cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ácido biliar
Sales biliares
O pKa dos ácidos biliares non conxugados é 7, e o pH do duodeno está entre 3 e 5, :358 polo que os ácidos biliares non conxugados que fosen segregados ao duodeno estarían sempre protonados (non ionizados), o que os fai relativamente insolubles en auga. Polo contrario, os ácidos biliares conxugados con aminoácidos teñen un pKa menor, entre 1 e 4. :358 Por esta razón os ácidos biliares conxugados están case sempre desprotonados (ionizados con carga negativa) no duodeno, o que os fai moito máis hidrosolubles e con moita maior capacidade de exerceren as súas funcións fisiolóxicas de emulsionar as graxas durante a dixestión.
Síntese
Nos humanos despois de que actúa sobre o 7-alfa-hidroxicolesterol o encima HSD3B7 actúa o encima esterol 12-alfa-hidroxilase (CYP8B1), que o transforma en ácido cólico (as moléculas da ruta sobre as que non actúa este encima hidroxilante CYP8B1 son as que orixinarán o ácido quenodesoxicólico).
Manzaneda
Turismo
O abano turístico complétase con rutas de sendeirismo, coñecidas popularmente como a ruta do Val Glaciar de Prada e a ruta dos Soutos de Cesurís. A primeira percorre a plataforma de abrasión dun glaciar que erosionou o val que percorre a ruta hai máis de 10.000 anos. Chega ata o núcleo abandonado de Prada, situado nunha paisaxe de gran beleza. A segunda ruta percorre os amplos soutos da parroquia de Cesuris.
Lugares de Manzaneda
Para unha lista completa de todos os lugares do concello de Manzaneda vexa: Lugares de Manzaneda.
Percebe
Fases vitais
Os percebes viven adheridos ás rochas en zonas moi batidas polo mar e formando grupos. Teñen dúas fase larvarias: a primeira larva denomínase nauplius, que evoluciona como parte do plancto, flotando a onde o vento, as ondas, as correntes ou as mareas as leven, tempo durante o cal muda. Esta fase dura sobre dúas semanas, até acadar a fase seguinte. Chegado ese momento, a nauplius metamorfoséase nunha nova larva cypris, que é máis apta nadando. As cypris estabelécense nunha zona onde os signos ambientais denoten unha contorna segura e produtiva. Se non o atopan, as larvas morrerán.
Cando atopan un sitio axeitado, a larva cipris enraíza ela soa, primeiro a cabeza, na superficie, e de seguido comeza a se metamorfosear nun diminuto percebe. O corpo está formado por un pedúnculo carnoso (que é a parte que se aproveita para comer) e unha uña da que saen os cirros polos que se alimentan. O percebe típico desenvolve seis armaduras ou capas sucesivas para envolver e protexer o seu corpo. Durante o resto da súa vida, estará soldado ao chan, utilizando os seus tentáculos para capturar o plancto ou os gametos na época da posta. Os percebes, polo xeral, acostuman encontrarse na zona intermareal.
Outros
Os percebes poden fixarse a estruturas construídas por humanos, ás veces en prexuízo das tales estruturas. En particular, con respecto aos barcos son considerados como animais prexudiciais.
O dous de maio de 1808 en Madrid
Guerra civil
Durante a Guerra civil este cadro, xunto con outros do Museo do Prado, foi sometido a sucesivos traslados e finalmente foi sacado de España e trasladado a Xenebra. Nese traslado deterioráronse algúns fragmentos, como pode observarse nas faltas cubertas de marrón á esquerda do cadro. Cóntase que o camión que transportaba o lenzo rozou un balcón que caía baixo o ataque da artillaría nacional no paso do convoi por Benicarló no seu traslado entre Valencia a Barcelona. Dado que a pintura trasladábase no seu bastidor (non enrolada), sufriu o impacto e desgarrouse. miniatura|A pintura antes da restauración de 2008.
Composición
Goya, decidiu representar os cidadáns de Madrid como unha masa anónima, como heroes descoñecidos que empregan as armas máis básicas e crúas coma coitelos no enfrontamento contra un exército de ocupación profesional. Porén, esta idea non agradou ao rei cando regresou, polo que as pinturas non se colgaron publicamente até moitos anos (e gobernos), máis tarde.
Características
Goya usa unha pincelada solta. Utiliza un rico cromatismo. miniatura|[[Henrique IV na batalla de Ivry, de Rubens (1627), na Galería dos Uffizi]]
Influencias
Durante moito tempo se debateu até que punto hai unha clara influencia de obras de Rubens sobre a obra. Mentres semella evidente a influencia do Saturno devorando seu fillo (1636) de Rubens na obra homónima de Goya, algúns autores como Clark, consideraban que "O dous de Maio" era un "fracaso artístico... que non conseguía librarse da influencia de obras semellantes de Rubens". Hoxe considérase que, polo menos unha obra de Rubens, Henrique IV na batalla de Ivry, tivo que estar presente no itinerario italiano de Goya.
Contou Rosalía
Elenco
miniatura|Rúa Ballesta nº 13, residencia de Rosalía en Madrid.
Norman Sheffield
Queen
Pouco despois da morte de Sheffield en xuño de 2014, Brian May escribiu na súa memoria no seu blog persoal.
Sara Tavares
Traxectoria
Tavares gañou a final da 1ª edición (1993/1994) do concurso Chuva de Estrelas do canal televisivo SIC, onde interpretou un tema de Whitney Houston. Foi invitada por Rosa Lobato de Faria para participar no Festival RTP da Canção de 1994 coa canción "Chamar a Música". A canción recibiu a pontuación máxima de tódolos xurados, gañando así un lugar no Festival Eurovisão da Canção de 1994, onde alcanzou a 8ª posición.
