cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Francisco Castro Alvaredo
Traxectoria
Traballou no Colexio Rexional de Xordos e dende 1986 na Universidade de Santiago, xubilouse en 2019 como Auxiliar Técnico de Biblioteca. Foi representante sindical e claustral na USC.
Liga LEB Ouro 2021-22
MVP da Final Four
Fonte:
The Alan Parsons Project
The Alan Parsons Project foi unha banda de rock inglesa activa entre 1975 e 1990, cuxos membros principais eran o produtor, enxeñeiro de son, músico e compositor Alan Parsons e o cantante, compositor e pianista Eric Woolfson. Estiveron acompañados por distintos músicos de sesión, algúns deles relativamente constantes, como o guitarrista Ian Bairnson, o arranxador Andrew Powell, o baixista e vocalista David Paton, o batería Stuart Elliott, e os vocalistas Lenny Zakatek e Chris Rainbow. Parsons e Woolfson compartiron as tarefas de composición en case todos os temas do grupo, encargándose Parsons de producir ou coproducir todas as gravacións.
Parque Nacional Los Alerces
Desenvolvemento e turismo
Hai bos paseos e pesca no parque, e paseos en barco polos lagos. O glaciar de Torrecillas pódese ver desde barcos turísticos no lago Menéndez.
Handley Page Victor
O Handley Page Victor é un bombardeiro estratéxico a reacción británico desenvolvido e producido por Handley Page durante a guerra fría. Foi o terceiro e derradeiro bombardeiro V en ser operado pola Royal Air Force (RAF), sendo os outros dous o Avro Vulcan e o Vickers Valiant. Entrando en servizo en 1958, o Victor desenvolveuse inicialmente como parte da disuasión nuclear aerotransportada do Reino Unido, pero foi retirado da súa misión nuclear en 1968, despois do descubrimento de grietas de fatiga que foran exacerbadas pola adopción por parte da RAF dun perfil de voo a baixa cota para evitar a interceptación, e debido á introdución dos mísiles Polaris lanzados dende submarinos da Royal Navy en 1969.
HP.80
Os HP.80 e Avro Type 698 elixíronse como os mellores deseños propostos para B.35/46, e realizáronse pedidos por dous prototipos de cada modelo. Porén, recoñeceuse que había moitas incógnitas asociadas aos dous deseños, e realizouse tamén un pedido do deseño de Vickers que se convertería no Valiant. Aínda que non cumpría completamente os requisitos da especificación, o deseño do Valiant tiña poucos riscos de fallos e podía entrar en servizo antes. A á en media lúa do HP.80 probouse nun planador a un terzo de escala, o HP.87, e nun fortemente modificado Supermarine Attacker que recibiu a designación Handley Page HP.88. O HP.88 esnafrouse o 26 de agosto de 1951 tras completar tan só uns 30 voos e conseguíronse moi poucos datos útiles durante os seus dous meses de existencia. No momento no que o HP.88 estivo listo a á do HP.80 cambiara tanto que o primeiro xa non era representativo. O deseño do HP.80 avanzara o suficiente polo que a perda do HP.88 tivo pouco efecto no programa.
Máis desenvolvementos
Nove B.2 convertéronse en avións de recoñecemento estratéxico para substituír aos Valiant que foran retirados debido a fatiga nas ás, comezando as súas entregas en xullo de 1965. Eses avións recibiron distintas cámaras, un sistema de mapeo por radar montado na bodega de bombas e rastreadores na parte superior da á para detectar partículas liberadas de probas nucleares. Designado Victor SR.2, un único avión podía fotografar todo o Reino Unido nunha saída de dúas horas de duración. Podían instalarse diferentes configuracións de cámaras na bodega de bombas, incluídas ata catro cámaras de aerofotogrametría F49 e ata oito cámaras F96 para tomar fotografías diúrnas verticais ou oblicuas; a fotografía nocturna precisábase a instalación de cámaras F89.
Conversión de reabastecimiento aéreo
Os B.2 restantes non eran tan axeitados para o perfil de misión de baixa cota adoptado pola RAF para levar a cabo misións de bombardeo estratéxico como o Vulcan coa súa resistente á en delta. Isto, combinado co cambio da disuasión nuclear da RAF á Royal Navy (co mísil Polaris) significou que os Victor non se considerasen axeitados para os requirimentos. Polo tanto, 24 B.2 modificáronse ao estándar K.2. De xeito semellante ás conversións K.1/1A, a á recortouse para reducir a tensión e cubríronse as fiestras do bombardeiro no morro do avión. En 1982 reincorporáronse as fiestras a algúns avións, e a antiga posición do bombardeiro usouse para montar cámaras F95 co obxectivo de realizar misións de recoñecemento durante a guerra das Malvinas. O K.2 podía levar 41 000 kg de combustible e operou nese rol ata súa retirada en outubro de 1993.
Battle of the Sexes (filme de 2017)
Battle of the Sexes é un filme británico-estadounidense de 2017 dirixido por Valerie Faris e Jonathan Dayton e escrito por Simon Beaufoy. O argumento está vagamente baseado no partido de tenis de 1973 entre Billie Jean King e Bobby Riggs. Está protagonizado por Emma Stone e Steve Carell como King e Riggs, xunto con Andrea Riseborough, Elisabeth Shue, Austin Stowell, Bill Pullman, Natalie Morales, Eric Christian Olsen e Sarah Silverman nos papeis secundarios. O filme marcou a segunda colaboración entre Carell e Stone despois de Amor estúpido e tolo, e a segunda colaboración entre Riseborough e Stone dende Birdman.
José Prudencio Padilla
José Prudencio Padilla López, nado en Riohacha o 19 de marzo de 1784 e finado en Bogotá o 2 de outubro de 1828, foi un soldado, mariñeiro e prócer colombiano que participou nas guerras da independencia. Tendo sido excluído pola súa ascendencia parda, pero grazas ás súas destacadas accións militares, foi nomeado almirante da República, e, pola súa popularidade en Cartaxena, senador da Gran Colombia. Foi preso e executado acusado de ter participado na Conspiración Septembrina .
Participación na Campaña de Liberación do Caribe
En 1815 Fernando VII retornou ao trono e ordenou a reconquista de Nova Granada e a Capitanía Xeneral de Venezuela, baixo o mando de Pablo Morillo. Debido á chegada da expedición de paz, Padilla foi liberado, participando na defensa de Cartaxena, que durou 106 días de asedio, tras o cal a cidade se rendeu. Aínda que moitos dos patriotas foron capturados e algúns executados, Padilla escapou nunha goleta.
