cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Célula de Hadley
Historia do descubrimento
miniatura|400px|Células de Hadley nunha representación idealizada da circulación atmosférica xeral da Terra tal como se produce nos [[equinoccios.]] A inicios do século XVIII, George Hadley, un avogado inglés e meteorólogo amador, non estaba satisfeito coa teoría que propuxera o astrónomo Edmond Halley para explicar a formación dos ventos alisios. O que era correcto sen lugar a dúbidas na teoría de Halley era que a calor solar creaba un movemento ascendente do aire ecuatorial, e a masa de aire das latitudes veciñas debía fluír para substituír a masa de aire ascendente. Pero para explicar o compoñente cara ao oeste dos alisios Halley propuxera que o Sol, ao moverse polo ceo, quentaba as masas de aire de forma diferente no transcurso do día. Hadley non estaba satisfeito con esta parte da teoría de Halley. Hadley foi o primeiro en recoñecer que a rotación da Terra xoga un papel na dirección tomada pola masa de aire a medida que se move en relación á Terra. A teoría de Hadley, publicada en 1735, permaneceu bastante tempo descoñecida, pero foi redescuberta independentemente varias veces. Entre os redescubridores estaba John Dalton, que despois soubo da prioridade de Hadley no descubrimento. Co tempo, o mecanismo proposto por Hadley acabou sendo aceptado, e o seu nome foi utilizándose para nomealo. A finais do século XIX demostrouse que a teoría de Hadley era deficiente en varios aspectos. Un dos primeiros que explicou a dinámica correctamente foi William Ferrel. A teoría correcta tardou varias décadas en aceptarse, e aínda hoxe a teoría na forma orixinal de Hadley pode encontrarse ocasionalmente publicada, especialmente en libros populares e páxinas web. A teoría de Hadley foi a teoría xeralmente aceptada durante un tempo longo dabondo como para que o seu nome quedase universalmente ligado ao padrón de circulación na atmosfera tropical. En 1980 Isaac Held e Arthur Hou desenvolveron o modelo Held-Hou para describir a circulación de Hadley. miniatura|400px|Precipitacións medias a longo prazo por meses. miniatura|350px|Formación de [[nubes nunha famosa imaxe da Terra tomada polo Apollo 17, na que é directamente visible a circulación atmosférica.]]
Especiación parapátrica
Especies anel
A especiación parapátrica pode ocorrer por medio dun conxunto de poboacións veciñas as cales poden hibridarse coas poboacións máis próximas pero as poboacións situadas nos extremos da área de distribución están relacionadas demasiado distantemente como para hibridarse. Esta distribución da poboación dunha especie denomínase especies anel. Cando unha poboación ancestral estende o seu rango arredor dunha barreira xeográfica e se diferencia (malia o baixo fluxo de fluxo xénico), prodúcese un illamento reprodutivo entre as poboacións terminais. Isto orixina que poboacións que tecnicamente son continuas experimenten unha especiación parapátrica; a fertilidade está negativamente correlacionada coa distancia entre as poboacións, e as poboacións terminais entre especies aneis convértense en especies irmás distintas.
Teanu
Teanu ten actualmente unha soa vila habitada, Puma.
Avenoiteira papuda
A avenoiteira papuda (Caprimulgus ruficollis) é unha ave pertencente a orde dos caprimúlxidos.
Hahn
O apelido Hahn pode estar referido a:
Clan Wallace
O Clan Wallace (en Clann Uallas) é un clan escocés e está oficialmente recoñecido como Lord Lyon. O máis famoso membro do clan foi o patriota escocés William Wallace de finais de século XIII e comezos do XIV.
Orixe do clan
Lord Fitzallan recibiu do rei David terras en Ayrshire polo que foi alí onde se asentou o seu seguidor Richard Wallace. A Richard Wallace concedéuselle o seu propio asentamento en Kyle. Richard Wallace (Walensis) tivo terras en propiedade en Kilmarnock e foi un vasalo do Gran Senescal de Escocia polo 1160. O seu neto foi Adam Walays, quen tivo dous fillos, e o maior deles sucedeuno como xefe de familia en Ayrshire. O fillo máis novo de Adam foi Malcolm Wallace, que recibiu terras de Auchinbothie e Elderslie en Renfrewshire.
Luís González Tosar
Luís González Tosar, nado en Buenos Aires o 25 de agosto de 1952, é un escritor galego, residente en Santiago de Compostela.
A Piroga, Bamiro, Vimianzo
A Piroga é un lugar da parroquia do Bamiro no concello coruñés de Vimianzo na comarca da Terra de Soneira). Tiña 236 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales eran 111 homes e 125 mulleres.
Saramagoso, O Viso, Redondela
Saramagoso é un lugar da parroquia do Viso, no concello pontevedrés de Redondela, na comarca de Vigo. Segundo o IGE, en 2012 tiña 67 habitantes (32 homes e 35 mulleres).
Wolfgang Hahn
Traxectoria
En 1990 ingresou como profesor no Instituto de Numismática e Historia Monetaria da Universidade de Viena, conde substituíu a Robert Göbl. Hahn mantivo este posto ata a súa xubilación en 2010; o seu sucesor foi Reinhard Wolters.
Lluís Companys
Primeiros cargos políticos
Ante a perda das eleccións municipais do 1913, prodúcese a crise do reformismo e Companys deixa La Publicidad. Despois dunha curta militancia no Bloc Republicà Autonomista, constitúe xunto a Francesc Layret e Marcel·lí Domingo i Mestres o Partido Republicano Catalán, con data de abril de 1917. Colaborou na publicación La Lucha, órgano do novo partido, en representación do cal foi elixido concelleiro do Concello de Barcelona.
Wolfgang Hahn
Traxectoria
Na honra de Wolfgang Hahn, a Universidade de Viena creou a Medalla Wolfgang Hahn, outorgada polos servizos especiais ao Instituto de Numismática e Historia Monetaria.
Mito, Xapón
Mito (水戸市, みとし, Mito-shi) é un concello xaponés da prefectura de Ibaraki, capital da súa prefectura. Está situado ó leste da rexión de Kanto e no centro da prefectura, na parte leste da illa de Honshu. A súa superficie é de 217,43 km² e a poboación de 264.245 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 1.220 hab./km².
