cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Produción primaria
Produción primaria bruta e produción primaria neta
Os produtores primarios utilizan unha fracción desta enerxía fixada, PPB, para o proceso de respiración celular e para o mantemento dos seus tecidos. Isto é, teñen un consumo de "respiración para o crecemento" e de "respiración para o mantemento". A respiración fai referencia a oxidación de carbono orgánico de volta a dióxido de carbono. A enerxía restante que se fixou denomínase produción primaria neta (PPN):
Historia do Cairo
Séculos XIX e XX
O autoproclamado paxá Mohamed Alí e os seus descendentes, especialmente o seu neto Ismail (1863-79), fan do Cairo un sedutor simulacro de capital europea, a París do Nilo. Xustapoñen ao carón da cidade islámica unha nova, delineada por bulevares á maneira de Haussmann na capital francesa. Unha grande arteria diagonal ata a Cidadela a uniría con aquela; o estanque Ezbekiya reconvértese en magníficos xardíns e constrúese a primeira ponte entre as dúas beiras do Nilo.
Sugababes
Angels With Dirty Faces
Con Heidi Range no grupo, Sugababes edita novo traballo. O primeiro single, "Freak Like Me", chega ao número 1 da lista británica e ao top 10 de numerosas listas europeas, destacando o número 2 en Irlanda. O segundo single, "Round Round" é o seu segundo número 1 no Reino Unido e é número 2 en Irlanda, Países Baixos e Nova Zelandia. Grazas a estes dous números 1, o álbum debuta no número 2 da lista de álbums do Reino Unido e é un grande éxito en toda Europa. A canción que dá nome ao álbum, "Angels With Dirty Faces" é a banda sonora da película das Supernenas.
Nebulosa protosolar
Historia e características
A hipótese nebular baséase na observación de que todos os planetas orbitan ao redor do Sol no mesmo sentido e sobre un mesmo plano denominado eclíptica con lixeiras inclinacións con respecto a esta. Ademais, o plano da eclíptica coincide de maneira aproximada co ecuador solar.
20 de agosto
Outros
Os 366 días do ano
Cohesión
O concepto de cohesión textual
Así e todo, a ausencia de incoherencias -a pesar de que a súa presenza negue toda cohesión- non implica de seu cohesión. Hai unha serie de procedementos que aumentan a cohesión textual
Procedementos de cohesión por repetición
É preciso referirse con frecuencia ós elementos ou procesos que manteñen unha presenza constante no texto: os personaxes, o espazo, determinadas accións,... A repetición pura e simple das palabras predominantes na mensaxe narrativa é un mecanismo de cohesión textual, e coñécese co nome de anáfora.
Sebastián Taborda
Sebastián Taborda Ramos, nado en Montevideo o 22 de maio de 1981, é un futbolista uruguaio. Xoga de dianteiro centro e o seu equipo actual é o Defensor Sporting.
David Livingstone
Formación
Tras cursa-las carreiras de medicina e teoloxía, Livingstone entrou na Sociedade de Misioneiros de Londres e en 1840 foi enviado a África, á zona de Bechuanalandia (actual Botswana). En 1844 casou con Mary Moffat, quen estivo xunto a el en África algúns anos antes de volver a Inglaterra cos seus fillos.
Primeira viaxe
Durante oito anos exerceu a súa actividade misioneira pola rexión, percorrendo o deserto do Kalahari e descubrindo o lago Ngami (1849) e o río Zambeze. No ano 1852 decide atravesar o sur de África de lado a lado; durante a viaxe descubriu as cataratas Victoria (1855) ás que puxo ese nome en honor da raíña Vitoria. Pouco tempo despois volveu a Inglaterra debido a que a sociedade misioneira á que pertencía lle retirou o financiamento. Á súa volta descubriu que a súa familia estaba case na miseria e decidiu publicar un libro narrando a súa viaxe. O libro titulouse Missionary travels ("Viaxes misioneiras") e foi un éxito que o converteu nun heroe e que fixo que a súa familia nunca máis tivese necesidade de cartos. Nese libro, Livingstone facía unha visión demasiado optimista da súa viaxe, dando pouca importancia aos perigos que correu (a viaxe afectou gravemente a saúde de Livingstone que sufriu 27 ataques de malaria e foi mordido por un león en 1843) e máis á beleza do lugar. Sen dúbida, Livingstone pretendía promocionar África como unha posible colonia británica, pero outros exploradores que animados polo seu libro decidiron repetir a súa aventura non tiveron tanta sorte.
Ventura Pérez Mariño
Traxectoria
En 2003 encabezou como independente a lista do PSdeG nas eleccións municipais do 25 de maio no concello de Vigo. Tras un acordo co BNG, Pérez Mariño foi nomeado alcalde, pero o 29 de novembro dese mesmo ano foi derrocado logo dunha moción de confianza esixida polo Bloque, saldada cos votos favorables á súa xestión do PSdeG (8 concellarías) e o grupo mixto (2 votos), e contrarios do PPdG (10) e BNG (7). O BNG rompeu o pacto de gobernabilidade e retirou o apoio ao alcalde logo de meses de dificultades e desencontros no goberno local. Corina Porro, daquela portavoz do grupo municipal popular, gobernou en minoría até as seguintes eleccións. O 5 de xullo de 2005 Ventura Pérez renunciou á acta de concelleiro alegando motivos "estritamente persoais".
Galería de imaxes de Silleda
Galería de imaxes do concello de Silleda na provincia de Pontevedra.
Descrición
A descrición é un sistema de elocución no que se realiza unha representación por medio da palabra, da pintura ou doutra arte, de calquera aspecto da realidade, desde os que poidan ser máis concretos ata aqueles máis abstractos.
Thomas Keneally
Traxectoria
En marzo de 2009, o Primeiro Ministro de Australia, Kevin Rudd, regalou unha copia autografada por Keneally da súa biografía de Lincoln ó Presidente dos Estados Unidos Barack Obama como un agasallo de Estado.
Joaquín Sobreira Lage
Traxectoria
Traballaba como contable na fábrica de conservas de Ciroa. Foi nomeado xuíz municipal suplente de Cangas en agosto de 1939. Foi nomeado xestor do concello de Cangas en febreiro de 1940. Posteriormente foi alcalde do concello de Cangas.
Distritos de Portugal
miniatura|300px|Distritos de Portugal. Lista dos Distritos de Portugal:
Distritos en Portugal
Por analoxía, o termo Distrito, en Portugal, podería ser entendido como correspondendo aos Estados brasileiros.
