cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Illa Montague, Alasca
A illa Montague é unha illa no Golfo de Alasca situada á entrada do Estreito Prince William no estado de Alasca. A illa ten unha superficie de terra de 790´88 km², sendo 26ª illa máis grande dos Estados Unidos. Segundo o censo de 2000, Montague non tiña unha poboación residente permanente, nese momeento era a illa deshabitada máis grande dos Estados Unidos. En 2010 o abandono da estación da Garda Costeira na Illa de Attu nas Illas Aleutianas, que ten 893 km² e é máis grande que a Illa Montague, fai que Attu reclame ese título. A illa de Montague é moi coñecida entre os pescadores deportivos polo porto de Seward que se coñece como "a terra dos xigantes". En 2007 pescouse un mero de 158 quilos e moitos barcos logran peixes de máis de 45 quiloss. Montague foi bautizada polo Capitán James Cook na honra de John Montagu, 4º Conde de Sandwich, un dos seus máis grandes partidarios.
A ecoloxía costeira da illa estivo suxeita a "cantidades sen precedentes de lixo oceánico" transportado polo vento e as correntes do Terremoto e tsunami de Sendai de 2011 no Xapón, de acordo co Centro de Estudos Costeiros de Alasca, en maio de 2012. Unha limpeza a grande escala comezou o 22 de maio de 2012, financiado pola The Marine Conservation Alliance Foundation.
Simple Object Access Protocol
Tecnoloxía
SOAP é un marco extensíbel e descentralizado que permite traballar sobre múltiplas pilas de protocolos de redes informáticas. Os procedementos de chamadas remotas (RPC) poden ser modelados na forma de varios mensaxes SOAP interactuando entre si.
Yuan T. Lee
Yuan Tseh Lee (en mandarín: 李遠哲; en pinyin:Lǐ Yuǎnzhé), nado o 	19 de novembro de 1936 en Hsinchu Taiwán (Imperio do Xapón), é un químico e profesor universitario taiwanés galardoado co Premio Nobel de Química do ano 1986.
Traxectoria
En 1974 foi nomeado profesor de química na Universidade de Berkeley, o mesmo ano en que conseguiu a nacionalidade estadounidense.
Astipalea (mitoloxía)
Na mitoloxía grega, Astipalea foi a filla de Fénix, fillo de Axenor, e de Perimede, filla de Eneo.
Ruairi O'Connor
Traxectoria
O'Connor interpretará o papel de Arne Cheyenne Johnson na película de 2021 The Conjuring: The Devil Made Me Do It. A película describe o caso real de Johnson.
Arquíloco
Arquíloco (Ἀρχίλοχος en grego antigo), nado en Paros no 712 a.C. e finado no mesmo lugar no 664 a.C., foi un poeta lírico grego. A súa vida desenvolveuse ao longo da primeira metade do século VII a.C.. Os seus escritos consérvanse de forma fragmentada, e non existe consenso respecto das datas exactas nas que viviu e a autoría dalgunhas das obras que se lle atribúen.
Gran Premio de Australia de 1989
A carreira
Todos se sentironse aliviados ao rematar a carreira sen ningún incidente significativo en condicións tan traizoeiras.
Short SC.7 Skyvan
Historial operacional
En 1982 dous Skyvans da Prefectura Naval Arxentina participaron na guerra das Malvinas. Ámbolosdous foron transportados a Port Stanley en abril dese ano. Un dos avións foi danado por fogo naval británico sobre o aeródromo de Stanley e non volveu a voar; finalmente foi destruído pola artillería durante os bombardeos británicos do 12 e 13 de xuño. O segundo avión usouse na illa Borbón onde esbarrou no chan brando e foi destruído polo lume británico o 15 de maio.
Os Skyvans son ás veces usados para fotografía aérea e para operacións de paracaidismo. Questor Surveys de Toronto converteu un Skyvan 3 en 1970 para labores de recoñecemento.
Sergio Pitol
Traxectoria
Pasou a súa infancia rodeado de adultos que expresaban nas súas conversas unha gran nostalxia polo mundo anterior á Revolución, un mundo destruído do que gardaban recordos contraditorios: axiña evocaban as virtudes daquel paraíso perdido como se queixaban polas miserias e calamidades que pasaran naquela época. Foron precisamente esas experiencias as que influíron notablemente na creación dos seus primeiros contos, os de Tiempo cercado e Infierno de todos, que non son máis que «o resultado dun exercicio de limpeza, unha vía de escape dese mundo asfixiado, enfermo, con tufo a lugares escuros, pechados e illados«, como el mesmo afirmou nunha entrevista de 1989.
Lucía Martín González
Traxectoria
En 2009, formou parte do grupo impulsor da Plataforma de Afectados pola Hipoteca, onde contactou con Ada Colau, formando parte do seu equipo en Barcelona en Comú para as eleccións municipais de España de 2015. Nas eleccións xerais de 2015 e 2016, foi elixida deputada por Barcelona na coalición En Comú Podem.
Theodor Storm
Hans Theodor Woldsen Storm, nado o 14 de setembro de 1817 en Husum (Schleswig-Holstein), daquela parte de Dinamarca (hoxe Alemaña) e finado o 4 de xullo de 1888 en Hademarschen, foi un escritor xermano-dinamarqués en lingua alemá.
Detido desaparecido
Orixe
miniatura|dereita|300px|Cartón informativo dun detido desaparecido [[chileno durante a ditadura militar de Pinochet.]] Estímase que a aparición simultánea e masiva desta práctica en diversos países derivouse do adestramento común recibido por parte dos encargados da represión, nunha institución situada en Panamá chamada Escola das Américas, dependente do goberno dos Estados Unidos.
A Valiña, Balmonte, Castro de Rei
A Valiña é un lugar da parroquia de Balmonte no concello lugués de Castro de Rei na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña tres habitantes (dous homes e unha muller).
Núcleo (apicultura)
Os núcleos son en xeral cámaras de cría, de 3, 4 ou 5 marcos móbiles. A idea é que un pequeno grupo de abellas atope no núcleo un espazo reducido para que poida regular a temperatura interior do mesmo facilmente. Unha vez que este núcleo ten suficiente número de abellas, é trasladado á cámara de cría onde comeza a expandirse, ata chegar a cubrir con abellas os 10 cadros ou os que conteña o tipo de colmea que utilicemos. Respéctanse as dimensións de longo e profundidade do tipo de colmea con que traballamos, pero redúcese o ancho, adecuando as dimensións a un menor número de cadros.
