, e as medicións de dióxido de xofre revelaban que cada día o volcán emitían á atmosfera entre 6 140 e 11 500 toneladas deste gas á atmosfera. Ao longo do día, o director técnico do Pevolca, Miguel Ángel Morcuende, falou de período de "mini estabilidade" e aínda que o volcán estaba a ser "bastante explosivo", as coladas de lava ralentizáranse e avanzaban con moita lentitude, a uns catro metros por hora. Ao mesmo tempo confirmou que existían nove bocas, tendo catro activas nunha soa fisura.
O 24 de setembro abríronse dúas bocas máis, creando dúas coladas que se desprazaban ladeira abaixo a unha velocidade en torno aos 60-80 metros por hora. Pouco máis tarde decretouse a evacuación das poboacións de Tajuya, Tacande de Abajo e a parte de Tacande de Arriba non desaloxada anteriormente. Ademais intensificouse a actividade explosiva e a emisión de cinzas, provocando a suspensión de todas as operacións comerciais no Aeroporto de La Palma e do da Gomera debido á presenza destas partículas no aire e a pouca visibilidade que produciu.
Segunda semana
Segundo David Calvo, portavoz do Instituto Vulcanolóxico de Canarias (Involcan), o novo volcán de La Palma entrou nunha fase efusiva, con menos explosións e menos protagonismo do cono principal. A nova lava era entón do tipo hawaiano, máis fluída e con maior capacidade de desprazamento, sendo emitida por un cráter pequeno, fora do cono principal, a partir dunha boca que emitía menos cinza e menos piroclastos que o centro emisor principal. Aínda que a penas forma o seu propio cono, emite un fluxo "impresionante" de lava. Esta boca sempre emitiu lava máis fluída, tendo o fluxo aumentado consideravelmente ao final da tarde do día 27. A maior fluidez desta lava permite unha maior capacidade de movemento e ocupación de terreo, non formando as "paredes" da colada anterior, correndo sobre as coladas anteriores.
O contacto entre a lava e o mar formaba continuamente unha nube de gases tóxicos, limitada á zona de contacto co mar e disipándose rapidamente, coa axuda do vento forte. A poboación non foi afectada máis aló dos confinamentos impostos anterioriormente en catro bairros de Tazacorte, manténdose a zona de exclusión marítima de dúas millas. Observouse unha decoloración do océano, que se une a áreas en azul turquesa e outras castañas, sobre todo na zona próxima á lava. As alteración de cor da auga en torno á colada débense ao material volcánico, como se observou anteriormente no volcán Tagoro de El Hierro.
Durante a tarde rexistrouse un aumento da actividade volcánica, con máis explosións. Tivo lugar tamén un aumento da sismicidade, cun sismo de 5 graos rexistrado ás 21:31 en Fuencaliente. Ao final da tarde xurdiu un novo fluxo de lava con orixe na parte traseira do cono secundario.
Ese día a principal preocupación centrábase na calidade do aire, logo de que as medicións en Tazacorte revelaran que puntualmente se sobrepasaran os límites de dióxido de xofre permitidos, recomendándose o uso de máscarillas FPP2, e que se empregaran o menos posible os espazos abertos, sobre todo persoas vulnerables, embarazadas, nenos e anciáns ou persoas con doenzas respiratorias. O penacho, a nube tóxica producida polos gases liberados pola entrada da lava no mar, desprazouse cara ao noroeste da illa.
Entre o mediodía do día anterior, e o mediodía deste día, rexistráronse 21 sismos en torno á erupción, e dous deles foron sentidos pola poboación, cunha magnitude máxima de 3,6 (mbLg), correspondente ao sismo sentido con intensidade máxima na zona epicéntrica ás 14:13 do día anterior. Tamén se localizaron dous sismos a profundidades en torno aos 30 quilómetros, e un sismo superficial na zona próxima á boca eruptiva. O tremor volcánico mantíñase estabilizado, en niveis semellantes aos dos días anteriores, e as deformacións estabilizándose de novo.
Cuarta semana
O sábado 16 de outubro outro dos fluxos de lava se achegaba a un novo punto do litoral da illa. O Instituto Volcanolóxico de Canarias (Involcan) sinalaron que a lava fluía baixo a montaña da La Laguna a 1,3 quilómetros por hora polo que, ao recibir unhas importantes achegas de lava, o equipo científico determinou que era probable que acadara o mar en poucas hora á altura da punta de El Perdido.