Estadio Peter Mokaba
Historia
O complexo deportivo leva o nome do falecido Peter Mokaba, un soado activista político da sección xuvenil do Congreso Nacional Africano durante o apartheid. Nacera e vivira en Polokwane, e foi moi recoñecido polo seu espírito de loita e liderado contra o racismo. Ademais, dáse a circunstancia de que foi situado na provincia de Limpopo, a de maior cantidade de futbolistas federados de todo o país.
Parque Nacional Torres del Paine
Accesos
A compañía Catamarán Hielos Patagónicos conecta Pudeto co refuxio de montaña Paine Grande.
Células COS
O acrónimo "COS" deriva de que estas células son da liña CV-1 (simia) en Orixe e portan material xenético de SV40. Xeralmente utilízanse dúas formas de liñas celulares COS, que son COS-1 e COS-7.
Yannis Spyropoulos
Traxectoria
Obtén o premio da Unesco na Bienal de Venecia de 1960.
Club Deportivo Moaña
Historia
Desde o ano 2009 o club disputa os seus partidos como local no Campo do Casal, de herba artificial, por mor da rehabilitación da Praia da Xunqueira, que linda co estadio da Xunqueira. Tamén nese mesmo ano fundouse o equipo filial, o Moaña Sporting, tamén coñecido como Moaña B.
Jochen Rindt
Karl Jochen Rindt, nado en Maguncia o 18 de abril de 1942 e finado en Monza (Italia) o 5 de setembro de 1970, foi un piloto de carreiras alemán, se ben representou a Austria durante a súa carreira. É o único piloto en gañar postumamente o Campionato do Mundo de Pilotos de Fórmula Un (en ), logo de morrer durante os adestramentos do Gran Premio de Italia. Lonxe da Fórmula Un, Rindt tivo un grande éxito noutras fórmulas de monoplazas. En 1965 gañou a carreira das 24 Horas de Le Mans, pilotando un Ferrari 250LM en colaboración con Masten Gregory dos Estados Unidos de América. Era amigo persoal de Jackie Stewart, e foi veciño do escocés en Suíza.
Traxectoria
Ao día seguinte, Rindt correu con relacións de transmisión máis altas no seu coche, para aproveitar a ventaxe da fricción reducida, aumentando a velocidade máxima ata os 330 km/h. Na quinta volta da última sesión de adestramentos, Hulme, que estaba detrás de Rindt, informou que na freada da curva Parabólica: "o coche de Jochen abriuse lixeiramente e logo desviouse bruscamente á esquerda contra a barreira de seguridade". Chocou contra o muro, rompéndose as pernas e cravándose algunhas pezas do monopraza no peito e abdome cando trompeaba. Aínda que Rindt de 28 anos foi trasladado de urxencia ao hospital, foi declarado morto. Foi o segundo líder do equipo Lotus que morría en dous anos, Jim Clark morrera en 1968 nunha carreira de Fórmula 2 en Hockenheim. Un tribunal italiano dictaminou despois que o accidente iniciouse por unha falla no eixo do freo dianteiro dereito, pero que a morte de Rindt foi causada polas barreiras de protección mal instaladas.
Álvaro Cunhal
Obras
Colaborou en varios xornais e é autor de varias obras:
Descrición técnica
A clasificación comunmente aceptada dos tipos de texto (narrativo, descritivo, expositivo e argumentativo) procede do sistema retórico clásico e permite considerar os principais tipos de textos, diferenciándoos no carácter predominantemente literario, estético da narración ou da descrición; fronte ás marcadas vertentes científica e humanística con que se relacionan tanto os textos expositivos coma os argumentativos. Mediante os primeiros, o autor pon en xogo tódalas posibilidades da lingua para crear novas dimensións significativas e activar unha serie de recursos guiados por unha finalidade estética. A exposición e a argumentación, porén, perseguen a transmisión dun contido no cal a ambigüidade e a imprecisión non teñen cabida: a linguaxe emprégase no seu valor denotativo. A súa misión é dar unha información obxectiva de calquera tema, ó que no caso da argumentación, hai que incluír a función persuasiva.
O feito de que a descrición técnica estea en estreita relación coa exposición científica infírelle a esta calidades básicas que todo texto científico debe posuír:
La saga/fuga de J. B.
Trama
A cidade, fundada como colonia a comezos da era actual, comezou a acadar importancia na época do bispo Jerónimo Bermúdez (alter ego de Diego Xelmírez), que promove a construción dunha basílica para a veneración do Corpo Santo. A partir de aí vaise construíndo a súa mitificación en base a un paralelismo entre a sociedade de diversas épocas.
Atol Maupihaa
Historia e características
Ten dous bos fondeadoiros. Ao nordeste da lagoa, fronte ao antigo poboado, destruído polos últimos furacáns, e ao sueste, fronte ao poboado actual. Cerca do paso de entrada, por fóra e cara ao sur, hai un naufraxio dun barco alemán da primeira G.M., o Seeadler.
Anton Ewald
Carreira
Ewald comezou a súa carreira como bailarín no Melodifestivalen. No Melodifestivalen 2009, el danzou para Velvet cando ela competía na terceira semifinal en Leksand coa canción "The Queen". No Melodifestivalen 2012 el foi o bailarín e coreógrafo de Danny Saucedo coa canción "Amazing".
Na Segunda oportunidade do 2 de marzo de 2013, el se clasificaba para a final no Friends Arena o 9 de marzo após o duelo final con Behrang Miri e a súa canción "Jalla Dansa Sawa". Ewald foi un dos douse elixidos da Segunda oportunidade que pasaba á final, o outro elixido era Robin Stjernberg coa canción "You".
Bernard Malamud
Novelas
Posteriormente, Malamud publicou outras novelas, como The Tenants (1971), Dubin's Lives (1979) e God's Grace (1982).
Mergullón cincento
Descrición
A subespecie P. g. holboelii é máis grande que a nominal con de 43 a 56 cm de lonxitude, unha envergadura alar de 61 a 88 cm e un peso de 750 a 1600 g. As plumaxes son iguais que as da raza nominal, aínda que o peteiro do adulto é máis amarelo. A diferenza de tamaño entre os sexos é maior nesta subespecie que na P. g. grisegena.
Instituto de Estudos Miñoráns
Traxectoria
Desde 2008 organiza, xunto á entidade local de Morgadáns, os Premios de poesía Victoriano Taibo .
