cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Clasificación das artes
Clasificación da Europa medieval
Na Europa cristiá medieval, as universidades ensinaban un conxunto estándar de sete artes liberais, definidas polos primeiros filósofos medievais como Boecio e Alcuino de York e, como tal, centradas na filosofía. As definicións destes temas e a súa práctica baseáronse en gran medida no sistema educativo de Grecia e Roma. Estas sete artes dividíronse en dúas categorías:
Kant e as súas tres artes.
Un dos primeiros filósofos que discutiron a arte no marco que entendemos hoxe foi Georg Wilhelm Friedrich Hegel, quen describiu nas súas Conferencias sobre estética unha clasificación das cinco artes principais, desde a máis material até a máis expresiva:
Laura Cretara
Moeda
Entre as súas obras máis populares está a moeda circulante de 500 liras bimetálica que se cuñou entre 1982 e 1995, cuxo anverso foi retomado para posteriores versións conmemorativas desta moeda.
Clasificación das artes
Clasificación francesa aceptada na actualidad
Respecto das artes gustativas que se exercen nas cociñas privadas e as públicas dos restaurantes, difúndese pola literatura gastronómica, non xa en simples recetarios, senón en obras de investigación e divulgación, de teoría e ensaio, como a Fisiología do gusto de Brillat-Savarin (1826), ou Lle Grand Dictionnaire de Cuisine de Alexandre Dumas (1873); tamén pola crítica gastronómica, con publicacións como a Guía Michelin. No século XX hai que destacar a revalorización da cociña rexional, favorecida polo avance dos medios de transporte e o auxe do turismo, que levou o retorno a unha cociña natural e sinxela, feito que marcou o punto de arranque da nouvelle cuisine, que aúna a tradición e a sinxeleza cos novos adiantos e un certo afán de innovación e experimentación. A partir dese punto prodúcese unha eclosión da gastronomía como arte, con cociñeiros de relevancia entre os que se podería citar a: Auguste Escoffier, Joël Robuchon, Paul Bocuse, Heston Blumenthal, Michel Guérard, Alain Ducasse, Juan Mari Arzak, Sumito Estévez, Ferran Adrià, Santi Santamaria, Gastón Acurio que son considerados universalmente como artistas.
A Costoura, Nogueira, Ponteareas
A Costoura é un lugar da parroquia de Nogueira, do concello pontevedrés de Ponteareas, na comarca do Condado.
Kanopus-V-IK
Características
Kanopus-V-IK é realmente un satélite Kanopus-V modificado para poder observar tamén no infravermello. Ten unha masa de aproximadamente 600 kg e foi construído por NPP VNIIEM con cámaras de OAO Peleng para a axencia espacial rusa Roskosmos. A súa misión é monitorizar e controlar desastres naturais e humanos, levantar cartografía, detectar contaminación, estudar fenómenos físicos relacionados coa predicción de terremotos e controlar o uso de terras para agricultura e os recursos hídricos e costeiros. Grazas á súa capacidade infravermella é capaz de detectar focos de incendios forestais dun tamaño de cinco por cinco metros en franxas de 2000 km de longo.
Anthonomus grandis
Anthonomus grandis é unha especie de gurgullo que se alimenta das flores e casulos de algodoeiro e pode ser unha praga para as plantacións de algodón, polo que se lle adoita chamar gurgullo do algodoeiro. Aínda que é nativo da parte central de México, migrou desde alí aos Estados Unidos de América a finais do século XIX e infestou as áreas de cultivo de algodón de todos os EUA na década de 1920, devastando a industria e as persoas que traballaban no sur do país. A finais do século XX converteuse nunha importante praga en Suramérica tamén. Desde 1978 o Programa de Erradicación do Gurgullo do Algodoeiro aplicado nos EUA permitiu volver facer un cultivo a grande escala do algodón en moitas rexións.
Laura Cid Rascado
Traxectoria
Graduouse na Facultade de Belas Artes de Pontevedra da Universidade de Vigo en 2022. Ten o Grao Profesional de Música desde 2020, cursado no Conservatorio Profesional de Música de Vigo e o CMUS Manuel Quiroga de Pontevedra. En 2022 tocaba na Banda de Música de Beade como clarinetista.
En 2023 gañou a III edición do Premio de Álbum Ilustrado “Alberte Quiñoi” con Maruchi e o gancho. O xurado, que estaba formado por Tamara Andrés, Armando Requeixo, Óscar Villán, Carlos Loureiro e Sara Valcárcel, destacou :
Punta Balea
Lagoa da Congorza
O lugar máis emblemático deste espazo natural é a lagoa da Congorza (coñecida popularmente como Lagoa de Massó), unha das escasas masas de auga doce de certa entidade na península do Morrazo.
Roberto III de Alençon
Roberto III de Alençon, finado en Morteveille o 8 de setembro de 1217, da casa de Montgommery - Bellême, foi conde de Alençon de 1191 a 1217. Era o segundo fillo de Xoán I de Alencon e de Beatriz de Maine.
Pauna
Economía
As principais actividades económicas no concello son a agricultura, a gandaría, a piscicultura e a silvicultura. Os principais produtos agrícolas son o millo, a mandioca, o café, o cacao e o plátano.
Casa Baludío
As terras da Casa Baludío
As terras de Baludío formaron parte dos terreos beneficiados pola obra de enxeñería civil máis importante de Gondomar no século XVII, o Acueduto do Bravo. Construído sobre o río Zamáns, permitía a través dunha canle pétrea, o rego dos campos de cultivos da zona. Como parte da súa estrutura estaba a chamada Levada do Bravo que atravesaba as terras da Baixa Redonda, Fontán até o morgado de Baludío, trazado que seguía en paralelo á beira norte do río Miñor. Para o arquitecto Soliño Troncoso é posible pensar que o morgado estivese detrás da súa construción, aínda que advirte a falla de documentación para comprobar esta teoría.
O morgado
No momento de fundación do morgado, a súa muller era María Suárez de Castro. A súa vez, esta muller estivo en primeiras nupcias casada con Manuel Pereira de Castro, da casa Pereira de Nigrán. María Suárez de Castro era ademais filla do inquisidor Gómez Correa de Araújo e neta por liña materna do señor de Torres Brancas de Camos, e rexedor de Baiona, Pedro Arines Troncoso y Sotomayor.
