cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Michael Nesterowicz
Michael Nesterowicz, nado contra o ano 1974 en Wrocław (Polonia), é un director de orquestra polonés. Dende a tempada 2012-13 é o director artístico da Orquestra Sinfónica de Tenerife, posto que desempeñará canto menos durante catro anos.
Traxectoria
En 2004 foi nomeado director artístico da Filharmonia Bałtycka de Gdánsk (converténdose no director máis novo en converterse no director musical da orquestra con tan só 29 anos), e catro anos despois gañou o Concurso Internacional de Dirección organizado pola Orquestra de Cadaqués na localidade catalá de Cadaqués. O triunfo no concurso catalán impulsou a carreira de Nesterowicz, quen dende ese momento pasou a dirixir a maioría das orquestras españolas, italianas, suízas, británicas e polonesas. En 2007 anunciábase o nomeamento de Nesterowicz como director titular da Orquestra Sinfónica de Chile polos seguintes dous anos, asumindo o cargo en marzo de 2008.
Ilya Frank
Ilya Mikhailovich Frank (en ruso: Илья́ Миха́йлович Франк), nado en San Petersburgo o 23 de outubro de 1908 e finado en Moscova o 22 de xuño de 1990, foi un físico soviético galardoado no ano 1958 co Premio Nobel de Física.
Altdorf
miniatura|Altdorf Altdorf é unha cidade suíza, capital do cantón de Uri, preto do extremo sueste do lago de Lucerna. Ten unha poboación de 8757 (2002). Famosa por ser o lugar, segundo a lenda, onde Guillerme Tell disparou á mazá que o seu fillo tiña enriba da cabeza.
Askar Mamin
É membro do partido gobernante Nur Otan.
Traxectoria
Foi presidente da empresa nacional ferroviaria Qazaqstan Temir Zholy de 2006 a 2008 e primeiro viceprimeiro ministro dende setembro de 2016.
Explosivo
Deflagrantes
Os propelentes considéranse subgrupo dos explosivos deflagrantes.
Fobia social
Normalmente aparece na xuventude, despois da adolescencia, e pode continuar durante toda a vida, o que ten graves consecuencias negativas na vida social, laboral e afectiva. Este disturbio non debe ser considerado unha forma esaxerada de timidez. A súa aparición é moito máis común do que se pensa popularmente, e non hai que considerar esta fobia como estraña. Aceptalo abertamente en público é a mellor forma de comezar a superalo, para poder intentar sentirse mellor comprendido e deste xeito, minorar a angustia.
Bigamia
Dereito romano
Nun principio, na Antiga Roma non existiu unha lei específica contra a bigamia, aínda que co tempo considerouse adúltera á muller bígama polo que se lle aplicou a pena de morte que correspondía ó delito de adulterio e ó home bígamo reo de estupro. A primeira lei sobre a bigamia foi obra do emperador Valeriano que declarou suxeito á nota de infamia ó que a un tempo tivese dúas mulleres. A prohibición foi reiterada por Diocleciano e Maximiano quen mandaron que os xuíces non deixasen impune este delito. O Código de Xustiniano recolleu a prohibición da bigamia, suscitándose a controversia de se esta debía castigarse coa mesma pena que correspondía ó adulterio ou a que correspondía ó estupro, ou ben debía deixarse ó arbitrio do xuíz segundo as circunstancias.
Condensador multitubular
Características
dereita|miniatura|220px|Partes cun condensador multitubular. O condensador multitubular está formado polos seguintes elementos:
Henri Poincaré
Jules Henri Poincaré, xeralmente coñecido como Henri Poincaré, nado en Nancy o 29 de abril de 1854 e finado en París o 17 de xullo de 1912, foi un prestixioso matemático, científico teórico e filósofo da ciencia francés. Poincaré é descrito a miúdo como o derradeiro «universalista» (logo de Gauss) capaz de entender e contribuír en todos os eidos da disciplina matemática. En 1894 descubriu o grupo fundamental dun espazo topolóxico.
Perseo
Expedición para matar a Medusa
Máis tarde, Polidectes namorouse de Dánae. Pensando que o mozo Perseo podía ser un estorbo para os seus plans, intentou librarse del mediante unha estrataxema: fixo crer a todo o mundo que pretendía conquistar a princesa Hipodamía e pediu aos habitantes da illa que cada un lle entregase un agasallo como presente, para poder ofrecelo á súa vez á princesa. Perseo dixo que non poñería reparos para entregar calquera cousa: ata se fose a cabeza de Medusa, que era unha das tres Gorgonas e podía converter en pedra os homes só coa mirada. Polidectes aceptou como agasallos os cabalos doutros habitantes da illa, pero non aceptou os de Perseo, e mandoulle que lle trouxese a cabeza da Gorgona que lle prometera.
Camiño do Corgo
Traxectoria
No curso 1999-2020 a revista continuou a súa andaina en formato dixital cunha periodicidade anual e leva desde entón catro números publicados (curso 1999-2020, 2020-2021, 2021-2022 e 2022-2023) seguindo o espírito da súa fundación e ao servizo do Equipo de Normalización Lingüística do IES Monelos.
Jealsa-Rianxeira
Información adicional
O grupo Jealsa Rianxeira está constituído por 14 sociedades repartidas en tres áreas: pesca e servizos, conservas e pescados e medioambiente e enerxía. Con presenza industrial en España e Guatemala, e comercial en Portugal, Francia e Italia ofrece emprego a máis de 2000 traballadores.
Facebook
Facebook é unha rede social de internet fundada o 4 de febreiro de 2004 por Mark Zuckerberg, estudante na Universidade Harvard.
Joaquim Botet i Sisó
Traxectoria
Colaborou ademais na Revista de Girona, en Lo Rat Penat, en La Gramalla, en L'Avenç e en La Ilustració Catalana. En 1879 publicou unha monografía sobre Empúries, un dos primeiros traballos modernos de importancia sobre arqueoloxía e numismática de Cataluña.
Ollomol
Distribución e hábitat
É unha especie moi estendida no occidente do mar Mediterráneo e na parte oriental do océano Atlántico, até Mauritania polo sur e as illas Orkney e Noruega polo norte. É a única especie dos espáridos xeneralizado e común nos mares de Europa setentrional. Vive a profundidade considerable (até 700–800 m no Atlántico e a 400 m no Mediterráneo) en fondos rochosos, de area e lama (especialmente). Os exemplares novos son máis costeiros, de augas pouco profundas, e nadan agrupándose en grandes cardumes.
