cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Macizo das Gavarres
Ten a forma dun grande arco que se abre cara ao norte, entre as comarcas do Baix Empordà e o Gironès, e cunha extensión duns 350 km², repartidos entre vinte concellos: Calonge, Castell-Platja d'Aro, Corçà, Cruïlles, Monells i Sant Sadurní de l'Heura, Forallac, la Bisbal d'Empordà, Mont-ras, Palafrugell, Palamós, Santa Cristina d'Aro, Torrent e Vall-llobrega na comarca do Baix Empordà, e Cassà de la Selva, Celrà, Juià, Llagostera, Llambilles, Madremanya, Quart, Sant Martí Vell e Xirona na comarca do Gironès.
Aerodramus ocistus
Estado de conservación
A Unión Internacional para a Conservación da Natureza e dos Recursos Naturais avalía o status da especie como LC (pouco preocupante).
Gaiola de seguridade
miniatura|260px|dereita|Gaiola de seguridade dun [[Renault Mégane R26.R]] Unha gaiola de seguridade (tamén coñecida polo nome de barras antienvorcadura ou barras antienvorco ) é un marco metálico construído dentro ou arredor da cabina dun vehículo, cuxo obxectivo é protexer os pasaxeiros se houber un accidente, especialmente no caso de envorcadura. Ademais de seren un sistema de seguridade, tamén aumentan a rixidez do chasis. As gaiolas de seguridade son empregadas na meirande parte dos automóbiles de carreiras.
Xiuxiong Chen
Xiuxiong Chen é un matemático chinés que investiga nos campos da xeometría e ecuacións diferenciais.
Praia de La Nova Icària
La Nova Icària é unha praia situada no distrito de Sant Martí da cidade de Barcelona (España). Ten unha lonxitude de 400 metros e está situada no centro do litoral de Barcelona. Xuntamente coa do Bogatell, é unha das máis tranquilas.
Anguillita
A diferenza da Illa Scrub, unha illa máis grande do extremo oriental, e que conta con dous excelentes praias, Anguillita é raramente visitada polo público en xeral, desde o extremo occidental é practicamente inaccesibles a pé. Como tal, é de cando en cando visitada polos turistas, un pesar de que é accesible en kaiak por mar.
Canle iónica regulada por ligando
Cando unha neurona presináptica é excitada, libera un neurotransmisor contido en vesículas na fenda sináptica. O neurotransmisor únese despois a receptores localizados na neurona postsináptica. Se estes receptores son canles iónicas reguladas por ligando, orixínase un cambio conformacional que abre as canles iónicas, que causa un fluxo de ións a través da membrana celular. Isto, á súa vez, orixina despolarización, no caso dunha resposta de receptor excitador, ou hiperpolarización, no caso dunha resposta inhibidora.
Receptores de glutamato ionotrópicos
Os receptores de glutamato ionotrópicos únense ao neurotransmisor glutamato. Forman tetrámeros nos que cada subunidade consta dun dominio extracelular amino terminal (ATD, que está implicado na ensamblaxe do tetrámero), un dominio de unión a ligando extracelular (LBD, que se une ao glutamato), e un dominio transmembrana (TMD, que forma a canle iónica). O dominio transmembrana de cada subunidade contén tres hélices transmembrana e unha hélice de media membrana cun bucle reentrante. A estrutura da proteína empeza co ATD no N-terminal seguido da primeira metade do LBD, que está interrompida polas hélices 1,2 e 3 do TMD e despois continúa coa metade final do LBD e despois remata coa hélice 4 do TMD no C-terminal. Isto significa que hai tres ligazóns entre o TMD e os dominios extracelulares. Cada subunidade do tetrámero ten un sitio de unión para o glutamato formado polas dúas seccións do LBD tomando unha forma parecida á cuncha dunha ameixa. Só necesitan ser ocupados dous destes sitios no tetrámero para que se abra a canle iónica. O poro está formado principalmente pola media hélice 2 dun modo que lembra unha canle de potasio invertida.
Sinalización Gα
Un encima que xera adenosín monofosfato cíclico (AMPc), a adenilato ciclase é o efector das vías Gαs e Gαi/o. Existen dez produtos xénicos do xene AC en mamíferos, cada un con sutís diferenzas na distribución nos tecidos ou funcións, que todos eles catalizan a conversión de adenosina trifosfato citosólica (ATP) en AMPc, e todos son estimulados directamente polas proteínas G da clase Gαs. A interacción coas subuidades Gα de tipo Gαi/o, ao contrario, inhibe AC e a xeración de AMPc. Así, un GPCR acoplado a Gαs contrarresta as accións do GPCR acoplado a Gαi/o, e viceversa. O nivel de AMPc citosólico pode despois determinar a actividade de varias canles iónicas así como membros da familia da proteína quinase A específica de ser/thr (PKA). Como resultado, o AMPc é considerado un segundo mensaxeiro e a PKA un efector secundario.
Suíza italiana
Radio e Televisión
Na Suíza Italiana existen desde hai décadas un sistema de radio e televisión en italiano, a televisión en italiano iniciou as súas transmisións en 1961. A RTSI (Radio e Televisión da Suíza Italiana) entre os 1960 e 1970 tiña moito público na Italia Setentrional porque emitía programas en cor moito antes que a RAI.
Paleolítico superior
Contexto climático e ecolóxico
O clima deste período correspóndese en Europa coa segunda metade da glaciación de Würm, caracterizado por un clima frío, con oscilacións. Nos momentos dos catro máximos fríos predominaba unha paisaxe de tundra e taiga, semellante ao do extremo setentrional de Europa. As temperaturas serían máis baixas aínda nas zonas montañosas, que presentarían condicións de tipo ártico, pola existencia de glaciares, que se atopaban xa desde nunha altura inferior á actual (p.ex. na cordilleira cantábrica desde uns 1.400 m). O xeos eternos ocuparían a toda Escandinavia e os países bálticos, até achegarse ao río Weser; o mar do Norte e o canal da Mancha formaría parte das terras emerxidas. Os veráns serían moi curtos. Un clima como este reduciu a vexetación boscosa a zonas protexidas. Houbo, en contraste, tres períodos interestadiais algo máis temperados. miniatura|Paisaxe de tundra na rexión do [[río Ienisei, Siberia]]
Flora e fauna
A pesar deste contorno ambiental, a fauna non era escasa pero si pouco diversa, como a vexetación, se a comparamos con ambientes máis cálidos. Entre os grandes herbívoros, a especie predominante nos estadios fríos era sen dúbida o reno (Rangifer tarandus), de xeito que o Paleolítico superior foi denominado con frecuencia a Era do Reno. Outros grandes herbívoros eran o mamut, o uro, a vaca, o bisonte, o cabalo, o rinoceronte peludo, o antílope saiga, o cervo, o rebezo, a cabra montesa, a lebre etc. Entre as aves a Lagopus muta e o bufo nival, especies árticas. A fauna fluvial era importantísima para a subsistencia do ser humano da época: o salmón e a troita abundaban, e hai probas de consumo de tamén de anguías, percas e lucios.
