cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sincitio
Sistema nervioso central
A pesar destes descubrimentos históricos, modernamente estableceuse que algunhas células que compoñen o sistema nervioso como os astrocitos ou algúns axóns xigantes poden ser sincitiais. Os astrocitos illan as sinapses doutras terminacións nerviosas adxacentes e do medio extracelular. Presentan as mesmas unións comunicantes (gap) que o músculo cardíaco, e quedan unidos nun sincitio ao que se denomina rede astrocítica ou sincitio glial. A rede permite o intercambio de ións e outras moléculas de pequeno tamaño, como os neurotransmisores, facendo que os astrocitos actúen a modo de tampón químico, en especial da concentración de ión potasio no sistema nervioso, ademais doutros metabolitos como auga, glutamato e ión sodio, o que preserva os gradientes iónicos, a homeostase e achega as moléculas enerxéticas necesarias para a función neuronal.
Garcia
Garcia é un concello de Cataluña, pertencente á provincia de Tarragona. Está localizado na comarca de Ribera d'Ebre.
Wendell Meredith Stanley
Wendell Meredith Stanley, nado o 16 de agosto de 1904 en (Ridgeville, Indiana, Estados Unidos e finado o 15 de xuño de 1971 en Salamanca, España foi un químico, bioquímico e profesor universitario norteamericano galardoado co Premio Nobel de Química no ano 1946.
Bruce Kessler
Bruce Kessler, nado en Seattle (Washington) o 23 de marzo de 1936, é un expiloto de automobilismo estadounidense e director de cine e televisión.
Berna
A cidade de Berna (en alemán e oficialmente: Bern) é o Bundesstadt (cidade federal, de facto capital) de Suíza. Con 142.479 habitantes (390.000 na súa aglomeración e 660.000 na súa área metropolitana) é a quinta cidade máis poboada da Confederación (despois de Zúric, Xenebra, Basilea e Lausana).
Restauración
Pazo federal, sede do goberno da Confederacón|miniatura|esquerda A confusión entre a cidade e o cantón baixo o plan administrativo e financeiro cesa co Antigo Réxime. Unha comisión federal procede en 1803 á repartición da fortuna, o dote atribuído á cidade xerou durante a rexeneración algunhas disputas co cantón, que durarían até 1841. Baixo a Mediación, as autoridades municipais estaban compostas dun Gran e dun Pequeno Consello, as corporacións servían como órganos electorais. A Restauración logrou conservar un Gran Consello de cidade de 200 membros, que xunto coas trece corporacións elixía unha administración de 35 membros.
Subidivisións
dereita|miniatura|207px|Distritosdereita|miniatura|207px|Barrios A comuna divídese en seis Stadtteil ('zonas de cidade'), á súa vez subdivididas en Quartiere ('barrios'). Entre algúns dos barrios máis coñecidos atópanse: Bethlehem bei Bern, Bümpliz, Eymatt, Felsenau, Gäbelbach, Matzenried, Neubrück, Niederbottigen, Oberbottigen, Riedbach, Riedern bei Bern, Tiefenau e Waldau. Das fortes concentracións de poboación dos barrios centrais e de Bümpliz-Bethlehem, oponse ao oeste do territorio comunal, con zonas de campo e grandes superficies forestais (fragas de Bremgarten e de Könizberg). Berna é centro dunha aglomeración en pleno crecemento, conformada por 34 comunas (1990). É un centro rexional de educación, cultura e sanidade (once hospitais).
Lugares de interese
1000px|miniatura|centro|Vista da cidade.
Zhitómir
Ten unha superficie de 65 km² e unha poboación aproximada de 271 300 habitantes.
Vilar, Pantiñobre, Arzúa
Vilar é un lugar da parroquia de Pantiñobre no concello coruñés de Arzúa, na comarca homónima. Tiña 11 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 6 eran homes e 5 eran mulleres.
Factor de crecemento placentario
O PGF é membro da subfamilia do factor de crecemento endotelial vascular (VEGF), a cal é unha molécula clave na anxioxénese e vasculoxénese, en especial durante a embrioxénese. A principal fonte de PGF durante o embarazo é o trofoblasto placentario. O PGF exprésase tamén en moitos outros tecidos, incluíndo o trofoblasto viloso.
Espáridos
Características
Presentan un corpo fusiforme, alto, comprimido lateralmente, cuberto de fortes escamas ctenoides ou cicloides ben desenvolvidas. Liña lateral ben aparente. Ollos grandes e boca pequena.
Armenia
Prehistoria
Na Idade de Ferro florece no Cáucaso e na parte oriental de Asia menor o Reino de Urartu fundado por Aramu, que uniu tódolos principados do planalto armenio e otorgouse a si mesmo o título de "Rei de Reis", título tradicional dos reis urartios. Os urartios estableceron a súa soberanía sobre a totalidade de Taron e Vaspurakan. O principal rival de Urartu foi o Imperio neo-asirio.
Clima
Os invernos son bastante fríos con moita neve, e temperaturas entre os -10 e os -5 °C. Os afeccionados ós deportes de inverno desfrutan do esquí polos outeiros de Tsakhkadzor, a trinta minutos de Iereván. O lago Sevan, situado entre as montañas armenias, é o segundo meirande lago a esa altura, a 1900m sobre o nivel do mar.
Protección medioambiental
A xestión de residuos en Armenia está infradesenvolvida, xa que non hai eliminación de residuos nin reciclaxe nos 60 vertedoiros de Armenia. Unha planta de procesamento de residuos está prevista para a construción preto da cidade de Hrazdan, que permitirá o peche de 10 vertedoiros.
Goberno e política
Observadores internacionais do Consello de Europa e do Departamento de Estado dos Estados Unidos de América cuestionaron a imparcialidade parlamentaria de Armenia e as eleccións presidenciais e o referendo constitucional dende 1995, citando deficiencias nas votacións, falta de cooperación pola comisión electoral e un pobre mantemento das listas electorais e dos lugares de votación. Freedom House considerou a Armenia no seu informe de 2008 como un "Réxime Autoritario Semi-Consolidado" (xunto a Moldavia, Kosovo, Kirguizistán e Rusia) e clasificouna no posto 20 de 29 nacións en transición, cunha puntuación democrática de 5,21 de 7 (7 representa o nivel máis baixo de progreso democrático). Freedom House clasificou a Armenia como "parcialmente libre" no seu informe de 2007, aínda que non clasificou a Armenia como unha "democracia electoral", indicando a ausencia de eleccións relativamente libres e competitivas. Porén, parece que se fixo un progreso salientable e as Eleccións presidenciais de Armenia de 2008 foron aclamadas como democráticas pola OSCE e os observadores occidentais.
