cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Coin World
Fundación e primeira época (1960-1962)
Coin World foi fundada como unha revista de periodicidade semanal en 1960 por J. Oliver Amos, un profesional pertencente á terceira xeración de editores de xornais. Amos levou ao mundo da numismática a súa experiencia como editor do The Sidney Daily News un xornal local da localidade de Sidney, en Ohio, e aplicou ó que aprendera coa edición da revista filatélica Linn's Stamp News. En 1960, o concepto dunha publicación semanal era anovador; no 25º aniversario de Coin World en 1985, Amos indicou que el vira "todas as oportunidades que se poderían desenvolver a partir dunha aparición semanal: reunións de clubs por todo o país, personalidades e moitas outras ideas aprendidas coa publicación de The Sidney Daily News como un xornal comunitario".
Etapa de Beth Deisher (1985-2012)
Durante este mandato comezou a editarse un suplemento da revista titulado Coin World's Coin Values, que se publicou ata 2012.
Moeda de 10 centavos de dólar Roosevelt
Inicio e preparación
A responsabilidade do novo deseño foi do gravador xefe da US Mint, John R. Sinnock, que levaba nese posto desde 1925, mais dunha gran parte do traballo de preparación ocupouse o seu axudante, Gilroy Roberts, que máis tarde sería tamén gravador xefe. A principios de outubro de 1945, Sinnock presentoulle os modelos en xeso ao daquela director en funcións da Casa da Moeda, F. Leland, quen llos fixo chegar á Comisión de Belas Artes. Este organismo era o encargado de revisar os deseños das moedas, xa que unha orde executiva de 1921 do presidente Warren G. Harding lle encomendara a emisión de ditames acerca de calquera de obra de arte pública, incluídas as moedas. miniatura|247x247px|Dous esbozos de [[John R. Sinnock|Sinnock para o reverso.]]
Cuñaxe en cuproníquel (desde 1965)
Coa Lei da Moeda de 1965, a Casa da Moeda dos Estados Unidos abandonou a prata nas súas emisións de moeda circulante e a moeda de 10 centavos pasou a cuñarse con núcleo de cobre puro revestido por unha fina capa de cuproníquel, co que mantiña a súa característica aparencia abrancazada. As moedas datadas entre 1965 e 1967 carecen de marcas de ceca, xa que a US Mint se esforzou en desalentar o acaparamento das variedades por parte dos coleccionistas, a quen se culpaba en parte da escaseza de moedas que precedera a Lei de 1965.
En 2003, o representante por Indiana Mark Souder propuxo que o expresidente Ronald Reagan, que daquela estaba nos seus derradeiros días por mor do Alzheimer, substituíse a Roosevelt na moeda de dez centavos, afirmando que Reagan era tan emblemático para os conservadores como Roosevelt para os liberais. A esposa de Reagan, Nancy, expresou a súa oposición ao proxecto e asegurou que o seu marido tampouco estaría de acordo con substituír a Roosevelt. Logo do falecemento de Reagan en 2004, renaceu o apoio para o cambio de deseño, aínda que Souder rexeitou seguir adiante coa súa proposta.
Jake Layman
Jake Douglas Layman, nado o 7 de marzo de 1994 en Norwood (Massachusetts), é un xogador de baloncesto profesional estadounidense.
Mito da árbore dos gansos
Fontes e transmisión do mito
" ........ O meu nariz estaba nun lugar axustado e eu debaixo da auga Subbordado pola inundación, afundido profundamente nas ondas do océano, e no mar medrou Cuberto de ondas dende arriba, o meu corpo tocando unha peza de madeira flotante. Tiña espírito vivo, cando saín do abrazo de auga e madeira nunha roupa negra Algúns dos meus adornos eran brancos Entón o aire levantoume, vivo, arriba O vento da auga, despois levoume lonxe sobre o baño da foca. Di como me chamo....." Ao que a resposta anticipada era: The Barnacle Goose (o ganso percebe).
Papa Pío II e John Mandeville
miniatura| A árbore do pato de Duret ([[1590)]] En 1435, Eneas Silvius Bartholomeus (posteriormente Papa Pío II) viaxou a Escocia para animar a Xacobe I a axudar aos franceses na Guerra dos Cen Anos. Pasou varios meses viaxando por Gran Bretaña, e rexistrou esas viaxes no seu libro titulado De Europa. Unha sección do libro está adicada a Escocia e Irlanda. Describiu a Xacobe como "un home enfermizo lastrado por unha barriga gorda". Notou o clima inhóspito de Escocia e "uns pobres semiespidos que estaban pedindo fóra das igrexas (e) foron felices despois de recibir pedras como esmola".
Crese que esta historia do papa Pío II é o primeiro relato rexistrado do mito dos gansos-percebe en Escocia.
Notas
<div class="reflist" style="-moz-column-count: 3; -webkit-column-count: 3; column-count: 3; list-style-type: decimal;"> <references group="" responsive="0">
Castelo de Wartburg
Historia
Wartburg foi a sede dos landgraves de Turinxia ata 1440. thumb|A habitación de Lutero Desde maio de 1521 ata marzo de 1522, Martiño Lutero permaneceu no castelo co nome de Junker Jörg (o Cabaleiro Xurxo), despois de que fora levado alí pola súa seguridade a petición de Frederico o Sabio tras a súa excomuñón polo Papa León X e a súa negativa a retractarse na Dieta de Worms. Foi durante este período cando Lutero traduciu o Novo Testamento do grego antigo ao alemán en só dez semanas. A de Lutero non foi a primeira tradución alemá da Biblia, pero axiña converteuse na máis coñecida e con maior circulación.
Arquitectura
thumb|Mapa de Wartburg: (1) rampla de acceso, (2) reducto, (3) ponte levadiza, (4) Torhaus (barbacana), (5) Ritterhaus (casa do cabaleiro), (6) Bailía e primeiro patio, (7) Margarethengang, (8) Dirnitzlaube, (9) portalón interior, (10) Neue Kemenate, (11) escaleiras, (12) Bergfried, (13) Palas, (14) Ritterbad, (15) Gadem, (16) segundo patio con cisternas (17) ) Torre sur, (18) muro cortina sur, (19) horta, (20) xardín do comandante, (21) Elisabethengang, (22) Hotel en Wartburg
Outras estruturas
O Neue Kemenate (Glorieta nova, 1853–1860) exhibe hoxe os tesouros artísticos da Wartburgsammlung, incluíndo pinturas de Lucas Cranach o Vello e esculturas do taller de Tilman Riemenschneider.
