cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kinshasa
Xeografía
A cidade-provincia cobre unha área de 9.965 km². Componse dun gran altiplano (meseta Kwango), unha cadea montañosa (montañas Ngaliema, Amba, Ngafula), un terreo chairego, e as zonas húmidas no bordo de Pool Malebo (antigamente coñecido como Stanley Pool). A chaira é a máis poboada e esténdese en forma de media lúa dende a baía, no leste, até a meseta Kwango Ngaliema, ao oeste de Pool Malebo. A cidade desenvolveuse entre o promontorio de Gombe, o Pool Malebo e a baía de Ngaliema antes das cataratas Livingstone e os montes do sur situados preto do río (ao oeste do Monte Ngaliema), quince quilómetros ao sur de Pool Malebo.
Natator depressus
Distribución e hábitat
miniatura|esquerda|300px|Mapa de distribución de Natator depressus: Os círculos vermellos indican os principais lugares de aniñación.
Anatomía
A coiraza ou cuncha do adulto é de media de 90 cm de lonxitude. Non é moi alta, as beiras están voltas para arriba e ten catro pares de escamas costais, o que é menos que outras tartarugas mariñas. As partes superiores son de cor oliva cincenta, e máis pálida ventralmente. Teñen un só par de escamas situadas na fronte da cabeza, que tamén serven para distinguir esta especie.
Eclosión
As crías que saen do ovo son as máis grandes de todas as tartarugas. O período de vida inicial é o máis perigoso para estas tartarugas. Guiadas polo horizonte aberto e baixo e a luz reflectida polo mar, as crías corren cara ao mar. O único que as protexe da depredación por aves e cangrexos é a súa saída dos niños en grandes números. Con todo, mesmo no mar non están a salvo, xa que os tiburóns e peixes patrullan as augas pouco profundas, esperando para comelos. Estímase que só unha de cada 100 tartarugas vive ata chegar a adulto. Porén, unha vez que chegan a adultos, moi poucas especies as poden depredar. A súa curva de supervivencia é de tipo III porque as crías ao ecosionaren teñen alta mortalidade, mentres que os adultos sobreviven máis facilmente.
Viladóniga, Serantes, Ferrol
Viladóniga é un lugar da parroquia de Serantes no concello de Ferrol na provincia da Coruña. Tiña 381 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 190 homes e 191 mulleres, o que supón un aumento con relación ao ano 2004 cando tiña 377 habitantes.
El Cura de Aldea
Historia e características
Subtitulado Revista teolóxica, estaba editada por Félix Moreno Astray. Tivo curta duración.
Altímetro
Altímetro barométrico
É o máis común de todos. O seu funcionamento está baseado na relación entre presión atmosférica e altitude. A presión atomósférica diminúe coa altura, aproximadamente 1 milibar por cada 27 pes (8,23 metros) de altura preto do nivel do mar. Os altímetros están calibrados para mostrar a presión directamente como altitude de acordo cun modelo matemático definido pola Atmosfera Padrón Internacional. O funcionamento dos altímetros está condicionado polos cambios meteorolóxicos, o que obriga a modificar manualmente a presión de referencia.
Usos científicos
A información de altitude sobre a auga fornecida polos satélites tense mostrado moi útil. As elevacións da auga indican concentracións gravitacionais, que permiten reconstruír un mapa de riscos submarinos, tales como montañas. Os altímetros poden medir tamén as alturas das ondas do mar, a dirección das ondas e o espectro das ondas. Esta información permite descubrir a velocidade das correntes oceánicas e producir mapas detallados da velocidade e dirección do vento na superficie, mesmo en condicións tormentosas.
St. Mirren Park
O St. Mirren Park é un estadio de fútbol da cidade escocesa de Paisley. Foi inaugurado en 2009 e serve de localía ao St. Mirren FC. Ten capacidade para 8.023 espectadores.
Atlantic Division (NHL)
Como parte do realiñamento de 2013, foron asignados á nova Atlantic Division todos os equipos que conformaban a Northeast Division, os Florida Panthers e os Tampa Bay Lightning da agora disolta Southeast Division, e os Detroit Red Wings, que foi recolocado dende a Central Division da Conferencia Oeste.
Arco de La Défense
Historia
Na película de 2004 Godzilla: Final Wars, é un dos monumentos parisienses destruídos polo insecto xigante Kamacuras.
Moción de confianza
A moción de confianza resulta tamén nalgúns sistemas o contrapoder do executivo fronte a unha posíbel moción de censura.
Museo Rupriikki dos Medios de Comunicación
Historia
miniatura|esquerda|Entrada do antigo Museo Rupriikki na [[área industrial de Finlayson.]] O museo foi creado en 2001 cando se asociaron a cidade de Tampere, a Universidade de Tampere, a compañía telefónica Elisa e o xornal Aamulehti. Rupriikki abriu as súas portas en 2003.
Soro inmunolóxico
Un soro inmunolóxico ou antisoro é un soro sanguíneo que contén anticorpos policlonais, que se utiliza para a inmunidade pasiva de moitas enfermidades.
Blas de Lezo
Carreira militar
En marzo de 1741, en­ca­be­zou a defensa de­ Cartaxena de Indias puxo cara ­a fro­ta in­gle­sa do almirante Edward Vernon e o xeneral Thomás Wentworth composta de 186 navires, armados duns 2.000 canons e cun exército de 23.600 homes, asedian Cartaxéna. Blas de Lezo, só dispón de 3.000 soldados regulares, 600 arqueiros indios, e as tripulacións dos seus seis buques de liña. Non obstante pode contar coa defensa sólida da cidade, a súa preparación minuciosa, e a súa experiencia dos 22 combates levados ata aquí.
A colosal batalla durará 67 días. A derrota das forzas británicas é alí a máis humillante. De Lezo morrerá apenas algúns meses despois desta defensa, que sería a súa máis grande vitoria. O con­trol da pra­za co­lom­bia­na, con­si­de­ra­da estratexicamente co­mo a "chave de In­días" foi a cla­ve pa­ra man­ter o dominio español na América.
A súa memoria
O 15 de novembro de 2014 o Rei Juan Carlos I inaugurou nos Xardíns do Descubrimento da Praza de Colón de Madrid unha escultura en bronce de 3,5 metros -7 metros en total contando co monólito-pedestal- coa efixie do almirante, situada moi próxima a outros dous monumentos de mariños ilustres da Armada Española como foron Cristovo Colón e Jorge Juan y Santacilia.
