cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
José Fernando Martínez Rodilla
Traxectoria
Ao finalizar a tempada 1975/76 deixa o equipo tras acadar o ascenso a Primeira División Española unha vez máis.
Air France
Historia
En 1949 a compañía participou na fundación da SITA (Société Internationale de Télécommunications Aéronautiques). A aeroliña usou o de Havilland Comet por un curto período de tempo en 1953, pero foi rapidamente substituído polo Vickers Viscount e, en 1959, comezou a usar o elegante Sud Aviation Caravelle.
Copa do Rei de fútbol 2012/13
Segunda rolda eliminatoria
Club exento: Cacereño.
Illa de Area
A Illa de Area (Illa da Insua da Area) é un illote de Lugo situado en plena ría de Viveiro, municipio ao que pertence. Ten unha característica orografía intricada cuberta de verde e cun arboredo de vellos piñeiros e eucaliptos. No pasado era moi frecuentada por campistas, actividade hoxe prohibida. Chegou a estar habitada estacionalmente durante o verán (a pesar do seu reducido tamaño), por iso consérvanse aínda as ruínas dalgunhas casas. O illote despoboouse a mediados do século XX.
Guerra de Croacia
As forzas militares
O Exército Popular de Iugoslavia (JNA) formouse inicialmente durante a segunda guerra mundial, en forma de guerrilla contra a ocupación alemá. O éxito do movemento partisano iugoslavo levou ao JNA a basear gran parte da súa estratexia operacional nas tácticas de guerrilla. Dada a peculiar posición política de Iugoslavia en Europa, os planificadores estratéxicos do Exército podían esperar ter que facer fronte a un ataque tanto da OTAN como das forzas do Pacto de Varsovia. Esperando ser, en ambos os casos, claramente superado en potencial bélico, o JNA decidiu desenvolver unha estratexia baseada principalmente na guerrilla, o que se demostraría desastroso na guerra que estaba por ver, xa que o JNA encontrouse a si mesmo nun escenario bélico no que debía desempeñar a posición de atacante sen apoio da poboación civil no terreo, xusto o tipo de papel que definira e estudara para un hipotético invasor de Iugoslavia. miniatura|250px|Caza [[MiG-21.]]
1991 A guerra
miniatura|Zonas poboadas por serbios en Croacia (segundo o censo de preguerra de 1991). miniatura|Mapa estratéxico do plan de ofensiva do JNA en Croacia, 1991. miniatura|Tanque croata estándar [[T-55.]] miniatura|Casa croata destruída como parte da [[limpeza étnica.]]
Veselin Šljivančanin, Mile Mrkšić e Miroslav Radić negan os cargos de asasinato, tortura e persecución. A fiscalía afirma que tras a captura de Vukovar, o exército iugoslavo (JNA) entregou a moitos centos de croatas a forzas serbias. Deles, polo menos 264 (incluíndo soldados feridos, mulleres, nenos e anciáns) foron asasinados e sepultados en foxas comúns no barrio de Ovcara, ás aforas de Vukovar. O alcalde da cidade, Slavko Dokmanović, tamén foi procesado polo Tribunal, pero suicidouse en 1998 na súa cela, antes de que o proceso comezara.
Realizáronse posteriores avances na segunda metade de decembro -Operación Orkan 91– pero nese momento estaba a punto de firmarse un alto ao fogo duradeiro (en xaneiro de 1992). En seis meses, 10.000 persoas morreran, centos de miles fuxiran, e decenas de miles de casas foran destruídas.
1993 Avances militares croatas
O conflito intermitente en Croacia continuou en 1993 a menor escala que en 1991 e 1992. Realizáronse máis operacións exitosas a cargo das forzas croatas, que recuperaron territorio e liberaron cidades dos bombardeos serbios (por exemplo, Zadar e Gospić), pero entre o alto ao fogo de 1992 e as ofensivas croatas de 1995, a loita foi moi limitada, e as accións militares desenvolvidas nese período de tres anos e medio ocuparon só, en total, unhas dúas semanas.
O 18 de febreiro de 1993 as autoridades croatas asinaron o Acordo de Daruvar cos líderes serbios de Eslavonia Occidental. O acordo mantívose en segredo, e trataba de normalizar a vida da poboación da zona. Porén, as autoridades de Knin tomaron nota do trato e arrestaron aos líderes serbios responsábeis do mesmo, dado que parecía claro que estaban aceptando unha reintegración pacífica en Croacia.
1995 O final da guerra
O exército croata procedeu a loitar contra os serbios en Bosnia, do lado dos bosníacos, pero a intervención diplomática dos Estados Unidos obrigounos a desistir de posteriores e maiores avances. Se o exército croata chegara a ocupar a segunda cidade de Bosnia, Banja Luka, moi preto da fronteira croata, a crise de refuxiados chegaría a ser intolerábel. Probabelmente decenas de miles de persoas tratarían de escapar cara ao leste a través do estreito corredor de Posavin, cara ao leste de Bosnia e cara a Serbia. En conxunto, o censo de 2001 mostra 380.032 serbios menos en Croacia, se o comparamos co de 1991. Algunhas fontes serbias din que estes datos son, incluso, minusvaloracións.
Raphicerus melanotis
É unha especie monotípica, isto é, a única do seu xénero, na que se recoñecen cinco subespecies.
Gran Ducado de Toscana
Cara ao Gran Ducado: goberno dos Mecici
Ao retorno dos Medici en 1512 púxose á fronte do goberno da cidade o cardeal Xulio, fillo natural de Xuliano Cosme que, en 1522 sería elixido papa co nome de Clemente VII.
Goberno dos Habsburgo-Lorena
Desde de principios da década de 1730 diversas cortes europeas realizaran movementos diplomáticos sobre a causa sucesoria do Grande Ducado de Toscana. Sen dúbida, o candidato mellor situado era o infante Carlos de Borbón, fillo do rei Filipe V de España e de Isabel de Farnesio. Carlos herdara dereitos sucesorios sobre o trono florentino por parte da súa nai; a familia Farnesio estaba emparentada coa familia gran ducal. miniatura|esquerda|180px|Francisco de Lorena, gran duque de Toscana, e emperador do de Austria (Francisco II)
Restauración e unión ao Reino de Italia
No ano revolucionario de 1848 varias insurreccións de carácter republicano (e italianista) trataron de expulsar aos Austria-Toscana de Florencia, duramente reprimidas por Leopoldo. Pero o 27 de abril de 1859 o Gran Ducado foi ocupado militarmente por tropas piemontesas, e Leopoldo II tivo que abandonar o país.