Mergullón cincento
Reprodución e supervivencia
Despois da reprodución os adultos mudan as plumas das ás e quedan temporalmente sen capacidade de voar; a migración comeza unha vez que creceron as plumas de voo. Realizan unha soa posta, aínda que pode haber unha segunda posta e renidificación se se perdeu a primeira posta, estendendo a nidificación a xullo e agosto.
Alimentación
miniatura|Os polos son alimentados polos proxenitores durante varias semanas. Nos seus terreos de reprodución os mergullóns cincentos aliméntanse principalmente de invertebrados, como insectos acuáticos adultos e larvarios, tales como escaravellos acuáticos e larvas de libélulas, e tamén de cangrexos de río e moluscos. Os peixes (como os osméridos ) poden ser impotantes localmente ou estacionalmente, especialmente para a subespecie americanas, e crustáceos poden constituír ata o 20% da dieta dos mergullóns. As aves que se alimentan na costa a miúdo fan voos para alimentarse a lagos do interior ou a áreas lonxe da costa.
2.5KS18000
Características
Os motores 2.5KS18000 eran fabricados por Aerojet e funcionaban alimentados con propelente sólido. Tiñan un pulo de 80,0 kN.
Carbono asimétrico
Como se observa na imaxe lateral, a letra "C" correspóndese co carbono asimétrico. Pode apreciarse que se atopa unido polos catro constituíntes distintos, que neste exemplo serían: o hidróxeno (H), o cloro (Cl), o bromo (Br) e mais o flúor (F).
14 de decembro
Outros
Os 366 días do ano
James Whale
Traxectoria
Tralo armisticio volveu a Birmingham e comezou a traballar profesionalmente no teatro. En 1928 dirixiu a obra de R. C. Sherriff, Journey's End, con Laurence Olivier, que estaba a principiar a súa carreira. A peza foi un éxito e pasaron a un teatro do West End con Colin Clive no papel principal. A obra tivo seiscentas representacións e Whale tamén dirixiu a versión de Broadway e a adaptación cinematográfica, co mesmo Clive.
Viviu co produtor David Lewis, que divulgou a curta nota de suicidio de Whale en 1987. Whale tiña depresión nerviosa e suicidouse afogándose na piscina da súa casa o 29 de maio de 1957.
Cicatriz (grupo musical)
Historia
1986 foi un bo ano para o grupo. Entraron a gravar o seu primeiro LP nos estudios Elkar (Lasarte), da man de Jean Pocas (membro de Potato) como técnico de son e Josu Zabala (de Hertzainak) como produtor. O resultado foi Inadaptados, un álbum que hoxe en día está considerado como un dos máis importantes do punk en España. Ese ano foron escolleitos como o «mellor grupo en directo» polos lectores do diario Egin.
A recuperación de Natxo do accidente non foi total, xa que perdeu mobilidade nas pernas e viuse obrigado a andar axudado de muletas. Ese mesmo ano faleceu Pepino, encontrado morto nun servizo por sobredose de heroína. Pepino foi substituído por Goar Iñurreta. Debido ao accidente de moto, Natxo recibira unha indemnización, diñeiro que fora utilizado para custear a gravación do álbum en Londres e para fundar a súa propia discográfica: Zika Records.
Despois de aparecer este, morrerían Pedrito e Natxo, debido á sida.
Serafín Barros
Serafín Barros Otero, nado en Aldán (Cangas) o 16 de maio de 1837 e finado en Cangas o 3 de abril de 1912, foi un funcionario e político galego.
Folketinget
Sede
miniatura|dereita|Christiansborg
27 de xuño
Outros
Os 366 días do ano
Matogueira
Matogueira xerófila
miniatura|right|Mato xerófilo da [[chaira de Nullarbor en Australia.]] A matogueira xerófilo prodúcese nos semidesertos ou en áreas de rápida drenaxe dos solos areentos en rexións máis húmidas. Estas matogueiras compóñense de plantas con adaptacións ao clima seco (xerófilas), o que inclúe follas miúdas para limitaren a perda de auga, espiños para se protexer dos animais de pasto, follas ou talos suculentos, órganos para almacenamento de auga e raíces pivotantes longas para acadaren augas subterráneas.
Matogueiras atlánticas
As matogueiras son moi comúns na paisaxe natural da Europa atlántica. O estrato arbóreo de fragas e carballeiras adoita ocupar os vales e zonas baixas, mentres que o mato de toxos, uces e queiroas cobre os montes e outeiros (as chamadas uceiras). Este mato era foi aproveitado coma estrume e alimento do gando. En Galicia, en contraposición con outras zonas atlánticas coma Irlanda, Escocia, Bretaña, a superficie forestal ten aumentado no último século pola substitución destes ecosistemas por reforestacións de especies alóctonas, principalmente piñeiros e eucaliptos. Tamén son moi comúns as matogueiras costeiras que cobren toda a zona da beiramar e de cantís, onde poucas especies arbóreas logran medrar, adaptadas aos fortes ventos do océano cargados de sal. Formacións de arbustos ou arboriñas coma as abeleiras, os estripeiros ou os loureiros non se consideran matogueiras.
Pedro III de Rusia
Profundo admirador de Frederico II o Grande, entregou a Prusia os territorios conquistados por Rusia durante a Guerra dos Sete Anos e introduciu a militares prusianos no exército ruso, o que lle valeu o rexeitamento da Garda Imperial. Ademais planeaba xunto a Frederico, unha guerra contra Dinamarca, para apoderarse do territorio que actualmente é Schleswig-Holsten, rexión de onde el proviña.
Cana (homónimos)
O termo cana pode referirse en galego a:
Óso ganchudo
miniatura|Óso ganchudo esquerdo. O ganchudo é un óso pertencente á fileira distal do carpo. É o óso máis interno ou medial do carpo, e na súa parte anterior posúe un gancho, que é palpable baixo a pel. Constitúe o límite interno do arco do carpo.
Arealonga
O topónimo Arealonga pode referirse a:
Amoexa, Amoexa, Antas de Ulla
Amoexa é un lugar da parroquia de Amoexa no concello lugués de Antas de Ulla na comarca da Ulloa. Segundo o IGE, en 2011 tiña 31 habitantes (15 homes e 16 mulleres).