Poecilia reticulata
Distribución e hábitat
O guppy é nativo de Antiga e Barbuda, Barbados, o Brasil, Güiana, Xamaica, as Antillas Holandesas, Trinidad e Tobago, as Illas Virxes Estadounidenses e Venezuela. Porén, foron introducidos en moitos países de todos os continentes menos a Antártida. Ás veces está introdución foi accidental, pero máis frecuentemente introduciuse á mantenta para o control dos mosquitos. Esperábase que estes peixes comesen as larvas dos mosquitos e axudasen a dificultar o espallamento da malaria, pero en moitos casos, o guppy converteuse nunha especie invasora cun impacto negativo sobre as poboacións de peixes autóctonas. Os estudos de campo revelan que o guppy colonizou case todos os corpos de auga que lles eran accesibles nas súas áreas de distribución naturais, especialmente nos ríos localizados preto das beiras costeiras das zonas continentais suramericanas. Aínda que non se encontran normalmente en augas salobres, tamén teñen tolerancia por estes hábitats e colonizaron algúns. Adoitan ser máis abondosos en regatos e ríos pequenos e lagoas que en ríos grandes, profundos e de augas rápidas.
Descrición
O guppy mostra dimorfismo sexual. As femias de tipo silvestre son de corpo gris, os machos teñen manchas, pintas ou bandas que poden ser dunha ampla gama de cores. O tamaño do guppy varía, pero os machos son nromalmente de 1,5 a 3,5 cm de longo, mentres que as femias miden de 3 a 6 cm.
Alimentación
A preferencia de dietas do guppy non está simplemente correlacionada coa abundancia dun alimento en particular. Os experimentos de laboratorio confirmaron que o guppy mostra un comportamento de 'cambio de dieta', no cal se alimentan desproporcionadamente do alimento máis abundante cando se lle ofrecen dúas fontes de comida a elixir. O resultado mostra que diferentes grupos teñen unha preferencia polos alimentos feble e variable. A preferencia da dieta no guppy podería relacionarse con factores como a presenza de competidores. Por exemplo, o curso inferior do río Tacarigua ten unha maior variedade de especies e hai maior competición polas presas invertebradas, polo que a proporción de invertebrados é pequena na dieta de ditas poboacións de guppy.
Reprodución
O guppy foi hibridado con éxito con varias especies do seu xénero, como Poecilia latipinna ou Poecilia velifera; por exemplo, un macho de guppy e unha femia de P. latipinna. Porén, os híbridos son sempre machos e parece que non son fértiles. O guppy foi tamén hibridado con Poecilia wingei producindo descendencia fértil, o que suxire que, malia as diferenzas físicas e de comportamento, o P. wingei podería ser en realidade unha subespecie de P. reticulata.
No acuario
Estes peixes prefiren acuarios de augas duras unha temperatura entre 25,5 e 27,8 °C e niveis de sal equivalentes a unha culler por cada 19 L. Poden resistir niveis de salinidade de ata o 150% do normal na auga de mar, o que fixo que fose incluído ás veces en tanques de acuario par peixes tropicais tanto de comunidades mariñas de coma de auga doce. Son xeralmente pacíficos, aínda que o comportamento de dar pequenas mordedelas dáse ás veces entre os machos ou cara a outros peixes que nadan na parte superior dos acuarios como os do xénero Xiphophorus, e ocasionalmente outros peixes con aletas prominentes, como o Pterophyllum (peixe anxo de auga doce). Non deben manterse como peixes solitarios no acuario, porque tanto os machos coma as femias teñen tendencia a formar bancos na natureza. A súa característica máis famosa é a súa propensión a reproducirse, e poden criar tanto en acuarios de auga doce coma salgada.
Hollola
Hollola é un municipio de Finlandia situada na rexión de Päijänne Tavastia. En 2018 a súa poboación era de 23 755 habitantes. A superficie do termo municipal é de 727,47 km2, dos cales 76,30 km2 son auga. O concello ten unha densidade de poboación de 36,48 hab./km².
Jerome Karle
Investigación científica
Faleceu como consecuencia dun cancro de fígado nun fogar de anciáns.
Lago Nahuel Huapi
Hidrografía
Os principais cursos de auga que desembocan no Nahuel Huapi son os ríos Pireco, Bonito e del Machete e os arroios Castillo, Ñireco, Bravo, Frías, Ñirihuau e Chimuraco. Os máis caudalosos proceden á súa vez doutros lagos, tales como o Espejo, Correntoso, Gallardo, Frías, Frey, Moreno e Gutiérrez.
Hawker Siddeley Trident
O Hawker Siddeley HS 121 Trident (orixinalmente de Havilland D.H.121 e Airco DH 121) foi un avión de pasaxeiros británico de curto e medio alcance. Foi o primeiro avión de pasaxeiros coa cola en T e tres motores na parte traseira da fuselaxe en ser deseñado. Tamén foi o primeiro avión deste tipo en realizar unha aterraxe ás cegas en servizo no ano 1965.
Ducado de Borgoña
A repartición da antiga Burgundia entre Francia e Xermania
En 841 aparece o título de dux Burgundiae potentissimus, que levaba o conde Guerín, un comandante militar.
Formación e apoxeo do Estado borgoñón: A dinastía Valois-Borgoña
miniatura|300px|[[Francia en 1435 e, en vermello máis intenso, os territorios franceses do duque de Borgoña Filipe III o Bo.]]
O duque Carlos o Temerario lanzouse a unha política de creación dun reino borgoñón, para o que intentou procurar a vinculación entre as terras propiamente borgoñoas ("pays de par-delà") e as terras neerlandesas do norte ("pays de par-deça"). Isto levouno a unha confrontación co rei Luís XI de Francia, que se intensificou a partir da humillación que lle infrixiu co tratado de Péronne de 1468; por outra parte, en 1473, nun encontro en Tréveris co emperador Frederico III, para concertar o matrimonio da súa filla María co fillo de Frederico III, Maximiliano, intentou ser coroado rey, pero as negociacións interrompéronse bruscamente, quizais debido ás intrigas do rei de Francia, non sen antes recoñecer a Carlos a investidura dos ducados de Güeldres e de Zutphen. A pesar de non conseguir o título de rei, Carlos proseguiu a súa política expansiva conquistando os territorios que separaban as dúas zonas (ambas as Borgoñas ao sur, e Flandres ao norte). A súa loita contra as cidades alsacianas e a ocupación da Lorena, propiciou a unión dos seus veciños na Liga de Constanza e, coa neutralización dos ingleses polo tratado de Picquigny (1475), foi derrotado e morto na batalla de Nancy, en xaneiro de 1477.
Lista de duques
miniatura|300px|Palacio dos duques de Borgoña en [[Dijon.]]
