cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mercedes-Benz 300 SLR
Galería
<Gallery> Ficheiro:Mercedes-Benz Formel-1-Rennwagen W 196 R (1955) 1Y7A6181.jpg|Mercedes W 196 Monza con carrozaría aerodinámica no Retro Classics 2019 Ficheiro:Mercedes-Benz W 196 Stromlinie (Cockpit) - Nürburgringmuseum 1993.jpg|Cabina do W 196 cun gran contador de revolucións de Veglia Ficheiro:Mercedes W 196 Monza.jpg|Mercedes W 196 Monza con carrozaría aerodinámica Ficheiro:KlingK-MB-W196-1976.jpg|Karl Kling nun W 196 Ficheiro:Mercedes W 196 mit 3-l-Motor (Fangio) 1986-08-16.jpg|W 196 con motor de 3 litros o 16 de agosto de 1986 durante unha condución de demostración con Juan Manuel Fangio Ficheiro:Mercedes-Benz 300 SLR 1986-08-16.jpg|Mercedes-Benz 300 SLR Ficheiro:MercedesBenz300SLR 1.jpg|Mercedes-Benz 300 SLR Cupé Ficheiro:MercedesBenz300SLR 2.jpg|Mercedes-Benz 300 SLR Cupé Ficheiro:Mercedes-Benz 300 SLR Uhlenhaut-Coupe IMG 0874.jpg|Mercedes-Benz 300 SLR Cupé no Museo Mercedes-Benz de Stuttgarter </Gallery>
William Gibbs McAdoo
Secretario do Tesouro dos Estados Unidos
Para evitar que se repetisen as suspensións bancarias que asolaron os Estados Unidos durante o Pánico de 1907, McAdoo tamén invocou as disposicións monetarias de emerxencia da Lei Aldrich-Vreeland de 1908. Silber atribúe ás súas accións a conversión dos Estados Unidos nunha potencia financeira mundial.
Carreira política posterior
En marzo de 1919, tras abandonar o gabinete de Wilson, McAdoo retomou a súa actividade como avogado, logo de fundar o despacho McAdoo, Cotton & Franklin. Este despacho actuou como asesor xeral dos fundadores de United Artists, e McAdoo fíxose cunha participación do 20 por cento nas accións ordinarias da empresa, ata que en 1922 a abandonou e se trasladou a California, inicialmente para seguir co exercicio da avogacía e logo para se concentrar na súa carreira política. miniatura|William Gibbs McAddo na portada da [[revista Time do 7 de xaneiro de 1924.]] McAdoo presentouse dúas veces á candidatura demócrata para a presidencia, que perdeu ante James M. Cox, en 1920, e ante John W. Davis, en 1924. Durante a campaña previa ás eleccións presidenciais de 1920, McAdoo manifestou o seu apoio a medidas como a indemnización por lesións, o seguro de desemprego e a xornada laboral de oito horas, así como á idea dunha lexislación federal permanente no ámbito laboral, sinaladamente no relativo á indemnización por desemprego e o salario mínimo.
Cidade máxica
Sinopse
Un día Rip descobre que unha enquisa realizada por un amigo e antigo colega do exército, Hoopendecker, na pequena cidade de Grandview, coincide exactamente coa que Stringer fixo a nivel nacional. Rip conclúe que a poboación demográfica da pequena cidade é unha combinación perfecta para o país no seu conxunto e cre que finalmente atopou a súa fórmula milagre.
Gran Premio de Australia de 2001
O Gran Premio de Australia de 2001 (oficialmente o LXVI Qantas Australian Grand Prix) foi unha carreira de motor de Fórmula Un celebrada o 4 de marzo de 2001 en Melbourne, Australia, ante de 128.500 espectadores. Foi a primeira rolda do Campionato Mundial de Fórmula 1 de 2001 e o 16º Gran Premio de Australia que contou para o Campionato do Mundo de Fórmula Un. O piloto de Ferrari Michael Schumacher gañou a carreira de 58 voltas dende a pole position. David Coulthard do equipo McLaren terminou segundo e o compañeiro de equipo de Schumacher Rubens Barrichello terceiro. Foi a quinta vitoria consecutiva de Schumacher na Fórmula Un e a 45 da súa carreira.
Warm-up
O domingo pola mañá tivo lugar unha sesión de quecemento de 30 minutos para que os equipos preparasen os seus coches antes da carreira. Celebrouse cun tempo anubrado con puntos de chuvia que fixeron a pista moderadamente esvaradía. Mentres estivo brevemente mantido no garaxe cunha sospeita de fuga de aceite do motor, Coulthard liderou a sesión cunha volta de 1 minuto 30,099 segundos, 0,053 segundos máis rápido que o seu compañeiro de equipo Häkkinen en segundo lugar. Verstappen foi o máis rápido nos primeiros 20 minutos antes de caer ao terceiro posto. Montoya, Panis, Michael Schumacher, Heidfeld, Irvine, Barrichello e Frentzen seguiron nos postos catro a dez. Despois de saír da rúa de boxes ao comezo do quecemento, Bernoldi perdeu o control da parte traseira do seu Arrows e perdeu o morro do seu coche ao chocar co muro da curva 1.
KH-7
Historia
Os KH-7 foron os primeiros satélites de recoñecemento ópticos de alta resolución. O seu desenvolvemento provocou a cancelación dos KH-6, pertencentes ao programa Corona. Os KH-7 estabilizábanse nos tres eixos e nun momento dado separábanse da etapa Agena D á que iban unidos en órbita. Levaban a bordo o vehículo de reentrada para a película fotográfica e a cámara. O espello primario da cámara tiña 112 cm de diámetro e 196 cm de distancia focal, cun control preciso da temperatura, conseguindo resolucións de entre 0,61 e 0,91 m.
Gran Premio de Australia de 2001
Carreira
Enviouse unha ambulancia, e os responsables da carreira impediron que os espectadores próximos puidesen abrirse paso a través dunha lona para ver como o persoal médico atendía a Beveridge ou limpaba os restos. Beveridge foi trasladado ao centro médico da pista e despois baixo reanimación á unidade de trauma e coidados intensivos do The Alfred Hospital, baixo un protocolo establecido polo organismo sancionador local, a Confederation of Australian Motor Sport (CAMS) e o hospital. Foi oficialmente declarado morto ás 15:08 hora local. Mentres tanto, os comisarios de pistas limparon os restos e os pilotos restantes conservaron combustible a velocidade reducida detrás do coche de seguridade. Viraron dun lado a outro para manter quente a temperatura nos seus pneumáticos. Tanto Ralf Schumacher como Villeneuve saíron sen axuda dos seus coches. Varias horas despois, Villeneuve ingresou no hospital, con contusións, danos musculares, náuseas e dores no peito, principalmente debido á presión que lle exerceron o cinto de seguridade do seu coche no accidente.
