cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Historia da Coruña
A oposición
Xa nos anos sesenta e setenta, a apertura parcial do réxime fai que novas ideas democráticas entren no país, e hai unha clara evolución a respecto da oposición á ditadura. UGT e CCOO ían asentándose entre as clases traballadoras.
Os Peares, A Peroxa
Situación
Situada a a 18 km de Ourense, a parroquia enclávase na marxe dereita do Miño, entre este e o Búbal. En fronte, na beira esquerda do Miño, desemboca neste o Sil. O Búbal e o Sil fan de límite provincial entre Lugo e Ourense.
Charles-François Brisseau de Mirbel
Abreviatura
A abreviatura Mirb. emprégase para recoñecer a Charles-François Brisseau de Mirbel como autoridade na descrición e taxonomía en botánica.
Matthiola
Taxonomía
O xénero foi descrito por William Townsend Aiton e publicado en Hortus Kewensis; or, a Catalogue of the Plants Cultivated in the Royal Botanic Garden at Kew. London (2ª ed.) 4: 119. 1812. Matthiola: nome xenérico que está dedicado ao médico e botánico italiano Pietro Andrea Gregorio Mattioli.
Prisciliano
Traxectoria
Defende a igualdade entre homes e mulleres respecto á participación activa nos templos. Predica a abstinencia de alcol e carne. Non prohibe o matrimonio de monxes e clérigos, aínda que recomenda o celibato, condena a escravitude, utiliza o baile como parte da liturxia, acepta o uso dalgúns evanxeos apócrifos como o de San Tomé e propugna a eliminación da xerarquía eclesiástica. Foi acusado de animista.
É nomeado bispo de Ávila no ano 380. O concilio de Zaragoza dese ano condenara por herexía algunha das súas prácticas. Redactou tratados para defender as súas doutrinas e viaxou a Roma para entrevistarse co Papa, pero non o consegue. No ano 384, en Bordeos, comparece perante un tribunal eclesiástico no concilio que o condena por bruxería e maniqueísmo, canda os seus seguidores, aínda que grazas á intervención do bispo de Tours, san Martiño, o proceso mantense en suspensión, até que os bispos Magno e Rufo conseguen levalo ante o concilio de Tréveris. Así, no 385 o emperador chamouno a Tréveris para se defender das acusacións dos seus adversarios. No 386 foi desterrado e xulgado en Tréveris, e mediante decreto do emperador Magno Clemente Máximo foi condenado a morte por bruxería e herexía e decapitado e, segundo a tradición, guindado da Porta Nigra, xunto con catro dos seus discípulos.
miniatura|160px|[[Santo Agostiño de Hipona, un dos Padres da Igrexa máis activos contra o priscilianismo]] As súas ensinanzas contaron con numerosos seguidores, foi acollida polo pobo en todo o noroeste peninsular durante a súa vida e con posterioridade, chegando a súa influencia ata o século VI. En gran parte a introdución do cristianismo en terras galaicas débese á doutrina priscilianista. Tempo despois da súa morte realizáronse varios concilios co tema principal de erradicar a súa doutrina, fortemente enraizada no pobo, como ocorreu no Concilio de Toledo do ano 400 (onde os bispos de Astorga e Braga préstanlle apoio militante), ou os concilios de Braga, (o primeiro entre 561 e 563; e o segundo no 572, nos que se declaran anatemas contra proposicións priscilianistas). A mediados do Século V a presión dos priscilianistas obriga ao exilio ao bispo de Celenes, actual Caldas de Reis.
Prisciliano foi autor duns Tratados publicados pola primeira vez en 1889, xa que foron atopados pouco antes na Universidade de Würzburg.
Voo 9045 de Pulkovo Aviation Enterprise
O voo 9045 de Pulkovo Aviation Enterprise era un servizo de carga que se esnafrou na aproximación ao aeroporto de Nalchik mentres transportaba 12 515 kg de moedas da Casa da Moeda de San Petersburgo.
Manuel Antônio de Almeida
Obra
Escribiu tamén a peza de teatro Dois Amores en 1861, que foi presentada tras a súa morte, con música da Condessa Rosawadowska, sen alcanzar éxito.
Neotrópico
miniatura|300px|Ecozona neotropical.
Natalie Wood
Traxectoria
Naceu co nome de Natalia Nikolayevna Zakharenko. Os seus pais emigraran de Rusia pouco antes. Axiña o seu pai substituíu o apelido familiar polo de Gurdin e aos catro anos quedou inscrita no rexistro como Natasha Gurdin. Ela falaba inglés e ruso.
Natalie Wood gozou durante un período do estrelato, debido sen dúbida ao seu físico, á súa capacidade expresiva e á eficacia das súas actuacións. Foi nomeada ao Óscar en tres ocasións, pola súa interpretación en Rebel without a cause, Esplendor na herba e Love with the Proper Stranger.
Brandon Davies
Traxectoria
Tras non ser elixido no Draft da NBA de 2013, Davies uniuse ós Los Angeles Clippers para a Liga de Verán da NBA de 2013. O 5 de setembro de 2013 asinou cos Clippers, pero foi cortado o 21 de outubro.
Televisión Universidad de Concepción
Slogans
Os slogans en castelán segundo a cronoloxía desde 1997 ata 2007 son:
Alelí mariño
Descrición
Difire do alhelí encarnado (Matthiola incana) nas súas follas inferiores moi divididas con marxes ondulados. Vainas glandulares ( non glandulares en Matthiola incana). Xeralmente bienal, de lá branca e densa, até 60 cm, con flores morado pálido de 2–5 cm de diámetro.
Taxonomía
sinuata: epíteto latino que significa "coa marxe ondulada".
Grande intercambio americano
Os intercambios foron advertidos por primeira vez polo chamado pai da bioxeografía, Alfred Russel Wallace. Entre 1848 e 1852, Wallace dedicouse a explorar e recoller mostras e espécimes na conca do Amazonas.
Manuel López Sendón
Carreira política
O 30 de xuño de 1938 foi nomeado subxefe provincial da Coruña de Falange Española Tradicionalista y de las JONS, e en 1939 Xefe Provincial do Movemento. Acadou a Xefatura Provincial de FET y de las JONS o 16 de xaneiro de 1940, cargo que desenvolveu ata o 3 de maio do mesmo ano, sendo substituído por Lorenzo Villalonga Lacave. O 24 de abril de 1955 foi nomeado Conselleiro Nacional do Movemento pola provincia da Coruña. Participou, como procurador en Cortes (1955-1958), na redacción dalgún importante artigo da Lei de Montes, aprobada o 8 de xuño de 1957. Por fin, en abril de 1961, foi nomeado vicepresidente da Deputación da Coruña.
