cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rela
Reprodución e desenvolvemento
Durante a primavera as relas habitan en charcas, marismas e ríos de cursos lentos, onde se produce a desova e o desenvolvemento das larvas. Alí os machos cantan para atraeren as femias; os machos teñen un só saco vocal, de gran tamaño. Na auga, prodúcese o amplexo; a femia pon os ovos e o macho fecúndaos.
Taxonomía
O nome científico atribúese a Jacques von Bedriaga, quen en 1890 denominou esta especie como a variedade Hyla arborea var. molleri baseándose nun exemplar de Coímbra, en Portugal. Posteriormente, Parker, en 1956, denominouna Hyla meridionalis molleri. Cos estudos moleculares e ao confirmar que se trataba dunha nova especie, Stöck e colaboradores nomeárona Hyla molleri Stöck, Dubey, Klütsch, Litvinchuk, Scheidt, e Perrin, 2008, incorrendo en sinonimia.
Monte Camerún
Xeoloxía
O Fako forma parte dunha ampla zona de actividade volcánica, coñecida como a Liña Volcánica do Camerún, que se estende desde as illas de San Tomé e Príncipe até as montañas do Tibesti, no Chad. Esta liña inclúe o lago Nyos, onde unha súbita liberación de gases provocou en 1986 a morte de polo menos 1.800 persoas nas aldeas veciñas.
Museo do Diñeiro de Feodosia
O Museo do Diñeiro de Feodosia (en ucraíno: Феодосійський музей грошей; en ruso: Феодосийский музей денег) é un museo numismático establecido en Feodosia, Crimea, en 2003.
Antecedentes
O Museo do Diñeiro de Feodosia ten os seus atntecedentes no labor desenvolvido polo numismático G. Galera, alcalde da cidade e primeiro director (1811-1830) do Museo de Antigüidades de Feodosia, fundado en 1810. A primeira adquisición dese museo consistiu nun lote de máis dun cento de moedas romanas de cobre ao comerciante local Jivardzhi. Posteriormente, en 1818 o gran duque Nicolás agasallou o museo cunha moeda de ouro de Lisímaco e unha moeda de prata de Filipo III de Macedonia.
O Museo do Diñeiro
O 31 de xullo de 2005 inaugurouse a coñecida como “sala segura” no museo, na que se expoñen moedas e billetes producidos en Feodosia desde a Antigüidade ata a Idade Contemporánea. Amósanse, entre outras, moedas procedentes da ceca de Feodosia na Antigüidade e da ceca xenovesa que operaba nesta cidade durante a Idade Media. Ademais, tamén os tártaros cuñaron moeda en Crimea e o derradeiro khan de Crimea, Shagin-Girey, estableceu unha casa de moeda propia nos arredores de Feodosia. Logo da anexión de Crimea ao Imperio Ruso, esta ceca dedicouse á produción de moeda rusa.
Barbanegra
Xuventude
No século XVII, o ascenso das colonias da Gran Bretaña en América, xunto coa rápida expansión do comercio de escravos no Atlántico do século XVIII, converteron a Bristol nun importante porto internacional, polo que Teach probabelmente viviu no que naquel momento era a segunda maior cidade de Inglaterra. Sábese que sabía ler e escribir grazas a rexistros de comunicacións escritas con comerciantes, e cando morreu verificouse que tiña en posesión unha carta dirixida a el do Xefe de Xustiza e Secretario da Provincia de Carolina, Tobias Knight. O autor Robert Lee especulou que por mor disto Teach podería ter nacido nunha familia respectábel e rica, chegando ao Caribe probablemente a finais do século XVII nun navío mercante (posibelmente nun navío negreiro). O autor do século XVIII Charles Johnson afirmou que Teach foi durante algún tempo un mariñeiro operando en Xamaica en navíos corsarios durante a Guerra da raíña Ana, e que "se distinguira pola súa ousadía e coraxe pouco comúns". As datas exactas nas que Teach participou nesta guerra ou pasou a converterse nun pirata son descoñecidas. Porén, un estudo xenealóxico concluíu que a súa familia trasladouse de Inglaterra a Xamaica, e alí atopáronse rexistros de Edward Thatch, Jr. como un mariñeiro da Royal Navy a bordo do HMS Windsor no ano 1706.
Alexander Spotswood
miniatura|dereita|Ilustración de Barbanegra na versión holandesa de General History Spotswood sabía que William Howard, anterior intendente do Queen Anne's Revenge, estaba pola zona, e crendo que sabería onde se atopaba Teach ordenou que el e os seus dous escravos fosen arrestados. Spotswood non tiña autoridade legal para xulgar ós piratas, e polo tanto o avogado de Howard, John Holloway, presentou cargos en contra do Capitán Brand do HMS Lyme, onde Howard fora encarcerado. Ademais presentou unha denuncia en nome de Howard por danos cun valor de 500 £, alegando un arresto improcedente.
Última batalla
Os distintos informes das baixas resultantes da batalla indican números dispares. Maynard informou que morreran 8 dos seus homes e 12 piratas, mentres que Brand informou que os mortos foran 10 piratas e 11 homes de Maynard, e Spotswood afirmou que finaran 10 piratas e 10 homes do Rei. Maynard puido examinar o corpo de Teach posteriormente, e viu que recibira uns cinco disparos e tiña uns vinte cortes de arma branca. Tamén atopou varios obxectos de correspondencia, incluíndo unha carta de Tobias Knight dirixida a Teach. O cadáver de Teach foi guindado ao esteiro, mais a súa cabeza foi colgada nun dos mastros da corveta de Maynard como proba para recadar a recompensa.
Visión na cultura popular moderna
miniatura|esquerda|[[Robert Newton e Linda Darnell en O pirata Barbanegra (1952)]] Malia súa infamia, Teach non foi o pirata con máis éxito. Henry Every retirouse sendo un home rico, e Bartholomew Roberts conseguiu un botín estimado en cinco veces maior ao de Teach. Varios cazadores de tesouros tentaron durante moito tempo procurar calquera traza do suposto botín de ouro e prata de Barbanegra, pero nada do atopado nos diversos lugares explorados ao longo da costa leste dos Estados Unidos puido relacionarse nunca con el. Algúns contos populares suxiren que os piratas adoitaban matar a un prisioneiro no lugar onde soterraban o seu botín, pero os tesouros piratas soterrados adoitan considerarse un mito moderno para o que non existe practicamente ningunha evidencia. Os rexistros dispoñibles non inclúen nada que suxira que esta práctica fose habitual, agás na imaxinación de escritores de ficción como no caso da Illa do tesouro. Ese tipo de botíns precisarían dun dono con moitos recursos, e a súa suposta existencia ignora a estrutura de mando dos navíos piratas, nos que a tripulación adoitaba servir baixo un sistema de sufraxio libre. O único pirata do que se coñece que soterrase tesouro foi William Kidd. O único tesouro recuperado do botín de Teach conseguiuse nos restos do que se cre era o Queen Anne's Revenge, atopados no 1996. A data de 2009 tíñanse recuperado máis de 250 000 artefactos procedentes destes restos, e unha selección deles está exposta ao público no North Carolina Maritime Museum.