Museo Americano de Historia Natural
Descubrir, interpretar e difundir, a través da investigación científica e a educación, o coñecemento sobre as culturas humanas, o mundo natural e o universo.
Aluminosilicato
Aplicacións
Algúns silicatos empréganse como materias primas na fabricación de materiais de uso diario, como cemento, vidro, cerámica, etc. Por outra banda, as ceolitas utilízanse na agricultura desde os anos 60 debido ás súas propiedades de intercambio catiónico, cribado molecular e adsorción. Os aluminosilicatos cristalinos están indicados para baños de po en cama de roedores e aves, como chinchillas, coellos, furóns, entre outros.
Sexto informe de avaliación do Grupo intergobernamental sobre o cambio climático
Reaccións
Rick Spinrad, administrador da Administración Nacional Oceánica e Atmosférica dos Estados Unidos (NOAA), dixo:
Xuebin Zhang, climatólogo de Environment Canada, dixo que Abdalah Mokssit, secretario do IPCC, dixo que
José María Sánchez Peteiro
José María Sánchez Peteiro, nado en Sobrado en 1923 e finado o 9 de outubro de 2001, foi un político e empresario galego.
Ernesto Lucena Barrero
Ernesto Lucena Barrero, nado en Bogotá en 1978, é un político, profesor universitario e antigo deportista colombiano, que foi ministro de deportes dende o 6 de setembro de 2019 ata o 14 de xullo de 2021.
Opportunity
Características
O seu obxectivo era buscar e caracterizar os distintos tipos de rochas e solos na superficie marciana buscando sinais de actividade acuática no pasado, estudar a distribución e composición dos minerais, rochas e solos arredor da zona de aterraxe, estudar os procesos xeolóxicos e químicos que moldearon o terreo local, contrastar con medicións a nivel de terra os datos obtidos polas sondas en órbita, buscar minerais ricos en ferro e outros cunha posible orixe relacionada co auga e buscar sinais xeolóxicos das condicións ambientais no pasado que puideran estar relacionadas co auga líquida.
Amparo Fortuny
Traxectoria
Durante anos coordinou traballos televisivos con diferentes proxectos audiovisuais. Debutou como director coa curtametraxe Quizá Broadway (2008, estreada en La Enana Marrón), á que seguiu o videoclip "Come on Gym" estreado en MTV en 2010 e codirixiu o falso documental La Mata. (2012). Estudiar a la primavera " (2014) foi a súa primeira longametraxe documental, estreada na Cineteca de Matadero Madrid, . Participou en varios festivais internacionais.
Central térmica de Sabón
A central térmica de Sabón é unha central térmica xa pechada, situada no polígono industrial de Sabón, no municipio de Arteixo. Estaba integrada por dúas unidades, a antiga de fueloil de 480 MW e a outra de ciclo combinado cunha potencia de 400 MW que empezou a funcionar no ano 2008. Foi creada por Fenosa, e despois pasou a ser propiedade da empresa Naturgy.
Está situada a unha altitude de 30 msnm, limitada ao norte por Punta Cancela e a poboación de Rañobre, ao leste polo encoro de Rosadoiro, ao sur polo polígono industrial de Sabón e ao oeste pola praia da Alba.
Nacionalismo copto
O nacionalismo copto é un movemento político nacionalista que defende os intereses dos coptos (ⲚⲓⲢⲉⲙ̀ⲛⲭⲏⲙⲓ ̀ⲛ̀Ⲭⲣⲏⲥⲧⲓ̀ⲁⲛⲟⲥ Niremenkīmi Enkhristianos, أقباط Aqbat), como un grupo étnico que habita principalmente na área do moderno Exipto. A maioría dos coptos étnicos forman parte da Igrexa ortodoxa copta. Os cristiáns ortodoxos coptos son a meirande denominación cristiá de Exipto.
Nana Alexandria
Traxectoria
esquerda|miniatura|[[Elena Donaldson-Akhmilovskaia|Akhmilovskaya, Gaprindashvili, e Alexandria na Olimpíada de Xadrez de Dubai 1986]] Alexandria foi campioa feminina da URSS en 1966, 1968 (compartido) e 1969. Competiu no Mundial Feminino de Xadrez en 1975 e 1981. En 1975 perdeu ante Nona Gaprindashvili (+3 =1 −8) e en 1981 empatou con Maia Chiburdanidze (+4 =8 −4), quen retivo o título de campioa. Alexandria xogou co equipo nacional soviético nas Olimpíadas Femininas de Xadrez de Lublin 1969, Medellín 1974, Buenos Aires 1978, A Valeta 1980, Lucerna 1982 e Dubai 1986. Xunto con outras xogadoras contribuíu á hexemonía da URSS nas Olimpíadas Femininas de Xadrez da década de 1980.
Ottavio Bianchi
Como adestrador
Xa plenamente como adestrador, pasou polos bancos do Siena, o Mantova, a Triestina e a Atalanta, gañando con esta última o campionato da Serie C1 na tempada 1981/82.
Tempada 1993 do Campionato de Galicia de Rallys de Terra
A tempada 1993 foi a 7ª edición do Campionato de Galicia de Rallys de Terra. O vencedor foi o dumbriés Manuel Senra cun Peugeot 205 GTI.
Ischigualasto
Paleontoloxía
thumb|left|Fauna da Formación Ischigualasto A Formación Ischigualasto contén depósitos do Triásico (carnio) tardío (231,4 -225,9 millóns de anos antes do presente), con algúns dos máis antigos restos de dinosauros coñecidos, que son os máis importantes do mundo en canto a calidade, número e importancia.
No Carnián esta zona era unha chaira inundable volcanicamente activa dominada por ríos e tiña fortes precipitacións estacionais. Os troncos de árbores petrificadas de Protojuniperoxylon ischigualastianus de máis de 40 m. de altura dan fe dunha rica vexetación nesa época. Tamén atopáronse fósiles de fentos e herba estañeira.
Gaudapada
Traxectoria
Aínda que non hai moito escrito sobre a súa vida, segundo unha lenda, Gaudapada era fillo de Vishnudatta e Gunavati, unha devota familia saraswat brahmán en Bhupalam, preto de Vitta, e o seu nome foi Shukadatta. Renunciou á súa vida (é dicir, aceptou a orde de saniasa) cando era moi novo e foi ao bosque nun outeiro próximo na procura da sabedoría espiritual. Máis tarde dixo que foi instruído directamente por Deus a través de nabhovani (unha voz interior) e despois viaxou ata Badarika Ashrama no Himalaia onde recibiu a sabedoría do Vedanta-sutra coas beizóns do seu escritor, o mítico Vyasa (primeiro milenio a. C.).
