cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fernando Casás
Traxectoria
En 1975 retornou a España e realizou unha exposición en Vigo, que sorprendeu pola súa insólita orixinalidade. De 1977 data a súa etapa que denomina «Ciclo do Cupin», que continuou nos seguintes con «Reciclo» e «Labirinto», en diversas cidades brasileiras e en Vigo, Compostela e Barcelona. Alternou a escultura e a pintura e realizou relevos de grandes dimensións, co título do famoso libro de Celso Emilio Ferreiro, Longa noite de pedra, con pezas tituladas Voo, Onda, Lume e Terra, atendendo ás súas raíces galegas.
Avenida de Arteixo (A Coruña)
Historia
miniatura|esquerda|Placa co nome deturpado A avenida de Arteixo aparece recollida por primeira vez no plan presentado por César Cort en 1945 co nome de Avenida do Parque, por arrodear o Parque de Santa Margarida e concibiuse como alternativa á Avenida de Fisterra. A vía rematouse a principios da década de 1990.
Sublevación de Jaca
Organízase baixo unha empresa de partidos políticos e organizacións republicanas como sindicatos baixo un "Comité Republicano Nacional". Iníciase coa proclamación da República desde os balcóns do concello de Jaca co nomeamento da primeira alcaldía republicana como símbolo do seu carácter estritamente civil. Ao mesmo tempo organízanse dúas columnas dirixidas polo capitán Galán e Sediles que parten cara a Huesca.
Apocalipse Z. A ira dos xustos
Trama
No gueto iniciouse ao tempo a rebelión e o exterminio, con violentos enfrontamentos. Ao tempo, os norcoreanos entran na vila e aumentan o caos. O grupo do avogado entra tamén na vila, armándose un combate a catro bandas.
Ameixeira
Agroma en primavera (marzo-abril). As flores son brancas ou rosadas e ovais e o froito é unha drupa. A vida dunha ameixeira varía entre 30 e 50 anos.
Embriaguez
Resposta social á embriaguez
A relixión católica non condena o consumo de alcohol se se fai con moderación; é dicir, castiga o abuso, como o fai con outras realidades (como a comida). Outras relixións, como a musulmá, si que prohiben as bebidas alcohólicas polos posibles problemas sociais e de saúde que poden traer, así como por desviar do pensamento en Deus. Tamén os budistas rexeitan o consumo de alcohol por obstaculiza-la meditación.
Porcís, Noceda, Cervantes
Porcís é un lugar da parroquia de Noceda no concello lugués de Cervantes na comarca dos Ancares. Segundo o IGE, en 2013 tiña 6 habitantes (3 homes e 3 mulleres).
Escudo de Nauru
Na parte inferior do escudo, escrito nunha fita, pode lerse o lema nacional: “God's Will First” (“Primeira Vontade de Deus”).
TV.com
O sitio é parte de CNET Networks Entertainment Family e está afiliado con outros sitios webs (GameFAQs, GameSpot, MP3.com, e FilmSpot).
Vampiro
Exhumación: Explicación científica dos vampiros
Un dos factores que máis fortaleceu a teoría de que os vampiros existían e durmían en cadaleitos, debíase ó fenómeno da putrefacción e incubación de esporas e bacterias nos pulmóns dos defuntos. Tras un tempo de estaren sepultados, nos pulmóns dalgúns corpos desenvolvíase unha grande cantidade de bacterias e esporas, debido ás condicións de temperatura, humidade e nutrientes adecuados dentro do cadáver. Estas bacterias, polos seus mesmos procesos metabólicos, enchían os pulmóns con gases produto da fermentación.
¿Dúas enfermidades vampíricas?
Ademais da rabia, unha infección por rabdovirus, tamén se ten especulado que a porfiria eritropoiética conxénita ou enfermidade de Günther (en honor ó seu descritor), podería ser a causa do vampirismo. Estoutra enfermidade, non infecciosa e hereditaria, clasicamente recibiu o nome de “enfermidade dos vampiros” pero aínda que curiosa e merecedora de estudo, non se cre que explique as formas epidémicas de vampirismo, debido a que é moi pouco frecuente, e en calquera momento só hai un par de centos de casos documentados con seguridade en todo o mundo (aínda que é posíbel que outros casos non fosen documentados medicamente).
Johann Joachim Quantz
Traxectoria
Comezou a demostrar o seu talento musical moi cedo. Aos 8 anos xa tocaba o contrabaixo en festivais locais. En 1708, ao morrer o seu pai, ferreiro de profesión, foise vivir a casa do seu tío Justus Quantz, membro da orquestra da cidade de Merseburg, co que comezou os seus estudos musicais. Trala morte do seu tío, o xenro deste, Johann Adolf Fleischhack tomou a Quantz como alumno. Ao rematar os seus estudos sabía tocar os principais instrumentos de corda e todos os de vento usuais, a excepción da frauta travesa.
Wout van Aert
Na súa modalidade principal, o ciclocrós, Wout ten 2 títulos mundiais consecuivos (2016 e 2017) e 2 campionatos belgas (2016 e 2017). En categorías inferiores tamén ten un campionato mundial sub-23, unha prata mundial xúnior e un europeo sub-23.
Jon Kortajarena
Jon Kortajarena Redruello, nado en Bilbao o 19 de maio de 1985, é un modelo e actor vasco. Realizou campañas de publicidade de Just Cavalli, Calvin Klein, Versace, Jean Paul Gaultier, Giorgio Armani, Karl Lagerfeld, Zara, H&M ou Guess. Destacan as súas colaboracións con Tom Ford, traballando con el nove tempadas consecutivas.
O 26 de xuño de 2009, Forbes clasificou a Kortajarena como o Nº8 entre os Top 10 Modelos Masculinos con Máis Éxito do Mundo.
Ferrari TR
En total construíronse, trinta e catro 250 Testa Rossas entre 1956 e 1961. A frase "Testa Rossa" significa "cabeza vermella". O máis coñecido, o 250 TR, foi producido desde 1957 ata 1958, só foron construídos dous coches de fábrica e 19 coches para clientes. Logo do 250 GTO, o 250 Testa Rossa é o segundo modelo de Ferrari máis valioso, a miúdo valorado en máis de 8 000 000 de dólares. Un 250 Testa Rossa de 1957 vendeuse o 20 de agosto de 2011 por 16´4 millóns de dólares, un novo récord mundial de prezos de poxa dun coche cando se ten en conta a inflación. Tamén hai que sinalar que houbo un tempo en que este coche, xunto con varios modelos similares, foi visto como un mero cacharro "escangallado" e obsoleto. En 1965 vendíase por un prezo tan baixo como 4.000 $.
