cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
María Rosa Lojo
Traxectoria
Nada en Buenos Aires, é filla de españois. O pai, un republicano de Galicia, exiliouse na Arxentina despois da Guerra civil española. Vive desde os cinco anos na cidade de Castelar, ao oeste do Grande Bos Aires.
Guimarás, San Fiz de Cerdeiras, Begonte
Guimarás é un lugar da parroquia de San Fiz de Cerdeiras no concello lugués de Begonte na comarca da Terra Chá. Segundo o padrón municipal (INE 2016) ten 5 habitantes (2 homes e 3 mulleres).
Circuíto de Istambul
Historia
Foi construído para ser sede do Gran Premio de Turquía de Fórmula 1. Rodeado por bosques e parques, áchase situado preto da intersección de Kurtköy, no norte da autoestrada TEM, que comunica Istambul con Ancara. Xunto ao circuíto, atópase o recentemente construído Aeroporto Internacional Sabiha Gökçen.
Características
miniatura|Recta principal do circuíto de Istambul.
Vilela Pequena, Vilela, Outeiro de Rei
Vilela Pequena é un lugar da parroquia de Vilela no concello lugués de Outeiro de Rei, na comarca de Lugo. Segundo o IGE, en 2013 tiña 72 habitantes (40 homes e 32 mulleres).
Provincia de Siem Reap
A provincia de Siem Riep (en សៀមរាប) é unha provincia do Reino de Camboxa localizada no noroeste do país e cuxa capital é a Cidade de Siem Reap. A tradución do nome é: Siem refírese a siamés, de Siam, é dicir, tailandés e Reap tradúcese como "caída, derrota", é dicir, "A derrota dos tailandeses".
Lince común
Distribución e subespecies
230px|miniatura|Lince común da subespecie wrangeli.
Imperio Khmer
miniatura|400px|Debuxo de Delaporte de como viu a cidade sagrada en 1880.
Series Mundiais
As Series Mundiais, en inglés World Series, son as finais da Major League Baseball (MLB) de béisbol. As Series Mundiais lévanse disputando desde 1903, e nela enfróntanse o campión da American League (AL) e da National League (NL). O gañador das series decídese nunha eliminatoria ao mellor de sete partidos, recibindo o gañador o Commissioner's Trophy. Como as World Series se disputan habitualmente en outubro (e ocasionalmente en novembro), ás veces son chamadas o Clásico de Outono (en inglés: Fall Classic).
A Furada, Seivane de Vilarente, Abadín
A Furada é un lugar da parroquia da Seivane de Vilarente no concello lugués de Abadín na comarca da Terra Chá.
Alexei Shirov
Obras publicadas
En 1998 publicou un libro chamado Fuego sobre el tablero: Las mejores partidas de Shirov. Recentemente apareceu un novo volume, Fuego sobre el tablero: 1997-2005 onde, entre outras cousas, se estende sobre o sucedido na disputa do cetro mundial de Xadrez Clásico.
Silvino Fernández Lozano
Traxectoria
Militou durante oito campañas no club galego, con presenza constante nas aliñacións titulares, sumando ata 305 partidos oficiais. Durante a súa estadía como branquiazul foi compañeiro de zaga de xogadores como Ramón Piña, Jordi Carreras, Carlos Ballesta, José Ignacio Marro, Mauri, Joaquín López Argüello, Antonio Dacosta, Tomás Blesa ou Cayetano, entre outros.
Uharte
Historia
O ano 1223, o bispo de Pamplona Don Remiro, entregou o pobo e o castelo ao rei Sancho o forte, «polos muitos bens et por muitas mercés que ficiestes et que temos que faredes á igrexa de Pamplona». Carlos III o Nobre, en 1423, liberou a Huarte do pago de axudas e cuarteis, ata para o casamento de infantes ou infantas, por haberlle cedido un muíño chamado Valuerrota, que anteriormente pertencera ao bispo de Pamplona. Un documento datado en 1462 e con motivo da guerra civil, fálanos da fidelidade ao Príncipe de Viana dos habitantes do Palacio de Ezpeleta, do que aínda quedan algunhas ruínas no topónimo do mesmo nome. En 1513, tras a incorporación de Navarra a Castela, Fernando o Católico manda apagar un muíño incendiado na veiga de Huarte por mor da guerra, o que nos leva a pensar que esta trouxo acontecementos violentos a Huarte. En 1512 áchanse en Huarte o Mariscal de Navarra e Juan de Jaso (primo de San Francisco Javier), agramonteses ambos, o que nos leva a aventurar o carácter agramontés do pobo de Huarte xa que noutro caso non se explicaría a súa presenza na Vila. Con ocasión de contribuír con 16.000 reais ao erario público, en 1665, foi declarada boa vila e con dereito a ter asento nas Cortes do Reino, o que provoca a protesta das antigas Boas Vilas de Navarra. Os de Huarte declaran ser xa de antigo Vila e que xa se celebraron Cortes en Huarte no ano 1090. O século XVIII trae a Huarte a guerra. Así, en 1706 máis de 1.500 homes toman aloxamento, tallan árbores, segan as colleitas e destrúen as facendas, coa consecuente protesta do pobo ao vicerrei. En 1710 elíxese Huarte como praza de armas para concentrar aos homes de Egüés, Villava e outros lugares. En 1793, con motivo da Guerra da Convención, oitenta huartearras diríxense a defender a fronteira obedecendo a orde da Deputación. Con todo, non poderán evitar que as tropas francesas cheguen ata a mesma Vila, destruíndo a ermida de San Miguel. A proximidade a Pamplona foi cambiando aos poucos a súa fisionomía agrícola ao asentarse varias industrias. Moitas das familias que viven en Huarte traballan en Pamplona, aumentando a vinculación entre ambas. O crecemento de poboación foi moi grande, e os 500 habitantes de 1818 convertéronse en 5.119 en 2007.
Gabín, Seivane de Vilarente, Abadín
Gabín é un lugar da parroquia de Seivane de Vilarente no concello lugués de Abadín na comarca da Terra Chá.
Eurocopter EC120 Colibri
Desenvolvemento
En setembro de 2003 Eurocopter e China Aviation Industry Corporation II (AVIC II) ampliaron o seu acordo de colaboración para incluír un acordo de coprodución coa subsidiaria de AVIC II Harbin Aircraft Industry Group (HAIG). O 11 de xuño de 2004 asinouse un acordo de produción final; en virtude do mesmo CATIA e HAIG recibían os dereitos exclusivos do mercado na China, e Eurocopter accedeu a parar de vender os EC120 fabricados en Francia no país. En xuño de 2014 o Exército Popular de Liberación converteuse no cliente de lanzamento do HC120 fabricado por Harbin cun pedido de oito unudades e opcións para 50 máis.
