cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Coláxeno
Estrutura molecular
Como a glicina é o aminoácido máis pequeno e sen cadea lateral significativa (só un H), ten unha grande importancia nas proteínas fibrosas estruturais. No coláxeno, a Gly requírese en todas as terceiras posicións porque a ensamblaxe da tripla hélice coloca este residuo no interior (eixe) da hélice, onde non hai espazo para unha cadea lateral máis grande có único átomo de hidróxeno que ten a glicina. Pola mesma razón, os aneis da Pro e Hyp deben orientarse cara ao exterior. Estes dous aminoácidos axudan a estabilizar a tripla hélice, e a Hyp incluso máis cá Pro. Noutros animais como os peixes, con temperaturas corporais menores cós de sangue quente, requírese unha menor concentración destes aminoácidos. Menores contidos en prolina e hidroxiprolina son característicos dos peixes de augas frías, pero non nos de augas quentes ; estes últimos adoitan a ter contidos en prolina e hidroxiprolina similares aos dos mamíferos. Os baixos contidos nestes dous aminoácidos dos peixes de augas frías e noutros animais poiquilotermos fai que os seus coláxenos teñan unha menor estabilidade térmica cós coláxenos de mamíferos. Esta menor estabilidade térmica significa que a xelatina derivada do coláxeno de peixes non é a máis axeitada para a súa aplicación en moitos alimentos e usos industriais.
Colas
O termo grego kolla é a raíz de onde vén a palabra coláxeno, que significa "produtor de cola", referíndose ao antigo proceso de ferver a pel e tendóns de cabalos e outros animais para obter cola. Un adhesivo a base de coláxeno xa se utilizaba hai 4.000 anos en Exipto. A cola máis antiga coñecida datada por radiocarbono como de hai 8.000 anos, é coláxeno utilizado como cuberta protectora para as cordas de cestos e tecidos bordados, para colar obxectos; e en decoracións de cranios humanos. O coláxeno normalmente convértese en xelatina, pero presérvase se as condicións do enterramento son secas.
Castro dos Bicás
O Castro dos Bicás é un castro situado nunha chaira no lugar dos Bicás, Narón.
Aglomeración
Termos
Unha aglomeración diferénciase dunha área metropolitana en que esta inclúe áreas periféricas non necesariamente urbanas e dunha conurbación en que neste caso son diferentes zonas de influencia dunha cidade conectadas con outras cidades con zonas de influencia nun continuo urbano.
Altai, Xinjiang
Transportes
Da cidade de Altai até Ürümqi (capital da rexión autónoma de Xinjiang), leva aproximadamente unha hora en avión, 9 horas en autobús diúrno, 12 horas en autobús nocturno e preto de 14 horas en tren (cara a Beitún).
Columbia Records
Ata 1989, Columbia Records non tivo conexión con Columbia Pictures, que utilizou varios nomes para as discográficas da súa propiedade, como Colpix e posteriormente Arista. Columbia Pictures é agora un selo irmán de Columbia Records xa que ambos están conectados a través da Sony Corporation of America.
Célula glial
Funcións
Antes considerábase que as células gliais non podían realizar sinapses químicas ou liberar neurotransmisores, e considerábase que tiñan un papel pasivo na transmisión neural, mais estudos recentes indican que isto non é así.
Desenvolvemento embrionario
No sistema nervioso central, a glía desenvólvese a partir da zona ventricular do tubo neural. Esta glía inclúe os oligodendrocitos, células ependimais, e astrocitos. No sistema nervioso periférico, a glía deriva da crista neural. Esta glía do sistema nervioso periférico inclúe as células de Schwann nos nervios e as células satélites gliais nos ganglios.
Historia
A glía foi descuberta en 1846 polo patólogo alemán Rudolf Virchow cando estaba buscando o "tecido conectivo" do cerebro, pero caracterizouna como un tipo de cola ou adhesivo nervioso funcional, que consideraba un elemento estático sen función relevante. Foi Santiago Ramón y Cajal en 1891 quen descubriu as células gliais, diferenciándoas das neuronas e identificándoas claramente como parte do tecido nervioso.
Juba
Infraestruturas
miniatura|Ponte de Juba. A cidade é un porto fluvial e o extremo sur do tráfico fluvial ao longo do Nilo, chamado con propiedade o Bahr al Jabal, que é unha sección do Nilo Branco. Antes da guerra civil, Juba era tamén un centro de transporte, coas estradas que conectan a Kenya, Uganda e a República Democrática do Congo.
Debido á guerra, Juba dificilmente puido ser denominado como un centro de transporte máis. As estradas e o porto fluvial non se atopan en uso debido a mal estado. As Nacións Unidas e o goberno do Sudán do Sur son os encargados da reparación dos camiños, pero a reparación completa espérase que dure moitos anos.
A cidade é sede da Universidade de Juba.
Torre de Collserola
Historia e características
Como peculiaridade cabe destacar que a Torre de Collserola posúe tamén servizos de cátering para empresas, onde se pode celebrar calquera evento. Dispón dunha sala de recepción e aperitivo, unha sala polivalente onde se poden participar en reunións de negocios ou empresariais e a planta miradoiro ten unha cabida de ata 100 comensais, onde calquera pode deleitarse coas súas vistas cara a Barcelona ou a comarca do Vallès Occidental.
A Torre de Collserola é membro da Federación Mundial de Grandes Torres.
Xornadas de Cine de Ourense
José Paz Rodríguez
Foi unha figura moi importante na cinematografía galega, xunto con Luís Álvarez Pousa e impulsor das Xornadas de Cine de Ourense.
Carlos Velo Cobelas
Carlos Velo naceu en Cartelle (Ourense) no ano 1909 un 15 de novembro e morreu en México o 1 de marzo de 1988. A súa influencia no cine galego é indispensábel non nombralo, a súa película Galicia (1935) será un dos referentes omnipresentes na imaxe galega. Estudio Bioloxía en Madrid onde fundou o cineclub da FUE (Federación Universitaria Escolar), un dos primeiros cineclubs do Estado Español. Xunto con Fernando G. Mantilla, representa o mellor documental feito en España antes da Guerra Civil: La ciudad y el campo (1934), Almadrabas (1935). Despois da Guerra Civil emigra a México onde traballa con Luís Buñuel e Luis Alcoriza, desenvolvendo un importante papel no cine mexicano. Nacionalista visceral, realizou un importante papel na cultura galega da emigración a través de revistas e emisións radiofónicas. Na posguerra visitou Galiza en tres ocasións: en 1976 co galo das V Xornadas de Cine en Ourense, en 1984 o serlle concedido o Premio Mestre Mateo, pola Xunta de Galicia e, por último, en 1985 na homenaxe que lle fixeron nas Xornadas de Cine e Vídeo de Galiza en Carballiño.