O carballo na cultura popular galega
miniatura|dereita|300px|Carballo en Sarria
Amhrán na bhFiann
Versión completa en irlandés
Ba bhuadhach ár sinsir romhainn,
Tá scéimhle ’s scanradh i gcroíthe námhad
Sin luisne ghlé sa spéir anoir,
Seo libh canaídh Amhrán na bhFiann.
Versión completa en inglés
We'll sing a song, a soldier's song,
Impatient for the coming fight,
In valley green or towering crag,
Voo 507 de Kenya Airways
O aparello quedou esnaquizado en pequenas partes e gran parte del quedou mergullado nun mangleiro, a 5,4 quilómetros ao sur do final da pista 12 do aeroporto de Douala. Non houbo superviventes. A investigación realizada pola Autoridade de Aviación Civil do Camerún determinou que os pilotos fallaron en decatarse e corrixir a excesiva inclinación tras a engalaxe. Isto levou á perda de control e ao accidente do avión.
Pasaxeiros e tripulación
Os seus membros da tripulación eran todos de Kenya. Entre os pasaxeiros había tamén un enxeñeiro de acompañamento e un asistente de voo que viaxaba gratis.
Ácido carboxílico
Características e propiedades
Xeralmente os ácidos carboxílicos son ácidos febles, con só un 1% das súas moléculas disociadas para dar os correspondentes ións, a temperatura ambiente e en disolución acuosa. Pero son máis ácidos ca outros compostos, nos que non se produce esa deslocalización electrónica, como por exemplo os alcohois. Isto débese a que a estabilización por resonancia ou deslocalización electrónica, provoca que a base conxugada do ácido sexa máis estable ca a base conxugada do alcohol e, por tanto, a concentración de protóns procedentes da disociación do ácido carboxílico sexa maior ca a concentración de protóns procedentes do alcohol; feito que se verifica experimentalmente polos seus valores relativos menores de pKa. O ión resultante, R-COOH-, noméase co sufixo "-ato".miniatura|centro|600px|O grupo carboxilo actuando como ácido xera un ión carboxilato que se estabiliza por resonancia. Por exemplo, o anión procedente do ácido acético chámase ión acetato. O grupo RCOO- denomínase carboxilato. miniatura|600px|centro|Disociación do ácido acético, só se mostran os dous contribuíntes de resonancia que máis afectan á estabilidade.
Produción industrial
As rutas para a produción industrial de ácidos carboxílicos difiren xeralmente das usadas a pequena escala porque requiren equipamento especializado.
Reaccións
Unha vez obtido o sal, podemos quentar dito sal para que por deshidratación cheguemos á amida. A reacción xeral e o seu mecanismo son os seguintes: miniatura|600px|centro|Reacción xeral. centro|miniatura|750px|Mecanismo de reacción. 400px|miniatura|centro|Resumo da [[haloxenación de Hell-Volhard-Zelinsky]] Os grupos carboxilos reaccionan cos grupos amino para formaren amidas. No caso de aminoácidos que reaccionan con outros aminoácidos para daren proteínas, o enlace de tipo amida que se forma é un enlace peptídico. Igualmente, os ácidos carboxílicos poden reaccionar con alcohois para daren ésteres, ou ben con haloxenuros para daren haloxenuros de ácido, ou entre si para daren anhídridos. Os ésteres, anhídridos, haloxenuros de ácido e amidas chámanse derivados de ácido.
Quinorrincos
Bioloxía
O sistema digestivo está dividido en tres zonas (anterior, media e posterior), estrando a primeira e a última revestidas por cutícula, e forman, respectivamente, un estomodeo e un proctodeo. A boca, rodeada de estiletes no cono bucal, comunícase coa cavidade bucal. De aí pasa o alimento por unha farinxe musculosa cara a un esófago curto que, en determinadas especies, pode presentar glándulas esofáxicas. O intestino ocupa a maior parte do tronco, e desemboca ao exterior a través do recto e o ano situados no último segmento. Os quinorrincos nútrense de diatomeas e outros organismos do lodo mariño.
Seara Nova
miniatura|250x250px|Raul Proença, Fundador da revista Seara Nova. Seara Nova é unha revista fundada en Lisboa no ano 1921 por iniciativa de Raul Proença e un grupo de intelectuais portugueses.
Os colaboradores
Entre os colaboradores iniciais existía un grupo con experiencia xornalística e de participación cívica na prensa, en especial Jaime Cortesão, Augusto Casimiro e Raul Proença, que xa colaboraran con A Aguia, publicación que non obstante as súas intencións non puidera satisfacer o propósito de intervención e de aproximación á sociedade que os animaba. Nos seus primeiros anos o proxecto xuntou algúns dos principais nomes da intelectualidade da época: Jaime Cortesão, Raul Proença, António Sérgio, Raul Brandão, Aquilino Ribeiro, Cámara Reis e Augusto Casimiro, e ao longo dos máis de 50 anos de publicación relativamente regular foron moitos os intelectuais que colaboraron con Seara Nova, entre moitos outros: António Sérgio (que integrou a dirección a partir de 1923 e nela se consagrou como pensador e crítico), Augusto Casimiro, Augusto da Costa Dias, Rogério Fernandes, Augusto Abelaira, Teixeira Gomes, Assis Esperanza, Afonso Duarte, Hernâni Cidade, Joaquim de Carvalho, João de Barros, Irene Lisboa, Manuel Mendes, José Rodrigues Miguéis, Álvaro Salema, Lobo Vilela, Santana Dionísio, José Gomes Ferreira, Adeodato Barreto, Adolfo Casais Monteiro, Mário Dionísio, João Martins Pereira, Avelino da Costa Cunhal, Fernando Lopes-Graça, Jorge de Sena e José Saramago.
Monte da Zapateira
Localización
Orixinariamente, o monte da Zapateira correspondíase co espazo máis occidental e elevado da parroquia de Rutis, no concello de Culleredo, que acada unha altitude máxima de 236 metros no punto no que se instalou o vértice xeodésico de Castiñeira.
Nate Davis
Traxectoria
Xogou catro tempadas cos South Carolina Gamecocks da Universidade de Carolina do Sur, anotando 1.345 puntos.