Mikel Urdangarin
Traxectoria
miniatura|dereita|150px|Mikel Urdangarin no 2009. Comezou como bertsolari e co tempo incorporou a guitarra e xa logo banda estable. As súas letras son tanto de carácter intimista como social, sempre en éuscaro, estando ben comprometido co nacionalismo vasco.
Chamaeleo africanus
Sinónimos
A especie coñeceuse tamén, entre outros, polos sinónimos seguintes:
Lluís Companys
Exilio e morte
Foi fusilado ás seis e media da madrugada do 15 de outubro de 1940, no foxo de Santa Eulalia do castelo de Montjuïc, con 58 anos. É o único Presidente dunha nación democrática asasinado polo fascismo, mesmo durante a segunda guerra mundial.
Nicolás Franco
Nicolás Franco Bahamonde, nado en Ferrol o 1 de xullo de 1891 e finado en Madrid o 15 de abril de 1977, foi un militar e político galego, participante na sublevación militar contra a II República que deu orixe á guerra civil española. Era o irmán máis vello de Ramón, Pilar, María de la Paz e Francisco Franco Bahamonde, quen asumiu a xefatura do Estado tralo conflito.
Formación
Continuou a tradición mariñeira da familia ingresando na Escola Naval Militar de Marín, en Pontevedra, onde acadou o grao de oficial da Armada Española, e na Escola de Enxeñeiros Navais, onde coincidiu con Juan Antonio Suances, graduouse como enxeñeiro naval.
Alonso Rodríguez (autor)
Obra
É autor da obra Exercicio de perfección y virtudes christianas, baseada nos materiais recollidos das súas exhortacións espirituais aos seus irmáns relixiosos, e publicada por desexo dos seus superiores. Malia ser un libro indicado inicialmente para a vida relixiosa, destinouno tamén para a formación dos laicos; trátase dunha obra afastada de misticismos e especulacións, con instrucións prácticas sobre as virtudes orientadas para levar unha vida cristiá. Tivo gran popularidade, con máis de 25 edicións completas en lingua castelá publicadas, máis de dezaseis en francés, máis de vinte en italiano, máis de dez en alemán e máis de oito en latín; o libro ten sido traducido á maioría das linguas europeas e a moitas do leste.
Río San Lázaro
Muíños
Muíño da Espiuca (Manzaneda) e muíño da Ponte do San Lázaro (Sobrado de Trives).
Cornos de ouro de Gallehus
Os cornos orixinais foron roubados e fundidos en 1802. Os moldes de xeso feitos no século XVIII tamén se perderon. As réplicas dos cornos están baseadas exclusivamente nos debuxos da época e polo tanto están rodeadas de incertezas. Porén, as réplicas creadas están expostas no Museo Nacional de Dinamarca, en Copenhague, e no Museo Moesgård, preto de Aarhus. Estas réplicas tamén foron roubadas e recuperadas por dúas veces, en 1993 e en 2007.
Gran Premio de México de 2017
Adestramento clasificatorio
Por primeira vez na Q2, Hartley tivo que abandonar a segunda parte do adestramento por culpa dunha rotura do motor no STR. Na parte superior da clasificación, Verstappen pulverizou a marca da pista cunha volta en 1m16s524, colocando o RBR #33 na primeira posición. Na batalla polo título, Vettel foi o segundo, 0s346 detrás do holandés, con Hamilton na cola, terceiro. Nun fin de semana ruin, Williams non conseguiu colocar ningún dos pilotos na Q3, sendo Masa 11º e Stroll 12º. O dúo de McLaren nin sequera saíu dos boxes.
Carreira
A loita polo título de Hamilton comezou emocionante. Poucas curvas tras a saída, Max Verstappen conseguiu tomar o liderado a Sebastian Vettel tras un leve toque do piloto de Ferrari. Lewis tentou pasar o alemán, que non cedeu, e os dous tocáronse. Vettel rompeu o alerón dianteeiro, mentres o británico furou o pneumático traseiro. Os dous postulantes ao título entraron aos boxes e descenderon a última posición. Os incidentes foron considerados de carreira, non sendo necesaria ningunha investigación. Escenario perfecto para Verstappen, na dianteira da proba.
Verstappen continuaba liderando na fronte, con Bottas segundo e Räikkönen en terceiro. Vettel, a quen só interesaba terminar polo menos segundo, era oitavo, mentres Hamilton era 15º. Poucos adiantamentos entre os dous postulantes ao título a partir da volta 40. Vettel ocupaba a sétima posición, detrás do ídolo local Sergio Pérez. Hamilton viña tranquilo, no 13º lugar, só esperando o momento da consagración.
800px|miniatura|centro|Resultado da carreira
Pobo atikamekw
Poboación
miniatura|dereita|[[Constant Awashish é o xefe da nación atikamekw dende 2014.]]
Montañas Semien
Características
Están compostas por mesetas separadas por vales, e por pináculos que se erguen por enriba dos 4 000 msnm. O punto máis elevado é o monte Ras Dashan con 4 543 metros sobre o nivel do mar, a montaña máis alta de Etiopía. Salientan ademais outros cumios como o Abba YYared de 4 460 msnm, e o Biuat, con 4 437 msnm. É un dos poucos lugares de África onde neva con regularidade.
Santiago Rusiñol
miniatura|Estatua de Santiago Rusiñol de Aranjuez. miniatura|300px|Sinatura de Santiago Rusiñol (1893-1894)
Cthulhu
Pronunciación
Non existe acordo respecto á pronunciación do nome. Acéptanse K'zulju, K'tulú, K'zulú, C'tulú, Cethulhu (con "h" aspirada), Chulu, Tulu, Zulu ou Katulu, como pronunciacións válidas, pero convense en que a forma máis axeitada de facelo non pode ser pronunciada polo aparato fonolóxico humano.
Clipper
Por Clipper pódese entender:
Handley Page Hampden
thumb|Handley Page Hampden O Handley Page Hampden foi un bombardeiro bimotor medio británico da segunda guerra mundial. Orixinouse por un requirimento de 1932 e voou por primeira vez o 21 de xuño de 1936. Entrou en servizo a finais de 1938 e operou de día entre 1939 e 1940, formando o groso dos bombardeos diarios sobre Europa, xunto co Whitley e o Wellington, pero debido á enorme cantidade de baixas quedaría relegado a misións nocturnas a partir de entón. Sería retirado do servizo no comando de bombardeiros a finais de 1942. Era coñecido como a "maleta voante" debido ao estreito espazo para os seus tripulantes.