- Guion e dirección:Galicia (1935), Saudade (1936, Santiago de Compostela)
II Xornadas do Cine de Ourense (1974)
As conferencias trataron da posibilidade de proxección do cine galego a outras zonas de fala lusófona, moi acorde co lema das Xornadas: “Pobo e cine”. Os conferenciantes foron os seguintes: Luís Urbez (La presencia del pueblo en la historia del cine), Pedro Miguel Lamet (El pueblo desde las diferencias estéticas cinematográficas), Ángel Pérez Gómez (La ausencia del pueblo en el cine contemporáneo), Fernando Lara (El pueblo en el cine español), Miguel Porter Moix (La experiencia del cine catalán) e Ramón Piñeiro (As posibilidades do cine galego no momento actual da nosa cultura).
III Xornadas do Cine en Ourense (1975)
Nesta xornada creáronse novos grupos, ademais dos que xa existían Lupa e Enroba, chamados Imaxe e Grea, propios da Coruña. Estes participaron nas xornadas estreando varias curtametraxes, unha delas en 35mm dirixida polo ourensán Eloy Lozano, que fixo unha adaptación do libro Retorno a Tagen Ata de Xosé Luís Méndez Ferrín, e gravóuse tamén a adaptación do conto de Ánxel Fole O Documento, ambos filmados polo grupo Enroba. Por outra parte, o grupo Grea estaba a gravar no verán dese ano a obra A Tola en 16mm. E pola súa banda, o grupo Lupa estaba a rematar Berros na coba, e presentou no festival A rapa das bestas, Antroido en Laza e Inqueda volta en Super 8.
Nese ano ten moita importancia a participación de Cataluña e Portugal nas Xornadas. Por un lado, Cataluña comparte con Galiza unha situación socio-política semellante e por outro lado, Portugal comparte o asunto da lingua. Por tanto, ambas participacións foron moi importantes no momento do nacemento do cinema galego.
V Xornadas de Cine de Ourense (1977)
- Burgueses: Unha burguesía que non está interesada en participar neste proxecto, por iso, hai que apoio económico noutros lugares.
VI Xornadas das Nacionalidades e das Rexións (1978)
miniatura|Cartel das VI Xornadas do Cine das Nacionalidades e Rexións As VI Xornadas celebráronse o ano da aprobación da Constitución-1978-en xaneiro, este ano marcará o inicio do refluxo do movemento de reivindicación do cinema galego. O organizador foi o cineclube Padre Feijoo, celebrase por última vez o evento das Xornadas debido ao afogamento polas débedas, a falta de apoio oficial e as trabas administrativas. As Xornadas non terán alternativa nin serán substituídas, polo que morrerá a principal fonte de lanzamento do cinema galego.
Edelweiss
Cultura
Na banda deseñada "Astérix en Helvecia" da serie Astérix, o heroe galo e o seu inseparábel amigo Obélix deben realizar unha viaxe dende a súa pequena aldea armoricana cara Suíza, daquela (50 a.C.) provincia romana de Helvecia, onde deben atpar flores desta especie (que chaman de "estrela de prata"), pois son ingrediente esencial dunha curación que preparará o seu druída, Panoramix.
Río Barragán
O río Barragán e a súa fraga acollen un itinerario para senderismo pendente de homologación pola Federación Galega de Montañismo co número PR-G 164 Senda da Fraga do Barragán. Á parte dos atractivos que ofrece a fraga a as marxes do río Barragán, que ten, no treito final, antes do encoro de Eirás, un estreito val cun bosque de ribeira ben conservado, nesta senda cómpre salientar elementos etnográficos e culturais como as levadas, os muíños, os pasos ou pasales, as pontes e pontellas, muros de todo tipo, camiños enlousados e, especialmente, os restos do castro da Cidade.
Mark Aguirre
Dallas Mavericks
A pesar da súa fama de controvertido, os seus números e o seu xogo fixéronlle chegar ao número 1 do Draft da NBA de 1981 seleccionado polos Dallas Mavericks. No seu primeiro ano cos Mavs participou só en 51 partidos debido ás lesións e non puido render ao seu máximo nivel. A pesar disto logrou 18,7 puntos e 4,9 rebotes por partido, nada mal para un novato. O equipo terminou cunha marca de 28-54 pero había esperanzas dun gran futuro para os Mavs con xogadores novos como Aguirre ou Rolando Blackman. Na súa segunda tempada, 1982-83 os Mavs e Aguirre melloraban, 24,4 puntos e 6,3 rebotes levaban ao equipo de Dallas a unha marca de 38-44, aínda fóra de playoff. Un dato indicativo deste equipo durante este ano é que terminou terceiro en anotación de toda a NBA, pero último en defensa, recibir 109,7 puntos por partido son demasiados para pensar en playoff.