Pokémon Master Journeys: The Series
Pokémon Master Journeys: The Series é a vixésimo cuarta tempada da serie de anime de Pokémon, e a segunda tempada e serie titular de Pokémon Journeys: The Series, coñecida no Xapón como Pocket Monsters (ポケットモンスター, Poketto Monsutā). A tempada estreouse no Xapón o 11 de decembro de 2020, a través de TV Tokyo; no Canadá, a tempada estreouse en Teletoon en xuño de 2021, Télétoon en xullo de 2021. Nos Estados Unidos, a serie estreou os primeiros 12 episodios o 10 de setembro de 2021 a través de Netflix, con novos episodios estreados o 21 de xaneiro e o 26 de maio de 2022. A tempada estreouse na India dobrado ao hindi o 25 de novembro de 2022. A tempada continúa as viaxes de investigación de Ash Ketchum e Goh (ás veces tamén se une Chloe), que percorren as oito rexións do mundo Pokémon, incluíndo a nova rexión de Galar de Pokémon Sword e Shield e a rexión de Crown Tundra de Galar que aparece en Pokémon Sword e Shield: The Crown Tundra. Teñen a súa base de inventigación no Laboratorio Cerise de Vermillion City, na rexión de Kanto.
Gran Premio de Australia de 2001
Carreira
Un depósito cheo de combustible e o tráfico fixo que Michael Schumacher caese 18,1 segundos por detrás de Coulthard ata que este entrou no pit lane ao final da volta 41. Coulthard reincorporouse á carreira en segundo lugar, detrás de Michael Schumacher. Despois das paradas en boxes, Michael Schumacher lideraba sobre Coulthard por 10,5 segundos. El, pola súa banda, estaba a 10 segundos de Barrichello. Panis en cuarto lugar apartouse de Heidfeld en quinto. Montoya detívose no circuíto debido a un fallo no motor causado por un tubo de aceite roto na volta 41, finalizando prematuramente o seu primeiro Gran Premio. A súa retirada ascendeu a Frentzen ao sexto lugar. Despois dun período de estabilidade en toda a pista, Verstappen superou a Alesi na décima volta na 49ª volta. Catro voltas máis tarde, Button viuse relentizado debido a totura de sistema de escape que queimou o cableado. Retirouse porque quentábanse en exceso os compoñentes electrónicos do seu coche. Michael Schumacher quedou primeiro despois de 58 voltas para acadar a súa quinta vitoria consecutiva e a 45 da súa carreira. Coulthard quedou 1.717 segundos en segundo lugar e Barrichello a 31 segundos máis en terceiro lugar. Panis foi cuarto, Heidfeld terminou quinto e mantivo a Frentzen en sexto lugar nas últimas nove voltas. Räikkönen, Burti, Verstappen, Alesi, Irvine, Alonso e Fisichella foron os finalistas.
Clasificación da carreira
Os pilotos que obtiveron puntos de campionato indícanse en negra.
The Playlist (serie de televisión)
The Playlist é unha miniserie documental creada para Netflix. Está inspirada no libro Spotify Untold escrito por Sven Carlsson e Jonas Leijonhufvud. Foi dirixida por Per-Olav Sørensen, e a serie é unha historia "ficcionalizada" do nacemento da empresa sueca de música en streaming Spotify, xunto cos numerosos retos aos que se enfrontou.
Execución inminente
Execución inminente (en True Crime) é un filme estadounidense de 1999 dirixido por Clint Eastwood e baseado na novela homónima de Andrew Klavan. Eastwood tamén é o protagonista do filme, e interpreta un xornalista que recolle a nova da execución dun preso, e que descubre que o convicto podería ser en realidade inocente.
Vespoideos
Familias
A subdivisión da superfamilia en familias estivo controvertida durante moito tempo. Na actualidade (2021), segundo o ITIS e o BioLib, considéranse as seguintes:
Filoxenia
Estudos xenéticos recentes indican que o grupo necesita unha profunda revisión taxonómica. Rhopalosomatidae e Vespidae son clados irmáns dentro dos vespoideos. A súa vez, este grupo é irmán das restantes avespas (e abellas) vespoideas e apoideas. Ademais, os Apoidea están dentro dos Vespoidea, o que suxire que hai que desmantelar a Vespoidea (sensu lato) e formar unha serie de superfamilias menores: Formicoidea, Scolioidea, Tiphioidea, Thynnoidea e Pompiloidea, incluíndo unha Vespoidea de definición máis estreita. Finalmente, as familias Mutillidae, Tiphiidae e Bradynobaenidae parecen ser parafiléticas. Outro estudo recente confirma a necesidade dunha revisión das relacións a alto nivel, aínda que as relacións dos grupos menores dentro de Vespoidea van ben co patrón orixinal do estudo de 2008, incluídos os grupos parafiléticos Bradynobaenidae e Tiphiidae.
Poliovirus
O poliovirus illouse por primeira vez en 1909 por Karl Landsteiner e Erwin Popper. A estrutura do virus foi dilucidada primeiro usando difracción de raios X por un equipo do Birkbeck College liderado por Rosalind Franklin, mostrando que o virus da polio tiña unha simetría icosaédrica.
Ciclo de replicación
O poliovirus é un virus de ARN de febra positiva. O seu xenoma está encerrado na partícula viral e pode utilizarse como ARN mensaxeiro e ser inmediatamente traducido pola célula hóspede. Ao entrar, o virus aprópiase da maquinaria de tradución da célula, causando a inhibición da síntese proteica celular en favor da produción de proteínas específicas do virus. A diferenza dos ARNm da célula hóspede, o extremo 5' do ARN do poliovirus é extremadamente longo (duns 700 nucleótidos) e está moi estruturado. Esta rexión do xenoma viral denomínase sitio de entrada ao ribosoma interno (IRES, do inglés internal ribosome entry site). Esta rexión consta de moitas estruturas secundarias e 3 ou 4 dominios. O dominio máis importante do IRES é o dominio 3 (parte de iniciación da tradución). O dominio 3 é un elemento do ARN de autopregamento que contén motivos estruturais conservados en varios talos-bucle estables enlazados por dúas unións de catro vías. Un IRES consta de moitos dominios e estes dominios tamén constan de moitos bucles que contribúen a unha tradución modificada sen a caparuza do extremo 5’ ao apropiarse do ribosoma celular que, a diferenza da tradución convencional, non empeza desde o primeiro paso senón desde os últimos pasos. O bucle de interacción do dominio 3 é un tetrabucle GNRA. Os residuos de adenosinas A180 e A181 no tetrabucle GUAA forman enlaces de hidróxeno por interaccións de apareamento de bases non canónico cos pares de bases dos receptores C230/G242 e G231/C241, respectivamente. As mutacións xenéticas nesta rexión impiden a produción de proteínas virais. O primeiro IRES que se descubriu atopouse no ARN do poliovirus.