No século XVIII, a casa é reedificada por este matrimonio, segundo consta no testamento outorgado por Alonso Arias en 1704, e recollido no libro citado de Camen Pérez Pérez. Desta unión nacerá un fillo que levará o mesmo nome que o seu pai, Alonso Arias Saavedra. Este novo herdeiro quedará cos morgados de Baludío e do Pazo de Gulpilleira. Destacará como caudillo das milicias do Val da Louriña.
Giuliano Sarti
Selección italiana
En 1967 formou parte da selección do Resto do Mundo que se enfrontou á selección española para celebrar o 65 aniversario do porteiro catalán Ricardo Zamora. O equipo da FIFA gañou 3-0 e participaron nel outros catro italianos: Tarcisio Burgnich, Gianni Rivera, Sandro Mazzola e Mario Corso. Foi o terceiro porteiro italiano convocado pola FIFA, despois de Aldo Olivieri nos anos 40 e Lorenzo Buffon nos 50.
Eurostopodus argus
Características
Miden entre 25 a 28 cm de longo. Os machos pesan entre 81 e 132 g, mentres que as femias son algo máis pequenas e pesan de 74 a 123 g. A envergadura alar é de 20,5 a 23,9 cm, medindo a cola uns 15 cm de longo, e o pico entre 1,5 e 2,5 cm. O pico é de cor de parda clara a anegrada, ocasionalmente máis claro cerca da comisura da mandíbula inferior. O iris é marrón; e as patas tamén son marróns coas garras máis escuras.
Monte de Abaixo, Nogueira, Ponteareas
Monte de Abaixo é un lugar da parroquia de Nogueira, do concello pontevedrés de Ponteareas, na comarca do Condado. Segundo o IGE, en 2022 tiña 36 habitantes (17 homes e 19 mulleres).
A Devesa Nova, San Mamede do Carballal, Palas de Rei
A Devesa Nova é un lugar da parroquia de San Mamede do Carballal no concello lugués de Palas de Rei, na comarca da Ulloa. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 estaba despoboado.
Guerra contra o escaravello da pataca
República Popular de Polonia
Un noticiario polaco de 1950, "Walka z stonką" ("A loita contra o escaravello"), afirmaba que "a opinión progresista do mundo condenou con todo dereito os crimes dos pilotos americanos que lanzaron tremendas cantidades de escaravelos da pataca nos campos da República Democrática Alemá... desde onde o escaravello invadiu o territorio polaco". O noticiario continuaba describido a campaña lanzada polo Ministerio de Agricultura polaco para erradicar a praga co uso do DDT (Azotox na súa versión do bloque soviético), a vixilancia da costa báltica de Polonia, a implicación da Forza aérea polaca, e a mobilización xeral da sociedade, especialmente a xente moza. O noticiario concluía que "a praga americana non terá éxito nin en Polonia nin en Alemaña. A provocación dos belicistas vaise estrelar e arder. Todo mundo á guerra contra o escaravello!"
En Polonia a campaña asociada co escaravello rematou a principios da década de 1960.
Alfredo García Caramés
Traxectoria
Na República marchou traballar de albanel a Madrid e afiliouse á CNT. O golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 pillouno en Madrid e alistouse nas milicias gallegas. Foi membro do Batallón de Milicias Populares Galegas e escolta e chofer de Enrique Líster. Coa caída da República pasou a Francia e estivo internado nos campos de Argelès-sur-Mer, Vernet d'Ariège e Bacarès. Marchou a México, arribando a Nuevo Laredo o 29 de febreiro de 1940. Traballou nun almacén de cereais. Permaneceu en México ata 1956, cando volveu a Galicia. Marchou novamente ao ano seguinte, e volveu en varias ocasións, para regresar definitivamente en 1962. Estableceuse primeiro na Coruña e dedicouse á construción, despois instalouse en Marín, para finalmente retornar a Cabanelas. Finou en Cabanelas o 7 de marzo de 2006.
Andrés Pajares
Biografía
Comezou como actor cómico en discotecas e nas compañías musicais de Antonio Machín, Manolo Escobar e Tony Leblanc. Encabezaba un cartel por primeira vez con Antonio Casal e actuou con Sara Montiel e Rocío Jurado antes de formar a súa propia compañía de revistas (Más vale pájaro en mano, Del coro al caño, La risa está servida). Alternou os escenarios co café-teatro, especialidade na que acadou un peculiar protagonismo, e gravou varios discos ao mesmo tempo.
Unión Europea Occidental
Historia
As bases da UEO establecéronse no Tratado de Bruxelas de 1948, como organización europea de defensa e seguridade.
O Paramo, Nogueira, Ponteareas
O Paramo é un lugar da parroquia de Nogueira, do concello pontevedrés de Ponteareas, na comarca do Condado. Segundo o IGE, en 2022 tiña 21 habitantes (12 homes e 9 mulleres).
O Rego Alto, Nogueira, Ponteareas
O Rego Alto é un lugar da parroquia de Nogueira, do concello pontevedrés de Ponteareas, na comarca do Condado. Segundo o IGE, en 2022 tiña 40 habitantes (20 homes e 20 mulleres).
Endopterigotos
Evolución
Os Endopterygota son por veces divididos en tres ensamblaxes: Neuropterida (Neuroptera, Megaloptera, Raphidioptera, Strepsiptera e Coleoptera), Hymenopteroida (Hymenoptera), e Panorpida (Siphonaptera, Diptera, Trichoptera, Lepidoptera e Mecoptera).
Lymantria dispar
Trátase dunha especie defoliante que, en España, ataca principalmente a especies do xénero Quercus, aínda que pode atacar a outras frondosas.
Gran Premio de Australia de 2022
Reurbanización do circuíto
O Circuíto de Albert Park sufriu varias revisións nos meses previos ao Gran Premio, que foron descritos como os cambios máis significativos desde o Gran Premio de Australia de 1996. Varios pilotos foron consultados sobre os cambios previstos. As curvas 9 e 10 foron totalmente redeseñadas, onde estaba unha chicana dereita-esquerda cunha zona de forte freada na aproximación, o redeseño converteuna nunha combinación dereita-esquerda moito máis rápida. Isto fíxose para aumentar a velocidade de aproximación nas curvas 11 e 12. Reperfiláronse outras varias curvas para favorecer os adiantamentos, sobre todo a curva 13, que foi ampliada para crear trazadas de carreira adicionais. Tamén se engadiu un peralte positivo para permitir aos pilotos levar máis velocidade na curva. Tamén redeseñáronse a recta principal e o carril de boxes, e o muro da pista de boxes achegouse dous metros ao circuíto, de modo que o bordo do circuíto queda directamente ao lado do muro parede.
