cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eugène Chaboud
Andaina nas carreiras
Completou a súa primeira carreira automovilística en 1936 á idade de 29 anos nun coche deportivo Delahaye e asociouse co seu mentor Jean Trémoulet na carreira das 24 Horas de Le Mans de 1937, onde non puideron terminar. O ano seguinte con todo a sociedade gañou a carreira das 24 Horas de Le Mans de 1938 nun Delahaye. En 1939 gañou a carreira de estrada París-Niza para Ecurie Francia e logo da Segunda Guerra Mundial gañou o Gran Premio de Bélxica de 1946 en Bois de la Cambre nun Delage.
Galería de imaxes de Caldas de Reis
Galería de imaxes do concello de Caldas de Reis, na provincia de Pontevedra.
Intoxicación por cogomelos velenosos
A intoxicación por cogomelos é un fenómeno estacional, máis frecuente en determinados períodos ou condicións climáticas que favorecen o seu crecemento e posterior recolección e consumo. En certos territorios (Cataluña, País Vasco), danse as intoxicacións máis frecuentes. En Cataluña calcúlase que hai entre cinco e dez intoxicacións por millón de habitantes e ano (Piqueras Carrasco, 1996).
Trastornos causados por especies comestibles
Son especies das que non se debe abusar. En moitas especies comprobouse a existencia de compostos mutáxenos e nalgúns casos moi potentes. O risco está en que, experimentalmente, o 80% dos mutáxenos son tamén canceríxenos. Accidentalmente os cogomelos comestibles poden volverse perigosos cando crecen en sitios tratados con pesticidas. Algunhas especies son tamén capaces de cargarse de isótopos radioactivos (en caso de contaminación radioactiva).
Ramón Alonso Martínez
Ramón Alonso Martínez foi un carpinteiro e político galego.
Pomoná
Nome
En investigacións recentes, púidose localizar o glifo emblema de Pomoná e sábese que o nome orixinal da cidade era Pakbul, na inscrición lese como: "Divino señor de Pakab ou Pakbul", traducíndose como: "divino señor de Pipa "
Juan Enríquez
Bispo de Lugo (1409-1418)
No reino de Castela, como sinalou a historiadora Marta Cendón, era usual que das grandes familias do reino xurdisen un ou varios prelados, como no caso dos Enríquez, ou nos das familias Velasco, Fernández de Córdoba, Guzmán, Pimentel, Acuña, Manrique, Álvarez de Toledo, Sotomayor, Mendoza, Stúñiga, Osorio ou Silva. Ademais, entre 1409 e 1410 frei Juan formou parte esporadicamente do Consello Real, xa que en xullo de 1409 formaba parte do da raíña Catarina de Lancaster e subscribiu xunto a esta última e outros membros do mesmo un documento. Con todo, algúns historiadores afirman que durante a minoría de idade de Xoán II o bispo de Lugo sempre foi partidario do infante Fernando, que chegaría a ser rei de Aragón en 1412 tras o Compromiso de Caspe.
Notas
<references group="lower-alpha">
Ampi
Ampi foi unha cidade próxima a Biblos que foi conquistada por Abdi-Asirta, xefe dos apiru de Amurru ao rei Rib-Hadda de Biblos sobre a metade do século –XV. Despois, o fillo de Abdi, Pu-Bahla, conservouna (sobre -1340) e sobre o -1330 pasou a formar parte do reino de Amurru, vasalo hitita.
República Popular da China
A antiga civilización chinesa, unha das máis antigas do mundo, floreceu na fértil conca do río Amarelo. Durante miles de anos o seu sistema político baseouse en monarquías hereditarias, coñecidas como dinastías, sendo a primeira a semimitolóxica dinastía Xia (aprox. 2.000 a.C.). Dende o ano 221 a.C., cando a dinastía Qin conquistou varios estados para formar un grande Imperio chinés, o país expandiuse, fracturouse e reformouse en varias ocasións. A última dinastía foi derrocada no ano 1911 coa chegada da República da China. En 1945, a República conquistou Taiwán ao Imperio do Xapón trala fin da segunda guerra mundial. Nos anos 1946 a 1949 o Partido Comunista derrotou ao nacionalista Kuomintang na China continental e estableceu en Pequín a República Popular da China o 1 de outubro de 1949, mentres que o Kuomintang trasladou o goberno da República da China a Taipei. A xurisdición da República da China limítase agora a Taiwán e varias illas próximas, incluíndo Penghu, Kinmen e Matsu.
A China ten fronteiras con 14 países: Afganistán, Bután, Myanmar, India, Casaquistán, Kirguizistán, Laos, Mongolia, Nepal, Corea do Norte, Paquistán, Rusia, Taxiquistán e Vietnam. As cidades máis importantes son Pequín, Shanghai, e Hong Kong. Desde a súa fundación en 1949, a RPCh está gobernada polo Partido Comunista Chinés. Aínda que oficialmente segue a ser un estado comunista, a súa economía vén sendo liberalizada desde hai tres décadas.
China imperial
miniatura|Territorios das dinastías [[Dinastía Song|Song, Liao e Xi occidentais no 1111.]] A dinastía Song foi o primeiro goberno no mundo en usar papel moeda e o primeiro goberno chinés en ter unha forza naval que axudaba ao comercio a través do mar. Entre os séculos X e XI dobrouse a poboación chegando aos 100 millóns grazas á expansión do cultivo do arroz no centro e sur do territorio. Tamén se reviviu o confucianismo, en resposta ao avance do budismo durante a dinastía Tang, xunto cun renacemento da arte e filosofía, alcanzando novos niveis de expresión e madureza. Pero, a súa débil milicia foi atacada polos jurchéns que estableceron a dinastía Jin.
Portugueses
En 1644, Pequín foi saqueada por unha coalición de forzas rebeldes lideradas por Li Zicheng, un traballador do servizo de correos, que se unio á causa rebelde en 1631 despois dunha gran fame negra na zona norte do seu país e que terminou liderando a revolta campesiña que ocasionou a caída do último emperador Ming, Chongzhen, que se suicidou cando a cidade se rendeu. Li Zicheng fundou e gobernou como emperador da breve dinastía Shun desde o 8 de febreiro de 1644 ata o 5 de xuño do mesmo ano. A súa vitoria foi efémera; Wu Sangui, un xeneral leal aos Ming, solicitou ás tribos manchúes da dinastía Qing desterrar a Zicheng, ao que fixeron fuxir para ao norte, onde foi probablemente asasinado polos aldeáns.
