cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Las Riberas del Eo
Historia e características
Subtitulado Periódico semanal de intereses generales, noticias y anuncios, apareceu o 3 de xaneiro de 1881, sucedendo ao bisemanario El Eo. A partir de 1894 cambiou o seu subtítulo por ''Periódico de información galaico-asturiana. Decano de la prensa provincial e posteriormente por Periódico Semanal Defensor de los Intereses Morales y Materiales de la Zona Oriental de Galicia y Occidental de Asturias''. O seu fundador, propietario e director foi José María Páez Cancio ata o seu falecemento en 1916. Despois dirixiuno Antonio Pérez Martínez e a partir de 1921 José María Puebla Pumariño que tamén era o seu impresor, redactor e vendedor. Incluíu noticias locais, traballos históricos e colaboracións de destacados personaxes da vila, ademais de artigos dos seus correspondentes en Buenos Aires e na Habana. A partir da guerra civil, tivo que adaptarse ás novas circunstancias políticas, polo que eliminou as colaboracións en galego. Entre os seus colaboradores figurou Federico Mediante Noceda. Cesou a súa publicación o 30 de xaneiro de 1971.
Alfonso Rueda
Alfonso Rueda Valenzuela, nado en Pontevedra o 8 de xullo de 1968, é un avogado e político galego do PPdeG. É o actual presidente da Xunta de Galicia.
Polémica
Sendo presidente, respaldou o polémico protocolo para limitar o dereito ao aborto impulsado pola Xunta de Castela e León.
Polideportivo Pisuerga
Normalmente serve como sede para os partidos do principal equipo de baloncesto da cidade, o Club Baloncesto Valladolid. Tamén alberga, en ocasións, partidos do Balonmano Valladolid. Nel celebráronse dúas copas do rei de baloncesto á parte dun torneo de tenis ao que acudiron os mellores tenistas do panorama nacional, xunto con outros moitos acontecementos.
Sancha I de Galicia
Traxectoria
”''Aquí repousa Sancha, raíña de todas as Españas, esposa do rei Fernando o Grande. Filla do rei Afonso [V], que poboou León despois da destrución obrada por Almanzor. Morreu na Era de 1109, nas terceiras nonas de maio [5 de maio de 1071]''”
Libro de Horas de dona Sancha e don Fernando
A raíña Sancha mantivo, xunto do seu marido, unha importante actividade no patrocinio de obras artísticas. Unha das pezas máis coñecidas é o coñecido como Crucifixo de don Fernando e dona Sancha. Desde o punto de vista galego, ten moita relevancia o encargo por parte da raíña do Libro de Horas que coñecemos co seu nome e o do seu esposo. Foi composto en 1055, segundo se sinala no propio texto. Tamén no texto figuran o nome do amanuense, Pedro, e do ilustrador, Frutuoso, que se encargaron de compoñelo. Nunha das escenas pódese ver á raíña pedíndolle ao amanuense que entregue o libro ao rei. Gardado na Biblioteca Xeral da Universidade de Santiago, o libro é o máis antigo dos conservados na Galiza. Ademais disto, é importante porque supón unha das primeiras mostras da introdución do románico no país, seguindo, tanto a súa figuración como os temas tratados, modelos do románico francés.
Vidreira gótica
As vidreiras das catedrais
Un percorrido polas igrexas e catedrais coas vidreiras máis destacadas hase de iniciar pola Catedral de Chartres, en Francia xa que as súas vidreiras constitúen o máis fermoso e así mesmo o conxunto de vidreiras máis ben conservado de Europa. Comprende 176 fiestras con 1.359 temas dos cales a vidreira de "Notre-dame da Belle-Verrière" é a máis famosa. Tamén son destacadas as vidreiras de Santo Eustaquio, os rosetóns e a vidreira do Zodíaco.
A arte gótica esparexeuse por Europa durante a primeira metade do século XIII, alcanzando a súa plenitude cara á década de 1260 cando se rematan as catedrais de Beauvais en Francia, de Colonia en Alemaña e de León en España. É nesta etapa clásica cando a arquitectura se fai máis complexa: as naves elévanse ata alturas xamais alcanzadas, os arcobotantes duplícanse para soster estas bóvedas tan elevadas e os pináculos son máis voluminosos. Nesta etapa as portadas pasan das tres clásicas de Reims ou Amiens ás cinco portadas de Bourges ou León. As ventás deixan de ser perforacións no groso do muro para transformarse en entrepanos translúcidos, cheos de vidro entre trazarías ou encaixes de pedra.
En España é un grande exemplo a Catedral de León, cuxo conxunto de vidreiras rivaliza xustamente con Chartres ou Colonia. Na WEB oficial da S.I. Catedral de León, áchase unha descrición exhaustiva das vidreiras, entre as cales destaca a da "Cacería" e os conxuntos das capelas do deambulatorio: as da Virxe da Esperanza e as da Virxe Branca, xa renacentista, ou de san Clemente. No século XX, a arte moderna representada por Chagall, Roualt e outros grandes pintores, volverá a deseñar cartóns para confeccionar vidreiras, que continuarán tendo o seu lugar na Historia da Pintura.
Club Esportiu Júpiter
Historia
Na tempada 2007-2008 descendeu a 1ª Territorial. En tres tempadas o club sufriu 2 descensos.
En maio de 2009 comezan os actos do Centenario do club. O 18 de marzo de 2010 concedéuselle a Medalla de Ouro ao Mérito Deportivo da cidade de Barcelona.
O 16 de maio de 2010 o CE Júpiter proclámase campión do grupo II de 1ª Rexional e ascende de categoría a Rexional Preferente para a campaña 2010/2011.
1445
Outros
Historia ano a ano
12ª edición dos Óscar
Premios
miniatura|150px|[[David O. Selznick, mellor filme]] miniatura|[[Robert Donat, mellor actor]] miniatura|150px|[[Vivien Leigh, mellor actriz]] miniatura|150px|[[Thomas Mitchell, mellor actor secundario]] miniatura|150px|[[Hattie McDaniel, mellor actriz secundaria]] miniatura|150px|[[Sidney Howard, mellor guión]] Os gañadores aparecen en primeiro lugar e en grosas.
Giannutri
Historia
Converteuse en parte do Estado dos Reais Presidios na segunda metade do Cinquecento, baixo dominio español.