PARP1
Papel na reparación de danos no ADN
A PARP1 ten unha función da reparación das roturas de febra simple no ADN. Se realizamos un knock-down dos niveis intracelulares de PARP1 usando un ARN interferente pequeno ou inhibindo a actividae da PARP1 cunha pequena molécula, isto causa a redución da reparación das roturas de febra simple. En ausencia de PARP1, cando se encontra unha destas roturas durante a replicación do ADN, a forcada de replicación queda atascada, e acumúlanse roturas de dobre febra no ADN. Estas roturas de dobre febra son reparadas por recombinación homóloga, un mecanismo de reparación xeralmente libre de erros. Por esta razón, as células que carecen de PARP1 mostran un fenotipo hiperrecombinaxénico (por exemplo, un incremento da frecuencia de recombinación homóloga),  o cal foi observado en vivo en ratos. Deste xeito, se a vía da recombinación homóloga está funcionando, os mutantes nulos de PARP1 (células nas que non funciona PARP1) non mostran un fenotipo enfermo, e, de feito, os ratos knock-out para PARP1 non mostran fenotipo negativo nin incremento da incidencia da formación de tumores.
Sobreexpresión da PARP1 no cancro
A PARP1 tamén se sobreexpresa noutros cancros, como o neuroblastoma, tumores testiculares e doutras células xerminais, sarcoma de Ewing, linfoma maligno, cancro de mama, e cancro de colon.
Bandeira de Polonia
Descrición
As cores da bandeira de Polonia proveñen do escudo nacional: a parte branca representa á Aguia Branca e a parte vermella a cor do campo do escudo. As súas orixes remóntanse ao século XIII, cando a aguia branca foi fixada sobre unha superficie vermella polos príncipes da dinastía dos Piastas. O branco e o vermello comezaron a aparecer nos escudos, estandartes e guións da cabalería, pasando a figurar nas bandeiras militares.
Ameixa (froito)
Valor nutricional
fibra=1.4 g
manganeso_mg=0.052
Cronoestratigrafía
Unidades estratigráficas e tempo xeolóxico
Deste xeito, distínguense: as unidades cronoestratigráficas, que fan referencia a unidades materiais, estratos que foron depositándose ó longo dun determinado tempo, e, as unidades xeocronológicas, que fan referencia a divisións temporais e por iso son intanxibles. Ambas unidades están relacionadas e recóllense na táboa 1.
Kwame Brown
NBA
Brown foi elixido na 1ª posición do Draft da NBA de 2001 polos Washington Wizards. Foi o primeiro número un do Draft en ser seleccionado tras chegar directamente dende o instituto. Xogou ademais para Los Angeles Lakers, Memphis Grizzlies e Detroit Pistons.
O 13 de decembro de 2011, Brown asinou un contrato dun ano cos Golden State Warriors. Xogou o seu primeiro partidos cos Warriors o 25 de decembro de 2011, na derrota con Los Angeles Clippers por 105-86.
Illas Kerguelen
A illa principal é radial, con costas moi accidentadas e escarpadas onde abundan os fiordes e as penínsulas que tales accidentes producen. As dimensións da illa son de 150 km lineais de Oeste a Este, e 120 km lineais de Sur a Norte. A altura máxima da illa, e polo tanto de todo o arquipélago, é o pico chamado Mont Ross (1850 m), do cal descenden ventisqueiros que, na parte occidental, constitúen un extenso glaciar.
Clima
O clima é perhúmedo subantártico, con máis de 1000 mm de precipitacións ao ano, é dicir, chove ou neva (segundo sexa verán ou inverno) durante máis de 300 días ao ano. A alta humidade ambiental provoca a aparición de frecuentes borraxeiras. As temperaturas máis elevadas danse entre xaneiro e marzo, e superan moi raramente os 10 °C; as máis baixas danse en xullo, cando se chega aos 20 °C baixo cero. Dada a alta humidade e a persistente presenza de ventos, a sensación térmica é case sempre bastante máis baixa que a temperatura medida termometricamente.
Courtrai
Historia
Despois da batalla, os flamengos recollerán da lama dos campos de Groninga 500 esporas de ouro que irán ornar a igrexa de Notre-Dame de Courtrai.
Eddy Merckx
Traxectoria
Merckx comezou a súa carreira de ciclista en 1961 dentro da categoría afeccionado. Só tres anos máis tarde gañou o seu primeiro grande título: campión do mundo afeccionado. En 1965, fíxose profesional; a partir de aquí, o seu continuo encadeado de vitorias fíxolle gaña-lo sobrenome de O Caníbal. De feito, o seu número absoluto de vitorias ascende a 525, dentro das cales podemos contar 5 tours, 5 giros e unha Vuelta a España, unha Volta a Cataluña, unha Volta a Suíza e tres París- Niza, unha Dauphine Libere e unha Volta a Valencia, entre as voltas por etapas.
Ancara
Tempos prerromanos
No ano 278 a. C., a cidade que daquela era coñecida como Ancyra, así como o resto da Anatolia central, foi ocupada polos celtas dos Gálatas. A finais do século IV, San Xerónimo, un nativo de Galacia, observou que a linguaxe falada en Ancara era moi similar á que era falada en Tréveris, no noroeste do Imperio Romano.
Período romano
200px|miniatura|No Templo de Augusto e Roma (comunmente denominado como Monumentum Ancyranum) en Ulus, sobrevive intacta a principal copia da [[Res Gestae Divi Augusti, mandada escribir polo primeiro emperador romano Augusto.]]
A importancia de Ancyra radicaba en que se encontraba no punto onde se unían os camiños romanos que cruzaban Anatolia de norte a sur e de leste a oeste. A rede imperial de camiños cara o leste foi utilizada por varios emperadores e os seus exércitos, aínda que tamén lle serviron de utilidade a exércitos invasores. Na segunda metade do século III, Ancyra foi invadida polos godos que chegaron dende o oeste, situándose no corazón de Capadocia, tomando escravos e realizando saqueos; e despois polos árabes. Durante case unha década, a cidade foi un dos postos avanzados máis occidentais da emperatriz árabe Zenobia de Palmira, quen se aproveitou dun período de debilidade e desorde no imperio romano para estabelecer o seu propio estado de curta duración. A localidade foi reincorporada ao imperio romano baixo o emperador Aureliano no ano 272. Durante a tetrarquía, introducida por Diocleciano no ano 284, realizouse un programa de reconstrución e construíuse a calzada de Ancara ao oeste, cara Germe e Dorylaeum, próximas da actual Eskişehir. Previamente, o emperador Caracalla reconstruíra as murallas da cidadela e construíu baños públicos.
