cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Air France-KLM
Historia
Air France-KLM creouse por un acordo mutuo de fusión entre Air France e KLM o 5 de maio de 2004. Como resultado do acordo as accións do goberno francés reducíronse do 54,4% (na antiga Air France) ao 44% (na aeroliña combinada). Esta porcentaxe reducíuse ao 25%, e posteriormente ao 17,6%. No tempo da fusión en maio de 2004 Air France e KLM ofrecían voos a 225 destinos de todo o mundo. No ano que rematou o 21 de marzo de 2003 as dúas compañías transportaron 66,3 millóns de pasaxeiros.
No ano 2008 foi a compañía máis grande do mundo en termos de ingresos operativos totais, e tamén a máis grande en termos de pasaxeiros internacionais por quilómetro.
John Boyd Dunlop
Pneumáticos
O desenvolvemento do pneumático con cámara de Dunlop chegou nun momento crucial durante a expansión do transporte terrestre, coa construción de novas bicicletas e automóbiles.
Yvonne Farrell
miniatura|275x275px|Campus da UTEC en construción, Lima miniatura|275x275px|Escola de Medicina da [[Universidade de Limerick]] miniatura|275x275px|Loreto Community School Yvonne Farrell, nada en Tullamore en 1951, é unha arquitecta e profesora irlandesa, cofundadora de Grafton Architects, que gañaron o premio World Building of the Year no ano 2008 polo seu edificio da Universidade Bocconi de Milán. En 2020 obtivo o premio Pritzker, xunto á arquitecta Shelley McNamara.
Comisarias da Bienal de Venecia
A Bienal de Arquitectura de Venecia anunciou que as integrantes de Grafton Architects serían as comisarias da edición 2018.
Óscar á mellor actriz secundaria
O Oscar á mellor actriz secundaria é unha as categorías dos Premios Oscar que cada ano entrega a Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas nos Ánxeles (California). Entrégase para premiar actrices con interpretacións destacadas en papeis non protagonistas na industria do cinema. O premio adoita ser entregado polo gañador do Óscar ao mellor actor secundario da edición anterior.
Na cerimonia da 9ª edición dos Óscar que tivo lugar en 1937, Gale Sondergaard foi a primeira gañadora polo seu papel en Anthony Adverse. Inicialmente, os gañadores nas categorías de interpretación secundaria recibían placas en lugar de estatuas. A partir da 16ª edición, celebrada en 1944, os gañadores reciben estatuas de tamaño normal.
A Agrela de San Vicente, Vigo, Carral
Toponimia
O termo Agrela procede do latín agrĕlla, diminutivo de agra, ou peza de terra.
Espiñeiro marítimo
Usos
As bagas do espiñeiro marítimo son comestíbeis e nutritivas, mais moi acedas e adstrinxentes, polo que o seu consumo en cru non é oi pracenteiro, polo menos cómpre o consumo ben chegado o froito (unha vez xeado redúcese a adstrinxencia) e/ou mesturado con zume de froitas máis doces coma as mazás ou as uvas. Tamén se poden utilizar para facer pasteis ou marmeladas. A industria de consumo utiliza as bagas do espiñeiro marítimo para fabricar marmeladas, zumes, locións, e licores. O aceite obtido das bagas ten numerosos usos. Utilízase coma menciña curativa de numerosas doenzas que cursan con ulceracións e inflamacións tales como feridas gangrenosas, esofaxite, úlceras pépticas, colite ulcerosa, e cervicite. Os cosmonautas rusos téñeno usado mentres estaban en órbita.
O espiñeiro cerval marítimo é tamén unha planta ornamental moi popular nos xardíns, particularmente coma sebes barreira para choer os eidos e leiras. As pólas úsanse tamén en arranxos florais das florarías.
Recentemente, o espiñeiro cerval marítimo utilizouse coma ingrediente de varios suplementos nutricionais que se atopan dispoñíbeis nos establecementos comerciais.
Oficina Nacional de Impresión (Xapón)
Historia
O 27 de xullo de 1871 creouse a Oficina de Papel Moeda ( 紙幣司, shiheishi) baixo a administración do Ministerio de Facenda. No entanto, a fabricación de billetes encargóuselle aos Estados Unidos, xa que naquel momento o Xapón carecía das instalacións e dos equipamentos necesarios para a produción nacional. A misión da Oficina de Papel Moeda limitábase, xa que logo, ao control dos bancos privados do país e á xestión das emisións e do cambio de billetes.
Sede principal
A oficina central, en Minato, Toquio, ocúpase da planificación estratéxica, a avaliación e a auditoría, os produtos de seguridade e informáticos; a investigación e desenvolvemento, e outros asuntos xerais como os departamentos de recursos humanos, e de finanzas e contabilidade.
Ænima
Ænima é o segundo álbum de estudio da banda estadounidense de metal progresivo Tool. Foi editado o 17 de setembro de 1996 en vinilo e o 1 de outubro en CD a través do selo Zoo Entertainment. O disco estreouse no número 2 da lista Billboard 200, e dende entón foi certificado triplo platino poa RIAA o 3 de marzo de 2003. En xullo do ano 2010 Ænima levaba vendidas 3.429.000 copias só nos Estados Unidos.
Número complexo
Coa introdución dos números complexos, todas as funcións polinómicas con coeficientes reais teñen raíces (reais ou complexas); ademais o número de raíces coincide co grao da función. Esta propiedade segue a ser válida se os coeficientes son complexos: é o que se coñece como teorema fundamental da álxebra. Como consecuencia desta propiedade, o corpo dos números complexos é alxebricamente pechado.
Os números complexos son a ferramenta de traballo da álxebra ordinaria, chamada álxebra dos números complexos, así como de ramas das matemáticas puras e aplicadas como variábel complexa, aerodinámica e electromagnetismo entre outras de grande importancia.
Historia
Unha posterior fonte de confusión foi que a igualdade semellaba ser caprichosamente inconsistente coa identidade alxébrica, válida para números reais non negativos a e b, e que foi tamén usada en cálculos con números complexos con algún dos a, b real positivo e o outro negativo. O uso incorrecto desta identidade (e tamén da identidade ) no caso en que ambos a e b son negativos, mesmo preocupou a Euler. Esta dificultade levouno á convención de usar o símbolo \mathrm{i} no canto de \sqrt{-1} para superar este atranco. Aínda así, Euler considerou natural introducir aos estudantes nos números complexos moito antes do que se fai hoxe en día. No seu libro de texto de álxebra elemental, Elementos de Álxebra, introducía estes números case de inmediato e usábaos logo de forma natural.