Academia Británica
Historia
miniatura|185x185px| [[Fachada principal da Academia Británica. ]]
Eventos públicos
A maioría destas actividades son de balde e teñen lugar na propia sede da Academia en Carlton House Terrace.
André da Silva Gomes
André da Silva Gomes, nado en Lisboa o 15 de decembro de 1752 e finado en São Paulo o 16 de xuño de 1844, foi un compositor clásico luso-brasileiro, con características da escola do período barroco.
Mitos platónicos
Os mitos platónicos, son unha serie de textos de Platón, filósofo grego, publicada en 1998.
O mito de Theuth
O deus exipcio Theuth descubriu o cálculo, a xeometría, a astronomía e as letras e decide compartir os seus descubrimentos con todos os exipcios pero o faraón Ammón non lle dá a mesma importancia que Theuth á palabra escrita considerando que non é fonte de sabedoría, Ammón valora máis a memoria e a oratoria que demostran realmente a intelixencia e a sabedoría do individuo.
A creación dos seres humanos
Os humanos foron creados polos deuses, para que o universo sexa perfecto deben ser mortais. O ser humano é unha mestura de pracer e dor, temor e ira e todo o relacionado con eles e canto por natureza se lle opón, á súa morte xúlgano a ver se fallou, podendo pasar de home a muller (chanzo máis baixo) ou, no peor dos casos, a animal. O máis importante é recibir unha boa formación educativa.
Cronos
Houbo un principado en tempo de Cronos no cal gobernaban non homes senón a xenios, porque os home ao chegar ao poder deixan de ser xustos.
Salamandrina
Descrición
O xénero foi descrito en 1826 polo zoólogo austríaco Leopold Fitzinger, na súa obra:
Altoona
Historia
A demanda de locomotoras durante a Guerra Civil Americana estimulou moito o seu crecemento, considerada polo xeneral confederado Robert Lee como obxectivo polo exército de Virxinia do Norte cando a mediados de 1863 entrou en Pensilvania, antes de ser rexeitado na Batalla de Gettysburg.
Altenburg
Altenburg é a capital do distrito de Altenburg Land, no estado de Turinxia, Alemaña. Tiña 37.530 habitantes no ano 2006.
Xosé II de Habsburgo
Matrimonio e fillos
Tralo falecemento de Isabel, a súa primeira esposa, casou coa súa curmá Xosefa de Baviera (1739-1767), filla de Carlos Alberto, elector de Baviera e da arquiduquesa María Amelia (unha curmá de María Tareixa I de Austria). A este segundo matrimonio accedeu de moi mala gana e preferise casar coa infanta María Luísa de Parma, irmá máis nova da súa falecida Isabel, pois se lle parecía fisicamente, pero esta xa se atopaba comprometida co futuro Carlos IV de España. Non tiveron fillos.
Articulación acromioclavicular
Sistema de fixación
Na parte máis caudal, ambos os ligamentos tenden a unírense.
Justė Arlauskaitė
Justė Arlauskaitė, tamén coñecida polo sobrenome artístico de Jazzu e nada o 23 de abril de 1988, é unha actriz e cantante lituana, que se fixo coñecida como compoñente, co produtor Leon Somov do grupo de música electrónica Leon Somov & Jazzu (2005-2018). miniatura|125px|esquerda|Justė Arlauskaitė durante a xira de Leon Somov & Jazzu en 2013
Monoteísmo
miniatura|Manuscrito co Corán do século VII. O Corán é a base da relixión [[Islam|islámica.]] O monoteísmo é a crenza na existencia dun único Deus. O cristianismo, o islam e o xudaísmo son relixións monoteístas. Segundo esta crenza, Deus significa algo supremo, relacionado con ideas e conceptos filosóficos, distinto dun ser persoal con atributos. O monoteísmo contrasta co politeísmo que é a crenza na existencia de varios deuses. As relixións monoteístas adoitan oporse abertamente ao politeísmo e ó panteísmo.
No cristianismo
Dentro dos que se denominan cristiáns, existen puntos de vista diverxentes en canto á natureza da Deidade, que se fixeron presentes durante a historia. Porén, existen tres principais correntes de interpretación: o Trinitarismo, Unicidade de Deus e Unitarismo. Os crentes da Unicidade de Deus, ó igual que o unitarismo, consideran que o trinitarismo debilita o monoteísmo estrito ensinado pola Biblia e teiman en que a Deidade non pode dividirse en persoas e que Deus é absolutamente un.
Abelmosco
Etimoloxía
Do árabe أبو المسك (abu-l-misk, "pai do almiscre"), nome dado polo alemán Friedrich Kasimir Medikus en 1787 cando describiu o xénero por primeira vez, observando caracteres diferenciais en estilos e estigmas (fronte a Hibiscus).
Filipe de Magalhães
Obra
Magalhães dedicouse á composición de obras sacras polifónicas para a liturxia. A maioría delas foron publicadas en coleccións como a Missarum Liber, que foi dedicado a Filipe II de Portugal e os Cantica Beatissima Virgines, publicado en Lisboa en 1639. Tamén escribiu un libro Cantus Ecclesiasticus, que foi publicado en cinco edicións diferentes (os primeiros en Lisboa en 1614 e en Antuerpia, en 1642, e a última en 1724).
Pamela Melroy
Traxectoria
Melroy graduouse en física e astronomía pola facultade Wellesley en 1983 e é máster en ciencias terrestres e planetarias polo Instituto Tecnolóxico de Massachusetts en 1984.
Foi seleccionado como astronauta pola NASA en decembro de 1994, participando nas misións STS-112, STS-92 e STS-120 e pasando un total de 38,84 días no espazo. Deixou a axencia en agosto de 2009.
Suðurnes
Suðurnes (en galego: Rexión Suroccidental) é unha das oito Rexións administrativas de Islandia. Está situada ao suroeste do país e a súa capital é a cidade de Keflavík. A rexión está principalmente conectada co resto do país pola estrada 41 ao norte, que é unha das principais estradas do país e que a une directamente coa capital, Reiquiavik.
IBM
Historia
O 7 de abril de 1964 IBM lanzou o System/360, a primeira arquitectura de ordenadores que permitía intercambiar os programas e periféricos entre os distintos compoñentes da arquitectura.