Dominio Real (1004-1032)
Sucedeuno o seu fillo Henrique quen, para terminar a revolta do seu irmán Roberto, outorgoulle o ducado de Borgoña, de forma similar a un apanaxe, en 1032 a cambio de renunciar as súas pretensións ao trono francés, orixinándose así unha rama menor da dinastía capeta, a Casa de Borgoña.
Dominio Real (1361-1363)
Á morte prematura do duque Filipe I sen descendencia, sucedeulle o seu primo Xoán II o Bo, rei de Francia, segundo a proximidade de sangue, xa que segundo a primoxenitura correspondeulle a Carlos II de Navarra, pero a nobreza borgoñoa tamén sopesou as alianzas e influencias de ambos na guerra dos Cen Anos. En 1363, Xoán II outorgou en apanaxe ao seu fillo Filipe.
Lipidómica
Extracción de lípidos
A maioría dos métodos de extracción e illamento de lípidos de mostras biolóxicas aproveitan a alta solubilidade das cadeas hidrocarbonadas en solventes orgánicos. Dada a gran diversidade de clases de lípidos, non é posible utilizar con todas as clases un método de extracción común. O procedemento de Bligh/Dyer tradicional usa protocolos baseados no cloroformo/metanol que inclúen a partición de fases na capa orgánica. Estes protocolos funcionan relativamente ben para a unha ampla variedade de lípidos fisioloxicamente relevantes, pero teñen que ser adaptados para químicas lipídicas complexas e metabolitos lipídicos pouco abundantes e lábiles. Cando se utilizaba solo orgánico, o tampón citrato na mestura de extracción rendía maiores cantidades de fosfato de lípidos que o tampón acetato, o Tris, a H2O ou o tampón fosfato.
DESI MS
A espectroscopia de masas de ionización de electrospray de desorción (DESI-MS, do inglés Desorption electrospray ionization-Mass spectroscopy) é unha técnica de ionización ambiental desenvolvida polo profesor Zoltan Takáts, et al., no grupo do profesor Graham Cooks da Universidade Purdue. Combina as técnicas da ESI e a ionización de desorción, dirixindo unha néboa cargada electricamente á superficie da mostra que está a só uns poucos milímetros de distancia. A técnica foi plicada exitosamente á lipidómica como ferramenta de obtención de imaxes para mapar as distribucións lipídicas en espécimes de tecidos. Unha das vantaxes da DESI MS é que non necesita unha matriz para a preparación do tecido, o que permite facer moitas medicións consecutivas no mesmo espécime de tecido.
MALDI MS
A espectroscopia de masas de desorción/ionización láser asistida por matriz (MALDI-MS, do inglés Matrix-assisted laser desorption/ionization-Mass spectroscopy) é un método de ionización suave baseado no láser que adoita usarse para a análise de proteínas grandes, pero que foi tamén usado con éxito para lípidos. O lípido mestúrase cunha matriz, como o ácido 2,5-dihidroxibenzoico, e aplícase nun recipiente de mostras como un pequeno punto. Dispárase un láser sobre o punto, e a matriz absorbe a enerxía, que é despois transferida ao analito, e prodúcese como resultado a ionización da molécula. A espectroscopia de masas con MALDI-Time-of-flight (MALDI-TOF MS) converteuse nun método moi prometedor para os estudos lipidómicos, especialmente para a obtención de imaxes dos lípidos de preparacións de tecidos.
Informática
Un dos principais retos da lipidómica, en particular para as estratexias baseadas en espectroscopia de masas, ten que ver coas demandas bioinformátic as e cumputacionais de manexar a gran cantidade de datos que se orixinan en varias etapas ao longo da cadea de adquisicón de información e do seu procesamento. A recollida de datos de espectroscopia de masas e cromatográficos require esforzos substanciais no aliñamento espectral e a avaliación estatística de flutuacións nas intensidades dos sinais. Tales variacións teñen múltiples orixes, incluíndo as variacións biolóxicas, a manipulación das mostras e a exactitude analítica. Como consecuencia cómpre facer normalmente varias replicacións dos traballos para a determinación fiable dos niveis de lípidos en mesturas complexas. Nos últimos anos, varias compañías desenvolveron diversos paquetes de software e grupos de investigación para analizar datos xerados polo perfil de espectroscopia de masas de metabolitos, incluíndo lípidos. O procesamento de datos para un perfil diferencial xeralmente faise en varias etapas, incluíndo a manipulación de arquivos de input, filtrado espectral, detección de picos, aliñamento cromatográfico, normalización, visualización, e exportación de datos. Un exemplo de software de perfís metabólicos é a aplicación Mzmine baseada en Java gratuíta. Algúns paquetes de software como Markerview inclúen análises estatísticas multivariadas (por exemplo, análises de compoñente principal) e estes serán útiles para a identificación de correlacións en metabolitos lipídicos que están asociados cun fenotipo fisiolóxico, en particular para o desenvolvemento de biomarcadores baseados en lípidos. Outros obxectivos da área da tecnoloxía de información da lipidómica implica a construción de mapas metabólicos a partir dos datos en estruturas de lípidos e proteínas relacionadas con lípidos e xenes. Algúns destas vías lipídicas son extremadamente complexas, por exemplo a vía glicoesfingolipídica dos mamíferos. O establecemento de bases de datos interactivas e nas que se poden facer buscas de lípidos e xenes/proteínas relacionadas con lípidos é tamén un recurso extremadamente importante como unha referencia para a comunidade lipidómica. A integración destas bases de datos con espectroscopia de masas e outros datos experimentais, así como con redes metabólicas ofrece unha oportunidade para idear estratexias terapéuticas pra previr ou inverter estes estados patolóxicos que implican disfunción de procesos relacionados con lípidos.
Graciliano Ramos
Traxectoria
Encóntrase colaboración da súa autoría na revista luso-brasileira Atlántico.
En 1938 publicou Vidas Secas. Axiña se estabeleceu no Río de Xaneiro, como inspector federal de ensino.
Adoeceu gravemente en 1952. No comezo de 1953 foi internado, mais acabou falecendo o 20 de marzo de 1953, aos 60 anos, vítima de cancro do pulmón.