Aeroporto de Praga
A maioría dos voos parten das Terminais Norte (Norte 1 e Norte 2). As Terminais Sur (Sur 1 e Sur 2) utilízanse para uns poucos voos irregulares, así como para voos especiais e de aeronaves pequenas.
Monte Maior
Flora
As especies da flora catalogadas como especies silvestres en réxime de protección especial ou presentes no catalogo galego de especies ameazadas son:
Lactoferrina
Formas poliméricas
A lactoferrina tanto no plasma sanguíneo coma nos fluídos secretores pode existir en diferentes formas poliméricas que van desde monómeros a tetrámeros. A lactoferrina tende a polimerizar tanto in vitro coma in vivo, especialmente a altas concentracións. Varios autores atoparon que a forma dominante da lactoferrina en condicións fisiolóxicas é un tetrámero, e a razón monómero:tetrámero é de 1:4 a concentracións de proteína de 10−5 M.
Actividade antiviral
Ademais de interaccionar coas paredes celulares, a lactoferrina tamén se une directamente a partículas virais, como aos virións da hepatite. Este mecanismo tamén se confirmou na actividade antiviral da lactoferrina contra os rotavirus, que actúan sobre uns tipos celulares diferentes.
Xenes da lactoferrina
Caracterizáronse xa polo menos 60 secuencias xénicas para a lactoferrina en 11 especies de mamíferos. Na maioría das especies, o codón de parada é TAA, e no Mus musculus é TGA. As delecións, insercións e mutacións de codóns de parada afectan á parte codificante e a súa lonxitude varía entre 2.055 e 2.190 pares de nucleótidos. O polimorfismo xénico entre especies é moito máis diverso que o polimorfismo intraespecífico da lactoferrina. Hai diferenzas en secuencias de aminoácidos: 8 en Homo sapiens, 6 en Mus musculus, 6 en Capra hircus, 10 en Bos taurus e 20 en Sus scrofa. Esta variación pode indicar diferenzas funcionais entre diferentes tipos de lactoferrina.
Fibrose quística
A lactoferrina co hipotiocianito ten o status de medicamento orfo (desenvolvido especificamente para tratar unha enfermidade rara) na Axencia de Medicinas Europea e na FDA dos Estados Unidos.
Dancing Machine
"Dancing Machine" é unha canción de 1973 gravada por The Jackson 5 e lanzada como sinxelo en 1974. Foi o primeiro éxito top ten nos Estados Unidos dende a canción de 1971 "Sugar Daddy". "Dancing Machine" conseguiu o número un en Cash Box e o número dous en Billboard Hot 100. Ademais, conseguiu o número un nas listas musicais de R&B. Valeulles a The Jackson 5 o seu segundo nomeamento ós Grammy en 1975, mais perderon ante a canción de Rufus e Chaka Khan "Tell Me Something Good".
Xaneiro na cultura popular galega
Divisións
Ramón Piñeiro recolleu en Láncara o costume de colocar, o primeiro día de xaneiro, doce areas de sal sobre unha pedra e prognosticar, segundo a humidade que desprenda cada unha delas, a chuvia que caerá durante o mes correspondente.
29 de xuño
Mortes
miniatura|100px| Paul Klee.
Aeroporto de Memmingen
O aeroporto de Memmingen (IATA: FMM, ICAO: EDJA) é un aeroporto internacional na vila de Memmingerberg, preto da cidade de Memmingen. É o máis pequeno dos tres aeroportos comerciais de Baviera despois dos aeroportos de Múnic e de Nürnberg e é o que se atopa a máis altura de toda Alemaña. Está operado por Allgäu Airport GmbH & Co. KG, unha sociedade formada por 71 empresas de tamaño medio principalmente locais.
Little Jost Van Dyke
Atraccións
Atópanse sitios de mergullo en Twin Towers, dúas grandes formacións rochosas que se elevan a 90 metros.
Fauna e flora
Myliobatidaes e Megalopidaes atópanse aquí.
Osteíctios
Forman, xunto aos condrictios ou peixes cartilaxinosos, os dous grandes grupos que comprenden os chamados vulgarmente peixes.
Carbohidrato
Clasificación
Unha segunda clasificación, aplicable só aos polisacáridos, baséase na súa dixestibilidade no organismo:
Uso nas células
Os monosacáridos son a principal fonte de enerxía para o metabolismo. A glicosa é a fonte de enerxía principal na natureza para as actividades celulares e biosíntese. Os monosacáridos poden almacenarse na célula en forma de polisacáridos. Outros monosacáridos de grande importancia son a ribosa e a desoxirribosa, compoñentes dos ácidos nucleicos.
Disacáridos
A sacarosa é o disacárido máis abondoso e a principal forma na que se transportan os glícidos nas plantas. Está composto por unha molécula de glicosa e unha molécula de frutosa. O nome sistemático da sacarosa, O-α-D-glicopiranosil-(1→2)- β-D-frutofuranósido, indica catro cousas:
Polisacáridos
O amidón é unha forma de almacenamento de glicosa nas plantas con función de reserva enerxética. Está formado por dous polímeros chamados amilosa (non ramificada) e amilopectina (ramificada).
Función biolóxica
As dúas principais son:
Aplicacións
Os carbohidratos utilízanse para fabricar tecidos na industria téxtil, películas fotográficas, plásticos e outros produtos. A celulosa pode converterse en raión de viscosa e produtos de papel. O nitrato de celulosa (nitrocelulosa) utilízase en películas de cine, cemento, pólvora de algodón, celuloide e tipos similares de plásticos. A goma arábiga úsase en medicamentos demulcentes. O ágar, un compoñente dalgúns laxantes, utilízase como axente espesante nos alimentos e como medio para o cultivo bacteriano en placas de ágar; tamén na preparación de materiais adhesivos, de encolado e emulsións. A hemicelulosa emprégase para modificar o papel durante a súa fabricación. Os dextranos son polisacáridos utilizados en medicina como expansores de volume do plasma sanguíneo para contrarrestar as conmocións agudas. Outro carbohidrato, o sulfato de heparina, é un anticoagulante do sangue.
Febreiro na cultura popular galega
300px|miniatura|O día da Candelaria, 2 de febreiro, casan os paxariños O que segue recolle diversa información sobre a pegada do mes de febreiro na cultura popular e na literatura oral galegas, recollida de diferentes traballos etnográficos –xerais a toda Galicia ou localizados nun ámbito xeográfico máis concreto-, dicionarios, refraneiros, cantigueiros etc.