Período bizantino
A importancia militar e loxística da cidade durou até ben entrado o reinado bizantino. A pesar de que a cidade caeu nas mans de varios exércitos árabes numerosas veces a partir do século VI, permaneceu como un importante punto no Imperio Bizantino até finais do século XI.
Oleoduto
dereita|miniatura|300px|Oleoduto en [[Alasca, nos Estados Unidos de América.]] dereita|miniatura|300px|Oleoduto Trans-Alaska. Un oleoduto é un tipo de transporte por canalización que consiste nun sistema de estruturas e tubaxes usadas para o transporte de petróleo e os seus derivados a grandes distancias. Cando se trata do transporte de gas natural, tamén derivado do petróleo, as tubaxes denomínanse gasodutos. As pioneiras no transporte de combustibles por medio de oleodutos foron as compañías de Vladímir Shújov e Branobel a finais do século XIX.
Construción
Os oleodutos fanse de tubaxes de aceiro ou de plástico cun diámetro interno de entre 30 e 120 centímetros. Onde é posíbel, constrúense na superficie, agás en áreas poboadas ou espazos naturais sensíbeis, nos que se prefire soterralos.
Samsun
Historia
miniatura|Pezas de ánforas frixias: cabeza de ganso e cabeza de camelo. ([[Museo Británico).]] Amisos foi unha cidade do Ponto, na parte occidental da baía de Amiseno na costa do mar Negro.
Nomenclatura binominal
Valor e uso da nomenclatura
Con todo, malia as regras que ditan o carácter único do nome binario para unha especie, na práctica é común que existan "sinónimos" e que haxa varios nomes científicos en circulación para unha mesma especie (en xeral dependentes do punto de vista do sistema taxonómico particular en uso, e en derradeira instancia, do autor).
Convenciones sobre a nomenclatura
Nuns poucos casos a abreviatura dun nome específico é de uso común, como no caso da bacteria Escherichia coli, que adoita abreviarse como E. coli (e ata só coli na literatura médica e doutros grupos profesionais alleos á bioloxía).
Nirasaki
O concello de Nirasaki limita cos concellos de Minamiarupusu, de Hokuto e de Kai.
Améndoa
A améndoa verde designa o froito tenro, recollido en xuño e xullo, e de sabor delicado. A améndoa amarga designa á velenosa e a améndoa doce á comestible.
NKVD
Historia e estrutura
O 3 de febreiro de 1941, as seccións especiais do NKVD encargadas da contraintelixencia militar pasaron a formar parte do Exército e a Mariña (RKKA e RKKF, respectivamente). O GUGB foi separado do NKVD e chamado "Comisariado do Pobo para a Seguridade do Estado" (NKGB). Despois da invasión alemá, o NKVD e o NKGB volveron a xuntarse o 20 de xullo de 1941. As seccións de contraintelixencia regresaron ao NKVD en xaneiro de 1942, e en abril de 1943 foron transferidas ao Comisariado do Pobo da Defensa e da Mariña, converténdose no SMERSH (de Smert' Shpionam ou "morte aos espías"); ao mesmo tempo, o NKVD separouse novamente do NKGB.
En 1946, todos os comisariados soviéticos pasaron a denominarse "ministerios". En consecuencia, o NKVD da URSS foi denominado Ministerio de Interior (MVD), mentres que o NKGB pasou a ser Ministerio de Seguridade do Estado (MGB). Segundo un documental de radio de 1996 da emisora rusa Radio Liberty, o MGB foi reducido de ser un ministerio a ser un comité porque os líderes soviéticos temían o que puidese facer se se reanudaban as purgas. En 1953, despois do arresto de Lavrenty Beria, o MGB volveu a formar parte do MVD. Os servizos de policía e seguridade finalmente separáronse en 1954 para converterse en:
Atxondo
miniatura|Localización do concello en Biscaia Atxondo é un concello vasco da provincia de Biscaia. A súa poboación é de 1.429 habitantes (2011).
Pedro Sánchez
Pedro Sánchez Pérez-Castejón, nado en Madrid o 29 de febreiro de 1972, é un economista e político español, presidente do Goberno de España dende 2018. Tamén é secretario xeral do Partido Socialista Obrero Español (PSOE).
Concelleiro de Madrid
Entre 2004 e 2009, foi un dos 320 membros da Asemblea Xeral de Caja Madrid, como representante, por proposta do PSOE, do Concello de Madrid. Ao mesmo tempo, seguía traballando con José Blanco, especialmente en tarefas relacionadas con procesos electorais, como as eleccións autonómicas galegas de 2005, nas que o PSdeG gañou oito escanos, o que permitiu a Emilio Pérez Touriño chegar á presidencia da Xunta de Galicia, ou o infrutuoso intento de Miguel Sebastián por conseguir a alcaldía de Madrid en 2007.
Actividade profesional e doutoramento
Fóra de responsabilidades políticas, preparou o seu doutoramento e dedicouse á súa actividade profesional, exercendo de consultor para un consorcio europeo e como profesor universitario. Desde novembro de 2012, é doutor en Economía e Empresa pola Universidade Camilo José Cela de Madrid.
Volta ao Congreso e candidatura á secretaría xeral
O proceso acelerouse tras os malos resultados do PSOE nas eleccións europeas de 2014. Días despois, o secretario xeral do partido, Alfredo Pérez Rubalcaba, anunciaba a súa dimisión e poucos días despois anunciábase que o novo secretario xeral sería elixido mediante votación directa entre os militantes. O 12 de xuño, Pedro Sánchez anunciaba a súa candidatura. O 28 de xuño, Sánchez foi proclamado candidato polo PSOE, ao ter obtido máis de 40.000 avais. Foi o candidato que máis avais conseguiu e enfrontouse a Eduardo Madina e José Antonio Pérez Tapias. Durante a campaña, o diario El Confidencial acusoulle de borrar da súa biografía oficial o feito de ter sido membro da Asemblea Xeral de Caja Madrid durante a etapa na que Miguel Blesa estivo ao cargo da entidade.