Dragón barbudo
Dragón barbudo (Pogona vitticeps) é unha especie de saurópsido escamoso da familia dos agámidos orixinario das rexións desérticas e semidesérticas de Australia. É diúrno, omnívoro e terrestre semiarborícola. No presente é comercializado como mascota en diversos lugares do mundo. Recibe este nome polo repregue da pel, con escamas puntiagudas, que ten debaixo da gorxa. Tamén ten o corpo recuberto de espiñas.
Clamidosauro de King
Esta especie é o único membro do xénero Chlamydosaurus.
Características
Chlamydosaurus kingii é un membro relativamente grande da familia dos agámidos, que pode chegar até os 85 cm de lonxitude. É capaz de realizar unha locomoción bípede e os naturalistas describiron que se move regularmente deste xeito, cun paso decidido ás veces.
Líbano nos Xogos Olímpicos
O Líbano participou por vez primeira nos Xogos Olímpicos en 1948, e dende entón competiu en cada edición dos Xogos de Verán, agás na edición de 1956 como protesta pola guerra de Suez. A primeira aparición oficial nos Xogos Olímpicos foi en 1936 cando unha "delegación de oficiais" estivo presente nos Xogos de Verán en Berlín.
Juan Velasco Damas
Juan Velasco Damas, nado en Dos Hermanas (provincia de Sevilla) o 15 de maio de 1977, é un exfutbolista que xogaba na demarcación de lateral dereito.
Heosemys grandis
Heosemys grandis é unha especie de tartaruga que habita nos ríos, esteiros, marismas e campos de arroz en terras baixas (arredor dos 400 m) ó longo de Camboxa e Vietnam, así como en partes de Laos, Malaisia, Myanmar e Tailandia.
Juan Velasco Damas
Traxectoria
A tempada 2003/04, pese a comezar co debut do equipo na Liga de Campións rematou co descenso do equipo a Segunda División. Tralo descenso ficha polo Atlético de Madrid, onde xogaría dúas tempadas sen chegar a ser titular. No verán de 2006 ficha polo RCD Espanyol onde tivo problemas similares, porén o equipo proclamaríase subcampións da Copa da UEFA por tralo Sevilla FC.
En xaneiro de 2010 fichou polo Larissa FC, onde problemas crónicos nas costas fixérono retirarse do fútbol en 2011.
Sirmium
Historia
Coa chegada do cristianismo, a cidade converteuse nun importante centro de evanxelización e cabeza da diocese de Sirmium. Foi sede de cinco concilios diferentes.
A finais do século IV Sirmium foi conquistada polos visigodos, e despois anexada ao Imperio Romano de Oriente. Os hunos tomárona en 441 e desde aquel momento foi pasando a mans de diversos pobos bárbaros, como ostrogodos e xépidos (destes últimos foi temporalmente capital).
En 567 Sirmium incorporouse de novo ao Imperio Romano de Oriente, pero finalmente foi conquistada e destruída polos ávaros en 582.
Personaxes ilustres
Seis emperadores romanos naceron na cidade de Sirmium ou nas súas proximidades:
Polvorín Fútbol Club
Historia
En 2003 dimite o que era presidente do club, Manuel Núñez, poñéndose en perigo a continuidade do equipo. Finalmente un grupo de voluntarios faise cargo do mesmo baixo a presidencia de Elías Veiga. Tras salvarse ao club da desaparición, o Polvorín regresa á Primeira Autonómica en 2005, onde permanece até o ano 2009. Nestes anos consegue chegar ademais a dúas finais da Copa Deputación: a primeira en 2007 fronte á SD Outeiro de Rei, que finalizaría na quenda de penaltis, e a segunda en 2009 fronte o RC Vilalbés no Estadio Anxo Carro, que remata coa vitoria por 2-0 para os chairegos. Mentres, en 2007, é nomeada nova presidenta do club María del Carmen Télez López. Desde ese momento o club segue a medrar, destacando a creación no ano 2011 da Escola de Fútbol Polvorín. O 13 de agosto de 2015 o club converteuse no filial do Club Deportivo Lugo, que naquel entón competía na Segunda División.
Outes
Xeografía
Outes conta cun clima oceánico húmido debido á proximidade do océano Atlántico. As precipitacións son maiores durante os meses de novembro a marzo, pero no verán soben as temperaturas e as choivas son escasas debido á presenza case constante do anticiclón dos Azores.
Vilanova de Prades
Vilanova de Prades é un concello de Cataluña, pertencente á provincia de Tarragona. Está localizado na comarca de Conca de Barberà.
Humberto Akabal
Humberto Ak'abal, nado en Momostenango, Guatemala, en 1952 e finado en Cidade de Guatemala o 28 de xaneiro de 2019, foi un poeta maia kʼicheʼ e escritor guatemalteco.
Francisco Liaño
Sestao
Ante a falta de ocasións, na tempada 1990–91 fichou polo Sestao Sport de Segunda División, sendo o porteiro titular do conxunto dirixido por Blas Ziarreta e rematando na oitava posición. Nesa campaña conseguiu o Trofeo Zamora de Segunda División, encaixando 27 goles en 38 partidos, cun coeficiente de 0,71.
Deportivo da Coruña
Na tempada 1991–92 foi contratado polo Deportivo da Coruña, que ascendera ese ano a Primeira División. Debutou co conxunto galego da man do adestrador Marco Antonio Boronat no primeiro partido de liga, nunha derrota fronte ao Valencia CF en Riazor (1–2). O posto de titular alternouno con Yosu, quen xogou a maior parte da segunda volta, xunto con Canales. No conxunto coruñés viviu os seus anos máis importantes a nivel deportivo. En dúas tempadas gañou o Trofeo Zamora (1992–93 e 1993–94). Neste ano conseguiu un récord que se mantén ata o día de hoxe, a media máis baixa de goles encaixados nunha tempada, cun 0,47 (18 goles en 38 encontros).
Sporting de Gijón
Na pretempada 1996–97 coa incorporación dos metas Jacques Songo'o e Petr Kouba, Liaño abandonou o equipo coruñés e foi contratado polo Sporting de Xixón, equipo onde rematou a súa carreira deportiva tras a tempada 1997–98, sendo o porteiro suplente de Juan Carlos Ablanedo.