Martin Price
Traxectoria
No relativo á súa vida persoal, en 1965 casou con Maria Zenaki, con quen tivo dous fillos e unha filla.
Xosé Cora (homónimos)
Co nome de Xosé Cora podemos estar facendo referencia a:
Martin Price
Bolsas de investigación Martin Price
A Royal Numismatic Society estableceu en 1997, con carácter anual, o Fondo Martin Price de Numismática da Antiga Grecia, en memoria do insigne numismático, que foi membro, directivo e medallista da sociedade. O fondo utilízase en forma de bolsas de investigación para a promoción do estudo da numismática dese período no seu sentido máis amplo, e cos investigadores novos como obxectivo prioritario.
Vilouriz, Toques
Santiago de Vilouriz é unha parroquia que se localiza no leste do concello de Toques. Segundo o padrón municipal de 2018 tiña 70 habitantes (41 mulleres e 29 homes) distribuídos en 7 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 107 habitantes.
Enterocolite necrosante
A enterocolite caracterízase por unha falta de maduración do aparello dixestivo, que condiciona unha isquemia intestinal e unha inflamación. Ademais, prodúcese un sobrecrecemento bacteriano que pode dar lugar a unha sepse, un shock e mesmo até producir a morte.
Síntomas
A sintomatoloxía da ECN caracterízase pola presenza tanto de síntomas dixestivos coma sistémicos. O síntoma que máis se adoita producir é a dor e a distensión abdominal. Tamén é frecuente atopar sangue oculta nas feces, vómitos edema da parede abdominal ou aumento do residuo gástrico.
Isaac Asimov
Divulgación histórica
Asimov non adicou ningún destes volumes á historia de España pero nalgún deles si fai algunha referencia a ela.
Outros
Asimov publicou a súa autobiografía en dous tomos: In Memory Yet Green (1979) e In Joy Still Felt  (1980). Unha terceira autobiografía, I. Asimov: A memoir, publicouse en 1994. O epílogo escribiuno a súa viúva, Janet Asimov, pouco despois da morte de Isaac. It's Been a Good Life (2002), redactada por Janet, é unha versión resumida das tres autobiografías.
Temática Literaria
Na serie da Foundation, que orixinalmente non tiña robots, un científico deseña un plan semi-secreto para criar unha sociedade perfecta no percurso de 1.000 anos. Esta serie ten a súa propia versión dos gardiáns de a República de Platón no libro Second Foundation, que perfeccionan e protexen o plan. Cando Asimov remata de escribir a serie nos anos cincuenta, a Segunda Fundación eran presentados como os protectores da humanidade. Cando nos anos oitenta revisita a serie, dálle un ton aínda máis explícito ao tema paternalista.
En Foundation´s Edge introduce o planeta "Gaia", obviamente baseándose na hipótese Gaia. Todo animal, planta e mineral de Gaia participan dunha conciencia común, formando unha super-mente que traballa conxuntamente para o ben común. En Foundation and Earth, o protagonista debe decidir se permite ou non o desenvolvemento de «Galaxia», unha maior versión de Gaia que abrangue toda a galaxia.
Muraenesox
Especies
Porén, SIIT recoñece unha terceira,
Ramón Cid
Traxectoria
No outono de 2018 deixou a dirección técnica da RFEA e continuou o seu traballo como adestrador particular.
Trobairitz
Fontes de información
Hai moi poucas fontes de información existentes sobre trobairitz individuais. Case toda a información que existe sobre elas vén das súas vidas (biografías) e razós (explicacións contextuais das cancións), as breves descricións que se reuniron en coleccións de cancións chamadas chansonniers. As vidas son notoriamente pouco fiables, xa que frecuentemente consisten en pequenas pero romantizadas extrapolacións dos poemas das propias trobairitz. Os nomes de en torno a vinte poetisas dos séculos XII e XIII sobreviviron, cun número estimado de obras atribuídas as trobairitz que chega ata as trinta e dúas. Hai aproximadamente un 5% de trobairitz entre o conxunto de trobadores, e o número de obras destas que sobreviviron equivale a aproximadamente o 1% do total da produción trobadoresca pois das, aproximadamente, 2 500 pezas de trobadores coñecidas, tan só aparecen unhas 30 das trobairitz.
A letra máis antiga que se conserva dunha trobairitz é Bels dous amics, escrita por Tibors en torno a 1150. Só unha sobreviviu coa súa notación musical intacta, "A chantar" da Comtessa de Diá. Algúns traballos que son anónimos nas fontes son atribuídas por algúns autores modernos a mulleres, do mesmo xeito que algunhas obras son atribuídas a homes nos manuscritos. En comparación, dos 460 trobadores, sobre 2 600 dos seus poemas sobreviviron. Deses, en torno a un de cada dez conserváronse coa notación musical intacta. Só de dúas trobairitz consérvanse máis dunha canción de cada unha. Esas dúas mulleres son a Comtessa de Dia, que deixou catro cansos, e Castelloza, con tres cansos e unha cuarta que é anónima e lle foi atribuída.
Atribución
Como a poesía estaba altamente estilizada, é difícil determinar se cando un poeta falaba como unha muller era realmente unha muller, ou un home falando como unha muller. Isto súmase á dificultade da atribución, especialmente das obras anónimas. Hai algún debate sobre se os poemas das trobairitz representan voces femininas xenuínas, xa que traballan dentro das convencións altamente circunscritas dos trobadores. Matilda Bruckner suxire que as trobairitz "falaban na súa propia voz como canalizada a través das voces de moitos outros". Ao manipular as estritas construcións da lírica trobadoresca, as trobairitz foron capaces de crear as súas propias "ficcións da voz feminina".
Na literatura contemporánea
En 2017, Edicións Xerais publicou a novela A arte de trobar, de Santiago Lopo, que narra o encontro dunha trobairitz cun grupo de artistas itinerantes procedentes de Galicia. A obra gañou o Premio Xerais 2017.
Vixide, San Cosmede de Cusanca, O Irixo
Vixide é un lugar da parroquia de San Cosmede de Cusanca no concello ourensán do Irixo na comarca do Carballiño. Tiña 7 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 4 eran homes e 3 mulleres.