A representación gráfica dos números complexos no plano foi descrita por primeira vez por Caspar Wessel en 1799, aínda que fora anticipada en 1685 por John Wallis no seu De Algebra tractatus. Esta achega de Wessel apareceu nas actas da Real academia de Belas Artes de Dinamarca pero pasaron desapercibidas. Independentemente, en 1806, Jean-Robert Argand publicou un caderniño sobre números complexos e deu unha demostración rigorosa do teorema fundamental da álxebra. Anteriormente Gauss publicara en 1797 unha demostración esencialmente topolóxica deste teorema, mais nese momento expresou as súas dúbidas acerca da "verdadeira metafísica da raíz cadrada de −1". Non foi ata 1831 que superou esas dúbidas e publicou o seu tratado dos números complexos coma puntos no plano, establecendo en gran medida a notación e a terminoloxía modernas. A comezos do século XIX, outros autores (Buée, Mourey, Warren, os irmáns Français e Bellavitis) descubriron de xeito independente a representación xeométrica dos números complexos. miniatura|150px|Retrato de [[Carl Friedrich Gauss|Gauss, considerado o primeiro matemático en usar os complexos dun xeito científico.]] Se ben algúns matemáticos como Abel e Jacobi usaban rutineiramente os números complexos antes da publicación do tratado de Gauss en 1831, o matemático inglés Godfrey Harold Hardy sinala que foi Gauss o primeiro en usar os números complexos 'con confianza e dun xeito científico'.
Definición
Se (a,b) e (c,d) son dous números complexos, defínense en \mathbb{C} as operacións internas:
(O + e o \cdot que aparecen na esquerda das igualdades son operacións novas que se están definindo, mentres que o + e o \cdot que aparecen na dereita representan á suma e ó produto de números reais).
Paso da forma binómica á polar
Dado o complexo en forma binómica, o módulo de z vén dado polo teorema de Pitágoras:.
Paso da forma polar á binómica
Dado o complexo z=rα, por trigonometría sábese que:,.
Radicación de números complexos
Os números reais poden ter dúas, unha ou ningunha raíz real cando o índice da raíz é par, segundo que o número sexa respectivamente positivo, cero ou negativo. No caso de ser o índice impar, existe unha única raíz real. Porén, o número de raíces dos números complexos, agás o 0, é igual ao índice da raíz.
Frieira (medicina)
miniatura|250px|dereita|Dedas inflamadas por frieiras. Unha frieira é unha inflamación da pel producida pola exposición prolongada e repetida ó frío ou á humidade.
Ich gelobe
Ich gelobe é un filme austríaco de 1994 dirixido por Wolfgang Murnberger. O filme foi escollido como candidato de Austria para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 67ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Illa de Vivara
Etimoloxía
A orixe do nome Vivara, que tamén se testemuña a forma Bivaro, foi e é discutido. A teoría máis aceptada di que o nome deriva do latín vivarium, é dicir, "lugar onde viven os animais". Outra hipótese ve a orixe do nome nunha distorsión do nome do primeiro propietario da illa no século XVII, o Duque de Bovino, Giovanni Guevara.
Formación da illa
A illa é o bordo occidental dun cráter volcánico que orixinouse hai uns 55.000 anos, hoxe mergullado, bordeada no lado leste do promontorio de Santa Margherita na illa de Procida. Sen dúbida, ata en tempos dos romanos Vivara estaba unida a Procida por un estreito cantil, agora perdido, no lado norte do cráter.
Felicidade
Definición
A felicidade difire da alegría non en grao senón en clase. Ser feliz implica unha maior duración cá transitoriedade do pracer que é connotado pola palabra alegría. Diferénciase tamén da ledicia en que esta connota tenrura de maneira moi particular.
Visións psicolóxicas
[En construción]
Visión mecanística: base bioloxica
A pesar de todo, os procesos e a química que se correlaciona coa felicidade non define o concepto de felicidade, simplemente describen a súa "implementacion" biolóxica. Tamén se especula con outro tipo de posibles implementacións, aínda que só están comezando a ser investigadas.
Neomuros
Morfoloxía
Os Neomura son un grupo moi diverso, que contén todas as formas de vida multicelulares, e tamén toas as especies máis extremófilas unicelulares, que comparten certas características moleculares. Todos os neomuros teñen histonas que axudan ao empaquetamento dos cromosomas, e a maioría teñen intróns nos seus xenes. Todos utilizan a metionina como aminoácido iniciador da síntese de proteínas (as Bacteria utilizan no seu lugar a formilmetionina). Finalmente, todos os neomuros usan varias formas de ARN polimerase, mentres que as Bacteria teñen só unha.
Samieira, Poio
Patrimonio
A igrexa parroquial foi construída na segunda metade do século XVIII, con fachada de estilo neoclásico. A lenda máis coñecida e divulgada do lugar explica como se orixinou a crenza popular de que a campá de Samieira é a que mellor resoa de entre todas as igrexas dos arredores:
Super Rugby 2012
Clasificacións da Tempada Regular
Cando a un equipo lle toca descansar nunha xornada, na táboa se lle suma un encontro descansado, que na táboa tradúcese en 4 puntos. Ó remate da tempada regular tódolos equipos descansaron a mesma cantidade de xornadas, 2.
A lingua das bolboretas
A lingua das bolboretas é a versión cinematográfica de varios relatos do escritor Manuel Rivas, publicados dentro do libro Que me queres, amor?. José Luis Cuerda levou ó cine no ano 1999 esta historia da infancia nun contorno rural case idílico sobre a que se cerne a sombra do alzamento contra a II República Española.
Sinopse
Nese tempo prodúcese a sublevación militar de 18 de xullo de 1936. Os sublevados conseguen o control dos gobernos civís e militares nas capitais provinciais galegas, e comezan as incursións de determinados grupos de falanxistas e gardas civís polas vilas e aldeas, á procura de republicanos para lles aplicaren represalias. Iso acontece na vila do filme: levan presos varios republicanos nun camión. No camión, atópanse varios amigos e coñecidos do lugar e tamén está Don Gregorio. Os pais de Moncho, en especial a súa nai, exhórtano a que berre contra os republicanos, deixando clara a súa postura política. Comezou a berrarlles "Roxos! Asasinos!", como facían os demais, pero ó cabo, marchou correndo detrás do camión dicíndolle a Don Gregorio "Tilonorrinco! Espiritrompa!", palabras que aprendera del nas súas clases.