Os núcleos están construídos de madeira similar ao das cámaras de cría, sendo en xeral de menor calidade, porque serán utilizados só na tempada reprodutiva. A cantidade de cadros que poden albergar depende do tipo de clima, xa que os núcleos se confeccionan a partir de dous cadros de cría, podendo facelos ata con catro. Sempre é necesario deixar lugar para un marco de mel e pole, ou na súa falta un alimentador interno para apoiar o seu desenvolvemento.
Complexo de especies
Distribución
A miúdo eses complexos só se fan evidentes cando se introduce unha nova especie no sistema, derrubando as barreiras entre as especies existentes. Un exemplo é a introdución da lesma Arion vulgaris no norte de Europa, onde se reproduciu coas especies locais Arion ater e Arion rufus, tradicionalmente consideradas especies claramente separadas que non se reproducían entre si, pero que demostraron que podían ser realmente simplemente subespecies da mesma especie.
Alvito de Mondoñedo
Traxectoria
Aínda que non foi canonizado nin tuvo rezo oficial, foi venerado como santo na igrexa de León. No santoral español aparece o 5 de setembro ou o 8 de novembro.
Odete Semedo
Traxectoria
En 1995 foi nomeada directora xeral do Ensino da Guinéa-Bissau. Logo de ser presidente da comisión nacional para a UNESCO-Bissau, foi Ministra de Educación Nacional entre xuño de 1997 e febreiro de 1999, e Ministra de Saúde de marzo de 2004 a novembro de 2005.
Fantastic Beasts and Where to Find Them
Newt Scamander
Newton "Newt" Artemis Fido Scamander é o autor ficticio de Fantastic Beasts and Where to Find Them, nado en 1897. Segundo a sección do libro "Sobre o autor", Scamander converteuse nun zoólogo máxico polo seu grande interese nas bestas fantásticas e polos ánimos que lle deu súa nai, unha entusiasta criadora de hipogrifos.
Aínda que Rowling nunca agochou o feito de que ela é a autora de Fantastic Beasts and Where to Find Them, "Newt Scamander" pode ser, non obstante, considerado como un pseudónimo seu, dado que o devandito nome é o que figura como autor na portada.
Poemas sinfónicos (Liszt)
Antecedentes
miniatura|[[Johann Wolfgang von Goethe|Goethe e Schiller fronte ao Deutsches Nationaltheater and Staatskapelle Weimar, onde se estrearon varios dos poemas sinfónicos de Liszt.]] Segundo o historiador cultural Hannu Salmi, a música clásica comezou gañar importancia pública na Europa occidental a finas do século XVIII a través do establecemento de concertos de sociedades musicais en cidades como Leipzig e a posterior cobertura da prensa destes eventos. Isto foi unha consecuencia da Revolución Industrial, segundo o crítico musical e historiador, que traeu mudanzas ao estilo de vida das masas traballadoras. As clases sociais baixas e medias comezaron a interesarse polas artes, que previamente foran disfrutadas principalmente polo clero e a aristocracia. Na década de 1830, había poucas salas de concertos e as orquestras empregábanse principalmente para a produción de óperas, mentres que se consideraba que as obras sinfónicas estaban moi por debaixo en importancia. Con todo, a escena da música europea sufriu unha transformación na década de 1840. A medida que o papel da relixión perdía importancia, afirma Salmi, a cultura do século XIX seguía sendo relixiosa e a asistencia ás representacións artísticas en contornas históricas ou igualmente impresionantes "puido ter xerado aínda un abraio similar á experiencia do sagrado". Schonberg, o historiador cultural Peter Cay e o musicólogo Alan Walker engaden que, se ben a aristocracia aínda celebraba eventos musicais privados, os concertos públicos medraron como institucións para a clase media, que era cada vez máis próspera e agora podía permitirse asistir. A medida que aumentou o interese, estes concertos realizáronse nun número crecente de lugares. Os programas frecuentemente duraban máis de tres horas, "mesmo se o contido era escaso: dúas ou máis sinfonías, números vocais e instrumentais, duetos, un concerto". Aproximadamente a metade da música presentada era de natureza vocal. As sinfonías de Wolfgang Amadeus Mozart, Joseph Haydn ou Ludwig van Beethoven xeralmente abrían ou pechaban os concertos, e "aínda que estas obras eran reverenciadas como modelos de boa música, finalmente foron menos populares que as arias e as escenas de ópera e os oratorios, que dominaban a parte central destes concertos.
Proceso compositivo
miniatura|[[Franz Liszt dirixindo. Afirmaba que «Necesitaba escoitar [as miñas obras] a fin de facerme unha idea sobre elas».]] O particularmente impactante dos poemas sinfónicos de Liszt é o achegamento á forma musical. Como estruturas puramente musicais, os poemas sinfónicos non seguen unha presentación e desenvolvemento estritos de temas musicais como deberían ter baixo a forma sonata. En lugar diso, seguen un patrón episódico aproximado, no que os motivos —melodías recorrentes asociadas a un tema— son transformados tematicamente dun xeito similar ao que fixo famoso posteriormente Richard Wagner. As recapitulacións, onde habitualmente se repiten os temas que despois son combinados e contrastados no desenvolvemento, son reducidas, mentres que as codas, nas que xeralmente as pezas musicais xiran cara á súa conclusión, son ampliadas enormemente a un tamaño e envergadura que pode afectar ao concepto do oínte sobre os temas. Os temas deslízanse cara a uns patróns de orde novos e inesperados, e tres —ou catro— estruturas de movemento converxen nunha soa, nun proceso continuo de experimentación creativa.
Contido programático
Estes prefacios teñen demostrado ser atípicos nun par de formas. Por unha banda, non explican un escenario específico, que a música seguiría paso a paso, senón un contexto xeral. Algúns deles, de feito, son pouco máis que aspectos autobiográficos sobre o que inspirou a Liszt a compoñer unha obra ou os sentimentos que tentaba inspirar nela. Aínda que estas ideas poidan resultar "tanto útiles como interesantes" en si mesmas, Walker admite, axudarán aos oíntes a "pictorizar a música que segue?" Para Liszt, conclúe Walker, a "pictorización dun programa detallado simplemente non é un problema". Con todo, como o propio compositor escribiu os seus prefacios ou programas para estas obras moito tempo despois de compoñer a música, ao contrario doutros compositores, que escribiron a súa música axustándose a un programa preexistente. Por estas dúas razóns, suxire Walker, os prefacios de Liszt poderían chamarse "programas sobre música" coa mesma lóxica ou validez. Engade que os prefacios poderían non ter sido enteiramente da idea ou da obra de Liszt, xa que existen evidencias de que a súa compañeira daquela, a princesa Carolyne zu Sayn-Wittgenstein, probablemente tivera algo que ver na súa formulación, axudando a darlles forma ou a crealos.