Presidente do Goberno
Os primeiros meses do seu mandato caracterizáronse por unha abundancia de xestos, como a acollida do barco Aquarius ou o comezo dos trámites para a exhumación do ditador Francisco Franco. Ao mesmo tempo, a situación viuse favorecida debido á pouca actividade dos outros partidos políticos (Proceso de primarias no Partido Popular e a inactividade de Pablo Iglesias e Irene Montero polo nacemento prematuro dos seus primoxénitos. )
Juan Camus
Traxectoria
Aínda que naceu en Cantabria onde viviu durante os seus primeiros 10 anos, a súa familia trasládase a Madrid e é alí onde comeza a interesarse pola música formando parte da coral da súa escola La Salle e da compañía de teatro de Vicente Araguas. Tras o seu paso pola universidade no Real Colexio Universitario Maria Cristina en San Lorenzo de El Escorial, licénciase en Ciencias Económicas e Empresariais e trasládase a Londres para estudar música. Deuse a coñecer a través do show televisivo Operación Triunfo, para o que compuxo, xunto con Naím Thomas, o single "Mi música es tu voz".
Tempadas dos Carolina Hurricanes
miniatura|250px|O [[Presidentes dos Estados Unidos de América|presidente George W. Bush pousa para unha foto o 2 de febreiro de 2007 cos Carolina Hurricanes, campións da Stanley Cup en 2006, na East Room da Casa Branca.]] Os Carolina Hurricanes son un equipo profesional de hóckey sobre xeo da cidade de Raleigh, Carolina do Norte (Estados Unidos). O equipo é membro da Metropolitan Division na Conferencia Leste da National Hockey League (NHL). Esta lista documenta os rexistros na liga regular e os play-offs nas 17 tempadas que a franquía disputou dende o seu traslado dende Hartford, Connecticut en 1997. A franquía foi fundada en 1971 baixo o nome de New England Whalers, e xogou sete tempadas na World Hockey Association. O equipo foi admitido na National Hockey League en 1979, e mudou o seu nome a Hartford Whalers. A franquía xogou un total de 18 tempadas antes de trasladarse a Carolina do Norte e mudar o seu nome polo de Carolina Hurricanes. Os Hurricanes son o único equipo dunha liga maior na cidade de Raleigh.
Gro Harlem Brundtland
En setembro de 1981 perdeu a xefatura do goberno, logo da derrota dos socialdemócratas nas eleccións parlamentarias. Nas eleccións de 1985, o seu partido foi o primeiro da Noruega, mais a unión de Kåre Willoch obtivo a maioría parlamentaria por un só voto de diferenza. Entre 1986 e 1989 dirixiu un goberno minoritario socialista. Dende 1983 ata 1987 presidiu a Comisión Brundtland, da Organización das Nacións Unidas, dedicada ao estudo do medio ambiente e a súa relación co progreso. En 1990, ocupou novamente a xefatura do goberno ao derrotar a M. Syse.
Río Noceda, río Lexoso
O río Noceda ou rego de Noceda é un río da provincia de Lugo. É un afluente do río Lexoso (despois, río Grande), que discorre polo interior da parroquia da Devesa, no concello de Ribadeo.
Diccionario gallego-castellano (1913)
miniatura|page=7|Diccionario gallego-castellano, 1913. O Diccionario gallego-castellano é un dicionario bilingüe galego castelán de 12.463 voces coas definicións en castelán publicado pola Real Academia Galega en fascículos entre 1913 e 1928 sen se completar, chegando tan só ata a palabra cativo.
Feminismo
miniatura|200px|Símbolo dos movementos feministas, baseado no símbolo de [[Venus.]] O feminismo é un conxunto de movementos políticos, sociais, ideolóxicos e filosóficos que teñen como obxectivo común conseguir dereitos ecuánimes (iguais) e unha convivencia humana por medio do apoderamento feminino e da liberación de padróns patriarcais, baseados en normas de xénero. Abrangue diversos movementos, teorías e filosofías que avogan pola igualdade entre homes e mulleres, alén de promover os dereitos das mulleres e os seus intereses. De acordo con Maggie Humm e Rebecca Walker, a historia do feminismo pode dividirse en tres "ondas". A primeira produciuse no século XIX e comezos do século XX, a segunda nas décadas de 1960 e 1970, e a terceira na década de 1990 até o presente. A teoría feminista xurdiu destes movementos femininos e maniféstase en diversas disciplinas como a xeografía feminista, a historia feminista e a crítica literaria feminista.
Andrés Iglesias Garrote
Traxectoria
Militar retirado. Secretario da sociedade Agraria La Necesaria da UGT en 1931. Militante do PSOE, foi concelleiro de Fene durante a República, alcalde en 1934 e en 1936 era o segundo tenente alcalde. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido pola Garda Civil o 1 de agosto con Ramón Souto González, Juan Sánchez Crespo, e os irmáns Eduardo e Francisco Barcia Rodríguez. Foi paseado en Canido con Guillermo Cedrón Gómez, Mario Rico Cobas, Felipe Hermida González, Carlos Pérez Fachal, Manuel González Díaz, Venancio Pérez Blanco, José Rico Torrente, Antonio Fernández Mourente e Ramón Hermo Miranda.
Feminismo
Mediados do século XX
As feministas da segunda onda ven as desigualdades culturais e políticas das mulleres como intrinsecamente ligadas e incentivan as mulleres a entender os aspectos das súas vidas persoais como profundamente politizados e como o reflexo de estruturas de poder sexistas. A activista e autora feminista Carol Hanisch cuñou o slogan "o persoal é político", que se converteu en sinónimo da segunda onda.
Cuarta onda do feminismo
A cuarta onda do feminismo está "definida pola tecnoloxía", segundo Kira Cochrane, e está caracterizada particularmente polo uso de Facebook, Twitter, Instagram, Youtube, Tumblr, e blogs, como por exemplo Feministing, para desafiar a misoxinia e tamén a igualdade de xénero.
Ciencia
Lynn Hankinson Nelson, unha filósofa estadounidense, observa que as empiristas feministas encontran diferenzas fundamentais entre as experiencias de homes e mulleres. Así, elas buscan obter coñecemento a través da análise das experiencias das mulleres e para "descubrir as consecuencias da omisión, cualificación errada ou desvalorización delas" para explicar unha gama da experiencia humana. Alén diso, a pesar das apelacións para unha maior atención ás estruturas de desigualdade de xénero na literatura académica, as análises estruturais de preconcepto de xénero raramente aparecen en revistas de psicoloxía, especialmente nas áreas comunmente estudadas da psicoloxía e da personalidade.