Chernóbil
Chernóbil (en ucraíno: Чорно́биль, en ruso: Черно́быль, en belaruso: Чарно́быль) é unha cidade ao norte de Ucraína, no Óblast de Kíiv, nas proximidades coa fronteira con Belarús.
Descrición
Foi abandonada no 1986 por un desastre nuclear, situado uns 14,5 km ao norte-nordeste da cidade. A central nuclear foi nomeada despois pola cidade, situada entón no Raión de Chernóbil pero a cidade e a planta non tiñan directa relación. Mentres que a planta estaba sendo construída, foi construída a cidade de Pripyat para os traballadores da central. As casas habitadas non son moi diferentes do resto, e os seus habitantes usan símbolos para avisar que "o propietario desta casa vive aquí". Tamén os vixilantes e o persoal administrativo da zona de exclusión están aloxados no extremo máis distante á central. Antes do accidente, uns 14.000 veciños comezan o abandono da cidade próxima ao suceso.
Libro del caballero Cifar
Estrutura
O libro iníciase cun prólogo (aínda que non sexa referido así nos manuscritos) no cal Ferrand Martínez asegura que o traducira da lingua caldea, que aquí significa probablemente «lingua árabe». Mesmo sendo este un tópico habitual dos relatos de tradición cabaleiresca, o certo é que moitos dos antropónimos do Zifar son árabes, como tamén certos motivos estilísticos, pois a técnica de inserción dos contos (inclúense máis de vinte exempla) lembra a estrutura de As mil e unha noites.
Estilo
Outra interpretación propón unha unidade baseada nas retóricas medievais, nos recursos de amplificación, paralelismos, simetrías e digresións (con técnica de intercalación ou entrelazamento de episodios), que son propias dos posteriores libros de cabalarías. O libro non tería un carácter doutrinal nin alegórico, mais constituiría un relato heroico e cavaleiresco con elementos intercalados moralizantes, como os consellos do rei de Mentón ou a abundancia de exempla, proverbios e sentenzas.
Reino do Brasil
Disolución
O 7 de setembro de 1822, o príncipe Pedro, declarou a independencia do Brasil. O 12 de outubro dese ano, o príncipe Pedro tornouse o primeiro emperador do país recentemente independente, fundando así o Imperio do Brasil. Tras unha longa negociación, Portugal asinou un tratado co Brasil o 29 de agosto de 1825 no que recoñecía a independencia brasileira. Agás polo recoñecemento de independencia, o resto de disposicións do tratado facíanse a conta do Brasil, incluíndo unha demanda de compensacións a pagarlle a Portugal, sen ningún outro requisito para este último. A compensación debía pagárselle a tódolos cidadáns portugueses residindo no Brasil polas perdas sufridas, como propiedades confiscadas. Xoán VI recibiu tamén o dereito de estilizar o seu título como emperador do Brasil. Para o goberno brasileiro foi máis humillante que o tratado implicase que a independencia se outorgaba como acto de beneficencia por parte de Xoán VI en lugar de que fose conseguida polos propios brasileiros por medio das armas. A maiores disto, Gran Bretaña obtivo unha compensación polo seu papel no avance das negociacións asinando un tratado á marxe no que se renovaban os seus dereitos comerciais favorables e asinando ademais unha convención na que o Brasil acordaba abolir o tráfico de escravos con África nos seguintes catro anos. Ámbolos dous acordos resultaron moi prexudiciais para os intereses económicos do Brasil.
Castilléjar
Xeografía
Situado a 792 msnm, ten unha superficie de 131,33 km². Segundo o censo de 2015 a súa poboación era de 1 400 habitantes, o que facía unha densidade de poboación de 11,32 hab./km².
Ópera Garnier
Dende a súa inauguración en 1875, a ópera foi chamada oficialmente Academia Nacional de Música - Teatro da Ópera. Conservou o seu título ata 1978 cando foi renomeada Teatro Nacional da Ópera de París. En 1989 a Compañía da Ópera trasladou a súa sede ao recentemente construído Teatro da Bastilla e a súa vella sede recibiu o nome de Pazo Garnier, onde permanece a Academia Nacional de Música. Malia a mudanza do nome oficial e do traslado da Compañía da Ópera, o Pazo Garnier segue sendo coñecido popularmente polo nome de Ópera de París.
Lugares de Punxín
miniatura|dereita|[[Casa do concello de Punxín.]] Galicia → Parroquias de Galicia → Lugares de Galicia → Lugares de Punxín
FOX Italia
No 2009, comezou a transmitir a versión en HD (Alta definición).
Dryopteris dilatata
Dryopteris dilatata (fento macho grande) é unha especie robusta de fento deciduo ou semiperenne da familia Dryopteridaceae, planta nativa do oeste e centro de Europa. Medra até 90 cm de alto e 120 cm de ancho, con frondes verde escuro tripinnados, as costelas cubertas de escamas marróns.
La Coma i la Pedra
Tiña en 2014 unha poboación de 269 habitantes repartidos en 3 entidades de poboación: La Coma (capital do concello), La Pedra e El Port del Comte.
Veredicto final
Veredicto final (en The Verdict) é un filme estadounidense de 1982, dirixido por Sidney Lumet con Paul Newman como protagonista. O guión de David Mamet deste drama xudicial está baseado na novela de Barry Reed, Material from another medium.
Crítica
O tema central do filme constitúeo o dilema moral no que se move o protagonista e, en particular, a posibilidade de redimirse persoal e profesionalmente se un se aferra á forza do traballo honrado. A transformación do estado inicial de cansazo, desánimo e autodestrución cara á redención comeza cando o protagonista se decata da súa propia consciencia. A amizade do seu antigo colaborador Mickey Morrisey e a relación con Laura, a muller que recolle nun bar e que parece entender os seus temores e necesidades, axudaranlle a procurar a súa autoestima.