Legado
Coa excepción de Les préludes, ningún dos poemas sinfónicos entrou a formar parte do repertorio estándar, aínda que a crítica suxire que os mellores deles —Prometheus, Hamlet e Orpheus—son obras que paga a pena escoitar. O musicólogo Hugh MacDonald afirma, "Aínda que son desiguais en alcance e logros, ás veces apuntaban cara a desenvolvementos máis modernos e puxeron as sementes dunha rica colleita de música nas dúas xeracións seguintes". Falando sobre o xénero en cuestión, MacDonald engade que, aínda que o poema sinfónico está relacionado coa ópera na súa estética, este efectivamente suplantou a ópera e a música cantada ao converterse no "desenvolvemento máis sofisticado da música programática na historia do xénero". A autoridade en Liszt Humphrey Searle esencialmente concorda con MacDonald, escribindo que Liszt "desexaba expoñer ideas filosóficas e humanísticas que eran da maior importancia para el". Estas ideas non estaban só conectadas cos problemas persoais de Liszt como artista, senón que tamén coincidían cos problemas explícitos abordados por escritores e pintores da época.
No desenvolvemento do poema sinfónico, Liszt "satisfixo tres das principais aspiracións da música do século XIX: relacionar a música co mundo exterior, integrar formas con múltiples movementos ... e elevar a música programática instrumental a un nivel superior ao da ópera, o xénero anteriormente considerado como o maior modo de expresión musical". Ao satisfacer estas necesidades, os poemas sinfónicos xogaron un papel principal, ampliando o alcance e o poder expresivo dos avances musicais da súa época. De acordo co historiador musical Alan Walker, "A súa importancia histórica é innegable; tanto Sibelius como Richard Strauss estiveron influenciados por eles, e adaptaron e desenvolveron o xénero ao seu xeito. Con todos os seus defectos, estas pezas ofrecen moitos exemplos do espírito pioneiro polo que Liszt é recoñecido".
Fiat BR.20
O Fiat BR.20 Cicogna (cegoña) foi un bombardeiro bimotor medio italiano da segunda guerra mundial fabricado por Fiat. Voou por primeira vez en febreiro de 1936 e tiña unhas prestacións mediocres. Construíronse uns 600 exemplares, dos cales 85 foron para Xapón. Cando entrou en servizo en 1936 foi o primeiro bombardeiro totalmente metálico italiano, e foi considerado un dos bombardeiros medios máis modernos do mundo.
A Cabana, Corvillón, Cambados
A Cabana é un lugar da parroquia de Corvillón no concello pontevedrés de Cambados na comarca do Salnés. Tiña 483 habitantes no ano 2016 segundo datos do IGE, dos que 247 eran mulleres e 236 homes, o que representa un notable aumento respecto ós anos 2010, cando eran 361 veciños, e 2005, cando eran 323.
Mariano Fragueiro
Obras sobre finanzas e economía
Para levar a cabo as súas ideas era necesario un goberno forte, e vía exemplos deste tipo de goberno no de Bulnes en Chile, e no de Rosas en Buenos Aires. Era un liberal que non levaba ben cos unitarios, aínda que levou ben cos homes da "xeración do 37" ou Asociación de Maio.
O Toural
O Toural é un zootopónimo galego, que fai referencia a un lugar onde se celebraba unha feira de gando vacún ou onde se levaban as vacas a que as montasen os touros. Pode referirse a:
A Aldea de Riba, Bascuas, Vila de Cruces
A Aldea de Riba é un lugar da parroquia de Bascuas, no concello pontevedrés de Vila de Cruces, na comarca do Deza.
Lucy Gordon
Lucy Gordon, nada en Oxford o 22 de maio de 1980 e finada en París o 20 de maio de 2009, foi unha actriz e modelo inglesa.
Civitas Limicorum
No Museo Arqueolóxico de Ourense consérvanse varias lápidas datábeis no inicio do século II d.C. nas que se cita a Civitas Limicorum (CIL, II, 2516 e 2517). Esta mesma civitas vén sendo identificada coa Lemica Civitate do Cronicón de Hidacio.
John Charles Polanyi
Investigacións científicas
En 1986 foi galardoado, xunto cos químicos estadounidenses Dudley R. Herschbach e Yuan T. Lee, co Premio Nobel de Química polo desenvolvemento da dinámica de procesos químicos elementais.
Río Caquetá
O río Caquetá ou Japará, de 2.280 quilómetros de lonxitude e que percorre Colombia e o Brasil, nace no Macizo Colombiano, no Páramo de las Papas.
Características
Desemboca na orela esquerda do río Amazonas, fronte a Tefé.
Aínda que é un río caudaloso e amplo, a existencia ao longo do seu curso de numerosos cachóns dificulta enormemente a navegación.
Karbo Deportivo
Historia
En 1981, o club foi convidado á inuaguración do campo de fútbol da Laracha e gañou a un equipo masculino de veteranos por 2-0. Para o mes de maio dese mesmo ano o club solicitou utilizar o estadio de Riazor para xogar un trofeo fronte ao Boavista, pero foilles denegado. O club mandou un escrito ao concello da Coruña, que respondeu que debería abonar 50.000 pesetas por utilizar o estadio, mentres que a directiva do Deportivo da Coruña negouse a ceder o estadio porque “podería supoñer un precedente que obrigaría a ceder o estadio cantas veces fose solicitado”.
En xuño dese mesmo ano gañou a Copa Raíña Sofía, campionato de España oficioso organizado polo concello de Tarragona, enfrontándose na final ao Risco de Las Palmas por 2-1. Previamente gañara por goleada ao Ciudad Condal (4-0), Punta del Este (10-1) e Barcelona (3-0). O club tivo que costearse por si mesmo a viaxe, xa que non recibiu ningún tipo de axuda federativa ou subvención institucional. As xogadoras tiveron que levar os equipamentos do Orzán SD e o Imperátor OAR como roupa de reposto.