Xogo da auca
A Auca foi un xogo de azar e unha aposta moi popular en Europa durante a idade moderna.
Funcionamento
miniatura| Auca do Sol e a Lúa, de Pere Abadal, un taboleiro de 48 casiñas; as casas aínda son circulares e forman unha cuadrícula, pero non están numeradas. Había un total de corenta e oito bólas, cada unha contiña no seu interior un número, acompañado dun símbolo. A dinámica do xogo consistía en sacar as bólas dunha bolsa unha a unha, mentres o público trataba de adiviñar que número/símbolo aparecería cada vez. Cada número/símbolo extraído colocábase no seu lugar nun taboleiro, onde estaban gravados, como proba e recordatorio de que xa saíran.
Historia, nome e orixes
Naceu en Cataluña, probabelmente a finais do século XVII.
O mecanismo do xogo é esencialmente o mesmo que o empregado na práctica política catalá da insaculació. O feito de que algunhas das imaxes fosen o sol, a lúa, a estrela ou os signos do zodíaco fai pensar que pode ter unha orixe augural ou adiviñatoria, como moitos outros xogos similares da época.
No século XIX o xogo da auca derivou nos auques, un precursor da banda deseñada. De feito, ao final do XVIII había taboleiros do xogo da auca, en que as viñetas eran acompañadas por versos rimados, un tipo de composición que tamén se chama auques hoxe en día en catalán.
Nacionalismo eslovaco
dereita|miniatura|Dirixente do rexurdimento nacional eslovaco, [[Ľudovít Štúr no século XIX.]] O nacionalismo eslovaco é a ideoloxía nacionalista que defende a nacionalidade dos eslovacos e promove a súa unidade cultural. O nacionalismo eslovaco moderno xurdiu por primeira vez no século XIX en resposta á maxiarización dos territorios habitados por eslovacos no Reino de Hungría. Baseábase en dúas ideas principais: un dereito de estado histórico baseado nunha continuidade coa Gran Moravia altomedieval e unha identidade asociada aos eslavos.
Koulukarun lassikko
Antes do partido principal entre o Ilves e o Espoo Blues disputouse o "mammapeli", un partido entre xogadoras veteranas do Ilves e un equipo integrado por algunhas das xogadoras máis destacadas do hóckey sobre xeo feminino finlandés dos anos anteriores e denominado "Muu Suami".
Retirada do número de Anne Haanpää
Antes do inicio do partido entre o Ilves e o Espoo Blues, o equipo de Tampere honrou a carreira da antiga xogadora do equipo Anne Haanpää retirando o número 10. Esta era a segunda vez que o Ilves feminino retiraba un número en honor a unha antiga xogadora logo de ter retirado o número 16 en recoñecemento á carreira de Marianne Ihalainen. A cerimonia de retirada foi dirixida polo daquela director do Museo finlandés do hóckey sobre xeo, Kimmo Leinonen, e nela estivo tamén presente o presidente da Federación Finlandesa de Hóckey sobre Xeo, Kalervo Kummola.
Repercusión
A organización do clásico invernal da Naisten SM-sarja valeulle ao Ilves o recoñecemento como mellor actuación do ano no hóckey feminino por parte da Federación Finlandesa de Hóckey sobre Xeo na cerimonia de entrega de premios anual que tivo lugar no estadio de Hakametsä durante o primeiro descanso do partido que enfrontou ás seleccións de Finlandia e Belarús en abril de 2012.
Ángel Rebolo
Traxectoria
Nado en Lugo, Rebolo formouse na canteira do principal club da súa cidade natal, o Club Baloncesto Breogán. Unha lesión dun dos bases do primeiro equipo, que naquela altura competía na Liga ACB, a máxima categoría do baloncesto español, levou ao xogador a debutar na competición con 15 anos, 3 meses e 7 días. O seu debut prodúxose na terceira xornada de competición no Pavelló Font de Sant Lluís ante o Pamesa Valencia. Naquel momento foi o xogador máis novo en debutar na ACB, sendo superado ao longo dos anos tan só por Ricky Rubio. Despois dese primeiro encontro, participou en 5 máis. Con todo, ao final da temporada decidiu non continuar co baloncesto profesional ao sentirse desboradado e moi presionado pola situación.
Túnel do amor de Klevan
Este camiño, duns poucos quilómetros de lonxitude, é coñecido por ser un lugar romántico reservado para paseos amorosos, e que tamén se fixo popular entre os turistas.
Dólar de prata do bicentenario do Congreso dos Estados Unidos
Deseño
miniatura|299x299px|[[Maza da Cámara de Representantes, reproducida no reverso da moeda.]] No anverso da moeda, deseñado e gravado por William Woodword, represéntase unha vista completa da Estatua da Liberdade de bronce de Thomas Crawford que se colocou no cumio da cúpula do Capitolio en 1863, cunhas nubes e uns raios de sol ao fondo. Este motivo aparece acompañado polos lemas IN GOD WE TRUST ("En Deus confiamos") e LIBERTY ("Liberdade"), tradicionais das moedas estadounidenses, e a dobre data alude ao mesmo tempo ao bicentenario conmemorado e ao ano de emisión da moeda.
Pola súa banda, o reverso, obra do mesmo deseñador e de Chester Y. Martin, reproduce a maza da Cámara de Representantes dos Estados Unidos, que se atopa na cámara cando o hemiciclo está reunido, coroada por unha aguia sobre o globo terráqueo. Este motivo do reverso está rodeado pola lenda alusiva ao feito conmemorado, BICENTENNIAL OF THE CONGRESS, así como o lema E PLURIBUS UNUM, o nome do país e o valor facial da moeda.
Imatran Ketterä
Números retirados
Ao longo da súa historia, o Ketterä de Imatra retirou tres números en honor a outros tantos xogadores pola súa traxectoria destacada no equipo:
Adestradores
Dende a súa fundación en 1957 pasaron polo Ketterä máis de trinta adestradores. O primeiro encargado de dirixir o equipo foi Erkki Pörsti, que ademais é o que máis tempo estivo no cargo xunto co que foi o segundo adestrador do equipo de Imatra, Ole Renlund, ambos cun total de oito tempadas cada un. Con todo, foi con Maso Lehtonen con quen o equipo acadou os seus maiores éxitos, os dous primeiros campionatos da Mestis (2019 e 2021), e dúas Suomen Cups (2018 ee 2019). A continuación todos os adestradores do Ketterä:
Dorothy Lamour
Carreira
Durante os anos da segunda guerra mundial, foi unha das pin-ups máis populares entre os soldados, con Betty Grable, Rita Hayworth, Lana Turner e Veronica Lake. Lamour foi en gran medida responsable de pór en marcha as xiras de bonos de guerra, nas que algunhas estrelas de cine viaxaban por todo o país vendendo bonos do goberno ao público. Só Lamour promoveu a venda duns 21 millóns de dólares en bonos de guerra.
