cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Roger de Flor
Traxectoria
Frederico púxoo ao mando das compañías de almogávares, mercenarios cataláns que foran empregados pola Coroa de Aragón na conquista de Valencia e Mallorca e que serviran para que a Coroa de Aragón consolidase o seu dominio de Sicilia fronte ás pretensións da Casa de Anjou. Participou na defensa de Mesina en 1302 demostrando dotes de auténtico líder. Tras a Paz de Caltabellota (1302) entre Carlos II de Anjou e Frederico de Sicilia, en 1303 púxose ao servizo do emperador bizantino Andrónico II Paleólogo, para axudarlle contra o perigo turco, ao mando dunha expedición de 4.000 almogávares, 1.500 soldados de cabalería e 39 naves enviada por Frederico (a Gran Compañía Catalá). Desfilou ao mando dos almogáraves, os cales lle tiñan grande estima, perante o emperador bizantino na cidade de Constantinopla. Ao mando dos almogávares aniquilou os xenoveses de Constantinopla, cousa que agradeceu o emperador, farto da súa tutela, pasou a Anatolia e tomou as cidades de Filadelfia, Magnesia e Éfeso, rexeitando os turcos ata Cilicia e o Tauro (1304) sempre en batallas en inferioridade numérica. Tamén durante a primavera de 1304 tivo lugar unha batalla entre os almogávares e invasores escitas procedentes do norte do mar Negro (alanos), que foron derrotados. En recompensa polos servizos ao imperio, Andrónico concedeulle o título de megaduque (comandante da frota) e a man de María, a súa sobriña e filla do tsar de Bulgaria. As batallas anteriores foran curtas e provocáronse maior número de vítimas sobre todo na retirada dos turcos do campo de batalla. Foron de menor intensidade comparadas coa que se produciu preto das Portas de Ferro. Roger de Flor e 8.000 almogávares derrotaron a un exército turco composto por 30.000 soldados, na súa maioría xanízaros, provocando 18.000 mortos inimigos. Logo desta gran vitoria os turcos pensárono dúas veces antes de atacar de novo ao Imperio Bizantino durante varios anos e Roger foi proclamado césar do Imperio, concedéndolle aquel en feudo os territorios bizantinos en Asia Menor, con excepción das cidades. Na batalla destacou un tal Berenguer de Entenza que apoiara a Roger con 1.000 almogávares. A este concedéuselle o título de megaduque a petición de Roger.
A bandeira da Brigada Paracaidista do Exército de Terra Español leva o nome de Roger de Flor.
Enrique de Lucas
Traxectoria
Na tempada 2002–03 xogou co Chelsea FC na Premier League. Na tempada 2003–04 foi contratado polo Deportivo Alavés, equipo co que conseguiu o ascenso á Primeira División na tempada 2004–05.
O 24 de xuño de 2010, o secretario técnico do Celta de Vigo, confirmou a De Lucas como primeira fichaxe para a tempada 2010–11.
Crenarqueotas
Termófilos
Un dos membros de Crenarchaeota mellor coñecidos é Sulfolobus solfataricus. Este organismo foi orixinalmente illado de mananciais xeotermais sulfurosos de Italia, e crece a 80 °C e a pH entre 2 e 4. Despois da súa caracterización inicial, foron atopadas outras especies termófilas do mesmo xénero por todo o mundo. A diferenza da gran maioría dos termófilos cultivados, Sulfolobus crece en condicións aerobias e é quimioorganótrofo (obtén a súa enerxía de fontes orgánicas como azucres). Estes factores permiten cultivalas máis facilmente no laboratorio cós organismos anaerobios, o que fixo de Sulfolobus un organismo modelo para o estudo dos hipertermófilos e dos virus que se replican dentro deles.
Illa Kanton
Historia e características
A pesar do reclamo británico, sete estadounidenses desembarcaron na illa o 7 de marzo de 1938. Ambas as nacións continuaron a ocupación da illa ata abril de 1939, cando Washington e Londres acordaron unha ocupación conxunta por outros 50 anos, conformando o condominio internacional das illas Kanton e Enderbury.
Nikita Pustoviat
Traxectoria
Descoñécese o ano e lugar do seu nacemento. Sábese que Nikita era sacerdote en Suzdal e que participaba na edición de libros litúrxicos durante o pontificado do patriarca Xosé.
Languedoc
Malia o dito anteriormente, o Languedoc foi unha provincia de Francia, mais cómpre ter en conta que as provincias nunca tiveron unha existencia "política", se non "de facto". Dito isto, esta antiga provincia tería abarcado territorios das actuais rexións de Languedoc-Rosellón e Mediodía-Pireneos no sur de Francia, sendo a súa capital Tolosa, hoxe na rexión do Mediodía-Pireneos.
Límites do Languedoc
No século IX os condes de Tolosa estaban nunha posición totalmente independente dos reis de Francia. O condado de Tolosa xurdiu entón como o que máis tarde se coñecería co nome de Languedoc, pero este tamén inclúe a provincia de Quercy (hoxe departamento de Lot e parte norte do departamento de Tarn e Garona) e a provincia de [[Rouergue (hoxe Aveyron), ambos os dous no noroeste do Languedoc. Ás veces mesmo incluíu a provincia de Agenais (hoxe metade leste do departamento de Lot e Garona) no oeste do Languedoc, a provincia de Gévaudan (hoxe Lozère), a provincia de Velay (hoxe a parte centro-oriental do Alto Loira), a parte sur da provincia de Viverais (hoxe parte sur do Ardèche), e mesmo toda a metade norte da Provenza. Despois da completa conquista o territorio foi desmantelado, a parte central é o que hoxe coñecemos como Languedoc.
O gouvernement do Languedoc que foi creado na metade do século XVI emerxeu como o Languedoc propiamente dito, pero tamén incluía as tres pequenas provincias de Gévaudan, Velay e Vivarais (na súa totalidade), estas tres provincias estaban no nordés do Languedoc. Algunha xente considera que a rexión que rodea Albi era unha provincia tradicional, chamada Albigeois (hoxe Tarn), pero xeralmente é considerado como parte do Languedoc propiamente dito. As provincias de Quercy e Rouergue, malia os seus antigos vínculos con Tolosa, non foron incorporadas no gouvernement do Languedoc, se non que foron incluídas no gouvernement de Guienne con capital no distante Bordeos. Probablemente isto foi feito conscientemente para evitar un renacemento do independentismo inspirado no condado de Tolosa, potencialmente perigoso para a unidade de Francia. No resto deste artigo, o termo Languedoc fará referencia ao gouvernement do Languedoc, tal e como se describe aquí, que é ao que se refire a maioría da xente cando fala da provincia do Languedoc, aínda que actualmente o termo refírese a un territorio moito máis amplo ca este.