Mollo de velouté
250px|miniatura|Salsa velouté con [[Calocybe gambosa (cogomelos) na que se pode apreciar o aspecto cremoso e graxo deste prebe.]] A velouté é un mollo que está formado por un caldo (denominado fondo claro que pode ser de carne de aves ou de tenreira, incluso un fumet de peixe) todo iso ligado cun roux (pode ser branco ou rubio). Por exemplo unha velouté de ave estaría formada por un fondo de ave e un roux rubio. Trátase dunha salsa madre de tal forma que pode utilizarse como base para outras salsas da cociña francesa. A velouté de peixe denomínase "velouté magra" e a elaborada con tenreira denominase xenericamente "salsa branca graxa". O aspecto, por regra xeral, denso desta salsa fai que ás veces se lle pareza a unha crema.
Kosmos 116
Características
Kosmos 116 foi o quinto membro da serie de satélites DS-P1-Yu e o cuarto lanzado con éxito tralo fracaso do lanzamento do segundo membro da serie. Estaba adicado a servir como obxectivos para as probas antisatélites e antimísiles soviéticas.
Patriarcado ecuménico de Constantinopla
Comezos
O Concilio de Éfeso de 431 elevou a sé de Costantinopla ao rango patriarcal. Durante moitas décadas os papas opuxéronse a isto, xa que defendían non só a súa posición, senón que tamén defendían o "principio petrino", segundo o cal todos os patriarcados derivaban de san Pedro e non se podía violar este principio xerárquico por razóns políticas.
A controversia monotelita
A cuestión monotelita foi resolta arredor do 680, cun acordo entre o papa Agatón e o emperador Constantino IV para a convocatoria do Terceiro Concilio de Costantinopla, no que o monotelismo foi condenado, así como os seus propoñentes máis sobranceiros, o papa Honorio e o patriarca Serxio.
A caída de Constantinopla en 1204 e o exilio en Nicea
Despois da caída da cidade, foi estabelecido o Imperio Latino, e os refuxiados bizantinos fundaron outros estados para sucedelo, os máis importantes destes foron o Imperio de Nicea, o Imperio de Trebisonda e o Despotado de Epiro. A nova sé do patriarcado foi estabelecida en Nicea até 1261, cando Constantinopla foi reconquistada polo emperador bizantino Miguel VIII Palaiologos.
A caída de Constantinopla en 1453 e a era otomá
miniatura|O Patriarca Gennadios con [[Mehmed II.]] Logo da conquista de Constantinopla polos turcos otománs en 1453, o patriarcado pasou a velar máis directamente sobre todos os ortodoxos que vivían no Imperio Otomán. Mehmed II nomeou a Xenadio II Scholarios como patriarca en 1454 e designouno como o líder espiritual e etnarca de todos os cristiáns ortodoxos no Imperio, non só sobre aqueles de orixe helénica. Durante este período os búlgaros, serbios e albaneses pasaron a estar baixo a autoridade administrativa, fiscal, cultural, legal e espiritual do patriarcado. Algúns dos outros patriarcas residiron durante algunhas épocas permanentemente en Constantinopla e funcionaron como parte do goberno local da igrexa. esquerda|miniatura|200px|Imaxe do Códice Vaticano de 1162, considerada unha representación da [[Igrexa dos Santos Apóstolos, a primeira sé do patriarcado durante o período otomán.]]
A Igrexa ortodoxa rusa, que durante séculos fora unha xurisdición do patriarcado de Constantinopla, declarou en 1448 a súa independencia, pouco antes da caída da cidade, como protesta polo Concilio de Florencia no que os representantes do patriarcado asinaran a unión con Roma, achegando posturas doutrinais e pedindo axuda militar contra os otománs. A axuda nunca chegou, e as conclusións doutrinais conciliares foron posteriormente rexeitadas polo patriarcado, mais aínda así a Igrexa Rusa pasou a funcionar de xeito independente dende 1448. Nas décadas que seguiron á caída de Constantinopla nas mans de Mehmed II o 29 de maio de 1453, algúns nomearon Moscova como a "Nova Roma" ou a "Terceira Roma". 141 anos despois, en 1589, Constantinopla recoñeceu a autocefalia dos rusos e elevou a Moscova ao rango de patriarcado.
Inno e Marcia Pontificale
Letras en latín
Pontifex, Tu successor es Petri;
rupes inter fluctus, Tu es pharus in tenebris;
Letras en italiano
Cantano le tue glorie mille palme e mille altari.
Tradución ao galego
Oh, Roma eterna, de mártires e santos,
Roma de apóstolos, nai e mestra de verdade,
Vence refulxente todo erro e todo mal.
caia cal mel das rochas a bendición papal.
Diada de Cataluña
Historia
Coa vitoria da dinastía dos Borbón, implántase un sistema político uniforme, derrogándose os privilexios nobiliarios e os sistemas legais provenientes dos diferentes reinos medievais que formaban a España da época. Por iso, o 11 de setembro tamén se lembra a conseguinte abolición das institucións catalás rexidas pola dinastía dos Austrias.
Lista de aeroportos de España
Outros aeroportos
Os seguintes aeroportos atópanse dentro da publicación de información aeronáutica (AIP) de España, a pesar de que están situados en zonas que non están baixo a soberanía efectiva de España. Correspóndense a aeródromos situados no espazo aéreo cuxo control foi asignado a España pola OACI.
Heinkel
Historia
miniatura|250px|Ruínas da sede de Heinkel en Rostock Tras a exitosa carreira de Ernst Heinkel como xefe de deseño para a firma de aviación Hansa-Brandenburg na primeira guerra mundial, Herr Heinkel fundou a súa propia empresa en Warnemünde no ano 1922, despois de que se relaxasen as restricións imposta á aviación alemá tras o Tratado de Versalles. O primeiro grande éxito da compañía chegou en 1932 co deseño do Heinkel He 70 Blitz, un avión de correos e pasaxeiros de alta velocidade para Deutsche Luft Hansa, que estableceu unha serie de récords de velocidade para a súa clase. Seguiulle o bimotor Heinkel He 111 Doppel-Blitz, que se converteu nun piar da Luftwaffe durante a Segunda Guerra Mundial como bombardeiro. Os deseñadores máis importantes de Heinkel nese momento eran os irmáns xemerlgos Günter, Siegfried e Walter, e Heinrich Hertel. A sede da empresa estaba en Rostock, posteriormente coñecida como Heinkel-Nord, tendo unha fabrica e un aeródromo na veciñanza costeira de Schmarl, no noroeste da cidade (entón coñecido como "Marienehe") con instalacións adicionais, Heinkel-Süd, en Schwechat, Austria, despois do Anschluss en 1938.