Detroit Pistons
A tempada 1988-89 sería unha tempada de cambios para Aguirre, ao cabo moi importantes para a súa carreira. Comezou a tempada cos Mavs pero a metade de campaña foi traspasado aos Pistons a cambio de Adrian Dantley e unha primeira rolda do draft. A pesar de quedar como segundo máximo anotador da franquía tras Rolando Blackman, (en breve Aguirre será superado por Dirk Nowitzki como anotador de Dallas), tanto os afeccionados como os directivos alegráronse de perder de vista ao problemático Aguirre. En Detroit formaría cos coñecidos como "Bad Boys" (Mozos Malos) xunto a Isiah Thomas, Joe Dumars, Vinnie Johnson, Bill Laimbeer etc. O carácter de Aguirre e o seu estilo de xogo chocaron coa filosofía do equipo, e nunha famosa cea que mantiveron varios compañeiros de equipo, Bill Laimbeer deixou ben claro o sitio de Aguirre nos Pistons. Contra todo prognóstico Aguirre encaixou ben as críticas e adaptouse rapidamente ao xogo de Detroit, axudando aos Pistons a conseguir o primeiro lugar do Leste. Tras clasificarse para playoff cunha marca de 63-19 varreron na primeira rolda a uns Celtics xa en decadencia apurando os seus últimos momentos de gloria. Na segunda rolda volveron varrer aos Bucks por 4-0 e chegaron á final de conferencia ante os Chicago Bulls de Michael Jordan. A pesar de ter máis dificultades venceron por 4-2 e chegaron ás finais, a vinganza de Aguirre estaba servida, de novo os Lakers aparecían no seu camiño ao título, pero esta vez na final e con Detroit. Os "Bad Boys" foron implacables e fulminaron por 4-0 aos Lakers conseguindo o título despois de dous anos de intentos errados, Aguirre por fin conseguía o seu anel.
Roxerio III de Sicilia
Traxectoria
Un ano máis tarde contraeu matrimonio na catedral de Brindisi con Irene Anxo, filla do emperador bizantino Isaac II Anxo.
Paredes, Ponteareas
San Cibrán de Paredes é unha parroquia que se localiza no concello de Ponteareas. Ten tres entidades de poboación: O Picouto, O Ramallal e O Toucedo.
Asemblea Federal da Rexión Galega
Antecedentes
Nos meses previos varios grupos republicanos de distintas partes de España elaboraran unhas constitucións para os seus territorios, entre eles o Comité Executivo galego. En decembro de 1886, os federalistas galegos nunha asemblea na Coruña formaron unha comisión para que preparase un informe sobre o proxecto de Constitución do futuro Estado Galego, para que esta Asemblea valorase a ratificación dese proxecto en 1887.
Debates
A diferenza das sesións dos días previos, a do día 7 de xullo foi a porta pechada. Nela aprobaron a coalición entre o Partido Republicano Democrático Federal e o Partido Republicano Progresista de Ruíz Zorrilla e renovouse o Comité Executivo quedando integrado por Segundo Moreno, Manuel Mosquera Lequerica, Braulio Montojo, Manuel Leiras Pulpeiro e José Núñez y Núñez. Ademais, os asistentes decidiron custear da súa conta unha tiraxe de 2 000 exemplares do Proyecto de Constitución para el futuro estado gallego que foi impreso na Imprenta José Míguez Peinó y Hermano nese ano. A edición ademais do articulado inclúe as actas das sesións.
Xoán I de Alençon
Traxectoria
Era fillo de Guillerme III Talvas, señor de Alençon e conde de Ponthieu, e de Helena de Borgoña.
Matrimonio e fillos
Casou con Beatriz do Maine, filla de Elías II do Maine, conde do Maine, e de Filipa de Perche. Deste matrimonio tivo a:
Vinte mil leguas baixo dos mares
Argumento
No interior do misterioso artefacto coñecen o Capitán Nemo, que lles mostra toda a nave. Aínda que son moi ben tratados, son informados de que os que ingresan no Nautilus e non volverán saír nunca, polo que lles son revelados moitos segredos e recorren diversos lugares, como a mítica Atlántida. A través do personaxe de Aronnax, Jules Verne dá testemuño de varios posibles inventos, como escafandros autónomos para mergullo, fusís con balas eléctricas ou máquinas para produciren aire respirable. Ó mesmo tempo, vanse describindo as paisaxes que van percorrendo nun xigantesco periplo. Algunhas destas paisaxes relatadas son bastante fidedignas, xa que Verne adoitaba basearse nas crónicas e diarios de viaxeiros reais, como no caso do Mar de Ardora. Noutras ocasións o relato provén da súa imaxinación, como na chegada ó Polo Sur.
Malia que se dá a entender que o capitán Nemo e os seus seguidores se suicidan no xigantesco vórtice do Maelstrom, o final queda aberto.
Pías, Ponteareas
Tradicións
A tradición di que se a unha persoa lle aparece unha verruga nalgunha parte do corpo e quere quitala, ten que ofrecerse a San Benito de Pías. A ofrenda consiste nunha ducia de ovos, que teñen que ser recollidos na aldea do ofrecido, pedindo un ovo a cada veciño. Unha vez conseguida a ducia de ovos, hai que levarlla e acenderlle unha candea. En pouco tempo a verruga desaparece.
Altai, Mongolia
Xeografía
Situada a unha altitude de 2 213 msnm, o municipio abarca unha superficie de 51 km², e contaba no 2010 cunha poboación de 15 492 habitantes, o que facía, nese ano, unha densidade de poboación de 7,31 hab./km².
Tomás Regueiro Cacheiro
Traxectoria
Foi elixido único representante do CDS no concello de Abegondo nas eleccións municipais de 1991. En xuño de 1991 apoiou xunto co PP e a CNG a investidura como alcalde de José Antonio Santiso Miramontes, tamén único concelleiro dunha das forzas representadas no pleno, a UMI.
En xuño de 1992, Tomás Regueiro pasa a ser alcalde, tras prosperar unha moción de censura contra José Antonio Santiso.
Abelenda, Valongo, Cortegada
No 2009 tiña 40 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 20 eran homes e 20 eran mulleres.
Adolfo Sánchez Vázquez
Adolfo Sánchez Vázquez, nado en Alxeciras o 17 de setembro de 1915 e finado en Cidade de México o 8 de xullo de 2011, foi un filósofo, escritor e profesor mexicano oriúndo de España.
La Voix humaine (Poulenc)
Características
A obra ten forma dun monólogo, con longas pasaxes de canto sen acompañamento musical que requiren particularmente os talentos de actriz da intérprete.
Prefectura de Altai
Clima
As temperaturas medias varían desde aproximadamente -16,1 °C durante o mes máis frío a +22,0 °C durante o mes máis quente, cunha media anual de 4,3 °C (datos de 1991), e as precipitacións son de 175,3 mm (dato de 1990).