A dinastía Qing despois asumiu o control de Pequín, que se tornou na nova capital da China, que gobernarón ata 1912. No total, o custo da conquista manchu da China foi de máis de 25 millóns de vidas.
República da China
miniatura|[[Sun Yat-sen, o pai da China moderna (sentado á dereita), e Chiang Kai-shek, posterior presidente da República da China (hoxe Taiwán)]] O 1 de xaneiro de 1912 estableceuse a República da China, sendo nomeado Sun Yat-sen, líder do Kuomintang (KMT ou Partido Nacionalista) o seu presidente interino. Con todo debeu ceder a presidencia a Yuan Shikai, un antigo xeneral dos Qing, quen en 1915 proclamouse emperador da China. Ante a condena do pobo e a oposición do seu propio exército, viuse forzado a abdicar e restablecer a república.
Industria téxtil
No ano 2012 en España existían 8.238 empresas téxtiles, representando un 6,78% do total da industria.
República Popular da China
República Popular (1949-presente)
A estrutura do novo Estado fora decidida durante a Conferencia Consultiva Política Popular convocada por Mao o 12 de setembro daquel ano. Ademais da lei orgánica que establecía os poderes do Estado, durante a conferencia redactouse un Programa Común, que enumeraba unha serie de obxectivos inmediatos, e decidiuse a adopción da nova bandeira do país, vermella cunha grande estrela amarela en representación do Partido Comunista, ao redor da cal se sitúan outras catro estrelas máis pequenas, que simbolizan a unión das catro clases sociais: os campesiños, os traballadores, a pequena burguesía e a gran burguesía urbana.
A estabilidade do novo réxime baseábase na súa potencia militar. As forzas armadas do novo Estado, o Exército Popular de Liberación, garantían a supremacía do Partido. O territorio chinés quedou dividido en seis rexións militares desde as que algúns dos dirixentes máis influentes do Partido, como Gao Gang ou Peng Dehuai, controlaban a política rexional.
Unha das principais políticas acometidas desde un principio foi a reforma agraria, que supuxo a redistribución de terras confiscadas aos maiores terratenentes. Tamén se acometeron reformas sociais, como a nova lei do matrimonio, que daba maiores dereitos ás mulleres. Así mesmo, leváronse a cabo plans de erradicación da prostitución e da adicción ao opio. En 1949, o Partido Comunista impulsou unha política de alfabetización (só o 20% da poboación podía ler en 1949, comparado co 80% trinta anos despois). Había dous nomes para a República Popular: China comunista e China Vermella.
Despois da morte de Mao en 1976 e a detención da Banda dos Catro —inculpados polos excesos da Revolución Cultural—,  Deng  Xiaoping tomou o poder e puxo en marcha unha serie de reformas económicas. Posteriormente, o Partido Comunista deixou de exercer o control gobernamental sobre as vidas persoais dos cidadáns e as comunas disolvéronse en favor do arrendamento privado, o que se traduciu nun aumento de incentivos e da produción agrícola. Este xiro nos acontecementos marcou a transición dunha economía planificada a unha economía mixta cunha contorna mercantil cada vez máis aberta, un sistema chamado «socialismo con características chinesas». A República Popular China adoptou a súa actual constitución o 4 de decembro de 1982. En 1989, a violenta represión das protestas estudantís na praza Tian'anmen produciron a condena e sancións ao goberno chinés por parte de varios países.
Problemas sociopolíticos e dereitos humanos
Os habitantes do campo que migran ás cidades frecuentemente son tratados como cidadáns de segunda polo sistema de rexistro hukou, o cal controla o acceso aos beneficios do estado. A miúdo os dereitos de propiedade son escasamente protexidos, e os impostos desproporcionados afectan os cidadáns máis pobres. Con todo, desde principios dos anos 2000 abolíronse ou reduciron varios impostos agropecuarios, e incrementáronse o número de servizos sociais para os residentes de zonas rurais.
Xeografía
Cunha lonxitude total de 22 457 km, China posúe a fronteira terrestre máis longa do mundo. Esténdese desde a desembocadura do río Yalu na fronteira con Corea do Norte, ata o golfo de Tonkín no límite con Vietnam. China comparte fronteiras con catorce nacións, máis que ningún outro país, e iguala o número de veciños de Rusia. Limita con Vietnam, Laos e Myanmar (Birmania) no Sueste asiático; con India, Bután, Nepal e Paquistán na Asia do Sur; con Afganistán, Taxiquistán, Kirguizistán e Casaquistán na Asia Central; e con Rusia, Mongolia e Corea do Norte na Asia Oriental. Ademais, comparte fronteiras marítimas con Corea do Sur, o Xapón, Vietnam, Filipinas e Taiwán.
Flora e fauna
miniatura|Un [[oso panda|panda xigante na Reserva natural nacional Wolong, Sichuan.]]
Dentro do seu territorio hai máis de 32.000 especies de plantas vasculares e alberga unha gran variedade de bosques. Os bosques fríos de coníferas predominan no norte e son o hábitat de animais como o alce, o oso negro asiático e máis de 120 especies de aves. No sotobosque de coníferas húmidas pódese atopar bambú. O teixo e o xenebreiro residen a maiores altitudes, onde o rododendro substitúe o bambú. Os bosques subtropicais, que predominan no centro e sur, son o fogar de máis de 146.000 especies de flora. As selvas tropicais e estacionais, aínda que restrinxidas a Yunnan e Hainan, conteñen un cuarto de tódalas especies animais e vexetais que se poden atopar no país. Na China medran máis de 10.000 especies de fungos, dos cales, case 6.000 son fungos superiores. Outras especies de plantas importantes inclúen: metasequoia, o ciprés chinés, a cathaya, o abeto chinés, o alerce dourado, o piñeiro taiwanés, o ciprés fuxiano, a davidia, a guatapercha e a campotecia.