Muralla de Santiago de Compostela
Portas
A muralla orixinal tiña 7 portas, ás que se foron engadindo outras co paso dos séculos. O Códice Calixtino describe as primeiras sete portas do seguinte xeito:
As tres portas principais da cidade foron, por orde de importancia:
Hendrik Scherpenhuijzen
Traxectoria
en 1946
Consello de Castela
O Consello de Castela (Real e Supremo Consello de Castela) ou Consejo de Castilla era a columna vertebral e principal centro de poder da estrutura de goberno da Monarquía Hispánica durante a Idade Moderna (séculos XVI a XIX), que se define como polisinodal, é dicir, con multiplicidade de Consellos.
Pilar Farjas
Vida persoal
Está casada e ten dous fillos.
David Purley
Carreira
En 1972, Purley foi un dos dous únicos pilotos que intentaron pilotar o coche de Gran Premio Connew na súa configuración orixinal de Fórmula Un. Inscribiuse ao final da tempada na World Championship Victory Race en Brands Hatch pero non comezou. Purley pedira un interruptor eléctrico "de desconexión" para instalalo no volante, pero fallou na volta de quecemento, o motor parouse e o coche foi retirado.
Resultados completos na Fórmula Un
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
Panterinos
A dos panterinos (Pantherinae) é unha subfamilia de mamíferos carnívoros da familia dos félidos. Inclúe seis ou sete especies clasificadas en dous ou tres xéneros distintos aínda que isto se atopa en revisión mediante estudos xenéticos.
Evolución
As orixes evolutivas dos panterinos encóntrase no continente asiático, onde apareceron no Plioceno. Os primeiros panterinos, eran felinos de tamaño e aspectos similares aos dun gato doméstico, provisto de cola longa, patas curtas e hábitos tanto arborícolas como terrestres. O seu corpo está recuberto por diferentes clases de manchas que recordan ás da pantera nebulosa (Neofelis nebulosa), o irbis ou pantera das neves (Panthera uncia) e o leopardo (Panthera pardus). Crese que os primeiros panterinos, que tamén vivían en hábitats boscosos, posuían unha pelaxe densamente manchada co fin de camuflarse e capturar máis facilmente as súas presas. Estas manchas perdéronse hoxe en día no león (aínda que sobreviven nos seus cachorros, difuminándose máis tarde) e o tigre (Panthera tigris), onde se uniron para orixinar as características raias deste animal.
De acordo con evidencias xenéticas e moleculares, crese que tras a liña do gato xaspeado se independizaron de forma separada as da pantera nebulosa (froito dunha adaptación máis marcada á vida arborícola) e o leopardo das neves (debido á colonización das montañas de Asia Central). O xénero Panthera, representado orixinalmente por animais de talle similar ao dun leopardo, orixinouse a finais do Plioceno en Asia oriental e pouco despois colonizou África. No primeiro lugar evolucionaron os tigres, mentres que no segundo orixináronse posteriormente os antepasados dos leóns e leopardos. Estes dous últimos animais expandíronse a comezos do Plistoceno por Eurasia e colonizaron en distintos momentos América a través da ponte de terra que unía periodicamente Siberia e Alasca. Foi no primeiro destes procesos migratorios, hai pouco máis dun millón de anos, cando se independizou a liña evolutiva do xaguar (Panthera onca) da do seu máis próximo parente vivo, o leopardo, pois os xaguares están máis estreitamente relacionados coa extinta Panthera atrox. Todas as especies actuais de panterinos están ameazadas en maior ou menor medida pola actividade humana e desapareceron de varias áreas onde antano eran abundantes.
Miguel Moreira
Miguel Moreira é un lingüista galego.
Arquipélago Toscano
Xeografía
O arquipélago toscano está situado entre a costa de Córsega e a costa Toscana e contén sete illas principais, Capraia, Elba, Giannutri, Giglio, Gorgona, Montecristo e Pianosa; todas as cales están protexidas como parte do Parque Nacional do Arcipelago Toscano. O arquipélago esténdese ata 166 km desde a illa máis setentrional de Gorgona ata o sur de Giannutri e 56 km desde a illa occidental de Capraia ata a costa toscana.
Queiroás, Allariz
Poboación
Segundo o IGE, en 2015 tiña 265 habitantes (128 homes e 137 mulleres). Os seus núcleos máis poboados son Gundiás e Queiroás da Igrexa, con 106 e 101 habitantes respectivamente.
A Peneira
Traxectoria
Na altura do 2006 o xornal mereceu o Premio da Crítica de Galicia na modalidade de Iniciativas Culturais.
Boeing 2707
O Boeing 2707 foi o primeiro proxecto para un transporte supersónico (SST polas súas siglas en inglés) estadounidense. Despois de gañar unha competición para un contrato financiado polo goberno para construír un SST, Boeing comezou a desenvolvelo nas súas instalacións de Seattle, Washington. O deseño xurdiu como un avión grande cunha capacidade entre 250 e 300 pasaxeiros e unha velocidade de cruceiros de aproximadamente Mach 3. Tería sida máis grande e rápido que anteriores deseños de SST como o Concorde.
Soro fisiolóxico
É unha fonte de carbono e enerxía para o organismo, e para a síntese dalgúns polisacáridos.
Rape Me
Outras versións
Unha versión ao vivo de "Rape Me", gravada no programa Saturday Night Live o 25 de setembro de 1993, aparece no álbum recompilatorio Saturday Night Live: The Musical Performances, Volume 2 e no DVD Saturday Night Live: 25 Years of Music, Volume 4.
Zagreb
Historia
O ferrocarril foi introducido en Zagreb en 1860. Os barrios da clase obreira situábanse entre a vía do tren e o río Sava, mentres que a construción de barrios residenciais en torno ó sur de Medvednica foron rematados entre as dúas guerras mundiais.
Lista de asteroides notables
miniatura| é o asteroide máis brillante e o segundo máis masivo. Hai uns mil millóns de anos sufriu un impacto que penetrou a súa [[Codia (xeoloxía)|codia. ]]
Ganso de Exipto
Conduta
miniatura|Parella con tres polos na beira do [[río Lippe]] miniatura|Familia con oito polos en [[Frankfurt]] Durante a época reprodutora son moi territoriais e non toleran outros exemplares de patos ou gansos (Anatidae) no seu territorio. Esta agresividade non o fai unha ave moi apreciada, malia a súa coloración e causa en parte as soltas de exemplares domésticos ou o pouco interese en buscar as aves fuxidas.