Cinco xogadoras do Karbo entraron na primeira convocatoria oficial da selección española, que debutou en febreiro de 1983 nun encontro amigable fronte a Portugal. Elas foron Ángeles Olmo, Encarnación Pérez, Inma Castañón, Aurora Martínez e Lis Franco.
O equipo gañaría dúas Copas da Raíña máis, en 1984 e 1985. Na final de 1984, xogada a dobre partido, derrotou o Añorga, gañando 4-2 en Riazor e perdendo 2-1 en Donostia, adxudicándose a Copa por un global de 5-4. En 1985 gañou por penaltis a final a partido único disputada en Riazor contra Barcilona, tras finalizar con empate 2-2.
Fumaces e A Trepa, Vilardevós
Santa María de Fumaces e A Trepa é unha parroquia do concello de Vilardevós na comarca de Verín da provincia de Ourense. Segundo o IGE en 2014 tiña 44 habitantes (23 homes e 21 mulleres) distribuídos nunha única entidade de poboación.
Encoro de Asuán
Asuán, cidade situada na marxe dereita do Nilo, sobre a primeira catarata, posúe dous encoros: o novo Encoro Alto de Asuán e o menor e máis antigo, Encoro de Asuán ou Encoro Baixo de Asuán.
Historia da construción
As súas coordenadas xeográficas son 23°58'12.52 N, 32°52'41.29 E
Winston-Salem
Winston-Salem é o segundo municipio máis grande da rexión de Piedmont Triad, albergando tamén o edificio de oficinas máis alto, 100 North Main Street, anteriormente o Edificio de Wachovia e agora coñecido localmente como o Centro de Wells Fargo. Winston-Salem tamén se denomina a "cidade xemelga" pola súa dobre herdanza e "Cidade das Artes e da Innovación" pola súa dedicación ás artes plásticas, ao teatro e á investigación tecnolóxica. "Camel City" é unha referencia á participación histórica da cidade na industria tabaqueira relacionada cos cigarros Camel da base local RJ Reynolds Tobacco Company. Moitos dos lugareños refírense á cidade como "Winston" na fala informal.
Winston-Salem
A familia Reynolds, da Compañía Tabaqueira RJ Reynolds, xogou un papel moi importante na historia e na vida pública de Winston-Salem. Na década de 1940, o 60% dos obreiros de Winston-Salem traballaban para Reynolds ou nas fábricas téxtiles Hanes. No 1917, a empresa Reynolds comprou 84 acres (340 000 m2) de propiedade en Winston-Salem e construíu 180 casas que se venderon a un baixo custo para os seus traballadores, para formar unha urbanización chamada "Reynoldstown". Antes de morrer RJ Reynolds, no 1918, a empresa posuía 121 edificios en Winston-Salem.
Jesús Lázare
Chegou á presidencia do club galego o 23 de agosto de 2016 despois de moitos anos relacionado co deporte da cidade, en especial o baloncesto. Sucedeu no cargo a Antonio Veiga. É tamén membro da comisión delegada da Federación Galega de Baloncesto.
Craniometría
Capacidade cranial, razas e ideas científicas dos séculos XIX-XX
Stephen Jay Gould (1941–2002), un paleontólogo, biólogo evolucionista e historiador da ciencia estadounidense, estudou estas obras craniométricas desde unha perspectiva histórica en The Mismeasure of Man (1981). Mostrou que Samuel Morton manipulara datos e reenchido os cranios para poder xustificar as súas nocións preconcibidas sobre as diferenzas raciais.
Ademais, Josiah Nott foi o tradutor ao inglés do Essai sur l'inégalité des races humaines de Joseph Arthur de Gobineau (1853–1855), unha das obras fundadoras do grupo de estudo que segregan a sociedade segundo a "raza", en contraste coa teoría das razas de Henri de Boulainvilliers (1658–1722). Boulainvilliers opoñía os Français, supostos descendentes dos francos nórdicos e membros da aristocracia, ao Terceiro Estado, considerados galo-romanos indíxenas que foron subordinados polos francos mediante o dereito de conquista. Gobineau, mentres tanto, facía tres divisións principais entre razas, baseándose non na cor, senón en condicións climatolóxicas e localización xeográfica, privilexiando á raza "aria".
Máis aínda, a clasificación racial de Georges Vacher de Lapouge («teutónico», «alpino» e «mediterráneo») foi reutilizada por William Z. Ripley (1867–1941) na súa obra As razas de Europa (1899), e incluso fixo un mapa de Europa segundo o suposto índice cefálico dos seus habitantes.
Xoana I de Navarra
Raíña de Navarra
A historia do reino de Navarra quedou pois, desde ese momento, unida á historia do reino de Francia.
Corpus Iuris Civilis
Actualización do Código
O Código redixido de acordo co sistema das compilacións anteriores divídese en 12 libros, subdivididos en títulos. As constitucións están ordenadas en cada título por orde cronolóxica, como nos códigos anteriores. O Código comeza por unha invocación a Cristo, en que se afirma a fe de Xustiniano. Os outros títulos do Libro I están dedicados ás fontes do dereito, ao dereito de asilo e ás funcións dos diversos axentes imperiais. O Libro II trata principalmente do proceso. Os Libros III a VIII tratan do dereito privado, o Libro IX do dereito penal, os Libros X a XII tratan do dereito administrativo e fiscal. Como nos códigos anteriores, atópase nos títulos, máis que nos libros, unha unidade de materia. A técnica, porén, aínda é antiga, pois os títulos son moi numerosos e non se exclúe a interpolación de certos textos (adaptacións feitas polos compiladores). O mérito da compilación, colocando todas as constitucións no Código, é tornalo obrigatorio como lei do Imperio.
Corpus Christi de Ponteareas
A festa do Corpus Christi celébrase con especial énfase na localidade pontevedresa de Ponteareas, sendo unhas das festas máis representativas do concello. A data da celebración é a fin de semana seguinte ao xoves do Corpus Christi. En 1980 foi declarada Festa de Interese Turístico Nacional, e en 2009 recibiu o recoñecemento de Festa de Interese Turístico Internacional.
A vila de Ponteareas está irmandada coa vila canaria de La Orotava (Tenerife), onde tamén se realizan alfombras semellantes que cobren as súas rúas.
Fixación do nitróxeno
Proceso Haber
Realizáronse moitas investigacións para descubrir a catálise da fixación do nitróxeno, a miúdo co obxectivo de reducir a enerxía requirida para esta conversión. Porén, estes descubrimentos nunca se aproximaron á eficiencia e facilidade do proceso Haber. Moitos compostos reaccionan co nitróxeno atmosférico para dar complexos dinitróxeno. O primeiro complexo de dinitróxeno do que se informou estaba baseado no rutenio, [Ru(NH3)5(N2)]2+.