Eleccións municipais no Incio
Estes foron os resultados das eleccións municipais no concello do Incio dende 1979. miniatura|dereita|[[Galería de imaxes de casas dos concellos de Galicia|Casa do concello do Incio]]
Inscrición de Behistún
Un oficial do exército británico, Sir Henry Rawlinson, transcribiu a inscrición en dúas veces, en 1835 e 1843. Rawlinson foi capaz de traducir o texto cuneiforme en Persa antigo en 1838, e os textos en Elamita e Babilonio foron traducidos polo mesmo Rawlinson e outros despois de 1843. O babilonio foi unha antiga forma de Acadiano: ambas son linguas semíticas.
Na Antigüidade
A primeira mención histórica coñecida da inscrición foi feita polo grego Ctesias de Cnidos, que notou a súa existencia por volta de 400 a.C.. Tamén Publio Cornelio Tácito a menciona, incluíndo unha descrición dos monumentos auxiliares da base do acantilado, onde se encontra unha fonte. O que resta delas está de acordo coa súa descrición. Diodoro tamén escribe sobre "Bagistanon" e afirma que fora inscrito pola raíña Semíramis da Babilonia.
Desciframento
Rawlinson púxose novamente ao traballo e traduciu a escrita e a lingua babilonia independentemente de Edward Hincks, Julius Oppert e William Henry Fox Talbot, que tamén contribuíran no desciframento; Edwin Norris e outros foron os primeiros en facer o mesmo para o elamita. Sendo tres das linguas primarias da Mesopotamia, e tres variacións da escrita cuneiforme, estas decifracións foron unha das chaves para colocar a Asirioloxía na era moderna.
Lista de satrapías
miniatura|Satrapías (provincias) durante a máxima extensión do imperio aqueménida Aínda que semella complicado ter unha lista exhaustiva de satrapías, por mor dos numerosos cambios habidos, a inscrición menciona as seguintes nos primeiros momentos do reinado de Darío:
Minute Maid Park
O Minute Maid Park, antes coñecido como  The Ballpark at Union Station, Enron Field e Astros Field, é un parque de béisbol situado no centro de Houston, Texas (Estados Unidos). Foi inaugurado no 2000 para albergar os partidos como local dos Houston Astros, equipo da Major League Baseball (MLB). Este estadio é o primeiro na cidade de Houston con teito retractábel. O seu céspede é natural. O recinto foi construído como substituto do Astrodome, o primeiro estadio do mundo cuberto cunha cúpula. O nome do estadio é debido ao patrocinio da compañía de bebida Minute Maid, a cal adquiriu en 2002 os dereitos de nome por un período de trinta anos e 100 millóns de dólares. Actualmente o recinto conta con capacidade para 41.168 espectadores.
Castañas con leite
Preparación
Outras receitas falan de tirar só a primeira pela das castañas para cocérense en auga con sal; de seguido tírase a segunda pela e póñense nunha cunca, cubríndoas de leite frío e engadindo azucre.
Pollachius
Características
miniatura|240px|P. virens. miniatura|240px|[[Pollachius pollachius.]] miniatura|240px|P. pollachius no [[Aquarium Finisterrae da Coruña.]]De corpo alongado de até os 130–150 cm de lonxitude e os 10–14 kg de peso, aínda que ordinariamente vense nas lonxas espécimes de entre os 40–80 cm, ou até 1 m, e de 2 a 5 kg, co maxilar inferior que se proxecta cara a diante sobre o superior, ollos grandes, sen barbas no mento, liña lateral arqueada sobre as aletas pectorais, e aleta caudal en forma de media lúa.
Xosé Cora
Traxectoria
Ingresou na carreira xudicial en 1950. O seu primeiro destino foi o xulgado de primeira instancia e instrución de San Vicente de la Barquera, e despois xa en Galicia ocupou praza nos xulgados de Corcubión, Quiroga e Sarria. Ascendeu a maxistrado en 1961 con destino na Audiencia Provincial de Badaxoz, e volveu ao ano seguinte a Galicia como maxistrado xuíz en Ourense.
Constancio Romeo
Traxectoria
Casou con Luísa Elizalde Vellido, coa que tivo dous fillos: Acracia e Liberto. No seu labor docente estivo acompañado da súa muller, que se ocupaba da educación das nenas da escola laica.
O escriba sentado
Os artesáns cobren máis campos, as tumbas e os templos teñen unha arquitectura máis complexa e a arte ocúpase de obxectos máis pequenos, reproducindo a vida cotiá.
Análise da obra
O artista representouno mentres escribía en posición sedente coas pernas cruzadas e, en riba delas, pousa un papiro despregado, mentres está a punto de realizar o seu labor como escriba, polo que sostén un cálamo na súa man (actualmente perdido), levando como peza de roupa un shenti, onde apoia o papiro.
Gondor
O reino
A ampla terra ao oeste de Rohan é coñecida como Enedwaith; nalgúns dos escritos de Tolkien forma parte de Gondor, mais noutros non.
A capital, Minas Tirith
Minas Tirith tiña sete murallas: cada muralla tiña unha porta, e cada porta miraba nunha dirección diferente á seguinte, mirando alternativamente ao norte ou ao sur. Cada nivel estaba uns 30 metros máis elevado que o anterior, e cada un rodeado por un alto muro de pedra de cor branca, agás o muro do Primeiro Círculo (o nivel máis baixo), que era negro, construído co mesmo material utilizado para Orthanc. Este muro exterior tamén era o máis alto, longo e forte dos sete muros da cidade; só era vulnerable a terremotos capaces de fender o chan onde se asentaba. A Gran Porta de Minas Tirith, construída de ferro e aceiro e custodiado por torres de pedra e bastións, era a porta principal no primeiro nivel da muralla da cidade. Fronte á Gran Porta había unha grande área pavimentada chamada a Entrada. Os principais camiños cara a Minas Tirith encóntranse aquí: o camiño norte que se converteu no Gran Camiño do Oeste cara a Rohan; o camiño sur ás provincias do sur de Gondor; e o camiño a Osgiliath, situado ao nordeste de Minas Tirith. Agás pola alta portela de rocha que unía o oeste do outeiro con Mindolluin, a cidade estaba rodeada polos campos de Pelennor, unha zona de terras de cultivo.