José Ángel Baena
José Angel Baena Serrano, nado en Córdoba, Andalucía, o 10 de maio de 1967, é un ex-xogador e profesional de baloncesto español. Cunha altura de 2,00 m, xogaba na posición de ala. Foi o primeiro xogador cordobés en debutar na Liga ACB.
Beatriz Liz de Cea
Traxectoria
Licenciouse en Historia da Arte pola Universidade de Santiago de Compostela, coa especialidade de Patrimonio Histórico-Artístico. É investigadora e comisaria de exposicións, como a mostra ''Francisco Fernández del Riego. Nos vieiros da arte galega'' (2021).
Kate Bush
Catherine Bush, nada en Bexleyheath o 30 de xullo de 1958, é unha cantante, bailarina, compositora e produtora musical inglesa. En 1978, con dezanove anos, acadou o número un da UK Singles Chart durante catro semanas co seu primeiro sinxelo "Wuthering Heights", o que a converteu na primeira artista feminina que obtivo un número un no Reino Unido cunha canción composta por ela mesma. Dende entón publicou vinte e cinco sinxelos que entraron no Top 40, incluídos os Top 10 "The Man with the Child in His Eyes", "Babooshka", "Running Up That Hill", "Don't Give Up" (dúo con Peter Gabriel) e "King of the Mountain". Os seus dez álbums de estudio estiveron entre os dez máis vendidos do Reino Unido, incluídos os números un Never for Ever (1980), Hounds of Love (1985) e a compilación The Whole Story (1986). Foi a primeira solista británica que liderou a lista de vendas británica de álbums e a primeira artista feminina que tivo un álbum no número un.
Angelique Rockas
Traxectoria
A súa primeira produción foi "É unha pena que sexa unha puta" baixo o nome de New Theatre dirixido por Declan Donnellan
Trinidad, Cuba
Historia
Francisco Iznaga, un terratenente vasco na parte sur de Cuba durante os primeiros 30 anos da colonización de Cuba, foi elixido alcalde de Bayamo en 1540. Iznaga foi o primeiro dunha poderosa liñaxe que finalmente se instalou en Trinidad onde está a Torre Iznaga. Os seus descendentes loitaron pola independencia de Cuba e pola anexión aos Estados Unidos, de 1820 a 1900.
Rexión
Un illote próximo ten praias prístinas. A praia de Ancón—Praia Ancón, é unha praia de area branca e foi un dos primeiros novos Recursos balnearios que se desenvolveron en Cuba tras a revolución de 1959. Ao longo da península de Ancón hai tres hoteis: Hotel Costa Sur, Hotel Ancón e Brisas Trinidad del Mar.
Dólar de prata do quinto centenario de Cristovo Colón
Produción e comercialización
A súa produción foi de 106.949 moedas na súa condición estándar e 385.241 en versión proof, o que fai un total de 492.190 exemplares.
Tineidos
Xéneros incertae sedis
Estas avelaíñas non foron asignadas a ningunha subfamilia con suficiente certeza:
Castelo de San Pedro de la Roca
Máis construción
Durante o século XX o castelo caeu en mal estado, pero restaurouse durante a década de 1960 por Francisco Prat Puig.
Burofax
Aínda que é marca rexistrada de Correos de España (M-2929970), o termo emprégase frecuentemente como xenérico.
Departamento de La Paz, O Salvador
Clima
O clima é temperado húmido na zona montañosa, con choivas que superan os 2,000 mm ao ano, e cálido e semihúmido nos vales septentrionais, o centro e a chaira litoral, con choivas de 1,500 mm anuais. A flora do departamento está representada por especies típicas do bosque húmido tropical e húmido subtropical.
Ceca de Ticinum
A ceca de Ticinum foi unha casa de moeda do Imperio Romano instituída na cidade de Ticinum (a actual Pavía), a partir da reforma monetaria de Aureliano de 274 d.C., en detrimento da existente ata o momento en Mediolanum (Milán).
Emisións ostrogodas
Durante a guerra gótica e coa caída de Roma (536) e de Rávena e Milán (539- 540) e as súas respectivas cecas en mans bizantinas, a ceca de Ticinum ou Pavía cobnverteuse no principal centro de cuñaxe dos ostrogodos a partir do reinado de Tótila (542-552). A primeira moeda cuñada con certeza na cidade foi, de feito, unha siliqua co monograma do rei Hildibaldo (540-541) e é probable que os tremissis emitidos por Tótila, coa efixie do emperador Xustiniano (527-565), se adscriban tamén ceca de Pavía, en tanto que, coa reconquista temporal de Roma polos ostrogodos (549-552), se retomou a cuñaxe de ouro na ceca de Roma, aínda que é difícil distinguir os sólidos e os tremissis —esta vez co busto do emperador Anastasio— producidos en Roma dos cuñados en Pavía. miniatura|260x260px|[[Tremissis de Tótila, rei ostrogodo (542-552).]] Xunto á cuñaxe de ouro, a ceca de Pavía produciu tamén siliquas e medias siliquas de prata, co nome —ou monograma— de Tótila no reverso, xeralmente enmarcado por unha grilanda, e moedas de bronce. As moedas de bronce cuñadas en Pavía caracterízanse polo adxectivo FELIX combinado coa imaxe da cidade, o que indica que Pavía era a residencia do rei e a sede das estruturas administrativas e militares centrais do reino, de xeito diferente ás cuñadas en Roma, onde o título que fai referencia á cidade é INVICTA.