Xoán Rof Carballo
Obras
miniatura|La Saudade, [[Editorial Galaxia|Galaxia, 1953, inclúe artigos en galego e castelán de Ramón Piñeiro, Domingo García-Sabell, Lois Tobío Fernández, Rof Carballo, Francisco Elías de Tejada, Xesús Alonso Montero, Manuel Vidán e Francisco Fernández del Riego.]] Entre os seus ensaios destacan títulos como Entre el silencio y la palabra (1957), Violencia y ternura (1967), Signos en el horizonte (1972) ou Los duendes del Prado (1990).
En 1957 publicou Mito e realidade da Terra Nai. Tamén colaborou activamente na revista Grial, con numerosos artigos.
Recoñecementos
Malia o respecto que lle mostraban os seus contemporáneos intelectuais -como José Ortega y Gasset, que cualificou a súa obra de "volumen catedralicio"-, tan só nos últimos anos da súa vida comezou a recibir recoñecemento, ó ser nomeado membro da Real Academia de Medicina e da Real Academia Española.
Nanana
"Nanana" é unha canción da cantante eslovena Karmen Stavec. A canción representou a Eslovenia no Festival de Eurovisión 2003 nunha versión en inglés. A canción foi cantada nunha 26 posición, a última da noite, após a actuación de Fame coa canción "Give Me Your Love". Ao pechar as votacións, a canción tiña 7 puntos, quedando nunha 23ª posición de 26 participantes.
A canción gañou a preselección eslovena EMA, cunha versión en esloveno chamada "Lep poletni dan" (Un fermoso día do verán).
Seda (novela)
Sinopse
Ambientado no século XIX, narra a historia dun comerciante francés chamado Hervé Joncour, que viaxa acotío ó Xapón — daquela, separado de Occidente— para adquirir ovos de vermes de seda co obxectivo de abastecer a industria téxtil de Lavilledieu, a súa vila.
Segunda división española 2010/11
Posicións por xornada
Fonte: LFP Liga Adelante
Avito
Traxectoria
Avito atopábase agora cunha serie de problemas para ser aceptado. O primeiro deles era o recoñecemento e aceptación por parte de Marciano, o lexitimo emperador de Oriente. Por parte dos senadores romanos, non estaban dispostos a recoñecer un emperador "estranxeiro" e que viña apoiado nos visigodos. Para atraer ao Senado romano contaba na propia Roma co apoio do seu xenro, Sidonio Apolinar, outro aristócrata das Galias que destacou o papel militar e romano de Avito. Finalmente, os vándalos non eran un problema menor, xa que estaban fortes despois do saqueo de Roma.
Phạm Hùng
Traxectoria
Pham Hung naceu na Provincia de Vinh Long, no delta no río Mekong, no sur de Vietnam. Uniuse ao Partido Comunista de Indochina en 1930, sendo sentenciado a morte polos franceses, aínda que logo lle conmutaron a pena. Loitou contra os franceses e despois da Batalla de Dien Bien Phu rubiu rapidamente polo partido. En 1958 converteuse en Viceprimeiro Ministro.
Guerra do Anel
Consecuencias
Ó final da Terceira Idade do Sol, Galadriel, Elrond e Círdan partiron nun barco cara a Aman xunto con Gandalf, Bilbo e Frodo. Os fillos de Elrond, Elrohir e Elladan quedaron en Valfendido e Arwen casou con Aragorn. Despois da Guerra, Celeborn e Thranduil repartíronse o Bosque Negro, que pasou a chamarse Bosque Verde. Legolas, pola súa parte, foise cun grupo de elfos e formou unha colonia de elfos en Ithilien.
Xosé Manuel Souto González
Obras
Entre a súa extensa bibliografía están:
Wuchereria bancrofti
As súas formas larvarias chámanse microfilarias, e as adultas macrofilarias.
Alfaias
Alfaias é o terceiro álbum (segundo LP) do dúo de indietrónica galego Fanny + Alexander. Foi publicado baixo licenza Creative Commons no selo A Regueifa Plataforma o 4 de maio de 2009. No disco atopamos as colaboracións de Martin Wu (The Homens), Álex Charlón (Ataque Escampe), Banin (Los Planetas) e Carlos Valcárcel (Projecto Mourente).
Macizo do Montgrí
Xeoloxía
O macizo do Montgrí é un xurdimento de roca calcaria formado por unha falla orientada de leste a oeste. A súa creación é sincrónica á do Pireneo. A miúdo atópanse intrusións magmáticas de cuarzo vermello ou marrón.
Vexetación
A súa vexetación é característica de bosque mediterráneo degradado con alta abundancia de piñeiro carrasco (Pinus halepensis) nas zonas baixas e matogueiras nas zonas altas. Aínda nas zonas de sombra pódense atopar algunhas poboacións de sobreiras (Quercus suber) e aciñeiras (Quercus ilex). Antigamente utilizouse o terreo para o cultivo da vide, pero foi abandonado probablemente pola praga da filoxera de finais do século XIX. Durante os últimos anos producíronse incendios forestais que empeoraron a situación.
Mancomunidade de Concellos da Bisbarra de Ponferrada
Foi creada o 7 de marzo de 1969 polo Consello de Ministros, sendo unha das primeiras institucións deste tipo que se crean en España, sendo considerada un xerme das organizacións supramunicipais que se crearon coa chegada da democracia (Comunidades Autónomas, Bisbarras, Consellos Xerais,…) tendo personalidade xurídica propia e unha demarcación territorial de actuación delimitada, rompendo co réxime centralizador establecido dende as Cortes de Cádiz de 1833 con catro obxectivos principais que recollen os seus estatutos:
Casa da Moeda dos Estados Unidos
Primeira época
A primeira autorización para o establecemento dunha casa de moeda nos Estados Unidos produciuse mediante unha resolución do Congreso da Confederación do 21 de febreiro de 1782, e en 1787 cuñouse a primeira moeda de circulación xeral dos Estados Unidos, un centavo de cobre (coñecido como Fugio cent) divisionario do dólar Continental.