Clonación e síntese
En 2002, o grupo de Eckard Wimmer na Universidade de Stony Brook (Nova York) tivo éxito en sintetizar o poliovirus a partir do seu código químico, producindo o primeiro virus sintético. Os científicos converteron primeiro a secunecia de ARN de poliovirus publicada, de 7 741 bases de longo, nunha secuencia de ADN, xa que o ADN era máis fácil de sintetizar. Conseguíronse fragmentos curtos desta secuencia de ADN por envío postal por catálogo e ensambláronse. O xenoma viral completo foi despois ensamblado por unha compañía de síntese de xenes. Incorporáronse dezanove marcadores ao ADN sintetizado, para que se puidese distinguir do poliovirus natural. Utilizáronse encimas para converter o ADN de novo en ARN, que é o seu estado natural. Outoros encimas utilizáronse para traducir o ARN a un polipéptido, producindo unha partícula viral funcional. Este proceso meticuloso completo levoulles dous anos. O novo virus sintético acuñado foi inxectado nun rato transxénico PVR para determinar se a versión sintética podía causar a enfermidade. O virus sintético puido replicarse, infectar, e causar parálise ou morte nos ratos. Porén, a versión sintética era entre 1 000 e 10 000 veces máis débil que o virus orixinal, probablemente debido a un dos marcadores engadidos.
Asier ETA biok
O título do filme en éuscaro Asier ETA biok é un xogo de palabras, pois a palabra “eta” non soamente é o acrónimo desa organización senón que ademais equivale, nese idioma, á partícula copulativa “e” en galego.
Illas subantárticas de Nova Zelandia
As Illas Subantárticas de Nova Zelandia comprenden os cinco grupos máis meridionais das illas periféricas de Nova Zelandia. Son designados colectivamente como da Patrimonio da Humanidade UNESCO.
O ouro do tempo
O ouro do tempo é un filme galego de 2013 escrito e dirixido por Xavier Bermúdez. Estivo nomeado a catro premios na 13ª edición dos Premios Mestre Mateo, incluíndo as categorías de mellor actriz (Nerea Barros), mellor actriz secundaria (Marta Larralde), mellor guión (Xavier Bermúdez) e mellor dirección artística (Jaione Camborda), mais finalmente non conseguiu ningún galardón.
Scrooge: Conto de Nadal
Scrooge: Conto de Nadal (orixinalmente en Scrooge: A Christmas Carol) é un filme británico-estadounidense dirixido por Stephen Donnelly. O guión foi escrito por Donnelly e Leslie Bricusse, e é unha adaptación do filme de 1970 Scrooge, para o cal Bricusse escribiu o guión e compuxo as cancións. Producido por Netflix Animation e Timeless Films, o filme conta coas voces de Luke Evans, Olivia Colman, Jessie Buckley, Jonathan Pryce, Johnny Flynn, James Cosmo e Trevor Dion Nicholas. Estreouse en cinemas escollidos dos Estados Unidos o 18 de novembro de 2022, e estreouse en liña en Netflix o 2 de decembro dese mesmo ano.
Elisaveta Bikova
Traxectoria
En 1938 gañou o campionato feminino de Moscova e despois da segunda guerra mundial foi tres veces gañadora do Campionato Soviético Feminino de Xadrez (1946, 1947 e 1950).
Educación física
A educación física é unha materia que se imparte en diversos niveis do sistema educativo. Os estudantes fan moitos deportes, exercicios e actividades diferentes empregando o seu corpo. Están implicados moitos tipos de aptitude física. Utiliza a aprendizaxe nos ámbitos cognitivo, afectivo e psicomotriz nun contexto de exploración de xogo ou movemento corporal. A educación física é importante para manter os nenos e os adultos en forma e activos. Tamén é necesario educar á poboación no campo de formas saudables e intelixentes de manterse activo. A finais do século XX, as escolas e institutos de formación de profesores de educación física alcanzaron o nivel do ensino superior.
Historia
En diferentes épocas e lugares a concepción da educación física non sempre foi a mesma. Tomada como disciplina científico-pedagóxica, o seu enfoque varía segundo os distintos paradigmas dominantes no ámbito social e, naturalmente, no pedagóxico. Esta foi tan fluctuante que, en moitos casos, localizouse variando o seu centro nas ciencias biolóxicas e noutros nas ciencias sociais.
Naisten SM-sarja 2013-2014
HPK (4) vs Ilves (5)
O HPK gaña a serie 3 - 2.
Ruben Fleischer
Ruben Samuel Fleischer, nado en Washington, D.C. o 31 de outubro de 1974, é un director e produtor de cine estadounidense que reside na cidade dos Ánxeles. Obtivo sona ao dirixir Zombieland, a súa primeira longametraxe, no 2009. Outras das súas longametraxes inclúen 30 Minutes or Less (2011), Gangster Squad (2013) e Venom (2018). Antes de dirixir longametraxes, Fleischer traballou como director de comerciais e vídeos musicais, traballando con marcas como Cisco, Eurostar, ESPN e Burger King, e con artistas como M.I.A., Electric Six, DJ Format e Gold Chains.
Diego de Torres Villarroel
Traxectoria
Tras varios anos, Villarroel volveu de novo a Salamanca, onde descubriu que a cátedra de matemáticas da universidade estaba baleira e decidiu solicitala. Venceu con facilidade o seu único rival e nomeárono profesor, a pesar de que os seus coñecementos sobre a materia aínda eran rudimentarios.
Unitarismo
Historia
Posteriormente, o Unitarismo histórico fusionouse coa igrexa do unitarismo universalista en 1995, constituíndose o Consello Internacional de Unitarios e Universalistas (ICUU) para coordinar as diversas Igrexas e asociacións Unitarias e Universalistas do mundo.
Estadio de Espiñedo
O Estadio Municipal de Espiñedo é un campo de fútbol do concello do Carballiño, na provincia de Ourense. É propiedade do Concello do Carballiño e nel xoga os seus partidos como local o Club Deportivo Arenteiro.
