cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Destrución do hábitat
Xeografía
A maioría dos hábitats naturais de illas e lugares con alta densidade de poboación humana xa están destruídos (WRI, 2003). As illas que sufriron graos extremos de destrución do seu hábitat inclúen Nova Zelandia, Madagascar, Filipinas e o Xapón. O sur e leste de Asia, especialmente a China, a India, Malaisia, Indonesia e o Xapón, e moitas áreas en África occidental presentan poboacións humanas moi densas que deixan pouco lugar para os hábitats naturais. As zonas mariñas preto das cidades costeiras con poboación alta tamén presentan degradación dos seus arrecifes de coral e doutros hábitats mariños. Estas áreas inclúen as costas orientais de Asia e África, as costas norte de Suramérica e o Mar Caribe coas súas illas.
Ecosistemas
Outros ecosistemas sufriron tanto coma as selvas chuviosas tropicais ou aínda máis. A agricultura e a corta de árbores alteraron polo menos o 94% dos bosques de folla caduca de clima temperado; moitos bosques primarios perderon máis do 98% da súa área previa a causa de actividades humanas. Cando se trata de bosques temperados ou tropicais caducos o máis fácil é queimar e cortar cando se quere facer sitio para a agricultura ou gandería. Por iso quedan menos do 0,1% de bosques secos na costa do Pacífico de América Central e menos do 8% dos bosques caducifolios secos de Madagascar. miniatura|esquerda|Campesiños preto dunha zona acabada de desmontar dentro do Taman Nasional Kerinci Seblat ([[Parque Nacional Kerinci Seblat), Sumatra.]] As chairas e zonas desérticas foron menos degradadas. Só do 10 ao 20% das zonas secas, como pradeiras, sabanas, estepas e bosques secos deciduos sufriron algunha destrución. Pero incluídos nese 10-20% están aproximadamente 9 millóns de quilómetros cadrados de lugares con estación seca que os humanos converteron en desertos por medio do proceso chamado desertificación. Por outra parte, as pradeiras do oeste de Norteamérica perderon o 97% do seu hábitat natural ao seren convertidas en terreos de uso agrario.
Solucións
miniatura|A [[Chelonia mydas|tartaruga mariña verde (Chelonia mydas) nun arrecife coralino de Hawai. Aínda que a especie estea protexida, a perda de hábitat, como poden ser as praias onde depositan os seus ovos, ameaza a súa supervivencia.]]
Ducado de Neopatria
Historia
As partes central e setentrional de Tesalia quedaron en mans gregas baixo unha serie de magnates locais, algúns dos cales recoñeceron a soberanía bizantina, como Stephen Gabrielopoulos de Trikala; outros, porén, como a familia de Maliasenos ao redor de Volos, dirixíronse aos cataláns para pedirlles o seu apoio.
Podolsk
A cidade de Podolsk creceu a partir da antiga vila de Podol, que no século XVIII, pertencía ao Mosteiro de Danilov (Moscova). O título de cidade foi concedida por Catarina II a Grande, en 1791, cando a Rusia estaba formando os principais barrios, o nomeamento dos gobernadores e creación de novas cidades.
Ducado de Neopatria
Organización político-militar-administrativa
A Compañía seguía sendo a dona legal das terras que conquistara, sobre as que agora retiña por dereito de conquista; pero buscando, quizais, unha base máis constitucional para a súa autoridade e unha ulterior protección en tempos de necesidade, entregara ao duque catalán de Sicilia, e volvera a recibir del, os seus feudos dos Ducados.
O título na actualidade
O título de duque de Neopatria, a pesar de que o seu territorio fora anexionado a comezos de Idade Moderna polo Imperio bizantino, foi conservado dentro das prerrogativas reais dos monarcas españois da Casa de Austria até o reinado de Carlos II. E ao longo do tempo foi conservado entre os títulos oficiais de todosos monarcas españois, polo que corresponde na actualidade ao rei de España, polo que hoxe recae na figura de Filipe VI de España.
Sida
Vía sanguínea
A segunda forma máis frecuente de transmisión do VIH no mundo é por vía sanguínea por contacto co sangue ou produtos sanguíneos. A transmisión polo sangue pode ter lugar por pincharse cunha agulla hipodérmica contaminada, moitas veces por compartiren agullas os consumidores de drogas, mais tamén por transfusións de sangue ou recibir produtos sanguíneos contaminados, ou mesmamente por inxeccións médicas con equipos non esterilizados. Esta vía chámase parenteral. O risco de transmisión ao compartir agullas durante o consumo de drogas é de entre o 0,63 e o 2,4% por acto, cunha media do 0,8%. En España este modo de contaxio é máis común que noutros países europeos. O risco de contaxiarse co VIH polo uso dunha agulla hipodérmica que usou unha persoa infectada polo VIH estímase no 0,3% por acto (arredor de 1 de cada 333) e o risco ao expoñer as membranas mucosas a sangue infectado é do 0,09% por acto (1 de cada 1000). Por exemplo, nos EUA os usuarios de drogas intravenosas supuxeron o 12% dos novos casos de VIH en 2009, e nalgunhas partes do mundo máis do 80% dos consumidores de drogas inxectables son VIH positivos.
Tratamento
Non existe unha cura nin vacina efectiva contra o VIH/SIDA. O tratamento consiste nun tratamento ou "terapia antirretroviral de grande actividade" (TARGA ou, en inglés, HAART) que fai máis lenta a progresión da enfermidade e en 2010 máis de 6,6 millóns de persoas estaban seguindo esta terapia nos países de renda per cápita baixa ou media. O tratamento tamén inclúe un tratamento preventivo e activo das infeccións oportunistas.
Terapia antiviral
Entre os beneficios deste tratamento están unha diminución do risco de progresión da SIDA e de morte. No mundo desenvolvido o tratamento tamén mellora a saúde física e mental. Con tratamento hai un 70% de redución no risco de ter tuberculose. Beneficios adicionais son un decrecemento do risco de transmisión da doenza ás parellas sexuais e de nai a fillo. A efectividade do tratamento depende en gran medida do seu seguimento rigoroso. As razóns para non seguilo poden ser un escaso acceso á atención sanitaria, falta de apoios sociais adecuados, enfermidades mentais e abuso de drogas. A complexidade dos réximes de tratamento (debido o número de pílulas e as frecuentes doses que cómpre tomar) e os efectos adversos poden reducir tamén o nivel de seguimento do tratamento. A pesar de que o custo dalgúns medicamentos é un importante factor, en 2010 o 47% dos que o necesitarían estábano tomando nos países con rendas baixas ou medias e a taxa de constancia no seguimento do réxime de tratamento é similar nos países de baixa renda e nos de alta.