Traducións
Graciliano Ramos tamén dominaba o inglés e o francés e realizou algunhas traducións:
Espazo de Hilbert
Máis formalmente, defínese como un espazo de produto interior que é completo con respecto á norma vectorial definida polo produto interior. Os espazos de Hilbert serven para clarificar e para xeneralizar o concepto de series de Fourier, certas transformacións lineares tales como a transformación de Fourier, e son de importancia crucial na formulación matemática da mecánica cuántica.
Introdución
Os elementos dun espazo de Hilbert abstracto chámanse ás veces "vectores". Nas aplicacións, son tipicamente sucesións de números complexos ou de funcións. Na mecánica cuántica por exemplo, un conxunto físico é descrito por un espazo complexo de Hilbert que conteña as "funcións de ondas" para os estados posibles do conxunto.
Espazos euclidianos
onde a barra sobre un número complexo denota a súa conxugación complexa.
Espazos de Lebesgue
Outro exemplo interesante de espazos de Banach de dimensión infinita son os espazos Lp. Estes son espazos funcionais asociados a espazos de medida (X, M, μ), onde M é unha σ-álxebra de subconxuntos de X e μ é unha medida numerablemente aditiva en M. Se p = 2 estes espazos son ademais un espazo de Hilbert, sexa por tanto, L² μ(X) o espazo de funcións medibles cadrado-integrables complexo-valoradas en X, módulo o subespazo desas funcións cunha integral cuadrática que sexa cero, ou equivalentemente igual a cero case por todas as partes. Cadrado integrable significa que a integral do cadrado do seu valor absoluto é finita. Módulo igualdade case por todas as partes significa que as funcións son identificadas se e só se son iguais agás nun conxunto de medida 0.
Espazos de Sobolev
Os espazos de Sobolev, denotados por son outro exemplo de espazos de Hilbert, que adoitan empregarse no marco das ecuacións en derivadas parciais definidas sobre un certo dominio \Omega\,. Os espazos de Sobolev xeneralizan os espazos Lp.
Bases ortonormais
Mesmo se B non é numerable, case todos os termos nesta suma serán iguais a cero, e a expresión está polo tanto ben definida. Esta suma tamén se chama a expansión de Fourier de x.
Operadores limitados
O conxunto L(H) de todos os operadores lineares continuos en H, xunto coa adición e as operacións de composición, a norma e a operación adxunto, forman unha C*-álxebra; de feito, esta é a orixe da motivación e o máis importante exemplo dunha C*-álxebra.
Operadores non limitados
En mecánica cuántica, tamén se consideran operadores lineares, que non necesariamente son continuos e que non necesariamente están definidos en todo espazo H. Requírese só que se definan nun subespazo denso de H. É posible definir operadores non limitados auto-adxuntos, e estes desempeñan o papel dos observables na formulación matemática da mecánica cuántica.
Rubí
Usos do rubí
O seu valor depende da súa cor, tamaño, densidade e pureza.
Carabela (embarcación)
Cristovo Colón usou tamén carabelas na súa viaxe de descuberta cara América, en 1492. Dúas das embarcacións, a Pinta e a Niña, eran carabelas de velame triangular; mais a Santa María era unha nao de velas cudrangulares.
Boötes
Mitoloxía
450px|esquerda|miniatura|Imaxe dun atlas do século XVI da constelación de Böotes.
Nan Madol
Obxectivo e características
No centro había unha residencia especial destinada á nobreza, e tamén para actividades funerarias presididas polos sacerdotes. A súa poboación case seguramente non excedeu de 1.000 persoas, e ata puido ser menos da metade. Aínda que moitos dos residentes fosen xefes, a maioría eran xente normal. O Nan Madol serviu, en parte, para que os gobernantes Saudeleur puidesen organizar e controlar aos seus potenciais rivais, requiríndolles vivir na cidade e non nas súas casas, onde as súas actividades houberan sido difíciles de supervisar.
Torreón dos Andrade
Historia
No século XIV Henrique II de Trastámara outorgoulle o señorío da vila de Pontedeume a Fernán Pérez de Andrade, O Boo en pago ao seu apoio na guerra civil contra Pedro I O Cruel. O primeiro señor de Pontedeume foi quen mandou construír o torreón, probablemente no mesmo lugar onde se erixía outro máis antigo, quizais mandado construír por Afonso X cando lle outorgou o título de vila ó lugar. Sábese que existía no 1295.
Exterior
As portas de acceso sitúanse nas fachadas norte e sur. A porta norte, situada á altura do primeiro andar, comunicaba cunha ponte levadiza que se apoiaba nun muro erguido en fronte a unha distancia de 4,40 metros.
Ivan Illich
Ivan Illich, nado en Viena o 4 de setembro de 1926 e finado en Bremen (Alemaña) o 2 de decembro de 2002, foi un pensador austríaco da ecoloxía política e unha figura importante da crítica da sociedade industrial.
Orixe do mundo moderno
No libro River north of the future : the testament of Ivan Illich as told to David Caryley, Illich relata unha visión particular da historia. Para el, as institucións actuais que se postulan universais e estabelecen un monopolio radical son herdeiras do catolicismo.
A propósito da escola: «Cada pobo ten as súas danzas da choiva e os seus ritos de iniciación, mais nunca un rito que reclame a súa validez universal, un procedemento que se presente a si mesmo como destino inevitábel para todo o mundo e en todos os países». A escola tornouse, consonte Illich, nunha relixión universal, e en tanto que tal, testemuña a súa herdanza da primeira institución que declarou os seus servizos e os seus ministerios como a única vía para a saúde: a Igrexa católica romana.
José Lázaro Galdiano
José Cecilio Lázaro Galdiano nado en Beire, Navarra, o 30 de xaneiro de 1862 e finado en Madrid o 1 de decembro de 1947, foi un financeiro, empresario, intelectual, editor, coleccionista e bibliófilo, que doou os seus bens ao Estado español.
Barcelona (1880-1888)
Participou nalgunhas comisións menores da Exposición Universal de Barcelona de 1888. Traballou algún tempo na Transatlántica, compañía navieira onde había posibilidades de grandes beneficios co transporte de soldados e subministracións á illa de Cuba. Tivo amizades con personalidades que lle proporcionaron contactos, como o catalanista Narcís Oller, e relacións máis estreitas con Emilia Pardo Bazán e co político Emilio Castelar, bastante maior que el. Ámbolos dous axudaríano, máis tarde, en Madrid no seu proxecto cultural: a que foi considerada como mellor revista culta da época La España Moderna e na que colaborarían Pardo Bazán e as plumas máis brillantes e influentes.
