cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bernardo O'Higgins
O'Higgins, Director Supremo da Nación
miniatura|300px|o [[abrazo de Maipú]] O'Higgins consagrouse á organización da Primeira Escuadra Nacional, para asegurar a soberanía de Chile e do resto de América, pois estas naves participarían na Expedición Libertadora do Perú. O 20 de agosto de 1820, o seu natalicio, O'Higgins despediría á escuadra libertadora desde Valparaíso, que navegaba ao Perú a cargo do Xeneral José de San Martín. Toda esta colaboración levouse a cabo logo dunha seria reflexión, xa que tras rexeitar ao Libertador xeral arxentino José de San Martín para apoiar a Campaña Libertadora cara ao Perú, comprendeu finalmente que de non apoiar a San Martín, a sorte da independencia de Chile corría perigo. Posteriormente O'Higgins negou novamente o seu auxilio a San Martín para o perfeccionamento dos seus plans do Sur do Perú, cristalizados na desastrosa expedición a Intermedios.
A guerra no sur non concluíra, debendo enfrontarse á nova ameaza das montoneiras, en especial a liderada polo bandido realista Vicente Benavides.
Tras dicir isto abre violentamente a súa casaca e ofrece o seu peito espido aos seus acusadores, ao que responden os presentes: ''Nada temos contra o xeneral O'Higgins. Viva O'Higgins''.
Musine Kokalari
Arresto e persecución
Pouco antes da súa detención, envioulles unha carta os aliados, que aínda estaban en Tirana onde pedía eleccións libres e liberdade de expresión. Durante o xuízo reafirmouse nas súas ideas. En 1964 despois de 18 anos na prisión de Burrel, illada e baixo vixilancia, pasou outros 19 anos da súa vida confinada en Rrëshen, onde traballou como varredora e despois durante 11 anos en obras de construción. En 1979 finalizou o seu confinamento pero non lle permitiron ir a Tirana e permaneceu en Rrëshen. Faleceu o 13 de agosto de 1983. En 1991 a súa familia exhumouna para soterrala en Shishtufinë no distrito de Tirana.
Bernardo O'Higgins
Exilio e morte no Perú
O 1 de decembro de 1837 envía unha misiva a Santa cruz expresándolle o seu pesar polo inicio da Guerra contra a Confederación Perú-Boliviana, así como celebrando o tratado de paz asinado con Manuel Blanco Encalada .. Finalmente, o 10 de novembro de 1838 O'Higgins escribe sendas cartas a Santa Cruz e Manuel Bulnes, ofrecéndose como mediador na guerra. Terminada a Confederación, Agustín Gamarra, ordena confiscar a condecoración que lle outorgou Santa Cruz a O'Higgins.
Pelota valenciana
Historia
O pulo dos medios de comunicación, especialmente as retransmisións de Punt 2, e o carisma dun pelotari mítico, Paco Cabanes, o Genovés, facilitaron unha certa reavivación apoiada pola Federació de Pilota valenciana, a cal organiza campionatos para afeccionados e a participación da Selección valenciana nos Campionatos Internacionais de Pelota. Por outra banda, a práctica profesional da pelota dignificouse coa aparición da empresa Val Net.
Pelota vasca
Unha mostra da compatibilidade entre o joc "a la larga" e os Llargues é que había xogadores profesionais que se gañaban un bo soldo coas apostas polas partidas contra os mellores afeccionados de cada vila que visitaban. É o caso do aragonés Lagasa e o valenciano Amigó, que fixeron unha morea de desafíos vitoriosos en terras navarras (setembro de 1680 en Pamplona).
Roger Bannister
Traxectoria
Só 46 días despois, o 21 de xuño, a marca de Bannister foi batida en Turku (Finlandia) polo australiano John Landy, que correu a distancia en 3:58,0. A raíz disto xerouse unha grande expectación por ver un enfrontamento directo entre estes dous atletas nunha mesma carreira. Esta tivo lugar o 7 de agosto do mesmo ano nos Xogos da Commonwealth celebrados en Vancouver. Era a primeira vez que Bannister e Landy competían xuntos. Landy dominou durante a maior parte da proba chegando incluso a ter unha pequena vantaxe na terceira volta. Porén, o final de Bannister era máis poderoso e acabou gañando cun tempo de 3:58,8 contra os 3:59,6 de Landy, que foi segundo. Esta carreira foi un grande acontecemento seguido amplamente polos medios de comunicación de todo o mundo, e os británicos celebrárono como un grande éxito nacional. En 1967, o escultor canadense Jack Harman realizou unha escultura en bronce en que aparecen os dous atletas correndo, e que adornou durante moitos anos a entrada do estadio de Vancouver. Cando o estadio foi demolido, a estatua foi trasladada.
Violante de Aragón
Biografía
Conta a lenda que a Raíña non podía quedar encinta e o médico mandoulle repouso. Ao ser reconquistada Alacant para a Coroa de Castela, foi descansar a unha leira situada nos campos próximos á cidade, e alí foi onde quedou embarazada polo que decidiu chamar á paraxe «Pla del Bon Repós» ('Chairo do bo repouso'), nome que quedou para a posteridade e que hoxe en día é un barrio de Alacant.
Microorganismo
miniatura|250px|dereita|A [[bacteria Escherichia coli ampliada 10 000 veces.]] Un microorganismo, tamén chamado microbio ou organismo microscópico, é un ser vivo que só pode visualizarse co microscopio. A ciencia que estuda os microorganismos é a microbioloxía.
Asma (doenza)
Asma ocupacional
Definido por aquel tipo de asma que é causado especificamente por exposición a un axente presente no lugar do traballo
Romelu Lukaku
RSC Anderlecht
O 29 de xaneiro de 2010, Lukaku anotou un dobrete ante o Germinal Beerschot, onde o seu equipo necesitaba gañar por un marcador de 5-0 para situarse no primeiro lugar da liga, cousa que finalmente ocorreu. Converteuse así no mellor dianteiro da liga e continuou marcando goles desde ese entón. O 25 de febreiro de 2010, Lukaku anotou un gol aos 4 minutos na vitoria por 4-0 sobre o Athletic Club nos dezaseisavos de final da Europa League. Despois, cando se enfrontaron en oitavos de final ao Hamburgo alemán, contribuíu cunha anotación nunha difícil vitoria por 4-3, aínda que non lograron clasificarse á seguinte rolda. Lukaku finalizou a tempada de liga con 15 goles anotados, logrando obter a Bota de Ouro con tan só 16 anos de idade.