Juan Antonio Ubillos
Juan Antonio Ubillos Galatas, nado en 1707 en Amasa (Villabona), e finado en 1789, foi un escritor vasco.
Aappilattoq, Avannaata
Air Greenland cobre o transporte da vila como parte dun contrato gobernamental, na súa maioría voos en helicóptero entre o heliporto de Aappilattoq e o aeroporto de Upernavik.
José Benito Suárez Costa
Traxectoria
Dous anos despois, nas eleccións municipais de 2007 volveu como concelleiro da oposición no equipo do candidato do PPdG, Telmo Martín. Porén, o nomeamento de Suárez Costa para o porto de Marín implicou a reestruturación do grupo do PP en Pontevedra, xa que non podía compatibilizar ambos os cargos, o de edil e o portuario, e a súa marcha do concello daría entrada a Miguel Ángel Meijón, número catorce da lista do PP.
Letizia Battaglia
Letizia Battaglia, nada en Palermo, o 5 de marzo de 1935 e finada en Cefalù o 13 de abril de 2022, foi unha fotógrafa, fotorreporteira e política italiana.
Traxectoria
Malia as súas raíces profundamente sicilianas, Battaglia trasladouse en 2003 a París, decepcionada polo cambio do clima social e pola sensación de marxinación na que se sentía rodeada, mais en 2005 retornou a Palermo.
Orientación sexual
Causas
A orientación sexual, sexa a súa orixe innata ou adquirida, atribúese a sensacións e conceptos persoais, tanto vividos como imaxinados; o comportamento sexual dunha persoa pode ser diferente á súa orientación. Así, por exemplo, a abstinencia sexual non resulta sempre dunha orientación sexual.
Ipomea
Importancia económica e cultural
Ademais moitas delas cultívanse pola beleza das súas flores, e das cales se coñecen diferentes cultivares, que se van introducindo nos países con climas cálidos e temperados de xeito progresivo. Algunhas especies, coma Ipomoea purpurea, escápanse de cultivo comportándose coma invasoras nos hábitats antropizados, xeralmente en áreas moi concretas, coma nas vilas galegas.
Jean-Antoine de Baïf
Jean Antoine de Baïf, nado en Venecia o 19 de febreiro de 1532 e finado o 19 de setembro de 1589, foi un poeta francés, membro da Pléiade.
Josep Viladomat
Josep Viladomat i Massanas, nado en Manlleu en 1899 e finado en Escaldes (Andorra) en 1989, foi un escultor catalán.
Esferoplasto
Lise celular
As bacterias gramnegativas, como E. coli son sometidas á lise da parede externa por shock osmótico e a acción do encima lisozima e etilenediaminatetraacetato (EDTA), o axente quelante, coa subseguinte liberación do contido do espazo periplásmico e os esferoplastos que teñen o contido celular interno no medio de sacarosa. A lisozima cataliza a hidrólise da capa de peptidoglicano, mentres que a EDTA destrúe a membrana externa facilitando o acceso do encima ás capas internas da parede celular. Entre os encimas periplásmicos liberados durante a rotura da parede celular externa de E. coli están: unha fosfatase alcalina, unha fosfodiesterase cíclica, unha fosfatase ácida, e unha 5’-nucleotidase. O medio sacarosa-tris(hidroximetil)aminometano-HCl é esencial para a preservación da integridade dos encimas por lise. O EDTA axuda a hidrólise celular pola unión de ións divalentes, como o Ca2+, e eliminándoas da parede abrandando así a parede para unha ulterior acción da lisozima.
Benigno López
Carreira profesional
O 17 de xullo de 2007 é escollido por consenso no Parlamento como novo Valedor do Pobo, e tomou posesión o 22 de xullo.
Vida persoal
Está casado e ten dous fillos.
Teo Cardalda
Traxectoria
En 2006, tras un tempo sen publicar novos traballos, sacaron á venda como dúo o álbum Hello mundo cruel. En 2021 Teo Cardalda publicou en solitario o disco ''Claves Líricas. Nueve Poemas Musicalizados de D. Ramón María del Valle-Inclán'', un traballo no que puxo música á obra de Valle-Inclán. Ao ano seguinte saíu á luz un novo traballo do músico, co título El viaje que nunca acaba. Só con voz e piano, constou de varios temas inéditos, interpretacións de cancións de Golpes Bajos e Cómplices e versións de David Bowie, Antonio Vega, Elton John, Ray Heredia ou Los Secretos.
Knockout de xenes
A técnica do knockout de xenes (ou tamén knock-out de xenes) é unha técnica xenética que consiste en suprimir a expresión dun xene específico nun organismo (un rato, unha planta, un lévedo...), substituíndo o xene orixinal no seu locus por unha versión modificada do mesmo, á que se lle extraeu un ou varios exóns para xerar unha versión non funcional, que non pode producir a proteína que codificaba o xene orixinal. Desta forma, obtéñense organismos que non expresan o xene diana nun tecido específico ou no organismo completo, e que se denominan organismos knockout ou knockouts, como é o caso dos ratos knockout. Os organismos knockout son os modelos preferidos á hora de estudar a función dun xene.
En 2007, Mario Capecchi, Martin Evans, e Oliver Smithies obtiveron o Premio Nobel de Fisioloxía ou Medicina polo desenvolvemento de técnicas de modificación xenética específicas e tecnoloxía de células nai embrionarias de rato (células ES) que, combinadas, permitiron a xeración dos ratos knockout. A análise destes animais mutantes revolucionou a elucidación da función dos xenes, e estes ratos demostraron ser un valioso modelo para o estudo de numerosas doenzas humanas.
Şivan Perwer
Şivan Perwer, nado o 23 de setembro de 1955 é un cantante, poeta e intérprete de saz kurdo. Trátase dun dos artistas kurdos máis coñecidos.
Gratallops
Gratallops é un concello de Cataluña, pertencente á provincia de Tarragona. Está localizado na comarca de Priorat.
Corea do Norte nos Xogos Olímpicos
Corea do Norte participou por vez primeira nos Xogos Olímpicos de 1964. O Comité Olímpico Nacional de Corea do Norte foi creado en 1953 e recoñecido oficialmente polo Comité Olímpico Internacional en 1957.