Antigas estruturas administrativas e a cuestión da capital do Languedoc
Por cuestións administrativas, o Languedoc foi dividido en dúas généralités, a de Tolosa e a de Montpellier, formando entre as dúas o gouvernement do Languedoc. Á cabeza dunha généralité estaba un intendente, pero no caso do Languedoc, sempre falando tecnicamente, era o intendente da généralité de Tolosa e o da généralité de Montpellier. A généralité de Tolosa é tamén coñecida como a do Alto Languedoc, mentres que a de Montpellier, ao nivel do mar, é coñecida como Baixo Languedoc. Os intendentes do Languedoc residía en Montpellier, e tiña un subdelegado en Tolosa. Montpellier foi escollida para diminuír o poder de Tolosa, cuxo parlamento era moi influente, e que simbolizaba o vello espírito de independencia do condado de Tolosa. Os intendentes substituíron os gobernadores como administradores do Languedoc, pero nomeaban e distituían como se fosen o rei, non eran unha ameaza para o poder central en Versalles. Alá polo 1789 foi o elemento principal da administración local do rei.
Xogos Olímpicos de 2016
Proceso de candidatura
A segunda fase comezou co Programa de Observación dos Xogos Olímpicos de 2008, en Beijing. Logo de elaborar o seu libro de candidatura e recibir a visita da Comisión Avaliadora do COI, as cidades candidatas participaron nun encontro en xuño, promovido por primeira vez na historia, cos membros do COI, que elixirían a sede dos Xogos de 2016.
Languedoc
Antigas estruturas administrativas e a cuestión da capital do Languedoc
Por razóns relixiosas, o Languedoc estaba tamén dividido en certo número de provincias eclesiásticas, que tiñan grande importancia daquela.
Alhambra
Historia
miniatura|Plano de Palacio Árabe 1889 200px|miniatura|Unha porta da Alhambra nun gravado antigo. A Alhambra é unha cidade amurallada que ocupa a maior parte do monte de La Sabika. O Granada musulmá tiña o seu propio sistema amurallado, polo tanto a Alhambra podía funcionar con autonomía respecto da cidade. Na Alhambra atopábanse todos os servizos propios e necesarios para a poboación que alí vivía: palacio real, mesquitas, escolas, talleres etc.
Languedoc
Divisións administrativas modernas
A provincia do Languedoc foi dividida en 4 rexións:
Alhambra
Historia
No 1492, coa conquista de Granada polos Reis Católicos, a Alhambra pasou a ser o palacio real. O conde de Tendilla. da familia de Mendoza, foi o primeiro alcaide cristián da Alhambra.
O Comité da UNESCO declarou á Alhambra e o Generalife de Granada como Patrimonio Cultural da Humanidade en 1984.
Xogos Olímpicos de 2016
Estadios de fútbol
miniatura|[[Estádio Nacional Mané Garrincha de Brasilia.]] Ademais do Estadio Olímpico João Havelange e de Maracaná, os seguintes estadios acolleráan as primeiras roldas das competicións de fútbol:
Dennis Johnson
Traxectoria
Tras pertencer ao equipo do Instituto Dominguez da súa California natal, onde apenas xogaba un par de minutos por partido debido á súa escasa estatura (1,78), non se expuxo xogar baloncesto universitario, aceptando diferentes traballos e xogando no verán cos seus irmáns ligas locais de baloncesto na rúa. Foi nunha desas ligas cando Jim White, adestrador do Harbor Junior College, fixouse nel. Era un extraordinario defensor, e crecera até o 1,91, pedíndolle que fose xogar no seu equipo. Non defraudou, xa que fixo 18,3 puntos e 12 rebotes, levando ao seu equipo ao título estatal. Pero eran frecuentes os seus problemas de indisciplina, discutindo a miúdo con White. Este comportamento foi habitual nos seus seguintes anos como xogador.
Vida persoal
Dennis Johnson estaba casado con Donna, a súa esposa durante 31 anos, e tiñan 3 fillos, Dwayne, Denise e Daniel. Era facilmente reconocible pola súa infrecuente aparencia, xa que a pesar de ser afroamericano, tiña pencas e era rubio. Lembrado como alborotador no comezo da súa carreira, tamén na súa vida privada sufriu por esa agresividade. O 21 de outubro de 1997 foi arrestado e posteriormente acusado por un incidente doméstico no que presuntamente agarrou un coitelo e púxoo na garganta da súa muller, ameazando tamén aos seus fillos. A pesar diso, o matrimonio sobreviviu ao incidente.
Congro bicudo dentón
Hábitat e distribucíón
Vive en fondos brandos (areosos e lamacentos) desde a zona litoral á rexión superior bentónica até unha profundidade duns 100 m. Tamén se encontra en estuarios e, ás veces, penetra en ambientes de auga doce. Distribúese polo mar Vermello, as costas do norte do océano Índico (golfo Pérsico, a India e Sri Lanka) e do Pacífico oriental, desde Indochina polo sur até Corea e o Xapón polo norte, chegando, polo sur, até o norte de Australia. Tamén colonizou o Mediterráneo a través do Canal de Suez.
Alimentación
Aliméntase de pequenos peixes e crustáceos bentónicos.
A Outraldea, Cristimil, Lalín
A Outraldea é un lugar da parroquia de Cristimil, no concello pontevedrés de Lalín, na comarca do Deza. Segundo o IGE, no 2011 tiña 17 habitantes (10 homes e 7 mulleres), o que supón unha diminución de 4 habitantes con respecto ao ano 2000.
CD154
Células B
A célula B pode facer a presentación de antíxenos ás células T axudantes. Cando unha célula T activada recoñece o péptido presentado pola célula B, o CD154 da célula T se une ao receptor CD40 da célula B, causando a activación das células B en repouso. A célula T tamén produce IL-4, a cal inflúe directamente nas células B. Como resultado de todas estas estimulacións, a célula B pode empezar a dividirse, facer o cambio de isotipo das inmunoglobulinas, e diferenciarse en célula plasmática. O resultado final é unha célula B que pode producir masivamente anticorpos contra o seu antíxeno específico. As primeiras evidencias destes efectos atopadas eran que nos ratos deficientes en CD40 ou CD154, había pouco cambio de clase dos anticorpos ou formación de centros xerminais, e as respostas inmunes estaban moi inhibidas.
