cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Colonia, Alemaña
Século XIX: Neustadt
Dito eixo foi continuado ata a outra beira coa construción, despois de séculos, dunha ponte sobre o Rin (Dombrücke, 1859; substituída en 1911 pola Hohenzollerbrücke). Ponte ferroviaria que, nunha controvertida decisión, situou a estación central preto da catedral. O ferrocarril trouxo un aumento do tráfico de mercancías que reactivou o porto (novo peirao na ribeira sur, sacando partido a unha illa do río que alí había, Rheinauhafen, en 1898). Despois da guerra franco-prusiana de 1871 o forte pulo da industrialización levou ó crecemento da poboación ata os 640.731 habitantes en 1913. miniatura|centro|600px|Panorámica de Colonia dende o suroeste: a cidade histórica (Altstadt) e o ensanche (Neustadt) nos seus inicios; no medio o anel de bulevares (Kölner Ringe) no canto das murallas medievais. No glacis, parques e ferrocarrís; ao fondo a primitiva ponte da Catedral (Dombrücke); J. Scheiner, 1880-90. Signo da nova prosperidade, a catedral foi rematada (1842-80) ao tempo que as murallas medievais derrubadas (1881). No seu lugar e o do glacis, un plan de ensanche (J. Stüben, 1883 ) cunha disposición radioconcéntrica (Ring ou anel de bulevares en dez seccións con inspiración nos modelos de Viena e París) ditada pola configuración semicircular da cidade histórica (que vaise repetir nos desenvolvementos futuros ). E ao igual que os seus modelos, esta Neustadt foi asento da nova burguesía frorecente.
Tahira Tahirova
Traxectoria
Tahirova faleceu o 26 de outubro de 1991. Foi sepultada na Avenida do Cemiterio dos Honrados.
ElPozo Murcia Fútbol Sala
Filial
O ElPozo Murcia conta cun equipo filial, o ElPozo Ciudad de Murcia, que xoga na División de Prata da Liga Nacional de Fútbol Sala. Fundouse en 1992 e é un dos poucos clubs filiais presentes na segunda categoría.
Clara Janés
Traxectoria
Cultiva a poesía, a novela, a biografía e o ensaio e distínguese como tradutora, particularmente da lingua checa e da obra poética de Vladimír Holan e Jaroslav Seifert. Verteu tamén ao español a Marguerite Duras, Nathalie Sarraute, Katherine Mansfield e William Golding e, en colaboración con coñecedores das súas linguas, a poetas turcos e persas, tanto modernos como místicos antigos. En 1992 concédeselle o Premio da Fundación Tutav, de Turquía, polo seu labor de difusión da poesía turca en España. En 1997, o Premio Nacional de Tradución polo conxunto da súa obra. No ano 2000 recibe a Medalla do Mérito de Primeira categoría da República checa polo seu labor como tradutora e difusora da literatura de dito país, no ano 2007 recibe o X Premio Nacional das Letras "Teresa de Ávila".
Rise, O Voices of Rhodesia
Letra
A letra oficial que foi adoptada é a seguinte: Rise, O voices of Rhodesia, God may we Thy bounty share. Give us strength to face all danger, And where challenge is, to dare. Guide us, Lord, to wise decision, Ever of Thy grace aware, Oh, let our hearts beat bravely always For this land within Thy care.
Ido
A comunidade actual de falantes
No entanto, é imprescindible distinguir entre o número de falantes de ido e seguidores ou simpatizantes do idioma. Sempre ha ir a remolque do esperanto, e moitos esperantistas aprendérono máis como curiosidade que para usalo e preferiron apoiar o máis coñecido esperanto. É posible atopar en Internet foros trilingües ido-esperanto-lingua nai (inglés, español...), nos cales os diferentes interlocutores se comunican case sen problemas.
Circuíto de Spa-Francorchamps
Masta Kink
Dezaoito grandes premios do campionato mundial de Fórmula Un celebráronse na configuración orixinal do circuíto de Spa-Francorchamps, que foi boicoteado pola F1 en, o récord de volta da antiga pista en forma de triángulo é de 3 minutos e 13,4 segundos, en poder do piloto francés Henri Pescarolo, pilotando un Matra nos 1000 km. de Spa de 1973 unha carreira do Campionato Mundial de Sportscar a unha velocidade media de 262 km/h, pero o tempo máis rápido xamais rexistrado no vello circuíto de Spa foi o tempo da pole para a mesma carreira de 3 minutos e 12,7 segundos logrado por Jacky Ickx nun Ferrari 312PB.
Eau Rouge
miniatura|right | 320px | Spa Francorchamps recta Kemmel
Blanchimont
A alta velocidade da curva a esquerda de Blanchimont, presente tanto no vello circuíto de 14 km. como no máis curto de 7 km., é unha longa curva ao final da pista antes da chicana que conduce á recta de boxes.
Fermín IV
Fermín IV Caballero Elizondo, nado en Monterrey (Nuevo León) o decembro de 1974, é un rapeiro e pastor mexicano, líder do grupo de Control Machete.
Circuíto de Spa-Francorchamps
Problemas
Spa eliminouse do calendario de Fórmula Un en. O organizador do evento foi a créba a finais de 2005, e non se realizaron as melloras previstas na pista de carreiras e no paddock. O goberno de Valonia interveu e proporcionou os fondos necesarios, pero era demasiado tarde para que a carreira de disputárase.
Moruxo, Bergondo
Topónimo
Moruxo hipotetízase que sexa un topónimo prerromano ligado á raíz mor, ou pedra. A súa orixe sería anterior ao século III.
Steven Linares
Biografía
En 2011, coa vitoria do GSLP nas eleccións xerais, Linares foi nomeado Ministro de Deporte, Cultura, Patrimonio e Xuventude.
Zona especial de conservación do Río Anllóns
Invertebrados
As especies de invertebrados catalogadas como de interese no Anexo II da Directiva 92/43/CEE e presentes no catálogo de especies ameazadas son:
Aves
As especies de aves catalogadas como de interese no Anexo II da Directiva 92/43/CEE e presentes no catálogo de especies ameazadas son:
Mamíferos
As especies de mamíferos catalogados como de interese no Anexo II da Directiva 92/43/CEE e presentes no catálogo de especies ameazadas son:
Los Planetas
Pop (1996)
Na actualidade May é parella do que fora deseñador das portadas dos discos dos Planetas, Aramburu.