Torre de Doncos
Historia
A torre foi construída na segunda metade do século XV e abandonada no ano 1603. Pertenceu á familia dos Valcarce. Doncos era propiedade do adiantado maior de Galicia, García Rodríguez de Valcarce; no XV pertenceu ao conde de Ayala e á condesa de Monterrei, pero en 1603, cando era propiedade de Fernando de Toledo, figura xa como torre abandonada.
Os Páramos, Castiñeiras, Ribeira
Os Páramos é un lugar da parroquia de Castiñeiras no concello coruñés de Ribeira, na comarca da Barbanza.
Jairo Iglesias
Jairo Iglesias, nado en Santiago de Compostela o 8 de xullo de 1986, é un director de cine galego.
Traxectoria
En maio de 2007 estreou unha nova curta, esta vez rodada integramente en galego, Rosa dos ventos. En 2010 dirixiu o videoclip do tema "Buratos" de Ruxe Ruxe, protagonizado polos membros do grupo así como por Markinhos Drinkin, de Medomedá.
Conxugación bacteriana
Mecanismo
O plásmido conxugativo prototípico é o plásmido F, ou factor F. O plásmido F é un episoma (un plásmido que pode integrarse no cromosoma bacteriano por recombinación homóloga) que ten un tamaño dunhas 100 kb. O plásmido ten a súa propia orixe de replicación, chamada oriV, e unha orixe de transferencia, ou oriT. Só pode haber unha copia do plásmido F nunha bacteria dada, que pode estar libre ou integrada, e a bacteria que posúe unha copia denomínase F positiva ou F máis (F+). As células que carecen de plásmido F chámanse F negativas ou F menos (F-) e funcionan como células receptoras.
CocoRosie
CocoRosie é un dúo musical norteamericano formado en 2003.
Horta de Sant Joan
Horta de Sant Joan é un concello de Cataluña, pertencente á provincia de Tarragona. Está localizado na comarca de Terra Alta.
Mónica González Santana
Traxectoria
Participou como investigadora, en varios proxectos I+D do Ministerio de Ciencia e Innovación de España, con proxección e participación de distintas universidades europeas. Esta formación, ademais, permitiulle participar en numerosos congresos e seminarios nacionais e internacionais, así como publicar distintos artigos e libros. De igual xeito, a súa traxectoria como investigadora fixo que traballase como docente en distintos programas do IAM, nos CPR de Oviedo e Avilés, así como na UNED ou en Extensión Universitaria.
Eugeni d'Ors
Traxectoria
Estudou dereito en Barcelona e doutorouse en Madrid en 1905. Dende 1906 colabora en La Veu de Catalunya co alcume de Xènius e encabezou o movemento do novecentismo catalán. Secretario do Institut d'Estudis Catalans en 1911. Nomeado director de Instrución Pública da Mancomunidade de Cataluña en 1917, dimite en 1920 tras a morte de Prat de la Riba por desavinzas coa nova dirección da Lliga Regionalista e en 1923 establécese en Madrid, onde en 1927 entra na Real Academia Española. En 1938 durante a Guerra civil española encargouse da Xefatura Nacional de Belas Artes do goberno de Burgos.
Garcia Perez
Garcia Perez foi un trobador posibelmente galego e quizais haxa que identificalo co gobernador de Galiza en 1282. É autor dun único texto, unha tenzón con Afonso X, sobre unha pena veira do rei, que Garcia Perez aconsella tirar ao lixo.
Provincia de Santa Cruz
A provincia de Santa Cruz é unha das 23 provincias da Arxentina. Ten unha poboación de 273.964 habitantes (2010) e a súa capital é Río Gallegos.
Bissau
Localización e características
A cidade localízase no estuario do Río Geba, na costa atlántica africana. É a maior cidade do país, co maior porto, así como centro administrativo e militar da rexión. Cacahuete, madeira, coco, aceite de palmeira e caucho son os produtos principais en Bissau. Fundada en 1678 polos portugueses, tornou un porto fortificado e centro de comercio. En 1942 converteuse en capital da Guinea Portuguesa, pero foi substituída por Madina do Boé entre 1973-1974.
Komatsushima
O concello de Komatsushima limita cos concellos de Tokushima, Katsuura e Anan.
Lagarta das brañas
Comportamento
O nome científico da especie deriva da súa capacidade de dar a luz as crías, o que é unha adaptación a climas fríos (onde se poderían conxelar ou non incubar os ovos), pero algunhas poboacións do sur son ovíparas, como ocorre nas poboacións galegas e do norte de España. As crías desenvólvense durante tres meses dentro da femia nas poboacións ovovivíparas. En xullo producen de 3 a 10 crías (ou ovos). As crías son predominantemente negras e miden uns 3 cm, e cando nacen están rodeadas polas membranas do ovo, das cales saen un día despois. Os machos chegan á madurez sexual aos dous anos de idade, e as femias aos tres anos. Os individuos das poboacións ovovivíparas e ovíparas poden ser hibridadas, pero cunha malformación embrionaria significativa. A Z. vivipara ovovivípara desenvolve unha especie de placenta para facilitar o embarazo, pero non hai un transporte substancial de nutrientes a través dela, como se ve noutras especies de réptiles vivíparos como por exemplo Pseudemoia entrecasteauxii, polo que se trata de ovoviviparismo.
Tomás Barros
Traxectoria
Nado accidentalmente en Toledo en 1922, a familia retorna en 1929 á cidade orixinaria dos seus pais, Ferrol, onde residirá o resto da súa infancia e adolescencia. Tras estudar Maxisterio en Santiago de Compostela, marcha a Madrid en pos da licenciatura en Belas Artes da academia de San Fernando. Durante máis de trinta anos exercerá a Cátedra de Debuxo e Expresión Plástica na escola de Maxisterio da Coruña, compaxinando a docencia coa creación artística ata o final dos seus días.
Escudo de Casaquistán
A porción máis baixa do escudo leva a inscrición Қазақстан. A imaxe reproducida do escudo nacional de Casaquistán, sen importar o seu tamaño, debe conformarse exactamente co deseño de cor (respectivamente branco e negro) do estándar da referencia do escudo nacional de Casaquistán gardada na residencia do presidente.
Irmandiños
Organización
Os capitáns Afonso de Lanzós, Diego de Lemos e Pedro Osorio eran os encargados da dirección militar da Irmandade.