CP Tordera
Historia
Isidre Escriche de Luca, que xogara no GEiEG de Xirona, foi o impulsor do hóckey a patíns en Tordera, ao adestrar a un grupo de xoves da cidade que patinaban dende había un anos e que se interesaran polo deporte.
Si yo fuera Dios
Si yo fuera Dios é o noveno álbum de estudio da banda galega de rock Los Suaves. O disco foi publicado en 2003, baixo o selo Locomotive.
Cy Touff
Cyril James Touff, nado o 5 de marzo de 1927 en Chicago e finado o 4 de xaneiro de 2003 en Evanston, Illinois, foi un trompeta baixa de jazz, sendo un dos poucos músicos de jazz deste instrumento. Estivo asociado á West Coast Jazz, a pesar de que pasou a maior parte da súa vida en Chicago.
Centro público integrado
Ensinanzas que poden impartir os CPI
Os centros públicos integrados poderán ser:
V, os visitantes
Recepción
miniatura|dereita|Gráfico dos Estados Unidos en que se visualiza datos da primeira temporada de V. O episodio piloto de V rendeu diversas críticas favorábeis, marcando 67 dos 100 puntos no Metacritic. O E! Online afirmou: "nunha escala de 1 a 10, nós dámoslle un 11. V é o mellor piloto que xa vimos." O The Hollywood Reporter tamén comentou a serie: "intelixente o bastante para un culto que segue accesíbel o suficiente para chegar a unha demostración ampla." O The New York Times escribiu que: "as ideas en V, sobre encontros con extraterrestres, desilusión en masa e manipulación dos medios de comunicación, son atraentes. É unha pena que estean a abalar nese programa e que, nesa fase inicial, presenten a historia de maneira tan descoidada e estereotipada."
Igrexa de Finlayson
Historia
En 1979 foi renovada con motivo do seu centenario.
Franz Stock
Traxectoria
Na celebración do cincuenta aniversario da súa morte participaron o Presidente do Senado francés René Morony e o chanceler da República Federal Alemá Helmut Kohl.
Está en marcha o proceso de beatificación.
Ricardo II de Inglaterra
Morto o rei o 21 de xuño de 1377, Ricardo sobe ao trono con só 10 anos de idade, baixo rexencia de seu tío Xoán de Gante e da súa nai Xoana, falecida en 1385.
A raíña falece no castelo de Sheen, o 7 de xuño de 1394, e Ricardo II decide aliarse co inimigo natural da súa patria, Francia. Nacido e educado en dito país nos seus primeiros anos -por ter sido o seu pai lugartenente de Eduardo III en Aquitania e Güiena-, nunca deixou de sentirse identificado coa cultura francesa, o cal foi outro pretexto dos seus inimigos para acusalo de débil e indolente.
Dinosauro
Dende os primeiros fósiles de dinosauros que foran recoñecidos a comezos do século XIX, as carcasas fósiles montadas de dinosauros foron as principais atraccións nos museos de todo o mundo e os dinosauros convertéronse nunha parte permanente da cultura mundial. O gran tamaño dalgúns grupos de dinosauros, así como a súa natureza aparentemente monstruosa e fantástica, aseguraron a aparición regular dos dinosauros en libros best-séller e filmes, como Parque Xurásico. O entusiasmo persistente do público sobre os animais deu lugar a un importante financiamento para a ciencia dos dinosauros e os novos descubrimentos son cubertos de xeito regular polos medios de comunicación.
Evolución e paleobioxeografía
O episodio de extinción Cretáceo–Paleoxeno, que se produciu hai aproximadamente 66 millóns de anos ao final do Cretáceo, causou a extinción de todos os grupos de dinosauros excepto o das aves Neornithes. Algúns outros grupos de diápsidos, como os crocodilianos, sebecosuquios, tartarugas, lagartos, serpes, esfenodontes, e coristoderos, tamén sobreviviron a esta extinción.
Taxonomía
Como réptiles, eran ovíparos. Así e todo, moitos estudosos dos seus fósiles coinciden en supoñelos animais de sangue quente. Este feito, como a súa peculiar estrutura ósea, levou a moitos investigadores a consideralos antecesores das aves modernas.
As ordes seguintes non forman parte da superorde Dinosauria, mais conteñen réptiles xeralmente asociados aos dinosauros e vulgarmente confundidos con este grupo.
A extinción
Aínda que sexa moi probábel que a caída dun asteroide teña sido a causa da extinción dos dinosauros, hai polo menos dez teorías máis.
Clarice Lispector
Dereito
En agosto, o seu pai atopouse mal e foi levado a un médico, que o informou de que a súa vesícula biliar precisaría ser retirada a través dunha cirurxía considerada simples, que foi marcada para o 23 de agosto. Após volver da clínica cunha forte dor, Pinkhas Lispector morreu tres días despois, o 26 de agosto de 1940, aos 55 anos.
Perto do coração selvagem
En marzo, comezou a planear a súa primeira novela, Perto do coração selvagem, concluído en novembro e constituído basicamente de borradores e escritos separados, unidos nun libro por suxestión de Lúcio Cardoso, que tamén suxeriu un título, "Perto do coração selvagem", retirado dunha pasaxe do libro Retrato do artista cando novo, de James Joyce, cuxas técnicas, para Cardoso, remitían ás de Clarice.
Tamén en marzo deu inicio a O lustre.
Casamento e diplomacia
O 3 de maio, recibiu a carteira profesional do Ministério do Trabalho, Indústria e Comércio. O 17 de decembro, ela e o seu marido fórmanse en dereito, e non comparecen á cerimonia de graduación.
O lustre
O 23 de novembro, Manuel Bandeira envioulle unha carta pedíndolle a segunda novela e algúns poemas para os publicar en antoloxía. En resposta á lectura deses poemas, Bandeira envioulle unha carta criticando fortemente a poesía de Clarice, o que fixo que ela queimase todos os poemas que escribira. Máis tarde, Bandeira lamentaría o facer aquel comentario, dicindo: “''Vostede é poeta, Clarice querida. Até hoxe teño remorso do que dixen a respecto dos versos que vostede me mostrou. Vostede interpretou mal as miñas palabras [...] Faga versos, Clarice, e se lembre de min''”.
