cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Evelyn Booth
Obra botánica
Ao seu regreso a Irlanda, Evelyn asentouse en Lucy's Wood, próxima á cidade de Bunclody. Tiña moitos intereses incluíndo montar dacabalo, pesca con mosca, costura, e a botánica era unha das súas preferencias dominantes. Un exemplo da costura de Booth atópase no Museo Nacional de Irlanda, sector "Vida do país en maio". Nos seus xardíns, planeou e desenvolveu un xardín diverso, que segue sendo un destino turístico hoxe. E completou o xardín con plantas raras, cultivares inusuais, e especies silvestres. Unha anemone que Evelyn descubriu nun bosque próximo, Anemone nemorosa, foi nomeada "Lucy's Wood".
Seguindo a un encontro coa botánica Edith Rawlins, Evelyn interesouse na observación e o rexistro de plantas. Desde 1939, foi membro da Sociedade de Flores Silvestres, e empezou a recoller sementes de flores salvaxes nos Condados de Carlow e Wexford, depositando partes da súa colección de espécimes nos Xardíns Botánicos Nacionais de Glasnevin. Ela continuou servindo como a presidenta da Sociedade de Horticultura de Bunclody por varios anos. En 1963, Booth asistiu á reunión inaugural da rama rexional irlandesa da Sociedade Botánica das Illas Británicas, e foi elixida para o seu Comité, ao que serviu durante moitos anos.
Pseudococcidae
Descrición
miniatura|Vídeo dun pseudocóccido.
Supersubmarina
Os primeiros EP
En 2009 aparecen no disco Juntos por el Sáhara, no que interpretan «Chas! y aparezco a tu lado» coa actriz arxentina Sabrina Garciarena. O disco, editado por Sony Music baixo o nome de X 1 FIN, complétano artistas como Pereza, Estopa, El Canto del Loco ou Conchita, entre outros.
Santacruz
José Chino e Jaime colaboraron no concerto de Lori Meyers en Joy Eslava na canción «Vigilia», do disco Hostal Pimodán.
Finn Wolfhard
Traxectoria
Finn naceu nunha familia de proxenie francesa, alemá e xudía. Asistiu a unha escola católica. Seu pai, Eric Wolfhard, é un investigador sobre reclamacións de terras aborixes. Ten un irmán máis vello, o actor Nick Wolfhard.
Dereitos humanos e cambio climático
A análise dos dereitos humanos e o cambio climático céntrase nas consecuencias anticipadas para os seres humanos asociadas cos fenómenos ambientais globais, incluído o aumento do nivel do mar, a desertificación, o aumento da temperatura, os fenómenos meteorolóxicos extremos e os cambios nas precipitacións, así como as medidas de adaptación e mitigación adoptadas polos gobernos en resposta a aqueles fenómenos que poden involucrar dereitos humanos ou proteccións legais relacionadas. Moitos enfoques legais para o cambio climático utilizan o dereito a un medio ambiente saudable, outros dereitos relacionados ou outros enfoques de leis ambientais emerxentes, como os dereitos da natureza, para avogar por accións novas ou requiridas por parte de gobernos e actores privados, a través da defensa da xustiza climática e os litixios climáticos.
Historia
O Acordo de París, adoptado o 12 de decembro de 2015 na Conferencia das Partes, é o indicador máis importante dunha maior conciencia sobre a relación entre o cambio climático e os dereitos humanos. O Acordo de París é o primeiro acordo climático que recoñece a relevancia dos dereitos humanos e afirma: "As Partes deben, ao tomar medidas para abordar o cambio climático, respectar, promover e considerar as súas respectivas obrigas en materia de dereitos humanos, o dereito á saúde, os dereitos dos pobos indíxenas, as comunidades locais, os migrantes, os nenos, as persoas con discapacidade e as persoas en situacións de vulnerabilidade e o dereito ao desenvolvemento, así como a igualdade de xénero, o apoderamento da muller e a equidade interxeneracional."
Lei de dereitos humanos e cambio climático
O cambio climático non só está a provocar axustes ecolóxicos, senón que tamén está a afectar os aspectos sociais, económicos, políticos, culturais e legais das sociedades de todo o mundo. O CDH afirmou que as obrigas de dereitos humanos teñen a capacidade de fortalecer a formulación de políticas nacionais e internacionais na área do cambio climático. A Declaración de Estocolmo de 1972 sentou as bases para unha maior elaboración dos dereitos humanos á calidade do medio ambiente. A protección do medio ambiente non adoita incluírse nos tratados de dereitos humanos. Máis ben, a protección do medio ambiente derívase dos dereitos que protexen eses tratados, como os dereitos á vida, a alimentación, a auga e a saúde. No futuro, o dereito dos dereitos humanos no contexto da formulación de políticas sobre o cambio climático pode axudar a establecer estándares mínimos de dereitos humanos básicos que se poden adoptar nas medidas de mitigación e adaptación nacionais e internacionais.
Poboacións indíxenas
miniatura|Acendendo lume a man, pobo [[Pobo san|San en Botswana.]] Os pobos indíxenas teñen unha posición única no que respecta á discusión dos impactos que terá o cambio climático nunha poboación. Moitas poboacións indíxenas viven estilos de vida de subsistencia, que á súa vez vense gravemente afectados polo impacto do cambio climático. En moitos países, a lei municipal difire na súa aplicación aos pobos indíxenas que ao resto da poboación, o que complica calquera recurso legal. O cambio climático impacta aos pobos indíxenas de maneira diferente non só polas súas conexións físicas e espirituais coa terra e a auga, senón tamén porque teñen un coñecemento ecolóxico e tradicional especializado que se pode utilizar para atopar a mellor estratexia de mitigación deses efectos.
Desenvolvemento
Dado que moitos dos cidadáns máis pobres do mundo dependen directamente do medio ambiente para a totalidade ou parte do seu sustento diario, moitas axencias internacionais de desenvolvemento ven o cambio climático e o desenvolvemento como "inextricablemente vinculados".
Skynet (satélites)
miniatura|Un Skynet 5. Skynet é unha serie de satélites de comunicacións xeoestacionarios militares do Reino Unido que tivo o seu comezo en 1969.
