cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Carlos II, Sacro Emperador Romano-Xermánico
Loita contra os seus irmáns
Nado o 13 de xuño de 823 en Frankfurt, cando xa seus irmáns eran adultos e lle foran asignados candanseu regnum. As tentativa de seu pai de asignarlle un a el, primeiro Alamania e logo os territorios entre o Meuse e os Pireneos (en 832, despois da revolta de Pipino I de Aquitania) non tiveron froito. As numerosas reconciliacións con Lotario I e Pipino, así coma con Luís o Xermánico, fixo que a posición de Carlos fora provisional, pero seu pai non renunciou e converteuno en herdeiro da antiga Gallia. Nunha dieta preto de Crémieux en 837, Luís o Piadoso fixo que os nobres prestaran homenaxe a Carlos coma herdeiro seu. Isto provocou a rebelión do resto dos seus fillos. Pipino de Aquitania morreu en 838, o que posibilitou que Carlos recibira ese reino, que xa conservou ata a súa morte. O fillo de Pipino, Pipino II de Aquitania constituíu sempre unha ameaza para Carlos.
Nelle, Castro, Narón
O lugar está atravesado pola vía AC-566, que comunica Ferrol con Cedeira. Tamén conta cun acceso á AG-64 ou autovía Ferrol-As Pontes.
Lista de tribos celtas
dereita|miniatura|300px|Mapa da expansión dos celtas Fogares: H: [[Cultura de Hallstatt; L: Cultura de La Tène; Rexións: B: Illas Británicas ; I: Iberia; G: Galatie; Zonas de expansión: 1: berce alpino; 2: expansión máxima (fins do século III)]] Esta é unha lista de tribos celtas, celtizadas ou celtas en orixe, coa súa localización xeográfica.
Galia
miniatura|dereita|350px|Mapa da Galia no século I a.C. Tribos galas en [[Galia, aproximadamente as actuais Bélxica, Francia e Suíza. En determinados momentos tamén cubriron parte de Italia do Norte e o Centro Norte da Península Ibérica.]]
Georges Perec
Traxectoria
En 1965 gañou o Premio Renaudot pola súa primeira novela, Les Choses. En 1967 ingresou no grupo OuLiPo («Ouvroir de Littérature potentielle»), fundado en 1960 por Raymond Queneau e François Le Lionnais. Neste grupo, que buscaba explotar a literatura en base a métodos formais procedentes de áreas como as matemáticas, a lóxica ou o xadrez, Perec desenvolveu a súa paixón polos xogos de palabras, lipogramas, anagramas e puzles. É o autor do palíndromo máis longo escrito en francés, terminado en 1969 e conformado por máis de cinco mil caracteres. Perec tamén fixo encrucillados para Le Piont.
Nereo
Mitoloxía
miniatura|300px|Nereo (crátera c. 590 a.C., Museo Arqueolóxico Nacional de Atenas)
Pobos pigmeos
O termo é asociado principalmente ós pigmeos africanos, pobos cazadores-recolectores da conca do río Congo (que inclúen os bambenga, os mbuti e os batwa). O termo "pigmoide" é unha categoría racial tradicional para os pigmeos de África central, considerada un subgrupo da categoría negroide. O termo "pigemos asiáticos" foi usado para describir as poboacións de "negritos das sueste marítimo de Asia e outros pobos austroloides de baixa estatura.
Museo Nacional de Toquio
O museo alberga unha extensa colección de obxectos de valor arqueolóxico e artístico de varias eras do Xapón e outros países asiáticos. Os máis de 110 mil obxectos, inclúen 87 pertencentes ao Tesouro Nacional Xaponés, e 610 clasificados como Propiedade Cultural de Importancia. O museo realiza investigacións arqueolóxicas e antropolóxicas, así como difunde a cultura a través de eventos educativos relacionados á súa colección.
Heiseikan
Heiseikan foi inaugurado en 1999, e é utilizado principalmente para exposicións temporais. Ademais, contén no primeiro piso á Galería Arqueolóxica Xaponesa, con artefactos que datan de 10.000 a. C. a 7.000 a. C.
Galicia (1930)
miniatura|250px|Cabeceira dun número de 1954.
Cristina Pato
Traxectoria
Colabora cunha columna semanal en La Voz de Galicia, titulada A Arte da Inquedanza.
BAC One-Eleven
Desenvolvemento temperán
En maio de 1963 BAC anunciou os One-Eleven 300 e 400. As novas versións usaban a variante Mk. 511 máis potente do motor Spey, permitíndolle un maior alcance ao poder cargar máis combustible. A diferenza entre o 300 e o 400 estaba no equipamento e na aviónica, o 400 pretendía venderse nos Estados Unidos e polo tanto levaba instrumentos estadounidenses. O 17 de xullo de 1963 American Airlines pediu 15 avións con opcións para outros 15. American Airlines finalmente mercaría 30 unidades da serie 400, converténdose no maior cliente do One-Eleven. miniatura|260x260px|[[British United Airways foi o cliente de estrea do BAC 1-11]]
Prototipos
A pesar do accidente as probas continuaron e a confianza dos clientes era aínda alta. American Airlines e Braniff converteron as súas opcións en pedidos firmes e confirmaron máis en febreiro de 1964. Chegaron máis pedidos dende Mohawk, Philippine Airlines e do empresario alemán Helmut Horten, que mercou a primeira modificación como avión corporativo do modelo. A finais de 1964 saíran 13 aparellos da liña de produción. O One-Eleven foi certificado e a primeira entrega a BUS produciuse o 22 de xaneiro de 1965. Tras varias semanas de voos probando as rutas, o primeiro voo comercial foi o 9 de abril entre Gatwick e Xénova. Braniff recibiu o seu primeiro avión o 11 de marzo, mentres que Mohawk recibíuno o 15 de maio. As entregas continuaron e a finais de 1965 as aeroliñas recibiran 34 aparellos. A demanda mantívose forte e abriuse unha segunda liña de produción en Weybridge, onde se fabricaron 13 unidades entre 1966 e 1970. miniatura|260x260px|Serie 500 coa librea de [[European Air Charter]]
One-Eleven 500, 510ED e 475
Tras competir con avións estadounidenses en 1966, en 1970 o One-Eleven tivo que enfrontarse con novos e máis pequenos aparellos como o Fokker F28 Fellowship. O F28 era máis lixeiro, menos complexo e máis barato. O One-Eleven 475 de 1970 lanzouse para competir co F28. Combinaba a fuselaxe da serie 400 coa maior potencia e á máis grande da serie 500, e pensouse para operacións en ambientes cálidos e altos. Porén, só se venderon 10 One-Eleven Mk 475. En 1977 a compañía ofreceu o One-Eleven 670, un 475 actualizado e máis silencioso, para o mercado doméstico xaponés, pero tamén foi un fracaso de vendas. miniatura|260x260px|Primeiro Rombac 1-11 entregado a [[TAROM]]
Ramón Pumpido Puga
Traxectoria
En 1880 ingresou na Academia de Infantaría de Toledo, que desde 1875 estaba instalada no Alcázar. Foi nomeado, ao finalizar a súa formación militar, tenente de Infantaría e destinado inicialmente a Xibraltar, onde casou con María Manresa e posteriormente destinado a Cuba, que naquel momento pasaba por unha época de paz, tras a Guerra dos Dez Anos (1868 - 1878). En 1895, cando comezou a guerra da independencia de Cuba, estaba destinado na provincia de Santa Clara. Tras o final da guerra e a independencia de Cuba, continuou na illa, instalándose en Cienfuegos onde viviu até o seu falecemento.