José María López Ramón
Traxectoria
Despois de pasar a súa infancia en Corcubión, licenciouse en dereito e en Filosofía e Letras na Universidade de Santiago de Compostela. Ingresou como militar de artillería e en 1949 comezou a traballar como delegado en Ferrol do xornal El Correo Gallego, trasladado recentemente da cidade departamental a Santiago de Compostela. Simultaneou ese posto co de director da emisora de radio La Voz de Ferrol, de 1950 a 1963.
Panga
Consumo e polémica
miniatura|Prato elaborado a base de panga. O panga é un peixe de auga doce, considerado como peixe branco polo seu baixo contido en graxa. A carne é de cor branca e semella á do linguado, se ben máis consistente. Preséntase á venda fileteado, sen pel e sen espiña, o que facilita a preparación culinaria, en estado conxelado ou desconxelado. A forma de presentación, limpa de pel e espiñas, reduce a cero os desperdicios. Estas características, e sobre todo o baixo prezo, converteu o panga nun substitutivo barato doutras especies de peixe e explica a masiva presenza que tivo nos menús escolares -obrigados a incluír unha ración de peixe- e hospitalarios.
Outra crítica que se fixo á comercialización do panga foi a posible confusión ó consumidor, ó presentalo como linguado, co que realmente se asemella. Este fraude comparábase coa comercialización da perca do Nilo, outra especie de piscifactoría, como se fose cherna.
Subrexión de Pirkanmaa Noroccidental
Poboación
A seguinte táboa amosa a tendencia demográfica da subrexión cada cinco anos dende 1980.
Spondyliosoma emarginatum
Hábitat
Os adultos encóntranse en arrecifes superficiais, pouco profundos, até os 50 m de profundidade, cunha poboación illada na lagoa Langebaan onde frecuentan canles de fondos areosos a menos de 10 m de profundidade. Os xuvenís atópanse en arrecifes superficiais, e moi raramente entran nos estuarios.
Posicións no fútbol
No fútbol, cada un dos once xogadores dun equipo ten asignado un rol específico. O equipo está formado por un porteiro e dez xogadores de campo. Estas posicioón indican a zona do campo que acostuman ocupar así coma a súa función. Ao longo do tempo tanto as tácticas como as fucións dos xogadores foron variando ata chegar ao momento actual.
O Fútbol Total veu a revolucionar estes termos, xa que o intercambio de posicións e de roles era algo frecuente. Este xeito de xogar esixe futbolistas que sexan quen de adaptarse á posición requirida segundo o momento do xogo. Johan Cruyff é un exemplo deste estilo.
Porteiro
Exemplos de porteiros: Iker Casillas, Víctor Valdés, Lev Yashin, Luis Miguel Arconada, Petr Čech, Edwin Van der Sar, Pat Jennings, Jens Lehmann, Oliver Kahn, Gianluigi Buffon, Dida e Sepp Maier.
Líbero
O líbero é un tipo de central máis versatil que ten coma función recuperar o balón no caso de que o opoñente consiga atravesar a liña defensiva. A súa posición é moito máis fluída que as doutros defensas que marcan ós seus respectivos opoñentes. A capacidade do líbero para ler o partido é incluso máis vital que para un central. Ás veces espérase do líbero que constrúa xogadas de contraataque, o cal require un mellor control do balón e mellor habilidade no pase que un central típico. Porén, os líberos adoitan ser só xogadores defensivos. Por exemplo, o sistema de xogo do catenaccio, típico do fútbol italiano dos anos 60 empregaba un líbero puramente defensivo.
Carrileiros
Exemplos: Darijo Srna (de Shakhtar Donetsk e Croacia), Fabio Aurelio (do Liverpool F.C. e o Brasil), Roberto Carlos (do Besiktas e do Brasil) e Dani Alves (do F.C. Barcelona e Brasil).
Mediocentro defensivo
Por outra banda existe outro tipo de medios defensivos que ademais de recuperar balóns tamén se dedican a crear xogo dende posicións atrasadas. En moitos casos van acompañados dalgún xogador do tipo anterior. Exemplos: Didi, Gérson, Andrea Pirlo, Sergio Busquets ou Xabi Alonso.
Olià
Situación xeográfica e vexetación
Ao norte de Olià está o Parque Natural do Cadí-Moixeró. Ao sur sitúase a aldea de Santa Eugènia de Nerellà e máis tarde o concello de Bellver de Cerdanya. E, finalmente, ao nordeste sitúase a montaña do Serrat de Nas, moi cerca da aldea de Nas.
Igrexa de Santa Eugènia de Nerellà
Como Olià non ten nin tivo xamais ningunha igrexa, a xente da aldea depende da Igrexa de Santa Eugènia de Nerellà
Os pobos de Olià, Nas e Santa Eugènia de Nerellà son pobos irmáns. miniatura|Igrexa|143x143px|ningún
A Andoriña, Grandal, Vilarmaior
A Andoriña é un lugar da parroquia de Grandal no concello coruñés de Vilarmaior na comarca de Betanzos. Segundo o IGE, en 2018 tiña 7 habitantes (2 homes e 5 mulleres).
A Garita, O Xobre ou O Maño, A Pobra do Caramiñal
A Garita é un lugar da parroquia do Xobre ou O Maño no concello coruñés da Pobra do Caramiñal, na comarca da Barbanza. Segundo o padrón municipal (INE 2012) ten 62 habitantes (30 homes e 32 mulleres).
Low Noise Block
LNBF (Low-noise Block Converter "Feed Horn")
É un tipo de LNB capaz de seleccionar a localización dos satélites e a codificación das canles recibidas a través dunha variación na súa tensión de alimentación, non sendo así necesario o uso dun polo-rotor, que xeraba problemas.
Aeroporto internacional de Narita
Narita é o principal aeroporto internacional do país, pasando por el ao redor do 50% dos seus pasaxeiros internacionais e un 60% da carga internacional. Narita é o segundo aeroporto máis concorrido do Xapón, despois do aeroporto de Haneda, e é o décimo máis concorrido do mundo en termos de carga.
Antonio Valenzuela Ulloa
Traxectoria
Foi concelleiro na Estrada e o 18 de febreiro de 1922 foi elixido alcalde. Só permaneceu no cargo ata o 1 de abril dese mesmo ano. A partir desa data foi primeiro tenente de alcalde na corporación que presidiu Jesús Durán Taboada.