Entendidos en arte
Os Lázaro abriron os seus salóns á vida social madrileña, ofrecendo continuas festas, mesmo benéficas, á sociedade opulenta e ociosa da Restauración. Os comentarios sociais de xornais como La Época, El Heraldo e ABC están cheas de citas a estas sesións nas que se admiraba a arte, se comía e se bebía té, champagne e se xogaba ao bridge. O mesmo día da súa inauguración (29 de maio de 1908) rendeulles visita a tía do rei, infanta Eulalia, acompañada dos seus fillos e un numeroso cortexo para admira-las súas antigüidades. Ó igual que os papas e algúns príncipes laicos, a cotidianidade dos Lázaro practicamente se desenvolvía entre obxectos preciosos e pezas únicas, cuxo acopio estaba xustificado non só polo efecto do seu valor intrínseco senón pola relación que os seus propietarios mantiñan con eles. En 1913, a súa colección de pinturas constaba de 466 obras e xunto ás pinturas e debuxos, aparecían esculturas, armas, medallas, libros, marfís, miniaturas, mobles, tapices, abanos e todo tipo de obxectos fermosos. Encaprichárase da espada do conde de Tendilla que vira nunha exposición e como os propietarios, da casa de Salient, non querían vendela en España, houbo que pagarlles, en 1912, a uns marchantes de Múnic, 120.000 pesetas. Todo iso configurou unha colección enorme, cara e heteroxénea -como dixo Sánchez Cantón" cuxa abundancia é nociva para o gozo"- pero conforme ao recargado gusto pompier da época. Un dos trazos máis característicos de Lázaro Galdiano era a súa paixón por posuír, atesourar, mesmo por riba da emoción estética. O marqués de Lozoya afirmara:
Lázaro e os Lucas
miniatura|Palacete Parque Florido (actual sede do Museo Lázaro Galediano). O 26 de decembro de 1947 apareceu no Boletín Oficial do Estado a aceptación da herdanza de José Lázaro e pouco despois, o 18 de xullo de 1948, a Fundación Lázaro Galdiano. Sempre discreto co tamaño do seu diñeiro, ao morrer sóubose que era a fortuna máis grande de España e unha das cinco máis grandes de Europa. Foi o maior accionista do Banco Hispano Americano, por encima de Basagoiti, que foi presidente e cofundador. Posuía accións en Nestlé, participacións en cines de París, cartos no Morgan Bank e en bancos suízos, ingleses e americanos. Curiosamente, a pesar da súa pegada navarra, non se sabía que tiña relacións coa igrexa católica española.
Vehículo
Vehículos extraterrestres
As axencias dedicadas á exploración aeroespacial como a Jet Propulsion Laboratory teñen creado vehículos para desprazarse en terreos doutros planetas como o ATHLETE (acrónimo de All-Terrain Hex-Legged Extra-Terrestrial Explorer).
Tulipeiro
Especies e cultivares
miniatura|right|200px|Liriodendron no cemiterio de [[Hingham, Massachusetts, EUA]]
A Pobra de Trives
A Pobra de Trives é un concello da provincia de Ourense, pertencente á comarca da Terra de Trives. Segundo o padrón municipal en 2019 tiña 2.067 habitantes (2 721 en 2004). O seu xentilicio (véxase no Galizionario) é «» ou «».
Two Lovers
Two Lovers é un filme estadounidense de James Gray (director de películas coma "We own the night") estrenada en 2008, inspirada na obra de Fiódor Dostoievski, Noites brancas. Foi amplamente alabada no festival de Cannes de 2008.
Amigos meus
Estreouse en galego na TVG o 14 de novembro de 1989.
Alfonso Mandado Robles
Alfonso Mandado Robles, finado en Baiona o 18 de decembro de 2010, foi un político galego.
Basónimo
Outro exemplo da botánica represéntao Picea abies (L.) H.Karst. baseado en Pinus abies L.
Un exemplo máis: unha parte mínima das especies do xénero Carthamus L., 1753 (Asteraceae) foi reclasificada en 1990, por Ginés López González no xénero Phonus Hill, 1762, con Carthamus arborescens L., 1753 como basónimo, pasando a denominarse Phonus arborescens (L.) G. López (con L. entre paréntesis - (L.) - para denotar que a descrición orixinal a fixo Linneo baixo outro taxon xenérico, neste caso Carthamus, seguido de G. López quen é o autor que cambioou a especie arborescens do xénero Carthamus ao xénero Phonus).
No te'n rentis les mans, Flanagan
Trama
Remexendo no lixo, algo que xa fai para outro caso, atopa pistas sobre o asasinato, e descobre que está relacionado cunha trama urbanística, e que un traficante de drogas de mediana monta está implicado. Tras sufrir bastante violencia física nas súas carnes, é vítima dun ofrecemento de chantaxe, chegando a rexeitar 8 millóns de pesetas e un posto de traballo, pero mantendo a súa dignidade.
Tetartemorion
A súa tipoloxía habitual en Atenas consistía na cabeza de Atena nos anversos e unha lúa crecente nos reversos, aínda que se emitiu tamén noutras áreas de influencia grega, con diversos motivos nas súas faces. Á parte dos atenienses, coñécense principalmente exemplares de Colofón, Exina, Elis, Texea, Argos e Sición.
N-642
Trazado
Ao chegar á localidade de San Cibrao (km 55), atópase unha intersección na que a N-642 xira á dereita para chegar á factoría de Alcoa, converténdose na LU-142. A estrada que dá continuidade á N-642 desde a intersección de San Cibrao denomínase LU-862, con competencias asumidas pola Xunta de Galicia.
Cazón (homónimos)
Amais, como pelido pode referirse a:
A cobra na cultura popular galega
Supersticións en torno ás cobras
Tamén se di que lles nacen ás cando se fan vellas, e van voando así cara a un río, que seguen ata o mar. Noutros casos, voan cara Babilonia, onde van morrer (Fraguas). Segundo van voando, botan a seguinte maldición: "Pra Babilonia vou. Malia quen me veu de nova e non me matou" (Risco).