Praia de Barrañán
A praia de Barrañán é unha praia situada na parroquia homónima do concello de Arteixo.
Astrocito
Patoloxía
Os astrocitomas son tumores primariamente intracraniais derivados de astrocitos. Tamén é posible que as células proxenitoras gliais ou as células nai neurais dean lugar a astrocitomas. Os astrocitomas poden aparecer en calquera parte do encéfalo e ás veces noutras partes do sistema nervioso central, como na medula espiñal.
Bóveda cranial
miniatura|300px|Sección saxital dun [[cranio|cranio humano, mostrando a bóveda cranial]] A bóveda cranial é como se denomina o espazo no cranio, dentro do neurocranio, ocupado polo cerebro. Nos humanos, a medida e a forma do cerebro poden seren afectadas pola medida da bóveda, como se mostra na craniometría, pero estudos que a relacionan coa intelixencia non encontraron ningunha evidencia concluínte.
Evolución
Nos anfibios e réptiles a bóveda é bastante pequena e discreta, formando bóvedas apropiadas só nos mamíferos e nas aves.
Benny Moré
Co conxunto Matamoros
En xuño de 1945 viaxou co Conxunto Matamoros a México, onde actuou en dous dos máis famosos cabarets da época, o Montparnasse e o Río Rosa. Realizou varias gravacións. Aínda que o Conxunto Matamoros regresou á Habana, Moré permaneceu en México. Segundo parece, alí adquiriu o seu nome artístico, a suxestión de Rafael Cueto.
Llotja de la Seda
Un fito arquitectónico
As lonxas de comercio na Coroa de Aragón construíanse seguindo o mesmo esquema: unha sala de planta rectangular sostida por columnas. A de Valencia foi precedida pola Lonxa de Barcelona (1380-1392), a Lonxa de Palma (1420-1448) e algún exemplo siciliano non demasiado coñecido. Entre 1541 e 1551 érguese a Lonxa de Zaragoza do mesmo tipo, mais xa de estilo renacentista. Considerando que o esquema arquitectónico era sempre o mesmo, os xurados de Valencia insistiron na beleza do edificio.
A Plaça del Mercat
Segundo Joan Francesc Mira a praza do Mercat, formada pola Llotja de la Seda, o Mercat Central e Sant Joan del Mercat, "é un dos órganos esenciais do corpo desta cidade". A praza do Mercado foi construída por Pere Comte, que edificou a lonxa gótica a finais do XV; polos xenoveses (ou milaneses) Alipandri e Bertassi, que engadiron o recubrimento barroco da igrexa de Sant Joan del Mercat a finais do XVIII; e polos arquitectos barceloneses Alexandre Soler March e Francesc Guàrdia i Vial, que construíron o modernista Mercat Central a comezos do XX; e aínda así, "no se sap com, els tres edificis fan l’efecte de ser exactament com han de ser i ocupar el lloc que han d’ocupar, un davant o al costat de l’altre, com si haguera estat i haguera de ser sempre així" (non se sabe como, os tres edificios fan o efecto de ser exactamente como teñen que ser e ocupando o lugar que teñen que ocupar, un diante ou á beira do outro, como se fose ou debese ser sempre así).
Jan Lammers
Johannes "Jan" Lammers nado en Zandvoort o 2 de xuño de 1956 é un piloto de carreiras e director de equipo dos Países Baixos.
24 Horas de Daytona
(clave)
Resultados completos do campionato de Europa de Fórmula 2
(clave) (Carreiras en grosa indican pole position; carreiras en cursiva indica volta rápida)
Ganso cabecinegro
O ganso cabecinegro ou ganso de cara negra (Branta bernicla) é unha especie de ave anseriforme da familia Anatidae propia do Holártico. É un ganso que cría en territorios do Ártico, en Noruega, Rusia, o Canadá, Alasca e Groenlandia, e migra para pasar o inverno máis ao sur, ns costas de Europa occidental, a costa atlántica dos Estados Unidos, a costa pacífica de América do Norte e a costa do nordeste de Asia e o Xapón.
Mar do Arquipélago
Xeografía e xeoloxía
A área do mar é superficial, cunha profundidade media de 23 m. A maioría das canles non son navegables para buques grandes.
Painzás
O topónimo galego Painzás pode referirse a:
Monte Carmelo (zarzuela)
Acto III
O terceiro cadro transcorre na quinta de Monte Carmelo, onde Mamá Dolores borda xunto a Esperanza e Rafaela mentres murmuran entre si. Entra Serafina e prodúcese unha situación equívoca, xa que non se aclaran sobre quen vai casar con Manrique, é entón cando entra Luis Doncel e se declara a Rafaela, quen acepta encantada. Manrique ofrécelles como agasallo pola voda as notas promisorias de don Sancho unha vez saldadas as súas débedas.
Gálatas
Constancia na Biblia
Como a tantos outros pobos, o apóstolo San Paulo envía unha epístola ós gálatas, coa fin de darlles a coñecer as ensinanzas de Xesucristo e cristianizalos.
O libro da Biblia no que se atopa esta epístola é a Carta de San Paulo ós gálatas, que ten como abreviatura Gal.
Galicia Calidade
Galicia Calidade é unha marca de garantía e sociedade mercantil promovida pola Xunta de Galicia creada polo Decreto 382/1994, do 15 de decembro. Dita marca exhíbese nunha ampla gama de produtos locais, principalmente alimenticios, mediante un característico e publicitado logotipo co fin de acreditar a súa calidade e promocionalos dentro e fóra de Galicia. A empresa pública Galicia Calidade S.A.U, dependente da Consellería de Industria e Comercio da Xunta de Galicia, encárgase da xestión e control da marca de garantía a aquelas empresas que a obtiveron.