Tyrus McGee
Tyrus McGee, nado o 14 de marzo de 1991 en Stringtown, Oklahoma, é un xogador profesional de baloncesto estadounidense. Cunha altura de 1,88 metros, xoga na posición de escolta. Actualmente forma parte do Hapoel Holon da Ligat ha'Al, máxima categoría do baloncesto israelí.
Artà
Demografía
Evolución da poboación de Artà dende a década dos 50 ata agora:
George Rooke
Sir George Rooke, nado preto de Canterbury no 1650 e finado en Londres o 24 de xaneiro de 1709, foi un comandante e almirante británico que foi o vencedor na batalla de Rande e o segundo gobernador militar de Xibraltar.
Traxectoria
Enrolado voluntariamente na Royal Navy, combateu durante a Terceira Guerra anglo-holandesa, ascendendo a capitán de navío en 1673. Foi nomeado contra-almirante en 1690, participando na batalla de Cabo Béveziers. En maio de 1692 serviu baixo as ordes de Edward Russell, distinguíndose nas batallas de Barfleur (onde chegou a queimar seis baixeis franceses no transcurso dunha noite) e na batalla de La Hougue. Tales feitos de armas valéronlle o ennobrecemento e unha recompensa de 1.000 libras. En 1693 foille encargada a misión de asegurar a protección do convoi de Smyrne, que o almirante de Tourville dispersara despois da batalla de Lagos. Serviu logo na Mancha e no mar Mediterráneo até a Paz de Ryswick (1697).
Francis Picabia
Traxectoria
En 1913 viaxou aos EUA, onde contactou co grupo dadá norteamericano. Participou na exposición 'Armory Show e fundou xunto a Duchamp e Ray a revista predadaísta 291. Publicou o primeiro número da revista "391", como dadaísta convencido, en Barcelona en 1916, coa colaboración de Guillaume Apollinaire, Tristan Tzara, Man Ray e Jean Arp. Uniuse a Tzara e ao grupo dadá en Zúric en 1918.
A finais de 1951, Picabia padecía unha aterosclerose paralisante que o obrigou a deixar de pintar. Finou en París o 30 de novembro de 1953.
Vida persoal
En 1909 casou con Gabrièle Buffet. Tiveron dúas fillas e dous fillos: Laure Marie Catalina (1910), Pancho Gabriel François (1911), Gabrielle Cécile, Jeannine (1913) e Vincente (1919).
Ciríaco Bokesa
Traxectoria
Estudou en Salamanca, onde se ordenou sacerdote en 1969, volveu a Guinea Ecuatorial e entrou en prisión por razóns políticas durante o réxime de Macías Nguema. En 1980 secularízase e traballa no ensino.
IES Sánchez Cantón
O centro
O centro conta cun paraninfo grande, aparcadoiro privativo, patio de deportes, pavillón polideportivo, biblioteca, cafetaría, varias aulas de audiovisual-informática, museo de ciencias naturais, museo de física e química, grupo de teatro, revista Cartafol etc.
Profesorado
Na posguerra prodúcese o paso fugaz de Antonio Blanco Porto e o pintor Laxeiro. Imparten docencia no instituto entre outros: Aquilino Iglesia Alvariño, Isidoro Millán González-Pardo, Marcelino García e, ademais, Xosé Filgueira Valverde.
Nos finais do século XX, entre outros: Manuel Luis Casalderrey, Adela Figueroa, Anxo González Guerra, Francisco Moldes Fontán, Antonio de Ron...
Illa del Giglio
Giglio (italiano: Isola del Giglio; pronuncia: [ˈiːzola del ˈdʒiʎʎo]) é unha illa e un concello italiano situada no Mar Tirreno, na costa da Toscana, parte da provincia de Grosseto.
Historia
A illa naceu probablemente hai de 4,5 a 5 millóns de anos, e foi habitada desde a Idade de Ferro. Máis tarde foi probablemente unha fortaleza militar etrusca. No cadro da dominación da Antiga Roma era unha importante base no mar Tirreno, citada, por exemplo, por Xulio César no seu De Bello Gallico e polo poeta Rutilius Claudius Namatianus.
Aporofobia
Características
Con todo, a aporofobia e xenofobia están relacionadas no feito de que moitas veces, a inmigración prodúcese desde países pouco desenvolvidos economicamente cara a países desenvolvidos, onde ademais das diferenzas culturais, os inmigrantes pobres son vistos como un problema de seguridade e asóciaselles comunmente con actos criminais e outros problemas.
Turismo
Historia
O día 27 de setembro celébrase o Día Mundial do Turismo, co obxectivo de concienciar a comunidade internacional sobre o valor social, cultural, político e económico do turismo.
Ball Arena
Historia
As obras do pavillón comezaron o 20 de novembro de 1997, sendo terminado en outubro de 1999. A apertura do complexo foi celebrada cun concerto de Céline Dion. O recinto foi construído para ser capaz de xuntar a 19.155 espectadores en partidos de baloncesto e 18.007 para o hóckey e o lacrosse. Tamén conta cun campo de adestramento de baloncesto usado polos Nuggets e o restaurante Blue Sky Grill, accesíbel tanto desde dentro como desde fóra do complexo. Antes da súa construción, os Denver Nuggets e os Colorado Avalanche disputaban os seus partidos no McNichols Sports Area, un pavillón que foi derrubado e que actualmente é utilizado como aparcadoiro do Invesco Field.
Ateneo de Madrid
Historia e características
miniatura|Placa explicativa á entrada. Os antecedentes do Ateneo atópanse entre os afrancesados e os liberais de comezos do século XIX. Coa invasión napoleónica de España producíronse dous feitos significativos: por unha banda, os que se adheriron á causa francesa e apoiaron a Xosé I Bonaparte como Rei de España deberon marchar máis tarde ao exilio con este ao triunfar o alzamento das mans da Xunta Suprema Central e das Cortes de Cádiz que promulgaron a primeira constitución liberal española.
A súa primeira sede foi no Palacio de Abrantes; posteriormente mudouse á rúa Carretas, despois á praza del Ángel e á rúa Montera. Na actualidade, ocupa o número 21 da rúa del Prado (non confundir co Paseo del Prado) de Madrid nun edificio modernista inaugurado por Cánovas del Castillo en 1884. O edificio é obra dos arquitectos Enrique Fort e Luís Landecho. Arturo Mélida deulle contido artístico con valiosísimas pinturas de estilo neogriego no Salón de Actos e no Salón Inglés.
