cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Leoncio Rubín de Celis
Traxectoria
Retornou amnistiado a España. En 1854 foi nomeado gobernador militar da Provincia de Pontevedra e sucesivamente da de Alacant e da de Valladolid. En 1859 combateu en África nas batallas dos Castillejos, de Cabo Negro e Tetuán. No seu regreso ocupou os cargos de capitán xeneral de Estremadura (1864), Granada (1865) e Andalucía (1871).
Ulrike Lohmann
Traxectoria
Lohmann apoia á xuventude en folga para chamar a atención sobre o cambio climático, e en 2019 foi unha das científicas que asinou unha declaración sobre as protestas escolares pola protección do clima para chamar a atención sobre a crise climática.
Abelaínza, Carracedo, Láncara
Abelaínza é un lugar da parroquia de Carracedo, no concello lugués de Láncara, na comarca de Sarria.
Treilán
O topónimo galego Treilán pode referirse a:
Aitzina!
Aitzina! naceu en Baiona, Lapurdi en novembro de 2013, tras un proceso de confluencia da mocidade abertzale nos territorios vascos integrados no Estado francés: Lapurdi, Baixa Navarra e Zuberoa. Unha das súas principais reivindicacións é a oficialidade do éuscaro e a súa promoción e uso na vida pública.
Mercante
Nave de contedores
dereita|miniatura| Portacontedores Colombo Express construído en 2005 Un buque portacontedores é un buque de carga que transporta a súa carga en contedores normalizados, nunha técnica chamada containerización. Estes buques son un medio común de transporte comercial intermodal de mercadorías.
Redondeliño, Oia, Oia
Redondeliño é un lugar da parroquia de Oia, no concello pontevedrés de Oia, na comarca do Baixo Miño.
Snæfellsbær
Xeografía
O concello encóntrase no extremo occidental da península de Snæfellsnes.
Falu
Falu é un municipio sueco (kommun) do condado de Dalarna. A súa capital é a cidade de Falun que tamén é a capital do condado.
Lama, Lagos, Láncara
Lama é un lugar da parroquia de Lagos, no concello lugués de Láncara, na comarca de Sarria.
Luis Sobrino
José Luis Sobrino Rodríguez, coñecido como Sobrino, e fóra dos campos como Pericán, nado en Arcos (O Carballiño) o 7 de abril de 1961 e finado en Ourense o 3 de abril de 2023, foi un xogador de fútbol e concelleiro galego.
Traxectoria
O pai, Juan Bautista, xa xogara ao fútbol no Carballiño, onde fora porteiro.
Homenaxes
Foi homenaxeado en maio de 2021 polo Arenteiro e en 2010 e 2015 polo Leiro CF.
Orquestra Sinfónica de Islandia
miniatura|280px|Logo da Orquestra Sinfónica de Islandia A Orquestra Sinfónica de Islandia (ISO), en islandés Sinfóníuhljómsveit Íslands, é unha orquestra cuxa sede se encontra en Reikiavik, a capital de Islandia.
Historia
A Orquestra Sinfónica de Islandia fundouse oficialmente en 1950, ofreciendo seu primeiro concierto o 9 de marzo dese ano, cun conxunto de 39 músicos. Entre 1961 e 2011 actuou no auditorio Háskólabíó. En 2011 cambiouse ao auditorio Harpa. Ofrece cerca de 60 concertos por temporada. A orquestra actuou tamén noutros países de Europa e Norteamérica.
Conservatorio Profesional de Música da Coruña
Equipo directivo
Na actualidade (2021) o conservatorio está rexido polo seguinte equipo directivo:
Concello de Forshaga
Forshaga é un municipio sueco (kommun) do condado de Värmland. A súa capital é Forshaga. En xuño do ano 2022 o concello tiña unha poboación de 11 630 habitantes.
Elena Rodríguez-Falcón
Premios e Recoñecementos
2007 - Académica máis inspiradora, pola Universidade de Sheffield.