Jiro
Jiro (和山 義仁, Wayama Yoshihito, nado en Hakodate (Hokkaido) o 17 de outubro 1972, é un músico xaponés, baixista do grupo de rock Glay. Tamén é o baixista do seu outra banda The Predators. Foi o último membro da liña oficial en unirse a Glay, en 1992.
Luigi Ferdinando Marsigli
Honores
En honra ao erudito, leva o seu nome o volcán submarino europeo máis impresionante, o Marsili, que se eleva nas profundidades do mar Tirreno.
Balea franca austral
Poboación
As outras subpoboacións de cría aínda son moi pequenas, e os datos dispoñíbeis son insuficientes para determinar se se están a recuperar. Calcúlase que el tamaño total da poboación a partir de 1997 era de 7 500 animais (dos cales 1 600 eran femias maduras, incluíndo 547 da Arxentina e 659 de Suráfrica), e as tres principais subpoboacións continuaron aumentando a unha taxa similar desde entón.
Comportamento
Como as outras baleas francas, Eubalaena australis nada lentamente, pero tamén pode facer acrobacias: saltos, golpes na auga coas aletas pectorais e diversos movementos coa aleta caudal, coa que pode facer o pino, axitando a cola perpendicularmente ao vento até 2 minutos utilizándoa como vela de navegación, posto que a manobra fai que seo animal se deslice libremente pola auga. Isto parece que se trata dunha forma de xogo, xa que polo xeal nadan atçé o punto de partida para repetir o deslizamento.
Ameazas e medidas de protección
A especie probabelmente comezou a recuperarse despois de protección iniciada en 1935, pero as capturas ilegais soviéticas na década de 1960 fixeron que, segundo estimacións, se eliminara á metade da poboación existente neses momentos, e que se atrasara a súa recuperación.
Lista de castelos de Portugal
Esta é unha lista de castelos de Portugal, lista ordenada por orde alfabética da unidade territorial administrativa (freguesía ou concello) onde os castelos están localizados.
Adrian Sutil
Adrian Sutil, nado o 11 de xaneiro de 1983 en Starnberg, Alemaña, é un piloto de Fórmula 1. Após seren piloto de probas de Midland F1 Racing no, a nova escudería que xurdiu desta, Spyker F1, ascendeuno a segundo piloto titular para o , onde consegiu o primeiro punto da escudería na súa historia. O novo equipo que xurdiu da venda da escudería holandesa, Force India F1, confirmouno para o escudería na que correu ata. Despois do ano 2012 en branco. Na tempada volveu con Force India.
Võ Văn Kiệt
Biografía
Foi primeiro Ministro de Vietnam desde o 8 de agosto de 1991 até o 25 de setembro de 1997. Tamén xa actuara como tal desde o 10 de marzo de 1988 até o 22 de xuño do mesmo 1988.
Hexosa
Aldohexosas
Destes isómeros D, todos excepto a D -altrosa aparecen na natureza, a pesar de que o isómero L, a L -altrosa, si foi atopado en estirpes da bacteria Butyrivibrio fibrisolvens.
Hemiacetais cíclicos
Sábese desde 1926 que as aldosas de 6 carbonos forman en disolución hemiacetais cíclicos. O diagrama inferior mostra as formas hemiacetal da D-glicosa e D-manosa.
Os carbonos numerados na forma liñal (cadea aberta) corresponden aos mesmos carbonos numerados nas formas hemiacetálicas. A formación do hemiacetal causa que o carbono 1, que non era asimétrico na forma aberta, se converta en asimétrico na forma cíclica. Isto significa que tanto a glicosa coma a manosa (e as demais hexosas) poden ter dúas formas cíclicas isómeras dependendo da posición do OH nese carbono, chamadas anómeros alfa e beta. En disolución, existe un equilibrio entre as dúas formas. Como a forma de cadea aberta non cristaliza, as dúas formas cíclicas poden separarse cando están cristalizadas. Por exemplo, a D-glicosa pode formar un cristal alfa que ten unha rotación específica de +112° (desvía o plano da luz polarizada 112º á dereita) e un punto de fusión de 146 °C, e forma tamén un cristal beta que ten unha rotación específica de +19° e un punto de fusión de 150 °C.
José Antonio Malagón Rubio
José Antonio Malagón Rubio, máis coñecido como Josete, nado o 28 de maio de 1988 en Elx, Alacant, é un futbolista profesional español da canteira do Elche CF que xoga como defensa central no Club Deportivo Lugo da Segunda División.
Reganosa
Situación legal
REGANOSA tivo un déficit de 58 millóns de euros en 2011. En outubro de 2013 a empresa anunciou o pintado dos tanques de gas do complexo para mellorar a súa imaxe e integración co contorno.
Icelandair
Loftleiðir
Ao principio, Loftleiðir, ao igual que Flugfélag Íslands, concentrouse nos servizos domésticos. Loftleiðir comezou a programar operacións internacionais en 1947.
No ano 1969 Loftleiðir mercou Air Bahama, unha pequena aeroliña que operaba nas Bahamas, e un ano despois converteríase nunha das fundadoras de Cargolux, unha aeroliña de carga. Tamén en 1970, Loftleiðir entrou na era dos reactores cos seus dous primeiros Douglas DC-8.
Desenvolvemento dende 2010
Despois de ter lanzado voos cara Washington, D.C. en 2011, a compañía anunciou Denver como novo destino estadounidense para 2012, ao que lle seguiría Anchorage en 2013, chegando así a oito cidades no país, xunto con Boston, Minneapolis, Nova York, Orlando e Seattle. Tamén en 2012, Icelandair retomou os servizos domésticos, con voos regulares unindo Akureyri con Keflavík a través da súa subsidiaria Air Iceland.
Frota
En setembro de 2014 Icelandair usaba unha frota composta unicamente por avións Boeing cunha idade media de 20,1 anos:
Voo 1492 de Aeroflot
O voo 1492 de Aeroflot era un servizo doméstico regular de pasaxeiros dendo o aeroporto de Moscova-Sheremetyevo ata o aeroporto de Murmansk. O día 5 de maio de 2019 o Sukhoi Superjet 100 que operaba a ruta regresou a Sheremetyevo pouco despois da engalaxe. As ás e a parte traseira da fuselaxe incendiáronse tras unha toma dura e 41 persoas a bordo morreron.