Mosteiro de San Cibrán de Cálago
Historia
A igrexa mantívose como igrexa parroquial de Vilanova, que aínda hoxe segue tendo a San Cibrán como o seu patrón, ata esmorecer e arruinarse ó longo dos séculos XIX e XX. Cara a 1810 a igrexa parroquial foi trasladada á igrexa da Pastoriza (que se construíu aproveitando pedras do mosteiro de Cálago ) e o vello mosteiro rematou por desaparecer. En Vilanova afírmase que moitas casas se levantaron coas pedras do mosteiro. Pode supoñerse que a conservación da torre obedeceu a constituír un posible punto de vixilancia e defensa costeira ante posibles inimigos que se achegasen á costa, dada a súa proximidade á ría, ou ben para facer sinais de advertencia á outras torres de vixilancia próximas (como as Torres de Oeste, en Catoira, ou a torre que aínda no século XVIII existía na Illa de Arousa). O Padre Sarmiento, na súa Viaxe a Galicia de 1745, cita esta torre da Illa como derruída había pouco. Cómpre sinalar que na descrición da viaxe que fai Sarmiento cita brevemente o seu paso por Vilanova (px. 60) pero non fai mención do mosteiro de Cálago.
Recuperación
miniatura|dereita|Relevo procedente -probablemente- do mosteiro de Cálago, hoxe na parede dunha vivenda de Vilanova. Desde o ano 2017 a Xunta de Galicia e o Concello de Vilanova están realizando sucesivas campañas de escavación na base da Torre e nese espazo baleiro comprendido entre a Torre e o cemiterio, no chamado Castro de Cálago; posteriormente, as áreas de prospección estendéronse tamén cara o sur. O devandito castro, recollido no Catálogo do Patrimonio Cultural de Galicia, dátase na Idade de Ferro, e ocupaba a croa do outeiro sobre o que se levanta a Torre ou Campanario de Cálago. Suponse que toma unha forma elíptica e que posúe unhas dimensións de 105 por 80 metros, aínda que resulta probable que se estenda polo socalco que descende ó norte cara o cemiterio. O arqueólogo que dirixiu as escavacións calcula que o castro estivo habitado desde o século IV a.C. ata o século IV d.C.
Casco antigo de Ávila e igrexas extramuros
Patrimonio da Humanidade
A declaración da UNESCO inclúe unha lista detallada de 11 bens individuais, coas súas áreas de protección:
Auca
Historia
A estrutura da auca tamén inspirou a obra de Santiago Rusiñol L'auca del senyor Esteve (A auca do señor Esteve), unha historia realista, moitas veces humorística, sobre unha familia orientada aos negocios que de súpeto ten que lidar coa orientación artística do mozo herdeiro.
Ángel Temiño Sáiz
Bispo de Ourense
miniatura|Placa na igrexa de Casas dos Montes (A Granxa, Oímbra). O papa Pío XII nomeouno bispo de Orense en 1952. A súa consagración episcopal tivo lugar na catedral de Burgos o 30 de novembro de 1952 nun acto presidido polo arcebispo de Burgos, Luciano Pérez Platero. A súa toma de posesión foi por medio de apoderado, o deán Manuel Gil Atrio, o 29 de xaneiro de 1953. O 1 de febreiro dese ano fixo entrada pública na Diocese, procedente de Santiago de Compostela. Permaneceu na sede auriense durante 34 anos, ata o 21 de maio de 1987. Destacou como teólogo dentro das correntes da teoloxía tradicional, e sobre todo da sacramentoloxía, publicando algúns traballos na Revista Española de Teología y Estudios Bíblicos. Considerado como nacional-católico e contrario ao espírito do Concilio Vaticano II, foi considerado como un bispo autoritario. Foi prolífico en escritos pastorais que apareceron no Boletín Oficial del Obispado.
Galegos en Suíza
Os galegos en Suíza son os inmigrantes galegos, e os seus descendentes, que se asentaron en Suíza. No ano 2016, eran arredor de 40 983 habitantes. A inmigración galega en Suíza formou unha das maiores comunidades de galegos en Europa, sendo a maior diáspora galega nun país europeo, por diante de Francia. Suíza ocupa o quinto lugar do mundo con máis presenza galega, por diante doutros países europeos como Alemaña ou o Reino Unido.
Historia
Historicamente, Galicia foi un exportador neto de poboación para o resto de España e a inmigración galega foi masiva entre finais do século XIX e comezos do século XX. Entre 1900 e 1981, a saída neta de persoas de Galicia foi de máis de 825 000. Tamén tivo un factor importante a guerra civil española, a caída da Segunda República Española e a chegada de Francisco Franco ó poder. Isto motivou unha nova onda de emigración cara a fóra de Galicia a outros países europeos, sobre todo a Francia, Suíza, Alemaña e, en menor medida, no Reino Unido.
Pinus contorta
Piñas
As piñas ou conos desta árbore empezan a formarse cando as árbores teñen uns dez anos de idade. Os conos son de 3 a 7 cm de longo, con pugas nas escamas.
Ameazas
Os espécimes grandes da especie son atacados polo escaravello Dendrochtonus ponderosae, e loitan contra el producindo resina pero son superados polo insecto. Tamén o afecta o fungo Grosmannia clavigera, que transporta na súa boca o escaravello. A planta Arceuthobium tamén parasita a especie. Tanto a ameaza do escaravello coma a da planta son freadas polos incendios forestais, que ocorreron en menor número no século XX debido á loita contra os incendios. Máis recentemente, deixouse que incendios producidos por lóstregos non considerados perigosos queimasen áreas silvestres de Idaho e Montana. Unha climatoloxía excepcionalmente fría pode matar parte dos escaravellos.
Construción
Realizánse amplas plantacións de Pinus contorta en Noruega, Suecia, Irlanda e o Reino Unido como cultivo forestal para producir madeira. En Islandia úsase para a reforestación ou crear unha cuberta forestal nova. Tamén se usa comunmente en Norteamérica como madeira tratada a presión.
Nacionalismo estoniano
Segunda guerra mundial
Os partisanos estonianos eran un grupo militar que se levantou primeiro contra os nazis e logo contra os soviéticos. Os partisanos estonianos non só eran de etnia estoniana, senón tamén ingrios, letóns, rusos e xudeus. Durante a segunda guerra mundial, os partisanos estonianos loitaron contra as forzas alemás e soviéticas. Despois da segunda guerra mundial, os partisanos estonianos tomaron medidas dirixidas contra o dominio soviético dentro de Estonia. Moitos membros dos partisanos estonianos víanse a se mesmos como o brazo armado do pobo estoniano na súa loita pola independencia de Estonia.
Os partisanos estonianos manteñen un papel prominente e simbólico na historia de Estonia e na procura da independencia de Estonia. Ao mesmo tempo, a historiografía soviética considerábaos un grupo insurxente ou terrorista.