Sergio García Martín
Traxectoria
En xuño de 2019 oficializouse a súa chegada á Coruña para liderar o proxecto Leyma Coruña da liga LEB Oro.
Miguel Pérez Romero
Traxectoria
Destaca como tradutor do inglés ao galego dunha parte importante das obras do dramaturgo William Shakespeare. Súas foron as primeiras traducións publicadas en galego de Hamlet, Otelo, Macbeth, Noite de reis, Romeo e Xulieta ou A tempestade.
Prosopium cylindraceum
Distribución
No norte de Asia está amplamente distribuído nos ríos siberianos.
Seoreun, Ahop
Seoreun, Ahop (서른, 아홉) é unha serie de televisión surcoreana dirixida por Kim Sang-ho e protagonizada por Son Ye-jin, Jeon Mi-do e Kim Ji-hyun. A serie trata sobre a vida, amizade e romances de tres amigas que están a piques de facer corenta anos. Estreouse na canle JTBC o 16 de febreiro de 2022 e conta con 12 episodios. Estreouse en liña a través de Netflix.
San Xiao, San Xiao do Camiño, Palas de Rei
San Xiao é un lugar da parroquia de San Xiao do Camiño no concello lugués de Palas de Rei, na comarca da Ulloa. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 24 habitantes, dos cales 9 eran homes e 15 eran mulleres.
María Fe González
María Fe González Fernández é unha tradutora galega.
Lulo de Hersfeld
Traxectoria
Lulo morreu o 16 de outubro de 786 na abadía de Hersfeld en Bad Hersfeld, en cuxa igrexa foi enterrado. A lista de bens do Breviarium sancti Lulli fai inventario das posesións da abadía en tiempo de Lulo. A abadía de Hersfeld está en ruínas desde finais do século XVIII. Os alicerces da igrexa foron achados durante as escavacións levadas a cabo no século XX na ala sur do transepto das ruínas da abadía, pero mon se encotrou o nicho da tumba de Lulo.
Pulleiro, San Xusto da Repostería, Palas de Rei
Pulleiro é un lugar da parroquia de San Xusto da Repostería no concello lugués de Palas de Rei, na comarca da Ulloa.
Padrón molecular asociado a danos
Proteínas S100
A S100 é unha familia multixénica de proteínas moduladas por calcio implicadas en actividades regulatorias intracelulares e extracellares cunha conexión co cancro e con lesións nos tecidos, especialmente os neuronais.
Dianas clínicas en varios trastornos
Teoricamente, a aplicación de terapéuticas nesta área para tratar desordes como artrite, cancro, isquemia-reperfusión, infarto de miocardio e ataque cerebral pode incluír opcións como:
Gregory House
Infancia e mocidade
Gregory House doutorouse, con especialidade en enfermidades infecciosas, na Universidade Johns Hopkins. Durante o tempo que pasou na universidade, foi sorprendido copiando nun exame por un compañeiro chamado Philip Weber, quen en última instancia logrou a súa expulsión. Por mor disto, House continuou os seus estudos na Universidade de Míchigan e alí coñeceu a Lisa Cuddy, con quen tivo unha relación amorosa dunha noite e que se convertería posteriormente na súa xefa.
Derradeira tempada
Despois dun tempo no cárcere, House volve ao Hospital Princeton-Plainsboro a petición do novo xefe, que non é outro que o seu antigo subordinado Eric Foreman. No novo equipo seguirán traballando Chase e Taub, aos que se unirán as doutoras Chi Park (Charlyne Yi) e Jessica Adams (Odette Annable). Na recta final da tempada, o seu mellor amigo, Wilson, confésalle que ten cancro e que lle fica pouco tempo de vida. House, despois de facer colapsar accidentalmente os canos do hospital e destruír parte da infraestrutura, é acusado de vandalismo pola policía, polo cal corre o risco de volver de novo ao cárcere e non poder acompañar a Wilson nos seus derradeiros meses de vida; aínda así, House segue traballando e atopa un paciente con problemas de adicción ás drogas co que se sente inmediatamente identificado.
Personalidade
Presenta altas capacidades intelectuais, cun coeficiente intelectual que se estima en 158. Como políglota, House fala inglés, francés, castelán, portugués, hindi, mandarín e ruso. Escoita jazz e rock, toca o piano e a guitarra (do mesmo xeito que Hugh Laurie) e ten un interese nas guitarras eléctricas vintage. House é un entusiasta xogador de videoxogos, gústalle asistir a espectáculos de monster trucks con Wilson, e é un fan dos Philadelphia Phillies e os Philadelphia Flyers. Tamén é (do mesmo xeito que Laurie) un motociclista: manexa unha Fonda CBR1000RR Repsol Edition, con placa E91, que é vista en «Swan Song», «Help Me», «Deception» e «Post Mortem»; ademais, tamén manexa un sedán Dodge Dynasty.
Àurea Rosa Clavé i Soler
Vida persoal
Casou con Conrad Ferrer i Fossà e tiveron tres fillos: Guillem, Carles e Magdalena. Guillem Ferrer i Clavé foi violonchelista, profesor de música e contrabaixista. Carles Ferrer i Clavé foi director de coros, compositor e escritor.
A disputa polo legado de Josep Anselm Clavé
A Asociación General de Coros Euterpenses sostiña que Clavé creara as obras para os coros, non para as súas herdeiras. Àurea, quen se consideraba herdeira lexítima do legado, cambiou o nome da entidade por Asociación de los Coros de Clavé. As herdeiras de Clavé decidiron presentar unha denuncia e a xustiza deulles a razón, mais a sentenza nunca se chegou a executar. Finalmente, coa axuda do gobernador civil, chegouse a un acordo que satisfixo a ambas partes, polo menos moralmente.
Obras
O Himne a França e La Font del Roure aparecen recollidos no inventario do fondo da Societat Coral Nova Gesòria, depositado no Arxiu Municipal de Sant Feliu de Guíxols.