Pascal Boniface
Traxectoria
Ensinou no Instituto de Estudos Políticos de Lille e de París, e actualmente do Instituto de Estudos Europeos da Universidade de París VIII.
Castelo de If
O castelo de If é unha fortificación francesa edificada entre 1527 e 1529 sobre unha pequena illa do arquipélago de Frioul, na baía de Marsella. Deveu famoso por ser o lugar no que Alexandre Dumas situou a prisión do conde de Montecristo, protagonista da novela Le Comte de Monte-Cristo.
Blade II
Sinopse
Unha nova raza de vampiros, os Reapers, xorde para atacar tanto ós humanos como ós da súa propia raza, causando o terror. O Consello da Sombra, un grupo de vampiros que teme pola súa supervivencia, contacta con Blade para que os axude a acabar con eles.
Luís Figo
Luís Filipe Madeira Caeiro Figo, nado o 4 de novembro de 1972 en Lisboa, é un exfutbolista portugués considerado coma un dos mellores da historia do fútbol portugués e mundial. Xoga coma centrocampista. Foi nomeado "Xogador Europeo do Ano" no 2000, "Xogador Mundial FIFA do ano" no 2001 e atópase nos FIFA 100. É un dos poucos futbolistas que xogaron nos equipos rivais do FC Barcelona e Real Madrid.
Hormona liberadora da gonadotropina
miniatura|dereita|Estrutura da GNRH1. A hormona liberadora da gonadotropina (GnRH, gonadotropin-releasing hormone), tamén chamada hormona liberadora da hormona luteinizante (LHRH), luliberina e gonadoliberina, é unha hormona peptídica hipotalámica de 10 aminoácidos responsable de estimular na adenohipófise ou pituitaria anterior a liberación da hormona estimulante dos folículos (FSH) e da hormona luteinizante (LH). A GnRH sintetízase e libérase nas neuronas do hipotálamo e dise que é unha hormona trópica porque a súa diana é outra glándula endócrina. O péptido pertence á familia da hormona liberadora da gonadotropina (comprende tres formas, unha delas só atopada nos peixes).
A GnRH noutros órganos
A GnRH atópase noutros órganos ademais de no hipotálamo e hipófise, e o seu papel noutros procesos vitais non se comprende aínda ben. Por exemplo, probablemente a GnRH1 xoga un papel GnRH1 na placenta e nas gónadas. A GnRH e os receptores de GnRH tamén se atopan nos tecidos con cánceres de mama, ovario, próstata, e endometrio.
Medicación
Disponse de GnRH inxectable en forma de gonadorelina hidrocloruro (Factrel®) e gonadorelina diacetato tetrahidrato (Cystorelin®). Nalgúns estudos utilizouse administrado por infusión para inducir a ovulación en pacientes con hipogonadismo hipotalámico. Tamén se usa en veterinaria como tratamento de gando con enfermidade ovárica quística. O seu análogo Leuprolide utilízase en infusión continua para tratar o cancro de mama, endometriose, cáncer de próstata, e puberdade precoz.
Genève Rink Hockey Club
Acadou en cinco ocasións o dobrete suízo, ao gañar a liga e a copa en 1962, 1992, 1993, 1995 e 2008
Primeira división española 2003/04
Trofeo Zamora
miniatura|150px|dereita|Cañizares logrou o seu cuarto Trofeo Zamora. Santiago Cañizares, gardameta do campión de liga, o Valencia CF, conseguiu o trofeo ao porteiro menos goleado da Primeira División de España por cuarta vez na súa carreira, converténdose así no futbolista que máis veces recibiu o galardón desde a súa creación, en 1958. Para optar ao premio foi necesario disputar 60 minutos en, como mínimo, 28 partidos.
Ian Raby
Traxectoria
Participou en 7 Grandes Premios do Campionato do Mundo de Fórmula 1, debutou o 20 de xullo no Gran Premio do Reino Unido de 1963, onde se retirou na Volta 60. Non logrou puntos de campionato. Foi propietario dun garaxe en Brighton, Sussex chamado Empire Cars Ltd. Como privado chegou a Fórmula Un tarde na vida (32 anos).
Cambiou a Brabham-B.R.M. en 1964 pero o coche fallou a miúdo, non arrincou no Gran Premio de Italia en Monza. Logrou ser oitavo en Syracuse co Brabham en 1965, vendeu o coche antes do Gran Premio de Italia ese ano.
Jamón beibe
Jamón beibe é o sétimo álbum de estudio do grupo de rock español Mamá Ladilla. Publicouse o 14 de setembro de 2010.
Gran Premio do Brasil de 1980
Resumo da carreira
Antes da carreira, varios pilotos, incluíndo o campión do mundo Jody Scheckter, querían boicotear o evento debido a preocupación pola seguridade do circuíto de Interlagos. O circuíto estaba cheo de fochancas (o circuíto era moi coñecido por iso) e as barreiras que rodeaban o circuíto non parecían o suficientemente adecuadas para protexer aos pilotos dos terrapléns e gabias de todo o circuíto. Aínda que Scheckter e o resto dos pilotos afectados case tiveron éxito en deter a carreira, acabou disputándose.
Francisco Castro Veloso
Traxectoria
Estudou Filosofía na Universidade de Santiago de Compostela. Traballa desde hai anos como cronista cultural en varios medios galegos, e na actualidade na Editorial Galaxia.
A finais do ano 2010 foi nomeado presidente de GALIX (Asociación Galega do Libro Infantil e Xuvenil), cargo que desenvolveu ata finais de 2015. No ano 2011 publica unha novela para adultos titulada In Vino Veritas.
En 2020 Iridium foi incluída no Catálogo do Centro IBBY de Documentación para Nenos con Dificultades Especiais (Outstanding Books).
Ribeira
Toponimia
Por outra banda, Uxía é a evolución do galego antigo Ougia, á súa vez evolución do nome greco-latino Eugenia. A igrexa parroquial é citada por primeira vez en 1200, na forma Sancte Eugenie de Carraria: "de tota nostra hereditate quantam habemus in villa que uocatur Dayam in concurrencia Sancte Eugenie de Carraria que est in terra Pistomarchos".
Khotin
Historia
En 1713, despois da Gran Guerra do Norte, foi anexionada ao Imperio Otomán. Malia iso, o Imperio Ruso, como nova potencia na rexión, apoderouse da cidade en tres ocasións ao longo do século XVIII. A partir de 1812 a cidade e a súa fortaleza pasaron definitivamente a mans de Rusia.