Manuel Gómez Rojo
Manuel Gómez Rojo, é un político galego.
Gran Premio de Francia de 1959
O Gran Premio de Francia de 1959 foi unha carreira de Fórmula Un, celebrada en Reims-Gueux, o 5 de xullo de 1959. Foi a cuarta carreira da tempada de Fórmula Un de. Foi o 37º Gran Premio de Francia e o duodécimo que se celebrou no circuíto de estrada de Reims-Gueux e o cuarto, que se celebrou no trazado máis rápido de 8´348 km.. A carreira clebrouse sobre 50 voltas ao circuíto de máis de oito quilómetros cunha distancia de carreira de 417 quilómetros.
Informe
O día da carreira ía moita calor, ata o punto que o betume do asfalto comezou a fundirse. Os coches de carreiras lanzaban as pedras do asfalto, que foron a causa da retirada do americano Masten Gregory con cortes na cara, e de Graham Hill co seu Lotus 16 logo de que o seu radiador resultara furado.
Sergio González Soriano
Espanyol
Ese gol na final, que lle deu ao Espanyol o seu primeiro título en 60 anos, así como os seus 140 partidos co equipo, convertérono nun dos futbolistas históricos do club.
Deportivo da Coruña
En agosto de 2001, con 25 anos, foi traspasado ao Deportivo da Coruña por 2.800 millóns de pesetas, sendo a fichaxe máis cara da historia do club, xunto a Diego Tristán.
Comezou a seguinte campaña disputando os 180 minutos da Supercopa de España, título que o seu equipo conquistou ante o Valencia por un resultado global de 4-0. Xogou un total de 55 partidos durante a tempada, marcando catro goles, entre eles un na vitoria por 3-0 no derbi co Celta de Vigo en Riazor e outro no 2-4 sobre o Barcelona no Camp Nou. A súa mellor cifra goleadora acadouna na tempada 2007/08, con 7 tantos.
Espanyol B
Dous anos despois da súa retirada como futbolista iniciou unha carreira como adestrador, traballando nun primeiro momento como axudante de Manolo Márquez no Espanyol B. En xaneiro de 2014 fíxose coas rendas do filial trala destitución de Márquez, collendo o equipo na 16ª praza do Grupo 3 da Segunda División B. Con só 2 derrotas en 17 partidos conseguiu levar o equipo ata o oitavo posto final, moi lonxe dos postos de descenso.
Río Tolka
Nace preto de Dunshaughlin, no condado de Meath e desemboca na baía de Dublín, vertendo as súas augas ó Mar de Irlanda.
María José Caldelas
Traxectoria
Operadora-codificadora de datos da Consellería de Medio Ambiente, exerceu como axente de desenvolvemento turístico, e foi asesora da Asociación Galega de Turismo Rural (Agatur). É empresaria de hostalería e administradora de Melior Producciones, empresa dedicada á organización e xestión de eventos. Foi elixida deputada do Parlamento de Galicia pola provincia de Ourense nas eleccións autonómicas de 2001. Casou en 2007 con José Manuel Baltar Blanco.
MBB/Kawasaki BK 117
Desenvolvemento posterior
Dende o inicio da súa fabricación, terceiros produciron os seus propios programas de actualización para os BK 117 existentes. En 2010 Airwork lanzou o seu programa de conversión, substituíndo o motor orixinal LTS101-750B-1 polo máis novo LTS101-850B-2, incrementando tanto o rendemento, como a fiabilidade e as marxes de seguridade e dando como resultado ao BK117-850D2; en 2016, Airwork levaba actualizados preto de 50 aparellos.
Azaila
Monumentos
Cómpre tamén destacar a igrexa do século XVII.
A Peroxa, Taboi, Outeiro de Rei
A Peroxa é un lugar da parroquia de Taboi no concello lugués de Outeiro de Rei, na comarca de Lugo. Segundo o IGE, en 2013 tiña 9 habitantes (7 homes e 2 mulleres).
Estrogenuinas
Estrogenuinas é un grupo musical de riot grrrl creado en Salamanca en 2011. Os seus membros son Ángela Álvarez, Carolina Álvarez e Paula De Rufino.
Traxectoria
As súas letras caracterízanse polo humor, a sátira e os xogos de palabras.
No Need to Argue
Nalgunha das cancións a banda decidiu tomar un camiño máis roqueiro e pesado, usando distorsión e incrementando o volume. O tema "Yeats' Grave", listado erroneamente no álbum como "Yeat's Grave" e nunca corrixido en reedicións físicas, fala sobre William Butler Yeats e cita un dos seus poemas, No Second Troy. A canción "Zombie", composta por O'Riordan, trata segundo ela do atentado do IRA de 1993 no que morreron dous nenos.
Trasfonte, Taboi, Outeiro de Rei
Trasfonte é un lugar da parroquia de Taboi no concello lugués de Outeiro de Rei, na comarca de Lugo. Segundo o IGE, en 2013 tiña 6 habitantes (3 homes e 3 mulleres).
Blácula, Drácula negro
Blácula foi estreado con valoracións diversas nos Estados Unidos, mais foi un dos filmes con maior recadación dese ano. Blácula foi seguido por O regreso de Blácula en 1973 e inspirou unha onda de filmes de terror de temática blaxploitation.
Biofarma
O grupo de investigación BioFarma está coordinado pola catedrática Mabel Loza García.
Néstor (personaxe de Tintín)
Historia do personaxe
Néstor fixo a súa primeira aparición en O segredo do alicornio. Nesta historia, obediente serve como mordomo para os irmáns Paxaro, os donos orixinais de Moulinsart e os villanos da aventura. Tintín foi secuestrado por Max e G. Paxaro e encerrado na súa adega. Cando Tintín escapa e trata de contactar cos seus amigos polo teléfono da casa, Néstor entra na habitación e pregúntalle quen é. Prodúcese unha pelexa, durante a cal Néstor lealmente defende aos seus empregadores. Ao final da historia, cando as actividades delituosas dos irmáns Paxaro quedan expostas, Nestor queda liberado de calquera acto ilícito. Todas as probas no xuízo dos irmáns Paxaro demostran que Nestor ignoraba a súa verdadeira axenda, mentres que Tintín e Haddock razoan que non pode ser xulgado polas accións dos seus anteriores amos.