Illa Amami-Ōshima, Illa Tokunoshima, parte norte da Illa Okinawa e Illa Iriomote
A illa Amami-Ōshima, a illa Tokunoshima, a parte norte da illa de Okinawa, e a illa de Iriomote (奄美大島、徳之島、沖縄島北部及び西表島) é unha serie de sitios Patrimonio da Humanidade da UNESCO composto por cinco partes compoñentes en catro illas xaponesas da cadea Ryukyu das Illas Nansei. O sitio seleccionouse en termos de biodiversidade (Criterios de Patrimonio Mundial X) por ter un ecosistema diverso de especies vexetais e animais que son exclusivos da rexión.
Holaspis guentheri
Holaspis guentheri é unha especie de lagarto da familia dos lacértidos, subfamilia dos lacertinos, e tribo dos eremiadinos, unha das dúas integradas no xénero Holaspis.
Descrición
A especie foi descrita en 1863 polo naturalista, botánico, zoólogo e micólogo inglés John Edward Gray.
Etimoloxías
Para a do xénero, ver Holaspis.
Erik Maell
Traxectoria
Como ilustrador e deseñador gráfico independente, desenvolveu proxectos para clientes como Lucasfilm, Walt Disney Corporation, Universal Studios, Marvel Comics e DC Comics.
Paco Rabanne
Outras actividades
En 2006, Rabanne visitou Kíiv e resumiu os cambios desde a Revolución Laranxa: "Ucraína lémbrame a unha flor que desprega os seus pétalos ante os meus ollos".
Comme des Garçons lanzou unha reedición da súa clásica bolsa "le 69".
Mary Taylor Brush
Carreira
Mentres que outros artistas que traballaban no desenvolvemento do camuflaxe para vehículos de guerra utilizaron técnicas modernistas para alterar a percepción da cor, como artistas académicos, Thayer e os pinceis dicíase que se inspiraron en casos de camuflaxe na natureza. Diferentes variacións dos deseños propostos incluíron darlles aos avións unha barriga de cor clara e usar retroiluminación para que o avión sexa tan brillante como o ceo e, así, pareza transparente. Ao explorar as técnicas de contraluz, George usou seda vernizada para vestir o avión, pero non era o suficientemente forte. Mary Taylor decidiu perforar partes das ás (feitas de liño) nos seus deseños, combinándoas con bombillas en diferentes partes da fuselaxe para espallar a luz polo avión. Probou os seus deseños nun avión que sobrevoou Long Island e New Hampshire. Os seus deseños non foron utilizados durante a primeira guerra mundial, pero o seu concepto foi recollido de novo e probado na segunda guerra mundial, incluso no proxecto de luz de Yehudi.
Tatiana Soteropoulos
Traxectoria
Posteriormente trasladouse aos Estados Unidos para cursar estudos superiores de Belas Artes cunha bolsa Fulbright no Columbus College of Art and Design, de Columbus, Ohio, onde se graduou coa especialidade de Ilustración e Publicidade.
Logo da súa formación instalouse permanentemente nos Estados Unidos e fixo traballos independentes para empresas de publicidade e tamén con editoriais, como ilustradora de libros infantís. A súa obra artística foi obxecto de exposicións, tanto individuais como colectivas, en diversas cidades do país, como Nova York, Nova Jersey, Miami e Os Ánxeles, e tamén noutros países, como Chipre, España, Eslovenia, Italia ou Eslovaquia.
Amniocentese
Incompatibilidade Rh
A amniocentese pode utilizarse tamén para diagnosticar a incompatibilidade Rh, unha condición que se dá cando a nai ten sangue Rh negativo e o feto Rh positivo. É perigosa no segundo embarazo, cando a nai creou anticorpos anti-Rh no embarazo anterior. A detección é importante para tratar a nai e o feto para evitar unha anemia hemolítica.
Procedemento
Este procedemento realízase normalmente en instalacións ambulatorias. Guiándose por unha ecografía, insírese unha agulla no abdome cun certo ángulo atravesando o músculo abdominal e o útero, ata chegar á cavidade amniótica. Hai varios métodos de obter mostras que se poden aplicar tamén a embarazos de xemelgos ou múltiples, como as técnicas cunha soa agulla e de dobre agulla; nos caos normais úsase unha agulla. Estas técnicas teñen as súas propias variacións e a forma en que se realizan inclúen o guiado ao lugar de inserción da agulla e o ángulo de inserción da agulla. O líquido amniótico recollido é despois sometido a probas de laboratorio para buscar anormalidades cromosómicas e o lugar da punción cúrase do tempo.
Células nais
O primeiro banco de células nais amnióticas abriuno a compañía biotecnolóxica europea Biocell Center en Boston, Massachusetts, EUA.
Ofensiva talibá de 2021
Desenvolvemento
Os feitos precipitáronse dende o 6 de agosto, cando os talibáns capturaron Zaranj, cidade do suroeste do país preto da fronteira iraniana e que foi a primeira capital de provincia capturada. Nos días seguintes, entre o 7 e o 9 de agosto os talibáns centraron o seu avance no norte, conseguindo a toma de Qunduz, un enclave estratéxico no paso cara Asia Central e as zonas mineiras. A incapacidade das forzas armadas para frealos fixo que pouco tempo, os insurxentes, controlaron máis da metade das trinta e catro capitais provinciais de Afganistán, e o 10 de agosto, os talibáns apoderáranse do 65% da área do país. Para o 13 de agosto os talibáns gañaran dúas das cidades máis importantes de Afganistán: Herat, terceira urbe do país, e Kandahar, a máis poboada logo de Cabul.
Ante está situación Estados Unidos asegurouse o control do aeroporto de Cabul para evacuar ao persoal diplomático e cidadáns americanos e dos países aliados que nas horas previas á entrada dos talibáns na capital deran orde de abandonar o país. Mais, a afluencia de moitos afgáns que, temerosos dos talibáns, buscaban obter refuxio provocaron problemas na xestión do aeródromo e escenas de pánico.
Ray Strachey
Traxectoria
O seu nome de nacemento era Rachel Pearsall Conn Costelloe. O seu pai era o fiscal xeral Francis Conn Costelloe e a súa nai era a historiadora da arte Mary Pearsall Smith, irmá do escritor Logan Pearsall Smith e de Alys Pearsall Smith, a primeira esposa de Bertrand Russell. Era a maior de dúas fillas da súa familia e xunto coa súa irmá máis nova criáronse católicos, ata que a súa nai deixou ao seu marido para casar co historiador da arte Bernard Berenson, e foron criados pola súa avoa Hannah Whitall Smith, cuáquera, sufraxista e activista do movemento pola Templanza.