Nushagak
O topónimo Nushagak pode referirse a diversos lugares do estado de Alasca, Estados Unidos:
Zhiyi
Obras
Rujun Wu identifica o Mohe Zhiguan ("Gran tratado sobre a concentración e a percepción") como o texto seminal da escola Tiantai. Entre as moitas obras importantes de Zhiyi están Fahua Wenzhu ("Obras e frases do Sutra do Loto") e Fahua Xuanyi ("Significado profundo do Sutra do Loto"). Das obras que se lle atribúen (aínda que moitas puideron ser escritas polos seus discípulos), consérvanse unhas trinta.
Invasións bárbaras
Consecuencias do colapso
Os pobos xermánicos do norte de Alemaña eran diversos e en época romana falarían linguas diferentes, cun grao de intelixibilidade mutua difícil de establecer. Os que ocuparon o territorio da actual Alemaña na súa maior parte falaban linguas do grupo xermánico occidental, máis especificamente xermánico do Elba e xermánico do Rin. O primeiro grupo sería a orixe das linguas baixoxermánicas e o segundo o das altoxermánicas, entre elas o moderno alemán estándar. Na idade media está ben testemuñado o alto alemán antigo, antecesor medieval do alto alemán; esta lingua estaría emparentada co lombardo falado pola nobreza xermánica de Italia e Panonia durante a alta idade media.
Gabriel Urralburu
Biografía
Licenciado en Ciencias Teolóxicas e Morais. Membro da orde dos Misioneiros do Verbo Divino, foi ordenado sacerdote e exerceu até a súa secularización en 1984.
Wayne Homren
Vida persoal
Homren casou o 5 de xullo de 1997 con Diana Robinson, con quen tivo dous fillos e unha filla.
Gabriel Urralburu
Biografía
En 1991, a pesar de lograr 19 escanos, pasou á oposición do novo Goberno de Navarra de Juan Cruz Alli Aranguren (Unión do Pobo Navarro) lista que conseguiu 20 escanos ao comparecer por primeira vez todo o espazo da dereita navarra unido nunha soa lista. Seguiu como líder da oposición até que en xuño de 1994, e tras descubrirse e publicarse datos de enriquecemento ilícito (o chamado "Caso Urralburu") que inicialmente negou, renunciou á súa reelección como secretario xeral do PSN-PSOE, cedendo o posto a Javier Otano Cid, presidente do Parlamento de Navarra, até entón vicesecretario xeral do PSN-PSOE. Tamén compañeiro de profesión e de política de Aladino Colín. Actualmente esta completamente retirado da actividade pública.
Tras licenciarse en Dereito pola UNED, durante a súa estancia en prisión, exerce de avogado en Madrid.
Automated Navigation and Guidance Experiment for Local Space
Características
ANGELS foi construído por Orbital Sciences para o Laboratorio de Investigación da Forza Aérea. A finalidade do satélite era probar técnicas de achegamento e operacións na proximidade doutros obxectos, para o que usou a última etapa do foguete lanzador como obxectivo. O satélite tamén probou un receptor GPS e acelerómetros de alto rendemento. ANGELS foi retirado en novembro de 2017.
Frente Obrero (España)
Historia
O programa presentado polo Frente Obrero de cara ás Eleccións Xerais de España de 2023 foi amplamente criticado pola cercanía das súas propostas con ideoloxías de extrema dereita coma o falanxismo e o nacionalsocialismo.
Nana Ioseliani
En 1978 dábase por feito que formaría parte do equipo feminino soviético na 23ª Olimpíada de Xadrez en Buenos Aires. Con todo, o Kremlin decidiu intervir, pois todos os membros do equipo eran de Xeorxia. Así, Ioseliani, a máis nova do equipo, foi substituída por unha xogadora de orixe rusa unha hora antes de o avión partir cara a capital arxentina. Ioseliani participou co equipo soviético nas 24ª e 25ª Olimpíadas en Valeta e Lucerna, respectivamente. Posteriormente uniuse ao equipo xeorxiano nas 30ª, 31ª e 32ª Olimpíadas en Manila, Moscova e Ereván. O seu equipo obtivo o ouro nas cinco ocasións. Tamén participou nas tres Olimpíadas seguintes en Elista 1998, Istambul 2000 e Bled 2002. Nestas, Xeorxia obtivo as medallas de bronce e de prata e quedou en 4º lugar, respectivamente. A puntuación individual de Ioseliani foi de 65 puntos en 88 xogos (+49, =32, -7).
Fermentación alcohólica
Materia prima para a produción de combustibles
A materia prima predominante para a produción de alcohol en rexións cálidas é a cana de azucre. Nas rexión temperadas, utilízase millo ou remolacha azucreira.
A iuca como fonte de etanol
O lévedo fermentador que se usa para procesar a iuca é Endomycopsis fibuligera, que ás veces se usa xunto coa bacteria Zymomonas mobilis.
Baía de Nushagak
Forma parte da rede hemisférica de reservas para aves como sitio de categoría rexional. ​
Viola de arco
Descrición
Constaba de tres a cinco cordas entre os séculos X e XIII, cun menor número canto máis antigo era o instrumento. Podía tocarse apoiado no peito ou na coxa (á maneira do rabel oriental), postura que dará orixe a viola de gamba renacentista. Estas violas de arco darán lugar aos instrumentos renacentistas homónimos e á familia de violíns do Barroco. miniatura|278x278px|Vihuela de arco e vihuela de péñola nas [[Cantigas de Santa María de Afonso X o Sabio.]] Dada a carencia de instrumentos sobreviventes, as reproducións actuais efectúanse a partir da iconografía, fundamentalmente a escultura. O Pórtico da Gloria en Santiago de Compostela ten varios modelos en mans dos 24 anciáns que alí están esculpidos. Tamén se documenta no capitel do Rei David tocando con outros músicos da Catedral de Xaca.
Kassius Robertson
Traxectoria profesional
En xuño de 2018, Robertson asinou co Medi Bayreuth da Basketball Bundesliga. Nunha tempada na Bundesliga, acadou 12.3 puntos por encontro.
Asolagados
Características
O documental tivo unha grande acollida en festivais como o 18º Cinema As Américas International Film Festival de Austin Texas ou o festival de cinema underground de Berlín entre outros.
Península de Nushagak
Fauna
A península, densamente poboada de gaivotas, é un lugar de anidación de Antigone canadensis, e observouse polo menos un niño de Haliaeetus leucocephalus (aguia calva). Outras especies de avifauna observadas son o ollodourado, o asubiador americano, a Melanitta americana, o ollodourado de touca, o eider común, o eider de anteollos e moitas outras aves. O oso pardo e os alces frecuentan a zona. Osservouse un parto de beluga próximo á península. A península levaba máis de 100 anos carente de caribú até a súa reintrodución en 1988; comezando con 146 espécimes en 1988, o rabaño foi de 1 000 en 1993, preto de 1 400 en 1997-98 e diminuíu a 500-550 en 2007.