Recesión
Na macroeconomía, unha recesión é unha diminución do PIB nun país ou o crecemento económico real negativo de dous ou máis trimestres sucesivos dun ano. Porén, esta definición non está universalmente aceptada.
Eusko gudariak
O Eusko gudariak (orixinalmente "Euzko gudariak", que en galego se traduce como «soldados vascos») é unha canción tradicional vasca.
Metahemoglobina
Causas comúns
Os niveis elevados de metahemoglobina poden darse nos seguintes casos:
A Laxe, O Xobre ou O Maño, A Pobra do Caramiñal
A Laxe é un lugar da parroquia do Xobre ou O Maño no concello coruñés da Pobra do Caramiñal, na comarca da Barbanza. Segundo o padrón municipal (INE 2012) ten 52 habitantes (19 homes e 33 mulleres).
Saint-Simon
Saint-Simon é a forma francesa de San Simón. Pode referirse a:
Chaguazoso, Vilariño de Conso
San Bernabé de Chaguazoso é unha parroquia do concello de Vilariño de Conso na comarca de Viana, na provincia de Ourense. No ano 2007 tiña 59 habitantes, deles 36 eran homes e 23 eran mulleres.
Porta Santa
Inicialmente estivo dedicada a San Paio (cuxo convento está xusto en fronte), polo que tamén se coñeceu como Porta de San Paio. Na descrición da Catedral que fixo Aimery Picaud no Libro V do Códice Calixtino, escrito entre 1135 e 1140, explica que a basílica ten tres pórticos principais e sete pequenos: "Dos sete pórticos pequenos, o primeiro chámase de Santa María [...] o terceiro, de San Paio [...]" (López Pereira, 1993, pp. 128–129).
A Porta Santa da Quintana
No debuxo (de 1657) que nos deixou Vega y Verdugo do estado da fachada leste da Catedral antes das reformas propostas vese que a Porta Santa xa existía cunha estrutura semellante á actual, aínda que se observa que só estaba flanqueada por 12 estatuas. Descoñécese a data da construción desta porta externa pero sábese que as 12 figuras foron colocadas entre 1611 e 1616 para decorar a porta existente. En 1660, Peña de Toro comeza as obras nesta zona da fachada para darlle a forma actual, colocando as outras 12 figuras e os 4 floróns que encabezan os catro grupos escultóricos, pero a configuración definitiva débese a Domingo de Andrade cara 1694.
En 1694, Domingo de Andrade constrúe un segundo corpo sobre as 24 figuras anteriores, coroado coas imaxes de Santiago peregrino e dos seus discípulos Atanasio e Teodoro ao seu lado, obra de Pedro del Campo. Este programa iconográfico explica a denominación popular de Porta dos 27 sabios.
A porta dá a un angosto corredor onde reciben sepultura os Abraldes, que conduce á verdadeira Porta Santa pola que se entra ao deambulatorio.
La Voz Gallega (A Habana)
La Voz Gallega foi unha publicación editada na Habana en 1937.
Porta Santa
Apertura da Porta Santa
A Porta Santa está permanentemente pechada excepto os Anos Santos, durante os que permanece aberta para que entren os peregrinos no seu remate do camiño. A apertura da Porta ten lugar na tarde do 31 de decembro do ano anterior e volve pecharse o 31 de decembro do Ano Santo, seguindo un complexo e antigo cerimonial encabezado polas autoridades relixiosas e políticas.
Brasil
Habitado orixinariamente polos amerindios, o Brasil converteuse nunha colonia do Reino de Portugal tralo seu descubrimento da man de Pedro Álvares Cabral no ano 1500 e o Tratado de Tordesillas. No ano 1815, foi elevado á categoría de Reino, aínda que xa perdera os seus lazos coloniais varios anos antes, en 1808, despois da invasión portuguesa de Napoleón. O país obtivo a súa completa independencia o 7 de setembro de 1822, constituíndose como un estado unitario gobernado baixo unha monarquía constitucional e un sistema parlamentario. Anos despois, en 1889, un golpe de estado militar proclamou a República. A súa última Constitución, formulada en 1988, define ao país como unha república federal.
Climaticamente é un país tropical, xa que se atopa sobre a liña ecuatorial, abarcando partes tanto no hemisferio sur como no hemisferio norte, con todo as estacións climáticas non se senten dun xeito radical. Parte do seu territorio está cuberto pola selva tropical amazónica, que con 3,6 millóns de km² é a máis grande do mundo. Grazas a todo isto é o país con máis especies de animais distintas no mundo. Demograficamente, a maior parte da súa poboación concéntrase ao longo do litoral, mentres o interior está marcado por enormes baleiros demográficos. A nivel lingüístico, o Brasil é o único país de lingua portuguesa do continente, aínda que tamén son faladas outras moitas linguas. A relixión con máis seguidores é o catolicismo, sendo o país con maior número de católicos nominais do mundo. A sociedade brasileira é unha das máis multiétnicas do planeta, formada por descendentes de europeos, indíxenas, africanos e asiáticos.
A colonización
miniatura|esquerda|250px|Desembarco de [[Pedro Álvares Cabral por Oscar Pereira da Silva (1902).]] A terra agora chamada Brasil foi reivindicada por Portugal en abril de 1500 coa chegada da frota portuguesa comandada por Pedro Álvares Cabral, a quen se lle atribúe o seu descubrimento tras avistar terra o 21 de abril de 1500 e chegando á actual cidade de Porto Seguro (Baía) ao día seguinte. Porén, a colonización non comezou de xeito efectivo até anos máis tarde coa fundación da vila de São Vicente, por Martim Afonso de Sousa en 1532 e coa división do territorio en doce capitanías hereditarias feita por Xoán III en 1534. Con todo, o fracaso deste sistema de capitanías levou o rei a nomear un Gobernador Xeral para administrar toda a colonia. O 29 de marzo de 1549 foi fundada a cidade de Salvador para ser a capital.
Os portugueses asimilaron algunhas das tribos nativas, mentres que outras foron escravizadas ou exterminadas, xa sexa ao contraer por doenzas europeas para as cales non estaban inmunizados, ou por mor das longas guerras que se produciron durante os dous primeiros séculos de colonización entre grupos indíxenas rivais e os seus aliados europeos. A colonización presentaba grandes dificultades engadidas, xa que a estrutura económica portuguesa non estaba preparada para afrontala. A mediados do século XVI, cando o azucre de cana se converteu no máis importante produto de exportación do Brasil, os portugueses comezaron a importar de escravos africanos comprados nos mercados de África occidental, inicialmente para lidar coa crecente demanda internacional do produto. Anteriormente tentaran escravizar aos indíxenas, mais foron dezmados ao non someterse.