En 1999, a UNESCO engadiu o Castelo de Wartburg á Lista do Patrimonio da Humanidade como "Monumento Destacado do Período feudal na Europa Central", citando os seus "Valores culturais de importancia universal".
Esther Pedrosa
Fóra das pistas
Ademais, traballou como técnica do servizo de Deportes da Universidade de Santiago de Compostela, departamento dirixido polo que é ao mesmo tempo o seu adestrador persoal, Mariano García-Verdugo.
Luís Antônio Corrêa da Costa
Traxectoria
En 1996 formou parte do histórico equipo do Palmeiras que bateu varios récords no fútbol paulista. O equipo, dirixido por Vanderlei Luxemburgo e con xogadores como Cafu, Flávio Conceição, Djalminha, Luizão e Rivaldo, comezou a tempada marcando 13 goles nos dous primeiros partidos do Campionato Paulista, un preludio do que sería a tempada. O conxunto verde completou un campionato para a historia, rematando en primeira posición con 83 puntos (récord aínda non superado), 28 máis que o segundo clasificado, o São Paulo. Marcaron a cifra récord de 102 goles en 30 partidos, 15 deles obra de Müller.
Patrimonio da Humanidade en Kirguizistán
miniatura|180px| [[Ficheiro:Welterbe.svg|55px 70px ]] O Patrimonio da Humanidade da Organización das Nacións Unidas para a Educación, a Ciencia e a Cultura (UNESCO) componse de lugares de importancia para o patrimonio cultural ou natural descritos na Convención do Patrimonio Mundial da UNESCO, estabelecida en 1972. O patrimonio cultural está formado por monumentos (como obras arquitectónicas, esculturas monumentais ou inscricións), grupos de edificios e ruínas (incluíndo sitios arqueolóxicos). As paisaxes naturais (constituídas por formacións físicas e biolóxicas), as formacións xeolóxicas e fisiográficas (incluíndo os hábitats de especies de animais e plantas ameazadas) e os lugares naturais que son importantes dende o punto de vista da ciencia, a conservación ou a beleza natural, defínense como patrimonio natural. Esta é unha lista do Patrimonio da Humanidade en Kirguizistán, especificamente clasificada pola UNESCO e elaborada de acordo con dez criterios principais, cuxos puntos son xulgados por especialistas na área. Kirguizistán ratificou a convención o 3 de xullo de 1995, convertendo os seus lugares en elixíbeis para a súa inclusión na lista.
Jorge Valdano
Adestrador
En 1992 volveu ao fútbol como adestrador, fichando polo Tenerife. Chegou ao banco canario para as xornadas finais da campaña 1991/92, como substituto do seu compatriota Solari, cesado ao estar o equipo ao bordo dos postos de descenso a Segunda. Conseguiu rematar a tempada na 13ª posición e impediu que o Real Madrid lograse o título de liga, gañándolle na última xornada no Heliodoro Rodríguez López. Ao ano seguinte clasificou ao equipo canario para a Copa da UEFA por primeira vez na súa historia, ao acabar na sexta posición. Na súa última tempada en Tenerife, a 1993/94 acadou os oitavos de final da Copa da UEFA, onde foi eliminado pola Juventus de Trappatoni, e as semifinais da Copa do Rei, onde caeu contra o Celta de Vigo.
José Antonio Rivadeneira
Traxectoria
O Seminario de Valladolid débelle grandes reformas e a creación do gabinete de Física e Historia Natural. En 1834 foi nomeado prócer do Reino, pero aproveitando a epidemia do cólera non asistiu ás Cortes e retirouse da política activa á súa diocese. Despois de 25 anos no cargo de bispo de Valladolid, morreu en 1856 no seu bispado. O seu corpo foi soterrado na nave do Santísimo Cristo da catedral de Valladolid.
MD Helicopters MD 600
Deseño e desenvolvemento
O prototipo modificouse ao estándar MD 600N cun motor e unha cola estándar de produción e voou en novembro de 1995, seguido seis meses despois polo primeiro prototipo de produción. A súa certificación chegoi o 15 de maio de 1997, e as entregas comezaron no mes seguinte.
Bosque de Sherwood
miniatura|250x250px| [[Bidueiro|Bidueiros no bosque de Sherwood.]] O bosque de Sherwood (en inglés Sherwood Forest ) é un bosque prómixo da cidade de Edwinstowe, en Nottinghamshire, Inglaterra.
Lithocarpus elegans
Distribución e hábitat
Lithocarpus elegans encóntrase no sur e no sueste de Asia, nunha ampla área que vai desde Nepal, até todo subcontinente indio, a China, Indochina e Malesia.
É característico da zona forestal perennifolia que se encontra até altitudes de entre os 1 800 e os 2 600 m no Himalaia Oriental. En zonas máis baixas habita en zonas de selva tropical húmida até os 1 500 m.
Hugh Edwin Strickland
Traxectoria
En 1845 casou con Catherine Dorcas Maule Jardine, filla de Sir William Jardine. Ela debuxou moitas das ilustracións de Illustrations of Ornithology (Ilustraciones de Ornitoloxía) (1825-43), usando as súas iniciais, CDMS.
En 1855 publicouse o seu Ornithological Synonyms. A súa colección de 6 000 aves consérvase na Universidade de Cambridge desde 1867.
Abreviatura
A abreviatura Strickland emprégase para recoñecer a Hugh Edwin Strickland como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.
John Orna-Ornstein
Traxectoria
A súa carreira profesional comezou en xuño de 1994 no Museo Británico, onde desempeñou diversos labores, entre eles o de conservador no Departamento de Moedas e Medallas, e o de coordinador do traballo nacional do museo e das súas asociacións en Londres.
Marta Abreu Arencibia
Monumento a Marta Abreu
O recordo da protectora dos pobres e da cidade de Santa Clara foi conservado pola cidadanía. O 24 de febreiro de 1924 inaugurouse un monumento na súa honra na Praza Leoncio Vidal da cidade.
Universidad Central Marta Abreu de Las Villas
Na biblioteca desta universidade hai unha colección de libros raros moi valiosa.
Patrimonio da Humanidade en Francia
En 2021, o país tamén inscribiu 33 propiedades na súa lista provisional: 20 cultural, 6 naturais e 7 mixtas. Aquí, de novo, estes activos poden afectar a varias localizacións diferentes, o que leva a preto de 150 localizacións listadas.