A rúa principal da cidade zigzagueaba outeiro arriba e atravesaba cada unha das portas e o esporón central de rocha. Conducía á Cidadela a través da Sétima Porta da súa parte leste. A Torre Branca, no nivel máis alto da cidade e cunha visión dominante dos vales do río Anduin, estaba na Cidadela a 700 pés por enriba da chaira, protexida pola sétima e máis interna muralla por enriba do esporón. Orixinalmente construída por un rei da antigüidade, tamén é coñecida como a Torre de Ecthelion, o administrador de Gondor que a fixo reconstruír. Sede dos gobernantes de Gondor, os reis e os mordomos, a torre tiña 300 pés (91 m) de altura, polo que o seu pináculo estaba a uns 300 metros sobre a chaira. As portas principais da torre miraban cara ao leste, cara ao Patio Alto e a Praza da Fonte. No seu interior estaba o Salón da Torre, o gran salón do trono ondes os reis (ou mordomos) tiñan a súa corte. A pedra vidente de Minas Tirith, usada por Denethor no Regreso do Rei, mantíñase nunha cámara secreta na parte superior da torre. Había tamén unha despensa dos Gardas da Cidadela no soto da torre. Detrás da torre, accedendo dende o sexto nivel, había un paso de montaña que conduce á necrópole dos reis e dos mordomos.
miniatura|A Árbore Branca sen vida de Gondor foi comparada coa [[Árbore Seca da lenda medieval. Ilustración dun manuscrito medieval da Árbore Seca (no centro) coa ave Fénix, flanqueda polas Árbores do Sol e da Lúa. Tanto a Árbore Seca coma o Fénix son símbolos de resurección e vida nova. Ruán, 1444-1445. ]]
Copa de Europa de rugby 2008-2009
Playoffs
Os 6 equipos que remataron primeiros de grupo clasificáronse para os cuartos de final, ademais dos 2 equipos que remataron en segunda posición con máis puntos. Os equipos que xogaron como locais foron os que máis puntos conseguiron, ou en caso de empate aplicouse o criterio de máis ensaios a prol ou maior diferenza entre puntos anotados e encaixados. Nas semifinais aplicouse o mesmo criterio para decidir que equipo xogaba como local. A final disputouse o 23 de maio do ano 2009 no Murrayfield Stadium de Edimburgo diante de 66.523 persoas. Leinster Rugby coroóuse por primeira vez como Campión de Europa.
Mozárabes
Recibiron o nome de Mozárabes (do árabe مستعرب musta'rib, "arabizado"‎) os cristáns nativos que viviron en Al-Andalus entre os séculos VIII e XV, baixo o goberno de monarcas ou gobernadores de relixión musulmá. Aínda que non se chegaron a converter ao islam, adoptaron elementos da lingua e cultura árabes. Eran principalmente católicos de rito visigótico ou mozárabe.
Vixide
O topónimo Vixide pode referirse a:
Agustín Rodríguez Castro
Traxectoria
En 1931 deixou o Teatro Alhambra, asociouse con Manuel Suárez Pastoriza (un emigrante de Negreira dono dun popular café) para facerse cargo do Teatro Martí e crear a Compañía de Zarzuelas Cubanas, con Gonzalo Roig, Rodrigo Prats e Ernesto Lecuona como compositores e directores de orquestra. Escribiu os libretos de María de la O, El clarín, La hija del sol, Carmiña, Perlas, Habana de noche, El pirata, Amalia Batista e Cecilia Valdés. Nesa época púxolle letra a melodías de varios músicos, a máis famosa foi "Quiéreme mucho", pero tamén compuxo as de "La veguerita", "Hija del amor", "Ojos brujos" e "Yo te amé". Escribiu os guións das películas Sucedió en La Habana, El romance del Palmar (1938) e Estampas habaneras (1939).
Distrito Kween
O distrito comezou a funcionar como tal o 1 de xullo de 2010, anteriormente formaba parte do Distrito Kapchorwa. Conxuntamente co Distrito Kapchorwa e co Distrito Bukwa, forma parte da subrexión Sebei. Atópase ao norte do Monte Elgon, a unha altitude media de 1.900 msnm.
Está cruzado pola Autoestrada Mbale-Moroto na súa zona oeste, con dirección norte-sur.
Escultura románica
Aplicación e temática
Tamén no interior da igrexa se expoñían algúns relevos de escultura nos arcos cegos (arcos en relevo, acaroados á parede), sobre todo nos capiteis das columnas, onde a liberdade imaxinativa e a profusión de figuras fantásticas levouse ao máximo no tema burlesco. Os capiteis comezaron por representar unha decoración de inspiración clásica con temas de vexetación ou debuxos xeométricos con multitude de animais fantásticos, para pasar despois ao figurativo, con escenas da antigüidade, a Biblia e temas profanos, que podían estar parados ao longo dun ciclo no deambulatorio e no claustro. Un dos puntos culminantes da escultura románica interior dos templos, era a imaxe de Cristo crucificado en maxestade realizado en madeira cunha intensa policromía e colocado sobre o altar.
Fachadas de triunfo
Estabeleceuse un punto de relación entre a arte realizada en Ripoll e en Tolosa, polo estudo dos relevos e das estatuas das columnas, así como dos pregos da roupa, chegando a propor un certo achegamento coa arte do mestre Gilabert ou o seu obradoiro, tamén semella achegarse ao estilo das esculturas da fachada norte de Grossmünster de Zürich, pode ser pola semellanza de ambas as dúas cunha orixe italiana. Queda demostrado que os construtores coñecían ben os arcos de triunfo, pola composición do frontón co coroamento final pola semellanza dun friso continuo e o conxunto decorativo en dous niveis superpostos e enmarcados cun escalonamento de sete franxas ou rexistros horizontais e unhas columnas situadas nas liñas laterais.
Capiteis
A creación do home, o pecado orixinal, a natividade ou o xuízo final son algúns dos temas representados no que é coñecido como capiteis historiados. Mais sen dúbida, o que máis chama a atención é o rico, e ás veces fantasmagórico, repertorio do bestiario medieval. Procedente do mundo clásico, bizantino e persa, o cristianismo faino seu atribuíndo virtudes ou pecados aos diferentes animais reais ou fantásticos que o conforman.
