cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Francesc Pi i Margall
O home político
Participou directamente no levantamento de Madrid de 1854, sendo o autor dunha proclama radical que non foi aceptada pola Xunta Revolucionaria e do panfleto El eco de la revolución, onde se pide o armamento xeral do pobo e a convocatoria das Cortes Constituíntes por sufraxio universal que establecesen a liberdade de imprenta, a de conciencia, a de ensinanza, a de reunión e a de asociación, entre outras máis. Consideradas como propostas avanzadas para a época, Pi tivo que pasar un tempo en prisión.
Deputado
Pi nunca quixo servir de apoio aos monárquicos nin axudalos, polo que rexeitou a Constitución de 1869, pero con 214 votos a favor e 55 en contra, a constitución de carácter monárquico-democrático aprobouse nas Cortes e estipulou a busca dun novo rei para España.
Os republicanos comezaron a molestar ao xeneral Prim -encargado de atopar un novo rei- por iso ofreceu a Castelar e a Pi os cargos de ministro de Facenda e Fomento, pero foi un intento inservible para controlar o movemento republicano, o cal xa non tiña marcha atrás.
Mentres, Pi conseguira unha grandiosa popularidade no seu partido, o que o levou a partir de 1870 a dirixir o partido republicano.
Tras o rexeitamento de Pi polo nomeamento de Amadeu de Savoia, comezou para o partido republicano unha época inestable na que se deberon situar politicamente nunha posición centralista que o partido non puido ocupar por definición.
Segundo Presidente da República (11 de xuño - 18 de xullo)
Francesc Pi y Margall, 1873, Presidente da República: Comunicado sobre la reducción de las horas de trabajo. Durante a súa presidencia propuxo a Constitución de 1873, que nunca chegou a entrar en vigor. A pesar de todas as medidas e a proposta de constitución, os acontecementos superaron a Pi. Nalgunhas comunidades, vendo que o trámite legal das medidas propostas a favor do federalismo era moi lento, declaráronse independentes adoptando a súa propia política, a súa propia policía, a súa propia emisión de moeda, levantamento de novas fronteiras, leis particulares etc. Así xorde o cantonalismo que se deu principalmente na zona do Levante e Andalucía e causou un gran problema á República.
Restauración da Monarquía
Reinstaurada a monarquía escribiu Las Nacionalidades (1877) onde desenvolveu empiricamente a idea de pacto entre os pobos como principio federativo. Ao reorganizarse o partido en 1880, Pi ocupou a súa xefatura até a súa morte; foi o autor do proxecto constitucional federal de 1883 e do Programa do Partido Federal de 1894. A pesar de que Pi continuou gozando dun gran respecto e recoñecemento, o seu partido non logrou recuperar moitos adeptos.
Nesta última etapa da súa vida destaca a campaña que, dende as Cortes, e dende El nuevo régimen (xornal que fundou en 1890), emprendeu a favor da independencia cubana en oposición á guerra contra os Estados Unidos, modelo de democracia republicana e federal.
Mathias Rust
As consecuencias da aterraxe na Praza Vermella
Uns días despois da aterraxe, Mikhail Gorbachev aproveita este inesperado suceso para substituír o ministro de defensa Serguéi Sokolov e ao comandante da defensa antiaérea Alexander Koldunov, antigo  as da segunda guerra mundial (ambos os dous contrarios á glasnost e a perestroika), por homes afíns á súa política. Máis de 2000 oficiais (a maioría tamén opostos aos movementos reformistas de Gorbachev) perderon os seus postos. Este movemento foi clave na vitoria sobre os anteriormente feros militares, conservadores e antirreformistas.
Rock industrial
Estilo musical
O rock industrial emprega a instrumentación básica do rock de guitarras eléctricas, batería e baixo mesturada con equipo de música electrónica (sintetizadores, caixa de ritmos, secuenciadores e samplers). As guitarras adoitan estar fortemente distorsionadas ou tratadas doutro xeito. Os baixos e as baterías poden estar interpretadas en directo ou poden substituirse por instrumentos electrónicos ou ordenadores. O rock industrial normalmente incorpora sons de maquinaria e industria. Os pioneiros destas texturas sonoras foron artistas de principios dos anos 80 (SPK, Einstürzende Neubauten, Die Krupps e Test Dept), que dependían fortemente de percusión metálica, interpretada normalmente con tubos, canos ou outros materiais procedentes da industria.
Orixes
A banda experimental doa anos 60 Cromagnon está considerada unha das precursoras do xénero. Concretamente o seu tema "Caledonia" destacou pola súa pegada pre-industrial.
Otaru
Otaru (小樽市, おたるし, Otaru-shi) é un concello da subprefectura de Shiribeshi da prefectura de Hokkaidō no Xapón. Está situada ao oeste da illa de Hokkaidō, no norte do Xapón. A súa superficie é de 243,30 km² e a poboación de 135.500 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 557 h/km².
Produto xénico
Produtos de ARN
miniatura|290x290px|Transcrición do ADN ao ARN usando a proteína encimática [[ARN polimerase II.]]
Pascual Veiga
Traxectoria
Fundou e dirixiu varios orfeóns, cos que recibiu numerosos premios. Foi organista da Igrexa de San Domingos de Betanzos.
Review
Review é o primeiro álbum recompilatorio do grupo xaponés de Pop/Rock chamado GLAY, lanzado ó mercado o 10 de outubro do ano 1997 baixo o selo Platinum Records e producido Masahide Sakuma, que recolle as cancións e os singles máis populares da banda dende o álbum de 1994, "Hai to Diamond" ata o de 1996, "Beloved". O álbum alcanzaría a primeira posición nas listas de Oricon, e converteríase no terceiro álbum mellor vendido da historia no Xapón, con máis de 4.870.000 copias vendidas. O álbum manteríase cinco semanas consecutivas na primeira posición das listas de Oricon.
Branislav Trifunović
Traxectoria
É fillo de Tomislav, un actor, e de Slobodanka, unha avogada. Admira ós actores Sean Penn, Gary Oldman e Charlize Theron, e goza lendo a Gabriel García Márquez. Está saíndo coa xornalista bosníaca Aida Alilović.