Remedios contra a picadura da cobra
miniatura|250px|Detalle dos dentes dunha víbora Se se lava a mordedela dunha cobra (ou doutro animal pezoñento) con auga na que estivera somerxida unha vacaloura, destrúese a pezoña e sanda a ferida (Rodrígez González).
A cobra na medicina tradicional
Risco recolleu tamén a crenza de que as cobras mudan a pel (camisa) unha vez ó ano e que o fan entre dúas, tirando unha da pel da outra pola cabeza.
Lendas
En Gondomil (Ponteceso) hai unha pedra coñecida como o Altar da Pedra da Serpe (ou Altar de Gondomil). Ten gravada a serpe que, segundo a lenda, apareceu cando san Adrián, querendo libra-la zona das moitas serpes que alí había, deu un forte golpe no chan co pé e fixo que tódalas serpes desapareceran, quedando encantadas debaixo da pedra (Eladio Rodríguez González, s. v. altar).
Villafalletto
Villafalletto (Vila Falèt en piemontés, a lingua propia da comuna), é unha comuna italiana da provincia de Cuneo (Piemonte), de 29 km² e 2.876 habitantes.
Steve Albini
Primeiros anos
Na área de Chicago Albini estivo activo como escritor en fanzines locais como Matter e Forced Exposure, encargándose da nova escena punk rock, e gañándose unha reputación pola iconoclasta natureza dos seus artigos. Nesa época comezou a gravar a músicos e gravou o seu primeiro álbum en 1981. Codirixiu o selo de Chicago Ruthless Records con John Kezdy de The Effigies e Jon Babbin (Criminal IQ Records). Segundo Albini, mantivo un "traballo normal" durante cinco anos ata 1987, traballando nun estudio fotográfico como artista de retoque fotográfico.
Juan Carlos Scelza
Traxectoria
Comezou na televisión en 1983 no equipo de Estadio Uno de Canal 5. En 1985, foi columnista e relator en Canal 4. En 1994, pasou a Saeta TV Canal 10, transformándose en colaborador de Deporte Total, programa conducido por Carlos Muñoz Escobal e o mesmo ano pasou a ser integrante do informativo Subrayado. En 2003, cos cambios na produción, tocoulle formar parte do novo programa deportivo chamado Punto penal (programa que tamén conduciu Carlos Muñoz Escobal), alí mantívose como co-presentador até 2007 cando se desvinculou do mesmo. En 2006, foi o presentador do programa de preguntas e respostas Locos por Saber da mesma canle. En 2008, abandonou o noticiario Subrayado, dando así a súa última aparición nas canles de aire para dedicarse soamente a Tenfield/VTV.
Durante a súa carreira en Tenfield, desde 1999, é comentarista de fútbol nos partidos que emite. En 2005, presentou o programa Recuerdos o cal trataba de lembrar vellos partidos do fútbol uruguaio. Desde 2011, realiza o programa Fanáticos con entrevistas a recoñecidos deportistas de todo o mundo. Ademais, traballa como comentarista na cadea Gol TV.
Blake Nelson
Blake Nelson, nado en Chicago o 31 de agosto de 1965, é un autor estadounidense de literatura para adultos e tamén infantil, ademais de guionista.
Criouse en Portland, Oregón. Asistiu á Universidade Wesleyana e graduouse na de Nova York.
Pasacondía, Cerqueda, Malpica de Bergantiños
Pasacondía é un lugar da parroquia de Cerqueda no concello coruñés de Malpica de Bergantiños na Comarca de Bergantiños. Xunto co lugar da Aldeola tiña 182 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales eran 86 homes e 96 mulleres.
Triáquidos
A familia inclúe, entre outras, os xéneros Galeorhinus (con Galeorhinus galeus, o cazón) e Mustelus (con Mustelus mustelus, o cazón liso e Mustelus asterias, o cazón branco), e —de considerarmos este xénero dentro da familia—, todos eles comúns nas augas galegas.
Taxonomía
Algúns autores elevan ao rango de familia estas subfamilias, polo que a dos triáquidos quedaría reducida aos tres xéneros anteditos, integrando os restantes a dos galeorrínidos (Galeorhinidae).
Mutación puntual
Transición/transversión
miniatura|300px|[[Transición (xenética)|Transicións (Alfa) e transversións (Beta).]] En 1959 Ernst Freese acuñou os termos "transicións" ou "transversións" para clasificar os diferentes tipos de mutacións puntuais por substitución. As transicións son substitucións dunha base púrica por outra tamén púrica ou a substitución dunha base pirimidínica por outra tamén pirimidínica. As transversións son substitucións dunha base púrica por unha pirimidínica ou viceversa. Hai unha diferenza sistemática nas taxas de mutación para as transicións e as transversións, xa que as mutacións por transición son unhas dez veces máis comúns que as transversións.
Anemia falciforme
Secuencia da hemoglobina normal
Mariñán, Bergondo, Bergondo
Mariñán é un lugar da parroquia de Bergondo no concello coruñés de Bergondo na comarca da Coruña. Tiña 147 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 74 eran homes e 73 eran mulleres.
Sven Lindberg
Biografía
Tamén foi un gran humorista e participou en numerosas comedias teatrais nos teatros privados, incluíndo Tehuset Augustimånen que se representou 500 veces no Teatro Intiman. Outros papeis cómicos representounos no Teatro Vasan, onde actuou en Charleys Tant en 1977 que se representou 247 veces.
Tamén actuou na televisión, foi a voz de Bertil Enstöring na serie Skrotnisse och hans vänner e actuou nas series Niklasons, Häpnadsväktarna e Rosenbaddarna.
Universidade Wesleyana
O seu nome homenaxea a John Wesley, fundador do metodismo, aínda que os vínculos con esta corrente relixiosa fóronse diluíndo dende as súas orixes e xa en 1937, a Universidade deixa de ter vinculación algunha con este movemento. A Universidade ten hoxe arredor de 2.700 estudantes en programas de grao e uns 300 profesores. Entre os seus estudantes están o filósofo e escritor xaponés Kohei Saito e o músico e cineasta Lin-Manuel Miranda.
É unha entidade privada e independente con alumnado mixto.