Podocalixina
A podocalixina é unha sialoglicoproteína que se pensa é o principal constituínte do glicocálix dos podocitos do glomérulo renal (cápsula de Bowman). É un membro da familia do CD34 de sialomucinas transmembrana. Cobre as prolongacións pediculares secundarias dos podocitos. Como ten moitas cargas negativas, a súa función é manter separadas as prolongacións pediculares adxacentes, mantendo así a barreira de filtración urinaria aberta. Que esta é a súa función está apoiado ademais por estudos de knockout de xenes en ratos que revelan que xoga un papel esencial na morfoxénese dos podocitos e un papel na abertura do lume vascular e a regulación da permeabilidade vascular. Cómpre salientar que este é o único knockout de sialomucina da superficie celular coñecido que mostra un fenotipo mortal. A podocalixina está tamén regulada en varios tipos de cancros e está frecuentemente asociada cun mal prognóstico. As glicoformas sialiladas, O-glicosiladas da podocalixina expresadas por células de carcinoma de colon posúen actividade de unión a selectinas como a L-selectina e a E-selectina, e poden ser fundamentais para o espallamento de metástases de células de carcinoma de colon. A nivel celular a podocalixina tamén regula o tamaño e topoloxía de dominios apicais de células epiteliais e actúa como un potente inductor da formación de microvilosidades.
Historia do Ilves
Declive e descenso
A pesar dos tres títulos conseguidos as tempadas anteriores, Ilves acusou o cambio de ciclo que se produciu na tempada seguinte, na que o equipo non conseguiu ningunha medalla por primeira vez en 19 anos. O bloque que mantivera o equipo durante anos rompeu cando algúns xogadores cambiaron de equipo ao mudarse a outras cidades, outros finalizaron as súas carreiras, como foi o caso da estrela do equipo, Aarne Honkavaara, quen se retirou prematuramente logo de sufrir unha grave lesión co combinado nacional. O equipo foi reconstruído cos porteiros Ville Jänne e Kalevi Lieke, o defensa Juhani Ruusunen e os dianteiros Aarne Keidasto, Lennart Jaala, Reino Parviainen, Juhani Räsänen e Mönäyver Saadetdin, así como Juhani Linkosuo e Kalle Havulinna, que volveron ao equipo a pesar de que xa se retiraran.
Volta á elite
Un ano durou a travesía do equipo na segunda categoría, xa que o renovado cadro de xogadores, composto por moitos xogadores mozos, evolucionou máis rápido do esperado e gañou o seu grupo e conseguiu o ascenso na tempada 1954-55. Ilves gañou a categoría nunha tempada case impecable na que tan só cedeu puntos na súa visita a Jääpeikot en Valkeakoski (5-5). Na primeira rolda das eliminatorias de ascenso derrotou a ÅIFK (2-6), seguiulle na segunda rolda Kärpät, ao que tamén derrotou con comodidade (4-9), e finalmente na terceira rolda derrotou a Töölön Vesa (7-0). Ademais, na primeira edición da Suomen Cup o equipo conseguiu chegar a final logo de eliminar consecutivamente a Tiikerit, Epilän Esa e HJK, con todo perderon a final fronte a TPS (1-4).
José de Salamanca Mayol
Xuventude, estudos e alcaldías
Os movementos revolucionarios acontecidos durante a rexencia catapultaron ao futuro marqués aos primeiros planos da escena nacional. En 1835 foi nomeado alcalde de Vera (provincia de Almería); tras isto, foi elixido para representar a dita provincia na Xunta Revolucionaria de Sevilla.
Deputado, ministro e exilios
A súa carreira política tamén iba en ascenso, ao ser nomeado ministro de Facenda polo presidente Joaquín Pacheco en 1847. Tras a dimisión deste en outubro do mesmo ano, Salamanca pasou a exercer de facto a presidencia do goberno até que o novo presidente, Florencio García Goyena, destitúeo debido a que unha comisión parlamentaria estaba investigando supostas actividades irregulares no seu ministerio. Isto suporía unha gran paralización á súa ascensión na política.
Auxe especulador
Ao regresar do seu primeiro exilio ingresou cerca de 300 millóns de reais ao arrendar durante cinco anos ao Estado o seu monopolio sobre o negocio do sal. Esta cantidade era o duplo de todo o que ganara desde a obtención de dito monopolio.
Ocaso dos seus éxitos nos negocios
miniatura|210px|Estatua do marqués de Salamanca na praza homónima, en [[Madrid]] A partir de 1860 a carreira de Salamanca comenzou a declinar. Seu patrimonio diminuía rapidamente por sucesivos negocios que non terminaban de arrincar. Nesta época obtivo seu renomeado título de marqués de Salamanca de mans da raíña (en 1863), e o de conde de los Llanos (1864) co que obtivo a Grandeza de España.
Authentic Brands Group
Historia
O 12 de agosto de 2020, anunciouse que Brooks Brothers foi vendido a Authentic Brands Group e Simon Property Group, o maior operador de centros comerciais dos Estados Unidos. Os novos propietarios comprometéronse a seguir operando polo menos 125 puntos de venda retallista de Brooks Brothers en todo o mundo (con respecto aos 424 locais anteriores á pandemia de COVID-19).
Koutammakou
Este programa coordinouno o Ministerio de Cultura e o Ministerio de Educación Primaria de Togo, dirixidos pola ministra Angèle Dola Akofa Aguigah. Dominique Sewane, cuxas bases e as súas investigacións e publicacións sobre a vida cerimonial dos Batammaribas, tiveron un papel importante na designación.
Paisaxe vitivinícola da illa do Pico
A Paisaxe vitivinícola da illa Pico é un Patrimonio da Humanidade da Unesco na [illa Pico]], parte do arquipélago dos Azores, Portugal. A paisaxe, con 987 ha, e a zona tampón circundante con 1.924 ha, esténdese pola maior parte das costas oeste, noroeste e suroeste da illa, sendo a maioría no municipio de Madalena e o resto en São Roque do Pico, aos contrafortes do monte Pico.
A paisaxe caracterízase por unha extensa rede de longas paredes de pedra negra de [basalto] que corren paralelas á costa e penetran cara ao interior da illa. Estas paredes erixíronse para protexer as vides do vento e do salgado spray mariño, que se plantan en miles de pequenos recintos rectangulares chamados localmente "currais". Tamén forman parte da paisaxe os edificios (casas señoriais, adegas, almacéns, casas convencionais e igrexas), camiños e pozos, portos e ramplas, que foron feitos por xeracións de agricultores que permitiron a produción de viño. Esta paisaxe evolucionou ao longo de 500 anos e é excepcionalmente ben conservada e totalmente auténtica na súa contorna, materiais, uso continuado, función, tradicións, técnicas e sistemas de xestión.