Pemento de Padrón
Comechume e tradición culinaria
A difusión do seu cultivo fóra das áreas tradicionais (sobre todo no levante ibérico), a recolección mecanizada e a selección agrobiolóxica moderna (que se ocupou sobre todo de eliminar exemplares picantes para facelos apetecibles á maioría dos consumidores) deixan en parte obsoletas estas fórmulas e hábitos que viñeron acompañando ao seu consumo. O certo é que un bo afeccionado non adoita considerar óptima a ración que non inclúa certos exemplares en maior ou menor medida picantes, aínda que é certo que algún particularmente agresivo ("bravo" adóitaselle chamar en Galicia ao que chega a producir bágoas) pode estragar o gusto dunha comida.
Padal
Histoloxía
O padal brando presenta músculo esquelético. O padal brando está interposto entre a boca e as foxas nasais. Así, o epitelio que reviste a porción do padal brando que dá cara ás fosas nasais é igual ao que as reviste a elas mesmas, de tipo prismático pseudoestratificado, en tanto que o epitelio que dá cara á boca é plano pluriestratificado con probable paraqueratose. O padal brando presenta submucosa. No padal brando todas as glándulas son de tipo mucoso.
Trompeta baixa
A trompeta baixa ou trompeta baixo é un tipo de trompeta que está afinada en dó ou en si bemol, aínda que tamén pode estar afinada en mi bemol (neste caso adoitase denominala trompeta barítona). É un instrumento transpositor. Foi construída por primeira vez na Alemaña durante a década de 1820. Soa unha oitava máis grave que a trompeta normal e o seu tubo é de maior lonxitude, sendo similar á dun trombón, diferindo deste nas válvulas e no son, na trompeta baixa é moito máis metálico e duro.
Trompeta baixa de Wagner
miniatura|dereita|Duncan Wilson tocando unha trompeta baixa de [[válvula rotativa|válvulas rotativas coa Orquestra Sinfónica da BBC.]] A primeira intención de Richard Wagner na súa tetraloxía O anel do nibelungo era usar unha trompeta baixa afinada en mi bemol, baseada nos instrumentos que usara durante os seus contactos con bandas militares. Non obstante, se ben a apertura da ópera O ouro do Rhin podería indicar o uso dun instrumento deste tipo, a parte máis rapidamente elévase ao la bemol, que sería o décimo noveno parcial na lonxitude do instrumento. Wagner comprendía moi ben o funcionamento dos instrumentos de vento-metal e viu que isto era impracticable.
Outros compositores tamén utilizaron a trompeta baixa na orquestra, entre eles Richard Strauss (no poema sinfónico Macbeth e a ópera Elektra), Arnold Schoenberg (na cantata Gurrelieder), Igor Stravinskii (no ballet A consagración da primavera - cuarta trompeta dobrando a unha trompeta baixa en mi bemol, Leoš Janáček (na Sinfonietta - dúas trompetas baixas en si bemol. Non obstante, ao igual que coa tuba Wagner e o trombón contrabaixo, outras adicións de Wagner á orquestra na ópera O anel do nibelungo, a trompeta baixa non se tornou nun membro común da orquestra de metais e raramente se pode encontrar.
Zaíde, Zolle, Guntín
Zaíde é un lugar da parroquia de Zolle, no concello de Guntín, na comarca de Lugo. Segundo o IGE, en 2020 tiña 25 habitantes (13 homes e 12 mulleres).
Daichi
Características
Daichi, ao igual que o seu sucesor, Daichi 2, estaba adicado á observación e cartografía terrestres e á busca de recursos naturais. Funcionou ata o 22 de abril de 2011, en que perdeu enerxía, dándose por finalizada a misión.
Vercingétorix: La légende du druide roi
Sinopse
Filme sobre a vida do caudillo galo Vercinxetórix (século -I). Cando as lexións romanas conquistaron as Galias, o seu pai foi apresado e executado. Un sabio druída, Guttuart, vaticínalle a Vercinxetórix que liberará as Galias do poder de Roma. Xa adulto, converterase nun bravo e valente guerreiro.
Pirámide de poboación
Tipos de pirámides de poboación
miniatura|dereita|225px|A pirámide de [[demografía de Afganistán|poboación de Afganistán é un exemplo de pirámide de tipo expansiva]] miniatura|dereita|225px|A pirámide de [[poboación de España é un exemplo de pirámide de transición demográfica]] miniatura|A pirámide de poboación de Francia é un exemplo de modelo de pirámide estacionaria.
Hai diversas combinacións posibles nas relacións entre mortalidade e natalidade :
Emilio Carlos García Fernández
Traxectoria
Comezou a súa relación co cine no sector da exhibición, pois os seus pais tiñan un cine en Ribadavia. Doutor en Ciencias da Información pola Universidade Complutense de Madrid e catedrático de Comunicación Audiovisual e Publicidade na mesma universidade. Realizou unha serie de proxectos creativos como Ribadavia unha historia de pedra (1980) e Laxeiro en Madrid (1980). Colaborou na prensa diaria e en revistas especializadas en temas audiovisuais. Dirixiu a edición española da Historia Universal del Cine.
Perfecto Rodríguez Muíños
Perfecto Rodríguez Muíños, nado en Ponte Caldelas o 12 de febreiro de 1969, é un avogado e político galego do PPdeG.
Iarda
Historia e características
Era orixinalmente a medida do cinto masculino, que recibia ese nome. No século XII, o rei Henrique I de Inglaterra, fixou a iarda como a distancia entre seu nariz e o polgar de seu brazo estendido. Emprégase no fútbol americano.
Venerupis
Venerupis é un xénero de moluscos bivalvos heterodontes da orde dos veneroides e familia dos venéridos, que inclúe numerosas especies de ameixas.
Especies
O World Register of Marine Species (WoRMS) acepta (2013) as seguintes especies como válidas:
Julio Sabio Sanmartín
Vida persoal
Casado con Teresa Fernández Rodríguez, tiña catro fillos.
Växjö
Situación
Nunha reportaxe, a BBC dixo da cidade de Växjö que era a máis verde de Europa. Dende 1993 a cidade reduciu nun 30% as emisións de dióxido de carbono.