Ramnosa
Extractos de ramnosa das plantas do xénero Uncaria téñense utilizado para fabricar cremas antienrugas.
Barroso, Portugal
No Portugal independente
Esta terra foi incluída nas Inquirições Gerais de 1220. mais non se conservan textos relativos a esta visita. A través do texto das Inquirições de 1258 coñécense os límites da Terra do Barroso. Ademais dos territorios actuais dos concellos de Boticas e Montalegre, a terra incluía as freguesías de Canedo (hoxe no concello de Ribeira de Pena) e Vilar de Vacas (Ruivães, no concello de Vieira do Minho). Na Taxatio de 1320 (documento coñecido como Catálogo das Igrejas de 1319-1320), o arcediagado (territorio eclesiástico baixo a xurisdición dun arcediago) do Barroso incluía tamén Guilhofrei, no concello de Vieira do Minho, e Santiago de Serzedo, de localización descoñecida.
O 9 de xuño de 1273, o rei Afonso III, por carta foral, fundou a vila de Montalegre e ergueu o respectivo castelo. Montalegre tornouse así na cabeza da Terra de Barroso en detrimento do castelo de San Román. Esta carta foral foi despois modificada polos reis Dinís en 1289, Afonso IV en 1340, e Xoán II en 1491. En 1515, Manuel I converteuno en foral novo. No reinado de Xoán I, e no curso da guerra da Independencia, a Terra de Barroso foi doada a Nuno Álvares Pereira, e por el pasou á Casa de Bragança.
Agricultura e gandaría
miniatura|Panorámica do [[Parque Nacional de Peneda-Gerês|P. N. de Peneda-Gerês.]] O Barroso é unha rexión agrícola dominada pola produción pecuaria e polos cultivos típicos das rexións montañosas, onde se manteñen as formas tradicionais de traballar a terra e tratar aos animais. As principais actividades son a cría de gando e a produción de cereais, o que deu orixe a unha paisaxe en mosaico en que os pasteiros antigos, as zonas de cultivo (campos de centeo e hortas), os bosques de carballos e os soutos de castiñeiros son interdependentes.
Celia Parra
Traxectoria
Ten publicado poemas en revistas como sèrieAlfa, Dorna, Luzes, Palavra Comum, Shearsman Magazine, The Stinging Fly, HeadStuff, Oculta Lit e O Salto Galiza. Foi impulsora, creadora da idea orixinal e produtora executiva de Versogramas (Belén Montero e Juan Lesta, 2018), documental arredor do panorama internacional da videopoesía. Versogramas foi publicado tamén en formato libroDVD pola Editorial Galaxia. Exerceu como asistente de produción executiva en Setembro Cine e como coordinadora da Asociación Sindical Galega de Guionistas.
Retrato
O escritor manifesta, ás veces, o seu punto de vista sobre o personaxe que describe e incluso pode deformalo e ridiculizalo ata chegar á caricatura.
Merikarvia
Merikarvia (en sueco Sastmola) é un municipio de Finlandia, situado no oeste do país, na rexión de Satakunta. En 2017 a súa poboación era de 3.162 habitantes. A superficie do termo municipal é de 1.246,22 km2, dos cales 800,2 km2 son auga. O concello ten unha densidade de poboación de 7,09 hab./km².
Factor de crecemento derivado de plaquetas
O factor de crecemento derivado de plaquetas (PDGF, do inglés platelet-derived growth factor) é un dos numerosos factores de crecemento que regulan o crecemento da célula e a súa división. En particular, o PDGF xoga un papel significativo na formación de vasos sanguíneos, o crecemento de vasos sanguíneos desde tecido de vasos sanguíneos xa existentes, a mitoxénese, é dicir, a proliferación de células mesenquimais como os fibroblastos, osteoblastos, tenocitos, células de músculo liso vasculares e células nai mesenquimais, así como na quimiotaxe, a migración dirixida de células mesenquimais. O factor de crecemento derivado de plaquetas é unha glicoproteína dímera de dúas subunidades A (PDGF-AA), ou de dúas subunidades B (PDGF-BB), ou dunha de cada (PDGF-AB).
Investigación
A regulación á baixa relacionada coa idade do receptor de PDGF nas células beta dos illotes pancreáticos impide a proliferación de células beta dos illotes tanto en células animais coma humanas e a súa reexpresión desencadea a proliferación de células beta e corrixe a regulación da glicosa por medio da secreción de insulina.
CF Monterrey
O Club de Fútbol Monterrey é un club de fútbol mexicano da cidade de Monterrey. Fundouse o 28 de xuño de 1945 e compite na Primeira División de México.
Mesa, Estados Unidos
Aínda que Mesa é unha cidade suburbana, realmente ten unha poboación maior que centros urbanos tan importante como Atlanta, Saint Louis, Minneapolis, Miami e Pittsburgh. Porén, segue a ser só unha cidade-dormitorio caracterizada por unha grande expansión urbana. O seu centro é mínimo, e consiste nuns poucos edificios sen exceder dos dous andares. Así e todo, a recente construción do Centro das Artes de Mesa (Mesa Arts Center) é quizais o primeiro paso para a creación dun verdadeiro centro urbano.
Pero a historia de Mesa remóntase a máis de 2.000 anos, coa chegada do pobo Hohokam. Os Hohokam, cuxo nome significa "Totalmente esgotado" ou "O defunto", construíron as canles orixinais. O sistema de canles foi o maior e o máis sofisticado do Novo Mundo prehistórico.
Historia
Despois de desapareceren os hohokan, os exploradores non se aventuraban nesta área ata que o exército dominou os indios apaches.
Demografía
Segundo o censo de 2010 había 439.041 persoas residindo en Mesa. Destas, o 77,2 % eran brancos, o 3,48 % afroamericanos, o 2,36 % eran amerindios, o 1,93 % asiáticos, o 0,38 % das illas do Pacífico, e o 11,29 % doutras razas, pertencendo o 3,43 % a dúas ou máis razas. Do total da poboación, o 26,36 % eran hispanos ou latinos de calquera raza.
O 33,4% tiña nenos menores de 18 anos vivindo nas casas. A media de idade da poboación era de 32 anos.
Sorbosa
Cristalizado ten o aspecto dun azucre branco. soluble en auga. O seu poder edulcorante é similar ao da sacarosa. É un produto da fermentación bacteriana do sorbitol.