Nestor continua sendo o mordomo de Moulinsart cando o capitán Haddock reclama a propiedade, Haddock respecta a Nestor como parte do lugar. Segue sendo un personaxe básico en todas as posteriores historias de Tintín ambientadas no castelo, servindo lealmente aos seus amigos Haddock e Tintín.
Néstor case nunca abandona os terreos da propiedade. Isto non quere dicir que non participe nas aventuras de Tintín. Se a aventura chega ao castelo, como en "As xoias da Castafiore", Néstor vese tan envolto no misterio como calquera dos seus amigos.
Adaptacións
Néstor aparece na adaptación cinematográfica de As aventuras de Tintín, O segredo do unicornio como o mordomo de Sakharine. Móstrase como de bo corazón e ata en segredo axuda a Tintín, dándolle unha pista do que contiña a nave modelo. Tamén se suxire que está desgustado co seu empregador, xa que afirma que Sakharine non lle paga en absoluto. Ao final da película convértese no mordomo de Haddock.
Sinal de localización nuclear
Sinais de localización nuclear clásicos
Chelsky et al. propuxeron a secuencia consenso Lys-Lys/Arg-X/Arg-X-Lys/Arg para os NLS monopartitos. Unha secuencia de Chelsky pode, por tanto, ser parte da zona final do agrupamento básico dun NLS bipartito. Makkerh et al. levaron a cabo estudos de mutaxénese comparativa nos sinais de localización nucleares do antíxeno T de SV40 (monopartito), C-myc (monopartito) e nucleoplasmina (bipartito), e demostraron a existencia de características aminoacídicas comúns aos tres. Demostrouse por primeira vez o papel xogado polos aminoácidos neutros e ácidos en contribuír á eficiencia do NLS.
Manuel Salgado Biempica
Traxectoria
Fillo de Constantino Salgado Monasterio. Comandante de Infantería, ao comezo da ditadura de Primo de Rivera foi delegado gobernativo de Monforte de Lemos. Irmán de Arturo Salgado Biempica, subdirector de CAMPSA, foi delegado do Monopolio de Petróleos da provincia da Coruña en 1927. Instalado en Tui, foi o primeiro presidente do Tennis Club. Finou en Tui o 26 de outubro de 1932.
Os Portos Carros, Seivane de Vilarente, Abadín
Os Portos Carros é un lugar da parroquia de Seivane de Vilarente no concello lugués de Abadín na comarca da Terra Chá.
John Constable
John Constable, nado en East Bergholt o 11 de xuño de 1776 e finado en Londres o 31 de marzo de 1837, foi un pintor inglés.
Primeiros anos
O mesmo ano da súa primeira exposición, rexeitou ser profesor de debuxo no Marlow Military College, xa que decidira converterse nun paisaxista profesional. Nestes primeiros anos dedicouse especialmente a traballar coa acuarela, o xis e o lapis, interesándose especialmente por debuxar, plasmando a sendas, as cabanas e as pontes das inmediacións. Aos poucos, a súa pintoresca visión da natureza deixou paso a unha pintura máis naturalista que se afastaba dos estereotipos. Daquela, xa tiña a práctica de pintar ao ar libre. Aínda que o seu pai o mantiña, para conseguir algo de diñeiro dedicouse ao retrato, copiando os clásicos, e á pintura relixiosa.
Matrimonio
A pintura era Flatford Mill (Scene on a Navigable River), que era o lenzo máis grande dunha escena de traballo no río Stour en que traballara ata ese momento e o máis grande que xamais completou en gran parte ao ar libre. A maior escala, o seu obxectivo non só era atraer máis atención nas exposicións da Royal Academy senón tamén, ao parecer, proxectar as súas ideas sobre a paisaxe a unha escala máis acorde cos logros dos paisaxistas clásicos que tanto admiraba. Aínda que Flatford Mill non puido atopar un comprador cando foi exposta na Royal Academy en 1817, a súa man de obra fina e intricada atraeu moitos eloxios, o que levou a Constable a pasar aos lenzos aínda máis grandes que seguiron a este.
Últimos anos
Foi elixido membro da Royal Academy en febreiro de 1829, aos 52 anos. En 1831 comezou a impartir clases na Royal Academy sobre a historia da paisaxe que revelaron un profundo coñecemento da obra dos seus predecesores. En 1833 comezou a dar conferencias públicas sobre a historia da pintura de paisaxes, ás que asistiu público distinguido. Nunha serie de conferencias na Royal Institution, Constable propuxo unha tese tripla: en primeiro lugar, a pintura de paisaxes é científica e poética; segundo, a imaxinación por si soa non pode producir arte que poida compararse coa realidade; e terceiro, ningún gran pintor foi autodidacta. Tamén se pronunciou contra o novo movemento Gothic Revival, que consideraba mera "imitación".
Morreu a noite do 31 de marzo de 1837, aos sesenta anos, ao parecer por insuficiencia cardíaca, e foi enterrado con Maria no cemiterio da igrexa St John-at-Hampstead en Hampstead, Londres. Os seus fillos John Charles Constable e Charles Golding Constable tamén están enterrados nesta tumba familiar.
Obra
Estaba preocupado pola paisaxe e, sobre todo, polos efectos ambientais da luz sobre a natureza. Escolle paisaxes con nubes inestables, onde a aparencia cambia dun momento a outro. Constable afirmou:
Vilar de Francos, Artes, Carballo
Toponimia
Segundo Nicandro Ares de Francos di J.M. Piel que ten un dobre significado, o de individuos procedentes da Francia ou o de homes libres, alén de descendentes dun home chamado Franco.
Karl Adolf Agardh
Traxectoria
Estuda na universidade de Lund, onde ensinou dende 1807 matemáticas, aínda que o seu interese fundamental foi o estudo das algas, ás que clasificou cientificamente no seu Systema algarum. Obtén a cátedra de botánica e economía en 1812.
Castrillón, Asturias
Idade media e moderna
O municipio adquiría especial relevancia na Alta Idade Media cando se levantou no Peñón de Raíces o castelo de Gauzón a finais do século IX para protexer a entrada da ría. Neste lugar levantouse o taller de ourivaría máis importante que houbo en Asturias, sendo fabricada a Cruz da Vitoria, elaborada no ano 908, emblema da monarquía asturiana e aínda hoxe símbolo para os habitantes desta rexión. A Cruz da Vitoria ten unha inscrición que lle percorre os brazos polo reverso que di: O OPERATUM EST IN CASTELLO GAUZON.
