cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vilanova, Camba, Rodeiro
Vilanova é un lugar da parroquia de San Xoán de Camba, no concello pontevedrés de Rodeiro, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2008 tiña 16 habitantes (12 homes e 4 mulleres), o que supón unha diminución de 6 habitantes con respecto ao ano 2000.
Francisco Pérez Carballo
Traxectoria
miniatura|Tumba no [[cemiterio de Santo Amaro da Coruña|cemiterio de Santo Amaro.]] Estudou no instituto madrileño Cardenal Cisneros. Licenciado en Dereito e Filosofía e Letras, durante a súa etapa universitaria foi dirixente da Federación Universitaria Española e membro da Asociación Internacional de Estudiantes, así como militante das xuventudes de Izquierda Republicana. Frecuentou tamén o Ateneo de Madrid.
Francisco Álvarez de Nóvoa
Traxectoria
Procedente dunha familia de ascendencia galega, chegou a Ourense en 1892, onde comezou unha intensa actividade nos medios xornalísticos colaborando en La Defensa de Galicia e El Noticiero.
Galería de imaxes da Pobra de Trives
Galería de imaxes do concello da Pobra de Trives na provincia de Ourense.
Clásica de San Sebastián 2018
O gañador foi o francés Julian Alaphilippe, que venceu no sprint a Bauke Mollema. Este dúo formado no último ascenso da xornada adiantouse en 16 segundos ao pequeno grupo encabezado polo campión francés Anthony Roux
Adidas
Historia
En 1987, Horst Dassler, quen tomou as rendas da empresa tras a morte do seu pai, morre á idade de 51 anos. Con este acontecemento, a firma atravesou polo seu período máis crítico, marcado principalmente pola intensa competencia, especialmente da firma estadounidense *Nike e pola administración de Bernard Tapie, caracterizada polos escándalos financeiros.
Como CEO da empresa, Robert Louis-Dreyfus logra reestruturar a compañía, Logrando co tempo situarse fronte á dura competencia de marcas como Nike, Reebok ou Puma.
Kinosternidae
Taxonomía
Familia Kinosternidae
Orde número 1
Preparación e publicación
O comité executivo do Soviet de Petrogrado aprobou pouco despois as conclusións do debate no mesmo, indicando que a Orde correspondente debía publicarse o mesmo día. O intento de acordar a publicación coa Comisión Militar da Duma fracasou ante o rexeitamento desta a aprobar as conclusións alcanzadas no pleno do Soviet. O comité executivo encargou entón a unha comisión encabezada por Nikolai Sokolov a redacción final da orde, que estivo lista en menos de media hora. A redacción final foi aprobada polo comité executivo e presentada ante o Soviet, aínda reunido, que a aprobou con alegría desbordante.
Veta (pesca)
A veta é unha arte de pesca fixa rectangular cunha tralla con flotadores e outra lastrada contra o fondo, ó cal se fixa con rizóns (similar ó rasco e á volanta), que adopta unha posición vertical, cun só pano, de ata 50 x 3 m na dimensión de cada peza e cun mínimo de 60 mm en lado da malla. Está regulada polo artigo 31 do Decreto 424/1993 do 17 de decembro (DOG Nº 13 do xoves, 20 de xaneiro de 1994), que indica que se pode usar todo o ano en mar non interior.
LAN
Sistema Operativo de Rede
O Sistema Operativo de Rede é un programa informático de control da máquina que dá soporte á rede, existindo dúas clases de sistema: sistema cliente e sistema servidor. https://web.archive.org/web/20090420183020/http://gl.wikipedia.org/skins-1.5/common/images/button_link.png Ligazón interna O sistema cliente posúe características máis simple, voltadas á utilización de servizos, en canto que o sistema servidor posúe unha maior cantidade de recursos, tales como servizos para seren provistos aos clientes.
Josef von Sternberg
Traxectoria
Sternberg abandonou o instituto para traballar como mozo dos recados nun almacén. En 1915 traballaba para William A. Brady na World Film Company, en Nova Jersey. O director Emile Chautard contratou a Sternberg como axudante de director en 1919 para The Mystery of the Yellow Room. Debutou como director en 1925 con The Salvation Hunters. O actor e produtor Elliott Dexter engadiu o falso título aristócrata 'von' ao apelido de Sternberg en 1925 durante a produción de By Divine Right.
Fotografía de paisaxe
A fotografía de paisaxe nos seus inicios
Desta forma podemos comprobar que a fotografía se converte na grande aliada de diversas disciplinas artísticas como a arqueoloxía, ó documentar os principais monumentos ou contornos, a etnografía, antropoloxía, bioloxía etc.
Intimamente ligada á fotografía de paisaxe se desenvolve nesta época a fotografía de viaxes.
Xunto ás imaxes de paisaxes dos pioneiros da fotografía, Niepce, Daguerre, Hippolythe Bayard e William Fox Talbot, neste campo desenvolveron os seus traballos nos inicios da fotografía, autores como Frederick Catherwood, Désiré Charnay, Théodore Tiffereau, Carl Ferdinand Stelzner, Joseph Philibert Girault de Prangey, os irmáns Langenhein, Friedrich von Martens, Gustave Le Gray, Nadar -coas súas fotografías aéreas-, Louis Auguste Bisson e Auguste-Rosalie Bisson, Adolphe Braun, Francis Frith, Timothy O`Sullivan, Carleton Watkins, Henry Jackson, Philip Henry Delamotte, John Thompson, Robert Mac Pherson ou James Anderson.
Glándula exócrina
Pola estrutura
As glándulas exócrinas conteñen unha porción glandular e un conduto, cuxas estruturas poden utilizarse para clasificar a glándula.
Cámara réflex
miniatura|dereita|250px|Cámara réflex dixital. Unha cámara fotográfica réflex é aquela na cal a imaxe que ve o fotógrafo a través do visor é exactamente a mesma ca que quedará capturada. Iso conséguese mediante un cristal cortado en forma de prisma (unha forma similar a unha pirámide), e que está situado entre dous espellos. Á súa vez hai un espello detrás do obxectivo.