Centro de reacción fotosintético
Fotosíntese oxixénica
En 1772, o químico Joseph Priestley levou a cabo unha serie de experimentos relacionados cos gases implicados na respiración e combustión. No seu primeiro experimento, acendeu unha candea e situouna dentro dun frasco dado volta. Despois dun curto período de tempo, a candea apagouse. Levou a cabo un experimento similar cun rato nun espazo confinado cunha candea ardendo. Atopou que o rato morría pouco tempo despois de que a candea se extinguise. Porén, podía revivificar o aire viciado situando plantas verdes na área e expoñendoas á luz. As observacións de Priestley foron algúns dos primeiros experimentos que demostraban a actividade dun centro de reacción fotosintético.
Fotosistema II
O núcleo central do fotosistema II consta de dúas subunidades denominadas D1 e D2. Estas dúas subunidades son similares ás subunidades L e M do centro de reacción bacteriano. O fotosistema II difire do centro de reacción bacteriano en que ten moitas subinidades adicionais que se unen a clorofilas adicionais para incrementar a eficacia. A reacción global catalizada polo fotosistema II é:
Concello de Filipstad
Administración histórica
A área do concello correspóndese coa das parroquias de Brattfors, Färnebo, Gåsborn, Kroppa, Nordmark e Rämmen. Nestas fundáronse concellos rurais co mesmo nome durante a reforma municipal de 1862. Na zona tamén estaba a cidade de Filipstad que en 1863 fundou unha cidade municipal (stadskommun).
Universidade de Boston
Características
A Universidad de Boston é a cuarta universidade privada máis grande dos Estados Unidos, e o cuarto establecemento que dá máis empregos en todo o país.
A Volta das Orelludas, Viladesuso, Oia
A Volta das Orelludas é un lugar da parroquia de Viladesuso, no concello pontevedrés de Oia, na comarca do Baixo Miño.
Visión de España
Unha encarga "de peso"
Nun principio especulouse sobre a posibilidade de crear un único mural de setenta metros de lonxitude, pero prevaleceu o formato de paneis individuais de diferentes tamaños.
Manuel Américo Arias
Traxectoria
Comezou a tempada 1977/78 adestrando o Noia SD en Terceira, pero dimitiu en xaneiro de 1978. Instalouse para sempre na vila coruñesa, sendo conserxe durante 20 anos do colexio Jaime Balmes, onde tamén adestrou os equipos de fútbol.
Souto, Muro, Láncara
Souto é un lugar da parroquia de Muro, no concello lugués de Láncara, na comarca de Sarria.
Asociación de Cantantes Vieneses
Historia
Desde 1991 o coro é dirixido por Johannes Prinz.
O Couto, Oleiros, Láncara
O Couto é un lugar da parroquia de Oleiros, no concello lugués de Láncara, na comarca de Sarria.
Anne Bradstreet
Traxectoria
En 1650, o reverendo John Woodbridge fixo que The Tenth Muse Lately Sprung Up in America, composta por "A Gentlewoman from Those Parts", fose publicada en Londres, o que converteu a Anne na primeira muller poeta publicada tanto en Inglaterra como no Novo Mundo. O 10 de xullo de 1666, a súa casa familiar de North Andover ardeu nun incendio que deixou os Bradstreets sen fogar e con poucas pertenzas persoais. Para entón, a saúde de Anne estaba fallando lentamente. Padecía tuberculose e tivo que facer fronte á perda de familiares queridos. Pero a súa vontade mantívose forte e, como reflexo da súa devoción relixiosa e coñecemento das escrituras bíblicas, atopou paz na firme crenza de que a súa nora Mercy e os seus netos estaban no ceo.
Max von Bahrfeldt
Bahrfeldt é coñecido como un dos maiores estudosos da moeda romana da época republicana. O seu irmán máis vello, Emil Bahrfeldt (1854-1929), tamén foi un reputado numismático.