A República Vella e a era Vargas
O Brasil mantívose neutral durante os primeiros anos da segunda guerra mundial, mais diversos acontecementos levaron ao país a aliñarse en favor dos Estados Unidos durante a Conferencia de Río de 1942, rompendo relacións diplomáticas coas potencias do Eixo. En represalia, as armadas da Alemaña nazi e a Italia fascista estenderon a súa campaña de guerra submarina ao Brasil. Despois de meses de continuos afundimentos de navíos mercantes brasileiros e a intensa presión pública, o goberno declaroulles a guerra en agosto. Coa vitoria aliada e a fin dos dous réximes totalitarios europeos, a posición de Vargas tornouse insostible e foi rapidamente deposto por outro golpe militar. En 1946, a democracia foi restablecida e o xeneral Eurico Gaspar Dutra foi elixido presidente. Vargas regresou ao poder a finais de 1950 democraticamente elixido, mais suicidouse en agosto de 1954 no medio dunha crise política.
Medio ambiente
A biota terrestre posúe a flora máis rica do mundo, con ata 56.000 especies de plantas superiores xa descritas; máis de 3.000 especies de peixes de auga doce; 517 especies de anfibios; 1.677 especies de aves; e 530 especies de mamíferos; pode ter ata 10 millóns de insectos.
Goberno e política
Simultaneamente ás eleccións presidenciais, vótase para o Congreso Nacional, sede do Poder Lexislativo, dividido en dúas casas parlamentarias: a Cámara dos Deputados, que teñen mandato de catro anos, e o Senado Federal, cuxos membros posúen mandatos de oito anos e elíxense nun terzo e dous terzos alternativamente cada catro anos. Adóptase o sistema maioritario para a elección dos senadores e o proporcional para os deputados. Os estados máis populosos teñen dereito a elixiren unha cantidade maior de deputados federais, con todo as regras dan un peso relativo moito maior aos estados menos populosos. Alén disto, o número de deputados é, limitado como mínimo oito e como máximo setenta para cada estado; e hai tres senadores representando cada unidade da federación (actualmente 27), independentemente da poboación. esquerda|miniatura|[[Congreso Nacional, sede do Poder Lexislativo.]]
Política externa e forzas armadas
O Brasil é hoxe un líder político e económico na América Latina, aínda que esta alegación sexa parcialmente contestada pola Arxentina e polo México, que se opoñen ao obxectivo de que o país obteña un lugar permanente como representante da rexión no Consello de Seguridade das Nacións Unidas. Problemas sociais e económicos impiden o Brasil exercer efectivamente poder global. Entre a segunda guerra mundial e 1990, os gobernos democráticos e militares buscaron expandir a influencia do Brasil no mundo, proseguindo cunha política industrial e externa independente. Máis recentemente, o país ten como obxectivo reforzar lazos con outros países da América do Sur e exercer a diplomacia multilateral, a través das Nacións Unidas e da Organización dos Estados Americanos. A actual política externa do Brasil está baseada na posición do país como unha potencia rexional na América Latina, un líder entre os países en desenvolvemento e unha potencia mundial emerxente. A política externa brasileira en xeral reflectiu multilateralismo, resolución de litígios de forma pacífica e non intervención nos asuntos doutros países, A Constitución brasileira determina tamén que o país debe buscar unha integración económica, política, social e cultural coas nacións da América Latina.
Compoñentes
Propietario de sofisticación tecnolóxica, o país desenvolve de submarinos a aeronaves, amais de estar presente na pescuda aeroespacial, posúe un Centro de lanzamento de Vehículos Leves e sendo o único país do Hemisferio Sur a integrar o equipo de construción da Estación Espacial Internacional (ISS). Pioneiro na procura de petróleo en augas profundas, de onde extrae o 73% das súas reservas, foi a primeira economía capitalista a reunir, no seu territorio, as dez maiores empresas montadoras de automóbiles.
Enerxía
O Brasil posúe a segunda maior reserva de petróleo bruto na América do Sur e é un dos produtores de petróleo que máis aumentou a súa produción nos últimos anos. O país é un dos máis importantes do mundo na produción de enerxía hidroeléctrica. Da súa capacidade total de xeración de electricidade, que corresponde a 90.000 megawatts, a enerxía hídrica é responsábel de 66.000 megawatts (74%). A enerxía nuclear representa aproximadamente 4% da matriz enerxéticos do Brasil. O Brasil poderá converterse nunha superpotencia mundial na produción de petróleo, con grandes descubertas dese recurso nos últimos tempos na conca de Santos.
Música
A principal contribución do elemento africano foi a diversidade rítmica e algunhas danzas e instrumentos, que tiveron un papel importante no desenvolvemento da música popular e folclórica, especialmente a partir do século XX. O elemento amerindio case non deixou trazos na música popular brasileira como un conxunto, bardante algúns xéneros folclóricos Con gran participación da poboación africana e afrodescendente, a música popular desde finais do século XVIII comezou a dar sinais de formación dunha característica sonoridade brasileira, coa samba como a forma máis típica e recoñecida pola UNESCO como patrimonio da humanidade desde 2005
Idioma oficial
Hai aínda diversas variacións dialextais internas ao portugués brasileiro, que se conectan sobre todo a diferenzas rexionais e sociais.
Chrysiridia rhipheus
Plantas hóspede
Omphalea, como moitos outros membros da familia Euphorbiaceae, posúe nectarios extraflorales que atraen nespras polistinas, que son predadoras das eirugas da traza. Estes nectarios tamén atraen formigas que adoitan protexer á planta, alimentándose do seu néctar e dos insectos que a comen. Con todo ignoran ás larvas de C. rhipheus, facendo supor que a especie posúe algún disuasorio químico como defensa primordial. Esta defensa provén das propias plantas hóspede, de forma que tanto a eiruga, a pupa como o imago de ambas as especies de Chrysiridia secuestran e posteriormente excretan alcaloides de polihidroxilado.