Gran Premio de Austria
Remodelación do Circuíto
En xullo de 2013, informouse de que o novo propietario do circuíto Red Bull chegara a un acordo con Bernie Ecclestone para revivir o Gran Premio de Austria logo dunha ausencia de dez anos no calendario. A carreira déuselle unha data provisional de xullo de 2014. E o 6 de decembro, o calendario publicado oficialmente incluído o Gran Premio de Austria nela.
León (heráldica)
200px|right thumb|Armas do rei Haron IV de Noruega e Suecia representadas no [[armorial chamado de Gelre, manuscrito holandés realizado entre 1370 e 1414. No interior do escudo propiamente, dividido en catro partes ou "cuartelado", obsérvanse as representacións heráldicas de leóns, figura natural na súa posición "verdadeira" rampante. Na parte exterior superior, como ornamento, sobre o helmo apréciase outro debuxo de león, aquí chamado cimeira.]] O León heráldico e o nome que recibe a representación gráfica idealizada do propio animal, Panthera leo, para a súa utilización no deseño de escudo de armas, tanto para o interior do mesmo ou campo, como figura natural, como para a parte exterior ou ornamental, en forma de soporte ou de cimeira.
Arraba
miniatura|dereita|350px|Vista de Arraba No censo palestino de 1922, levado a cabo polas autoridades británicas, Arraba tiña 2.196 habitantes, todos musulmáns. No censo de 1931 incrementou a súa poboación a 2.500 musulmáns con 554 casas. En 1945 a poboación era de 3.810 árabes, con 39.901 dunams de terra, segundo un oficial e a poboación local. 5 dunams utilizáronse para cítricos e plátanos, 3.568 dunams para plantacións e regadios, 23.357 dunams para cereais, mentres que se utilizaron 315 dunams para construcións urbanas.
La Acción
La Acción foi o nome de varias publicacións:
Edmondo de Amicis
Edmondo de Amicis, nado en Oneglia en 1846 e finado en Bordighera en 1908, foi un escritor italiano.
Please Please Me (canción)
Please Please Me foi o segundo sinxelo lanzado polo grupo de rock británico The Beatles no Reino Unido, e o primeiro publicado nos Estados Unidos. Tamén é o tema que dá título ao seu primeiro LP, que foi gravado para capitalizar o éxito do sinxelo. Era orixinalmente unha composición de John Lennon, aínda que a súa estrutura definitiva viuse significativamente influenciada por George Martin.
Lanzamento orixinal estadounidense
Capitol Records, a etiqueta de EMI nos Estados Unidos, recibiu a oferta de lanzar «Please Please Me» nos EE.UU., pero rexeitouna. Logo de varios rexeitamentos de distintas empresas discográficas, a gravación foi ofrecida a Vee-Jay Records, quen finalmente aceptou publicar «Please Please Me» nos Estados Unidos. A data exacta do lanzamento nos EE.UU. perdeuse durante décadas, pero unha investigación publicada en 2004 mostrou que o sinxelo «Please Please Me»/«Ask Me Why» foi publicado por Vee-Jay o 7 de febreiro de 1963, un ano antes da primeira visita de The Beatles aos Estados Unidos.
La Opinión A Coruña
La Opinión A Coruña é un xornal galego de información xeral da cidade da Coruña (Galiza) cun ámbito predominantemente local.
Les Très Riches Heures du duc de Berry
Foi pintado entre 1412 e 1416 polos Irmáns de Limbourg, que o deixaron inacabado á súa morte, que coincidiu coa do duque en 1416. Jean Colombe acabou as ilustracións entre 1485 e 1489 para Charles I de Savoia.
Baccara
Historia
Ningunha das dúas tivo moito éxito como solista, polo que buscaron novas compañeiras e refixeron o dúo. María ten como compañeira a Cristina Sevilla (desde 2009), e Mayte fai parella con Paloma Blanco. Baccara segue actuando e editou novos discos ao mercado nas súas dúas formacións.
Pablo Arosemena Alba
Biografía
Arosemena non foi parte dos separatistas do 3 de novembro de 1903 e estaba oposto á separación, aínda que aceptou a nova situación. Tras a separación de Panamá de Colombia foi enviado con Manuel Amador Guerrero e Federico Boyd aos Estados Unidos a negociar o novo Tratado do Canal, encontrándose co Tratado xa asinado por Phillipe Bunau-Varilla. Ao regresar, presidiu a Asemblea Constituínte que elixiu a Amador Guerrero como primeiro presidente, e exerceu diversos cargos públicos antes de servir como presidente.
Presidencia (1910-1912)
Asumiu a presidencia como "Primeiro Designado, Encargado do Poder Executivo" coa promesa de que non intentaría reelixirse, pois tiña un pacto de cabaleiros con Belisario Porras para apoialo nas eleccións de 1912. Case de inmediato empezaron as acusacións de nepotismo, uso desordenado do tesouro e mala utilización dos fondos públicos, até o punto que a Asemblea Nacional prohibiulle ao Executivo contratar empréstitos nos Estados Unidos. A mediados de 1911, fíxose evidente que Arosemena aspiraba á reelección en 1912.
Anjō
Anjō (安城市, あんじょうし, Anjō-shi) é un concello da prefectura de Aichi no Xapón. Está situado na parte Tōkai da rexión de Chūbu, e no centro da prefectura, na zona oeste da provincia histórica de Mikawa, no centro da illa de Honshū. A súa superficie é de 86,01 km² e a poboación de 178.169 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 2.070 h/km².
Quintá
O topónimo Quintá pode referirse a:
Francisco Romero Zafra
Traxectoria
No mesmo ano, participou coa doazón dun busto de barro cocido nunha exposición que organizaba Cayetana Fitz-James Stuart, na sala de arte Garduño, a beneficio da Asociación Sevillana de Esclerose Múltiple.
Dolly Parton
miniatura|dereita|Parton en 2005.
Cabaleiro (doenza)
O cabaleiro ou cabalo é unha contractura muscular dolorosa do pescozo. Afecta principalmente ao músculo esternocleidomastoideo, o maior músculo do pescozo. Pode afectar non obstante tamén outros sitios como o trapecio. O cabaleiro é máis frecuente en mulleres. As orixes poden ser por vía conxénita, infecciosa, traumática, ortopédica, por malformacións ou neurolóxica.