Real Casa da Moeda de Noruega
A Real Casa da Moeda de Noruega (en noruegués: Den Kongelige Mynt), situada na cidade de Kongsberg, é a ceca que se encarga da cuñaxe das moedas de curso legal en Noruega, do sistema monetario da coroa norueguesa.
As instalacións da ceca en Kongsberg, compostas polos tres edificios principais da ferrería, os talleres de cuñaxe e a residencia do mestre de ceca, foron declarados Monumento Nacional de Noruega en 2004.
Historia
Nos seus inicios, a Real Casa da Moeda dependía da autoridade real danesa e gobernábase desde Copenhague. A partir da independencia de Noruega de 1814, desde 1816 o Ministerio de Finanzas noruegués asumiu a xestión da empresa, ata que en 1962 pasou a pertencer ao Banco Central de Noruega. En 2001 constituíuse como unha empresa privada, aínda que tendo o Banco Central de Noruega como accionista único.
Matt Mullenweg
Wordpress
En xuño de 2002 Matt comenzou a usar o xestor de contidos b2/cafelog para publicar as fotos que sacou nunha viaxe a Washington, D.C. para participar na National Fed Challenge. Contribuíu cun pouco de código para arranxar unhas faltas de ortografía e para limpar as ligazóns permanentes.
Bill Stevenson
Stevenson, xunto con Jason Livermore, é o fundador do estudio de gravación The Blasting Room, situado en Fort Collins, Colorado. Na actualidade Stevenson está involucrado no proxecto paralelo de Russ Rankin, Only Crime, xunto con antigos membros de GWAR e Converge.
Pepe Mel
Como futbolista
Comezou a xogar ao fútbol co Real Madrid Club de Fútbol onde entrou con só 11 anos de idade, xogou cedido unha temporada na Real Sociedad Deportiva Alcalá onde ostentou un récord de 34 goles co conxunto vermello. Profesionalmente debutou en Primeira Divisón co Club Atlético Osasuna, despois pasou ao Club Deportivo Castellón, onde xogou dous anos en Segunda División, conseguindo ser o máximo goleador do equipo, na tempada 1988/89, na que o club logrou o ascenso a Primeira División; na tempada seguinte pasou ao Real Betis Balompié, onde permaneceu catro anos, xogou 112 partidos de liga e marcou cincuenta goles, logrando ser o máximo goleador da Segunda División co conxunto bético na tempada 1989/90. Posteriormente pasou polo Granada Club de Fútbol, Getafe Club de Fútbol, Écija Balompié e colgou as botas no Angers SCO francés en 1998.
Diamantina Rodríguez
Diamantina Rodríguez, nada en Viḷḷaxime (Quirós) o 14 de setembro de 1920 e finada en Noreña o 21 de abril de 2021, foi unha cantante asturiana de tonada, máis coñecida como Diamantina.
Miguel Payá y Rico
Traxectoria
Pasou a súa infancia en Onil, de onde era a súa familia. En Valencia fixo o bacharelato, e estudou Filosofía, Teoloxía e Dereito Canónico, na Universitat de València e no Seminario Conciliar, sendo posteriormente profesor de Dereito Canónico.
En 1836 foi ordenado sacerdote, e en 1841 foi nomeado reitor da parroquia da súa vila, Beneixama. Nese período iniciouse a construción da igrexa. En 1844 regresou a València como profesor da Universidade e do Seminario. En 1848 foi nomeado capelán maior da Confraría da Nosa Señora do Milagre e comezou a dirixir o periódico El Eco de la Religión, onde publicou artigos contra a liberdade relixiosa propugnada polos sectores liberais.
En 1870 participou no Concilio Vaticano I cunha disertación na defensa da infalibilidade pontificia, prerrogativa que finalmente sería aprobada. O discurso, que contribuíu a elevar a súa fama como teólogo, foi publicado en Cuenca en 1873.
miniatura|esquerda|Sanatorio Psiquiátrico de Conxo, fundado por Payá y Rico.
Resistencia eléctrica
Comportamento en corrente alterna
Por exemplo, nunha resistencia de carbón os efectos indutivos só proveñen dos propios terminais de conexión do dispositivo mentres que nunha resistencia de tipo bobinado estes efectos increméntanse polo enrolado de fío resistivo arredor do soporte cerámico, ademais de aparecer unha certa compoñente capacitiva se a frecuencia é especialmente elevada. Nestes casos, para analizar os circuítos, a resistencia real substitúese por unha asociación serie formada por unha resistencia ideal e por unha bobina tamén ideal, aínda que ás veces tamén se pode engadir un pequeno condensador ideal en paralelo con dita asociación serie. Nos condutores, ademais, aparecen outros efectos entre os que cabe destacar o efecto pelicular.
Consideremos unha resistencia R, como a da figura 2, á que se aplica unha tensión alterna de valor:
De acordo coa lei de Ohm circulará unha corrente alterna de valor:
Resistencia equivalente
miniatura|350px|Figura 4. Asociacións xerais de resistencias: a) Serie e b) Paralelo. c) Resistencia equivalente.
Asociación en serie
E eliminando a intensidade:
Asociación en paralelo
Para determinar a resistencia equivalente dunha asociación en paralelo imaxinaremos que ambas, figuras 4b) e 4c), están conectadas á mesma diferenza de potencial mencionada, UAB, o que orixinará unha mesma demanda de corrente eléctrica, I. Esta corrente repartirase na asociación por cada unha das súas resistencias de acordo coa primeira lei de Kirchhoff:
Na resistencia equivalente cúmprese:
Igualando ambas ecuacións e eliminando a tensión UAB:
De onde:
Polo que a resistencia equivalente dunha asociación en paralelo é igual á inversa da suma das inversas de cada unha das resistencias.
Existen dous casos particulares que adoitan darse nunha asociación en paralelo:
Asociación mixta
Nunha asociación mixta podemos encontrarnos conxuntos de resistencias en serie con conxuntos de resistencias en paralelo. Na figura 5 pódense observar tres exemplos de asociacións mixtas con catro resistencias.
Asociación ponte
Se nunha asociación paralela de series como a mostrada na figura 5b se conecta unha resistencia que una as dúas ramas en paralelo, obtense unha asociación ponte como a mostrada na figura 7.