Partido Obreiro Socialdemócrata Ruso
Primeira guerra mundial
Ilegalizados os bolxeviques polo goberno, o Sexto Congreso do partido celebrado clandestinamente entre o 26 de xullo e o 3 de agosto de 1917, chamou a derrocar ao goberno provisional e a preparar a insurrección armada. Neste congreso participou o pequeno grupo "Interdistrital" (Mezhraiontsi), con ampla influencia en Petrogrado, ao que pertencían Trotski, Lunacharski, Uritski, Riazánov, Yurenev, Manuilski e outros internacionalistas destacados que declararon o seu acordo coa política dos bolxeviques e uníronselles.
Historia do sal
Comezos en Asia
O uso do sal como alimento comeza a estar perfectamente documentado na época do emperador chinés Huangdi e remóntase ó 2670 a. C. Unha das primeiras salinas verificadas para o seu uso na alimentación humana atópase no norte da provincia de Shanxi, nun lugar cheo de montañas e lagos salgados. É moi posible que o sol estival evaporara a auga dos lagos e a poboación se adicara a colleitar os cristais de sal que afloraban na superficie do mesmo. As primeiras extraccións de sal mediante procesos elaborados (uso de maquinaria hidráulica) remóntanse á época da Dinastía Xia ó redor dos 800 a. C.. Durante esa época as augas mariñas introducíanse en recipientes de barro expostos ó lume de fogueiras de leña ata que se obtiñan os cristais salinos pola evaporación das salmoiras. Aparece nesta época na China o primeiro uso do sal na área da alimentación: a salsa de soia, elaborada con grans de soia fermentada con sal (denominada shoyu ou jiangyou - 酱油). Tamén empezan a prepararse salsas de peixe fermentado (que 1.000 anos despois empregaranse en forma de garum no Mediterráneo). O proceso de fermentación da soia foi levado a cabo na China preto do 700 a. C., por uns monxes budistas procedentes do Xapón. O éxito desta salsa e a súa popularización fixeron que pronto se empezasen a fermentar ó longo da China outros tipos de verduras baixo procesos moi similares ó empregado na soia; un exemplo pódese ver na cidade denominada Zigong (a cidade do sal), onde se prepara o paocai (elaborado con fermentación en sal da col chinesa) e o zhacai (fermentación da raíz da mostaza). Outros usos antigos do sal na China resolven o transporte dalgúns alimentos perecedoiros como pode ser o do peixe ou os ovos, transformándoos para a súa conservación (ovos en salgadura ou os moi tradicionais ovos centenarios), de forma que se facilita o comercio ó poder transportalos a zonas de interior do territorio chinés.
Durante o século III a.C na provincia de Sichuan houbo un home chamado Li Bing que foi administrador e enxeñeiro durante o período dos Reinos combatentes. Li Bing foi capaz de elaborar un sistema de extracción de lodos salinos procedentes de pozos que chegaron a alcanzar até os 100 metros de profundidade. Estes lodos ían parar, mediante sistemas de bombeo elaborados con bambús, a lugares onde se fervían en potas metálicas até lograr mediante evaporación e posterior precipitación uns cristais salinos irregulares. O proceso de quecemento nas potas ferventes facíase mediante a calor, procedente da combustión do gas natural, que era extraído mediante canalizacións dos mesmos pozos salinos que extraían o sal. As minas tiñan unha complexa configuración de canalizacións de bombeo e de gas. O sal extraído polos labores de minería destes pozos proporcionou naquela época unha fonte de ingresos moi importante ó estado.
Imperio Romano
Unha das culturas anteriores á época dos romanos que foi adquirindo o coñecemento da aplicación culinaria e preservativa do sal foron os celtas, quen empregaban as salgaduras na curación das carnes. Cando os celtas foron cedendo ós avances do Imperio Romano, o coñecemento sobre estas técnicas foi traspasándose ós poucos. Durante os primeiros momentos do Imperio Romano os patricios insistían en que cada home tiña dereito a posuír unha porción do sal común (o concepto de sal común provén desa época). miniatura|dereita|Traxecto da Via Salaria (en gris). O goberno romano non fixo un monopolio do comercio do sal, ó contrario que na China durante a mesma época. A importancia que posuía para o Imperio Romano pódese notar no feito de que a maioría das cidades romanas construíanse e desenvolvíanse xunto a unha salina.
Francisco Javier Vázquez Varela
Traxectoria
Durante os dous meses de ocupación fixo un traballo de desgaste contra o gobernador francés Jacques Antoine Chalot, mentres ía enviando apoios á resistencia do cerco de fora das murallas.
Historia do sal
Renacemento
No século XVII en Inglaterra fíxose moi popular o consumo de anchoas en salgadura machucadas e elaboradas nunha especie de salsa empregada como condimento. O uso de anchoas en salgadura era moi popular xa anteriormente no continente europeo. Esta salsa foi coñecida posteriormente como kétchup, katchup, ou catchup.
O ketchup deriva o seu nome das salsas de peixe e soia denominadas kecap ikan. O nome doutras salsas indonesias posúe a palabra kecap (pronunciado en indonesio como ketchup). Esta salsa foi empregada pola culinaria inglesa do século XVII e posterior do mesmo xeito que se usaba no Mediterráneo o xa extinto garum. O kétchup inglés converteuse en ketchup de tomate en Estados Unidos, cando lle engadiron salsa de tomate (tomato ketchup), e ós poucos deixou de ser un produto de sabor salgado até converterse hoxe en día en todo o contrario: unha salsa case-doce.
Nel, en forma de discurso entre diversos personaxes ficticios como Quintana (un ávido consumidor de sal) e Metrófilo (oposto ó consumo de sal), móstranse ó lector as dúbidas e opinións renacentistas sobre o consumo de sal. En Europa algúns químicos como J.R. Glauber son capaces de elaborar sal altamente refinado, á que denominan Sal mirabilis ou Mirabili, sal que chegou a vender debido á súa fórmula secreta obtendo un gran beneficio da súa venda.
Sal en América
A importancia do sal en América reflíctese en que moitas culturas indíxenas posúen deidades en honra do sal. Hai que resaltar que a historia do sal en América é unha historia chea de guerras polo control da súa produción, mesmo antes de que chegasen ás terras os europeos colonizadores. Débese saber que a chegada de colonos europeos ás costas de América non só cambiou o control do mercado do sal senón que ademais incrementou a súa demanda para usos completamente industriais.