Medicina alternativa
Moitas persoas usan medicinas alternativas para mellorar o seu estado no VIH/SIDA tomando suplementos nutricionais e outras substancias supostamente beneficiosas. Por exemplo, nos EUA aproximadamente o 60 % das persoas con VIH utilizan diversas formas desta medicina alternativa, mesmo se a eficacia desas terapias non foi aínda claramente establecida. Con respecto aos consellos dietéticos sobre a SIDA algunhas evidencias indican que se obteñen algúns beneficios coa suplementación da dieta con micronutrientes. As evidencias sobre a suplementación con selenio son variadas con algunhas evidencias preliminares de que pode ser beneficiosa. Hai tamén algunhas evidencias de que a suplementación con vitamina A nos nenos reduce a mortalidade e mellora o seu crecemento. En África en mulleres preñadas e lactantes malnutridas unha suplementación con vitaminas mellorou os resultados para as nais e os nenos. O consumo na dieta de micronutrientes nos niveis axeitados (dose diaria recomendada) por adultos infectados por VIH é recomendado pola OMS. Pero a OMS afirma tamén que varios estudos indican que a suplementación con vitamina A, cinc, e ferro pode producir efectos adversos en adultos VIH positivos. Non hai evidencias dabondo que apoien o uso de medicinas de herboristería nesta doenza.
A SIDA en Galicia
Desde que se detectou o primeiro caso de SIDA en Galicia en 1984 a evolución da epidemia no país foi moi cambiante en canto ao número de infectados, casos de SIDA e vías de infección. Nos datos que se ofrecen, procedentes de informes da Consellaría de Sanidade, cómpre distinguir entre o número de casos nun ano, o número de casos acumulado nun período, e a taxa de incidencia (casos por millón de habitantes). Segundo se indique, fálase de casos de SIDA ou de casos de persoas infectadas por VIH. En Galicia, o primeiro caso diagnosticado foi un home de 24 anos que ingresou no Complexo Hospitalario Universitario A Coruña o 4 de decembro de 1984 e morreu no verán seguinte. Os primeiros casos debéronse a infeccións por VIH-1, que son as maioritarias. O primeiro caso de infección por VIH-2 en Galicia (e en todo o Estado español) deuse en 1990 nun mariñeiro que estivera traballando en África.
Período 1984-2010
En canto ao modo de transmisión nese período o 62,6% dos casos está asociado ao consumo de drogas intravenosas, que foi a forma de transmisión maioritaria nos primeiros anos, pero que descendeu notablemente desde 1997 e nos últimos anos foi superada pola transmisión heterosexual. A transmisión heterosexual é a segunda forma maioritaria de transmisión nese período cun 21,4% cun claro aumento nos últimos anos. A terceira vía de contaxio foron as relacións homosexuais entre homes, que tivo unha evolución irregular no tempo, pero que a comezos do século XXI tivo un aumento chegando ao 21 % dos casos de SIDA en homes, aínda que sempre estivo por debaixo da vía heterosexual agás no período 1988-1990.
Estigma e discriminación
A miúdo o estigma da SIDA exprésase en conxunción con outros estigmas, especialmente os asociados coa homosexualidade, bisexualidade, promiscuidade, prostitución, e consumo de drogas.
Impacto económico
A nivel doméstico, a SIDA causa perdas de ingresos e un incremento do gasto en coidados sanitarios. Un estudo en Costa do Marfil encontrou que nos fogares con algún paciente de VIH/SIDA, os gastos médicos eran dúas veces superiores aos doutros fogares.
Relixión e SIDA
Algunhas organizacións relixiosas afirmaron que a oración cura o VIH/SIDA. En 2011, a BBC informou de que varias igrexas de Londres afirmaban que rezar curaba a SIDA, e o Centro para o Estudo da Saúde Sexual e VIH situado en Hackney (Londres) informou de que varias persoas deixaran de tomar a súa medicación, ás veces polo consello directo do seu pastor, o que orixinou certo número de falecementos. A Igrexa Sinagoga de Todas as Nacións anunciaba unha "auga de unción" para prometer unha curación por Deus, aínda que o grupo negou que aconsellase á xente parar de tomar a medicación.
Véxase tamén
dereita|150px
Fausia al-Sindi
Fausia al-Sindi (en فوزية السندي), nada en Manama en 1957, é unha poeta e activista de Bahrain. .
Toxo arnal
Para o xénero de plantas chamadas normalmente toxos ver o artigo Toxo (xénero Ulex).
Floración
flor do toxo|miniatura|esquerda
Estufado (arte)
miniatura|Detalle da figura de Santa Lucía, na igrexa de San Bartolomeu de Pontevedra. no que se aprecia a técnica do estufado para imitar os debuxos do vestido
Ilan Rubin
The New Regime
O primeiro álbum en solitario de Ilan, baixo o pseudónimo "The New Regime" e chamado Coup, foi gravado durante os anos 2007 e 2008 e editado no mes de novembro deste último. Mentres estaba de xira con Nine Inch Nails e despois do remate da Wave Goodbye Tour, Ilan traballou no seu segundo álbum, Speak Through The White Noise. A data de edición deste traballo confirmouse no 1 de abril do 2011. Antes do seu lanzamento apareceu un sinxelo gratuíto titulado "Remission Of Guilt" na súa páxina web. Confirmouse que esta canción non aparecerá no novo álbum.
Mouricios, Chantada
San Cristovo de Mouricios é unha parroquia do concello de Chantada na provincia de Lugo. Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2016 tiña 54 habitantes (24 homes e 30 mulleres), 17 menos ca en 2007 (32 homes e 39 mulleres).
A Ponte Mercé, Barreiro, Antas de Ulla
A Ponte Mercé é un lugar da parroquia de Barreiro no concello lugués de Antas de Ulla na comarca da Ulloa. Segundo o IGE, en 2011 tiña 3 habitantes (1 home e 2 mulleres). Cómpre subliñar que unha parte desta aldea pertence á parroquia de Pidre no concello lugués de Palas de Rei, tamén na comarca da Ulloa.
Serantes, Ferrol
San Salvador de Serantes é unha parroquia que se localiza no oeste do concello de Ferrol na comarca de Ferrol. Segundo o IGE en 2018 tiña 1.742 habitantes (882 mulleres e 860 homes) distribuídos en 9 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 2.066 habitantes.