Autostop xenético
Evolución de mutador
O individuo con este cromosoma co mutador terá unha vantaxe selectiva sobre outros individuos desta especie, polo que o alelo A* se espallará a través da poboación polo proceso normal de selección natural. M, debido á súa proximidade a A*, será arrastrado e espallado pola poboación xeral. Este proceso só actúa cando M está moi próximo ao alelo que el fixo mutar. Unha maior distancia entre eles incrementaría a probabilidade de recombinación separando M de A*, deixando a M só xunto con calquera mutación deletérea que puidera ter causado. Por esta razón, a evolución de mutadores espérase xeralmente que ocorra en especies asexuais, onde a recombinación non pode alterar o desequilibrio de ligazón.
Gran Premio de Mónaco de 1984
Informe
Prost foi adiantado na novena volta por Nigel Mansell, que lideraba un Gran Premio por primeira vez, Mansell abría dous segundos de vantaxe por volta, pero cinco voltas máis tarde un dos seus pneumáticos pasou sobre unha liña branca pintada e derrapou na Curva do Casino, danando o seu coche e retirándose da carreira.
Paul Hinojos
Paul Hinojos, nado nos Ánxeles (California) o 17 de xullo de 1975, é un músico estadounidense. Foi o baixista da influente banda At the Drive-In de El Paso (Texas). Despois da separación desta banda en 2001, Hinojos, xunto cos seus compañeiros de At the Drive-In Jim Ward e Tony Hajjar, formou a banda Sparta.
Pazo de San Román
O pazo de San Román foi un pazo galego situado no concello pontevedrés de Redondela, na parroquia de Saxamonde.
Liga Islandesa de Hóckey Xeo
A Icelandic Hockey League ou Liga Islandesa de Hóckey Xeo, é unha liga de hóckey sobre xeo celebrada na illa de Islandia. Actualmente compiten nela cinco equipos.
La Parra de las Vegas
Demografía
Evolución da poboación de La Parra de las Vegas desde a década 1991 ata 2009:
Superliga Española de Hóckey Xeo
Traxectoria
Os primeiros anos os equipos estaban formados na súa totalidade por xogadores nacionais por petición da Real Sociedad, que quería fomentar este deporte no canto de contratar a profesionais foráneos.
Fouta Djalon
Cultura
O goberno da Guinea declarou en xaneiro de 2007 nesta zona unha área de protección de voitres, a primeira destas características en África. O parque consta dunhas 450.000 hectáreas. A poboación de voitres estaba devecendo rapidamente nos últimos anos por causa da persecución humana (envelenamento con estricnina a través de comer criaturas xa envelenadas) e pola mingua da poboación de antílopes e outras grandes presas en África Occidental. Os voitres da Fouta Djalon pertencen a seis especies distintas, entre elas o Torgos tracheliotus, que está incluída na Lista Vermella de especies ameazadas.
Lingua franca nova
Literatura traducida
Velaquí un extracto de Alisia en la pais de mervelias, un exemplo da lingua case no seu estadio final:
O 10 de novembro de 2019, Vicente Costalago traduciu o primeiro capítulo do Quixote e o 22 de febreiro de 2020, acabou a tradución do Evanjelio de San Mateo.
Houdini (álbum)
O disco conta cunha versión da canción de 1974 de Kiss "Goin' Blind". Os temas "Hooch", "Lizzy" e "Honey Bucket" editáronse como sinxelos cos seus correspondentes vídeos musicais. "Night Goat" é unha regravación parcial dunha canción que a banda editara como sinxelo en 1992.
Val de Aosta
Economía
Dende 1965 o Val de Aosta atópase unido a Francia polo túnel de Mont Blanc, que atravesa os Alpes por baixo durante 11,6 km.
Linguas faladas no Val de Aosta
Aínda que o francés ten status de cooficialidade na rexión e é utilizado nos actos e leis gobernamentais, aínda que a lingua máis usada na vida cotiá é o francoprovenzal ou arpitano. Tamén son outros dialectos de orixe latina, coa única excepción do Walser (alemán falado no Cantón de Valais, Suíza). O goberno autónomo do Val de Aosta ten políticas especialmente orientadas ao uso maioritario do francés como símbolo de identidade cultural.
José Luis Rodríguez Zapatero
José Luis Rodríguez Zapatero, nado o 4 de agosto de 1960 en Valladolid e criado en León, é un político español, que foi o quinto Presidente do Goberno de España dende a aprobación da Constitución española de 1978. Asumiu o seu cargo despois da vitoria do PSOE nas eleccións ao Congreso dos Deputados do 14 de marzo de 2004, revalidada nos seguintes comicios, celebrados o 9 de marzo de 2008. Deixou o cargo o 21 de decembro de 2011.
Carreira política
Comprométese, xa desde moi novo do mesmo xeito que a súa familia politicamente ben á esquerda. En 1976, asiste co seu pai á primeira reunión autorizada do Partido Socialista Obreiro Español en Xixón e en 1978, pegando carteis para este partido.
Ramón González-Alegre
Traxectoria
Fillo de Manuel González-Alegre López de Tejada. En 1924 trasladouse á Coruña, cidade do seu pai, pero en 1926 a familia mudouse a Vilagarcía de Arousa, onde realizou o bacharelato. Fixo Dereito na Universidade de Santiago de Compostela, e foi membro do SEU, primeiro como delegado provincial de bibliotecas e logo como xefe provincial de prensa e propaganda. Logo de pasar un tempo como profesor de Universidade en Madrid, e na Coruña, instalouse definitivamente en Vigo (1949).
Luigi Galvani
Luigi Galvani nado en Boloña o 9 de setembro de 1737 e finado na mesma cidade o 4 de decembro de 1798, foi un médico, fisiólogo e físico italiano; os seus estudos permitíronlle descifrar a natureza eléctrica do impulso nervioso.
Últimos anos
Galvani conservou a súa cadeira de profesor titular da Cátedra de Anatomía na súa universidade durante 35 anos (1762-1797). En pouco tempo, a súa enorme capacidade para a cirurxía valeulle tamén o nomeamento como xefe de obstetricia do Instituto de Ciencias, e ademais foi nomeado director en 1772.
José López Rodríguez (futbolista)
Como futbolista
Debutou co Celta no primeiro partido da tempada 1964/65 contra o Osasuna, e marcou o gol da vitoria (1-0). Foi o seu único gol co Celta, onde só permaneceu unha tempada.