Mercado do bacallau
miniatura|O [[Bacallau en salgadura, a súa produción e comercialización están moi unidas ó comercio e produción salinas.]] A salgadura de determinados tipos de peixes, como pode ser o bacallau, é moi importante desde o punto de vista económico e culinario nalgunhas rexións de Europa, tales como Portugal, o norte de España, Francia, Noruega, Finlandia, Suecia etc. A salgadura do peixe tenta evitar a estacionalidade da captura e poder así ofrecer en diferentes épocas do ano o peixe, ademais de proporcionar a súa dispoñibilidade en lugares afastados ó das costas onde se realiza a súa captura.
Época moderna e actualidade
O descubrimento de Nicolas Appert sobre a preservación dos alimentos fixo que en 1803 Napoleón incluíse os seus experimentos sobre caldos concentrados de carne e verduras (cun alto contido de sal, superior ó 60% do peso) entre as súas reservas loxísticas de alimentos para os soldados franceses. miniatura|esquerda|Salgar de Uyuní en [[Bolivia.]] miniatura|Salgar de Atacama en [[Chile, grande exportador de sal para enfrontar nevaradas no hemisferio norte.]] Seguindo o éxito de Appert, o industrial inglés Bryan Donkin empezou a experimentar con alimentos enlatados e xa en 1830, nunha factoría portuaria de A Turballe (Francia), elaboráronse sardiñas en lata por primeira vez. Xorden novas aplicacións do sal, así en fotografía no ano 1826 o enxeñeiro Joseph Nicéphore Niépce coa inspiración dos experimentos de Johann Heinrich Schultz (1724), realiza a primeira fotografía fixa nunha solución salina que acabaría dando ideas para facer posteriormente o primeiro daguerrotipo, instrumento precursor da fotografía moderna.
Ós avances na conservación de alimentos que facían decrecer a demanda mundial de sal, uníanse os avances na eficiencia da industria do sal. Falábase a comezos do século XX dunhas máquinas denominadas evaporadores capaces de mellorar a produción de sal, obtendo un produto final altamente refinado. Desde os anos 20, emprégase cada vez máis este método industrial e hoxe en día só se fai sal polo "método tradicional" en lugares con soleira. Os evaporadores ó baleiro foron obtendo ós poucos melloras que aumentaron a súa eficiencia con respecto ás salinas tradicionais. O transporte de sal foi sempre un negocio beneficioso. Desta forma nacía no ano 1848 unha multinacional do sal denominada Morton Co., fundada por un mozo chamado Joy Morton co obxecto de elaborar e transportar sal. En 1911, unha das innovacións era a adición de carbonato magnésico (MgCO3) co obxecto de manter os grans de sal lixeiramente soltos e que desta forma poidan ser máis agradables ó público (posteriormente substituíuse o carbonato por silicato cálcico). En 1924 Morton Co. foi a primeira compañía en pór entre as súas variantes a posibilidade do sal iodado. Foi así mesmo das primeiras compañías que garantía nas súas campañas publicitarias que cada gran que producía era exactamente igual. A compañía existe hoxe en día e é unha das maiores distribuidoras de sal no mundo.
A tendencia da maioría da poboación é a crer que o sal na comida provoca problemas de saúde e por esta razón téndese a diminuír o seu consumo, o que á súa vez tende a diminuír a demanda, non só de sal, senón tamén dos produtos en salgadura. Demostrouse que un consumo alto de sal é prexudicial para a saúde e hai países nos que se realizaron campañas sobre a poboación para que reduzan o seu consumo diario, logrando unha ganancia na esperanza de vida da poboación ó redor dos 1,8 meses en homes e 1,4 en mulleres.
Hoxe en día algunhas preparacións que tradicionalmente se preparaban en salgadura, apenas levan xa sal e consérvanse máis grazas á refrixeración artificial, caso do touciño ou o xamón. Esta tendencia afectou nalgúns casos mesmo ó bacallau en salgadura e as anchoas.
Wes Anderson
Traxectoria
O seu primeiro filme foi Bottle Rocket (1996), baseado nunha curtametraxe que fixera con Luke e Owen Wilson. A este seguiulle Rushmore (1998), comedia con Bill Murray e Jason Schwartzman, que foi un éxito de crítica. Murray participou en todos os filmes de Anderson desde entón.
Quinto real
O quinto real era a parte correspondente á Coroa de Castela, a modo de imposto, que se estableceu en 1504 e gravaba diversas actividades como a explotación de minas, as conquistas das Américas, as actividades da frota. Significaba o 20% do total e durou máis de 200 anos. En 1723 foi reducido ao 10%.
Arquiveiros sen Fronteiras
Membros, obxectivos e ámbito de actuación
Os seus obxectivos son:
Sonata
220px|miniatura|Abertura da sonata de piano de Mozart K545 Sonata é o nome dado a distintas formas musicais, empregadas desde o período barroco ata as experiencias máis rupturistas da música contemporánea. Por sonata enténdese, segundo o modelo clásico, tanto a unha peza musical completa como a un procedemento compositivo que utiliza dous temas xeralmente contrastantes. Este procedemento é coñecido como "forma sonata".
Historia
Na época de Corelli practicábanse dúas formas baixo o nome de sonata: a sonata da chiesa, habitualmente para violín e contrabaixo, composta habitualmente por unha introdución lenta, un allegro ás veces fugado, un cantabile e un final enérxico, en forma de minueto; e a sonata da camera, composta de variacións sobre temas de baile, que desembocaría na suite ou partita. Con todo, ambas as formas combinábanse libremente, e non sería ata a época de Bach e Händel en que a forma da primeira adquiriría certa estabilidade. Entre as obras de Scarlatti e Paradisi, por exemplo, atópanse centos de obras chamadas sonatas compostas en só un ou dous movementos, moitas veces de gran vigor e complexidade de execución. A maioría destas sonatas están compostas para clavicémbalo e outro instrumento, habitualmente frauta ou viola.