Ao pé do Peñón de Raíces están case escondidos no casarío, vestixios do antigo crematorio franciscano de Santa María, máis tarde Mosteiro da Mercé. Poden verse encaixados entre os muros, unha arcada románica con columnillas, dúas portas coroadas en arco, algúns lenzos de muro, varios escudos, así como a espadana do templo. Estes mosteiros, daban fe do paso polas súas proximidades do Camiño de Santiago do Norte, como se lle coñece, xa que atravesa o concello por dúas rutas diferentes, unha polo interior e outra polo norte.
Demografía
A figura das persoas indianas si é coñecida para este concello xa que parte do crecemento dos últimos anos, débese á chegada dun gran número de emigrantes de idade adulta, o que trouxo unha gran taxa de natalidade, facendo isto que Castrillón sexa un dos concellos con máis poboación nova de Asturias.
Tipos de intoxicacións e a súa epidemioloxía
Segundo a evolución
Segundo a súa evolución en función do tempo pódense diferenciar dous tipos principais de intoxicacións:
Epidemioloxía das intoxicacións
O obxectivo final do estudo epidemiolóxico da intoxicación aguda é coñece-la incidencia, o tipo de tóxicos e os factores concorrentes para orienta-lo desenvolvemento da toxicoloxía clínica e para lograr unha prevención eficaz destas intoxicacións. A recompilación de datos realízase a partir de dous tipos de fontes: centros hospitalarios e centros de información toxicolóxica. A epidemioloxía das intoxicacións está influída por moi diferentes características locais, o que xustifica a existencia de servizos de información toxicolóxica que orienten no diagnóstico e tratamento das mesmas.
Agalega
Infraestruturas
Non hai rede de auga corrente. A auga potable provén da chuvia recollida por caleiros. A auga para outros usos provén de pozos. A electricidade é producida por xeradores diésel e o seu abastecemento limítase a certas horas.
Cartografía e descripcción
Da Galega        1595 Indian Ocean. Delineatio Orarum maritimarum, Terra vulgo indigetata Terra do Naral, item Sofale, Mozambicae ....Linschoten, Jan Huygen van, 1563-1611Paludanus, Bernard, 1550-1633 Chez Evert Pb. Cloppenburgh, Amsterdam
Clado
Un clado, en bioloxía, é cada unha das ramas da árbore filoxenética proposta para agrupar aos seres vivos. Polo tanto calquera póla destas é un grupo monofilético de organismos, e pode ser representado mediante un cladograma, por exemplo, un gráfico en forma de "árbore xenealóxica".
A Braña, Baleira
Xeografía
A súa altitude media é de 620 metros. Limita coas parroquias de Retizós (ao norte), Cubilledo (ao leste) e Fonteo (ao sur), e con Montecubeiro ao oeste (xa do concello de Castroverde).
Patrimonio
A igrexa parroquial de San Miguel sitúase na aldea da Braña. Foi edificada no século XVII, con profundas reformas ao longo do tempo. Ten planta rectangular e presbiterio da mesma forma. Nun lateral está acaroada a sancristía, de planta rectangular e con acceso dende o presbiterio e dende fóra por unhas portadas alinteladas. Os muros que a conforman son de cachotería e cantería de granito e lousa, e a cuberta de lousa a dúas e catro augas. O arco triunfal de acceso ao presbiterio é de medio punto con imposta. A portada principal é alintelada e culmina no frontis cunha espadana sinxela dun só van. Só conserva un retablo na capela maior, de estilo barroco.
Willie Mays
Traxectoria
Mays naceu en Westfield, un barrio da vila de Fairfield, que é unha cidade dormitorio de Birmingham mais que pertence ao condado de Jefferson.
Alto
O topónimo galego Alto pode referirse a:
Saliut 7
Características
A estación protagonizou o primeiro paseo espacial dunha muller, Svetlana Yevguénievna Savitskaya, en 1982.
Naufitus Idilbi
Traxectoria
O 5 de decembro de 1961 foi elixido bispo auxiliar do patriarcado greco-melquita de Antioquía, e o 24 de decembro foi nomeado arcebispo titular de Edesa en Osroena. Recibiu a consagración espiscopal en Beirut o 25 de febreiro de 1962 polo patriarca Máximo IV, e tivo como co-consagrantes principais ao bispo de Balbik Yusif Maluf e ao arcebispo de Beirut e Biblos Filib Naba. Como bispo auxiliar do patriarcado foi pai conciliar en todas as sesións do Concilio Vaticano Segundo entre 1962 e 1965, destacando especialmente nos debates para a elaboración da constitución Dei Verbum remarcando o papel do Espírito Santo na Revelación cristiá e nas Escrituras.
Córneas, Baleira
Santiago de Córneas é unha parroquia do concello lucense de Baleira.
Xentilicio
O seu xentilico é corneallo/a.
Seychelles
A etnia predominante é a seychellois de raíces africanas e francesas, pero tamén hai minorías chinesas e indias. A maioría da poboación profesa o catolicismo, un 8% da poboación son anglicanos e hai un 2% de diversas relixións.
Economía
Hoxe, Seychelles posúe o PIB per cápita nominal máis alto de calquera nación de África. Ten o segundo índice de desenvolvemento humano máis alto de calquera país africano despois de Mauricio. Actualmente é o único país africano clasificado como economía de altos ingresos polo Banco Mundial. Antes, era un dos dous países africanos clasificados como unha economía de ingresos altos polo Banco Mundial (a outra era Mauricio).
Enfesta, Longoseiros, O Carballiño
Enfesta é un lugar da parroquia de Longoseiros no concello ourensán do Carballiño na comarca do Carballiño. Segundo o INE e o IGE en 2011 tiña tres habitantes (un home e dúas mulleres), os mesmos ca en 2010.
Manuel Salgado
Co nome de Manuel Salgado podemos referirnos a:
Coral de Ruada
Historia
Foi creada o 5 de outubro de 1918 por Xavier Prado Rodríguez “Lameiro”, Virxilio Fernández González, Julio Prieto Nespereira, Fabriciano Iglesias Abella e Cesáreo Eire Santalla.
En 1946 interpretaron varias cancións populares no filme Mar abierto, de Ramón Torrado.
Wilt Chamberlain
Wilton Norman "Wilt" Chamberlain, nado en Filadelfia (Pensilvania) o 21 de agosto de 1936 e finado nos Ánxeles (California) o 12 de outubro de 1999, foi un xogador estadounidense de baloncesto que militou nos Philadelphia/San Francisco Warriors, Philadelphia 76ers e Los Angeles Lakers.