Medio ambiente
Con todo, China é o país líder en investimentos en enerxía renovable, ao investir máis de 52 000 millóns de dólares en 2011;   e é un importante fabricante en tecnoloxías para a enerxía renovable. Para 2009, máis do 17 % da enerxía chinesa proviña de fontes renovables, especialmente centrais hidroeléctricas, coas que a China ten unha capacidade total instalada de 197 GW. En 2011, o goberno anunciou os seus plans para investir catro billóns de iuans (US$ 618 550 millóns) en infraestrutura hidráulica e proxectos de desalinización nun prazo de dez anos, e para completar a construción dun sistema de prevención de inundacións e anti-secas para 2020. En 2013, China iniciou un proxecto de cinco anos valorado en 277 mil millóns de dólares para reducir a contaminación do aire, particularmente no norte do país.
Historia económica e crecemento
Desde que comezou a liberalización económica en 1978, China sempre estivo entre as economías mundiais de máis rápido crecemento, que depende en gran parte dos investimentos e as exportacións. De acordo co FMI, entre 2001 e 2010 o crecemento económico anual medio foi de 10,5 %. Entre 2007 e 2011, a súa taxa de crecemento foi equivalente á suma de todos os países do G7. Segundo o Índice de Xeradores de Crecemento Global feito por Citigroup en febreiro de 2011, China ten unha taxa de crecemento moi alta entre o grupo. A súa alta produtividade, baixo custo da man de obra e a relativamente boa infraestrutura fixérono un líder global da industria. Con todo, a economía chinesa gasta moita enerxía e é ineficiente; foi o maior consumidor de enerxía no 2010, depende do carbón para a produción de máis do 70 % da enerxía que utiliza, e en 2013 pasou aos Estados Unidos como o maior importador de petróleo. O crecemento económico e a industrialización danaron o medio ambiente. A principios dos anos 2010, a taxa de crecemento comezou a desacelerarse debido aos seus problemas nos créditos bancarios nacionais, a menor demanda das exportacións chinesas e dificultades na economía global.
Telecomunicacións
En setembro de 2013, China tiña o maior número de teléfonos móbiles no mundo, con máis de mil millóns de usuarios activos. Tamén ten o maior número de usuarios de Internet e de banda larga, con máis de 591 millóns de internautas en 2013, o equivalente a case o 44 % da poboación. Un informe do 2013 atopou que a velocidade de conexión a Internet media era de 3,14 MB/s. Nese mesmo ano, China contaba co 24 % dos aparellos conectados a Internet en todo o mundo.
Demografía
China adoitaba ter a maior parte dos pobres do mundo o igual que adoita ter a gran parte da clase media do mundo. Aínda que é un país de renda media segundo o estándar occidental, o rápido crecemento da China sacou centos de millóns de persoas da pobreza desde 1978. Con todo, estímase que preto de 10 % da poboación aínda vive baixo a liña de pobreza de 1 USD por día; esta cifra descendeu do 64 % en 1978. Desde o final de 2007 o desemprego urbano mantense en ao redor do 4 %, aínda que a taxa de desemprego en todo o país foi do 6,4 % en 2013.
Núcleo interno
Composición
Ademais, se a Terra primordial aínda en formación e principalmente fluída (fundida) contiña unha cantidade significativa de elementos máis densos que o ferro e o níquel, como os elementos siderófilos, entón estes necesariamente se diferenciarían pola súa densidade e irían á parte central do núcleo formando esferas concéntricas. Os máis densos e estables destes, como o platino, iridio e osmio, e outros en orde de densidade, formarían os esferoides máis internos. Mentres tanto os elementos inestables desa zona de densidade trans-ferro/níquel terían decaído radioactivamente na súa maioría a ferro/níquel/chumbo na época en que a Terra formou un núcleo discreto. Unha consecuencia é que todos ou case todos eses elementos máis densos que se extraen en minas preto da superficie chegaron máis tarde como consecuencia de impactos contra a Terra de corpos que os contiñan. Tamén se propuxo que no núcleo interno podería haber uranio.
República Popular da China
Educación
No 2010 o 94 % da poboación maior de 15 anos sabía ler e escribir, comparado co 20 % de 1950. Cabe resaltar que os estudantes de Shanghai alcanzaron os mellores resultados en matemáticas, ciencias e literatura no exame do Informe PISA do 2012, unha avaliación mundial do desempeño académico dos estudantes de 15 anos. A pesar dos altos resultados, a educación chinesa tamén se enfrontou a críticas tanto nacionais como internacionais pola súa énfase na aprendizaxe baseada na memorización e a súa fenda na calidade das áreas rurais con respecto ás urbanas.
Arte
A pintura chinesa temperá baséase en varios tipos de figuras, tendo desde figuras humanas ata representacións de paisaxes con paxaros e plantas. Xa arredor do século XVII, introducíronse pinturas procedentes de Europa na China; a este tipo de arte chamoullo «pintura de Occidente», e á arte nacional, «pintura tradicional da China». No Extremo Oriente, a pintura do país é a principal corrente da arte pictórica.
Literatura
miniatura|Poema de [[Mi Fu, da época da dinastía Song]] A literatura chinesa comezou sendo unha forma de manter os rexistros e a adiviñación no óso oracular. A extensa colección de libros que se conservaron desde a dinastía Zhou demostran o avanzados e intelectuais que eran. De feito, a era da dinastía Zhou é a miúdo vista como un punto importante no desenvolvemento cultural chinés. Os Cinco Puntos Cardinais son a base de case todos os estudos principais. Os conceptos cubertos polos textos clásicos chineses presentan unha ampla gama de temas, incluíndo poesía, astroloxía, astronomía, o calendario, as constelacións, entre outros. Moitos destes conceptos chineses, como o yin e yang, o qì, e os catro piares do destino en relación co ceo e a terra, foron teorizados neses períodos  dinásticos. Algúns dos escritos antigos máis importantes son I Ching e Shujing dentro dos Catro Libros e os Cinco Clásicos.
A dinastía Song foi tamén o período da gran literatura científica, e viu a creación de obras tales como Xin Yixiang Fayao de Su Song e Mengxi Bitan de Shen Kuo. Tamén houbo moitas obras de historiografía e de grandes enciclopedias, como Zizhi Tongjian de Sima Guang (1084) e os Catro grandes libros dos Song, totalmente compilados e editados no século XI. Varios confucianistas e taoístas notables e estudosos de todas as clases fixeron contribucións significativas cara a e desde a documentación da historia da autoría dos conceptos santos que parecen adiantados centos de anos á súa época.