Goberno das Canarias
Consellerías
Estes son as actuais consellería do goberno das Illas Canarias:
Guillermina I dos Países Baixos
Primeira guerra mundial
Malia que os Países Baixos permaneceron neutrais durante a primeira guerra mundial, os considerables investimentos alemáns no país e os importantes tratados comerciais con Alemaña levaron ó Reino Unido a bloquea-los portos neerlandeses para debilita-la economía alemá. En resposta, o goberno neerlandés estreitou as súas ligazóns comerciais con Alemaña. Os alemáns dispoñían de queixo Edam nas súas racións.
Ribe
A catedral é un dos edificios emblemáticos da cidade, a única en Dinamarca de cinco plantas e co tímpano meirande do país.
Walk the Sky
Walk the Sky é o sexto álbum de estudio da banda estadounidense de metal alternativo Alter Bridge, publicado o 18 de outubro de 2019 a través do selo Napalm Records. Foi producido polo seu colaborador habitual Michael Baskette, que produciu todos os discos do grupo dende o Blackbird de 2007. O primeiro sinxelo do traballo foi "Wouldn't You Rather", foi lanzado o día 28 de xuño. O segundo, "Pay No Mind", apareceu o 25 de xullo. As cancións "Take The Crown", "In the Deep" e "Dying Light" tamén serían publicadas como sinxelos. A arte do disco foi deseñada por Dan Tremonti, irmán do guitarrista Mark Tremonti. Xunto co anuncio do lanzamento deste álbum, tamén se revelou que a banda iniciaría unha xira europea con Shinedown, Sevendust e The Raven Age a finais do ano 2019.
Carlo Petrini
Carlo Petrini, nado en Bra, Piemonte, o 22 de xuño de 1949, é o fundador do movemento internacional Slow food.
Biografía
Fundou o movemento Slow food no 1986 e o movemento internacional no 1989. Foi unha das persoas que organizaron unha vaga de accións contra o fast food, especialmente contra McDonald´s cando este abriu unha hamburguesería no centro histórico de Roma.
Colexio Fingoi
O Colexio Fingoi é un centro de ensino privado da cidade de Lugo, cuxo primeiro director foi Ricardo Carvalho Calero.
Deserto de Karakum
Xeografía
En xeral o seu solo carece de vexetación, porén, as súas duras condicións climáticas permiten o crecemento de certas especies de arbustos esteparios do xénero Haloxylon, e algunhas variedades de plantas con flores desenvólvense en áreas limitadas da rexión, principalmente ao sueste.
No seu centro, preto da aldea de Darvaza, ábrese o chan do deserto formando unha depresión topográfica chamada "pozo de Darvaza", "porta do Inferno" ou "cráter de Darvaza". É un cráter no que xorde gas natural, que leva ardendo desde 1971, e é unha das principais atraccións turísticas do deserto, con centos de visitantes que alí chegan cada ano.
Petr Ilich Chaikovskii
Petr Ilich Chaikovskii (en Пётр Ильич Чайковский, pronunciado ; (13px| [[Media:Ru-Pyotr Ilyich Tchaikovsky.ogg|escoitar]]), nado en Votkinsk o e finado en San Petersburgo o , foi un dos compositores rusos máis importantes do século . É autor dalgunhas das obras de música clásica máis famosas do repertorio actual, por exemplo os ballets O lago dos cisnes e O Quebranoces, a Abertura 1812, a abertura-fantasía Romeo e Xulieta, o Primeiro concerto para piano, o Concerto para violín, as súas sinfonías Cuarta, Quinta e Sexta (Tamén chamada Patética) e a ópera Evgenii Onegin.
Aínda que non pertencía ao chamado Grupo dos Cinco (Musorgskii, César Cui, Rimskii-Korsakov, Balakirev e Borodin), formado por compositores nacionalistas rusos, a súa música deveu coñecida e admirada por mor do seu carácter tradicionalmente ruso e mais polas súas características harmónicas e de vivas melodías. A diferenza do grupo referido, as súas obras foron notabelmente occidentalizadas, empregando decote elementos propios das técnicas compositivas imperantes no estranxeiro. Chaikovskii, ao igual ca Mozart, é un dos poucos compositores aclamados que se sentía igualmente confortábel escribindo óperas, sinfonías, concertos e obras para piano.
Traxectoria
miniatura|dereita|A familia Chaikovskii en [[1848. De esquerda a dereita: Petr, Aleksandra Andreevna (nai), Aleksandra (irmá), Ippolit, Ilia Petrovich (pai).]] Petr Chaikovskii naceu en Votkinsk, unha pequena poboación na actual Udmurtia, que anteriormente foi parte do óblast de Viatka do Imperio Ruso. Chaikovskii foi o segundo fillo do matrimonio formado por Ilia Petrovich Chaikovskii (1795-1880; "Ilich" quere dicir "fillo de Ilia") e Aleksandra Andreevna Chaikovskii (1812-1854; de solteira Assier).
Os derradeiros anos
De regreso a Klin en 1893, Chaikovskii comezou a traballar na Sinfonía No.6. En maio o compositor viaxou a Inglaterra para recibir o título de Doutor Honoris Causa en Música da Universidade de Cambridge. Meses despois decidiu o título da súa sexta sinfonía: "Pateticheskaia", que podería traducirse do ruso coma "Apaixonada" en relación á súa forza, e non por "Patética", como se coñece hoxe en día, xa que esta denominación leva implícito un sentido erróneo de sufrimento e tristura.
Roque Sáenz Peña
Primeiros anos
Súa familia era partidaria de Juan Manuel de Rosas: os seus avós paterno e materno, Roque Sáenz Pena e Eduardo Lahitte, foran deputados da Lexislatura durante o goberno daquel. Despois da derrota de Rosas en Caseros, a tradición federalista dos avós e do pai, que non cambiaron as súas conviccións, mantívoos afastados da función pública.