Concello de Färgelanda
Färgelanda é un municipio sueco (kommun) do condado de Västra Götaland. Anteriormente pertencía ao desaparecido condado de Älvsborg. A súa capital é Färgelanda. No ano 2022 a poboación do concello era de 6 569 habitantes.
Comunicacións
En dirección norte-sur o concello é atravesado pola estrada do condado (länsväg) 172, e a 173 únese a esta na localidade de Färgelanda e vai cara o leste. A empresa de transportes do condado, Västtrafik, ten tráfico de autobuses ao longo desas estradas. Dende a década de 1960 non hai ferrocarril no concello.
Estadio Nacional Vasil Levski
Historia
Antes da creación do actual estadio nacional, outros dous estadios estaban situados no terreo no que este se atopa. Un deles era o estadio do Levski Sofia, chamado Campo Levski (en búlgaro: Igrishte Levski) rematado en 1934, e o outro, o Estadio Yunak, construído en 1928. Este último contaba con capacidade para uns 15 000 espectadores e adoitaba albergar os partidos da selección de fútbol de Bulgaria. O Levski foi compensado pola súa perda cun terreo nos suburbios de Sofía onde se lles permitiu construír un novo estadio, o actual Georgi Asparuhov.
Concertos
O maior concerto celebrado en Bulgaria e, polo tanto, no estadio Vasil Levski, foi o que ofreceu a estrela iugoslava do folk Lepa Brena o 24 de xullo de 1990 ante 100 000 persoas. Este récord permanece intacto ata a data. A cantante chegou ao estadio aterrando desde o helicóptero directamente ao escenario cunha corda.
Afonso Núñez
Matrimonio e descendencia
A única constancia da muller de Afonso é dun documento do 5 de xullo de 1118 no arquivo de Celanova, que tamén pasa a ser o primeiro rexistro de Afonso ostentando o título comes (conde), o título nobiliario máis alto do reino. O nome da súa muller parece ser María. Deulle dúas fillas: Fronilde e Tareixa. En 1126 ou 1127 concedeu unha subvención á Catedral de Braga. Menciónase por última vez nun documento do 18 de maio de 1135.
Ronja, a filla do bandoleiro
Acción
Ronja é a filla do xefe dos bandoleiros Mattis e da súa muller Lovis. Crece na fortaleza de Mattis (Mattisburg). A "fortaleza" resulta ser un castelo abandonado, partido pola metade por un raio que alcanzou o día en que naceu Ronja. Despois do temporal, o castelo é ocupado, en metades opostas, polas bandas rivais de ladróns de Mattis e Borka. Un día, Ronja coñece a Birk Borkason, o fillo do hostil capitán ladrón Borka e a súa esposa Undis. Ronja e Birk fanse amigos, contra a vontade dos seus pais. A medida que o conflito entre os dous clans se intensifica, Ronja e Birk escapan e comezan a vivir xuntos nunha cova do bosque. A ansia de Mattis por recuperar a súa filla lévao a poñerse en contacto con Borka para resolver a rivalidade entre os bandidos. Todo o libro é unha parábola sobre a liberdade de elección na infancia, o afecto (e os conflitos) entre pai e filla, o descubrimento da independencia e o amor, a sabedoría da vida en contacto coa natureza e sobre a tolerancia no seu sentido máis amplo.
Pisanello
Pisanello, pseudónimo de Antonio di Puccio Pisano, nado en Pisa ou en Verona ca. 1390 e fina en Nápoles ca. 1455, foi un pintor, debuxante e medallista italiano, considerado un dos maiores expoñentes do estilo gótico internacional no seu país.
Pavía
Desa obra queda só unha descrición feita por Breventano en 1570:
Segunda estadía en Mantua e volta a Verona
En 1426 tivo que regresar a Verona, consonte a data que figura no monumento a Niccolò Brenzoni na igrexa de San Fermo Maggiore. Esta obra, co aparato escultórico executado polo florentino Nanni di Bartolo, abrangue unha Anunciación na parte superior e os arcanxos Miguel e Rafael aos lados do monumento propiamente dito, nos que son evidentes as influencias de Gentile.