Quinta semana
Os ramais situados máis ao norte do primeiro fluxo de lava encontrábanse a 200 metros do cantil, ao que se dirixían a unha velocidade de 15 metros por hora, de acordo con Involcan. A chegada ao mar deste fluxo de lava podería provocar podería provocar novos confinamentos na zona. Pola súa banda, o fluxo primixenio seguía a ter unha achega de lava moi feble, mentres que as outras dúas proseguían lentamente o seu avance. A temperatura da lava ascendía ata os 1 270 graos.
Dende as 00:00 ata as 6:30 rexistráronse en torno a 37 terremotos ao sur de Cumbre Vieja, incluíndo varios de magnitude 3,9 e Fuencaliente e Villa de Mazo, varios deles a profundidades de entre os once e os trece quilómetros. Carmen López, directora do Observatorio Xeofísico Nacional, informou de que a sismicidade a niveis profundos se reducira, aínda que ese mesmo día se rexistrou o maior sismo ata o momento dende que se iniciara a erupción, cunha magnitude de 4,9 e registrado a 38 quilómetros de profundidade. Se ben o descenso da actividade sismica a niveis profundos fora o primeiro indicativo do final do proceso eruptivo na erupción submarina de El Hierro en 2011, López sinalou que este descenso debía converterse en "tendencia" co paso dos días e que dependía doutros factores como a emisión de dióxido de xofre, cuxos valores seguían a ser altos nesa data.
Infraestruturas e transportes
Nos primeiros once días de erupción, o fluxo de lava afectara a 22 km de estradas na área afectada.
Ata o 3 de outubro, contabilizábanse 30,7 quilómetros de estradas destruídas polos fluxos de lava, dos cales 28,3 estaban completamente destruídos. Unha gran liña de lava atravesa a illa no sentido norte-sur, practicamente dividindo a illa en 2. Entre a zona de Playa Nueva, en Tazacorte, e Puerto Naos, un traxecto de 8 quilómetros que normalmente se percorre en 20 minutos, nese momento só se podía realizar rodeando toda a zona, counha volta de máis de hora e media de camiño a través dos cumes da illa.
Ibn Abdun (xurista)
Obra
En castelán está a versión traducida e adaptada por Emilio García Gómez, que, co título de Sevilla a comienzos del siglo XII El tratado de Ibn 'Abdun, foi publicado por Ediciones Moneda y Crédito en 1948. Pedro Chalmeta en 1973 fixo unha reedición comentada con apreciacións sobre os trazos sicolóxicos e sociolóxicos na obra.
Philip W. P. Carlyon-Britton
Traxectoria
Foi eilixido membro da Royal Numismatic Society, de Londres, en 1894.
Carlyon-Britton foi tamén editor do xornal British Numismatic Journal, órgano de expresión da British numismatic Society, durante os seus dez primeiros números.
San Xián dos Prados
Construción
A data exacta da súa construción non chegou aos nosos días, pero sábese que a súa construción foi ordenada por Afonso II O templo está dedicado aos santos mártires exipcios Xián e Basilisa e fíxose arredor do século IX.
Iconografía
miniatura|esquerda|Fiestra orixinal. miniatura|Interior do templo. Nestas pinturas ao fresco aplícase unha técnica de tradición romana (sobre capas de morteiro de cal e area aplícanse os pigmentos, como unha derivación da técnica romana, para crear os motivos decorativos). O programa iconográfico atópase na nave central e no transepto.
Selección de fútbol de Cabo Verde
A selección de fútbol de Cabo Verde é o equipo representativo de Cabo Verde nas competicións oficiais deste deporte. A súa organización está a cargo da Federação Caboverdiana de Futebol, pertencente á Confederación Africana de Fútbol (CAF) e á FIFA. Entre os seus logros destaca a participación nos cuartos de final da Copa de África de Nacións en 2013.
A Pedreira, A Laxe, Paradela
Toponimia
Segundo Nicandro Ares A Pedreira indica abundancia de pedras, do latín ,.
Tribunal Internacional de Arbitraxe
Antecedentes
A Presidenta do Tribunal de ICC é a estadounidense Claudia Salomon.
Jesús Martínez Rivadeneira
Valencia
Na tempada 1970/71, con Alfredo Di Stéfano, proclamouse campión de liga e xogou a final da Copa do Xeneralísimo contra o FC Barcelona no Santiago Bernabéu. Na tempada 1971/72 debutou na Copa de Europa, nun partido contra o Union Luxembourg, e acadou os oitavos de final, onde foi eliminado polo Újpesti Dózsa. Xogou 10 tempadas no Valencia, sumando 232 partidos oficiais e 3 goles.