Por esa época, nas súas cartas, Clarice pasa a demostrar saudades do Brasil e inquedanza canto á vida diplomática. En decembro, Maury é promovido a cónsul de segunda clase.
Como tradutora
miniaturadaimagem|[[Jorge Luis Borges, escritor cuxo conto foi a súa única tradución do español.|200px]] Sábese que Clarice Lispector dominaba polo menos sete idiomas: portugués, inglés, francés e español, fluentemente; hebraico e yiddish, con algunha fluencia; e ruso, con pouca fluencia levada da infancia. Como tradutora para o portugués, mentres, utilizou soamente o inglés, o francés e o español.
Traducións da súa obra
A serie forma parte doutra maior dedicada á difusión da literatura latina e foi publicada en 2014, contando con catro traducións: Perto do coração selvagem, pola tradutora australiana Alison Entrekin; Água viva, polo editor Stefan Tobler; A paixão segundo G. H., pola poeta e académica Idra Novey; Um sopro de vida, polo profesor universitario brasileiro Johnny Lorenz; e A hora da estrela, por Moser.
Veiga da Campa, Hermunde, Pol
Veiga da Campa é un lugar da parroquia de Hermunde no concello lugués de Pol na comarca de Meira. Segundo o IGE, en 2013 tiña 1 habitante.
Parroquias de Pol
🇵🇱
Sebastián Dubarbier
Sebastián Rakán Dubarbier Bruschini, nado en La Plata o 19 de febreiro de 1986, é un futbolista arxentino que xoga como lateral esquerdo.
Gisele Bündchen
Gisele Caroline Bündchen, nada en Três de Maio (Río Grande do Sur) o 20 de xullo de 1980, é unha actriz e modelo de fotografía, de pasarela, e de publicidade brasileira.
Traxectoria
En agosto dese mesmo ano, unha axente persuadiu a Gisele con enganos para que saíse dun partido de voleibol e fose a un concurso de modelos. Gisele logrou ser unha das cinco finalistas, que foron convidadas por Dilson Stein, xunto con outras rapazas, a outro importante concurso en São Paulo, organizado por Elite do Brasil e que se celebraría en maio de 1994, para presentalas ós axentes. No concurso obtivo o segundo lugar, perdendo ante Claudia Menezes. Gisele participou no concurso mundial de Elite e quedou no cuarto lugar, e no sexto noutra versión. Os axentes facían crítica do seu grande nariz.
Dende os seus comezos, Gisele traballou para Valentino, Zara, Yves Saint Laurent, Bvlgari, Tommy Hilfiger, Chloe, Celine, Versace, Christian Dior, Michael Kors, Ralph Lauren, Victoria's Secret, Colcci, Vero Moda, Nivea, Apple e Dolce & Gabbana. Tamén apareceu nas revistas: Allure, Marie Claire, Vogue, Vanity Fair, Harper’s Bazaar, Arena, Time, Newsweek, Forbes e Rolling Stone. No 2000 converteuse na cuarta modelo da historia desta última revista en aparecer na portada, e foi nomeada "a rapaza máis fermosa do mundo" e "modelo do ano" pola publicación.
Corrupción
Corrupción sistémica
Algúns estudosos argumentan que existe un deber dos gobernos occidentais de loitar contra a corrupción sistémica dos gobernos dos países subdesenvolvidos.
Castelo de Rei, Outeiro de Rei
San Salvador de Castelo de Rei é unha parroquia do concello de Outeiro de Rei na comarca de Lugo, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 86 habitantes, deles 45 eran homes e 41 eran mulleres, o que supón un incremento de 3 habitantes en relación ao ano anterior, 2006.
Patrimonio
Hai unha carballa coñecida como "Carballa de Froilán" (árbore centenaria) que segundo a tradición popular ao ser oca por dentro foi empregada na época do racionamento para agachar alimentos no seu interior. E tamén se escondia a carne nela na guerra contra os franceses.
Francisco Ibáñez
Mortadelo e Filemón no mundo
Os cómics destes dous personaxes véndense no mundo con moitos nomes diferentes. Teñen unha excelente acollida en Alemaña, razón pola que se lle dedica unha publicación monográfica. Os seus nomes varían dunha lingua a outra:
Hayao Miyazaki
Traxectoria
Mentres, Miyazaki desempeñouse de xeito independente, adicouse a traballar nun manga que tivo moi boa acollida por parte dos lectores e ofrecéuselle a oportunidade de facer unha versión animada de Nausicaä. Este ofrecemento deulle por fin a oportunidade de realizar o seu ansiado proxecto de creación dun estudio. Xunto a Takahata, en 1985 abre o seu propio estudio de animación: o Studio Ghibli.
Dornas, Lubre, Bergondo
Dornas é un lugar da parroquia de Lubre no concello coruñés de Bergondo na comarca da Coruña. Tiña 64 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 33 eran homes e 31 eran mulleres.
Mindanao
Historia
Ao contrario do que habitualmente se pensa, só unha pequena porción de Mindanao foi orixinalmente habitado por musulmáns. De feito, a maioría da poboación do norte e leste da illa practicaban relixións nativas antes de que fosen convertidas ao cristianismo. Con todo, agres loitas pola independencia foron levadas a cabo por faccións musulmás desde cinco séculos atrás contra os sucesivos ocupantes. España, Estados Unidos, Xapón e forzas gobernamentais fallaron en esmagar os desexos separatistas musulmáns do país maioritariamente cristián. Debido aos fluxos migratorios, así como pola a evanxelización, a maioría da poboación de Mindanao é hoxe en día maioritariamente cristiá. Isto a causado, en certa medida, resentimento entre os musulmáns pobres e aparentemente desprazados os cales alimentan os máis violentos e radicais movementos separatistas. Mindanao é o escenario base de grupos terroristas como son Abu Sayyaf e Jemaah Islamiyah que menoscavan a organizacións moderadas como o Fronte Nacional de Liberación Mouro.
División administrativa
As illas de Mindanao son un grupo arbitrario de illas no sur de Filipinas que abarcan seis rexións administrativas. Estas rexións á súa vez están divididas en 25 provincias, das cales tan só catro non se atopan na propia illa de Mindanao. O grupo de illas comprende o arquipélago de Sulú ao suroeste, cuxas illas máis importantes son Basilan, Jolo e Tawi-Tawi, mais outras illas periféricas noutras áreas como son Camiguin, Dinagat, Siargao, Samal e as illas Sarangani.