Avión
O aparello accidentado era un Sukhoi Superjet 100 de fabricación rusa. O avión tiña o rexistro RA-89098 e o número de serie do fabricante 95135, e voara por vez primeira no ano 2017.
Rita Indiana
Traxectoria
Os seus primeiros libros -Rumiantes (1998), Ciencia succión (2000)-, así como a súa performance Azúcal e os seus poemas iniciais, foron compilados por Ediciones Cielonaranja baixo o título Cuentos y poemas (1998-2003). A súa novela "Nombres y animales" foi traducida ao italiano (I gatti non hanno nome).
Comunidade virtual
Tipos
Hai diferentes tipos de comunidades virtuais: E ademais das de carácter informático, existen as que se enlazan a través doutros medios:
Aspectos a considerar
A continuación móstranse cales son os principais aspectos a considerar para alcanzar o máximo desenvolvemento das iniciativas empresariais sustentadas en comunidades virtuais
Bulgaria
Primeiro Imperio Búlgaro
Desde alí, os búlgaros fustrigaban as guarnicións bizantinas. As súas frecuentes expedicións de saqueo conduciron á realización dunha expedición punitiva contra eles, mandada polo emperador bizantino Constantino IV. Ao fracasar esta expedición, o Imperio Bizantino viuse obrigado a aceptar a existencia do Imperio Búlgaro e a pagarlle un tributo anual para evitar incursións. O ano 681, en que Bizancio recoñeceu por primeira vez ao estado búlgaro, é considerado a data de nacemento da moderna Bulgaria. A comezos do século IX o Imperio Búlgaro chegou a estenderse por parte de Panonia e Transilvania e abrazou o cristianismo de rito bizantino. A adopción da nova fe implicou tamén a utilización do eslavo como lingua da liturxia e da administración. A cristianización e a eslavización proporcionaron ao Imperio Búlgaro unha área de influencia maior. O estado alcanzaría o seu apoxeo tanto político como cultural co reinado de Simeón I (893-927), cuxo plan, que estivo preto de ver realizado, era unificar baixo o seu poder as monarquías búlgara e bizantina. Simeón foi o primeiro monarca búlgaro en adoptar o título de tsar (derivado do título romano caesar).
Dominación otomá e espertar
O Tratado de San Stefano, asinado o 3 de marzo de 1878 estipulou a creación dun extenso principado autónomo de Bulgaria e o desmantelamento dos territorios europeos do Imperio Otomán. En 1879 unha asemblea constituínte reunida na cidade de Tarnovo adoptou unha constitución para Bulgaria, moi democrática para a época, e elixiu como príncipe a Alexandre de Battenberg, sobriño da tsarina de Rusia. Porén as ambicións nacionalistas non se conformaron coa autonomía, e finalmente logo dunha longa serie de disputas o 22 de setembro de 1908, co apoio do emperador de Austria-Hungría, Fernando I proclamou en Tarnovo a independencia de Bulgaria e tomou o título de tsar.
Raimundo Viejo
Traxectoria
Como politicólogo ten tamén escrito en medios de comunicación, como Tempos Novos, Diagonal, La Directa ou Público. Tamén publicou libros que analizan os movementos políticos de raíz social, e en especial o 15-M.
Bulgaria
Xeografía
En canto ao clima Bulgaria conta cunha notable diversidade, que vai dende os picos cubertos de neve dos Alpes e os Balcáns á suave e solleira costa do Mar Negro, pasando pola chaira do Danubio, antiga Mesia, onde clima é tipicamente continental ou os vales de Macedonia e as terras baixas do sur con influencia climática mediterránea. A precipitación en media a Bulgaria de 630 milímetros por ano. Nas terras baixas precipitacións varían entre os 500 e os 800 mm e nas zonas de montaña entre 1.000 e 1.400 mm. As áreas máis secas son Dobrudja e a franxa costeira do norte, mentres as partes altas da Rila, Pirin, Rodopi, Stara Planina e Osogovska reciben os niveis máis altos de precipitacións.
Goberno e política
O Parlamento Búlgaro está formado por unha cámara, a Asemblea Nacional composta por 240 deputados elixidos por voto popular para períodos de catro anos. Vótanse listas de candidatos para nove divisións administrativas e un partido debe obter polo menos un 4% dos votos emitidos para poder integrarse ao parlamento. O parlamento é o responsable de promulgar leis, aprobar o orzamento nacional, programar as eleccións presidenciais, elixir ao Primeiro Ministro e outros ministros, formular declaracións de guerra, autorizar o despregamento de tropas búlgaras fóra do país e ratificar tratados e acordos internacionais.
Divisións administrativas
Dende 1999 Bulgaria está dividida en vinte e oito 28 provincias (en búlgaro: oblasti, en singular област/óblast, tamén traducido como "rexión") que corresponden aproximadamente cos 28 okrugs (distritos) que existiran antes de 1987. Dende 1987 até 1999 eses okrugs foron reagrupados en nove oblast máis grandes.
Economía
Dentro da industria destaca a siderurxia, as plantas de produtos químicos e a produción téxtil. O país carece case por completo de petróleo o que agrava a súa dependencia exterior en materia enerxética. Con todo, posúe depósitos importantes de carbón e lignito que manteñen as anticuadas centrais térmicas e a siderurxia. O resto da enerxía que produce, provén, nunha pequena proporción, da hidráulica. En 2006 tivéronse que desconectar dous reactores atómicos soviéticos da central nuclear de Kozloduy, e modernizar outros bloques da mesma mediante créditos de Euratom por un total de 212,5 millóns de euros. Xa no ano 1993, coa colaboración fundamental da Comunidade Europea, que achegou cerca de 19 millóns de dólares melloráranse os sistemas de seguridade da central. Bulgaria exporta enerxía a Macedonia do Norte, Serbia, Montenegro e Romanía.
Eleccións municipais en Taboadela
Estes foron os resultados das eleccións municipais no concello de Taboadela dende 1979. miniatura|dereita|[[Galería de imaxes de casas dos concellos de Galicia|Casa do concello de Taboadela]]
Florida, Uruguai
Historia e características
Foi fundada o 24 de abril de 1809, recibindo nun principio o nome de San Fernando de la Florida Blanca, apelación en homenaxe ao válido e favorito real español de inicios do século XIX, o Conde de Floridablanca.