Fita de San Xurxo
A fita de San Xurxo (en Георгиевская ленточка) ou fita dos gardas no período soviético é un símbolo militar ruso consistente nunha fita cun deseño de tres raias negras e dúas laranxas. Utilízase como compoñente de moitas altas condecoracións militares concedidas polo Imperio Ruso, a Unión Soviética e a actual Federación Rusa.
Abadía de Hersfeld
A súa colexiata é, na actualidade, a maior igrexa románica en ruínas de Europa.
Recuperación
O abade Siegfried (1180-1200) querelouse contra o landgrave Luís III de Turinxia polo Vogteirechte. Este abade contaba coa alta estima das cortes de Federico I Barbarroxa e HenriqueVI polo que foi capaz de influír as súas respectivas políticas. Acompañou a Barbarroxa a Italia e conducíu as negociacións co papa en nome do emperador. Con Siegfried, a abadía adquiriu o seu maior significado político no Imperio. O abade soubo como impoñer os dereitos da abadía sobre os landgraves de Turinxia.
Reforma prorestante
O abade Crato I (1516-1556) foi o primeiro abade de orixe burguesa de Hersfeld, renovou o tratado hereditario co landgrave Filipe I en 1517 xunto co deán e o convento. Por invitación do abade, Martiño Lutero predicou na igrexa da abadía en 1523, iniciando a Reforma en Hersfeld. Dous anos máis tarde gran parte das posesións da abadía eran xa protestantes cando, en 1525, na guerra dos labregos alemáns, o distrito da abadía foi saqueado. O landgrave Filipe acudiu en axuda do abade e derrotou a revolta. Filipe usaría este feito no seu beneficio ao tomar gran parte da abadía imperial para cubrir os seus gastos, como Berka e as Landecker Amt (que ocupaban aproximadamente o territorio do municipio actual de Schenklengsfeld). Polos tratados de 1550 e 1558, co o abade Crato e o seu sucesor o abade Michael Landgraf (1556-1571), o landgrave arrebatou a metade do seu territorio á abadía, pasándoo á influencia directa do landgraviato.
Albert Bridge
Contexto
Aínda que Chelsea e Battersea pasaron a estar comunicados por dúas pontes, a antiga ponte de madeira de Battersea converteuse nunha ruína; crecera en impopularidade e era considerada perigosa. O tráfico da nova Victoria Bridge, pola súa banda, sufría unha severa conxestión. En 1860, o Príncipe Alberte suxeriu que a construción dunha ponte de peaxe entre as dúas existentes podería ser rendible, e na década de 1860 constituíuse a Albert Bridge Company, co obxectivo de construír este novo paso. Un proxecto de 1863 foi bloqueado pola forte oposición dos operadores do Battersea Bridge, que se atopaba a menos de 460 m do sitio proposto para a nova ponte, o que consideraban un prexuízo para os seus intereses. Alcanzouse un compromiso e en 1864 unha nova lei do Parlamento foi aprobada, autorizando a construción da nova ponte a condición de que fose finalizada no prazo de cinco anos. Esta lei tamén obrigaba á Albert Bridge Company a mercar o Battersea Bridge unha vez que se abrise a nova ponte e compensar aos seus propietarios pagándolles 3.000 libras esterlinas ao ano (ao redor de 221.000 libras de 2010), no ínterim.
Ferradal Vello, Vilar de Donas, Palas de Rei
Ferradal Vello é un lugar da parroquia de Vilar de Donas no concello lugués de Palas de Rei, na comarca da Ulloa.
Albert Bridge
Proposta de peonalización
miniatura|220x220px|Vista do acceso á Albert Bridge. Pódense observar as sinalizacións vermellas e brancas a ambos os dous lados da [[estrada que delimitan a zona pola que circulan os peóns. En 1973 foi desestimada unha proposta de peonalización da ponte.]] A solución aplicada ás deficiencias observadas foi engadir dous alicerces de formigón no centro do río para apoiar o van central, transformando a sección central da ponte nunha ponte viga. A viga principal da ponte tamén se reforzou e colocouse unha cuberta lixeira de reforzo. As modificacións pretendían ser unha solución provisional para alongar a vida útil da ponte cinco anos máis, mentres se analizaba a súa substitución; e segundo as estimacións do CGL, as obras efectuadas garantían o seu mantemento durante un máximo de 30 anos, pero tería que ser pechado ou renovado moito antes de chegar a ese prazo.
Época moderna
A ponte foi pechada ao tráfico o 15 de febreiro de 2010 para levar a cabo obras de reacondicionamento e reforzo, estimándose nuns 18 meses o tempo que permanecería pechada.
Adolph Alexander Weinman
Adolph Alexander Weinman (apelidado orixinalmente Weingärtner), nado en Durmersheim, Alemaña, o 11 de decembro de 1870 e finado en Port Chester, Nova York, o 8 de agosto de 1952, foi un escultor, medallista e deseñador e gravador de moeda xermano-estadounidense.
Pasamento e legado
Unha das principais discípulas de Adolph Weinman foi a escultora Eleanor Mary Mellon (1894-1979).
Moeda e medalla
Weinman é lembrado fundamentalmente por ser o deseñador e gravador da moeda de 10 centavos de dólar Mercury (1916), e sinaladamente do medio dólar da Liberdade camiñando (1916),  un deseño este último que foi recuperado en 1986 para o anverso da popular moeda de colección American Silver Eagle.
La Raíz
La Raíz foi un grupo musical de Gandía (Valencia), España que mesturaba o rock co reggae, o jazz e o hip hop. Esta banda estaba conformada por once músicos de diversas procedencias, repartidos no escenario cunha forte presenza e moito contido lírico nas súas letras. Algunha xente cataloga a súa música dentro dos estilos de "música de intervención".
Traxectoria
La Raíz xúntase no 2005, aproveitando a ruptura dunha anterior formación chamada La Raíz na que se atopaba Edu, actual guitarrista, e que tiña un estilo totalmente diferente. Dende entón Pablo Sánchez Pardines desenvolveu o rol de compositor e líder da banda, máis adiante tamén o de voz principal. A intención do grupo era xuntar unha banda numerosa con moitos dos seus amigos, que non eran músicos.
Entre decembro do 2012 e xaneiro do 2013 gravan nos estudos RPM de La Canyada, da man de Roger García, o seu seguinte traballo Así en el cielo como en la selva. Trátase dun disco cunha maior madurez musical e lírica, co que se seguen mantendo fieis ao seu grupo de seguidores, e co que continúan facendo bailar e cantar ao público que os reciben en cada lugar que visitan.