Marco político no que acontecen os feitos
A historia narrada ten como pano de fondo os feitos acontecidos logo que os militares sublevados en xullo de 1936 atinxisen o poder civil e militar nas catro provincias galegas. Determinados grupos de falanxistas e gardas civís axiña comezaron a percorrer o territorio galego e asasinaron milleiros de persoas que cumprisen unha ou varias das seguintes características: seren militantes de partidos da esquerda ou de sindicatos; seren defensores da lingua galega ou galeguistas en xeral; seren mestres/as a exerceren a súa profesión segundo uns principios de modernidade pedagóxica e laicismo, de acordo coa Institución Libre de Enseñanza e o Museo Pedagóxico Nacional español.
In Flames
In Flames é unha banda sueca de death metal melódico e metal alternativo procedente de Gotemburgo, formada no ano 1990. Dende a súa creación leva editados once álbums de estudio, tres EPs e un DVD ao vivo. Cara o ano 2008 In Flames tiña vendido ao redor dos 2 millóns de discos en todo o mundo.
Miguel Colmeiro
Traxectoria
Xa na Universidade Central de Madrid, exerceu a docencia nas cátedras de Organografía e Fisioloxía Vexetal e de Fitografía e Xeografía Botánica. Foi decano da Facultade de Ciencias e Reitor da Universidade Central.
Persépole (novela gráfica)
Persépole é unha novela gráfica en branco e negro, escrita e ilustrada en forma autobiográfica por Marjane Satrapi, co título orixinal de Persepolis. Apareceu en catro tomos, publicados entre 2000 e 2003. Foi traducida ao galego por Eva Carrión, e publicada en 2011 por Rinoceronte Editora.
Argumento
No segundo tomo vive a tortura e os asasinatos a que son sometidos amigos e familiares, polo que os pais de Marjane deciden que vaia estudar a Austria. Alí se desenvolve o terceiro tomo, coa adaptación ao mundo occidental e a ruptura dos prexuízos, ao tempo que vive, a aprendizaxe da lingua alemá e a aparición das relacións sentimentais.
No cuarto tomo Marjane regresa a Teherán logo de catro anos, e descobre que as súas vellas amizades a desprezan polas súas vivencias. Porén, na universidade fai novas amizades, e mesmo casa cun compañeiro de clase. Porén, decide divorciarse e marchar a Francia.
Gavdos
Historia
Máis tarde, a fase xeral da urbanización, que comezou noutras partes de Grecia na década de 1960, tivo lugar na década de 1950 en Gavdos. Durante ese período, os insulares intercambiaron as súas terras en Gavdos con terras ex-turcas en Creta, que se converteron en intercambiables a través do estado. Ao establecerse en Creta, crearon unha comunidade coñecida como Gavdiotika, que é parte da cidade de Paleochora.
Indien (filme)
Indien é un filme austríaco de 1993 dirixido por Paul Harather. Foi escollido como candidato de Austria para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 66ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado. É un dos filmes máis exitosos do cinema austríaco e converteuse nun filme de culto no país.
Tabaco
Formas de consumo
Hai moitas formas de consumo, aínda que a principal sexa a de aspirar o seu fume, tamén se pode mascar e antigamente se aspiraba en po.
Para fumar, o tabaco picado envólvese nunha folla de tabaco (puro ou cigarro), en papel (pito) ou cunha pipa.
No mundo árabe é habitual o tabaco en pipa de auga. Aromatizado con froitas (pexego, mazá) ou outras plantas aromáticas.
Tabaquismo
O tabaco é responsable de multitude de enfermidades respiratorias, cardiovasculares, distintos tipos de cancro, e é moi prexudicial durante o embarazo.
Tabaco e patoloxía vascular
As enfermidades do aparato circulatorio constitúen a primeira causa de morte na sociedade occidental. Os dous compoñentes máis importantes son as enfermidades cerebrovasculares e a enfermidade isquémica do corazón ou enfermidade coronaria.
Caritel, Ponte Caldelas
Caritel pertenceu ao arciprestado do Morrazo ao longo de toda a súa historia parroquial ata finais do século XIX; situado a máis de 15 quilómetros en liña recta da península do Morrazo, tratábase da parroquia máis oriental e extrema do dito arciprestado.
Patrimonio
Anteriormente no campo da festa estaba a capela da Inmaculada Concepción, construción barroca do século XVIII substituída polo actual templo. A carón da igrexa hai un cruceiro.
Nacionalismo occitano
Orixes actuais
Durante a década de 1980 o nacionalismo occitano languideceu e foi perdendo influencia na sociedade debido basicamente á súa fragmentación en numerosos partidos e organizacións de distinta ideoloxía, e á súa incapacidade para poder articular un movemento romanticista que abarcase un territorio tan amplo (entre un terzo e a metade de Francia) cunha realidade social moi heteroxénea. A partir da década de 1990 o movemento político occitano pode calificarse de marxinal.
Movementos actuais
miniatura|dereita|200px|Cartel do [[Partit Occitan apoiando o proxecto de Constitución Europea]]
Florianópolis
Historia
Coa chegada da República (1889), as resistencias locais ó novo goberno provocaron un distanciamento do goberno central e a diminuición dos seus investimentos. A vitoria das forzas comandadas polo Mariscal Floriano Peixoto determinaron en 1894 o cambio do nome da cidade a Florianópolis, en homenaxe a este oficial. A cidade, ó entrar no século XX, pasou por profundas transformacións, sendo a construción civil un dos seus principais soportes económicos. A implantación das redes básicas de enerxía eléctrica e do sistema de fornecemento de auga e da rede de sumidoiros sumáronse á construción da Ponte Governador Hercílio Luz, como marcos do proceso de desenvolvemento urbano.
Bouzos
O topónimo galego Bouzos pode referirse a:
Río Xuba
Historia
Máis de dous séculos pasaron ​até que en 1863 o explorador alemán barón Karl Klaus von der Decken remontou o curso inferior do río nun pequeno barco de vapor. O barco naufragou nos rápidos situados augas arriba de Baardheere, onde a expedición foi atacada poos somalís locais, incidente que terminou coa morte do barón e a doutros tres membros do grupo.