Angelines Fernández
Traxectoria
María de los Ángeles Fernández Abad naceu o 30 de xullo de 1924 en Madrid, España, filla de José Fernández e Manuela Abad.
A súa mocidade transcorreu durante a Segunda República española, polo que se uniu ás guerrillas antifascistas e anarcosindicalistas que loitaban contra o fascismo do entón xeral Francisco Franco. Pelexou durante toda a guerra dende o bando republicano. Franco tomou o poder tras o fin da guerra civil española en 1939. Ao considerar que a súa vida estaba en perigo debido ao seu apoio ao maquis, emigrou a México en 1947.
Francisco Caridad Mateo
Francisco Javier Caridad Mateo, nado en Cambre o 16 de novembro de 1907 e finado na Coruña o 14 de setembro de 1996, foi un aparellador, militar e político galego.
Traxectoria
Fillo do xeneral Rogelio Caridad Pita. Pasou a súa infancia e mocidade na Coruña. Afiliado ao Partido Comunista de España, impartiu unha conferencia na Casa do Pobo da Coruña sobre o Estatuto de Galicia en xuño de 1936. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 participou na resistencia ao golpe na Coruña. Fusilado o seu pai, Rogelio Caridad, incorporouse cos seus irmáns ao bando republicano. Foi ascendido a tenente en outubro de 1938. Ao remate da guerra marchou a Francia e foi internado no campo de concentración de Argelès-sur-Mer. Despois exiliouse en México, arribando ao porto de Veracruz o 27 de xullo de 1939 a bordo do buque Mexique. Volveu clandestinamente a España enviado polo PCE, utilizando o nome Manuel Vidal García. En 1944 chegou a Galicia con José Gómez Gayoso, instalándose na Coruña. Foi detido pola Garda Civil en novembro de 1944 e trasladado a Madrid xunto con Alfonso Bengoa Ibabe e Práxedes Garcés de Mingo e condenado a prisión en 1945. O PCE acusouno de revelar información secreta nos interrogatorios e foi expulsado do partido. Estivo preso na Prisión Central de Burgos, de onde saíu en liberdade condicional en 1956. Nos anos sesenta era caixeiro da empresa PEBSA da Coruña. Finou na Coruña o 14 de setembro de 1996.
Labirintos de pedra na Illa Bolshoi Zayatsky
Características
As filas están retorcidas en forma de espiral; moitas veces hai dúas espirais encaixadas unha na outra, o que foi comparado con "dúas serpes coa cabeza no medio mirándose unha á outra".
Roblox
Bases de Roblox.
Despois do asentamento legal e ecónomico, Roblox comenzaría a desenvolverse como tal.
Olga Paredes
É arquitecta pola Universidade Maior de San Andrés. Ademais de ser coordinadora en Wikimedistas de Bolivia, tamén forma parte de Wikimujeres, Geochicas e edita en OpenStreetMap.
Oferta pública inicial
Unha oferta pública inicial (IPO), oferta pública de venda ou lanzamento á bolsa é un tipo de oferta pública. Unha oferta pública é calquera activo negociable que se ofrece ao público. Nunha oferta pública inicial, as accións dunha empresa véndense ao público en xeral nunha bolsa de valores, por primeira vez. A través deste proceso, unha empresa privada transfórmase nunha empresa pública. As ofertas públicas iniciais son utilizadas polas empresas para recadar cartos para a súa expansión e converterse en empresas que cotizan en bolsa. Unha empresa que vende accións nunca está obrigada a devolver o diñeiro ás persoas que as compran.
Máser
300px|thumb|upright=1.7 |Primeiro prototipo de máser de [[amoníaco fronte ao seu inventor Charles H. Townes. A boquilla de amoníaco está á esquerda na caixa, as catro varillas de latón no centro son o selector de estado cuadrupolo e a cavidade resoante está á dereita. As microondas de 24 GHz saen pola guía de ondas vertical que Townes está a axustar. Na parte inferior están as bombas de baleiro.]] Un máser (do inglés maser) é un amplificador de microondas para a emisión estimulada de radiación, un amplificador similar a un láser pero que funciona na rexión de microondas do espectro electromagnético e serve para recibir sinais moi débiles. Os máseres úsanse na tecnoloxía (en particular, nas comunicacións espaciais), na investigación física e tamén como xeradores cuánticos de frecuencia estándar.
Aplicacións
Os máseres úsanse como dispositivo de temporización nos reloxos atómicos e como amplificadores de microondas de ruído extremadamente baixo en radiotelescopios e estacións terrestres de comunicación de naves espaciais no espazo profundo.
Vespa (xénero)
Descrición
O xénero foi descrito por Linneo na 10ª edición do seu Systema Naturae.
Especies
Recoñécense as seguintes:
O Mazo, Riotorto, Riotorto
O Mazo é un lugar da parroquia de Riotorto, no concello lugués de Riotorto, na comarca de Meira.
Obaysch
Vida
Abbas Paxá enviou un segundo hipopótamo a Londres, unha femia chamada Adhela que chegou o 22 de xullo de 1854.
Fernanda Monasterio
Fernanda Monasteiro Cobelo, nada en Madrid en 1920 e finada en 2006, foi unha psicóloga e pedagoga española.
Richard e Maurice McDonald
Biografía
Maurice decidiu moverse para os arredores de San Bernardino, unha localidade de clase traballadora, cunha poboación daquelas de aproximadamente 100 000 persoas. Despois de que varios bancos se negasen a prestarlles o diñeiro necesario para esta empresa, o Bank of America finalmente decidiu aprobar o préstamo, e en 1940, con 5,000 dólares de capital, abriron un restaurante drive-in na esquina de 1398 North E Street e West 14th Street.
Nacemento de McDonald's
En 1961 cederon parte da marca a Ray Kroc, un empresario de máquinas de batidos, quen a reinaugurou en abril do mesmo ano en Illinois (Estados Unidos). Os irmáns Mcdonald acabaríanlle vendendo a empresa a Kroc por 2.7 millóns de dólares.
Fernanda Monasterio
América
En 1963 organizou o Oitavo Congreso Interamericano de Psicoloxía no Mar da Prata. En 1964 renunciou á xefatura do Departamento e á dirección do Instituto aínda que seguiu impartindo a súa cátedra até 1966 na Prata.