James Rhodes
James Edward Rhodes, nado en Londres o 6 de marzo de 1975, é un concertista de piano inglés. Coñecido tamén polo seu activismo na denuncia dos abusos sexuais na infancia.
Noah (filme de 2014)
Noah é un filme estadounidense de 2014 dirixido por Darren Aronofsky e inspirado na historia bíblica da arca de Noé, do Libro da Xénese. Noah, que foi coescrito por Aronofsky e Ari Handel, está protagonizado por Russell Crowe, xunto con Jennifer Connelly, Emma Watson, Ray Winstone, Logan Lerman, Douglas Booth e Anthony Hopkins. O filme estreouse nos cinemas dos Estados Unidos de América o 28 de marzo de 2014.
Traité d'instrumentation et d'orchestration
Xenealoxía da música
Nos seus Portraits et Souvenirs, publicados en 1900, Camille Saint-Saëns abraiábase xa ante Berlioz pasa, en efecto, “á instrumentación, á expresión e ao ritmo” considerando que
Música: teoría ou práctica
miniatura|esquerda|upright=1|alt=Retrato debuxado de Berlioz en busto de tres cuartos cara á esquerda|[[Litografía de Berlioz en 1855, cando apareceu a edición corrixida e aumentada do Traité d'instrumentation et d'orchestration.]]
Plan do Traité
Este desequilibrio aparente testemuña, segundo el, unha especie de estratexia do compositor. Así, Berlioz
Instrumentos de corda
Cómpre citar un derradeiro efecto orixinal: no «songe d'une nuit de Sabbat» da Sinfonía fantástica, os violíns e violas tocan col legno. Berlioz evoca a pasaxe nestes termos:
Da partitura á audición: notas e sons
Un dos instrumentos aos que o Traité presta máis a atención é a trompa, chamada «trompa natural» despois da aparición da trompa de pistóns. Se ben Berlioz se interesou neste novo instrumento, defendeu as cualidades propias da antiga familia das trompas. A principal vantaxe que se aportou ás trompas pola aparición dos pistóns é a posibilidade de facer soar todas as notas da escala cromática da mesma maneira (cousa que os músicos chaman «notas abertas» ), mentres que as notas «abertas» da trompa natural se ven reducidas á serie dos harmónicos do ton de cada instrumento (de aí os nomes de trompa en si bemol, trompa en dó, trompa en re, etc. ) As outras notas son «pechadas», o que modifica considerablemente a súa sonoridade.
Cara á integración do «ruído» en música
Partindo desta noción de «ruído disciplinado, transformado en música», só hai un matiz de expresión cara o «son organizado» que Varèse propoñía a cambio da palabra Música, nun artigo de 1940 titulado Organized sound for sound film :
Segundo principio da orquestración
E xa que Berlioz propón varias solucións prácticas, que el experimentara. Recoñece de bo grado que
O silencio, espazo-tempo
Porén, despois da creación da obra de Saint-Eustache, a meirande igrexa de París, que dispón da meirande tribuna de órganos de Francia, Berlioz dirixiu en persoa o inmenso conxunto vocal e orquestral e precisando que
A opinión de Wagner
Segundo Romain Rolland, En efecto, na súa obra de 1851, Oper und Drama, Richard Wagner amosábase particularmente malintencionado, buscando reducir o xenio de Berlioz a un «mecanismo cuxos engrenaxes son dunha fineza infinita e dunha extrema rareza»:
Motivación persoal
miniatura|upright=1.5|alt=Caricatura de Berlioz, visto de costas, dirixindo unha chea de coristas|Caricatura de [[Gustave Doré (1850), amosando a Berlioz dirixindo un concerto das súas obras con coros.]] Considerando o papel do coro na orquestra, Berlioz constata, a propósito dos dobres coros:
Johannes Brahms
Gustav Mahler experimentaba pola música de Brahms "unha admiración sincera, sempre conservando cara el unha actitude bastante crítica". En privado, recoñecía que as súas personalidades non cadraban "moi ben xuntas". Polo seu lado, Brahms só admiraba a Mahler como director de orquestra, e non como compositor. Tras ter dirixido a Terceira sinfonía do mestre defunto, o 3 de decembro de 1899, Mahler deploraba aínda "a falta de esplendor da súa instrumentación..." Segundo o testemuño de Natalie Bauer-Lechner, ofrecidos polo Traité de Berlioz.
Música concreta ou escola espectral
Zinsstag fai remontar así moi lonxe no tempo a xenealoxía que leva aos Espaces acoustiques compostos por Gérard Grisey de 1974 a 1985. En 2016, Hermann Hofer fai ver a influencia de Berlioz sobre os compositores franceses contemporáneos, alumnos de Dutilleux, Messiaen e Ballif:
Gran Premio de Italia
Orixes
Nos 90 os tres curvóns principais foron "apretados" para reducir velocidades, o cal levou a extensión do trazado a 5,77 km. No ano 1997, as tribunas modificáronse para levar a súa capacidade a 51000 espectadores.
Existe unha gran incerteza sobre o feito de que Monza continúe como sede da carreira a partir de. O Autódromo Enzo e Dino Ferrari, coñecido coloquialmente como Imola asinou un acordo con Bernie Ecclestone para albergar o Gran Premio a partir de. Con todo, o acordo debe ser ratificado pola federación italiana de automobilismo para que o evento teña lugar. O circuíto de Imola aloxou previamente o Gran Premio de Italia en 1980 e a Gran Premio de San Marino de a.
Péptido C
Efectos celulares do péptido C
Os estudos in vivo en modelos animais da diabetes tipo 1 estbleceron que a administración do péptido C causa melloras significativas na función dos riles e nervios. Así, en animais con signos temperáns de neuropatía inducida pola diabetes, o tratamento con péptido C en dose de substitución causa unha mellora da función nerviosa periférica, como se evidencia polo incremento da velocidade de condución nerviosa, o incremento da actividade da ATPase de Na+/K+ do nervio e a mellora significativa dos cambios estruturais nos nerios. Igualmente, a administración de péptido C en animais que tiñan deficiencia de péptido C (modelo tipo 1) con nefropatía mellora a función e estrutura renal; diminúe a excreción de albumina urinaria e impide ou diminúe os cambios glomerulares inducidos pola diabetes secundarios a unha expansión da matriz mesanxial. O péptido C tamén ten efectos antiinflamatorios e axuda á reparación das células de músculo liso.