Ciclo de vida
Na estación cálida, e tras completar as catro etapas de eiruga nas que incrementa o seu tamaño, a larva tece nunhas 10 horas un casulo que consiste nunha retícula de seda irregular e de ampla luz de malla. Localízase ou ben na copa dunha árbore ou entre dúas follas da súa planta hóspede, pero máis frecuentemente preto do chan, entre o brión e a cortiza.
A metamorfose varía segundo a estación en que se desenvolva. Así, prolóngase durante 17 días en novembro, o mes máis cálido, e 23 en xullo, o máis frío. Cinco a seis días antes de que eclosione, comézase a ver o patrón das ás. A traza adoita emerxer durante a noite ou cando hai pouca luz, rompendo o casulo desde a súa parte superior, proceso que dura uns 6 minutos. Unha vez fóra do exuvia (o exoesqueleto do casulo), a traza busca unha superficie horizontal na que se sostén polas catro patas anteriores. Estende as ás en dez minutos, enviando hemolinfa polas veas alares. Despois aletea durante uns segundos, espera 45 minutos para asentarse e logo realiza de novo este exercicio. Finalmente, emprende voo entre unha hora e media e dúas horas máis tarde.
Fontes de néctar
Todas estas flores son brancas, con excepción de Camellia sinensis que posúe un centro amarelo, e todas elas teñen densos filamentos que forman apertados acios de flores pequenas.
Electrificación
Historia
A primeira electrificación española -en ancho ibérico e única nas súas características- foi a do tramo Gergal-Santa Fe (Almería), realizada pola Compañía do Sur de España o 1 de xuño de 1911. A liña aérea era de tipo tranviario e estaba constituída por dous fíos de contacto de cobre a 6000 V en corrente alterna trifásica.
Diocese católica latina de Pittsburgh
A Diocese de Pittsburgh (en latín Dioecesis Pittsburgensis) é unha diocese da Igrexa Católica Latina, estabelecida en Pensilvania o 11 de agosto de 1843. A diocese inclúe 215 parroquias nos condados de Allegheny, Beaver, Butler, Greene, Lawrence e Washington. A súa catedral é a Catedral de Saint Paul.
Lluís Miró i Doñate
Traxectoria
Foi un dos primeiros adestradores en dirixir no estranxeiro, no Olympique de Marsella e no AS Roma. Volveu a España para adestrar ao seu último equipo, o CD Málaga.
Casdemendo, Gargantós, San Cibrao das Viñas
Casdemendo é un lugar da parroquia de Gargantós, no concello ourensán de San Cibrao das Viñas na comarca de Ourense.
Humidade
Cando vai calor e humidade, dise que a calor é pegañenta porque á suor lle custa evaporarse e permanece na pel. esquerda|miniatura|120 px|Psicrómetro Para o clima, tamén é máis interesante a humidade relativa, xa que unha masa de aire saturada, ou próxima á saturación, é unha masa de aire húmido e as plantas poden aproveitar esa humidade, mentres que dunha masa de aire máis seco non, inda que teña maior humidade absoluta.
Xosé Luís Regueira
Xosé Luís Regueira Fernández, nado en Goiriz (Vilalba) o 6 de xullo de 1958, é un lingüista galego. Desde 2018 dirixe o Instituto da Lingua Galega.
Traxectoria
En 1982 licenciouse en Filoloxía Románica na Universidade de Santiago de Compostela, e en 1983 entregou a memoria de licenciatura, co título O exordio estacional na lírica galorrománica medieval. En 1989 conseguiu o doutoramento, coa tese A fala do norte da Terra Chá: estudio descritivo.
Traballou como lector de castelán na Universidade de Colonia, e posteriormente incorporouse ao cadro académico da Universidade de Santiago, neste caso no departamento de Lingua Galega, onde é catedrático. A súa investigación estivo centrada na fonética e na fonoloxía da lingua galega.
Jolyon Palmer
tempada 2015 (Lotus)
Na súa seguinte participación no Circuíto Internacional de Bahrain, Palmer terminou a sesión na 14ª posición, a 0.441s do seu compañeiro Pastor Maldonado. Conduciu na práctica libre un no Gran Premio de España, rexistrando o 13º mellor tempo e terminando por diante de Maldonado, antes de encabezar a folla de asistencia no segundo día da proba de tempada en Barcelona o mércores 13 de maio. O 11 de xuño de 2015 anunciouse que conduciría na práctica libre 1 durante o resto da tempada europea, un total de 5 Grandes Premios, que o levaría de Austria a Italia, en substitución do francés Romain Grosjean.
tempada 2016 (Renault)
Fallos mecánicos nas seguintes carreiras en Bahrain e China impediron que Palmer mostrase a súa verdadeira forma, pero recuperouse no Gran Premio de Rusia de 2016, terminando 13º logo de comezar 18º na grella. Repetiu ese resultado no Gran Premio de España de 2016, chegando a meta por diante do seu compañeiro Magnussen. Logo dunha saída anticipada en Mónaco, unha fuga de auga deu ao traste coa súa carreira en Canadá antes de que terminase no Gran Premio de Europa en Bakú, Acerbaixán, nun meritorio décimo quinto posto.
Palmer rexistrou o seu mellor resultado desde o Gran Premio de Australia que abriu a tempada ao chegar a meta no 12° lugar no Gran Premio de Austria de 2016, antes de competir no seu Gran Premio de casa en Silverstone. Terminou en decepción xa que sufriu un problema na caixa de cambios que o levou a retirarse na volta 38, pero fixo a súa mellor carreira na súa seguinte carreira no Gran Premio de Hungría de 2016 onde case logrou puntuar, terminando 12°. No Gran Premio de Alemaña foi 19º, no Gran Premio de Bélxica, chegou a meta no décimo quinto lugar. No Gran Premio italiano Palmer finalizou prematuramente, xa que o Sauber de Felipe Nasr golpeou ao británico e finalmente obrigouno a retirarse da carreira.
tempada 2017 (Renault)
Palmer fixo a súa primeira aparición pública ao volante do RS17 no Circuíto de Barcelona-Cataluña en España a finais de febreiro, finalizando a semana co terceiro mellor tempo no último día, só detrás dos Ferrari de Kimi Räikkönen e o Red Bull de Max Verstappen. Ao día seguinte de saber que perdería o seu asento para, sobreviviu a unha carreira de desgaste no Gran Premio de Singapur de 2017 para obter o mellor resultado da súa carreira cun sexto lugar, asegurando os seus primeiros puntos da tempada.