En 2017 o grupo anunciou a xira "La hoguera de los continentes" consolidando a súa presenza internacional coa Arxentina e Chile como primeiras datas do tour que incluiría tamén o seu paso por Berlín, Hamburgo, Dublín, Roma, Lisboa, Porto, Polonia, México ou Colombia ademais dun final de xira no Palacio de Vistalegre de Madrid no que se gravou o concerto que despois sairía en formato DVD.
Saul Malatrasi
Características técnicas
Era un futbolista polivalente, capaz de xogar como lateral, como central, como líbero e como centrocampista. Como defensa era rochoso, fiable, e seguro e ordenado nos pases.
O pacto dos estudantes
O pacto dos estudantes (en El pacto de los estudiantes) é un filme español de 2018 dirixido por Juan Miguel del Castillo. O guión foi escrito por Sergio Crespo, Alejandro Torres e Juan Miguel del Castillo. Os actores principais deste filme son Kandido Uranga, Vicky Peña, Ernesto Alterio, Marina Salas Rodríguez, Alba Messa, Alberto Amarilla Bermejo, Alejandro Albarracín e Víctor Clavijo.
Carla Subirana
Traxectoria
En 1997, licenciouse en Comunicación Audiovisual na Universidade Pompeu Fabra. É membro da CIM, a Asociación de mulleres cineastas e de medios audiovisuais.
Considera como fundamental na súa atracción polo cinema que unha das súas avoas fose limpadora nun.
Ramón Regueira Ramos
Traxectoria
En 1965 fundou a empresa Recambios Regueira, que máis tarde que se converteu en AD Regueira, e que foi patrocinadora do Deportivo da Coruña durante décadas. Faleceu o 15 de decembro de 2021, aos 86 anos de idade.
Dermatofitose
Sintomas
Normalmente producen pel vermella e escamosa, proído e erupcións circulares. A perda de cabelo pode ocorrer na zona afectada. Os síntomas comezan entre 4 e 14 días despois da exposición ao fungo. A condición pode afectar varias áreas da pel ao mesmo tempo.
Factores de risco
Entre os factores de risco están o uso de vestiarios públicos, deportes de contacto como a loita, a sudación excesiva, o contacto con animais, a obesidade e a inmunodeficiencia.
Asasinato de María Soledad Morales
Traxectoria
Era filla de Elías Morales, empregado público, e de Ada Rizzardo. Gustáballe escribir poemas e era boa estudante. Dixéralle á súa nai que ao terminar a secundaria ía estudar para mestra xardineira, pois era unha carreira curta e co seu soldo axudaría nos gastos da casa. Era a segunda de sete fillos dunha familia de clase media traballadora.
Lozoya
O topónimo Lozoya pode referirse a:
Lisbeth Palme
Anna Lisbeth Christina Palme, nada Beck-Friis en Estocolmo o 14 de marzo de 1931 e finada na mesma cidade o 18 de outubro de 2018, foi unha psicóloga infantil sueca, presidenta da UNICEF (1990-1991) e muller do primeiro ministro, Olof Palme dende 1956 ata a súa morte en 1986.
Traxectoria
No asasinato de Olof Palme en 1986, Lisbeth Palme foi a testemuña do asasinato, o 28 de febreiro de 1986, do seu marido máis próxima e durante unha dilixencia de recoñecemento, sinalou que fora Christer Pettersson o asasino. Mais, segundo un detective presente, tamén comentou que era evidente que Pettersson era alcólico o que se podería interpretar que xa se informarara previamente e sabía que esa persoa tiña problemas co alcol mais as drogas o que se consideraba que deterioraba a credibilidade do seu testemuño. Ao longo dos anos, diversos expertos, apuntaron a posibilidade que Lisbeth identificara o home errado.
Fronte Obreira de Cataluña
Ideoloxía
Foi fundada en 1961, como un grupo escindido da Asociación Popular Democrática de Catalunya (ADPC), que era a póla catalá do FLP, daqueles militantes que pretendían converterse en partido. Estaba diferenciado do comunismo catalán, o PSUC, como da organización que representaba, nese momento, o socialismo democrático, o Movemento Socialista de Cataluña polo que pretendía ser "a terceira forza" que respondese ás novas propostas que axitaban á esquerda europea xurdidas tanto dos procesos internos de reflexión sobre o socialismo (representado por exemplo por André Gorz ou Lelio Basso) como do impacto das revolucións que foron os seus referentes políticos: a revolución cubana de 1959, e a resistencia alxeriana de Ahmed Ben Bella.
Órganos de difusión
Os seus órganos de expresión foron, sucesivamente, Revolució (1961-62), Presencia Obrera (1964-5) e Poder Obrero (1969).
Bones
__HOMONIMOS__
Medio dólar da Liberdade camiñando
En 1915, o novo director da Casa da Moeda dos EEUU, Robert W. Woolley, decatouse de que a lei o facultaba para substituír os deseños das moedas circulantes que levaban máis de 25 anos en uso, polo que de camiño iniciou o proceso de substitución das moedas da vixente serie Barber (10 centavos, ¼ dólar e ½ dólar) todas elas cun deseño moi similar creado por Charles E. Barber e cuxa cuñaxe comezara xa en 1892. Woolley encargoulle á Comisión de Belas Artes a organización dun concurso, como resultado do cal resultou escollido Weinman como deseñador das novas moedas de 10 centavos e de medio dólar.
Antecedentes e inicio
En abril de 1915, Robert W. Woolley asumiu o cargo de director da US Mint, en substitución de Abram Piatt Andrew. O 14 dese mesmo mes, o novo director pediulle ao superintendente Joyce que lle encargase novos deseños ao gravador xefe da ceca, que seguía a ser Charles E. Barber logo de 36 anos no posto. O mesmo día, o subsecretario Malburn solicitou a opinión do asesor xurídico do Departamento do Tesouro acerca da idea da Casa da Moeda de cambiar os deseños das tres moedas de prata para 1916, e tres días despois este respondeu que non había óbice ningún para facer o cambio. Naquel momento, a Casa da Moeda estaba moi ocupada coa produción das moedas conmemorativas da Exposición Panamá-Pacífico, polo que non se tomaron medidas inmediatas. En outubro, o director Wooley convocou a Barber para tratar o asunto dos novos deseños, aínda que non se coñece con certeza se este xa tiña preparados daquela algúns esbozos para as novas moedas.