Rose Leslie
Traxectoria
Naceu en Aberdeen, e medrou no Castelo de Lickleyhead, propiedade ancestral da súa familia dende o século XV. O seu pai, Sebastian Arbuthnot-Leslie, é o Xefe do Clan Leslie en Aberdeenshire, e a súa nai é Candida "Candy" Leslie (Candida Mary Sibyl Weld de solteira). Leslie é a terceira de cinco irmáns. A familia tamén posúe o Castelo Warthill en Rayne, Aberdeenshire. O seu tataratataravó foi Guillermo de Landa y Escandón, alcalde da Cidade de México.
UNTITLED 4 ballads
"UNTITLED 4 ballads" é o single número 23 do grupo xaponés de J-Pop chamado Every Little Thing, lanzado ó mercado o 18 de decembro do ano 2002 baixo o selo avex trax e producido por Max Matsuura. O single alcanzaría a primeira posición nas listas de Oricon (sendo o quinto da banda en logralo).
Celso Pérez Enríquez
Traxectoria
Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e trasladado á Prisión Provincial de Ourense, de onde pasou ao mosteiro de Celanova. Foi fusilado no Alto do Forriolo, na estrada entre Celanova e Xinzo de Limia, o 18 de agosto de 1936 e soterrado nunha foxa común. Os seus restos foron exhumados polo seu fillo Arturo Pérez Pereira en 1981.
Manuel Daniel Varela Buxán
Traxectoria
Na Arxentina casou coa actriz Maruxa Villanueva, con quen fundou a Compañía Gallega de Comedias Marujita Villanueva. En 1942 Daniel Castelao asistiu á representación da obra de Varela Buxán Pola Nosa Culpa. Marabillado do éxito de público co que contaba, confioulle á compañía a estrea da súa obra Os vellos non deben de namorarse. Precisamente, a representación desta obra alternaba cada dez días con outra de Varela Buxán, Taberna sen Dono.
L'Hospitalet de Llobregat
Historia
Nos anos 60 e 70, l'Hospitalet incrementa en gran cantidade a súa poboación debido á inmigración desde outras rexións de España, pero este crecemento non foi acompañado do acondicionamento necesario, feito que provocou a mobilización dos cidadáns. Non foi ata os anos 80 cando a cidade empezou a cambiar, sendo dotada de escolas, polideportivos, mercados, centros culturais e parques. Cumpridos estes obxectivos, a finais dos anos 90 l'Hospitalet inicia unha segunda transformación, unha modernización para ser un municipio de peso dentro do área metropolitana de Barcelona.
Distritos e barrios
250px|miniatura|Barrios de L'Hospitalet
Deportes
250px|miniatura|[[Estadi de la Feixa Llarga|Estadio da Feixa Llarga]]
Osetia
dereita|miniatura|250px|Osetia Osetia (tamén coñecida como Ossetia ou Iristán, nome orixinal, xa que oset- ven do xeorxiano, e é así coma os xeorxianos denominan aos alanos ou ironís) é unha rexión do Norte do Cáucaso habitada polos osetos, que falan oseto. O actual territorio de Osetia atópase dividido entre Osetia do Norte-Alania (Rusia) e Osetia do Sur (Xeorxia). Os osetos son un pobo diferente do ruso e do xeorxiano.
Lista de cidades do mundo por poboación
Esta é unha lista das maiores cidades do mundo, por poboación:
Provincia de Vercelli
Fai fronteira a norte coa provincia de Verbano Cusio Ossola e con Suíza (Cantón de Valais), a leste coa provincia de Novara e coa Lombardía (provincia de Pavía), a sur coa provincia de Alessandria e a oeste coa provincia de Turín, a provincia de Biella, e coa rexión do Val de Aosta.
Illa de Nisida
Nisida é unha pequena illa que pertence ao arquipélago das Illas Flégreas, localizada no extremo do outeiro de Posillipo, nun lugar chamado Coroglio. Desde o punto de vista administrativo, forma parte de Bagnoli, un barrio da comuna de Nápoles. A illa non é accesible xa que alberga o Instituto Penal de Menores de Nápoles, e o seu pequeno porto cara a Coroglio foi utilizado pola OTAN ata que se trasladou.
Instalacións
Foi sede da Academia da Forza Aérea, agora en Pozzuoli, a illa non está aberta ao público, senón que se divide entre un cárcere militar e un centro de reclusión de menores aberto en 1934.
Atlas II
Características
Do Atlas II básico deriváronse dúas versións: o Atlas IIA e o Atlas IIAS. Ámbolos dous usaron unha etapa Centaur mellorada, cun motor RL-10A-4 en lugar do RL-10A-3A do orixinal, e o Atlas IIAS ademais usaba catro foguetes aceleradores de propelente sólido para aumentar a carga útil. Dous dos foguetes aceleradores acendíanse xusto na engalaxe e os outros dous facíano máis tarde durante o voo. Os catro eran exectados en canto esgotaban o propelente.
Amy (documental)
Argumento
miniatura|210px|dereita|[[Amy Winehouse, a personalidade obxecto do documental, nunha actuación durante o Virgin Festival, Pinlico, Baltimore no ano 2007.]] O documental comeza cun vídeo doméstico mostrando a Amy Winehouse con 14 anos cantando coa súa amiga da infancia, Juliette Ashby, na festa de aniversario dunha amiga común, Lauren Gilbert, nunha casa en Southgate, Londres. O resto do documental amosa a vida da compositora, en orde cronolóxica dende a infancia, a súa carreira musical, acadando o éxito comercial co seu álbum debut, Frank (2003), e o segundo álbum e definitivo, Back to Black (2006), as súas problemáticas relacións, autolesións, bulimia, a polémica atención por parte dos medios de comunicación, e a súa caída causada pola adicción ás drogas e ó alcol, ata a súa morte no ano 2011. Winehouse aparece ó longo da película falando acerca das súas influencias iniciais e o que sentía sobre a fama, o amor, a depresión, a familia e a súa carreira musical.