Migración celular
A migración celular é un proceso central no desenvolvemento e mantemento dos organismos pluricelulares consistente en que as células se moven dun lugar a outro. Durante a formación dos tecidos no desenvolvemento embrionario, a curación de feridas e a resposta inmune son necesarios movementos orquestrados das células en determinadas direccións para chegaren a lugares específicos. Os erros neste proceso teñen graves consecuencias, como a incapacidade intelectual, enfermidades cardiovasculares, formación de tumores e metástases. A comprensión do mecanismo por medio do cal as células migran pode dar lugar a novas estratexias terapéuticas para, por exemplo, controlar as células tumorais invasivas. As células adoitan migran en resposta a sinais externos específicos, como sinais quimiotácticos e sinais mecanotácticos. Debido ao ambiente altamente viscoso onde se encontran (con baixo número de Reynolds), as células necesitan producir permanentemente forzas para poder moverse. As células conseguen realizar este movemento activo de diversos xeitos. Os moito menos complexos organismos procarióticos (e gametos como os espermatozoides e protistas) utilizan flaxelos ou cilios para propulsarse, ou, nalgúns casos, poden esvarar dun xeito especial. A migración das células eucarióticas é moito máis complexo e pode consistir en combinacións de diferentes mecanismos de migración. Xeralmente implica cambios drásticos na forma da célula dirixidos polo citoesqueleto.
Características comúns
O proceso que subxace na migración celular en mamíferos crese que concorda coa locomoción ameboide. Aspectos que teñen en común son: Esta última característica obsérvase máis facilmente cando se unen agregados dunha molécula de superficie con enlaces cruzados cun anticorpo fluorescente ou cando se unen artificialmente pequenas boliñas na parte frontal da célula.
Procesos moleculares da migración
marco|Dous modelos para explicar o movemento das células: A) Modelo citoesquelético. B) Modelo do fluxo de membrana.
Doa
miniatura| Doas de cores e formas diversas. miniatura|Moedeiros bordados con abelorios de cores (s. XIX). Denomínanse doas,  abelorios  ou contas a diversos tipos de elementos confeccionados en múltiples formas, materiais, cores e deseños utilizados para confeccionar colares, pulseiras ou outros obxectos para decoración persoal.
Marco Verratti
Marco Verratti, nado o 5 de novembro de 1992, en Pescara, provincia de Pescara, é un xogador de fútbol italiano. Xoga como centrocampista e o seu equipo actual é o Paris Saint-Germain FC na Ligue 1 francesa. Tamén é internacional coa selección de fútbol de Italia.
Esfinxe colibrí
Historia natural
É unha especie migratoria, mais en xeral non sobrevive o inverno nas rexións frías. Ten hábitos diúrnos, raro en bolboretas esfínxidas. Aliméntase de néctar de plantas de xéneros como Viola, Verbena ou Primula. A súa trompa, para libar o néctar, é case da mesma lonxitude ca o seu corpo e esténdese desenvolvéndose desde a súa boca.
Estadio Municipal de Viveiro
Historia
Un total de 16 conxuntos exercitábanse en 2009 no recinto localizado na denominada zona do Cembedo: 10 equipos da Escola de Fútbol Viveiro (desde prebenxamíns até alevíns), 4 do Viveiro CF (primeiro equipo, xuvenís, cadetes e infantís), 1 da AD Praia de Covas (infantís) e o equipo da SDR Sacido. O primeiro equipo do club celeste era o único que non o usaba tamén para disputar os seus compromisos ligueiros.
Hawker Siddeley
Ferrocarrís
En 1957 Hawker Siddeley mercou o grupo de compañías Brush, que incluía a Brush Electrical Machines e Brush Traction, que fabricaba equipos electromotrices e locomotoras. Os prototipos das locomotoras Falcon e a futurista pero demasiado pesada HS4000 'Kestrel' foron fabricadas alí. Tamén se mercaron outros activos de enxeñaría ferroviaria, como Westinghouse Brake & Signal e o fabricante de motores Mirrlees Blackstone, que chegou cos negocios de Brush.
A principios dos 70 a subsidiaria de Hawker Siddeley Canada Car and Foundry comezou a fabricar vehículos de tránsito rápido para o mercado norteamericano. O primeiro pedido foi para a liña Port Authority Trans-Hudson e estaba formado por 46 coches PA-3 cos números 724-769, que estaban baseados en gran parte no perfil hexagonal orixinal dos coches PA-1 e PA-2 deseñados e construídos pola St. Louis Car Company durante 1966-67. Posteriormente Hawker Siddeley vendería o mesmo deseño xeral ao MBTA en Boston para as súas liñas azul e laranxa. En 1978-80 entregáronse 70 coches para a liña azul, e en 1980-82 120 para a laranxa. Hawker Siddeley tamén fabricou gran parte do material rodante máis antigo do sistema de metro de Toronto, os modelos H5 e H6. O negocio da fabricación de ferrocarrís, baseado en Mississauga e Thunder Bay, Ontario, é agora parte de Bombardier Transportation.
Viviane
Era post Entre Aspas
Regresa en 2007 cun traballo en formato acústico, co título homónimo de "Viviane" nun conxunto de once cancións en que se firma unha dialéctica enriquecedora entre as linguaxes universais do Fado e do Tango e co acordeón e a guitarra portuguesa como notas dominantes. Deste álbum xorde "Meu coração abandonado" coma single de presentación.
En 2009 integra o proxecto Rua da Saudade xuntamente con Susana Félix, Mafalda Arnauth e Luanda Cozetti, dando voz ás letras orixinais de Ary dos Santos no álbum ''Canções de Ary dos Santos.
Pet Sematary (filme de 2019)
Pet Sematary é un filme estadounidense de 2019 dirixido por Kevin Kölsch e Dennis Widmyer e escrito por Jeff Buhler, a partir dunha historia na pantalla de Matt Greenberg. É a segunda adaptación da novela homónima de 1983 escrita por Stephen King, despois do filme de 1989. Está protagonizado por Jason Clarke, Amy Seimetz e John Lithgow, e conta a historia dunha familia que descobre un misterioso cemiterio no bosque detrás da súa nova casa.
Collblanc
Actualmente, a praza do Mercado e arredores son os principais núcleos de vida cidadá. Cabe destacar no barrio o parque da Marquesa, o cemiterio de Sants, o teatro Joventut ou o rañaceos do mesmo mercado, deseñados estes dous últimos por Ramon Puig i Gairalt.