Ventosela, Redondela
Barrios e Lugares
Castiñeira ten unha disposición semellante con varios lugares (como A Carosa) estruturados arredor dunha estrada que remata no monte.
Póstumo
Traxectoria
Pero a realidade e que Póstumo construíu un novo imperio, co seu goberno, coas súas institucións, coa súa moeda etc, e consegue que a Galia, a Xermania, a Britania e a Hispania o acepten coma novo emperador.
Póstumo rexeita os xermanos para alén do río Rin, constrúe novas fortificacións, e mantén unidos uns territorios que Galieno moi dificilmente podería conservar. Mais adiante, no 267, Póstumo e Galieno chegan a un acordo onde se delimitan as áreas de control dos dous, e é entón cando o Imperio, co recoñecemento de Póstumo en Occidente e Odenato no Oriente queda dividido en tres partes.
Leiro, Ribadumia
San Xoán de Leiro é unha parroquia que se localiza no concello de Ribadumia. Segundo o padrón municipal de 2016 tiña 554 habitantes (279 homes e 275 mulleres), 41 menos que en 2010 e 49 que en 2005. Ten once entidades de poboación.
Montañas do País Vasco
miniatura|300px|Montaña Ailuitz, [[Biscaia.]] miniatura|dereita|300px|Vista do monte Txindoki dende Lazkaomenditik ([[Lazkao).]] O País Vasco caracterízase pola súa xeografía montañosa. A meirande parte das cordilleiras atópanse no eixo leste-oeste do territorio. As formacións máis importantes están compostas de pedra calcaria, pero tamén as hai doutros materiais, como o Aiako Harria, composto completamente de granito.
Rudy Fernández
Etapa NBA
O día 28 de outubro debuta oficialmente na NBA, xogando contra o seu compatriota Pau Gasol, conseguindo Rudy 16 puntos e 4 asistencias. Ademais, no seu primeiro ano, converteuse no primeiro xogador da NBA que conseguiu encestar polo menos unha tripla nos seus primeiros vinte partidos da carreira.
Antonio Lara
Traxectoria
Logo de que dimitise o candidato escollido no proceso de primarias, e de que as bases seleccionasen un segundo candidato que tampouco prosperou, foi designado candidato ás eleccións xerais por Cidadáns pola provincia de Pontevedra en 2015.
Ricardo Charlín
Traxectoria
Posteriormente, xa retirado do fútbol activo, foi presidente do Cambados, cargo ao que regresou en 2007.
Pemféridos
Clasificación
Divídense en dous xéneros e unhas 26 especies:
Provincia de Govi-Altai
miniatura|280px|As [[montañas Altai.]]
Teodoro Estudita
Traxectoria
O 821 foi liberado polo emperador Miguel II e puido volver a Studium onde recuperou a condición de abade. Non se fixo máis moderado e o 824, indignado pola carencia de decisión do emperador contra os iconoclastas, apoiou a Tomé, que quería derrocar a Miguel e cando o intento fracasou Teodoro retirouse de Constantinopla e finalmente estableceuse na illa de Calcita (Chalcite) onde morreu cinco anos máis tarde mentres dicía misa no mosteiro de Hagios Tryphon (Akritas, Bitínia).
Manuel Castro López
Traxectoria
miniatura|esquerda|Retrato en [[Vida Gallega, 1910.]] Traballou nos Xulgados de Lugo e formou parte da redacción da revista La Juventud Galaica. Militou no Partido Republicano Democrático Federal de Pi i Margall e actuou como secretario na súa Asemblea de Lugo (1887). Fundou o semanario El Ciudadano (1889) e a Asociación de Escritores e Artistas (1891). En 1892 emigrou a Bos Aires onde colaborou e dirixiu El Eco de Galicia e fundou en 1898 Almanaque Gallego. Publicou algúns poemas en galego. Foi nomeado socio de mérito da Liga Gallega (1899) polo seu labor a prol da causa galeguista.
Vida persoal
Casou en Lugo con Ramona de la Peña Salvador en xullo de 1885.
Marsella
Historia
Foi poboada polos gregos no século VII a.C. Pasou para o dominio romano no 49 a.C. Na antigüidade tiña a designación de Marsilia.
Fernando Torres
Fernando José Torres Sanz, nado en Fuenlabrada (Madrid) o 20 de marzo de 1984 é un exfutbolista español, de orixe galega. Xogaba na demarcación de dianteiro, o equipo no que xogou máis tempo foi o Atlético de Madrid e retirouse en 2019 no Sagan Tosu do Xapón, adestrado alí polo catalán Lluís Carreras.
Traxectoria
O seu debut como internacional foi o 6 de setembro de 2003 no partido Portugal 0 - 3 España. Torres participou na Copa Mundial de Fútbol de 2006.
En 2007 ficha polo Liverpool FC, por 36 millóns de euros, co que se converte na fichaxe máis cara nos 150 anos de historia do club inglés e a máis cara da tempada 2007/2008 en Europa. O 16 de xullo debuta co Liverpool FC nun amigable ante o Werder Bremen (3-2 para os Reds). O 11 de agosto debuta oficialmente co Liverpool FC no partido de liga Aston Villa-Liverpool FC (1-2).
Selección nacional
200px|esquerda|miniatura|Torres, campión da [[Eurocopa 2008.]] En 2001 impúxose no «Torneo Algarve» coa selección sub-16 española. Tamén venceron no campionato europeo sub-16 da UEFA, no que Torres anotou o único tanto da final e foi elixido mellor xogador do campionato. En novembro dese mesmo ano representou a España no Mundial Sub-17 de 2001, no que a selección foi eliminada na fase de grupos. En 2002 impúxose no europeo sub-19, no que foi nomeado futbolista do torneo e de novo anotou o único tanto da final.
O 6 de setembro de 2003 debutou coa selección nacional nun amigable ante Portugal. O 28 de abril de 2004 anotou o seu primeiro tanto ante a selección italiana, e foi convocado á Eurocopa dese ano.
Toxibó, Gonzar, Portomarín
Toxibó é un lugar da parroquia de Gonzar, no concello lugués de Portomarín, na comarca de Lugo. Segundo o IGE, en 2013 tiña 7 habitantes (4 homes e 3 mulleres).
Ukrajina Super-Liha
A Ukrajina Super-Liha (Українська суперліга, do ucraíno: Superliga Ucraína) é a máxima competición de baloncesto profesional de Ucraína. Foi fundada en 1992 e actualmente compiten nela once equipos. O club con máis campionatos de liga é o BC Budivelnyk Kyiv.