O Souto de Vale, Riotorto, Riotorto
O Souto de Vale é un lugar da parroquia de Riotorto, no concello lugués de Riotorto, na comarca de Meira.
1. Slovenska Košarkarska Liga
Nomes
Desde 1991, a liga recibiu diferentes nomes debido a motivos de patrocinio:
Músculos da face
Mirtiforme
Forma: aplanada e en forma de abanico.
Descrición: o músculo está dirixido cara arriba e está unido á cara profunda da pel que cobre o subsepto e o bordo posterior da abertura da fosa nasal. As fibras laterais do músculo tabique depresor son continuas cos fascículos superiores da porción transversal do músculo nasal.
Función: Baixa a á do nariz e estreita transversalmente o orificio ou fosa nasal. Moi útil para limitar a entrada de partículas nocivas (como o po) nas vías respiratorias superiores.
innervación: Nervio temporofacial.
Elevador común do nariz e dos labios superiores
Insírese superiormente na cara externa do proceso ascendente do maxilar superior; abaixo, na pel do dorso da á do nariz e no beizo superior. Está innervado pola rama temporofacial do nervio facial. Acción: eleva o beizo superior e a á do nariz.
Cadrado do queixo
O músculo cadrado do queixo é un músculo da cara, da barba ou do queixo, debaixo e dentro do triángulo dos beizos; par, cuadrilátero.
Maseter
Encárgase de mastigar os alimentos. O músculo maseter é un músculo de mastigación. É un músculo curto, cuadrilátero, capaz de exercer unha forza de 90 kg, e formado por dous fascículos: un anteroexterno (superficial) e outro posterointerno (profundo).
A Abelleira, Santa Marta de Meilán, Riotorto
A Abelleira é un lugar da parroquia de Santa Marta de Meilán, no concello lugués de Riotorto, na comarca de Meira.
Patricia Sarrapio
Traxectoria
Foi 28 veces campioa de España de triplo salto e dúas de salto de lonxitude, en distintas categorías, 12 delas na categoría absoluta. En 2006 gañou a medalla de ouro en triplo salto no Campionato Iberoamericano de Atletismo de Ponce, Porto Rico, por diante da colombiana Johanna Triviño e a brasileira Gisele de Oliveira. Na edición de 2010, celebrada na localidade gaditana de San Fernando, conseguiu o bronce.
Escola de gaitas de Ortigueira
Traxectoria
Entre o repertorio da banda de gaitas predominan as composicións tradicionais galegas compiladas en cancioneiros como o Cantigueiro popular de Marcial Valladares Núñez, o Cancioneiro musical de Galicia de Casto Sampedro Folgar ou o Cancioneiro popular galego, de Dorothé Schubarth e Antón Santamarina. Tamén interpretan pezas de compositores galegos como Suso Vaamonde, Henrique Otero ou Xosé Presedo, e obras compostas especialmente para o grupo como Regueifas da Gaita de Xosé Lois Foxo, Ledicias da Vila Ortegán de Rogelio de Leonardo Bouza, Os garabullos de Ortigueira de Antón Corral ou a Ortigueira Suite de Ernesto Campos.
Dominios do xefe Roi Mata
En 2008, tres sitios asociados con Roi Mata, nas illas de Efaté, Lelepa e Eretoka, engadíronse ao Patrimonio Mundial da UNESCO.
Inocencio Ferrer Ovide
Vida persoal
Casou en Guadalaxara con Eva Hernández Meza en 1940, e foi pai de Nelia Ferrer Hernández, directora do Club de Danza da Escola Normal superior de México.
Miki Villar
Traxectoria
En xullo de 2015 fichou polo Pontevedra CF, da Segunda División B. Apenas tivo minutos no equipo de Luisito, e ao ano seguinte regresou ao Rápido de Bouzas en calidade de cedido.
Taijin kyofusho
Tratamento
O tratamento habitual para o Taijin kyofusho é a «Terapia Morita». Foi desenvolvida polo Dr. Shoma Morita na década de 1910 para tratar as desordes mentais xaponesas Taijin kyofusho e shinkeishitsu (nerviosismo).
La Patria
La Patria foi o título de varias publicacións:
A Rúa, Santa Marta de Meilán, Riotorto
A Rúa é un lugar da parroquia de Santa Marta de Meilán, no concello lugués de Riotorto, na comarca de Meira.
Músculo pectíneo
Xunto cos músculos adutores da perna (adutor maior, longo e curto) moven a coxa de fóra para dentro nun movemento chamado adución. Son músculos que permiten o movemento de cruzar a perna sobre a outra.
Innervación e irrigación
A innervación é por unha rama muscular do nervio femoral (nervio musculocutáneo interno) (L2, L3), e ocasionalmente polo nervio obturador.
Kunlun
Cara ao sur, unha rama das montañas Kunlun dá lugar á zona de captación das concas dos dous ríos máis longos da China, o Yangtzé e o río Amarelo.
General Atlantic
{{Compañía }}
Investimentos
General Atlantic é accionista de Authentic Brands Group.
Músculo grácil
O músculo grácil ou recto interno é un músculo que se estende desde a rama inferior do pube e a rama do isquion até a tibia.
Relacións
A súa cara medial ou superficial está cuberta pola fascia lata e a pel na súa maior extensión. A cara lateral ou profunda está relacionada co bordo medial dos músculos adutores, o cóndilo medial do fémur e a tibia, na que a bolsa sinovial os separa do ligamento colateral tibial.
Someone Great (filme)
Someone Great é un filme estadounidense de 2019 escrito e dirixido por Jennifer Kaytin Robinson. Está protagonizado por Gina Rodriguez, Brittany Snow, DeWanda Wise, Lakeith Stanfield e Peter Vack. Estreouse a través de Netflix o 19 de abril de 2019.
Wendy Hall
Traxectoria
É presidenta do Ada Lovelace Institute e unha das especialistas en computación máis importantes do mundo, coñecida internacionalmente como experta do desenvolvemento da ciencia do web.
Eisteddfod
Eisteddfod é un festival de poesía e música. O termo provén dos lexemas galeses: eistedd ('sentar'), e fod ('ser'), e significa "sentar xuntos"; H. T. Edwards define a forma antiga do mesmo como unha reunión competitiva entre bardos e xograres, na que o gañador era elixido por un patrón nobre ou real. O primeiro documentado foi convocado por Rhys ap Gruffudd no Castelo de Aberteifi en 1176. Porén, a conquista inglesa de Eduardo I, o peche das escolas bardas e a anglicización da nobreza fixeron que caese en suspenso.