MICROSCOPE
MICROSCOPE, acrónimo de Microsatellite à traînée Compensée pour l'Observation du Principe d'Equivalence, foi un satélite artificial do CNES francés lanzado o 25 de abril de 2016 mediante un foguete Soiuz-ST-A Fregat-M desde o Centro Espacial de Kourou.
Mamá Noel
Mamá Noel, Señora Claus ou Mamá Claus, é un personaxe do Nadal das versións modernas da lenda de Santa Claus, descrito como a súa esposa.
Vsevolod Bobrov
Comezou no fútbol, xogando no CDKA de Moscova, no VVS Moscova, e no Spartak Moscova, cos que gañou catro ligas soviéticas e dúas copas soviéticas, ademais de proclamarse en dúas ocasións máximo goleador da liga. Foi internacional e representou á Unión Soviética nos Xogos Olímpicos de 1952, onde anotou cinco goles en tres partidos, caendo nun partido de repetición contra Iugoslavia.
Despois da súa carreira como xogador, foi adestrador, tanto de fútbol como de hóckey sobre xeo. Adestrou varios anos o Spartak de Moscova de hóckey sobre xeo, co que gañou a liga na tempada 1966/67. Posteriormente adestrou á selección soviética, á que dirixiu nas Summit Series de 1972 contra o Canadá e coa que gañou os Campionatos do Mundo de 1973 e 1974.
Legado
Unha das divisións da Kontinental Hockey League (KHL) de Rusia leva o seu nome, a División Bobrov Ademais deulle nome ao Club Vsevolod Bobrov, unha exclusiva lista de xogadores rusos e soviéticos que marcaron máis de 250 goles durante a súa carreira. Tamén levan o seu nome o CSKA Ice Palace de Moscova, onde xoga os seus partidos como local o CSKA Moscova, e o pavillón de xeo de Stupino. En 2015 inaugurouse en Morshansk outro pavillón de xeo co seu nome.
Na literatura
O poeta Evgenii Evtushenko dedicoulle a composición Proryv Bobrovaа.
Como xogador
VVS Moscova
Universidade de Xenebra
A Universidade de Xenebra (Université de Genève) é unha universidade pública suíza localizada en Xenebra.
Levantamento dos bóxers
Historia
Despois desa aberta e brutal intervención militar, o outrora orgulloso Imperio Celestial definitivamente tornouse a "colonia de todas as metrópoles". Para infamar aínda máis as autoridades do imperio, os colonialistas obrigaron a que fosen chineses os verdugos que executasen as sentenzas de morte dos principais líderes da rebelión. O levantamento fixo que aumentase a interferencia estranxeira na China.
Alphonse Pyrame de Candolle
Alphonse Louis Pierre Pyrame de Candolle, nado en París o 28 de outubro de 1806 e finado en Xenebra o 4 de abril de 1893, foi un botánico suízo.
Burnett Anderson
Etapa europea
Logo foi redactor de política no xornal Minneapolis Daily Times (1944-1947) e correspondente en Estocolmo do mesmo xornal entre 1947 e 1952.
Dedicación á numismática
Á súa volta aos Estados Unidos, Anderson asumiu o posto de xefe da delegación da editora numismática Krause Publications en Washington e comezou a publicar artigos sobre a súa afección, a numismática, en revistas e xornais especializados como Numismatic News, World Coin News, Bank Note Reporter ou Coins. Así mesmo, publicou algunhas traducións e obras propias sobre outros temas.
Agaricus subrufescens
Descrición
O chapeu é inicialmente hemisférico e posteriormente convexo, cun diámetro de 5 a 18 cm, cuberto de fibras semellantes a seda, aínda que máis ben de maduro, e desenvolve pequenas escamas (escamuloso). A cor do chapeu pode variar desde o branco-cinza ao marrón avermellado; a orla do chapeu tipicamente fisúrase coa idade. A carne é branca, e ten sabor a "noces verde", con arrecendo a améndoa. As lamelas non están unidas ao estipe, son estreitas e preséntanse moi xuntas. Comezan por ter cor branca, despois rosada e, finalmente negra-marrón, cando as esporas maduran. As esporas elipsoides son lisas, de cor púrpura marrón escura, cando son vistos microscopicamente, con dimensións de 6-7,5 por 4–5 mm. O estipe ten de 6 a 15 cm de altura e 1 a 1,5 cm de espesura, bulboso na base. Inicialmente macizo, o estipe fica oco coa idade; é algodonado (flocoso) a escamoso na base. O anel é abondoso e de capa dobre; dóbrase para baixo en dirección ao pé, liso e abrancazado na parte superior, e cuberto de escamas con aspecto de algodón na parte inferior.
Parque Nacional Desembarco del Granma
O Parque Nacional Desembarco del Granma é un parque nacional no suroeste de Cuba, que se estende polos concellos de Niquero e Pilón na que hoxe é a Provincia de Granma. O nome do parque refírese ao iate no que Fidel Castro, Che Guevara, Raúl Castro e 79 dos seus seguidores navegaron desde México a Cuba en 1956 e incitaron á Revolución Cubana. O Parque Nacional é moi coñecido pola súa topografía Carso e os seus cantís costeiros.
Biodiversidade
O parque nacional contén unha biodiversidade e un caracois pintados ('Polymita' spp.), incluíndo varias liñaxes evolutivas distintas. No parque observáronse trece mamíferos, 110 aves, 44 réptiles e 17 anfibios. Máis do 90% das especies de anfibios e réptiles que se atopan no parque son endémicas de Cuba, incluíndo as especies en perigo de extinción Lagarto nocturno cubano. As especies de aves residentes inclúen o papagaio Amazona leucocephala e a pomba de paspallás de cabeza azul, e as especies de mamíferos que viven no parque inclúen o Manatí do Caribe e o morcego de flores cubano, que está adaptado a covas quentes.
Cuña (son)
Locución nas cuñas publicitarias
Nunha cuña publicitaria resulta de extrema importancia a voz, que consegue transmitir estados de ánimo e contribuír a crear unha imaxe na nosa cabeza acorde cos nosos estereotipos sonoros.