CIFP Universidade Laboral
Historia
A andadura do centro iníciase en outubro de 1964 co nome de Universidade Laboral “Crucero Baleares”, con dependencia do Ministerio de Traballo e subvencionado polas Mutualidades Laborais. A orientación profesional preferente era Marítimo-pesqueira, e a procedencia do alumnado, que abarcaba toda España, e a súa condición de bolseiros en réxime de internado, implicou a construción dun internado, ademais das aulas e talleres e dun importante complexo deportivo.
Departamento de Guédiawaye
O departamento foi creado o 21 de febreiro de 2002, desmembrado do departamento de Pikine.
Xantofila
Exemplos de xantofilas
Entre os compostos máis importantes pertencentes ás xantofilas encóntrase a luteína (E-161b), que foi incorporada ultimamente á lista de complementos alimenticios. Outros compostos pertencentes a este grupo (co seu número do código alimentario) son:
Comme des Garçons
Historia
A empresa foi creada en Toquio en 1969 pola deseñadora xaponesa Rei Kawakubo. No ano 1975 abriu a súa primeira tenda e en 1978 creou a súa primeira liña de roupa masculina. O éxito de Comme des Garçons nesta época foi imparable en practicamente toda Asia, e en 1980 abriu a primeira tenda de Comme des Garçons en Europa, na cidade de París, unha das grandes capitais da moda. A partir de entón a marca xaponesa converteuse nunha das casas de moda de alta costura máis relevantes do panorama internacional.
Quintela de Leirado, Quintela de Leirado
Historia
En 1893 creouse a parroquia, ao se segregar da de Leirado.
O Espírito Santo, Lubre, Bergondo
O Espírito Santo é un lugar da parroquia de Lubre no concello coruñés de Bergondo na comarca da Coruña. Tiña 65 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 32 eran homes e 33 eran mulleres.
Grupo dos Amigos de Olivença - Sociedade Patriótica
Obxectivos
Aínda de acordo co seu estatuto, son obxectivos fundamentais do Grupo:
Ácido isocítrico
O isocitrato no ciclo do ácido cítrico
Na seguinte reacción do ciclo o isocitrato convértese en alfa-cetoglutarato nunha descarboxilación catalizada pola isocitrato deshidroxenase. O citrato perde un dos grupos -COOH en forma de CO2 á vez que se deshidroxena, formando NADH. Por tanto, parte do CO2 e do poder redutor formado no ciclo do ácido cítrico procede do isocitrato
Antabamba
Antabamba ou Antapampa (do quechua: anta «cobre» e pampa «chaira») é a capital do distrito e a provincia homónimos, situada no departamento de Apurímac, Perú. Segundo o censo de 2005, tiña nese momento 1.972 habitantes.
Marc Caballé
Traxectoria
Nado en L'Hospitalet de Llobregat, Barcelona, Caballé formouse nas categorías inferiores do RCD Espanyol, chegando a debutar como sénior co equipo filial na temporada 2009–10 en Segunda División B. No verán de 2010 asina co Atlético de Madrid, sendo asignado ao equipo C da Terceira División. O 14 de xullo de 2012, tras dous anos no filial madrileño, asina co Atlético Malagueño, filial do Málaga CF, tamén da Terceira División.
Güiana (rexión)
Hidrografía
Os principais ríos son o Esequibo, o Cuyuní, o Mazaruni, o Demerara, o Suriname, o Courantyne, o Coppename, o Maroni, o Nickerie, o Saramacca, o Tapanahoni e o Paloemeu. Son famosas as cataratas de Kaieteur (de 226 m de salto).
Guinlle, Lubre, Bergondo
Guinlle é un lugar da parroquia de Lubre no concello coruñés de Bergondo na comarca da Coruña. Tiña 15 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 9 eran homes e 6 eran mulleres.
David Coverdale
Dende 1990
David Coverdale e o guitarrista de Led Zeppelin, Jimmy Page, editaron un álbum chamado simplemente Coverdale-Page, que foi lanzado o 15 de marzo de 1993, alcanzando o posto número 4 nas listas de Gran Bretaña, e o número 5 no Billboard 200 estadounidense. Do álbum extraéronse cinco sinxelos: "Pride and Joy", "Shake My Tree", "Take Me for a Little While", "Take a Look at Yourself" e "Over Now".
En 1997, publicaron Restless Heart, que causou un impacto mínimo en comparación coas expectativas e nin sequera foi editado nos Estados Unidos. Este disco orixinalmente ía ser un álbum de David Coverdale en solitario, pero a presión exercida pola compañía discográfica obrigouno a publicalo baixo o nome de Whitesnake.
CD20
O CD20 (cluster de diferenciación 20) ou antíxeno CD20 do linfocito B é unha fosfoproteína glicosilada expresada na superficie das células B que empeza a aparecer na fase pro-B (CD45R+, CD117+) da diferenciación desta célula e que incrementa progresivamente a súa concentración ata a madurez celular.
Nos humanos o CD20 está codificado no xene MS4A1 do cromosoma 11.
O CD20 das células B e a diabetes mellitus
Determinouse que existe un vínculo entre as células B do sistema inmunitario e a diabetes mellitus. En casos de obesidade, a presenza de tecidos graxos que rodean os principais órganos do corpo dá lugar a unha necrose celular e desensibilización á insulina ao longo do límites entre eles. Finalmente, o contido das células de graxa que doutro modo tería sido dixerido polos efectos da insulina, é, polo contrario, vertido á circulación sanguínea. Unha resposta á inflamación que mobiliza tanto a células T coma a B orixina a creación de anticorpos contra estas células, causando que se fagan menos sensibles á insulina por un mecanismo aínda descoñecido, e promociona a hipertensión, hipertrigliceridemia, e arteriosclerose, que son indicativos de síndrome metabólica. Porén, a administración de anticorpos CD20 anti-células B a ratos obesos, non os fixo menos sensibles á insulina e como resultado non desenvolveron diabetes mellitus ou síndrome metabólica; o mecanismo proposto é que os anticorpos anti-CD20 fan que os anticorpos contra células T non sexan funcionais e, por tanto, carezan da capacidade de causar a desensibilización á insulina por medio dunha resposta inmune modulada por anticorpos de célula B. A protección proporcionada por anticorpos anti-CD-20 duraba aproximadamente 40 días, que é o tempo que tarda o corpo en volver a formar a súa poboación de células B, despois do cal era necesario repetir o proceso para recupera a protección. Por tanto, propúxose que a obesidade se reclasificase como unha enfermidade autoinmune en lugar de como unha enfermidade puramente metabólica e enfocar o seu tratamento á modulación do sistema inmunitario.