Alvin Langdon Coburn
Infancia
Coburn naceu o 11 de xuño de 1882 no 134 da East Springfield Street de Boston, Massachusetts, nunha familia de clase media. Seu pai, que fundara a exitosa firma Coburn & Whitman Shirts, morreu cando Alvin tiña sete anos. Despois diso foi criado en solitario pola súa nai, Fannie, que foi a súa principal influencia nos seus primeiros anos de vida, a pesar de que volveu casar cando era adolescente. Na súa autobiografía Coburn escribiu, "Miña nai foi unha muller excepcional cun carácter moi forte que intentou dominar a miña vida... Foi unha batalla real todos os días da nosa vida xuntos".
Exploracións
En 1915 Coburn organizou a exposición "Old Masters of Photography", mostrada na Royal Photographic Society de Londres e na Albright-Knox Art Gallery dos Estados Unidos. A mostra incluía moitas impresións históricas da propia colección de Coburn.
Partido Socialista de Euskadi - Euskadiko Ezkerra
En 1993, o PSE fusiónase con Euskadiko Ezkerra, partido procedente da integración na vida política de ETA (pm), e dá lugar a un novo partido denominado Partido Socialista de Euskadi-Euskadiko Ezkerra (PSE-EE), que se federa á súa vez ao PSOE.
Jesús Franco Fernández
Traxectoria
Fillo de Domingo Franco, empresario e banqueiro de Viveiro, e Ramona Fernández Cao. En 1890 fundou La Vivariense, unha fábrica de gaseosas e distribuidora de cervexa e sidra. Nese mesmo ano foi director do semanario El Vivariense. Durante a ditadura de Primo de Rivera foi nomeado alcalde de Viveiro (1924-1928).
Casou con Dolores Amor.
Grecia antiga
As Cícladas
O Cicládico correspóndese coas fases indicadas para a Grecia continental. Os intercambios comerciais conferíronlle dinamismo ás sociedades das illas, coma Melos, por exemplo, que mantiña o monopolio da obsidiana, moi apreciada en todo o Mediterráneo. En Hagios Kosmas atópanse obxectos deste material, o que evidencia un comercio moi ativo. Moito interese teñen os enterramentos, nos que se atoparon diversas figuras de mármore, aínda que o maior número de tumbas agóchase na pequena illa de Siros.
A Creta Minoica
Os primeiros palacios construíronse nas localidades de Festos, Malia e Cnosos ou Knossos, que se manifestan por ser unhas monarquías fortes, xa que dominaban eses núcleos de poboación e as terras circundantes. Por razóns descoñecidas, cara ao 1700 a. C. estes palacios xa estaban en ruínas, por causa talvez de movementos sísmicos da zona o a penetración de xentes procedentes do Peloponeso. Nesta época reconstrúense de novo, dando lugar á cultura palacial II, que representa o cumio da cultura cretense, que coñecemos como minoica, pois o rei de Cnosos levaba o título de Minos, que máis tarde os gregos transformaron nunha personaxe mitolóxica. Cnosos exerceu a hexemonía da illa, que chegou ao maior grao de homoxeneización entón. Tratábase dunha monarquía de tipo oriental: absoluta, militarista e administrativamente moi eficaz, na posesión dunha escrita (o lineal A) que lle permitía ter unha burocracia abondosa. Os trocos comerciais fundamentaron o poderío económico da illa, xa que os achados de pezas procedentes de Exipto, Anatolia, Siria e a Grecia continental así o amosan. Arredor do 1400 a. C. os aqueos impuxéronse en Creta, remataron coa monarquía minoica e instaláronse nos seus palacios. Víñase considerando como unha invasión, pero téndese a ver como unha penetración lenta, iniciada en torno ao 1600 a. C. Os aqueos constitúen a segunda invasión de gregos no continente que, unha vez asentados, penetraron nas illas.
Transformacións económicas e culturais
Como consecuencia dos intercambios con outros países, o mundo grego entaboou relacións con outras culturas, o que se traduciu nun fortalecemento da conciencia panhelénica, por riba das diferenzas rexionais. O grande aglutinador desta conciencia foi a lingua e a relixión común, concretada nos santuarios panhelénicos (Delfos, Delos, Olimpia). Outra característica desa unidade foron os supostos estéticos nos que se baseaba a nacente actividade artística e manifestacións tan curiosas como a cerámica, cuxa decoración preséntase case idéntica en tódolos achados da época. Tamén se iniciou a filosofía e a literatura non épica.
Caracteres xerais
As manufacturas gregas difúndese por toda a bacía mediterránea: cerámica, armas, xoias e outros obxectos. Nas colonias organízanse os seus propios obradoiros artesáns, fan prosperar a agricultura, a gandería e a silvicultura. Os produtos obtidos eran exportados e axudaban a paliar a factura da compra doutros produtos importados, en especial as manufacturas, creándose redes comerciais entre as colonias sen pasar pola metrópole
Esparta
Esta sociedade austera e ríxida, na que os cidadáns cumprían servizo militar dende os 7 ata os 60 anos, partiu da época Arcaica nunha situación de fortaleza que facía dela a primeira potencia bélica do mundo terrestre grego, pese a non contar cun exército moi numeroso. Dominaba o Peloponeso, coa excepción de Argos, e cando os persas ameazaron o conxunto da Grecia, saíu do seu illamento e uniuse á loita común contra dos invasores do Oriente.
Batalla de Maratón
A nova expedición, ao mando de Datis e Artafernes, atravesou o Exeo cara á illa de Eubea. Alí foi desembarcada a cabalaría e a Eritrea non tardou en ceder ao empurre persa. Logo, púxose rumbo á Ática, desembarcando nas inmediacións de Maratón. Alí acudiron os atenienses, que non contaban con máis axuda que os platenses. Con todo xuntáronse 10.000 homes ao mando de 10 estrategos, entre os que destacou Milcíades. O choque produciuse no verán do 490 a. C. e a batalla foi afín ás armas atenienses, xa que a planificación impediu que a cabalaría persa puidese tomar parte. Os persas repregáronse, embarcando nas súas naves
A Liga de Corinto
Darío preparou a conciencia a nova campaña contra Grecia. Pero mentres isto facía, morreu, e o seu fillo Xerxes I tardou un tempo en levala a cabo. Optou pola rota setentrional e no 480 a. C. uns 100.000 homes cruzaron o Helesponto e avanzaron pola Tracia. Para evitar as tempestades, as naves (mais de 1000) foron levadas sobre rodetes pola península de Acte. Unha vez salvado o obstáculo, non se despegaron da vista da costa até chegaren á península de Magnesia. Alí, a frota dividiuse en dúas seccións, que costearon a illa da Eubea polo exterior e máis polo estreito que a separa da terra firme.