Polo Ateneo pasaron seis Presidentes de Goberno, todos os Premios Nobel españois, os políticos da Segunda República e os integrantes da xeración do 98, da do 14 e da do 27. A ditadura de Primo de Rivera suspendeu as actividades do Ateneo. Durante a Guerra Civil española, mantívose aberto e logrouse preservar a integridade das súas instalacións, especialmente a súa Biblioteca, grazas ao labor de Bernardo G. de Candamo, único membro da Xunta Directiva republicana que ficous en Madrid durante o conflito bélico. A ditadura do xeneral Franco afectou negativamente a actividade do Ateneo. A volta á democracia permitiu que o Ateneo continúe sendo un centro de referencia cultural de primeira orde.
Rodri Suárez
Como escritor
Tamén é o letrista da canción "O son das túas ondas. Homenaxe ao Deportivo da Coruña" (2014), interpretada polos Diplomáticos de Monte Alto.
A arte da guerra
Orixe
miniatura|left|Taboíñas de bambú desenterradas en 1972 na montaña Yinque, cidade de Linyin, Shandong. Inclúe unha copia de "A arte da guerra", data do século II a. C. O autor de "A arte da guerra" foi Sun Zi ou Sun Tzu, o seu nome oficial. Os relatos tradicionais afirmaban que o seu descendente, Sun Bin (孙膑/sūn bìn), tamén escribiu un tratado sobre tácticas militares, titulado A arte da guerra de Sun Bin (孙膑兵法/ sūn bìn bīngfǎ). Tanto Sun Tzu como Sun Bin son referidos como Sun Tzu nos escritos chineses clásicos, e algúns historiadores creron que ambos eran a mesma persoa, con todo, grazas ó descubrimento de varios rolos de bambú desenterrados en 1972 na Montaña do Pardal de Prata (Yinqueshan), na cidade de Linyin, Shandong, confírmase que Sun Bin escribiu a súa propia arte da guerra.
Temas
Sun Tzu considerou a guerra como un mal necesario que se ten que evitar sempre que sexa posible. Segundo el a guerra ten que ser combativa e rápida para evitar perdas económicas: "Nunca ningunha guerra longa beneficiou ningún país: 100 vitorias en 100 batallas é algo simplemente ridículo. Calquera persoa que se destaca na derrota dos seus inimigos triunfa antes de que a ameaza do seu inimigo se faga realidade.". Segundo o libro, hai que evitar as matanzas e atrocidades, porque isto pode provocar resistencia e posiblemente pode permitir que un inimigo cambie a guerra no seu favor. Para o vencedor, "a mellor política é capturar o estado intacto, soamente ten que ser destruído se non hai outras opcións dispoñibles".
Aplicacións
En varios países do leste asiático, a Arte da Guerra foi considerado parte do plan de estudos para potenciais candidatos para exames do servizo militar. Hai varias traducións dispoñibles en diferentes idiomas asiáticos.
Aplicacións militares
Segundo algúns autores, a estratexia de desinformación de A arte da guerra foi estudada e amplamente utilizada polo KGB: forzarei o inimigo a tomar a nosa forza por debilidade e a nosa debilidade por forza, e por tanto a súa forza volverase en debilidade. O libro é amplamente citado polos oficiais da KGB a cargo das operacións de desinformación na novela de Vladimir Volkoff Le Montage.
Puntos de vista alternativos da súa orixe
Debido ó feito de que as condicións e as tácticas defendidas en A arte da guerra son historicamente anacrónicas á época do Sun Tzu histórico, é posible que A arte da guerra fose creado a mediados ou a finais do período dos Reinos Combatentes.
A interpretación que hai entre a tradicionalista de que Sun Tzu foi o único creador da arte da guerra no Período de Primavera e Outono, e o punto de vista oposto, de que A arte da guerra foi creado a mediados e finais do Período dos Reinos Combatentes, séculos despois da morte de Sun Tzu, suxire que o núcleo do texto foi creado por Sun Tzu e foi sometido a un período de revisión antes de chegar máis ou menos á súa forma actual despois dun século da morte de Sun Tzu (na última metade do século V aC).
Net.art
Con respecto ao xénero, o net.art é unha das formas de arte interactivo habilitadas polos soportes dixitais, e as prácticas comunicativas xeradas por eles. A denominación net.art designa as prácticas artísticas que apuntan a unha experiencia estética específica de internet como soporte da obra, e dialogan ou exploran prácticas comunicativas na cibercultura.
Tinomana Ariki
Arikis
miniatura|esquerda|200px|De esquerda a dereita: [[Pa Maretu Ariki, Makea Takau Ariki, Hon. H.C. Mills, Tinomana Mereana Ariki]] miniatura|esquerda|200px|Tinomana Tuoro Ariki (1ª fila, 1º pola dereita) no Consello Insular de Rarotonga (ca. 1923-1925)
Beixo
Fisioloxía
Un embrión humano de só seis semanas ten unha boca definida, con dúas mandíbulas, beizos e lingua. Nas semanas anteriores ó nacemento o feto succiona as súas propias mans, de modo que cando nace xa está capacitado para mamar.
Outras culturas
Nalgunhas culturas que non teñen como práctica habitual a de bicarse existen outro tipo de bicos que teñen a súa relevancia. Frecuentemente estas modalidades están relacionadas coa percepción de sinais olfactivas. A importancia do olfacto como vehículo transmisor de feromonas é coñecida. Sábese que os nenos son sensibles ó cheiro da nai e que saben recoñecela a través del. A captura do cheiro dun ser amado ten un poderoso efecto fetichista polo que ten de representación da persoa na súa ausencia. Os esquimós e outros pobos nórdicos practican un tipo de beixo consistente en fretar o nariz contra o doutra persoa. Formas análogas de bicarse existen en Siberia e Malaisia. Dende un punto de vista antropolóxico, este proceder é unha intromisión no espazo olfactivo do outro (a chamada proxemia olfactiva) que equivale a entrar na súa área de intimidade. Nesta mesma liña, en Australia hai pobos aborixes para os que o principal rito de benvida consiste en recoller a suor do corpo do anfitrión e aplicala sobre o do visitante, nun intento de transmitirlle a súa identidade olorosa.
O beixamán
Sobre isto último, o beixamán tiña unhas normas moi definidas. Estaba destinado ás mulleres respectables e nunca solteiras. Non debía facerse en lugares públicos e só se permitía cando era a muller a que ofrecía a man. Tampouco estaba ben visto facer esperar á dama, e sempre debía facerse sobre a súa man dereita, colléndoa coa man sen espida. Porén esta etiqueta tamén varía dun lugar a outro, pois en Hungría e Polonia o home ergue a man da muller, sen chegar a tocala cos beizos, mentres que nos países xermánicos este xesto se podía substituír pola expresión "Küss die Hand", que significa "bico a súa man".