Filgueiras, Meirol, Mondariz
Filgueiras é un lugar da parroquia de Meirol, no concello pontevedrés de Mondariz, na comarca do Condado.
Lucía de Trípoli
Lucía de Trípoli (tamén Lucía de Antioquía ou Lucía de Poitiers), finada no 1299, foi a derradeira condesa de Trípoli (1287 - 1288) e princesa titular de Antioquía. Dende a toma da cidade polos mamelucos en 1268, o seu título de princesa de Antioquía foi soamente honorífico.
Familia e marcha a Europa
Filla de Bohemundo VI e da súa muller, Sibila de Armenia, Lucía deixou Terra Santa despois da súa voda para instalarse primeiro en Puglia e despois en Auxerre, mentres que o seu irmán Bohemundo VII era educado na corte do seu tío, o rei León III de Armenia, en Cilicia. Outras dúas irmás, Isabel e María, esposa de Nicolas de Saint-Omer, alguacil de Morée, morreron novas.
Tribunal de Arbitraxe Internacional de Londres
A sede da administración central do LCIA está en Londres. O LCIA é unha institución internacional que proporciona un foro para procedementos de resolución de conflitos para todas as partes, sen importar a súa localización ou sistema legal. A pesar de que a arbitraxe e os tribunais de arbitraxe formais provisionais son a súa principal actividade, o LCIA tamén realiza mediacións, unha forma alternativa de resolución de conflitos (MARC).
Historia
A Cámara foi formalmente inaugurada o 23 de novembro de 1892, en presenza de abundante e distinguido público, entre o que se atopaba o Presidente da Xunta de Comercio. O interese era considerábel na prensa e en círculos legais e mercantís.
Secretariado
Debido ás leis de confidencialidade, o LCIA non publica datos ou estatísticas sobre os asuntos que xulga.
André de Resende
Traxectoria
Os seus trinta anos foi convidado para ser mestre do infante D. Duarte, á vez que rexía a cadeira de humanidades na Universidade de Lisboa, pasando a ensinar, en 1537, na de Coímbra.
The Baboon Show
Traxectoria
O grupo foi fundado en 2003 por Cecilia Boström (voz), Helen Lindberg (baixo), Niclas Svensson (batería) e Håkan Sörle (guitarra). O nome fai referencia ao goberno sueco, que segundo os membros do grupo compórtase como unha horda de babuínos salvaxes. En maio de 2004 publicaron un EP autoproducido, This Is It!. Axiña lograron o recoñecemento de teren un dos mellores directos de Suecia.
Randulfe, Paradela, Paradela
Randulfe é un lugar da parroquia de Paradela no concello lucense de Paradela, na comarca de Sarria.
O Lombao, San Facundo de Ribas de Miño, Paradela
Toponimia
Segundo Nicandro Ares Lombao está relacionado co latín, por ser un sito en costa, con lombo.
Superbird
Superbird A2
Superbird A2 ou Superbird 6 foi lanzado mediante un foguete Atlas-2AS o 16 de abril de 2004. Cunha masa de 3100 kg e usando o bus BSS-601, levaba 23 transpondedores en banda Ku e 4 en banda Ka. O satélite non foi posto definitivamente en servizo debido a problemas na súa órbita: o satélite foi inxectado nunha órbita supersíncrona sen ter en conta o efecto gravitatorio da Lúa, o que causou alteracións no perixeo do satélite e un gasto excesivo de propelente.
Filgueiras, Lamas, San Sadurniño
Filgueiras é un lugar da parroquia de Lamas no concello coruñés de San Sadurniño, na comarca de Ferrol.
Macmillan Publishers
Século XX
Aínda coa escisión da compañía estadounidense da súa empresa matriz en Inglaterra, George Brett, Jr. e o neto de Daniel Macmillan, Harold, seguían sendo amigos persoais íntimos. Macmillan Publishers volveu entrar no mercado estadounidense en 1954 baixo o nome de St. Martin's Press.
As Filgueiras, A Viña, Irixoa
Toponimia
O fitónimo galego Filgueiras provén do latín filicariam, derivado de filicem, e refírese a un lugar abondoso en fentos.