Sergio Iglesias Pazos
Sergio Iglesias Pazos, nado en Vila de Cruces e finado en Chapa (Silleda) o 16 de maio de 1990, foi un político galego, alcalde de Vila de Cruces.
Julia Torregrosa
Julia Torregrosa Sañudo, nada en Barcelona en 1965, é unha arquitecta e política de Podemos Galicia.
Phishing
O phishing é unha técnica de captación ilícita de datos persoais (principalmente relacionados con claves para o acceso a servizos bancarios e financeiros) a través de correos electrónicos ou páxinas web que imitan/copian a imaxe ou aparencia dunha entidade bancaria/financeira (ou calquera outro tipo de empresa de recoñecido prestixio). En termos máis coloquiais, podemos entender o phishing como "pesca de datos", ao asimilar a fonética da palabra phishing co xerundio fishing.
Adanero
Toponimia
O topónimo, de acordo con Eduardo Tejero Robledo, podería provir de «herdanza ou propiedade de Adán».
Demografía
O municipio, que ten unha superficie de 31,42 km², conta segundo o padrón municipal para 2017 do INE con 211 habitantes e unha densidade de 6,72 hab./km².
Denis Law
Denis Law, nado o 24 de febreiro de 1940, en Aberdeen, é un futbolista retirado escocés, que xogaba de dianteiro e foi unha das estrelas do fútbol europeo dos anos 60.
Casa de Naia, Casa de Naia, Antas de Ulla
Casa de Naia é un lugar da parroquia de Casa de Naia no concello lugués de Antas de Ulla na comarca da Ulloa. Segundo o IGE, en 2011 tiña 48 habitantes (33 homes e 25 mulleres).
Denis Law
Os anos de gloria
Na tempada 1967/68 o United gaña por vez primeira a Copa de Europa, pero Law non puido xogar nin a semifinal nin a final, por problemas co seu xeonllo. No ano 1969 chegan á semifinal da Copa de Europa, mais perde contra o AC Milan. Busby deixa o seu cargo a finais da tempada e aí comeza a decadencia do United.
Despois do Fútbol
Law tiña contrato co City mais o adestrador Tony Book díxolle que se ficaba no equipo actuaría coma xogador reserva. Non querendo rematar deste xeito a súa carreira, decide retirarse no verán de 1974. Dende entón Law traballou ocasionalmente coma presentador de radio e televisión
Defense Support Program
Fase III
Os satélites da Fase III, denominados tamén como DSP-I, tiñan paneis que lles proporcoinaban ata 1300 W de potencia. Suponse que usaban sensores de 6000 píxeles e detectores de explosións nucleares. Lanzáronse 10 unidades entre 1989 e 2007, todas con éxito excepto polo DSP 19, que tivo problemas por culpa da última etapa. Usáronse unha variedade de lanzadores para poñelos en órbita: Titan 4(02), o transbordador espacial na súa misión STS-44 e o Delta 4H.
Nogueira de Miño, Chantada
Patrimonio
Igrexa de Santa María de Nogueira de Miño, románica, da segunda metade do século XII, con reformas no XVIII na torre e fachada.
Ignatius Farray
Juan Ignacio Delgado Alemany, máis coñecido como Ignatius Farray, nado en Granadilla de Abona (Santa Cruz de Tenerife) o 2 de decembro de 1973, é un cómico, escritor, actor, guionista e cantante canario, nado na illa de Tenerife mais residente en Madrid. No 2018 gañou o Premios Ondas e foi nomeado ao Emmy.
Traxectoria
Durante 2012, Farray representou o seu espectáculo de humor alternativo El fin de la comedia. Tamén leva ese nome a sitcom de dúas tempadas protagonizada por el mesmo, que se empezou a emitir en Comedy Central en novembro de 2014.
Ver, Boebre, Pontedeume
Ver é un lugar da parroquia de Boebre no concello coruñés de Pontedeume na comarca do Eume. Tiña 62 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 33 eran homes e 29 eran mulleres.
Manifesto das 343
O texto
Entre as 343 sinaturas podíanse atopar mulleres recoñecidas publicamente como Catherine Arditi, Françoise Arnoul, Florence Asie, Brigitte Auber, Stéphane Audran, Colette Audry, Tina Aumont, Hélène de Beauvoir, Simone de Beauvoir, Cathy Bernheim, Valérie Boisgel, Olga Bost, Claudine Chonez, Iris Clert, Marie Dedieu, Lise Deharme, Christine Delphy, Catherine Deneuve, Dominique Desanti, Marguerite Duras, Françoise d'Eaubonne, Françoise Fabian, Brigitte Fontaine, Antoinette Fouque, Luce Garcia-Ville, Claude Génia,Françoise de Gruson, Gisèle Halimi, Katia Kaupp, Bernadette Lafont, Danièle Lebrun, Annie Leclerc, Violette Leduc, Marceline Loridan, Judith Magre, Michèle Manceaux, Geneviève Mnich, Ariane Mnouchkine, Claudine Monteil, Jeanne Moreau, Michèle Moretti, Liane Mozère, Nicole Muchnik, Bulle Ogier, Marie Pillet (mai de Julie Delpy),Marie-France Pisier, Micheline Presle, Marthe Robert, Christiane Rochefort, Yvette Roudy, Françoise Sagan, Delphine Seyrig, Alexandra Stewart, Gaby Sylvia, Nadine Trintignant, Irène Tunc, Agnès Varda, Catherine Varlin, Ursula Vian-Kübler, Marina Vlady, Anne Wiazemsky e Monique Wittig.
Belén Feliú
Belén Moreno Feliú, coñecida como Belén Feliú, nada na Coruña en 1961 e finada en Santiago de Compostela o 23 de setembro de 1997, foi unha escritora galega.
Room on Fire
Room On Fire é o segundo álbum da banda The Strokes. Foi publicado o 28 de outubro de 2003, que incluía tres sinxelos: "12:51", "Reptilia" e "The End Has No End".
Charles Tate Regan
Traxectoria
En 1901 empezou a traballar no Museo de Historia Natural de Londres, onde foi conservador da área de Zooloxía, e no que chegou a ser director do propio museo, función que desempeñou desede 1927 a 1938.
Honores
En 1917 foi elixido Fellow da Royal Society.