A continuación xogou no Melilla e no Europa, ambos de Segunda, e en febreiro de 1968 fichouno o Espanyol de Jenő Kalmár, para suplir as baixas do equipo. Debutou en Primeira División o 11 de febreiro de 1968 nun partido contra o Club Deportivo Málaga na Rosaleda. Xogou no club barcelonés tamén na tempada 1968/69, na que o equipo acabou descendendo a Segunda.
Durante as tempadas 1969/70 e 1970/71 militou no Granada, tamén Primeira, co que disputou 59 encontros, anotando dous goles. En 1971 fichou polo Murcia, onde atrasou a súa posición ata a defensa, converteuse en capitán e logrou dous ascensos consecutivos ata a Primeira División. Tras pasar polo Sant Andreu na tempada 1974/75 regresou como secretario técnico ao Murcia, que estaba de novo en Segunda. A mala marcha do equipo fixo que os dirixentes do club lle pedisen que volvese vestir a camiseta do equipo, polo que disputou aínda 11 encontros máis en 1976.
Adapter (padrón de deseño)
Exemplo
Para a enquisa da electricidade dispoñemos dun método ao que poderíamos chamar directamente dende a comprobación da electricidade. No caso da agua so dispoñemos dun método getNivel, que nos da o nivel de auga nese momento. Deberemos comprobar nós se o nivel é o adecuado para determinar que a comprobación é certa.
Convección do manto
miniatura|Convección completa no manto A convección do manto é o movemento lento e deslizante no manto do silicato sólido da Terra causado polas correntes de convección que transportan a calor desde o interior á superficie do planeta.
Este material subducido afúndese a través do interior da Terra. Algo de material subducido parece acadar o manto inferior, mentres que noutras rexións, impídese que este material se afunda aínda máis, posiblemente debido a unha transición de fase de espinela a silicato de perovskita e magnesiustustita, unha reacción endotérmica.
Tipos de convección
miniatura|Ilustración do modelo conceptual da "Terra Burkiana" (en referencia a [[Kevin C. A. Burke)]] A finais do século XX, houbo un debate importante dentro da comunidade xeofísica sobre si era probable que a convección fose «en capas» ou «completa». Aínda que os elementos deste debate aínda continúan, os resultados da tomografía sísmica, as simulacións numéricas da convección do manto e o exame do campo gravitatorio da Terra están a suxerir a existencia da convección "completa" do manto, polo menos na actualidade. Neste modelo, frío, a subducente litosfera oceánica descende toda desde a superficie até o límite entre o núcleo e o manto (core–mantle boundary, CMB) e as quentes plumas elévanse desde o CMB até a superficie. Esta imaxe baséase en grande medida nos resultados do modelos de tomografía sísmica globais, que adoitan mostrar anomalías de laxas e plumas que cruzan a zona de transición do manto.
Pene
Fisioloxía
miniatura|200px|dereita|Disposición das arterias (arriba) e das veas (abaixo) nos corpos cavernosos e no corpo esponxoso. miniatura|Vídeo dunha exaculación.
Para poder empregar o pene en actos de tipo sexual este debe estar en erección. A erección é produto da actividade rexistrada polos centros nerviosos superiores do cerebro (erección psicóxena) ou da estimulación da pel da rexión xenital (erección reflexoxénica). As febras nerviosas aferentes procedentes da rexión xenital esténdense polos nervios pudendos ata a zona sacra da medula espiñal. Os impulsos no nervio cavernoso provocan a dilatación da arteria pudenda interna e das súas ramas principais. A erección lógrase a través de dous mecanismos hidráulicos sinérxicos: por unha banda a ingurxitación dos corpos cavernosos do pene, a través da dilatación das arterias que o irrigan ao tempo que se contraen as vénulas correspondentes; por outra parte a compresión que exercen os músculos isquiocavernosos contra o arco isquiático, que impide a drenaxe dos tecidos cavernosos. En definitiva, é a maior afluencia e menor evacuación de sangue o que fai cobrar volume e dureza ao pene.
Clipper (linguaxe de programación)
Clipper é unha linguaxe de programación imperativa creada en 1985 por Nantucket Corporation. Nun principio pensouse en que Clipper sería un compilador para o sistema xestor de bases de datos dBase III (de feito as versións estacionales de Nantucket incluían unha etiqueta que o indicaba así), pero co tempo o produto madurou, converténdose nunha linguaxe máis poderosa que o orixinal, non só polas súas propias implementaciones senón tamén polas ampliacións á linguaxe desenvolvidas por terceiros en C e Pascal, dos que vai herdando características. Isto convérteo na ferramenta líder de desenvolvemento baixo MS-DOS de aplicacións relacionadas con bases de datos, sobre todo programas de contabilidade e facturación (SAGE-SP, líder do mercado español, úsao para Contaplus e FacturaPlus), e axendas comerciais e programas de tarificación (aproximadamente o 80% das compañías de seguros de España utilizárono nos programas para os seus axentes).
Pene
Morfoloxía
No desenvolvemento embrionario, o órgano que no embrión de sexo masculino se converterá no pene é o equivalente ó que no embrión de sexo feminino se converterá no clítoris. Naqueles casos nos que se presenta algunha alteración durante tal desenvolvemento, é posible que o estado do neonato se corresponda co coñecido como hermafroditismo, é dicir, que o seu pene ou o seu clítoris se atope en etapas intermedias na súa formación. Como consecuencia desta anomalía algúns individuos poden presentar, na idade adulta e independentemente do seu sexo hormonal, un pene excepcionalmente pequeno ou ben un clítoris excepcionalmente grande, alén doutras peculiaridades fisiomorfolóxicas.
Dusty Springfield
O declive
A principios da década de 1970 gravou discos como A Brand New Me ou Cameo, que foron aclamados polo crítica pero non polo público, e comezou unha crise persoal. Nesta época Dusty instalouse nos Estados Unidos. Durante o resto dos 70 e a primeira metade dos 80, seguiu gravando algúns discos, aínda que sen a calidade dos seus mellores tempos.
Segunda mocidade
En 1987 aceptou unha invitación de Pet Shop Boys, un dos grupos máis populares do momento e que a admiraban incondicionalmente, para intervir na canción "What Have I Doe to Deserve This", incluída en Actually, o segundo disco do dúo británico. A canción chegou ao posto 2 nas listas de éxitos británicas.