Lamela, Albarellos, Boborás
Lamela é un lugar da parroquia de Albarellos no concello ourensán de Boborás na comarca do Carballiño. Tiña 36 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 20 eran homes e 16 mulleres. Iso supón un aumento da poboación respecto a 2010, cando tiña 35 habitantes (19 homes e 16 mulleres).
Francisco Herrera el Viejo
miniatura|350px|La curación de San Buenaventura niño por San Francisco (1628). Francisco Herrera, o Vello, nado en Sevilla c. 1590 e finado en Madrid c. 1656, foi un pintor e gravador español do Século de Ouro.
Número de identificación persoal
Funcionamento
Os PINs máis comúns son un código de 4 díxitos, do rango 0000 ao 9999, xaora hai 10.000 números posíbeis, polo que un hacker se ve obrigado a probar sorte con máis de 5000 combinacións distintas antes de atopar o PIN correcto. Os PINs telefónicos habitualmente teñen 12 díxitos.
Individualismo
O individualismo fai do individuo o seu centro e en tanto comeza «coa premisa fundamental de que o individuo humano é de importancia primaria na loita pola liberación. Os dereitos humanos e a liberdade son a substancia destas teorías. O liberalismo, o existencialismo e o anarquismo individualista son exemplos de movementos que toman ó individuo humano como unidade central de análise».
Fortaleza do Castro
Historia
O proxecto de fortificar Vigo remóntanse ao século XVI, por mor dos frecuentes ataques que sufría a cidade, especialmente por parte dos ingleses. Pero non foi até 1665, en plena guerra con Portugal, cando se iniciaron os traballos de fortificación. É, pois, da mesma época que a fortaleza de San Lourenzo, situada en Goián, na beira do Miño.
A muralla construída é irregular por mor á orografía aberta por varias portas e defendida por tres baluartes. Na parte máis alta atopábase o forte de San Sebastián. Tras o asedio de 1665, o capitán xeneral de Galicia ordena completar as obras, e foi logo, en 1666 cando o coronel e enxeñeiro Fernando de Gourannanbergue e mailo mestre de campo Diego Arias Taboada elaboran un intenso plan de fortificación e unión das fortalezas do Castro e de San Sebastián. A xulgar polos escritos da época a cidade nunca quedou ben defendida, pois a fortaleza se encontraba relativamente lonxe do mar e non podía deter os desembarcos. Ademais era doado acadar o cumio sen que o inimigo estivese descuberto. Logo de tres anos rematou a guerra con Portugal e as murallas perderon a súa importancia.
Despois de varios intentos de as mellorar, Vigo sofre a sonada batalla de Rande (23-24 de outubro de 1702) en plena guerra de sucesión, onde os invasores desembarcaron e saquearon novamente a vila. Despois disto houbo varios intentos inútiles de fortificación da vila. Cen anos despois, en 1809, o castelo do Castro volve ser protagonista debido á invasión dos franceses encabezada por Napoleón Bonaparte, onde o 28 de marzo, a fortaleza é reconquistada polos vigueses tras unha dura e heroica batalla, trala cal os franceses se renden. A vila dende entón pasa a ter o título de "Fiel, Leal e Valorosa". miniatura|[[Cruceiro no interior do forte.]] Dise que dende a fortaleza partían varios túneles que comunicaban con distintos puntos da cidade, como co castelo de San Sebastián, o centro histórico e incluso se conta que co monte da Guía situado a máis de tres quilómetros, pouco antes do estreito de Rande. Aínda se poden ver restos na fortaleza de San Sebastián e hai poucos anos se atoparon restos deles na achegada rúa de Celso Emilio Ferreiro. A carón das murallas do castelo do Castro, até non hai moito tempo, era perfectamente visíbel a entrada dun destes túneles, onde se conta que se practicaron execucións durante a guerra civil española.
Características
A fortaleza ten forma poligonal e está construída en fábrica de perpiaño de granito. Hoxe en día atópase aberta ao público, integrada no parque do Castro e completamente axardinada tanto exterior coma interiormente. Dentro atopamos unha ruta botánica con especies exóticas de interese, varias esculturas, un cruceiro, e na parte alta o miradoiro á ría e un xardín formal coa fonte e a escultura en honra ao “Empuxe Vigués" de 1969, obra de Camilo Nogueira Martínez.
Xogos Píticos
Eventos e desenvolvemento dos Xogos
Claudio Eliano menciona leste mesmo ritual sinalando que se celebraba en conmemoración da purificación de Apolo pola morte de Pitón, polo que un grupo de nobres delfios ían ao val do Tempe cada 8 anos, onde realizaban sacrificios e trenzaban coroas de loureiro e logo regresaban a Delfos por un camiño que se denominaba «ruta pítica» escoltados por habitantes das rexións que atravesaban. Un relato de Heliodoro describe unha procesión, así como sacrificios e un banquete, que eran realizados polos enianes que viñan de Tesalia para honrar a Neoptólemo. Na procesión conducíanse os animais destinados aos sacrificios; ían tamén raparigas tesalias con canastras de flores, froitas, pasteis e perfumes, que ademais danzaban e cantaban; tamén desfilaban efebos dacabalo. Posteriormente tiñan lugar concursos musicais no teatro: poemas acompañados con cítara (poema cirédico), unha longa peza de frauta que conmemoraba os 5 episodios da loita contra o dragón (nomo pítico), un só de frauta e de cítara, concursos de poesía, representacións tráxicas e espectáculos de danza.
Kiefer Sutherland
Traxectoria
Kiefer Sutherland, fillo dos actores canadenses Donald Sutherland e Shirley Douglas e neto do político Tommy Douglas, naceu no Reino Unido mentres seus pais traballaban no país, viviu en Corona (California) ata 1975 logo de seus pais separarense e marchou con súa nai a Toronto. O seu primeiro papel relevante foi no filme Max Dugan Returns (1983) e aínda que seguiu actuando en filmes e principalmente coñecido desde 2001 pola interpretación de Jack Bauer na serie da Fox 24 que lle valeu un Emmy.
Torpedo (arma)
Torpedos actuais
Cando o navío descende novamente, recibe novos efectos destrutivos cando a explosión en si mesma atravesa a área previamente danada.