Enrique Taboada Chas
Traxectoria
Traballou como augadeiro na cadea da Coruña, e foi fundador e presidente da sociedade de resistencia do seu oficio, polo que foi encadeado en 1901. Formou parte das directivas de Germinal e da coral Unión y Libertad. Rexentou o quiosque El Sol para a venda da produción editorial libertaria e desempeñou diversos oficios. Traballou como camareiro marítimo nos buques da Mala Real Inglesa e foi directivo da Sociedad de Camareros y Cocineros Marítimos La Cosmopolita. Promoveu a Biblioteca El Sol, a La Internacional e a Biblioteca Aurora nas que editou folletos de diversos autores. Fundou o periódico Cultura Libertaria. Foi sometido a Consello de guerra pola folga xeral de 1917. Continuou colaborando con Solidaridad Obrera e co Ateneo Libertario Nueva era, do que foi fundador.
Coenwulf de Mercia
Reinado
miniatura|Selo-bula principal do rei Coenwulf de Mercia. [[Departamento de Moedas e Medallas do Museo Británico.]] O curso dos acontecementos en Anglia Oriental é menos claro, mais a emisión de moedas de Eadwald cesou, mentres unha nova emisión de Coenwulf empezou sobre o 805, así que é probabel que Coenwulf restablecera pola forza o dominio mercio alí. O reinicio de relacións amigábeis con Wessex baixo Beorhtric tivo un retroceso cando Beorhtric morreu e o trono de Wessex pasou a Egbert, quen, como Eadberht, estaba exiliado na Corte de Carlomagno. A Crónica anglosaxoa recolle que, no mesmo día que Egbert veu ao trono, un ealdorman do reino de Hwicce chamado Æthelmund comandou unha forza a través do Támese en Kempsford, mais foi derrotado polos homes de Wiltshire baixo o liderado de Weohstan, outro ealdorman. Egbert debeu ter realizado unha reclamación ao trono de Kentish, segundo a Crónica, porén non fixo ningún movemento para recuperalo durante reinado de Coenwulf. Egbert semella ter sido independente de Mercia desde o inicio do seu reinado, e a independencia de Wessex significou que Coenwulf nunca foi capaz de afirmar o seu dominio sobre o sur inglés que pertencera a Offa e Æthelbald. Con todo, reclamou para si o título de "Emperador" nun cartulario, o único rei anglosaxón en facelo antes do século X.
Neptuno
Nome
En outubro, Le Verrier, intentou poñerlle o seu nome ao planeta e tivo o apoio leal para iso do director do observatorio, Francesc Aragó. Os almanaques franceses reintroduciron rapidamente o nome Herschel para Urano, en nome do descubridor dese planeta sir William Herschel, e Leverrier para o novo planeta. Esta suxestión atopou unha dura resistencia fóra de Francia. Reivindicando o dereito a nomear o seu descubrimento, Le Verrier propuxo rapidamente o nome de Neptuno para este novo planeta, aínda que afirmou falsamente que este fora aprobado oficialmente polo Bureau des Longitudes francés.
Características
A estrutura interna lembra a de Urano—un núcleo rochoso cuberto por unha codia de xeo, agachada no profundo da súa grosa atmosfera. Os dous terzos internos de Neptuno están compostos dunha mestura de rocha fundida, auga, amonio líquido e metano. A terza parte exterior é unha mestura de gases quentes composta por hidróxeno, helio, auga e metano. Igual que Urano e a diferenza da composición uniforme de Xúpiter e Saturno, considérase que a estrutura interna de Neptuno consta de tres capas. Como Urano, o campo magnético de Neptuno é moi inclinado en relación ao seu eixo rotacional, a 47 °C, e desviado no mínimo en 0,55 radiáns (preto de 13.500 km) do centro físico do planeta. Comparando o campo magnético dos dous planetas, os científicos coidan que esta orientación extrema se debe aos característicos fluxos no interior do planeta, e non ao resultado da orientación lateral de Urano.
Manuel Pazos González
Traxectoria
Aos 32 anos fichou polo Elche CF na tempada 1962/63, onde aínda xogou sete tempadas máis en Primeira División.
Neptuno
Atmosfera
A atmosfera de Neptuno está subdividida en dúas rexións principais: a troposfera inferior, onde a temperatura diminúe coa altitude, e a estratosfera, onde a temperatura aumenta coa altitude. O límite entre ambos, a tropopausa, sitúase a unha presión de 0,1 bar (100 kPa). A estratosfera dá paso á termosfera a unha presión inferior a 10−5 a 10−4 bares (de 1 a 10 Pa). A termosfera fai a súa transicións coa exosfera gradualmente.
Clima
O clima de Neptuno caracterízase por sistemas de tormentas extremadamente dinámicos, con ventos que alcanzan velocidades de case 600 m/s —superando o fluxo da velocidade supersónica (1.235,52 km/h). Máis tipicamente, seguindo o movemento das nubes persistentes, demostrouse que as velocidades do vento varían de 20 m/s en dirección este a 325 m/s en dirección oeste. Nas cimas das nubes, a velocidade dos ventos dominantes oscila entre 400 m/s no ecuador e 250 m/s nos polos. A maioría dos ventos de Neptuno móvense en dirección oposta á rotación do planeta. O patrón xeral dos ventos mostrou unha rotación prograda en latitudes altas fronte a unha rotación retrógrada en latitudes baixas. Crese que a diferenza na dirección do fluxo é un "efecto pel" e non se debe a ningún proceso atmosférico máis profundo. A 70° de latitude S, un chorro de alta velocidade viaxa a unha velocidade de 300 m/s.
Exploración de Neptuno
Á espera de que outra nave faga un traballo que supere á Voyager 2, o telescopio espacial Hubble toma imaxes de xeito periódico dende 1990. En 2019, viu que Neptuno presentaba unha nova treboada escura de case 11 000 km de diámetro, acompañada de nubes brancas, formadas cando o fluxo de aire ambiental se perturba e desvía cara a arriba sobre o vórtice escuro (que xira en sentido anticiclónico ó igual que a gran mancha vermella de Xúpiter), facendo que os gases conxelen formando cristais de xeo de metano. Tanto Urano como Neptuno non teñen unha superficie sólida, senón capas de hidróxeno e helio que rodean un interior rico en auga, que podería envolver un núcleo rochoso. O metano da atmosfera absorbe a luz vermella e dispersa lonxitudes de onda máis curtas, o que da a estes planetas o seu característico color ciano.