Hai numerosas imaxes de arquivo inéditas de Winehouse, como a gravación co seu amigo Tyler James nun taxi en xaneiro de 2001, indo de xira no coche e o vídeo da súa amiga Lauren Gilbert, durante unhas vacacións en Mallorca, en agosto de 2005. O documental tamén amosa varias entrevistas, como con Jonathan Ross, Tim Kash, e un divertida entrevista onde Winehouse fala sobre Dido no 2004, durante a promoción do seu álbum debut. O documental tamén inclúe unha actuación de Winehouse en directo dende Londres para a 50ª edición dos premios Grammy no ano 2008, na que conseguiu o premio ó disco do ano.
A cinta mostra tamén imaxes de cando foi gravada co seu mozo Blake Fielder-Civil, cando realizou a audición para Island Records, en febreiro de 2003, cantando I Heard Love Is Blind e algunhas actuacións. Ademais inclúe imaxes de cando gravou o seu segundo álbum en marzo de 2006 e o dueto con Tony Bennett interpretando Body and Soul en marzo de 2011, a súa última gravación antes de falecer. Tamén se amosan algunhas tomas da súa desastrosa actuación en Belgrado (Serbia) un mes antes de morrer. A película acaba coas palabras da súa vella amiga Juliette Ashby falando sobre a última conversa telefónica que mantivo con Amy Winehouse, imaxes de cando sacaron o corpo sen vida de Winehouse da súa casa en Camden e deseguido escoitase a Tony Bennett dicindo: "a vida ensínache verdadeiramente como vivila, se vives o tempo suficiente". A continuación móstranse imaxes de tres días despois, durante o seu funeral, no cemiterio de Edgwarebury e no crematorio de Golders Green ó norte de Londres. Nos créditos do final vense vídeos de Winehouse dende a infancia ata a súa morte e escoitase Amy Forever, do compositor Antônio Pinto.
Lanzamento
O documental celebrou a súa estrea o 16 de maio de 2015 na sección proxeccións de medianoite no Festival Internacional de Cinema de Cannes 2015. Músicos como Haim, Leona Lewis e Emeli Sandé estaban entre os asistentes e reuníronse para o evento xunto co equipo de filmación. A película presentouse no Reino Unido no Festival Internacional de Cinema de Edimburgo en xuño de 2015.
Crítica
Robbie Collin de The Telegraph cualificou a película con catro estrelas sobre cinco e sinalou que "o glorioso ascenso e a desoladora caída de Amy Winehouse están documentados conmovedoramente polo director de Senna". Guy Lodge da revista Variety declarou que "o ascenso e a devastadora caída da talentosa cantante de soul británica están narrados neste documental profundamente sentido do director de 'Senna' Asif  Kapadia". As revistas Heat e Stylist cualificaron o documental con cinco estrelas sobre cinco, describindo a película como "brillante" e "ineludible". Peter Bradshaw de The Guardian concedeulle ó documental cinco esrelas sobre cinco, describiuna como "unha tráxica obra mestra" e engadiu que "este documental sobre a defunta cantante de soul británica é un estudo abafantemente triste, íntimo —e desalentador— dunha muller cun talento e carisma que propiciaron que se convertera nun obxectivo". Geoffrey Macnab de The Independent tamén cualificou o documental con cinco estrelas sobre cinco, cualificouno como "brillante" e "indecritiblemente triste", e declarou: "houbo moitos, moitos factores que contribuíron a que Amy Winehouse descarreirase, que se exploran de xeito efectivo en Amy". De acordo con The Guardian, Amy situouse ó final do ano no terceiro posto "das 50 mellores películas en Australia de 2015" e colocouse no sexto posto "das 50 mellores películas no Reino Unido de 2015".
Río Barcés, Vigo, Carral
Os lugares do Río Barcés e Río Brexo de San Vicente de Vigo están nunha aba que dá á ribeira do Barcés, preto xa do encoro de Cecebre.
José Antonio Primo de Rivera
Ingreso en prisión e asasinato
Desde a cadea, favorecido por un relaxado réxime de visitas, dirixiu á Falange tratando de levar a iniciativa na insurrección. Non cabe ningunha dúbida de que José Antonio respaldou as accións de violencia executadas polas milicias falanxistas, como tampouco de que estivo ao tanto dos movementos golpistas liderados polo exército.
Seguía detido no cárcere de Alacant cando o 18 de xullo se produciu o golpe de estado militar encabezado por Emilio Mola e Sanjurjo onde participou con eles Francisco Franco, co que deu comezo a guerra civil (1936-39).
Amarildo
No fútbol italiano
En 1967 fichou pola Fiorentina, coa que xogou tres tempadas, gañando a Serie A na 1968/69. A continuación pasou pola Roma, antes de regresar ao seu país para retirarse tras dúas campañas no Vasco da Gama, co que conquistou o Campionato Brasileiro de 1974.
Selección brasileira
Participou no Mundial de 1962 en Chile e tivo a súa grande oportunidade cando Pelé se lesionou xogando contra Checoslovaquia. Amarildo foi entón elixido por Moreira para substituílo e fixo o seu debut no torneo marcando dous goles contra España, cos que o Brasil asegurou a súa clasificación para a fase eliminatoria. Foi titular nos cuartos de final, nas semifinais e na final, formando dianteira xunto con Vavá, Zagallo e Garrincha. O día da final contra Checoslovaquia, Amarildo marcou o primeiro gol brasileiro no minuto 17, igualando o tanto inicial que anotara dous minutos antes Josef Masopust. No minuto 69 deulle a asistencia a Zito para o 2-1, antes de que Vavá selase a vitoria a falta de doce minutos para o final, confirmando ao Brasil como gañador da Copa do Mundo por segunda vez.
José Mourinho
Como primeiro adestrador comezou a súa carreira no Benfica e os seus primeiros éxitos importantes conseguiunos co Porto, entre eles unha Liga de Campións. Entre o 2004 e o 2007 adestrou o Chelsea inglés, etapa trala que foi contratado polo club italiano Inter de Milán por tres temporadas cobrando unha cifra millonaria de 9 millóns de euros por ano. Tras conseguir con este club, entre outros títulos, unha Liga de Campións, fichou polo Real Madrid. Tras tres tempadas en Madrid, Mourinho regresou ó Chelsea en xuño de 2013.