Debido a que non estaba creado dende as orixes por IBM, non tardaron en aparece ordenadores compatibles co IBM PC pero fabricadas por outras empresas, e Microsoft comezou a crecer ao vender licenzas do sistema operativo a estes fabricantes.
Administración romana en Hispania
O sistema de control das provincias por Roma era simple, non eliminiou inmediatamente aos reis, régulos, príncipes ou xefes locais indíxenas, máis ben ao contrario, as alianzas coas oligarquías indíxenas constituíu un dos resortes máis sólidos para a penetración romana, así como para o posterior control dos territorios conquistados. Os xefes indíxenas actuaron como pezas da administración romana. Dende o remate da Segunda Guerra Púnica no ano 197 a.C. Roma dividiu Hispania en dúas provincias, a Hispania Citerior e a Hispania Ulterior, o goberno foille encargado a dous novos pretores.
Antonio Denzio
Antonio Denzio, nado en Venecia o 23 de setembro de 1689 e finado contra 1763, foi un impresario, tenor e libretista italiano.
Traxectoria
Antonio Denzio naceu no seo dunha familia de músicos e ligada á ópera, comezando unha carreira principalmente como cantante ata 1724, cando viaxou a Bohemia como membro da compañía de ópera de Antonio Maria Peruzzi, prováblemente o seu tío. Peruzzi tiña a idea de levar a unha compañía de ópera italiana a Europa Central para actuar primeiramente en Praga, e logo en Dresden e Leipzig. A compañía dirixiuse primeiro a Bohemia baixo o padronazgo do Conde Franz Anton von Sporck, quen lles fixo actuar no seu pazo de Kuks, ao noroeste de Bohemia no verán de 1724. As actuacións tiveron moito éxito, o que permitiu á compañía tocar gratis no seu pazo de Praga. Tras unha serie de desacordos con Peruzzi, Denzio foi quen de suplantalo antes do final do ano 1724 e continuou con producións no pazo de Sporck ata 1735. Peruzzi marchou con algúns dos cantantes da Peruzzi-Denzio players para fundar a Ópera de Breslau. O teatro de ópera de Denzio no pazo de Sporck foi o primeiro teatro de ópera na cidade. As súas producións foron populares entre a nobreza bohemia ata 1729, logo disto, as finanzas de Denzio se deterioraron. O Conde Sporck non proporcionou axuda financeira á compañía agás o emprego gratuíto do seu teatro. A compañía declarouse en bancarrota e Denzio foi forzado a ingresar en prisión. Durante os seus mellores tempos, Denzio foi capaz de atraer alo menos a unha das principais estrelas do belcanto italiano a Praga cada tempada, sendo a máis destacada delas Margherita Gualandi, quen foi forzada a viaxar a Praga logo de ter sido vetada en Italia por mal comportamento. Denzio procurou a axuda de Antonio Vivaldi a atopar cantantes para a súa compañía, e o compositor envioulles música. A principios dos anos 1730, Vivaldi viaxou a Praga. Algunhas das partes da música para unha das súas óperas compostas para Praga, Argippo, foron redescubertas recentemente.
Anna Paquin
Traxectoria
Está casada co seu compañeiro do elenco de actores de True Blood, Stephen Moyer, que encarnou o seu mozo tamén na ficción. Anna e Stephen comezaron a saír pouco despois das audicións para a serie, pero non confirmaron a súa relación até febreiro de 2009. Seis meses despois anunciaron que estaban prometidos para casaren o 21 de agosto do seguinte ano en Malibú. Por mor da rodaxe de True Blood, Paquin trasladouse a Venice nos Ánxeles en 2007.
La Voz del Obrero (A Coruña)
La Voz del Obrero foi un periódico editado na Coruña entre 1910 e 1920.
Presidente de Cimbabue
Golpe de Estado de 2017
O 21 de novembro de 2017, afrontando unha máis que probable destitución nunha sesión combinada na Cámara de Representantes e no Senado, Mugabe dimitiu como presidente. O anteriormente vicepresidente Emmerson Mnangagwa tomou posesión como o seu substituto o 24 de novembro de 2017.
Marta cibelina
Etimoloxía
Segundo unha hipótese, o nome desta especie ten orixe eslava e entrou en diversas linguas europeas debido ao comercio de peles medieval. O seu nome pode proceder da palabra rusa соболь (sobol) ou da polaca soból que se converteron ao pasar ao alemán en Zobel, en holandés en Sabel, en inglés sable; en italiano deu zibellino e orixináronse palabras derivadas desta noutros idiomas, como en francés (zibeline), galego, portugués, castelán etc. Sable tamén se usa en heráldica para referirse á cor negra, que é a dunha das pelaxes da marta cibelina.
Manuel Blanco Mariño
Manuel Blanco Mariño, coñecido como o poeta obreiro, nado en Iria Flavia (Padrón) o 1 de decembro de 1929 e finado na mesma parroquia o 20 de setembro de 2021, foi un escritor galego.
Latimeríidos
Bioloxía
Os latimeriidos son ovovivíparos; as femias poñen de 19 a 59 ovos e unhas 5 crías vivas. Os ovos poden alcanzar un diámetro de 9 cm. No oviduto os xuvenís poden chegar a uns 33 cm de lonxitude total. Os adultos teñen unha lonxitude máxima de 1,8 m. Viven en costas rochosas escarpadas, agochados en covas durante o día (a miúdo en grupos) e alimentándose, por separado, de peixes e cefalópodos, sobre substratos abertos, pola noite, a profundidades de entre os 180 e os 220 m, en augas a temperaturas de entre 16 e 23 °C. Son lonxevos e de crecemento lento. Os seus principais inimigos aadoitan seren tiburóns grandes.
Suso Ínsua
Xesús Ínsua Lago, chamado Suso Ínsua, nado en Cee en 1960 e finado na mesma vila o 18 de novembro de 2010, foi un futbolista galego.
Traxectoria
Comezou xogando ao fútbol na súa vila natal e fichou como xuvenil polo Real Madrid. A súa posición era extremo dereita.
A comezos dos anos oitenta ficha pola SD Compostela, co que xogou en Terceira división. Posteriormente militou no FC Cartagena en Segunda división e no CD Logroñés. Tamén xogou no Avilés Industrial, no Arosa SC, no CD Arenteiro, no Noia, no Carnota e na UC Cee.