Arquitectura
Tamén xurdiron investigacións sobre a conceptualización da arquitectura baseada no xénero, levando o feminismo ata a arquitectura moderna. Piyush Mathur cuñou o termo "arquixenérico" alegando que "a proposta arquitectónica ten un vínculo indisolúbel coa definición e regulamentación dos papeis, responsabilidades, dereitos e limitacións de xénero". Mathur creou ese termo "para explorar ... o significado de 'arquitectura' en termos de xénero" e "explorar o significado do 'xénero', en termos de arquitectura".
Cinema
miniatura|180px|[[Laura Mulvey, teórica do cinema feminista.]] O cinema feminista, que defende ou ilustra as perspectivas feministas, xurdiu en gran parte co desenvolvemento da filmoloxía feminista nos anos 1960 e comezos dos anos 1970. As mulleres radicalizáranse durante a década de 1960 polo debate político e pola chamada liberación sexual; mais o fracaso do radicalismo en producir alteracións profundas para as mulleres materializouse para formar grupos de concienciación e comezou a analizar, a partir de diferentes perspectivas, a construción do cinema feminista. As diferenzas foron particularmente acentuadas entre as feministas de ambos os lados do Atlántico. En 1972, aconteceron os primeiros festivais de cinema feminista nos Estados Unidos e no Reino Unido, así como a primeira revista de cinema feminista, a Women and Film. As teóricas deste período inclúen a Claire Johnston e Laura Mulvey, que tamén organizaron eventos feministas no Festival Internacional de Cinema de Edimburgo. Entre outras teóricas que tiveron un impacto poderoso no cinema feminista están Teresa de Lauretis.
Teoloxía
O feminismo cristián é unha póla da teoloxía feminista, que procura interpretar e comprender o cristianismo á luz da igualdade de mulleres e homes e que esa interpretación é necesaria para unha completa comprensión do cristianismo. Malia que non hai un padrón estabelecido de crenzas entre as feministas cristiás, a maioría concorda que Deus non discrimina con base ó sexo e están relacionadas cuestións como a ordenación de mulleres, a dominación masculina e o equilibrio da parentalidade no matrimonio cristián, alén de reivindicacións de deficiencia moral, a inferioridade das mulleres en relación ós homes e o tratamento xeral das mulleres dentro da igrexa cristiá.
Antifeminismo
O sociólogo estadounidense Allan G. Johnson critica a interpretación esencialista de que a opresión patriarcal sufrida polas mulleres está radicada en tendencias de dominación e agresión inherentes ó sexo masculino. No tocante ó feminismo marxista, Johnson afirma que o patriarcado é anterior ó xurdimento do propio capitalismo e, por conta diso, non pode ser entendido como unha consecuencia directa deste sistema económico.
Posfeminismo
Segundo a académica británica Angela McRobbie, engadir o prefixo "post-" a feminismo mina tódolos avances que o feminismo fixo na conquista da igualdade para todos, incluíndo para as mulleres. O termo "posfeminismo" daría a impresión de que esta igualdade xa foi acadada, e que as feministas agora poderían dedicarse a metas diferentes. McRobbie sinala que o posfeminismo pode ser visto máis claramente nos produtos supostamente feministas dos medios, tales como filmes e series como Bridget Jones's Diary, Sex and the City e Ally McBeal. Personaxes femininas como Bridget Jones e Carrie Bradshaw alegan estar liberadas e gozan claramente da súa sexualidade, mais están constantemente na procura do home que fará que pague a pena todo na súa vida.
Paco Charlín
Traxectoria
Con 8 anos comeza os seus estudo de solfexo e baixo eléctrico con diferentes mestres da zona, para máis tarde matricularse no Estudio Escola de Música (Santiago de Compostela), Escola Taller (Pontevedra) e Escuela Baio Ensemble (Vigo).
Despois de graduarse pasa a ser un activo músico, tocando, compoñendo e ensinando, sendo responsable do Seminario Permanente de Jazz de Pontevedra (SPJ) dende o ano 2000 ata hoxe, así como impartindo master class e clinics en varios workshops en Escolas de Jazz en España.
Lucernario
A casa tradicional galega raramente posúe lucernarios, xa que o faiado non adoita ser habitábel. Si é común ver lucernarios en casas urbanas galegas e en reformas de vivendas vernáculas.
54 Piscium
Compoñentes estelares
Unha observación a longo prazo dos niveis da actividade magnética da estrela suxire que está entrando nun período mínimo de Maunder, o que significa que pode sufrir un longo período de baixas cantidades de machas solares. Ten un ciclo de actividade similar ó Sol que está a diminuír en magnitude. Ata o 2010, o período máis recente de pico de actividade foi en 1992-1996, que amosou un menor nivel de actividade có pico anterior de 1976-1980.
Ivan Rakitić
Club
O 28 de xaneiro de 2011, asinou un contrato de catro anos e medio co Sevilla FC, a cambio de 2.5 millóns de euros.
Villars-les-Dombes
Villars-les-Dombes é unha vila francesa do departamento do Ain, na rexión de Ródano-Alpes.
República Socialista Soviética de Turkmenistán
A República Socialista Soviética de Turkmenistán, abreviado en RSS de Turkmenistán (en turcomán: Түркменистан Совет Социалистик Республикасы Türkmienistan Soviet Socialistik Riespublikasy ) foi o nome dado ao actual Turkmenistán cando formaba parte da Unión Soviética, sendo unha das 15 repúblicas da URSS.
Estonia
miniatura|Estonia 2021 Estonia, oficialmente República de Estonia  , é un dos tres países bálticos. O país atópase na Europa do norte e está constituído por unha porción continental e un grande arquipélago de illas no mar Báltico. Estonia limita polo norte co golfo de Finlandia que o separa da veciña Finlandia. Polo leste o país fai fronteira con Rusia, ao sur con Letonia e ao oeste co mar Báltico, que o separa de Suecia. Estonia ten unha poboación de pouco máis dun millón trescentos mil habitantes, distribuídos ao longo de 45 mil quilómetros cadrados. O país é membro da Unión Europea dende o 1 de maio do ano 2004, da OTAN dende o 29 de marzo do 2004 e da Eurozona dende o 1 de xaneiro de 2011.