Chelsea FC
Na primeira conferencia como técnico do Chelsea, é dicir, a súa presentación ante a prensa inglesa, Mourinho gañou notoriedade polas súas palabras: Por favor, non me chamen arrogante, pero son campión europeo e penso que son un tipo especial. Ante isto os medios británicos alcumárono The Special One.
A tempada 2006/07 caracterizouse polas constantes especulacións sobre a posible saída do técnico portugués ao concluír a tempada, debido á ruptura co dono do club, o millonario ruso Roman Abramovich e por unha loita de poder co director deportivo, o ex-internacional danés Frank Arnesen. Nunha conferencia de prensa Mourinho despexou as dúbidas respecto ao seu futuro en Stamford Bridge. Dixo que só había dúas formas para que el deixase o Chelsea: se o Chelsea non lle ofrecía un novo contrato en xuño do 2010, ou se o Chelsea o despedía.
Cubismo órfico
Orfismo ou cubismo órfico, foi un termo creado polo poeta francés Guillaume Apollinaire en 1912 para referirse ás pinturas de Robert Delaunay, relacionándoas con Orfeo, o poeta e símbolo das artes, da canción e da lira na mitoloxía grega. O termo tamén facía referencia á Sonia Terk, coñecida como Sonia Delaunay, e ó pintor checo Frantisek Kupka xunto con outros membros do Puteaux Group.
Castro Barbudo, Ponte Caldelas
Patrimonio
Na parte dianteira do cruceiro central aparece Cristo morto acompañado dun anxo que recolle o sangue nun cáliz. Na parte traseira está a Nosa Señora con coroa real sostendo o Neno no colo cun rosario na outra man. Na parte dianteira da columna está San Xosé de ancián, con barba longa, vestido con túnica e manto, co Neno no colo (que mostra a Bola coa cruz), e cun lirio na outra man. Na parte traseira da columna está San Xoán Bautista cun año nos brazos, e aguantando a bandeira triunfal. Na basamenta aparecen as inscricións:
Barroso, Avión
Santa Baia de Barroso é unha parroquia do concello de Avión, na provincia de Ourense. Segundo o INE en 2010 tiña 164 habitantes (87 mulleres e 77 homes), 31 menos ca en 2005 e 45 menos ca en 2000.
Antonio Fraga Mandián
Xuízo contra Carlos Callón
O novo xuízo fixouse para o 30 de novembro de 2012, xa con outra xuíza. Fraga Mandián pedía 300 euros de multa para Carlos Callón e 15.000 euros por danos morais. Segundo Fraga Mandián, Callón o acusara de cometer ilegalidades e de ser un xuíz corrupto. Inicialmente o xuíz valorara pedir 650.000 euros, estimados ao ser a difusión do xornal La Voz de Galicia. Pero decidiu reclamar 1,5 euros por cada vez que aparece en Google a frase: no tengo ningún rubor en usar la ilegalidad La Coruña.
Máxima verosimilitude
Normalidade asintótica
entón o estimador de máxima verosimilitude ten unha distribución asintótica normal:
Cambedo
O 19 de decembro de 1946 tivo lugar nas súas inmediacións a batalla de Cambedo.
Unión de Tribunais Islámicos
Outros nomes son Consello Islámico das Cortes de Somalia, Consello Islámico dos Tribunais de Somalia, ou Supremo Consello dos Tribunais de Somalia, en tanto que en medios occidentales comunmente se nomean como islamistas de Somalia.
Tiñan, por tanto, baixo control a maior parte do territorio somalí non pertencente ás autoproclamadas como Repúbicas independentes Puntlandia e Somalilandia, no norte, e o Consello era apoiado por unha vasta maioría da súa poboación. Só as máis afastadas rexións interiores do sur estaban fóra do seu control.
Profilina
A profilina únese tamén a algunhas variantes de fosfolípidos da membrana plasmática (fosfatidilinositol (4,5)-bisfosfato e inositol trifosfato). A función desta interacción é secuestrar a profilina nunha forma "inactiva", que pode ser revertida á forma activa pola acción do encima fosfolipase C.
Malvaceae
Clasificación
Na clasificación taxonómica de Jussieu (1789), Malvaceae é o nome dunha orde botánica da clase Dicotyledones, Monoclinae (flores hermafroditas ), Polypetalae (corola con dous ou máis pétalos) e estames hipoxínicos (cando os estames están inseridos por baixo do nivel do ovario). A orde no Sistema de Jussieu presenta aproximadamente 40 xéneros.
Villamediana
Villamediana é un concello español da provincia de Palencia (Castela e León). A súa poboación é de 187 habitantes (INE 2012).
San Petersburgo
Como centro cultural de Rusia, San Petersburgo recibiu máis de 15 millóns de turistas en 2018. Considérase un importante centro económico, científico e turístico de Rusia e Europa. Nos tempos modernos, a cidade ten o alcume de ser "a capital do norte de Rusia" e é sede de notables órganos do goberno federal, como o Tribunal Constitucional de Rusia e o Consello Heráldico do Presidente da Federación Rusa. Tamén é a sede da Biblioteca Nacional de Rusia e unha localización prevista para o Tribunal Supremo de Rusia, así como a sede da Armada rusa, e o Distrito militar occidental das Forzas Armadas rusas. O Centro histórico de San Petersburgo e os grupos de monumentos relacionados constitúen un Patrimonio da Humanidade da UNESCO. San Petersburgo alberga o museo Ermitage, un dos maiores museos de arte do mundo, o Centro Lakhta, o rañaceos máis alto de Europa, e foi unha das sedes da Copa Mundial da FIFA 2018 e da Eurocopa 2020.
Era imperial (1703–1917)
A finais do século XVII, Pedro o Grande, que estaba interesado no mar e nos asuntos marítimos, quería que Rusia obtivese un porto para comerciar co resto de Europa. Necesitaba un porto marítimo mellor que o principal do país daquela, Arcángel (Arkhangelsk), que estaba no Mar Branco no extremo norte e pechado ao transporte marítimo durante o inverno.
Segunda guerra mundial (1941–1945)
esquerda|miniatura|upright|Cidadáns de Leningrado durante o [[sitio de Leningrado|asedio de 872 días, no que morreron máis dun millón de civís, a maioría de fame. Rúa Nevsky]] Durante a segunda guerra mundial, as forzas alemás cercaron Leningrado tras a invasión, por parte das potencias do Eixe, á Unión Soviética en xuño de 1941. O cerco durou 872 días, ou case dous anos e medio, do 8 de setembro de 1941 ao 27 de xaneiro de 1944.