Ray Park
Filmografía
miniatura|Park en xuño de [[2011.]]
Paphos
Paphos ( en Πάφος e en Baf), é unha cidade costeira no suroeste de Chipre e a capital do Distrito de Paphos. Na antigüidade, había dúas localidade chamadas Paphos: o Vello Paphos e o Novo Paphos. A cidade actual é Novo Paphos. Está a carón do Mediterráneo, a uns 50 km oeste de Limasol (o maior porto da illa), que ten conexión coa autoestrada A-6. O Aeroporto Internacional de Paphos é o segundo maior aeroporto do país. A cidade ten un clima mediterráneo subtropical, coas temperaturas máis suaves da illa.
Kelud
1919
O 1 de maio de 1919 o Kelud entrou en erupción matando a máis de 5000 persoas e arrasando 15.000 ha de terras produtivas pola acción das coadas de barro, coñecidas como lahar, que chegaron ata 38 km. destruíndo máis de cen aldeas. A raíz desta erupción creouse o Servizo de Vixilancia Vulcanolóxica de Indonesia que ideou un sistema para drenar auga do cráter mediante un túnel de saneamento, finalizando os traballos en 1926, o que reduciu o nivel de auga no cráter en 50 m.
Paphos
Historia
De orixe fenicia, aínda que a rexión estivo habitada a partir do Neolítico, na época grega era considerada o lugar de nacemento da deusa, Afrodita, sendo por iso un importante lugar do seu culto,, así como doutras divindades pre-helenicas de fertilidade. Desde o século XII a.C. houbo un templo micénico dedicado á deusa.
Galería
Paphos foi seleccionada para ser Capital Europea da cultura no 2017 xunto con Aarhus.
Joy Division
Joy Division foi unha banda de post-punk inglesa, formada en 1976 en Salford, Gran Manchester. Co seu son cavernoso e escuro, e o uso das guitarras, o seu vibrante baixo, e da electrónica, fundaron o post-punk a finais dos 70. Ademais, Joy Division sempre serviu de principal referencia nos terreos do "Dark" e da música "Gótica". Disolveuse en maio de 1980 tralo suicidio do seu cantante, Ian Curtis. O resto de membros do grupo crearon un grupo novo, New Order, un par de meses despois, onde conseguiron máis éxito do que xa obtiveran, non só no Reino Unido, senón tamén noutros lugares de Europa.
1977
A música e o xénero musical do grupo empezou a definirse por este período. As sesións gravadas en decembro de 1977 comezaron a soar de maneira considerablemente distinta ó son producido en The Warsaw Demo.
1980: Suicidio de Ian Curtis e Closer
Na mañá do domingo 18 de maio de 1980 Curtis estaba vendo a película Aguirre, der Zorn Gottes. Ao terminar o filme puxo o disco The Idiot, de Iggy Pop e tras escribir unha nota á súa esposa aforcouse na cociña da súa casa. Dous meses despois Love Will Tear Us Apart alcanzou o Top 20 dos charts británicos mentres que Closer chegou ó Top 10. Cando parecía que iso era todo e que a carreira da banda estaba terminada, Sumner, Hook e Morris formaron New Order. O grupo continuaría o camiño de Joy Division, incorporando outros ritmos, ampliando o seu horizonte de experimentación pero mantendo sempre a súa independencia e calidade. Non pode negarse a influencia de Curtis neste cambio de dirección. "Ian adoitaba facernos escoitar os álbums de Kraftwerk dicindo 'escoitade isto, é algo novo, algo fantástico'. Tal vez el sabía e estaba a mostrarnos o camiño", recordou Sumner nunha entrevista de Paul Morley.
Sinxelos e EP
Hai, ademais, unha gran cantidade de edicións "bootleg" (non oficiais), tanto en vivo como en estudio.
Carl von Clausewitz
Posguerra e morte
A súa viúva publicou en 1832 os manuscritos inacabados que Clausewitz deixara antes de partir cara á fronteira polaca, co xa coñecido título de Von Kriege.
Patinaxe sobre xeo
Aumento da popularidade e primeiros clubs
Na segunda edición da Enciclopedia Británica (1783) apareceu unha referencia contemporánea ao club:
Xurdimento como deporte
miniatura|James Smart dá a volta ao barril A patinaxe converteuse nun deporte popular como recreación, medio de transporte e como espectáculo nos Fens, Inglaterra, para persoas de todas as profesións e condicións sociais. As carreiras estaban reservadas aos traballadores, a maioría deles traballadores agrícolas. Non se sabe cando se celebraron os primeiros campionatos de patinaxe, pero a principios do século XIX as carreiras estaban ben establecidas e os resultados das competicións publicábanse na prensa. A patinaxe como deporte desenvolveuse nos lagos de Escocia e nas canles dos Países Baixos. Nos séculos XIII e XIV substituíuse a madeira polo óso nas follas dos patíns, e en 1572 fabricáronse os primeiros patíns de metal. Cando as augas se conxelaban, celebrábanse torneos de patinaxe en vilas e aldeas de todo Fens. Nestes torneos locais os homes (e ás veces as mulleres ou os nenos) competían por premios de cartos, roupa ou comida.
Riande, Brués, Boborás
Riande é un lugar da parroquia do Brués no concello ourensán de Boborás na comarca do Carballiño. Segundo o INE e o IGE en 2011 tiña dous habitantes (un home e unha muller), o mesmo número ca en 2010 e 2009.
Funny Games
Funny Games é un filme austríaco dirixido por Michael Haneke que foi estreado en 1997.
Sinopse
Anna, Georg e mailo seu fillo Georgie van a pasar as vacacións á súa bonita casa á beira dun lago. Os seus veciños Fred e Eva chegaron antes que eles. As dúas parellas quedan para xogar ó golf ó día seguinte. Mentres pai e fillo preparan o veleiro, Anna prepara a cea. De súpeto, Peter, un rapaz moi educado que se aloxa na casa dos veciños, preséntase na súa cociña para pedir que lle deixen algúns ovos porque a Eva no lle queda ningún. Deste xeito comeza un macabro xogo entre Peter e o seu amigo Paul, e a familia.
Braulio Rodríguez
Episcopado
O 28 de agosto de 2002 foi nomeado arcebispo de Valladolid, e tomou posesión da sé o 13 de outubro do mesmo ano.