Moimenta, Vilela, Cualedro
Moimenta é un lugar da parroquia de Vilela no concello ourensán de Cualedro na comarca de Verín. Tiña 4 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 3 eran homes e 1 muller.
Ignacio Pedro XVI Patanean
Traxectoria
O 5 de agosto de 1933 foi nomeado arcebispo de Mardin, e recibiu a ordenación episcopal o 29 de outubro de 1933 de mans do patriarca Avedis Pedro XIV.
Fernando Lugo
Na altura de se presentar ás eleccións, solicitou da Santa Sé o ser reducido ao estado laico, pero foille negado; por contra, a Santa Sé reaccionou suspendéndoo.
Orixes familiares
Este antigo estudante de Socioloxía, durante certo tempo mestre de escola, naceu nunha familia pobre de departamento de Itapúa, na fronteira coa Arxentina. Seu tío, Epifanio Méndez Fleitas, grande intelectual, foi un opositor histórico contra o xeneral ditador Alfredo Stroessner (1954-1989). É o máis novo dos seis irmáns dunha familia perseguida baixo aquela ditadura. Seu pai foi encarcerado e torturado, o mesmo que tres dos seus irmáns, que tiveron que se exiliar durante máis de vinte anos.
Vida relixiosa
Aos 19 anos, con gran dó de seu pai, escolleu ingresar no seminario, en 1971, na comunidade da Misioneiros do Verbo Divino, integrado na Universidade católica de Nosa Señora da Asunción, de Asunción. a capital do país, na que obtivo a licenciatura en Teoloxía. Foi ordenado sacerdote o 15 de agosto de 1977. Como misioneiro, marchou de seguido para Ecuador, traballando alí na provincia de Bolívar até 1982, en contacto coas capas máis desfavorecidas da sociedade. Tal experiencia válelle na actualidade o sobrenome de « bispo dos pobres ».
Vida política
Tal militancia política levou á ruptura coa xerarquía católica, ao prohibir o dereito canónico o exercicio do poder temporal aos eclesiásticos. Logo de 35 anos de cargos eclesiais, renunciou ao seu arcebispado en decembro de 2006.
Parece que recibiu ameazas de morte ao longo do ano 2007. En outubro, anunciouse que se presentaba so a éxida do Partido Demócrata-cristián de centro. O escrutinio das eleccións tivo lugar en calma, e saíu elixido presidente da República o 20 de abril de 2008.
Herba de namorar
Descrición
As flores, de cor branca, vermella, ou lila, únense formando capítulos rodeados de brácteas escabiosas. Aparecen ao final dun talo longo en grupiños que forman glomérulos. De cada mouta crecen varios talos con flores, polo que o aspecto da planta en floración chama a atención. Cada flor adoita presentar un cáliz verde e unha corola de tons entre branco a rosa forte. A súa floración ten lugar no verán, entre os meses de abril e xullo e ás veces durante o outono.
Journal of Women's History
Journal of Women's History é unha revista académica creada en 1989 sobre a historia das mulleres. Explora as diferentes perspectivas do feminismo máis que promover unha única forma deste movemento. A revista abrangue tódolos períodos e rexións xeográficas. É publicada pola Johns Hopkins University Press. As editoras xefas dende xuño de 2015 até xuño de 2018 foron Elisa Camiscioli e Jean Quataert (Universidade de Binghamton).
Herba de namorar
Ameazas
As súas poboacións están en serio perigo de desaparición pola destrución dos ecosistemas costeiros e pola introdución de especies vexetais alóctonas e invasoras, coma a herba do coitelo.
Crise do Antigo Réxime
Tipificación
Pódese considerar unha crise xeral e secular, porque, aínda que non lla nomee coa cifra dun século (como a crise do século III ou do século XIV) a xeneralización das súas consecuencias foi dun evidente impacto en toda a civilización occidental. O feito de que se identifique cos tres grandes procesos revolucionarios (revolución burguesa, revolución liberal, revolución industrial) engade algo de dificultade para a súa catalogación como crise, pois as revolucións serían un proceso de cambio acelerado, mentres que as crises citadas anteriormente sofren cambios cuxas consecuencias son só visibles a longo prazo. Eric Hobsbawm chamou ao período The Age of Revolution. Os contemporáneos viviron a caída do Antigo Réxime con total consciencia, e de feito, déronlle ese nome.
Chincheros
Chincheros é unha poboación do sur do Perú, capital da provincia do mesmo nome na rexión de Apurímac.
Illote Teafatule
Teafatule, é un illote do Océano Pacífico situado no noroeste do atol Nukufetau, pertencente ao estado de Tuvalu, na Polinesia. A súa altura media sobre o nivel do mar é de 1 metro por debaixo do mesmo. Na actualidade atópase despoboada.
Marsilea
Descrición
O xénero foi descrito en 1753 por Linneo, na páxina 1099, do vilume II da 1ª edición da súa obra Species Plantarum.
Características
Os esporocarpos dalgunhas especies australianas son moi resistentes á seca, sobrevivindo até 100 anos en condicións de extrema sequidade. Ao mollarse, o interior xelatinoso do esporocarpo incha, dividíndoo e liberando unha masa semellante a un verme que leva os soros, levándose finalmente a cabo a xerminación das esporas e a fecundación.
Santurce, San Xoán
250px|miniatura|Condado e Miramar Santurce é un barrio do municipio de San Xoán, en Porto Rico. Segundo o censo do ano 2010, posuía unha poboación de 81.251 habitantes conservándose como o barrio máis poboado de todo Porto Rico, aínda e despois de perder máis da metade da poboación dende que alcanzou o seu máximo histórico no censo de 1950. Posúe ademais unha superficie terrestre de 13,57 km² (5,25 millas²) e unha densidade de 5.987,5 hab. /km² (15.507,7 hab./milla²). Dita densidade fai de Santurce unha das zonas máis densamente poboadas de toda a illa.