Canciones para una orquesta química. Singles y Ep 1993 - 1999 (1999)
Ese mesmo ano a Editorial "Rockdelux" publica La Verdadera Historia, biografía do grupo ata aquel momento escrita por Jesús Llorente, crítico musical, escritor e responsable do selo discográfico Acuarela Discos.
Lista de rañaceos en Benidorm
Lista de rañaceos en Benidorm
miniatura|dereita|200px
Academia de l'Aragonés
Obxectivos da Academia
O seu primeiro consello de goberno provisorio estivo presidido por José Lera. O primeiro pleno celebrouse o 28 de outubro de 2006 na Deputación Provincial de Zaragoza, estabelecéndose así un novo consello de goberno para a Academia, elixido consonte as ordenanzas, con Manuel Castán como presidente.
Académicos de Honra
O 14 de maio de 2007, a Academia de l'Aragonés, reunida en sesión extraordinaria, nomeou os seus cinco primeiros académicos de Honra, que foron homenaxeados o 24 de novembro de 2007 na sede do Goberno de Aragón. Esta lista foi ampliada o 12 de abril de 2008, coa proclamación como académico de Honra de Michael Metzeltin, catedrático de Lingüística e Didáctica das Linguas Románicas da Universidade de Viena. Os académicos de Honra son:
Adiós, María
Título
Neste libro nada é arbitrario, e así se demostra na elección do nome “María”. Na tradición cristiá todas as mulleres son Marías e sobre todo na ditadura franquista eran comúns nomes como María Luísa ou María Dolores, que reafirmaban o poder da Igrexa, institución que prescribía pautas para o comportamento social das mulleres. Estes patróns de conduta estaban proporcionados por asociacións como a Sección Femenina e Acción Católica.
Île aux Cochons
A Illa dos Porcos (en francés:Île aux Cochons) é unha illa pertencente ao arquipélago das illas Crozet, un territorio subantártico situado ao sur do Océano Índico e administrado por Francia. Forma parte dos Territorios Austrais Franceses. Por mor da erosión das ondas o seu litoral está caracterizado por cantís que dificultan o acceso á illa, fóra da zona do cabo Verdoyant.
Philips
Historia
100px|esquerda|Antigo logo da empresa. miniatura|esquerda|Etatua de Anton Philips en Eindhoven. En 1891 Gerard Philips xunto co seu pai Frederik Philips fundaron Philips & Co. nun local en Eindhoven. Os primeiros produtos foron bombillas, actualmente o local foi convertido nun museo. Orixinalmente a planta de Philips adicábase á montaxe de lámpadas de filamento de carbono. Gerard Philips estaba particularmente interesado na investigación e sentou as bases para o Laboratorio de Física de Philips (NatLab), o sucesor foi, o High Tech Campus de Eindhoven. Coa incorporación do irmán Gerard Anton Philips, en 1895, a dirección da empresa compleméntase cun home de negocios que era capaz de facer medrar a empresa. En 1899 Anton pasa a ser socio xerente da empresa. En 1907, fúndase NV Philips Metal Factory en Eindhoven, seguindo en 1912 co establecemento de NV Philips, Gerard e Anton Philips foron os primeiros directores.
Livro de Linhagens
Descrición do manuscrito
A observación do fragmento parece indicar que se trata de parte dun manuscrito destinado orixinalmente a transmitir un texto concibido como definitivo. A observación do fragmento mostra tamén que chegou aínda a haber revisións en importantes pasaxes do texto, só que, máis dunha vez, ese traballo ficou incompleto (cf. adiante a mención a varias pasaxes rachadas, nunhas ocasións reescritas e noutras non).
Soporte
As actuais dimensións dos folios son de 440 mm x 343 mm, non correspondendo certamente ás orixinais, visto que algunhas notas das marxes exteriores están cortadas e os furados de pautado das marxes superior e inferior apenas se conservan nalgúns folios. A ausencia de sinaturas poderá tamén ser consecuencia do corte das follas, probabelmente ocorrido durante a encadernación.
Öland
Historia
Para o ano 900, Wulfstan de Hedeby chamou á illa «Eowland», a terra dos Eowan:
Xeografía
miniatura|120 px|Mapa de Öland miniatura|Homrevet, Norte de Öland
Vao (pasaxe)
Etimoloxía e toponimia
A palabra galega vao (en portugués vau), vén do latín: vadus (do verbo ir).
Lugares de Cerdido
A Barqueira
miniatura|dereita|150px|Campo da feira da [[A Barqueira, Cerdido|Barqueira.]]
Arum
miniatura|Modelo histórico no [[Museo Botánico de Greifswald]]
Dudu Aouate
Controversia co Yom Kippur
Nunha entrevista ao Diario As, Aouate foi preguntado sobre o significado do Yom Kippur e algunhas preguntas xerais sobre as prohibicións desa festividade. Aouate engadiu que entendía que xogar ao fútbol nesa festividade non estaba permitido, pero que se se lle obrigaba a xogar contra a Real Sociedad, nun partido en setembro de 2006, faríao. Os seus comentarios provocaron unha gran controversia en Israel, onde un membro do partido Shas pediu que Aouate fose eliminado da selección nacional.
En setembro de 2010, Aouate decidiu non xogar fronte a CA Osasuna, xa que o partido debía comezar 18 minutos antes de finalizar o día do xaxún xudeu, e o Mallorca aceptou a súa petición.
Minotauro
Iconografía
Non é ata o Helenismo cando se representa a escena de Dédalo construíndo a vaca de madeira ou entregándolla a Pasífae, motivo que se volverá a ver no Renacemento (por exemplo, no Campanile de Gioto, entre outros artistas).
-69
Véxase tamén
Historia ano a ano
Edelmiro Vázquez Naval
Traxectoria
Licenciado en Matemáticas pola Universidade de Santiago de Compostela. Exercia como profesor no IES Otero Pedrayo de Ourense, impartindo docencia durante unha década no Campus de Ourense da Universidade de Vigo.
Milla
Milla internacional
Chamada simplemente milla, séguese usando nos países anglosaxóns e equivale a 1 609,344 m. En inglés chámase statute mile. Nos países que utilizan o sistema métrico a milla aparece normalmente nos mapas a fin de que estes poidan ser estudados tamén polos anglosaxóns. Da mesma forma os países anglosaxóns van incorporando paulatinamente o quilómetro como dato adicional na súa cartografía.