Universidade de Kansas
Posteriormente xogaría dous anos na Universidade de Kansas (por entón os freshmen, estudantes de primeiro ano, non podían xogar ao baloncesto na NCAA), onde foi nomeado All-American en dúas ocasións e liderou aos Jayhawks até a final do campionato de 1957, perdéndoa ante Carolina do Norte por 81-80 tras tres prórrogas. A pesar diso, foi nomeado xogador máis destacado da Final Four.
San Diego Conquistadors
En 1973, San Diego Conquistadors da ABA, unha liga que fora fundada para competir coa NBA, ofreceu a Chamberlain un contrato de 600.000 dólares para ser adestrador-xogador e este aceptou. Os Conquistadors rapidamente difundiron fotos publicitarias de Chamberlain co uniforme oficial do equipo e un balón da ABA. Con todo, Wilt aínda debía aos Lakers o ano de opción sobre o seu contrato, e denunciárono, argumentando que Chamberlain tiña prohibido xogar con outro equipo, aínda que sexa dunha liga diferente. O caso foi arbitrado en favor dos Lakers, e Chamberlain nunca chegou a disputar un partido na ABA. Con todo, Chamberlain adestrou a San Diego aquel ano.
Legado
Cun repertorio ofensivo que consistía de mates, finger rolls (bandexa sutil coas xemas dos dedos) e un tiro fadeaway (virarse e saltar en dirección contraria á canastra e o seu defensor), Wilt Chamberlain posúe preto de 100 récords da NBA, incluído os de máis puntos anotados nun partido: 100. A día de hoxe é aínda o único xogador capaz de anotar máis de 4.000 puntos nunha tempada (é difícil ver que alguén exceda incluso os 3.000). Tamén conseguiu 55 rebotes nun partido, e promedió 27 esa tempada, batendo o récord de media de rebotes nunha tempada, e que a data de hoxe aínda se mantén. De 1959 a 1963 (5 tempadas), Chamberlain tivo unha carreira espectacular, conseguindo 5 das 7 mellores medias anotadoras de todos os tempos (incluíndo as 3 primeiras). En 1962 promedió 50,4 puntos por partido, e ao ano seguinte 44,8. O seu rival máis próximo nesta categoría foi Elgin Baylor, que 1962 rexistrou a 4º mellor media anotador da historia, con 38,3.
O partido dos 100 puntos
Antes da tempada 1961-62, a marca de máis puntos nun partido posuíao Elgin Baylor dos Lakers con 71. O 8 de decembro de 1961, os Warriors xogaron ante os Lakers e Chamberlain anotou 78 puntos, superando a marca de Baylor, nun partido de tres prórrogas. O lendario comentarista dos Lakers "Chick" Hearn a miúdo contou a historia de que preguntou a Baylor ao finalizar o partido se estaba molesto por perder a marca daquel xeito, con Wilt tendo quince minutos suplementarios no partido para exceder o seu rexistro. Segundo Hearn, Baylor non estaba preocupado porque "un día, o tipo anotará 100 puntos".
Marcas e fazañas
195px|dereita|miniatura|Chamberlain sendo defendido por [[Bill Russell.]]
Morte
O 12 de outubro de 1999 Chamberlain morreu dun ataque cardíaco mentres durmía na súa casa de Bel-Air, California. Estaba baixo coidado de cardiólogos e outros médicos debido aos seus problemas de corazón nos seus últimos anos de vida. Tiña 63 anos.
A Degolada, Baleira
Limita ao norte con Paradavella (no concello da Fonsagrada), ao sur con Freixo (tamén na Fonsagrada), ao leste co concello da Fonsagrada e, ao oeste coa Lastra. As entidades de poboación son O Castro (7), O Couto (16), A Degolada (3) e Eiros (3). Ten unha altitude media de 740 msnm.
Trofeo Teresa Herrera 1953
O torneo foi considerado un fracaso e o engano de Guijarro provocou un gran enfado da comisión organizadora liderada por Cristino Álvarez.
O Souto, San Fiz de Cerdeiras, Begonte
O Souto é un lugar da parroquia de San Fiz de Cerdeiras no concello lugués de Begonte na comarca da Terra Chá.
Cubilledo, Baleira
Patrimonio
No lugar do Castro hai unha casa que polo seu aspecto pode ser o que queda dunha torre que existiu no mesmo lugar, e que pertencía á xurisdición señorial do conde de Amarante.
Phnom Penh
Historia
No ano 1975 os khmer vermellos, so a xefatura de Pol Pot, aplicaron unha política de "socialismo do gran", deportando todos os habitantes das cidade para os campos e aloxándoos en factorías comúns. Phnom Penh ficou transformada nunha cidade fantasma. Durante o Nadal de 1978 un exército de 200.000 vietnamitas invadiu Camboxa, conquistou Phnom Penh e expulsaron a Pol Pot, xunto cos seus máis fieis, para os bosques dos confíns con Tailandia. Paulatinamente a xente iniciou o retorno para a cidade. Comezou un período de reconstrución, empurrado pola estabilidade de goberno, que puido atraer investimentos estranxeiros e axudas de organismos supranacionais e gobernos de estados diversos, como Francia, Australia ou Xapón, co que as infraestruturas foron revitalizadas.
Comunicacións
Hai todo tipo de servizos de transporte, incluíndo ferrocarril, e autoestradas que conducen a Tailandia e Vietnam. Hai unha liña ferroviaria Phnom Penh-Battambang, que realiza unha viaxe diaria. O grande porto da cidade, fluvial, ten saída para o Mar da China. Dentro da cidade hai autobuses, taxis e os populares rickshaws, movidos por bicicletas ou motocicletas.
Longoseiros, Longoseiros, O Carballiño
Longoseiros é un lugar da parroquia de Longoseiros no concello ourensán do Carballiño na comarca do Carballiño. Segundo o INE e o IGE en 2011 tiña 100 habitantes (39 homes e 61 mulleres), cinco máis ca en 2010 (38 homes e 57 mulleres).
Exame MIR
Características
O exame MIR está constituído por 235 preguntas tipo test, das cales 225 son computadas inicialmente, e 10 mantéñense coma preguntas de reserva. Se após o período de impugnacións algunha pregunta fica anulada (por erros de formulación, erratas, múltiples posíbeis respostas correctas ou ningunha delas correcta), as preguntas na reserva pasan a computar coma preguntas válidas por estrita orde numérica. Até o ano 2015 cada pregunta contaba con 5 posíbeis respostas, e desde ese ano o Ministerio de Sanidade reduciu a 4 as respostas. Cada pregunta acertada contabilízase coma 1 punto, mentres que cada pregunta errada contabilízase negativamente coma -0,33 puntos, de xeito que 1 pregunta acertada anúlase con 3 preguntas erradas. As preguntas sen contestar (en branco), teñen un efecto neutro na puntuación final.