La Acción (A Coruña)
La Acción foi un periódico editado na Coruña en 1908.
Praça da Liberdade
O complexo paisaxístico e arquitectónico da Praza da Liberdade é unha síntese dos estilos que marcan a historia de Belo Horizonte, e queda na rexión da Savassi, o encontro de catro grandes avenidas: Cristóbal Colón, João Piñeiro, Brasil e Bias Fortes.
18 de outubro
Mortes
miniatura|100px|Antonio Meucci
Paz
Libre comercio, interdependencia e globalización
Estas ideas volveron a ser importantes entre os internacionalistas liberais durante a globalización de finais do século XX e principios do XXI. Estas ideas viron o capitalismo como consistente, mesmo propicio para a paz.
Curtis Brown
Traxectoria
Brown naceu o 11 de marzo de 1956 en Elizabethtown, Carolina do Norte. É graduado en enxeñería eléctrica pola Academia da Forza Aérea en 1978. Está casado e ten un fillo.
Sidecar (novela)
A fame fatal
Mario é un rapaz de aldea que vive en Santiago de Compostela e traballa como vendedor de chourizos. Comparte piso con César, fillo de narcotraficante, que estuda na USC. Adoitan saír de noite coa intención de pasalo ben e ligar, e gostan de debater sobre arte e cultura.
María Alonso Seisdedos
Traxectoria
Desde o ano 1986, traduciu para dobraxe e subtitulación multitude de produtos audiovisuais ó galego. Realizou correccións ortotipográficas e de estilo para editoriais galegas.
Lalsangzuali Sailo
Lalsangzuali Sailo, nada en Thingsai o 15 de maio de 1949 e finada o 14 de outubro de 2006, foi unha escritora, compositora e cantante do estado indio de Mizoram.
Vilaia de Tlemcen
Tlemcen (en lingua árabe, ولاية تلمسان) é unha provincia (wilaya) do noroeste Alxeriano. Nesta provincia áchas o Parque Nacional de Tlemcen.
Divisións administrativas
A provincia divídese en vinte distritos (daïras), dos que se debullan cincuenta e tres comunas ou municipios.
Gran Premio de España de 1988
Cualificación
Durante a cualificación, o piloto máis experimentado de F1 nesemomento Riccardo Patrese (que só estaba a 3 carreiras de igualar a marca de Graham Hill no número participacións na F1), estaba na súa volta rápida cando o lento Julian Bailey (que se dirixía aos boxes) trazou polo lado equivocado da pista e Patrese tivo que reducir a velocidade considerablemente para evitar golpear Bailey, arruinando a súa volta rápida. Un furioso Patrese vingouse e cando marchaba diante de Bailey puxo a proba os freos do Tyrrell, provocando unha colisión que enviou o coche de Bailey polo aire e deixouno fóra da pista na trampa de grava. Os comisarios culparon en principio a Bailey e tamén chamaron ao seu compañeiro de equipo en Tyrrell Jonathan Palmer á audiencia pola premisa de que os Tyrrells eran máis lentos e unha ameaza polo que necesitaban a ambos pilotos para comprobalo. Logo dunha protesta de Ken Tyrrell, os funcionarios revisaron o incidente de novo e Patrese foi multado con 10 000 dólares polas súas accións, aínda que a maioría dos participantes na Fórmula Un pensaron que a multa de Patrese non era suficiente, e que tamén debía pagar ao equipo Tyrrell a reparación dos danos no Tyrrell 017 e a sensación xeral era que Patrese, o piloto máis experimentado dos Grandes Premios no momento, debería enfrontar unha pena máis severa. Un piloto non identificado, dixo, '''espero que o multen pola súa accción. Existen suficientes accidentes neste negocio sen necesidade de xente que trate de provocalos .....'''
Os dous Zakspeed turbos de Piercarlo Ghinzani e Bernd Schneider non se clasificaron, do mesmo xeito que Julian Bailey, mentres que houbo un suspiro xeral de alivio neste circuíto cando o EuroBrun de Oscar Larrauri que demostrara ser algo así como unha chicana móbil no seu ano de novato e tiña a reputación de ignorar as bandeiras azuis e os seus espellos, cando fallou no corte. Gabriele Tarquini non precualificou o seu Coloni.
Pilar de Madariaga Rojo
Traxectoria
Pilar de Madariaga Rojo era filla de José de Madariaga Castro, militar vinculado a A Coruña, e de Ascensión Rojo. Irmá de Ascensión de Madariaga Rojo, fundadora de Lyceum Club Femenino asociación feminista impulsada por María de Maeztu e de Salvador de Madariaga y Rojo.Tras cursar estudos no Colexio Alemán de Madrid e no Instituto Cardenal Cisneros, obtivo a licenciatura en química en 1929.
Exilio
Pilar Madariaga foi unha das docentes e investigadoras que puideron formarse nos Estados Unidos mediante o sistema de bolsas e pensións que formaban parte do marco para o desenvolvemento científico e académico da Junta de Ampliación de Estudos e que tiveron que exiliarse despois da guerra civil. A Orde de 19 de novembro de 1941 resolveu negativamente o expediente de depuración: Pilar de Madariaga cuxo último destino fora o Instituto Pérez Galdós, onde era encargada de curso, quedaba inhabilitada para o exercicio do ensino. Regresou aos Estados Unidos, ao Vassar College que coñecera como científica investigadora, e onde foi contratada para dar clases de español. Tivo que realizar outra carreira e obter o grao de doutora, que logrou coa súa tese doutoral, en 1949, sobre “As novelas de Azorín: Estudo dos seus temas e técnica”. Xubilouse en 1968, retirada da docencia e a investigación, volveu a España.
Cosmin Contra
Adestrador
O 10 de marzo de 2014 foi anunciado como novo adestrador do Getafe, en substitución de Luis García Plaza.
Pasítea (mitoloxía)
Adoita dicirse que estas tres deidades eran fillas de Zeus e Eurímone, pero segundo o poeta Nono de Panópolis era filla de Hera, e de Dioniso.
José Suárez Duque
José Suárez Duque, nado na Coruña en 1872 e finado na mesma cidade o 17 de setembro de 1923, foi un sindicalista, xornalista e escritor galego.