Major Oak
Historia
Foi nomeado por primeira vez coa súa denominación actual nunha descrición feita polo maior Hayman Rooke no ano 1790.
Pedro Tomé
Traxectoria
Naceu en Teixeiro, sendo o cuarto dos cinco fillos de Argimira Alonso Nieto e do industrial Pedro Tomé Couceiro, fundador en Trasanquelos da primeira fábrica de queixos e manteiga de Galicia. Comezou a xogar ao fútbol nos Salesianos da Coruña, pasando máis tarde ao Español da mesma cidade.
Benjamin Rush
Medicina
A Medicina nos séculos XVIII e XIX non estaba moi avanzada, e Benjamin Rush apoiou a medicina heroica. Isto incluía cousas como a flebotomía (hoxe sábese que é perigoso) e houbo xente que o criticou por iso.
ISEE 3
Características
ISEE 3 formaba parte do Programa Explorer e foi parte dunha flotilla de tres naves (xunto con ISEE 1 e ISEE 2) para estudar os campos e partículas da magnetosfera terrestre e solar e a súa interacción. As tres naves fixeron medicións en diferentes partes do espazo, das proximidades terrestre ao espazo interplanetario. ISEE 3 foi colocada inicialmente no punto de Lagrange L1 do sistema Terra-Sol nunha órbita de halo. En 1982 modificouse a súa órbita para rematar nunha órbita heliocéntrica e sobrevoar o cometa Giacobini-Zinner o 11 de setembro de 1985, fase durante a cal a nave pasou a renomearse International Cometary Explorer (ICE). Posteriormente estudou o espazo próximo ao cometa Halley, en marzo de 1986.
A nave estabilizábase mediante xiro a 20 r.p.m., co eixo de xiro case perpendicular ao plano da eclíptica. Tiña unha masa de 390 kg e forma Cilíndrica, co corpo cuberto de células solares que producían ata 173 W de potencia.
Rundale
Historia
A práctica do booleying proporcionou unha válvula de seguridade na medida en que permitiu maximizar os recursos humanos dispoñibles. A migración estacional a Escocia e Inglaterra substituíu a este sistema antigo e foi acompañada dunha emigración máis permanente aos Estados Unidos. O booleying aliviou a presión sobre os cultivos en crecemento e proporcionou pastos frescos ao gando mentres que o traballador migratorio aos campos de patacas de Ayrshire ou dos Lothians gañaba ingresos suficientes para permitirlle a el e á súa familia vivir na casa durante a maior parte do ano. A explotación media nas pequenas granxas do condado de Mayo era de só cinco hectáreas, insuficiente para manter unha familia durante máis dunha parte do ano. O booleying menciónase nas Leis Brehon. John O'Donovan do Ordnance Survey (1838) sinalou que a xente posuía casas en dúas cidades, unha das cales era un booley. "É un gran costume entre a xente da illa ter dúas terras urbanas e casas construídas en cada unha das que sacan ocasionalmente co seu gando. As terras urbanas teñen un contrato de arrendamento e unha destas granxas chámase Bouley".
Biblioteca Nacional do Brasil
miniatura|Biblioteca Nacional, Río de Xaneiro A Biblioteca Nacional do Brasil, cuxo nome oficial institucional é Fundación Biblioteca Nacional, é o depositario do patrimonio bibliográfico e documental en Brasil. Ten a súa sede en Río de Xaneiro.
Squid Game
Squid Game (en 오징어게임; Ojingeo Geim) é unha serie de televisión surcoreana de 2021 escrita e dirixida por Hwang Dong-hyuk. A serie, composta de nove episodios, está protagonizada por Lee Jung-jae, Park Hae-soo e Wi Ha-joon, e conta a historia dun grupo de persoas que arriscan as súas vidas nun misterioso xogo de supervivencia cun premio de 45,6 billóns de wons. Estreouse internacionalmente o 17 de setembro de 2021 a través de Netflix.
Biblioteca do Estado Ruso
miniatura|Monumento a Dostoievski, entrada principal ao edificio actual da Biblioteca Estatal da Rusia.
A Biblioteca do Estado Ruso (en ruso: Российская государственная библиотека, trans.: Biblioteca Estatal da Rusia) é a biblioteca nacional de Rusia e está situada en Moscova. Non se debe confundir coa Biblioteca Nacional Rusa, situada en San Petersburgo. É a terceira biblioteca máis grande do mundo en número de libros, con máis de 17 millóns de volumes, e a máis grande do país.
Historia
A biblioteca data de xullo de 1862, cando se abriu como a primeira biblioteca pública en Moscova, no interior do Museo Rumyántsev. Despois da revolución bolxevique, os seus fondos ampliáronse e buscouse un novo espazo para iso. Desde 1925 foi chamada Biblioteca Lenin da URSS, conservando tal apelativo até a caída do réxime soviético en 1991, cando se rebautizou con súa denominación actual. Ocupa diversos edificios dado o gran tamaño das súas coleccións, que inclúen publicacións periódicas (13 millóns), mapas (150.000), partituras musicais e rexistros sonoros (350.000).
Dólar de prata dos prisioneiros de guerra estadounidenses
Deseño
Pola súa banda, o reverso, obra de Edgar Z. Steever, reproduce unha vista esterior do edificio do Museo Nacional dos Prisioneiros de Guerra de Andersonville, Xeorxia.
Produción e comercialización
A lei que autorizou a emisión destas moedas conmemorativas prevía unha tiraxe máxina de 500.000 de exemplares. A moeda produciuse na Casa de Moeda de West Point, onde se cuñaron as pezas estándar, e na Casa da Moeda de Filadelfia, que cuñou as moedas con acabamento especial (proof) e estivo dispoñible para a súa adquisición por parte da poboación desde o 29 de xullo de 2004.
A súa produción foi de 54.893 moedas na súa condición estándar e 224.449 en versión con acabamento proof, o que fai un total de 279.342 exemplares, pouco máis da metade da tiraxe total autorizada.
Cornelius Vermeule
A colección Vermeule
Ademais da súa pola súa traxectoria académica, Vermeule destacou tamén pola súa importante colección numismática e de antigüidades. En ocasións foi considerado un "coleccionista agresivo" e foi acusado de se situar nos límites da legalidade e da ética, por adquirir pezas de procedencia dubidosa, utilizar prácticas ilegais e vincularse a persoas relacionadas co tráfico ilícito.