Norður-Ísafjarðarsýsla
Norður-Ísafjarðarsýsla é un dos vinte e tres condados de Islandia. Está situado no nortoeste del país, na súa península máis grande.
Demografía
Norður-Ísafjarðarsýsla ten unha poboación de 2.679 habitantes, que están repartidos nunha extensión de 1.958 quilómetros cadrados, tendo polo tanto unha densidade de poboación de 1,36 habitantes por quilómetro cadrado.
Critters 2: The Main Course
Critters 2: The Main Course (tamén coñecida simplemente como Critters 2) é un filme estadounidensedirixido por Mick Garris que foi estreado en 1988. Segundo filme da saga de culto Critters. Está protagonizado por Terrence Mann, Don Keith Opper e Scott Grimes.
Reggio de Calabria
Fundación
A cidade foi fundada por colonos gregos de Calcis (Eubea), co nome de Ῥήγιον, no século VIII a.C., no ano 730 a. C., no lugar dun asentamento de época anterior chamado chamado Pallantión, e en grego antigo Ερυθρά Erythrá, "A Vermella".
Hexanchus
Teñen seis pares de fendeduras branquiais.
Callitris
Especies
O xénero inclúe as especies seguintes:
Sinónimos
O xénero coñécesa tamén polos sinónimos seguintes:
Critters 3
Critters 3 é un filme estadounidense dirixido por Kristine Peterson que foi estreado en 1991. É o terceiro filme da saga de culto Critters e o primeiro filme no que aparece o actor Leonardo DiCaprio.
Calixto II, papa
Sicut Judaeis
En 1120 Calisto II emitiu a bula papal Sicut Judaeis (latín: "Como os xudeus"), expondo a posición oficial do papado respecto a como tratar aos xudeus. A bula foi potenciada pola primeira cruzada, na que máis de cinco mil xudeus foron abatidos en Europa. A bula pretendía protexer aos xudeus e reiteraba a posición do Papa Gregorio I de que os xudeus tiñan o dereito de "gozar da súa liberdade legal." A bula prohibiu aos cristiáns, so pena de excomuñón, forzar os xudeus a converterse, prexudicalos, tomar a súa propiedade, perturbar a celebración das súas festividades e interferir cos seus cemiterios.
Calisto II e Galiza
Era tío do emperador Afonso VII. Dá nome ao Códice Calixtino, que permite coñecer o auxe da peregrinación a Santiago nos últimos anos do goberno de Xelmírez.
Toxina botúlica
A toxina botúlica, toxina botulínica (BoNT, BTX) ou botulina é unha proteína e neurotoxina producida pola bacteria Clostridium botulinum. É a toxina máis agudamente mortal que se coñece, cunha dose letal media en humanos (LD-50) de 1,3–2,1 ng/kg por vía intravenosa ou intramuscular e 10–13 ng/kg inhalada. A toxina botulínica pode causar botulismo, unha grave enfermidade que pode ser mortal para homes e animais. Disponse comercialmente de tres formas da toxina botulínica tipo A, que se venden cos nomes Botox, Dysport e Xeomin, e unha forma da toxina botulínica tipo B comercializada como Neurobloc (ou MyoBloc), que se usan en tratamentos estéticos e médicos. O nome comercial que se fixo máis popular foi Botox ®.
Estrutura química
Coñécense oito tipos seroloxicamente distintos da toxina formados por distintas cepas da bacteria, denominados do A ao H. Ademais, seis dos oito tipos de toxina teñen subtipos, e foron descritos cinco subtipos da BoNT A. Os tipos máis frecuentes de toxina botulínica causantes de botulismo humano son os A, B e E. En animais os tipos máis frecuentes causantes de botulismo son o C e D. Os tipos utilizados para aplicacións médicas ou estéticas son o A e o B.
O dominio catalítico é un glóbulo compacto composto por unha mestura de hélices alfa e de follas beta. O átomo de cinc está situado no interior dunha grande cavidade aberta que posúe un potrencial electrostático negativo elevado. Este sitio catalítico está protexido por dúas rexións que fan de cinto a cada lado da cavidade. O sitio catalítico está tamén protexido polo dominio de translocación cando este está unido á cadea lixeira.
Toxicidade
Un só gramo de toxina botulínica é dabondo para matar a un millón de cobaias, e para matar a un rato de laboratorio abonda só un picogramo de botulina (1 picogramo = 1x10−12 gramos).
Efectos secundarios
Outros efectos adversos do uso cosmético son dores de cabeza, disfaxia, síndromes parecidas a arrefriados, visión borrosa, boca seca, fatiga, reaccións alérxicas e inchamento do sitio de inxección.
Pé de hórreo
Paisaxismo e xardinaxe
upright|miniatura|Esteo illado nun xardín en Inglaterra O paso de ser o hórreo un equipamento indispensábel en toda casa labrega a caer no desuso, fixo que moitos destes celeiros desaparecesen tanto en Galiza, coma en Asturias ou Inglaterra. Coa súa desaparición, especialmente aqueles que tiñan as caixas de madeira, quedan soamente os pés, normalmente feitos en granito e moi duradeiros. Estes esteos e tornarratos son aproveitados como estruturas atractivas en xardíns, coma pequenas mesas, poios ou elementos decorativos, onde ás veces se apoian testos, plantas ou figuras. En Inglaterra pódense mercar por cantidades que chegan aos 600 €. Valórase que sexan realmente vellos e estean cubertos por liques e musgos. Ás veces atopamos esteos ou tornarratos aproveitados coma cachotes noutras estruturas, especialmente muros.
Toxina botúlica
Aplicacións bélicas
Tamén durante a Segunda Guerra Mundial, o Canadá e os EUA iniciaron programas para estudar o uso como arma da toxina botulínica.
En 1994 a policía xaponesa encontrou indicios de que a seita relixiosa apocalíptica Aum Shinrikyō, que provocara varias mortes usando gas nervioso no metro de Toquio, planeaba producir e usar grandes cantidades de botulina con iguais propósitos.
Praia de Llevant, Barcelona
250px|miniatura|Praia de Llevant e edificios Illa de la llum A praia de Llevant é a praia creada máis recente da cidade de Barcelona (España). Está situada xunto á Nova Mar Bella e cunha lonxitude de 380 metros existe desde o verán do ano 2006. Creouse a partir da retirada do crebaondas de Prim e a construción da plataforma do que será o Zoo mariño.