Skynet 2A e 2B
Os dous satélites Skynet 2 foron construídos por Marconi Space and Defence Systems con axuda de Philco-Ford. Tiñan unha masa duns 240 kg, eran cilíndricos e estabilizábanse mediante xiro. Usaban, ao igual que os Skynet 1, dous canais de comunicacións, un a 20 MHz e outro a 2 MHz. Skynet 2A foi lanzado o 19 de xaneiro de 1974, pero non chegou a órbita por un problema no seu foguete lanzador, un Delta 2313 que si conseguiu poñer no espazo a Skynet 2B o 23 de novembro de 1974.
Vicente Martínez de la Riva
Vicente Martínez de la Riva Andrés, nado en Santiago de Compostela en 1808 e finado na mesma cidade o 13 de xuño de 1889, foi un médico, profesor, escritor e político galego.
Espiral logarítmica
Ecuacións
miniatura|Espiral logarítmica 5º. En coordenadas polares (r, \theta) a fórmula é
Se α = 0 a espiral logarítmica dexenera nunha liña recta.
Características
thumb|none|upright 1.3|Espiral logarítmica rodando na súa tanxente
Espirais logarítmicas na natureza
Os brazos dos ciclóns tropicais, como os furacáns, tamén forman espirais logarítmicas.
En xeotecnia, a superficie de falla é o lugar xeométrico dos puntos onde o chan "rompe" e permite un deslizamento, ao estar sometido a cargas maiores á que pode soportar. Estas superficies de falla en moitos casos son iguais ou aproximábeis a unha espiral logarítmica.
Desolation Center
Os concertos
O primeiro dos concertos celebrouse o 24 de abril de 1983 e recibiu o nome de "Mojave Exodus". Nel acuaron as bandas anxelinas Minutemen e Savage Republic e os organizadores alugaron vellos autobuses escolares para transportar aos asistentes.
O segundo, "Mojave Auszug", foi o 4 de marzo de 1984. Neste participou Survival Research Laboratories, un grupo de performance coñecido por construír grandes máquinas e facer que se destrúan entre elas, a banda alemá Einstürzende Neubauten, e o músico experimental Boyd Rice'''. '''
O terceiro concerto cambiou de localización e realizouse nun barco en San Pedro, California. "Joy at Sea" celebrouse en xuño de 1984 coa actuación de Minutemen e Meat Puppets.
Dólar Eisenhower
Aínda que a versión con prata tivo éxito comercial no mercado do coleccionismo, a versión estándar practicamente non chegou a utilizarse na circulación, coa excepción dos casinos de Nevada, onde pasaron a ocupar o lugar das fichas emitidas por particulares.
Remei Sipi Mayo
Traxectoria
Ademais da literatura oral e o ensaio, escribiu sobre temas de xénero e mulleres migrantes africanas e ten publicados varios libros. Fundou a Editorial Mey, especializada en literatura ecuatoguineana.
Recoñecementos
Sipi foi recoñecida en diversas ocasións polo seu labor activista. En 2002 recibiu o IX Premio Pasionaria, entregado por Izquierda Unida de Xixón, en nome da Asociación de Mulleres Africanas. En 2014 recibiu o Premio Raíces de Forum Andalucía. En 2020 a Fundación Sabino Arana outorgoulle o Premio Sabino Arana pola súa militancia feminista e a súa loita polos dereitos da muller africana.
Dólar Eisenhower
Proceso de aprobación
O 3 de outubro de1969, o Comité Bancario da Cámara deu a súa aprobación á lexislación para a creación do dólar Eisenhower sen prata, e Patman declarou que esperaba tela aprobada polo pleno da Cámara a tempo para o aniversario do defunto presidente, o 14 de outubro. O 6 de outubro, os patrocinadores do proxecto de lei perderon unha votación de trámite que tería permitido non poder presentar emendas. A pesar de que algúns representantes se pronunciaron en contra da forma en que se ía tomar en consideración a lei, o congresista por Iowa H. R. Gross opúxose á composición do metal base da moeda proposta: "non se lle faría ningunha honra á memoria do presidente Eisenhower cuñando un dólar quizais feito de chatarra".
Lanzamento
miniatura|320x320px| O [[deseño do dólar Eisenhower publicado polo Departamento do Tesouro en xaneiro de 1971 (probablemente a partir de fotografías do galvano). ]]
O feito de cuñar pezas de gran tamaño en cuproníquel resultou moi destrutivo para os cuños da Casa da Moeda, e Gasparro botou man en diversas ocasións do torno redutor Janvier para rebaixar o relevo que se utilizaría nas tiraxes destinadas á circulación e nas moedas bañadas en prata sen circular. O gravador xefe modificou directamente o cuño mestre resultante para restaurar polo menos algúns dos detalles que se perderan ao rebaixar o relevo. Porén, as moedas con acabamento especial (proof) cuñadas na Casa da Moeda de San Francisco seguiron a ter un altorrelevo. Isto significou que en 1971 e durante unha gran parte de 1972 —ata que se utilizou aceiro de maior calidade nos cuños—, as moedas destinadas á circulación tiñan un relevo máis baixo e unha superficie menos detallada, en comparación coas moedas con acabamento especial (proof). Estas últimas cúñanse máis lentamente e, polo xeral, con varios golpes de cuño, para que se reproduzan á perfección todos os detalles. A cuñaxe dos dólares Eisenhower para a súa posta en circulación comezou na Casa da Moeda de Denver o 3 de febreiro, aparentemente sen cerimonia ningunha. En Filadelfia tamén comezou a produción a principios de ano, aínda que Bowers, na súa enciclopedia exhaustiva dos dólares de prata e bañados, non dá conta dunha data concreta. Os primeiros dólares Eisenhower en prata do 40 % con acabamento normal cuñáronse na Oficina de Ensaios de San Francisco —actual Casa da Moeda de San Francisco— o 31 de marzo de 1971, cunha manipulación cerimonial das prensas por parte de Brooks. A primeira das moedas cuñadas entregóuselle á viúva de Eisenhower, a segunda a David Eisenhower (neto de Dwight e de Mamie Eisenhower) e a terceira ao sogro de David Eisenhower, o presidente Nixon.
T-Vision
Segundo os desenvolvedores, Terravision formou o modelo inspirador e técnico para Google Earth. Porén, en 2017 Art+Com perdeu unha batalla legal con Google que se levaba a cabo neste sentido. A historia foi filmada en 2021.