Gonzalo Constenla
Traxectoria
É licenciado en Filoloxía Inglesa pola Universidade de Santiago de Compostela e realizou os cursos de mestrado e doutoramento en estudos ingleses avanzados na Universidade de Vigo. Dende 1990 é titular do corpo de profesorado de escolas oficiais de idiomas, en que impartiu docencia en Ponferrada, Vigo e Pontevedra, dende 1992 é profesor da Universidade de Vigo e dende 2008 é catedrático de inglés. Imparte docencia na Escola Oficial de Idiomas de Santiago de Compostela, onde é o seu director, e na Facultade de Filoloxía e Tradución de Vigo. É membro do Consello de redacción de ''Viceversa. Revista galega de tradución'', e formou parte dos comités de organización de diversos congresos, simposios e seminarios.
Biliran
Fundación
A primeira cidade, chamada Biliran, fundouse en 1712 logo de solicitar un municipio e parroquia. Durante este tempo, a illa era unha parte da provincia de Cebú. Biliran, xunto coas illas de Samar e Leyte, constituíronse nunha provincia separada en 1735. Máis tarde, cando Samar e Leyte dividíronse en dúas provincias en 1768, Biliran converteuse en parte da provincia de Leyte como a súa subprovincia. O primeiro párroco asignouse en 1765, pero o seu estado parroquial aparentemente foi retirado debido á apostasía do Pai Gaspar. A parroquia foi restablecida o 22 de febreiro de 1782.
Caroline Rémy de Guebhard
Trayectoria
Apoiou a Revolución Rusa de 1917 e, en 1921, uniuse ao Partido Comunista Francés. Non obstante, só uns anos despois abandonou o para manter a súa pertenza á Ligue des droits de l’homme (et du citoyen). Como defensora incondicional da esquerda, Rémy apoiou algunhas das causas anarquistas máis importantes da época, como a defensa de Germaine Berton, e tamén participou nos esforzos de 1927 para salvar os anarquistas italianos Sacco e Vanzetti.
Austroglossus microlepis
Austroglossus microlepis é unha especie de peixe teleósteo da orde dos pleuronectiformes, suborde dos pleuronectoideos e familia dos soleidos, unha das dúas que integran o xénero Austroglossus, coñecida en galego como linguado austral do oeste.
Taxonomía
A especie foi descrita por primeira vez en 1863 polo ictiólogo neerlandés Pieter Bleeker, baixo o nome de Synaptura microlepis, sendo posteriormenre reclasificada dentro do xénero Austroglossus, que creara Regan en 1920.
Sardiñeiro, Fisterra
Patrimonio
A igrexa parroquial é de estilo barroco-neoclásico. A súa construción iniciouse en 1774, sufrindo reformas e ampliacións no século XIX.
Francisco Fernández Cervera
Vida persoal
Casou con Sebastiana González Núñez e foi pai de Antonio, Francisco, Pilar, César, José e María Fernández-Cervera González.
A orella rota
A orella rota foi un éxito comercial e publicouse en formato libro pouco despois da súa conclusión. Hergé continuou As aventuras de Tintín con A illa negra, mentres que a serie pasou a ser unha parte definidora da tradición do cómic franco-belga. En 1943, A orella rota coloreouse e reformateouse para a súa republicación por Casterman. A orella rota introduce o personaxe recorrente do xeneral Alcazar, e foi o primeiro en incluír países de ficción.
Illa Belkovsky
Fauna e flora
Herba, xuncos e tundra de criptógamas cobren a illa de Belkov. É unha tundra na súa maioría de pastos de moi baixo crecemento de xuncos, musgos, liques e plantas hepáticas. Estas plantas, cobren, na súa maioría ou en parte, completamente a superficie do chan, xeralmente húmido, de gran fino e, a miúdo, montículado («Hummocky»).
Ligazóns externas
Rachold, V., nda, pebble beach of Belkovsky Island. Alfred Wegener Institute for Polar and Marine Research - Research Unit Potsdam, Potsdam, Germany.
Cracker
Outros crackers, máis sofisticados, penetran en sistemas informáticos para desafiar persoalmente aos poderes establecidos, por exemplo a Microsoft ou ás grandes  empresas. E algúns empregan a súa capacidade tecnolóxica como forma de protesta social ou política, como expresión da súa crítica á orde establecida.
Unión Deportiva Alzira
Estadio
O Alzira xoga os seus partidos no Estadio Luis Suñer Picó, con capacidade para 8.000 espectadores.
Božena Němcová
Traxectoria
comezou escribindo poesía de ton patriótico, eslavista e feminista: Slavné ráno, Ženám českým e Moje vlast, pero a súa principal participación nas letras checas vai vir dada pola súa prosa, a súa obra máis coñecida é a novela Babička (A avoíña) publicada en 1855 no que retrata a enxebreza e as tradicións checas.
Marvin Harris
Traxectoria
Marvin Harris é creador da estratexia de investigación coñecida como materialismo cultural. No seu traballo baseouse en gran medida nas teorías de Thomas Malthus e Karl Marx, combinando as ideas de Malthus sobre a influencia do crecemento da poboación na formación de institucións sociais coas de Marx en torno ao efecto dos medios de produción no mesmo sentido. Considerou estes factores demográficos e produtivos, ao que denominou infraestrutura, como elementos chave na determinación da estrutura social e cultura das sociedades.
Pompeu Fabra
miniatura|Pompeu Fabra. Pompeu Fabra i Poch, nado en Gràcia o 20 de febreiro de 1868 e finado en Prada de Conflent o 25 de decembro de 1948, foi o estabilizador da actual normativa da lingua catalá.
Traxectoria
Precisamente, o Instituto publicou en 1913 as Normes ortogràfiques, e pouco máis tarde (en 1917), o Diccionari ortogràfic. Un ano despois, en 1918, Pompeu Fabra deu ao prelo a Gramàtica catalana. Xa no ámbito puramente pedagóxico, no mesmo ano publicou o Curs mitjà de gramàtica catalana, ao abeiro da Associació Protectora de l'Ensenyança Catalana.
A sona e prestixio acadados por Fabra i Poch levou a que en 1932 fose nomeado sen oposición como catedrático da Universitat de Barcelona. Porén, en 1939, após a guerra civil española, exilouse a Francia, residindo en París, Montpellier (cidade na cal presidiu os Xogos Florais de 1946) e Prada de Conflent.
Arquipélago de Chiloé
Flora, fauna e agricultura
No arquipélago desenvolveuse unha raza propia de besta, o cabalo chilote ou mampato, un animal de menos de 1,25 metros de altura á cruz, e unha raza ovina, a ovella chilota. Ambas as dúas descenden de gando introducido nas illas polos galegos e españois no século XVI.