Moitos dos personaxes da literatura chinesa formaron parte do goberno do país ou con cargos importantes, que falaban con coñecemento de causa, e algunhas veces propoñían e executaban novas formas do goberno. No século XVII os autores chineses produciran máis textos escritos que o resto do mundo. Moitas novelas como as Catro Grandes Novelas Clásicas xeraron un sinnúmero de historias de ficción. No final da dinastía Qing, a cultura chinesa embarcouse nunha nova era cando a caligrafía estivo ao alcance dos cidadáns comúns. Hu Shih e Lu Xun foron pioneiros na literatura moderna. En 2000, Gao  Xingjian obtivo o Premio Nobel de Literatura grazas ás súas novelas como A montaña da alma (Língshān 靈山 / 灵山), que foi traducida a distintos idiomas.
Ciencia e tecnoloxía
miniatura|Lanzamento dun cohete chinés [[Longa Marcha 3|Long March 3 (长征三号火箭)]] Desde a antigüidade e ata a época da dinastía Ming, China foi líder mundial no campo da ciencia e a tecnoloxía. Os antigos descubrimentos e inventos chineses, como o papel, o compás, a pólvora e a imprenta —tamén coñecidos como «Os Catro Grandes Inventos»—, difundíronse por Asia e Europa. Mesmo, os matemáticos chineses foron os primeiros en utilizar números negativos. Con todo, no século XVII o mundo occidental excedeu o desenvolvemento tecnolóxico e científico da China. As causas deste fenómeno, coñecido como a «gran diverxencia», aínda están a ser debatidas.
Música e danza
Cada etnia que habita o territorio chinés conta coas súas propias tradicións respecto a a música folclórica. A comparación do estilo clásico, as tradicións folclóricas teñen un acompañamento vocal e poden incluír agrupacións maiores. De feito, as tradicións folclóricas foron as que se mesturaron cos estilos occidentais do século XX e XXI para dar paso a novos xéneros e unha nova etapa na música chinesa. O c-pop, o mandopop, o cantopop, o rock chinés e o rap chinés son algúns dos xéneros que resultaron desta fusión. Con todo, a diferenza dos países veciños, China non é considerado un mercado importante para a produción e consumo da música popular.
A danza chinesa é unha arte que conta con moitos estilos e xéneros tradicionais e modernos. Pode abarcar desde bailes folclóricos a presentacións de ópera e ballet e pode ser utilizada en celebracións públicas, rituais e cerimonias. A danza foi unha das primeiras formas de arte desenvolvidas na Antiga China, e algúns estilos teñen as súas orixes na dinastía Zhou. Do mesmo xeito que a música, cada grupo étnico ten as súas propias tradicións da danza folclórica. Algunhas das danzas chinesas máis coñecidas a nivel internacional inclúen a danza do dragón e a danza do león.
Medios de comunicación
Desde a formación da República Popular da China e ata final dos anos 1980, case todos os medios de comunicación eran administrados polo Estado. As cadeas de iniciativa privada comezaron a aparecer coas reformas económicas, pero aínda seguen sendo só unha pequena parte do mercado. As empresas controladas polo goberno — Xinhua, CCTV e  People' s Daily— acaparan gran parte dos espectadores en radio, xornal e televisión. De feito, os dous primeiros manteñen o monopolio das noticias internacionais. CCTV é unha das cadeas de televisión maiores do mundo, opera 45 canles e ten unha audiencia que supera os mil millóns de televidentes. O contido que ofrece a radio e televisión son noticias, documentais, telenovelas e debuxos animados; a maior parte son producións nacionais. Os programas estranxeiros transmítense en horarios e canles específicos. Todos os medios de comunicación deben transmitir entre o seu espazo comercial a propaganda do goberno chinés.
Dar es Salaam
Historia
Logo da segunda guerra mundial, Dar es Salaam experimentou un período de rápido crecemento. Despois da obtención da independencia de Tanganica en decembro de 1961, Dar es Salaam continuou a exercer de capital, mesmo cando en 1964 Tanganica e Zanzíbar se uniron para formar Tanzania. Desde 1973 déronse condicións para deslocar a capital a Dodoma, unha cidade situada no interior do país. O proceso de traslado non está aínda completado, entanto Dar es Salaam continúa ser a principal cidade de Tanzania.
Rosa de Lima
Devoción
Na República do Perú é un día festivo e a súa imaxe (descuberta o día da canonización en 1671, na Catedral) percorre as rúas de Lima. No mes de agosto réndese culto solemne á santa no Distrito de Barranco Lima-Perú que culmina co percorrido procesional do día 30 de agosto.
Pato chupón
Notas taxonómicas
É unha especie monotípica, é dicir, non se recoñecen subespecies diferenciadas.
Características
É un pato mergullador de tamaño medio, co pescozo relativamente curto e unha característica cabeza de forma triangular. Mide entre 42 e 49 cm de longo e tene unha envergadura alar de 72 a 82 cm.
É unha das especies incluídas no Acordo para a conservación das aves acuáticas migratorias africano-euroasiáticas (AEWA).
Na península Ibérica
Na península Ibérica cría en áreas restrinxidas do leste, no centro e na desembocadura do río Guadalquivir.
Comportamento
miniatura|250px|Os patos chupóns son torpes en terra por ter as patas en posición traseira para mergullarse mellor miniatura|250px|A femia coida en solitario da súas crías miniatura|250px|Ovos de Aythya ferina
Alimentación
Aliméntanse mergullándose en augas pouco profundas tanto de día como pola noite. A súa dieta componse principalmente de plantas acuáticas que toman do fondo, en profundidades entre 1 e 3,5 m, aínda que a complementan (aproximadamente nun 15%) con pequenos animais como insectos acuáticos, pequenos peixes e moluscos.
Max Jacob
Traxectoria
De orixe xudía, a segunda guerra mundial colleuno en Saint-Benoit, onde foi apresado e enviado ao campo de concentración de Drancy, onde morreu en 1944. Foi soterrado en 1949 en Saint-Benoît-sur-Loire.
Woodland Animations
Woodland Animations foi unha compañía británica de animación responsable da realización de diversas series de animación para a BBC.