The Book of Lost Tales
Para a publicación do libro dividiuse o contido en dous volumes: The Book of Lost Tales 1 (1983) e The Book of Lost Tales 2 (1984), mais isto foi simplemente unha división editorial. Ámbolos dous volumes están separados en diversos "contos perdidos".
Parque nacional Etosha
Fauna
O máis abundante é a gacela Antidorcas marsupialis, coñecida como springbok, da cal hai máis de 20 000 exemplares.
Javier Cercas
Estilo e influencias
A narrativa de Cercas caracterízase por facer uso da novela testemuño, en que se mesturan feitos verídicos e ficticios, sen quedar claros os límites dos uns e os outros. Para o escritor, toda novela é autobiográfica, aínda que ademais debe levar unha catarse, unha forma de salvación. Esta forma de ver a literatura, que aplica á estrutura e forma de relatar as súas historias, foi celebrada por moitos, pero tamén xerou algunhas críticas noutros, talles como o escritor Félix de Azúa ou o xornalista Arcadi Espada, quen defenden unha maior nitidez nos límites entre ficción e realidade. As súas obras adoitan estar sobre todo ambientadas en contornas urbanas, abarcar períodos do tempo presente ou do pasado próximo, e posuír un ton amable e en ocasións humorístico.
Carillón
Aínda que é pouco frecuente, ocasionalmente os carillóns foron equipados con órganos de teatro (en lugar das barras metálicas ou dos carillóns máis frecuentemente usados na simulación), como o órgano Christie no Regal Cinema, Marble Arch, en Londres. Un instrumento parecido ao carillón con menos de 23 campás chámase chime.
Características musicais
As campás mal sintonizadas adoitan dar unha impresión "fóra da sintonía" e tamén poden estar en sintonía con eles mesmos. Isto débese ás características infrecuentes harmónicas das campás de fundición, que teñen uns sobresaltos por encima e por baixo da frecuencia fundamental.
The Lays of Beleriand
The Lays of Beleriand, publicado en 1985, é o terceiro volume da serie de libros de 12 volumes de Christopher Tolkien, The History of Middle-earth, nos cales analiza os manuscritos inéditos do seu pai J. R. R. Tolkien.
Ælfwine (Tolkien)
Ælfwine o mariñeiro é un personaxe ficticio presente en varias versións antigas do legendarium de J. R. R. Tolkien. Tolkien concibiu Ælfwine como un anglosaxón que visitou e fixo amizade cos elfos e actuou como a fonte da mitoloxía posterior. Así, na historia marco, Ælfwine é o autor declarado das varias traducións en inglés antigo que aparecen no volume de doce de The History of Middle-earth, editado por Christopher Tolkien.
Jacques Jean Barre
Traxectoria
Xa baixo a II República (1848-1852), en 1848 foi o autor da matriz para unha nova versión do Gran Selo da República Francesa, e tamén do da Asemblea Nacional. Do mesmo xeito, ese mesmo ano foi o encargado do deseño e do gravado dos primeiros selos postais de Francia, coa efixie de Ceres, e posteriormente tamén dos emitidos co busto de Napoleón III (1852-1870), que serían logo impresos na Casa da Moeda de París por Anatole Hulot en 1876.
Pik Botha
Traxectoria
Botha foi alcumado 'Pik' (abreviatura de pikkewyn, afrikáans para 'pingüín') debido á semellanza percibida dun pingüín na súa postura, acentuada cando usaba un traxe.
The History of The Lord of the Rings
Contidos
Os volumes son:
Francina Armengol
Francesca Lluc Armengol Socías, coñecida como Francina Armengol, nada na cidade de Inca, Illas Baleares, o 11 de agosto de 1971, é unha farmacéutica e política mallorquina. Desde 1999 é deputada no Parlamento das Illas Baleares por Mallorca. Desde xullo de 2015 é presidenta do Goberno das Illas Baleares, sendo a primeira muller que o preside na historia das Baleares.
Primeiros anos
Filla de Jaume Armengol Coll, farmacéutico e alcalde de Inca entre 1991 e 1995, licenciouse en Farmacia pola Universidade de Barcelona en 1995. Posteriormente realizou un posgrao en Dermofarmacia e estudou Dereito na Universitat Oberta de Catalunya (UOC). Cando rematou os estudos de Farmacia, traballou na farmacia familiar até 1999.
Carreira política
Durante a súa etapa universitaria en Barcelona, pertenceu ao sindicato de estudantes independentistas Bloc d'Estudiants Independentistes. Militante desde os anos 90 no Partido Socialista de Baleares, de 1997 a 2000 foi Vicesecretaria Xeral da Federación Socialista de Mallorca e da Secretaría da Muller do PSIB - PSOE (1997-2000).
No ano 2000 foi elixida secretaria xeral da Federación Socialista de Mallorca e reelixida nos congresos de 2004 e 2008.
Péter Lékó
Péter Lékó (en serbio: Петер Леко); nado en Subotica o 8 de setembro de 1979, é un xogador e gran mestre do xadrez húngaro.
Traxectoria
Acadou a súa máxima puntuación Elo (2763) na clasificación da FIDE en abril de 2005, na que foi cuarto na xeral ademais de número un en Hungría.
En 1999, Lékó estivo na clasificación dos dez mellores xogadores do mundo.
Criptocromo
Os criptocromos son unha clase de flavoproteínas sensibles á luz azul, que se encontran en plantas e animais. Os criptocromos están implicados nos ritmos circadianos das plantas e animais e posiblemente tamén na percepción dos campos magnéticos en varias especies. O nome criptocromo (do grego κρυπτός χρώμα, 'cor oculta') foi proposto como unha palabra composta que combinaba a natureza críptica do fotorreceptor, e o nome dos organismos criptogámicos nos cales se están realizando moitos estudos sobre a luz azul.
Péter Lékó
Vida persoal
É vexetariano. Está casado con Sofia Petrosian, filla do gran mestre armenio Aršak Petrosyan. En abril de 2018 comezou a ser o adestrador do mozo xogador alemán Vincent Keymer. Desde 1998 mantivo unha relación de amizade con Bobby Fischer até o falecemento deste, da que non acostuma falar por petición do estadounidense.
Exemplo de xogo
O oitavo partido do Kramnik-Lékó 2004 ilustra un ataque de corte exitoso.