Conquista española
En 1558 o andaluz Juan Fernández Ladrillero ingresa ás canles de Chiloé e toma contacto cos aborixes. Nese mesmo ano, García Hurtado de Mendoza inicia outra expedición que toma posesión destas illas para a corona española. En 1567 comeza o proceso de conquista en Chiloé, fundándose a vila de Castro. A illa foi orixinalmente bautizada co nome de Nova Galicia, mais o termo non prosperou e se mantivo a voz huilliche Chiloé.
Colonia
En 1767 o rei autorizou ao vicerrei do Perú para que se fixese cargo da súa defensa e entregase o seu goberno ao militar que el mesmo dispuxese. O catalán Amat, usando dita atribución ao ano seguinte, substituíu o gobernador de Chiloé Manuel Fernández de Castelblanco polo capitán Carlos de Beranger i Renaud. A anexión de Chiloé ao vicerreinado tivo o carácter de transitoria, pois o decreto do vicerrei Amat sinalaba que era só "por agora e mentres durasen as operacións que se van emprender para a súa fortificación", tarefa que cumpriu Beranger levantado o Forte e Vila Real de San Carlos de Chiloé, actual cidade de Ancud (1768). Finalmente, en 1784 creouse a Intendencia de Chiloé, dependente de Lima, no canto de estar baixo a xurisdición da Capitanía Xeneral de Chile.
Bacteria verde do xofre
Características
Atopouse unha especie de bacteria verde do xofre vivindo nunha fumarola submarina da costa mexicana do Pacífico a unha profundidade de 2.500 metros. A esta profundidade, as bacterias, denominadas GSB1, viven do feble resplandor do respiradoiro termal, xa que ningunha luz do sol pode penetrar a tal profundidade.
Ferrari F138
Ferrari está desenvolvendo o seu coche para a tempada de Fórmula Un paralelamente ao F138.
Mark Paston
Mark Paston, nado en Hastings, Nova Zelandia, o 13 de decembro de 1976, é un futbolista internacional neozelandés. Xoga de porteiro e o seu equipo actual é o Wellington Phoenix FC.
Verses of Comfort, Assurance & Salvation
Verses of Comfort, Assurance & Salvation é o primeiro álbum de estudio da banda estadounidense de indie pop Au Revoir Simone, publicado o 23 de marzo de 2005 a través do propio selo do grupo, Our Secret Record Company. Posteriormente foi lanzado en Europa o 31 de outubro por Moshi Moshi Records, e despois por Rallye Label no Xapón.
El Iris (Santiago de Compostela)
Historia e características
Apareceu en 1868. Redactado por Remigio Caula, Alejandro Olivá e Sáez de Melgar, alumnos da Universidade de Santiago de Compostela. Só durou un mes.
Infante de España
Doutra banda, a lexislación española permítelle ao Rei, ou no seu caso á Raíña, conceder devandito título, á súa discreción e de forma excepcional, a persoas dignas de tal merecemento. Deste xeito, o título de infante, foille concedido en decembro de 1994 a Carlos de Borbón, Duque de Calabria, Rei titular das Dúas Sicilias (Carlos I) e curmán do Rei Xoán Carlos I, e así foi dende aquela ata a súa morte a primeira persoa na liña de sucesión ao trono de España logo da familia directa do Rei. Sería o sucesor do Rei Xoán Carlos se se aplicase a Pragmática Sanción de 1776, pois os fillos daquel contraeron matrimonio morganático e, en virtude da citada lei, estarían excluídos da sucesión ao trono xunto con toda a súa descendencia. A pesar de que algúns xuristas consideran derrogada a Pragmática pola Constitución española de 1978, moitos xurisconsultos opinan que se mantén en pé unicamente para a sucesión da Casa Real Española e non no Reino de España.
Iraq
Iraq (en árabe العراق), e oficialmente República de Iraq (en árabe:, é un país de Asia Occidental que abrangue a chaira aluvial de Mesopotamia, o límite noroccidental dos Montes Zagros, e a parte leste do deserto sirio.
Estelle Parsons
Estelle Margaret Parsons, nada en Lynn (Massachusetts) o 20 de novembro de 1927 é unha actriz e presentadora de televisión estadounidense.
Traxectoria
Cando se instalou na cidade de Nova York traballou como guionista, produtora e comentarista para The Today Show e debutou en Broadway en 1956 no musical de Ethel Merman Happy Hunting. Desde 1961 actuou tamén no off-Broadway. Como directora produciu obras en Broadway coma Romeo e Xulieta, Macbeth e Ao voso gusto en 1986. No Off-Broadway dirixiu Orgasmo Adulto Escapes from the Zoo, de Dario Fo (1983).
Iraq
Reino de Iraq baixo a administración británica
O 23 de agosto de 1921 despois dun plebiscito co 96% de votos a favor foi nomeado e elíxido, co apoio dos británicos en agradecemento ás contribucións da súa familia durante a Rebelión árabe, o haxemita Faisal I como rei de Iraq (antes xa fora nomeado rei da Gran Siria polos nacionalista árabes tras finalizar a primeira guerra mundial, pero expulsado polos franceses).
Saddam Husayn
En outubro de 2002 un referendo ratificou a permanencia do ditador Saddam Husayn á fronte do estado durante 7 anos máis. Durante ese ano o presidente estadounidense George W. Bush insistía en que Iraq posuía armas de destrución masiva, e que debía destruílas tal como estaba acordado nas diversas resolucións da ONU acordadas despois da Guerra do Golfo de 1991. Iraq aceptou cumprir unha nova resolución da ONU que acordaba o envío de inspectores da ONU a Iraq para verificar o armamento que tiña. En 2003, no contexto internacional xurdido tras os atentados do 11 de setembro de 2001, o goberno dos Estados Unidos e os seus aliados acusaron o réxime de Husayn de posuír armas químicas e de destrución masiva como as que utilizou en 1988. A pesar da negación do réxime, o Consello de Seguridade das Nacións Unidas instou a Iraq con 3 resolucións (1441, 1483 e 1511), a que deixase paso a inspectores como Hans Blix. Ante os problemas e negativas para levar a cabo inspeccións, tivo lugar o Cume dos Azores, onde houbo un ultimato que deu lugar á Guerra de Iraq, levada a cabo por unha nova coalición internacional. O réxime caeu en poucas semanas, e Saddam Husayn foi xulgado e executado a finais de 2006 por un tribunal iraquí. Paralelamente, tivo lugar unha insurrección que atacaba tanto as tropas da coalición, como as faccións sunnitas, e cometía indiscriminados atentados terroristas contra a poboación civil. A ocupación finalizou coa retirada das tropas americanas en 2011.