Espermatófita
Ás veces, na literatura científica refírese xenericamente a este grupo como embriofitinas, deixando fóra as embriofitinas asifonógamas, que se reproducen por esporas, como os musgos e os fieitos e afíns.
Características
A clasificación científica actualmente aceptada, divide as espermatófitas (ás veces consideradas a "superdivisión" Spermatophyta en divisións separadas:
Xuventudes Socialistas de España
Orixes
En 1910 realizou as primeiras mobilizacións masivas contra a Guerra de Marrocos e, posteriormente, contra a Primeira guerra mundial.
Sistema educativo de Finlandia
Avaliación educativa e informe PISA
O informe do Programa internacional de avaliación do alumnado (PISA) baséase na análise do rendemento de estudantes a partir duns exames que se realizan cada tres anos en varios países. Este informe lévao a cabo a Organización para a Cooperación e o Desenvolvemento Económico, que se encarga da realización de probas estandarizadas a estudantes de 15 anos. É considerado coma un sistema obxectivo de comparación. Examinan o rendemento de alumnos en áreas temáticas clave e estudan diferentes resultados educativos. Os estudantes son seleccionados aleatoriamente de colexios públicos e privados. Son elixidos en función do grao escolar no que se encontran e en función da súa idade. Ademais das probas que miden a competencia en lectura, matemáticas e ciencias, os estudantes cubriron cuestionarios sobre eles mesmos, mentres que os directores fixérono sobre as súas escolas. Nas probas PISA de 2012 o alumnado de Finlandia obtivo a súa mellor puntuación na proba de lectura. En matemáticas os fineses obtiveron o segundo mellor posto despois de Singapur e en ciencia, o terceiro mellor despois de Shanghai e Corea.
Formación do profesorado
En Finlandia a educación é considerada como unha das profesións máis importantes da sociedade, o profesorado goza de gran prestixio. Só un 10 ou 15 % dos solicitantes a estudar maxisterio son seleccionados, teñen que ter puntuacións superiores ao 9 sobre 10. Para a selección levan a cabo os seguintes pasos: avaliación nacional para coñecer as competencias das persoas aspirantes, diversas probas de avaliación das universidades para verificar os coñecementos e as capacidades académicas xerais, entrevistas para verificar a aptitude dos futuros docentes, e traballos en grupo para avaliar as habilidades interpersonais e de comunicación.
Administración
A comezos da década de 1990 reducíronse algunhas competencias da administración central en Finlandia. Suspendeuse o sistema de inspección escolar así como a necesidade de autorización dos libros de texto. A consecución dos obxectivos nacionais en lugar de ser avaliada pola inspección, é avaliada mediante avaliacións nacionais e internacionais a partir de mostras. O desenvolvemento educativo baséase en ditas avaliacións e na investigación colaborativa entre docentes, investigadores e asociacións de directores cos centros educativos.
Certame Literario Musical de O'Galiciano
O certame
O presidente deste certame foi Manuel Murguía, quen pronunciou o discurso en defensa do idioma galego en idioma castelá, debido á súa excelente cualificación sobre a historia e a lingua galega deste mesmo. Así mesmo, o presidente do xurado da parte musical foi Rafael Hernando, acompañado do xurado literario formado por Indalecio Armesto, Luis da Riega e Emilio Álvarez Giménez.
Bases do Certame
As bases do Certame Literario e Musical de O'Galiciano eran as seguintes:
Os premios
Os premios foron concedidos por:
O Campo do Río
O topónimo galego O Campo do Río pode referirse a:
Sistema de tres dominios
miniatura|450px|Diferentes versións sobre a relación filoxenética entre os tres dominios: 1. [[Carl Woese|Woese & Fox (1977), 2. Lake (1984), 3. Cavalier-S. (1987), 4. Woese (1990) e 5. Rivera & Lake (2004).]] O sistema de tres dominios é unha clasificación biolóxica proposta por Carl Woese e colaboradores en 1977, que clasifica os seres vivos en tres grupos primarios: Bacteria, Archaea e Eucarya. Woese baseouse nas diferenzas encontradas na secuencia do ARN ribosómico da subunidade menor, para concluír que estes grupos se desenvolveron por separado a partir dun proxenitor común chamado proxenote.
Descubrimento
Ese mesmo ano, Carl Woese e G. Fox, observan que os metanóxenos están tan distantes das bacterias coma dos eucariontes, declarando en consecuencia o descubrimento dunha “terceira forma de vida”. Asumindo que as condicións na Tierra primitiva foron anaerobias, concluíuse que os metanóxenos serían unha liñaxe moi antiga e se lles chamou arqueobacterias (Archaebacteria). Deste modo determinouse que a categoría taxonómica máis alta non estaba na dicotomía procariota-eucariota, senón en tres reinos primarios que se chamaron urkingdoms: "eubacteria, archaebacteria e urkaryotes".
Hipótese de dous dominios
Un estudo de 2008 que analizou 53 xenes dos tres dominios no que se incluían compoñentes esenciais da replicación, transcrición e sistemas de tradución dos ácidos nucleicos eucariotas, utilizou modelos filoxenéticos que permiten cambiar as composicións de nucleótidos ou aminoácidos nas árbores elaboradas; dando como resultado o apoio á hipótese do eocito de James Lake que postula a orixe arqueana dos eucariontes, rexeitando tanto a monofilia do grupo Archaea (que é parafilético respecto a Eucarya), como a árbore dos tres dominios da vida. En xeral pódese dicir que a gran maioría de teorías relacionadas coa orixe eucariota, tales como a endosimbiose seriada, a hipótese do hidróxeno, a hipótese fagotrófica e outras, son incompatibles co modelo de tres dominios, o cal tería errado principalmente polo factor da atracción de ramas longas.
Docente
miniatura|dereita|220px|Mestre de escola. Unha persoa docente é aquela que se adica ao proceso de aprendizaxe e ensino. Adoitan ter recoñecida unha destreza notábel nunha determinada área do saber, con capacidade de ensinar e compartir os seus coñecementos con outras persoas, denominadas discípulos, aprendices, ou simplemente alumnos.