Historia dos Montreal Canadiens
Fundación
alt=A group photograph of ten hockey players wearing horizontally striped jerseys with a maple leaf logo surrounding the letters "CAC", along with their coach|right|miniatura|280x280px|Os Montreal Canadiens posan para unha foto de equipo, 1912–13. En novembro de 1909, o industrial Ambrose O'Brien, de Renfrew, Ontario, estaba en Montreal para adquirir subministracións para un contrato ferroviario. A petición do equipo de hóckey Renfrew Creamery Kings, O'Brien asistiu ás reunións da Eastern Canada Hockey Association (ECHA), que tiveron lugar no Hotel Windsor, para representar a Renfrew na súa solicitude para unirse á liga. Na reunión, os donos dos equipos da ECHA rexeitaron a solicitude de Renfrew. Máis tarde ese día os donos da ECHA decidiron disolver a súa liga e formar a Canadian Hockey Association (CHA) nunha oferta para excluír aos Montreal Wanderers, que trastornaran aos outros donos cando se trasladaron a un pavillón máis pequeno que reduciría a venda de entradas do equipo visitante. No vestíbulo do hotel, O'Brien coñeceu a Jimmy Gardner, director dos Wanderers, e falou de formar unha liga nova que incluiría a Renfrew, aos Wanderers, e a dous equipos que O'Brien posuía nas cidades mineiras de Ontario de Cobalt e Haileybury. Gardner suxeriu que O'Brien arrancara un equipo de xogadores francófonos radicado en Montreal, formando unha rivalidade cos Wanderers. Como resultado, o 2 de decembro de 1909 fundouse a National Hockey Association (NHA), e Les Canadiens foron creados dous días máis tarde, inicialmente financiados por O'Brien co intento de transferir a propiedade a deportistas francófonos de Montreal canto antes.
1917–32: primeiras tempadas na National Hockey League
Os Canadiens gañaron o título da NHL fronte aos Senators na tempada 1918-19, e viaxaron ao oeste para enfrontarse aos campións da PCHA, os Seattle Metropolitans, para conquistar a súa primeira Stanley Cup. As series son máis recordadas pola súa cancelación debido á epidemia de gripe española. Varios xogadores de ambos os dous equipos enfermaron, levando ás autoridades sanitarias de Seattle a cancelar o sexto e decisivo partido. Con todo o seu equipo ben no hospital ben na cama, Kennedy tentou pedir xogadores ao equipo da PCHA Victoria Aristocrats, mais a petición foi rexeitada polo presidente da PCHA Frank Patrick. Sen xeito de formar equipo, Kennedy anunciou que perdera o partido -e a Copa- aos Metropolitans. Con todo, os Metropolitans o rexeitaron; o adestrador Pete Muldoon sentiu que cos Canadiens decimados pola gripe, non sería deportivo reclamar o título. O defensa estrela Joe Hall nunca se recuperou, e morreu o 5 de abril de 1919.
1932–46: Howie Morenz e Rocket Richard
esquerda|miniatura|[[Maurice Richard|Maurice "Rocket" Richard foi a estrela dos Canadiens desde 1942 ata 1960 e foi o primeiro xogador que anotou 50 goles en 50 partidos.]] O regreso de Morenz a Montreal durou menos dunha tempada: en xaneiro de 1937, mentres era revisado por Earl Seibert de Chicago, o seu patín enganchouse no xeo e rompeu a perna por catro sitios. Nunca se recuperou, e morreu dunha embolia coronaria o 8 de marzo. Aurel Joliat ofreceu unha explicación diferente da súa morte:
O día do seu funeral, 50.000 persoas desfilaron ante o féretro de Morenz no centro do xeo do Montreal Forum para presentar os seus últimos respetos ao home que os medios chamaron "the Babe Ruth of hockey". En novembro de 1937 xogouse un partido benéfico que recadou 20.000$ para a familia de Morenz, no que o NHL All-Stars derrotou aos Montreal Canadiens por 6 goles a 5. Morenz foi un dos primeiros xogadores elixidos polo Hockey Hall of Fame cando este foi creado en 1945.
1946–67: o Original Six
Antes da expansión da NHL de 1967, a liga foi reducida a seis franquías, estas serían coñecidas despois de 1967 polo nome de "Original Six". Frank J. Selke substituíu a Tommy Gorman como director xeral dos Canadiens en 1946, e mantívose no posto ata 1964. Selke pasou varios anos tentando asinar á estrela adolescente Jean Béliveau para xogar nos Canadiens. Béliveau xogou períodos breves cos Habs en 1950 e 1952, mais a súa lealtade aos Quebec Aces da Ligue de hockey senior du Québec (LHSQ) levouno a rexeitar aos Canadiens repetidamente cando lle meteron presión para trasladarse a Montreal a tempo completo. Os Canadiens finalmente mercaron toda a LHSQ en 1953 e a converteron en profesional para levar a Béliveau ao rego, que asinou un contrato de cinco ano por 100.000$. Béliveau pasou os 18 anos da súa carreira nos Habs.
Cando a NHL instituíu o draf amateur en 1963, concedéuselles aos Canadiens a opción de substituír a súa primeira elección con dous "Cultural Picks" que podía ser utilizado para escoller a dous xogadores franco-canadenses antes de que calquera outro equipo fixera as súas seleccións. O equipo utilizou unha destas eleccións en 1968, e ambos en 1969, cando seleccionou a Réjean Houle e Marc Tardif, dúas altas perspectivas. Esta opción foi eliminada despois do draft de 1969.
1980–96: transicións
O mito dos Canadiens rompeuse polas consecutivas derrotas nos play-offs fronte aos novatos Minnesota North Stars, os Oilers e os Nordiques. A derrota fronte a Quebec en 1982 foi a culminación dunha serie atroz na que os xogadores tentaron ferir e intimidar aos seus opoñentes, mentres os medios de comunicación discutiron sobre que equipo era o mellor representante francófono de. A crecente rivalidade entre Montreal e Quebec alcanzou o seu punto máximo en 1984 cando eliminaron os Nordiques en seis partidos, mais non antes de que a Bataille du Vendredi saint fora noticia. Un golpe do xogador do Quebec Dale Hunter sobre o porteiro de Montreal Steve Penney desencadeou unha pelexa ao final do segundo período. Unha segunda pelexa, na que participaron mesmo xogadores que foran expulsados a raiz da primeira, estoupou antes do inicio do terceiro período. Dez xogadores foron expulsados do partido, e repartíronse 198 minutos de penalización como resultado dos incidentes, que resultou un punto de inflexión no xogo de Montreal, que marcou cinco goles no terceiro tempo para gañar o partido.