Fundación Calouste Gulbenkian
A Fundación
miniatura|Xardín da Fundación Calouste Gulbenkian|esquerdaCalouste Gulbenkian era ante todo un coleccionista de obxectos que á súa morte (en 1955), legou os seus bens a Portugal en forma dunha fundación, localizada na súa antiga residencia de Lisboa. As grandes instalacións, abertas en 1969, na parte norte do parque de Eduardo VII, abranguen a sede mesma e o Museo Calouste Gulbenkian, e foron deseñadas por Ruy Athouguia, Pedro Cid, e Alberto Pessoa. Ademais das áreas ocupadas polos varios departamentos da Fundación, as instalacións inclúen un grande auditorio, un espazo para exposicións temporais, unha área de congresos con auditorios e outras dependencias, así como un grande edificio que alberga o Museo Calouste Gulbenkian e a Biblioteca de arte. O complexo enteiro está situado no parque Gulbenkian, deseñado por Ribeiro Telles.
Todos estamos invitados
Sinopse
Tras tentar saltar un control da Garda Civil por incendiar un camión, Josu Jon (Óscar Jaenada) recibe un forte golpe na cabeza, perdendo a memoria. Entón é ingresado nun hospital penitenciario agardando á decisión do xuíz. Josu Jon non sabe ben quen é, e as monxas do hospital ensínanlle a rezar e a ser un bo cristián, mentres que os seus vellos compañeiros lle axudan a lembrar que el é un etarra, e que axiña poderá reincorporarse á organización.
Maratón de Estocolmo
Historia
En 2014 inscribíronse 21942 corredores de 93 países diferentes, o que estableceu a mellor marca da competición, rematando 16736. No ano 2016 remataron 12855 corredores, o que lle supuxo ser o sétimo maratón de Europa e en 2017 completárono 12551 corredores.
Don Siegel
Traxectoria
De orixe xudía, estudou en Nova York e en Inglaterra. Durante un tempo estudou belas artes en París, pero abandonouno aos vinte anos para establecerse nos Ánxeles, atopando traballo na Warner Bros. tras coñecer o produtor Hal B. Wallis.
Spirit (robot MER-A)
Sleepy Hollow
600px|miniatura|centro|Primeiro panorama 3-D do lugar de aterraxe: o cráter chámase Sleepy Hollow ([[5 de xaneiro de 2004).]]
Os Outeiros Columbia
Amodo, o Spirit fixo o seu camiño cara á cima da Husband Hill, e no sol 344 estaba listo para subir á "Cumberland Ridge" e "Val de Tennessee".
No sol 371, o Spirit chegou a unha pedra chamada "Peace" preto da cima de Cumberland Ridge. O Spirit furouna coa ferramenta RAT no sol 373.
Organización das Nacións Unidas
Antecedentes e historia
miniatura|dereita|240px|Sede da Organización das Nacións Unidas en [[Nova York.]] A idea das Nacións Unidas foi elaborada na declaración, asinada durante a segunda guerra mundial, na conferencia de Aliados celebrada en Moscova en 1943. O daquela presidente dos Estados Unidos de América, Franklin Delano Roossevelt, suxeriu o nome de "Nacións Unidas". O 25 de abril de 1945 celebrouse a primeira conferencia en San Francisco. Á parte dos gobernos, foron convidadas organizacións non gobernamentais. As 50 nacións representadas na conferencia asinaron a Carta das Nacións Unidas dous meses máis tarde o 26 de xuño; Polonia, que non estivera representada na conferencia, engadiu o seu nome máis tarde.
Actualmente os 5 Membros Permanentes do Consello de Seguridade son os únicos que teñen veto nas decisións. Estes son os Estados Unidos de América, a Federación Rusa, Francia, o Reino Unido e a República Popular da China.
Xosé María Álvarez Cáccamo
Traxectoria
Ademais de poesía, ten publicados relatos breves, teatro e literatura infantil. A súa obra traduciuse ao catalán, castelán, éuscaro e italiano. Obtivo os premios Esquío, González Garcés e Arume e os Premios da Crítica de Galiza e de España.
Vida persoal
É fillo de Xosé María Álvarez Blázquez e mais de María Luisa Cáccamo Frieben, e irmán de Alfonso, Celso e Berta Álvarez Cáccamo.
Castilla-La Mancha Televisión
Castilla-La Mancha Televisión (CMT) é a televisión autonómica pública de Castela-A Mancha, xestionada polo ente público Radiotelevisión de Castilla-La Mancha.
Priacántidos
Características
Caracterízanse por teren uns ollos moi grandes, circulares, cunha brillante capa reflectora (tapetum lucidum) e unha gran boca superior moi oblicua. Posúen unha aleta dorsal, continua, con 10 espiñas seguidas de 10 a 15 radios brandos, unha aleta anal con tres espiñas e 9-16 darios brandos, e unha caudal ligeramente emarxinada ou arredondada, con 16 radios principais, dos que 14 son ramificados. As pectorais son pequenas e as pélvicas grandes, de inserción anterior ás pectorais.
1334
Mortes
Historia ano a ano
Ciclismo
miniatura|Carreira de ciclismo. Ciclismo é un deporte de carreira de bicicleta no que o obxectivo dos participantes é ben chegar primeiro a determinada meta ou ben cumprir un determinado percorrido no menor tempo posíbel.
Foi en Inglaterra, en mediados do século XIX, cando comezou o ciclismo como deporte. As probas ciclistas xeralmente encádranse en tres categorías: probas en estrada, probas en pista e probas de montaña (bicicleta de montaña, ciclocross ou BMX) e practícase con diversos tipos e modelos de bicicletas.
Ciclismo na sociedade
O ciclismo estático indícase para persoas que presentan determinados tipos de lesións de xeonllos, cadrís, columna e que non poden camiñar; xestantes, enfermos con osteoporose e principalmente obesos.
Juana Capdevielle
Traxectoria
Tivo unha traxectoria de muller culta e progresista. Cursou os estudos secundarios en Pamplona para logo licenciarse en Filosofía e Letras na Universidade Central de Madrid, onde tivo como mestre a José Ortega y Gasset e a María Zambrano como compañeira. Foi pensionada pola Junta para Ampliación de Estudios e Investigaciones Científicas, ampliou os seus estudos en Alemaña, Bélxica, Francia e Suíza.
Vinícius de Moraes
Poeta esencialmente lírico, o poetinha (como ficou coñecido) destacou polos seus sonetos, forma poética que se tornou case asociada ao seu nome. Coñecido por tamén ser bohemio inveterado, fumador e apreciador do whisky, Vinicius tamén era coñecido por ser un gran conquistador. O poetinha casou nove veces ao longo da súa vida.