O temario sometido a exame non está definido oficialmente, se ben tradicionalmente véñense cumprindo certas tendencias predecíbes nas materias e temas máis preguntados. Porén, pode ser suxeito a ser preguntado calquera aspecto que teña relación coa Medicina.
Índice de masa corporal
Correccións: idade e sexo
Despois calcúlase o IMC coa mesma fórmula que para o adulto, e despois de calcularse o IMC para este grupo de idade, o valor do IMC comparárase en táboas de crecemento do CDC para o IMC por idade tanto para nenos e nenas respectivamente para obter a categoría do percentil. Ditos percentís son unha medida de dispersión que se utiliza con máis frecuencia para avaliar o tamaño e os padróns de crecemento de cada neno nos Estados Unidos, debido a que son menos susceptibles de presentar valores extremos e polo tanto erros nos rangos de valores. O percentil indica a posición relativa do número do IMC do neno entre nenos do mesmo sexo e idade. As táboas de crecemento mostran as categorías do nivel de peso que se usan con nenos e adolescentes (baixo peso, peso saudable, sobrepeso e obeso).
Ignora variacións nas características físicas
O IMC engade aproximadamente un 10% para os individuos máis altos e baixa aproximadamente outro 10% para os máis pequenos. Noutras palabras, unha persoa cun talle pequeno podería ter máis graxa que o óptimo, pero o seu BMI reflectir que é "normal". Pola contra, unha persoa de talle grande (ou alto) podería ser un individuo saudable cun índice de graxa baixo, pero ser clasificado con sobrepeso
Non diferencia entre masa muscular e masa graxa
O IMC asume unha distribución entre a masa muscular e a masa graxa que non son certas. O IMC xeralmente sobreestima o tecido adiposo naqueles con maior masa corporal (por exemplo atletas) e subestima o exceso de graxa naqueles con menor masa corporal. Un estudo en xuño de 2008 por Romero-Corral examinou a 13601 suxeitos dos Estados Unidos e encontrou que a obesidade (IMC>30) se encontraba presente no 21% dos homes e o 31% das mulleres. Mais usando a porcentaxe de graxa corporal encontrouse que a obesidade se encontraba no 50% dos homes e o 62% das mulleres. A pesar da subcontaxe que estimou o IMC, os valores do IMC si se encontraban nun rango asociado con porcentaxes de graxa corporal grandes.
Juan Moreno Jordán
Traxectoria
Deixou o Deportivo en 1987 e regresou á Comunidade Valenciana, onde xogou catro anos máis en equipos da Segunda B: Alzira, Gandía e Olímpic.
Trala súa retirada como futbolista adestrou en tres etapas ao Ontinyent.
Samartín del Rei Aurelio
Samartín del Rei Aurelio (en castelán: San Martín del Rey Aurelio) é un concello e cidade do Principado de Asturias. Limita polo norte con Siero, ao leste con Laviana e Bimenes, ao oeste con Langreo e ao sur con Mieres e Laviana.
Economía
O sector primario representa soamente a un 3,1% dos empregos, sendo a actividade gandeira a que leva a maior parte. A maioría das explotacións traballan co gando vacún tendo unha orientación mixta cárnica-láctea.
Nefertiti
Nefertiti foi unha raíña de Exipto polo seu matrimonio co faraón Akhenatón (Amenofis IV ou Amenhotep IV), monarca da dinastía XVIII de Exipto. Durante un certo tempo trocou o seu nome Nefertiti ("A beleza que ven") polo de Neferneferuaton ("Fermosa é a beleza de Aton").
Historia
Subitamente a raíña desaparece no 14º ano do reinado de Akhenaton. As hipóteses para explicalo son moi variadas, desde que foi correxente de Semenkhare, ata a morte, natural ou violenta. Faltan, porén, datos para definir con claridade a situación. A súa desaparición coincide co ascenso da esposa Merytaton e a aparición de Semenkhare como correxente. A súa filla Ankhesenamon casaría con Tutankhamon, fillo de Akhenaton (probabelmente cunha esposa secundaria, Kiya).
Neurotoxina
Neurotoxicidade
O tecido nervioso é moi susceptible incluso a pequenas perturbacións na súa contorna. As propiedades que levan esta susceptibilidade inclúen unha elevada área superficial das neuronas, un alto contido lipídico que retén as toxinas lipófilas, un elevado fluxo sanguíneo no cerebro que incrementa a exposición ás toxinas e a persistencia das neuronas (que non se dividen) durante a vida do individuo, orixinando un conxunto de danos. Por outra parte, o sistema nervioso ten diversos mecanismos deseñados para protexelo de danos de orixe interna e externa, como a barreira hematoencefálica.
miniatura|esquerda|upright=1.5|alt=Barreira hematoencefálica.|Astrocitos rodeando capilares no cerebro para formar a barreira hematoencefálica
Anatoxina-a
miniatura|140px|[[Anatoxina-a|Anatoxina-a]]
As investigacións sobre a anatoxina-a, tamén chamada "Factor de Morte Moi Rápida" (abreviado VFDF, do inglés "Very Fast Death Factor"), empezou en 1961 despois de que ocorresen mortes de vacas que beberan auga dun lago no que se producira unha floración de algas, en Saskatchewan, Canadá. Trátase dunha cianotoxina producida por polo menos catro xéneros de cianobacterias e informouse da súa presenza en Norteamérica, Europa, África, Asia e Nova Zelandia.
Caramboxina
miniatura|140px|[[Caramboxina]]
Selección de rugby de Gales
Os primeiros anos (1850 - 1919)
En 1909, Gales gaña o Home Championship e logo, en 1910, o primeiro torneo das Cinco Nacións (agora xa incluíndo a Francia como a quinta nación). En 1911, Gales gaña o primeiro Grand Slam oficial gañando tódolos seus encontros do Cinco Nacións. Terían que pasar corenta anos até repetir a xesta. A primeira guerra mundial chegou en 1914 e o rugby foi suspendido durante a súa duración.