Satélites de Neptuno
Algúns asteroides reciben os mesmos nomes que as lúas de Neptuno: 74 Galatea, 1162 Larisa.
Suicide
A pesar de nunca chegar a ser moi populares entre o gran público, Suicide trátase dunha banda moi influente. O crítico Wilson Neate escribiu que Suicide "serían tan influentes como The Clash. Escoitar o seu álbum autotitulado de estrea de 1977 dende o punto de vista de finais do 2002 facíao obvio: os sons do synthpop, do techno e do dance industrial dance dos 80 e os 90, e do electroclash da actualidade, todos levan cara ese álbum fundacional".
Penberth
thumb|Enseada de Penberth Penberth (Benbryhi) é un val, aldea costeira e enseada na península de Penwith en Cornualla (Reino Unido). Está aproximadamente a 7 km ao suroeste de Penzance. A maior parte da aldea pertence á parroquia de St Buryan e unha pequena parte na de St Levan tras pasar o río Penberth.
Hipótese do mundo de HAP
Unión ao esqueleto oligomérico
De acordo coa hipótese, unha vez que as nucleobases están unidas (por medio de pontes de hidróxeno) ao armazón de HAPs, a distancia entre bases seleccionaría moléculas de "unión" dun tamaño específico, como poden ser pequenos oligómeros de formaldehido (metanal), tamén presentes na "sopa" prebiótica, os cales se unirán (por enlace covalente) ás nucleobases e consigo mesmos para formaren un esqueleto estrutural flexible.
15 de outubro
Mortes
miniatura|100px|Lluís Companys
Illa de San Clemente
Características
É un illote de 1,4 hectáreas moi próxima á costa, con quen chega a unirse nas grandes baixamares mediante un tómbolo areoso; o resto da illa está rodeado de arrecife. Está cuberta de pradería e ela hai un par de piñeiros de bo porte. A illa é un terreo sen urbanizar no que nada se pode construír. Son terreos protexidos e non dispón de zona de atraque para chegar en barco, só se pode fondear na súa costa.
Dinastía Valois
Rama dos Valois-Orleáns
miniatura|360px|Relacións de parentesco.
Reis de Hungría (rama Anjou-Hungría)
Tras a morte sen descendencia de Ladislau IV de Hungría en 1290, dous homes disputaron o trono: André (tío segundo do rei) e Carlos Martel de Anjou (fillo de Carlos II de Nápoles e María de Hungría, raíña de Nápoles, irmá de Ladislau IV). André converteuse finalmente en rei, pero a súa morte sen descendencia provocou que a coroa recaese en Carlos Roberto, fillo de Carlos Martel de Anjou.
miniatura|120px|Armas de Carlos I Roberto de Hungría
Reis de Polonia
Tras a morte sen descendencia de Casimiro III de Polonia en 1370, o trono foi herdado polo seu sobriño Luís I de Hungría (o fillo da súa irmá Isabel Łokietek).
Unión Patriótica - Cristiáns Demócratas Lituanos
Nas eleccións lexislativas lituanas do 10 de outubro de 2004 o partido obtivo o 14,6% do voto popular, con 25 de 141 escanos.
Antes da súa fusión con Unión dos Presos Políticos e dos Exiliados e Demócratas cristianos (non Demócratas Cristiáns Lituanos) era coñecido como Unión Patriótica (Conservadores Lituanos). O último troco de nome é resultado de adherirse coa Unión Nacional Lituana o 11 de marzo de 2008, e cos Demócratas Cristiáns Lituanos o 17 de maio de 2008, adoptando o nome de Unión Patriótica – Cristiáns Demócratas Lituanos, partido con máis de 18000 membros.
Nas eleccións lexislativas do 2008 do parlamento lituano, a Unión patriota obtivo o 19.69% dos votos, con 45 escanos no Seimas, 20 máis que nas eleccións do 2004, e seguindo sendo o partido maioritario representado no Seimas. Formou un goberno de coalición co Movemento dos Liberais da República de Lituania e co Partido da Resurrección Nacional, xuntos contan con máis da metade dos deputados no parlamento, facendo a Andrius Kubilius, Primeiro ministro por segunda vez.
Praça Diogo de Vasconcelos
A praza un importante punto de encontro dos belorizontinos, visto que se localiza no centro do barrio da Savassi , importante rexión comercial da cidade. A ampla gama de frequentadores inclúe desde familias, que van á tenda ou aos bares e restaurantes da zona, ata a mocidade bohemia que frecuenta os bares ou pasa as noites de fin de semana nos bancos da praza.
Distrito Kapchorwa
miniatura|Localización do distrito en Uganda Kapchorwa District é un distrito da Rexión Leste de Uganda, nomeado así pola súa poboación principal Kapchorwa, que significa "casa de amigos".
Segundo o censo do ano 2002 tiña unha poboación estimada de 74.300 habitantes.
A agricultura de subsistencia, así como a gandaría, son as principais actividades económicas do distrito.
882
Outros
Historia ano a ano
Millennium Stadium
O dono do Millennium Stadium é a Millennium Stadium plc unha compañía subsidiaría da Federación de Rugby Galesa (WRU). O total da construción custou £121 millóns dos que a Millennium Commission achegou £46 millóns.
Savassi
Algúns lugares famosos da Savassi son:
Lagos, Nixeria
Deporte
Ao igual que no resto do país na cidade o deporte máis popular é o fútbol, tendo na cidade a súa sede a Asociación de Fútbol de Nixeria (NFA). A Selección de fútbol de Nixeria xogaba os seus partidos como local no Estadio Surelere de Lagos, ata o ano 2003, cando se inaugurou o Estadio Abuya na capital do país, e onde xoga agora a selección nacional.
En canto a clubs é a sede do Bridge Boys FC e do First Bank FC, que xogan na segunda división do país.
Continuidade uniforme
Dados dous espazos métricos (X, d_X) e (Y, d_Y), e entón unha función f : M\to Y dise uniformemente continua en M se para calquera número real  existe  tal que para todo  con, tense que.
Charles Nicolle
Traxectoria
Traballou primeiro no hospital de Ruán onde participou na elaboración dun soro contra a difteria. En 1903, asumiu a dirección do Instituto Pasteur en Tunes, e alí traballou en diversas enfermidades infecciosas, como o tifo e a malaria e estudando o papel que desempeñan algúns animais na súa propagación. Así, en 1909 descobre que o piollo é o principal transmisor do tifo. Con esta constatación, chégase á consecuencia de que a eliminación dos piollos será necesaria para evitar a transmisión da enfermidade e para salvase vidas. Recibiu o Premio Nobel de Medicina en 1928.
