cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vajiravudh
Primeiras reformas
Vajiravudh reformou o sistema de administración territorial do monthon, establecendo os "paks" (ภาค:) ou "rexións" sobre os monthons. Cada pak estaba gobernado por un uparaja (vicerrei) directamente responsable diante o rei, e que supervisaba os intendentes dos monthons na rexión— concentrando así os poderes administrativos locais nas súas mans—. En 1912 produciuse un intento de golpe de Estado realizado por elementos radicais do exército que querían a redacción dunha contitución, animados pola caída da dinastía Qing na China. Planeado para o 1 de abril non se efectuou ao deterse aos líderes da insurección. Sentenciados a morte ou a cadea perpetua, o rei indultounos en 1924. dereita|miniatura|A Forza Expedicionaria Siamesa coa nova bandeira tricolor en [[París, 1919.]]
Escritor
Tamén foi un dos primeiros en presentar historias de misterio e detectives ao xeito occidental, traduciu as novelas de Hercule Poirot de Agatha Christie e creou o personaxe do detective "Nai Thong-In" (นักสืบนายทองอิน: ) utilizando o modelo creado por Arthur Conan Doyle con Sherlock Holmes. Tamén traduciu The Golden Scorpion de Sax Rohmer.
Unidad Comunera Castellana
Aínda que UNCC nunca se disolveu oficialmente, dende a creación de Tierra Comunera a súa actividade foi diminuíndo ao tomar TC o seu relevo. Algúns dos fundadores de Unidad Comunera Castellana logo tomaron outros rumbos políticos. José Antonio Mata presentouse ás eleccións autonómicas de 1987 polo Partido Autonómico Nacionalista de Castilla y León (PANCAL) encabezando a candidatura pola provincia de Palencia. José María Valladolid foi un dos fundadores en 1990 de Unidad Palentina, un dos partidos que despois formarían Unidad Regionalista de Castilla y León (URCL). En 1992, o último grupúsculo de UNCC participou na creación de Unidad Regionalista de Castilla y León, se ben non se integrou finalmente nesa formación. Pola súa banda Juan Bautista Martín de la Torre foi candidato de Tierra Comunera nas eleccións xerais de 1993, pasando así a formar parte a Unidad Comunera Castellana do partido Tierra Comunera.
Comesaña
O topónimo galego Comesaña (do latín, sobre o tema prerromano ) pode referirse a:
As armas do apelido son, en campo de azur, unha muralla de ouro, almeada e mazoada de sable, ou ben en campo de ouro, unha montaña, de sinople.
-245
Véxase tamén
Historia ano a ano
Higinio Fernández de la Vega Pasarín
Traxectoria
Fillo de José Fernández de la Vega e irmán de Wenceslao Fernández de la Vega Pasarín. Cursou o bacharelato no Instituto de Lugo e estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela, onde se licenciou en 1886. Colaborou en El Regional e El Norte de Galicia. Exerceu a avogacía en Castroverde, onde foi xuíz municipal. E 1889 pasou a administrador de Rendas pública de Ribadeo. En 1895 ingresou no corpo de notarios, e foi notario no concello de Friol. Baixo o pseudónimo de Pepe das Festas ou ben coa súa sinatura, publicou múltiples poemas en A Monteira e outras publicacións.
Yukimura Sanada
Batalla de Sekigahara e exilio
Existen cartas de Yukimura da súa época en Kudoyama, escritas ao seu irmán ou a serventes da familia. Entre outras cousas, dicía que estaba aprendendo a gozar do renga, se ben era complicado xa que el comezara tarde. O seu pai Masayuki morrera en Kudoyama en 1611.
Cerco de verán (1615)
O sétimo día do quinto mes (3 de xuño) tivo lugar unha das batallas máis dramáticas e feroces, a batalla de Tennô-ji (天王寺). Despois da airosa retirada ao Castelo de Ôsaka, Yukimura atopouse cunha forza masiva de 150.000 preparando o asalto final ao castelo. Como as unidades de Ieyasu aínda estaban mudando de formación, os soldados de Toyotomi lanzaron unha ofensiva desesperada cunha forza de, aproximadamente, entre 54.000 a 60.000 que esperaban toparse cos homes de Tokugawa coa garda baixa. Como a vangarda do flanco esquerdo de Tokugawa baixo as ordes de Matsudaira Tadanao partiu ás súas posicións, as unidades de Yukimura cargaron dende Chausuyama (茶臼山) e loitaron con destemperanza co continxente de Mori Katsunaga. Como a liña de Matsudaira comezou a derrubarse, o exército personal de Ieyasu irrompeu para apoiar a Matsudaira, Yukimura viu a súa oportunidade para arrasar o centro. Se era capaz de manter ocupado ao centro da forza de Tokugawa suficiente tempo, Hideyori podería saír do castelo e liderar un exército que cargara contra o flanco desprotexido de Tokugawa, o exército de Toyotomi podería, quizais, ter unha oportunidade de vitoria. Por conseguinte, Yukimura enviou ao seu fillo, Sanada Daisuke, de volta ao castelo para instar a Hideyori a aproveitar o momento e saír. Mais Hideyori tardou demasiado. Como a batalla se propagaba en torno a el, Yukimura, agotado, colapsou. Nishio Nizaemon, un samurai de Tokugawa, recoñeceu a Yukimura e retouno. Incapaz de recobrar a forza suficiente para combater, Yukimura admitiu quen era e sacou o seu helmo. Segundos máis tarde, a súa vida chegou a unha abrupta fin.
Lendas e representación popular
Outro mito di que el logrou asasinar a Ieyasu, pero o Ogoshō foi reemplazado por un kagemusha chamado Ogasawara Hidemasa aos ollos do mundo. O mito é unha testemuña do actual respecto que os xaponeses teñen polas habilidades de Yukimura como comandante militar.
Cultura popular
É un personaxe utilizábel en:
Dublin Metropolitan Police
A Dublin Metropolitan Police (DMP) (en galego Policía Metropolitana de Dublín) foron as forzas de policía de Dublín entre 1836 e 1925, cando reconvertidas na nova Garda Síochána. Tiña unha estrutura e organización similar á Metropolitan Police Service. O seu recrutamento ata 1921 foi esencialmente protestante.
Calícrates
Traxectoria
Unha inscrición identifícao como o arquitecto do Templo de Atenea Nike na Acrópole de Atenas.