Progresión xeométrica
Propiedades elementais
Unha progresión xeométrica segue a relación recursiva
Series xeométricas infinitas
É unha serie xeométrica con primeiro termo igual a 1/2 e razón 1/2, logo a súa suma é
Autosuficiencia
Pode aplicarse de forma parcial (grao de autoabastecemento, medido en porcentaxe), ou restrinxirse a un só sector, como a alimentación ou a enerxía: autoabastecemento alimentario, autoabastecemento enerxético, etc. O termo oposto é o de dependencia: dependencia alimentaria, dependencia enerxética, etc. Tamén pode estenderse o uso do termo ó capital ou a tecnoloxía (autosuficiencia ou dependencia de capital e autosuficiencia ou dependencia tecnolóxica).
The Dead Weather
The Dead Weather é un supergrupo estadounidense de rock alternativo, formado en Nashville, Tennessee en 2009. Composto por Alison Mosshart (de The Kills e Discount), Jack White (de The White Stripes e The Raconteurs), Dean Fertita (de Queens of the Stone Age) e Jack Lawrence (de The Raconteurs, The Greenhornes e City and Colour), The Dead Weather estreouse na inauguración da sede do selo Third Man Records en Nashville o 11 de marzo do 2009. Pouco despois editaron o seu primeiro sinxelo, "Hang You from the Heavens".
Sea of Cowards
Sea Of Cowards lanzouse inicialmente o 7 de maio do 2010 en Irlanda, e posteriormente o día 10 e o 11 nos Estados Unidos e no Reino Unido respectivamente. O álbum acadou o número 5 na lista Billboard 200. A súa canción "Rolling in on a Burning Tire" aparece na banda sonora da película The Twilight Saga: Eclipse.
Os membros de The Dead Weather volveron aos seus outros proxectos; porén, Lawrence dixo que cara finais do ano 2010 a banda volvería a realizar máis gravacións ou concertos.
Cristina Garmendia
Cristina Garmendia Mendizábal, nada en Donostia o 21 de febreiro de 1962, é unha bióloga e empresaria vasca.
Microbioteríidos
Descricións
Filoxenéticamente está relacionado cos marsupiais australidelfos (Spotorno et al., 1997; Burk et al., 1999.
Sinónimos
A orde dos Microbiotheria foi coñecida temen polos sinónimos:
San Mateo (Michelangelo)
thumb|
Periana
Xeografía
Distínguense cordilleiras importantes, como son as serras de Alhama (1.500 m) e Enmedio (1.416 m), ademais de Serra Tejeda, nos límites do Campo de Zafarraya. As áreas máis brillantes destas montañas, e áreas veciñas, son cubertas por unha variedade de basófilos carballo (solos básicos) de tamaño medio (5–9 m). Por outra banda, debido á explotación da madeira de carballo, a expansión das plantacións e pastos, ou para o seu uso como unha reserva de caza, é moi común atopar diversos tipos de arbustos (piornal ... .)
Tendón de Aquiles
O talón de Aquiles
A lenda da morte de Aquiles a causa dunha frecha no talón deu pé á expresión tendón de Aquiles para referirse ao punto máis débil dunha persoa ou asunto.
Kawaii
Prevalencia
Unha das aplicacións máis sobresaíntes do kawaii é na descrición específica do sentido da moda dun individuo, e xeralmente inclúen roupa que aparenta ser infantil, ou roupa que acentúa a tenrura da persoa que a viste. Distínguense (non sempre) roupas con volantes e cores pasteis, e entre os accesorios inclúense xoguetes ou bolsos con deseños de personaxes de anime.
Deimos (lúa)
Descuberto o 12 de agosto de 1877 polo astrónomo norteamericano Asaph Hall, Deimos é probablemente un asteroide que viu a súa órbita perturbada pola gravidade de Xúpiter, de maneira que Marte o capturou, aínda que esta teoría aínda non está totalmente aceptada. Como a maioría dos corpos de tamaño comparable, Deimos posúe unha forma moi irregular, e mide 15x12x10 km.
Visto desde Marte, Deimos ten un diámetro angular non maior de 2,5', de modo que á primeira ollada aparece como unha estrela. No seu momento de máis brillo ("lúa chea") vese máis ou menos igual de brillante que Venus desde a Terra. No cuarto crecente sería tan brillante como Vega. Cando Deimos pasa por diante do Sol, o seu diámetro angular é só unhas 2,5 veces o diámetro angular de Venus durante o tránsito de Venus visto desde a Terra.
Festival de Eurovisión 2010
Sorteo Semifinais
O 7 de febreiro do 2010, realizouse o sorteo para decidir que países participarían na primeira ou na segunda das semifinais do festival. A orde de votación para a final sorteouse o 22 de marzo de 2010. Baseándose no mesmo sistema empregado no Festival de Eurovisión 2008, todos os países foron separados en cinco bombos en función do seu historial de voto nas anteriores edicións e da súa situación xeográfica. O sorteo realizouse para garantir que os países participantes dispostos a dar as puntuacións máis altas uns ós outros na competencia, non participaran na semifinal do mesmo. Destes cinco bombos sairá a lista de países que participen na primeira ou na segunda semifinal, dividíndoos en dous grupos organizados do xeito máis xusto posible. No sexto bombo só participaran Alemaña, España, Francia, Reino Unido e Noruega co fin de designar que país votará e retransmitirá polo menos unha das semifinais. Ó rematar o sorteo do 7 de febreiro de 2010, as semifinais quedaron establecidas do seguinte xeito:
Segunda semifinal
Nesta semifinal votaron ademais dos participantes: Noruega e Reino Unido.
Haloxylon ammodendron
Características
Alcanza un porte de entre o dun arbusto grande e dunha árbore pequena. A súa madeira é pesada e basta, e a súa codia é esponxosa e saturada de auga. As follas son tan pequenas que parece que carece delas, o que lle dá unha aparencia gris anódina. Porén, as pólas das árbores novs son verdes e flexíbeis. Produce pequenas flores amarelas.
Mordovia Arena
O Mordovia Arena é un estadio de fútbol ruso da cidade de Saransk. Foi construído para o Mundial de Fútbol Rusia 2018, durante o cal albergará catro partidos da fase de grupos. Ten capacidade para 44.442 espectadores e é o fogar do FC Mordovia Saransk da segunda división rusa.
Haloxylon
Haloxylon é un xénero de plantas anxiospermas da orde das cariofilales e da familia das amarantáceas.
Descrición
O xénero foi descrito en 1851 polo botánico xermano-ruso Alexander von Bunge e publicado en Botanical Journal of the Linnean Society 75 (4): 366.