Jerry Hoyt
Gerald F. Hoyt (29 de xaneiro de 1929 - 11 de xullo de 1955) foi un piloto estadounidense de Chicago, competiu principalmente no Campionato Nacional. Morreu en 1955 despois de estrelarse nunha carreira de automóbiles Sprint en Oklahoma City.
Galería de imaxes de Sada
Galería de imaxes do concello de Sada na provincia da Coruña.
Lugares de Aranga
San Vicente de Fervenzas
150px|miniatura|dereita|Cuxas na Torre Lavandeira.
Frederic Moore
Abreviatura
A abreviatura Moore emprégase para recoñecer a como autoridade na descrición e taxonomía en  zooloxía.
Galería de imaxes de Cerceda
Galería de imaxes do concello de Cerceda na provincia da Coruña.
Cidade metropolitana de Reggio de Calabria
Historia
O 7 de agosto de 2016 celebráronse eleccións de segundo nivel (indirectas) para elixir o primeiro Consello metropolitano. O cargo de alcalde metropolitano (sindaco metropolitano) foi cuberto por Giuseppe Falcomatà, alcalde (sindaco) de Reggio de Calabria.
Inótropo
Axentes inotrópicos positivos
Os inótropos positivos utilízanse para manter a función cardíaca en condicións como a insuficienia cardíaca conxestiva descompensada, o shock cardioxénico, o shock séptico, o infarto de miocardio, a cardiomiopatía etc.
Borja Agirretxu
Francisco de Borja Agirretxu Barreiro, nado en Getxo (Biscaia) o 25 de agosto de 1968, é un futbolista vasco xa retirado. Xogou de defensa.
Traxectoria
Na tempada 1996/97 estaba a ser titular indiscutible na primeira metade da tempada. Porén, o 4 de xaneiro de 1997 deu positivo por nandrolona nun control antidopaxe, logo dun Valladolid-Celta. O caso deuse a coñecer a comezos de febreiro, e o futbolista non volveu xogar co equipo celeste. O seu último partido foi na xornada 21, fronte ao Real Madrid no Estadio Santiago Bernabéu.
Biblioteca Compostela de Narrativa Europea
O seu director literario foi Carlos Lema.
Características
Publicáronse obras traducidas dende o inglés, o italiano, o alemán, o francés, o turco e o neerlandés.
Xosé Cermeño
Traxectoria
Pedro e o lobo (1989).
Receptor (bioquímica)
Estrutura
As estruturas e accións dos receptores poden estudarse usando métodos biofísicos como cristalografía de raios X, espectroscopia de resonancia magnética nuclear de proteínas, dicroísmo circular e interferometría de polarización dual. A simulación por computador do comportamento dinámico dos receptores foi utilizada para comprender mellor os seus mecanismos de acción.
Unión e activación
Unha medida do adecuadamente que se axusta unha molécula ao seu receptor é a súa unión de afinidade, que está inversamente relacionada coa constante de disociación Kd. Un bo axuste correspóndese con alta afinidade e baixa Kd. A resposta biolóxica final (por exemplo, a fervenza do segundo mensaxeiro, a contracción muscular), só se produce despois de que é activado un número significativo de receptores.
Ligandos
Os ligandos de receptores son tan diversos coma os seus receptores. Exemplos son:
O ciclo da serpe
O ciclo da serpe é o terceiro álbum de estudio de Dios ke te crew. Foi gravado no propio estudio do grupo, Rapapoulo, en Ordes, e conta con colaboracións doutros artistas como Alto Asalto, Hermano L de La Puta Opepé, Croma, Homes Sen Medo, Santonio, Javi Pardiñas de Bush Doctors, Inés Miranda e Miguel de Lira.
Margarida de Foix
Traxectoria
Morreu en Clisson, ós 28 anos. Ela e o seu esposo foron sepultados nunha tumba magnífica, con dúas estatuas súas esculpidas por Michel Colombe entre 1502 e 1507, na Catedral de Nantes.
Magín Blanco
Traxectoria musical
Comezou a súa carreira musical no grupo ourensán La Rosa co que editou catro discos entre 1988 e 1995. Desde o ano 2006, lanzou tres discos en solitario antes de dedicarse á música infantil. Xunto coa compañía Ghazafellos representa A nena e o grilo nun barquiño, unha combinación de teatro e música, tanto en galego como en castelán.
Discografía
miniatura|Representación da obra "A nena e o grilo nun barquiño", en [[Vilagarcía de Arousa.]]
Sebastián Losada
Traxectoria
Tras un breve paso polo Sevilla FC, onde compartiu equipo con Diego Armando Maradona, fichou polo Celta de Vigo en 1993, co equipo vigués chegaría á final da Copa do Rei en 1994.
Arthuis ap Masgwid
Arthuis (galés: Arthwys; latín: Artorius; inglés: Arthur), príncipe de Elmet, viviu no século VI.
Gobernador Xeral das Bahamas
O Gobernador Xeral da Mancomunidade das Bahamas é o representante do monarca das Bahamas (actualmente a raíña Isabel II). Como a raíña non pode residir en todos os seus reinos, nomea representantes para levar a cabo os seus deberes como Raíña das Bahamas. Os gobernadores xerais exercen un mandato at Her Majesty's pleasure, normalmente durante cinco anos. Son responsables de nomear o Primeiro Ministro así como outros ministros de goberno despois de consultar co Primeiro Ministro.
Sinapse cromosómica
Cando se entrelazan as cromátides homólogas, prodúcese o entrecruzamento e a recombinación xenética, na cal se intercambian segmentos cromosómicos entre os cromosomas homólogos, para o cal ten que haber unha rotura e reconexión entre as cromátides non irmás (homólogas). A zona onde se produce o intercambio denomínase quiasma, e ten forma de X, e nela os dous cromosomas están fisicamente xuntos.
Complexo sinaptonémico
O complexo sinaptonémico foi descrito por Montrose J. Moses en 1956 nos espermatocitos primarios do cangrexo de río e por D. Fawcett en espermatocitos de pomba, gato e home. Visto con microscopio electrónico, o complexo está formado por dous "elementos laterais", principalmente formados por SYCP3 e secundariamente por SYCP2, un "elemento central" que contén polo menos dúas proteínas adicionais e a rexión aminoterminal de SYCP1, e unha "rexión central" que se estende entre os dous elementos laterais, que contén os "filamentos transversos" compostos principalmente por SYCP1.