Cafarnaún
Recuperación de Cafarnaúm
En 1866, foi o explorador británico Capitán Charlles W. Wilson quen identificou os restos da sinagoga, e no ano 1894 o franciscano Frai Giuseppe Baldi de Nápoles, en nome da Custodia de Terra Santa, conseguiu adquirir aos beduínos unha boa parte das ruínas.
Historia do poboado
Cafarnaúm encontrábase xunto a unha das principais arterias que unían Galilea con Damasco. Non se encontraron evidencias de que Cafarnaúm participou nas sanguentas sublevacións xudías contra os romanos nos anos 70 e 135.
Mosaicos
É importante salientar a relación estreita entre a igrexa octogonal e a casa de San Pedro: os bizantinos, ao construír a nova igrexa, situaron o octógono central xustamente sobre os muros da casa, co obxecto de perpetuar a situación exacta da mesma. A partir dese momento, xa non se podía ver a humilde casa por estar cuberta polos mosaicos da nova estrutura.
Vinícius de Moraes
Traxectoria
Tres anos despois obtivo o emprego de censor cinematográfico no Ministerio de Educación e Saúde. Dous anos despois, Vinícius de Moraes gañou unha bolsa do Consello Británico para estudar lingua e literatura inglesas en Oxford. En 1941 retornou ao Brasil empregándose como crítico de cinema no xornal A Manhã. Tornouse tamén colaborador da revista Clima e empregouse no Instituto dos Bancarios.
Mudanza de fase
Na década de 1940 a súa obra literaria foi marcada por versos en linguaxe máis simple, sensual e, por veces, cargados de temas sociais. Publicou os libros Cinco Elegias (1943), que marcou esta nova fase, e Poemas, Sonetos e Baladas (1946) -obra ilustrada con 22 debuxos de Carlos Leão. Actuando como xornalista e crítico de cine en diversos xornais, Vinícius lanzou en 1947, con Alex Vianny, a revista Filme. Dous anos despois, publicou en Barcelona o libro Pátria Minha.
Programa informático
miniatura|300px|[[LibreOffice Writer]] Un programa informático ou aplicación é un conxunto de instrucións que se lle dan a un sistema informático para realizar un conxunto de tarefas determinado.
Suíza xermanófona
Características lingüísticas
Os dialectos suízos alemáns (Schwytzerdütsch) son próximos aos dialectos xermánicos falados nos países veciños (por exemplo o alsaciano, as falas do antigo País de Baden en Alemaña, os de Liechtenstein e do Vorarlberg austríaco). Mantiveron sobre todo certos monotongos do alto alemán: cf. ziit ("tempo"), huus ("casa"), convertidos respectivamente en Zeit e Haus no alemán estándar. Os dous principais conxuntos dialectais deslíndanse pola chamada liña Brünig-Napf-Reuss.
Vinícius de Moraes
Colaboración con Toquinho
Naquel mesmo período, iniciou as súas primeiras composicións cun novo compañeiro, o violinista Toquinho. Desta colaboración xurdirían temas clásicos como "Como Dizia o poeta", "Tarde en Itapoã" e "Testamento".
A morte do poetiña
En 2005, The Girl from Ipanema, versión en inglés de “Garota de Ipanema”, de Astrud Gilberto, Tom Jobim, João Gilberto e Stan Getz, realizada en 1963, foi escollida como unha das 50 grandes obras musicais da Humanidade pola Biblioteca do Congreso Americano. Aínda en 2005, estreou, na abertura da sétima edición do Festival do Rio, o documental Vinicius, dirixido por Miguel Faria Jr e producido por Suzana de Moraes, filla do poeta, coa participación de Chico Buarque, Carlos Lyra, Caetano Veloso, Maria Bethânia, Adriana Calcanhoto, Mariana de Morais e Olívia Byington, entre outros convidados. A banda sonora do filme foi lanzada en CD.
Microprocesador
Historia
O Intel 8086 foi un dos primeiros de 16 bits e o primeiro axeitado para a multitarefa dos contornas gráficas de Windows e IBM OS/2.
Filosofía da ciencia
Empirismo
Un concepto central en filosofía da ciencia é o empirismo, ou dependencia da evidencia. Empirismo é a visión de que o coñecemento deriva da experiencia do mundo. Nese sentido, as afirmacións están suxeitas e son derivadas de nosas experiencias ou observacións. As hipóteses científicas desenvólvense e téstanse a través de métodos empíricos por medio de observacións e experimentos. Unha vez reproducidos dabondo, a información resultante conta como probas sobre as que a comunidade científica desenvolve teorías que se propoñen explicar os feitos do mundo.
Os científicos tentan usar a indución, a dedución e os métodos case-empíricos e invocar metáforas conceptuais chaves para articular as observacións nunha estrutura coherente e autoconsistente.
Realismo científico e instrumentalismo
En contraste co realismo, o instrumentalismo defende que as nosas percepcións, ideas e teorías científicas non reflicten necesariamente o mundo real con precisión, aínda que sexan uns instrumentos útiles para explicar, predicir e controlar as nosas experiencias. Para un instrumentalista, os electróns e os campos magnéticos poden existir ou non de feito. Para os instrumentalistas, o método empírico úsase para facer non máis do que mostrar que teorías son consistentes coas observacións. O instrumentalismo está maiormente baseado na filosofía de John Dewey e, dun modo máis xeral, o pragmatismo, o cal influenciouse por filósofos como Willian James e Charles Sanders Peirce.
Análise e reducionismo
Daniel Dennett inventou o termo greedy reductionism (reducionismo ganancioso) para describir o presuposto de que tal reducionismo era posíbel. El afirma que é apenas "má ciencia", buscar atopar explicacións que son apelativas ou elocuentes, máis do que aquelas que están en uso en predicir un fenómeno natural.
Indución
Unha solución para ese problema está en confiar na noción de indución. O raciocinio indutivo mantén que se unha situación se sustenta en todos os casos observados, entón a situación se sustenta en todos os casos. Entón despois de completar unha serie de experimentos que soportan a Terceira Lei, está xustificado manter que a lei se sustente en todos os casos.