Pene
Psicanálise
Para a teoría psicanalítica o pene constitúe un obxecto libidinal durante o estadio prexenital do desenvolvemento psicosexual. Freud considera que os chamados obxectos parciais, entre eles o pene, son os que confiren a súa condición sexuada á persoa que os posúe. Nos primeiros anos da vida a esixencia libidinal vai aparecendo en distintos órganos, o que vai marcando fases sucesivas, das cales a fase fálica, centrada no pene, é a de culminación da sexualidade infantil. A fase edípica posterior aparece cando o neno se decata de que a nena non ten pene e de que o seu desexo de posuír á súa nai supón para el o risco de perder o seu propio pene, no que se denomina complexo de castración.
Sociedade
Mentres que se acepta comunmente que existen diferenzas físicas entre as razas, as diferenzas no tamaño do pene foi un tabú porque podía facerse unha lectura que implicase que unha raza é "superior" ou "inferior" a outra. O intelectual Franz Fanon cobre este tema en Black Skin, White Mask (Pel negra, máscara branca, 1952), onde se inclina cara á opinión de que a suposta correlación positiva entre os penes grandes e a ascendencia africana é un mito. Por outro lado, un estudo estatístico Race, Evolution, and Behavior: A Life History Perspective (Raza, Evolución, e Comportamento: Unha Perspectiva da Historia da Vida, 1995), defende a opinión oposta. As cuestións culturais implicadas na relación entre o tamaño do pene e a raza son complexas. Por exemplo, na historia estadounidense, os escravos africanos foron percibidos a miúdo como animais sexuais, segundo o ilustrado polo personaxe principal da novela Invisible Man de Ralph Ellison.
Dardanus (xénero)
Taxonomía
Ao longo do tempo foi coñecido tamén polos sinónimos:
Camp Nou
Eventos sociais e musicais
O Camp Nou tamén foi escenario de varios eventos sociais e musicais, como os seguintes:
Reginald Bibby
Reginald Wayne Bibby, nado en Edmonton en 1943, é un sociólogo canadense, especializado na evolución das tendencias relixiosas no Canadá e o máis importante sociólogo da relixión do país.
Composición de funcións
g ∘ f denomínase composición de f e g. Nótese que non se nomea seguindo a orde de escritura, senón a orde na que se aplican as funcións ao valor.
Exemplo
E despois aplícase f a z para obter
Child's Play 2
Child's Play 2 é un filmes estadounidense de 1990 escrito por Don Mancini e dirixido por John Lafia. É o segundo título e a secuela directa de Child's Play, estando a historia dous anos despois dos eventos do primeiro filme. Está protagonizado por Alex Vincent, no papel de Andy, Gerrit Graham e Jenny Agutter como os pais adoptivos de Andy, Christine Elise como Kyle e Brad Dourif como a voz de Chucky. É o debut no cinema de Adam Wylie.
Manuel Alegre
No exilio
Nese ano partiu para un exilio de dez anos, en Alxer. Locutor da emisora de radio A Voz da Liberdade, difunde contidos de apoio aos movementos de liberación das antigas provincias ultramarinas e contra o réxime salazarista.
Regreso a Portugal e carreira política tras o 25 de abril
É un dos fundadores (con Piteira Santos, Nuno Bragança e outros) dos Centros Populares 25 de abril, unha organización que pretendía un papel cívico, complementar ao dos partidos. En 1974 milita no Partido Socialista, de que foi dirixente nacional, sendo secretario-xeral Mário Soares, logo tras o I Congreso do PS.
Candidaturas presidenciais
Mantívose no entanto como membro do Consello de Estado, funcións que cesou en 2016, e das Ordes Honoríficas de Portugal.
Tréveris
Kaiserthermen
Preto do Rheinisches Landes-Museum sitúanse as ruínas das terma imperiais. Construídas no inicio do século IV, durante o reinado de Constantino, elas eran o terceiro maior complexo de termas do mundo romano. As ruínas das paredes e fundacións aínda exhiben o deseño orixinal. As paredes do Caldarium (a sala con piscina de auga quente) son as máis preservadas. Despois vén o tepidarium, as termas mornas.
Post-hardcore
Primeira xeración
Outros nomes importantes neste período inclúen a Shudder to Think, One Last Wish, Beefeater, Grey Matter, Fire Party e posteriormente Moss Icon. A meirande parte destas bandas gravou no selo Dischord Records, e moitas delas desapareceron nos primeiros anos da década dos 90.
Segunda xeración
Durante toda a década dos 90 o xénero practicamente desapareceu, pero a pesar dese feito xurdiron bandas como At The Drive-In, Les Savy Fav, Glassjaw, Bear vs. Shark, Helmet, Fugazi e Refused, que servirían de prototipo para as bandas de post-hardcore de segunda xeración.
Inglés simple
Historia
O 15 de febreiro de 1986 escribiuse o primeiro conxunto de regras para a escritura de documentos. Continuouse coa súa elaboración e refinado das propostas até que o día 15 de xaneiro de 2005 se escribiu a primeira versión da especificación, nun documento denominado ASD-STE100.
Crónica
Frecuentemente emprégase o termo para se referir a un libro escrito por un cronista na Idade Media describindo os sucesos históricos dun país ou a vida dun nobre ou unha dignidade eclesiástica.
Xigantes (mitoloxía grega)
Orixe
O mitógrafo Pseudo-Apolodoro di que os xigantes proveñen da unión de Xea e Urano, e non fai ningunha conexión coa castración de Urano, dicindo sinxelamente que Xea "irritada polo acontecido ós titáns, enxendra con Urano os xigantes".
O lugar do seu nacemento e escenario da guerra foi Flegras, na península de Palene, a máis occidental das tres que compoñen a Calcídica (Macedonia). Timeo di que a guerra tivo lugar no sur de Italia, de onde lles vén a relación popular cos volcáns desta zona.
Pluralismo
Leibniz
A mónada é substancia, é realidade. É algo máis que un simple pensamento. Pero carece de extensión e polo mesmo é indivisible. Por este motivo é enerxía pura. Individual e simple. A mónada non ten partes. Dótase de percepción e apetición. É por esta que pasa dunha percepción a outra.
Desta maneira o universo é un enxame infinito de mónadas, unha especie de arquitectura xerárquica, en cuxo basamento atópanse as mónadas materiais —que constitúen os corpos— e por encima están as almas con percepción, apercepción e memoria. A mónada que habita na cúspide é Deus, pura apercepción.