Burgred de Mercia
Traxectoria
Acháronse moedas pertencentes ao reinado de Burgred -todas posuían a inscrición "Burgred"-, en varios lugares. En decembro do ano 2003, atopáronse moedas de prata do reinado de Burgred en Yorkshire, nun lugar que podería tratarse do primeiro enterramento viquingo en chan inglés no que se usou un barco no ritual.
Retrovirus
Un retrovirus é un virus de ARN que se replica nunha célula hóspede facendo unha copia en ADN do seu xenoma. Os máis típicos pertencen á familia Retroviridae. Entre eles está o VIH causante da SIDA. O virus usa primeiramente o seu encima característico, a reversotranscriptase para producir ADN a partir do seu xenoma de ARN, o que é o inverso do procedemento normal (transcrición: ADN→ARN). Este novo ADN de orixe viral é despois incorporado ao xenoma da célula hóspede pola acción dun encima integrase. A célula despois trata ao ADN proviral incorporado como parte do seu propio xenoma, e segue as súas instrucións fielmente, fabricando as proteínas víricas codificadas nos xenes virais necesarias para a ensamblaxe e formación de novas copias do virus. Os retrovirus son virus con envoltura membranosa, que toman da célula infectada.
Os retrovirus son valiosas ferramentas de investigación en bioloxía molecular e foron utilizados con éxito en sistemas de transferencia de xenes.
Multiplicación
Cando o retrovirus inserta o seu xenoma no da célula hóspede, este transcríbese e orixina ARNms que saen ao citosol, onde son traducidos ás proteínas necesarias para formar os novos virus. É importante notar que un retrovirus debe traer con el a súa propia reversotranscriptase dentro da súa cápside, xa que non pode utilizar os encimas das células infectadas.
Un inconveniente de moitos retrovirus, como o retrovirus da leucemia murina Moloney, implica o requirimento de que as células estean dividíndose activamente para que se produza a transdución, o que dificulta o seu uso na terapia xénica. Como resultado, as células como as neuronas son moi resistentes á infección e á transdución por retrovirus, xa que non se dividen. Sempre existe a preocupación de que a mutaxénese insercional debida á integración no xenoma do hóspede poida orixinar un cancro ou leucemia. Isto é diferente ao que fan os Lentiviridae, un subgrupo dentro dos Retroviridae que pode integrar o seu ARN no xenoma de células hóspede que non se están a dividir.
Xenes
A posesión dunha copia funcional do xene env é o que fai que os retrovirus sexan distintos dos retroelementos. O xene env realiza tres funcións distintas: permite que o retrovirus entre e saia das células hóspede por medio do tráfico de membranas endosómicas na célula, protección do ambiente extracelular por medio da bicapa lipídica, e a capacidade de entrar nas células. A capacidade do retrovirus de unirse á súa célula hóspede utilizando receptores específicos da superficie celular dálla o compoñente de superficie (SU) do env, e a capacidade do retrovirus de entrar na célula por medio da fusión de membranas débese ao compoñente transmembrana ancorado na membrana (TM). Deste xeito, a proteína env é a que permite que o retrovirus sexa infeccioso.
Exóxenos
Non se transmiten á proxenie directamente polo xenoma, xa que non están definitivamente integrados nel (só o fan durante as infeccións), polo que chegan ao corpo desde o exterior causando a infección. O grupo inclúe os seguintes xéneros:
Virus do grupo VII
O grupo VII inclúe as seguintes familias:
Tratamento
As drogas antirretrovirais son medicacións usadas para o tratamento de infeccións por retrovirus, principalmente o VIH. Hai distintas clases de drogas antirretrovirais que actúan en diferentes estadios do ciclo de replicación do VIH. A combinación de varias drogas antirretrovirais (xeralmente tres ou catro) é unha activa terapia antirretroviral.
Presidencialismo
O presidencialismo é un sistema de goberno no que o líder do poder executivo é escollido polo pobo para mandatos regulares acumulando a función de xefe de Estado e xefe de goberno. Este sistema de goberno foi creado polos norte-americanos no século XVIII. A monarquía inglesa actuaba como xefe de Estado sobre as trece colonias. O descontento coa actuación do monarca e as influencias de autores que se opoñían ó sistema absolutista, principalmente Locke e Montesquieu, foron determinantes para que os americanos adoptasen un sistema onde houbesen mecanismos que impedisen a concentración de poder. Xuridicamente o presidencialismo caracterízase pola separación de poderes. O presidente é o xefe de Estado, e é el quen escolle os xefes dos grandes departamentos (ministerios). O lexislativo, o xudicial e o executivo son independentes entre si.
Mil Mi-8
Deseño e desenvolvemento
O quinto e derradeiro prototipo foi un prototipo para a fabricación en masa dun aparello destinado ao mercado do transporte de pasaxeiros. En novembro de 1964 completáronse todas as probas e o goberno soviético comezou a produción en masa. A fabricación comezou na planta de produción de Kazán, sendo o primeiro exemplar completado a finais de 1965.
Massachusetts
A rexión onde está localizado o estado foi unha das primeiras en ser colonizada polos británicos. A provincia colonial de Massachusetts foi fundada en 1620 (só a provincia colonial de Virxinia foi fundada antes). Massachusetts é famoso no país por ser pioneira en diversas áreas: o primeiro xornal foi publicado en Massachusetts, e a primeira biblioteca pública tamén, a primeira institución americana de educación superior foi fundada aquí en 1636. Posteriormente, o estado construiría as primeiras escolas públicas de ensino de segundo grao no país, durante a década de 1820.
Ata 1691
Nativos indíxenas xa vivían na rexión hai máis de 10 mil anos. Diversas tribos indíxenas, todas da familia indíxena algonquina, habitaban a rexión cando chegaron os primeiros europeos, a comezos do século XVII. Estímase que a poboación de amerindios entón era de aproximadamente entre 25 e 40 mil. Porén, as doenzas contaxiosas traídas polos europeos -para as cales o sistema inmunolóxico dos indíxenas nunca entrara anteriormente en contacto - decimaron a poboación indíxena. Nun século, ata a década de 1620, a poboación amerindia caera a apenas 7 mil indíxenas.
1788 - 1900
En 1820, o goberno americano creou o estado de Maine, separando a sección nordeste de Massachusetts, que adquiriu así os seus actuais límites territoriais.