Enrique Maya
Publicacións
Entre as publicacións e relatorios de Enrique Maya, destacan as referidas a Pamplona. Os seus principais traballos son:
Literatura galega do exilio
Teatro popular
A emigración galega en América tíñase organizado por medio de numerosas asociacións. Estas organizacións incluían entre as súas actividades representacións teatrais, levadas á escena na maioría dos casos por afeccionados. Na década dos 30 o teatro galego coñece novos pulos na Arxentina, ao coincidiren en Bos Aires dramaturgos como Ricardo Flores Pérez e Varela Buxán, actrices como Maruxa Boga e Maruxa Villanueva e o actor Fernando Iglesias Tacholas. O teatro de Varela Buxán ten como obxectivos: achegar os emigrantes á súa terra natal, idealizada na distancia, e manter a unión da colectividade. En 1938 crea a Compañía Galega Maruxa Villanueva, onde traballaban a propia actriz e Tacholas e representou obras de Varela Buxán ( A xustiza dun muiñeiro ou O ferreiro de Santán ) e Os vellos non deben de namorarse. Ao desfacerse esta compañía, os actores Tacholas e Maruxa Boga crean a Compañía Galega Boga-Tacholas, que sería en gran medida continuadora da anterior. Pola súa banda, Ricardo Flores crea en 1952 o Cadro de Declamación Lugrís Freire, que estreou obras de autor de Sada como Para isso som teu amigo ou Ugio e obras do teatro rexionalista.
Teatro culto
miniatura|175px|Castelao estreou [[Os vellos non deben de namorarse en Buenos Aires.]] O teatro culto, a diferenza do teatro popular, que apelaba á afectividade e sentimentos do público, segue os camiños de renovación formal do teatro das Irmandades da Fala. Neste contexto estréase en 1942 no Teatro Mayo de Bos Aires Os vellos non deben de namorarse de Castelao, quen encarga a súa representación á Compañía Galega Maruxa Villanueva. Con esta obra Castelao pretendía superar o realismo do século XIX. Porén, a estrea non tivo o éxito agardado, polo emprego de técnicas expresionistas, acostumado o público ao realismo e pola natureza das personaxes, carentes de cualidades morais, ao contrario que no teatro popular. Este fracaso fixo que os escritores galegos repensasen o seu modelo de teatro.
Resistencia eléctrica
Influencia da temperatura
Experimentalmente compróbase que para temperaturas non moi elevadas, a resistencia a certa temperatura (R_T \;), vén dada pola expresión:
onde
Potencia que disipa unha resistencia
Observando as dimensións do corpo da resistencia, as características de condutividade de calor do material que a forma e que a recobre, e o ambiente no cal está pensado que opere, o fabricante calcula a potencia que é capaz de disipar cada resistencia como compoñente discreto, sen que o aumento de temperatura provoque a súa destrución. Esta temperatura de fallo pode ser moi distinta segundo os materiais que se estean usando. Isto é, unha resistencia de 2 W formada por un material que non soporte moita temperatura, estará case fría (e será grande); pero formada por un material metálico, con recubrimento cerámico, podería alcanzar altas temperaturas (e poderá ser moito máis pequena).
Tratado de Fontainebleau
O Tratado de Fontainebleau foi asinado o 27 de outubro de 1807 na cidade francesa de Fontainebleau entre os respectivos representantes plenipotenciarios de Manuel Godoy, valido do rei español Carlos IV, e Napoleón Bonaparte. Nel estipulábase a invasión militar conxunta franco-española de Portugal e permitíase para iso o paso das tropas francesas por territorio español, sendo así o antecedente da posterior invasión francesa da Península Ibérica e da Guerra da Independencia.
Invasión franco-española de Portugal
Aos poucos días, as tropas españolas do norte, tras entrar pola vila portuguesa de Valença, tomaran Porto, e as do sur, desde Badaxoz chegaran a Setúbal, quedando así fóra de territorio español as tropas máis operativas do seu exército. Pola súa banda, o exército expedicionario francés do xeneral Andoche Junot-que cruzara o río Bidasoa o 18 de outubro antes de asinar o tratado-, atravesaba España (non sen algún incidente), cruzaba a fronteira portuguesa por Alcántara o 20 de novembro e entraba en Lisboa o 30 de novembro. O día anterior, a familia real portuguesa, encabezada polo Príncipe Rexente, futuro Xoán VI, e outras quince mil persoas, saíran cara ao Brasil, onde quedaría fixada a Corte ata 1821.
Teatro independente en Galicia
O teatro independente Galego
Así nace o fenómeno que agora nos ocupa, o cal nace nas rúas, e non nas universidades como no caso español, cun ton claramente rebelde e subversivo e, en definitiva, con autores dramáticos que pretendían tornar as artes escénicas ao pobo, sen descoidar posíbeis innovacións e rigores estéticos. Nace, pois, en contraposición ao Teatro de Cámara, imperante ata aquel momento.
Segundo estudosos como Manuel F. Vieites ou Laura Tato Fontaíña, o teatro independente nace en Galiza da man do Grupo de Teatro O Facho, grupo que botou a andar en 1965 con Manuel Lourenzo á cabeza. De todos os xeitos, a compañía que mellor representou o espírito do teatro independente foi o Grupo Teatro Circo, o cal nac en 1967 e conta con figuras como Manuel Lourenzo ou Francisco Pillado.
Uda, Nara
A cidaded de Uda foi fundada pola fusión de 3 concellos de vila (Ōuda-chou, Utano-chou e Haibara-chou) e 1 concello de aldea (Murō-mura) do distrito de Uda no ano 2006.
Triásico
Subdivisións
miniatura|300px|Estratos do Triásico en [[Utah.]]
Rexión autónoma de Portugal
O Presidente do Goberno Rexional é nomeado polo Representante da República, de acordo cos resultados electorais para a Asemblea Lexislativa. O cargo de Presidente de Goberno Rexional de Madeira é hoxe asumido polo social demócrata Alberto João Jardim, mentres que nos Azores o cargo compete ao socialista Carlos César.
Nâzım Hikmet
Traxectoria
Regresou a Turquía en 1928, sen pasaporte, e, logo de pasar seis meses en prisión, dedicouse a escribir para o diario Akşam poemas, novelas, relatos, artigos, ensaios e teatro. En 1929 publicou os seus libros de poemas 835 liñas, A Gioconda e Si-Ya-U. Nesta época formou parte tamén do comité de redacción da revista vangardista Resimli Ay (Mensual Ilustrado), que causou conmoción en medios intelectuais. Nesta época coñeceu á súa futura primeira esposa, Pirayé.