Carlos Raúl Villanueva
Carlos Raúl Villanueva, nado o 30 de maio de 1900 en Londres e finado o 16 de agosto de 1975 en Caracas, foi o arquitecto venezolano máis destacado do século XX.
Esdulfe, San Martiño de Castro, Paradela
Esdulfe é un lugar da parroquia de San Martiño de Castro no concello lucense de Paradela, na comarca de Sarria.
Xoán de Austria
Morte
A petición do seu medio irmán, o rei Filipe II de España, o corpo de don Xoán de Austria debería ser trasladado a España. Para tal fin, foi cortado e introducido de contrabando por Francia até Madrid en alforxas, para ser sepultado alí. Finalmente foi enterrado no Escorial. O seu corpo descansa na capela 5 do Panteón dos Infantes. O seu corazón foi enterrado noutra cerimonia en Namur, Bélxica.
Armas con nome da Terra Media
Armas de poder
"Estas son espadas vellas, espadas moi vellas dos altos elfos do oeste, parentes meus. Fixéronse en Gondolin para as guerras dos trasnos. Deberon proceder dun tesouro de dragóns ou dun espolio de trasgos, xa que os dragóns e os trasnos destruíron esa cidade hai moitas idades. Esta, Thorin, as runas chámana Orcrist, fendedora de trasgos na antiga lingua de Gondolin; era unha folla famosa. Este, Gandalf, era Glamdring, martelo de inimigos, que usou o rei de Gondolin. Gardádeass ben!""
ICC
As siglas ICC poden referirse a:
Rolls-Royce Avon
A versión actual do Avon, o Avon 200, é un xerador industrial de gas que ten unha potencia nominal de 21 000-22 000 cabalos. En 2011 vendéranse 1 200 Avon industriais e o tipo estableceu un récord de 60 000 000 de horas para a súa clase.
Heinrich Moritz Willkomm
Epónimo
Heinrich Moritz Willkomm é o epónimo dos seguintes nomes xenéricos e epítetos específicos :
A Pena, Vilasobroso, Mondariz
A Pena é un lugar da parroquia de Vilasobroso, no concello pontevedrés de Mondariz, na comarca do Condado.
Cámara de vídeo
As cámaras de vídeo úsanse principalmente de dous xeitos. O primeiro, característico dunha emisión moi temperá, é a televisión en directo, onde a cámara transmite imaxes en tempo real directamente a unha pantalla para a súa visión inmediata. Algunhas cámaras seguen a producir televisión en directo, mais a maioría das conexións en directo son para operacións de seguridade, militares/tácticas e industriais onde se require unha visión subrepticia ou remota. No segundo xeito, as imaxes grávanse nun dispositivo de almacenamento para o seu arquivo ou posterior procesamento; durante moitos anos, a cinta de vídeo foi o formato principal empregado para este propósito, mais foi substituíndose gradualmente polo disco óptico, o disco duro e a memoria flash. O vídeo gravado úsase na produción televisiva e, máis a miúdo, en tarefas de vixilancia en que cómpre a gravación dunha situación para unha análise posterior.
Historia
A base dos sensores de imaxe de estado sólido é a tecnoloxía de semicondutores de óxido de metal (MOS), que se orixina coa invención do MOSFET (transistor de efecto de campo MOS) en Bell Labs en 1959. Isto levou ao desenvolvemento de sensores de imaxe semicondutores, incluído o CCD e máis tarde o sensor CMOS de píxeles activos. O primeiro sensor de imaxe semicondutor foi o dispositivo acoplado a carga, inventado en Bell Labs en 1969, baseado na tecnoloxía de condensadores MOS. O sensor de píxeles activos NMOS foi inventado máis tarde en Olympus en 1985, o que levou ao desenvolvemento do sensor de píxeles activos CMOS no Jet Propulsion Laboratory da NASA en 1993.