Relixión e superstición
miniatura|dereita|[[Ugolino di Nerio, A traizón de Cristo, 1324-1325.]] miniatura|dereita|200px|[[Gebhard Fugel, San Martiño curando ó leproso, 1900.]] Nos cultos antigos, sobre todo nos de orixe oriental, bicábase o altar e a imaxe da divindade ó entrar no templo. Se esa divindade se identificaba coa persoa do soberano, entón bicábanselle os pés. Este uso ten a súa orixe nas relixións de tipo animista. O beixo podía ser o vehículo de transmisión do alento vital, da alma. O seu obxecto erótico non aparece ata unha etapa moi serodia da cultura grega clásica, e xa como práctica amorosa. Entón os beixos son depositados na boca preferentemente, pero no uso do beixo como demostración de respecto prefírense os pés, as mans, o peito e os xeonllos. Igualmente bicábanse os obxectos que tiñan relación coas persoas ás que se quería honrar, é dicir, obxectos substitutivos. Asemade, cando a diferenza de rango social entre ambas persoas era demasiada, a de menor rango bicaba o chan que pisaba a de maior rango ou, simplemente, mandáballe un beixo.
O beixo na boca, o osculum pacis, formaba parte do cerimonial da misa, e tiña a súa orixe nas recomendacións de Paulo e Pedro nas súas epístolas: "saudádevos os uns ós outros con ósculo santo" (1 Corintios 16, 20); "Saudade a todos os irmáns con ósculo santo" (1 Tesalonicenses, 5, 26). Segundo san Cirilo, "este bico significa, pois, que as almas se unen e desterran todo0 resentimento". Para Agostiño de Hipona, "igual que os bicos se aproximan ós beizos de teu irmán, igualmente o teu corazón non debe afastarse do seu corazón". Este bico da paz non se daba só durante o bautizo, a confesión, a ordenación ou o funeral, senón tamén durante os casamentos, cando o presbítero bicaba á muller acabada de casar.
Gástrula
thumb|250px|Proceso de [[gastrulación: 1. Blástula: blastoderma (en laranxa), blastocele (en marrón), epiblasto (en vermello); 2. Gástrula: ectoderma (en laranxa), mesoderma (en vermello), endoderma (en marrón). ]] A gástrula é a terceira etapa do desenvolvemento embrionario dos animais triploblásticos, que segue á fase de blástula.
Requeixo de Valverde, Allariz
Xeografía e relevo
A altitude desta parroquia baixa ata situarse por debaixo dos 450 m na ribeira do Río Arnoia e ascende ata preto dos 800 m nos Montes da Padela, que conforman o seu bordo oriental. Os principais accidentes xeográficos son:
Os Montes da Portela: conxunto de outeiros picudos situados no oeste da parroquia que acadan preto dos 700 m e que a separan da veciña Santo Estevo de Allariz.
Universidade Albert Ludwig de Friburgo
A Universidade de Friburgo (coloquialmente Uni Freiburg), oficialmente a Universidade Albert Ludwig de Friburgo (Albert-Ludwigs-Universität Freiburg), é unha universidade pública de investigación situada en Friburgo, Baden-Württemberg, Alemaña.
Río Amur
O Amur (Амур en ruso ; 黑龙江 ("río do dragón negro") en chinés, pronunciado Heilongjiang), ou Sahalyan ula en manchú "río negro", é un río de Asia cuxa conca hidrográfica se estende por partes de Mongolia, Rusia e China ao longo de 4.444 km, a contar desde a fonte do río Argun, lonxitude que o converte no primeiro de Siberia — aínda que é máis curto que o sistema formado polo Obi e máis o seu afluente o Irtich — e o cuarto de Asia pola lonxitude do seu percurso; considérase que é o oitavo da Terra.
Tercio de Gallegos
Orixe
Trala reconquista da cidade de Buenos Aires por Santiago de Liniers, francés ao servizo de España, na cidade convocouse un Cabido Aberto no que os veciños principais esixiron que o Vicerrei cedera o goberno militar da cidade a Liniers. Evento relevante cara a Revolución de Maio onde a cidade americana comeza a imporse sobre a autoridade real.
Río Amur
Xeografía
O río está formado pola unión do Chilka e do Argun. Na actualidade conforma a fronteira natural entre Rusia e a China, sobre preto de 1.600 km, antes de recibir o río Songhua Jiang e o Ussuri, e entrar definitivamente en Rusia, onde desemboca no estreito da Tartaria, no mar de Okhotsk (ao norte do Océano Pacífico), fronte da illa de Sakhalin.
Tercio de Gallegos
Desarme
A sublevación de Álzaga impuxo un desarme sobre o terzo, como represalia formal por tomar parte nos tumultos, na que se lle retiraron as armas, instrumentos e bandeiras. Cando a mediados de 1809 chega o novo Vicerrei, Baltasar Higalgo Cisneros, nomeado pola Xunta Suprema de Sevilla, devolve, nun acto público de mediación no conflito, o armamento e as insignias aos galegos.
Rotterdam
Cultura e turismo
A combinación de formas suaves con formas agresivas, de liñas rectas con curvas, e de cores pálidas con brillantes atopa en Rotterdam o seu mellor fogar. Porén, Rotterdam decepcionar a quen busque nela á irmá máis nova de Amsterdam. Non só a historia, as rúas ou os edificios, senón tamén o ambiente na rúa, non concordan co estereotipo da cidade holandesa.
Pobjoy Mint
Estados e gobernos
Pobjoy Mint cuñou moedas circulantes, conmemorativas non circulantes e probas numismáticas por encarga de arredor do 20 % dos gobernos e bancos centrais do mundo, e ademais levou a cabo labores parciais baixo subcontratación de diversas casas de moeda nacionais. Paralelamente, produciu un bo número de medallas, destacadamenmte para Hong Kong, Malaisia e diversos estados árabes. A ceca produciu oitenta modelos de medallas para o Fondo Mundial para a Natureza.