Rally de Finlandia
Palmarés
Durante a década de 1990, Tommi Mäkinen gañou cinco veces seguidas o evento, desde 1994 até 1998. Marcus Grönholm gañou tres veces consecutivas, de 2000 a 2002 e posteriormente gañou catro veces consecutivas, de 2004 a 2007. Tamén gañaron este rally lendas como Juha Kankkunen, Markku Alén, Ari Vatanen, Hannu Mikkola e Timo Salonen.
Galiñola negra americana
Na cultura
Na costa de Louisiana, a palabra cajún que significa galiñola é pouldeau, que en francés é poule d'eau (pola de auga), 'galiñola'. As galiñolas forman parte da cociña cajún, por exemplo como ingrediente do gumbo cociñado en casa polos cazadores de patos.
Salvador Golpe
Vida privada
Naceu no pazo de Paio, fillo de Manuel Golpe Núñez e Rita Varela de Sotomayor. Casou con Carmen Túñez Prado, con quen tivo cinco fillos e de quen enviuvou en 1879. Casou en segundas nupcias con Carmen Rodríguez Bermúdez, coa quen tivo dous fillos máis.
Actividade profesional e intelectual
Tamén levou a cabo na capital coruñesa o seu labor como concelleiro no concello da cidade e como activista do chamado movemento rexionalista, formado por un grupo de intelectuais galegos que, entre os anos 1880 e 1906, e no marco do pensamento romántico, reivindican o recoñecemento da identidade do pobo galego en diversos eidos: no eido político reclamábase o autogoberno; no aspecto literario, a recuperación e revalorización das producións da literatura popular; en canto ao xornalismo, demándase unha prensa comprometida coa defensa da lingua e a cultura galega. Foi fundador da Asociación Regionalista Gallega e máis tarde da Liga Rexionalista, da que foi presidente.
Obra poética
Aínda que escribiu numerosas composicións, non publicou ningún libro de poesía, quizais por considerar prioritaria a súa dedicación ás actividades políticas.
A Lagoa, Saavedra, Begonte
A Lagoa é un lugar da parroquia de Saavedra no concello lugués de Begonte na comarca da Terra Chá.
The Road to Los Angeles
Trama
Arturo Bandini é un rapaz de dezaoito anos, orfo de pai (aínda que Svevo aparece na precuela de 1937), que vive coa súa nai enferma e coa súa irmá Mona, fanática relixiosa. O seu soño é ser un grande escritor, pero traballa nunha fábrica de conservas, sendo esta a única fonte de ingresos do fogar tras a morte do seu pai, xunto con algunhas achegas do irmán da nai.
Narración
Arturo é un rapaz novo, megalómano, groseiro, racista e intolerante. O autor parece delinear un antiheroe negativo, mesquiño e soberbio, pero o que emerxe é un personaxe que se ri dos seus propios gromos neuróticos, mal adaptado ás convencións da vida civilizada.
Nezahualcóyotl
Nezahualcóyotl é un concello do oriente do Estado de México, en México. Limita coas municipalidades mexicanas de Chimalhuacán, Ecatepec de Morelos e con La Paz. A súa área é de 63.74 km², e a súa poboación era de 1.039.867 habitantes no ano 2015. A cabeceira municipal é Cidade Nezahualcóyotl. O municipio foi creado en 1963 con terreos que pertencían ós municipio de Texcoco e Chimalhuacán, ocupando superficie das augas do antigo lago de Texcoco. É un dos concellos con maior densidade de poboación do seu país e do propio estado ó que pertence. Considerada unha cidade dormitorio polo seu carácter maioritariamente residencial, nas últimas décadas repuntou na súa capacidade económica, produción de empregos e de impacto socioeconómico nos municipios adxacentes.
Embrace (álbum)
Embrace é a única edición da banda estadounidense de post-hardcore Embrace, publicada no ano 1987 a través do selo Dischord Records. Foi recompilado das dúas únicas sesións de estudio que o grupo gravou. As 11 primeiras cancións graváronse en novembro de 1985 e as outras 3 en febreiro de 1986, todas elas nos Inner Ear Studios coa mesma formación.
Carlos II de Inglaterra
Infancia e xuventude
miniatura|Retrato de Carlos II na súa infancia, por Anthony van Dyck ([[1637).]] Carlos naceu no palacio de St. James, o 29 de maio de 1630, sendo o segundo fillo home —pero primoxénito de facto, pois o fillo máis vello morreu ao nacer en 1629— dos nove fillos de Carlos I de Inglaterra e de Henriqueta María de Francia. Ao momento de nacer, converteuse automaticamente, dada a súa condición de fillo máis vello, en duque de Cornualla —por ser herdeiro do trono de Inglaterra— e en duque de Rothesay —como herdeiro do trono de Escocia—. Pouco despois, nomeóuselle Príncipe de Gales. Debido ao caos que trouxo consigo a Guerra Civil Inglesa, nunca investíuselle solemnemente coas chamadas Honras do Principado de Gales (diadema, anel, espada, manto etc.).
Restauración
Resultou elixida unha Cámara dos Comúns con claro predominio da facción realista. A nova asemblea, denominada Parlamento da Convención, pouco logo da súa constitución o 25 de abril de 1660, tivo noticias da Declaración de Breda (8 de maio de 1660), na que Carlos acordaba, entre outras cousas, perdoar a moitos dos inimigos do seu pai. Como consecuencia, o Parlamento decretou de inmediato que Carlos II fora o Soberano lexítimo desde a execución de Carlos I en 1649.
O Parlamento Cabaleiro
Carlos consentiu en abolir anticuados deberes feudales que foran restablecidos polo seu pai; a cambio, o Parlamento concedeulle unha renda anual de 1 200 000 £. Con todo, esta asignación resultou de pouca utilidade durante a maior parte do seu reinado. Dita suma era só indicativa do máximo que o rei estaba autorizado a retirar cada ano do Tesouro. A maior parte do tempo, a cantidade dispoñible nas arcas públicas foi moito menor. A fin de evitar novos problemas económicos Carlos nomeou, para reformar a xestión do Tesouro e da recadación de impostos, a George Downing (o construtor de Downing Street ou rúa Downing, onde ten a súa residencia o Primeiro Ministro do Reino Unido).
Política exterior
O 21 de maio de 1662, na cidade de Portsmouth, Carlos casou coa princesa Catarina de Portugal, que achegoulle os territorios de Bombai e Tánxer como dote. O matrimonio, infortunadamente, non tivo descendencia.