Roma
A este período corresponde tamén o retrato de Sexismundo de Luxemburgo, realizado en 1431 e 1433, do que se conservan algúns debuxos preparatorios. O emperador visitou sucesivamente Milán, Mantua e Roma, mais non está claro onde se puido producir o encontro con Pisanello para a confección do retrato.
O litixio con Venecia
En 1442, mentres Pisanello regresaba de Ferrara a Mantua por vía fluvial, o Goberno de Venecia, a partir dunha solicitude da comunidade veronesa, decidiu concederlles o indulto aos exiliados o 7 de febreir o, incluído Pisanus pictor, sempre que se presentasen antes de finais de marzo en Venecia, xa que do contrario serían declarados rebeldes. Unha vez máis, Pisanello ignorou o requirimento e o 17 de outubro os Dez e o avocador de Venecia, ao teren coñecemento de que o artista insultara a Venecia ao falar pro verbis turpibus et hinonestis ("coas palabras máis baixas e deshonestas") en Mantua co marqués Ludovico Gonzaga, condenárono a ser confinado en Venecia, a non poder vender ningunha mercadoría sen licenza do Consello e a ser considerado rebelde (coa conseguinte confiscación dos seus bens) se contraviña o decreto, e suxeriron tamén a pena de mutilación da lingua, que daquela foi rexeitada.
O confinamento en Ferrara
O 21 de novembro de 1442 Pisanello obtivo autorización para desprazarse a Ferrara para se ocupar dos seus intereses alí, coa prohibición absoluta de tocar territorio veronés ou mantuano. O 27 de xuño de 1443 o artista obtivo do Goberno veneciano unha prórroga do seu permiso, probablemente para compracer a familia Este. Mentres tanto, as relacións coa República de Venecia deberon mellorar, xa que foi nomeado Pisano pictori fideli nostro.
O 8 de xaneiro de 1447 Pisanello atopábase aínda en Ferrara, onde recibiu o pagamento de 25 floríns de ouro. O 26 de xaneiro delegou no seu cuñado Bartolomeo della Levanta a súa representación en Verona na estipulación do contrato de matrimonio coa súa filla Camilla, de 19 anos, con Jacopo de Tourtoijs, bergamasco e residente en Brescia. O casamento tivo lugar en Verona o 8 de xuño de 1448 e na escritura do dote, que incluía un terreo, menciónase que Pisanello vivía en Ferrara, no distrito de Santa Maia in Vado.
Derradeira estadía en Mantua
O 18 de agosto de 1448, cunha carta de acompañamento, Leonello d'Este envioulle a Pier Candido Decembrio, humanista e secretario de Filippo Maria Visconti, a medalla feita para el por Pisanello.
Debuxos e deseños
Nos estudos e nas copias de sarcófagos antigos realizados en Roma entre 1431 e 1432, nótase como Pisanello e os seus seguidores estaban contaxiados do interese polo antigo que Petrarca inaugurara nas cortes setentrionais. No entanto, a actitude do artista cara ás obras antigas seguía a ser medieval, como demostra, por exemplo, o debuxo do seu obradoiro conservado na Biblioteca Ambrosiana con figuras copiadas do sarcófago de Marte e Rea Silvia do Palacio Mattei en Roma: as figuras copiadas están acaroadas libremente, sen interese polo contido narrativo do episodio; son simples fontes dun repertorio que se reensamblan á vontade do artista para obter novas composicións.
O Gran Camiño 2022
Equipos participantes
Na carreira participaron 18 equipos: 4 da categoría UCI WorldTeam convidados pola organización, 9 da categoría UCI ProTeam e 5 da categoría Continental. Os equipos participantes foron:
Hidroxocobalamina
Usos médicos
miniatura|esquerda|A hidroxocobalamina en condicións estándar é un composto sólido formado por cristais vermellos escuros. miniatura|upright|O líquido da inxección de hidroxocobalamina USP (1000 μg/mL) é unha solución líquida vermella clara. Móstrase un preparado de 500 μg B-12 para inxección subcutánea.