O profesorado que se encarga da educación formal e institucionalizada das etapas de Educación Infantil, Primaria ou Especial en escolas ou colexios adoitan ser chamados mestres e mestras. Tamén algúns mestres poden estar destinados en institutos de Educación Secundaria en programas de garantía social, educación compensatoria ou apoio a alumnos con necesidades educativas especiais, así como en centros de educación para persoas adultas.
Cenáculo ourensán
Historia do grupo
O cenáculo ourensán supón a fase anterior ao galeguismo dos escritores citados. De feito, no caso particular de Vicente Risco, este pregaleguismo pode considerarse como antigaleguismo, posto que chegou a afirmar (na súa revista La Centuria, 1917) que "el que quiera ser leído que escriba en castellano". De todos os xeitos, unha vez convertido á causa galega, Risco asumiu o compromiso pleno coa lingua galega.
Luísa Piñeiro Arcos
Traxectoria
É enxeñeira técnica industrial forestal e máster en Consultaría e Verificación Medioambiental. Foi xefa do Proxecto Galicia-Sur do Servizo de Tramitacións da empresa Applus-Norcontrol. Presentouse ás eleccións municipais de 2011 en Moraña encabezando a candidatura do PPdeG e foi elixida alcaldesa como líder da forza máis votada, gobernando en minoría ao non prosperar o tripartito que impulsaba o PSdeG-PSOE con AEM e o BNG. Nas sucesivas eleccións municipais de 2015 e 2019 volvería a ser elixida alcaldesa, en ambas ocasións por maioría absoluta.
-288
Véxase tamén
Historia ano a ano
Vernon Chatman
Vernon Chatman, nado contra 1972, é un produtor, guionista e actor de dobraxe estadounidense.
Ukiyo-e
Antecedentes
Este novo shogunato centralizado puxo fin ó poder dos machishū e dividiu a poboación en catro clases sociais, coa clase samurai gobernante no máis alto e os mercadores no máis baixo. Malia verse privados da súa influencia política, a clase comerciante beneficiouse da economía en rápida expansión do período Edo. O aumento dos seus beneficios permitiulles ter tempo de lecer nos distritos de pracer —principalmente Yoshiwara en Edo— e coleccionar obras de arte para decorar os seus fogares, algo que en tempos anteriores estivera moi por riba das súas capacidades financeiras.
Período de esplendor
Aparecendo de forma súbita en 1794 e desaparecendo da mesma forma dez meses despois, as estampas de Sharaku están entre as máis coñecidas do ukiyo-e. Sharaku produciu retratos de actores kabuki, introducindo un maior nivel de realismo nas súas estampas e poñendo énfase nas diferenzas entre o actor e o personaxe. As caras expresivas e contorsionadas que representou contrastan de forma destacada coas caras máis afiadas en forma de máscaras máis comúns de artistas como Harunobu ou Utamaro. Publicada por Tsutaya, a obra de Sharaku atopou certa resistencia social, e no ano 1795 cesou a súa produción de forma tan misteriosa como aparecera, sen que se coñeza a súa verdadeira identidade. Pola súa banda, Utagawa Toyokuni tamén produciu retratos kabuki, mais nun estilo que a xente común de Edo atopaba máis accesible, resaltando as posturas dramáticas e evitando o realismo de Sharaku.
Introdución a Occidente
Entre algúns dos primeiros promotores e estudosos occidentais do ukiyo-e e da arte xaponesa estaban o escritor Edmond de Goncourt e o crítico de arte Philippe Burty, quen no ano 1872 cuñou o termo le Japonisme ("xaponismo"). Comezaron a aparecer tendas que vendían obxectos xaponeses, incluíndo as de Édouard Desoye en 1862 e as do tratante de arte Siegfried Bing en 1875. Dende 1888 ata 1891, Bing publicou a revista Artistic Japan con edicións en inglés, francés e alemán, e levou a cabo unha exhibición de ukiyo-e na École des Beaux-Arts en 1890 á que asistiron artistas como Mary Cassatt.
Tradicións dimanantes
As estampas de finais do século XX e comezos do século XXI evolucionaron dos intereses dos movementos artísticos previos, en especial da énfase na expresión individual do movemento sōsaku-hanga. Os impresores de estampas modernos incluíron no seu repertorio técnicas e métodos occidentais como a serigrafía, a augaforte, o gravado a media tinta ou a mestura de medios.
Estilo
miniatura|esquerda|Muller Visitando o Santuario na Noite, [[Suzuki Harunobu|Harunobu, século XVII. As liñas grosas e planas conteñen zonas de cor plana.]] Os primeiros artistas do ukiyo-e trouxeron consigo un sofisticado coñecemento e adestramento nos principios da composición da pintura chinesa clásica. Posteriormente foron perdendo a influencia chinesa de forma gradual ata desenvolver un estilo nativo xaponés. Estes primeiros artistas recibiron a denominación de "Primitivos", no sentido de que o medio de impresión era un novo desafío ó que adaptaron técnicas con centos de anos de antigüidade, non porque os seus deseños de imaxes se consideren primitivos. Moitos artistas de ukiyo-e foron adestrados por mestres da escola Kanō ou doutras escolas xaponesas de pintura.
Temáticas e xéneros
As escenas sobre a natureza foron unha parte importante da arte asiática durante toda a súa historia. Os artistas estudaron as formas correctas e a anatomía das plantas e dos animais, aínda cando as representacións da anatomía humana foron máis fantasiosas ata tempos modernos. As estampas ukiyo-e sobre natureza denomínanse kachō-e, traducido como "pinturas de flores e paxaros", aínda que o xénero estivo aberto a máis elementos da natureza, e as flores e paxaros non aparecen necesariamente xuntos en tódalas obras. Os historiadores consideran que as detalladas e precisas estampas sobre natureza de Hokusai foron as que estableceron o kachō-e coma un xénero propio dentro do ukiyo-e.
Impresión e comercialización
miniatura|left|Selo do editor [[Tsutaya Jūzaburō, quen publicou obras de Utamaro e Sharaku nos anos 1790.]]
Historiografía
O novelista Jun'ichirō Tanizaki criticou a actitude de superioridade dos occidentais que afirmaron ter descuberto un maior esteticismo no ukiyo-e. Na súa opinión o ukiyo-e é simplemente a forma de arte xaponesa máis doada de entender dende unha perspectiva de valores occidentais, indicando que os xaponeses de tódalas clases sociais apreciaban o ukiyo-e pero os principios morais confucianos da época non lles permitía debatelo con liberdade, costumes sociais que quedaron violados polos alardes occidentais sobre o seu descubrimento.