Katie Holmes
Traxectoria
Cando aínda era cativa, asistiu á “Convención Internacional de Talento e Modelaxe”, en Nova York, e foi alí onde coñeceu a Al Onorato, un produtor e representante de artistas, quen notou o talento de Katie e convenceuna a viaxar a Os Ánxeles para actuar nun papel para a televisión. Finalmente, conseguiu o papel que a levaría á fama: converteuse en "Doce Joey", da popular serie Dawson's Creek.
Lucas Vázquez de Ayllón
Traxectoria
Ao non atopar indios locais cos que realizar troco de alimentos, tras tres meses Vázquez de Ayllón levantou o asentamento e puso rumbo ao sur, cara á illa de A Española. Dos 600 homes só retornaron 150, que dixeron que sufriran carencias, fame, enfermidades e ataques dos indíxenas locais. Estes afirmaron que Vázquez de Ayllón finara en brazos dun freire dominico e fora botado ao mar.
Pneumoloxía
Historia da pneumoloxía
Aínda que a medicina pulmonar só comezou a evolucionar como especialidade médica na década de 1950, William Welch e William Osler fundaron a organización matriz ou "nai" da Sociedade Torácica Americana (American Thoracic Society), a Asociación Nacional para o Estudo e a Prevención da Tuberculose. En España, a Lei de especialidades de 1977 dividiu a especialidade de "pulmón e corazón" en cardiólogos e neumólogos.
Foro Social Mundial
Historia e características
O FSM ten promovido a organización de moitos foros sociais rexionais, incluíndo o Foro Social Europeo, o Foro Social Asiático e o Foro Educacional Europeo.
Cávado
Cávado Localización de Cávado
Verónica Boquete
Considerada como unha das melloesr futbolista españolas da historia,   desenvolveu a súa carreira en máis dunha ducia de equipos de oito países e tres continentes. Foi a primeira española en gañar a Liga de Campións e a única en marcar nunha final. Foi tamén a primeira española finalista no Balón de Ouro e a única en ser elixida como a mellor xogadora da liga estadounidense. En 2020 foi elixida no once ideal do ano nos Premios The Best da FIFA.
Campo Municipal de Cantarrana
O Estadio Municipal de Cantarrana, é un campo municipal de fútbol situado na parroquia de Covas (Viveiro). O seu propietario é o Concello de Viveiro e nel exerce como local o equipo de fútbol Viveiro CF. Conta cun terreo de xogo de herba natural e unha bancada cuberta.
Real Filharmonía de Galicia
Historia
En marzo de 1998, a Real Filharmonía de Galicia emprendeu o seu primeiro traballo discográfico da man de Rilling cas sinfonías completas de Franz Schubert para a discográfica Hänssler Classic. En xullo do mesmo ano, baixo a dirección de Zumalave, a orquestra actuou no marco da Expo-98 de Lisboa, e en agosto inaugurou, co Mesías de Haendel, a primeira edición do Compostela Millenium Festival, concerto ofrecido na Catedral de Santiago ante máis de 2 000 persoas.
A Real Filharmonía de Galicia foi ademais unha das orquestras convidadas no XXIV Festival Internacional de Música de Segovia, do Festival Internacional de Música de Galicia e na II Edición do Compostela Millenium tocou baixo a batuta de Neville Marriner.
Na tempada 2010-11 a RFG celebrou o seu 15º aniversario cun total de 31 concertos programados, celebrándose o primeiro deles o 24 de setembro de 2010 cunha interpretación da Misa de Coroación baixo a batuta de Jonathan Webb. Salientou a presenza dos dous primeiros directores titulares da orquestra compostelá, con dous programas cada un, e outros directores que acadaran éxitos coa agrupación, así como figuras emerxentes do momento como o alemán David Afkham. Outro feito salientable foi a unificación na xestión da Escola de Altos Estudos Musicais de Galicia coa Real Filharmonía, pasando ambas a ser xestionadas polo Consorcio de Santiago dentro dun único proxecto.
Repertorio
O amplo repertorio da RFG, que vai de J.S. Bach a compositores da actualidade, séguese enriquecendo con especial atención aos compositores do clasicismo vienés, e recuperando e asumindo asemade a obra de compositores galegos como Rogelio Groba, Xavier de Paz, Paulino Pereiro, O. Rodríguez, Xoán Viaño, Manuel Balboa, Andrés Gaos, Juan Durán ou J.J. Castro.
Nicholas Smisko
Traxectoria
Naceu co nome de Richard Smisko o 23 de febreiro de 1936. Logo de completar os estudos de secundaria en Perth Amboy, estudou na Universidade Estatal de Youngstown e na Universidade de Pittsburgh en Johnstown, antes de estudar no Seminario de Cristo Salvador de Johnstown. Foi ordenado sacerdote o 11 de xaneiro de 1959 polo bispo Orestes Chornock. Posteriormente ampliou os seus estudos no seminario patriarcal de Istambul.
Cilindro (motor)
Constitución e funcionamento
Nos motores de combustión interna é no cilindro onde se desenvolve a deflagración do combustíbel que é a orixe da forza mecánica que posibilita o desprazamento do vehículo.
Anxioloxía
miniatura|Esquema do sistema circulatorio humano. A anxioloxía (do gr. Αγγιοc, 'vaso' e λογόc, 'estudo') é a especialidade médica encargada do sistema circulatorio e do sistema linfático, incluíndo a anatomía dos vasos sanguíneos (arterias, veas e capilares) e dos linfáticos, ademais das súas doenzas.
Guerra do Rif
Antecedentes: a colonización de Marrocos
Francia cede a España a administración dun 5% do territorio marroquí, uns 20.000 km² que inclúen a rexión montañosa do Rif. Tanto na parte española como na francesa, a colonización implica que todo o poder político, económico e militar atópanse en mans das autoridades da potencia protectora e dun número crecente de colonos europeos que interveñen activamente na política colonial; ao mesmo tempo, dado que se trata oficialmente dun protectorado, mantéñense formalmente algunhas estruturas de poder preexistentes, que na práctica non teñen competencia algunha máis que certa capacidade de intervención parcial en asuntos relixiosos. Deste xeito, o sultán mantense simbolicamente como máxima autoridade marroquí (asina as leis do protectorado) e é representado na zona española por un vigairo ou jalifa.