Pintura do Século de ouro neerlandés
O mundo da arte
miniatura|270x270px|Bartholomeus van der Helst: Retrato de Gerard Andriesz Bicker, c. 1642, un xove cidadán. A nova burguesía e os rexentes formaron un importante grupo de clientes. Os estranxeiros sorprendíanse das enormes cantidades de arte que se producía nos Países Baixos, e as grandes feiras nas que se vendían moitos cadros. Con tal volume de produción, os prezos eran bastante baixos, excepto no caso dos mellores artistas. Os que non gozaban de grande reputación ou que pasaban de moda, incluíndo moitos hoxe considerados entre os máis grandes do período, como Vermeer, Frans Hals e Rembrandt nos seus últimos anos, tiveron considerables problemas para gañarse a vida e morreron pobres; moitos artistas tiñan outros traballos, ou abandonaron a arte por completo. En particular a invasión francesa de 1672 (o Rampjaar, ou «ano do desastre»), trouxo unha depresión severa no mercado da arte, que nunca volveu totalmente ás súas anteriores cotas. A distribución dos cadros era moi ampla, xa que mesmo zapateiros e ferreiros terían un cadro ou outro xunto á súa forxa ou no seu obradoiro. «Tal é a noción xeral, inclinación e pracer que estes nativos do país teñen pola pintura» dixo un viaxeiro inglés en 1640. Por primeira vez houbo marchantes profesionais, varios tamén artistas significativos, como Vermeer e o seu pai, Jan van Goyen e Willem Kalf. O marchante de Rembrandt, Hendrick van Uylenburgh e o seu fillo Gerrit estiveron entre os máis importantes. esquerda|miniatura|300px|A guilda de pintores de [[Haarlem en 1675, por Jan de Bray, cuxo autorretrato é o segundo desde a esquerda.]] A calidade técnica dos artistas neerlandeses era xeralmente moi alta. A maioría seguiu o vello sistema medieval de formar aprendices cun mestre. Os talleres adoitaban ser máis pequenos que en Flandres ou Italia, con só un ou dous aprendices á vez, estando limitado o número pola regulamentación da guilda (gremio). Aínda que o poder da Guilda de San Lucas estaba en decadencia, seguiu sendo considerable en moitos lugares, e establecéronse outras novas nesta época. A de Ámsterdam fora fundada só en 1579, e entre 1609 e 1611 establecéronse as de Gouda, Rotterdam, Utrecht e Delft, e en 1648 a de Leiden. Salvo os retratos, a maior parte dos cadros facíanse «por especular», sen vir precedidos dun encargo específico, a diferenza do que ocorría no resto dos países; nisto o mercado da arte holandés anticipábase ao futuro.
Vila Reguenga, San Martiño de Castro, Paradela
Toponimia
Segundo Nicandro Ares Vila Reguenda é o mesmo que A Reguenga, vila de dominio real.
Cristóvão da Gama
A campaña etíope
O exército estaba equipado cuns mil arcabuces, un número similar de picas e algunhas bombardas.
Gernikako Arbola (canción)
Historia
Segundo José Manterola, o ano seguinte Iparragirre regresou a Euskadi. Nunha das frecuentes romaxes que o bardo amenizaba cos seus cantos e a súa guitarra, deu a coñecer ante un inmenso xentío o seu zortziko. O público encheuse de entusiasmo e promoveu unha manifestación pacífica, mais impoñente. O goberno considerou que a presenza do bertsolari en Euskadi resultaba perigosa para a tranquilidade pública.
Nun elocuente discurso a prol dos foros vascos do antigo ministro isabelino Pedro de Egaña no Senado o 16 de xuño de 1864, deuse a coñecer a letra da canción en castelán. O carlista andaluz José Suárez de Urbina compuxo, amais, unha orixinal letra do himno en castelán.
Inês Zuber
Actividade política
Foi electa na Asemblea da Freguesí­a de São Paulo na cidade de Lisboa.
Eurodeputada
Elixida europarlamentaria por Portugal nas eleccións ao Parlamento Europeo de 2014 polas listas da CDU, nas que apareceu en segunda posición tras o cabeza de lista João Ferreira.
Santiago Tafall Abad
Estilo e influencia
En 1917 foi o primeiro musicólogo que fixo un estudo musical e transcrición das Cantigas de Martín Codax, que se atopan no pergamiño Vindel, descuberto en 1914.
Ted Nasmith
Traxectoria
Dende pequeno debuxou por afección, mais ao entrar no instituto inscribiuse nun programa de arte comercial. Foi tres anos despois cando leu O Señor dos Aneis por recomendación da súa irmá e dende entón centrou a súa atención nesta obra. Entre as súas influencias á hora de ilustrar as obras de Tolkien, Nasmith recoñeceu aos autores románticos dos séculos XIX e XX, filmes ou arquivos pictóricos das bibliotecas públicas.
Nai, San Vicente de Paradela, Paradela
Toponimia
Segundo Nicandro Ares Nai serían as posesións de nome derivado de Navus, dilixente.