Pluralismo metodolóxico
Paul K. Feyerabend (1924 - 1994) afirmou que unha metodoloxía científica universalmente válida é un contrasentido, que non poden ditarse normas á ciencia para o seu desenvolvemento. Criticou acedamente o cientifismo por ser "castelos no aire" e como alternativa propuxo un anarquismo epistemolóxico. Posto que non hai coñecementos certos e non se sabe que paradigmas dominarán a ciencia do futuro, descartalos agora supón pechar portas ao mañá.
Feresa attenuata
Taxonomía
A primeira descrición da especie foi feita en 1874 por John Edward Gray, que se baseou para facelo nun gravado, e que a denominou Delphinus intermedius. Máis tarde foi reclasificada no xénero Feresa, descrito polo propio Gray catro anos antes, de xeito que na actualidade o seu nome científico válido é Feresa attenuata (Gray, 1874).
Distribución e poboación
A súa distribución non se coñece ben, e os datos dispoñíbeis proceden de lugares moi diseminados por todo o mundo. Viven en augas cálidas e profundas, especialmente nas tropicais, pero ocasionalmente se desvía cara a rexións temperadas cálidas. Observouse con relativa frecuencia no Pacífico tropical oriental, Hawai e o Xapón. Non se coñecen migracións, e se cre que viven todo o ano nas zonas en que están ben estudadas, como Sri Lanka, no océano Índico, e a illa de San Vicente no mar Caribe.
Filosofía da ciencia
Filosofía da ciencia naturalizada
Para Ronald N. Giere (1938) o propio estudo da ciencia debe ser tamén unha ciencia: "A única filosofía da ciencia viable é un filosofía da ciencia naturalizada". Isto é así porque a filosofía non dispón de ferramentas apropiadas para o estudo da ciencia en profundidade. Giere suxire, pois, un reducionismo no sentido de que para el a única racionalidade lexítima é a da ciencia. Propón o seu punto de vista como o inicio dunha disciplina nova, unha epistemoloxía naturalista e evolucionista, que substituirá á filosofía da ciencia actual.
Gonium
Evolución
O xénero Gonium contén especies moi relacionadas coa alga unicelular Chlamydomonas e a alga multicelular diferenciada Volvox. A orde Volvocales é un recoñecido sistema modelo para o estudo da evolución multicelular. Gonium e o xénero Tetrabaenecae conteñen especies representativas da formación de colonias entre unicelulares. A morfoloxía das colonias de Gonium formadas por células semellantes suxire que é máis similar xeneticamente a Chlamydomonas ca a Volvox, o que foi confirmado polas análises filoxenéticas.
Unidade central de procesamento
O formato, deseño e posta en funcionamento das CPU foron evolucionando ó longo da súa historia, pero o seu funcionamento fundamental segue sendo o mesmo que nos seus comezos. Os dous compoñentes principais dunha CPU son a unidade aritmético-lóxica (ALU), que realiza operacións aritméticas e lóxicas, e a unidade de control (CU), que extrae, descodifica e executa as instrucións dende a memoria, empregando a ALU cando é necesario.
Historia
miniatura|Vista parcial do Harvard Mark E, un computador electromecánico de 1944. miniatura|Programando o [[ENIAC.]] miniatura|Vista do [[EDVAC coa unidade de cinta perforada ao fondo.]] As primeiras CPU foron deseñadas a medida como parte dun computador máis grande, no entanto, este custoso método de deseñar as CPU a medida, por unha aplicación particular, desapareceu e foi substituído polo desenvolvemento de clases de CPU baratas e estandarizadas adaptadas para diferentes propósitos. Esta estandarización empezou na era dos transistores discretos, computadoras centrais, e microcomputadores, e acelerouse rapidamente coa popularización do circuíto integrado, este permitiu que sexan deseñados e fabricados procesadores máis complexos en espazos pequenos. Tanto a miniaturización como a estandarización das CPU aumentaron a presenza destes dispositivos dixitais na vida moderna moito máis alá das aplicacións limitadas de máquinas de computación dedicadas. Os microprocesadores modernos están presentes por todas partes.
A idea de almacenar os programas informáticos xa estaba presente nos deseños de J. Presper Eckert e John William Mauchly no ENIAC, pero fora descartada para poder finalizar a máquina máis rapidamente. O 30 de xuño de 1945, antes de remtar o ENIAC, o matemático John von Neumann difundiu o documento titulado First Draft of a Report on the EDVAC (Primeiro borrador dun informe sobre o EDVAC). Neste documento describiu o deseño dun computador con programa almacenado que foi completado en agosto de 1949. O EDVAC foi deseñado para executar un certo número de instrucións de diferentes tipos. Estas instrucións podían ser combinados para crear programas útiles para o funcionamento do EDVAC. De maneira significativa, os programas escritos polo EDVAC foron almacenados na memoria de alta velocidade do ordenador no canto de ser definidos por medio do cableado físico no computador. Con isto superouse unha das limitacións importantes do ENIAC que necesitaba unha gran cantidade de tempo e esforzo para reconfigurar o ordenador para poder executar unha nova tarefa. Co deseño de von Neumann o programa, ou software, que executaba o EDVAC podía ser cambiado de maneira sinxela cambiando o contido da memoria do computador.
Unidade de control
Unidade incluída na CPU encargada de ler as instrucións máquina gardadas na memoria principal e de xerar os sinais de control necesarios para controlar e coordinar o resto das unidades funcionais dun computador co propósito de executar as instrucións lidas.
Características
Os investigadores están a estudar novos métodos de computación como a computación cuántica, a ampliación do paralelismo, e outros máis.
Rendemento
Por mor de diversas capacidades específicas das CPU modernas, como o hyper-threading e o uncore, que axudan no repartimento de recursos e mellora de utilización das CPU, a monitorización do rendemento faise cada vez máis complicada. Como resposta a este problema, algunhas CPU introducen lóxica de hardware adicional que monitoriza o uso real de varias das súas partes e prové de contadores accesibles para o software, como por exemplo a tecnoloxía Performance Counter Monitor de Intel.
Escudo do Sudán do Sur
O escudo do Sudán do Sur foi adoptado en xullo de 2011 despois de que o país acadase a súa independencia da República do Sudán. Antes da independencia, o Sudán do Sur era unha rexión autónoma do Sudán.
Os verbos galegos
De que está formado un verbo?
O lexema ou raíz expresa o contido significativo ou semántico do verbo. Os elementos auxiliares expresan o número, a persoa, o tempo e o modo.