Xudaísmo conservador
Principios
Emet Ve-Emunah afirma a crenza en Deus e na inspiración divina da Torá, afirmando ao tempo a lexitimidade da multiplicidade de interpretacións sobre estes temas. As ideas do ateísmo, politeísmo e a trindade son rexeitadas de pleno, xunto co relativismo, a interpretación literal das escrituras e o fundamentalismo.
Lei xudía
O xudaísmo conservador ve a lei xudía, a Xalaxá, como un marco normativo co que se establece un vínculo de obrigatoriedade. Examinando a historia xudía e a literatura rabínica a través dos prismas da crítica académica, o conservadorismo sostén que a xalaxá evolucionou constantemente para adaptarse ás realidades da vida xudía, evolución que debe continuar na vida moderna.
Etanol
Etimoloxía
O prefixo "et-" foi cuñado en 1834 polo químico alemán Justus von Liebig. Etilo é unha contracción da palabra francesa éter (calquera substancia que se evapora ou sublima facilmente a temperatura ambiente) e a palabra grega ύλη ( hylé, substancia).
Xudaísmo conservador
Interpretación da Xalaxá
O movemento conservador utiliza conscientemente as fontes históricas a fin de determinar que tipo de cambios foron introducidos na tradición xudía, cando e como ocorreron, e en que contexto histórico.
Etanol
Historia
Os traballos de Taddeo Alderotti (1223-1296) describen un método para concentrar o etanol que consiste na destilación fraccionada repetida a través dun alambique refrixerado por auga, mediante o cal se podía obter unha pureza do etanol do 90%. As propiedades medicinais do etanol foron estudadas por Arnau de Vilanova (1240-1311 d.C.) e Jean de Roquetaillade (c. 1310-1366), quen o consideraba unha substancia vital capaz de previr todas as enfermidades (o aqua vitae ou "auga da vida", tamén chamada por Jean o quintessence do viño).
Toxicoloxía
A dose letal mediana (DL50) do etanol en ratas é de 10.3 g/kg. Outros alcohois son significativamente máis tóxicos que o etanol, en parte porque tardan moito máis en seren metabolizados e en parte porque a súa metabolización produce substancias (metabolitos) que son aínda máis tóxicas. O metanol (alcohol de madeira), por exemplo, oxídase no fígado, co que se forma a substancia velenosa formaldehído pola encima alcohol deshidroxenasa; isto pode provocar cegueira ou a morte. Un tratamento eficaz para evitar a intoxicación por formaldehído tras inxerir metanol é administrar etanol. A encima alcohol deshidroxenasa ten unha maior afinidade polo etanol, evitando así que o metanol se una e sirva de substrato. Deste xeito, o resto de metanol terá tempo de ser excretado polos riles. O formaldehído que quede será convertido en ácido fórmico e despois excretado.
Benelli
Benelli é un apelido italiano, lévano entre outros:
Conclave
Historia
O ano 769 o Sínodo Laterano aboliu o teórico dereito de elección papal que tivera o pobo de Roma. O Sínodo de Roma (862) devolveullo, pero limitado á nobreza da cidade. O cambio máis transcendente introduciuno en 1059 o Papa Nicolao II, quen decretou que serían os cardeais quen elixisen un candidato, que só podería tomar plena posesión tras recibir a aprobación dos cregos e do pobo. Finalmente, un novo Sínodo Laterano, en 1139, eliminou o requisito da aprobación do baixo clero e dos laicos. A elección papal era xa, coma hoxe, competencia exclusiva dos cardeais, só cuestionada durante o Cisma de Occidente (1378 - 1418).
Ataun
250px|miniatura|Ataun Ataun é un concello do sur da provincia de Guipúscoa, en Euskadi. Atópase na comarca de Goierri, a 45 km de Donostia, no límite con Navarra.
Conclave
Morte do Papa
Se o falecemento (ou abdicación) do Papa se produce mentres se está celebrando un Sínodo de Bispos ou ata un Concilio Ecuménico, estes quedan automaticamente suspendidos e non poden continuar por ningunha razón, aínda que sexa gravísima, e moito menos proceder por si mesmos á elección de novo Papa. É sempre necesario convocar ao Colexio de Cardeais.
As Congregacións de Cardeais
A Congregación Xeral ocúpase dos asuntos máis importantes que se vaian presentando e ten tamén competencia para revogar as disposicións dunha Congregación Particular. Os seus encontros celébranse a diario e presídeos o Cardeal Decano. Unha vez iniciado o Conclave, é tamén o Decano quen preside a asemblea ata que saia elixido un novo Papa. As decisións tómanse por maioría, sempre mediante voto secreto.
Exequias do Papa
As exequias do Papa duran nove días consecutivos a partir do día da Misa exequial, que preside o Cardeal Decano. Previamente a esta colócanse os restos mortais no féretro. Ao seu termo, procédese ao seu traslado ao sepulcro e ao enterro.
Inicio do Conclave
Unha vez prestado o xuramento, lido conxuntamente e ratificado de forma individual ante os Evanxeos, o Mestre das Celebracións Litúrxicas Pontificias dá a solemne orde de “Extra omnes!” (¡Fose todos!), indicando que tódolos alleos ao Conclave deben saír do recinto. Só permanecen el mesmo e o eclesiástico encargado de predicar aos Cardeais a segunda das meditacións sobre os problemas da Igrexa contemporánea. Terminada esta, tanto o predicador como o Mestre das Celebracións deben saír tamén. As portas quedarán pechadas e con Gardas Suízos protexéndoas.
Desenvolvemento das votacións
Comeza a fase de pre-escrutinio cando, antes de cada sesión de votacións (diariamente hai dúas sesións, unha pola mañá e outra pola tarde, con dúas votacións en cada unha, salvo resultado positivo na primeira), o último Cardeal Diácono extrae por sorteo público os nomes de tres Escrutadores, tres Enfermeiros e tres Revisores. Distribúense entón aos Electores dúas papeletas de forma rectangular, que levan impresa a frase: “Eligo in Summum Pontificem” (“Elixo como Sumo Pontífice”), e debaixo un espazo en branco para o nome do elixido. Os Cardeais deben escribilo con letra clara, pero o máis anónima posible. Se se escribe máis dun nome o voto é declarado nulo.