Derradeiros anos
Cando soubo que se estaba morrendo, un sacerdote, o Pai John Huddleston, foi enviado con gran discreción ás súas habitacións. Carlos foi admitido na Igrexa católica e recibiu a extremaunción. Morreu o mércores 6 de febreiro de 1685, no palacio de Whitehall, aos 54 anos de idade, sendo sepultado na abadía de Westminster. Sucedeulle o seu irmán, o duque de York, que pasou a ser Xacobe II de Inglaterra e Irlanda e VII de Escocia.
Legado
- Con Margarita de Carteret (n. 1626? - m. 1658?):
- Con Lucía Walter (n. 1630 - m. 1658):
- Con Bárbara Villiers, duquesa de Cleveland (n. 1640 - m. 1709):
Na actualidade
Carlos II foi un mecenas das artes e as ciencias. Contribuíu a fundar a Royal Society ou Sociedade Real, un grupo científico entre cuxos primeiros membros contáronse Robert Hooke, Robert Boyle e Sir Isaac Newton.
Carlos foi tamén o mecenas persoal de Sir Christopher Wren, o arquitecto que axudou a reconstruír Londres despois do Grande Incendio de Londres de 1666. Sir Wren construíu igualmente o Hospital Real de Chelsea, que Carlos fundou como fogar para soldados retirados en 1681, e no que se acha desde 1692 unha grande estatua de Carlos II vestido ao xeito da Roma clásica.
Antídoto
miniatura|dereita|Cruz verde, símbolo dunha [[farmacia.]] Un antídoto é unha substancia capaz de contrarrestar ou reducir o efecto doutra substancia potencialmente tóxica mediante unha acción química relativamente específica. Os antídotos opóñense ó efecto tóxico actuando sobre o propio tóxico, inactivándoo. Por contra, os antagonistas son substancias que actúan opóndose á acción do tóxico, ben bloqueando o receptor antes de que o faga o tóxico ou mesmo desprazándoo se xa se uniu (antíxeno específico), ou ben actuando sobre outro receptor diferente ao do tóxico e producindo unha acción oposta á daquel (antíxeno inespecífico).
Dispoñibilidade e efectos
Durante e despois de ser administrado un antídoto o paciente debe estar monitorizado, pois a vida media dalgúns deles é máis curta ca a do tóxico, de aí o posíbel requirimento de doses adicionais.
Diocese católica latina de Niza
miniatura|dereita|250px|[[Catedral de Niza.]] A Diocese de Niza é unha diocese da Igrexa Católica de rito latino en Francia. A diocese abrangue o departamento dos Alpes Marítimos, e é sufragánea da arquidiocese de Marsella. O bispo actual é André Marceau, nomeado polo papa Francisco en 2014.
O amante
A obra
Dadas as coincidencias entre algúns feitos acontecidos no texto e outros propios da vida da autora, esta novela foi xeralmente asumida como autobiográfica, malia tratarse dun texto de ficción. Polo tanto, á hora de enfrontar un texto literario, cómpre sempre ter presente a diferenza entre autor empírico e autor implícito. Isto é; por unha banda está a persoa que escribiu a obra (autor empírico) e, por outra, a voz que, desde o interior do discurso da obra, participa da creación da mesma adiantándose aos acontecementos e facendo referencias á sinceridade ou á autenticidade (autor implícito). O autor implícito é o autor para o lector, por iso adoita confundirse co autor empírico. Porén, un autor empírico (é dicir, un escritor) crea diferentes autores implícitos en función das distintas obras.
Contexto
Até 1984, a produción de Marguerite Duras destinábase ás elites cultivadas da Francia progresista e existencialista dos anos 60 e 70. Duras gaña, con esta novela, o premio Goncourt que, se ben non contén remuneración económica, asegura o éxito nas vendas da obra. Coa chegada desta novela, por tanto, o recoñecemento da crítica e o éxito no mercado estenden a figura de Marguerite Duras a outros públicos e a outros países, chegando a converterse, o amante, nun supervendas. Segundo afirma, na súa web, Éditions de Minuit, a editora que publicou esta e outras obras de Marguerite Duras:
Polo tanto, entre os que podemos considerar propósitos de concepción desta novela e a súa recepción encontramos un paradoxo: convértese en supervendas unha obra de carácter experimental e innovador que non se conforma ás estruturas e recursos da narración máis convencional. É dicir, esténdese a todos os públicos e a numerosos países unha novela concibida para unha elite lectora afeita a textos vinculados á vangarda literaria e filosófica de orixe, fundamentalmente, francesa.
Quentin Tarantino
Primeiros anos
Foi criado pola súa nai, xa que os seus pais se separaron antes de nacer. Cando tiña dous anos, trasladáronse á cidade de Torrance, ao sur da metrópole dos Ánxeles, e máis adiante ao barrio de Harbor City, xa na propia cidade dos Ánxeles, onde asistiu á escola superior Fleming Junior en Lomita, e a clases de teatro. No seu barrio había unha mestura de xente de distintas razas polo que estivo exposto a unha gran variedade de influencias cinematográficas e de culturas populares, como por exemplo as películas de artes marciais, que se seguían poñendo nos barrios de negros despois de que a febre do Kung Fu se trasladase a outros sitios. Tarantino conseguiu seguir véndoas ata ben entrados os anos 70. Asistiu á escola superior de Narbonne en Harbor City durante un ano antes de abandonala aos 15 anos para dedicarse a tempo completo a clases de interpretación na James Best Theater Company en Toluca Lake.
Nieus Luzía Dueso Lascorz
Nieus Luzía Dueso Lascorz, nada en Plan en 1930 e finada en Barbastro o 4 de marzo de 2010, foi unha escritora do Bal de Chistau, en Aragón, que desenvolveu a súa produción literaria en lingua aragonesa.
Patras
Todos os anos, en febreiro, a cidade alberga un dos entroidos máis grandes de Europa, as características destacadas do Entroidol de Patras inclúen as súas xigantescas carrozas, bailes e desfiles satíricos, que gozan centos de miles de visitantes baixo o clima mediterráneo. Patras tamén é famosa por apoiar unha activa escena cultural indíxena principalmente nas artes escénicas e unha literatura urbana moderna. Foi Capital Europea da Cultura en 2006.
Clima
1000px|Paseo marítimo de Patras
-159
Véxase tamén
Historia ano a ano
Pedro Pena Gamallo
Traxectoria
Membro do Partido Liberal vencellado ao monterismo, foi concelleiro de Santiago de Compostela dende 1889. Logo da dimisión do alcalde Lino Torre Sánchez-Somoza o 17 de xaneiro de 1909, foi nomeado alcalde interino de Santiago de Compostela o 23 de xaneiro, permanecendo no cargo até mediados de febreiro de 1909. Posteriormente volveu ser concelleiro e Tenente-Alcalde, ocupando de novo accidentalmente a alcaldía no mes de maio do mesmo ano por enfermidade do alcalde, Manuel Fuentes Rodríguez.