Goberno e política
miniatura|Centro de convencións de Bagdad, o lugar de reunión actual do [[Consello de Representantes de Iraq.]] O 30 de xaneiro do ano 2005 unha Asemblea Nacional Constituínte foi elixida mediante sufraxio universal, directo e secreto nuns comicios organizados polo goberno provisional iraquí instaurado no país coa transferencia de soberanía do 28 de xuño de 2004.
O Presidente da República é elixido polo Consello de Representantes (Cámara Baixa do Parlamento) por unha maioría de polo menos dous terzos dos deputados (artigo 68 da Constitución); pero se ningún candidato obtén esa maioría na primeira rolda, os dous máis votados competirán nunha segunda volta onde resultará elixido o que obteña os votos do maior número de deputados.
O artigo 74 da Constitución estipula que o Presidente da República debe asignar a misión de formar un Gabinete ao candidato a primeiro ministro do partido político ou coalición política que teña maior cantidade de deputados no Consello de Representantes. O Presidente debe facer a asignación dentro dos quince días seguintes á primeira reunión de cada novo Consello de Representantes electo.
A Constitución estipula que o futuro Parlamento debe aprobar unha lei para crear e organizar o Consello da Unión; este Consello estará formado por representantes das autoridades das Rexións e Provincias, e será unha especie de Cámara Alta do Parlamento (Senado). Pero as súas funcións serán moi limitadas, sobre todo examinar as funcións e poderes das rexións e provincias; non poderá participar na elección do presidente e o primeiro ministro federais porque esta é unha atribución exclusiva do Consello de Representantes.
Club de Futbol Gandia
O Club de Futbol Gandia é un club de fútbol español da cidade de Gandia, na Comunidade Valenciana. Foi fundado en 1947 e xoga na Terceira División Española.
Juanito Gómez
Juan Gómez González, coñecido como Juanito, nado en Fuengirola (Málaga) o 10 de novembro de 1954 e finado en Calzada de Oropesa o 2 de abril de 1992, foi un futbolista e adestrador de fútbol español. Xogaba de dianteiro e foi internacional coa selección española.
Illa Jorge Montt
Historia
Por máis de 6.000 anos estas canles e as súas costas foron percorridas polos kawésqar, indíxenas, nómades canoeiros. Hai dúas hipótese sobre a súa chegada aos lugares de poboamento. Unha, que procedían do norte seguindo a ruta das canles chilotes e que atravesaron cara ao sur cruzando o istmo de Ofqui. A outra é que procedían desde o sur e que a través dun proceso de colonización e transformación de poboacións cazadoras terrestres, procedentes da Patagonia Oriental, poboaron as illas do estreito de Magallanes e subiron polas canles patagónicas ata o golfo de Penas. A comezos do século XXI este pobo fora practicamente aniquilado pola acción do home branco.
Xeoloxía
No pasado produciuse un afundimento do territorio provocado polo encontro, fronte á península de Taitao, de tres placas tectónicas: a de Naza e a Antártica que se moven cara ao leste, e a Suramericana que se despraza cara ao oeste. Esta situación ocasionou un notorio afundimento do bordo da placa Suramericana baixando os chans ao seu nivel actual, o que se pode comprobar pola fragmentación do territorio e a penetración do mar nos lugares afundidos, xurdindo gran cantidade de illas.
Clima
A nubosidade atmosférica é alta, os días despexados son escasos. A amplitude térmica é reducida, a oscilación anual é de aproximadamente 4 °C cunha temperatura media de 9 °C. Precipita durante todo o ano sendo máis chuvioso cara ao outono.
Células HEK 293
Historia
miniatura|As células 293FT son unha das variantes das células 293
Takeshi Obata
Takeshi Obata (小畑 健 en xaponés) é un mangaka xaponés nado o 11 de febreiro de 1969 en Niigata. Traballa habitualmente como artista principal con outro escritor. Foi o mentor de varios artistas do manga, como Kentaro Yabuki (Black Cat) e Nobuhiro Watsuki.
Juanito Rodríguez
Juan Ignacio Rodríguez Rodríguez, coñecido como Juanito, nado en Albacete o 27 de setembro de 1943, é un exfutbolista español. Xogaba de centrocampista.
Cercopithecus diana
Cercopithecus diana é unha especie de mono do vello mundo que habita en África Occidental, dende Serra Leoa até Costa do Marfil.
John Hillerman
Traxectoria
Hillerman apareceu en Broadway en 1959 e traballou nas actuacións en directo nunha variedade de lugares antes de facer o seu debut cinematográfico en 1970. Tivo papeis menores en películas tan notables como A derradeira película (1971), What's Up, Doc? (1972), Inferno de covardes (1973), Blazing Saddles 1974 e Chinatown (1974). As súas outras películas inclúen Lucky Lady (1975), e fixo unha pequena aparición na película Up the Creek (1984).
Zooarqueoloxía
A zooarqueoloxía ou arqueozooloxía é a disciplina que se encarga do estudo dos restos animais que se atopan en contextos arqueolóxicos.
O Carballo, Vilouzás, Paderne
O Carballo é un lugar da parroquia de Vilouzás no concello coruñés de Paderne, na comarca de Betanzos. Segundo o IGE, en 2011 tiña 32 habitantes (16 homes e 16 mulleres).
Mieites, Cures, Boiro
Mieites é un lugar da parroquia de Cures no concello coruñés de Boiro, na comarca da Barbanza. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 88 habitantes (37 homes e 51 mulleres).
Células de ovario de hámster chinés
miniatura|Células CHO adheridas a unha superficie, vistas con [[microscopio de contraste de fase]]
Historia
Como ten un número baixo de cromosomas (2n=22) para un mamífero, o hámster chinés é tamén un bo modelo para a citoxenética de radiación e o cultivo celular.