Dólar Eisenhower
Lanzamento
As tiraxes para a circulación do dólar Eisenhower, a maior moeda bañada das producidas pola US Mint, puxéronse ao dispor da poboación en xeral a través das entidades bancarias o 1 de novembro de 1971. Moitas delas foron acaparadas polos coleccionistas e nos primeiros momentos houbo tal demanda que moitos bancos puxeron un límite dunha moeda por cliente. Moitas delas aparecían con pequenas deficiencias de cuñaxe, polo que era frecuente que os coleccionistas intentasen facerse con varios exemplares para escoller os que presentasen mellores condicións. Nalgúns casos apreciábase mesmo unha especie de película aceitosa que os coleccionistas se vían obrigados a limpar.
T-Vision
Funcionalidade
Como aplicación xeográfica, Terravision combina fotos aéreas, imaxes de satélite e datos de elevación que se poden navegar en tempo real. Ademais da representación fotorrealista da Terra, o sistema ofrece unha variedade de información como datos meteorolóxicos, modelos arquitectónicos ou rutas da rede. Pódese interactuar co sistema a través de tres elementos de interface: o Earthtracker, un modelo físico de globo terráqueo para controlar a terra virtual, a través dun rato 3D, que permite o voo sobre a superficie, e a través dunha pantalla táctil para interactuar cos obxectos e información mostrados. Os usuarios móvense libremente e en tempo real sobre a terra virtual: dende a vista macro desde o espazo até a vista micro, poden voar virtualmente cara á superficie terrestre, na que primeiro se ven os continentes, despois as cidades e, finalmente, os modelos arquitectónicos de alta resolución de edificios individuais. Ademais da navegación espacial, tamén é posible a navegación temporal, na que se pode navegar no tempo coa axuda de fotografías aéreas históricas e comprender así o desenvolvemento dun lugar.
Litixio con Google
En opinión de Art+Com, Earth Viewer era un clon de Terravision que utilizaba moitas das ideas que foran aportadas alí e unha patente específica pendente de Art+Com nos Estados Unidos.
Dólar Eisenhower
Primeiros anos (1971-1974)
A moeda foi cuñada novamente para a súa circulación en 1974, e tamén foi incluída en todos os xogos, tanto estándar como para coleccionistas, e tanto en cuproníquel como en prata. O Congreso ordenou que parte do diñeiro logrado pola venda das pezas de prata de 1974 cuñadas en San Francisco se utilizase para apoiar economicamente o Eisenhower College, en Seneca Falls, Nova York. Os coleccionistas de moedas consideraron que isto sentaba un mal precedente, aínda que se lle pagaron a esta universidade neste concepto uns nove millóns de dólares entre 1974 e 1978. Porén, malia esta inxección de diñeiro, a universidade pechou as súas portas en 1982.
Emisión conmemorativa do Bicentenario (1975-1976)
miniatura|320x320px|[[Moedas do bicentenario dos Estados Unidos|Emisión en prata conmemorativa do bicentenario da independencia, coa data 1776-1976 no anverso. No reverso aparece a Campá da Liberdade fronte á Lúa no canto da tradicional aguia. ]]
Coleccionismo
O dólar de 1972 cuñado en Filadelfia componse de tres variedades, que se orixinaron á medida que Gasparro axustaba o seu deseño para aproveitar a mellor calidade do aceiro utilizado nos cuños. Brooks anunciou axustes no deseño a mediados dese ano na convención da American Numismatic Association en Nova Orleáns, aínda que non indicou o que se cambiaba exactamente. As tres variedades poden apreciarse observando detidamente a representación da Terra nos reversos: os dólares do tipo I presentan a terra algo achatada e a Florida apuntando cara ao sueste, coas illas na súa maioría ao sueste da punta da península. Nos do tipo II a terra é redonda apunta cara ao sur, cunha única illa ao sueste. Finalmente, o tipo III é similar ao segundo, agás por presentar dúas illas ao sur da península. De entre estes, os exemplares do tipo II proceden dun único cuño do reverso, utilizado en marzo de 1972 e posto en servizo erroneamente en Filadelfia, xa que debería ser utilizado para as emisións de prata de San Francisco. O tipo III foi posto en servizo en setembro de 1972 en substitución do tipo I. Os dólares co reverso do tipo I son os máis comúns, en tanto que os do tipo II alcanzan prezos elevados no mercado en condicións de conservación e fineza da cuñaxe excelentes, do mesmo xeito que o tipo 1 do Bicentenario (1776-1976), que só estaba dispoñible nos conxuntos emitidos para coleccionistas.
En 1974 e novamente en 1977, a Casa da Moeda de Denver cuñou un pequeno número de exemplares en discos bañados en prata. En ambas as ocasións, estes discos foran enviados a Denver desde a Oficina de Ensaios de San Francisco. As primeiras destas pezas de 1974 foron atopadas por dous comerciantes de blackjack de Las Vegas. Os discos de 1974 estaban inicialmente destinados a seren utilizados nas series proof dos Brown Ike. A política da US Mint era que os discos preparados para as emisións de prata en condición proof que fosen rexeitados por non cumpriren os estritos parámetros de calidade fosen destinados entón aos Blue Ikes, mais estes colocáronse por erro no contedor dos discos rexeitados para as cuñaxes proof en cuproníquel, destinados a seren enviados a Denver para a súa cuñaxe alí como moedas circulantes. No relativo ás pezas datadas en 1977, estas son o resultado das pezas rexeitadas para as cuñaxes do Bicentenario en condición proof, que novamente se colocaron no contedor equivocado. Coñécense entre 10 e 20 exemplares de cada data. Wexler, Crawford e Flynn deron conta tamén da existencia dun dólar do Bicentenario (1976-1776-D) en prata da ceca de Denver, que posuía unha rareza moi superior, aínda que xamais apareceu nunha poxa pública nin foi presentado a ningún dos principais servizos de clasificación e certificación numismática, polo que non se puido ata o de agora corroborar a súa existencia.
Grupo vinilo
Polímeros de vinilo
Os grupos vinilos poden polimerizar coa axuda dun iniciador radical ou un catalizador, formando polímeros de vinilo. Os polímeros de vinilo non conteñen grupos de vinilo. En cambio, están saturados. A seguinte táboa dá algúns exemplos de polímeros de vinilo.
Etimoloxía
A etimoloxía do vinilo é o latín vinum = "viño", e a palabra grega "hylos" 'υλος (materia ou material), pola súa relación co alcohol etílico. O termo "vinilo" foi acuñado polo químico alemán Hermann Kolbe en 1851.