John Farrow
John Farrow, nado en Sidney o 10 de febreiro de 1904, finado en Beverly Hills (California) o 28 de xaneiro de 1963 foi un director, guionista e produtor cinematográfico australiano residente nos Estados Unidos.
Lagostino
Comportamento ante o perigo
Cando se ven en perigo, os lagostinos (ou cigalas) sacoden fortemente a cola para cravar as espiñas que cobren todo o seu corpo no presunto agresor. Outras veces prefiren agocharse debaixo da lama deixando fóra só os ollos.
Tove Jansson
Munintroll
A orixe dos munintroll está nun carácter que Tove utilizaba como sinatura canda o seu nome nas súas colaboracións en Garm, e que recibía o nome de Snork ou Niisku, era delgado e feo, cun nariz longo e estreito e un rabo coma o dun demo. Segundo relata Jansson na súa autobiografía o deseño procedía da súa mocidade, logo de perder un debate filosófico sobre Immanuel Kant cun seu irmán, pintou a criatura máis fea que puido imaxinar na parede da latrina da súa casa escribindo baixo dela "Kant". O nome vénlle de Einar Hammarsten, tío sueco de Tove, co que vivía cando estaba en Estocolmo coa súa familia e que para que ela non roubase a comida contáballe que uns seres chamados "mumin" vivían na lacena da cociña mesmo botando o aire frío da súa respiración no pescozo da xente. Posteriormente debuxou máis figuras deste estilo, gañando máis peso e adquirindo un feitío máis agradable, e en 1945 publicou o libro Småtrollen och den stora översvämningen, xa protagonizado polos "mumin".
Comida rápida
miniatura|dereita|Comida rápida. A comida rápida (calco lingüístico do inglés fast food) é o nome xenérico dado ao consumo de alimentos que poden ser preparados e servidos nun intervalo pequeno de tempo. Aplícase comunmente á comida vendida en estabelecementos asociados ás grandes redes de alimentación. O mesmo alimento, que por veces é vendido como comida rápida, pode ser consumido en restaurantes.
Teofilacto (patricio)
Teofilacto I de Tusculum (nado antes de 864 e morto entre 920 e 927) foi un aristócrata romano que foi senador e exerceu varios cargos importantes, entre os cales o de magister militum e o de cónsul de Roma. Tamén foi vestiarius no Patriarchio, residencia pontificia anexa á Basílica de San Xoán de Latrán.
A Ermida, Milleirós, Carballedo
A Ermida é un lugar da parroquia de Milleirós, no concello de Carballedo na comarca de Chantada. Segundo o INE en 2016 tiña 16 habitantes (7 mulleres e 9 homes).
Toponimia
O topónimo deriva do latín, sitio ermo ou sen traballar.
Cenlle
Historia
Cenlle sitúase na histórica Terra de Castela, xa coñecida con este nome dende o século IX.
Partido Comunista da Unión Soviética
border|miniatura|250px|dereita|Escudo da Unión Soviética. miniatura|dereita|100px|Pin coas siglas do PCUS (КПСС). O Partido Comunista da Unión Soviética (en ruso Коммунисти́ческая па́ртия Сове́тского Сою́за, КПСС) foi o nome usado polo partido bolxevique do Partido Obreiro Socialdemócrata de Rusia de 1952 a 1991, aínda que a expresión Partido Comunista pertencese ao nome do partido desde 1918, cando os bolxeviques se tornaron o Partido Comunista de Todas as Rusias. En 1925 pasou a chamarse Partido Comunista da Unión (Всесоюзная коммунистическая партия (большевиков), ВКП(б)). En 1934 tornouse o Partido Comunista da Unión Soviética (Bolxeviques). Finalmente, en 1952 tornouse, simplemente, o Partido Comunista da Unión Soviética, nome que permaneceu até 1991.
Milwaukee, Wisconsin
Milwaukee é a cidade máis grande do estado de Wisconsin, Estados Unidos, no condado de Milwaukee. A poboación da cidade é duns 583.000 habitantes (2004), mais ten un total estimado de 1 700 000 habitantes na área metropolitana de Milwaukee (2005). É a cidade número 22 en canto a poboación nos Estados Unidos, e está localizada no sector surdeste do estado, na ribeira occidental do lago Michigan.
Sant Julià de Lòria
A vila de Sant Julià de Lòria é unha poboación en plena expansión, cuxo núcleo urbano se desenvolve ao redor da beira do río Valira.
Waalwijk
Características
Ten unha poboación de arredor de 50.000 habitantes e está situado preto das autoestradas A59 e N261. As vilas de Capelle, Vrijhoeve-Capelle, Sprang (o antigo municipio de Sprang-Capelle) e Waspik forman xunto coa cidade de Waalwijk o municipio de Waalwijk. A cidade ten unha das igrexas máis sorprendentes dos Países Baixos: a Sint Janskerk (Igrexa de San Xoán). A igrexa ten o estilo dunha mesquita, pero se posúe e utiliza como lugar de adoración pola parroquia de San Xoán Católico. A cidade ten un centro histórico moi antigo, recentemente modernizado.
Jesús Durán Martínez
Jesús Durán Martínez, finado na Estrada o 6 de setembro de 1984, foi un empresario e político galego.
Raúl González Gómez
Traxectoria
Ingresou no Maxisterio en 1928. Mestre en Ventosela, durante a Segunda República militou no Partido Republicano Radical Socialista. En 1932 enfrontouse a un expediente de suspensión por reivindicar un local axeitado para a escola. Estivo suspendido de emprego e soldo. Foi membro da Asociación de Trabajadores de la Enseñanza de Orense (ATEO) e colaborou na súa revista Escuela del Trabajo. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e xulgado en Ourense por rebelión militar. Foi sentenciado a pena de morte, conmutada a cadea perpetua. Cumpriu condena na Prisión de Ourense. En 1943 conmutáronlle a pena por 15 anos de inhabilitación. Dedicouse ao ensino privado e incorporouse en 1966 ao ensino publico. Morreu en 1995.
Commandos: Strike Force
Commandos: Strike Force é un videoxogo da serie Commandos realizado por Pyro Studios para Eidos Interactive en 2006, existen versións para PlayStation 2, Windows e Xbox.
Fairbanks
Fairbanks é unha cidade localizada en Alasca, Estados Unidos. Segundo o censo do 2007, a poboación da cidade era de 34.540 e a poboación total contando os arrabaldes chegaba até 97.484. É a cidade máis grande da rexión interior de Alasca e a segunda cidade en poboación do estado. En Fairbanks atópase a Universidade de Alasca, a máis antiga do estado.