Li Si
Li Si (chinés: 李斯, pinyin: Lǐ Sī, Wade-Giles: Li³ Si¹) nado en Shang Cai arredor de 280 a.C. e finado en Xianyang en setembro ou outubro de 208 a.C., foi un político e escritor chinés da dinastía Qin. Serviu como chanceler da dinastía de Qin (246—208 a.C.) e foi recoñecido como filósofo legalista e calígrafo. Serviu a dous soberanos, Qin Shihuang, rei do estado de Qin e máis tarde primeiro emperador, e Qin Er Shi, o fillo máis novo de Qin Shi Huang e segundo emperador. En canto aos seus métodos administrativos, Li "indicou que admiraba e se inspiraba nas ideas de Shen Buai", referíndose repetidamente á técnica de Shen e de Han Fei, mais con respecto á lei seguida por Shang Yang.
Carreira en Qin
En 237 a.C., un maxistrado do tribunal de Qin instou o rei Zheng a expulsar a todos os estranxeiros do estado para evitar espionaxe. Como nativo de Chu, Li Si era un obxectivo claro polo que lle lembrou ao rei explicándolle os cuantiosos beneficios que os estranxeiros daban a Qin, incluíndo "as mozas sensuais de Zhao". Impresionado coa retórica de Li Se, promoveuno. O mesmo ano, Li Si informou que instou o rei Zheng a anexionar o estado veciño de Han para intimidar os outros cinco estados restantes. Li Si tamén escribiu a "Petición contra a expulsión dos oficiais convidados" (Jianzhuke Shu) en 234 a. C., Han Fei, un membro da aristocracia do estado de Han, pediulle ao rei de Han para ir a Qin e resolver a situación a través da diplomacia. Li Si envexaba o intelecto de Han Fei e persuadiu o rei Qin de que non podía regresar a Han Fei de volta (xa que a súa capacidade superior sería unha ameaza para Qin no futuro). Como resultado Han Fei foi encarcerado e no ano 233 a.C., convencido por Li Si, cometeu suicidio tomando veleno. O estado de Han foi máis tarde conquistado no ano 230 a.C.
Arte románica
Desenvolvemento
miniatura|180px|Porta Speciosa do [[mosteiro de Leyre, Navarra, España.]] Dende o século VIII, unha serie de acontecementos históricos son os que posibilitarán a renovación e expansión da cultura europea: a suba ó trono de Francia dos Capetos, a consolidación e difusión do cristianismo, o inicio da Reconquista na Península Ibérica e, fundamentalmente, o nacemento das linguas románicas, son os fitos que marcan ese rexurdir. Así a todo, a arte non acadará unha formulación coherente ata que é superado o ano 1000, cando unha corrente de vitalidade e expansionismo, tanto económico como cultural, apodérase das sociedades occidentais, que van sufrir un importante crecemento demográfico, vesándose novas terras e abrindo antigas rutas de comercio, que posibilitasen os camiños de peregrinación. Toda Europa será invadida por unha auténtica febre construtiva; conseguírase formular unha arte capaz de representar a toda a cristiandade: o Románico.
A arte románica en Galicia
miniatura|A [[catedral de Santiago de Compostela constitúe un dos maiores exemplos do románico galego, malia ser a súa fachada, un dos elementos máis característicos da catedral, de estilo barroco.]] A arte románica espallouse dende Francia ao resto da Europa occidental a partir do século XI. O estilo chegaría á Península Ibérica da man do Camiño de Santiago cuxas vías principais confluían en Compostela, vila onde se dirixían milleiros de peregrinos de toda Europa que viñan a loar a suposta tumba do apóstolo Santiago. A data de chegada do estilo a España é aproximadamente entre o século XI e comezos do XII.
Chief Keef
Discografía
Mixtapes
Hobbit
miniatura|dereita|220px|O hobbit [[Bilbo Bulseiro (esquerda) e o istari Gandalf.]] Un hobbit é unha raza de seres fantásticos, nacidos da imaxinación de J. R. R. Tolkien e presente no universo mitolóxico da saga d´O Señor dos Aneis.
Portrait of an American Family
É o único álbum de estudio de Marilyn Manson no que toca o baixista Gidget Gein. Gein foi despedido despois da produción debido á súa adicción á heroína e Twiggy Ramirez, encargado de equipo do grupo e amigo de Gein e Manson, sería colocado temporalmente como substituto mentres Gein se recuperaba. Finalmente faríase co lugar de Gein e durante un breve período de tempo adoptaría a súa imaxe. Contrariamente á crenza popular, Ramirez non tocou o baixo no traballo. Aínda que Sara Lee Lucas foi a batería do álbum, o teclista ao vivo de Nine Inch Nails Charlie Clouser usou unha caixa de ritmos para substituír o trabalo que realizou Lucas. Daisy Berkowitz axudou a compoñer a música para todas as cancións agás "Prelude (The Family Trip)" e "Sweet Tooth."
Vichy
Xeografía e xeoloxía
Vichy atópase ás beiras do río Allier. A fonte do Allier atópase na meseta próxima do Macizo Central, que se atopa só uns quilómetros ao sur, preto da capital da rexión, Clermont-Ferrand.
Termas de Vichy
En 1799, Laetitia Bonaparte, nai de Napoleón, chegou a ser curada co seu fillo Louis. Baixo o Imperio, creouse Le Parc des Sources por orde do Emperador. (Decreto de Gumbinen de 1812).
Francia de Vichy - sede do Estado francés, o goberno colaboracionista pro-alemán
O 1 de xullo, o goberno tomou posesión de moitos hoteis. Seiscentos membros do Parlamento francés (deputados e senadores) acudirían a Vichy para a reunión das Cámaras. Os días 9 e 10 de xullo, no auditorio principal da Ópera, os deputados votaron a favor da Terceira República. O sistema republicano abolíuse e substituíuno o Estado francés, con Philippe Pétain á fronte como Xefe de Estado. Só 80 dos 600 parlamentarios manifestaron a súa oposición.