Eleccións xerais de España de 1896
Resultados en Galicia
Os deputados elixidos nos distritos de Galicia foron os seguintes
Protectorado de Sarre
Historia
Segundo o Tratado de Versalles (1919), Sarre quedaba baixo goberno da Sociedade de Nacións administrado por Francia, durante un período de 15 anos a contar desde 1920, como compensación das perdas sufridas polo país galo durante a primeira guerra mundial. Tralos 15 anos, realízase un referéndum sobre o futuro da rexión, onde a opción da reintegración en Alemaña obtén o 90% do escrutinio, pasando a formar parte de Alemaña en 1936.
Equipos de fútbol campións do mundo
Competicións oficiais
O antecedente directo do torneo foi a Copa Intercontinental.
Chuquibambilla
Segundo o censo de 2005, conta con 3.066 habitantes.
Folgueira, Outeiro de Rei
Xeografía
Regan as súas terras o río Miño e os seus afluentes, o Pedragoso e o Regueiro. O súa altitude máxima, de 434 m, acádase nos montes de Agro de Escairos. Dista 4,1 km da capital do concello.
Departamento de Diourbel
No ano 2005 tiña unha poboación estimada de 220.221 habitantes.
Riomaior, Lubre, Bergondo
Riomaior é un lugar da parroquia de Lubre no concello coruñés de Bergondo na comarca da Coruña. Tiña 16 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 11 eran homes e 5 eran mulleres.
Micronutriente
Os micronutrientes, tamén denominados elementos traza, en bioquímica, son elementos químicos (ás veces tamén compostos) que, sendo esenciais para a vida, se necesitan en cantidades moi pequenas para o desenvolvemento e a fisioloxía dun organismo.
Lama (material)
Barro en artesanías
O barro tamén pode ser usado como material para realizar artesanías ou outras pezas decorativas.
Cela, Outeiro de Rei
Patrimonio
A Torre de Cela fora construída en Fompedriña polo Mariscal Pardo de Cela, derrubada durante a Gran Guerra Irmandiña. Pertenceu aos seus descendentes, os Ribadeneira, señores de Villaguisada. Hoxe desaparecida, pódese aínda observar sobre o terreo o punto onde estivo enclavada, ó leste da igrexa parroquial.
Condensador (termodinámica)
Tipos de condensadores para centrais térmicas
Segundo o número de pasos, poden ser:
Departamento de Gossas
Gossas é un departamento da rexión de Fatick, no Senegal. A súa capital é Gossas, que é tamén a única comuna do departamento.
Illa Salisbury, Nunavut
A illa Salisbury (en inuit: Akulliq; Salisbury Island) é unha das illas deshabitadas do arquipélago ártico canadense, situada na rexión Qikiqtaaluk, no territorio de Nunavut. Atópase na entrada oeste do estreito de Hudson, xusto ao norte da provincia do Quebec, e ten unha superficie de 804 km² sendo por superficie a 56ª do país e 39ª de Nunavut. Ten unha liña costeira de 278 km, cunha lonxitude duns 47 km e unha largura de 23 km. Salisbury atópase ao nordés da illa Nottingham e ao sur da península Foxe da illa de Baffin.
Pedro II do Brasil
Establecemento da autoridade imperial
O goberno brasileiro asegurou o seu casamento coa princesa Tareixa Cristina do Reino das Dúas Sicilias. Casaron por poderes en Nápoles o 30 de maio de 1843, e cando a viu en persoa o emperador sentiuse notablemente decepcionado. Tareixa Cristina era baixa, tiña un pouco de sobrepeso e aínda que non era considerada fea, tampouco se lle consideraba atractiva. Segundo o historiador Roderick J. Barman Pedro non agochou a súa desilusión, indicando que un observador afirmou que lle deu as costas a Tareixa Cristina, mentres que outro afirmou que entrou en shock e precisou sentarse. Esa mesma noite Pedro II chorou e queixouse a Mariana de Verna, dicíndolle: "Enganáronme, Dadama!" Tiveron que pasar varias horas ata que conseguiron convencelo de que o deber lle demandaba que seguise adiante. A misa nupcial, coa ratificación dos votos emitidos previamente por poderes e o outorgamento da bendición nupcial, tiveron lugar o día seguinte, 4 de setembro de 1843.
Abolicionismo no trono
miniatura|200px|Pedro II ós 46 anos de idade dando o [[discurso dende o trono coa vestimenta imperial, 1872.]] Nos anos 1870 o Brasil fixo progresos nas esferas políticas e sociais, con tódolos segmentos da sociedade beneficiándose das reformas promulgadas e compartindo a cada vez maior prosperidade. A reputación internacional do Brasil de estabilidade política e potencial de investimento mellorou de forma considerable. O imperio era visto como unha nación moderna e progresista sen igual en América, coa excepción dos Estados Unidos de América. A economía medrou rapidamente e floreceu a inmigración, e adoptáronse varios proxectos de modernización, incluíndo o ferrocarril e o transporte naval. Segundo Barman, coa "escravitude destinada á súa extinción e outras reformas proxectadas, as proxeccións de avances morais e materiais semellaban ser vastas".
Abolición da escravitude e golpe de estado
miniatura|220px|A última imaxe da familia imperial no Brasil, 1889. En xuño de 1887 a saúde do emperador estaba considerablemente empeorada, e os seus doutores persoais suxeríronlle que viaxase a Europa na procura de tratamento médico. Durante a súa estancia en Milán pasou dúas semanas entre a vida e a morte, chegando a recibir a extremaunción. Aínda encamado en período de recuperación, o 22 de maio de 1888 recibiu novas de que a escravitude fora abolida no Brasil. Cunha voz débil e bágoas nos ollos exclamou: "Deamos grazas a Deus. Gran pobo! Gran pobo!" Pedro II retornou ó Brasil desembarcando en Río de Xaneiro en agosto de 1888. Segundo Heitor Lira: "O país enteiro recibiuno cun entusiasmo xamais visto. Da capital, das provincias, de tódolos lugares, chegaron probas de afecto e veneración". Con estas demostracións á súa chegada dende Europa, a monarquía semellaba gozar dun apoio inquebrantable e estar no punto máis alto da súa popularidade.