Traxectoria
Woodland Animations fundárona Ivor Wood e a súa dona Josiane despois do primeiro deixar a firma para a que traballaba Filmfair, entre as producións da nova empresa salienta O carteiro Pat (1981), que se converteu nun éxito internacional, seguíronlle Gran (1982), Bertha (1985) ou Charlie Chalk (1987). En 2001 adquiriuna Entertainment Rights.
Julia Alcayde Montoya
Traxectoria
Nace en Xixón, pero sendo aínda nena é trasladada a vivir a Madrid, aínda que non perderá o contacto coa súa terra natal, regresando a Asturias sempre que lle foi posible. A súa formación artística comeza na capital, na Escola de Artes e Oficios de Madrid que dirixe o profesor Manuel Ramírez. Axiña destaca pola súa capacidade para plasmar emocións con lapis e pincel a través de diferentes técnicas como o óleo, a acuarela ou o pastel. Ó mesmo tempo que desenvolve a súa actividade artística mantén unha intensa relación con destacadas figuras da política e a cultura daquel momento histórico, entre os que destacan os escritores Benito Pérez Galdós ou Emilia Pardo Bazán.
Segunda división B española 2011/12
A tempada 2011–12 da Segunda División B foi a 35ª edición desta competición, terceiro nivel do fútbol en España. Comezou o 20 de agosto de 2011 e finalizou o 24 de xuño de 2012 coas finais da promoción de ascenso.
Grupo 1
X = Partidos xogados; G = Partidos gañados; E = Partidos empatados; P = Partidos perdidos; GF = Goles a favor ; GC = Goles en contra; DG = Diferenza de goles; Pts = Puntos
Semifinais
Os seis gañadores de cuartos de final e os dous campións perdedores da eliminatoria xogaron as semifinais a dobre partido. Os vencedores pasaron á final.
Tesouro de Recouso
miniatura|Tesouro do Castro de Recouso, no [[Museo das Peregrinacións e de Santiago.]] O tesouro de Recouso é un conxunto de pezas de ourivaría do século II a. C. atopadas en 1921 no castro de Recouso por José Sánchez Costa, na parroquia de Marzoa (Oroso).
Médico, médica
Valores
miniatura|[[Pediatra explorando o oído a un neno cun otoscopio. O trato do médico ao seu paciente debe ser digno.]] As calidades que debe posuír un médico clínico son:
Significado
En lingüística, o significado designa o concepto como elemento que constitúe xunto co significante o signo lingüístico.
CD19
O CD19 (cluster de diferenciación 19) ou antíxeno de linfocito B CD19 é unha proteína de membrana que se encontra fundamentalmente na superficie dos linfocitos B, codificada polo xene CD19 humano, situado no cromosoma 16.
Eugenia Astur
Traxectoria
Sen dúbida, o seu libro Riego, estudio histórico-político de la revolución del año veinte foi o que lle deu recoñecemento. O texto aparece datado en 1915, o prefacio leva a de 1931 e a súa impresión é de 1933. O libro imprimiuse na Escola Tipográfica da Residencia Provincial de Nenos de Oviedo e foi custeada pola Deputación Provincial de Oviedo. Contén un xuízo político de Miguel de Unamuno sobre o liberalismo e un prólogo de Miguel Maura. En 1984, a Consellería de Educación, Cultura e Deportes de Asturias editou unha edición facsimilar.
O berro
O berro de Munch
Munch inmortalizou esta impresión no cadro O desespero, que representa un home con chapeu e medio de costas, inclinado sobre un valo nun escenario moi semellante ao da súa experiencia persoal. Non contento co resultado, Munch tentou unha nova composición, desta vez cunha figura máis andróxina, de fronte para o observador e nunha actitude menos contemplativa e máis desesperada. Tal como o seu precursor, esta primeira versión d’O bero recibiu o nome d’O desespero.
Enrique Pérez Serantes
Arcebispo de Santiago e Primado da Igrexa de Cuba (1949-1968)
Durante a década de 1950, o arcebispo oriental adquiriu un forte vínculo co Movemento 26 de xullo, grupo guerrilleiro levantado contra a ditadura do xeneral Fulgencio Batista. Ás reiteradas denuncias de Pérez Serantes sobre a violencia existente en Cuba, uniuse a súa colaboración co movemento rebelde, onde había unha gran maioría de católicos, especialmente nas cidades, liderados por Frank País.
Syfy
Syfy é unha canle estadounidense de cable especializada na emisión de series e programas de ficción científica, fantasía, terror e sobrenatural, primeiro coñecida como Sci-Fi Channel comezou a emitir o 24 de setembro de 1992, desde entón deu orixe a unha rede de canles de pagamento en arredor de 50 países que comezou en 1995 co establecemento da canle británica. O 7 de xuño de 2009 adoptou o seu actual nome. Algunhas das series emitidas pola canle son Andromeda, Caprica, Earth 2, Sanctuary, Stagate Universe, Warehouse 13, Battlestar Galactica, Eureka ou Stargate Atlantis.
Fender Jazz Bass
Características técnicas
esquerda|miniatura|Baixista usando un Modelo Jazz Bass.
Evolución
O deseño básico do modelo non mudou moito nestes últimos 50 anos de historia, alén de Fender introducir e elimir unha serie de pequenas modificacións e melloras debidas ás esixencias dos tempos. Estas pequenas diferenzas son esenciais para datar os instrumentos. miniatura|160px|American Deluxe J-bass do 2005.
Modelos estadounidenses revisados
esquerda|miniatura|Caravilleiro estándar do J-bass.
Robert Mugabe
Robert Gabriel Mugabe, nado o 21 de febreiro de 1924 nunha localidade a carón de Harare chamada Kutama e finado en Singapur o 6 de setembro de 2019, foi un político e militar de Cimbabue que ocupou o cargo de Primeiro Ministro do país entre o 18 de abril de 1980 e o 31 de decembro de 1987, e o de Presidente da República de Cimbabue dende o 31 de decembro de 1987 ata o 21 de novembro de 2017.
José Carlos Pace
Andaina
A comezos da tempada, a competitividade e a durabilidade dos motores Alfa foron moito mellores para Pace e o seu novo compañeiro de equipo, John Watson. Demostrou este feito mediante a consecución da segunda posición na apertura da tempada en Arxentina, e correndo con forza nos dous seguintes Grandes Premios antes de sufrir problemas mecánicos, pero non foi capaz de sacar proveito da mellora do rendemento no resto da tempada debido á súa repentina morte.