A Paz de Cimón
Cimón, xa de volta a cidade da súa condena ao ostracismo, organizou unha expedición para conquistar Chipre aos persas. Pero no sitio de Citión, Cimón faleceu por culpa dunha epidemia e houbo que levantar o asedio, polo que Chipre continuou a estar baixo a soberanía aqueménida. Os persas enviaron unha expedición de castigo, que de novo foi derrotada en Salamina e asinouse un acordo de paz, chamada de Calias, ou de Cimón, en honor o caudillo recentemente falecido e que supuxo un modus vivendi cos persas, xa que as dúas potencias trazaron unha liña divisoria que non poderían franquear as naves dun e outro bando.
A guerra de Arquídamo
A desaparición de quen rexera os destinos de Atenas durante moitos anos traduciuse nunha perda total do rumbo, xa que de inmediato xurdiron dúas faccións opostas e as figuras sobresaíntes foron Cleón, ao que as crónicas presentan como demagogo e oportunista. Xefe dos demócratas e partidario de continuar a guerra é Nicias, hábil xeneral, conservador e partidario da paz.
A guerra en Sicilia
A cidade que máis preponderancia tivo foi Siracusa, que baixo o tirano Xelón, chegou a ser un dos centros culturais máis importantes do mundo grego, cun forte exército e unha poderosa frota. Tanto poder non agradou nada a Cartago, que enviou a Amílcar Barca cun exército que foi vencido e decimado, obrigando a Cartago a asinar a paz. Pero foi co seu sucesor Hierón con quen Siracusa acadou o seu maior poderío económico e cultural, xa que embeleceu a cidade coa presenza de artistas, arquitectos e literatos como Esquilo e Píndaro. Foi á súa morte cando Siracusa volveu á democracia e inspirou a súa implantación noutras cidades gregas, non sen loitas internas, xa que os inmigrantes expulsados das diferentes cidades despois das diversas guerras civís que ocorreron no seu paso á democracia, víronse na obriga de fundar outra nova cidade, que se coñece co nome de Mesina.
Koichi Tanaka
Investigacións científicas
Admirado polos seus colegas pola súa minuciosidade e a súa forma estruturada de traballo. «É, ata para parámetros xaponeses, un animal de traballo», dixo Martin Resch, que traballa na empresa de aparellos de laboratorio Shimazu, do mesmo xeito que Tanaka, de 43 anos.
Tanaka adquiriu notoriedade en 1987, ao presentar nun simposio un método de análise nova desenvolvido por el e chamado «Soft Laser Disorption», polo que as moléculas de proteína son cargadas eléctricamente con láser, para deixalas voar libremente e analizalas. Desta forma, tamén é posible analizar macromoléculas biolóxicas nun espectrómetro de masas. Actualmente dirixe o Departamento de investigación da corporación Shimadzu en Kioto.
Grecia antiga
Preparación da Guerra contra Persia
No mesmo ano da batalla de Queronea, Filipo convocou a todos os Estados gregos en Corinto e constituíu con eles unha liga. Manterían a súa autonomía pero recoñecerían o rei macedónico como hexemón. Os conflitos dirimiríanse aplicando os usos parlamentarios, para rematar coa historia secular de guerras entre os gregos. Cada Estado contaba co seu propio exército, pero en caso de guerra, poñeríanse todos baixo o mando do hexemón, quen se atribuía o grao de xeneralísimo dos gregos (Strategos Autokrator Hellenón). Pero a finalidade desta liga de Corintio non era poñer paz na atormentada Grecia, senón emprender a loita contra do Imperio Aqueménida. Esta empresa sería unha ligazón para a dividida Grecia, de novo se lograría o dominou pleno do Exeo e os estreitos e talvez se tomaría un bo botín dadas as inxentes riquezas acumuladas polos soberanos persas.
Da Grecia helenística á Grecia romana
Esta batalla considérase o punto de partida efectivo do dominio de Roma sobre Grecia. Pouco despois, un levantamento dun pretendente ao trono macedonio deu o pretexto para intervir e a resistencia desesperada da Liga Aquea estrelouse co poder romano na batalla de Leucopetra (146 a. C.).A partir de entón Grecia foi convertida en provincia romana. Aínda no século I a. C. houbo levantamentos, que Roma reprimiu con facilidade, se ben sempre dispensou bo trato a Grecia, cuxa superioridade cultural recoñecía. Neste senso, cabe afirmar que Roma conquistou militarmente a Grecia, pero esta conquistou a aquela no terreo da cultura.
That's My Boy
Promoción
Un tráiler falso foi publicado por Samberg na conta de The Lonely Island en YouTube o 1 de xuño de 2012.
Evaristo Martín Freire
Traxectoria
En 1931 comeza a militar no Partido Agrario Español, que despois formaría parte da CEDA. En 1936, cando estoura a Guerra civil española atópase en Portugal nunhas vacacións, e as súas propiedades en Cidade Real son incautadas pola República. Evaristo Martín alístase como voluntario no exército de Francisco Franco e ao rematar a contenda regresa a Cidade Real onde se incorpora á dirección provincial de Falanxe Española. En 1943 accede á presidencia da Deputación de Cidade Real, o que lle permite ser ademais procurador en Cortes. Ocupa este cargo durante oito anos ata que é destinado como gobernador civil ás Palmas. En 1954 trasládano a Alacant e finalmente en 1958 convértese en gobernador civil da Coruña.
Sedona
Localidades veciñas
O diagrama seguinte representa as localidades nun raio de 32 quilómetros ao redor de Sedona. 400px|Localidades veciñas
Bolinus brandaris
thumb|right|250px|Detalles.
Descrición
Cuncha duns 8 cm de lonxitude. O canal sifonal é longo e recto, tanto que pode supoñer a metade da lonxitude total da cuncha. É bastante robusto e con grandes espiñas dispuestas en fileira arredor da cuncha. Presenta unhas 6 voltas, sendo a última moito máis larga que as demais. O animal presenta un opérculo córneo no pé.