O modo
Expresa a actitude subxectiva de quen di a frase. Pode ser indicativo (modo da realidade), subxuntivo (modo da irrealidade, do desexo, da hipótese ou da dúbida) ou imperativo (unha orde, un mandamento, unha instrución).
Motor de busca
Spiders
A maioría de grandes buscadores internacionais que todos usamos e coñecemos son deste tipo. Requiren moitos recursos para o seu funcionamento.
Oxidorredución
A reacción pode ser ou ben un proceso redox simple, como a oxidación do carbono para dar dióxido de carbono (CO2) ou a redución do carbono polo hidróxeno para orixinar metano (CH4), ou ben un proceso complexo como a oxidación da glicosa (C6H12O6) no metabolismo humano por medio dunha serie de complexos procesos de transferencia de electróns.
Aínda que estas descricións adoitan ser suficientes para moitos propósitos, non son totalmente precisas. A oxidación e redución realmente refírense a un cambio no estado de oxidación, e pode non haber transferencia real de electróns. Así, a oxidación defínese mellor como un incremento no estado de oxidación, e a redución como unha diminución no estado de oxidación. Na práctica, a transferencia de electróns sempre causa un cambio no estado de oxidación, pero hai moitas reaccións que se clasifican como "redox" e nas que non hai transferencia de electróns (como as que implican a enlaces covalentes).
Etimoloxía
O termo "hidroxenación" podería utilizarse no lugar de redución, xa que o hidróxeno é o axente redutor nun grande número de reaccións, especialmente en química orgánica e bioquímica. Pero, a diferenza de oxidación, que foi xeneralizada a partir do seu elemento raíz, hidroxenación mantivo a súa conexión específica coas reaccións que engaden hidróxeno a outra substancia (por exemplo, a hidroxenación de graxas insaturadas a graxas saturadas, R-CH=CH-R + H2 → R-CH2-CH2-R).
Axentes oxidantes e redutores
Nos procesos redox, o redutor transfire electróns ao oxidante. Así, na reacción, o redutor ou axente redutor perde electróns e é oxidado, e o oxidante ou axente oxidante gaña electróns e é reducido. O par formado por un axente oxidante e un axente redutor implicados nunha determinada reacción denomínase par redox. Un par redox é unha especie química reducida xunto coa súa forma oxidada, por exemplo, Fe2+/Fe3+.
Reaccións redox na industria
O proceso primario de reducir minerais a alta temperatura para producir metais coñécese como fundición.
Medio ácido
En medio ácido, engádense ións H+ e auga ás semirreaccións para axustar a reacción global.
Intelixencia artificial
Historia da intelixencia artificial
Podemos entón dicir que a IA inclúe características humanas tales como a aprendizaxe, a adaptación, o razoamento, a autocorrección, o melloramento implícito, e a percepción modelar do mundo. Así, podemos falar xa non só dun obxectivo, senón de moitos dependendo do punto de vista ou utilidade que poida atoparse á IA.
Aplicacións
Tamén hai miles de aplicacións de IA exitosas utilizadas para resolver problemas para industrias ou institucións específicas. Algúns exemplos son almacenamento de enerxía, deepfakes (ultrafalso ), diagnóstico médico, loxística militar ou xestión da cadea de subministración.
A IA simbólica e os seus límites
A cuestión non está resolta: O razoamento subsimbólico pode cometer moitos dos mesmos erros inescrutables que a intuición humana, como o rumbo algorítmico. Críticos como Noam Chomsky argumentan que a investigación continua sobre a IA simbólica aínda seguirá sendo necesaria para alcanzar a intelixencia xeral, en parte porque a IA subsimbólica afástase da IA explicable: pode ser difícil ou imposible entender por que un programa moderno de IA estatística tomou unha decisión concreta. O campo emerxente da intelixencia artificial neurosimbólica tenta tender unha ponte entre ambos os enfoques.
Portovenere
Historia
O 2 de decembro de 1797, despois de que as Francia establecera o seu dominio en Italia, a cidade pasou a formar parte do Departamento do Golfo de Venus, con capital en La Spezia, na República Ligur anexionada ao primeiro imperio francés. A partir do 28 de abril de 1798 coa nova lei francesa, o territorio de Portovenere pasou ao sétimo cantón, como capital. Do 13 de xuño de 1805 a 1814 foi incluído no Departamento dos Apeninos. Foi neste momento no que, en 1812, pasou a formar parte da ruta costeira chamada "ruta Napoleón" en homenaxe ao xeneral francés e agora coñecida como estrada 530, que aínda conecta o centro mariño con La Spezia por Fezzano, Le Grazie. e Terizzo.
Mercadotecnia
Concepto e obxectivo
Como disciplina de influencias científicas, a mercadotecnia é un conxunto de principios, metodoloxías e técnicas a través das cales se busca conquistar un mercado, colaborar na obtención dos obxectivos da organización, e satisfacer as necesidades e desexos dos consumidores ou clientes de xeito rendible.
Segunda fase: mestura de mercadotecnia
A mercadotecnia é a estratexia que fai uso da psicoloxía humana da demanda, que deste xeito representa un conxunto de normas a ter en conta para facer medrar unha empresa. A chave está en saber como, onde e cando presentar o produto ou ofrecer o servizo. A publicidade é unha aspecto moi importante, pero sen un plan de mercadotecnia esta sería insulsa e pouco atractiva ao público, o cal significaría un gasto máis para a empresa. A mercadotecnia é un factor imprescindible nos negocios e moitas veces dela depende se a empresa triunfa ou non, polo que é un aspecto que ningún empresario debe esquecer.
Entamoeba coli
Entamoeba coli é unha especie de protista non patóxeno do xénero Entamoeba, que existe frecuentemente no tracto gastrointestinal humano como parasito comensal. O seu nome abreviado E. coli non debe confundirse coa abreviación idéntica da bacteria Escherichia coli. Ás veces para non confundilos úsanse en certos contextos abreviacións alternativas como ''Esch. coli para a bacteria e Ent. coli'' para o protista. Entamoeba coli é importante en medicina porque pode confundirse durante os exames microscópicos de mostras de feces tinguidas coa especie patóxena do mesmo xénero Entamoeba histolytica. A ameba E. coli non se move moito malia poder emitir pseudópodos, e crea un "movemento no mesmo lugar (non progresivo)" dentro do intestino groso. Xeralmente a ameba é inmóbil, e conserva a súa forma arredondada. A ameba no seu estadio de trofozoíto, só é visible en mostras de feces frescas non fixadas. Ás veces a propia Entamoeba coli está á súa vez parasitada. Un dos seus posibles parasitos é o fungo Sphaerita spp., o cal vive no citoplasma da ameba. Aínda que a diferenciación entre as distintas entamebas faise xeralmente por exame visual con microscopio óptico dos quistes do parasito, desenvolvéronse tamén novos métodos que usan técnicas de bioloxía molecular.