Departamento de El Petén
El Petén é o máis extenso dos 22 departamentos de Guatemala. A súa capital é a cidade de Flores, que dista aproximadamente 488 km da Cidade de Guatemala.
Filmoloxía feminista
Filmoloxía feminista ou teoría de cinema feminista é a teoría crítica de cinema derivada das políticas e teoría feministas. As feministas teñen moitas abordaxes para análise do cinema, sobre os elementos dos filmes estudados e os seus fundamentos teóricos.
Mercury-Atlas 8
Desenvolvemento da misión
Os obxectivos de MA-8 foron similares ós das misións MA-6 e MA-8: avaliar o rendemento do sistema home-nave nunha misión cunha duración de tres órbitas, estudar os efectos do voo espacial no astronauta e obter as impresións do astronauta sobre o funcionamento da nave e dos sistemas de soporte vital.
Samos
Localización
O concello esténdese sobre 136,77 km² e a cidade máis próxima é Lugo, a 43 km.
St John's Town of Dalry
Historia
A vila foi o centro dunha rebelión presbiteriana en 1666.
Zebre
Italia entra na Celtic League
Un dos motivos que levou á chegada de equipos italianos á liga, é que a non estaba a conseguir ser un equipo competitivo no Torneo das Seis Nacións desde o seu ingreso no ano 2000. Isto achacouse, sobre todo, ao feito de que os mellores xogadores do país non tiñan un torneo doméstico o suficientemente competitivo ou vían obrigados a xogar no estranxeiro. O feito de que o partido decisivo do Seis Nacións de 2009 se xogase entre e  con 42 xogadores de 44 pertencentes á Celtic League apoiou esta idea.
Glomerulonefrite membranoproliferativa
Tipo I
É, de lonxe, o tipo máis común. É causado por depósitos de inmunocomplexos no ril. Está caracterizada polo depósito mesanxial e subendotelial destes inmunocomplexos.
Tipo III
Identificouse un xene no cromosoma 1 coma posíbel candidato a ser a orixe da doenza.
Petrer
Economía
A economía da comarca ten como actividade principal o calzado. Actualmente parece experimentarse un proceso no cal intégranse, xunto ás fases produtivas da industria do calzado, un sector primario crecente (actividades agrícolas e mineiras) e un sector de servizos.
Balneario
miniatura|dereita|Balneario de [[Guitiriz.]] miniatura|dereita|Balneario Acuña en [[Caldas de Reis.]] Un balneario (latín balneae -arum "baños" ou balineae -arum "establecemento de baños") é un lugar dedicado ao repouso e a curación a través da utilización das augas, sobre todo as termais e minerais, cun edificio para a hospedaxe.
Técnicas e tratamentos
Cando non é posible que estea en lugares onde existan corpos de auga natural termal, utilízanse estanques cheos de auga quentada en caldeiras a gas ou outro combustible. Para os efectos de entretemento, comunmente atópanse nestes lugares escorregadoiros, piscinas de pouca profundidade para nenos, lagos artificiais para remo, estanques con ondas artificiais e ríos de diferentes correntes xeradas tamén de xeito artificial.
Adro Vello
Historia
En 1971 realizáronse as primeiras prospeccións (xa veremos cómo xa na segunda campaña, en 1972, se descubriu a ara dedicada ó deus Deverius). Cara 1990 retomáronse as escavacións, que se sucedieron regularmente ata ben entrados os anos noventa, cando volveron a suspenderse. Xa durante o século XXI se realizaron novas prospeccións, pero sen continuidade e dirixidas a investigar aspectos concretos, como a delimitación exacta do xacemento (en 2002) ou a composición dos restos de peixes conservados no fondo das cubas de salgado (en 2017, cando un equipo da Universidade de Vigo realizou investigacións no lugar para estudar a orixe da industria pesqueira galega e, en concreto, os establecementos de salgado romanos en Galicia ).
Musealización do xacemento
A pesar do aparente acordo entre tódolos órganos interesados e o recoñecemento unánime do seu valor histórico e arqueolóxico, o feito é que despois de case 40 anos desde o comezo das escavacións, en 2022 non só non existe tal museo senón que tampouco se coñece que se estea estudando.
Declaración de BIC de Adro Vello
A ampliación do xacemento cara o sur (baixo a estrada e as leiras situadas na beira sur da estrada) xustifícase polas catas realizadas para delimitar a área con restos arqueolóxicos, como resultaba evidente con só observar as fotografías aéreas. Cara o norte, o contorno de protección comprende unha franxa de mar e algunhas das rochas localizadas nos primeiros metros de costa.
Polonia nos Xogos Olímpicos
Os deportistas polacos gañaron un total de 320 medallas: 79 de ouro, 96 de prata e 145 de bronce. Polonia é o terceiro país máis exitoso (após Hungría e Romanía) que nunca foi sede dos Xogos Olímpicos.
O Comité Olímpico Polaco foi creado en 1918 e recoñecido en 1919.
Monte Neme
miniatura|Panorámica dende o monte Neme Monte Neme é un lugar situado como límite entre os concellos de Carballo e Malpica de Bergantiños. O monte ten 387 metros de altura. Preto do cumio había un crómlech que foi destruído nos anos 1960 na construción da estrada de acceso. Foi reconstruído preto de onde estaba.
Recuperación
En setembro de 2016, a Xunta de Galicia anunciou a súa intención de recuperar o monte. De tentar borrar as pegadas da actividade mineira, derrubando as construcións que ficaran abandonadas, limpando o monte e consolidando os pozos da canteira.
Revolución Húngara de 1956
O 4 de novembro forzas do Pacto de Varsovia, fundamentalmente soviéticas, entraron en Budapest, matando milleiros de civís, o goberno refuxiouse na embaixada iugoslava e accederon a saír para seren conducidos ao estranxeiro mais finalmente serán executados, o 5 de novembro os soviéticos controlan case todo o país e a resistencia organizada cesou o 10 de novembro, producíndose arrestos masivos, estímase en 200.000 húngaros os que saíron do país como refuxiados. En xaneiro de 1957 o novo goberno prosoviético suprimira toda oposición pública. A invasión soviética de Hungría tivo como consecuencia unha fonda reflexión entre algúns intelectuais da esquerda europea e a retirada do apoio de moitos marxistas occidentais ao comunismo soviético.