Haliaeetus leucogaster
Alimentación
Os principais peixes que son presas súas son os silurifromes e os barramundis, cazando frecuentemente tanto espécimes pequenos coma grandes, algúns dos cales poden superar os 50 cm. Outras presas importantes dentro dos peixes son os belónidos e os lábridos. Xunto coas aguias peixeiras, as H. leucogaster ás veces capturan peixes que son tóxicos, como algúns diodóntidos e tetraodóntidos.
Entre as súas presas reptilianas están as tartarugas Macrochelodina rugosa, as serpes Acrochordus arafura e varias serpes mariñas. As tartarugas son especialmente importantes para estes pigargos e poden capturalas de varias idades e tamaños, mesmo adultos grandes de Emydura macquarii. Nun caso, rexistrouse que o pigargo intentou capturar un Varanus salvator adulto de 1,5 m de longo e conseguiu matalo, pero non puido transportalo debido ao gran peso do varano.
Aliméntanse soas, en parellas ou en grupos familiares. Unha parella pode cooperar para cazar. Poden comer as presas mentres están voando ou cando se pousan nunha plataforma elevada como o seu propio niño. Esfola as súas vítimas a medida que as come. É moi eficiente dixerindo a comida e só regurxita pequenas egagrópilas de ósos fragmentados, pelos e plumas.
Status de conservación
miniatura|Exemplares novos en voo.
Importancia cultural
miniatura|Adulto voando en Tasmania
Rozalén
2013: Primeiro disco e comezo do éxito
En setembro de 2013 dá comezo a xira que promociona o seu primeiro álbum. Rozalén cultiva un grande éxito esgotando as entradas en case todos os seus concertos polos principais teatros e salas de España. Este éxito leva a compositora a cruzar o Atlántico e levar a súa música a países como a Arxentina ou o Uruguai. A finais de ano foi galardoada nos Premios Dial como unha das artistas españolas do ano.
En decembro de 2014 Rozalén obtén o seu primeiro disco de ouro tras superar as 20.000 copias vendidas co seu álbum debut Con derecho a.... Ademais, ese mesmo mes obtivo o premio Los Números 1 de Cadena 100, galardón que outorga esta cadea de radio aos artistas españois coas mellores cancións do ano.
2015: Primeira BSO e segundo disco
A principios de 2015 Rozalén foi escollida para dar voz á banda sonora de Perdiendo el Norte, unha película de Nacho G. Velilla. Para iso, a cantautora compuxo o tema Berlín, o cal está incluído no seu segundo disco.
Trammet
Composición
O 2 de novembro de 2010 produciuse unha ampliación de capital e pasouse de 1 220 000 accións a 1 284 210. 32 105 accións foron para Ferrocarrils de la Generalitat de Catalunya e 32 105 accións máis para Ferrocarril Metropolità de Barcelona, SA.
Guillermo Santoro
Guillermo Santoro Sánchez-Harguindey, de malnome Mirko, nado en Vigo en 1933 e finado na mesma cidade o 2 de novembro de 2012 , foi un empresario galego, coñecido por ser membro da banda armada Directorio Revolucionario Ibérico de Liberación.
Traxectoria
Guillermo Santoro continuou a vivir en Francia, onde chegou a ter unha empresa ao seu nome preto da fronteira con Italia e Suíza. Volveu a Vigo, onde faleceu en 2012.
Universidade do Novo México
A Universidade de Novo México (UNM), en Universidad de Nuevo México, en inglés: University of New Mexico, é unha universidade pública de Albuquerque, Novo México, EUA. Foi fundada en 1889 e ofrece servizos a nivel de grao, posgrao e técnico en diversos campos. O seu campus de Albuquerque ten aproximadamente 2,4 km², con campus adicionais en Gallup, Los Alamos, Rio Rancho, Taos e Los Lunas.
José Garabal Louzao
José María Garabal Louzao, nado en Santiago de Compostela en 1835 e finado ibídem o 18 de xuño de 1907, foi un pintor, decorador, copista e restaurador galego.
Roscón de Caldas
Historia e situación actual
O Roscón de Caldas distribúese na actualidade en media ducia de establecementos do concello, que na súa maioría realizan unha fornada semanal debido á súa durabilidade. Tradicionalmente, este doce distribuíuse tamén en feiras e mercados doutros concellos da contorna, da man de resposteiras caldenses.
Suomen Jääkiekkoleijonat
Historia
En 2020 non se nomeou ningunha nova personalidade a causa da pandemia por coronavirus.
Jääkiekkoleijonat
200px|miniatura|[[Aarne Honkavaara é o "león do hóckey sobre xeo" número 10.]] 200px|miniatura|[[Teppo Rastio é o "león do hóckey sobre xeo" número 29.]] 200px|miniatura|[[Matti Keinonen e Juhani Lahtinen son os "león do hóckey sobre xeo" números 50 e 34 respectivamente.]] 200px|miniatura|[[Jarmo Wasama é o "león do hóckey sobre xeo" número 36.]] 200px|miniatura|[[Juhani Wahlsten é o "león do hóckey sobre xeo" número 43.]] 200px|miniatura|[[Lasse Oksanen é o "león do hóckey sobre xeo" número 53.]] 200px|miniatura|[[Veli-Pekka Ketola é o "león do hóckey sobre xeo" número 72.]] 200px|miniatura|[[Juhani Tamminen é o "león do hóckey sobre xeo" número 79.]] 200px|miniatura|[[Pentti Lund é o "león do hóckey sobre xeo" número 84.]] 200px|miniatura|[[Kalervo Kummola é o "león do hóckey sobre xeo" número 106.]] 200px|miniatura|[[Jari Kurri é o "león do hóckey sobre xeo" número 113.]] 200px|miniatura|[[Alpo Suhonen é o "león do hóckey sobre xeo" número 149.]] 200px|miniatura|[[Hannu Aravirta é o "león do hóckey sobre xeo" número 182.]] 200px|miniatura|[[Marianne Ihalainen foi unha das dúas primeiras mulleres introducidas en 2007 co número 187.]] 200px|miniatura|[[Raimo Helminen é o "león do hóckey sobre xeo" número 192.]] 200px|miniatura|[[Erik Hämäläinen é o "león do hóckey sobre xeo" número 193.]] 200px|miniatura|[[Jyrki Lumme é o "león do hóckey sobre xeo" número 196.]] 200px|miniatura|[[Janne Ojanen é o "león do hóckey sobre xeo" número 206.]] 200px|miniatura|[[Jere Lehtinen é o "león do hóckey sobre xeo" número 207.]] 200px|miniatura|[[Jukka Jalonen é o "león do hóckey sobre xeo" número 210.]] 200px|miniatura|[[Ville Peltonen é o "león do hóckey sobre xeo" número 226.]] 200px|miniatura|[[Saku Koivu é o "león do hóckey sobre xeo" número 228.]] 200px|miniatura|[[Teemu Selänne é o "león do hóckey sobre xeo" número 232.]] 200px|miniatura|[[Emma Terho é a "leoa do hóckey sobre xeo" número 255.]] 200px|miniatura|[[Niklas Hagman é o "león do hóckey sobre xeo" número 257.]]