Criptocromo
Descubrimento
Aínda que Charles Darwin foi o primeiro que documentou a resposta das plantas á luz azul na década de 1880, ata cen anos máis tarde non se conseguiu empezar a identificar o pigmento responsable. En 1980, descubriuse que o xene HY4 da planta Arabidopsis thaliana era necesario para que dita planta tivese sensibilidade á luz azul e, cando o xene foi secuenciado en 1993, viuse que tiña unha alta homoloxía de secuencia coa fotoliase, un encima reparador do ADN activado pola luz azul. En 1995, estaba claro que os produtos do xene HY4 e os seus dous homólogos humanos non presentaban actividade de fotoliase e, ao contrario, eran unha nova clase de fotorreceptores da luz azul que se hipotetizaba que eran fotopigmentos circadianos. En 1996 identificáronse homólogos de Cry en Drosophila e en 1998 no rato.
Captación da luz
Malia o moito que se ten investigado sobre a cuestión da fotorrecepción e fototransdución dos criptocromos en Drosophila e Arabidopsis thaliana os coñecementos que se teñen dela aínda son incompletos. Os criptocromos posúen dous cromóforos: pterina (en forma de ácido 5,10-meteniltetrahidrofólico (MTHF)) e flavina (en forma de FAD). Ambos os dous poden absorber un fotón, e en Arabidopsis, a pterina parece absorber a unha lonxitude de onda de 380 nm e a flavina a 450 nm. Estudos pasados apoiaron un modelo polo cal a enerxía capturada pola pterina se transfería á flavina. Con este modelo de fototransdución, o FAD sería entón reducido a FADH, o cal probablemente media a fosforilación dun certo dominio nos criptocromos. Isto podería desencadear unha cadea de transdución de sinais, que posiblemente afecta á regulación xénica no núcleo celular.
Nas esponxas, os citocromos receptores de luz azul tamén se expresan. A maioría dos ollos dos animais utilizan proteínas opsinas fotosensibles expresadas en neuronas para comunicar información do ambiente luminoso ao sistema nervioso, mentres que as larvas de esponxa usan unha especie de ollos simples anulares pigmentados para orientar a súa natación fototáctica. Porén, a pesar de posuír moitos outros receptores acoplados á proteína G (GPCRs), o xenoma completamente secuenciado de Amphimedon queenslandica, unha demosponxa, aparentemente carece dun xene para un pigmento opsina sensible á luz, o que suxire que nos ollos exclusivos da larva desta esponxa podería ter evolucionado un novo mecanismo de detección da luz. As investigacións realizadas utilizando sondas de ARN indicaron que un dos dous criptocromos, o Aq-Cry2, producíase preto das células do ollo simple da larva da esponxa. O Aq-Cry2 carece de actividade de fotoliase e contén un cofactor baseado na flavina que é responsable das lonxitudes de onda de luz que tamén son as mediadoras do comportamento fótico larvario. Definido como un clado de opsina de GPCR, posúe unha lisina conservada que é esencial para a función da opsina. Igual que outras esponxas, A. queenslandica carece de sistema nervioso. Isto indica que os ollos da esponxa sen opsina utilizan o criptocromo, xunto con outras proteínas, para dirixiren ou actuaren no comportamento fototáctico mediado polo ollo.
Ritmos circadianos
Os mutantes Cry teñen os seus ritmos circadianos alterados, o que mostra que Cry afecta ao marcapasos circadiano. As Drosophila co Cry mutado presentan poucos ou ningúns ciclos (de aumento ou diminución) do ARNm. Unha mutación puntual en cryb, que é necesaria paa a asociación coa flavina na proteína CRY, ten como resultado a falta dos ciclos das proteínas PER ou TIM en escuridade constante ou en probas con luz-escuridade. Ademais, os ratos que carecen dos xenes Cry1 ou Cry2 mostran os períodos e que corren libremente alterados diferencialmente, pero aínda son quen de fotosincronizarse]. Porén, os ratos que carecen tanto de Cry1 como Cry2 son arrítmicos en condicións de luz-escuridade como en escuridade constante e sempre teñen niveis altos de ARNm de [[PER1|Per1. Estes resultados indican que os crfispocromos xogan un papel fotorreceptivo, así como actúan como reguladores negativos da expresión do xene Per en ratos.
En Drosophila
En Drosophila, o criptocromo funciona como un fotorreceptor de luz azul. A exposición á luz azul induce unha conformación similar á dos sempre activos mutantes CRY cunha deleción C-terminal (CRYΔ). A vida media desta conformación é de 15 minutos na escuridade e facilita a unión de CRY a outros produtos xénicos do reloxo, PER e TIM, de maneira dependente da luz. Unha vez que dTIM se uniu a dCRY, queda destinado á degradación polo sistema da ubiquitina-proteasoma.
En mamíferos
O criptocromo é un dos catro grupos de proteínas/xenes reloxo en mamíferos que xera un bucle de retroalimentación negativa de transcrición-tradución (TTFL), xunto cons xenes Period (PER), CLOCK e BMAL1. Neste bucle, as proteínas CLOCK e BMAL1 son activadores transcricionais, que xuntos se unen aos promotores dos xenes Cry e Per e activan a súa transcrición. As proteínas CRY e PER únense despois entre si, entran no núcleo e inhiben a transcrición activada por CLOCK e BMAL1.
José Campelo
Traducida del latín al castellano por el R. P. Fr. Manuel Suárez (†) de la Orden de los Frailes Menores
Zaire
Historia
O nome Zaire e os símbolos nacionais mantivéronse até 1997, cando ao final da primeira guerra do Congo, o goberno de Mobutu foi derrocado e este fuxiu do país, buscando o exilio en Marrocos. Tras este movemento, a guerrilla e opositor, Laurent-Désiré Kabila, asumiu a presidencia e recuperou o nome anterior do país, República Democrática do Congo, que se mantivo dende entón.
Alisma plantago-aquatica
Descrición
É unha planta herbácea perenne que alcanza 10-100 cm de lonxitude cunha raíz fibrosa e bulbosa con varias follas basais de 15-30 cm de lonxitude formando unha roseta, estas son oblongas ou lanceoladas, subcordadas na base con peciolos longos e acanalados parecidos aos do xénero Plantago. O talo floral é triangular e alcanza un metro de altura, xorden directamente da raíz e terminan nunha inflorescencia con pequenas e numerosas flores brancas ou rosadas que se dispoñen nunha panícula piramidal laxa, formando aneis ou feixes ao redor do talo. A corola ten tres pétalos e o cáliz tres sépalos. O froito é un aquenio cunha semente.