A Modorra
O topónimo galego A Modorra pode referirse a:
Filoxenia molecular
Aplicacións
Cada organismo vivo contén ADN, ARN, e proteínas. En xeral, os organismos que están estreitamente relacionados presentan un alto grao de coincidencia na estrutura molecular destas substancias, mentres que as moléculas de organismos cunha relación máis distante xeralmente presentan maiores diferenzas. As secuencias conservadas, como o ADN mitocondrial, espérase que vaian acumulando mutacións co paso do tempo, e asumindo unha taxa constante de mutación, poden servir como un reloxo molecular para datar o momento da diverxencia. A filoxenia molecular usa eses datos para construír unha "árbore de relacións" que mostra a posible evolución de varios organismos. Coa aparición das técnicas xenómicas modernas foi posible illar e identificar estas estruturas moleculares.
Limitacións da sistemática molecular
O recente descubrimento de amplas transferencias horizontais de xenes entre organismos supón unha complicación significativa para a sistemática molecular, o que indica que xenes diferentes nun mesmo organismo poden ter diferentes filoxenias.
1ª edición dos Óscar
A 1.ª entrega dos premios Óscar tivo lugar o día 16 de maio de 1929 no Hollywood Roosevelt Hotel dos Ánxeles (Estados Unidos). O mestre de cerimonias foi Douglas Fairbanks. Os billetes custaban 5 dólares e 270 asistiron ao acto, que durou 15 minutos. Foi a única cerimonia dos Óscar que non foi emitida por radio nin por televisión.
Tizón de Nadal
Os cepos de Nadal en Europa
Segundo cada cultura, a árbore escolleita para a tradición cambia: os franceses preferían árbores froiteiras, os ingleses o freixo, o piñeiro ou o carballo, os escoceses a faia, os serbios e os galegos o carballo etc.
Tradición galega
Ademais de seren protectoras e cun certo carácter sagrado, as cinsas do tizón de Nadal parecían ser boas para curar as febres. O culto ao lume está ben presente na cultura popular galega, coma na doutras latitudes. Poida ser que este tizón de Nadal sexa unha reliquia dese culto pagán que terminou sendo prohibido, sen éxito, polas Sinodais de Mondoñedo no século XVI por consideralo rito gentílico (Eladio Rodríguez, citando a Murguía). O tizón de Nadal pasou a linguaxe popular nalgunhas zonas de Galiza onde se lle chamaba "cepo do Nadal" a un home pequeno e gordo.
Significado
Segundo a interpretación cristiá, o cepo é un símbolo para quecer o neno Xesús e o lume representa o feito da redención de Cristo, sacrificado para salvar a Humanidade.
Illas Británicas
No folclore inglés, o Papá Noel adoita carrexar un tizón de Nadal.
Norte de Aragón e Cataluña
En Aragón, o cepo coñécese coma Tronca de Nadal ou Tizón de Nadal. Coa súa queima a familia procura propiciar a bonanza dos seus membros e a prosperidade para a súa facenda. A “toza” máis grande do anllar resérvase para o Nadal e nun buraco agóchanse as lambetadas. Pola Noiteboa os rapaces fan o mesmo ca en Cataluña, cantando: "Tronca de Nadal, manda al mayoral que nos de confites la noche pascual", ou o menos elegante: "Caga tronca, caga ya, los dulces de Nadal". Xa no século XVII, a abadesa do mosteiro de Casbas (Huesca), Ana Abarca de Bolea, recollía esta tradición: "Toz la claman buena noche, dirálo la colazión y lo tizón de Nadal, que ye nombrado tizón".
Club Deportiu Terrassa
Historia
En 1926 gaña o primeiro Campionato de Cataluña e en 1933 o primeiro Campionato de Españaa, iniciando unha longa lista de éxitos.
Eusebi Güell
Eusebi Güell i Bacigalupi, nado en Barcelona en 1846 e finado en 1918, nomeado Conde de Güell por Afonso XIII, foi un industrial e político catalán. Estivo casado con Isabel López Bru, filla do Marqués de Comillas.
Club Hockey Albor
O Club Hockey Albor é un club de hóckey herba da cidade de Ourense, Galiza. O seu equipo sénior masculino, unha mestura de xogadores veteranos e novos xogadores incorporados da canteira, compite no Grupo III da Primeira División, mentres que o seu equipo feminino, un equipo moi novo formado por xogadoras da canteira, compite na Segunda División Autonómica
Samuel Juárez
Traxectoria
De profesión, é veterinario. No político, Juárez Casado desempeñou diversas tarefas durante os mandatos de Manuel Fraga en Galiza. Destaca entre elas a coordinación das campañas de saneamento gandeiro da Xunta de Galiza en 1988. Foi así mesmo secretario xeral de pesca marítima do Ministerio de Pesca de España, en 1996. En abril de 2009 foi designado para ocupar o cargo de conselleiro do Medio Rural, co novo goberno popular presidido por Alberto Núñez Feijóo. Permaneceu neste posto ata xaneiro de 2012, cando cesou das súas funcións. En xaneiro de 2012 foi nomeado delegado do goberno en Galicia. En novembro de 2014 abandonou o posto para ser agregado de Agricultura na Embaixada de España na China.
Olláparo (revista)
Características
Os primeiros números da revista van ser ilustrados por diversos artistas, como Laxeiro, Permuy, Siro, Masito ou Rafael L. Loureiro, e contou coa colaboración de escritores e intelectuais galegos como Xosé Luís Méndez Ferrín, Montero Santalha, Carvalho Calero, Ramón Martínez López, Xosé Neira Vilas, Carlos Casares, o poeta Henrique Rabuñal, os historiadores Felipe Senén e Elixio Villaverde, o economista Xosé Manuel Beiras Torrado, o cineasta Chano Piñeiro, o arqueólogo Emilio Ramil entre outros autores cedeireses. Presenta ademais estudos locais do historiador Rafael Usero.
Castiñeira
Castiñeira tamén é o nome dunha torta de castaña típica de Ferrol.
Binissalem
Demografía
Evolución da poboación de Binissalem dende a década dos 50 ata agora:
Voo 358 de Air France
Avión e tripulación
O aparello que operaba o voo 358 era un Airbus A340-313E, con número de serie 289 e rexistro F-GLZQ; estaba equipado con catro motores CFM International CFM56. O avión realizara o seu primeiro voo o 3 de agosto de 1999, e fora entregado a Air France o 7 de setembro dese ano. Realizara 3 711 voos acumulando un total de 28 426 horas. A súa derradeira revisión de mantemento realizárase o 5 de xullo de 2005.