Guido Álvarez Parga
Traxectoria
Naceu no barrio do Carme, fillo dun xornalista arxentino e dunha lucense profesora de Historia. Aos 18 anos mudouse á Coruña para cursar a carreira de Turismo. Continuou a súa formación con distintas bolsas de estudos (Erasmus, Leonardo, Maclands, Erasmus Mundus) nas universidades de Téramo (Italia), Santiago de Compostela, Jean Monnet (Saint-Étienne, Francia), Federico II (Nápoles, Italia) e Stuttgart (Alemaña), que compatibiliza con diversas experiencias laborais entre as que destacan un período no museo Benjamin Franklin House de Londres (Reino Unido), outro nunha consultora turística en Nantes (Francia) e varios anos como investigador e coordinador de dous observatorios turísticos no CETUR (Centro de Estudos e Investigacións Turísticas, en Santiago de Compostela). No 2015 regresa a Lugo, onde traballa durante varios anos en diversas axencias de viaxes, e no 2019 lanza o seu propio proxecto profesional: Guido Guía.
É o impulsor da campaña "Lugo Patrimonio Mundial", coordinador de "Lugo Muralla Única"  e creador dos paseos "O Lugo menos coñecido" ,  un formato de itinerarios turísticos alternativos posteriormente estendido por el mesmo a outras cidades e localidades galegas. En xeral é iniciador de variadas iniciativas culturais e percorridos turísticos.
Illa de Panglao
Xeografía
Forma parte da provincia de Bohol, e comprende dous municipios: Dauis e Panglao.
Panglao é un destino turístico popular en Filipinas.
Merytneit
Merytneit ou Merneit, foi unha raíña da Primeira Dinastía, ca. 2927 a.C.. Puido que gobernara Exipto por dereito propio, segundo varios rexistros oficiais. Se fose así ela e nun caso similar, a esposa real anterior Neithhotep serían as primeiras mulleres faraón de Exipto e as primeiras raínas gobernantes na historia registrada. O seu goberno produciuse ao redor do 2950 a.C. durante un período non determinado. O nome de Merneith significa "Amado por Neith" e a súa estela contén símbolos desa antiga deidade exipcia. Quizais fose filla de Djer e probablemente fose a primeira esposa real de Djet. O primeiro quería dicir que sería a bisneta do primeiro faraón unificado de Exipto, Narmer. Tamén foi a nai de Den, o seu sucesor.
Familia
Un selo de arxila atopado na tumba do seu fillo Den foi gravada con "Madre do rei, Merneith". Tamén se sabe que o pai de Den era Djet, polo que é probable que Merneith fose a esposa real de Djet.
Paulo Naseiro
Traxectoria
Licenciado en Ciencias Políticas e Socioloxía, desenvolve a súa actividade profesional no ámbito da xerontoloxía.
Jonas Mekas
Jonas Mekas, nado en Semeniškiai (Lituania) o 14 de decembro de 1922 e finado en Nova York (Estados Unidos) o 23 de xaneiro de 2019, foi un cineasta, crítico cinematográfico e poeta lituano. É coñecido como o padriño do cinema de vangarda americano na época posterior á segunda guerra mundial.
Interahamwe
Os Interahamwe foron expulsados de Ruanda despois da vitoria da Fronte Patriótica Ruandesa (FPR), liderada polos tutsis, na guerra civil ruandesa en xullo de 1994, e son considerados unha organización terrorista por moitos gobernos africanos e occidentais. Os Interahamwe e grupos escindidos das Forzas Democráticas pra a Liberación de Ruanda (FDLR) seguen librando unha insurxencia contra Ruanda dende os países veciños, onde tamén participan en conflitos locais e terrorismo.
Organización e historia
Tras a invasión da capital ruandesa, Kigali, por parte da Fronte Patriótica Ruandesa (FPR), moitos civís ruandeses e membros das Interahamwe fuxiron cara aos países veciños, sobre todo ao que entón era Zaire, agora a República Democrática do Congo, e a Tanzania. O Sudán acolleu aos antigos Interahamwe en Juba e, en marzo de 1998, o coronel Tharcisse Renzaho, antigo prefecto de Kigali, e o coronel Ntiwiragabo, antigo comandante da Garda Presidencial ruandesa, chegaron a Juba dende Nairobi pra organizalos. Foi case imposible levar aos Interahamwe ante a xustiza porque non levaban uniforme nin tiñan un grupo de seguidores claramente organizado. Eran veciños, amigos e compañeiros de traballo dos tutsis. Ao longo da guerra, os membros das Interahamwe trasladáronse aos campos de refuxiados e desprazados internos. Alí as vítimas mesturábanse co inimigo, o que dificultaba o axuizamento dos membros das Interahamwe.
Irmás de Santa Dorotea
Tui
A primeira freira foi a superiora provincial Maria Augusta Alves, que chegou a Tui o 21 de xaneiro de 1911, e a superiora foi seguida de diversas freiras que se instalaron na vila tudense. A construción do primeiro convento en Tui iniciouse en 1926 e rematouse en 1928, sendo superiora a portuguesa Eugénia Monfalim. Na época de maior esplendor en Tui as doroteas chegaron a ter seis casas, contando o convento da rúa Martínez Padín, situadas nas rúas Ordóñez, Seijas, Cuenca, Colón e no Paseo da Corredoira, onde agora se acha o cuartel da Garda Civil.
Outras casas
Ademais, as monxas doroteas teñen desde 1994 unha casa en Vilanova de Arousa, na parroquia de San Cibrán, á que están adscritas.
Jack Dongarra
Deseño de software
EISPACK, LINPACK, Basic Linear Algebra Subprograms (BLAS), Linear Algebra Package (LAPACK), ScaLAPACK, Parallel Virtual Machine (PVM), Message Passing Interface (MPI), NetSolve, TOP500, Automatically Tuned Linear Algebra Software (ATLAS), High-Performance Conjugate Gradient (HPCG) e Performance Application Programming Interface (PAPI).