Outra inscrición identifica a Calícrates como un dos arquitectos do recinto amurallado clásico da Acrópole, e Plutarco di que foi contratado para construír a metade dos Muros Longos, que unían Atenas e O Pireo.
Na súa honra, foi nomeado o cráter Calícrates na superficie do planeta Mercurio
Bush Tetras
Historia
Place apareceu nalgunha películas de Vivienne Dick, coprotagonizadas con Lydia Lunch e outros músicos da florecente comunidade musical de Nova York de finais dos 70 e principios dos 80. Esas aparicións axudaron a que a banda coseguise unha prominente posición na escena da cidade nos comezos dos 80. O movemento post-punk revival dos anos 2000 en Nova York acompañouse dun rexurdimento do interese por ese período, coa influencia de Bush Tetras presente en moitas bandas desa escena.
O grupo conseguiu dous éxitos dance nos Estados Unidos nos primeiros anos 80 ("Too Many Creeps" que chegou ao número 57 en 1981, e "Can't Be Funky/Cowboys in Africa" que acadou o 32 en 1982), antes da súa separación inicial.
Sley uniuse posteriormente con Ivan Julian de Richard Hell and the Voidoids para formar Lovelies. Xuntos editaron un percusivo álbum post-punk en 1988, Mad Orphan (109 Records). En 2008 formou Command V con Pat Irwin de The Raybeats e B-52s, e Rachel Dengiz. A banda publicou un álbum auto-titulado no ano 2012 a través de Mush Records. O batería Dee Pop tocou e gravou con distintos grupos de jazz ou de rok despois da separación de Bush Tetras.
Claudette Colbert
Traxectoria
En 1928 asinou un contrato con Paramount Pictures, participando en películas con Maurice Chevalier, Fredric March ou Ginger Rogers. En 1934 gañou o Óscar á mellor actriz por It Happened One Night, de Frank Capra. Catro anos máis tarde era a actriz mellor pagada de Hollywood.
Mar de Xava
Xeografía
Ao noroeste, o estreito de Karimata (entre as illas de Borneo e Belitung) conéctao co mar da China Meridional; ao sur, o estreito de Sunda (entre as illas de Xava e Sumatra) comunícao co Índico; ao nordés, o estreito de Macasar (entre a illa de Borneo e as Célebes), co mar de Célebes; e ao leste, comunica co mar de Flores e o mar de Balí.
God Forbid
Historia
No 2009 comezaron unha xira por Europa chamada There Goes the Neighborhood encabezada por Ill Niño e xunto a Exilia, sendo un dos concertos da xira en Vigo o 13 de marzo.
Los Limones
Traxectoria
Un ano máis tarde gravan Donde acaba el mar. As cancións Trenes sin destino e No le digas convértense en referente da música máis comercial do momento e escóitanse continuamente en emisoras de radio e discotecas.
No 2009 compoñen Chegou o Momento para a campaña electoral do candidato do Partido Popular de Galicia, Alberto Núñez Feijóo, á Presidencia da Xunta de Galicia.
Kisamor
Traxectoria
Nada en Örebro, na parroquia de Hardemo, como a cuarta filla dun matrimonio de labregos: Johan Johansson e Kerstin Nilsdotter. Seu pai era ademais curandeiro, polo que tivo un desexo temperán de seguir na profesión do seu pai. Traballou como curandeira de forma esporádica dende os trece anos ata que o pai forzou o seu casamento co labrador Anders Olsson en decembro de 1807.
Nuevo Emden
A viaxe do Novo Emden
O periplo da viaxe, nun barco destas características, adaptado á pesca de baixura (13 metros de eslora e un motor de 36 cabalos), tivo continuas complicacións, tanto mecánicas como políticas. O obxectivo dos protagonistas non se coñece con exactitude. Puido evitarse un recrutamento forzoso á fronte ou fuxir a Francia escapando da máis que probable represión na España franquista; quizais tamén evitar un posible comiso do barco. En calquera caso, o 16 de agosto partiron desde o porto grovense de Meloxo cara a Francia coa intención, segundo deixaron dito, de faceren a costeira do atún. Primeiro amarraron en Guilvinec, pero axiña seguiron ata Concarneau, onde fixeron porto. Pero o caso foi que as autoridades non lles permitiron a pesca comercial e tiveron que permanecer ancorados.
En calquera caso, está probado que o entón alcalde de Concarneau, Pierre Gaugen, axudounos a sobrevivir (como a outros exiliados españois que buscaron alí refuxio), pero cando os nazis ocuparon a Bretaña foi axustizado.
Avelino Giráldez Pazó
Traxectoria
Foi alcalde de Redondela en 1902 e volveu ser elixido en abril de 1909. Foi presidente do Casino (1922).
Beloniformes
Características
O lobo inferior da aleta caudal posúe máis radios principais que o lobo superior.
Branquia
As branquias nos invertebrados e nas larvas dos anfibios
Nos vertebrados e insectos con fases xuvenís acuáticas, como os anfibios e as efémeras, as larvas están equipadas con branquias, aínda que os adultos respiren por órganos aéreos.
Nas estrelas e ourizos de mar (equinodermos), as branquias son finas protuberancias na superficie do corpo que conteñen divertículos do seu sistema circulatorio. Nos crustáceos, moluscos e algúns insectos, as branquias están formadas por unha serie de placas ou de filamentos, dentro dos que circula a linfa.
Vladimir Antonov-Ovseenko
A guerra civil
Como o especialista no campo da arte da guerra, en decembro de 1917 Antonov-Ovseenko tomou o mando do exército vermello no sur do país, que combatían contra os cosacos de Alekséi Kaledin e as forzas ucraínas que apoian á A Rada Central Ucraína. Foi xefe do Grupo de Exército Soviético Ruso que invadiu Ucraína; entrou en Khárkiv, onde o Congreso dos Soviets proclamou o poder en Ucraína, logo do cal, entregoulle o mando militar ao eserista de esquerda Mikhaíl Muraviev, encabezando este a loita contra os exércitos cosacos en calidade de comandante do Exército Soviético no Sur de Rusia (de marzo a maio de 1918). Trala firma do Tratado de Brest-Litovsk e a orde de Lenin de retirarse da zona, Antonov-Ovseenko pasou a combater na fronte oriental da guerra civil.