Había 12 tripulantes a bordo do aparello. O piloto do avión era o capitán Alain Rosaye, de 57 anos, un piloto experimentado con 15 411 horas de voo. O copiloto era Frédéric Naud, de 43 anos, con 4 834 horas de voo.
La Voz del Pueblo (Vigo)
Traxectoria
Apareceu o 9 de agosto de 1881. Con carácter trimestral, e de tendencia liberal, estaba dirixido por Ramón García Vicetto. Cesou a súa publicación o 11 de setembro de 1881.
Plataforma del Pueblo Soriano
Historia
Entre finais de 2010 e comezos de 2011 xurdiu unha grave discrepancia en Almazán entre os afiliados que daban o seu apoio a José Antonio de Miguel Nieto coma candidato do PP ás eleccións municipais e os que apoiaban o candidato imposto pola dirección provincial do partido, Félix Hernández Tajada. Segundo os estatutos do Partido Popular a dirección provincial pode decretar o candidato nos municipios de menos de 10 000 habitantes, e por esa razón o candidato ás municipais foi Hernández Tajada. Isto provocou multitude de baixas no Partido Popular soriano. Xunto a antigos membros do partido, De Miguel decidiu fundar un novo partido en marzo de 2011: a Plataforma del Pueblo Soriano.
En 2011, gañou as eleccións municipais en Almazán por maioría absoluta, conseguindo 7 concelleiros dos 13 existentes no concello; amais logrou en total en toda a provincia 2.144 votos (o 4,21% dos votos totais) e uns 20 concelleiros. Tamén, conseguiu algunhas alcaldías como a do concello Coscurita e un representante na Deputación Provincial de Soria.
Siglas
As siglas escollidas inicialmente foron P.P.S., pero como un partido galego tiña as mesmas siglas, tiveron que modificalas, pasando a ser P.P.SO. As siglas de P.P.SO. poden chegar a confundir os votantes xa que son similares ao PSOE e tamén se pode pensar que corresponden a Partido Popular de Soria.
Sasebo
Sasebo (佐世保市, させぼし, Sasebo-shi) é un concello da prefectura de Nagasaki no Xapón. Está situada ao noroeste da Illa de Kyūshū. Ten 364,00 km² de superficie e unha poboación de 252.544 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 712 h/km².
Antonio Beiras García
Biografía
Nos anos 50 a asistencia a congresos, con comunicacións sobre moi diversos temas oftalmolóxicos multiplícase e a repercusión que estas teñen incorporan o nome de A. Beiras á comunidade científica internacional.
Peroxidase
Grupo das peroxidases
Para moitos destes encimas o substrato é o peróxido de hidróxeno, pero algunhas son máis activas con hidroperóxidos orgánicos como os peróxidos de lípidos. As peroxidases poden conter un grupo hemo como cofactor nos seus centros activos, ou alternativamente residuos con actividade redox de cisteína ou selenocisteína.
Exemplos de peroxidases
Entre as peroxidases con grupo hemo como cofactor hai que salientar a lactoperoxidase, EC 1.11.1.7. É un encima que cataliza a oxidación dun amplo número de substratos orgánicos e inorgánicos, utilizando o poder oxidante do peróxido de hidróxeno, e como cofactor o grupo hemo.
Os xenes das peroxidases humanas expresan unha cadea lixeira e unha cadea longa máis pesada. A lactoperoxidase utilízase no sistema inmunitario con funcións bactericidas.
Rose Muhando
Rosa Muhando, coñecida tamén profesionalmente como Rosa Mhando e nada en Dumila en xaneiro de 1976, é unha cantante e letrista de gospel tanzana.
Peroxidase
Aplicacións
Estanse a facer moitas investigacións sobre o uso da peroxidase en moitos procesos de fabricación como os de adhesivos, chips de computadoras, pezas de coches, e recubrimentos de barrís e latas. Outros estudos atoparon que as peroxidases poden utilizarse con éxito para polimerizar anilinas e fenois en matrices solventes orgánicas.
Picanzo real setentrional
Descrición
A especie foi descrita en 1758 por Linneo, na décima edición do seu Systema Naturae.
Subespecies
miniatura|300px|L. e. leucopterus miniatura|300px|L. e. borealis inmaturo miniatura|300px|L. e. melanopterus
Distribución
O seu territorio de cría é moi extenso, centrado na taiga e na zona de transición entre esta e a tundra. En Europa crían no oeste e centro de Francia, no Benelux, en Dinamarca, Lituania e Letonia, ademais de Alemaña e Austria, nesta última en pequenas cantidades. Crían tamén no norte de Escandinavia, Estonia, Polonia e Belarús, na República Checa e en Eslovaquia. Polo sur e o sueste chegan a Romanía, Bulgaria, Moldavia e Ucraína.
Alimentación e técnicas de caza
Son case exclusivamente zoófagos. Unicamente no outono poden complementar a súa dieta con algunhas froitas. Os roedores pequenos, coma os do xénero Microtus, e insectívoros do xénero Sorex son as súas presas máis importantes, e poden constituír ata o 90 % da masa total da súa alimentación. Cabo deles os paxaros pequenos, que en épocas de grandes nevadas poden converterse na súa presa principal, cobren unha parte importante das súas necesidades nutricionais. Durante a cría dos polos os insectos de diversos tipos teñen tamén importancia alimenticia. Máis raramente capturan morcegos, anfibios, réptiles ou peixes. Moi ocasionalmente comen calaza. Poden matar presas do tamaño dun tordo ou dun lemming. O picanzo real caza ao axexo, espreitando desde puntos situados case sempre a entre 3 e 8 m do chan. Cando localiza unha posible presa, déixase caer verticalmente e tenta golpeala despois dun voo curto preto do chan. Cambian frecuentemente de lugar de espreita. Poden tamén, máis raramente, buscar alimento desde o aire, cun voo lento. As presas son atacadas sobre todo no chan, aínda que se ten constancia de capturas en voo de insectos e paxariños. Ás veces cazan paxaros pousados nas pólas, cunha técnica semellante á do gabián. En condicións de moi mala visibilidade, procuran vítimas camiñando ou choutando polo chan.
Relacións sociais
Toleran ben a presenza doutras especies de picanzos, e algúns paxaros amosan tendencia a facer o seu niño no territorio dun paxaro que espreita tan continuamente o seu territorio, o que lles ofrece certa protección.