Ludwig van Beethoven
Primeiros anos
Neefe ensinou a Beethoven composición, e cara a marzo de 1782 cando contaba con once anos de idade axudouno a compoñer a súa primeira composición publicada (Nove variacións sobre unha Marcha de Ernst Christoph Dressler): unha serie de variacións para teclados (WoO 63). Beethoven pronto comezou a traballar como organista axudante con Neefe, inicialmente sen cobrar, e finalmente como empregado pagado para a capela da corte dirixida polo Kapellmeister Andrea Luchesi. Un ano despois, Neefe escribiu na Revista de Música acerca do seu alumno: «Se continúa así, como comezou, converterase seguramente nun segundo Wolfgang Amadeus Mozart». En xuño do seguinte ano, Ludwig é contratado como músico na corte do príncipe elector (en alemán: Kurfürst) de Colonia Maximiliano Francisco (1708–1784), por recomendación de Neefe. Este posto permitiulle frecuentar a música dos vellos mestres de capela, ademais de facilitarlle a entrada en novos círculos sociais, nos que se atopaban algúns dos que serían amigos seus durante toda a súa vida, como a familia Ries, os von Breuning (en cuxa casa coñeceu aos clásicos e aprendeu a amar a poesía e a literatura), o violinista Karl Amenda ou o doutor Franz Gerhard Wegeler (con quen anos máis tarde viaxaría a Viena).
miniatura|200px|Retrato de Beethoven con 13 anos de idade
O período medio
Durante o mes de maio de 1809, cando as forzas de ataque de Napoleón bombardearon Viena, segundo Ferdinand Ries, Beethoven, moi preocupado por que o ruído acabase co que lle quedaba de audición, agachouse no soto da casa do seu irmán, cubrindo os seus oídos con almofadas.
Dificultades persoais e familiares
Beethoven visitou ao seu irmán Johann a finais de outubro de 1812. Desexaba rematar a convivencia de Johann con Therese Obermayer, unha muller coa que xa tiña un fillo ilexítimo. Non foi capaz de convencer a Johann para que rematase esa relación e apelou ás autoridades cívicas e relixiosas locais. Johann e Therese casarían o día 9 de novembro.
Beethoven motivouse novamente para realizar unha composición significativa en xuño de 1813, cando chegaron noticias da derrota dun dos exércitos de Napoleón en Vitoria, por unha coalición de forzas baixo o mando do Duque de Wellington. Estas noticias estimulárono para compoñer a sinfonía de batalla coñecida como A vitoria de Wellington. Foi estreada o 8 de decembro, xunto coa súa Sétima Sinfonía, nun concerto caritativo en favor das vítimas da guerra. A obra foi un éxito popular, probablemnete debido ao seu estilo, que era entretido e doado de entender. Interpretouse repetidas veces con Beethoven no escenario en xaneiro e febreiro de 1814. A renovada popularidade do compositor levou ás demanda por un rexurdimento de Fidelio, a cal, na súa terceira versión revisada, aínda foi ben recibida na súa estrea no mes de xullo. Ese verán compuxo unha sonata de piano por primeira vez en tres anos (No. 27, Opus 90). Esta obra resultou nun estilo marcadamente máis "Romántico" que as súas anteriores sonatas. Foi tamén un dos moitos compositores que produciron música patriótica para entreter aos moitos líderes de estados e diplomáticos que asistiron ao Congreso de Viena que comezou en novembro de 1814. A súa produción de cancións inclúe o seu único ciclo de cancións, "An die ferne Geliebte", e o extraordinariamente expresivo segundo arranxo do poema "An die Hoffnung" (Op. 94) en 1815. Comparado co seu primeiro arranxo de 1805 (un regalo para Josephine Brunsvik), era "moito máis dramático.... Todo o estilo e o dunha escena operística".
Últimas obras
Durante os anos seguintes continuou traballando na Missa, compoñendo sonatas para piano e bagatelas para satisfacer as demandas de editores e a necesidade de ingresos, ademais de completar as Variacións Diabelli. Enfermou novamente durante longo tempo en 1821, e completou a Missa en 1823, tres anos despois da data prevista. Tamén comezou a debater cos seus editores sobre a posibilidade de producir unha edición completa da súa obra, unha idea que non se veu plenamente realizada ata 1971. Johann, o irmán de Beethoven, comezou a traballar nos seus asuntos financeiros, como fixera Carl anteriormente, localizando vellas obras inéditas co obxectivo de publicalas e ofrecendo a Missa a varios editores para intentar conseguir un maior prezo por ela.
Enfermidade e morte
Ao funeral de Beethoven, celebrado o 29 de marzo, estímase que asistiron ao redor de 20.000 cidadáns vieneses. Franz Schubert, que morreu ao ano seguinte e foi enterrado ao lado de Beethoven, foi un dos portadores das fachos. A diferenza de Mozart, que foi enterrado anonimamente nunha fosa común (o costume da época), Beethoven foi enterrado nunha tumba adicada a el no cemiterio de Währing, no noroeste de Viena, despois dunha misa na igrexa da Santísima Trindade. Os seus restos foron exhumados para o seu estudo en 1862, e trasladados en 1888 ao cemiterio Zentralfriedhof. No ano 2012 a súa cripta foi examinada para comprobar se os seus dentes foran roubados nunha serie de roubos nas tumbas doutros famosos copositores vieneses.
Produción musical
Beethoven tamén compuxo unha cantidade significativa de música de cámara. Ademais dos seus 16 cuartetos de corda, compuxo cinco obras para quintetos de corda, sete para trío de pianos, cinco para tríos de corda, e máis dunha ducia de traballos para varias combinacións de instrumentos de vento.
Copa Libertadores 2013
A Copa Libertadores de América 2013 (oficialmente Copa Bridgestone Libertadores de América 2013 por razóns de patrocinio) é a 54ª edición da Copa Libertadores, o principal torneo de fútbol internacional de América do Sur, organizado pola CONMEBOL. Dispútase entre o 22 de xaneiro e o 24 de xullo de 2013. O defensor do título é o Corinthians.