Deseño
O reverso é similar ao da medalla creada por Weinman para o Instituto Americano de Arquitectos, aínda que o escultor substituíu o loureiro da medalla polo rebento de piñeiro. O traballo de Weinman nesa medalla fora moi admirado pola forza que amosaba a aguia representada nela. miniatura|281x281px|O [[monumento de Weinman aos soldados e aos mariñeiros da Unión (1909) puido ter inspirado a cabeza da Liberdade, e amósase un uso similar da follaxe.]] Breen, no seu detallado volume acerca das moedas estadounidenses, di sobre o medio dólar da Liberdade camiñando que "a señora Liberdade loce a bandeira estadounidense, adiantándose medio século á contracultura rebelde". Aínda que admiraba a peza en xeral, observou que a Liberdade camiña dando grandes alancadas cara ao Leste, é dicir, cara a unha Europa que estaba devastada pola Guerra, e neste sentido escribiu: "apunta ao ceo cara a nada visible —talvez como advertencia dos avións de guerra alemáns?—". Breen opúxose ao uso do piñeiro de montaña no reverso, ao non consideralo particularmente relacionado cos Estados Unidos nin especialmente salientable.
Preparación
Durante o mes de xuño, o Departamento de Gravado da Casa da Moeda, dirixido por Barber, reduciu os modelos ao tamaño que debía ter a moeda e preparou os cuños para as primeiras cuñaxes de proba, que se realizaron posteriormente. Woolley esperaba poder comezar a produción das novas moedas o 1 de xullo, mais a concesión de tempo a Weinman obrigou a Casa da Moeda a actuar con maior celeridade. Burdette suxire que a présa coa que se prepararon os cuños fixo que as moedas cuñadas con eles parecesen desgastadas e cos detalles pouco nítidos. O 22 de xuño, Weinman xa vira as primeiras probas cuñadas e escribiulle a Woolley para lle comunicar que non lle gustaba como quedara a palabra LIBERTY no anverso, e para lle pedir que lle prestase dúas probas para refacer as letras. O 24 de xuño, Woolley escribiu ao superintendente Joyce, para o informar deste préstamo, e comentoulle sobre as novas pezas:
O 18 de agosto, o presidente Wilson nomeou como sucesor de Woolley á fronte da Casa da Moeda a Friedrich Johannes Hugo von Engelken, que foi confirmado axiña polo Senado. Von Engelken debería xurar o cargo o 21 de agosto, mais a súa toma de posesión tivo que demorarase ata o 1 de setembro, xa que o presidente Wilson non asinara o seu nomeamento.
Acollemento
Aínda que o lanzamento da moeda de 10 centavos o 30 de outubro de 1916 fora obxecto dunha considerable publicidade, a Casa da Moeda non fixo grandes anuncios sobre a posta en circulación do medio dólar da Liberdade camiñando o xaneiro seguinte, e os xornais non recolleron amplamente a noticia. Isto debeuse a que os Estados Unidos se achegaba á guerra contra Alemaña e tamén a que o interese da poboación polas novidades numismáticas se esgotara coa novidade dos 10 centavos. Malia a escasa publicidade, consonte un informe de xaneiro de 1917 do axustador da Casa da Moeda Chafflin, as tres cecas tiveron problemas inicialmente para satisfacer a ampla demanda das novas moedas de medio dólar.
Tiraxes anuais
Na seguinte táboa reflíctense as tiraxes anuais do medio dólar da Liberdade camiñando en cada unha das tres casas de moeda onde se produciu:
Che Sudaka
Che Sudaka é unha banda de rock alternativo formada por músicos da Arxentina e de Colombia. Eles definen o seu estilo como punk reggae party no que ademais introducen outros ritmos como o hip hop, o ska e mesmo a cumbia.
Margarita Ucelay
Margarita Ucelay Maortua, nada en Madrid o 5 de maio de 1916 e finada na mesma cidade en 2014, foi unha filóloga española. Estaba especializada na obra de Federico García Lorca e editou algunhas das súas obras xa durante a chamada "Transición española".
Traxectoria
En Anfistora coñeceu a Ernesto Guerra da Cal (antes chamado Ernesto Pérez Guerra), afiliado ao PCE e capitán do Exército Popular da República, quen tivo unha destacada actividade durante a Guerra civil española. O 31 de outubro de 1936 contraeron matrimonio en Valencia, xunto a outras parellas de milicianos. Viviron en Valencia e Barcelona, até que en 1938 Guerra da Cal viaxou aos EUA para estreitar relacións entre a Casa Branca e o goberno republicano.
José Luis Martínez Vázquez
Traxectoria
Nos Xogos Olímpicos coñeceu á que logo sería a súa esposa, Marta López, filla do ex-seleccionador español de baloncesto Anselmo López. Instalado dende 1967 en Madrid, onde iniciou varios negocios inmobiliarios e de venda de coches, faleceu o 19 de abril de 2004.
Pobo susu
Os susu son un pobo mandé de África Occidental que vive principalmente na Guinea e no noroeste de Serra Leoa, particularmente no distrito de Kambia. Un grupo moi influente na Guinea, existen pequenas comunidades de susu nos estados veciños de Guinea-Bissau e o Senegal.
Bursa scrobilator
Bursa scrobilator é unha especie de molusco gasterópodo. Foi descrita por primeira vez por Carl von Linné en 1758.
Cristina Romera Castillo
Traxectoria
Os seus estudos lévana a preguntarse se o plástico que frota no mar podería engadir máis carbono ao que xa existe no océano e así perturbar o ciclo do carbono. Atopou resultados interesantes que tiveron unha importante repercusión, tanto no ámbito académico como nos medios de comunicación.
Marguerite Williams
Traxectoria
Williams ensinou en Washington en 1895 en escolas primarias, durante sete anos; antes de gañar un grao na Universidade Howard en 1923. Williams foi discípula do biólogo afroamericano Ernest Everett Just. Traballou como profesora asistente de xeoloxía no Miner Teacher's (agora parte da Universidade do Distrito de Columbia) en Washington, D.C. entre 1923 e 1933. Recibiu unha licenza para cursar o seu máster en xeoloxía na Universidade de Columbia, que completou en 1930.