A reforma galesa
A tradución oficial anglicana da Biblia á lingua galesa, que segue a ter unha enorme influencia na poesía galesa, viu a súa primeira publicación en 1588. O tradutor, William Morgan, era un graduado de Cambridge, máis tarde converteuse en bispo de Llandaff. Baseou a súa Y Beibl cyssegr-lan en orixinais en hebreo e grego, en traducións de bispos ingleses e de Xenebra e adaptacións do Novo Testamento galés de William Salesbury. Morgan moldeou a lingua literaria galesa media dos bardos medievais (Yr Heniaith, 'lingua antiga') no Cymraeg Llenyddol ("gales literario") aínda hoxe en uso. Aínda que hai moita diferenza coas variantes do século XXI, os envíos eisteddfod aínda deben estar compostos na lingua literaria da Biblia de Morgan, que segue a ser a base na que se construíu a literatura galesa posterior.
Renacemento de finais do século XVIII
En 1788, a Sociedade Gwyneddigion aceptou o pedido de Thomas Jones e Jonathan Hughes de doar un agasallo ao Eisteddfod, pero impuxo certas condicións que cambiarían o curso futuro da competición. A Gwyneddigion reclamou o dereito a proclamar o Eisteddfod e o tema da competición principal e os poemas deberían ser presentados baixo pseudónimos e xulgados só polos seus méritos literarios, estblecendo así o marco para o moderno National Eisteddfod. A Gwyneddigion presentou como mellor modelo a poesía recente do reverendo Goronwy Owen, para aspirar a producir a épica nacional galesa que Owen ansiaba escribir.
Século XX
O Urdd National Eisteddfod é un festival xuvenil quese celebra dende 1929. En 1969 tivo lugar en Aberystwyth, e Carlos de Inglaterra foi convidado a falar alí tras ser nomeado Príncipe de Gales. Iso causou indignación entre nacionalistas galeses, con máis de cen persoas protestando na súa chegada ao escenario. Un editorial do xornal Y Cymro criticou ao director do festival.
Eisteddfod Nacional
miniatura| National Eisteddfod of Wales, Mold [[2007]] O máis importante é o National Eisteddfod de Gales, o maior festival de música e poesía competitiva de Europa. Os seus oito días de competicións e actuacións, integramente en lingua galesa, realízanse anualmente na primeira semana de agosto en distintos lugares que adoitan alternar entre o norte e o sur de Gales. Os competidores adoitan ser 6.000 ou máis; as asistencias en xeral superan os 150.000 visitantes.
Inglaterra
Os Eisteddfodau celébranse en todo o Reino Unido, aínda que na maioría dos casos perdeuse calquera vínculo explícito coa cultura galesa alén do uso do nome para un festival ou competición.
Acontecementos semellantes noutras culturas celtas
Varios festivais noutras culturas celtas teñen semellanzas co eisteddfodau.
The Prom (filme)
The Prom estreouse nunha selección limitada de cinemas o 4 de decembro de 2020, antes de estrearse en Netflix o 11 de decembro de 2020. O filme recibiu valoracións dispares por parte da crítica, que eloxiou a mensaxe, os números musicais e as intepretacións, mais criticou a narrativa e os estereotipos.
Piazza dei Miracoli
Catedral
No extremo leste do exterior, enriba dunha columna que se eleva desde o gablete, hai unha réplica moderna do Grifón de Pisa, a máis grande escultura islámica de metal coñecida, o orixinal colocounse alí probablemente no século XI ou XII, e agora atópase no Museo da Catedral.
thumb | Interior da catedral de Pisa e a lámpada de Galileo
Crese que Galileo formulou a súa teoría sobre o movemento dun péndulo vendo o balanceo da lámpada de incenso (non a actual) colgada do teito da nave. Esa lámpada, máis pequena e máis sinxela que a actual, consérvase agora no Camposanto, na capela da Aulla.
Algunhas reliquias traídas de volta durante as cruzadas tamén se poden atopar na Catedral: supostos restos de tres Santos (Abibo, Gamaliel e Nicodemus), e un vaso que se di que é un dos das Vodas de Caná.
Baptisterio
A inmensidade do interior é abafadora, pero é sorprendentemente sinxela e carece de decoración. Tamén ten unha acústica notable.
A Montesiña, Soutomaior, Soutomaior
A Montesiña é un lugar da parroquia de Soutomaior, no concello pontevedrés de Soutomaior, na comarca de Vigo. Segundo o IGE, en 2022 tiña 118 habitantes (56 homes e 62 mulleres).
Darius Bazley
Traxectoria profesional
Bazley foi escollido na 23ª posición do Draft da NBA de 2019 polos Utah Jazz, e poucos días máis tarde foi traspasado xunto a Grayson Allen, Jae Crowder, Kyle Korver e unha futura primeira elección do Draft ós Memphis Grizzlies, a cambio de Mike Conley Jr.. Ese mesmo día foi traspasado de novo xunto a unha elección da segunda rolda do Draft de 2024 ós Oklahoma City Thunder, a cambio de Brandon Clarke.
Irene Junquera
Traxectoria
Irene Junquera desenvolveu a función de "a voz do espectador" até o 18 de decembro de 2015, cando Pedrerol a propuxo como tertuliana, papel que iniciou o 6 de xaneiro de 2016. A súa substituta como "a voz do espectador" foi Laura Gadea que só un ano despois foi despedida e substituída por Sandra Díaz Arcas. En marzo de 2017 despediuse da audiencia do Chiringuito nun programa especial, tras case unha década ligada ao equipo do programa, terminando por abandonalo.
Conflito sexual interloci
Conflito sexual inter e intralocus
A base xenética da distinción entre o conflito sexual interloci e o intralocus é a localización dos alelos antagonistas que interaccionan. O conflito cando os alelos antagonistas están situados no mesmo locus denomínase conflito sexual intralocus. Este ocorre cando machos e femias sofren diferentes presións selectivas no mesmo locus, resultando que cada sexo limita a fitness do outro sexo.