Secuenciación de escopeta
Na secuenciación de escopeta, o ADN fragméntase de forma aleatoria orixinando numerosos segmentos pequenos, que son secuenciados usando o método de terminación de cadea para obter lecturas. Realizando varias roldas desta fragmentación e secuenciación obtéñense múltiples lecturas que se solapan para o ADN diana. Certos programas informáticos utilizan despois os extremos solapantes de diferentes lecturas para ensamblalas formando unha secuencia continua.
A secuenciación de escopeta ou shotgun foi unha das tecnoloxias precursoras que permitiu realizar unha secuenciación de xenoma completo.
Exemplo
Neste exemplo extremadamente simplificado, ningunha das lecturas cobre a lonxitude total da secuencia orixinal, pero as catro lecturas poden ensamblarse na secuencia orixinal usando o solapamento dos seus extremos para alinealas e ordenalas. En realidade, este proceso usa enormes cantidades de información que están inzadas de ambigüidades e erros de secuenciación. A ensamblaxe de xenomas complexos é ademais complicada pola grande abundancia de secuencias repetitivas, o que significa que as lecturas curtas proceden de partes completamente diferentes da secuencia.
Ensamblaxe
A secuencia orixinal reconstrúese a partir doas lecturas usando software para a ensamblaxe de secuencias. Primeiro, as lecturas que se solapan recóllense formando secuencias compostas máis longas denominadas cóntigos (contigs). Os cóntigos poden ser ligados en armazóns seguindo as conexións entre os pares apareados. A distancia entre cóntigos pode inferirse a partir das posicións dos pares apareados se se coñece cal é a lonxitude do fragmento media da biblioteca e ten unha fiestra estreita de desviación. Dependendo do tamaño do oco entre cóntigos, poden utilizarse diferentes técnicas para encontrar a secuecia que hai nos ocos. Se o oco é pequeno (5-20kb) entón cómpre utilizar a PCR para amplificar a rexión, seguida de secuenciación. Se o oco é grande (>20kb) entón clónase o fragmento grande en vectores especiais como un BAC (cromosoma artificial bacteriano) e seguidamente secuénciase o vector.
Niní Marshall
Filmografía na Arxentina
Diálogos adicionais:
Ucraína no Festival de Eurovisión Júnior
Durante as súas nove paricipacións, obtivo éxitos. Tan só dúas veces non logrou estar dentro do top ten (en 2010 e 2011). Gañou o Festival de Eurovisión Júnior 2012 con Anastasiya Petryk e a súa canción Nebo e 138 puntos. A peor posición obtida por Ucraína foi unha décimo cuarta (última posición) no Festival de Eurovisión Júnior 2010.
Dante Gabriel Rossetti
Traxectoria
Deixou a Irmandade Prerafaelista en 1863, mais mantivo o seu mesmo estilo pictórico en obras posteriores: The Bride (1865), The Woman in the Window, The Blue Silk Dress (1868), May Morris (1872), The Wounded Maiden (1879), Soño (1880), La pia (1881) e Joan of Arc (1882). Monna Vana (1866) é o arquetipo da feminidade decadente: o tema da pintura é unha muller de beleza sensual e andróxina que cepilla o pelo vermello rodeada de composicións florais. A rosa é a flor decadente quintessencial. Pintou varias veces o mito de Proserpina ou Perséfone, secuestrada por Hades, deus do inferno, e que tivo que liberala, mais coa condición de que non comese nada ao seu regreso; Hades enganouna para que comese seis sementes de milgranda, que é o froito dos mortos, obrigándoa a regresar seis meses ao ano, un por cada semente. A deusa está representada segundo un canon común ao romanticismo e ao simbolismo: a mestura de beleza e morte está indicada polos cabelos negros e unha sensual pose de muller fatal. Na súa man, a milgranda alude ao mito e tamén, en clave simbólica, á morte e ao sangue.
Durante este tempo, Rossetti comezou a obsesionarse cos animais exóticos, e en particular cos wombats. Moitas veces pedía aos seus amigos que se atopasen con el xunto ao wombat, no zoolóxico de Londres, en Regent's Park, e pasaba moitas horas alí. Finalmente, en setembro de 1869, adquiriu o seu primeiro wombat como mascota, ao que chamou "Top". O animal viviu pouco tempo. Rosseti levábao a miúdo á mesa e deixábao durmir no centro da mesa durante as comidas. De feito, di que inspirou o leirón de Alicia no País das marabillas, de Lewis Carroll. A fascinación cos animais exóticos continuou toda a súa vida, acabando coa adquisición dunha llama e dun tucano, que vestiu cun sombreiro de vaqueiro e adestrou para que montase a llama arredor da mesa do comedor.
Rossetti tamén escribiu sonetos para as súas pinturas, como Syriac Astarte. Como deseñador, traballou con William Morris e produciu imaxes para vidreiras e outros elementos decorativos.
Na cultura popular
O doutor Frasier Crane (Kelsey Grammer) aparece nun episodio de Cheers como Dante Gabriel Rossetti como disfrace de Halloween. A súa esposa a doutora Lilith Sternin-Crane aparece disfrazada como a súa irmá Christina. O seu fillo Frederick disfrazouse de Spider-man.
Enamina
A palabra "enamina" deriva do afixo en (usado como sufixo característico dos alquenos, indicando dobre enlace), e a raíz amina. Esta denominación pode compararse coa dun enol (en de alqueno + ol de alcohol). De feito, as enaminas poden considerarse como os análogos con nitróxeno dos enois.
Reactividade
A enamina, nas iminas, tamén é a forma tautomérica minoritaria no equilibrio tautomérico que se establece imina-enamina, análogo ao ceto-enólico.
Pablo Quintana
Traxectoria
Rematada a "mili" retornou a Coruña, conseguindo un emprego na Radio Nacional de España. Nesta emisora conduciu os programas Hoxe domingo e Garmalleira, ao tempo que colaboraba con outras radios, sempre en temáticas ligadas á música tradicional galega. No ano 1982 publicou, no selo discográfico Ruada, o seu único disco: O cego andante. Para esta mesma discográfica, coordinou Recolleita, unha serie de discos con recollas de músicos populares, da que só chegou a aparecer o primeiro volume, con Florencio, o cego dos Vilares, e a pandeireteira de Muxía Eva Castiñeira. Dirixiu tamén por estas datas diferentes documentais audiovisuais sobre o patrimonio cultural galego: Tocar pechado na gaita; Bombos e bombeiros e unha serie de vídeos sobre danzas procesionais.