Dinastía Ming
Revolta e rivalidade entre os rebeldes
miniatura|esquerda|upright|[[Canón (arma)|Canón do Huolongjing, compilado por Jiao Yu e Liu Ji.]] A dinastía Yuan (1271-1368), establecida tras a invasión mongol dirixida por Khublai Khan, precedeu á fundación da dinastía Ming. Ademais dunha discriminación institucional contra os han que xerou gran resentimento, a expulsión dos Yuan debeuse aos altos impostos nas rexións, a alta inflación e as graves inundacións do río Amarelo, debidos ao abandono dos proxectos de irrigación. Por consecuente, a agricultura e a economía estaban arruinadas e a revolta estalou entre os centos de miles de agricultores que foran chamados a reparar os diques do río Amarelo.
Reinado do emperador Hongwu
Zhu Yuanzhang insistiu en que non era un rebelde e tentou xustificar a súa conquista dos outros caudillos rebeldes alegando que era un súbdito yuan e que fora designado divinamente para restaurar a orde esmagando aos rebeldes. A maioría das elites chinesas non consideraban a etnia mongol dos yuan como motivo para resistirse ou rexeitalos. Zhu insistiu en que non estaba a conquistar territorio á dinastía Yuan, senón aos señores da guerra rebeldes. Utilizou esta liña argumental para tentar persuadir aos leais aos Yuan de que se unisen á súa causa. Os Ming utilizaron o tributo que recibían dos antigos vasalos Yuan como proba de que os Ming asumiran a lexitimidade dos Yuan. As misións de tributo celebrábanse regularmente con música e danza na corte Ming.
María Canosa
María Canosa Blanco, nada en Cee o 20 de agosto de 1978, é unha enxeñeira de Camiños, Canais e Portos galega, coñecida pola súa participación como xurado en programas concurso da Televisión de Galicia e como escritora de literatura infantil e xuvenil.
Traxectoria
Traballou como enxeñeira e foi Directora de Proxectos no Centro de Coñecemento da Costa da Morte. Desde os seus inicios profesionais compaxinou a súa faceta de enxeñeira coa de escritora, así como a de guionista de distintos programas da TVG. Dalgunhas das súas obras fixéronse adaptacións teatrais.
X-Men: Days of Future Past
Sinopse
Os X-Men loitan pola supervivencia dos mutantes nunha guerra que se desenvolve en épocas diferentes. Os personaxes da triloxía cinematográfica orixinal de “X-Men” unen as súas forzas ás que eles mesmos posuían no pasado, cando eran máis novos, para cambiar un importante acontecemento histórico e librar unha épica batalla que podería salvar o futuro.
Nikki Reed
Nicole Houston "Nikki" Reed, nada o 17 de maio de 1988 no barrio de West Los Angeles, nos Ánxeles (California), é unha actriz, guionista e modelo estadounidense.
Lisa Marie
Lisa Marie Smith nada o 5 de decembro de 1968 en Piscataway, Nova Jersey, é unha actriz e modelo norteamericana que emprega o nome Lisa Marie na súa vida profesional. Saíu co director Tim Burton durante nove anos e medio e estivo comprometida con el durante oito anos e medio. É famosa polas súas actuacións en filmes como Sleepy Hollow, Mars Attacks! ou Planet of the Apes, todas elas baixo a dirección de Tim Burton.
Reino de Gwynedd
O reino de Gwynedd (pr. [ˈɡwɪnɛð]) é un dos pequenos reinos que formaban Gales na Idade Media. Xurdiu no século V na Britania posromana. Tiña a súa base nas antigas terras britanas de tribos celtas como ordovicos, ganganos e os deceanglos, colectivamente coñecidas como Venedotia nos documentos romano-británicos tardíos. Entre os séculos V e XIII, Gwynedd creceu ata incluír Anglesey e todo Gales do Norte entre o río Dyfi no sur e o río Dee (en galés, Dyfrdwy) no nordés. O mar de Irlanda (Môr Iwerddon) baña as costas de Gwynedd polo oeste e o norte, mentres que as terras que foron parte do Reino de Powys limitan con Gwynedd ao sueste.
Rhodri o Grande e a primacía de Aberffraw
frameless|dereita|300px
Entre 986 e 1081 o trono de Gwynedd estivo en constante disputa entre os reis legais e os usurpadores. Un deles, Gruffud ap Llywelyn, orixinario de Powys, desprazou á liña de Aberffraw de Gwynedd e en 1055 converteuse en rei da maior parte de Gales. Chegou a ameazar o poderío inglés e anexionouse algúns territorios veciños grazas ás súas vitorias militares. Foi derrotado finalmente por Harold Godwinson en 1063 e logo asasinado polos seus propios homes nun trato para asegurar a paz con Inglaterra. Bleddyn ap Cynfyn e o seu irmán Rhiwallon, da Casa de Mathrafal de Powys e medio irmáns de Gruffud chegaron a un acordo con Harold e fixéronse co poder de Powys e Gwynedd.
Pouco despois da conquista normanda de Inglaterra en 1066 os normandos comezaron a meter presión a fronteira oriental de Gwynedd. Víronse favorecidos polas disputas internas que xurdiron tras o asasinato de Bleddyn ap Cynfyn en 1075 a mans do seu primo Trahaearn ap Caradog. Trahaearn fíxose co trono, pero atopouse coa oposición de Gruffydd ap Cynan, neto exiliado de Iago ab Idwal que se criara en Dublín. En 1081 Trahaearn morreu en batalla contra Gruffyd e foi restaurada a liña sucesoria de Rhodri Mawr.
Gruffydd ap Cynan
Con todo, os párrocos galeses mostráronse hostís a Hervé, e o bispo viuse obrigado a levar espada e confiar nos cabaleiros normandos para a súa protección.