1900 - Tempos actuais
O Estados Unidos entraron na primeira guerra mundial en 1917. O primeiro rexemento militar americano en chegar á fronte de batalla foi un rexemento de Massachusetts. Durante a guerra, as taxas de inflación no estado creceron drasticamente, isto é, prezos dos produtos crecían máis que os salarios dos traballadores. Diversos líderes sindicalistas pasaron a esixir maiores salarios, mais case sempre estas esixencias foron rexeitadas. En 1919, o 75% do corpo policial de Boston entrou en folga. O entón gobernador do estado, Calvin Coolidge, ordenou que a Garda Nacional de Massachusetts acabase coa folga.
Xeografía
Massachusetts limita ao norte con Nova Hampshire e Vermont, ao oeste co Estado de Nova York, ao sur con Connecticut e Rhode Island, e ao leste co Océano Atlántico. Coñécese como The Bay State por causa das grandes baías que dan ao litoral do estado a súa forma característica: a Baía de Cape Cod e a Baía de Massachusetts no litoral leste e a Baía Buzzards no sur. O litoral do estado posúe 309 quilómetros de extensión pero contando a costa de baías e illas, a extensión do litoral sobe a aproximadamente 2.400 quilómetros.
Demografía
De acordo co censo nacional de 2000, a poboación do Massachusetts en 2000 era de 6 349 097 habitantes. Unha estimación realizada en 2004 eleva este número a 6 416 505. O 13,7% non naceron nos Estados Unidos. Os maiores grupos de inmigrantes do estado son canadenses, chineses, portugueses e caribeños. Entre 1990 e 2000, a poboación do estado creceu en torno ao 5%; entre 1990 e 2004, 6,7%.
Principais cidades
250px|dereita|miniatura|[[Boston.]] Cerca do 91% da poboación de Massachusetts vive en cidades, e máis do 94% vive en rexións metropolitanas.
Notas
(en inglés)
Carmen Boullosa
No oitenta e noventa, presidiu, con Alejandro Aura, o centro cultural (autofinanciado coa venda de comida e viños), El Cuervo, onde se deron cita teatro, literatura, música e artes plásticas marxinais pero imprescindibles para a historia da arte mexicana dos oitenta. Ao seu peche, El Hijo del Cuervo nos seus primeiros anos continuou co mesmo proxecto cultural. A partir do 2000, cando a vocación cultural do lugar se esvaeu, Carmen Boullosa cortou nexos con este. Exhibiu os seus libros de artista no Museo de Arte Moderna de México e no Museo Carrillo Gil, entre outros lugares. A New York Public Library alberga unha colección destes. Expón no Museo Carrillo Gil a serie de borradores manuscritos sobre lenzos-borradores do pintor fotorrealista neoyorkino Robert Neffson, en xullo do 2014. A exposición viaxou ao MUPO en Oaxaca (2015). Na biblioteca do Macaulay Honors College, en 2019, con Magali Lara expón "Artists Books and Other Collaborations", libros de artistas e outras colaboracións nos anos Oitenta.
Aberiota
Distribución
En Galicia atópase nas catro provincias, en xeral fóra dos areais costeiros.
Gran Premio de Italia de 1960
Informe da carreira
A tempada 1960 foi un ano frustrante para o programa de Fórmula 1 da Scuderia Ferrari, coa súa campaña co obsoleto Dino 246, un coche de motor dianteiro cando os coches con motor central traseiro xa estableceran a súa supremacía. O campionato xa se decidira para Jack Brabham e Ferrari aínda non acadara ningunha vitoria. Vendo unha oportunidade, os organizadores italianos decidiron maximizar a vantaxe de Ferrari, a velocidade en recta, mediante o uso combinado do circuíto de estrada e o circuíto oval peraltado de Monza, polo que o rápido circuíto de Monza foi aínda máis rápido. Alegando a fraxilidade dos seus coches e os perigos do peralte, os grandes equipos ingleses de fábrica do momento Lotus, BRM e Cooper, boicotearon a carreira, o que levou a unha improvisada carreira de equipos privados e coches de Fórmula 2. A carreira foi unha procesión, con Ginther líder ao comezo para ser superado por Hill ao final. Esta parella xunto co seu compañeiro Willy Mairesse lograron un magnifico e raro resultado, un 1-2-3 para o equipo Ferrari. O boicot permitiu tamén a Scuderia Castellotti anotar os seus únicos puntos do campionato do mundo con Giulio Cabianca terminando cuarto no seu Cooper T51, dúas voltas detrás de Hill e por diante da cuarta unidade de Ferrari, Wolfgang von Trips.
Foi a primeira vitoria dun piloto americano nun Gran Premio desde Jimmy Murphy en 1921, e o primeiro dun estadounidense na era moderna, desde a creación do Campionato Mundial de Fórmula 1 en 1950. Tamén sería a última vitoria na Fórmula 1 dun coche con motor dianteiro.
Capela de San Miguel de Celanova
Descrición
O templo consta de tres espazos que están delimitados por arcos de ferradura: a nave ou vestíbulo, o espazo central e a ábsida. O primeiro, presenta unha entrada lateral e sobre o lintel aparece unha inscrición en latín, na que se menciona ao conde Froilán. Está cuberta, interiormente, por unha bóveda de canón e o seu muro refórzase con contrafortes e, exteriormente, está cuberto por un tellado a dúas augas. Tamén contén unha pequena fiestra cun arco de ferradura. O corpo central, ou cruceiro, tamén leva contrafortes no muro exterior, tellado a catro augas que se apoia sobre unha cornixa decorada con modillóns ou canzorros de rolos con baixorrelevos nos que alternan espirais e rosetas de seis pétalos, semellantes aos de Santiago de Peñalba (León). Interiormente, garda unha bóveda de arestas que se apoia sobre arcos de ferradura que caen sobre canzorros lobulados.
A ábsida está cuberta por un tellado a dúas augas e a menor altura có primeiro corpo. Interiormente ten unha planta case circular, moi pequena, de 1’35 m. de diámetro, separada do resto da construción por un arco de ferradura enmarcado por un alfiz, e está cuberto por unha cúpula gallonada.
República Autónoma de Abkhazia
Logo da Guerra en Abkhazia (1992-1993), Xeorxia propuxo negociacións a cinco bandas entre o Goberno da República Autónoma, o goberno de Abkhazia "de facto" e do goberno de Xeorxia, xunto con Rusia e a ONU como partes interesadas, para resolver o estado final de Abkhazia no marco do estado xeorxiano. O lado Abkhazio quería asegurarse de que Xeorxia non intentaría resolver o problema pola forza das armas antes de tomar parte nas negociacións.