Complexidade irredutíbel
Século XIX
No capítulo XV da súa Teoloxía Natural (Natural Theology) Paley discute extensamente o que chamou as "relacións" das partes dos seres vivos como unha indicación do seu deseño.
Século XX
En 1974, o creacionista da Terra Nova Henry M. Morris introduciu un concepto similar no seu libro "Creacionismo científico" no cal escribe: "este aspecto pode ser atacado cuantitativamente, usando principios simples da probabilidade matemática. O problema é simplemente se pode un sistema complexo, no cal moitos compoñentes funcionan unidos, e no cal cada compoñente é individualmente necesario para o funcionamento eficiente do todo, xurdir por procesos aleatorios."
Pero nin Muller nin Cairns-Smith alegaron que as súas ideas fosen evidencia de algo sobrenatural.
Orixes
Michael Behe desenvolveu as súas ideas sobre o concepto da complexidade irredutíbel ao redor de 1992, nos primeiros días da 'estratexia da cuña', e presentounas por primeira vez en xuño de 1993 cando o "grupo de profesores Johnson-Behe" se reuniu en Pajaro Dunes, California. Explicou amplamente estas ideas na segunda edición do libro "Of Pandas and People" publicado en 1993, revisando a fondo o capítulo 6, "Biochemical Similarities" (Similitudes bioquímicas) con novas seccións no mecanismo complexo da coagulación do sangue e a orixe das proteínas.
Aínda que foi este o máis importante de todos os exemplos, máis tarde estas ideas serían refutadas ao demostrarse que o flaxelo podía funcionar sen ter algunhas partes da súa estrutura química. Os outros exemplos cos cales se trataron de demostrar estas ideas foron o funcionamiento do noso ollo e a coagulación do sangue.
En si, o argumento baséase nunha interpretación parcial do darwinismo, específica do movemento do deseño intelixente, que nega a existencia na evolución de factores direccionais distintos da adaptación, como as constricións estruturais ou as que afectan aos mecanismos de desenvolvemento, e que frecuentemente na evolución unha estrutura cambia de función, o que ocorre por pasos a través de estadios de dupla función.
O sistema da coagulación do sangue
O sistema de coagulación nos vertebrados é un complexo sistema biolóxico, que é aparentemente unha mostra da complexidade irredutíbel.
Aguiño, Ribeira
Historia
O 9 de maio de 1959 segregouse Aguiño da parroquia de Carreira por Decreto Arcebispal de Quiroga Palacios. O seu primeiro párroco foi Francisco Lorenzo Mariño (Paco de Aguiño). En 1960 comezou a construírse a igrexa parroquial, deseñada por Antonio Tenreiro Brochón e que foi o primeiro templo da era moderna con inscricións en galego. Foi consagrada o 14 de xullo de 1967 polo cardeal Quiroga Palacios, que oficiou ese día a súa primeira misa en galego. O templo, máis largo que longo, presenta unha disposición moi funcional. Nel caben 500 persoas.
Harry Potter and the Philosopher's Stone (videoxogo)
PC e PlayStation
Nas versións para PC e PlayStation, o videoxogo é semellante a un xogo de disparos de terceira persoa un xogo de crebacabezas. Inclúe combates con varias criaturas e xefes como Lord Voldemort. Ao longo da historia vanse aprendendo diversos esconxuros nas clases que poderán empregarse con inimigos e obxectos.
Bocarribeira
Publicación
A edición orixinal foi impresa en Vigo en Gráficas Numen. O libro foi reeditado por Editorial Galaxia en 2005 cun limiar de Anxo Angueira. Tamén en 2005, Producións Culturais Artesa editou unha carpeta de obra gráfica con láminas do pintor ourensán Virxilio Fernández, acompañando o poemario.
Miloš Zeman
Controversias
Como presidente da República Checa amosouse solidario cos gobernos de Viktor Orbán en Hungría e do partido Lei e Xustiza de Polonia cuxas medidas resultan controvertidas no resto da Unión Europea. Deste xeito, nunha entrevista en xuño de 2021, cando pretendía defender unha lei húngara que coutaba a información en materia LGTBI afirmou que as persoas transxénero lle resultaban "intrinsecamente noxentas".
Angry Chair
"Angry Chair" é un sinxelo da banda estadounidense de grunge Alice in Chains. É o terceiro sinxelo do seu álbum Dirt, tamén editado en 1992. A canción foi incluída nos álbums recompilatorios Nothing Safe: Best of the Box (1999), Music Bank (1999), Greatest Hits (2001) e The Essential Alice in Chains (2006).
Rabindranath Tagore
Primeiros anos
Tagore naceu na mansión Jorasanko (Calcuta), fillo de Debendranath Tagore e de Sarada Ravat. Debendranath Tagore formulou a fe Brahmo propagada polo seu amigo o raxá reformador Rammohun Roy. Debendranath converteuse na figura central da sociedade Brahmo trala morte de Roy e continuou a liderar o Adi Brahmo Shomaj ata o seu pasamento.
Shelaidaha: 1878–1901
esquerda|miniatura|upright|A casa de Tagore en[[Shilaidaha, Bangladesh]] miniatura|upright|alt=Fotografía en branco e negro dun home e unha muller finamente vestidos: o home, riseiro, está de pé coa man na cadeira e o cóbado virado cara a fóra, cun chal sobre os ombreiros e vestido de etiqueta bengalí. Fronte a el, a muller, sentada, leva un elaborado vestido e un chal; apóiase nunha mesa tallada que sostén un vaso e follas ondulantes. |Tagore e a súa esposa Mrinalini Devi, 1883
Santiniketan: 1901–1932
miniatura|esquerda|upright|alt=Fotografía de grupo en branco e negro, en pose, de sete homes chineses, posiblemente académicos, vestidos de etiqueta: dous levan traxes de estilo europeo, os outros cinco visten traxes tradicionais chineses; catro dos sete están sentados no chan en primeiro plano; outro está sentado nunha cadeira detrás deles no centro á esquerda; outros dous están de pé no fondo. Rodean a un oitavo home que viste túnica, leva barba e está sentado nunha cadeira situada no centro á esquerda. Detrás deles, en fila, hai catro elegantes xanelas.|[[Universidade de Tsinghua, 1924]] En 1901 Tagore trasladouse a Santiniketan, poboación situada en Bengala Occidental, para fundar un ashram, sita en propiedades do seu pai, cunha sala de oración con chan de mármore -O mandir-, unha escola experimental, arboledas, xardíns e unha biblioteca. Esta escola, estabelecida segundo a tradicional estrutura Brahmacharya de estudantes vivindo a carón do seu Gurú nunha comunidade autosuficiente, foi un imán para grupos internacionais de estudantes, artistas, lingüistas e músicos. Alí morreron a súa muller e dous dos seus fillos. O seu pai morreu o 19 de xaneiro de 1905. Tagore dedicou unha prodixiosa enerxía en obter fondos para a escola, utilizando por exemplo o importe concedido no Premio Nobel. Recibiu pagos mensuais como parte da súa herdanza e ingresos do maharajá de Tripura, vendio as xoias da súa familia, o seu bungaló xunto ao mar en Puri, e unhas irrisorias 2.000 rupias en concepto de dereitos de autor de libros. Gañou lectores bengalíes e estranxeiros por igual; publicou Naivedya (1901) e Kheya (1906) e traduciu poemas en verso libre.