A nación gozou dun gran prestixio internacional durante os anos finais do Imperio, converténdose nunha potencia emerxente no ámbito internacional. As predicións das perdas económicas e de traballo provocadas pola abolición da escravitude non chegaron a materializarse, e a colleita de café de 1888 tivo éxito. A fin da escravitude deu lugar a un cambio explícito no apoio cara ó republicanismo por parte de ricos e poderosos produtores de café que mantiñan un gran poder político, económico e social no país. O republicanismo era un credo elitista que nunca chegou a florecer no Brasil, con moi pouco apoio nas provincias. A combinación de ideas republicanas e a diseminación do positivismo entre os rangos medios e máis baixos de oficiais do exército provocou a falta de disciplina entre os corpos de exército e converteuse nunha seria ameaza para a monarquía. Estes grupos desexaban unha república ditatorial, crendo que sería un sistema superior á monarquía.
Legado
Os propios republicanos comezaron a manifestar fortes sentimentos de culpabilidade, cada vez máis evidentes trala morte do emperador no exilio. Estes loaron a Pedro II, visto como un modelo dos ideais republicanos, e loaron tamén a era imperial, da que pasaron a considerar un exemplo a seguir por parte da nova república. Segundo Barman, as novas da morte do emperador no Brasil "incitaron un sentido de arrepentimento xenuíno entre aqueles que, sen simpatía por unha restauración, admitiron tanto os méritos coma os éxitos do emperador falecido". Os seus restos e os da súa muller foron devoltos ó Brasil en 1921, a tempo para o centenario da independencia do Brasil. O goberno outorgoulle a Pedro II as dignidades dun xefe de estado. Declarouse un festivo nacional e por todo o país celebrouse a volta do emperador como se fose un heroe nacional. Miles de persoas asistiron á cerimonia principal en Río de Xaneiro, onde segundo o historiador Pedro Calmón, "a xente máis maior chorou. Moitos axeonlláronse. Todos aplaudiron. Non houbo distinción entre republicanos e monárquicos. Eran todos brasileiros". Para Barman, esta homenaxe marcou a reconciliación do Brasil republicano co seu pasado monárquico.
Dume
Demografía
Posúe unha área de 4,34 km² e unha poboación total de 3.251 habitantes (2011). A densidade de poboación ascende a 749,1 habitante por km².
Historia
Na Hispania visigoda a diocese de Dumio foi sé episcopal da igrexa católica, sufragánea da arquidiocese de Braga que comprendía a antiga provincia romana de Gallaecia na diocese de Hispania.
Frank Borzage
Traxectoria
Finou de cancro en 1962.
Luzón
División administrativa
dereita|miniatura|Mapa coloreado de Luzón por rexións.
Enrique Gippini
Traxectoria
Aos dous anos trasladouse a Santiago de Compostela, onde fixo o Bacharelato Superior. Marchou voluntario á Guerra de Marrocos en 1921 onde permaneceu tres anos. Á volta cursou Maxisterio na Normal de Compostela e exerceu en Cerdeda, Buxán, Beneso, Oleiros, San Cosme de Muíño, Bastabales e Campo das Rodas en Noia. Membro da loxa “Agarimo nº 78” de Santiago. Foi militante do Partido Socialista dende 1931. Pertenceu a Federación socialista de Santiago de Compostela e foi director do seu voceiro Trabajo. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi destituído e a Comisión de Depuración da Ensinanza propuxo a súa separación definitiva do servizo da súa escola no Campo das Rodas de Noia, con efecto dende o 19 de xuño de 1937. Foi detido o 21 de xullo de 1937 e encarcerado en Santiago pola súa condición de masón, ata o 27 de decembro de 1939. Volveu ser detido o 6 de febreiro de 1940, permanecendo en prisión ata o 10 de abril dese ano.
Francos, Outeiro de Rei
Toponimia
Segundo Nicandro Ares de Francos di J.M. Piel que ten un dobre significado, o de individuos procedentes da Francia ou o de homes libres, alén de descendentes dun home chamado Franco.
Sergio Luyk
Traxectoria
Foi internacional coa selección de España nas categorías sub'21 e sub'23. Faleceu o 30 de marzo de 2008, aos 36 anos, vítima dun tumor cerebral. Sergio Luyk estudara Empresariais e tiña un máster en Negocios Internacionais, ao que se adicaba antes da súa morte. Foi parella sentimental da ferrolá Paula Vázquez.
¡Cu-Cut!
Creación
Cada exemplar do semanario custaba dez céntimos de peseta durante toda a súa vida. Igualmente, tampouco variou o formato que contaba con dezaseis páxinas de 275 mm x 195 mm, a dúas columnas e cubertas con dúas tintas, negra e vermella (ocasionalmente empregaron o amarelo e a cor violeta).
Os feitos do ¡Cu-Cut!
Os incidentes teñen orixe cando trala vitoria da Lliga Regionalista nas eleccións municipais, deciden realizar un banquete de celebracións que se denominou o "Banquete da Vitoria". Trala celebración do banquete, no Frontón Central, produciuse unha manifestación que marchaba cantado "Els Segadors" e ao achegarse a un local republicano lerrouxista chamado Fratenidad Republicana, produciuse unha pelexa.
John G. Avildsen
Traxectoria
Comezou como axudante de director de Arthur Penn e Otto Preminger, ata que conseguiu o seu primeiro éxito de crítica con Joe en 1970.
Sitio de Baler
O sitio de Baler foi un asedio ao que foi sometido un destacamento español por parte dos insurrectos filipinos na igrexa da vila de Baler, na illa filipina de Luzón, durante 337 días, entre o 30 de xuño de 1898 e o 2 de xuño de 1899. Desde decembro de 1898, coa firma do Tratado de París entre España e Estados Unidos, púñase fin formalmente á guerra entre ámbolos dous países (que asinaran un cesamento do fogo en agosto) e España cedía a soberanía sobre Filipinas aos Estados Unidos de América. Debido a isto, os asediados en Baler son coñecidos como «os últimos de Filipinas».
A finais de maio, un novo enviado español, o tenente coronel Aguilar, chegou a Baler por orde do gobernador xeral español, con ordes de que os sitiados depuxeran a súa resistencia e o acompañaran a Manila, pero estes volveron a desconfiar e tivo que marchar sen conseguir o seu obxectivo. Porén, ao ollar os sitiados uns xornais deixados na igrexa por Aguilar, descubriron unha noticia que non puidera ser inventada polos filipinos, convencéndose finalmente de que España xa non ostentaba a soberanía de Filipinas e de que non tiña sentido seguir a resistir na igrexa. O 2 de xuño de 1899, o destacamento español de Baler rendeuse dando fin a 337 días de sitio.