Al-Iqtisād fī al-iʿtiqad
Contidos
Ghazali comeza o libro con eloxios a Deus e a importancia da revelación. Por unha banda, di, unha persoa que non se guía pola razón malinterpretará a revelación, mentres que, por outra banda, un racionalista pode superar os límites que conducen ao rexeitamento do significado simple da revelación. O camiño correcto, di, é conciliar a razón coa revelación, aquela que pon a razón ao servizo do entendemento e despois interpreta a revelación. A razón, xunto coa Revelación, é luz sobre luz como se menciona no Corán, capítulo 24, versículo 35. A continuación vén un capítulo explicativo coas súas catro introducións e catro seccións principais. O tema principal de Ghazali é o eloxio a Deus, representándoo como unha obra de teoloxía.
Rinus Michels
Considerado un dos mellores adestradores de tódolos tempos, foi o principal impulsor do fútbol total, un sistema táctico moi dinámico no que cada xogador podía ocupar calquera posición no campo segundo as necesidades do momento, e que tivo como máximos expoñentes ao Ajax e á selección neerlandesa adestrados por el e a Johan Cruyff como xogador máis significativo. Foi elixido pola FIFA como o mellor adestrador do século XX e por France Football e The Times como o mellor adestrador da historia.
Ajax
Con el no banco, e xunto con grandes xogadores como Johan Cruyff e Johan Neeskens, o Ajax pasou de ser candidato ao descenso a dominar de xeito case absoluto o fútbol neerlandés, gañando catro veces a liga dos Países Baixos e tres veces a Copa neerlandesa nos seis anos seguintes. O éxito do club estendeuse tamén ao continente, e en 1969 converteuse no primeiro club neerlandés en acadar a final da Copa de Europa, onde caeu derrotado por 4-1 diante do Milan de Nereo Rocco. En 1971, o equipo de Michels acadou por segunda vez a final continental e desta vez conseguiu proclamarse campión, derrotando ao 2-0 ao Panathinaikos dirixido por Puskás. A continuación deixou o club neerlandés para fichar polo FC Barcelona, pero o seu traballo no Ajax foi continuado por Ștefan Kovács, que levou o equipo de Ámsterdam a gañar dúas Copas de Europa máis nas dúas seguintes campañas.ligazón=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/40/Rinus_Michels_%281954%29.jpg/170px-Rinus_Michels_%281954%29.jpg|miniatura| Rinus Michels en [[1954.]]Durante a súa primeira etapa no Ajax, Michels modernizou o xogo do equipo e creou o que se deu en chamar "Fútbol Total", un estilo de xogo con moita mobilidade, no que cada xogador podía ocupar o lugar doutro en calquera parte do campo. Foi tamén un dos pioneiros na táctica de adiantar aos defensas para forzar o fóra de xogo dos rivais.
Estilo
O principal compoñente do seu fútbol era o uso do espazo e a necesidade de crealo de forma consistente. Outro aspecto importante do seu sistema era o adiantamento dos defensas para forzar ás dianteiras rivais a caer no fóra de xogo. esquerda|miniatura|Rinus Michels sobre os ombros de [[Aron Winter e Hans van Breukelen celebrando a vitoria na Eurocopa de 1988 no Museumplein de Ámsterdam.]] O éxito do fútbol total e a súa concepción ofensiva coincidiu coa desaparición do catenaccio, un sistema moito máis máis defensivo, baseado na marca e no contraataque, que foi promovido principalmente polo Inter de Milán e o Milan durante a década de 1960, tendo como adestradores a Helenio Herrera e Nereo Rocco respectivamente. A diferenza dos sistemas anteriores, no fútbol total ningún xogador de campo tiña un posto fixo, senón que calquera deles podía asumir o papel de dianteiro, centrocampista ou defensa en calquera momento, segundo as circunstancias. Debido a que os xogadores adoitaban cambiar de posición entre si, as estratexias de marcaxe ao home, como a do catenaccio, xa non eran eficaces para facer fronte a un sistema táctico tan fluído. A pesar de perder por 4-1 na final da Copa de Europa de 1969 ante o Milan que dirixía Rocco, adestrador coñecido por empregar o catenaccio defensivo, na final de 1972, o Ajax de Michels derrotou ao Inter de Milán por 2-0, e os xornais neerlandeses falaron da "destrución do catenaccio" a mans do "fútbol total". Ao ano seguinte, o Ajax goleou ao Milan de Cesare Maldini por 6-0 no partido de ida da Supercopa de Europa, nun partido no que o catenaccio defensivo empregado polo Milan non puido facer nada contra o equipo neerlandés.
Tara Basro
Traxectoria
En 2015 deu vida á protagonista de Another Trip to the Moon, un filme surrealista do director Ismail Basbeth que participou no Festival Internacional de Cinema de Rotterdam.
John McNally (boxeador)
Traxectoria
En 1953, John McNally gañou a medalla de bronce no Campionato Europeo, e gañou o Campionato Golden Gloves representando a Europa contra os Estados Unidos en Chicago. McNally, no espazo dun ano, derrotou tres campión dos American Golden Gloves e foi galardoado cun par de Golden Gloves en recoñecemento da súa xesta. En 1953, converteuse no campión de peso galo de Alemaña en recoñecemento de derrota os antigos tres campións alemáns de peso galo no espazo dun ano.
Charles Frédéric Gerhardt
Traballos, investigación e docencia
Gerhardt é frecuentemente relacionado co seu contemporáneo Auguste Laurent, con quen compartía un forte e influente interese pola combinación química.
Teodorico Estrabón
A revolta contra Zenón (479-483)
No entanto, no 481, mentres as tropas imperiais estaban ocupadas loitando contra o Amalo en Dyrrachium (actual Dürres), Estrabón marchou contra a capital con algúns hunos. O seu primeiro asalto ás Murallas de Teodosio fracasou, sendo repelido por Ilo. Logo renovou as operacións en Sikha (Gálata; un barrio de Constantinopla), do outro lado do Corno de Ouro, pero foi derrotado de novo. Finalmente, mudouse ás pequenas cidades portuarias de Hestias e Sostenius (actual, İstinye, na parte asiática) á beira do Bósforo nun intento de cruzar as súas forzas cara a Asia Menor, pero foi detido pola mariña imperial. Probablemente despois de recibir un suborno, regresou a Grecia pola vía Egnatia por Tracia, quizais co obxectivo de unirse ao Amalo en Dyrrhachium.