Morgoth's Ring
Morgoth's Ring, publicado en 1993, é o décimo volume da serie de libros de 12 volumes de Christopher Tolkien, The History of Middle-earth, nos cales analiza os manuscritos inéditos do seu pai J. R. R. Tolkien.
Vilosidade intestinal
Función
As vilosidades están especializadas na absorción no intestino delgado, xa que teñen unha parede fina dunha soa célula de grosor, o que permite unha curta distancia de difusión. Teñen tamén un rico rego sanguíneo para manter un gradiente de concentración.
José Jané
Traxectoria
En 1931 naceu seu fillo José Jané Fernández, e acompañou a cantantes como o tenor galego José Vales ou a soprano arxentina Aida Arce. Un dos seu alumnos destacados nesa época foi o barítono Jesús Paniagua Castro. En 1937 tomou a dirección da Schola Cantorum da Agrupación Martín Codax.
Trala morte do compositor e profesor de música dos Xesuítas de Vigo José Iglesias Sánchez pasa a ocupar ese posto.
Dilly Dally
Dilly Dally é unha banda canadense de grunge e rock alternativo procedente de Toronto. O grupo está formado por Enda Monks (guitarra rítmica e voces), Liz Ball (guitarra solista), Annie Jane Marie (baixo) e Benjamin Reinhartz (batería).
Josep Laporte
Josep Laporte i Salas, nado en Reus, Baix Camp o 18 de marzo de 1922, e finado en Barcelona o 15 de febreiro de 2005, foi un político e profesor de farmacoloxía catalán.
Basiliscus
Trátase de lagartos similares ás iguanas, pero de aspecto máis áxil e moi esvelto, e en xeral, de proporcións máis reducidas. Diferéncianse ademais por ter unha ou dúas cristas normalmente unha sobre a cabeza ou outra, de maior tamaño, sobre o dorso (podendo chegar até unha cuarta parte da súa cola). A súa alimentación tamén é máis ecléctica, consumindo gran variedade de alimentos. De temperamento nervioso e acelerado, estes lagartos son coñecidos pola súa capacidade para correr sobre a auga, grazas a que se moven a unha velocidade extraordinaria.
Taxonomía e etimoloxía
Tanto o nome xenérico, Basiliscus, como o nome común, "basilisco", derivan do grego basilískos (βασιλίσκος) que significa "pequeno rei". O epíteto específico, vittatus, que en latín significa "raiado", deuse na décima edición de Carl Linnaeus de Systema Naturae oficial.
Mobilidade sobre a auga
Debido a esta habilidade, dicíase que tiña poderes sobrenaturais. En Ecuador coñéceselles como piandes e en Colombia como pasarroyos (pasa-arroyos = pasa-regatos).
Jakub Schikaneder
Jakub (ou Jakob ) Schikaneder, nado o 27 de febreiro de 1855 en Praga e finado o 15 de novembro de 1924 en Praga, foi un pintor bohemio (imperio austro-húngaro).
Concha Méndez
Guerra Civil e exilio
Concha seguiu publicando poemas na revista Hora de España, onde publicou en 1938 o seu prólogo de El Solitario (Nacimiento). As dúas entregas ou actos seguintes publicáronse na Habana en 1941 e en México en 1945. En 1944 publicou Villancicos de Navidad e Sombras y sueños. De 1944 a 1979 deixou de publicar, aínda que en 1976 editouse unha Antología poética. En 1979 apareceu o seu último libro, o poemario Vida o río. Malia realizar tres viaxes puntuais a Madrid a partir de 1966, continuou residindo en México até o seu falecemento en 1986.
Autobiografía
Semella que Concha Méndez autocensurou algunhas pasaxes da súa vida á hora de narrar as súas memorias. Trata de forma esquiva feitos como as súas relacións sentimentais. En lugar de narrar con precisión a súa vida, preferiu expresala como unha serie de anécdotas, coa poesía e as viaxes coma alicerces fundamentais. Conta como de nena soñaba con ser capitá de barco, unha idea non moi ben acollida pola súa familia, e na súa mocidade alcanza a emancipación viaxando. A autora conclúe a obra cunha reflexión sobre as decisións tomadas.
Bones (rapeiro)
Estilo musical e influencias
O'Connor raramente fala das súas influencias musicais, aínda que durante as entrevistas mencionou a Marvin Gaye, Earth Wind and Fire, Bootsy Collins, Stevie Nicks e Joni Mitchell como influencias. Ao longo dos anos da súa carreira musical, O'Connor axudou ao hip hop underground a desenvolverse en novos estilos e foi sinalado como "un dos artistas underground máis influentes da era de Internet".
Álbums
Coma Th@ Kid:
EPs
Coma Th@ Kid:
Espazos protexidos de Portugal
Parque natural
Son áreas que se caracterizas por conter paisaxes naturais, seminaturais e humanizadas, de interese nacional. Enténdense como exemplos de integración harmoniosa da actividade humana e da natureza e que conserva biomas ou rexións de interese.
Reserva natural
250px|thumb|Reserva Natural das [[Berlengas]] Son zonas limitadas onde se procura evitar calquera alteración dos ecosistemas tal que afecten ao seu estado. O territorio das reservas naturais destínanse, regulandoos, á protección e conservación da flora e fauna e os seus hábitats, así como as paisaxes.
Patrimonio nacional (filme)
Patrimonio nacional é un filme español de 1981 dirixido por Luis García Berlanga. Estreouse no Festival Internacional de Cinema de Cannes de 1981. O filme foi escollido como candidato de España para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 54ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Samora Machel
Despois da independencia
Cando Mozambique obtivo a súa independencia de Portugal en 1975, Machel asumiu o cargo de Presidente. Baixo a súa presidencia, Mozambique converteuse nun estado socialista de partido único con estreitos lazos coa URSS, a República Popular Chinesa e a República Democrática Alemá. Tamén mantivo contactos con países occidentais. En 1985, Machel realizou unha visita de estado aos Estados Unidos, onde foi recibido polo presidente estadounidense Ronald Reagan na Casa Branca. A reunión tivo lugar por consello do vicepresidente George HW Bush e contra o desexo do director da CIA William J. Casey.