Bordetella
O xénero Bordetella recibe o seu nome polo do médico belga Jules Bordet, que descubriu a B. pertussis e elaborou unha vacina contra ela.
Distribución normal
Historia
A distribución normal foi introducida por primeira vez por de Moivre nun artigo no 1733 (reimpreso na segunda edición do seu The Doctrine of Chances, 1738) no contexto de aproximar certas distribucións binomiais para un n grande. O seu resultado foi ampliado por Laplace no seu libro Théorie analytique des probabilités (1812), e agora chámase teorema de Moivre-Laplace.
Bordetella
Virulencia
A BvgS é unha quinase sensorial ligada á membrana plasmática que responde á estimulación por fosforilación dunha proteína citoplasmática que contén un motivo en hélice-xiro-hélice chamada BvgA. Cando é fosforilada, a BvgA incrementa a súa afinidade polos sitios de unión das secuencias promotoras activados pola Bvg, e pode así promover a transcrición en ensaios in vitro.
A maioría das toxinas e adhesinas baixo o control de BvgAS exprésanse en condicións Bvg+ (altas concentracións de BvgA-Pi: fosforiladas). Porén, hai tamén xenes expresados só no estado Bvg-, en especial o xene da flaxelina flaA. A regulación dos xenes inhibidos de Bvh é mediada polo produto dun marco aberto de lectura de 640 pares de bases situado augas abaixo do bvgA, que se chama proteína represora activada por Bvg ou BvgR. Esta proteína represora (BvgR) únese a unha secuencia consenso presente dentro da secuencia codificante de polo menos algúns dos xenes reprimidos por Bvg. Esta inhibición pola unión de BvgR ocorre ao reducir a transcrición dos xenes implicados.
Distribución normal
Función densidade de probabilidade
Se unha variable aleatoria X ten esta distribución, escribimos X ~.
Función de distribución
Esta función chámase ás veces función probit.
Polanos occidentais
Historia
Cara ao século X, chegaran a se-la tribo máis poderosa entre os ríos Odra e Bug e entre os Cárpatos e o Mar Báltico, asoballando as demais tribos eslavas. No século X tamén conseguiron integrar as terras da Masovia, Cujavia e Grande Polonia.
Wildness
Wildness é o sétimo álbum de estudio do grupo musical de rock Snow Patrol. O álbum estreouse o 25 de maio de 2018. É o seu primeiro álbum con Johnny McDaid como membro do grupo, aínda que xa traballara como músico convidado e letrista en Fallen Empires e participou na xira.
Pasaporte de Turkmenistán
O Pasaporte do Turkmenistán é usado polos cidadáns do Turkmenistán para viaxar internacionalmente. Dende xullo de 2008, foron introducidos os pasaportes biométricos, facendo a Turkmenistán o primeiro país ex-soviético de Asia en ter este tipo de pasaportes. É emitido polo Servizo de Migración do Estado de Turkmenistán.
Foa
Foa está a lado da illa de Lifuka unida por unha calzada, atópase a 640 metros ao nordeste de Lifuka.
Igrexa de Roma, Gotland
Historia
A igrexa anterior foi derrubada e substituída por unha de estilo gótico durante o século XIII. O edificio foi construído entre 1215 e 1255; exames dendrocronolóxicos demostraron que os derradeiros engadidos realizáronse en 1280. A nave e o coro parece que foron levantados no mesmo período de construción, posiblemente coa excepción da parte máis occidental da nave, que ten un estilo lixeiramente distinto. Planeouse unha torre para a igrexa pero nunca chegou a construírse. As influencias para a súa arquitectura pouco común talvez viñeron da próxima abadía de Roma, e polo tanto da tradición da arquitectura cisterciense. A igrexa permaneceu case inalterada dende a idade media. O gran rosetón occidental foi engadido na década de 1880 e no ano 1902 realizouse unha restauración do edificio.
A igrexa semella ter unha función especial. Foi construída preto do lugar onde se atopaba o thing de todo Gotland, e non moi lonxe dun mosteiro cisterciense, a abadía de Roma. A diferenza dunha igrexa normal, ten cinco entradas (en vez de tres) e a súa arquitectura é distinta a das demais igrexas da illa. A súa semellanza coa igrexa dos Dominicos en Visby (agora en ruínas) é perceptible. Hai polo tanto razóns para crer que puido ser usada polos Dominicos, posiblemente para predicar as cruzadas contra os non cristiáns do que no presente son os países bálticos.
A casa da Troia (filme de 1959)
A casa da Troia (en La casa de la Troya) é un filme español rodado en Galicia e estreado en 1959. Foi dirixido por Rafael Gil e está baseado na novela homónima de Alejandro Pérez Lugín, que foi un auténtico éxito de vendas desde a súa publicación en 1915. De feito, esta non foi a primeira adaptación do libro: houbo outras anteriores, como a de 1925, producida e dirixida polo propio Lugín. Gran parte das escenas rodáronse en Santiago de Compostela, e contouse cun elenco que integraba algúns dos actores españois máis famosos da época, como Arturo Fernández, Pepe Rubio, José Isbert ou Ana Esmeralda.
Lagartera
Política e goberno
O alcalde é, dende o ano 2011, o popular José Vicente Amor Jiménez.