1996-2009: casa nova e donos novos
Montreal rematou na última posición da Northeast Division na tempada 1998–99 e perdeuse os play-offs. Os seus 75 puntos foron o seu peor rexistro total en 40 anos. A tempada concluíu con rumeres de que o equipos sería vendido e trasladado se non recibía axudas do goberno para axudar a aliviar as presións do sistema tributario do Quebec e o valor mínimo histórico do dólar canadense. Os Canadiens desmentiron o rumor, con todo Molson contratou ao banco de investimentos Morgan Stanley para examinar a súa futura implicación nos deportes. Montreal non se clasificou para os play-offs nas seguintes dúas tempadas, e as perdas anuais de 10-12 millóns de dólares e o desexo de centrarse no seu negocio principal cervexeiro levou a Molson a poñer en venda a franquía no verán de 2001.
Dende 2009: a familia Molson adquire o equipo
No xeo, o equipo chegou aos play-offs na tempada 2009-10 como oitavo clasificado por segundo ano consecutivo, eliminando ao campión da Conferencia Leste na ligra regular, os Washington Capitals e aos defensores do título, os Pittsburgh Penguins, nas dúas primeiras roldas. Os Habs perderon nas finais da Conferencia Leste fronte aos Philadelphia Flyers.
Economía de Saint Kitts e Nevis
O goberno instituiu un programa de incentivos ao investimento, alentando tanto o investimento privado doméstica como estranxeira. As políticas gobernamentais incluían exencións fiscais, importación de equipamento e materiais libres de impostos e subsidios para a capacitación a persoal local. O turismo mostrou un grande incremento. Cara a 1987, excedera ao azucre como fonte de ingreso de divisas.
Zona especial de conservación
Fase de lugar de importancia comunitaria
Unha vez os estados propuxeron as candidaturas, eses espazos propostos ante a comisión denomínanse lugares de importancia comunitaria (LIC) (en inglés Site of Community Importance (SCI)). Namentres non finalice o procedemento de selección das áreas obxectivo de conservación a estas candidaturas chámaselles lugares de importancia comunitaria (LIC). Segundo a definición da Comisión Europea na súa Directiva de Hábitats (92/43/EEC), son lugares ou rexións bioxeográficas que contribúen dunha maneira significativa ao mantemento e recuperación dun tipo de hábitat natural ou de especies; e que lles dan coherencia á Rede Natura 2000 coa súa contribución a manter a diversidade biolóxica dentro de rexións bioxeográficas ou rexións de interese.
Henrique López Veiga
Traxectoria
Estudou bioloxía na Universidade de Santiago de Compostela, onde se doutorou, e axiña entrou a traballar no sector pesqueiro e da investigación, e dende 1972 a 1978 realizou tarefas de pescuda no Instituto de Investigacións Mariñas de Vigo. Así, cursou en paralelo a carreira de economía en Suráfrica (1978). Foi nomeado secretario técnico da Cooperativa de Armadores de Pesca do Porto de Vigo, e a partir de 1982 foi o seu director.
Aínda que membro do Partido Popular Galego (1976) de Xaime Illa Couto e, máis tarde, do Partido Galeguista durante a transición, afiliouse posteriormente ao Partido Popular de Galicia. Manuel Fraga Iribarne nomeouno conselleiro de Pesca (1990-1993). Dende este cargo, asumiu a tarefa de regulación do sector mediante a Lei 6/1991, do 15 de maio, de infraccións en materia de protección de recursos marítimo-pesqueiros e a Lei 6/1993, de 11 de maio de Pesca de Galicia. Impulsou o Centro de Control do Medio Mariño, adicado dende 1992 ao control da calidade das augas destinadas a produtos do mar para o consumo humano, o Servizo de Salvamento marítimo SOS Galicia, creado en 1991. e un seguro colectivo de accidentes no mar.
Tras a retirada de Manuel Fraga anunciou a súa candidatura á presidencia do PPdeG defendendo unha maior democratización do partido e unha aproximación ao centro liberal aínda que finalmente non acadou os apoios necesarios para competir pola secretaría. Foi voceiro de asuntos europeos do PPdeG. O 12 de xuño de 2012 foi elixido polo pleno do Parlamento de Galicia como senador por designación autonómica. Foi presidente da Autoridade Portuaria de Vigo de 2015 a 2020.
Kurt Weill
Kurt Julian Weill, nado en Dessau o 2 de marzo de 1900 e finado en Nova York o 3 de abril de 1950, foi un compositor alemán.
Traxectoria
Porén, Weill buscou outras colaboracións por mor das restricións de Brecht ao papel da música no seu teatro político. O escenógrafo Caspar Neher escribiu o libreto da ópera épica en tres actos Die Bürgschaft (1931), e volveu colaborar con Georg Kaiser na comedia musical Der Silbersee (1932).
Alfredo Rojo Fajardo
Traxectoria
Mariñeiro de substitución no destrutor Almirante Valdés. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e xulgado en Ferrol por rebelión militar (contra tripulantes do "Almirante Valdés") e foi condenado a doce anos e un día de prisión. Preso no Lazareto de San Simón, fóille concedida a liberdade provisional en febreiro de 1943. Licenciamento en 1951. Morreu na Coruña aos 88 anos.
O cabalo na cultura popular galega
O que segue recolle unicamente información diversa sobre a pegada do cabalo (maila besta e o poldro) na cultura popular e na literatura oral galegas. Toda esta información recóllese de diferentes traballos etnográficos –xerais a toda Galicia ou localizados nun ámbito xeográfico máis concreto-, dicionarios, refraneiros, cantigueiros etc.
Vladimir Maiakovski
Traxectoria
Fundou en 1923 a revista LEF (de Liévi Front, Fronte de Esquerda), que reuniu á esquerda das artes, isto é, aos escritores e artistas que pretendían xuntar a forma revolucionaria cun contido de renovación social.
Maiakovski suicidouse dun disparo na cabeza o 14 de abril de 1930 sen que se puidesen dilucidar, con claridade, as causas desa determinación; probablemente interviñeron factores emocionais, así como algunhas críticas severas polo seu expresivo 'individualismo'.