Características
A sonata clásica, a forma máis difundida desta forma musical, é unha obra que consta de tres ou catro movementos, escrita para un ou máis instrumentos. Inicialmente predominaron as formas de tres movementos, especialmente na época clásica, pero a medida que aumentaban tanto a súa complexidade como duración se popularizaron as de catro movementos.
Aplicación
A "forma sonata", ademais de nas sonatas propiamente ditas, atópase tamén en diversos tipos de composicións musicais, tanto as sinfonías coma os cuartetos ou os concertos etc., contan con partes escritas utilizando a típica forma sonata de exposición de dous temas en tonalidades veciñas, desenvolvemento de ambos, e reexposición dos dous temas na tonalidade do primeiro.
Pan de centeo
Características
250px|miniatura|esquerda|Cinco diversos pans de centeo de [[Finlandia.]]
Loriot
Traxectoria
Lorient procedía dunha antiga familia da nobreza de Mecklemburgo, os Bülow que tiñan a súa orixe en Rehna. Seu pai era o oficial de policía Johann-Albrecht Wilhelm von Bülow (1899–1972) e súa nai Charlotte Mathilde Louise (co apelido de solteira von Roeder 1899-1929). Divorciáronse en 1928 cando el tiña cinco anos.
Humorista gráfico
En decembro de 1953 comezou a colaborar coa revista ilustrada Weltbild, pero as súas contribucións a miúdo non eran ben recibidas, quedando sen publicar ou duramente criticadas polos lectores e en agosto de 1955 o director Diedrich Kenneweg despediuno.
Balduíno I de Bélxica
Traxectoria
Era fillo de Leopoldo III de Bélxica e da súa primeira muller, a princesa Astrid de Suecia. O 1 de agosto de 1950 o rei Leopoldo III e o Parlamento aprobaron unha lei delegando os poderes reais a Balduíno, que os asumiu como príncipe o 11 de agosto do mesmo ano. O 17 de xullo de 1951 un día tras a renuncia de seu pai, Balduíno asumiu o trono como rei da Bélxica.
The Twilight Saga: New Moon
Sinopse
Edward Cullen (Robert Pattinson) decide abandonar a Bella Swan (Kristen Stewart) para mantela afastada dos perigos do mundo dos vampiros. Coa axuda de Jacob Black (Taylor Lautner), o seu amigo da infancia e membro da misteriosa tribo quileute, Bella intentará superar o abandono de Edward, que a deixou sumida no maior dos desconsolos. Pero os perigos seguen perseguindo á rapaza, e Bella só contará co apoio do cada vez máis achegado Jacob. Repentinamente, Bella atópase inmersa no mundo dos lobishome, ancestrais inimigos dos vampiros.
Illa Capitán Aracena
Historia
Debido ao seu carácter montañoso e accidentado e á carencia de recursos, a illa estivo deshabitada e só de cando en vez era percorrida por membros dos pobos kawesqar e yámana, pobos que a mediados do século XIX practicamente desapareceran pola acción do home branco. Os nativos desta parte eran considerados polos loberos como os máis maliciosos que calquera outros no Estreito, ou na Terra do Fogo.
Cipriano Alvite Alonso
Cipriano Alvite Alonso, nado en Porto do Son cara a 1907 e finado na Coruña o 9 de agosto de 1936, foi un carpinteiro, sindicalista e político galego.
Illa Capitán Aracena
Historia
En febreiro de 1827 o comandante Parker King a bordo do Hope percorreu a canle Magdalena ata as illas Laberinto e no cabo Turn decidiu regresar a puerto del Hambre.
Nebulosa escura
As areas máis interiores das nebulosas escuras teñen lugar eventos moi importantes tales coma a formación de estrelas e aparición de masers.
Crédito académico
miniatura|Bandeira da Unión Europea. O crédito académico é a unidade convencional de tempo coa que se computa o proceso de ensino-aprendizaxe na universidade. Esta unidade é unha convención que se adopta de forma diferente segundo os países e as épocas. Até o acordo europeo sobre o Sistema Europeo de Transferencia e Acumulación de Créditos, máis coñecido como ECTS (European Credit Transfer and Accumulation System), os créditos variaban entre os sistemas universitarios dos diferentes países europeos. En España, un crédito equivalía a 10 horas de docencia. O ECTS supón un acordo a nivel europeo para definir o crédito como unha unidade de tempo de 25 a 30 horas de dedicación do estudantes.
Negreiriños, Negreiros, Silleda
Negreiriños é un lugar da parroquia de Negreiros no concello pontevedrés de Silleda. No ano 2007 tiña 15 habitantes, 8 homes e 7 mulleres; o que supón unha perda de habitantes con respecto ao ano 2000.
Gran bazar de Istambul
Historia
A este bazar denominóuselle "Sandal Bedesteni" ou "bazar da seda", abriuse un servizo de custodia de valores (xoias, ouro...) polo que os comerciantes ricos poidan dispor de caixas de seguridade en troques de pagar unha pequena cantidade de diñeiro. O comercio espallouse a toda clase de produtos de valor, como xoias, ouro, alfombras, teas preciosas, etc.
Emmanuelle Riva
Outros traballos
Riva tivo unha extensa carreira teatral en París. En 2001 actuou en Medea no Festival d'Avignon. Tamén apareceu ocasionalmente na televisión francesa. Riva volveu aos escenarios parisienses en febreiro de 2014, coprotagonizando con Anne Consigny a obra de Marguerite Duras Savannah Bay no Théâtre de l'Atelier.
Vida privada
Riva nunca casou nin tivo fillos. Tivo unha parella, que faleceu en 1999. Riva era a propietaria dun apartamento nun cuarto andar no Barrio Latino de París, en que viviu durante máis de medio século.
Antártida
Historia
Despois da conquista do polo, quedaba aínda a fazaña de atravesar o continente de costa a costa. Shackleton asumiu a tarefa na Expedición Imperial Transantártica en 1914, que non tivo éxito por unha serie de dificultades, a primeira delas foi que os barcos quedaron atrapados no xeo e afundiron.
Clima
A aurora austral, coñecida como as "luces do sur", é un brillo observado durante a noite preto do Polo Sur, producida cando unha exección de masa solar choca co polo sur da magnetosfera terrestre. Outro acontecemento é o po de diamante, unha borraxeira composta de pequenos cristais de xeo. Fórmase xeralmente en ceos despexados, polo que se refire a el como precipitación de ceo despexado. Falsos soles, brillos formados pola reflexión da luz solar en cristais de xeo, coñecidos como parhelio, son unha manifestación óptica atmosférica común.