Glicóxeno fosforilase
Estrutura
O sitio alostérico para o AMP nas isoformas musculares deste encima está próxima á interface da subunidade, igual que a Ser14. Cando se une un AMP a este sitio, o que se corresponde cun cambio do estado T (tenso) do encima ao estado R (relaxado), orixina pequenos cambios na estrutura terciaria na interface da subunidade que causan grandes cambios na estrutura cuaternaria. A unión do AMP fai rotar as rexións da molécula chamadas hélices torre (residuos 262-278) das dúas subunidades 50˚ unha en relación a outra por medio dun incremento na organización e interaccións entre as subunidades. Esta rotación das hélices torre causa a rotación das dúas subunidades uns 10˚ unha en relación a outra, e o que é máis importante, desordena os residuos 282-286 (o bucle 280s) que bloquea o acceso ao sitio catalítico no estado T pero non no estado R.
Bernabé Santelices
Bernabé Santelices, nado o 1 de decembro de 1945, é un biólogo chileno especializado en ficoloxía.
Sobredo, Albarellos, Boborás
En Sobredo hai unha capela na honra de Virxe da Concepción.
Acceso
Acceso non autorizado
Neste caso o atacante explotou unha vulnerabilidade para lograr obter un acceso non autorizado e poder subir o seu ficheiro.
Monitoreo
Un administrador as 24 horas nun servidor ou rede pode controlar todos os accesos en todas as zonas e ten os permisos suficientes para desconectar e banear a calquera intruso.
Vertical Limit
Vertical Limit é un filme estadounidense de suspense e supervivencia dirixido por Martin Campbell que foi estreado no 2000. Está protagonizado por Chris O'Donnell, Bill Paxton, Robin Tunney e Scott Glenn. O filme foi rodado en diversas localizacións, incluíndo Monument Valley, Nova Zelandia e Paquistán.
Estación depuradora de augas residuais
Tratamentos da liña de auga
Dentro dos posibles tratamentos da liña de auga podemos distinguir os seguintes: miniatura|Floculación nunha estación depuradora de augas residuais
Mýrasýsla
miniatura|dereita|250px Mýrasýsla é un dos vinte e tres condados de Islandia. Está situado ao oeste do país e a súa localidade máis importante é Stafholt, cunha poboación de 132 habitantes.
F-16 Combat Pilot
F-16 Combat Pilot é un simulador para ordenador realizado por Digital Integration en 1989, realizáronse versións para Amiga, Amstrad CPC, Atari ST, Commodore 64, DOS e ZX Spectrum. O xogo é un clásico dos simuladores de voo militares. Aos mandos do avión de combate F-16 hai que completar cinco misións diferentes e unha especial, a Conquest, que só se pode realizar tras ter suficiente experiencia de voo. As misións consisten en interceptar un avón inimigo no aire, borrar do mapa os obxectivos militares, destruír obxectivos, soporte aéreo do campo de batalla e misións de recoñecemento.
Alén do Río, Buciños, Carballedo
Alén do Río é un lugar da parroquia de Buciños que se localiza no concello de Carballedo da comarca de Chantada. O INE en 2016 non achega datos sobre a poboación, mais si aparece o nome do lugar no Nomenclátor de Galicia.
Ficheiro
Contidos
No que concirne ao sistema operativo, un arquivo é, na maioría dos casos, simplemente un fluxo unidimensional de bytes (números enteiros no intervalo de 0 a 255), que é tratado polo sistema operativo como unha única unidade lóxica. Un arquivo de datos informático normalmente ten un tamaño, que xeralmente se expresa en bytes; en todos os sistemas operativos modernos, o tamaño pode ser calquera número enteiro non negativo de bytes ata un máximo dependente do sistema. Depende do software que se executa na computadora o interpretar esta simplísima estrutura básica por exemplo un programa, un texto ou unha imaxe, baseándose no seu nome e contido. Os tipos especiais de arquivos, como os nodos de dispositivo que representan simbolicamente partes do hardware, non consisten nun fluxo de bytes e non teñen tamaño de arquivo.
A información dun arquivo informático normalmente consiste de paquetes máis pequenos de información (a miúdo chamados rexistros ou liñas) que son individualmente diferentes pero que comparten algún trazo en común. Por exemplo, un arquivo de nóminas pode conter información sobre todos os empregados dunha empresa e os detalles da súa nómina; cada rexistro do arquivo de nóminas refírese unicamente a un empregado, e todos os rexistros teñen a característica común de estar relacionados coas nóminas-isto é moi similar a colocar toda a información sobre nóminas nun arquivador concreto nunha oficina que non teña ningunha computadora. Un arquivo de texto pode conter liñas de texto, correspondentes a liñas impresas nunha folla de papel.
Amina
Entre as aminas primarias están, por exemplo, a anilina e a metilamina; entre as secundarias, a dietilamina e a isopropilamina, e entre as terciarias, a dimetilbencilamina ou a trimetilamina. Teñen tamén a función amina os aminoácidos, as aminas bióxenas (por exemplo a histamina, dopamina), e as poliaminas (con varios grupos amino).
Clasificación das aminas
As aminas poden clasificarse segundo a súa natureza e número de substituíntes enlazados ao seu nitróxeno. As aminas alifáticas conteñen só H e substituíntes alquilo. As aminas aromáticas teñen o átomo de nitróxeno conectado a un anel aromático.
Propiedades
As aminas primarias e secundarias teñen puntos de ebulición menores cós dos alcohois, pero maiores cós dos éteres de peso molecular similar. As aminas terciarias, sen pontes de hidróxeno, teñen puntos de ebulición máis baixos cás aminas primarias e secundarias de pesos moleculares comparables.
Canillo
Xeografía
A parroquia esténdese ao nordés do Principado sobre o eixo da val da Valira d'Encamp, e limita coas parroquias de Encamp ao sur, Ordino polo oeste e co departamento francés do Ariège ao norte e leste.
Demografía
miniatura|250px|left|Vista do santuario de Caselles A parroquia de Canillo tiña unha poboación de 4.826 habitantes en 2011. Está constituída polos pobos e núcleos urbanos de Soldeu, el Tarter, Ransol, els Plans, l'Aldosa de Canillo, el Vilar, el Forn, Incles, Prats e Meritxell. Canillo é a capital, cun total de 2.186 habitantes (2009).