Aeroporto de Nadi
O aeroporto internacional de Nadi é o principal aeroporto da Fidxi, ademais de ser o centro de conexións rexional máis importante das illas do Pacífico Sur. Está situado na costa da parte occidental de Viti Levu, a principal illa do país. É o centro de conexións máis importante para Fiji Airways e a súa subsidiaria Fiji Link. O aeroporto atópase a 10 quilómetros da cidade de Nadi e a 20 de Lautoka. No ano 2014 o aeroporto foi usado por un total de 1 984 898 pasaxeiros. A pesar de ser o principal aeroporto de Fidxi, está bastante afastado de Suva, a súa capital, que se atopa a 192 quilómetros ao noroeste.
Estatuto de Autonomía de Aragón
Características
O Estatuto regula a creación dunha comisión mixta de asuntos económico-financeiros Estado-Comunidade de Aragón como órgano bilateral de relación sobre financiamento específico aragonesa, dentro do marco establecido pola Lei Orgánica de Financiamento das Comunidades Autonómicas (LOFCA), que deberá constituírse nun prazo de seis meses desde que o Estatuto entre en vigor, é dicir, antes do 23 de outubro de 2007, e que deberá resolver o litixio entre ambas administracións sobre a cesión do rendemento de determinados tributos.
Increméntase o número de competencias exclusivas de 41 a 59 e inclúese un artigo específico sobre a Policía Autonómica, coa potestade para creala no marco do Estatuto.
O novo Estatuto pasa de seis títulos (cinco máis o preliminar) a dez e de tres disposicións adicionais a seis, inclúe 115 artigos (fronte a 61 do texto de 1996) e, por primeira vez na súa historia, inclúe un preámbulo que saíu das Cortes cun prolixo detalle histórico da traxectoria de Aragón e que foi drasticamente recortado no trámite parlamentario no Congreso.
Quilómetro por hora
O símbolo utilizado para esta unidade é km/h, aínda que tamén se utiliza km·h−1. Nalgúns países de fala inglesa utilízase a notación kph.
Francisco de Asís de Borbón
Matrimonio con Isabel
Segundo criterios políticos e dinásticos, Francisco de Asís foi obrigado a contraer matrimonio coa súa prima irmá a raíña Isabel II. Eran primos carnais porque os seus pais, o infante Francisco de Paula de Borbón e o rei Fernando VII, eran irmáns. A elección de Francisco de Asís como esposo de Isabel II produciuse tras desfecharse outras candidaturas; o esposo da raíña debía ostentar rango aristocrático pero non opcións de herdar outro trono europeo. Tamén a raíña se opoñía a tal enlace, pois malia a súa mocidade xa era consciente da homosexualidade do seu primo. En calquera caso, de crer a Jesús Pabón na súa biografía de Narváez, o rei consorte era pai de varios fillos ilexítimos e tiña varias amantes coñecidas.
Reinado
O reinado de Isabel e Francisco desenvolveuse no medio dun turbulento clima político, que culminou finalmente na Revolución de 1868 (A Gloriosa), que expulsou de España a dinastía borbónica. Non foi allea a ese clima a vida privada dos reis. Aínda que os autores contemporáneos entenden a vida persoal da raíña no contexto dun matrimonio desgraciado e a presión da vida palaciana, os políticos da oposición aproveitaron esta circunstancia para empregala como arma. Constrúese así o mito sobre a Raíña ninfómana que ridiculiza á soberana e a distancia máis aínda do seu pobo.
Exilio e Restauración borbónica
Trala morte en duelo, por man do seu curmán o duque de Montpensier, do seu irmán máis novo don Enrique, adoptou aos seus sobriños, os catro fillos deste.
Restaurada a monarquía, Francisco de Asís de Borbón mantivo a súa residencia en Francia, onde faleceu o 17 de abril de 1902, sendo o seu corpo trasladado ao Panteón dos Reis do Mosteiro do Escorial.
Descendentes
Pode que a consanguinidade dos pais e avós influíse nas mortes prematuras de varios dos infantes, aínda que a paternidade destes fillos sexa discutida, e hoxe en día non se saiba de certo quen era o pai biolóxico de cada un deles.
Imperio Ruso
O Imperio baixo Catarina II
A extensión territorial que ía cara o oeste deu lugar a repartición de Polonia. Como Polonia chegou a ser cada vez máis débil no século XVIII, cada un dos seus veciños -Rusia, Prusia e Austria- intentaron colocar a o seu propio candidato no trono polaco. En 1772 os tres chegaron a un acordo para levar a cabo unha repartición do territorio polaco, polo cal Rusia recibiu as partes que comprenden a actual Belarús e Livonia. Despois da repartición, Rusia iniciou un programa extenso de reformas, que incluíu unha constitución democrática, o cal alarmou ás faccións reaccionarias. Empregando o perigo do radicalismo, as mesmas tres potencias aboliron a constitución de 1793, polo que Polonia volveu a ver reducido o seu territorio. Esta vez Rusia obtivo a maior parte de Belarús e parte de Ucraína. A partición de 1793 deu lugar a unha sublevación dos movementos anti-rusos e anti-prusianos en Polonia, que terminou cunha terceira repartición en 1795. Consecuentemente Polonia desapareceu do marco político internacional. miniatura|dereita|200px|Mapa de asentamento xudeu.Aínda que se integrou parte do territorio de Polonia ao imperio, isto tamén creou novas dificultades. Ao perder a Polonia como estado intermediario, Rusia tivo que compartir as fronteiras con Prusia e Austria. Ademais o Imperio chegou a ser o máis heteroxéneo ao absorber unha gran cantidade de etnias, tales como os ucraínos, belarusos en xudeus. Os ucraínos e belarusos, que traballaban sobre todo como servos, cambiaron pouco baixo o poder ruso. Os polacos católicos resistíanse a perder a súa independencia, polo que foron un pobo difícil para ser controlado, efectuando varias sublevacións contra a ocupación. Rusia eliminara aos xudeus de gran parte do imperio en 1742. Un decreto do 3 de xaneiro de 1792, iniciou formalmente a Ashkenazi, que obrigou aos xudeus a vivir soamente na parte occidental do imperio, de tal maneira que se fixou a etapa para o Antisemitismo e a discriminación en períodos máis últimos. No mesmo tempo, Rusia permitiu a autonomía de Ucraína, dos territorios bálticos e de varias áreas cosacas. Co seu énfase nun imperio uniformemente administrado, Catarina presaxiou a política de Rusificación que nos últimos anos se viñera facendo da man dos seus antecesores, e que se continuaría facendo en xeracións vindeiras.
miniatura|350px|Soldados rusos e franceses nun combate corpo a corpo en Malakhov Kurgan durante a [[guerra de Crimea.]]