Geminiano Montanari
A estrela Algol
Montanari é coñecido por ter observado ao redor de 1667 o brillo variábel de Algol, tamén coñecida como Beta Persei, o prototipo dunha clase de estrelas variábeis chamadas binarias eclipsantes, e que é a segunda estrela máis brillante da constelación de Perseo. É probábel que outros astrónomos xa tiveran observado anteriormente este efecto, pero Montanari foi o primeiro en deixar constancia escrita deste feito.
Meizoso
O topónimo galego Meizoso pode referirse a:
Mar de Alborán
Xeoloxía volcánica
A maior parte dos montes submarinos son de orixe volcánico, excepto os que están fronte das costas africanas. Todos os montes volcánicos están compostos de basalto e grandes coadas de lavas que datan do Mioceno. O volcán submarino máis coñecido do mar, é o banco de Chella (Seco de los Olivos). Trátase dun estratovolcán submarino, situado fronte as costas de Almería. Data do Mioceno, e ten un aspecto cónico cunha gran caldeira, erosionado por mor das presións mariñas.
Correntes
Disto dedúcese unha gran cantidade de fundacións de localidades, que perviviron ao longo dos tempos.
Antonio Fernández Gómez
Traxectoria
Formouse no Brasil, a onde emigrou con doce anos, e alí recibiu leccións do fotógrafo e pintor de orixe alemá Karl Ernst Papf. En 1901 viaxou a Nápoles, a Roma, e a Anticoli Corrado. En 1903 volveu a Galicia e de aí a Madrid, onde se dedicou a copiar aos mestres do Museo do Prado. Marchou de novo a Brasil. En 1929 regresou a Goián, colaborando como escritor e autor de portadas en Heraldo Guardés, Nuevo Heraldo, El Agro de Tomiño, Vida Gallega, El Pueblo Gallego e Blanco y Negro. Na guerra civil saíu varias veces do país e viviu varias vicisitudes.
Ólisbos
Características
Foi unha revista multilingüe. O primeiro número (número cero) custaba 150 pesetas.
Número 19
O número 19, que foi subvencionado polas institucións académicas, publicouse en setembro de 1997. As mudanzas con respecto aos números das primeiras etapas foron moi considerables, non só a nivel de consello de redacción, senón na propia estrutura: agora a revista terá un tema moi definido onde boa parte dos contidos (imaxe, creación e refllexión ou investigación) viraron ao redor do mesmo concepto. Neste número 19 o concepto foi a anarquía. Foi, ademais, o derradeiro número de Ólisbos.
Na publicación, o escritor Claudio Rodríguez Fer terá un papel fundamental tanto dende a parte creativa, cunha antoloxía da súa poesía, como dende a parte de ensaio ou investigación. Os poemas de Rodríguez Fer viñan acompañados de dúas dedicatorias, unha de Borges (Eu, que tanto homes teño sido) e outra de Pablo Neruda (porque de tantas vidas que tiven estou ausente e son, á vez son aquel home que fun). Os poemas titúlanse Máis alá da saudade (extraído de Poemas de amor sen morte, 1979), Ámame anarquista (extraído de Tigres de ternura, 1981), Viva Zapata! (extraído de Cinepoemas, 1983), E son o amor o amante e máis o amado (extraído de Historia da lúa, 1984); O que queda dos tigres, acompañada dunha cita de Bataille (O amor é ao tempo o que o tigre é ao espacio) e A cabeleira (fragmentos) (ámbolos dous extraídos de a boca violeta, 1987), Blues da insubmisión (extraído de Extrema Europa, 1996), Greve (extraído de Extrema Europa" e xa previamente publicado en Ólisbos, 1996) e Balada dos amantes nómades (extraído de Clave Orión e Galicia Internacional, 1996). Na parte reflexiva encádrase o texto de Milagros Polo (Claudio Rodríguez Fer: territorio celta e romanticismo esencial) pero tamén o texto creativo de Olga Novo, na órbita poética de Rodríguez Fer, titulado amor libre amor fou, dedicado a Carmen Blanco, a poeta e compañeira de Rodríguez Fer, e que tamén fai referencia explícita á poética de Claudio Rodríguez, ademais de André Bretón: Novo fala no texto da visión innovadora do amor, e a loita contra a súa burocratización e contra os roles tradicionais dos sexos.
Banys de l'Almirall
Sala morna
Da fría accedíase á sala tèbia, onde a xente pasaba a maior parte do tempo. Esta sala, a máis bela do conxunto, é a dependencia de maiores dimensións. De planta rectangular está dividida en tres tramos mediante tres arcos que baixan en dúas columnas. O espazo central está cuberto por unha cúpula octogonal sobre trompas, e na cúpula ábrense lucernas estreladas. Os espazos laterais son rectangulares e están cubertos con bóveda de canón perforadas con lucernas estreladas.
Sala quente
miniatura|200 px|dereita|Volta vista dende o exterior Dende a sala morna éntrase á sala calenta, que ao igual que a fría, é de planta rectangular cuberta con bóveda de canón e con seis aberturas estreladas. Na boca da sala quente hai unha abertura que permite coller auga en ebulición; o aire quente producido polo lume da caldeira expandíase a través dun hipocausto ou cámara de pouca alzada, baixo a terra da sala, e despois ascendía polo interior dos muros que limitan coa sala morna a través dunhas chemineas denominades escalfadors. A sala quente é a que definía o baño de vapor. Como o pavimento estaba moi quente, a xente verquía cubos de auga continuamente e xeraba vapor. Despois de pasar uns minutos nesta sala, os bañistas ían á sala morna para as masaxes e para charlar.
Embiópteros
Ciclo de vida
Despois da muda, a femia pon un só conxunto de ovos nunha galería existente ou busca n novo territorio para fundar unha nova colonia. Alí, os ovos ecolsionan orixinando ninfas que lembran pequenos adultos sen ás (ver imaxes). Despois dun curto período de coidados parentais, as ninfas sofren hemimetabolose (mudan dando varios ínstares antes de emerxeren como un adulto completamente crecido despois da última muda), mudando un total de catro veces antes de acadar a forma adulta. Os machos adultos nunca comen, e abandonan a colonia natal case inmediatamente para buscar unha femia coa que aparearse. Estes machos que non poden voar a miúdo aparéanse con femias das colonias veciñas, o que significa que con bastante frecuencia elixen parellas que poden ser irmáns ou individuos emparentados. Nalgunhs especies a femia come o macho despois do apareamento, pero en calquera caso, os machos non sobreviven moito tempo despois do apareamento. Unhas poucas especies son partenoxenéticas, o que significa que poden producir decendencia viable sen fecundar os ovos. Este fenómeno ocorre cando unha femia é incapaz de atopar un macho co cal aparearse, o que lle dá á especie unha seguridade reprodutiva en todas as circunstancias.