Independencia
Como resultado da abolición da servidume e a posibilidade da educación dos estoniano-falantes, no século XIX naceu un forte movemento nacionalista. O nacionalismo naceu como un movemento cultural, o cal estableceu unha literatura, teatro e música de seu e a formación dunha identidade nacional estoniana. Entre os líderes do movemento estaban Johann Voldemar Jannsen, Jakob Hurt e Carl Robert Jakobson. Algúns logros significantes foron a publicación do épico nacional, Kalevipoeg, en 1862, e a organización do primeiro festival da canción en 1869.
Estonia baixo a Unión Soviética
Estonia foi ocupada polas tropas soviéticas en xuño de 1940, como consecuencia do Pacto Molotov-Ribbentrop feito en agosto de 1939 entre a Alemaña nazi e a Unión Soviética. Estonia foi anexionada formalmente pola Unión Soviética en 1940 como a República Socialista Soviética de Estonia. Durante a anexión moitos dos líderes intelectuais e políticos foron executados ou deportados a lugares afastados da Unión Soviética. As represións tamén foron levadas a cabo contra a poboación estoniana. Cando comezou a operación alemá Barbarossa contra a Unión, miles de mozos estonianos foron alistados nas tropas do Exército Vermello. Entre 1941 e 1944 o país foi ocupado polo Terceiro Reich. Cando as tropas soviéticas reconquistaron o país polo nordeste, decenas de miles de persoas decidiron fuxir para Finlandia e Suecia ou poñerse do lado dos alemáns. En 1949, como resposta ó paseniño proceso de formación das granxas colectivas, como estaba prescrito pola ideoloxía soviética, miles de persoas foron deportadas a Siberia, onde a metade pereceu na construción de campamentos; a outra metade dos sobreviventes non puido volver ata 1960 (varios anos despois da morte de Stalin). Iso e mais as represións de 1940 e 1941 deron lugar á formación de guerrillas contra o goberno soviético na década de 1950, formadas principalmente por veteranos estonianos e algúns paisanos.
Volta á independencia
En 1989, produciuse unha nova mostra a prol da independencia co chamado Camiño báltico, no cal se formou unha cadea humana de máis de dous millóns de persoas a través de Lituania, Letonia e Estonia (tendo Letonia e Lituania semellantes oportunidades de aspiraren á independencia como Estonia).
Estonia volveu a conseguir a súa independencia o 20 de agosto de 1991, coa Revolución do canto seguido do colapso da Unión Soviética. O primeiro país en recoñecer a nova independencia de Estonia foi Islandia, seguido de Dinamarca.
As derradeiras tropas rusas marcharon o 31 de agosto de 1994. Dende aquela, Estonia uniuse á OTAN o 29 de marzo do 2004 e á Unión Europea o 1 de maio do 2004.
Condados
miniatura|dereita|400px|Condados de Estonia
O principal condado da república báltica e o de Harju, onde se atopa a capital, Talín e onde vive o 38,8% da poboación do país. Outros condados importantes son os de Pärnu, Ida-Viru e o de Tartu.
Música
Actualmente, a música estoniana é tamén famosa grazas a algúns grupos de rock e metal, como Vanilla Ninja, Metsatöll e o grupo de música folclórica Laudaukse Kääksutajad.
Paul Anspach
Traxectoria
En 1976 Anspach levou a Medalla de Prata da Orde Olímpica, e nos Xogos Olímpicos de 1976 en Montreal, o Comités d'organisation des Jeux Olympiques (COJO) convidou a Anspach a tomar parte na cerimonia da transmisión do Facho Olímpico de Atenas a Ottawa, pero debido á súa idade os médicos desaconselláronlle a viaxe, non obstante Anspach declarou que quedaba recoñecido polo privilexio que lle outorgaban.
Catanduanes
A provincia comprende a Illa de Catanduanes (tamén chamada Illa de Virac), a illa de Panay, a illa Lete, o grupo de illas Palumbanes (Porongpong, Tignob e Calabagio) e algúns outros pequenos illotes circundantes e rochas.
Etimoloxía
Catanduanes, é un termo hispanizado derivado da palabra tandu, un escaravello nativo e da árbore samdong, que se atopan en abundancia en toda a illa e "katanduan" ou "kasamdongan", é un lugar onde a árbore do "tandu" ou do "samdong" crece en abundancia, e de aí procede "Catanduanes".
Xeografía
A topografía da illa de Catanduanes é accidentada e montañosa, chegando a ser máis pronunciada cara á porción central da illa. Menos do 10 por cento da superficie da terra ten un gradiente de pendente inferior ao 8 por cento, na súa maior parte franxas longas e estreitas de chairas situadas ao longo das zonas costeiras onde están asentados a maioría dos habitantes. O pico máis alto está en Boctot, situado entre os municipios de Virac e San Miguel cunha elevación de 803 m. sobre o nivel do mar. É un cordal con grandes bosques primarios e a conca exerce unha grande influencia sobre os seus arredores inmediatos que inclúen os municipios de Virac, Bato, e San Miguel.
Dez dos once municipios da provincia están situados ao longo das franxas costeiras, sobre as cales localízanse as súas chairas maiormente fracturadas. O único municipio sen litoral é San Miguel co seu centro urbano, asentado nun lugar totalmente desprovisto de terras chas.
Cernán, Augasantas, Rois
Cernán é un lugar da parroquia de Augasantas no concello coruñés de Rois, na comarca do Sar. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 26 habitantes (15 homes e 11 mulleres).
Relevo terrestre
miniatura|400 px|Topografía da Terra En xeografía o relevo terrestre refírese ao conxunto das diferentes formas que adopta a superficie da Terra. É o obxecto de estudo da xeomorfoloxía. O relevo orixínase ou transfórmase pola interferencia de dous tipos de axentes, os endóxenos, como o vulcanismo e a tectónica de placas, e os esóxenos, como a meteorización e a antropicidade.
Lifou
Antecedentes
En primeiro lugar descuberto polo francés Dumont d'Urville en 1857, foi pronto visitado polos baleeiros e comerciantes, e converteuse nun destino para os misioneiros protestantes e católicos para salvar ás almas das poboacións locais. En 1864 as illas foron anexadas por Francia, que á súa vez a estableceu como unha reserva aborixe. xa que non se cría adecuada para unha extensa colonización.
Alimentación
Coas súas ricas augas do Pacífico os peixes, incluíndo cangrexos, lagostas, e tartarugas atópanse en abundancia, xunto con animais típicos criados como cabras, porcos e polos. Os cultivos inclúen coco, banano, taro, batata, ñame e a vainilla. Mentres que a introdución francesa do cultivo de café permanece.
Economía
O turismo é unha industria importante na illa. As principais exportacións inclúen copra, caucho, vainilla e cana de azucre.