Samma stjärnor lysa för oss två
No festival
Foi interpretada en sexto lugar, seguindo a Luxemburgo con Solange Berry interpretando «Un grand amour» e precedendo a Dinamarca con Raquel Rastenni interpretando «Jeg rev et blad ud af min dagbog». Ao final das votacións, a canción recibiu 10 puntos, obtendo o cuarto posto de 10.
A ameaza da zona escura
Sinopse
Hai moitos séculos, Kamisama competiu con Garlic por ser o sucesor do Deus da Terra. Este decatouse das malvadas intencións de Garlic e escolleu a Kamisama como o seu sucesor; irritado, Garlic rebelouse contra Deus, pero foi desterrado. 300 anos despois, o seu fillo, Garlic Jr., volveu para vingarse, reunir as Bólas do Dragón e conseguir ser inmortal. Cando buscaban as bólas, secuestran a Son Gohanda, xa que quere usa-lo seu poder e decide convertelo no seu discípulo.
-198
Véxase tamén
Historia ano a ano
William MacGillivray
Zooloxía
A abreviartura MacGillivray emprégase para recoñecer a como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.
División de Honra de Rugby 2002-2003
A tempada 2002-2003 da Liga Española de rugby (División de Honor de Rugby) foi a edición número 36 da máxima categoría do rugby en España. A liga comezou o 29 de setembro de 2002 e rematou o 25 de maio de 2003. Ó remate do campionato, a vitoria final foi para Club de Rugby El Salvador por terceira vez na súa historia.
Kokemäki
Kokemäki (en sueco Kumo) é unha cidade de Finlandia, situada no oeste do país, na rexión de Satakunta.
Trece (cadea de televisión)
Trece é unha cadea de televisión de TDT en España. A súa programación baséase na difusión dos valores e credo da Igrexa Católica, céntrase en contidos para todos os membros da familia. Os seus principais contidos pasan polo cine clásico, as teleseries, os programas de produción propia e os de produción allea relixiosa de KW TV, Popular TV e CTV.
Anselmo Villar Amigo
Anselmo Villar Amigo, nado en Malpica de Bergantiños en 1851 e finado en Bos Aires en maio de 1918, foi un empresario e político galego.
Pasadoiro
Son moi típicos en Galicia, pola abundancia de correntes de auga. Tamén reciben o nome de pondras, poldras, pasais ou peais.
U.F.O.F.
Cinco meses despois do lanzamento do disco, Big Thief publicou o seu cuarto álbum de estudio, Two Hands. Descrito como o "xemelgo de terra" de U.F.O.F., gravouse no Sonic Ranch, no deserto de Chihuahuan en Texas, días despois de que a banda completase U.F.O.F. en Washington.
As Nabeiras, Naraío, San Sadurniño
As Nabeiras é un lugar da parroquia de Naraío no concello coruñés de San Sadurniño, na comarca de Ferrol. Segundo o IGE, en 2011 tiña 11 habitantes (4 homes e 7 mulleres).
Uz lusitana
Distribución
Distribúese pola Europa atlántica. Orixinaria do occidente da Península Ibérica, especialmente de Portugal, foise naturalizando cara Galiza, chegando ás Illas Británicas. Espallouse tamén por Nova Zelandia, Australia, California e Hawai onde se converteu nunha especie invasora.
Etimoloxía
Crese que o nome xenérico Erica deriva do grego ἐρείκειν ereikein: quebrar, en alusión ás súas ramas fráxiles. O nome común: uz, urce, dá nome en galego a distintas especies do xénero Erica. Procede do latín ūlǐce (nome da planta nesa lingua). A designación vulgar da especie: “lusitana” (o mesmo que a designación específica culta lusitanica), fai referencia á súa abundancia en Portugal.
Riverside
Características
E sede tamén de "La Sierra University", do "California Baptist College" e da Universidade de California, a cal ten unha estación experimental de cítricos e un laboratorio de salinidade. Riverside International Raceway é un autódromo que albergou carreiras nacionais e internacionais de automobilismo de velocidade.
Monumentos e lugares de interese
Riverside é o fogar da histórica Mission Inn, o estilo Beaux-Arts Riverside County Courthouse (baseado no Petit Palais de París, Francia), e o Teatro Riverside Fox, onde a primeira proxección da película de 1939 "O que o vento levou" se levou a cabo. O teatro foi mercado pola cidade e rehabilitado como parte da Iniciativa de Riverside Renacemento. O Teatro Fox restaurouse completamente e a restauración, que se completou en 2009, converteu o antigo cine nun teatro de artes escénicas. O edificio foi ampliado para acoller 1.600 asentos e o escenario ampliouse para dar cabida a espectáculos ao estilo de Broadway.
Á entrada de Riverside dende a autoestrada 60 atópase o Parque Fairmount. Este extenso oasis urbano foi deseñado por Frederick Law Olmsted. Ten un fermoso estanque, que é o fogar de moitas especies de aves, algunhas protexidas. En terreos privados, atópase o antigo lugar do Rancho Spring.
Efecto Tyndall
Este fenómeno, que se coñece co nome de Efecto Tyndall, é tanto máis intenso canto menor sexa a lonxitude de onda do raio incidente; de aí que do conxunto das cores que constitúen o espectro solar, o azul e o violeta son os preferentemente difractados, o que explica a cor azul que teñen a atmosfera e o mar. Así mesmo, é tanto máis pronunciado canto maior sexa o tamaño das partículas coloidais.
A propiedade dispersante da luz da que gozan as micelas posibilitou a súa visualización mediante un dispositivo especial chamado ultramicroscopio. O método consiste en iluminar lateralmente as partículas coloidais situadas sobre un fondo escuro: para iso sitúase a preparación sobre un bloque de vidro en forma de paralelepípedo oblicuo, as caras do cal forman coa base un ángulo de 51º. Cando un raio luminoso incide normalmente sobre unha das caras oblicuas, en vez de se refractar é totalmente reflectido e ilumina tanxencialmente as partículas que constitúen o preparado coloidal; se nesas condicións se examina o campo mediante un microscopio situado de modo que o seu eixe sexa perpendicular ós raios reflectidos, estes non poden ser visualizados, polo cal calquera punto luminoso que se enfoque co microscopio provén das imaxes de difracción formadas polas micelas coloidais, o aspecto das cales, no seu conxunto, recorda o das estrelas resaltando sobre un ceo totalmente escuro.