Monocito
Subpoboacións de monocitos
Parece haber unha relación no desenvolvemento dos distintos tipos na que os monocitos clásicos orixinan os monocitos intermedios, os cales se converten en monocitos non clásicos CD14+CD16++. Por tanto, os monocitos non clásicos poden representar unha forma máis madura destas células. Despois da estimulación con produtos microbianos os monocitos CD14+CD16++ producen grandes cantidades de citocinas proinflamatorias como o factor de necrose tumoral e a interleucina-12. Os investigadores Said et al. atoparon que os monocitos activados expresan altos niveis de PD-1, o cal pode explicar a maior expresión do PD-1 nos monocitos CD14+CD16+ comparada coa dos monocitos CD14+CD16-. A activación do PD-1 expresado polos monocitos polo seu ligando PD-L1 induce a produción de IL-10, o cal inhibe a función das células T CD4+.
Monocitose
A monocitose é un estado que consiste nun exceso de monocitos no sangue periférico. Pode ser indicativo de varias enfermidades. Exemplos de procesos que poden incrementar a contaxe de monocitos son:
Células dendríticas e monocitos
Os monocitos poden utilizarse para xerar células dendríticas in vitro engadindo citocinas como o factor estimulante das colonias de granulocitos-macrófagos (GM-CSF) ou a IL-4.
Freedom (álbum de Yothu Yindi)
Freedom é o terceiro álbum de estudio do grupo musical australiano Yothu Yindi. O disco é unha mestura de sons propios do rock con instrumentos e ritmos característicos da música aborixe australiana. Foi lanzado ó mercado en novembro do ano 1993.
Lucia Bosè
Lucia Borloni, nada en Milán o 28 de xaneiro de 1931 e finada en Segovia o 23 de marzo de 2020, foi unha actriz italiana coñecida como Lucia Bosè, que acadou a fama durante a época do neorrealismo.
Die Fälscher
Die Fälscher é un filme austro-xermano de 2007 escrito e dirixido por Stefan Ruzowitzky. Está baseado na operación Bernhard, un plan secreto da Alemaña nazi durante a segunda guerra mundial para destabilizar o Reino Unido. O filme céntrase nun falsificador xudeu, Salomon "Sally" Sorowitsch, quen é obrigado a axudar na operación no Campo de concentración de Sachsenhausen.
Luis Boullosa Mariño
Vida persoal
Casou en Vigo con Pilar Fernández Bufil en 1893.
José Estévez López
Traxectoria
Estudou Maxisterio en Lugo, profesión que non chegou a exercer, e licenciouse en Dereito. Foi funcionario da Deputación de Lugo, secretario de Administración Local e actualmente traballa na Asesoría Xurídica do Sergas. Exerceu tamén a profesión de avogado, especialidade en Dereito Administrativo.
Ánxel Sevillano
Traxectoria
De neno pasou algúns anos en Fondo de Cea (San Cristovo de Cea), terra da súa nai, o que influíu na súa obra.
Selección de fútbol de Australia
Durante moitos anos, Australia liderou o fútbol de Oceanía ao ser membro da Confederación de Fútbol de Oceanía (OFC) desde a súa fundación. Nos torneos organizados por devandita confederación, Australia logrou impresionantes resultados ao competir contra adversarios de moi baixa calidade; exemplo disto foi a goleada máis grande na historia ao derrotar por 31−0 ao combinado de, o 11 de abril de 2001. Con todo, devanditos resultados non se reflectían no fútbol mundial onde Australia permanecía como un equipo de terceiro nivel. Ante a falta de competitividade da OFC (onde só aparecía como un rival con certa importancia), Australia renunciou en 2006 á OFC e integrouse á Confederación Asiática de Fútbol como forma de participar en torneos máis competitivos que permitan o seu desenvolvemento deportivo.
Ambystoma tigrinum
Descrición
Son píntegas grandes, con lonxitudes de 15 a 21 cm, podendo acadar ata 33 cm, especialmente no caso de individuos neotenicos. Os adultos normalmente teñen manchas grises, verdes ou negras, con ollos grandes. Teñen bocas pequenas, pescozos grosos, pernas robustas e rabos longos. A súa dieta consiste principalmente en insectos e vermes, pero non é raro que os adultos consuman ratos ou ras pequenas.
Tempos Novos
Rede de colaboradores
É habitual ler en Tempos Novos as crónicas políticas do historiador Justo Beramendi, as entrevistas do xornalista Luís Villamor e as reflexións de Camilo Franco en torno a unha fotografía escollida, así como a opinión de Antón Baamonde, Daniel Álvarez ou as reportaxes de Manuel M. Barreiro.
Seccións
A revista mantén sempre a mesma estrutura: previa ao índice, a Carta de Axuste de Luís Álvarez Pousa, seguida por E digo eu, asinada por Daniel Álvarez, e A velas vir, de Xurxo Borrazás.
En Tempos Novos mantense o gusto polo humor gráfico, que é a base da sección Guau, Guau: unha recompilación de viñetas publicadas nos medios galegos que dá paso a Todo é Peixe, unha ampla sección que abre Camilo Franco cunha reflexión sobre unha fotografía e que se complementa con reportaxes e a sección Vidas Whatsapp, de María Lado, que adoita ofrecer unha conversa con nomes propios da arte e a cultura galegas. Todo é Peixe péchase con O Alambique, unha completa achega de todo "o que destilan os medios".
Pecha a revista o Gabinete de Curiosidades de Alba Cid, unha aposta pola poética das plantas.
Javier Vieira Durán
Francisco Javier Vieira Durán, nado en Pontevedra e finado na mesma cidade o 23 de decembro de 1957, foi un procurador, escritor e político galego.
Goiáns, Lampón, Boiro
miniatura|Mapa dos coutos de Goiáns e [[Boiro, Boiro, Boiro|Boiro, 1775.]] Goiáns é un lugar da parroquia de Lampón no concello coruñés de Boiro, na comarca da Barbanza. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 146 habitantes (70 homes e 76 mulleres).
Campo, Dorra, Antas de Ulla
Campo é un lugar da parroquia de Dorra no concello lugués de Antas de Ulla na comarca da Ulloa.
Planificación familiar
miniatura|337x337px|Un centro de planificación familiar na cidade de [[Kuala Terenganu en Malaisia.]] A planificación familiar refírese habitualmente ó conxunto de prácticas que ó ser utilizadas por unha muller, un home ou unha parella de potenciais proxenitores orientadas basicamente ó control da reprodución mediante o uso de métodos anticonceptivos na práctica de relacións sexuais.
Servizos de planificación familiar
Os servizos de planificación defínense como o conxunto de prestacións ofrecidas por profesionais sanitarios especializados que inclúen actividades e prácticas educativas, preventivas, médicas e sociais que permiten ós individuos, incluídos menores, determinar libremente o número dos seus fillos e seleccionar o medio máis adecuado ás súas circunstancias.