Resorte
Ecuación diferencial e ecuación de ondas
Definiremos agora unha constante intrínseca do resorte independente da lonxitude deste e estableceremos así a lei diferencial constitutiva dun resorte. Multiplicando k pola lonxitude total, e chamando ao produto k_i ou k intrínseco, tense:
Solucións á ecuación de onda nun resorte
miniatura|Solución a condicións iniciais senoidais.
Vic Elford
Alcumado "Quick Vic" (Vic o rápido) polos seus compañeiros, Elford foi principalmente un famoso competidor de automóbiles deportivos, así como un exitoso piloto de rally, asociado a miúdo con Porsche.
A morte na cultura popular galega
Diferenzas na concepción da morte no medio rural e no medio urbano
miniatura|dereita|250px|Cemiterio de Goiriz, Vilalba (Lugo) A morte pode entenderse como o tránsito desta vida, material e corpórea, a outra vida, espiritual. Trataríase neste caso dunha fase máis da cadea vital que comezaba no momento de nacer, e quizais de aí a consideración da morte como viaxe. Pode entenderse tamén como un remate no que todo acaba definitivamente, un punto final. Os antropólogos Vicente Risco e Mariño Ferro afirman sen dúbida que na Galicia rural rexía a primeira opción:
Ofrecidos
Cando alguén sufría unha longa enfermidade que os médicos non daban curado, de modo que se lle vía irse consumindo pouco a pouco e sen remedio, os seus familiares ofrecíano a un santo, ó Nazareno ou á Virxe. Este ofrecemento consistía en comprometerse a realizar algún tipo de sacrificio, ritual ou peregrinación a modo de expresión pública de agradecemento á intervención divina se se conseguía a curación. Son coñecidas, neste sentido, as procesións das mortallas que se celebran na Pobra do Caramiñal (A Coruña) o terceiro domingo de setembro con ocasión do Nazareno, ou en Ribarteme (As Neves, Pontevedra), con ocasión de Santa Marta (o 29 de xullo). Nestas procesións, os ofrecidos, quen fixo o ofrecemento ou ámbolos dous vestían hábitos relixiosos ou acompañaban un féretro trala imaxe do santo, que simbolizaba o que tiñan preparado para el.
O abellón
Suxeriuse que este baile podería estar relacionado coas abellas que eliminan os cadáveres da colmea. Pode atoparse un precedente deste baile ritual nos tímpanos dalgunhas igrexas románicas, nos que se representa a "danza da morte": un esqueleto toca un instrumento mentres dúas ou máis persoas danzan ó seu redor.
A inhumación
Críase que o pano mortuorio sobre o que se colocaban os cadáveres na igrexa adquiría virtudes curativas para os enfermos, ós que se lles facía o chamado aventamento: deitábase o enfermo no chan e batíase o pano sobre el, colléndoo entre catro persoas.
Terres de l'Ebre
As principais localidades por poboación son: Tortosa, Amposta, Sant Carles de la Ràpita, Deltebre, Alcanar e l'Ametlla de Mar. Teñen un peso representativo tamén Gandesa e Móra d'Ebre, como capitais de comarca que son.
Columna vertebral
Rexión cervical
''Véxase tamén fractura de Jefferson
Rexión lumbar
Véxase Vértebra lumbar
Rexión sacra
Véxase Vértebra sacra
Aladdin Sane
Historia e características
A portada do disco, unha imaxe de Bowie cun raio atravesándolle o rostro, está considerada como unha das máis icónicas do artista e unha das máis influentes na cultura popular.
Luís de Sá Bravo
Traxectoria
Irmán de Hipólito de Sá Bravo. Estudou maxisterio en Pontevedra e foi presidente da FUE, rematando en 1932. O seu primeiro destino como mestre foi a escola do pósito da Illa de Arousa. Foi nomeado ministro de Cultura da República Federal da Illa de Arousa o 7 de outubro de 1934. Militou nas agrupacións socialistas de Pontevedra e Vilagarcía e foi vicesecretario da Federación de Colectividades Socialistas de Pontevedra e líder das Juventudes Unificadas. Participou e varios mitins da campaña electoral de febreiro de 1936 e no multitudinario mitin do primeiro de maio de 1936 na praza de touros de Pontevedra. Firme defensor do Estatuto de Autonomía de Galicia polo que fixo unha activa campaña. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 agochouse ata o mes de xuño de 1939 en que se presentou ás autoridades. Ingresou na prisión de Pontevedra o 15 de xuño. Xulgado en consello de guerra o 26 de febreiro de 1940 foi condenado o 21 de marzo a 12 anos de reclusión. Saíu en prisión atenuada o 17 de outubro dese ano. Suspendido como mestre en setembro de 1936, foi separado do servizo con baixa no posto. Exerceu a docencia no Colexio León XIII de Vilagarcía. Rehabilitado posteriormente, reingresou no corpo e foi mestre en Noia, Xanceda e Cambados nos anos sesenta.
Kętrzyn
Kętrzyn (en polaco e oficinalmente, pronunciado /ˈkɛntʂɨn/; en Rastenburg; antigamente en Rastembork), é un municipio do noroeste de Polonia que en 2004 tiña unha poboación de 28.351 habitantes. Actualmente pertence ao voivodato de Varmia e Masuria, mais entre 1975 e 1998 foi parte do de Olsztyn. É a capital do condado de Kętrzyn, e recibiu o seu nome en 1950 do historiador Wojciech Kętrzyński.
Gran Premio de Detroit de 1984
Resumo da carreira
Durante as primeiras sesións de práctica, como é habitual nun circuíto urbano, moitos pilotos loitaban por evitar os muros de formigón que rodeaban o circuíto. Pero Nigel Mansell, de inmediato estableceu o estándar no seu Lotus, con só Niki Lauda preto del. Patrick Tambay pilotou de novo o Renault logo de romperse unha perna en Mónaco só tres semanas antes. O americano Mario Andretti, que fora chamado como posible substituto para Tambay na carreira, estaba satisfeito de pasar a fin de semana como espectador, vendo aos seus dous fillos correr nas carreiras de apoio.
José Luis Pego
Traxectoria
Ocupou asento tamén nos consellos de administración de Banco Gallego, Pescanova, Certum, Muéstralo e Cidade Universitaria. Pertenceu ao padroado de fundacións coma a do MARCO, Caixanova, Arao e Galicia Emigración. Ademais foi membro da xunta de goberno do Idega, do Consello Económico e Social de Vigo e do Consello Supervisor do Observatorio Socio-Económico de Vigo.