A actual institución foi creada polo Congreso dos Estados Unidos a través da Lei da Moeda de 1792, e ao principio estaba adscrita ao Departamento de Estado, aínda que en 1799 se constituíu en axencia independente e, coa Lei da Moeda de 1873, pasou a depender do Departamento do Tesouro. En virtude da Lei de 1792, construíuse o primeiro edificio da ceca en Filadelfia, que daquela era a capital dos Estados Unidos; foi o primeiro edificio da República levantado baixo os auspicios da Constitución. No entanto, a sede da actual US Mint (só administrativa, non de produción) radica en Washington como capital federal.
Ademais das actuais plantas produtivas de Filadelfia, Denver, San Francisco e West Point (e un depósito de metais preciosos en Fort Knox, Kentucky), ao longo da historia tivo outras cecas adscritas nas localidades de Carson City, Charlotte, Dahlonega, Nova Orleáns e Manila, en Filipinas.
San Francisco
En 1968, a ceca de San Francisco fíxose cargo da maioría das moedas de proba de Filadelfia. A partir de 1975, produce unicamente moedas de proba para coleccionistas, coa excepción da moeda circulante dun dólar e unha parte da cuñaxe de moedas dun centavo a principios dos anos 80 (estes centavos son indistinguibles dos cuñados en Filadelfia).
West Point
Esta sucursal da Casa da Moeda dos Estados Unidos en West Point aínda conserva en parte a súa misión inicial de depósito reservas de metais preciosos amoedados e en lingotes, e nas súas instalacións prodúcense todas as moedas de colección e investimento en metais como a prata, o ouro, o platino e o paladio da serie American Eagle.
miniatura|Edificio do depósito de Fort Knox
Fort Knox
Aínda que non se encargue propiamente da cuñaxe de moeda, o depósito de metais preciosos amoedados e en lingotes de Fort Knox, en Kentucky, é outra das sucursais da Casa da Moeda dos Estados Unidos. O seu propósito principal é o almacenamento das reservas destes metais existentes nos Estados Unidos.
Manel Sánchez
Traxectoria
Con 1,92 m de altura e xogando na posición de escolta, é quizais o xogador máis emblemático da historia do Club Baloncesto Breogán. Manel Sánchez comezou xogando nas categorías inferiores do Estudiantes de Lugo, equipo filial do Breogán. Máis tarde, como xuvenil, xogou co equipo da Milagrosa de Lugo en Terceira División, incorporándose máis tarde como júnior ao Breogán, onde xogou en Primeira División.
Retirado na temporada 1993, Manel Sánchez continuou ligado dun xeito ou outro ao mundo do deporte: montou unha tenda de artigos deportivos, dirixiu unha escola de baloncesto, adestrou ao equipo de baloncesto feminino Ensino (co cal conseguiu o ascenso á División de Honra) e a outros equipos de diferentes categorías e foi concelleiro de deportes da cidade de Lugo.
Courier 1B
Características
Tras ser lanzado e completar unha órbita, o satélite retransmitiu unha mensaxe dirixida ás Nacións Unidas do presidente Eisenhower enviado desde Fort Monmouth, onde se fabricou o Courier 1B, e recibido nunha estación en Porto Rico.
Pazos, Besexos, Vila de Cruces
Pazos é un lugar da parroquia de Besexos, no concello pontevedrés de Vila de Cruces, na comarca do Deza.
Estación do Barco de Valdeorras
O Barco de Valdeorras é unha estación de Adif situada no concello do Barco de Valdeorras, na provincia de Ourense. Ten servizos de longa e media distancia operados por Renfe.
Signals, Calls, and Marches
Signals, Calls, and Marches é o primeiro EP da banda estadounidense de post-punk Mission of Burma, editado o 4 de xullo de 1981 a través do selo Ace of Hearts.
A Áspera, Bazar, Castro de Rei
A Áspera é un lugar da parroquia de Bazar no concello lugués de Castro de Rei na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 17 habitantes (dez homes e sete mulleres).
Thomas Paine
Traxectoria
Sempre en loita con todo tipo de apuros económicos, traballou como oficial de impostos perseguindo contrabandistas de licores e tabaco e conseguiu ilustrarse comprando libros. A súa sorte cambiou ao coñecer a Benjamin Franklin, quen o animou a buscar fortuna en América dándolle cartas de presentación. Chegou a Filadelfia en 1774 e alí dirixiu a Pennsylvania Magazine and American Museum.
Ideas
miniatura|Selo coa efixie de Thomas Paine 1969.
Caquetá (homónimos)
O topónimo Caquetá pode referirse a:
Xentrificación
A etimoloxía da palabra procede do inglés gentry, referido á alta burguesía. O termo foi usado por vez primeira en 1964 pola socióloga Ruth Glass, ao estudar os cambios sociais que se presentaban en Londres con relación ao territorio.
Morris Almond
Traxectoria
Almond foi elixido na 25ª posición do Draft da NBA de 2007 polos Utah Jazz. Na súa tempada coma rookie, xogou en 9 partidos cos Jazz, cunha media de 4.3 minutos por partido. Pasou a meirande parte da tempada nos Utah Flash da NBA Development League, equipo ao cal foi asignado. Liderou a D-League en anotación con 25.6 puntos por partido. Nesa tempada, ademais, superou o récord da liga en anotación, ao anotar 53 puntos na vitoria do seu equipo por 103-87 contra os Bakersfield Jam.
Sant Andreu de Palomar
Historia
A primeira noticia escrita data de 992, ano no que se asina un documento de permuta dunha herdanza e no que se menciona un lugar chamado Palomar. No ano 1034 aparecen xuntos os nomes de Sant Andreu (Santo André), patrón da parroquia, e Palomar (Pombal). Os límites do antigo pobo de Sant Andreu de Palomar discorrían polo río Besòs ata a Serra de Collserola, e de Montcada i Reixac ao norte ata Sant Martí de Provençals ao sur. A Riera de Horta era a división co municipio veciño de Sant Martí. Situado nunha chaira fértil, a súa actividade principal era a agricultura. O regadío era posible grazas ao Rec Comtal, canle que cara ao ano 954 fixo construír o conde Miró I para conducir a auga desde Montcada ata Barcelona. Durante os séculos XI, XII e XIII constitúese un primeiro núcleo de vivendas ao redor da igrexa.
No século XVI xa se pode falar de masías diseminadas pola demarcación do pobo de Sant Andreu de Palomar. O campesiñado de Sant Andreu orixinouse a partir do arrendamento ou cesións de terras, por parte dunha clase media organizada. Co tempo fóronse conformando as diferentes rúas ao redor da rúa Maior, antiga vía romana. A industrialización que tivo lugar a finais do século XIX e principio do século XX fai que se establezan en Sant Andreu empresas importantes, como a téxtil Fabra y Coats, La Maquinista, Fabricación Nacional de Colorantes, e unha gran cantidade de empresas pequenas e de talleres.