Saviñao, San Martiño de Ferreiros, Pol
Parroquias de Pol
🇵🇱
Regurxitación
En fisioloxía animal, a regurxitación (do latín científico regurgitare, de re-, "atrás", e o latín eclesiástico gurgitare, "fartar", e este do latín gurges, -itis, "gorxa") refírese ao fenómeno da volta á boca do contido do estómago ou do esófago, usualmente caracterizado pola presenza de alimentos non dixeridos ou sangue.
Álvaro Domínguez Benavides
Vida persoal
Casou en Vigo con María de la Asunción Pino Bernal en 1926.
Lingua assamesa
O assamés é a lingua oficial do estado de Assam, no nordeste da India. Tamén se fala en partes de Arunachal Pradesh e outros estados do nordeste da India; ademais de nos países de Bután e Bangladesh. É falado por máis de 20 millóns de persoas. A día de hoxe, é a lingua indoeuropea máis oriental.
Igrexa nova de Delft
Príncipes e reis soterrados na cripta
Na igrexa nova están soterradas moitas persoas pertencentes á familia Orange-Nassau e á actual familia real dos Países Baixos. Esta é unha listaxe dos príncipes e os monarcas:
Claqué
Tras o seu auxe nos anos 30-40, cando conseguiu gran popularidade pola súa presenza en diversos musicais de Hollywood, e con artistas como Fred Astaire, o tap afastouse dos escenarios norteamericanos até rexurdir nos anos 70. Xa nos 80 houbo unha serie de shows en Broadway (Sophisticated, Ladies, Black and Blue) e de películas (White Nights, The Cotton Club) que lle deron un novo ímpeto.
O 25 de maio festéxase o día internacional do tap.
Duodeno
O duodeno é a parte máis curta e de máis diámetro do intestino delgado, pero nel ten lugar a maior parte da dixestión química. Nos mamíferos o duodeno pode ser o lugar principal de absorción do ferro.
Guerra dos Ósos
1877-1892: descubrimentos en Como Bluff
Cope e Marsh empregaban o seu propio patrimonio para financiar expedicións cada verán, e pasaban os invernos publicando os seus descubrimentos. En pouco tempo un gran número de cazadores de fósiles en carros tirados por mulas ou en trens encontrábanse enviando toneladas de fósiles cara ó leste. As escavacións paleontolóxicas duraron quince anos, dende 1877 ata 1892. Tanto os traballadores de Cope como os de Marsh sufriron dificultades por mor das condicións atmosféricas, ademais de sabotaxes e obstáculos provocados polos asalariados do rival. Carlin bloqueou o acceso de Reed á estación de tren de Como, véndose obrigado a transportar os ósos barranco abaixo e colocar os espécimes na plataforma baixo un intenso frío. Cope ordenoulle a Carlin que delimitase a súa propia zona de escavación en Como Bluff, mentres que Marsh enviou a Reed a espiar o seu antigo amigo. Cando se esgotou a escavación n.º 4 de Reed, Marsh ordenoulle que retirarse os fragmentos de ósos do resto de sitios escavados. Reed confirmoulle que destruíra tódolos ósos restantes para evitar que caesen en mans de Cope. Preocupado pola posibilidade de que houbese forasteiros superando os límites das áreas de escavación de Reed, Marsh enviou a Lakes a Como para que prestase axuda nas escavacións, e en xuño de 1879 el mesmo visitou Como. Cope tamén fixo unha xira polas súas escavacións en agosto. Malia que os homes de Marsh continuaban a principiar novas escavacións e descubrindo máis fósiles, as relacións entre Lakes e Reed empeoraron e ámbolos dous dimitiron en agosto dese mesmo ano. Marsh intentou calmalos enviándoos ós extremos opostos das escavacións, pero tras verse obrigado a abandonar unha zona no medio dunha xistra glacial, Lakes presentou a súa dimisión definitiva e regresou ó seu posto no ensino en 1880. A marcha de Lakes non aliviou as tensións entre os homes de Marsh. O seu substituto, un home do mundo do ferrocarril chamado Kennedy, consideraba que non tiña que renderlle contas a Reed e as disputas entre ambos provocaron o abandono do resto de traballadores de Marsh. Marsh intentou separar a Kennedy e Reed, enviando a Como ó irmán de Samuel Williston, Frank, nun intento de manter a paz. Frank Williston acabou por deixar tamén o traballo e mudouse a vivir con Carlin. As escavacións de Cope en Como empezaron a decaer e os substitutos de Carlin abandonaron o traballo pouco tempo despois.
Disputas persoais e últimos anos
A rivalidade entre Cope e Marsh durou ata a morte de Cope en 1897, e para entón ámbolos dous quedaran na ruína financeira. Cope sufriu unha enfermidade debilitante nos seus últimos anos e viuse obrigado a vender parte da súa colección de fósiles e a arrendar unha das súas casas para conseguir chegar a fin de mes. Marsh tivo que hipotecar a súa residencia e solicitar un soldo a Yale para poder subsistir. Cope lanzoulle un último desafío a Marsh antes de morrer: Doou o seu cranio á ciencia para que se puidese medir o seu cerebro, coa esperanza de que fose maior que o do seu adversario. Marsh non aceptou o desafío, e o cranio de Cope aínda se conserva na Universidade de Pensilvania. Houbo un debate sobre se o cranio almacenado nesta universidade é realmente o de Cope. A universidade afirmou que crían que o cranio auténtico se perdera na década de 1970, aínda que segundo Robert Bakker as fracturas superficiais presentes no cranio e os informes forenses verifican a autenticidade do mesmo.
Legado
Malia os descubrimentos realizados, a Guerra dos Ósos tivo un impacto negativo non só sobre os dous científicos senón tamén sobre os seus compañeiros e sobre o campo da paleontoloxía. A animosidade pública entre Cope e Marsh supuxo un dano para a reputación da paleontoloxía estadounidense en Europa que durou varias décadas. A maiores, o aducido uso de dinamita e as accións de sabotaxe por parte dos traballadores de ámbolos dous científicos destruíu ou enterrou centenares de restos fósiles dun gran valor potencial. Joseph Leidy abandonou as súas escavacións máis metódicas no oeste, vendo que non era capaz de manter o ritmo da procura temeraria de ósos de Cope e Marsh. Leidy tamén acabou canso polas disputas constantes entre os outros dous científicos, o que provocou que a súa retirada do campo marxinase o seu propio legado. Trala súa morte, Osborn non atopou unha soa mención de Leidy en ningunha das obras dos dous rivais. Na súa présa por superarse mutuamente, Cope e Marsh montaron de forma apresurada os ósos dos seus propios descubrimentos. As súas descricións erróneas de novas especies, baseadas nestas reconstrucións, provocaron unha confusión e crenzas equivocadas que perduraron durante varias décadas despois das súas mortes.