A "fumata"
Nos tres últimos conclaves (dous en 1978 e outro en 2005), así a todo, e para desesperación dos xornalistas, o sistema non pareceu funcionar correctamente e o fume que debía ser branco viuse gris. Na última destas ocasións incorporouse unha estufa auxiliar co propósito de queimar produtos químicos que tinxiran claramente o fume dunha ou outra cor, aínda que tampouco tivo demasiado éxito. Si foi determinante, en cambio, a introdución dun repique das campás de San Pedro que confirmase sen posibilidade de dúbida a fumata branca.
A primeira bendición "Urbi et orbi"
Poucos instantes despois o novo Papa, precedido pola cruz procesional e polos primeiros dos Cardeais entre as ordes dos Bispos, Presbíteros e Diáconos, sae ao balcón e dende alí saúda ao pobo coas primeiras palabras do seu pontificado. A continuación imparte a bendición apostólica Urbi et orbi, que en diante só dará de ordinario en Nadal e Pascua.
Daniel Martinazzo
Considerado o mellor xogador arxentino da historia, foi dúas veces campión do mundo coa selección arxentina e catro veces máximo goleador da liga española co HC Liceo da Coruña, club co que conseguiu os seus maiores éxitos, conquistando cinco ligas, tres Copas de Europa, tres Copas Intercontinentais, unha Copa CERS e catro Supercopas de Europa. É o máximo goleador da historia do club, con 465 goles. Xogou tamén en Italia, onde gañou dúas ligas italianas e unha Copa CERS co HC Amatori Vercelli.
Traxectoria deportiva
Nunha reportaxe realizada polo diario El País (España), Martinazzo definía do seguinte xeito as Características do hóckey a patíns en Argentina:
Foi 111 veces internacional coa selección arxentina. Con 18 anos disputou o seu primeiro Campionato do Mundo, no que foi subcampión en 1976 en Oviedo. Dous anos máis tarde gañou o campionato celebrado na súa cidade natal, San Juan. Foi novamente subcampión en Talcahuano (Chile) en 1980 e proclamouse campión por segunda vez en Novara (Italia) en 1984. Tamén gañou a medalla de ouro nos Xogos Panamericanos celebrados en San Xoán de Porto Rico en 1979.
Río Isar
Percorrido
A súa conca abrangue un total de 8370 km2.
Illas
A maioría das pequenas illas e bancos de area mudan de aspecto e tamaño segundo os fluxos anuais. Algunhas das illas xunto as maiores cidades foron creadas artificialmente durante o século XIX, para protexeren as marxes urbanas contra o poder abrasivo das augas. Entre elas cómpre salientar a Museuminsel (Illa do Museo), onde se localiza o Deutsches Museum (Museo Alemán) de Múnic, anteriormente denominada Kohleninsel (Illa do Carbón); a Praterinsel, tamén en Múnic, e a Mühleninsel (Illa do Muíño) en Landshut.
Man EF
Predición
A busca de patróns (sinatura motivo) é unha das maneiras máis directas de predicir sitios de unión ao Ca2+ man EF continuos nas proteínas. Xerouse un patrón para predicir mans EF canónicas, basándose nos resultados de aliñamentos de secuencias de motivos man EF canónicos, especialmente nas cadeas laterais conservadas directamente implicadas na unión ao Ca2+. Poden atoparse servidores de predición na sección de ligazóns externas.
Clasificación
Cuestións adicionais: miniatura|esquerda|[[Árbore filoxenética da familia de proteínas de man EF.]]
Ciclo troiano
Iliupersis
Con todo, aparecen dúas serpes que matan a Laocoonte e a un dos seus fillos. Vendo isto, só Eneas e os seus homes ven claro o desenlace e deixan a cidade.
Odisea
miniatura|Odiseo e as sereas, nun estamno ático de figuras vermellas, cara a -480/-470. Museo Británico, Londres. A Odisea é atribuída a Homero. Crese que foi escrita no século -VIII. Segundo outros autores, a Odisea complétase no século -VII a partir de poemas que só describían partes da obra actual. Foi orixinalmente escrita no que se chamou dialecto homérico. A obra consta de 24 cantos.
Crimea
Composición étnica
miniatura|esquerda|Porcentaxe de rusos segundo o censo de 2001 Segundo o censo ucraíno de 2001 a poboación da República Autónoma de Crimea era na época de 2 033 700. Os principais grupos étnicos de Crimea, na actualidade e historicamente, segundo os censos son:
Lingua ambakich
Distribución xeográfica
Os aion viven en 7 aldeas do distrito de Angoram, no norte da provincia Sepik do Leste. A aldea de Yaut localízase na ribeira do río Keram, mentres as outras seis (Aguran, Oremai, Ombos, Akaian, Arango e Pangin) na ribeira do río Porapora.
Xogos Olímpicos de 2008
Sedes e instalacións deportivas
Nas outras cidades sedes remodeláronse catro estadios, mellorouse o Centro Hípico de Hong Kong e acondicionouse o porto de Qingdao para as regatas de vela.
Galegos nos Xogos
Todos os participantes galegos nos Xogos (14, dos cales dez eran homes e catro mulleres) fixérono dentro do equipo de España. Estes foron os seus nomes:
Ben Bernanke
Traxectoria
En 2011 estivo considerado unha das persoas máis poderosas do mundo pola Forbes.
Poboación estatística
En Epidemioloxía unha poboación é un conxunto de suxeitos ou individuos con determinadas características demográficas, da que se obtén a mostra ou participantes nun estudo epidemiolóxico á que se quere extrapolar os resultados do devandito estudo (inferencia estatística).
Gran Premio da China
Historia
En setembro de 2017, anunciouse un novo contrato de tres anos para albergar a carreira, mantendo a carreira no calendario ata.
Gañadores múltiples (pilotos)
Os pilotos en letra grosa aínda compiten no campionato de Fórmula 1
Cydalima perspectalis
Cydalima perspectalis, a avelaíña do buxo é unha especie de traza da familia Crambidae. É nativa do leste de Asia (Xapón, China, Taiwán, Corea, a parte máis afastada de Rusia e a India).
Medidas de control
Bacillus thuringiensis é unha bacteria que produce unha endotoxina específica de insectos que fura o recubrimento dos intestinos da eiruga, o que leva á parálise e á morte.
Voluta (homónimos)
O termo voluta pode facer referencia a:
Ricardo Bescansa Martínez
Ricardo Bescansa Martínez, nado en Santiago de Compostela o 12 de marzo de 1912 e finado na mesma cidade o 3 de novembro de 1986, foi un empresario galego.