É coñecida a iniciativa asociativa do barrio, principalmente na contorna de entidades de aire deportivo, como a Unió Esportiva Sant Andreu, que conta co Estadio Narcís Sala con capacidade para 15.000 espectadores e o Club Natació Sant Andreu. O antigo local do "Ateneo Obreiro de Sant Andreu" alberga actualmente a sede da Agrupación Ferroviaria de Barcelona.
Pokémon Ranger: Shadows of Almia
Pokémon Ranger: Shadows of Almia (en ポケモンレンジャー　バトナージ; Pokemon Renjā Batonāji) é un videoxogo de rol e acción desenvolvido por Creatures Inc., publicado por The Pokémon Company e distribuído por Nintendo para a consola Nintendo DS. Foi anunciado en xaneiro de 2008 en CoroCoro e estreouse no Xapón o 20 de marzo de 2008. Tamén foi estreado para a consola Wii U Virtual europea o 9 de xuño de 2016.
STS-61
Características
O Hubble fora lanzado cun defecto na súa óptica que non se descubriu ata que estivo en órbita. A tripulación fixo ata cinco paseos espaciais (a maior cantidade nunha soa misión ata o momento) para, entre outras cousas, substituír os paneis solares e instalar un dispositivo denominado COSTAR no interior do telescopio para corrixir a óptica defectuosa. O transbordador capturou o telescopio co seu brazo robótico (manexado por Claude Nicollier) no terceiro día de voo, colocándoo en vertical na bodega de carga. Durante os días seguintes, Musgrave, Hoffman, Thornton e Akers fixeron os cinco paseos espaciais para substituír e reparar as diversas partes do observatorio espacial. No noveno día o telescopio foi liberado, co presidente Bill Clinton e o vicepresidente Al Gore felicitando á tripulación.
Froiz
Expansión
En 2022, está a erguer outro centro loxístico no polígono de Barro, onde conta con máis de 80.000 metros cadrados.
Imperio colonial belga
O Congo Belga
En 1908, co obxectivo de desactivar a protesta internacional contra a brutalidade no Estado Libre do Congo, o goberno belga acordou trnasformalo nunha colonia, que se denominou Congo Belga. Engadiu á colonia tamén Katanga, un territorio baixo a bandeira do Estado Libre do Congo que Leopoldo II ganara en 1891 cando mandóou unha expedición que matou ao seu rei, Msiri, cuxa cabeza foi cortada e colocada nunha hasta. Leopoldo II administrara Katanga separadamente, pero en 1910 o goberno belga reuniuna co Congo Belga.
Ruanda-Burundi
Durante a campaña africana do leste na primeira guerra mundial, a parte nordeste da África Oriental alemá, Ruanda-Burundi, foi invadida por tropas belgas e congolesas en 1916. Estaba ocupada aínda por eles a finies da guerra en 1918, cando, segundo o Tratado de Versalles, a maior parte da África Oriental alemá foi entregada ao control de Bélxica. O territorio de Ruanda-Burundi era dúas veces máis grande que o de Bélxica, pero só cerca de 2 % do tamaño do Congo, e fue confirmado como unha colonia belga por un mandato da Sociedade de Nacións en 1924, e despois foi renomeado como fideicomiso polas Nacións Unidas. Ao territorio lle foi outorgada a independencia en 1962, creándose os países separados de Ruanda e Burundi, co que o Imperio colonial belga chegaba ao seu fin.
A concesión de Tianjin
Xunto con varios outros potencias europeos e Estados Unidos, como consecuencia da rebelión dos Bóxers, Bélxica ganou tamén unha zona da concesión dun par de quilómetros cadrados en Tianjin (ou Tientsin), un porto chinés na costa do mar de Bohai. Esta concesión foi esencialmente un posto de comercio antes que unha colonia, e foi devuolta a China en 1930.
Territorios
Á parte do "núcleo materno" (metrópole), Bélxica anexionou tres colonias e unha cidade mercantil.
La Churrería
Os seus concellos son:
Bardián, Bazar, Castro de Rei
Bardián é un lugar da parroquia de Bazar no concello lugués de Castro de Rei na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña vinte habitantes (dez homes e dez mulleres).
Espectrómetro Magnético Alfa
Ficha técnica
Os datos son filtrados e comprimidos para a súa descarga no centro de operacións POCC do CERN.
Torre de Sande
Historia
Consta documentalmente que no século XIV era dono da Torre, e das terras das actuais parroquias de Lobios, Xendive e Milmada, Paio Rodríguez de Araujo, que serviu ao rei Xoán I de Castela.
Características
A superficie superior onde se levanta a torre é un afloramento de penedos de forma alongada e estreita en dirección norte-sur, con cerca de 55 metros de cumprimento e non máis de 7 metros de cumprimento, e disposto en terrazos de diferentes alturas, facendo que a circulación sobre o cumio sexa ben dificultosa.
La Revista Blanca
La Revista Blanca foi unha publicación quincenal de socioloxía, ciencias e artes que publicaron en Madrid Joan Montseny (Federico Urales) e Teresa Mañé (Soledad Gustavo) de xullo de 1898 a 1905, e en Barcelona do 1 de xuño de 1923 ó 15 de agosto de 1936.
Pitágoras
Fontes biográficas
Os primeiros escritos detallados, que datan de entre 150 e 250 anos despois da súa morte, se basean en historias transmitidas de maneira oral e mostran grandes diferenzas entre si. Así mesmo, moitos mitos e lendas se forxaron en torno á súa persoa, motivados probablemente por el mesmo, pero tamén debido á natureza da doutrina pitagórica e dos seus seguidores: unha confraternidade hermética, rexida por símbolos místicos e costumes esotéricas.
Jean Giraudoux
Hoxe coñécese a Giraudoux sobre todo polo seu teatro, xénero no que conta con pezas tan célebres como Amphitryon 38 (1928), La guerre de Troie n'aura pas lieu (1935), Électre (1937), Ondine (1939) ou mesmo La Folle de Chaillot, levada á escena en 1945, tras a súa morte. Jean Giraudoux participou, con outros dramaturgos dos anos 1930-1940 (Cocteau, Anouilh, Sartre ou Camus, por exemplo) na reescritura dos mitos antigos desde a perspectiva dunha mentalidade moderna. Soubo aliar a fantasía poética e o gusto polas imaxes insólitas, e asemade asociar o tráxico e o livián nunha lingua elegante e fina, ás veces mesmo poética, como en Intermezzo ou en Ondine.