Piñeiros
Co topónimo Piñeiros podemos referirnos a varios lugares de Galicia:
Cadea carbonada
Tipos de cadeas
Aínda que se chaman cadeas lineais, en realidade teñen forma de zig-zag, con ángulos próximos a 109º, debido á estrutura tetraédrica do átomo de carbono cando só posúe enlaces simples. Existe a posibilidade de rotación ou xiro sobre o eixe dos enlaces C-C, o que dá lugar á existencia de estados conformacionais diferentes, tamén chamados confórmeros.
miniatura|right|450px|Molécula de 18-bromo-12-butil-11-cloro-4,8-dietil-5-hidroxi-15-metoxitrico-6,13-dien-19-in-3,9-diona mostrando a cadea principal con 23 átomos de carbono.
Gaio Xulio Fedro
Publicacións
Publicou en cinco libros a súa colección de fábulas latinas en verso. Moitos dos temas destas composicións están tomados de Esopo; outros, con todo, proceden da súa experiencia persoal ou inspíranse na sociedade da súa época.
Candlebox (álbum)
Listaxe de cancións
Todos os temas compostos por Candlebox.
Digipen Europe Bilbao
O DigiPen Bilbao Institute of Technology é un instituto tecnolóxico que forma parte do DigiPen Institute of Technology, unha universidade con sede central en Redmond (Washington), que centra a súa actividade educativa e formativa en Arte, Computer Science e Computer Engineering con especial fincapé na creación de videoxogos. Dese o ano 2010 ten a súa sede en Europa na cidade de Bilbao (Biscaia).
Membros destacados
• Claude Comair • Fundador • Presidente • Xin Li, Ph.D • Decano de Artes e Ciencias • Primeira Cátedra de Ciencias Computacionais
Balea franca do Pacífico
Distribución e poboación
A poboacióm sta especie divídese en dúas subpoboacións. Unha se encontra comprendida entre o mar de Okhotsk, as illas Kuriles e a costa da península de Kamchatka. A outra habita nas costas do mar de Bering e o golfo de Alasca.
Ameazas
No século XIX cazáronse uns 15 000 exemplares (e perdéronse outros 4 000) polo que o tamaño da poboación capturada puido superar os 19 000 individuos. A estas cifras habería que sumar as baelas cazadas polas comunidades indíxenas, aínda que estas non deberon supoñer unha gran mingua da poboación.
Estado actual
En 2008 a UICN tendo en conta o pouco que se coñece a situación da especie, e en ausencia de evidencias dunha tendencia á recuperación, considerta que é apropiado, pendente de análises de datos máis recentes, segundo a estimación da dúa abundancia de que hoxe se dispón, que é duns 400 indivudos no mar de Okhotsk e de aproximadamente 100 no resto do Pacífico norte, parecer oportuno cualificala como en perigo.
As vítimas, os nomes, as voces e os lugares
Da elaboración do informe encargouse unha comisión formada por membros das tres universidades galegas, coordinados polo historiador Lourenzo Fernández Prieto, a instancia da Consellería de Cultura.
Morfeo
Era representado con ás que batía rápida e silenciosamente, que lle permitían ir voando velozmente a calquera lugar da Terra. Morfeo encargábase de inducir os soños dos dormentes e de adoptar unha aparencia humana para aparecer neles, especialmente a dos seres queridos (de aí o seu nome), permitíndolle aos mortais fuxir por un momento das maquinacións dos deuses.
Morfeo desempeña un papel importante na historia de Ceice e Alcíone. En concreto, aparece nas obras de Homero e Ovidio. Este último conta en As metamorfoses que Morfeo dorme nunha cama de ébano nunha cova sutilmente iluminada, rodeado de flores de durmideira (que contén alcaloides de efectos sedantes e narcóticos). Tamén conta que mentres os seus irmáns Fobetor e Fantaso eran responsables dos animais, os obxectos inanimados, e aparicións dos soños, Morfeo centrábase nos elementos humanos.
Erich Przybyllok
Erich Hugo Günther Przybyllok, nado en Tarnowskie Góry o 30 de xuño de 1880 e finado en Colonia o 11 de setembro de 1954, foi un astrónomo alemán.
Toyota
Historia
En 2002, Toyota conseguiu entrar nun equipo de Fórmula 1 e establecer colaboración coas empresas automobilísticas francesas Citroën e Peugeot un ano despois de que Toyota comezara a producir automóbiles en Francia.
Auto pequeno
|- | align="center" |1961–1978 | align="center" |Toyota Publica | Coches pequenos dende 1971 ata 1978 Toyota 1000 en Europa vendidos como Sedán e Wagon. | 150px |- | align="center" |1978–1999 | align="center" |Toyota Starlet | Substituíndo en 1978 en Europa por Hatchback e Wagon o 1000a. Os modelos posteriores tiñan só un modelo hatchback de 3 e 5 portas. | 150px |- | align="center" |dende 1999 | align="center" |Toyota Yaris | Véndese no Xapón como Toyota Vitz, hai a versión sedán Belta. | 150px |- ! colspan="4" |
Hispania SL
Historia
Alberto Fernández Martín era representante de material de escritorio e vendo as posibilidades de negocio decidiu fundar a empresa xunto con outros socios: José Andrés Vázquez, Benito Alvariño, Eusebio Pérez del Hierro, Esteban Ramil, Antonio Veiga e Luis de la Muela. Situaron a fábrica no barrio ferrolán de Ferrol Vello, preto do porto de Ferrol.
How Could Hell Be Any Worse?
How Could Hell Be Any Worse? é o álbum de estrea da banda estadounidense de punk rock Bad Religion, publicado o 19 de xaneiro de 1982 a través do selo Epitaph Records. Editado case un ano despois do seu EP Bad Religion, foi financiado por un préstamo de 3 000 dólares do pai do guitarrista Brett Gurewitz. O seu éxito sorprendeu ao grupo cando vendeu 10 000 copias nun ano.