Sahle-Work Zewde
Carreira nas Nacións Unidas
En xuño de 2018, o secretario xeral António Guterres nomeou a Sahle-Work como a súa representante especial para a Unión Africana e xefa da oficina das Nacións Unidas para a Unión Africana (UNOAU) co nivel de Vicesecretaria Xeral das Nacións Unidas, sendo a primeira muller que logrou o cargo.
Connecticut
1788 - Presente
Un problema no goberno de Connecticut era a mala representación das grandes cidades no Lexislativo do Estado. Ata 1964, cada cidade, independentemente da súa poboación, posuía dereito a polo menos un representante en cada cámara do Lexislativo do Estado, cuxo resultado era un alto número de representantes de pequenas cidades (o 10% da poboación de Connecticut podería elixir a maioría dos representantes do Poder Lexislativo do Estado), e un baixo número de representantes de grandes cidades. En 1964, o Tribunal Supremo dos Estados Unidos obrigou a Connecticut a modificar o sistema de representación do seu Poder Lexislativo, que fose usado por 327 anos, desde a adopción das Ordes Fundamentais. Así, Connecticut modificou os seus distritos lexislativos en 1965, para que todas posuísen aproximadamente o mesmo número de electores entre si. Esta medida favoreceu ao partido demócrata, que era máis forte nas grandes cidades.
Política
Connecticut está dividido en oito condados. Ao contrario que outros Estados americanos, os condados de Connecticut non posúen unha sede. A principal entidade administrativa de Connecticut, a parte do goberno estatal, son os gobernos das 169 municipalidades (towns) do Estado. Certas rexións máis densamente habitadas destas municipalidades forman boroughs (burgos, distritos). Connecticut posúe 19 cidades (cities).
Grupos étnicos
Canto á clasificación cultural, un 9,4% decláranse "hispanos".
Economía
O sector secundario representa o 20% do PIB de Connecticut. O valor total dos produtos fabricados no Estado é de 28 mil millóns de dólares. Os principais produtos industrializados fabricados no Estado son equipamentos de transportes, produtos químicos, maquinaria, compoñentes electrónicos e ordenadores, alimentos industrializados e material impreso. A industria de manufactura responde polo 17% do PIB do Estado, empregando aproximadamente 285 mil persoas. A industria de construción é o 3% do PIB do Estado e emprega aproximadamente 99 mil persoas. Os efectos da minería son pouco importantes Connecticut. Este sector emprega preto de 1,9 mil persoas.
Medios de comunicación
A primeira estación de radio de Connecticut foi fundada en 1922, en Hartford. A primeira estación de televisión do Estado foi fundada en 1948, en New Haven. Actualmente, Connecticut posúe 77 estacións de radio - das cales 29 son AM e 48 son FM - e 13 estacións de televisión.
Empanada de mazá
Torta de mazá
miniatura|Torta de mazá enfornada, diferente a empanada de mazá galega e ao apple pie anglosaxón. Na torta de mazá internacional a masa pode ser masa crebada ou unha masa follada. Para que a torta non resulte demasiado seca, tapízase ás veces a masa cunha camada de crema sobre a que se colocan os cachos de mazá. Ás veces engádenselle especias tales como a canela, a noz moscada e o cravo da India. Na maioría dos casos a misión que cumpre é a de apagar na medida do posíbel a dozura do azucre e darlle ao sabor da torta un toque distintivo. As receitas primixenias desta torta non levaban azucre, por mor a que na Idade Media o azucre de cana ou de beterraba era considerado un luxo para moi poucos. Recorríase, porén, ao mel. Tradicionalmente, pódese perfumar a torta de mazá, engadindo zume de limón, ron ou outros licores.
Gran Buraco Azul
miniatura|O Gran Buraco Azul, preto da [[Cidade de Belize, en Belize.]] O Gran Buraco Azul (en Great Blue Hole) é un xigantesco buraco mariño da costa de Belize. Atópase preto do centro do arrecife Lighthouse, un pequeno atol a 70 km do continente e de Cidade de Belize. O buraco ten unha forma circular, de 318 m de diámetro e 124 m de profundidade. Formouse durante diversos episodios da glaciación cuaternaria cando o nivel do mar era moito menor. As análises das estalactitas atopadas no Gran Buraco Azil amosan que a formación produciuse en varias fases, hai 153 000, 66 000, 60 000 e 15 000 anos. Cando o nivel dos océanos subiu de novo, a cova quedou completamente inundada. O Gran Buraco Azul forma parte da rede de reservas da barreira de coral de Belize, Patrimonio da Humanidade da UNESCO.
Carricanta
miniatura|250px|Carricanta. Cos nomes de carricanta, chicharra, cigarra ou cantariña desígnanse colectivamente uns insectos da familia Cicadidae, pertencente á orde Hemiptera. A súa distribución abarca climas temperados e tropicais, en tódolos continentes excepto a Antártida.
Nora Stanton Barney
Traxectoria
Traballou como enxeñeira asistente na Radley Steel Construction Company (1909–1912) e na Comisión de Servizo Público de Nova York a partir de 1912. Tamén traballou para a Administración de Obras Públicas en Connecticut e Rhode Island como arquitecta, inspectora de enxeñaría e deseñadora de aceiro estrutural.
Semicuartifusa
A semicuartifusa é unha figura musical que equivale a 1/256 do valor dunha redonda. Dura, xa que logo, un cuarto dunha semifusa ou a metade dunha cuartifusa.
Gravidade da Terra
A gravidade da Terra, denotada por g, é a aceleración neta que se imparte aos obxectos debido ao efecto combinado da gravitación (da distribución da masa dentro da Terra) e a forza centrífuga (da rotación da Terra). En unidades SI, esta aceleración mídese en metros por segundo ao cadrado (en símbolos, m/s² ou m·s−2) ou de maneira equivalente en newtons por quilogramo (N/kg ou N · kg−1). Preto da superficie da Terra, a aceleración gravitacional é de aproximadamente 9,81 m/s², o que significa que, ignorando os efectos da resistencia do aire, a velocidade dun obxecto que cae libremente aumentará en aproximadamente 9,81 metros por segundo cada segundo. Esta cantidade ás veces coñécese informalmente como g pequena (en contraste, a constante gravitacional G denomínase gran G ).
Variación no tempo
A gravidade tamén varía no tempo nun lugar determinado debido a fenómenos como o cambio climático, que produce unha variación na distribución de auga na Terra e con iso, variación da atracción que sofre un punto determinado.