Madureza (1919-1940)
Tras a guerra, afástase de Alemaña. Desmobilizado en 1919, pasa ao cargo de secretario de embaixada de terceira clase e dirixe o Servizo de Obras Francesas no Estranxeiro (1920) e máis tarde o Servizo de Información e de Prensa do ministerio de Exteriores (1924). No ministerio reencóntrase cun dos seus amigos da infancia, o diplomático Philippe Berthelot.
En 1921, casou con Suzanne Boland, un ano despois de que esta conseguise o seu divorcio, e xuntos xa tiveran un fillo chamado Jean-Pierre, o 29 de decembro de 1919. Este mesmo ano publicou Suzanne et le Pacifique, novela seguida o ano seguinte por Siegfried et le Limousin, que recibiu o premio Balzac. En 1924 apareceu Juliette au pays des hommes. En 1926, foi nomeado Oficial da Lexión de Honor.
Xesta de Ons
Distribución
É unha planta endémica da illa de Ons, a illa de Sálvora e a illa de Vionta en Galiza, ao noroeste da Península Ibérica. Área de distribución e poboación moi reducidas. En Perigo. Criterios B2ab (distribución xeográfica reducida). Tamén en perigo pola perda de hábitat fronte a invasoras e por hibridación con outros Cytisus.
Subespecies
Inexistentes ou non descritas.
P. K. Subban
Internacionalmente, Subban gañou a medalla de ouro coa selección canadense nos Xogos Olímpicos de 2014 celebrados en Sochi (Rusia).
Estatísticas
miniatura|dereita|Subban cos [[Montreal Canadiens en 2012.]]
Dálmata (homónimos)
Dálmata pode referirse a:
Karl von Frisch
Traxectoria
En 1921 foi á Universidade de Rostock como profesor e director na facultade de zooloxía; en 1923 trasladouse a Breslau e en 1925 regresou co seu antigo profesor Richard Hertwig a Múnic. Coa axuda da Fundación de Rockefeller supervisou o novo edificio do instituto zoolóxico que se construía. Logo da destrución do Instituto durante a segunda guerra mundial, foi á Universidade de Graz (Austria) en 1946, pero regresou a Múnic 1950 despois de que abrisen de novo o instituto. Foi Profesor Emérito dende 1958 e continuou cos seus estudos científicos.
Ruth Guimarães
Foi a primeira escritora brasileira negra que conseguiu proxectarse nacionalmente desde o lanzamento do seu primeiro libro, a novela Água Funda, en 1946, que narra o mundo caipira do sul de Minas e Vale do Paraíba, permeado polo medo e polo pensamento máxico.
Gran Premio de Acerbaixán de 2018
Cualificación
Eliminados: Romain Grosjean, Brendon Hartley, Marcus Ericsson, Pierre Gasly e Stoffel Vandoorne
Toño Núñez
Traxectoria
Foi compoñente do Conxunto Vocal Lugh e do Coro do Hospital, dirixidos por Fernando Gómez Jácome.
Carmín
Ademais, engádese habitualmente a produtos alimenticios, como iogures, doces e a certas marcas de zumes, sendo os máis notábeis os da variedade "vermello rubí".
Gran Premio de Acerbaixán de 2018
Final
A retirada de Bottas foi o último incidente que afectou á orde do podio. Hamilton gañou, Raikkonen foi segundo e Pérez terceiro. Outros finalistas notables foron o Renault Sainz en quinto lugar, Charles Leclerc e Brendon Hartley ambos obtiveron os primeiros puntos do campionato de Fórmula Un das súas carreiras. Os pilotos de McLaren Fernando Alonso e Stoffel Vandoorne tamén lograron puntuar. Alonso terminou sétimo a pesar da dobre picada que sufriu no inicio da carreira, mentres que Vandoorne usou a saída do coche de seguridade para facer unha cuarta parada en boxes cando estaba no 13º lugar. Cando o coche de seguridade regresou aos boxes. Cos seus pneumáticos quentes foi capaz de pasar do 14º ao noveno posto despois do reinicio.
Carreira
miniatura|center|800px|Resultados da carreira d GP de Acerbaixán de 2018.
Rosa Luxemburg
Infancia e xuventude en Polonia
miniatura|esquerda|170px|Casa onde naceu Rosa Luxemburg en [[Zamość, Polonia]] Róża Luksemburg naceu o 5 de marzo de 1870, ou máis probablemente en 1871, na cidade polaca de Zamość, preto de Lublin.
Carmín
O carmín de quermes
Obtíñase das femias de certas cochinillas, especialmente das da especie Kermes vermilio, que habita en Europa e no Medio Oriente. Estes insectos viven da saiva de varias árbores, pero historicamente era colleitado principalmente no arbusto chamado carrasco (Quercus coccifera), propio da Conca do Mediterráneo.
Rosa Luxemburg
Infancia e xuventude en Polonia
En 1873, tras realizar un mal negocio, e coa esperanza de mellorar a situación, Eliasz Luksenburg trasladouse xunto coa súa familia a Varsovia, cambio que Róża Luksemburg, aos seus tres anos de idade, viviu con pena. Cando cumpriu cinco anos, diagnosticáronlle por error unha tuberculose ósea; cando en realidade, o máis probable é que tivese algún tipo de luxación. A súa familia enxesoulle unha perna e mantívoa na cama durante todo un ano. Unha vez lle retiraron o xeso, quedoulle unha perna máis curta que a outra, feito que lle provocou unha coxeira durante o resto da súa vida.
Comezos na política en Polonia e Suíza
O interese de Luxemburg pola política é difícil de datar. A lectura das obras de Adam Mickiewicz pareceu inclinala ao idealismo e infundir nela o desexo de cambiar o mundo. Xusto despois de abandonar os estudos, uniuse a un grupo socialista clandestino que apoiaba o programa de organización revolucionaria Proletariado e tiña como obxectivo a formación dun partido obreiro. En 1889, o ameazante ambiente político de Polonia levouna a tomar a decisión de ir estudar a Suíza, onde se atopaban estudantes polacos comprometidos co movemento obreiro e revolucionarios exiliados doutros países europeos.