Marcelino Candendo Paz
Traxectoria
Capitán de infantería de Mariña. Foi concelleiro de Pontevedra e elixido alcalde da cidade o 1 de abril de 1920. Cesou como alcalde a finais dese ano e foi substituído por Avelino Silva Güimil. Reincorporouse á alcaldía en 1921, pero foi suspendido como alcalde e concelleiro en outubro dese ano. Volveu ser alcalde de Pontevedra de febreiro a abril de 1930. Foi elixido concelleiro o 12 de abril de 1931, nas eleccións que trouxeron a República.
Vida persoal
Casou con Josefa Gonzalo Folgar.
Ghost Stories (filme de 2020)
Personaxes
Segmento de Karan Johar
Troll (homónimos)
Co termo nórdico troll podemos facer referencia a:
Opel
General Motors
En 1939 saíu á rúa o Opel Kapitän, que tivo un enorme éxito, e vendeu 25.374 unidades antes de comezar a segunda guerra mundial. Durante a guerra Opel seguiu fabricando coches con normalidade ata que tamén comezou a fabricar camións e pezas para tanques. En 1945 Opel non fabricou ningunha unidade, e as fabricas foron desfeitas polos exércitos aliados. A factoría de Brandeburgo foi levada a Rusia, e a factoría de Rüsselsheim estaba esnaquizada nun 47%.
A illa negra
Antecedentes e investigación
Georges Remi, máis coñecido co alcume de Hergé, era o editor e ilustrador de Le Petit Vingtième ("O pequeno século XX"), un suplemento para Le Vingtième Siècle ("O século XX "), un periódico católico romano, xornal belga conservador con sede na cidade natal de Hergé Bruxelas. Xestionado polo Abade Norbert Wallez director e protector de Hergé, o xornal anunciábase como un "Diario Católico para Doutrina e Información" e difundía un punto de vista fascista de extrema dereita. Segundo Harry Thompson, estas ideas políticas eran comúns en Bélxica na época, e o ambiente de Hergé estaba impregnado de ideas conservadoras que xiraban ao redor do "patriotismo, catolicismo, moral estrita, disciplina e inxenuidade".
Sutton Hoo
O tesouro de Sutton Hoo
Os achados están datados ao redor do ano 625 grazas a unhas moedas de ouro que se atoparon co tesouro. O barco ten uns trinta metros de longo. Tiña unha cuberta aberta e unha cámara funeraria. Descoñécese se chegou a navegar, pero sábese que é obra de artesáns profesionais.
Gatón do Bierzo
Gatón do Bierzo (Floruit 853-878), tenente no Bierzo e en Astorga, probablemente fillo do rei Ramiro I de Asturias, foi un magnate que xogou un papel primordial tanto na reconquista militar das terras de Galicia, León e Zamora, como na súa repoboación.
Lignina
Biosíntese
O paso de polimerización, que é un enlace radical-radical, é catalizado por encimas oxidativos. Na parede celular da planta están presentes tanto peroxidases coma laccases, e non se sabe se un ou ambos os grupos de encimas participan na polimerización. Tamén poderían estar implicados oxidantes de baixo peso molecular. Os encimas oxidativos catalizan a formación de radicais de monolignol. Dise xeralmente que estes radicais sofren unha polimerización non catalizada para formar o polímero de lignina, pero esta hipótese foi recentemente posta en dúbida. A teoría alternativa implica un control biolóxico inespecífio, pero non está aínda amplamente aceptada.
Mamíferos
Pel
Os pelos orixínanse na epiderme e neles pódese distinguir unha parte saínte ou talo e outra parte oculta na pel ou raíz; esta raíz é máis grosa na súa parte inferior formando o bulbo pilífero. A raíz está protexida por unha especie de vaíña, de orixe epidérmica, que recibe o nome do folículo, e no que desembocan as glándulas sebáceas que lubrican o pelo. No folículo implántanse o músculo horripilador, que é o responsable do levantamento vertical do mesmo. Nos mamíferos de vida acuática e nos que viven en climas tropicais, os pelos adoitan reducirse en número e tamaño e, ás veces, desaparecen no estado adulto.
Sistema óseo
miniatura|dereita|333px|Comparativa entre o esqueleto dun león e un humano O sistema óseo está formado polo esqueleto, no que se poden distinguir:
Reprodución
En tódolos mamíferos preséntanse os sexos separados e a reprodución é de tipo vivípara, agás no grupo dos monotremas, que é ovípara.
Greg Smith
Profesional
O 14 de abril de 2014, asinou cos Chicago Bulls para o resto da tempada.
O 14 de xullo de 2014, Smith foi traspasado ós Dallas Mavericks a cambio de Tadija Dragićević.
Céltigos, Frades
Festas
As festas que se celebran son:
Afonso II de Aragón
Afonso II de Aragón alcumado o Casto e o Trobador, nado en Huesca o 1 ou o 25 de marzo de 1157, e finado en Perpiñán o 25 de abril de 1196), foi conde de Barcelona (condado que incluía case todos os outros condados cataláns) desde 1162, e rei de Aragón (que incluía o Condados de Sobrarbe e de Ribagorza) desde o 18 de xullo de 1164, reunindo así os dous dominios nun único Estato, coñecido como a Coroa de Aragón, asumindo o nome de Afonso II, e reinando até 1196.
Matrimonio e descendencia
miniatura|400px|Testimonio documental do nacemento de Afonso II de Aragón en Huesca. No lugar da datación sinálase que está escrita «o ano cando doña reina [Petronila de Aragón] pariu ao seu fillo Afonso na cidade de Huesca». Transcrición do parágrafo sombreado: «Facta carta era Mª. Cª. LXXXXª. VIª., regnante Raimundo Berengario in Aragone et in Superarbio [Sobrarbe] et in Ripacurcia [Ribagorza] et in Barchinona, ipso anno quando dompna regina peperit filium suum Adefonsum in civitate Oscha». Afonso casou, o 18 de xaneiro de 1174, na Catedral del Salvador de Zaragoza, con Sancha de Castela (tía de Afonso VIII de Castela), á idade de 16 anos, á que, segundo o Dereito Canónico daquela, un home casado alcanzaba a maioría de idade. Ademais, con iso foi armado cabaleiro e puido actuar á fronte do seu reino sen a titoría dos magnates que a exerceran desde 1162.
Morte e sepultura
miniatura|300px|[[Mosteiro de Poblet. Sepulcros reais.]]