Batalla do mar do Coral
A batalla do mar do Coral, librada entre o 4 e o 8 de maio de 1942, foi unha gran batalla naval no teatro do Pacífico durante a segunda guerra mundial que enfrontou á Armada Imperial Xaponesa e a forzas navais e aéreas aliadas dos Estados Unidos e Australia. A batalla foi a primeira acción na cal os portaavións enfrontáronse entre si, ademais da primeira na que os barcos dous dous bandos non se viron ou dispararon direcamente entre si.
Aínda que foi unha vitoria táctica dos xaponeses en termos de barcos afundidos, a batalle demostrou ser unha vitoria estratéxica para os Aliados por moitas razóns. A expansión xaponesa, aparentemente imparable ata entón, parouse por vez primeira. Máis importante, os portaavións xaponeses Shōkaku e Zuikaku, un danado e o outro sen dotación de avións, non puideron participal na batalla de Midway, que tivo lugar o mes seguinte, garantindo unha paridade de avións entre os dous adversarios e contribuíndo significatvamente á vitoria estadounidense nesa batalla. As severas perdas en portaavións en Midway impediron aos xaponeses intentar novamente a invasión de Port Moresby dende o océano. Dous meses despois os Aliados colleron vantaxe da vulnerabilidade estratéxica do Xapón no Pacífico Sur, e iniciaron a campaña de Guadalcanal que, xunto coa campaña de Nova Guinea, finalmente rompeu as defensas xaponesas na zona e foi un significativo factor que axudou á derrota final do Xapón na segunda guerra mundial.
Kristina Berg
Karin Anna Kristina Berg Casares, nada en Halmstad en 1948 e finada en Vigo o 3 de xullo de 2012, foi unha escritora sueca en lingua galega.
Frances Northcutt
Primeiros anos e educación
Northcutt naceu en Many (Luisiana), localidade situada ao outro lado da fronteira estatal, o 10 de agosto de 1943. Creceu en Luling (Texas), nos arredores de Austin; e finalmente mudouse a Dayton, (Texas), cando ingresou na escola secundaria. Asistiu á escola de Dayton High School en Liberty County e logo estudou matemáticas na Universidade de Texas en Austin. Graduouse en catro anos, aínda que na práctica foron tres anos e medio, xa que que sufriu un accidente automobilístico que a obrigou a perder un semestre enteiro.
Ao finalizar as misións Apolo, Northcutt permaneceu contratada coa empresa TRW  Systems durante unha década, aínda que se trasladou a outros proxectos. En 1981, graduouse pola Universidade de Houston obtendo a licenciatura en dereito. Aínda que continuou traballando como enxeñeira mentres estaba a estudar.
Berastegi
250px|thumb|Vista de Berastegi. Berastegi é un concello do leste da provincia de Guipúscoa, en Euskadi. Atópase na comarca de Tolosaldea, a 32 km de Donostia, no límite con Navarra.
Teolinda Gersão
Biografía
A súa obra está traducida a máis de vinte países. Algúns dos seus libros foron adaptados ao teatro e estreados en Portugal, Alemaña etc. As súas novelas tratan da sociedade contemporánea, aínda que decorren en distintos períodos. Inclúen as complexidades das relacións humanas, a dificultade da comunicación, o amor e a morte, a opresión, a liberdade, a identidade, a resistencia e o proceso de creación. Outro tema central da súa obra é o concepto de tempo, quer no tratamento do tempo na estrutura narrativa quer no tempo histórico no que teñen lugar as súas novelas.
George Bancroft
George Bancroft pode ser:
María Chivite
Traxectoria
Afiliouse ao PSN-PSOE con 20 anos e comezou a súa traxectoria política nas Juventudes Socialistas, pertencendo á executiva entre 2001 e 2005. De 2005 a 2007 realizou diversos traballos relacionados coa súa formación para a Unión Xeral do Traballo. De 2003 a 2007 foi concelleira no concello de Cintruénigo, e de 2011 a 2013 de Valle de Egüés. Participou nas eleccións autonómicas nas listas do PSN-PSOE e ocupou un escano no Parlamento de Navarra na VII lexislatura (2007-2011), onde foi portavoz de Saúde. Tamén formou parte da VIII lexislatura (2011-2012).
Daniel Rodríguez Vázquez
Traxectoria
Debutou en Primeira contra o Eibar na primeira xornada da tempada 2019/20, marcando un gol aos 4 minutos de xogo. Xogou todos os partidos de liga do seu equipo excepto un (por acumulación de cartóns amarelos), nun ano no que o Mallorca acabou descendendo de novo a Segunda. Con todo, o equipo balear volveu lograr ascender na seguinte tempada (2020/21), contribuíndo Dani Rodríguez con 8 goles, a maior cifra anotadora da súa carreira.
Ácido 2,3-bisfosfoglicérico
Efectos da unión
En mulleres preñadas, hai un incrementodo 30% do 2,3-BPG intracelular. Isto rebaixa a afinidade da hemoglobina materna polo oxíxeno, e así permite que se descargue máis oxíxeno ao feto nas arterias uterinas maternas. O feto ten unha baixa sensibilidade polo 2,3-BPG, polo que a súa hemoglobina ten unha maior afinidade polo oxíxeno. Por tanto, aínda que a pO2 nas arterias uterinas é baixa, as arterias umbilicais fetais (que están desoxixenadas) poden recibir oxixenación delas.
Historia de Serbia
Prehistoria
A estratéxica situación de Serbia entre dous continentes sometérona ás invasións por moitos pobos. Os gregos colonizaron o sur do país no século XI a. C., sendo a cidade de Kale-Krsevica o punto máis setentrional do Imperio de Alexandre o Grande. Os tracios dominaban Serbia antes da inmigración dos ilirios no suroeste.
Stefan Prvovencani
Radoslav, Vladislav e Uros Nemanjić marcaron un período de estancamento da estrutura do estado. Os tres reis sucesores de Stefan Prvovenčani foron tres dos seus fillos, entre eles Estevo Radoslav (1228-1233), que desempeñou un reinado carente de acontecementos importantes, sendo tutelado politicamente polo Despotado de Epiro, e outro, o medio irmán deste, Vladislav (1233-1243), que aproveitou a impopularidade de Radoslav para derrocalo e instaurar un goberno moi influído polo Segundo Imperio búlgaro, cuxo emperador Iván Asen II de Bulgaria era o seu sogro.