Historia
Durante a Guerra en Abkhazia, o Goberno da República Autónoma de Abkhazia, entón chamado o "Consello de Ministros de Abkhazia", deixou Abkhazia despois de que as forzas separatistas abkhazas tomasen o control da capital da rexión Sukhumi. Logo de fortes combates o 27 de setembro de 1993, que levarona á masacre de Sukhumi, na que varios rebeldes do goberno de Abkhazia, incluído o seu presidente Zhiuli Shartava, foron executados polos rebeldes. O Consello de Ministros trasladouse á capital de Xeorxia Tbilisi, onde operou como o Goberno de Abkhazia no exilio durante case 13 anos. Durante este período, o goberno de Abkhazia no exilio, dirixido por Tamaz Nadareishvili, era coñecido por unha actitude dura no problema abkhazo e frecuentemente expresou a súa opinión de que a solución ao conflito só se pode alcanzar a través da resposta do exército de Xeorxia ao secesionismo. Máis tarde, a administración de Nadareishvili viuse implicada nalgunhas disputas internas e non tomou parte activa na política de Abkhazia ata que un novo presidente, Irakli Alasania, foi nomeado polo presidente de Xeorxia, Mikheil Saakashvili, o seu enviado nas negociacións de paz sobre Abkhazia.
Copa de Europa de rugby 2012-2013
Este ano Francia achega 7 equipos ó torneo, Inglaterra 6, Gales 3, Irlanda 4, Escocia 2 e Italia 2. 270px|miniatura|dereita|Países con equipos na Heineken Cup.
Geraldo Rivera
Geraldo Rivera, nado como Gerald Michael Riviera en Nova York o 4 de xullo de 1943, é un presentador estadounidense de talk shows, xornalista e escritor. Foi o presentador do programa Geraldo entre 1987 e 1998. Rivera presentou os programa Geraldo at Large e Geraldo Rivera Reports e aparece regularmente en programas de Fox News como The Five.
Primeiros anos
Rivera naceu no Beth Israel Medical Center de Nova York, fillo de Lillian (de solteira Friedman; 16 de outubro de 1919 – 3 de xuño de 2018) e Cruz "Allen" Rivera (1 de outubro de 1915 – novembro de 1987), traballadora nun restaurante e taxista, respectivamente. O pai de Rivera era un católico portorriqueño, e a súa nai era de ascendencia rusa xudía. Foi criado "principalmente como xudeu" e tivo cerimonia de Bar Mitzvah. Creceu en Brooklyn e West Babylon, Nova York, onde asistiu ao West Babylon High School. A familia de Rivera foi en ocasións obxecto de prexuízos e racismo, e a súa nai adoptou a grafía do seu apelido como "Riviera" para evitar a intolerancia (só a súa irmá Sharon tivo o apelido sen modificar a grafía.).
Carreira
Rivera deixou a CNBC en novembro de 2001, dous meses despois dos atentados do 11 de setembro de 2001 para converterse en correspondente de guerra de Fox News. O seu irmán Craig acompañouno como cámara en Afganistán. En 2001, durante a guerra de Afganistán, Rivera foi ridiculizado por unha información en que afirmaba que estaba no lugar dun incidente por fogo amigo; despois revelouse que realmente estaba a 300 millas de distancia. Rivera culpou a un malentendido pola discrepancia.
Jugoslovenska Radiotelevizija
Jugoslovenska Radiotelevizija ou JRT (en galego:Radiotelevisión iugoslava) foi o ente público de radiodifusión da República Federal Socialista de Iugoslavia, ata a súa desaparición en 1992. O ente estaba conformado pola unión dos distintos entes de radio e televisión subnacionais (tanto repúblicas como provincias autónomas) que en conxunto conformaban a federación iugoslava:
Elasticidade (mecánica)
2: Límite de proporcionalidade
Inelasticidade
Por riba dunha determinada tensión, coñecida como límite elástico ou limite de escoamento, a relación entre tensións e deformacións se quebra. Alén deste límite, o sólido pode deformarse irreversibelmente, exhibindo un comportamento plástico. O inicio da deformación plástica significa normalmente o colapso dunha estrutura.
Vilasumil
Patrimonio
Vilasumil atópase situado nos Ancares. A arquitectura do lugar é a tradicional dos Ancares, casa feitas en cachotaría e como elemento principal: a lousa. A parroquia ten unha pequena igrexa románica, que ten en fronte unha fonte arrodiada de castiñeiros, a cal é considerada como a que dá a auga máis fresca da zona.
O Mato, Vilar de Vacas, Cartelle
O Mato é un lugar da parroquia de Vilar de Vacas no concello ourensán de Cartelle na comarca da Terra de Celanova. Tiña 43 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 21 eran homes e 22 mulleres. Iso supón unha diminución da poboación respecto a 2010, cando tiña 44 habitantes (21 homes e 23 mulleres).
Declaración de independencia de Kosovo
Declaración de independencia de Kosovo
600px|miniatura|{{Legend|#000|Kosovo}} {{Legend|#0080FF|Estados que recoñecen oficialmente a independencia de Kosovo}} {{Legend|#88C4FF|Estados que anunciaron que recoñecerán oficialmente a independencia de Kosovo}} {{Legend|#CDCD9C|Estados que expresaron preocupación pola unilateralidade do pronunciamento ou que expresaron desexos de maiores negociacións}} {{Legend|#FF8040|Estados que non recoñecen oficialmente a independencia de Kosovo}} {{Legend|#e5a238|Estados que pospuxeron a súa decisión ou expresaron a súa neutralidade respecto á independencia de Kosovo}} {{Legend|#CCC|Estados que non se expresaron ao respecto}}
Steel (filme)
Steel é un filme estadounidense dirixido por Kenneth Johnson que foi estreado en 1997. O filme está protagonizado por Shaquille O'Neal, que interpreta o protagonista Irons e o seu alter ego Steel, Annabeth Gish, que é a súa compañeira en cadeira de rodas Susan Sparks, e Judd Nelson como o seu rival Nathaniel Burke.