Ana I de Rusia
Goberno
Ana estableceu unha alianza con Carlos VI do Sacro Imperio Romano Xermánico e leva a Rusia a participar na Guerra de Sucesión Polaca, colocando no trono de Polonia ó seu candidato Augusto III.
Sitio de Baler
Baler
Durante a administración española de Filipinas, a illa de Luzón encontrábase dividida en provincias. De elas íanse desgaxando, cando acadaban un nivel de desenvolvemento suficiente, territorios que se ían catalogando como distritos. En 1818, a área de Baler foi transferida da provincia de Tabayas (coincidente a grandes trazos coa actual provincia de Quezón) á provincia de Nueva Écija. En 1856, os territorios de Nueva Écija situados entre a Sierra Madre e o océano Pacífico foron desgaxados para constituír o distrito de El Príncipe. As principais localidades deste novo distrito eran Baler, a capital («cabeceira» na terminoloxía da época, ao tratarse dun establecemento de baixo rango, do novo distrito), Casigurán (ambas na costa, situada esta última a uns 16 km de Baler) e San José de Casignán (actual María Aurora, no interior, a 15 km de Baler). Relixiosos franciscanos se encargaban da atención relixiosa da localidade desde a súa fundación (salvo un período de corenta e cinco anos, entre 1658 e 1703, en que foron substituídos por agustinos recoletos). miniatura|170px|esquerda|Situación de [[Baler respecto a Manila e Casigurán.]]
Fontes
Por parte española son dous as fontes principais do acontecido durante o sitio de Baler. Ambas proveñen de protagonistas do suceso: o tenente Martín Cerezo, o segundo do destacamento sitiado, que asumiu o mando trala morte do primeiro oficial, e o pai Minaya, un sacerdote franciscano que foi utilizado polos atacantes para transmitirlles informacións que puideran levar ao destacamento español á rendición e que quedou cos sitiados ata o final do sitio.
Preludio ao sitio
O episodio máis tráxico da noite foi o relacionado co tenente Mota. Ao producirse o ataque, estaba durmindo con parte dos seus homes na casa do mestre. Despertou rapidamente e descargou o seu revólver contra os atacantes pero, pensando que os atacantes acabaran co destacamento, saltou pola ventá e correu cara o convento, onde atopou ao pai Gómez Carreño que ía cara á igrexa para orar ante o Santísimo Sacramento. Preguntado Mota acerca do estrépito e sobre o feito de atoparse en roupa interior, lle dixo ao sacerdote que todo o destacamento fora exterminado e lle pediu algún arma. Gómez Carreño pensou que a pistola de Mota encasquillárase e lle deu a súa. Mentres, Gómez Carreño volvía á igrexa encontrándose no camiño ao cabo da Garda Civil Pío Enrique, que fuxía do ataque. Ambos cambiaron impresións e, mentres falaban, ouviron un disparo no convento. O tenente Mota quitárase a vida, pensando que todo estaba perdido, utilizando a pistola do relixioso. Gómez Carreño e Enrique separáronse e fuxiron ao bosque. Cando á mañá seguinte os superviventes examinaron o convento e atoparon a Mota en roupa interior morto e coa pistola de Gómez Carreño ao lado, pensaron que este unírase aos katipuneros e disparado ao tenente. Nin Martín Cerezo nin Minaya presenciaron o incidente, ao que dedican un espazo moi desigual. Dúas páxinas o primeiro e case duascentas o segundo. É de supoñer que a fonte de Minaya foi Gómez Carreño. Porén, a discrepancia principal é a omisión, por parte de Martín Cerezo, das circunstancias da morte do tenente, que atribúe aos asaltantes e non ao propio Mota. Por outra banda, parece ser que houbo unha investigación oficial que estableceu que Mota foi reducido polos insurrectos e torturado e morto por estes. Esta versión é tamén a sostida pola familia do tenente Mota.
Por outra banda, a firma da paz supuxo a liberación dos prisioneiros feitos en Baler polos insurrectos. O pai Gómez Carreño foi liberado o 20 de decembro, chegando a Manila o 27. Aínda que solicitou ao provincial o seu retorno a España, non lle foi concedido, polo que elixiu volver a Baler en lugar de ser enviado a outra parroquia. miniatura|300px|Negociadores filipinos do pacto de Biak-na-Bató (Emilio Aguinaldo, sentado, á dereita). Os efectos da firma da paz non foron inmediatos en Baler, posto que Luna Novicio, recuperado das feridas sofridas no ataque do 4 de outubro, dispuxo a construción de novas trincheiras e fortificacións que foron estreitando o cerco sobre a igrexa e os seus arredores. O desembarco de provisións era cada vez máis problemático e requiría, cada vez máis frecuentemente, organizar descubertas para poder achegar os repertorios e aprovisiones á posición. A principios de xaneiro había gran cantidade de enfermos e feridos e apenas quedaban medicinas. O destacamento español descoñecía as novas sobre a firma do pacto de Biak-na-Bato e, polo menos nun primeiro momento, tampouco Luna Novicio. Debido a que o efecto da firma da paz non tivera un efecto instantáneo, as autoridades militares españolas dispuxeron que destacamentos españois recorreran Luzón, acompañados de filipinos rendidos, para dar noticia da firma do pacto e recoller as armas dos insurrectos. Proba da inestabilidade da situación en Baler foi unha escaramuza sucedida o 11 de xaneiro, na que a forza de Roldán sufriu dúas baixas e seis feridos graves.
Do 1 de xullo ao 15 de agosto
O día 8, Cirilo Gómez Ortiz, ao mando das tropas atacantes, fixo gala de ser cabaleiroso para conseguir a rendición do destacamento sitiado e ofreceulles unha tregua ata a caída da noite, enviando un paquete de tabaco para o capitán e un pitillo para cada soldado. Os españois aceptaron a suspensión de hostilidades, que sería a única en todo o asedio, e informaron a Ortiz de que tiñan abundantes provisións, regalándolle á súa vez unha botella de xerez. Os combates renováronse e os filipinos, nun intento máis de que os españois se renderan, enviaron a varios desertores para que desde o exterior intentasen convencer á tropa para que seguisen os seus pasos.