20 de outubro
Nacementos
miniatura|100px|Alphonse Allais thumb|100px|Kamala Harris miniatura|100px|Snoop Dogg miniatura|100px|Dannii Minogue
Pasítea (Nereida)
miniatura|180px|As Neridas, de Gaston Bussière (1902) Na mitoloxía grega, o nome Pasítea, aínda que é máis coñecido como o de unha das Cárites, ou as tres Grazas (a máis nova e fermosa delas), segundo Hesíodo era tamén o nome dunha das cincuenta Nereidas.
Ramón Sobrino Buhigas
Ramón Sobrino Buhigas, nado en Pontevedra en 1888 e finado en Valladolid o 6 de xuño de 1946, foi un naturalista e arqueólogo galego. Foi irmán do pintor Carlos Sobrino Buhigas e pai do arqueólogo Ramón Sobrino Lorenzo-Ruza.
Historia da pirataría
Antigüidade
miniatura|Trirreme romano nun mosaico tunisiano No Mediterráneo, baixo o dominio de Roma, os piratas chegaron a converterse nun problema de estado ao impediren o comercio e o fornecemento de produtos. As bases piratas estiveron na súa orixe ao sur de Asia Menor, nas montañosas costas de Cilicia e máis tarde por todo o Mediterráneo. Os piratas da antigüidade adoitaban ser escravistas e a captura de persoas para seren vendidas resultaba unha práctica altamente lucrativa. Pero tamén se buscaban pedras preciosas, metais, esencias, seda, sal, tinguiduras, viño e outros tipos de mercadorías que se transportaban en barcos, e dos que os fenicios eran dominadores.
Árabes e cristiáns
Tras a caída do Imperio Romano a navegación marítima reduciuse no Mediterráneo occidental, pero sen deterse. Na parte oriental a comunicación continuou e con ela a actividade pirata. Roger de Flor, cabaleiro e aventureiro de orixe italiana-catalá, fixo carreira na pirataría antes de comandar os almogávares e entrar ao servizo do rei de Sicilia. En 1291 Roger de Flor marchou á última cruzada e nela revelouse como un gran mariñeiro, conseguindo evacuar coa súa frota a nobreza franca de Acre, ben para pedir rescate por eles ou ben confiando na súa xenerosidade, e transportounos de volta ao porto de Marsella.
As accións dos piratas berberiscos non remitirían ata comezos do século XIX, cando países como Gran Bretaña e Francia deixaron de pagar tributos aos reis berberiscos e comezaron a realizar campañas de castigo contra a base pirata en Alxer. Destruíron gran parte da súa frota en 1816, e en 1830 Alxer rendeuse ás forzas francesas, que a usarían como punto de partida para crear a colonización de Alxeria ao longo do século seguinte. A presión internacional e a decisión do Imperio Otomán de acabar con esta práctica, levaron á fin da pirataría en Marrocos, Tunisia e Libia nos anos seguintes.
A época do gran comercio
miniatura|Forte de [[Cartaxena de Indias. As fortificacións desta cidade foron reparadas e reforzadas polos mellores arquitectos españois, como Juan de Herrera.]] As circunstancias políticas e económicas que lle deron fin á Idade Media tamén trouxeron canda elas unha revitalización do comercio marítimo e, conseguintemente, da pirataría.
Os piratas de América do Norte
En 1855 tenta conquistar Nicaragua, vence o exército nicaraguano o 1 de setembro, e nomea presidente a Patricio Rivas. Nicaragua é invadida por 2 500 homes de Costa Rica, pero Walker vénceos en Santa Rosa. Finalmente os exércitos de Costa Rica e O Salvador derrótano e obrígano a fuxir en 1857. Na súa terceira expedición a Honduras en 1860 é capturado por Nowel Salman da Mariña Real Británica. Foi xulgado en Honduras e fusilado ese mesmo ano.
SriLankan Airlines
A aeroliña opera voos a 105 destinos en 47 países dende o seu centro de conexións principal no aeroporto internacional Bandaranaike, preto de Colombo. A súa sede está nas istalacións do propio aeroporto. SriLankan Airlines uniuse o 1 de maio de 2014.
337
Outros
Historia ano a ano
Santuario de vida silvestre da conca de Cockscomb
miniatura|300x300px|[[Fervenza nun afluente de South Stann Creek, no santuario de Cockscomb, en Belize.]] O Santuario de vida silvestre da conca de Cockscomb é unha reserva de natureza no distrito de Stann Creek, en Belize. Foi estabelecido para protexer os bosques, a fauna e a conca fluvial de 400 quilómetros cadrados nas pendentes orientais dos montes Maia.
A reserva foi estabelecida no ano 1986 como a primeira área natural para a protección do xaguar (Panthera onca). É considerado como un dos principais lugares de conservación do xaguar en todo o mundo.
Pepa Bueno
Traxectoria
Comeza a súa carreira profesional nos servizos informativos de Radio Nacional de España-Estremadura, de onde pasou, como xefa de informativos a RNE-Aragón, á vez que colabora co xornal Diario 16.
Santuario de vida silvestre da conca de Cockscomb
O nome 'Cockscomb' deriva da aparencia da cadea de montañas Cockscomb, que semellan a crista dun galo, a cal se atopa na franxa norte da reserva e é facilmente visible dende a chaira costeira do mar Caribe. A área foi habitada polos maias dende hai 10 000 anos. Porén, a primeira exploración moderna rexistrada na conca non se produciu até 1888.
Pepa Bueno
Traxectoria
Tras o nomeamento de Fran Llorente como director dos servizos informativos de TVE, é seleccionada para substituír a Luis Mariñas no programa diario de entrevistas e actualidade política Los desayunos de TVE, labor que desempeñou entre 2004 e 2009. Entre marzo e xuño de 2008, ademais, conduciu o magacín matinal Esta mañana na mesma cadea.
Ocasionalmente escribe artigos de opinión en El Periódico de Catalunya.
Cemiterio de Adina
Historia
O 23 de agosto de 1975 foi declarada Ben de Interese Cultural a igrexa de Santa María de Iria Flavia e o seu contorno, do que forman parte o cemiterio de Adina e a casa dos cóengos, ó ser un conxunto arqueolóxico, histórico e artístico singular. As oliveiras centenarias de Adina están consideradas árbores senlleiras de Galicia.