Consecuencias da ocupación otomá
As rexións de Kosovo e Novi Pazar viron emigrar tamén a boa parte da poboación, que foi substituída por colonos musulmáns da veciña Albania, o que co tempo crearía outro grave problema étnico no corazón da Serbia histórica.
Guerras austro-turcas
O comezo da decadencia do poder otomán en Europa prodúcese en 1683, data do sitio de Viena. Na contorna desta cidade, os otománs foron derrotados polo emperador Leopoldo I. Seguidamente, en 1686, o exército imperial liberou Buda, a capital húngara e, no ano seguinte, no mesmo lugar onde tivera lugar o desastre de Mohács, Carlos V de Lorena, ao servizo do emperador Leopoldo, derrotou outra vez aos turcos.
A Revolución Serbia
Mentres os croatas intentaban recuperar o seu antigo autogoberno e loitaban por preservar a identidade nacional fronte á presión maxia, os serbios emprenderon unha longa guerra de liberación contra o ocupante otomán, até conseguir a súa total independencia en 1878.
Por outra parte, Karagjorgje tivo que pactar cos terratenentes, contrarios ao establecemento dunha democracia campesiña, e entregar a un Senado a administración civil do estado embrionario, reservándose el a dirección do exército.
O Principado autónomo de Serbia (1817-1878)
A neutralidade de Serbia na guerra de Crimea permitiulle sacudirse o protectorado ruso que, na Paz de París (1856) foi substituída polo das grandes potencias europeas. Pero non así da soberanía otomá. Todo iso, dados os sentimentos rusófilos do pobo, fixo diminuír a popularidade do knez.
Unha sucesión de conspiracións e desordes promovidos polos nacionalistas descontentos coa política proaustríaca do monarca e as crecentes peticións da oposición liberal en favor dun réxime parlamentario moveron á Asemblea a destituír a Alexandre Karagjorgjević en 1858.
O Principado independente de Serbia (1878-1882)
Tras a expulsión da dinastía Karadjordjević en 1858, Mihailo puido finalmente regresar a Serbia; mentres tanto, Milan foi educado no Liceo "Louis-le-Grand" de París. Era un mozo intelixente que demostrou enormes dotes de madureza desde unha temperá idade. miniatura|dereita|250px|[[Milan Obrenović, Príncipe de Serbia (Milan IV, 1868-1882) Rei de Serbia (Milan I, 1882-1889).]]
O Reino de Serbia (1882-1918)
En 1868 o seu primo e titor, o príncipe Mihailo, foi asasinado en Belgrado. O magnicidio permitiulle a Milan ascender ao trono serbio, aínda que baixo unha rexencia. En 1872 tomou o poder definitivamente, e demostrou ser un monarca desperto e vivaz.
En 1875 tivo que facer fronte ás presións nacionalistas, especialmente dos liberais, para que o país entrase en guerra co Imperio otomán en axuda dos rebeldes bosníacos, ao que Milan se negou alegando a incapacidade militar do país para enfrontarse aos otománs. A posición rusa era ambigua, aconsellando oficialmente a Milan manter a neutralidade mentres certos representantes o urxían a entrar na contenda. Finalmente, Milan, convencido polo seu primeiro ministro da conveniencia de declarar a guerra, fíxoo o. A guerra non foi popular entre o campesiñado. miniatura|150px|[[Pedo I Karadjordjević, Petar I, Rei de Serbia (1903-1918), Rei dos Serbios, Croatas e Eslovenos (1818-1921).]]
Guerras Balcánicas
O problema estribaba en que cada estado interpretaba a repartición segundo os seus intereses e os do bloque de potencias xunto ao que se aliñaba. Macedonia, e en menor medida Tracia e Albania, era un mosaico de pobos e relixións que facían virtualmente imposíbel o acordo. O intento da diplomacia tsarista de crear unha Gran Bulgaria que incluíse Macedonia provocou as protestas serbias e, finalmente, viuse frustrado pola intervención das grandes potencias (Congreso de Berlín, como xa vimos).
Despois da súa derrota diplomática na Crise bosnia de 1908, Refírese ao quebrantamento polo Imperio austrohúngaro do Tratado de Berlín de 1818. Polo seu artigo 25, o Imperio austrohúngaro recibira privilexios especiais nas provincias otomás de Bosnia e Hercegovina e o Sanžak de Novi Pazar. Este artigo rezaba: "As provincias de Bosnia e Hercegovina serán ocupadas e administradas por Austria-Hungría.[...] Austria-Hungría resérvase o dereito de manter gornicións e a ter estradas militares e comerciais en toda a superficie deste territorio" (o Sanžak de Novi Pazar) "do antigo vilaxato de Bosnia". Austria-Hungría exerceu estes dereitos ocupando Bosnia e Hercegovina e mantendo un control compartido cos otománs do Sanžak de Novi Pazar. Esta situación persistiu desde 1878 até o estalido da crise, en 1908.
Ao estalar a revolución dos mozos turcos, o goberno vienés creuse en condicións de sacar vantaxes. De acordo co seu aliado alemán, e co permiso verbal do ministro de Exteriores ruso, Isvolsky, o emperador Francisco Xosé I decretou a anexión ao seu Imperio de Bosnia e Hercegovina o 5 de outubro de 1908 ao tempo que Bulgaria declaraba a súa independencia. Serbia protestou enerxicamente e o goberno ruso, consciente da súa metedura de zoco, ameazou aos austríacos coa guerra.
O repartimento facía de Bulgaria a maior potencia balcánica, pero non tardaron en xurdir roces cos seus aliados polas zonas en litixio de Tracia e Macedonia. O goberno de Sofía decidiu adiantarse a un posíbel ataque e o 23 de xuño, sen declaración de guerra, o tsar Fernando I ordenou ás súas tropas avanzar contra os seus antigos aliados. Esta segunda guerra balcánica concitou contra os búlgaros unha formidábel alianza: Serbia, Montenegro, Grecia, Turquía e Romanía. Tras vinte días de reveses, Sofía tivo que solicitar o armisticio. Polo Tratado de Bucarest (10 de agosto de 1913) Bulgaria renunciou ás súas conquistas macedónicas en beneficio de Serbia e Grecia, cedeu Tracia occidental aos gregos, devolveu a parte oriental a Turquía e aínda tivo que entregar a Dobruxa meridional (o chamado cuadrilátero de Silistra) a Romanía.