Vanesa Muela
Concertos
Nos seus concertos implícase co público para darlle a coñecer a orixe e procedencia das cancións e dos instrumentos, móstralle na presentación como chegou ata alí, agradecendo ás persoas que lle ensinaron e fixeron sentir sensacións de antano e lle facilitaron o seu traballo de investigación, ademais de divulgar a variedade e riqueza da música tradicional de Castela e León, quere facer sentir e gozar da música tradicional. miniatura|dereita|Vanesa Muela, concerto no Museo Arqueolóxico Nacional dentro do marco do festival Elas crean 2022 Os seus concertos teñen unha representación das cancións e os instrumentos tradicionais, e tamén algunhas veces, faise acompañar por unha parella de baile, interpretando cancións tradicionais de Castela e León, tales como: xotas, romances, charros, charradas, fandangos, seguidillas, agarrádevos, lixeiros, roldas, corridos, rumbas, e tamén cánticos de traballo, cancións de Nadal (panxoliñas, coplas de Noiteboa, cantos de aguinaldo, ramos e pastoradas), cancións de entroido etc.
Colaboracións
No seu compromiso coa recuperación da música tradicional está a divulgación e a achega ás xente nova, para non perder as referencias culturais do pasado. Ademais bota en falta mulleres referentes neste eido, tendo en conta que elas tiveron máis difícil o aceso a este eido masculinizado ao estar relegadas no ámbito doméstico. Se ben, salienta Muela que camdo ela comezou a cantar non había moitas mulleres, e as que había estaban marxinadas á persución ou a voz. Anos despois foron xurdindo máis propostas dirixidas por mulleres, pero no ano 2022 "segue sendo anecdótico" e ela recoñece que "aínda as boto en falta".
Evgeny Kolesnikov
Evgeny Sergeyevich Kolesnikov, nado o 26 de decembro de 1985 en Taraz, é un xogador de baloncesto profesional ruso que xoga no BC UNICS ruso.
Luis Macas
Luis Alberto Macas Ambuludí, nado en Saraguro, na provincia de Loja o 3 de xuño de 1950, é un dirixente indíxena, político e intelectual ecuatoriano de nacionalidade kichwa.
Crepis novoana
Crepis novoana é unha especie de planta anxiosperma da familia Asteraceae. Esta especie foi identificada por Santiago Ortiz Núñez, Soñora e Rodr. Oubiña por primeira vez en 1997.
Relacións Bután-China
Contexto
Bután ten fortes conexións culturais, históricas, relixiosas e económicas co Tíbet. As relacións co Tíbet foron tensas cando a China anexionou o Tíbet na década de 1950. A diferenza do Tíbet, Bután non tiña antecedentes de estar baixo a soberanía da China nin de estar baixo a soberanía británica durante o Raj Británico.
Biblioteca nacional
A diferenza dun arquivo nacional, non garda os documentos administrativos, legais ou coleccións de institucións públicas ou particulares.
Coma custodio do patrimonio dunha nación, na maioría dos casos por lei, certa cantidade de exemplares das obras impresas ou producidas noutros soportes no país deben depositarse na biblioteca nacional. Esta medida tamén serve para rexistrar e constatar os dereitos de autor.
Bernard-Henri Lévy
Traxectoria
Lévy naceu en 1948 en Béni Saf, en Alxeria, aínda baixo dominio francés, no seo dunha familia de xudeus sefardís. Logo de pasar varios anos en Marrocos, mudouse para Neuilly-sur-Seine, Francia, en 1954. Seu pai, André, fundou La Becob, unha empresa de importanción de madeiras africanas, comprada en 1997 polo grupo empresarial Pinault-Printemps-Redoute.
Fernando Morena
No Uruguai
Os seus 36 goles na tempada 1978 continúan sendo a maior cifra conseguida por un xogador nunha mesma tempada da liga uruguaia. Durante ese ano marcou un total de 67 goles entre tódalas competicións e o 16 de xullo estableceu outro récord nunca superado, marcando o maior número de goles nun só partido do campionato uruguaio, ao facer el mesmo os sete goles da vitoria por 7-0 sobre o Huracán Buceo (que puideron ser oito se non fallase un penalti nos instantes finais). Ademais marcou con Peñarol en dúas ocasións seis goles, e noutras dúas cinco goles.
Ceca de Mediolanum
Historia
O primeiro autor en facer mención da ceca de Mediolanum foi Ausonio, cando en torno a 380-390, referíndose á cidade de Mediolanum, escribiu:
GALEGO: «En Mediolanum todo é digno de admiración; hai grandes riquezas e numerosas cousas nobres. A poboación é de grande capacidade, elocuencia e afabilidade. A cidade medrou e está circundada por un círculo dobre de murallas. Aí está o circo, onde o pobo goza dos espectáculos, o teatro con chanzos en forma de cuña, os templos, a fortaleza do palacio imperial, a ceca, o distrito que toma o nome da terma de Erculee. Os patios con columnas están adornados con estatuas de mármore e as paredes están rodeadas por unha ringleira de bancos fortificados. Os seus edificios son máis impoñentes que os demais, coma se fosen rivais, e o seu tamaño non diminúe nin malia a proximidade a Roma».
Período dubidoso (49-42 a. de C.)
En decembro de 49 a. de C. César outorgoulle a cidadanía romana aos habitantes da provincia da Gallia Cisalpina. Nesta circunstancia, resulta previsible que Mediolanum puidese ter cuñado moeda en conmemoración dun evento de tal relevancia para a cidade. Poucos anos máis tarde, en 42 a. de C., a nova provincia romana, que estaba administrada por un propretor, foi abolida, ao pasar a Gallia Cisalpina a formar parte da Italia romana.
Fernando Morena
Regreso a Peñarol
Volveu a Peñarol en 1981 e axudou ao equipo a gañar outros dous títulos da liga uruguaia en 1981 e 1982, sendo na segunda delas o máximo goleador do torneo, por sétima vez na súa carreira. Ademais, superou os 211 goles de Atilio García, ata entón máximo goleador da historia do campionato.
Heb Sed
Historia
O antigo festival, quizais, puido ser instituído para substituír a un ritual de asasinato dun faraón que foi incapaz de seguir gobernando con eficacia por mor da idade ou condicións. Finalmente, as festas de Sed eran xubileus celebrados despois de que un gobernante ocupara o trono durante trinta anos e despois cada tres ou catro anos. Eran celebrados principalmente para renovar a forza e resistencia do faraón mentres estaban sentados no trono, celebrando o éxito continuo do faraón.