Minnesota Timberwolves
Galardóns individuais
Primeiro Equipo All-NBA
Fasciola hepatica
Estado adulto
O aparato dixestivo de Fasciola hepatica é incompleto, formado por unha cavidade bucal pequena que continúa cunha farinxe, e esófago que se bifurca formando dúas ramas laterais, as cales se dirixen cara á porción posterior do corpo do verme, para terminar en cegos intestinais moi dendríticos.
Hóspedes definitivos
Este parasito encóntrase na súa forma larvaria no peritoneo parietal dereito e no parénquima hepático. Unha vez que acada a súa madurez localízase nos condutos biliares. Ten a posibilidade de encontrarse noutros tecidos, como o músculo, pero alí non completa o seu ciclo biolóxico.
Biótopos do hóspede intermediario
Os biótopos poden dividirse en temporais ou permanentes, influídos polas condicións climáticas da rexión como son épocas de chuvia e seca, altas temperaturas, que inciden directamente sobre a evaporación etc. Desde o punto de vista epidemiolóxico os biótopos temporais son máis perigosos que os permanentes debido a que nestes últimos existe certo equilibrio entre a fauna autóctona do lugar e a intensidade de reprodución dos caracois, a cal está limitada pola depredación e competencia dos outros organismos residentes do lugar, pero nos biótopos temporais os caracois encontran abundante alimento, a reprodución é moi intensa e masiva, ademais o desenvolvemento das formas larvarias de F. hepática no caracol é máis rápida. Nos meses do verán boreal obsérvanse limitacións da reprodución dos caracois produto da intensa radiación solar; debido a isto a temperatura da auga nos biótopos durante o día pode chegar ata os 45-50 °C; nos meses de outubro, novembro e decembro as chuvias son máis continuadas e as temperaturas máis favorables para o seu desenvolvemento.
Ciclo biolóxico
miniatura|450px|dereita| Ciclo vital de Fasciola hepatica 1.- Os ovos abandonan o hóspede definitivo coas feces. 2.- Dos ovos eclosionan larvas ciliadas [[miracidios. 3.- As larvas miracidio penetran no hóspede intermediario, un caracol de auga doce. 4.- No interior do caracol, as larvas miracidio transfórmanse en esporocistos (4a) que se desenvolven en redias (4b) e estas en cercarias (4c). 5.- As cercarias abandonan o caracol e, tras un período de vida libre na auga, enquístanse sobre plantas acuáticas, transformándose en metacercarias. 6.- As metacercarias son inxeridas polo gando ou polos humanos, os hóspedes definitivos, e desenquístanse no duodeno (7). 8.- Do duodeno pasan aos condutos biliares, onde orixinan os adultos que producirán ovos que abandonarán o hóspede e pechan así o ciclo.]] miniatura|dereita|250px|Fasciola hepatica mostrando os seus órganos internos.
Tratamento, loita e control
Evitar a formación de biótopos estacionarios e os de continuidade en lugares de acceso do gando.
Salicilanilidos: Brotianida (Dirian), Closantel (Flukiver, Seponver, Supaverm, Cosicare), Oxiclozanida (Nilzan, Zanil) e Rafoxanida (Ranizole, Flukanide).
Fenoxialquenos: Diamfenetida (Coriban).
F. crónica: triclabendazol, rafoxanida, nitroxinil, oxiclozanida e albendazol.
Heparina
Aínda que o seu uso médico principal é como anticoagulante, o seu verdadeiro papel fisiolóxico no corpo non está claro, porque a misión da anticoagulación no sangue lévana a cabo fundamentalmente os proteoglicanos con heparán sulfato (e non a heparina) derivados das células do endotelio vascular. A heparina almacénase normalmente nos gránulos secretorios dos mastocitos, e é liberada nos vasos sanguíneos nos sitios onde hai danos tisulares. Suxeriuse que, en vez da anticoagulación, a misión principal da heparina no organismo podería ser a defensa dos tecidos danados contra a invasión de bacterias e materiais estraños. Ademais, a heparina é unha substancia conservada evolutivamente en moitos taxons de animais, incluídos algúns invertebrados que non teñen sistemas de coagulación sanguínea comparables.
Estrutura tridimensional
A estrutura tridimensional da heparina é bastante complicada debido a que o ácido idurónico pode presentarse en dúas conformacións de baixa enerxía cando está nunha posición interna nun oligosacárido. O equilibrio conformacional está influenciado polo estado de sulfatación das unidades de glicosamina adxacentes. Non obstante, determinouse a estrutura en disolución dun dodecasacárido de heparina composto só por seis unidades repetidas de GlcNS(6S)-IdoA(2S) utilizando unha combinación de espectroscopía de resonancia magnética nuclear e técnicas de modelaxe molecular. Construíronse dous modelos, un no cal todos os IdoA(2S) estaban na conformación 2S0 (indicados por A e B abaixo), e outro no cal están na conformación 1C4 (indicados por C e D abaixo). Porén, non hai probas que suxiran que aparezan cambios entre estas conformacións. Estes modelos corresponden ao código dos bancos de datos de proteínas 1HPN.
Mecanismo de acción
Esta diferenza de tamaño levou ao desenvolvemento como anticoagulantes farmacéuticos de heparinas de baixo peso molecular (LMWHs) e, máis recentemente, ao do fondaparinux. O obxectivo das heparinas de baixo peso molecular e do fondaparinux é ter unha actividade antifactor Xa en vez dunha actividade antitrombina (IIa), que facilite unha regulación máis sutil da coagulación e unha mellora dos resultados terapéuticos. A estrutura química do fondaparinux móstrase na imaxe. Trátase dun pentasacárido sintético, cuxa estrutura química é case idéntica á da secuencia pentasacárida de unión que pode atoparse na heparina polimérica e no heparán sulfato.
Administración
A heparina adminístrase por vía parenteral porque non se absorbe no tacto gastrointestinal, debido á súa carga negativa e gran tamaño. A heparina pode administrarse por inxección intravenosa ou subcutánea; non se realizan inxeccións intramusculares a causa do seu potencial de formar hematomas. Debido á súa curta vida media biolóxica de aproximadamente unha hora, a heparina debe administrarse con certa frecuencia ou como unha infusión continua. Porén, o uso de heparina de baixo peso molecular permite administrar unha soa dose diaria, polo que non é precisa a infusión continua do produto. Se cómpre un efecto anticoagulante de longa duración, a heparina xeralmente só se usa ao comezo da terapia, ata que o anticoagulante oral warfarina empece a facer efecto.