João Bermudes
João Bermudes, nado no reino de Galiza e finado en Lisboa en 1570, foi un médico cirurxián, clérigo, militar ao servizo do reino de Portugal, e papa da Igrexa Etíope Tewahedo e o primeiro en usar o título de Patriarca das Indias Orientais, (despois Patriarca da Etiopia, pasando aquel a ter sé en Goa). Foi tamén chamado Joan Bermudis, Joan Bermudish, Juan Bermúdez, master ou mestre João e patriarca Johannes
Traxectoria
Morreu en 1570 na cidade de Lisboa, sendo sepultado nunha humilde tumba que construíra fóra da capela de San Sebastián (hoxe São Sebastião da Pedreira), entón vila rural nos arredores de Lisboa.
Foliada de Melide
XV Foliada de Melide
Finalmente, foi no ano 2022 cando se puido celebrar a foliada número 15, novamente nun formato de dous días. Nesta xeira a organización correu a cargo do concello, co novo goberno de Xosé Manuel Pérez Penas, apartándose a asociación O Castelo da xestión do festival. As actuacións principais neste ano foron dos grupos Comando Curuxás e Tanxugueiras.
Koleka Putuma
Koleka Putuma, nada en Gqeberha o 22 de marzo de 1993, é unha poeta e dramaturga queer surafricana. Foi nomeada en 2019 por Okay Africa como unha das mulleres máis influentes de dito continente.
Comportamento deimático
miniatura|upright=1.5|Un exemplar de [[Spirama helicina que lembra a face dunha cobra constitúe un exemplo de exhibición deimática de farol, xa que esta bolboreta é inofensiva.]]
Vought F4U Corsair
O Vought F4U Corsair foi un caza estadounidense que operou principalmente durante a segunda guerra mundial e a guerra de Corea. Deseñado e fabriicado inicialmente por Chance Vought, o Corsair pronto tivo unha gran demanda, polo que outorgáronse contratos de produción a Goodyear, cuxos Corsair foron designados FG, e Brewster, designados F3A.
João Nunes Barreto
D. João Nunes Barreto, nado no Porto en 1519 e finado o 22 de decembro de 1562, foi un bispo xesuíta portugués, patriarca de Etiopía.
Naisten SM-sarja 1997-1998
Liga regular
O K-Espoo foi o equipo máis goleador e menos goleado, rexistrando 148 goles a favor por tan só 45 en contra, mentres que o Tappara estivo no lado oposto. As colistas só foron quen de anotar 35 goles, mentres que recibiron un total de 153.
Anne Lister
Anne Lister é moitas veces denominada "a primeira lesbiana moderna" polo seu estilo de vida abertamente lésbico. Era chamada "Freddie" por unha das súas amantes e "Gentleman Jack", polos moradores de Halifax, onde ela sufría de acoso pola súa sexualidade. Vivía na área rural da cidade, onde dirixía a obra de renovación do paisaxismo do Salón Shibden, que herdara do seu tío, James Lister, morto en 1826.
Posicións sexuais
Posicións con penetración
Estas posicións implican a inserción dun obxecto fálico (como un pene, consolador con arnés, tapóns ou outros xoguetes sexuais) na vaxina, ano ou boca.
San Vicente, San Vicente de Paradela, Paradela
Toponimia
Segundo Nicandro Ares San Vicente deriva de (derivado de vicens, vencedor). É un nome de santo, haxiotopónimo.
Posicións sexuais
Parella receptora arriba
A maioría destas posicións pódense usar tanto para a penetración vaxinal como anal. Cando a parella receptora é unha muller, estes postos ás veces chámase posición de muller enriba ou de vaqueira.
De pé
A maioría destas posicións pódense usar tanto para a penetración vaxinal como anal. Na posición básica de pé, ambos membros da parellla están enfrontados. Son posibles as seguintes variacións:
Posicións do sexo anal
Estas posicións implican penetración anal:
Posicións menos comúns
thumb|Postura piledriver
Marisma salina
Distribución no mundo
Mcowen et al. en 2017 maparon as marismas salinas de 99 países (practicamente de todo o mundo). Representáronse un total de 5.495.089 hectáreas de marismas salinas de 43 países e territorios en polígonos en formato shapefile de Sistemas de Información Xeográfica. Esta estimación está no extremo relativamente baixo de estimaciós previas (2.2–40 Mha). Un estudo posterior estimou de forma conservadora a extensión das marismas salinas globais en 90.800km2 (9.080.000 hectáreas). As marismas máis extensas do mundo atópanse fóra dos trópicos, incluíndo concretamente as costas baixas, costas libres de xeo, baías e estuarios de Atlántico Norte que están ben representados no seu conxunto de datos de polígonos global.