Obra
Na súa obra teatral A chinche (1929), ridiculizou a falsidade da burguesía da súa época, porén o seu Falando a berros (1930), a grande obra épica que deixou sen concluír cualifícase como o seu legado idealista.
Killing Joke
Formación e primeiros álbums
"Big" Paul Ferguson era batería en The Matt Stagger Band canco coñeceu a Jeremy "Jaz" Coleman en Notting Hill, Londres. En outubro de 1978 (segundo outras fontes a principios de 1979), despois de que Coleman fose, durante un breve espazo de tempo, teclista nesa banda, el e Ferguson deixárona para formar Killing Joke. Puxeron un anuncio na prensa musical co cal conseguiron atraer ao guitarrista Kevin "Geordie" Walker e ao baixista Martin "Youth" Glover.
O terceiro álbum de Killing Joke, Revelations, producíuno Conny Plank e lanzouse en 1982, promocionado por dúas actuacións no programa da BBC Radio The John Peel Show e polos sinxelos "Chop-Chop", "Empire Song" e unha edición non oficial de "We Have Joy". O disco acadou o número 12 na lista de álbums do Reino Unido.
1983 - 1988
O álbum resultante, Outside the Gate (1988), é o álbum máis controvertido de Killing Joke, con opinións que van dende a admiración á desaprobación, debido ao seu son baseado en sintetizadores e ao desacordo sobre a calidade do material. Non tiña o son típico de Killing Joke, sendo contruído sobre teclados orquestrais de Coleman en vez de sobre os distintivos riffs de guitarra de Geordie, que se afogaron na mestura final. SE o disco se editase como tería sido mellor recibido, pero foi editado como "Killing Joke", e foi criticado polos críticos e seareiros porque resultaba confuso. Dous sinxelos, "America" e "My Love of This Land", foron extraídos do álbum, pero non melloraron a súa sorte. No vídeo de "America" aparecen Coleman e Geordie co batería Jimmy Copley e o baixista de sesión Jerome Rimson, que realmente nunca gravara coa banda. Non houbo concertos para promocionar o traballo, e a banda pasou gran parte do ano 1988 en batallas legais procurando romper coa súa discográfica e a empresa que a administraba.
1992 - 1996
En 1992 publicouse unha antoloxía de Killing Joke, ''Laugh? I Nearly Bought One!''; durante a súa produción Geordie reencontrouse con Youth, que suxeriu reformar a banda con el de volta ao baixo. Ese mesmo ano apareceron dous sinxelos (en casete e CD) cos temas da súa primeira época "Change" e "Wardance" en varías versións novas remesturadas por Youth, que nese tempo era un exitoso produtor.
A reactivada Killing Joke publicou dous ben recibidos álbums a través do selo de Young Butterfly Recordings, Pandemonium e Democracy, volvendo a banda aos arranxos sinxelos dos seus primeiros traballos. Pandemonium (1994) ten un rutual son metálico con ritmos pogo e loops e proporcionoulle a Killing Joke unha memorable actuación no programa Top of the Pops co sinxelo "Millennium", que foi top 40 no Reino Unido (o propio álbum sería top 20). O tema que lle dá título ao disco tamén foi lanzado como sinxelo e foi top 30. En 1995, a banda gravou a canción "Hollywood Babylon" para a banda sonora da película de Paul Verhoven Showgirls. Democracy (1996) introduciu con éxito a guitarra acústica nos temas da banda, ademais de adoptar un son de "banda ao vivo" novamente. A canción título publicouse como sinxelo e chegou ao top 40. En gran parte de Pandemonium e en todo Democracy aparece o batería de sesión Geoff Dugmore, que tamén tocou en directo coa banda nesa época. Nick Holywell-Walker uniuse cos teclados e programacións durante 11 anos, de 1994 ata 2005, destacando en Democracy e no DVD XXV Gathering. Youth retirouse dos directos ao principio da xira de Democracy sendo substituído por Troy Gregory, que anteriormente tocara en Prong.
Río Noteć
Afluentes
Pola esquerda: Pola dereita:
Prado, Ponteareas
San Nicolao de Prado é unha parroquia que se localiza no concello de Ponteareas. Segundo o IGE, en 2022 tiña 227 habitantes (120 homes e 107 mulleres), o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 192 habitantes.
Also sprach Zarathustra (Strauss)
Historia
Inicialmente o compositor desautorizou calquera conexión entre a súa partitura e Nietzsche máis aló da inspiración das imaxes poéticas do libro, e particularmente os seus títulos evocadores aos capítulos, dos cales oito foron empregados por Strauss como guías non específicas da obra. O forte debate que xurdiu arredor da obra foi causado, máis que pola música, polos conflitivos programas propostos por Strauss en varios momentos como os seus suxeitos de estudo. Antes da estrea en Frankfurt, autorizou a impresión do seguinte programa:
Influencia de Nietzsche
miniatura|Strauss inspirouse para o seu poema sinfónico Also sprach Zarathustra na obra homónima de Nietzsche (na imaxe en 1882). Richard Strauss compuxo este poema sinfónico inspirado no libro homónimo de Friedrich Nietzsche, metade ensaio filosófico e metade texto poético, cuxas ideas serviron principalmente para estimular a imaxinación musical do compositor. Se ben a obra de Strauss está inspirada no libro de Nietzsche, non se trata dunha tradución sonora fidedigna das ideas expresadas no libro do filósofo alemán, senón dunha evocación moi libre dalgúns dos aspectos que trata. O propio compositor afirmaba:
O programa de Also sprach Zarathustra é filosófico nun dobre sentido: trátase dun comentario musical do célebre poema en prosa de Nietzsche (cuxa doutrina do superhome axitaba toda Europa a finais do século XIX), e esta elección temática típica da intuición do valor da publicidade altamente desenvolvido por Strauss. A influencia do filósofo alemán queda patente ademais nos títulos das diferentes seccións musicais, que levan o nome de títulos do libro. A partitura, de feito, leva como epígrafe os versos de Nietzsche:
Maspalomas
Trátase dunha cosmopolita urbe turística que conforma un enclave urbano de aproximadamente 33.000 habitantes empadroados (2005) e máis de 180.000 camas (entre hoteleiras, extrahoteleiras e residenciais), que representan o 70% das prazas de toda Gran Canaria (2006). Encóntrase preto da autoestrada GC-1, que a conecta co Aeroporto de Gran Canaria en 15 minutos e coas Palmas de Gran Canaria en 25..