Isidro Parga Pondal
Traxectoria
miniatura|esquerda|Manuscrito orixinal da tese de doutoramento (1935). Isidro Parga Pondal procedía de dúas familias da burguesía galega de gran sona, preocupadas polo país. Era sobriño neto do vate Eduardo Pondal e neto do médico hidrólogo Isidro Pondal Abente por parte materna, e pola outra era neto de Salvador Parga Torreiro, catedrático de Dereito na Universidade de Santiago de Compostela e senador, e fillo de José Parga Casal, doutor en Dereito pola USC. Logo da prematura morte do seu pai, en 1915, o seu homónimo avó foi o condutor de Isidro cara as ciencias experimentais. Fixo os seus estudos de bacharelato en Santiago de Compostela e a carreira de Química na Universidade de Madrid, rematando a licenciatura en 1922.
Coa creación do Laboratorio de Xeoquímica da Universidade de Santiago de Compostela, comezou as súas investigacións sobre Galicia e formou os primeiros xeoquímicos españois. En 1934 rematou a súa tese de doutoramento obtendo a cualificación de sobresaliente cum laude na Universidade de Madrid. No terreo do asociacionismo científico, Parga tivo un destacado papel na vida corporativa da Sociedad Española de Física y Química, onde acudía de cando en vez as súas sesións, especialmente desde 1935. Viña sendo asociado desta corporación desde os seus tempos de estudante en Madrid e un estreito colaborador ata a súa destitución como docente.
Publicacións
Entre outras dispersas, Mapa Geológico de Galicia (1963, realizando despois os correspondentes provinciais), Mapa Geológico de la Península Ibérica (1970).
Volta a Suíza 2016
A carreira foi a 17ª proba do calendario do UCI WorldTour 2015. Fíxose en nove tiradas: 7 etapas en liña e 2 contra reloxos individuais. A volta comezou en Baar e finou na cidade de Davos logo de que os ciclistas realizaran un percorrido de 1.257,9 quilómetros, acabando unha etapa en Austria.
Homininae
Homininae é unha subfamilia de Hominidae e que inclúe aos humanos, gorilas, chimpancés, bonobos e especies próximas xa extintas. Abrangue a tódolos homínidos que apareceron despois da separación evolutiva da liña de orangutáns (Ponginae). O cladograma dos Homininae ten tres pólas principais, que dan a gorilas, chimpancés e bonobos e a humanos. Hai aínda varias especies de chimpancés e gorilas, máis só unha única especie de humanos, malia que existen varias hipóteses de especies humanas recentes, de tan só 12 mil anos atrás (isto é o caso de Homo floresiensis, Homo denisova). Os organismos nesta clase son descritos como hominine ou hominines.
Clasificación taxonómica
Homininae
Módena
Tempos antigos
O territorio arredor de Módena (latín: Mutina, etrusco: Mutna) estivo habitado polos villanovanos na Idade do Ferro, e máis tarde polas tribos ligures, Etruscos e Gaulos Boii (o propio asentamento é etrusco). Aínda que se descoñece a data exacta da súa fundación, sábese que xa existía no século III a.C., pois no 218 a.C., durante a invasión de Italia por Aníbal, os boios subleváronse e puxeron sitio cidade. Livio describiuna como unha cidadela fortificada onde se acubillaban os maxistrados romanos. Non se coñece o resultado do asedio, pero a cidade probablemente foi abandonada despois da chegada de Aníbal. Mutina foi refundada como colonia romana no 183 a.C., para ser utilizada como base militar por Marcus Aemilius Lepidus, o que provocou que os ligures a saqueasen no 177 a.C. Non obstante, reconstruíuse e converteuse rapidamente no centro máis importante da Galia Cisalpina, tanto pola súa importancia estratéxica como porque se atopaba nun importante cruzamento entre a Via Aemilia e a estrada que vai a Verona.
A Catedral e a Ghirlandina
A Catedral de Módena e o campanario anexo son Patrimonio da Humanidade da UNESCO. Comezada baixo a dirección da condesa Matilde da Toscana coa súa primeira pedra colocada o 6 de xuño de 1099 e a súa cripta preparada para o patrón da cidade, San Xeminiano, foi consagrada só seis anos despois, o Duomo de Módena rematouse en 1184. A construción dunha gran catedral neste antigo centro do arrianismo propenso ás inundacións foi un acto de renovación urbana en si mesmo, e unha expresión do torrente de piedade que motivou a Primeira Cruzada contemporánea. Infrecuentemente, o nome do mestre de obras, Lanfranco, celebrábase no seu propio día: o cronista da cidade manifestou a confianza popular no mestre canteiro de Como, Lanfranco: pola misericordia de Deus atopouse ao home (inventus est vir). O escultor Wiligelmus que dirixía o patio do albanel foi eloxiado na placa que conmemora a fundación. O programa da escultura non se perde nunha maraña de detalles: o universo salvaxe e perigoso do exterior está mediatizado polas figuras bíblicas dos portais que conducen ao mundo cristián do interior. Na escultura de Wiligelmus en Módena, o corpo humano adquire un físico renovado que perdera nas figuras simbólicas esquemáticas dos séculos anteriores. No extremo leste, tres ábsidas reflicten a división do corpo da catedral nuha nave e amplos corredores coas súas masas sólidas e atrevidas. O Duomo de Módena inspirou campañas de construción de catedrais e abadías en emulación polo val do río Po. thumb|
Praying with Anger
Praying with Anger é un filme estadounidense dirixido, guionizado e protagonizado por M. Night Shyamalan, opera prima do director indio.
Joseba Agirre López
Traxectoria
Non deixou o mundo de fútbol, pois foi secretario técnico do Barakaldo Club de Fútbol e adestrou o equipo feminino Pauldarrak. Amais, colaborou como comentarista en Radio Euskadi e xogou cos veteranos do Athletic Club.
Rangárvallasýsla
Demografía
Os 7.971 quilómetros cadrados de territorio de Rangárvallasýsla están habitados por un total de 3.378 habitantes, polo que ten unha densidade de poboación de 0,42 habitantes por quilómetro cadrado.
Pseudopleuronectes americanus
Descrición
A especie foi descrita en 1492 polo naturalista e taxónomo alemán Johann Julius Walbaum, baixo o nome de Pleuronectes americanus.
Messerschmitt Me 209-II
Deseño e desenvolvemento
O Me 209-II V5 montaba un motorkanone MK 108 de 30 mm sobre o motor máis dúas metralladoras MG 131 de 13 mm nas raíces da ala. O V6 foi a primeira versión convertida para usar o motor Jumo 213 e tiña canóns de 20 mm MG 151/20 en lugar dos MG 131. O Me 209H V1 era unha variante de grande altura coas ás estendidas e motor DB 603.
Manuel Brañas Cancelo
Manuel Brañas Cancelo, nado en Serantes en 1909 e finado en Vigo o 19 de xaneiro de 2012, foi un militante galeguista.