Amalia Pérez
O nome de Amalia Pérez pode referirse a:
Jack Swigert
Traxectoria
Swigert graduouse en enxeñaría mecánica pola Universidade de Colorado en 1953 e era máster en ciencia aeroespacial polo Instituto Politécnico Rensselaer en 1965 e máster en administración de empresas pola Universidade de Hartford en 1967.
Amalia Pérez Vázquez
Traxectoria
A nivel continental, Pérez gañou a medalla de ouro nos Xogos Parapan de 2007 celebrados en Río de Xaneiro, na categoría de 52kg e superando o récord Paralímpico de levantamento de peso con 130,5 kg 0 14 de agosto de 2007. Nos Xogoso Parapan de 2011 celebrados en Guadalaxara, conseguiu a medalla de ouro na categoría de 44kg a 60kg.
Augustin Pyrame de Candolle
Traxectoria
Na súa versión final, o texto comprende máis de 90 000 especies.
Obra
miniatura|Ilustración de Kalanchoe laciniata en Plantarum Historia Succulentarum A clasificación ocupa para de Candolle un lugar esencial na súa concepción da morfoloxía, considerando á anatomía comparada como o instrumento central para a clasificación, pois só ao seu través podemos distinguir as semellanzas formais das funcionais. De Candolle enunciou, así, unha des primeiras distincións entre analoxía e homoloxía. A partir das relacións homolóxicas, de Candolle foi un gran defensor da existencia metafísica dun tipo do que poderían derivarse todas as formacións vexetais.
Collège Calvin
Algúns alumnos célebres
Esta escola, que aínda se continúa a coñecer como a escola en Xenebra, contou entre os seus alumnos persoas como o botánico Augustin Pyrame de Candolle, o pedagogo, escritor, pintor e debuxante Rodolphe Töpffer, o lingüista Ferdinand de Saussure, o escritor e poeta arxentino Jorge Luis Borges e Jean Henri Dunant un dos fundadores do Comité Internacional da Cruz Vermella (CICV).
Piruvato descarboxilase
Residuos do sitio activo
A inhibición do sitio faise por uns inhibidores/análogos do substrato de clase XC6H4CH=CHCOCOOH, así como polos produtos da descarboxilación de tales compostos como cinnamaldehidos. Outros sitios nucleofílicos potenciais para o inhibidor son Cys-152, Asp-28, His-114, His-115 e Gln-477.
Mecanismo
O encima escinde o piruvato en dióxido de carbono e un fragmento de dous carbonos que está unido ao seu cofactor o TPP. Este fragmento de dous carbonos está unido ao anel de cinco membros do TPP na súa forma iluro. Este é un paso irreversible no cal se crea o acetaldehido que intervén no segundo paso da fermentación alcohólica anaerobia, no cal este aldehido é reducido polo NADH por acción da alcohol deshidroxenase a etanol. miniatura|400px|Mecanismo da descarboxilación do piruvato na fermentación
Andy Selva
Como futbolista
A continuación militou no SPAL e no Padova, da Serie C1, ata que en 2006 fichou polo Sassuolo. Na súa segunda tempada coa camisola do equipo emiliano, conseguiu un histórico ascenso á Serie B, contribuíndo de forma decisiva con 11 goles a se proclamaren campións do grupo A. É o sétimo máximo goleador da historia do Sassuolo con 29 goles. En xullo de 2009 foi traspasado ao Hellas Verona, onde, tras un bo inicio positivo culminado cun triplete contra o Andria BAT, unha lesión afectou o seu rendemento durante varios meses.
Primeira División RFEF 2021/22
Promoción de ascenso
Disputan a promoción de ascenso os equipos clasificados do segundo ao quinto lugar en cada un dos dous grupos. Desenvolverase en Galicia, en formato de concentración, e consistirá en dúas eliminatorias a partido único nas que os encontros veñen determinados polo posto da clasificación, enfrontando aos que obtiveron unha mellor clasificación contra os que obtiveron unha peor.
En caso de empate haberá prórroga e en caso de persistir o empate, pasará o mellor clasificado na fase regular. Os dous clubs gañadores da segunda eliminatoria ascenderán á Segunda División.
Luís Caramés
Traxectoria
Revista galega de economía, Papeles de economía española, Revista de Economía Pública Urbana = Urban Public Economics Review, Cuadernos de Información económica, Outeiro, son algunhas das publicaciós coas que colaborou ao longo da súa vida académica, ademais dun mangado de libros colectivos.
Antonio Manuel Pérez Álvarez
Retorno aos beneficios en 2013 e reestruturación da empresa
Debido ás drásticas medidas de redución de persoal e ao feito de que a empresa conseguiu adaptarse de novo á era da fotografía dixital, Kodak conseguiu saír dela, sanear as súas contas, volver á senda dos beneficios en 2013  e mesmo lanzar unha convocatoria de emprego polo auxe das analóxicas en 2022.
Zymomonas mobilis
Produción de etanol
Utilizouse un amplo proceso de adaptación para mellorar a fermentación da xilosa en Z. mobilis. Ao adaptaren unha cepa nunha alta concentración de xilosa, os investigadores comprobaron que ocorreran significativas alteracións do seu metabolismo. Un cambio salientable foi que producía niveis reducidos de xilitol, un subproduto da fermentación da xilosa que pode inhibir o metabolismo da xilosa da cepa. Unha das razóns da menor produción de xilitol foi a mutación nun suposto xene que codifica unha aldo-ceto redutase que cataliza a redución da xilosa a xilitol. ,
Renoir (filme)
Renoir é un filme francés de 2012 dirixido por Gilles Bourdos. Está baseado nos derradeiros anos de vida de Pierre-Auguste Renoir en Cagnes-sur-Mer, durante a primeira guerra mundial. O filme competiu na sección Un Certain Regard do Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2012. Está ambientado no sur de Francia e está protagonizado por Michel Bouquet, Christa Theret, Thomas Doret e Vincent Rottiers. Renoir conseguiu éxito de recadación e da crítica en Francia e no estranxeiro, especialmente nos Estados Unidos, onde foi incluído na lista da crítica en The New York Times. O filme foi escollido como candidato de Francia para o Óscar ó mellor filme internacional na 86ª edición dos premios,  mais finalmente non foi nomeado. En xaneiro de 2014, recibiu catro nomeamentos aos Premios César, gañando o galardón de mellor deseño de vestiario.
Ambrosia artemisiifolia
Métodos de control
En 2005 varios herbicidas probaron ser efectivos contra a A. artemiifolia, aínda que se sabe que existen poboacións resistentes. En 2007 varias poboacións mostraron resistencia ao glifosato pero só en Estados Unidos.