Campeliños
O topónimo galego Campeliños pode referirse a:
Movella de bico branco
Descrición
miniatura|esquerda|Individuo novo. miniatura|esquerda|Adulto en plumaxe de inverno. As movellas son aves acuáticas que adoitan ter un tamaño maior que o dun pato, con plumaxes nas partes superiores con padróns de cor negra con pintas brancas, e as inferiores brancas, aínda que algúns dos seus membros teñen a cabeza e o pescozo grises. As movellas nadan co corpo semimergullado e teñen a cola curta. Teñen as patas curtas e situadas moi atrás e con dedas palmadas, o que as converte en grandes mergulladores, pero fainos torpes en terra. Os seus bicos son rectos e bicudos.
Giacun Hasper Muoth
Volta aos Grisóns
En 1873 volveu de Múnic, logrou un posto de profesor de historia e linguas clásicas na escola cantonal de Cuira e a partir de 1895 ensinou tamén lingua romanche. Nos anos seguintes centrouse nos estudos históricos e publicou en alemán varios traballos de grande importancia, como ''Zwei sogenannte Ämterbücher des Bistums Chur aus dem Anfang des 15. Jahrhunderts (1898), ou unha obra fundamental para a historia dos Grisóns e particularmente da Surselva, Churrätien in der Feudalzeit'' (1902). miniatura|Manuscrito orixinal de Stai si!, defenda Tamén se dedicou ao cultivo da lingua romanche a á poesía. Tras Las Spatlunzas publicou coleccións ambientada na vida da montaña como Il Gioder (1886) ou A mesiras (1896) pero tamén outras coa historia dos Grisóns como inspiración como Igl eremit s. Sigisbert, La vusch da s. Gliezi, Il tiran Victor ou La vendetga dils Grischs. De 1882 é La dertgira nauscha da Valendau (1450). É un poema épico no que canta a vitoria da Liga Gris sobre os señores da Liga Negra. A súa obra capital é Il Cumin d'Ursèra que representa un verdadeiro e propio poema épico, con varias cadencias métricas, que evoca un episodio de 1425, trasformando coa fantasía lendaria a realidade histórica.
Illinois
Ata 1800
Por causa da colonización francesa -os franceses eran maioritariamente católicos- a Igrexa católica foi a única institución relixiosa na rexión, durante aproximadamente un século. Non foi ata o 1787 que o primeiro protestante se estableceu na rexión. En 1717, Francia dividiu a Nova Francia en catro distintas colonias: Acadia, Nova Escocia, Quebec e Louisiana. O Illinois pasou a formar parte da colonia francesa de Louisiana. Neste mesmo ano, John Law, un comerciamte escocés, comezou a traer numerosos colonos franceses á rexión.
Século XX-Actualidade
Ao longo das primeiras décadas do século XX, millares de afroamericanos pasaron a migrar en masa dos Estados do Sur do país en dirección a Illinois. Unha das razóns foi o xornal de cultura afroamericana de Chicago, o Black Defender, que incentivaba esta migración. A poboación afroamericana das cidades do Estado pasou a aumentar, especialmente en Chicago, onde hoxe constitúen aproximadamente o 37% da poboación da cidade. A maior presenza afroamericana pasou a desagradar aos habitantes brancos do estado, xerando confrontacións entre a poboación branca e afroamericana, que culminaron en tres grandes motíns populares, que aconteceron en 1908 (en Springfield), en 1917 (en East St. Louis) e en 1919 (Chicago).
Xeografia
Posúe 629 quilómetros de extensión norte-sur e 340 quilómetros de extensión leste-oeste. A área do estado é de 119.283 km², dos cales 2.990 km² son masas de auga. O estado é o vixésimo quinto maior Estado do país, sendo o vixésimo cuarto se non se contan as masas de auga. O litoral do Illinois xunto ao Lago Michigan posúe 101 quilómetros de extensión.
Clima
A temperatura media no verán no norte é de 21 °C, e de 29 °C no sur. As mínimas varían entre 12 °C e 20 °C no norte e entre 16 °C e 26 °C no sur; e as máximas, entre 22 °C e 35 °C no norte e entre 25 °C e 38 °C no sur. A temperatura máis alta rexistrada foi de 47 °C, rexistrada en 14 de xullo de 1954, en East St. Louis.
Vilaia de Ain Temouchent
Aïn Témouchent (en árabe ولاية عين تموشنت) é unha vilaia do noroeste de Alxeria. A súa capital é Aïn Temouchent.
Illinois
Etnias
Cerca de 86,7% da poboación naceu no país. O 13,3% restante naceu fóra do país, ou sexa, son inmigrantes. A maior parte dos inmigrantes instálase na rexión metropolitana de Chicago. Os mexicanos representan aproximadamente o 40% da poboación inmigrante, e os poloneses o 10%.
Say It Ain't So
Vídeo musical
O videoclip de "Say It Ain't So", dirixido por Sophie Muller, tivo menos éxito que os dous anteriores dirixidos por Spike Jonze, pero aínda así o tema entrou no top 10 da lista Modern Rock Tracks. Como se sinalou no DVD Video Capture Device e no libreto da re-edición especial do seu álbum de estrea, filmaron o vídeo na casa onde a banda adoitaba ensaiar e gravar.
Loita tradicional galega
A loita tradicional galega é a forma de loita autóctona de Galicia. Tamén se designa cos termos tumba, chimpa, caiados, e coas expresións ir aloitar ou ir botar loitas entre outras.
Certame Literario da Facultade de Filoloxía da UDC
Premiados/as
CERTAME III (1995)
CERTAME X (2003)
No Use for a Name
No Use for a Name é unha banda de punk rock estadounidense procedente de San Jose, California e formada en 1987 por Chris Dodge (guitarra), Steve Papoutsis (baixo), Rory Koff (batería) e John Meyers (voces). O son da banda evolucionou considerablemente durante toda a súa carreira, pasnado a facer un estilo de punk melódico moito máis lixeiro que nos seus priemiros anos.