A praia de Maspalomas comprende dende a Playa del Inglés ata o Faro de Maspalomas e na súa superficie conta cunha zona acoutada como praia nudista. Dentro dos seus límites sitúanse as Dunas de Maspalomas e a Poza de Maspalomas, dous espazos naturais de grande interese turístico e científico, que foron declarados zonas protexidas.
Fluorouracilo
Durante o uso tópico
Pouco común (frecuencia 0,1–1%):
Farmacoxenética
O encima dihidropirimidina deshidroxenase (DPD) é responsable do metabolismo detoxificante das fluoropirimidinas, unha clase de fármacos na que está incluído o 5-fluorouracilo, a capecitabina, e o tegafur. As variacións xenéticas no xene da DPD (DPYD) poden facer que haxa unha actividade reducida ou ausente da DPD, e os individuos que son heterocigotos ou homocigotos para estas variacións poden ter unha deficiencia de DPD parcial ou completa; estímase que o 0,2% dos individuos a teñen completa. Os que teñen deficiencia de DPD parcial ou completa teñen un risco significativamente maior de sufrir toxicidades do fármaco graves ou mesmo mortais cando son tratados con fluoropirimidinas; exemplos de efectos da toxicidade son a mielosupresión, neurotoxicidade e síndrome de mans e pés. Está contraindicada en pacientes con deficiencia de DPD.
Indalecio Caballero Moure
Vida persoal
Casou en Ponteareas con Gloria Quinteiro Alonso en 1932.
Pagan
Características
Ten unha superficie de 47,23 km³, sendo a cuarta en tamaño das Illas Marianas do Norte. Está formada por dous estratovolcáns, de 570 e 548 m, unidos por unha franxa de terra.
Luís Rafael I Saku
Traxectoria
Luis Saku naceu en Zaxo, unha cidade do Kurdistán iraquí, o 4 de xullo de 1948. A súa familia trasladouse a Mosul, onde comezou os seus estudos.
Mont Blanc
A situación do cume é compartida entre Italia e Francia por un tratado internacional de 1860, aínda que desde entón se mantén certa controversia e diferentes fontes cartográficas atribúen enteiramente a localización a un de ambos os países. Así, os mapas do Instituto Xeográfico Nacional de Francia inclúen todo o cume dentro das propias fronteiras, o que contrasta co mapa xeográfico do Arquivo de Estado de Turín, segundo o cal o cume é integramente italiano.
Expedicións e pioneiros
A primeira muller en alcanzar o cume foi Marie Paradis, o 14 de xullo de 1808, acompañando a Jacques Balmat. A segunda ascensión feminina foi a da alpinista e xornalista Henriette d'Angeville, o 4 de setembro de 1838, que publicou un diario da súa ascensión. En canto á primeira ascensión invernal feminina, foi a de Isabella Stratton en 1876. O 6 de agosto de 1864, o xeólogo e alpinista Felice Giordano foi o primeiro en efectuar a ascensión pola parte máis abrupta, na vertente italiana, mentres que a primeira ascensión invernal por esta vertente a realizou Quintino Sella, o 5 de xaneiro de 1888. Achille Ratti, o futuro Pío XI, trazou en 1890 a vía normal da vertente italiana, contribuíndo así a dar a coñecer a cidade de Courmayeur, desde onde parte a dita ruta.
Eparquía católica ucraína de Buchach
A eparquía de Buchach é unha eparquía da Igrexa Católica Bizantina Ucraína en Ucraína, na provincia eclesiástica de Ternopil-Zboriv.
Saqqara
Últimas descubertas
A finais de febreiro de 2007 descubriuse a tumba, feita en ladrillos de barro, do escriba de arquivos de templos Kahai e da súa esposa Spri-Ankh, na necrópole vinculada ó faraón Teti, e que viviron a finais da Dinastía V ou principios da VI (aproximadamente no 2300 a.c.). Nela atopáronse unha serie de estatuíñas en madeira (cinco en total), así como unha porta falsa de madeira e dúas mesas de ofrendas. Destaca a estatua dobre da parella sentada, por non ser habitual que foran feitas en madeira.
Juan Salcedo y Mantilla
Traxectoria
Salcedo participou co exército español na Guerra de Independencia de Cuba, ostentando a graduación de tenente xeneral con mando na zona de Camagüey e Oriente.
Stop Whispering
A canción foi escrita como un tributo aos Pixies, unha banda que tivo unha importante influencia sobre Radiohead nese tempo. "Stop Whispering" é unha das cancións máis vellas da banda, composta cando o grupo aínda era coñecido como On A Friday.
Provincia de León
Monumentos e lugares de interese
León
Tempada 2006-2007 da OK Liga
Ao finalizar a liga, os tres equipos descendidos foron o PAS Alcoi, Vigo Stick e o SHUM Maçanet.
Ribadetea, Ponteareas
San Xurxo de Ribadetea é unha parroquia que se localiza no concello de Ponteareas na comarca do Condado. Segundo o IGE, en 2022 tiña 874 habitantes (410 homes e 464 mulleres) distribuídos en 46 entidades de poboación.
Criterio de Eisenstein
Criterio
ai
an
Directo (sen transformación)
, que non divide o coeficiente constante
Indirecto (despois dunha transformación)
Por exemplo, considerando
Polinomios ciclotómicos
(que, se
Praia de Morouzos
Datos
Enfronte atópase a Illa de San Vicente, á cal pódese acceder a pé, con precaución, durante a baixamar, desde onde contemplar as vistas sobre a ría de Ortigueira.