Economía de Timor Leste
A economía do Timor Leste enfronta unha serie de problemas no seu intento de reconstrución logo da devastación sufrida polo país ao buscar a súa independencia. A diminución da axuda internacional conduciu a unha redución do Produto Interno Bruto entre o 2003 e o 2004.
Lingua akoose
Distribución xeográfica
Fálase na rexión de Manja do departamento de Moungo da provincia Litoral e nas rexións Bangem e Tombel do departamento de Koupé-Manengouba da provincia do Suroeste
Dorsal oceánica
miniatura|Formación dunha dorsal. miniatura|Dorsal oceánica.
Tempada 2020 do Campionato de España de Rallys de Terra
A pandemia por coronavirus obrigou á suspensión da maioría de probas, disputándose só tres, resultando como campión final Nil Solans.
Calendario final
Tras a disputa do Rally Terra Altas de Lorca, a pandemia por coronavirus paralizou o campionato durante meses e obrigou a cancelar a maioría de probas, quedando o calendario con só tres rallys.
Joe Lally
Joe Lally, nado en Silver Spring (Maryland) o 3 de decembro de 1963, é un baixista estadounidense, coñecido sobre todo polo seu traballo na banda Fugazi, onde contribuíu ocasionalmente nas letras e nas voces da mesma.
Parchís
miniatura|Taboleiro actual de Parchís.|200px|dereita O parchís é un xogo de mesa orixinario da India moi popular en España. Xógase cun taboleiro, un dado e catro fichas por xogador.
Historia
miniatura|Pachisi hindú O xogo do parchís ten a súa orixe nun xogo moi popular da India chamadoPachisi, Parcheesi, Parchesi e tamén coñecido como Vinte e cinco. Na India xógase desde hai séculos nun taboleiro ou pano en forma de cruz. As súas variantes máis antigas son duns 2.600 anos.
Descrición
O taboleiro ten 100 cuadrículas divididas en catro quendas de colores diferentes. En sentido antihorario as cores son: amarela, azul, vermella e verde numeradas dende o 1 ata o 68. Cada 5 ou 7 cuadrículas hai unha marcada cun círculo (chamada seguro). Nas catro esquinas do taboleiro cada xogador pon as súas 4 fichas da súa cor, é a casa ou inicio do xogo. Cada xogador ten un dado da súa cor e un gobelete tamén da mesma cor.
Onís
250px|thumb|Torre de Sirviella. Onís é un concello do Principado de Asturias. En 2014 tiña unha poboación de 764 habitantes.
Rexión de Tarapacá
División administrativa da Rexión
A Rexión de Tarapacá, para efectos de goberno e administración interior, divídese en dúas provincias:
Maranhão
Economía
As principais actividades económicas do estado son a industria (destacándose a transformación de aluminio, a alimenticia e a madeireira), a extracción de babasú, a agricultura (principalmente soia, mandioca, arroz e millo) e a gandería. Máis da metade do PIB do estado concéntrase na capital, São Luís. O turismo ten grande potencial no estado, grazas principalmente ás paisaxes naturais da rexión dos Lençóis Maranhenses, ás construcións históricas da capital, São Luís, e da cidade de Alcántara.
Sol
Etimoloxía
A palabra "sol" ten varias variacións entre as familias lingüísticas, por exemplo, nas linguas da familia indoeuropeas, na maioría dos casos hai unha parte nominativa cun l, en lugar da raíz xenitiva en n, como por exemplo en latín sōl, o grego ἥλιος hèlios, o galés haul eu o ruso солнце solntse (pronunciado sontse), así como (con *l > r) en sánscrito स्वर svár no persa خور xvar. De feito, a raíz do l sobreviviu tamén en protoxermánico, como *sōwelan, que deu lugar ao gótico sauil (xunto a sunnō) e o prosaico nórdico antigo sól (xunto a poética sunna), e a través das palabras para "sol" nas linguas escandinavas modernas: sueco e danés solen, islandés sólin, etc. A palabra inglesa sun desenvolveuse do inglés antigo sunne. Os cognados aparecen noutras linguas xermánicas, incluíndo o: frisón occidental  sinne, neerlandés zon, baixo alemán Sünn, alemán estándar Sonne, o bávaro Sunna, nórdico antigo sunna e gótica sunnō. Todas estas palabras proveñen do protoxermánico *sunnōn.
As palabras gregas e latinas aparecen na poesía como personificacións do Sol, Helios e Sol, mentres que na ciencia ficción en lingua inglesa "Sun" pódese usar como nome da estrela para distinguila doutras. O termo "sol", en minúscula, é usado polos astrónomos planetarios para determinar a duración dun día solar noutro planeta como Marte.
Características
miniatura|upright|alt=Un esquema que vai dende o vermello na parte superior ata o branco na parte inferior|Un esquema do Sol, coa rexión central na parte inferior O Sol é unha estrela de tipo- G da secuencia principal que abarca aproximadamente o 99,86 % da masa do sistema solar. O Sol ten unha magnitude absoluta de +4,83, estimada como máis brillante que o 85 % das estrelas da Vía Láctea, a maioría das cales son ananas vermellas.
Pemón Bouzas
José Ramón Bouzas Camaño, nado en Palmeira (Ribeira) en 1957, é un xornalista e escritor galego.
Sol
Núcleo
Máis tarde, a fusión dun protón (p+), ou o que é o mesmo, un núcleo H1, cun núcleo de deuterio dá lugar a un isótopo do helio He³ e á emisión de fotóns gamma (γ). Finalmente, cun 97 % de probabilidade aproximadamente, dous núcleos do isótopo He³ dan lugar, ao ser fusionados, nun núcleo estable de He4 máis dous novos protóns (p+), co que o ciclo se retroalimenta ata a primeira fase inicial, á vez que perde enerxía a razón de 26,7MeV netos.
Betanzos, Betanzos
Betanzos é unha parroquia do concello de Betanzos na comarca de Betanzos. Segundo o IGE en 2018 tiña 10 172 habitantes (5 337 mulleres e 4 825 homes) distribuídos nunha entidade de poboación.
Arnold Sommerfeld
Traxectoria
Arnold Sommerfield naceu en Königsberg, onde estudou matemáticas. En 1891 cambiouse á Universidade de Gotinga, universidade na que obtivo unha cátedra en 1896. Dende 1897 exerceu como profesor da universidade Clausthal-Zellerfeld, e en 1900 como profesor de enxeñaría técnica na universidade de Aquisgrán, onde desenvolveu a súa teoría da lubricación hidrodinámica.