Xosé Neira Vilas
A volta definitiva a Galicia
Ingresou como membro numerario da Real Academia Galega no ano 2001, a proposta de Xesús Alonso Montero, Antón Santamarina e Francisco Fernández Rei, pronunciando o discurso "A cultura galega en Buenos Aires: 1950-1960", respondido por Alonso Montero. Tralo seu pasamento a súa cadeira foi ocupada, desde xaneiro de 2017, por Marilar Aleixandre.
Obra
Neira Vilas escribiu tamén libros para nenos, entre os que destacan Espantallo amigo (1971), O cabaliño de buxo (1971), A marela Taravela (1976), Contos vellos pra rapaces novos (trad., 1983) e Chegan forasteiros (1992). En colaboración coa súa muller, Anisia Miranda, publicou un libro de cancións e poemas titulado Cantarelas e contos prá xente miúda (1975).
Coevolución
Porén, aínda hai poucas evidencias de que a coevolución impulsase cambios a grande escala na historia da Terra, xa que os factores abióticos como as extincións en masa e a expansión en ecoespazos parecen ser os que guían os cambios na abundancia na maioría dos grupos de seres vivos. Un exemplo específico de coevolución proposto durante moito tempo foi a evolución dos dentes con coroas altas nos herbívoros comedores de herba cando se estenderon as pradeiras en Norteamérica. Porén, agora sabemos que estes eventos ocorreron independentemente.
A coevolución pode ocorrer a moitos niveis biolóxicos: desde o nivel microscópico molecular como nas mutacións correlacionadas entre aminoácidos dunha proteína, ao macroscópico como os trazos que covarían entre diferentes especies que viven nun determinado ambiente. Cada parte que intervén nunha relación coevolutiva exerce presións selectivas sobre a outra, polo que afecta á evolución da outra nunha influencia mutua. A coevolución de diferentes especies inclúe a evolución dunha especie hóspede e os seus parasitos (coevolución hóspede-parasito ), e exemplos de mutualismo que evolucionan co tempo. A evolución en resposta a factores abióticos, como o cambio climático, non é coevolución biolóxica, porque o clima non é un ser vivo e non sofre evolución biolóxica.
Os colibrís e as flores ornitófilas
Os colibrís forman a familia Trochilidae, cuxas dúas subfamilias son Phaethornithinae e Trochilinae. Cada subfamilia evolucionou en conxunción cun grupo particular de plantas con flores. A maioría das especies Phaethornithinae están asociadas con plantas herbáceas monocotiledóneas grandes, mentres que as especies de Trochilinae prefiren especies de dicotiledóneas.
A avelaíña da iuca e a iuca
miniatura|esquerda|Unha planta de [[iuca en floración que será polinizada por unha avelaíña da iuca.]] Nesta relación mutualista simbiótica, a planta Yucca whipplei é polinizada exclusivamente pola especie de avelaíña da iuca Tegeticula maculata, que á súa vez depende da iuca para sobrevivir. As avelaíñas da iuca tenden a visitar as flores dunha soa especie de iuca. Nas flores, a avelaíña come as sementes da planta, mentres que ao mesmo tempo recolle o pole con pezas especiais do seu aparato bucal. O pole é moi pegañoso, e mantense doadamente adherido ás pezas bucais cando a avelaíña se move á seguinte flor. A planta da iuca tamén proporciona un lugar na profuncidade da flor para que a avelaíña deposite os seus ovos, onde estarán protexidos de calquera depredador. As adaptacións que mostran ambas as especies supoñen un caso de coevolución porque as especies evolucionaron facéndose dependentes unha da outra.
Anaxyrus baxteri
Hábitat
As características típicas do seu hábitat varían coa idade deste sapo. Os estudos feitos no lago Mortensen no condado de Albany, Wyoming mostraron que os adultos adoitan sentirse máis atraídos por hábitats con maior vexetación, mentres que os máis novos prefiren áreas con menos. Os adultos tenden a vagar moito máis terra adentro, lonxe das ribeiras, mentres que os novos establécense máis preto das ribeiras. Ao longo destes hábitats variados con distintas condicións de substrato, os adultos localízanse en áreas con temperaturas lixeiramente máis frías. As condicións típicas do adulto son temperaturas de 20,31 graos Celsius fronte aos 23,05 °C dos máis novos. Os adultos cambian pouco de localización, manténdose preferentemente nas zonas con vizosa vexetación. As condicións óptimas para localizalos son temperaturas na superficie de máis de 20 °C e unha distancia ao corpo de auga de 1,6 a 3,2 km.
Conservación
miniatura|Un A. baxteri que está sendo examinado por un empregadodo [[Servizo de Vida Silvestre e Pesca dos Estados Unidos.]] Era unha especie común ata o seu rápido declive na década de 1970, e foi oficialmente incluído na lista de especies en perigo en xaneiro de 1984. O único hábitat coñecido con poboacións desta especie está localizado na cunca de Laramie, que está situada a 48 km de Laramie, Wyoming. Esta sapo atópase principalmente nas ribeiras do lago Mortenson, situado ao sueste de Laramie. Este é un lago de chairas altas a 2212 m sobre o nivel do mar, onde as poboacións de A. baxteri se mantiveron sas e reprodutivas. Porén, investigacións recentes mostran que o sapo está empezando a procrear menos, posiblemente debido á bacteria causante da enfermidade das patas vermellas, que foi descuberta en 1990.
Club Deportivo Huachipato
O Club Deportivo Huachipato é un club de fútbol chileno da cidade de Talcahuano. Foi fundado o 7 de xuño do 1947. Actualmente compite na Primeira División de Chile.
Selección de fútbol de Tunisia
Historia
A nivel continental, Tunes foi campión da Copa Africana de Nacións en 2004, cando foron anfitrións do torneo, o que lles deu o dereito a participar na Copa FIFA Confederacións 2005 en Alemaña onde ficaron en primeira fase.
Fire (filme de 1996)
O filme está vagamente baseado na historia de Ismat Chughtai Lihaaf. Foi un dos primeiros filmes de Bollywood en amosar explicitamente unha relación homosexual. Non foi estreado na India até 1998, e certos grupos organizaron protestas, desencadeando un debate sobre cuestións como a homosexualidade e a liberdade de expresión no país.
Angela's Ashes (filme)
Sinopse
Angela e Malachy McCourt abandonan Nova York na época da Gran Depresión (nos anos 30) e regresan á súa Irlanda natal. Pero a súa situación non mellora por dúas razóns: por un lado, a crise que segue á independencia, e, por outro, o alcoholismo de Malachy, que dilapida nos bares o pouco que gaña. A base de subsidios e caridade, Angela irá amañándose para manter os seus catro fillos.