Kilimanjaro
Toponimia e etimoloxía
O Kilimanjaro componse de tres cimas ou picos principais: o Shira, o Mawenzi (en kichagga, Kimawenze ou Mavenge, que significa 'cumio dividido', cuxa aparencia sería obxecto dunha lenda local) e Kibo (en kichagga, Kipoo ou Kiboo, que significa 'manchado', a causa dunha escura rocha que sobresae entre as neves perpetuas, tamén chamado Kyamwi, 'o luminoso'). Neste último está o punto culminante do conxunto, o pico Uhuru (en suahili, 'liberdade'). Anteriormente fora bautizado como Kaiser-Wilhelm-Spitze de 1889 a 1918, en honra a Guillerme II de Alemaña a consecuencia da colonización da África Oriental Alemá trala firma de varios tratados entre Carl Peters e os dirixentes locais, ata o traspaso de Tanganica baixo a administración do Reino Unido.
Oroxénese
Un relevo relativamente similar, marcado pola depresión de Ra pódese atopar ao sur, entre as dorsais de Kibongoto e de Kilema. Está colmado en parte polos produtos do Kibo, situado no seu extremo setentrional. No entanto, máis ao sur, na beira do encoro Nyumba ya Mungu, diversos depósitos volcánicos poderían confirmar a hipótese dun desventramento da vertente meridional do paleovolcán.
Sistema climático estacional
Durante todo o ano, excepto en xaneiro, unha baixa presión localizada sobre o Tíbet provoca ventos en forma de ferradura dende o océano Índico, por debaixo de África oriental e ata a India. A nivel local, no Kilimanjaro, o efecto dá lugar a ventos predominantes do sueste. En xaneiro, prodúcese unha inversión con ventos do norte-leste. O Kilimanjaro, que se eleva abruptamente, convértese nun grande obstáculo para eses ventos dominantes. Durante a tempada de choivas, o monzón no océano Índico achega aire saturado de auga, completamente estratificado e nubro. A maior parte das veces é desviado arredor dos flancos da montaña e, finalmente, a circunda, especialmente de xuño a outubro.
Chairas
As lowlands ou terras baixas, asociadas aproximadamente ás chairas que rodean o Kilimanjaro, sitúanse a entre 800 e 1 600 m de altitude. O clima é moi cálido e seco. É unha contorna aberta onde o lume, frecuentemente desencadeado e controlado polos pastores masais, desempeña un papel primordial. A vexetación está formada principalmente por sabanas que contan con numerosas especies de herbas (Hyparrhenia dichroa, Hyparrhenia rufa, Pennisetum mezianum, Pennisetum clandestinum), e outras anxiospermas (Trifolium semipilosum, Trifolium usambarense, Parochetus communis, Streptocarpus glandulossinus, Coleus kilimandscharica, Clematis hirsuta, Pterolobium stellatum, Erlangea tomentosa, Caesalpinia decapetala), árbores como os baobabs (Adansonia digitata), arbustos (Commiphora acuminata, Stereospermum kunthianum, Sansevieria ehrenbergii) e plantas espiñosas (Acacia mellifera, Acacia tortilis, Commiphora neglecta) que se encontran por debaixo dos 1 400 m de altitude ao oeste e de 1 000 m de altitude ao leste. Estas árbores e arbustos son empregados polas poboacións locais con fins domésticos (alimentación, medicinas, leña, forraxe, elaboración de peches etc.) ou artesanais (fabricación de obras de arte), e as parcelas deforestadas son transformadas en campos de cultivo de regadío: cultivos de horta e cereais (Cajanus cajan, feixóns, xirasol, Eleusine coracana, milloetc.), plátanos, cafetos, aguacates ou eucaliptos.
Monte
O bosque tropical, situado aproximadamente entre os 1 600 e 2 700 m de altitude, divídese en catro zonas diferenciadas. Os bosques da zona de monte son vulnerables debido á actividade humana (deforestación no límite inferior, incendios provocados no límite superior) e o cinto que o forma é de tamaño moi desigual; ao norte e ao oeste é moi reducido. A fragmentación do bosque é responsable dunha perceptible extinción das especies de grandes mamíferos.
Zona alpina
Numerosas especies de aves paseriformes da familia Nectariniidae de vivas cores poboan o límite superior do bosque: Nectarinia mediocris, N. olivacea, N. verticalis, N. rubescens, N. amethysina, N. senegalensis, N. famosa, Anthreptes fraseri, Nectarinia kilimensis, N. tacazze e N. reichenowi. O mesmo ocorre coa aguia Lophaetus occipitalis. Os roedores Rhabdomys pumilio, tamén moi presentes na sabana, constitúen unha das súas presas, ao igual que os tamén roedores Lophuromys aquilus, Dendromus melanotis e a Heterocephalus glaber. Por outra banda, mamíferos como búfalos cafres, leóns, leopardos, elefantes, eláns, cefalofos e hienas transitan ás veces a esta altitude para trasladarse dun punto a outro da chaira.
Descubrimento e exploración
miniatura|Retrato de [[Johannes Rebmann.]] Posteriormente, se ben podería servir como punto de referencia para as caravanas de comerciantes árabes, non se fai ningunha referencia á montaña durante séculos. Só ao final do século XIII o xeógrafo árabe Abul Fida evoca vagamente unha montaña do interior de cor branca. Na mesma época, un cronista chinés escribiu que o país ao oeste de Zanzíbar "esténdese ata un monte grande". En 1519, o navegante e xeógrafo español Martín Fernández de Enciso podería ter sido o primeiro en ter evocado realmente o Kilimanjaro na obra Suma de Geografía: "Ao oeste [de Mombasa] encóntrase o Olimpo de Etiopía que é moi alto, e máis alá están os montes da Lúa onde están as fontes do Nilo. En toda a rexión hai unha gran cantidade de ouro e animais salvaxes». En 1845, o xeógrafo británico William Desborough Cooley, informado algúns anos antes por emisarios árabes en Londres, afirma que a montaña máis coñecida da África Oriental, chamada Kirimanjara, está cuberta de coral vermello.
En 1856, o Kilimanjaro foi representado por primeira vez na «carta limace», debuxada por Rebmann e Erhardt. A polémica alimentou a curiosidade dos xeógrafos, e sucedéronse varias expedicións, como a dos exploradores ingleses John Hanning Speke e Richard Francis Burton en 1858. Este último afirmou que se deberían buscar as fontes do Nilo preto da montaña. Henry Morton Stanley confirmou mesmo o seu descubrimento por Speke en 1862. Por último, foi en 1861 a expedición do barón alemán Karl Klaus von der Decken, acompañado polo xove botánico inglés Richard Thornton, a que permitiu confirmar mediante unha observación a 2 460 m de altitude a existencia de neve no cumio. Decken conseguiu ao ano seguinte ascender ata os 4 260 m e facer os primeiros mapas topográficos e hidrográficos do cumio. Eran só aproximados pero permitiron, por primeira vez, confirmar o carácter volcánico do Kilimanjaro.