A segunda 'Idade de Ouro' (1969 - 1982)
Durante este período, o equipo de Gales, especialmente entre 1969 e 1979 foi e segue a ser considerado un dos máis grandes equipos de rugby da historia. Con grandes xogadores a nivel mundial como Gareth Edwards, JPR Williams, Gerald Davies, Barry John e Mervyn Davies, Gales dominou o rugby do hemisferio norte, cun incríbel rexistro de vitorias, perdendo só cinco veces no Campionato das Cinco Nacións.
O emblema
O seu emblema representa tres plumas estilizadas de avestruz, incorporando así o símbolo do Príncipe de Gales cunha versión "modernizada" na que por exemplo se perdeu a divisa "ich dien", que significa Eu son en alemán. Estas insignias foron as do príncipe Eduardo de Woodstock, o Príncipe Negro, na vitoria na Batalla de Crécy, o 25 de agosto de 1346. Eduardo é unha figura da historia galesa.
O porro
A orixe do porro como símbolo remontase a unha batalla que tivo lugar nun campo de porros, cando Saint David (patrón de Gales), evanxelizador do país, aconsella aos combatentes galeses de dotarse deles para distinguirse dos asaltantes, o que levou a unha grande vitoria galesa. Unha razón máis probábel de é que este vexetal é moi común no País de Gales e a base de numerosas receitas culinarias.
Copa do Mundo de Rugby
Participacións de Gales na Copa do Mundo.
Aeroporto de Kalibo
O aeroporto internacional de Kalibo é un aeroporto que serve á área metropolitana de Kalibo, a capital da provincia filipina de Aklan, e un dos dous que serve a Boracay, sendo o outro o aeroporto Godofredo P. Ramos. É un dos aeroportos finilpinos que máis rápido medra en termos de tráfico de pasaxeiros, aumentando un 50% no ano 2010 e sendo o segundo cunha maior oferta de asentos en 2014,aunmentado un 20%. O aeroporto está situado a 2 quilómetros ao leste de Kalibo e a 68 do porto de Caticlan.
Ayer
Cruzado polo río do mesmo nome, forma parte xunto cos concellos de Ḷḷena e Mieres da conca mineira do Caudal. A súa principal actividade económica foi a minería do carbón, especialmente na parte baixa do val, compaxinada coa agricultura e a gandería. O curso baixo do río Ayer, preto da súa confluencia co Caudal, forma un val profundo entre empinadas ladeiras cubertas de bosques. Dominan a paisaxe as torres dos pozos de carbón e as edificacións dos pobos mineiros.
Autódromo José Carlos Pace
Características
O circuíto é un dos poucos circuítos de carreiras non ovalados que se corren en sentido contrario ás agullas do reloxo (Circuíto das Américas, Imola, Istanbul Park, Circuíto de Yas Marina, Laguna Seca, Singapur, Circuíto de Phillip Island, Circuíto Internacional de Corea e Circuíto Ricardo Tormo en Valencia, son outros notables). En 1979 fixéronse traballos de adaptación e o pit lane estendeuse máis aló do primeiro xiro á esquerda (Curva 1), polo que a curva é máis estreita, e a rúa de boxes termina xusto no medio da Curva 1 e 2. O deseño actual da pista remóntase a 1990, cando o circuíto orixinal reduciuse de 7.829 m a só 4.397 m (para adaptarse ás novas restricións da FIA sobre a lonxitude das pistas). Como consecuencia da redución, a pista perdeu tres seccións rectas longas e nove curvas rápidas (5 perdéronse para sempre, 4 fixéronse máis lentas e aínda están alí). A pista orixinal estaba chea de curvas rápidas e permitía aos coches manter a velocidade máxima ata a vinte segundos e foi considerado moi perigoso (aínda que nunca ninguén morreu alí durante as carreiras de Fórmula Un) e en 1990 o antigo trazado foi revisado totalmente. A nova pista aínda tiña un tempo moi longo sección superior velocidade que contiña fochancas, curvas de alta velocidade e poucas escapatorias (aínda que a pista é moi ampla neste punto).
South Park
Historia da serie
En febreiro de 1998 (112 d.C.) foi presentado o episodio número trece (e último da primeira tempada), no cal Cartman intenta atopar a seu pai. O episodio remata anunciando que o misterio sería revelado en catro semanas. Catro semanas máis tarde foi presentado un episodio completamente dedicado a Terrance e Phillip (dous comediantes canadenses ficticios) causando un grande escándalo entre os fanáticos. Aparentemente tratouse dunha broma do día dos inocentes para a audiencia.
Personaxes menores e 'celebridades'
Algunhas celebridades apareceron no programa voluntaria ou involuntariamente. Algúns exemplos son:
Música
É importante mencionar que as liñas de Kenny tanto na canción como no seu parlamento (excepto nunha ocasión na película e outra na oitava tempada) non son escoitadas claramente, debido a que sempre usa o seu abrigo coa carapucha posta sobre a súa cabeza e cubrindo case toda a súa faciana. O feito de que estes parlamentos sexan “incomprensíbeis” axuda a que sexan aceptadas polos censores da cadea.
Evolución da serie
No 2002 emitiuse o episodio Free Hat. Neste episodio, debido ao comentario de Kyle no programa Nightline' de Tede Koppel, de que cambiar a película de E.T. sería como cambiar Raiders of the Lost Ark, as personaxes de South Park'' baseados en George Lucas e Steven Spielberg decidiron alterar a primeira película de Indiana Jones. Pouco despois de ser transmitido este episodio, Lucas e Spielberg anunciaron que non alterarían Raiders of the Lost Ark para a súa versión en DVD, contrario aos rumores sobre este tema. Stone e Parker despois declararon nunha entrevista para o programa especial de VH1 Inside South Park que este episodio evitou que se alterara a película.
Miriam Beizana Vigo
Miriam Beizana Vigo, nada na Coruña o 20 de agosto de 1990, é unha escritora e galega en lingua castelá e crítica literaria.
WilliamsF1
En maio de 2020, Williams anunciou que buscaban compradores para unha parte do equipo debido ao mal rendemento financeiro en e que rescindiran o contrato do patrocinador principal ROKiT. O 21 de agosto de 2020, Williams foi adquirida por Dorilton Capital.
Claire Williams e Frank Williams deberán renunciar ás súas funcións de xestión a partir do 7 de setembro de 2020.