Falecemento e causa da morte
A Comisión Margo chegou á conclusión de que o accidente aéreo non foi provocado por sabotaxe ou influencias externas, senón que o piloto elixira unha altitude demasiado baixa e non se fixo caso do sinal de alerta correspondente. O grupo de investigación soviético referiuse a un xiro de 37 graos da aeronave cara á dereita en dirección ao terreo montañoso e sospeitou dun falso sinal terrestre, en base ao cal a tripulación da cabina debeu asumir que a zona era plana. A Comisión Margo interpretou este cambio no rumbo de voo como unha desorientación nun sinal VOR que puido vir do aeroporto de Matsapha en Suazilandia (é dicir, non procedente da dirección de Maputo). Ademais de Machel, outras 34 persoas morreron neste accidente aéreo, entre elas os embaixadores do Zaire e Zambia en Mozambique e catro tripulantes soviéticos. Sobreviviron nove persoas.
Flavoproteína
As flavoproteínas como encimas
O nucleótido de flavina na maioría das flavoproteínas está unido fortemente á proteína, e nalgunhas encimas, tales como a succinato deshidroxenase, está unida covalentemente. Estes coencimas fortemente unidos denomínanse propiamente grupos prostéticos. Non trasfiren electróns difundindo desde un encima a outro; en lugar diso, proporcionan un medio polo cal a flavoproteína pode reter temporalmente electróns mentres cataliza a trasferencia de electróns desde un substrato reducido a un aceptor de electróns.
Estrella Couso do Baño
Traxectoria
Ante as dúbidas de que se tratase dunha enfermidade mental e non dunha posesión, as autoridades civís interviñeron para favorecer que se suspendese o exorcismo. A nena foi traslada ao Hospital da Caridade da Coruña, onde evolucionou favorablemente e os médicos chegaron á conclusión de que se trataba dun caso de epilepsia.
O suceso mostra o conflito entre as crenzas relixiosas e a ciencia, e por extensión os conflitos entre o poder civil e o poder relixioso. Seis anos antes fora xulgado Manuel Blanco Romasanta, coñecido como o lobishome de Allariz. A mediados do XIX existía tamén unha gran tensión entre as tendencias liberais e a confianza na ciencia que caracterizaban o pensamento burgués e as ideas políticas reaccionarias que seguían conformando o pensamento de amplos sectores da Igrexa.
Lei da Moeda de 1792 (Estados Unidos)
A Casa da Moeda
miniatura|Primeira sede da [[Casa da Moeda de Filadelfia (US Mint), inaugurada en 1792.]] A Lei da Moeda de 1792 determina que a Casa da Moeda dos Estados Unidos tería que estar situada onde estivese a sede do Goberno, que naquel momento era Filadelfia. Os cinco postos directivos que se prevían na súa creación eran o de director da casa da moeda, gravador xefe, ensaiador, xefe de cuñaxe e tesoureiro. A lei permitía que unha soa persoa puidese desempeñar as funcións de cuñador xefe e de gravador.
O primeiro director da Casa da Moeda foi David Rittenhouse, nomeado o 13 de abril de 1792.
Deseño das moedas
miniatura|180x180px|5 [[Dólar estadounidense|dólares (Half Eagle) de 1795.]]
Big data
Crítica
O big data foi criticado por diferentes motivos. Unha crítica destacada é a crecente vixilancia para recoller datos, que ten lugar de moitas formas novas. Edward Snowden revelou como a Axencia Estadounidense de Seguridade Nacional (NSA) usa tecnoloxía dixital para espiar persoas de todo o mundo. Outras críticas destacadas é a privacidade dos datos, que trata sobre o risco de filtración de datos persoais sensibles porque non están o suficientemente protexidos. miniatura|[[Amparo Alonso Betanzos|Amparo Alonso antes da súa participación no encontro Big Data Coruña de 2017]] Unha crítica máis fundamental do big data é que só porque sexa máis grande, non é automaticamente mellor. A calidade dos datos aínda ten que ser controlada. Tamén se indica que a análise de datos só pode preguntar "que" está a pasar, pero non "por que" está a suceder.
David W. Lange
Traxectoria
Ademais, Lange foi deseñador de medallas conmemorativas para a Liberty Numismatic Society (1987-1990).
En 2018, o Gremio Literario Numismático concedeulle a súa máis alta honra, o premio Clemy. En 2021 foi incluído pola revista Coin World na lista das persoas máis influentes da numismática no período 1960-2020.
Vida persoal
O 18 de agosto de 2001 casou con Alba Iris Acosta, de quen se divorciou en 2012.
David Walter Lange finou en Bradenton, Florida, o 16 de xaneiro de 2023, como consecuencia do cancro que padecía nos tres últimos anos.
Pintura da Roma Antiga
Segundo Estilo
A fase tardía do Segundo Estilo, a partir do c. 40-30 a.C. avanza cara a unha simplificación, evitando a ostentación do luxo en favor de ambientes máis sobrios, adaptándose á austeridade do goberno de Augusto, non sen a protesta dalgúns como Vitruvio, que lamentou a substitución da sólida arquitectura anterior por modelos máis lixeiros, que incorporan figuras animais, vexetais e humanas, xunto con arabescos, contornos e adornos de carácter abstracto, miniaturizado e fantasioso, que suxiren influencia oriental. Os frescos da Vila da Farnesina e Vila de Livia en Roma figuran entre os últimos exemplos do segundo estilo, xa en transición á seguinte fase. centro|miniatura|750x750px| Iniciación ao culto de [[Deméter, fresco da Vila dos Misterios, Pompeia ]]
Materiais e técnicas
Se o artista empregaba a verdadeira técnica do fresco, cando o pigmento se aplicaba directamente sobre unha base de xeso fresco, as cores estaban limitadas pola reacción química dos materiais entre si. Deste xeito, só se podían usar catro tons con seguridade - amarelo, negro, branco e vermello, un patrón que fora consagrados polos gregos - que eran permanentes, mentres que outras cores tiñan unha durabilidade incerta. Aínda así, Vitruvio ensinou a engadir cores extra despois do secado pintando esmalte na base do fresco. Plinio, por outra banda, informou detalladamente de varias formas de obter unha ampla gama de gradacións empregando só as catro cores básicas mediante o uso de veladuras sucesivas con tons diferentes. Pero permanecen varios aspectos da técnica da pintura mural romana que aínda non se desvelaron.
David Bennent
David Bennent é un actor suízo nado o 9 de setembro de 1966 en Lausana, no cantón de Vaud.