Especie
Outras definicións de especie
Existen multitude de definicións de especie:
Historia
Linneo e John Ray, pola súa banda, afianzaron a idea do carácter discreto e da posesión de atributos obxectivos das especies que permitían a súa delimitación, é dicir, a realidade das especies. A partir da publicación da Orixe das especies por Charles Darwin en 1859, comezouse a considerar a especie como un agregado de poboacións morfoloxicamente variables e con capacidade de evolucionar. O concepto aristotélico-linneano foi gradualmente substituído por unha concepción evolutiva baseada na selección natural e no illamento reprodutivo.
A mediados do século XX formuláronse dúas posturas respecto das especies: o realismo evolutivo e o nominalismo. Os últimos mantiveron que na natureza só existen os organismos individuais e segundo os taxónomos evolutivos as especies son entidades reais da natureza e constitúen unidades de evolución. A partir da década de 1980 afianzouse a postura realista con respecto ás especies biolóxicas, conxuntamente co enfoque filoxenético da clasificación.
Robert Falcon Scott
Relación con Amundsen
miniatura|dereita|Grupo final de Scott na Expedición Terra Nova. Daquela considerábase que o primeiro explorador que alcanzase un territorio salvaxe obtiña dereitos territoriais sobre calquera outra exploración posterior nese territorio. Así, Shackleton prometera a Scott que non utilizaría a base establecida pola Expedición Discovery en McMurdo Sound, pero en 1907 as circunstancias obrigaron a que rompense a súa promesa, feito que Scott lembraría con resentimento. O mesmo sentimento de propiedade sería a raíz do enfrontamento entre Scott e Roald Amundsen en 1911 e que deu en chamarse "Dash to the Pole" (A Carreira polo Polo). O británico consideraba que a súa anterior expedición déralle o dereito de ser o primeiro en alcanzar o Polo sur e por tanto, Amundsen pretendía alcanzar unha meta que non lle correspondía. Scott tamén se mostraba resentido polo feito de Amundsen non declarase o seu verdadeiro obxectivo ao comezo da súa viaxe, o que foi considerado como unha xogada sucia. Cómpre salientar que Scott non quixo utilizar cans na súa segunda expedición, senón ponys, por unha triste experiencia anterior, cando tivo que sacrificar os seus cans porque estes inxeriran peixe envelenado. Amundsen si utilizou cans, levou máis cans que comida para eles, co plan de que -chegado o momento- alimentaría a parte dos cans con outros cans; este sacrificio premeditado non estaba no espírito de Scott.
Mil Mi-17
Desenvolvemento
Os números de modelos poden variar dependendo do fabricante, do tipo de motor e doutras opcións. Como exemplo, os 16 novos helicópteros fabricados por Ulan-Ude entregados á Forza Aérea da República Checa no ano 2005 con motores VM foron designados como Mi-171Sh, sendo un desenvolvemento do Mi-8AMTSh. Entre as modificacións ten unha nova gran porta no lado dereito, unha APU mellorada de fabricación checa, e placas de blindaxe de kevlar ao redor da cabina de mando e da zona dos motores. Oito deles teñen unha rampla de carga no lugar das portas tipo clamshell habituais, e poden cargar un vehículo do tamaño dun SUV.
K
O K (ka) é unha letra, non propia do alfabeto galego pero usada para en palabras doutras linguas.
Golfo de León
Os ríos que desembocan no golfo inclúen o Tech,  Têt,  Aude,  Orb,  Hérault, Vidourle, e o  Ródano.
Unter den Linden
Unter den Linden (Baixo os tileiros) en Berlín, Alemaña, é o principal bulevar da cidade. O bulevar comeza na praza de París no lado oeste da porta de Brandeburgo, onde se atopan a Academia de Arte, o coñecido Hotel Adlon e a embaixada de Francia. A 1,5 km en dirección leste da praza atópase a ponte Schlossbrücke, a cal serve de unión coa Illa dos Museos e o centro leste de Berlín. Unter den Linden é un dos principais eixos da cidade e nel atópanse numerosas institucións e lugares de interese turístico e cultural.
Johnny Herbert
Resultados completos na Fórmula Un
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida. † Piloto que non terminou o Gran Premio, pero que se clasificou ao completar máis do 90% da distancia da carreira
Micrófono de carbón
O micrófono de carbón é o tipo máis antigo de micrófonos. O seu transdutor e unha cavidade pechada chea de centos de gránulos de carbón. O producirse unha variación na presión, modificase a resistencia interna do carbón (a maior presión, menos resistencia deste). Para que o micrófono de carbón poida funcionar tense que aplicarlle unha tensión continua mediante unha batería para converter as variacións de resistencia en variacións de tensión.
Campionato de Galicia de fútbol 1939/40
O Campionato de Galicia da Serie A 1939/40 foi a vixésimo sexta e derradeira edición do Campionato de Galicia de fútbol organizado pola Federación Galega de Fútbol. Comezou en setembro de 1939 e rematou en novembro do mesmo ano. Os dous primeiros postos do torneo outorgaban a clasificación para a Copa do Xeneralísimo.
José María Posada
José María Posada Pereira, nado en Vigo o 19 de marzo de 1817 e finado en Pontevedra o 19 de novembro de 1886, foi un poeta e xornalista galego.
(386723) 2009 YE7
(386723) 2009 YE7 é un obxecto trans-neptuniano cunha magnitude absoluta (H) de 4,5. Este feito fai que sexa un feble candidato a planeta anano, e moito máis se se ten en conta que podería ser un membro da familia de Haumea, familia cun gran albedo, debido a refractividade dos seus xeos. Foi descuberta por David Rabinowitz o 17 de decembro do 2009, dende o Observatorio La Silla de Chile. Cando (386723) 2009 YE7 foi descuberto criase que tiña unha magnitude absoluta (H) de 2.8, o cal faría del o primeiro KBO brillante descuberto dende o hemisferio sur.
Magnitude absoluta
Un corpo de xeo cun diámetro superior ós 400 kms sería quasi-esférico. Moitas das lúas de xeo do Sistema Solar son esféricas.
Joel Cracraft
Traxectoria
É especialista na sistemática das aves. Analizou as relacións das aves do paraíso de Nova Guinea e illas próximas, e as causas da súa diversificación, así como os córvidos e outros paxaros cantores, entre outros, mediante análises do ADN. Outro foco da súa investigación é a conservación das especies.