Selección de hóckey a patíns masculina do Brasil
A selección de hóckey a patíns masculina do Brasil é o equipo que representa ao Brasil nas competicións internacionais de hóckey a patíns organizadas pola CIRH e a CSP en categoría masculina. A Confederação Brasileira de Hóquei e Patinação (CBHP) foi fundada en 1988. O maior logro acadado pola selección brasileira foi o título do Campionato do Mundo "B" de 1990 conseguido en Macau logo de derrotar a Suíza na final. A primeira participación do combinado brasileiro nos Campionatos do Mundo foi en 1953 en Xenebra.
Reino de Gwynedd
Expansión de Gwynedd
miniatura|250px|esquerda|O [[Ríor Conwy|Afon Conwy hoxe, fronteira tradicional entre o Alto e Baixo Gwynedd]]
Os asentamentos fixéronse máis permanentes e as construcións de pedra substituíron ás vellas estruturas de madeira. Construíronse numerosas igrexas de pedra ao longo de Gwynedd. Gruffyd promoveu a primacía de Bangor en Gwynedd e puxo os cimentos da catedral de Bangor durante o episcopado de David o Escoto entre 1120-1139. Os seus restos foron depositados no presbiterio da Catedral de Bangor.
Owain Gwynedd
En 1141 Cadwaladr e Madog ap Maredd de Powys loitaron xunto ao conde de Chester en Lincoln e formaron parte do grupo que apresou a Estevo de Blois. Con todo, Owain non participou na batalla e a maior parte do exército de Gwynedd quedou na casa. Owain, prudente e reservado, puido considerar que a restauración da Emperatriz Matilde reforzaría o poder real en Inglaterra e o poder dos Lores das Marcas, que se reduciu desde a usurpación de Estevo.
Tras tres anos consolidando o vasto Imperio Anxevino, Henrique II decidiu atacar a Owain en 1157 coa axuda de Powys e do medio irmán de Owain, Cadwaladr. Henrique partiu cara a Gales desde Chester tratando de capturar a Owain, que conseguiu emboscar ao grupo do rei, que só salvou a súa vida grazas á intervención de Roger de Clare, conde de Hertford. Eludindo o enfrontamento directo, Owain cara ao oeste, deixando o camiño libre para que Henrique entrase en Rhuddlan "ingloriosamente".
Nos seus últimos anos Owain I era mencionado como princeps Wallensium (príncipe de Gales), un título gañado polo seu liderado en Gales e a súa vitoria contra os ingleses, segundo John Davies.
Guerra civil e usurpación 1170-1195
O peor inimigo de Dafydd foi o seu sobriño Llywelyn ap Iorwerth, nacido probabelmente en 1173 e fillo de Iorwerth Drwyndwn. O futuro Llywelyn o Grande conspirou cos seus curmáns Gruffudd e Maredudd e o seu tío Rhodri e en 1194 derrotou e expulso do trono a Dafydd na batalla de Aberconwy.
Óbolo das Illas Xónicas
Historia
O óbolo foi establecido como unidade monetaria das Illas Xónicas pola Administración británica en 1819 para substituír as series de moedas con contramarcas sobre as antigas gazetas xónicas, que amosaban o seu valor facial en kurus turcos.
Reino de Gwynedd
Casa de Cunedda
Casa de Manaw
Iván III de Rusia
Ampliando os territorios de Moscovia
A súa primeira empresa foi a guerra contra a República de Nóvgorod, que, alarmada ante a crecente dominación de Moscovia, púxose baixo a protección de Casimiro IV, rei de Polonia, unha alianza que Moscova interpretou como unha apostasía da ortodoxia. Aínda que puidese utilizar calquera outro pretexto, a relixión parecía o mellor, así que Iván iniciou a guerra contra Nóvgorod en 1470, e tras as dúas derrotas inflixidas polos seus xenerais ás tropas da república en Shelona e no Dviná durante o verán de 1471, Nóvgorod viuse forzada a pactar unha paz pola que abandonaba para sempre a súa alianza con Polonia, cedía unha considerable porción das súas colonias no norte e pagaba unha indemnización de quince mil cincocentos rublos.
Política exterior
Iván III puxo fin á relación de vasalaxe que o Gran Ducado de Moscova mantiña coa Horda de Ouro. En 1480 Iván rexeitou pagar o tributo afeito ao gran khan Ahmed. Con todo, cando este marchou contra el, a súa determinación comezou a fallar, e soamente as severas exhortacións do bispo de Rostov, Vasián, inducírono a presentar batalla. Durante todo o outono, as hostes rusas e tártaras enfrontáronse nos lados opostos do río Ugrá no que se denomina o «gran enfrontamento do río Ugrá», até o 11 de novembro, cando Ahmed retirouse á estepa. miniatura|A guerra de Iván contra o [[Gran Ducado de Lituania (1500-1503), que lle reportou extensos territorios.]] O ano seguinte, o gran khan, que se atopaba preparando unha segunda expedición contra Moscova, foi atacado e asasinado por Ivaq, khan da Horda de Nogái, co cal a Horda de Ouro disolveuse. En 1487 Iván reduciu o Khanato de Kazán, un dos sucesores da Horda, á condición de vasalo, aínda que nos seus últimos anos perdeu o seu dominio sobre el. Coas outras forzas musulmás (o khan de Crimea e os sultáns do Imperio otomán), as relacións eran pacíficas e mesmo amigables. O khan de Crimea, Meñli I Giray, axudoulle contra o Gran Ducado de Lituania e facilitou as relacións diplomáticas entre Moscova e Istambul, onde acudiu a primeira embaixada rusa en 1495.
En canto á política nórdica, Iván III concluíu unha alianza ofensiva con Hans de Dinamarca e mantivo unha correspondencia regular co emperador Maximiliano I, que o chamou “irmán”. Construíu unha cidadela en Ingria (renomeada Ivángorod), que foi moi útil na guerra contra Suecia, á que precedera a detención por parte de Iván dos comerciantes da liga Hanseática que negociaban en Nóvgorod.
Heliografía
miniatura|Comparación entre o gravado de 1650 e o heliogravado de 1826 feito por Niepce. miniatura|Heliogravado, [[Constant Puyo, 1899.]] A heliografía é un procedemento fotográfico creado por Joseph Nicéphore Niépce, quen distinguía entre as imaxes que sendo obtidas con este método supuñan reproducións de gravados xa existentes, chamadas heliogravado, e as imaxes captadas directamente do natural pola cámara, ás que chamaba puntos de vista.