Tempada 1994
As probas de pretempada mostraron que o FW16 tiña velocidade pero era difícil de conducir. A Fédération Internationale de l'Automobile (FIA) prohibira as axudas electrónicas á condución, como a suspensión activa, o control de tracción e o ABS, para facer o deporte máis "humano". Foron estes avances tecnolóxicos sobre os que se construíu o chasis Williams dos anos anteriores. Coa súa eliminación en 1994, Williams non era un coche de bo manexo, como observaron outros pilotos de F1, xa que se viu moi solto na parte traseira. O propio Senna fixera numerosos comentarios de que o Williams FW16 tiña peculiaridades que había que resolver. Era obvio que o FW16, despois dos cambios na normativa que prohibían a suspensión activa e o control de tracción, non mostraba a superioridade dos coches FW15C e Williams FW14B que o precederan. A sorpresa das probas foi Benetton-Ford que era menos potente pero máis áxil que o Williams.
Williams remataría a tempada como Campión de Construtores por terceiro ano consecutivo, anotando 118 puntos, mentres que Hill terminou segundo no Campionato de Pilotos con 91 puntos.
Motores BMW
esquerda|miniatura|[[Ralf Schumacher pilotando o modelo FW23 no GP do Canadá de 2001.]] esquerda|miniatura|[[Juan Pablo Montoya pilotando o modelo FW25 non GP de Francia de 2003.]] esquerda|miniatura|[[Nick Heidfeld pilotando o modelo FW27 non GP do Canadá de 2005.]] Na tempada de Fórmula 1 de o equipo cambiou de fornecedor de motores, que a partir de entón pasa a ser BMW. Neste ano Williams fixo unha tempada regular logrando 36 puntos e o 3° lugar no campionato de construtores.
Ohm
O ohm, de símbolo Ω, galeguizado ás veces como ohmio, é unha unidade de medida de resistencia eléctrica. Corresponde á resistencia eléctrica que presenta un condutor percorrido por unha corrente de 1 amperio baixo unha tensión de 1 volt.
Os Blues Brothers
miniatura|230p Os Blues Brothers (en The Blues Brothers) é un filme estadounidense de 1980 dirixido por John Landis. Está protagonizado por John Belushi e Dan Aykroyd como "Joliet" Jake e Elwood Blues, personaxes desenvolvidos no musical "The Blues Brothers" de Saturday Night Live. O guión do filme foi escrito por Aykroyd e Landis. Contén números musicais dos cantantes de rhythm and blues (R&B), soul, e blues James Brown, Cab Calloway, Aretha Franklin, Ray Charles e John Lee Hooker. O filme está ambientado en Chicago, Illinois, onde foi rodado.
Perspectiva
O termo perspectiva pode referirse a:
Rafael Pillado
Traxectoria
Posteriormente pasou ao PSOE, do que tamén se deu de baixa, para pasar a apoiar a AGE (Alternativa Galega de Esquerdas). Participou tamén nas manifestacións contra os gaseiros na ría de Ferrol e foi directivo da Asociación Cultural "Fuco Buxán".
A Fontaneira, Baleira
Arquitectura civil
A área recreativa O Trabeiro sitúase ao carón da estrada C-630. Dispón dunha zona verde, con céspede, e un piñeiral. Cerca de alí está a aldea do Trabeiro, un núcleo de poboación formado por varias casas de construción tradicional. Construcións feitas con muros de cachotería e perpiaño de granito e lousa, e cubertas do mesmo material. Nesta aldea consérvanse varios celeiros e cabazos con cuberta de palla.
Na aldea da Pasada consérvanse varios celeiros e cabazos con cuberta de palla e paredes a base de trenzados de pólas.
Holodomor
A pesar de que esta fame afectou igualmente a outras rexións soviéticas, o termo Holodomor é aplicado especificamente ós feitos ocorridos nos territorios con poboación de etnia ucraína: Ucraína e a rexión de Kuban, no Cáucaso do Norte. Como tal, o Holodomor é ás veces denominado "Xenocidio Ucraíno" ou "Holocausto Ucraíno", significando que esa traxedia resulta dunha acción deliberada de exterminio desencadeada polo réxime soviético contra o pobo ucraíno, en canto entidade socio-étnica.
A "guerra anticampesiña"
Para a súa execución, o funcionariado e os membros do Partido Comunista que estaban presentes nos campos, foron apoiados por brigadas de obreiros e de "activistas" chegados dos centros urbanos. Sendo a Unión Soviética un país no que a fractura entre o mundo dominante das cidades e o mundo dominado das aldeas continuaba a ser profunda, a colectivización foi sentida como unha verdadeira guerra declarada polo Estado contra o modo de vida e a cultura labrega tradicionais.
A "interpretación nacional" de Stalin
Simultaneamente, millares de axentes da policía política e de "plenipotenciarios" do Partido foron transferidos, para tapar a ineficacia das estruturas comunistas locais e reprimir calquera indicio de "sabotaxe". Entre novembro e decembro, máis de 27.000 persoas son detidas (30% son dirixentes de kolkhozes e pequenos funcionarios rurais) con base na acusación de "sabotaxe dos planos de colecta".
Pepe Iglesias (humorista)
Traxectoria
Seguidamente fichouno a Cadena SER e converteuse nunha das estrelas radiofónicas máis cotizadas de España. Dotado dunha asombrosa capacidade para interpretar con diferentes voces, atribuídas a diferentes personaxes, como "Don Tapadera" e o "Finado Fernández", que foi un dos máis populares, todos eles convivindo nun imaxinario "Hotel la Sola Cama". Así mesmo, executaba melodías cun asubío extraordinariamente brillante.
Regresou a España a finais de 1970 e volveu ao seu país natal en 1980 con "Peperrisas" (1980) e "Service de Humor" (1981-82), ambos os ciclos emitidos polo Canal 13 de Buenos Aires, onde Iglesias realizaba sketchs exitosos como "Los Polonios" (xunto a Manuel Emilio Cativa, tucumano que o acompañou en todos os programas de TV até 1982) e "La Señora Porhora". Por radio fixo "Supershow" (1980), os sábados por Radio Belgrano de Buenos Aires, onde facía personaxes recordados como "Comandante Caruso". Recórdanse as frases dos seus personaxes, tales como "No se lo diga, Polonio, que adivine", "Docena mais um: Treece", "Hecho por Délo" e "¿Cómo se llama éste programa (sic)?". A súa última actuación na radio foi en 1988, no programa "Dándonos la mano", de Radio América.
En 1945 foi premiado como "Mellor actor cómico" pola da Asociación de Críticos de Cine Arxentinos, polo filme Mi novia es un fantasma (1944).
Faleceu en Santiago de Chile o 4 de marzo de 1991, a causa dun ataque ao corazón.