Thomas Mann
Traxectoria
Emigrou da Alemaña Nazi para Küsnacht, próximo a Zürich, Suíza, en 1933, o ano da chegada ao poder de Hitler. Durante o réxime nazi, o xornal Völkischer Beobachter (Observador Popular) publicaba as chamadas listas de expatriados. Os nomes de Thomas Mann, a súa muller e os seus fillos máis novos constaban da lista número 7. Dos máis vellos – Erika e Klaus – xa lle fora retirada a cidadanía alemá.
Serra de Tejeda
A Serra de Tejeda é unha formación montañosa pertencente á Cordilleira Penibética situada entre as provincias de Málaga e Granada ó sur de España. Xunto coas serras de Almijara e Alhama constitúe un macizo calizo que fai de fronteira entre as dúas provincias, separando a Axarquía do Campo de Zafarraya e a Depresión de Granada. Nestas Serras está o Parque Natural de las Sierras de Tejeda, Almijara y Alhama.
Wak Kimi Janaab' Pakal
Traxectoria
De acordo á conta longa do calendario maia, foi entronizado o 9.18.9.4.4 7 k'an 17 muwan, equivalente ó 13 de novembro do ano 799. É o único dato que se coñece deste personaxe, o cal foi atopado nunha vasilla de cerámica de cor negra do complexo cerámico Balunté. A vasilla foi atopada nun complexo residencial. Esta data é, ademais, a última que se ten documentada de Palenque.
Bretaña
Economía
miniatura|[[Lannion, importante núcleo tecnolóxico da rexión]] A economía da Bretaña oriéntase cara á agricultura e as industrias alimentarias, o turismo de verán na beira costeira, e algúns centros de tecnoloxía avanzada, como en Rennes ou Lannion.
Música
miniatura|[[Denez Prigent]] A música é hoxe o un dos aspectos máis visibles da cultura bretoa, de tradición de raíces celtas, por mor do traballo de músicos que apelan á cultura bretoa, á diversidade dos festivais e nas xuntanzas de bailaríns coñecidas como festoù-noz (en singular fest-noz, festa nocturna) ou nas festoù-deiz (fest-deiz, festa diúrna). Este baile tradicional bretón está tamén moi ancorado na paisaxe cultural bretoa e hoxe ten evolucionado cara espectáculos cada vez máis profesionais.
García I de León
Traxectoria
En 914, durante unha campaña militar na Rioxa, recibiu diversas feridas a consecuencia das cales faleceu en Zamora o 19 de marzo.
Mecópteros
Anatomía e bioloxía
Os mecópteros son insectos de tamaño pequeno a medio con corpos alongados delgados. Teñen pezas bucais relativamente simples, con longas mandíbulas e palpos carnosos, que lembran ás dos máis primitivos dípteros. Como moitos outros insectos, posúen ollos compostos na parte lateral da cabeza, e tres ocelos na parte superior. A maioría dos mecópteros aliméntanse de vexetación en ambientes húmidos; en climas máis cálidos, só poden estar activos durante curtos períodos do ano. miniatura|300px|esquerda|Macho de [[Panorpa|Panorpa dubia. A, Vista lateral do corpo; B–D. gonostilo e bulbo xenital do macho. B, vista dorsal; C, vista vetral; D, vista lateral. ep, epandrio; gcx, gonocoxita; gs, gonostilo; hv, hipovalva; hyp, hipandrio. A barra de escala representa 3 mm en A, e 1 mm en B–D]]
Apareamento
Os mecópteros Bittacidae proporcionan unha comida nupcial na forma dunha presa (insecto) capturada. O tamaño da presa está correlacionado co tempo de apareamento que permite a femia:
JAF
Juan Antonio Ferreyra, nado en Bos Aires o 29 de xullo de 1958, é un cantante e guitarrista arxentino de rock and blues, coñecido co nome artístico formado polas súas iniciais, JAF. É membro da banda Riff con Pappo.
Castrelo de Miño
Toponimia
O nome de Castrelo procede do latín castellum e castrum, "cidade alta e fortificada". O xenitivo de Miño fai referencia ó río Miño.
Caldes d'Estrac
Historia
Os seus inicios remóntanse ao século XIII, levantado ao redor dun antigo hospital e dunha igrexa. A situación dunha fonte de augas termais deu o nome ao municipio.
Desde 1870 ata 1920, Caldetes, viviu unha primeira idade de ouro, ao ser centro de veraneo da burguesía catalá. Importantes poetas e escritores cataláns como Apel·les Mestres, Joan Maragall, Jacint Verdaguer ou Josep Palau i Fabre, viviron no municipio. Aínda que se considera que o diminutivo de Caldetes (aplicado especialmente ao barrio marítimo ou vila nova) naceu no século XVIII, o nome xa foi utilizado o ano 1600, na Xeografía de Cataluña de Pere Gil. Durante a Guerra civil española Caldetes foi considerada cidade aberta por ter varias embaixadas dentro do municipio, o que significaba que non podía ser bombardeada.
Economía
A economía do pobo, baséase nas augas termais e o turismo de verán.
Lugares de interese
miniatura|250px|Paseo marítimo.
Baracoa
En 1518 recibiu o título de cidade. Foi a primeira capital e o primeiro bispado da Illa.
Xeografía
A súa poboación, no ano 2012, era de 82 000 habitantes, polo que a súa densidade nese ano era de 58,5 hab/km².
Declarada Monumento Nacional, a cidade está situada entre os ríos Macaguanigua e Miel. Entre os seus atractivos naturais encóntrase o río Toa, con numerosas fervenzas, sendo a máis coñecida El Saltadero, con 17 m de altura, a chamada Bella Durmiente, que vista desde lonxe semella unha moza deitada, e, sobre todo, a montaña do Yunque (bigornia), que debe o seu nome á similitude da mesma coa peza que usan os ferreiros.
Gastronomía
A Baracoa chámana a Cidade do chocolate, por algo será.
Vista Alegre, Piñeiro, Cedeira
Vista Alegre é un lugar da parroquia de Piñeiro no concello coruñés de Cedeira, na comarca de Ferrol. Tiña 12 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 6 homes e 6 mulleres, o que supón un aumento con relación ao ano 1999 cando tiña 10 habitantes.
Lila Downs
Traxectoria
Compositora e cantante especializada na música mexicana e dos pobos indíxenas mexicanos entre eles o mixteco, o zapoteco, maia e náhuatl ademais das músicas rexionais de México, en especial do estado de Oaxaca.