Antonio Vila Nadal
Darwinismo e polémicas relixiosas
Participou activamente nas diversas polémicas sobre cuestións filosóficas relacionadas coa Ciencia. En xeral, as súas posicións destacan polo eclecticismo, representando a peculiar e nova defensa dun positivismo católico.
Fauna de Galicia
Mamíferos
miniatura Entre os grandes carnívoros destacan dúas especies desaparecidas de boa parte da Europa occidental, o oso pardo, noutrora espallado polos principais montes das catro provincias galaicas e hoxe visitante ocasional dos Ancares lucenses, e o lobo ibérico, subespecie endémica da Península que conta cunha poboación de 600 exemplares (o 30% da peninsular ), o que fai de Galicia a comunidade onde se atopa a maior densidade desta especie. Outros carnívoros destacados son o gato montés, escaso en Galicia (distribúese polas zonas rochosas e os bosques caducifolios máis afastadas do home), o raposo e os mustélidos; teixugo, furón bravo, donicela, londra, visón americano (introducido polas granxas peleteiras nos anos 60, hoxe en día constitúe unha ameaza para as aves), martaraña e garduña. Os Vivérridos están representados coa presenza da algaria. miniatura|Co abandono do rural especies coma o corzo e, en particular, o xabaril están vivindo unha rápida expansión Os herbívoros están representados por especies bastante espalladas como algúns cérvidos: cervo común, gamo, (introducidos como especies cinexéticas) e corzo. Poboacións de cabra montesa (reintroducida en 1997), carneiro bravo (introducido como especie cinexética) e redutos de rebezo. Co paseniño abandono do rural galego, destaca o incremento das poboacións de xabaril e corzo. Segundo a Asociación del Corzo Español, Galicia é a comunidade española coa maior densidade desta especie, destacando en particular a provincia de Lugo onde se cifrou unha poboación duns 22.000 corzos (2007). No tocante ao xabaril, a súa poboación estimouse nuns 40.000 animais, cifra que sen a incidencia das batidas podería chegar ata os 100 mil, consituíndo unha auténtica praga no monte galego.
Aves mariñas
Os álcidos xunto cos carráns, gaivotas, paíños, mascatos e corvos mariños son os principais explotadores dos recursos mariños das costas galaicas. [[Paíño do mal tempo|miniatura]]
Extincións e reintroducións
Asemade, a perda de Antela supuxo a desaparición do derradeiro lugar de cría do ganso bravo na Península Ibérica, así como a desaparición da principal área de reprodución do abetouro común, a avefría, a becacina cabra e do carrán común na península. Durante as décadas dos 80 e 90, a desidia e a falta de compromiso do goberno autonómico e das autoridades competentes levaron á extinción ao arao dos cons e maila pita do monte. Na actualidade existen varias especies que corren a mesma sorte e que se atopan en grave risco de desaparición. Estas son o corvo mariño cristado, o mazarico real, o sisón, a aguia real, a perdiz charrela, o alcaraván e a avefría, entre outras aves.
Ian Carradice
Recoñecementos
Ian Carradice foi merecedor en tres ocasións do premio Lhotka Memorial, outorgado pola Royal Numismatic Society de Londres a autores de publicacións en inglés que resulten de particular relevancia para a introdución no ámbito numismático. As obras premiadas foron Ancient Greek Portrait Coins (1978), Coinage in the Greek World (1988) e The Coin Atlas (1990).
Receptor de anxiotensina II
Efectos
Entre os efectos mediados polo receptor AT1 están a vasoconstrición, síntese e secreción de aldosterona, incrementa da secreción de vasopresina, hipertrofia cardíaca, aumento da actividade noradrenérxica periférica, proliferación das células de músculo liso vasculares, diminución do fluxo sanguíneo renal, inhibición da renina renal, recaptación de sodio nos túbulos renais, modulación da actividade do sistema nervioso simpático central, contractilidade cardíaca, osmocontrol central e formación de matriz extracelular.
Telenovela brasileira
As telenovelas adoitan ser tratadas como "obras abertas", xa que o seu argumento pode ser alterado para concordar cos gustos e os desexos do público que as consome. Emitidas nas redes nacionais de televisión, na súa maioría de sinal aberto, as telenovelas brasileiras acostuman ter os seus dereitos de exhibición vendidos para diversos outros países. Dixiridas inicialmente para o entretemento, algunhas novelas tamén incluíron temas polémicos e cuestións de responsabilidade social nas súas historias. A telenovela Explode Coração, escrita por Glória Perez e emitida por Rede Globo en 1995, por exemplo, abordou a desaparición de nenos, e Chamas da Vida, escrita por Cristianne Fridman e emitida por Rede Record entre metade de 2008 e comezos de 2009, abordou a cuestión da pedofilia.
Illas Fénix
As Illas Fénix, Illas Phoenix ou Illas Rawaki son un conxunto de atois pouco poboados situados no Océano Pacífico, ao leste das Illas Gilbert, ao oeste das Illas da Liña e ao norte de Samoa. A finais da década de 1930, foi o sitio do último intento de expansión colonial do Imperio Británico. Este plan de colonización denominouse Proxecto de Colonización das Illas Fénix. Este arquipélago forma parte do estado de Kiribati desde 1983, cando foi cedido formalmente por Estados Unidos, ao ratificar o tratado asinado en 1979. Poboación (1990), 45 habitantes.
O grupo de atois pertence á República de Kiribati e está oficialmente deshabitado, excepto por unhas poucas familias en Kanton. O conxunto de illas é oficialmente denominado por Kiribati como Illas Rawaki.
As illas recibiron o nome do buque baleeiro Phoenix, de Nantucket, Massachusetts, o cal estaba activo na área; e tamén descubriu o arrecife Winslow.
Sande, A Capela, A Capela
Sande é un lugar da parroquia da Capela, no concello da Capela, na comarca do Eume. No ano 2010 tiña 63 habitantes segundo datos do INE, deles 31 eran homes e 32 eran mulleres.
Satellite Data System
SDS-2 1, 2, 3 a 4
A segunda xeración de satélites SDS levaban tres antenas e tiñan unha masa duns 3000 kg. Foron deseñados para ser lanzados usando un transbordador espacial, aínda que o cuarto foi lanzado mediante un foguete Titan 4. As células de cada satélite xeraban ata 1238 W de potencia.
17 de outubro
O 17 de outubro é o 290º día do ano do calendario gregoriano (291º nos anos bisestos). Quedan 75 días para finalizar o ano.