Graf
Historia
Desde agosto de 1919, en Alemaña, Graf e todos os outros títulos pasaron a ser considerados parte integrante do sobrenome dos titulares e dos seus descendentes que aínda residían no país. O título condal Graf tamén era utilizado entón por falantes do alemán (tanto como lingua oficial como vernácula) en Austria e noutras terras dominadas polos Habsburgo (como Hungría e as terras eslavas), en Liechtenstein e boa parte de Suíza.
San Miguel de Lillo
Decoración escultórica
Toda a decoración escultórica en xambas, basas e capiteis denota unha forte influencia bizantina, oriental e incluso lombarda, presentando un certo encanto primitivista e antinaturalista.
Australopithecino
O australopitecino ou Australopithecino pode referirse a dous homínidos bípedes relacionados, agora extintos:
O termo tamén pode incluír aos Ardipithecus, que segundo unha investigación da Universidade de Indiana, sería o primeiro homínido bípede (o Ardipithecus ramidus).
De Havilland Sea Vixen
O Sea Vixen ten a distinción de ser o primeiro avión de combate bipraza británico en acadar velocidade supersónica, aínda que non en voonivelado. Operando dende portaavións británicos, usouse en combate sobre Tanganica e sobre Iemen durante a Emerxencia de Adén. En 1972 o the Sea Vixen retirouse en favor do interceptor estadounidense McDonnell Douglas Phantom FG.1. Dende o ano 2017 non hai ningún Sea Vixen en voo.
Orixes
En xaneiro de 1947 o Ministerio do Aire británico publicou as especificacións N.40/46 e F.44/46 para cazas nocturnos semellantes que equipasen a Fleet Air Arm (FAA) e a Royal Air Force (RAF). de Havilland enviou a súa proposta do DH 110 aos dous servizos. Como se enviou inicialmente a versión para a RAF tiña motores Metrovick F.9, aínda que estes serían ao pouco tempo coñecidos como Armstrong Siddeley Sapphire cando Metrovick vendeu a súa división de motores.
Lingua yugambeh
miniatura|Falante de yugambeh, [[Shaun Davies (activista)|Shaun Davies.]] O yugambeh (ou mibanah, que provén de mibanah gulgunmm, "lingua de homes" ou "son de aguias") é unha lingua aborixe australiana falada polo pobo yugambeh que habita en South-East Queensland, entre a conca do río Logan e o río Tweed River, limitando ao leste co océano Pacífico (incluíndo a illa South Stradbroke) e ao oeste coa cordilleira Teviot Range.
Mage 2
Mage 2 é a denominación do motor foguete do usado como última etapa dos Ariane 2 e Ariane 3.
Biblioteca Nacional da Ajuda
Historia
Administrada pola Casa Real até á proclamação da República, os seus bibliotecarios foron Alexandre Herculano (1839-1877), Magalhães Coutinho (1877-1895) e Ramalho Ortigão (1895-1911). Tras a Proclamação da República o 1º director nomeado foi Jordão de Freitas (1918-1936).
Modelo de linguaxe de grande escala
Arquitectura e adestramento
Os primeiros MLL foron adestrados en corpus con miles de millóns de palabras. A versión inicial de ChatGPT foi adestrada en 2018 en BookCorpus, que consta de 985 millóns de palabras. Nese mesmo ano, BERT formouse nunha combinación de BookCorpus e a Wikipedia en inglés, cun total de 3.300 millóns de palabras. Nos anos posteriores, os corpus de formación para MLL aumentaron en ordes de magnitude, chegando a centos de miles de millóns ou billóns de tokens.
Badaladas a medianoite
Badaladas a medianoite (en Falstaff (Chimes at Midnight)) é un filme hispano-suízo de 1966 dirixido e protagonizado por Orson Welles. Estreouse nos Estados Unidos baixo o título Chimes at Midnight e na maior parte de Europa como Falstaff. A trama da película céntrase no personaxe recorrente de William Shakespeare Sir John Falstaff e na relación pai-fillo que mantén co Príncipe Hal, quen debe escoller entre a lealdade ao seu pai, o rei Henrique IV, ou Falstaff.
Michelozzo
Vida persoal
Michelozzo casou con Francesca, filla de Piero di Ambrogio Galligari, a finais de xaneiro ou febreiro de 1441. No momento do seu matrimonio, ela tiña 20 anos, e el 45. O dote de Francesca foi de 425 floríns, que se pode considerar media para unha familia de bastante relevancia da época. O tamaño do dote, indica un aumento considerable na posición social de Michelozzo.
Tanatose
Defensiva
Para propósitos defensivos, a tanatose depende de que o perseguidor perda a súa actitude de resposta perante a vítima, xa que moitos predadores só capturan presas vivas.
Formigas Solenopsis
Nas colonias de formigas Solenopsis as obreiras novas utilizan a inmobilidade tónica para evitar conflitos con formigas competidoras. Na especie Solenopsis invicta, a tendencia a realizar a tanatose decrece coa idade; as máis vellas elixen loitar coas obreiras de colonias veciñas. Usando a inmobilidade tónica para evitar conflitos, as formigas novas eran catro veces máis capaces de sobrevivir a un ataque en comparación con outras máis vellas, malia seren máis vulnerables polo exoesqueleto máis mol que teñen.
Arañas
Durante a entrega de agasallos nupciais dalgunhas arañas incorporan a tanatose á exhibición de apareamento. Un estudo de 2008 demostrou que os machos de Pisaura mirabilis que exhibían tanatose tiñan máis probabilidades de copular coas femias e por máis tempo.
Patos
A inmobilidade tónica observouse en moitas especies de parrulos como unha efectiva resposta antipredadores. Un estudo feito por Sargeant e Eberhardt (1975) determinou que os patos que finxían estar mortas tiñan unha maior posibilidade de sobrevivir a un ataque dun raposo que os que intentaban resistir e loitar. Malia estaren inmóbiles, os patos permanecían conscientes e estaban atentos ás oportunidades de escapar. Aínda que os investigadores concluíron que a inmobilidade tónica era unha resposta efectiva antipredadores, concordan en que non sería útil contra predadores que matan ou lesionan mortalmente a presa en canto a capturan.
Coellos
Un estudo máis recente sobre os coellos europeos monitorizou a súa frecuencia cardíaca durante a inmobilidade tónica e atopou varios cambios fisiolóxicos co sistema cardiovascular durante este estado, incluíndo unha diminución na frecuencia cardíaca.