Clase de obxecto
Clase de obxecto é un concepto lingüístico creado polo lingüista francés Gaston Gross no final do século XX. Úsase para a descrición detallada de predicados verbais e nominais en linguaxe natural.
Lingua kitanemuk
A lingua kitanemuk foi unha lingua tákica da familia uto-azteca. Estaba estreitamente relacionada coa lingua serrano, da cal pode ser un dialecto. Falouse nas montañas de San Gabriel e nos arredores dos montes do sur de California. Os derradeiros falantes da lingua viviron até a década de 1940, aínda que o último traballo de campo realizouse en 1937. John Peabody Harrington tomou abondosos apuntamentos en 1916 e 1917, o que permitiu un coñecemento bastante detallado da lingua.
Gran Premio de Singapur de 2022
O Gran Premio de Singapur 2022 (coñecido oficialmente como Fórmula 1 Singapore Airlines Singapore Grand Prix 2022), foi unha carreira de Fórmula Un, que se celebrou o 2 de outubro de 2022 no Circuíto urbano de Marina Bay de Singapur. Foi a décimo sétima carreira da tempada de Fórmula Un de e foi o vixésimo primeiro Gran Premio de Singapur e a duodécima primeira vez que se disputou a carreira en Marina Bay.
Carmina Virgili
Traxectoria
Foi secretaria de Estado de Universidades e Investigación no primeiro goberno presidido por Felipe González e tivo como xefe de gabinete a Alfredo Pérez Rubalcaba. En 1987 foi nomeada directora do Colexio de España de París, cargo que ocupou ata 1996. Nas eleccións xerais españolas de 1996 foi elixida senadora como candidata do PSC pola provincia de Barcelona.
Martin de Ginzo
Martin de Ginzo foi un xograr galego ou portugués do século XIII.
Rodrigo Gil de Hontañón
En Galicia
En Galicia cómpre destacar a súa achega no claustro da Catedral de Santiago de Compostela, que rematou, e así mesmo, nesta cidade, construíu o claustro do Colexio de Santiago Alfeo, ou de Fonseca. Tamén deseñou os dous primeiros claustros do Hospital Real de Santiago. Fóra de Santiago realizou diversas obras de reforma e ampliación na Catedral de Ourense.
Morte e legado
Hontañón falleceu en Segovia en 1577. As teorías deste prolífico arquitecto recolléronse no texto Compendio de architectura y Simetría de los templos do salmantino Simón García, Mestre Maior entre 1667 e 1703 da Catedral Vieja de Salamanca (atribúense a Gil de Hontañón os primeiros seis capítulos).
Ableton Live
En contraste con moitos outros secuenciadores de software, Live está deseñado para ser un instrumento para espectáculos en directo, así como unha ferramenta para compoñer, gravar, arranxar, mesturar e masterizar. Tamén é usado polos DJs, xa que ofrece un conxunto de controis para beatmatching, crossfading e outros efectos diferentes empregados polos turntablists, e foi unha das primeiras aplicacións musicais en combinar cancións automaticamente. miniatura|Unha [[captura de pantalla de Ableton Live 9 que se executa nun sistema operativo Windows, cun proxecto aberto.]]
Gouache
Historia
No século XVIII adoitaba usarse nunha técnica mixta, para engadir detalles finos nas pinturas en pastel. Normalmente elaborábase mesturando acuarelas a base de goma arábiga cun pigmento branco opaco, ou engadindo un compoñente calcáreo.
Ariadna (emperatriz)
Consorte
A nova parella gobernante non era especialmente popular, sobre todo polas orixes bárbaras do novo emperador o que atraeu a antipatía da poboación de Constantinopla. Mesmo entre as diferentes faccións do exército había certas discrepancias pois, mentres era apoiado polos auxiliares xermánicos, dirixidos por Teodorico Estrabón, non estaba ben visto polos isauros traídos por León I para reducir a dependencia dos ostrogodos e, finalmente, o propio Zenón chegou a entrar en conflito co seu xeneral e compañeiro Ilo. miniatura|Retrato feminino, quizais da emperatriz Ariadna ([[Museo do Louvre, cara 490-510).]] Inmediatamente, Basilisco e máis Elia Verina aproveitaron a situación para artellar unha conspiración contra os seus familiares por matrimonio. En 475, estalou un levantamento popular contra o emperador na capital e, co apoio militar de Teodorico Estrabón, Ilo e Armato, tomou o control de Constantinopla. Verina convenceu ao seu xenro para que abandonase a cidade e Zenón fuxiu á súa terra natal, levando consigo a algúns dos oficiais isaurios que vivían na capital imperial e tamén ao tesouro bizantino. Basilisco foi entón proclamado "augusto" o 9 de febreiro de 475 no Palacio de Hebdomo polos ministros do palacio e mailo Senado bizantino pois a tradición permitía que o Senado recoñecese a un usurpador, polo que Basilisco converteuse no gobernante legal. Non obstante, esta foi sen dúbida a primeira sucesión mediante un golpe militar en polo menos cen anos. A horda que se formou en Constantinopla logrou vingarse de Zenón executando a case todos os isaurios que quedaban na cidade.
Marc Birkigt
Traxectoria
Despois de realizar o servizo militar, trasladouse a Barcelona (Cataluña), onde foi contratado por Emilio de la Cuadra para traballar na súa empresa, a Compañía General Española de Coches Automóviles E. de la Cuadra. Durante o tempo que estivo a traballar para esta empresa, Birkigt construíu o seu primeiro motor de explosión dun cilindro, e posteriormente construíu outro motor de dous cilindros. En 1901, a empresa de automóbiles La Cuadra entrou en bancarrota e pechou as súas portas. Após a quebra da empresa, Marc Birkigt regresou a Xenebra, onde coñeceu a Eugénie Brachet e casou con ela o 23 de novembro de 1901. Con ela tivo un fillo, Louis Birkigt (nado en 1903) e unha filla, Yvonne Birkigt (nada en 1905).
Fanni Kaplán
Anarquismo
Militou en grupos anarquistas antes de unirse ao Partido Social-Revolucionario. En decembro de 1906, Kaplán participou no atentado frustrado do gobernador de Kíiv con dous compañeiros anarquistas máis. Para entón cambiara o seu apelido a Kaplán. Foi arrestada e condenada a traballos forzados perpetuos nunha kátorga en Akatúi, Siberia, pola morte dunha serventa na explosión no seu hotel que frustrou o atentado.