Garibaldo I de Baviera
Garibaldo I de Baviera, nado polo 540 e finado polo 591 ou 593, foi rei de Baviera e logo o primeiro duque de Baviera, cando pasou a ser un protectorado franco, pertencente á Dinastía Axilolfinga desde o 555, aproximadamente, ao 591. É considerado o pai das dinastías bávaras.
Intensidade luminosa
Unidades
Unha candela defínese como a intensidade luminosa dunha fonte de luz monocromática de 540 THz que ten unha intensidade radiante de 1/683 vatios por estereorradián, ou aproximadamente 1.464 mW/sr. A frecuencia de 540 THz corresponde a unha lonxitude de onda de 555 nm, que se corresponde coa luz verde pálida preto do límite de visión do ollo. Xa que hai aproximadamente 12.6 estereorradiáns nunha esfera, o fluxo radiante total sería de aproximadamente 18.40 mW, se a fonte emitise de forma uniforme en todas as súas direccións. Unha candea corrente produce con pouca precisión unha candela de intensidade luminosa.
Roberta Flack
Roberta Flack, nada o 10 de febreiro de 1937 en Asheville, Carolina do Norte, é unha cantante de soul e quiet storm estadounidense.
Sarcófago
Historia
Coa chegada da Idade Media, o costume de elaborar sarcófagos para os dignatarios e monarcas vestidos coas súas regalias máis suntuosas, tallándoos xacendo plácidamente coma se durmisen, cada vez aumentou máis. A finais da Idade Media, e coa chegada do Renacemento, unha serie de símbolos apareceron paulatinamente, onde leóns, cans e outros animais aparecián baixo os pés do defunto tallado, reflectindo a súa supremacía. Tamén xunto aos personaxes eclesiásticos e laicos, ánxeles sostiñan un manto por encima seu, ou sinxelamente portaban o escudo de armas da familia.
Microstomus
Microstomus é un pequeno xénero de peixes teleósteos da orde dos pleuronectiformes, suborde dos pleuronectoideos, familia dos pleuronéctidos e subfamilia dos pleuronectinos.
Xapón
Clima
miniatura|dereita|Mapa da [[Clasificación climática de Köppen do Xapón.]] O clima do Xapón é predominantemente temperado, pero presenta unha gran variación de norte a sur. As características xeográficas do país dividen o seu clima en seis zonas climáticas principais, as de Hokkaido, mar do Xapón, Rexión de Koshin, mar Interior de Seto, océano Pacífico e illas Ryukyu. Hokkaido é a zona que se atopa máis cara ao norte e presenta un clima continental húmido, con invernos longos e fríos e veráns temperados. Nesta zona as precipitacións non adoitan ser en grandes cantidades, pero é habitual a acumulación de neve no inverno.
Na zona climática do mar do Xapón, na costa oeste de Honshu, os ventos estacionais do noroeste provocan nevadas abundantes no inverno. No verán esta rexión ten temperaturas máis baixas que a zona do Pacífico, aínda que por veces poida ter temperaturas moi altas debido ao efecto Föhn. A Rexión de Koshin, no centro do país, ten un clima continental húmido típico, con grandes diferenzas de temperaturas entre o verán e o inverno e entre a noite e o día. As precipitacións aquí son lixeiras, con frecuentes nevadas no inverno. As montañas das rexións de Chūgoku e Shikoku protexen o mar Interior de Seto dos ventos, facendo que teña un clima moderado durante todo o ano.
Economía
Xapón estaba no posto número 34 da lista do Ease of doing business index de 2015. O sistema capitalista xaponés presenta características con variacións distintivas: as empresas "keiretsu" teñen unha grande influencia, e o emprego de por vida xunto ós ascensos baseados na experiencia laboral son relativamente comúns no mundo laboral xaponés. As compañías xaponesas son coñecidas por empregar métodos de xestión como a "The Toyota Way", e o activismo dos accionistas é escaso. Posúe unha gran capacidade industrial, sendo fogar dalgunhas das maiores e máis tecnoloxicamente avanzadas produtoras de vehículos de motor, electrónica, ferramentas, aceiro e outros metais non ferrosos, barcos, substancias químicas, téxtiles e alimentos procesados. Algunhas das maiores empresas do Xapón son, entre outras, Toyota, Nintendo, NTT DoCoMo, Canon, Honda, Takeda Pharmaceutical, Sony, Panasonic, Toshiba, Sharp, Nippon Steel, Nippon Oil e Seven & I Holdings Co.. Xapón ten algúns dos maiores bancos do mundo, e a Bolsa de Toquio, coñecida polos índices Nikkei 225 e TOPIX, é a segunda maior do mundo en canto a capitalización de mercado. No 2006 326 empresas da lista Forbes Global 2000 tiñan a súa orixe no Xapón.
Exportacións e importacións
miniatura|dereita|250px|Principais destinos das exportacións do Xapón no 2005 No 2015 o total de exportacións do Xapón superou os 643 mil millóns de euros. A data de 2012 os principais mercados para as exportacións xaponesas eran a China (18,1%), os Estados Unidos (17,8%), Corea do Sur (7,7%), Tailandia (5,5%) e Hong Kong (5,1%). Estas exportacións consisten principalmente en equipamento, vehículos de motor, produtos de ferro e aceiro, semicondutores e pezas de automóbiles. O total de importacións acadado polo Xapón no 2015 chegou ós 667 mil millóns de euros. No 2012, as importacións do Xapón tiveron como principais mercados de orixe a China (21,3%), os Estados Unidos (8,8%), Australia (6,4%), Arabia Saudita (6,2%), os Emiratos Árabes Unidos (5,0%), Corea do Sur (4,6%) e Qatar (4,0%). Os principais produtos importados son maquinaria e equipamento industrial, combustibles fósiles, alimentos, químicos, téxtiles e materia prima para a industria. En termos de participación no mercado, os mercados domésticos do Xapón son os máis pechados de tódolos países pertencentes á OCDE. A comezos do século XXI baixo o goberno de Junichirō Koizumi, o país levou a cabo diversas reformas a prol da competitividade nos mercados, e os investimentos estranxeiros no país experimentaron un aumento notable.
Pierre Bastien
Traxectoria
Entre 1965 e 1967 ocupou a presidencia da Société française de numismatique, logo de exercer como tesoureiro durante varios anos.
Integrina
As integrinas transducen información desde a matriz extracelular á célula, pero tamén revelan o estado da célula ao exterior, o que permite dar respostas flexibles aos cambios no ambiente da célula, por exemplo permitindo que as plaquetas realicen a coagulación do sangue.