Países que reclaman posesións
Non obstante, ningunha das reivindicacións antárticas é recoñecida pola comunidade internacional. Nos termos do Artigo IV do Tratado Antártico, que regula as actividades humanas ao sur do paralelo 60°S, ningunha actividade durante a vixencia do Tratado pode ser considerada recoñecemento, reforzo ou negación das reivindicacións territoriais.
Thema
Descrición de themata
Un thema era cada unha das divisións administrativas do territorio do Imperio Romano (Bizantino). Foron establecidos no século VII, a raíz das numerosas perdas territoriais sufridas polo Imperio fronte aos musulmáns. Así, a súa orixe debeuse ante todo á necesidade de asentar nelas aos soldados procedentes dos territorios perdidos. Ademais, a súa creación supuxo a progresiva desaparición das divisións anteriores - as provincias -.
Antártida
Meteoritos
En 2006, un equipo de investigadores da Universidade do Estado de Ohio empregou medicións de gravidade por satélites GRACE da NASA para descubrir os 480 km de lonxitude do Cráter da Terra de Wilkes, que probablemente se formou hai cerca de 250 millóns de anos.
Economía
Actualmente non hai actividade económica na Antártida, agás a pesca ao longo da costa e o turismo en pequena escala, ambos con base fóra da Antártida. O dólar antártico, un obxecto de colección vendido nos Estados Unidos e o Canadá, non ten valor legal nin na Antártida nin en ningún país.
Aeroliña de baixo custo
Avións
No ano 2013 ch-aviation publicou un estudo sobre a estratexia de frota neste tipo de aeroliñas. O estudo concluía que as principais aeroliñas de baixo custo que mercaban grandes cantidades de avións conseguían grandes descontos, e grazas a iso vendían os aparellos aos poucos anos de mercalos a un moi bo prezo. Este feito lles permitía aforrar moito en custos de operación.
Os avións adoitan a operar cun conxunto mínimo de equipamento opcional, reducindo aínda máis os custos de compra e mantemento, ademais de manter o seu peso máis baixo e así consumir menos combustible. Por exemplo, os asentos de Ryanair non se reclinan e non teñen petos para reducir os custos de limpeza e mantemento. Algunhas comodidades para o piloto, como o sistema ACARS, poden ser excluídas. É normal que os avións tampouco teñan sistemas de entretemento en voo. aínda que moitas low-cost estadounidenses ofrecen televisión por satélite ou radio nos seus voos. Tamén se está facendo popular instalar monitores LCD e retrasmitir anuncios neles, xunto coa tradicional información sobre a ruta do avión. Moitas compañías non ofrecen asentos reservados, agardando que os pasaxeiros se animen a embarcar rapidamente e así diminuír os tempos de operación. Algunhas permiten embarque prioritario por un prezo extra, e outras deixan reservar asentos en saídas de emerxencia (con máis espazo) tamén cun prezo extra.
EasyJet
miniatura|EasyJet A319, Airport Amsterdam Schiphol. easyJet (nome oficial: easyJet Airline Company Limited) é unha aeroliña de baixo custo británica con sede no Aeroporto de Londres-Luton, no Reino Unido. Ten bases (hubs) en 24 aeroportos europeos e está composta por unha frota con máis de 200 avións. easyJet é a aeroliña máis grande do Reino Unido en número de pasaxeiros transportados.
A Ponte da Pedra, Negreiros, Silleda
A Ponte da Pedra é un lugar da parroquia de Negreiros no concello pontevedrés de Silleda. No ano 2007 tiña 11 habitantes, 5 homes e 6 mulleres; o que supón un aumento dos habitantes con respecto ao ano 2000.
Meguro
O barrio de Meguro limita cos barrios de Setagaya, de Shibuya, de Shinagawa e de Ōta.
Pórtico
Algúns exemplos famosos de pórtico son o East Portico do Capitolio dos Estados Unidos de América, e o pórtico que adornaba o Panteón en Roma.
Decástilo
O decástilo ten dez columnas; como o templo de Apolo Didymaeus en Mileto, e o pórtico do University College de Londres.
Manor Motorsport
En 2007, Manor Motorsport cambiou de titularidade cando o director do equipo de Fórmula Renault do Reino Unido, Tony Shaw comprouno a John Booth, aínda que conservou o nome de Manor Motorsport e continuou nas carreiras de Fórmula Tres Euroseries O equipo de Fórmula Renault Británica operaba baixo o nome de Manor Competition desde unha base completamente independente.
Soiuz 38
Soiuz 38 foi unha misión espacial tripulada soviética lanzada o 18 de setembro de 1980 mediante un foguete Soiuz U desde o cosmódromo de Baikonur.
Lucas Ordóñez Villavicencio
Ao longo da súa carreira deportiva vestiu a camiseta de moitos equipos, tanto na Arxentina como en Europa: UVT, o Banco Hispano e o Estudiantil da liga arxentina; o Cerdanyola e o Tenerife na súa primeira etapa na OK Liga; o Follonica na liga italiana; e o Vic na súa segunda etapa na OK Liga antes de chegar ao equipo herculino.
É tamén un fixo na selección arxentina, coa que se proclamou campión da Copa América en 2008.
Sebastiana Vitales
Sebastiana Vitales Gascón, nada en Ansó (Huesca) o 21 de marzo de 1902 e finada en Venezuela o 19 de novembro de 2000, foi unha militante libertaria española.
A-2
Características
A A-2 ten tres tramos de autovía en servizo actualmente á espera de reconversión en autovía doutros tantos:
O tramo de 91 km entre Alfajarín e Fraga que cruza o deserto de Los Monegros, denominado N-II, non é autovía, aínda que está en estudo informativo o seu desdobramento. O estudo informativo licitouse o 10 de xuño de 2005. Ata o goberno de José Luis Rodríguez Zapatero non se considerou a súa construción, dado que a autoestrada de peaxe AP-2 discorre paralela ao tramo sen desdobrar.