Halvaria
Xa que nese estudo se incorporaron novos datos de secuenciación de Rhizaria, argumentan que o grupo Halvaria podería ser un artefacto por mor de falta de esforzo de mostraxe e polo efecto de aliñamento de secuencias distantes ("long branch attraction").
Ada Colau
Ada Colau Ballano, nada en Barcelona o 3 de marzo de 1974, é unha activista social e política catalá, alcaldesa da cidade de Barcelona dende o 13 de xuño de 2015.
Vicente Cano
Traxectoria literaria
Neste mesmo ano xurdiu a ''Antoloxía do Grupo Literario Guadiana. Poesía Cidade Real 1986,'' onde, ademais de ser director do devandito Grupo Literario, Vicente aportou unha serie de poemas con temas fundamentais: vida, poesía, verdade, Mancha.
The Man in the Iron Mask
Sinopse
1660. Francia morre de fame, mentres o Rei Luís XIV (Leonardo DiCaprio) goberna cun réxime de terror. Só "os tres mosqueteiros" (Jeremy Irons, John Malkovich e Gérard Depardieu) poderán enfrontarse a esta situación. A súa misión consiste en liberar a un misterioso prisioneiro cunha máscara de ferro que está encarcerado na Bastilla e que é o único que pode salvar a Francia.
Reino Unido dos Países Baixos
Provincias
O Reino Unido dos Países Baixos estaba dividido en dezasete provincias: :
Orlando Magic
A marcha de O'Neal
miniatura|[[Doc Rivers.]] En pretempada, O'Neal asinou como axente libre por Los Angeles Lakers, recibindo así a franquía un enorme golpe. Con todo, os Magic realizaron unha boa tempada cun balance de 45-37 liderados por Hardaway, Darrell Armstrong e a nova fichaxe Rony Seikaly. A metade da campaña 1996-97, o equipo despediu Brian Hill e nomeou a Richie Adubato adestrador interino para o resto de tempada. En playoffs, caeron ao primeiro de vez ante uns fortes Miami Heat.
Na 1998-99, coas adquisicións de Matt Harpring e Michael Doleac, un Hardaway san e Anderson, os Magic conseguiron a mellor marca da Conferencia Leste na acurtada campaña debido ao peche patronal; 33-17. Armstrong foi un dos xogadores máis destacados do equipo, gañando os premios ao Xogador Máis Mellorado e Mellor Sexto Home. Ademais, os Magic contrataron ao mítico Dominique Wilkins xunto co seu irmán Gerald, aínda moi útiles para o equipo a pesar da súa experiencia. Con todo, nos playoffs, os Philadelphia 76ers do miúdo Allen Iverson frearon a Orlando en primeira rolda por 3-1.
Novo comezo con Dwight Howard
Tras un prometedor 13-6 de inicio, os Magic comezaron o seu costa abaixo. Primeiro, Weisbrod traspasou a Mobley por Doug Christie de Sacramento Kings. Christie, debido aos lazos emocionais que lle unía cos Kings, negouse nun principio a xogar cos Magic, e posteriormente dixo estar lesionado para que a franquía o colocase na lista de lesionados. Preto do final de tempada, cos Magic loitando por un oco en playoffs, Weisbrod despedió a Davis e foi substituído polo interino Chris Jent. Orlando finalmente terminou a tempada regular cunha marca de 36-46 e quedou sen poder disputar a postempada.
Volta aos Playoffs
miniatura|[[Vince Carter, a última estrela en chegar ao equipo.]] Tras comezar a tempada 2006-07 cun balance de 13-4, os Magic comezaron a sufrir debido ás lesións de Battie, Ariza, Dooling e Hill. A pesar de todo, Howard continuou coa súa enorme progresión e foi seleccionado para disputar o All-Star Game, ademais de que o equipo conseguiu a primeira clasificación para playoffs desde 2003 gañando o 15 de abril de 2007 a Boston Celtics por 88-86. Cunha marca de 40-42, foi a primeira vez que os Magic accedían á postempada cun rexistro negativo. Con todo, o seu concurso en playoffs chegou ao seu fin o 28 de abril tras ser varridos por Detroit Pistons. O 23 de maio de 2007, o adestrador Brian Hill foi despedido.
Uniforme
miniatura|220px|[[Tony Battie coa camiseta azul.]] As cores tradicionais de Orlando Magic ao longo da súa historia consisten nunha camiseta e pantalón brancos, combinados con diversos motivos de cor azul ao longo da súa historia, cando xogan partidos na casa, e camiseta a pantalón azul escuro, con motivos brancos, cando xogan fóra. Tamén durante unha gran parte da historia, os Magic dispoñen dun terceiro equipamento, que consiste nunha camiseta e pantalóns negros con franxas brancas.
Rollsport Club Uttigen
Historia
Os primeiros éxitos deportivos máis importantes foron só un punto de partida en 1990 coa consecución do LNB. En 1999 convértese no último campión suízo do século XX, ao gañar a LNA, e no ano 2000 converteuse no primeiro campión suízo do século XXI ao revalidar o título. Os catro primeiros anos do século XXI foron os mellores na historia do club, ao acadar catro títulos (tres deles consecutivos en 2002, 2003 e 2004). A Copa Suíza é un título que se lle resiste ao Uttigen, a pesar de chegar seis veces á final en 1995, 1996, 1998, 2001, 2003 e 2004, estando a piques de gañala en tres ocasións, nas que se tivo que recorrer á prórroga e aos penaltis.