Tahúres Zurdos
O grupo separouse en 2004, tras 17 anos en activo.
Marquesado de Valadares
Marqueses de Valadares
miniatura|O [[Pazo de Castrelos formou parte do marquesado desde 1834.]]
Aurora Beltrán
Traxectoria
En 2008 participa na xira Otra noche sin dormir xunto a Rosendo e Barricada. A xira arrinca o 4 de abril no velódromo de Anoeta de Donostia e finaliza o 26 de setembro na praza de touros de Las Ventas en Madrid.
Henning Jensen
Traxectoria
Regresou a Dinamarca en xullo de 1981, para xogar no AGF Aarhus, antes de volver ao Nørresundby e xogar os seus últimos partidos co Nørresundby BK.
Xiana Méndez
Traxectoria
Licenciouse en Dereito e en Administración e dirección de empresas pola Universidade Pontificia Comillas de Madrid. En 2004 ingresou mediante concurso oposición no Corpo Superior de Técnicos Comerciais e Economistas do Estado e comezou a súa traxectoria profesional na Comisión Nacional da Competencia (CNC).
En 2018 regresou a España após ser nomeada polo Consello de Ministros, como a nova Secretaría de Estado de Comercio e tamén a nova Presidenta do Instituto Español de Comercio Exterior (ICEX). O 16 de xaneiro de 2023 estivo a piques de ser cesada pola ministra Reyes Maroto a favor de Juan Ignacio Díaz Bidart por presións de Nadia Calviño, pero a operación foi abortada por Moncloa.
Transportador de monoaminas
Tipos
Hai varios tipos de transportdores de monoaminas localizados na membrana plasmática e todos pertencen á familia de transportadores de membrana neuronais específicos de substrato dependentes de Na+/Cl−. Son:
Transportador de norepinefrina (NET)
O transportador de norepinefrina (NET) é responsable da recaptación dependente de Na+/Cl− da norepinefrina (NE) extracelular. O NET pode tamén captar dopamina extracelular. Dentro do sistema nervioso central, o NET está localizado nas dendritas e axóns que se encontran tanto no hipocampo coma no córtex cerebral. Perifericamente, o NET pode encontrarse nas neuronas do sistema nervioso simpático periférico, a medula adrenal, os pulmóns, a placenta e o conduto deferente. A regulación do NET foi asociada con MAPKs, insulina, PKC e anxiotensina II.
Saab 32 Lansen
Desenvolvemento
O 20 de decembro de 1948 emitíuse un contrato de fase un para o deseño e a maqueta do avión proposto, iniciando formalmente o traballo de desenvolvemeto do P1150. Os requisitos establecidos pola Forza Aérea para o P1150 eran esixentes. Tiña que ser capaz de atacar calquera punto dos 2 000 km de costa de Suecia nunha hora tras engalar dunha localización central. E tiña que ser capaz de ser lanzado baixo calquera condición meteorolóxica, tanto de día como de noite. En resposta, Saab elixiu desenvolver un avión bipraza cunha á baixa e equipalo con electrónica avanzada. O P1150 abriría novos camiños para a Forza Aérea de Suecia, sendo o seu primeiro bipraza a reacción, e o primeiro en levar un radar de busca incorporado.
Deseño
O Lansen estaba impulsado por un motor turborreactor con poscombustión Svenska Flygmotor RM5, que era un motor Rolls-Royce Avon RA.3/Mk.109 fabricado baixo licenza por Svenska Flygmotor. Para un doado acceso ao motor para o seu mantemento toda a parte posterior da fuselaxe podía desmontarse. As entradas de aire do motor estaban situadas xusto por diante e por riba da á. A tripulación de dous homes, piloto e navegante, estaba nunha cabina presurizada equipada cun parabrisas dunha única peza en forma de cuncha. Un segundo parabrisas separaba ao piloto e ao navegante para protexer a este último no caso dunha exección accidental da cuberta.
Historial operacional
miniatura|251x251px|Lansen en Växjö en 2012 O 25 de outubro de 1953 un Saab 32 Lansen alcanzou un Mach de polo menos 1,12 mentres realizaba un picado, superando a barreira do son. En decembro de 1955 comezaron formalmente as entregas da variante de ataque A 32A, permitindo a rápida retirada dos derradeiros bombardeiros de pistóns B 18 do servizo sueco pouco despois. Segundo Bill Gunston e Peter Gilchrist, o A 32A demostrou ser extremadamente efectivo, tanto en termos de utilidade como na precisión do seu armamento. Entre 1958 e 1960 fabricáronse un total de 54 S32 C de recoñecemento. O derradeiro Lansen en ser construído entregouse á Flygvapnet o 2 de maio de 1960.
Project Zomboid
Xugabilidade
'Knox County' - a rexión xogable en Project Zomboid - baséase moito na Área metropolitana de Louisville. As cidades de Muldraugh, West Point, e Louisville están replicadas no mundo do xogo xunto con outras zonas ficticias, como Riverside, no que o mundo pasa a ser máis desolado e decrépito co paso do tempo, coa auga e a electricidade sendo desactivadas nun período variable dun mes despois do inicio do xogo, seguido coa erosión e crecemento excesivo das plantas nas estruturas rexionais. Adicionalmente a todo isto, o xogo presenta escenarios 'desafío', algúns dos cales están en mapas separados máis pequenos e/ou presentan elementos únicos na xogabilidade. Por dar un exemplo, hai un desafío sobre unha tormenta de inverno interminable ou unha horda zombi que persegue ao xogador.
A comunidade modder tamén é moi activa neste xogo, permitindo unha customización maior na xugabilidade. Os mods van desde cambios menores na calidade de vida, como unha barra visible de resistencia, fame e auga, ata revisións completas das mecánica e o xogo. Estes mods poden ser atopados no Taller da Comunidade de Steam. A comunidade deste xogo tamén actualiza activamente a wiki do xogo.
Colapso do Rana Plaza
O colapso do edificio coñecido como Rana Praza produciuse o 24 de abril de 2013 cando o bloque de oito pisos se derrubou en Savar, un distrito de Daca, capital de Bangladesh. Morreron 1134 persoas e outras 2437 resultaron feridas. O edificio, que contiña fábricas de roupa, un banco e varias tendas, derrubouse durante a hora punta da mañá tras haberse ignorado as advertencias de que debía desaloxarse o edificio despois de haberse descuberto gretas o día anterior.