Guerra e paz en Rusia (1796-1825)
A alianza Ruso-francesa foise desfacendo gradualmente. Napoleón foi gañando interese nos puntos estratéxicos de Rusia no Bósforo e nos Dardanelos. Ao mesmo tempo, Alexandre viu como o Gran Ducado de Varsovia quedaba controlado polo Imperio francés. O requisito de ensamblar o Bloqueo Continental de Framcia contra Gran Bretaña era unha interrupción seria do comercio ruso, e en 1810 Alexandre negou a obriga.
Desenvolvemento económico
Na última metade do século XIX, a economía rusa desenvolveuse de forma máis lenta que o resto das demais potencias do mundo. A poboación rusa era substancialmente maior á do resto de países de Europa occidental, pero a maioría vivía en comunidades rurais, con pouca tecnoloxía e primitiva agricultura. A industria en xeral, tivo unha participación maior que en occidente, pero sectores específicos desenvolvíanse de forma primitiva e con participación estranxeira. Entre 1850 e 1900, a poboación rusa duplicouse, pero mantívose estritamente rural até o século XX. A poboación rusa tivo a maior taxa de natalidade entre 1850 e 1910, e era a maior de todos os países en desenvolvemento, con excepción dos Estados Unidos.
Guerra de Crimea
O 10 de abril de 1854 a frota franco-británica bombardea durante 12 hora Odesa, o principal porto mercantil do sur de Rusia, provocando unha reacción negativa na prensa europea. Para despexar a situación, os aliados decidiron desembarcar en Crimea e atacar a principal base naval rusa no mar Negro, Sebastopol.
Emperador e Tsar
En Rusia o termo tsar foi empregado, a parte de referencias do Imperio Bizantino, dende 1480 polo Gran Príncipe Iván III, seguindo a independencia da Horda de Oro e o seu matrimonio coa princesa bizantina. Isto foi relacionado coas crecentes ambicións de Moscova en converterse na Terceira Roma. O rei moscovita for recoñecido emperador polo Sacro Imperio Romano en 1514, durante o reino de Vasili III. Pero o primeiro príncipe ruso en ser coroado como "Tsar de toda Rusia" foi Iván IV (o terrible) en 1547. En 1721 un edicto de Pedro o Grande decretou que o título latino Император (Imperator) fose empregado en lugar do de tsar. O título de tsar quedou sendo utilizado habitualmente. En 1815, cando parte de Polonia foi anexada, o título foi traducido ao polaco -"Król"-, e o emperador ruso asumiu o poder como Król de Polonia, e o estado polaco foi chamado oficialmente Królewstwo Polskie en polaco e Царство Польское - Tsarato de Polonia - en ruso.
Corpo Especial de Xendarmes
En 1871 os xendarmes adquiriron o dereito de investigar casos políticos e criminais.
1897
O 28 de xaneiro de 1825 realizouse un gran censo no Imperio Ruso onde se mostrou a poboación de cada unha das 20 gobernaturas e as 81 rexións:
Relacións Sino-Rusas
O primeiro contacto diplomático entre a Rusia Imperial e o Imperio chinés foi en 1660 como resultado dun conflito sobre o banco do oeste do Río Amur. En 1869, os dous países firmaron o Tratado de Nerchinsk, que lle concedeu o territorio a China.
A acta de recrutamento de 1878
Un batallóns consistía en catro compañías. O Rexemento de Dragóns (Rakuunarykmentti) consistía en seis escuadróns (eskadrona), 32 compañías de reserva foron fundadas en 1883.
Arte
dereita|miniatura|O Salvador ([[1410, por Andrei Rubliov).]]Dende iconas e domos característicos de Rusia, até o suprematismo e o barroco de Stalin, a arte rusa e a arquitectura é buscada polos seus visitantes. Isto repercutiu dende o antigo estado da Rus de Kíiv, continuando coa tradición nos seguintes estados sucesores na historia rusa: República de Novgorod, Moscova, que consistiron na tradicional arte eslava, pero con falta de influencia de Europa.
Ballet
A figura máis influente do vixésimo século foi o empresario Serguéi Diaghilev, que fundou unha compañía anovadora do ballet clásico que viaxaba en 1909 co coreógrafo Miguel Fokine, o bailarín Vaslav Nijinski e o deseñador Alexandre Benois. Despois do estacionamento de Stravinsky, a primeira guerra mundial e a revolución de 1917, Diaghilev coidouse de non volver a Rusia. Até que Diaghilev morreu en 1929, a súa compañía de danza, o ballet clásico de Russe, foi establecido en París. No mesmo período, a bailarina Anna Pavlova viaxou polo mundo exercendo unha forte influencia nesta arte.
O grande experimento
miniatura|200px|Casa de estilo Europa Occidental en San Petersburgo.A influencia da cultura europea durante os séculos XVII e XVIII levou as familias rusas máis próximas a Europa, as tradicións máis arraigadas dese continente en canto a pintura. Non sería até finais do século XIX cando apareceron os estilos artísticos unicamente rusos, converténdose en forzas liberais da reforma social. Este movemento moderno tomou diversas direccións no seu inicio, e sería imposible describir todos. Con todo, coñecer as súas ideas e intereses fai moi accesible o seu estudo.
A finais do século XIX até cerca de 1910, o movemento moderno da arte seguía centrado nos aspectos tradicionais da vida rusa, a relixión e a vida da aldea eran tan influentes como a vida nas grandes cidades. Mentres que as forzas de reforma social se ligaron máis ao levantamento de traballadores industriais, os artistas do avant-garde de Rusia deron a volta cada vez máis a fabrica e avanzaron o paso frenético da vida urbana. As formas simplificadas e agudamente angulares das cores brillantes, e unha énfase na enerxía liberadora do mundo moderno, converteuse na base para as novas e cada vez máis abstractas composicións. Cubo-futurismo, Raionismo e Suprematismo eran os máis importantes estilos das escolas daquel tempo. Entre os artistas máis destacados estaban Kasimir Malevich, Vladimir Tatlin, Mijail Larinov e Natalia Goncharova. Despois da Revolución Rusa, o Avant-Garde saltou ao servizo do réxime bolxevique.