O asedio de Leningrado resultou ser unha das batallas máis longas, destrutivas e máis letais dunha gran cidade na historia moderna. Illou á cidade das subministracións de alimentos, excepto os que se proporcionaban a través da estrada da vida que cruzaba o lago Ladoga, que non puido pasar ata que o lago conxelouse literalmente. Máis dun millón de civís morreron, principalmente de fame. Moitos outros escaparon ou foron evacuados, polo que a cidade quedou en gran parte despoboada.
Época contemporánea (1991-presente)
En 1996, Vladimir Yakovlev derrotou a Anatoly Sobchak nas eleccións para o xefe da administración da cidade. O título do xefe da cidade cambiou de "alcalde" a "gobernador". En 2000, Yakovlev gañou a reelección. O seu segundo mandato expiraria en 2004 e esperabase que a tan esperada restauración da conexión inundada do metro rematase nese momento. Pero en 2003 Yakovlev dimitiu de súpeto, deixando a oficina do gobernador para Valentina Matviyenko. miniatura|upright|[[Río Moyka, que pasa polo centro de San Petersburgo]] esquerda|miniatura|upright|A [[Ponte da Trindade, San Petersburgo|ponte da Trindade é un fito de deseño da Art Nouveau.]] A lei de elección do gobernador da cidade foi modificada, rompendo a tradición de elección democrática por sufraxio universal. En 2006, a lexislatura da cidade volveu aprobar a Matviyenko como gobernadora. A construción residencial intensificouse de novo; o prezo dos inmobles inflouse enormemente, o que causou moitos novos problemas para a conservación da parte histórica da cidade.
Demografía
2009 - 1.34 | 2010 - 1.38 | 2011 - 1.38 | 2012 - 1.52(e)
Clima
Segundo a clasificación climática de Köppen, San Petersburgo está clasificada como Dfb, a clima continental húmido. Recibe a influencia moderadora do mar Báltico con veráns húmidos e temperáns, e invernos longos, secos e fríos.
467
Véxase tamén
Historia ano a ano
Inversión cromosómica
Vantaxes evolutivas das inversións
Un efecto importante dunha inversión é o mantemento dun grupo de alelos concretos dunha serie de loci adxacentes, a condición de que se encontren dentro do segmento invertido. Debido a que nos heterocigotos para unha inversión queda suprimida a recuperación de produtos recombinados, nos gametos viables consérvase intacta unha combinación particular de alelos. Se os alelos dos xenes implicados proporcionan unha vantaxe para a supervivencia dos organismos que os manteñen, a inversión será beneficiosa para a supervivencia evolutiva da especie. Hai certas inversións que aumentan de maneira característica a supervivencia en condicións ambientais específicas. As inversións son de grande importancia evolutiva, xa que poden ser un mecanismo de illamento reprodutivo debido á semiesterilidade do híbrido e ao feito de non existir recombinación no segmento invertido. Todos os xenes que se encontran no segmento invertido transmítense sempre xuntos e nesa orde, é como se formasen un grupo de ligamento ou un superxene que non sofre alteracións por recombinación.
Cissonius
dereita|miniatura|Relevo de Mercurio Cissonius do [[Palatinado.]] miniatura|dereita|250px|Mapa que amosa a distribución das inscricións de Cissonius atopadas. Cissonius (tamén Cisonius, Cesonius) foi un antigo deus dos galos. Despois de Visucius, Cissonius era o nome máis común do Mercurio galo. Foron atopadas arredor de dezasete inscricións dedicadas a el en Francia sur de Alemaña e Suíza.
Afonsín, Mesía, Mesía
Afonsín é un lugar da parroquia de Mesía no concello coruñés de Mesía na comarca de Ordes. Tiña 10 habitantes no ano 2016 segundo datos do INE dos cales 5 eran homes e 5 eran mulleres.
Bobby Portis
Traxectoria profesional
O 6 de febreiro de 2019, Portis foi traspasado xunto a Jabari Parker e unha elección da segunda rolda do Draft de 2023 ós Washington Wizards, a cambio de Otto Porter.
The Horrors
Ata a data The Horrors levan publicados catro álbums de estudio: Strange House (2007), Primary Colours (2009), Skying (2011) e Luminous (2014). Todos os seus discos entraron no top 40 do Reino Unido. all of which charted within the UK Top 40.
Favourite Worst Nightmare
Listaxe de cancións
Todas as cancións compostas por Alex Turner, agás as indicadas.
Villamuera de la Cueza
Villamuera de la Cueza é un concello español da provincia de Palencia (Castela e León). A súa poboación é de 50 habitantes (INE 2012).
Lima (froita)
Produción
thumb|center|600px|Produción conxunta de limas e limóns en 2012. A India é a primeira exportadora mundial de limóns e limas cun 16% aproximado do total mundial, séguenlle México (14.5%), Arxentina (10%), Brasil (8%) e España (7%).
Farelo
250px|miniatura|Farelo de trigo. miniatura|Farelo de avea. O farelo (do latín vulgar *farellu, derivado do latín far, farris ‘especie de trigo’) é a parte envolvente dos grans de cereais que se separa da fariña despois da moenda. Tradicionalmente separábase para obter unha fariña máis branca e, consecuentemente, un pan tamén máis branco porque parecía de máis calidade. Hoxe en día, co desenvolvemento das ciencias da nutrición, recoñécese o seu valor nutritivo polo seu contido sobre todo rico en fibra. Adoita tomarse só ou mesturado con líquidos ou iogur para facilitar o tránsito intestinal.
Racing Point F1 Team
O Racing Point RP19, o coche Racing Point empregarase durante a tempada. miniatura|right|O [[Racing Point RP19, o coche que Racing Point usara durante a tempada .]]