En Scathophaga stercoraria
Usando o modelo de limiar xenético de Parker descubriuse que a femia da mosca do esterco da especie Scatophaga stercoraria pode lesionarse nas batallas entre machos pretendentes. Os machos selecciónanse para que neles evolucionen caracteres para a habilidade competitiva que incrementarían o seu éxito reprodutivo, pero nas femias evolucionarían un conxunto de adaptacións antagonistas para reduciren as súas posibilidades de ser danadas durante estas interaccións. As moscas macho usan feromonas, proteínas do fluído seminal (SPFs polas súas siglas en inglés), e comportamentos agesivos atribuíbles ao seu maior tamaño para manipularen as femias durante o cortexo. Como é unha especie poliandra, as femias obteñen esperma de múltiples machos, que almacenan para a fertilización dos ovos. Os machos máis grandes teñen unha vantaxe competitiva ao desprazar o esperma doutros machos, aumentando as posibilidades de que o seu propio esperma fertilice os ovos. Este fenómeno denomínase competición do esperma. En resposta, nas femias evolucionaron maiores espermatecas, espermicidas e unha maior capacidade de seleccionar o esperma baseándose na fitness dos machos pretendentes.
En Drosophila melanogaster
O exaculado do macho da mosca do vinagre contén proteínas do fluído seminal (SFPs) que xogan un papel significativo na determinación da fitness da femia. Estas proteínas poden influír en procesos como a ovoxénese, almacenamento de esperma, e o comezo da ovulación. Isto conduce finalmente a unha diminución na fitness da femia, xa que aumentar comportamentos como a posta de ovos pode diminuír o éxito da fertilización, atrasar o re-apareamento, e ter un impacto na lonxevidade da femia. En resposta aos efectos negativos das proteínas do fluído seminal, nas femias evolucionaron tácticas de resistencia contra os machos hiperactivos e obstinación, o que ten como resultado un conflito sexual interloci. Isto está apoiado por estudos que revelan a rápida evolución dos xenes para as proteínas do fluído seminal.
A Pedreira, Soutomaior, Soutomaior
A Pedreira é un lugar da parroquia de Soutomaior, no concello pontevedrés de Soutomaior, na comarca de Vigo. Segundo o IGE, en 2022 tiña 218 habitantes (112 homes e 106 mulleres).
Embraer EMB 121 Xingu
Variantes
miniatura|Cabina do Xingu|230x230px
Toxina da síndrome de choque tóxico-1
Mutacións
Baseándose no estudo de varias mutacións desta proteína, parece que as porcións superantixénica e letal da proteína están separadas. Unha variante en particular, a TSST-ovina ou TSST-O, foi importante para determinar as rexións de importancia biolóxica da TSST-1. A TSST-O non causa síndrome de choque tóxico, e non é mitoxénica e difire en secuencia da TSST-1 en 14 nucleótidos, o cal corresponde a 9 aminoácidos. Dous deles son cortados e separados como parte da secuencia sinal e, por tanto, non son importantes nas diferenzas de función observadas. A partir dos estudos das diferenzas entre estas dúas proteínas, descubriuse que o residuo 135 é fundamental tanto para a letalidade coma para a mitoxenicidade, mentres que as mutacións nos residuos 132 e 136 causaban que a proteína perdese a súa capacidade de causar síndrome de choque tóxico, aínda que seguía habendo signos de superantixenicidade. Se a lisina no residuo 132 da TSST-O se cambia a glutamato, o mutante recupera pouca superantixenicdade, pero faise letal, o que significa que a capacidade de causar síndrome de choque tóxico é o resultado da incorporación do glutamato no residuo 132. A perda de actividade por culpa destas mutacións non se debe a cambios na conformación da proteína, senón a que estes residuos parecen ser esenciais nas interaccións cos receptores de células T.
Eleccións parlamentarias de Andorra de 2023
Sistema electoral
Elíxense vinte e oito conselleiros xerais (en catalán: consellers generales), en base a listas pechadas dos partidos.
Silvia Intxaurrondo
Traxectoria
Dende setembro de 2017 dirixiu e presentou Telenoticias Fin de Semana en Telemadrid. Entre xaneiro de 2018 e abril de 2018 compatibilizou ese labor coa condución do programa Desaparecidos na 1.
Sebastián Miñano
Traxectoria
De orixe fidalga, a súa familia paterna proviña de Corella, Navarra, onde estaba o morgado. A mediados do século XVIII o avó paterno, Baltasar de Miñano, ocupou en Valladolid o cargo de tesoureiro de rendas. O pai, Andrés de Miñano y Las Casas (1756-1811), estudou Leis en Valladolid e casou en 1775 en Becerril con Margarita de Bedoya, de familia asentada en Tierra de Campos. Andrés Miñano foi corrixidor de Becerril e de Trujillo. Nomeárono logo oidor de Canarias pero non chegou a desempeñar o cargo. Era un home cultivado, de tendencia claramente ilustrada, que exerceu unha influencia determinante sobre o seu fillo, o futuro escritor. En 1791 colocou o seu fillo no seminario de Palencia, onde estivo até 1794, cando vai estudar Leis na Universidade de Salamanca.
Sexenio absolutista (1814-1820)
En 1815 o tribunal eclesiástico de Sevilla abriu expediente a Miñano por ser afrancesado, e en marzo de 1817 declarárono "purificado". Pero xa a finais de 1816 estaba en España. Por entón empeza a dedicarse a tarefas literarias, empezando pola tradución do Compendio histórico de las revoluciones do ideólogo Cabanis, que terminou en 1818 pero só puido publicarse en 1820.
Bradford
Revolución industrial
Un dos principais empresarios foi Titus Salt quen en 1833 asumiu a dirección do negocio de seu pai, especializado en tecidos que combinaban alpaca, mohair, algodón e seda e, en 1850, xa era propietario de cinco muíños. Non obstante, debido ao medio ambiente contaminado e ás pésimas condicións dos seus traballadores, Salt deixou Bradford e trasladou o seu negocio a Salts Mill en Saltaire en 1850, e aló, en 1853 comezou a construír unha aldea obreira que se converteu en Patrimonio da Humanidade da UNESCO.
Muíño de Lister
Como moitas grandes cidades, Bradford foi un destino importante para os inmigrantes. Na década de 1840 a poboación de Bradford aumentou significativamente a causa dos emigrantes de Irlanda, particularmente das zonas rurais de Mayo e Sligo, e en 1851 preto do 10% da poboación era orixinaria de Irlanda, a maior proporción de Yorkshire. A mediados das décadas do século XIX os irlandeses concentráronse en oito áreas densamente poboadas situadas preto do centro da cidade. Unha delas era a zona de Bedford Street de Broomfields, que en 1861 contiña 1.162 persoas de orixe irlandesa, o 19% de tódolos irlandeses nados no condado. esquerda|miniatura|Cámara de comercio de Bradford, na Pequena Alemaña.