Historia
O tramo de Cervera a Santa Maria del Camí (Barcelona) suscitou moita polémica debido á "Opción Norte", proxectada polo entón Ministro de Obras Públicas Josep Borrell en 1992. No ano 1999 a Audiencia Nacional paralizou as obras e non foi ata 2001, cando se puideron renovar aínda que con moitos atrasos. Finalmente, púidose cortar a cinta deste tramo o 29 de xullo de 2004, case 12 anos logo do seu proxecto.
Termodinámica
Historia da termodinámica
Os fundamentos da termodinámica estatística establecéronas físicos como James Clerk Maxwell, Ludwig Boltzmann, Max Planck, Rudolf Clausius, Johannes van der Waals e Josiah Willard Gibbs.
A-2
Historia
O tramo entre Barcelona e Tordera a A-2 esta en Estudo informativo con dous posibles trazados entre Montgat e Cabrera de Mar, un deles sería que a A-2 fosen os laterais da Autoestrada de Maresme (C-32) e o outro seria facendo unha autovía de novo trazado o máis próxima posible á Autoestrada. Entre Cabrera de Mar e Tordera a A-2 sería os laterais da Autoestrada de Maresme (C-32).
Luciano Pavarotti
Vida
O 7 de xullo de 2006 foi operado dun cancro de páncreas nun hospital de Nova York. Faleceu ás 5 da mañá do xoves 6 de setembro do 2007 por un fallo renal derivado do cancro.
Sal mariño
miniatura|380px|Composición química do sal mariño. O sal mariño é o sal extraído da auga mariña mediante evaporación en lugares denominados salinas, fronte ó sal mineral procedente da extracción de minas. As salinas son os centros por excelencia de produción do sal mariño.
Convención Americana sobre Dereitos Humanos
Se o exercicio de tales dereitos e liberdades non estiver xa garantido por disposicións lexislativas ou doutro carácter, os Estados partes están obrigados a adoptar medidas lexislativas ou doutro carácter que foren necesarias para facelos efectivos.
Ademais, establece a obrigación, para os Estados partes, do desenvolvemento progresivo dos dereitos económicos, sociais e culturais contidos na Carta da Organización dos Estados Americanos, na medida dos recursos dispoñíbeis, por vía lexislativa ou outros medios apropiados.
Juan Díaz Lobelos
Juan Díaz Lobelos, coñecido como Juan de Xan de Siso, nado en Fisterra e finado en Porto Rico en 1997, foi un sindicalista e político galego.
Santa Susanna
Historia
Existen datos sobre a vila desde o ano 1024, pero a súa historia comeza, polo que sabemos, nas terras do val situado entre o monte de Gràcia e o da Guàrdia, cando os campesiños da zona decidiron poblalas. Parece que os antigos habitantes, campesiños, decidiron poboar primeiro a zona superior da riera, a parte alta de Santa Susanna, para estar protexidos dos perigos do mar. Pero pouco a pouco fóronse poboando tamén as zonas máis próximas á costa. Naceron entón casas como Can Ratés, Can Jordà ou Can Mestres.
Xan o das fabas máxicas
Versións en galego
En 2007 Baía Edicións A Coruña S.L. saca A casa das fadas un libro estoxo que inclúe varios contos de fadas, cunha versión deste conto chamada Jack e os feixóns máxicos.
Gladys Vázquez Montes
Gladys Vázquez Montes é unha xornalista galega. Actualmente traballa na canle V Televisión.
Fritixerno
Fritixerno (en gótico Frithugarnis) (? ? 380), godo tervingo, foi rei dos visigodos de 376 a 380 e destacou entre os caudillos militares que provocaron a caída do Imperio romano de Occidente.
Conflito cos romanos
Fritixerno continuou vencendo aos romanos durante os dous anos seguintes á súa gran vitoria, gañando o recoñecemento como rei da maioría dos visigodos instalados no Imperio. Cando morreu, Atanarico converteuse en rei da totalidade dos visigodos e asinou finalmente a paz cos romanos.
Presidente de Angola
Historia
Nas eleccións celebradas en 2017, foi elixido João Lourenço.
Schleswig-Holstein
División administrativa
miniatura|esquerda|Distritos. Schleswig-Holstein divídese en 11 distritos, chamados Kreise:
Vor der Morgenröte
Vor der Morgenröte é un filme de 2016 dirixido por Maria Schrader. É unha coprodución internacional entre Austria, Alemaña e Francia. Foi un dos oito filmes escollidos por Alemaña como precandidatos para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 89ª edición dos premios, mais non foi seleccionado. Non obstante, posteriormente foi escollido como candidato de Austria para o mesmo premio, mais finalmente non foi nomeado.
Bananeira
Aínda que a Real Academia Galega recomende prioritariamente a forma banana, na nomenclatura vernácula galega (e española en xeral) trázase ás veces unha diferenza entre as bananas (normalmente máis grandes e que veñen de países tropicais) e plátano (normalmente máis pequeno e producido nas Illas Canarias); porén, en Hispanoamérica denominan bananas ás froitas consumidas crúas na sobremesa, e plátanos, aos froitos que, polo seu superior contido en fécula, deben asarse ou frixirse antes da súa inxesta. A diferenza non se corresponde exactamente con criterio xenético ningún; aínda que as variedades con maior presenza xenética de M. balbisiana acostuman estar comprendidas neste segundo grupo, non se pode determinar se unha planta producirá plátanos ou bananas simplemente pola súa constitución xenética. A confusión aumenta polo feito de que noutras rexións os termos son sinónimos (véxase, máis abaixo, apartado sobre Etimoloxía).
A banana é a froita tropical máis consumida en Galiza, sendo un alimento xa moi normal na dieta, iso si, soamente coma sobremesa. A maior parte das bananas que chegan a Galiza proceden das Illas Canarias, Camerún e o Ecuador. Algunha bananeira pode atoparse coma ornamental nos eidos estivais do sur de Galiza, porén non chegan a frutificar.
Flores
Nas variedades híbridas cultivadas polo seu froito, as flores masculinas son estériles, así como as femininas no cultivar 'Cavendish'. Os ovarios desenvólvense partenocarpicamente sen necesidade de polinización. Tacas escuras na polpa indican o resto dos óvulos sen desenvolver.