Rudolf Hess
Nazismo
En 1927 casa con Lise Pröhl, con quen tivo o seu único fillo: Wolf Rüdiger Hess.
O avión usado
Hess pilotaba expertamente un Messerschmitt Bf 110, matrícula VJ-OQ tipo D modificado especialmente polo fabricante (un caza Zerstörer triplaza e bimotor), cuxa velocidade máxima era de 600 km/h.
Cronoloxía do voo
Ás 20.50 aproximadamente interceptou liñas de radionavegación provenientes de radio faros emprazados en Dinamarca co receptor Lorenz e realizou un voo en zig-zag cubrindo traxectos paralelos durante 20 minutos de voo ata finalmente tomar rumbo a Escocia a iso das 21.52, para sobrevoar a liña costeira en torno ás 22.12 sobre Embleton, Escocia. Tan só lle quedaban 30 minutos de combustible.
Ao chegar a terra, Hess mancouse un nocello e un campesiño escocés, de maneira precautoria, auxiliouno e levouno onda unha gornición militar, onde intentou convencer de que era amigo do duque de Hamilton cun nome falso (Alfred Horn).
O voo que realizou Hess foi discutido amplamente en círculos de aviación, xa que se necesita ser un expertísimo piloto para realizar a singradura que el logrou.
Repercusións e controversias
Outras explicacións argumentan a súa fuxida polas diferenzas que sostiña, non só con Hitler, senón con outros dirixentes nazis como Goebbels pero, sobre todo, con Martin Bormann e Heinrich Himmler en cuestións de sucesión ao Führer. O asunto é que este voo fora preparado con algúns meses de antelación.
Hitler decatouse na mañá do día 11 a través dun sobre que lle entregou o secretario de Hess, cunha longa epístola deste no interior, na cal lle pedía ao Führer que, en caso de que saíse mal a aventura de chegar á paz con Inglaterra antes de invadir a URSS, podería argumentar que estaba tolo. A reacción alemá non se fixo esperar, pois Goebbels, como Ministro de Propaganda do réxime, catalogou o día 12 a actuación digna dun tolo desmedido. Horas despois, a BBC anunciaba a captura de Hess, que sería substituído no cargo por Martin Bormann.
Segway
Traxectoria
En agosto de 2006, Segway interrompeu todos os modelos anteriores e introduciu os produtos i2 e x2, que se dirixían inclinando o guiador cara á dereita ou á esquerda, tiñan unha velocidade máxima de 12,1 mph (20,1 km / h) dun par de motores eléctricos sen cepillo de 2 cabalos de potencia (1,5 kW) sen freos con freo rexenerativo e un alcance de 24 a 40 km (15-25 mi), dependendo do terreo, estilo de condución e estado das baterías. A recarga tardaba de 8 a 10 horas. O i2 e o x2 tamén introduciron o InfoKey sen fíos que podería amosar a quilometraxe e un Hodómetro de viaxe coa posibilidade de pór o Segway en modo Seguridade de tal xeito que bloqueaba as rodas e activaba unha alarma se se movía e tamén se podía usar para acender o PT de ata 4,6 m de distancia.
SS Adriatic (1871)
O SS Adriatic foi un transatlántico inglés pertencente á White Star Line. Entrou en servizo en 1872 xunto co seu irmán o SS Celtic. Foi o primeiro dos dous barcos da White Star en levar dito nome. Foi dado de baixa en 1899.
Construción e posta en servizo
O Adriatic realizou a súa viaxe inaugural o 11 de abril de 1872 entre Liverpool e Nova York, baixo as ordes do capitán Digby Murray, quen xa estivera ó mando do SS Oceanic na súa viaxe inaugural.
El Molar, Tarragona
El Molar é un concello de Cataluña, pertencente á provincia de Tarragona. Está localizado na comarca de Priorat.
A vida que che espera
Premios
Gañou 2 Premios Mestre Mateo na edición de 2004:
Luxor
O Luxor moderno
Na marxe oriental encóntranse:
Raquicéntridos
miniatura|300px|Cobia (Rachycentron canadum) Os Raquicéntridos (Rachycentridae) son unha familia de peixes mariños da orde dos Perciformes, propia do Atlántico e Indopacífico.
Calotipo
O procedemento foi patentado no ano 1941 en Inglaterra o cal limitou sensiblemente a súa internacionalización, a diferenza doutros procedementos.
Masustegi
250px|thumb|Situación do barrio na cidade de [[Bilbao.]] Masustegi (en castelán: Masustegui-Monte Caramelo) é un barrio do distrito de Basurtu-Zorrotza da cidade de Bilbao. Ten unha superficie de 0,81 km² e unha poboación de 4.069 habitantes (2006).
O barrio xurdiu no século XX da man da industrialización biscaíña. Como en calquera dos barrios desta época, as rúas estreitas, o urbanismo desordenado e a falta de zonas verdes son as tónicas dominantes.
Voo 28M de British Airtours
Evacuación sobre as ás
Nas saídas sobre as ás atopáronse máis problemas. A saída esquerda con se puido usar porque estaba bloqueada polo lume e as lapas. O pasaxeiro sentado na saída dereita tivo dificultades para entender como operar o zapón. Nesa época non había requisitos para que os pasaxeiros na fila da saída recibisen instrucións de como e cando tiñan que abrir o zapón. Unha vez que o zapón de 22 kg foi liberado, caeu cara ao interior sobre a pasaxeira sentada ao seu carón, atrapándoa. Dous pasaxeiros levantaron o zapón e puxérono nun asento da fila traseira, facendo a saída dispoñible para o seu uso 45 segundos despois da parada do avión. Unha vez quitado o zapón, os pasaxeiros aínda tiveron problemas para chegar e usar esa saída. A fila de asentos da saída só tiña un espazo de 27 cm, os apoiabrazos entre os asentos aínda estaban baixados e a saída estaba situada directamente sobre un asento, requirindo que os pasaxeiros tivesen que manobrar incomodamente para escapar. Os pasaxeiros na parte traseira do avión entraron en pánico polo fume, e posteriormente polas lapas, que encheu a quente cabina ao mesmo tempo que se abriu a porta dereita sobre a á. Os pasaxeiros arrastráronse sobre os asentos para chegar á saída sobre a á e ás dúas saídas dianteiras; algúns superviventes dixéronlle aos investigadores que o corredor quedara bloqueado por corpos.