Ácido miristoleico
Os extractos da planta Serenoa repens (da familia das palmas, Arecaceae) mostran propiedades apoptóticas e necróticas contra o cancro de próstata, e un dos principais compoñentes que exhiben este efecto citotóxico identificados no extracto é o ácido miristoleico.
Os seus sales e ésteres denomínanse miristoleatos. Suxeriuse que o cetil éster do ácido miristoleico (cetil miristoleato) ten propiedades biolóxicas como antiinflamatorio, alivia a dor, e é un modulador do sistema inmunitario
Andatuz
Andatuz é o nome da mascota oficial de Guadalinex, unha distribución Linux promovida pola Xunta de Andalucía e baseada en Ubuntu. Baseándose na mascota oficial de Linux Tux, José Gil deseñou un pingüín con aspecto máis xuvenil. Símbolo para un proxecto xove e innovador que inicialmente se creou para os centros educativos. Ademais da mascota oficial, cada ano Guadalinex lanza unha enquisa para elixir o animal que representará á nova versión. Esta enquisa vén realizándose dende a versión V3. Tan só en dúas ocasións, o animal que representaba á nova versión estivo baseado na mascota oficial.
-314
Véxase tamén
Historia ano a ano
Mr. Vertigo
Trama
Tras un período de aprendizaxe nunha casa rural en Kansas, percorren o Medio Oeste e a costa atlántica co seu espectáculo de levitación. Pouco antes de actuar en Nova York, Walt comeza a ter problemas á hora do seu espectáculo, debido a unhas fortes dores de cabeza. Deciden marchar a Hollywood para facer carreira no mundo do cinema, pero ao chegaren a California son atracados polo tío de Walt, que lle gardaba xenreira dende anos atrás. Walt vaga durante tres anos polo país, e recala en Chicago, onde fai negocios ao abeiro da Lei seca. Logo é obrigado a alistarse no exército durante a segunda guerra mundial. Rematado o conflito, recala en Newark, onde vive felizmente 23 anos. Tras quedar viúvo, pasa por un período de alcoholismo, e nunha viaxe a Denver decide retornar á casa de Kansas, onde remata os seus días.
Torneiros, Allariz
San Miguel de Torneiros é unha parroquia situada no sueste do concello de Allariz. Limita coas parroquias allaricenses de Allariz (Santiago), Allariz (Santo Estevo), Coedo e Seoane, e cos concellos de Sandiás, Vilar de Santos e Rairiz de Veiga.
Macromolécula
O termo macromolécula refírese ás moléculas que pesan máis de 10.000 dalton de masa atómica. Poden ser tanto orgánicas como inorgánicas, e algunhas de gran relevancia atópanse no campo da bioquímica, ao estudar as biomoléculas. Dentro das moléculas orgánicas sintéticas atópanse os plásticos. Son moléculas moi grandes, cunha masa molecular que pode alcanzar millóns de UMAs que se obteñen polas repeticións dunha ou máis unidades simples chamados "monómeros" unidos entre si mediante enlaces covalentes.
María Pose
Traxectoria
Dona dunha farmacia en Traba (Xallas de Castriz). Nas eleccións municipais de 2011 foi elixida concelleira de Santa Comba polo PPdeG e primeira tenente de alcalde. En novembro de 2014 dimitiu o alcalde Antonio Landeira e Pose é elixida alcaldesa, mantendo así a alcaldía o PP cos votos a favor de Independientes por Santa Comba. Nas municipais de 2015 encabezou a candidatura do PPdeG e foi superada polo PSdeG-PSOE, o cal logrou alcaldía e formou goberno con Terra Galega. Trala ruptura do pacto en novembro de 2015, en maio de 2016 o Partido Popular e Terra Galega presentaron unha moción de censura ao alcalde socialista José Antonio Ucha Velo trala cal recuperou a alcaldía.
Neodruidismo
Xurdindo no século XVIII durante o movemento romanticista, que glorificaron ós antigos pobos "celtas" da Idade de Ferro británica, os druídas modernos comezaron a imitar os sacerdotes doutrora. Porén, pouca información exacta se coñece sobre eses antigos sacerdotes, polo que o movemento druídico moderno non ten relación directa cos ritos do pasado.
Gustavo Fernández Arias
Gustavo Fernández Arias, nado en Manzaneda en 1903 e finado na Coruña en 1985, foi un político galego.
Pantocrátor
Nas igrexas cristiás pode aparecer esculpido no tímpano da portada ou pintado na bóveda da ábsida.
Hombre al agua
Narración e publicación
O libro está narrado en primeira persoa.
Enterro de videoxogos de Atari
Na cultura popular
Existen diversas referencias ó enterramento na cultura popular. O vídeo musical para o tema ""When I Wake Up" de Wintergreen amosa ó grupo viaxando ata o vertedoiro e cavando para recuperar os cartuchos abandonados. A novela Lucky Wander Boy de D.B. Weiss inclúe unha escena que ten lugar preto de Alamogordo, na que dous dos personaxes conversan nun aparcadoiro construído sobre o vertedoiro. O filme de 2014 Angry Video Game Nerd: The Movie inclúe unha liña argumental centrada no soterramento,, e en decembro de 2015 o evento e o seu legado presentáronse como un dos elementos principais do argumento no episodio titulado The Games Underfoot da serie de televisión Elementary.
Escavación
A escavación comezou o 26 de abril de 2014 en forma de evento aberto ó público. O deseñador de E. T. the Extra-Terrestrial Howard Scott Warshaw, Ernest Cline de Ready Player One e o director Zak Penn asistiron ó evento como parte do documental sobre o soterramento, xunto a outros residentes da cidade como Armando Ortega, un empregado municipal que fora un dos nenos que entraran no vertedoiro en 1983. Ortega afirmou que malia que el e os seus amigos atoparan ducias de xogos de calidade, desfixéranse dos cartuchos de E.T. porque "o xogo apestaba... non se podía acabar". James Heller, antigo director de Atari que estivera ó cargo do soterramento orixinal, tamén asistiu á escavación. Heller revelou que el dera a orde de cubrir a vertedura con cemento. Desmentindo a lenda urbana que afirmaba que se soterraran millóns de cartuchos alí, Heller afirmou que só 728 000 cartuchos foron enterrados no vertedoiro.