How Could Hell Be Any Worse? gravouse en dous períodos distintos no estudio Track Record Studios en North Hollywood, California, durante os meses de outubro e novembro de 1980 e despois en xaneiro de 1981. Despois das primeiras sesións de gravación o batería Jay Ziskrout deixou Bad Religion sendo substituído polo seu amigo e o roadie da banda Pete Finestone, que completou o resto do álbum. Aínda que non aparece acreditado como membro da banda, o futuro guitarrista Greg Hetson, que estaba en Circle Jerks nesa época, fixo o solo de guitarra en "Part III". How Could Hell Be Any Worse? foi tamén o último álbum de Bad Religion co baixista Jay Bentley en seis anos, ata o Suffer de 1988.
Kremlin de Moscova
Arquitectura do Kremlin
A estrutura non relixiosa máis antiga do Kremlin é o Palacio das Facetas (1491), o cal contén os tronos imperiais rusos. Foi mandado construír por Iván III (o Grande). O seguinte por orde de antigüidade é o que fora o primeiro fogar da familia imperial rusa, o Palacio dos Terems. O palacio orixinal foi construído en época de Iván III, mais a maior parte do mesmo data do século XVII. O Palacio dos Terems e mailo Palacio das Facetas están ligados grazas ao Gran Palacio do Kremlin. Este foi mandado construír por Nicolao I en 1838. É a meirande estrutura do Kremlin, custou a suma de 11 millóns de rublos para a súa construción e máis dun billón de dólares para a súa renovación na década de 1990. Contén ademais do apartamento privado do tsar, o andar inferior da igrexa da Resurrección de Lázaro (1393), que é a estrutura existente máis antiga do Kremlin e de toda Moscova.
Terremoto de Granada de 1884
Dimensións e zonas afectadas
Á sacudida máis importante seguíronlle varias sacudidas máis nos días posteriores, algunha de certa intensidade, isto fixo que a xente se botase á rúa, e o que quedaba na súa casa facíao coas portas abertas, a pesar do intenso frío.
Edimburgo
Orixe do nome da cidade
miniatura|esquerda|280 px|Edimburgo cara o ano 1300 A orixe do nome da cidade crese que está no britónico Din Eidyn (Forte de Eidyn) dos tempos nos que unicamente era un forte gododdino. No século I os romanos documentaron que os votadinos eran unha tribo britónica local e no século XII o antigo poema Y Gododdin fala duns guerreiros facendo unha celebración no "gran salón de Eidin".
Antracita
A súa densidade varía entre 1,2 e 1,8 g/cm3.
Edimburgo
Outros nomes
Os poetas escoceses Robert Burns e Robert Fergusson ás veces empregaron o nome en latín da cidade, "Edina", nalgunhas das súas obras. Ben Jonson describiuna como "o outro ollo de Bretaña" e Sir Walter Scott referiuse á cidade como "yon Empress of the North" (Afastada Emperatriz do Norte).
Panoramas
200px|miniatura|esquerda|Vista de [[Princes Street desde Calton Hill]]
Economía
Hoxe en día os centros comerciais e tendas son moi importantes para a economía da cidade. Os centros comerciais St James Centre e Princes Mall foron creados nos anos setenta, despois abriu o Cameron Toll no anos oitenta. Outros máis recentes son o Gyle preto do Edinburgh Park, o Ocean Terminal en Leith e as prazas comerciais de Hermiston Gait, Straiton e Fort Kinnaird. miniatura|Fermentaría Caledonian A fermentación alcólica é unha das industrias tradicionais máis importantes da cidade. Aínda que a fermentaría Fountainbridge pechou as súas portas no 2005, deixou á outra fermentadora, a Caledonian Brewery como a maior da cidade xunto coa famosa Scottish & Newcastle que aínda mantén o seu centro de operacións na cidade.
Política
A nivel municipal, existe un City Council (equivalente ao concello). Os residentes elixen nas súas circunscricións cidadáns da vila como concelleiros. Estes concelleiros respresentan as diferentes circunscricións e reúnense mensualmente para tomar decisións sobre o xeito no que se debe xestionar a cidade.
A cidade de Edimburgo posúe 58 concelleiros, elixidos por 4 anos e que representan os habitantes de Edimburgo. Na actualidade, a repartición dos concelleiros é a seguinte :
Ensino superior
A Universidade de Edimburgo creouse 1583 por orde dunha carta real, sendo a cuarta universidade máis vella da Escocia. A parte máis vella da universidade que se emprega na actualidade (Old College) atópase en South Bridge e data de 1820. Co aumento do número de estudantes, construíronse novos edificios en George Square onde continúa a darse clase; na actualidade co crecemento do número de estudantes, estanse a facer novos planos de ampliación.
Irmandamentos
Edimburgo está irmandada coas cidades de:
Palafita
A palabra deriva do italiano palafitta. No 2002 un importante descubrimento na desembocadura do río Sarno revelou que na zona portuaria de Pompeia había palafitas asentadas sobre un sistema de canles, que tamén suxeren unha certa similitude con Venecia.
Diocese apostólica armenia dos Estados Unidos Occidentais
Orixes e diocese de América
Inicialmente unha misión do patriarcado de Constantinopla, a sé foi elevada a diocese polo catholicos de Todos os Armenios Bautista I nunha encíclica do 2 de xullo de 1898, como "diocese de América", con sé en Massachusetts.
A diocese dos Estados Unidos Occidentais
O 28 de novembro de 1927 o catholicos Xurxo V aceptou a creación da "diocese de California"; o seu primeiro primado foi o bispo Karekin Khachadourian. No seu episcopado comezou a publicación do xornal oficial da diocese, Paros, en armenio e inglés.
Amancio Amaro
Xogou 14 tempadas no Real Madrid, liderando xunto a Paco Gento a xeración de futbolistas coñecida como o "Madrid Yé-Yé". Gañou nove ligas (cifra só superada por Gento, Pirri e Messi), tres Copas do Xeneralísimo e a Copa de Europa de 1966, onde marcou un dos goles da final fronte ao Partizán de Belgrado no Estadio de Heysel. Gañou dúas veces o Trofeo Pichichi e en 1964 quedou terceiro nas votacións para o Balón de Ouro, por detrás de Denis Law e Luis Suárez.
Selección española
Coa selección española foi partícipe dun dos maiores logros da súa historia, a consecución da Eurocopa de 1964. Foi autor do gol que meteu a selección na final, ao marcar o 2-1 na prórroga das semifinais fronte a Hungría. Foi tamén titular na final do Bernabéu, onde España gañou por 2-1 á Unión Soviética de Lev Iashin, vixente campioa, grazas a un gol do tamén galego Marcelino.