En 1927 Sommerfield aplicou as estatísticas de Fermi-Dirac ao modelo de Drude dos electróns nos metais. A nova teoría resolvía moitos dos problemas, predicindo as propiedades térmicas dos metais.
Tea (planeta)
Formación e destrución de Tea
miniatura|664x664px|O grande impacto visto desde o [[Polo Sur|polo sur terrestre.]] Unha das hipóteses é que Tea se formou nun punto de Lagrange respecto da Terra, é dicir, aproximadamente na mesma órbita pero 60º por diante (L4) ou por detrás (L5). Conforme ao suxerido en 1772 polo matemático Joseph-Louis de Lagrange, existen cinco puntos na órbita terrestre onde os efectos da gravidade do planeta se anulan en relación cos do Sol. Dous dos puntos de Lagrange (L4 e L5), situados a 150 millóns de quilómetros da Terra, son considerados estables e por tanto son zonas con potencial para permitir a acreción planetaria en competición coa Terra. Foi no punto L4 onde se pensa que Tea comezou a formarse no Eón Hadeico.
Suonenjoki
O concello é unilingüe en finés.
Río Marañón
Despois de percorrer uns 1.600 quilómetros, únese con río Ucayali e ambos dan nacemento ao río Amazonas.
Malco (historiador)
Traxectoria
É o autor dunha Historia bizantina (Βυζαντιακά) en sete libros que continúa a de Prisco e abrangue os anos 473 a 480. Narra contecementos que coñece directamente e o seu estilo é notábel. Consérvanse algúns fragmentos que aparecen no Excerpta de Legationibus de Constantino Porfiroxéneta.
Florentino López Cuevillas
Traxectoria
En 1917, os integrantes da igrexa teosófica Roso de Luna (Rodríguez Sanjurjo, Vicente Risco e Cuevillas) decidiron fundar a revista La Centuria, na que Cuevillas manifestou unha maior orientación sociopolítica. Nese mesmo ano e por influencia de Antón Losada Diéguez, Cuevillas implicouse co galeguismo. Ingresou nas Irmandades da Fala en 1918, intervindo na fundación da revista Nós en 1920 con Risco e Castelao e outros e do Partido Nazonalista Republicán de Ourense en 1931, a través do cal militou no Partido Galeguista, e foi designado conselleiro da Irmandade Nazonalista Galega.
Teoría atómica de Dalton
A partir da análise da lei das proporcións definidas, John Dalton estableceu este modelo de comportamento para a materia de nivel microscopio, que se viu reforzado polos resultados dos experimentos que deron lugar á lei das proporcións múltiples establecida polo propio Dalton.
Outras hipóteses
As catro proposicións anteriormente mencionadas non son as únicas. Dalton realizou máis hipóteses, de carácter redical e esencialmente falsas, xa que se amosaron incompatibles con experimentos sinxelos.
Pius Font i Quer
Traxectoria
Organizou e dirixiu o Institut Botànic de Barcelona e fundou o Jardí Botànic desta cidade.
Piñor, Barbadás
San Lourenzo de Piñor é unha parroquia do concello ourensán de Barbadás na comarca de Ourense. Segundo o IGE, en 2016 tiña 1 741 habitantes, dos cales 831 eran homes e 910 mulleres. Isto supón un aumento de habitantes con respecto ao ano 2006 cando tiña 1 578.
Sociedade Numismática Romanesa
A Sociedade Numismática Romanesa (en romanés: Societatea Numismatică Română) é unha entidade asociativa establecida o 28 de decembro de 1903, fundada por iniciativa dun grupo de entusiastas da numismática coa finalidade de difundir esta disciplina en Romanía.
Centenario da Sociedade Numismática Romanesa
Co gallo do centenario da Sociedade Numismática Romanesa, o 22 de decembro de 2003, Banco Nacional de Romanía emitiu unha moeda de prata pura, co peso dunha onza troy, un diámetro de 37 mm e un valor facial de 500 lei, e cunha tiraxe reducida de 500 exemplares.
Maite Arqué
María Teresa Arqué Ferrer, nada en Badalona en 1943, é unha política española. Foi alcaldesa de Badalona entre 1999 e 2008.
Biografía
En outubro de 2013, despois dun tempo afastada da primeira liña política, fíxose oficial que Arqué presidirá o Pacte local pel dret a decidir en Badalona.
Ailurops melanotis
Bioloxía
Coñécese pouco sobre a ecoloxía desta especie. A dieta do cuscús das Talaud consiste fundamentalmente en follas, sementes e froitos. Porén, a súa dentición non especializada tamén lle permite o consumo esporádico de pequenos vertebrados e ovos de aves.
Bradicinina
A bradicinina ou ás veces bradiquinina, é un mediador inflamatorio. É un péptido que causa a dilatación de vasos sanguíneos, e unha diminución da presión arterial. Unha clase de fármacos chamados inhibidores de ACE, que se utilizan para baixar a presión arterial, incrementan a cantidade de bradicinina (ao inhibir a súa degradación), o que baixa máis a presión arterial. A badicinina dilata os vasos sanguíneos ao liberar prostaciclinas, óxido nítrico e factor hiperpolarizante derivado do endotelio.
Igor Belanov
Traxectoria
Así, en 1991 ficha polo Eintracht Braunschweig unha escuadra da 2ª división xermana.
Universidade Humboldt de Berlín
miniatura|170px|Selo da Universidade
Lei de Avogadro
Esta lei di que:
Jennifer Doudna
Jennifer Anne Doudna, nada en Washington o 19 de febreiro de 1964, é unha bioquímica estadounidense, catedrática de química e bioloxía celular e molecular na Universidade de California, Berkeley. Foi investigadora no Instituto Médico Howard Hughes (HHMI) dende 1997. En 2020 foi galardoada co Premio Nobel de Química «polo desenvolvemento dun método para a edición xenética», premio compartido con Emmanuelle Charpentier.
Investigación e carreira
En 2012 Doudna e os seus colegas realizaron un novo descubrimento que reducía o tempo de traballo necesario para editar o ADN xenómico. O seu descubrimento baséase nunha proteína chamada Cas9 que se atopa no sistema inmune da bacteria Streptococcus "CRISPR", e que traballa como unhas tesoiras. A proteína ataca a súa presa, o ADN do virus, e córtao. No 2013, Doudna deu unha conferencia en TED sobre os aspectos bioéticos do uso de CRISPR.