Proteína fluorescente verde
Microscopía de fluorescencia
miniatura|200px|Super-resolución conseguida con dúas proteínas de fusión (GFP-Snf2H e RFP-H2A). Estudos de colocalización (2CLM) no núcleo dunha célula de cancro óseo. Localiza 120.000 moléculas na área do ancho de campo (470 µm2). A dispoñibilidade da GFP e os seus derivados redefiniu por completo a microscopía de fluorescencia e o modo en que se usa en bioloxía celular e outras disciplinas biolóxicas. Aínda que as pequenas moléculas fluorescentes como a FITC (fluoresceína isotiocianato) son moi fototóxicas cando se usan nas células vivas, as proteínas fluorescentes como a GFP son xeralmente moito menos nocivas cando iluminan ás células vivas. Isto motivou o deenvolvemento de sistemas de microscpía de fluorescencia en células vivas moi automatizados, que poden utilizarse para observar células ao longo do tempo que expresan unha ou máis proteínas etiquetadas con proteínas fluorescentes. Por exemplo, a GFP foi amplamente usada no etiquetdo de espermatozoides de varios organismos para a súa identificación, como en Drosophila melanogaster, na que a expresión da GFP pode utilizarse como marcador para unha característica particular. O GFP pode tamén expresarse en diferentes estruturas, o que permite facer unha distinción morfolóxica. En tales casos, o xene para a produción de GFP é empalmado no xenoma do organismo na rexión do ADN que codifica as proteínas diana e que está controlada pola mesma secuencia regulatoria; é dicir, a secuencia regulatoria do xene agora controla a produción de GFP, ademais da das proteínas diana. Nas células nas que se expresa o xene, e se producen as proteínas etiquetadas, prodúcese ao mesmo tempo a GFP. Así, só mostrarán fluorescencia ao seren observadas cun microscopio de fluorescencia as células nas cales se expresa o xene etiquetado ou se producen as proteínas diana. A posibilidade de analizar películas durante ese lapso de tempo redefiniu a comprensión de moitos procesos biolóxicos como o pregamento de proteínas, transporte de proteínas, e a dinámica do ARN, que no pasado foran estudadas utilizando material fixado e, por tanto, morto. Os datos obtidos úsanse tamén para calibrar modelos matemáticos de sistemas intracelulares e estimar o grao de expresión xénica.
Tomás Fábregas
Tomás Luis Fábregas Boudín, nado en 1958 na Coruña e finado en Oakland (California) o 22 de setembro de 1994, foi un activista galego da loita contra a sida.
Alberto Fabra
Presidente do PPCV e da Comunidade Valenciana
En novembro de 2009 Alberto Fabra foi nomeado coordinador xeral do Partido Popular da Comunidade Valenciana, un cargo de nova creación que se enmarcaba no proceso de renovación das estruturas internas como consecuencia do escándalo de corrupción política coñecido como caso Gürtel. O 20 de xullo de 2011 anunciouse que sería elixido Presidente da Generalitat Valenciana tras a dimisión de Francisco Camps.
Jesús Larrañaga Churruca
Jesús Larrañaga Churruca, coñecido como Goierri, nado en Urretxu (Guipúscoa) o 17 de abril de 1901 e finado en Madrid o 21 de xaneiro de 1942, foi un político comunista español, un dos fundadores do Partido Comunista de Euskadi.
Traxectoria
De familia vascofalante, sendo mozo adscribiuse ao nacionalismo vasco: foi militante das Euzko Gaztedi Indarra, as xuventudes do Partido Nacionalista Vasco, e do sindicato ELA-STV. Posteriormente abandonou a militancia nacionalista para pasarse á militancia obreira revolucionaria e ingresar nas filas do Partido Comunista de España (PCE). Membro da dirección do PCE, en 1935 foi un dos impulsores da sección vasca do partido, o Partido Comunista de Euskadi (PCE-EPK), xunto con Dolores Ibárruri e Juan Astigarrabía. Durante a guerra civil foi nomeado Comisario de Guerra en Guipúscoa, onde ordenou fusilar aos sublevados. Enfrontouse ao lehendakari José Antonio Aguirre en 1937 pola decisión de evacuar Bilbao sen combater o avance das tropas sublevadas. Logo da caída da Fronte do Norte, vuelveu a Madrid, onde se dedicou a tarefas organizativas dentro do PCE. Opúxose en Levante ao golpe de Estado do coronel Segismundo Casado e organizou a evacuación de numerosos militantes comunistas.
Tadeusz Kondrusiewicz
Arcebispo de Minsk-Mahilioŭ
O 21 de setembro de 2007 foi nomeado arcebispo de Minsk-Mahilioŭ. Entre 2011 e 2012 foi tamén administrador apostólico de Pinsk.
Jesús Larrañaga Churruca
Traxectoria
Ao finalizar a guerra exiliouse en Francia. Despois trasladouse a Cuba e a Nova York. En 1941 a dirección do PCE decidiu enviarlo de volta a España para reconstruír o PCE xunto a Jesús Hernández e Pedro Checa. Logo de viaxar clandestinamente nun barco portugués desde Estados Unidos, foi detido pola policía portuguesa en Lisboa, sendo entregado ás autoridades franquistas. Xulgado en consello de guerra, foi condenado a morte. Foi fusilado xunto a outros membros da dirección do PCE, como Francisco Barreiro Barciela, Eladio Rodríguez González, Manuel Asarta Imaz, Jaime Girabau Estévez e Isidoro Diéguez Dueñas, nas tapias do Cemiterio da Almudena en 1942.
Opríchnina
A creación da Opríchnina
O sistema de Opríchnina durou do 1565 ao 1572, sete anos durante os que Iván se esforza en aniquilar os seus adversarios e en rachar o antigo réxime de goberno, que non lle conviña. A represión fai que algúns boiardos incluso inciten a Lituania a intervir. A Opríchnina interceptou as mensaxes e intensificou a represión e as purgas. O arcebispo metropolitano, Filipe, intentou interceder en favor dos prisioneiros e é arrestado e asasinado. Iván encargouse do mesmo xeito dos Stáritski: a súa curmá Eufrosinia e o fillo desta, Vladímir, son obrigados a se envelenaren.
A Opríchnina foi tratada de forma semellante á Igrexa do seu tempo, gozando da mesma liberdade de impostos que a Igrexa. Tiña tamén unha organización monástica e mesmo o propio Iván proclamouse Abade da Opríchnina. A única diferenza entre estes dous, é que unha foi creada como un medio exclusivo para cumprir a vontade de Iván no seu territorio.
TACACS+
TACACS+ está baseado en TACACS, ambos desenvolvidos por Cisco Systems, porén é un protocolo completamente novo e incompatible coas versións anteriores de TACACS.
Date Movie
Date Movie é un filme estadounidense dirixido por Aaron Seltzer e Jason Friedberg que foi estreado no 2006.
Open Source Initiative
Antecedentes
A principios de 1998, Netscape Communications Corporation xunto con Raymond, publicaron o código fonte do seu produto insignia Netscape Communicator como software libre, dada a baixa das ganancias e dura competencia co Internet Explorer de Microsoft.
Arciprestados de Galicia
300px|miniatura|División eclesiástica de [[Galicia en 2008.]]
Diocese de Ourense
A diocese de Ourense ten 12 arciprestados, logo da reestruturación levada a cabo en 2013 polo bispo Leonardo Lemos Montanet :
Ciclo do ácido cítrico
Regulación
Aínda que a piruvato deshidroxenase non forma parte, estritamente falando, do ciclo do ácido cítrico, inclúense aquí tamén comentarios sobre a súa regulación.