Economía
miniatura|200px|Vía férrea do Transiberiano, foto tomada por Prokudin-Gorskii.En 1891 o traballo sobre o ferrocarril transiberiano comezou, e en 1895 o do ferrocarril transcaspiano. Os historiadores observaron que coa ascensión de Nicolao II ao trono en 1894, o paso da industrialización de Rusia foi incrementando. Outro factor foi a Alianza francesa; bancos franceses investiron considerablemente en Rusia. En 1897 Rusia adoptou o Patrón Ouro, unha medida que animou o investimento estranxeiro e axudou a acelerar o proceso de industrialización.
Xoán Casiano
Posteridade
Despois do seu pasamento, o segundo Concilio de Orange, en 529, condenou o semipelaxianismo e deu unha formulación teolóxica da graza tal como preconizaba Santo Agostiño. O concilio pronunciouse contra os que, como Xoán Casiano de Marsella, Vicente de Lerins e Fausto de Riez, daban un papel máis importante ó libre albedrío.
Estrutura cuaternaria das proteínas
Determinación da estrutura cuaternaria
A estrurura cuaternaria pode ser determinada utilizando varias técnicas experimentais que requiren o exame dunha mostra da proteína en diversas condicións experimentais. Os experimentos a miúdo proporcionan unha estimación da masa da proteína nativa e iso, xunto co coñecemento das masas e estequiometría das subunidades, permite predicir a estrutura cuaternaria do conxunto cunha determinada exactitude. Non sempre é posible obter unha determinación precisa da composición de subunidades.
Alarico II
miniatura|200 px|Anel para cuñar no [[Kunsthistorisches Museum, museo de historia da arte, representando Alarico II.]] miniatura|200 px|dereita|Territorio do reino visigodo baixo o mando de Alarico II.
LibraryThing
300px|dereita LibraryThing é unha aplicación web de catalogación social para almacenar e compartir listaxes de libros coa fin de establecer un catálogo ordenado e etiquetado que permite as valoracións e os comentarios e que posibilita conectarse con xente con gustos semellantes, destínase tanto a particulares como a autores, bibliotecas e editoriais. Desenvolvida polo estadounidense Tim Spalding, subiuna por vez primeira a internet de forma pública o 29 de agosto de 2005. En maio de 2006 AbeBooks mercou o 40% da compañía, que dous anos despois adquiriu Amazon. Desde o ano 2009 Cambridge Information Group ten unha participación minoritaria e Booker é o distribuídor mundial dos produtos LibraryThing para as bibliotecas. En xullo de 2013 tiña máis de 1 700 000 usuarios rexistrados e máis de 83 000 000 de libros catalogados.
Forza Aérea Soviética
Voos transpolares de 1937
A reacción do público aos voos transpolares foi eufórica. Os medios chamaron aos pilotos "cabaleiros bolxeviques da cultura e do progreso". Os cidadáns soviéticos celebraban o Día da Aviación o 18 de agosto co mesmo celo que o aniversario da Revolución de Outubro. Xurdiu un tipo de literatura que incluía poemas, relatos curtos e novelas que celebraban as fazañas de aviadores famosos. Películas como Vitoria, Contos de aviadores heroicos, e Valery Chkalov reforzaron a imaxinería do "heróe positivo", celebrando a individualidade dos aviadores dentro do contexto dun goberno socialista.
Segunda Guerra Mundial
Os principais aparellos da Forza Aérea durante a guerra foron o avión blindado de ataque ao chan Ilyushin Il-2 Shturmovik e as series de cazas monomotores deseñados por Yakovlev, comezando polo Yak-1 e os seus sucesores. O Il-2, con 36 183 unidades producidas, converteuse no avión militar máis fabricado da historia, e as catro versións principais dos cazas Yak (Yak-1, Yak-3, Yak-7 e Yak-9) foron lixeiramente máis numerosas, fabricándose 36 716 avións. Estes dous modelos principais foron a metade da frota da Forza Aérea durante a maior parte da guerra. O Yak-1 era un deseño moderno de 1940 e tiña espazo para ser desenvolvido aínda máis, a diferenza do veterano Messerschmitt Bf 109 de 1935. O Yak-9 conseguiu igualar á Forza Aérea Soviética coa Luftwaffe e finalmente permitiu que tivese unha lixeira vantaxe ata que en 1944 os pilotos alemáns evitaban deliberadamente combater coa última e mellor variante, o Yak-3. Os outros tipos principais da Forza Aérea Soviética foron os cazas Lavochkin (principalmente o La-5), o bombardeiro bimotor Petlyakov Pe-2, e un básico pero funcional bombardeiro medio, o Ilyushin Il-4.
Mar da China Meridional
O mar da China Meridional (en chinés 南海 ou 南洋, Nan Hai: "mar do Sur") é un mar marxinal, parte do océano Pacífico, abranguendo a área comprendida desde Singapur até o estreito de Taiwán, de aproximadamente 3 500 000 km². As minúsculas illas do mar da China Meridional, colectivamente un arquipélago, cóntanse por centos.
Demi Lovato
Traxectoria
Demi Lovato naceu en Albuquerque, Novo México, e criouse en Dallas, Texas. Filla de Patrick Lovato e Dianna de la Garza (Hart, de solteira), é de ascendencia mexicana, irlandesa e italiana. Ten unha irmá máis vella, Dallas Lovato que tamén é cantante, e unha media-irmá, Madison de la Garza que tamén é actriz. Súa nai foi unha Dallas Cowboys Cheerleader e unha cantante country famosa na súa cidade local. Seu pai trasladouse a Novo México despois de divorciarse da súa anterior esposa en 1994.
-432
Outros
Historia ano a ano
Artes, Ribeira
Patrimonio
A igrexa parroquial é de estilo neoclásico. Foi construída entre 1749 e 1777 no lugar dun antigo templo posiblemente de estilo románico. A planta, de cruz latina, ten unha soa nave con bóveda de canón. A fachada, simétrica, conta cunha porta rectangular con molduras no lintel e as xambas, e unha fiestra enriba para iluminar a tribuna. Os muros son de cantería de granito. Na fornela (feita no 1771 segundo a inscrición do seu pé) da fachada principal hai unha figura de San Xián, co seu paxaro característico na man dereita, e vestido cunha casaca representativa da vestimenta da época. No adro da igrexa consérvase un sartego antropomorfo de época medieval. A advocación celébrase o 7 de xaneiro.