Número irracional
Os números irracionais son aqueles elementos da recta real que non son expresables mediante fraccións usando as operacións internas deste conxunto. É dicir, un número irracional non pode expresarse da forma a/b sendo a e b enteiros.
Demostración
Co que chegamos á conclusión de que n tamén é par. Pero iso non é posible, porque levaría a que m e n tivesen un factor común, e iso descartámolo ao comezo. Esta reductio ad absurdum é a que nos indica que as nosas premisas eran erróneas e que \sqrt{2} non pode ser racional.
Carballeda de Avia
Carballeda de Avia é un concello da provincia de Ourense, pertencente á comarca do Ribeiro. Segundo o padrón municipal, en 2014 tiña 1390 habitantes (1596 en 2003) .O seu xentilicio (véxase no Galizionario) é ou (véxase no Galizionario).
Camilo Nogueira Martínez
Obra
Na terceira etapa empregou o barro e a pedra. Varias obras desta etapa están espalladas polas rúas de Vigo. Por exemplo o mural da estación marítima (1955), as esculturas Vida, Transportes, Accidentes e Incendios e a do chafrán do Edificio Aurora Polar da Rúa Urzáiz esquina República Arxentina (1959), o busto do papa Xoán XXIII na Rúa Conde de Torrecedeira (1965), a Pescantina e Mariñeiros portando o escudo da cidade de Vigo (1969) na Fortaleza do Castro, O forxador e O mariñeiro da Praza de Compostela ou o Monumento ó emigrante (1971) da Praza de América.
Francesca Caccini
Traxectoria
No 1604, a familia Caccini ao completo viaxou a Francia. O rei Henrique IV quedou impresionado cas súas actuacións e propúxolles que se quedara na súa corte. Porén, os funcionarios florentinos opuxérons,e ela regresou a Italia,onde a súa fama sigueu crecendo. Pouco tempo despois,atraeu a atención de Claudio Monteverdi, impresionado polo seu canto. No 1607 contraeu matrimonio cun membro do Camerata florentino, Giovanni Battista Signoni.
O pagamento do tributo
A Capela Brancacci
miniatura|[[Michelangelo, copia do Pagamento do tributo, Múnic, Staatliche Graphische Sammlung]] Os frescos da Capela Brancacci son un enigma para os estudiosos por mor da falta de documentación oficial. A hipótese máis admitida é que a capela Brancacci, foi fundada arredor de 1366-1367 por Piero di Piuvichese Brancacci. Posteriormente, o seu sobriño e herdeiro, Felice Brancacci, nalgún momento entre 1423 e 1425 encargou ao pintor Masolino a decoración das paredes cunha serie de frescos da vida de San Pedro. Pedro era o nome do fundador e o santo patrón da familia Brancacci, e tamén se entende a elección do santo como un apoio ao papado romano durante o Gran Cisma.
TMPRSS2
Función
Este xene codifica unha proteína que pertence á familia das serina proteases. A proteína codificada contén un dominio transmembrana de tipo II, un dominio receptor de clase A, un dominio receptor scavenger rico en cisteína e un dominio de protease. As serina proteases están implicadas en moitos procesos fisiolóxicos e patolóxicos. Este xene está regulado á alza por hormonas androxénicas nas células de cancro de próstata e regulado á baixa en tecidos de cancro de próstata independente de andróxenos. O dominio de protease desta proteína pénsase que é cortado e segregado no medio celular despois da súa autoclivaxe. A función biolóxica deste xene é descoñecida.
O pagamento do tributo
Técnica
Masaccio realizou, con esta obra, unha verdadeira revolución na pintura, que só algúns dos seus discípulos foron quen de entender e aplicar. Tanto foi así que Filippino Lippi, que rematou os frescos da capela na década de 1480 abandonou esa técnica para empregar a máis tradicional, na que se daba máis importancia á precisión do debuxo preparatorio e á contorna da liña.
Xustiniano I
Traxectoria
Xustiniano naceu nunha pequena aldea chamada Tauresina (Taor) en Iliria (preto da actual Skopje), na península Balcánica, probabelmente o 11 de maio de 483. A súa nai era irmá do famoso xeneral Xustino que ascendeu desde o exército á dignidade imperial. O seu tío adoptouno e asegurouse de que recibise unha educación: Xustiniano seguiu así o currículo educativo habitual, centrándose na xurisprudencia e a filosofía. Avanzou na súa carreira militar con gran rapidez, e abriuse ante el un gran futuro cando, en 518, Xustino se converteu en emperador. Xustiniano foi nomeado cónsul en 521, e posteriormente xeneral do exército de oriente. Moito antes de que Xustino o fixese coemperador o 1 de abril de 527, xa participaba nas actividades de goberno. miniatura|esquerda|[[Moeda da Antiga Roma|Moeda dun sólido de Xustiniano I cuñado na ceca de Tesalónica]] Catro meses despois, Xustiniano pasou a ser o único soberano trala morte de Xustino. O seu reinado tería un grande impacto na historia mundial, dando lugar a unha nova era na historia do Imperio bizantino e da Igrexa Ortodoxa. Foi un home cunha capacidade de traballo fóra do común, que tiña un carácter afábel, moderado e alegre, pero que tamén podía ser mentirán e falto de escrúpulos cando lle conviña. Foi o último emperador que intentou recuperar os territorios que posuíu o Imperio Romano en tempos de Teodosio I, e con este fin, puxo en marcha grandes campañas militares. Tamén desenvolveu unha colosal actividade construtiva emulando a dos grandes emperadores romanos do pasado. Partindo da premisa de que a existencia dunha comunidade política se funda nas armas e nas leis, prestou especial atención á lexislación e pasou á posteridade pola súa codificación do dereito romano (o Codex Iustinianus e as Novellae Constitutiones).
Procopio de Cesarea é a nosa fonte principal para a historia do reinado de Xustiniano, aínda que tamén contribúe con moitos detalles de interese a crónica de Xoán de Éfeso, que se conserva como fundamento de moitas outras crónicas posteriores. Ambos historiadores fixeron comentarios ás veces moi negativos sobre Xustiniano e Teodora; Procopio, ademais da súa historia, escribiu outra Historia Secreta que recolle varios escándalos da corte. As Historias de Agatías apuntan os sucesos acaecidos desde o ano 552 ata 558 ou 559.
Teodora morreu en 548 e Xustiniano sobreviviuna case vinte anos, para morrer do 13 ao 14 de novembro de 565.