Curación e poxa
Un dos cartuchos recuperados de E.T. foi adquirido polo Instituto Smithsoniano para o seu arquivo, afirmando que este era representativo do sitio do enterro e que no ámbito dos videoxogos representaba "o desafío continuo de facer unha boa adaptación dun filme a un videoxogo, o declive de Atari e o fin dunha era para a industria dos videoxogos, e o ciclo da vida dos cartuchos de videoxogos". Pola súa parte, o museo Henry Ford adquiriu no 2015 varios dos cartuchos recuperados, un controlador táctil, unha mostra da terra sacada do vertedoiro e pezas de roupa usadas polo equipo da escavación para a súa colección, deixando unha selección destes obxectos en exposición permanente.
José Eiras
Traxectoria
Mestre de profesión, presentouse ás eleccións municipais de 1979 en Moraña e saíu elixido concelleiro. ás eleccións municipais de 1983 en Moraña encabezando a candidatura do PSdeG-PSOE e foi elixido alcalde. Continuou como alcalde nas sucesivas eleccións ata 2011 cando se retirou da política activa.
Eric Geboers
Traxectoria
Logo participou en carreiras de resistencia de automobilismo en coches deportivos competindo nas tempadas 2001 e 2002 no Campionato FIA GT, e tomando parte en carreiras como os 500 km do Jarama e as 24 Horas de Spa.
Parophrys vetulus
Sinónimos
Ademais de polo nome actualmente válido, que é o orixinario que lle deu Girard, a especie coñeceuse tamén ao longo do tempo polos seguintes sinónimos:
Xénero
O nome xenérico, Parophrys, está formado polo elemento do latín científico para-, tirado do grego antigo παρα- para-, derivada de παρά pará, "ao lado", "cerca de", e o nome do grego antigo οφρύς ophrýs, "cella".
Lonxevidade
A idade máxima rexistrada para esta especie foi de 22 anos.
Felis nigripes
É solitario e non se habitúa ben a condicións de catividade. Emite uns ruxidos roucos similares aos do león, pero de menor potencia. Esta cualidae é común nos felinos que viven en paraxes de grandes espazos descubertos, como o gato das areas, o Otocolobus manul, o león e, en menor medida, o gato salvaxe africano, e que precisan facer chegar os seus seus gritos o máis lonxe posíbel.
Larisa Shepitko
Carreira
En 1967 rodou a segunda das súas historias en Nachalo nevedomogo veka titulada "Rodina elektrichestva". A historia de Shepitko segue un enxeñeiro novo que leva electricidade a unha aldea empobrecida. Concibida como unha conmemoración do quincuaxésimo aniversario da Revolución de Outubro, as autoridades xulgaron o seu retrato dos bolxeviques negativo. A primeira e a segunda historia foron proxectadas vinte anos máis tarde e a última non foi atopada.
Voskhozhdenie (1977) foi o último filme que completou e o que recibiu máis atención en occidente. Os actores Boris Plotnikov e Vladimir Gostyukhin tiveron os principais papeis no filme. Adaptado dunha novela de Vasili Bykov, Shepitko volveu ao sufrimento pola segunda guerra mundial, retratando os xuízos e as tribulacións dun grupo de partisanos prosoviéticos en Belarús no desolador inverno de 1942. Dous dos partisanos, Sotnikov e Rybak, son capturados pola Wehrmacht e interrogados por un colaborador local, interpretado por Anatoly Solonitsyn, antes de que catro deles fosen executados en público. O retrato do martirio dos soviéticos debe moito á iconografía cristiá. Voskhozhdenie gañou o Oso de Ouro no 27.º Festival de Berlín de 1977.
Biblioteca Pública de Nova York
A biblioteca caracterízase por ter unha gran cantidade de libros de acceso público xunto a outros dentro do edificio. É ademais, unha das bibliotecas públicas máis grandes dos Estados Unidos cun dos sistemas de procura de información máis extensos. A súa dirección está en mans dunha corporación privada, aínda que o seu carácter é non comercial debido ao seu uso público, e finánciase a través de fondos públicos e privados. O edificio da súa sede, facilmente recoñecible polas súas estatuas de leóns que se atopan a ambos os dous lados da entrada, foi declarado Monumento Histórico Nacional en 1965, e foi incluído no Rexistro Nacional de Lugares Históricos en 1966. O edificio apareceu en moitos programas de televisión, como Seinfeld e Sex and the City, e en películas como The Wiz (1978), Ghostbusters (1984) e The Day After Tomorrow (2004).
Wilber
Acotío se confunde cun coiote, un raposo o un rato, pero segundo o seu creador, Wilber é simplemente un gimp.
Eleccións municipais en Vilaboa
Estes foron os resultados das eleccións municipais no concello de Vilaboa dende 1979.miniatura|dereita|[[Galería de imaxes de casas dos concellos de Galicia|Casa do concello de Vilaboa.]] dereita|miniatura|Pleno municipal de Vilaboa, 2020.
Dornier Do 17
Tratábase dun bombardeiro bimotor de á alta, con catro tripulantes concentrados na proa. A súa versión normalizada foi a Do 17Z-2.
Rocky III
Sinopse
Despois de defender o título dez veces, o campión mundial de boxeo Rocky Balboa (Sylvester Stallone) decidiu retirarse. Porén, Clubber Lang (Mr. T), un boxeador moi agresivo que foi escalando postos a base de esnaquizar ós seus rivais, desexa arrebatarlle o título. Malia a negativa de Rocky, Clubber consegue provocalo para que acepte o desafío, e esta vez o resultado do combate semella bastante incerto.
Pune
Enclavada na meseta do Decán, a 552 metros de altitud ao pé dos Ghats Occidentais que a separan da costa do Índico, sitúase na confluencia dos ríos Mula e Mutha.
Xornalismo en Santiago de Compostela
Emisoras de televisión
As seguintes empresas producen ou emiten programas dende as súas sedes en Santiago de Compostela.
Proceso Bayer
Dixestión da polpa
A etapa de dixestión pode durar entre 30 e 60 minutos. Así a todo hoxe en día existen procesos de dixestión en continuo.