Propagación
Existen técnicas horticulturais para acelerar a produción de renovos; unha das máis frecuentes é eliminar as vaíñas foliares dun rizoma para deixar as xemas ao descuberto, e cortar os rebentos cando acadan a etapa de "puyón ". Outra consiste en cortar o rizoma de tal xeito que produza un calo de meristema que dará lugar a moitos renovos.
Disposición
As plantacións máis densas favorecen o control das herbas adventicias e abeiran do vento aos exemplares, porén dificulta a prevención de pragas e diminúe o rendemento. Os exemplares plantados demasiado preto uns dos outros producen menos chupóns, froitos máis curtos e madurecen antes de permitir o desenvolvemento completo dos mesmos. Plantacións máis densas requiren maiores volumes de fertilizante, e poden producir outros problemas pola diminución da exposición solar dos exemplares. Pola contra, plantacións demasiado espazadas favorecen a aparición de herbas adventicias, incrementan a evaporación do solo e expoñen as plantas a maiores inclemencias.
Nematodos
Para controlar os nematodos úsanse rizomas sans, que se plantan en terreos seguros; deixar a terra en barbeito a pleno sol elimina os nematodos do terreo con gran seguranza, aínda que nalgunhas rexións son necesarios até tres anos para garantirmos a súa total limpeza. A plantación rotativa con pasto pangola (Digitaria decumbens, usado para pastos) axuda a eliminar a maior parte de especies, aínda que non a P. coffeae. A outra solución é o uso de nematicidas comerciais.
Insectos
O gurgullo do bananeiro (picudo negro), Cosmopolites sordidus, é outra praga moi agresiva. Penetra a base suculenta do pseudotalo e fura o miolo, alimentándose do material nutritivo. O zume drena polo seu punto de acceso, revelando a infección. O insecticida máis eficaz é o aldrin, mais pola súa toxicidade está prohibido en moitos países. Monocrothopos ou heptacloro son as alternativas máis frecuentes. O nematicida aldicarb, utilizado na base do pseudotalo, resultou tamén efectivo contra o gurgullo do bananeiro; os controis biolóxicos, como o escaravello xavanés Plaesius javanus, que se alimenta do gurgullo, non deron bos resultados.
Taxonomía
A clasificación das múltiples variedades de bananeiros e plataneiros é unha cuestión extremadamente complexa, e aínda inacabada. A clasificación orixinal de Linné baseouse nos escasos exemplares á súa disposición en Europa, onde o clima limita severamente a posibilidade de obter plantas en bo estado. En 1753, no Species Plantarum, incluíu co nome de Musa paradisiaca un exemplar de bananeira feculenta, con froitos longos e magros e as brácteas e flores masculinas persistentes no raque da inflorescencia, que puido observar persoalmente no invernadoiro de George Cliffort, preto da cidade neerlandesa de Haarlem. Seis anos despois engadiu á súa descrición Musa sapientum, un exemplar que producía froitos de sobremesa, con flores masculinas dehiscentes e menor contido de fécula no froito.
O grupo procedente principalmente de M. acuminata comprendería as bananas comestíbeis máis antigas, obtidas mediante a selección de exemplares estériles e partenocárpicos da especie nas illas do sueste asiático e a península malaia. A partir destes, e por restitución cromosómica, se desenvolveron variedades triploides máis rexas e produtivas. Cheesman clasificaba a estas variedades xunto co seu antecesor salvaxe como M. acuminata, argumentando que a autopoliploidía non representaba alteración do material xenético da especie.
Simmonds e Shepherd propuxeron a substitución dos nomes linneanos por un código ad hoc para expresar o xenotipo da variedade. Cada híbrido identificaríase por unha clave de entre dúas e catro letras, de acordo á súa ploidía; cada letra respondería á orixe da variedade, sendo A para designar unha rama xenética procedente de M. acuminata ou B para unha procedente de M. balbisiana. Dese xeito, un híbrido triploide con dous xogos de cromosomas procedentes de M. acuminata e un de M. balbisiana identificaríase coma AAB, e un diploide puro de M. balbisiana coma BB. As pescudas revelaron que as variedades de orixe A son máis numerosas que as de orixe B; a maioría dos cultivares son AAA ou AAB, varias bananeiras son ABB, e AB, AABB ou ABBB son máis raros. Para precisar o cultivar, postponse o nome propio do mesmo entre comiñas simples á descrición xenética. Non todas as fontes adoptaron o sistema, mais conta cun extenso uso entre os especialistas no tema.
Joan Prim i Prats
Deputado
Nas eleccións de 1850 Prim presentouse candidato por varios distritos electorais cataláns, sendo elixido polo de Vic. Pero as Cortes foron disolvidas e convocáronse outras novas eleccións para o 31 de maio de 1851. Prim volveu a presentarse por Vic, pero o goberno, incómodo coa súa posición parlamentaria, nomeouno de novo capitán xeneral de Porto Rico, cargo que aceptou, e que se anularía tras as eleccións. Prim quedaba pois, sen escano e sen cargo. Pero un deputado progresista obtivera escanos por dous distritos, e deixaba libre un deles en Barcelona, ofrecendo apoiar a Prim para obtelo no seu lugar. Dende que Prim reprimiu a rebelión de Jamancia, non gozaba de simpatía en Barcelona, pero prometeu rectificar os seus erros, ser o "campión do liberalismo progresista", defender os dereitos cataláns, e "erixirse máximo defensor das liberdades cidadás"; o pobo creuno e foi elixido, cumprindo despois a palabra dada ao golpear cos seus discursos de gran talento ao goberno, sen deixar pasar ningunha das inxustizas que se cometían en Cataluña.
Cando o ministerio de Juan Bravo Murillo disolveu as Cortes e comezou a gobernar por decreto, houbo certos movementos militares; por iso, o goberno, que o consideraba sospeitoso, obrigou a Prim a saír do país durante un tempo. Estando en Francia houbo novas eleccións, e aínda que a Prim se lle autorizou o regreso cinco días antes, o xeneral foi elixido por Barcelona, encabezando a oposición no Parlamento, pero este foi disolvido novamente pouco despois e Prim saíu de España cara a Francia (1853).