As misións relixiosas
A presenza de todas estas comunidades relixiosas deixou numerosas obras que describen o Kilimanjaro e contribuíron en gran medida á alfabetización da rexión. En 1914, só o 5% das escolas eran seculares e cincuenta anos máis tarde, despois da independencia, o 75% das escolas primarias e o 50% das escolas secundarias foron fundadas por misioneiros.
A montaña no corazón da xeopolítica internacional
O 9 de decembro de 1961 proclamouse a independencia Tanganica. O mesmo día, como resposta ao acto similar de Hans Meyer en 1889, quen asinou o inicio da ocupación alemá nese territorio, a bandeira do novo estado foi plantada cun facho no cumio, que foi rebautizado como pico Uhuru, «pico da liberdade». Este símbolo, requirido polo primeiro ministro e futuro presidente Julius Nyerere, estaba destinado a marcar o final da desigualdade racial e a reapropiación deste símbolo de África. Politicamente, é o pano de fondo da Declaración de Arusha, proclamada ao seu pé o 5 de febreiro de 1967 polo partido no poder, a Tanganyika African National Union, e que define as grandes liñas da Ujamaa. Economicamente, convértese nun destino de turismo a nivel nacional e está representado en moitos produtos fabricados no país. Mais esta imaxe de marca adminístrase mal e as divisas escapan aos tanzanos: os guías e carrexadores estaban mal pagados, as viaxes organízanse desde o país de saída por empresas estranxeiras, a clientela é relativamente pouco afortunada, os beneficios non responden ás expectativas. Historicamente, a rexión volveuse cara á costa e o Kilimanjaro é «esquecido» a favor das praias de area fina e as grandes chairas dun acceso máis sinxelo. O Parque Nacional do Kilimanjaro, creado en 1973, foi deseñado para protexer o bosque e os recursos hídricos máis que para fomentar o turismo. As autoridades ven este maná escaparse a Kenya, país ao que con frecuencia os catálogos turísticos atribúen a posesión do volcán. A rivalidade co veciño máis próspero conduciu en 1977 ao peche das fronteiras e á disolución da Comunidade Africana Oriental.
O Kilimanjaro na cultura popular
Entre as novelas relacionadas coa montaña inclúense Under Kilimanjaro, unha novela non ficticia de Ernest Hemingway sobre as súas viaxes pola rexión. Por outra banda, a Sia lives on Kilimanjaro é un libro infantil escrito por Astrid Lindgren. En Le Lion, de Joseph Kessel (1958), mentres que o narrador e a súa filla Patricia permanecen nunha reserva de Kenya entre os masais, a montaña é o pano de fondo. As súas impoñentes dimensións menciónanse ao longo da novela e adoitan evocar as súas neves: «os últimos raios de sol sobre a neve do Kilimanjaro» («les derniers feux du soleil sur la neige du Kilimandjaro»). É tamén tema, por exemplo, en Cinco semanas en globo de Xulio Verne (1863).
No cinema, pola súa banda, en 1952 o filme The Snows of Kilimanjaro adaptou o relato homónimo de Hemingway que fai referencia ao Kilimanjaro. Mino Guerrini realizou en 1986 Le miniere del Kilimangiaro, unha película italiana que conta a historia dun estudante americano buscando diamantes cerca da montaña en 1930, e que debe facer fronte aos nazis, aos gánsteres chineses e ás tribos locais. Noutro ámbito, o volcán tamén aparece na película de debuxos animados The Lion King II: Simba's Pride. No filme An Inconvenient Truth, o antigo vicepresidente dos Estados Unidos Al Gore afirmou:
Francisco Asorey
Francisco Hipólito Asorey González, nado en Fefiñáns, Cambados o 4 de marzo de 1889 e finado en Santiago de Compostela o 2 de xullo de 1961, comunmente citado como Asorey, foi un escultor galego, considerado un dos renovadores da arte galega, e por algúns críticos como unha das figuras mais relevantes da renovación da arte escultórica española do século XX. Está soterrado no Panteón de Galegos Ilustres.
Estadio Nueva Balastera
O Estadio Nueva Balastera é un estadio de fútbol da cidade de Palencia, en Castela e León, España. É de propiedade municipal e o seu equipo local é o Club Deportivo Palencia Balompié. Foi inaugurado en 10 de outubro de 2006, e posúe unha capacidade de aproximadamente 8.100 espectadores.
A Vilavella, A Vilavella, A Mezquita
Por aquí discorre a ruta da Prata do Camiño de Santaigo.
Asma Mohamed Abdallá
Traxectoria
Abdalla naceu en Khartún en 1946. Estudou Economía e Ciencias Políticas na Universidade de Khartún e tras graduarse en 1971 foi unha das tres mulleres pioneiras en incorporarse como embaixadoras no Ministerio de Asuntos Exteriores xunto a Fatima Albeeli e Zainab Abdlkareem. Ten tamén unha mestría en relacións internacionais pola Universidade de Siracusa.
-223
Véxase tamén
Historia ano a ano
Illa de Boa Vista, Cabo Verde
Historia
Diogo Gomes, un explorador portugués, descubriu as illas de Cabo Verde en 1456 cando aínda estaban deshabitadas. O nome Boa Vista, foi dado por este home xa que foi o primeiro que se lle veu á mente ao ver este arquipélago. 6 Anos despois do descubrimento do arquipélago, en 1462, os portugueses comezaron a construír a primeira vila, Riberira, na illa de Santiago. En 1587, as illas de Cabo Verde convertéronse oficialmente nunha colonia portuguesa e, desde entón, utilizaron o arquipélago como unha plataforma para o tráfico de escravos entre o continente africano e América.
Poboación
A partir de mediados do século XIX, a poboación estimouse en 4.000. A maioría da poboación vive en Sal Rei, pero tamén hai moitas pequenas vilas con entre 10 e 100 persoas. Boa Vista ten a poboación máis pequena de todas as illas habitadas de Cabo Verde, e é a menos densamente poboada do arquipélago. Desde 1990, a poboación creceu constantemente, recuperándose dun período de aridez e fame polo que inmigraron moitos habitantes. En 2010, a poboación de Boa Vista aumentou a 8.554 habitantes.