Angeln
dereita|miniatura|Mapa bilingüe de Angeln, en danés e alemán. dereita|miniatura|Mapa máis antigo de Angeln, do século XVI. Angeln, tamén coñecido como Anglia (en Angeln, en Angel, en Anglia), é unha pequena península dentro da meirande península de Xutlandia, na rexión de Schleswig Meridional, que constitúe a parte norte do estado federal alemán de Schleswig-Holstein, na Baía de Kiel. Está separada da península veciña de Schwansen (en danés: Svans ou Svansø) polo grao de Schlei (Slien), e da península danesa de Sundeved (en alemán: Sundewitt) e da illa de Als (Alsen) polo Fiorde de Flensburg (Flensburger Förde, Flensborg Fjord). A paisaxe ten moitos outeiros e numerosos lagos. O momento no que a antiga Angeln conformou estas fronteiras é descoñecido.
Isabel Feodorovna Romanova
Isabel Feodorovna Romanova (Елизавета Фёдоровна Рома́нова, Elizaveta Feodorovna Romanova), nada en Darmstadt o 1 de novembro de 1864 e finada en Alapaevsk, 18 de xullo de 1918, foi gran duquesa de Rusia, relixiosa e santa da Igrexa ortodoxa rusa. Foi neta da raíña Vitoria do Reino Unido. Ao casar co gran duque Sergei Aleksandrovich converteuse á Igrexa ortodoxa rusa. No ano 2000 foi canonizada como santa mártir xunto con algúns membros da familia Romanov executados polos bolxeviques durante a Revolución de Outubro. Foi filla do gran duque Luís IV de Hesse-Darmstadt e de Alicia do Reino Unido e irmá da última emperatriz de Rusia, Alexandra Feodorovna Romanova.
Kurt Cobain
Infancia
Durante o seu segundo ano de instituto, Cobain comezou a vivir coa súa nai en Aberdeen. Dúas semanas antes da graduación abandonou o Aberdeen High School ao decatarse de que non tiña os créditos necesarios para graduarse. A súa nai deulle a opción de buscar un emprego ou deixar a casa, e despois dunha semana Kurt atopou as súas cousas metidas en caixas.
Manuel Corredoira López
Traxectoria
En canto a postos directivos, na Administración galega foi nomeado subdirector xeral de Formación Profesional e Educación de Adultos entre 1998 e 2000, e subdirector xeral de Formación Profesional entre 2009 e 2012. Na Administración central do Estado exerceu como subdirector xeral de Formación Profesional no Ministerio de Educación, Cultura e Deporte entre 2000 e 2004.
Fósil vivente
Características
Os fósiles viventes teñen sempre dúas características principais, e frecuentemente tamén unha terceira. As dúas primeiras son necesarias para recoñecer a estase do fósil vivente. Son:
Evolución e fósiles viventes
A cuestión presentada por varios estudos recentes sinala que o conservadorismo morfolóxico dos celacantos non está apoiado polos datos paleontolóxicos. Ademais, mostrouse recentemente que os estudos que concluíron que unha taxa baixa de evolución molecular está ligada ao conservadorismo morfolóxico en celacantos están nesgados pola hipótese a priori de que estas especies son ‘fósiles viventes’. En consecuencia, a hipótese da estase xenómica está posta en dúbida polo recente descubrimento que o xenoma das dúas especies de celacantos existentes L. chalumnae e L. menadoensis contén múltiples insercións específicas de especie, indicando unha actividade recente de elementos transpoñibles e a contribución da diverxencia xenómica post-especiación. Ditos estudos, non obstante, cuestionan só a hipótese da estase xenómica, non a hipótese das excepcionalmente baixas taxas de evolución fenotípica.
Mantén moitas características antigas
Un taxon vivo con moitas características que se cre son primitivas.
Baixa diversidade
Os bufagos son aves morfoloxicamente algo similares aos estorniños debido a plesiomorfias compartidas, pero están adaptados unicamente a comer parasitos e sangue de grandes mamíferos terestres, o que sempre escureceu a súa relación. A liñaxe forma parte dunha radiación que inclúe os Sturnidae e Mimidae, pero parece ser o máis antigo destes grupos. A bioxeografía suxire fortemente que os bufagos se orixinaron no leste de Asia e só máis tarde chegaron a África, onde teñen agora unha distribución relicta.
As dúas especies vivas parecen representar unha liñaxe enteiramente extinta e bastante antiga, pero coa seguridade que se pode ter en ausencia de fósiles reais. Isto último débese probablemente ao feito de que a liñaxe dos bufagos nunca apareceu en áreas onde as condicións eran boas para a fosilización dos pequenos ósos destes paxaros.
O martirio de san Mauricio
Xénese da obra
Juan Fernández de Navarrete (O Mudo) faleceu en Toledo, o 28 de marzo de 1579, sen chegar a rematar a sere de 32 pinturas que se lle encomendaran para a igrexa do mosteiro do Escorial, Pouco despois, en xuño de 1579, na festa do Corpus Christi, Filipe II visitou Toledo, e probablemente El Greco aproveitou a visita do monarca para lle ofrecer os seus servizos.
O prezo final da obra tivo que ser decidido por unha segunda taxación a cargo de Diego de Urbina e máis Rómulo Cincinato dado que El Greco non estivera de acordo co prezo da primeira taxación. Dado que o San Sebastián definitivo colgado na igrexa do Escorial foi obra de Rómulo Cincinato, é moi posible que este pintor e taxador influíse na opinión de Filipe II. Finalmente, a cantidade total cobrada por este traballo foi de 800 ducados.
Temática
miniatura|269x269px| Sinatura de El Greco en "O Martirio de San Mauricio" Segundo a Lenda de ouro, Flos Sanctorum e outros textos de escasa validez histórica, Mauricio foi o líder da Lexión Tebana, que estaba formada por máis de 6.500 soldados coptos na rexión de Tebas (Exipto). Estando esta lexión en Agaunum, hoxe Saint-Maurice-en-Valais (Suíza), o emperador romano Maximiano ordenoulles participar nunha cerimonia pagá de sacrificio aos deuses antes de entrar en batalla. Mauricio e os seus oficiais: Cándido de Tebas, Xereón de Colonia, Urso, Victor, Exuperio de Agune e outros, negáronse, emocionados pola súa fe cristiá. Como a maioría dos lexionarios eran cristiáns, tamén se negaron, polo que tamén foron decimados; e dicir, serían axusticiados un de cada dez homes da lexión. Como se volveron negar por segunda vez, ordenou ao resto dos soldados que cercaran e mataran a tódolos lexionarios. miniatura| Detalle dun tronco de árbore que está cortado pero que rebrota. Símbolo do masacre, mais tamén da futura resurrección dos lexionarios mortos.