Formación
A formación empeza a partir dunha chaira mareal que aumenta a súa elevación con respecto ao nivel do mar pola acreción de sedimentos e seguidamente debe diminuír a frecuencia e duración do asolagamento mareal para que a vexetación poida colonizar a superficie exposta. A chegada de propágulos de especies pioneiras como sementes ou porcións de rizomas combínase co desenvolvemento de condicións axeitadas para a súa xerminación e establecemento no proceso de colonización. Cando os ríos e regatos chegan ao gradiente baixo das chairas mareais, o caudal redúcese e o sedimento en suspensión deposítase sobre a superficie da chaira mareal, ao que tamén axuda o efecto das correntes da subida da marea. As matas de algas verde-azuladas filamentosas poden fixar sedimentos de tamaño do limo e a arxila ás súas vaíñas pegañentas ao contacto, o cal pode tamén incrementar a resistencia á erosión dos sedimentos. Isto axuda ao proceso de acreción de sedimentos que permite que crezan as especies colonizadoras (por exemplo, Salicornia spp.). Estas especies reteñen o sedimento arrastrado pola subida da marea arredor dos seus talos e follas e forman moreas de lama baixas que finalmente se xuntan formando terrazas deposicionais, cuxo crecemento cara arriba está favorecido por unha rede de raíces subsuperficiais que mantén unido o sedimento. Unha vez que a vexetación se estabiliza en terrazas deposicionais, un maior atrapamento e acreción de sedimentos pode permitir un rápido crecemento cara arriba da supeficie da marisma tal que hai un decrecemento rápido asociado na profundidade e duración do asolagamento mareal. Como resultado, as especies competitivas que prefiren maiores elevacións do terreo en relación ao nivel do mar poden habitar na área e a miúdo desenvólvese unha sucesión de comunidades de plantas.
Asolagamento mareal e zonación da vexetación
A diversidade de especies de plantas é relativamente baixa, xa que a flora debe ser toerante ao sal, á submersión completa ou parcial e ao substrato de lama anóxico. As planta de marisma salina mais comúns son Salicornia spp. e Spartina spp., que teñen unha distribución mundial. Adoitan ser as primeiras plantas en asentarse nunha chaira de lama e empezar a súa sucesión ecolóxica nunha marisma salina. Os seus brotes elevan o fluxo principal da marea por encima da superficie de lama, mentres que as súas raíces se espallan polo substrato e estabilizan a lama pegañenta e transportan oxíxeno para que as outras plantas poidan establecerse tamén. Plantas como as Limonium spp., Plantago spp. e variadas ciperáceas e xuncáceas crecen unha vez que o barro foi vexetado polas especies pioneiras.
João Magueijo
Formación
Estudou no Colégio Moderno de Lisboa, de onde foi expulso. Rematou o ensino secundario facendo exames como alumno externo.
Relampo do Catatumbo
Solicitude de inclusión na Lista de Patrimonio Natural da UNESCO
A rexión de Maracaibo no estado Zulia foi proclamada pola NASA como "Capital Mundial do Raio" e foi proposta como "Patrimonio Natural da Humanidade", en base á súa alta espectacularidade, á súa historia como Faro de navegantes, ao excepcional valor científico e ao seu papel como rexenerador de ozono. En 2005 foi aprobada na Asemblea Nacional de Venezuela o inicio das xestións, retomadas en 2021 despois dos recoñecementos da NASA e do Guinnes WR.
Yvette Cauchois
Carreira académica
En xaneiro de 1938 Cauchois foi nomeada xefa do Laboratorio de Química Física da Facultade de Ciencias de París. Cando estalou a segunda guerra mundial, Cauchois mantivo a continuidade no Laboratorio, actuando como Xefa de Estudos cando Jean Perrin tivo que fuxir aos Estados Unidos. Asumiu a cátedra de Física Química en 1954, sucedendo a Edmond Bauer para facerse cargo do laboratorio.
Aethopyga nipalensis
Pode ser atopada nos seguintes países: Bután, a China, a India, Laos, Myanmar, o Nepal, Tailandia e Vietnam.