Criterio de Eisenstein
Historia
é divisíbel por
, certamente non pode ser descomposto en
son números enteiros (respectivamente reais ou complexos); a ecuación
Notabelmente tanto Schönemann canto Eisenstein, despois de teren formulado os seus respectivos criterios para a irredutibilidade, aplicáronos inmediatamente para dar unha proba elemental da irredutibilidade dos polinomios ciclotómicos para números primos, un resultado que Gauss obtivera no seu traballo Disquisitiones Arithmeticae cunha proba moito máis complicada. Na verdade, Eisenstein acrecenta nunha nota de rodapé que a única proba desa irredutibilidade que el coñece, alén da de Gauss, é unha dada por Kronecker, en 1845. Iso mostra que el non tiña coñececemento das dúas probas diferentes desa afirmación que Schönemann dera no seu artigo de 1846, en que a segunda proba foi baseada no criterio mencionado anteriormente. Isto é aínda máis sorprendente se for considerado o feito de que dúas páxinas adiante, Eisenstein, na verdade, refírese (para un asunto diferente) á primeira parte do artigo de Schönemann. Nunha nota ("Notiz"), que apareceu no número seguinte da revista, Schönemann apunta iso para Eisenstein, e indica que o último método non é esencialmente diferente do que el usou na segunda demostración.
Proba básica
de dous polinomios non constantes
cr
Criterio xeneralizado
a0 ∉ p2
); neste caso, unha posíbel escolla de ideal primo é o ideal principal xerado por calquera elemento irredutíbel de D. A última afirmación resulta no teorema orixinal para
Xoán III de Alençon
Xoán III de Alençon chamado "o Sabio", nado en 1385 e finado en Azincourt en 1415, foi conde, logo Duque de Alençon, conde de Perche e barón de Sainte Suzanne, fillo de Pedro II de Alençon e María Chamaillard. Foi o primeiro na liña que levou o título de duque.
Matrimonio e fillos
Casou o 26 de xuño de 1396 con María da Bretaña (1391 - 1446), filla de Xoán, Duque da Bretaña e Xoana de Navarra e tiveron a: Tamén tivo fillos ilexítimos:
Abraham Gottlob Werner
Orixe
En 1775 foi convidado por Carl Eugenius Pabst von Ohain para que ocupara os cargos de inspector e instrutor de mineraloxía na Escola de Minas de Freiberg, onde despois sería profesor e onde traballaría até o seu falecemento.
Teorema da estatística do spin
Características
A distribución de Bose-Einstein describe os bosóns nun condensado Bose-Einstein. Baixo unha certa temperatura, a maioría das partículas nun sistema bosónico estará no estado fundamental (o de máis baixa enerxía). De aí resultan propiedades infrecuentes como a superfluidez.
Liña Curzon
Na segunda guerra mundial, a URSS reavivou a proposta liña divisoria, esixindo a volta de todo o territorio cedido. En 1945, un tratado soviético-polaco fixou como fronteira entre ambas nacións un límite equivalente ao da liña Curzon.
Provincia de Enna
Enna é unha provincia da rexión de Sicilia, en Italia. A súa capital é a cidade de Enna.
Neptunismo
A controversia entre neptunismo e plutonismo
Os neptunistas diferían dos plutonistas na súa interpretación da orixe do basalto: Para os primeiros, este era un material sedimentario que se compoñía parcialmente de fósiles, polo que non podía ser de orixe volcánico. Hutton acertou ao afirmar que o basalto non contiña fósiles, ademais de ser impermeábel, duro e cristalino. Encontrou certas formacións xeolóxicas nas que estratos de basalto atravesaban capas doutros minerais, reforzando a súa suposición de que o mineral tiña a súa orixe na rocha fundida situada baixo a codia terrestre.
A controversia prolongouse até os primeiros anos do século XIX, pero as obras que Charles Lyell publicara na década de 1830 foron gañando progresivamente a aceptación da comunidade científica para o lado das teorías de Hutton e os plutonistas.
A Ribeira, Visantoña, Mesía
A Ribeira é un lugar da parroquia de Visantoña no concello coruñés de Mesía na comarca de Ordes. Tiña 31 habitantes no ano 2016 segundo datos do INE dos cales 16 eran homes e 15 eran mulleres.
Antífona
Estilo
A maior parte das antífonas conservadas nas liturxias cristiás, sobre todo as do Rito romano e o Rito hispánico, gardan un estilo melismático bastante sinxelo, reflexo da súa orixe nos cantos responsoriales.
Val de Güímar
O val, que se encontra delimitado pola Cordilleira Dorsal na súa cabeceira, e as abas de Chafa e Güímar nos seus extremos leste e oeste respectivamente, presenta unha pendente relativamente suave abranguendo dende zonas de alta montaña ata a costa. É oposto ao Val de La Orotava.
Desoxirribonucleótido
Existen dúas formas de sintetizar timina: Utilizando como precursor CDP (citidín difosfato), ou UDP (uridín difosfato). En ambos os casos, a transformación final a dTMP é catalizada polo encima timidilato sintetase.
Mareiras: Xuntaza nazonalista dos rapaces mariñeiros de Sada
Agrupación nacionalista que, segundo Ramón Suárez Picallo, existía en Sada contra o ano 1926, tendo por membros máis destacados a Juan Antonio Suárez Picallo e a Manuel L. Freire-Calvelo. O seu local, supostamente, estaba situado ao pe do castelo de Corbeiroa, aínda que non existe ningunha referencia fiable.
José Puente Castro
Recoñecementos
Foille concedida a Gran Cruz da Beneficencia e fundou unha bolsa para mozos cirurxiáns que desexaran completar a súa formación no estranxeiro.
Dioniso
O nome Dionysos é de significado incerto. O seu elemento -nysos ben pode ser de orixe non grega, pero deu- foi relacionado desde antigo con Zeus (xenitivo Deus). Para os autores gregos, Nisa era unha ninfa que o criou ou a montaña onde era atendido por varias ninfas (as Nisíades), que o alimentaron e o fixeron inmortal por orde de Hermes.
Adoración
Heródoto sabía que o culto a Dioniso chegou máis tarde aos gregos que o resto, pois comenta:
Provincia de Catania
Catania é unha provincia da rexión de Sicilia, en Italia. A súa capital é a cidade de Catania. Outra localidade de interese é Sant´Alfio, onde se sitúa o lendario Castiñeiro dos cen cabalos.
Dioniso
Epítetos
miniatura|Os borrachos ou o triunfo de Baco de [[Diego Velázquez|Velázquez.]]
Infancia e mocidade
miniatura|[[Hermes co neno Dioniso, por Praxíteles.]]