Pastel (arte)
Por extensión denomínase pastel á técnica de pintura que emprega este material ou lapis e á obra feita con esta técnica. Tamén se lle chama pastel á cor ou ton doce, suave e clara (cores ou tons pasteis).
FC Bayern München
O Fußball-Club Bayern München e. V. (comunmente en galego: Bayern de Múnic) é un club deportivo bávaro con sede na cidade de Múnic (Alemaña). É principalmente coñecido pola súa sección de fútbol profesional, a cal fai que o Bayern sexa o club de fútbol con máis éxito de Alemaña e un dos máis importantes de Europa. Xoga dende 1965 na 1. Bundesliga, máxima categoría do fútbol alemán.
O club foi fundado o 27 de febreiro de 1900 por once xogadores de fútbol dirixidos por Franz John. Aínda que o Bayern gañou o seu primeiro campionato nacional en 1932, o club non foi seleccionado para a primeira edición da Bundesliga en 1963, e non foi até 1965, a terceira edición, cando apareceu, rematando finalmente en terceiro lugar. O club tivo a súa época de maior éxito a mediados da década de 1970, cando baixo a dirección de Franz Beckenbauer, gañaron a Copa de Europa tres veces consecutivas (1974-76). A comezos da década de 2010, o Bayern chegou tres veces en catro anos á final da Liga de Campións da UEFA, conseguindo o título na edición de 2013 ante o Borussia Dortmund, o que supuxo o seu quinto trofeo continental. Na tempada 2019/20 o club gañou a súa sexta Liga de Campións, a súa trixésima Bundesliga (a oitava consecutiva) e a súa vixésima Copa de Alemaña.
Primeiros anos
A chegada do nazismo puxo un fin repentino ao auxe do Bayern. Tanto o presidente como o adestrador eran xudeus, polo que tiveron que abandonar o país, así como outros moitos membros do club. O Bayern mesmo foi chamado como "club de xudeus" e, como club semi-profesional que era, o Bayern viuse afectado polo goberno, polo que os xogadores tiveron que volver ser de novo afeccionados. Así, o club non puido manterse no seu papel de competidor polo título nacional, polo que pasou ser un equipo que loitaba por chegar aos postos da metade da táboa nas ligas rexionais.
De FC Breitnigge a FC Hollywood
En 1987 Jupp Heynckes foi asinado como adestrador, pero despois de dous campionatos consecutivos en 1989 e 1990 o Bayern afundiuse. Despois dun segundo lugar en 1991 o club acabou tan só con cinco puntos máis que os clubs que perderon a categoría en 1992. En 1993, o Bayern perdeu na segunda rolda da Copa da UEFA contra o Norwich City da Premier League, que segue a ser o único club inglés que conseguiu vencer aos de Múnic no antigo Estadio Olímpico. O éxito regresou ao equipo cando Franz Beckenbauer asumiu o control do club en 1994, na metade da tempada, gañando o campionato despois dunha brecha de catro anos. Beckenbauer foi entón nomeado a presidente do club.
Estadio
miniatura|270px|Durante os partidos do Bayern o [[Allianz Arena está iluminado en vermello.]] Para os Xogos Olímpicos de 1972 a cidade de Múnic construíu o Estadio Olímpico. O estadio, famoso pola súa arquitectura, foi inaugurado no último partido da Bundesliga da tempada de 1971-72. O partido atraeu a unha multitude de 79.000 espectadores, total acadado en numerosas ocasións. O estadio estivo considerado, nos seus comezos, como un dos máis grandes estadios do mundo, acollendo numerosos eventos deportivos de grande importancia, como a final do Mundial de fútbol de 1974. Nos seguintes anos o estadio experimentou varias modificacións, como un incremento no espazo dos asentos do 50% a aproximadamente o 66%. Eventualmente o estadio tivo unha capacidade de 63.000 para partidos nacionais e 59.000 para encontros internacionais como competicións da Copa de Europa. Moitas persoas, con todo, comezaron a considerar que no estadio facía demasiado frío en inverno, coa metade de audiencia exposta á intemperie debido á falta de cuberta. Outra queixa era a distancia entre os espectadores e o campo. A modificación do estadio resultaba ser imposible xa que o arquitecto Günter Behnisch vetou as grandes modificacións que afectasen o estadio.
Despois de moito debate na cidade, o estado de Baviera, o FC Bayern e o 1860 München decidiron conxuntamente construír un novo estadio. O Bayern quería construír un estadio especialmente adicado ao fútbol, e a adxudicación da organización do Mundial de fútbol de 2006 a Alemaña estimulou o debate, xa que o Estadio Olímpico non cumpría a normativa da FIFA para albergar partidos do campionato. Localizado ás aforas no norte de Múnic, o Allianz Arena comezouse a usar ao comezo da tempada 2005-06. A súa capacidade inicial era para 66.000 espectadores coas bancadas completamente cubertas, aumentada para partidos a nivel nacional a 69.901. O máis destacado do estadio é o seu exterior translúcido, o cal pode ser iluminado con diferentes cores para crear distintos efectos. Cando xoga o Bayern o estadio usualmente ilumínase de cor vermello; se o fai o 1860 München, de cor azul; e se o equipo local é a selección alemá, de cor branco.
Adestradores dende 1963
O Bayern tivo dezanove adestradores dende o seu debut na Bundesliga en 1965. Udo Lattek, Franz Beckenbauer, Giovanni Trapattoni e Ottmar Hitzfeld foron adestradores en dúas ocasións diferentes, mentres que Jupp Heynckes o foi en catro ocasións.
Traxectoria
O seguinte cadro reflicte os resultados tempada a tempada do club dos últimos anos.
Torneos nacionais
DFL-Supercup (Supercopa): 7
Chus Martínez
Chus Martínez, nada en Ponteceso en 1972, é unha comisaria galega de arte, e directora do Institute of Arte do FHNW Academy of Arte and Design de Basilea (Suíza).
Leopoldo I de Bélxica
Familia e carreira militar
En 1808, Leopoldo acompañou a Alexandre I, durante os seus encontros con Napoleón en Erfurt. Como xeneral de brigada do rexemento de cabalería rusa, participou das campañas de 1807, 1808 e 1813 e nas batallas de Lützen, Bautzen e Leipzig (1814) contra as tropas francesas. Tales enfrontamentos garantíronlle o posto de xeneral do exército ruso.