Lista dos pobos indíxenas de Australia
É importante observar que o termo tribo non se aplica perfectamente aos aborixes australianos. Hai poucos casos de grupos correspondentes a tribos. En xeral, os aborixes poden identificarse como membros de varios grupos, cada grupo sendo definido por diferentes criterios, que frecuentemente se superpoñen.
Jerryd Bayless
Traxectoria profesional
O 7 de xaneiro de 2014, completouse un traspaso entre os Grizzlies, os Boston Celtics, e os Oklahoma City Thunder. Memphis traspasou a Bayless a Boston, e eleccións de segunda rolda do Draft de 2014 e 2017 a Oklahoma City, a cambio dunha elección de segunda rolda do Draft de 2016, e Courtney Lee dos Celtics. Coma parte da operación, Ryan Gomes foi tamén traspasado dos Thunder ós Celtics.
Subordinación
Subordinación substantiva
O nexo adóitase suprimir detrás de verbos de lingua ou verbos que expresen vontade ou mandato: "Ordénolle preséntese inmediatamente en comandancia"; "Pedro dixo: Non é necesario". Nestes últimos casos trátase do que se denomina estilo directo, é dicir, reprodúcese o que foi dito con exactitude e na súa forma primitiva sen cambios; o nexo é substituído por dous puntos, comiñas ou guión. Se polo contrario o que se dixo reprodúcese sen respecto á forma orixinal como foron pronunciadas as palabras, aínda que co mesmo sentido, denomínase estilo indirecto e se existe o nexo: "Pedro dixo que non era preciso"
Esquerra Nacionalista Valenciana
Esquerra Nacionalista Valenciana é un partido independentista valenciano de esquerdas oposto ó concepto cultural e político dos Países Cataláns. Fundado en 1979, o seu actual secretario xeral é Albert Marín. Nas eleccións de 2007 participou nunha coalición electoral con Opció Nacionalista Valenciana.
Edward Santana
Edward Santana Pimentel, nado o 20 de abril de 1980, en Hato Mayor, é un xogador profesional de baloncesto dominicano con pasaporte español, que actualmente xoga para o Cajarioja da LEB Prata. Cunha altura de 2,03 metros xoga de ala-pivote.
Salvador García-Bodaño
Traxectoria
Estudou Dereito nas Universidades de Santiago e Oviedo. Formou parte de numerosas empresas culturais: foi fundador en 1961 da Agrupación Cultural O Galo; formou parte do Consello da Mocedade. Participou nos Xogos Florais da Coruña de 1962, na celebración do primeiro Día das Letras Galegas (1963) e na homenaxe a Antonio Machado de 1964. En 1974 foi sancionado polo Tribunal de Orde Pública por un recital no Círculo Recreativo e Cultural de Perlío, Fene, no que se incluían uns poemas á Revolución dos Caraveis e a Pablo Neruda. Colaborou na realización do proxecto da revista Teima (1976); na editorial Escola Aberta; no Museo do Pobo Galego (1976), sección etnográfica de oficios e da arte popular; na directiva da primeira Asociación de Escritores en Lingua Galega (1980); no Ateneo de Santiago de Compostela xa desaparecido e do que foi presidente; na Fundación Padroado do Pedrón de Ouro; no Museo Galego de Arte Contemporánea Carlos Maside, no novo Seminario de Estudos Galegos (1983); fundador da actual Asociación de Escritores en Lingua Galega (AELG); do Instituto Galego da Información (IGI); da Asociación de Tradutores en Lingua Galega (ATLG); da Fundación Castelao; do PEN Clube de Galicia e da Asociación Galega do Libro Infantil e Xuvenil. A proposta de Antón Fraguas, Constantino García e Andrés Torres Queiruga, ingresou como membro numerario na Real Academia Galega o 25 de novembro de 1992, pronunciando o discurso Compostela e as nosas letras ata o Manifesto Máis Alá, respondido por Carlos Casares. Foi vicesecretario desa institución durante dous períodos consecutivos, de 2001 a 2009.
A Frieira, Abrence, A Pobra do Brollón
Contaba en 2011 segundo o IGE, con 14 habitantes (7 homes e 7 mulleres).
Antonio Guillán Hermo
Traxectoria
A pesar de non militar en partido político ningún, co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, cando era mestre en Sárdoma, foi represaliado e perdeu o seu posto de traballo, que conseguiu recuperar máis tarde. Debido aos seus problemas de visión, obtivo unha praza de mestre no Colexio da ONCE en Pontevedra, onde exerceu a docencia até a súa xubilación. Foi a partir desas datas cando puido recompilar e rematar a súa obra, que verá a luz en dúas publicacións consecutivas: Xuncos e O libro dos soños.
A súa derradeira obra publicada, O libro dos soños conta coa colaboración de famosos pintores galegos coma Manuel Aramburu, Manuel Pesqueira, Xulio Maside ou Manuel Torres.
Personaxe
Tipoloxía
Greimas distingue seis actantes: suxeito (ou protagonista, a súa acción está provocada por unha necesidade. É iniciador da acción e ten valores dramáticos), obxecto (o desexado, o buscado por sintetizar uns determinados aspectos morais, relixiosos ou sociais que son os que pon en xogo), destinador (o axente que influencia o destino do obxecto), destinatario (beneficiario do destinador ou do obxecto), opoñente (ou antagonista, determina o conflito. Oponse ó suxeito), e axudante ao servizo do suxeito, mais tamén doutros personaxes).
Personaxe e actor
Na representación é onde o personaxe atinxe o seu rol e desenvolve a caracterización que o autor pretendeu conferirlle. O actor atende as precisións apuntadas polo autor e provoca, ante os espectadores unha ilusión pois achega un ser, con conciencia e palabra, que semella existir por si mesmo.
Nyck de Vries
Campionato FIA de Fórmula 2
En 2017, fichou por Rapax para disputar a tempada inaugural do Campionato de Fórmula 2 da FIA. Non obstante, a partir da décima rolda o piloto pasou a Racing Engineering, quedando sétimo no campionato de pilotos. Para a tempada do 2018, de Vries trasladouse a Prema Racing e quedou cuarto na xeral. En novembro de 2018, confirmou que se uniría ao ART Grand Prix para disputar a tempada 2019.