Tempada 2019
Racing Point confirmou en novembro de 2018 que Lance Stroll e Sergio Pérez serían os dous pilotos para a tempada 2019. A tempada 2019 tamén viu ao equipo chamarse "SportPesa Racing Point F1 Team ", recoñecendo ao patrocinador principal SportPesa, unha empresa de apostas deportivas de Kenya. O coche do equipo para a tempada 2019, o Racing Point RP19, presentouse en Toronto, Canadá. O equipo anotou puntos en cada unha das catro primeiras carreiras da tempada, incluíndo unha dobre puntuación no Acerbaixán xa que Pérez e Stroll terminaron 6º e 9º respectivamente. A pesar deste éxito inicial, Racing Point continuou loitando durante a primeira metade da tempada, sendo o 9º posto de Stroll no Canadá sendo o único punto do equipo nas seguintes seis carreiras. O seu mellor resultado da tempada produciuse no Gran Premio de Alemaña, onde Stroll liderou brevemente a carreira como resultado da estratexia dos pneumáticos en mollado antes de acabar co cuarto posto.
Tempada 2020
No Gran Premio de Italia, Stroll terminou terceiro e conseguiu o primeiro podio do equipo. No Gran Premio de Eifel, Lance Stroll non puido participar na cualificación e na carreira debido a que deu positivo en  coronavirus. Hülkenberg foi o seu substituto nas dúas seguintes sesións, rematando oitavo despois de comezar 20º.
Tempada 2021
Despois de que Lawrence Stroll comprase unha participación en Aston Martin, o equipo cambiará o nome a Aston Martin F1 Team.
Imogen Holst
Primeiros anos e familia
miniatura|arribaádereita|A casa na que a familia Holst viviu en [[Barnes, London|Barnes entre 1908 e 1913.]] Imogen Holst naceu o 12 de abril de 1907 no número 31 de Grena Road, Richmond, unha cidade ribeirega ao oeste de Londres. Seus pais eran Gustav Theodore Holst, un aspirante a compositor e que logo traballaría como profesor de música, e Isobel, de solteira Harrison. A familia Holst, de ascendencia sueca, alemá e letoa, estaba en Inglaterra dende 1802 e foran músicos durante varias xeracións. Gustav seguiu esta tradición familiar; mentres estudaba no Royal College of Music (RCM) coñeceu Isobel Harrison, que cantaba nun dos coros afeccionados que el dirixía. Inmediatamente sentiuse atraído por ela, e casaron o 22 de xullo de 1901.
Royal College of Music
No inverno de 1929 Imogen realizou a súa primeira visita ao Canadá e os Estados Unidos, como parte dunha celebración da EFDS. De volta na casa, traballou na súa composición final para o RCM, unha suite para metais titulada The Unfortunate Traveller. A pesar de certa aprehensión pola súa parte, a obra superou o escrutinio dos examinadores e foi interpretada no concerto de final de curso do conservatorio en xullo. Imogen obtivo o seu diploma ARCM, e soubo tamén que lle concederan unha Octavia Travelling Scholarship que lle permitiría estudar composición no estranxeiro.
Guerra: viaxando para o CEMA
miniatura|Un concerto do CEMA durante a segunda guerra mundial (unha representación de [[Petia i volk de Prokofev polo Ballet Rambert).]]
Con pouco apoio práctico do CEMA, os talentos organizativos de Imogen, segundo a súa amiga Ursula Vaughan Williams, "desenvolvéronse de xeito brillante". De acordo cos relatos de Imogen, os seus deberes incluían dirixir bandas locais, dirixir ensaios de himnos cantados ("catorce mulleres moi vellas con sombreiros sentadas ao redor do bordo dunha escura e baleira caseta de folla de lata"), e organizar cantos para nenos evacuados. Organizou actuacións de grupos profesionais, e o que ela chamou festivais "drop-in-and-sing" nos que calquera podía participar. Imogen tamén escribe sobre os "días idílicos" que pasou sobre cuncas de té, debatendo as esperanzas e soños dos aspirantes a creadores musicais. A súa actividade compositiva durante eses anos estivo limitada polo tempo e as presións do traballo, mais produciu dous tríos para frauta de bico —as suites Offley e Deddington— e realizou numerosos arranxos de vilancicos e cancións tradicionais para coro feminino. No verán de 1942 a carga de traballo e a burocracia concomitante era tal que estaba esgotada, e precisaba dun longo descanso.
Dartington
A mediados de 1950 o foco profesional de Imogen estaba a cambiar. Ela asistirá aos dous primeiros festivais de Aldeburgh en 1948 e 1949, e en 1950 aceptou o encargo de proporcionar unha obra coral para que fose interpretada no festival de 1951; a obra foi o ciclo de cancans para voces femininas e arpa, Welcome Joy and Welcome Sorrow. Sentindo que era o momento de abandonar Dartington, deu un prazo dun ano, parte do cal foi sabático, estudando música india na universidade Rabindranath Tagore en Bengala Occidental. Un froito desta visita foron as súas Dez Melodías Folclóricas Indias para frauta de bico. O 21 de xullo de 1951 a súa ópera nun acto Benedick and Beatrice foi representada en Dartington, para sinalar a súa marcha.
Rondó
O rondó na historia da música
O roindó era unha forma moi atractiva para os compositores os clavecinistas barrocos do século XVII e principios do século XVIII. Couperin utilizou un tema principal que ocupaba uns oito compases e dous ou tres episodios máis ou menos da mesma extensión. No período clásico, Haydn, Mozart e Beethoven incorporaron o rondó ao cerradeiro movemento das súas sonatas. É o que se denomina "sonata rondó", cuxa estrutura se empregou para as sonatas instrumentais, a música de cámara e as sinfonías.
Cimadevila, Barbadás, Barbadás
Cimadevila é un lugar da parroquia de Barbadás no concello ourensán de Barbadás na comarca de Ourense. Tiña 167 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 78 eran homes e 89 mulleres. Iso supón un aumento da poboación respecto a 2010, cando tiña 166 habitantes (81 homes e 85 mulleres).
Fachada da Acibecharía
Fachada románica
No Museo da catedral consérvase o relevo da Reconvención de Adán e Eva, Mes de febreiro e Muller cun acio de uvas, así como unha Figura sedente cuxo estado de conservación non permite relacionala coa descrición do Códice Calixtino. A Reconvención de Adán e Eva foi identificada por Antonio López Ferreiro cara 1900 nunha casa particular de Santiago. Posteriormente entrou na colección Blanco-Cicerón e, co tempo, depositouse no Museo. O relevo do Mes de febreiro foi identificado por Serafín Moralejo cara 1961, quen relacionou a referencia do Códice ós meses do ano con representacións de traballos e actividades propias de cada mes; este relevo representa unha figura sentada, quentándose ó lume.