Rei dos Belgas
miniatura|dereita|250px|O rei Leopoldo I e a súa familia: a raíña Luísa María, o príncipe-herdeiro Leopoldo, o príncipe Filipe e a princesa Carlota. En 1830, o pobo da Grecia ofreceu a Leopoldo a coroa grega, pero el rexeitou. Despois de que a Bélxica conseguiu a súa independencia dos Países Baixos a 4 de outubro daquel mesmo ano, o Congreso Nacional de Bélxica, despois de considerar moitos outros candidatos, ofreceu a Leopoldo a coroa do país recentemente formado. El aceptou e tornouse o "rei dos belgas", o 26 de xuño de 1831. El xurou lealdade á constitución na fronte da igrexa de San Xacob, na praza de Coudenbergh, Bruxelas, o 21 de xullo daquel ano. Este día se tornou festa nacional en Bélxica. Jules van Praet tornouse o seu secretario privado.
Chewbacca
Anos despois cando Kashyyyk foi escravizado polo Imperio Galáctico, Chewbacca foi rescatado por un novo piloto imperial (Han Solo) devéndolle, deste xeito, a súa vida. Despois de coñecer a Luke Skywalker e maila Princesa Leia Organa, ambos os dous ingresaron na Alianza Rebelde despois dunha curta vida de traficantes. Así a nave de Han Solo, o Falcón Milenario converteuse nunha das naves insignias da Rebelión. Batalla tras batalla contribuíron na caída do Imperio Galáctico a Endor, onde desactivaron o Xerador de Escudo da Segunda Estrela da Morte.
Bandera Católica
Traxectoria
Revista mensual órgano de la Congregación-Patronato de la Inmaculada y S. Luis Gonzaga. Apareceu en decembro de 1910. Publicábase o día 8 de cada mes e constaba de 12 páxinas. Despois cambiou o seu subtítulo por Periódico quincenal. Dirixida polo sacerdote César Gil Martínez, e despois por Manuel S. Pérez Martínez, entre os seus redactores figurou Eugenio López Yáñez.
Premios Teen Choice
Desenvolvemento
Os produtores executivos son Bob Bain e Michael Burg, o produtor Paul Flattery e o produtor supervisor Greg Sills, quen querían organizar uns premios como os da Nickelodeon Kids' Choice pero para un público adolescente e cunha estética ao estilo da MTV. Entre 1999 e 2005 celebrábanse semanas antes da súa transmisión pero desde 2006 emítense en directo. A cerimonia de 2010 celebrouse o 8 de agosto nos Ánxeles en directo por internet presentado por Michael Buckley, ao día seguinte emitiuse na Fox xa presentado por Katy Perry e os protagonistas de Glee, Kevin McHale, Cory Monteith, Mark Salling e Chris Colfer.
Castelo de Ouchy
Historia e características
As súas orixes están ligadas ao bispado de Lausana, pois o seu bispo Landry de Durnes que mandou construír unha torre nas ribeiras do Lago Lemán contra 1170. Corenta anos despois o edificio foi destruído (1207) polo savoiano Thomas de Maurienne, e reconstruído e logo transformado en residencia fortificada polos bispos, especialmente por Roger de Vico Pisano e por Guillaume de Varax. O edificio tamén servía de prisión.
Levy Mwanawasa
Carreira política
Tras a súa vitoria, Chiluba nomeouno vicepresidente en decembro de 1991. Nese mesmo ano, en Suráfrica, sufriu un grave accidente de tránsito, no que morreu o seu acompañante e el quedou con graves feridas que lle deixaron secuelas físicas permanentes: durante a investigación do feito chegouse a crer incluso que fora un ataque intencionado con motivos políticos, mais ao final, o caso pechouse sen esta consideración. Mwanawasa deixou de maneira definitiva a súa firma de avogados en 1992, para dedicarse de cheo aos asuntos de Estado.
Lingua puelche
Nome
A lingua tamén é coñecida como gününa küne, gennaken (guenaken), tehuelche do norte, gününa yajich, ranquelche ou pampa.
Ácido glicurónico
Os encimas glicuronidases son os encargados de hidrolizar o enlace glicosídico entre o ácido glicurónico e outros compostos.
Dióscoro, antipapa
Dióscuro ou Dióscoro (en latín: Dioscorus), de orixe grega e nado en Alexandría no século V e finado o 14 de outubro de 530 en Roma, foi antipapa de Bonifacio II.
Traxectoria
Dióscoro de Alexandría, era un diácono partidario dun maior achegamento con Bizancio. Chegara a Roma como exiliado da persecución dos monofisitas, e foi diácono xunto ao papa Símaco.
Santa Cova de Covadonga
Historia
Durante a guerra civil a imaxe da Virxe desaparece, e é atopada na embaixada de España en París en 1939. A capela actual, de estilo neorrománico, é obra de Luis Menéndez-Pidal y Álvarez.
Polimorfismo de evento único
Comparación coas repeticións en tándem curtas (STRs)
A excepción son aqueles poucos casos nos que os marcadores Y-STR poden ter o status de UEPs. Ese é o caso de eventos de deleción a grande escala, que causan un súpeto cambio grande no número de repeticións Y-STR, en lugar do habitual incremento ou decremento sinxelo. Tales casos pode considerarse que foron un evento único nun grupo de liñaxes. Por exemplo, ese cambio no Y-STR DYS413 serve para distinguir o subgrupo J2a1 do J2a no haplogrupo J de ADN-Y.
Belén Fernández
Belén Fernández, nada en Vigo o 31 de outubro de 1973, é unha deportista galega que competiu en taekwondo, gañadora dunha medalla de prata no Campionato Mundial de 2001 na categoría de –63 kg.
Orde dos Carmelitas Descalzos
A Orde dos Carmelitas Descalzos (en latín: Ordo Fratrum Discalceatorum Beatissimae Mariae Virginis de Monte Carmelo) é unha orde mendicante católica, estabelecida en 1593 como unha reforma da Orde Carmelita por dous santos españois, Tareixa de Ávila e Xoán da Cruz. Os membros desta orde engaden as sigas O.C.D ao final do seu nome.