Mecanismos de acción
Co termo vitamina B12 referímonos a un conxunto de compostos chamados cobalaminas que se encontran no corpo humano en diversas formas, na súa maioría interconvertibles. Xunto co folato, as cobalaminas son cofactores esenciais que cómpren para a síntese do ADN nas células onde están tendo lugar a replicación cromosómica e a división, maiormente na medula ósea e nas células mieloides. Como cofactores, as cobalaminas son fundamentais para dúas reaccións celulares:
Base (matemáticas)
Unha base adoita ser un número enteiro maior que 1, aínda que as bases non enteiras tamén son matematicamente posibles. A base dun número pódese escribir xunto ao número: por exemplo, 23_8 significa 23 na base 8 (que é igual a 19 na base 10).
Bases de escritura
Ao escribir unha base, o número pequeno que indica a base adoita estar na base dez. Isto débese a que se a base estivese escrita na súa propia base, sempre sería "10", polo que non habería forma de saber en que base debía estar.
Herbert Appold Grueber
Publicacións
Estes son os traballos monográficos publicados por Herbet A. Grueber ao longo da súa carreira:
Florian Vlashi
Traxectoria
En 1989 gañou o Primeiro Premio no Concurso de Solistas e de Orquestras Sinfónicas de Albania. Ese mesmo ano foi director e solista da Orquestra de Corda Jan Kukuzeli, coa que realizou numerosos concertos e gravacións para a Radio Televizioni Shqiptar (Radio Televisión Albanesa), a súa primeira xira de concertos por Italia. Perfeccionou a súa técnica con G. Egger (Bachakademie Stuttgart) e con L. Muller (Concertino da Orquestra de Cámara de Viena).
Foi invitado a tocar na inauguración da temporada de concertos do Centro de Arte Moderna Raíña Sofía, na Fundación Juan March, no Auditorio Nacional de Música de Madrid, na Academia de España de Roma, no Instituto Cervantes de Nápoles, no Estate Musicale Maffeiana de Verona, en Pristina, Suíza, São Paulo, Montevideo etc., e en moitos festivais de música da Coruña (Festival Mozart), Santiago de Compostela, Vigo, Bilbao, e colaborou como solista co Plural Ensemble de Madrid. Compositores como E. Buharaja, Carlos López García-Picos, J. Vara, X. De Paz, P. Pereiro, D. Malumbres, Juan Durán, Fernando Buide del Real, A. Koci, D. Malumbres, ou Wladimir Rosinskij, dedicáronlle obras súas.
En 1996 creou o Grupo Instrumental Siglo XX, integrado por solistas da Orquestra Sinfónica de Galicia, que dirixe na actualidade. Ese grupo estreou máis de 80 obras de autores, en gran parte españois, algunhas das cales foron encargadas polo propio grupo.
Vida na Coruña. Conversa cun albanocoruñés
Florian Vlashi forma parte da orquestra Sinfónica de Galicia case desde o seu inicio:
Pierre-Napoléon Breton
Primeiros anos
Logo de recibir a educación primaria nas Escolas dos Irmáns Cristiáns desa cidade, aos 15 anos entrou a traballar na entidade bancaria e de troco L. Marchand & Son, onde comezou a espertar a súa afección pola moeda canadense.
Carraxenano
miniatura|As algas vermellas, especialmente as do xénero [[Chondrus, son fontes naturais de carraxenanos.]] O carraxenano, tamén chamado carraxenina (ou máis propiamente carraxenanos en plural, xa que é unha mestura de varios polisacáridos formados por derivados da galactosa), é un composto químico que se atopa enchendo os ocos que hai entre as fibras de celulosa das paredes celulares dalgunhas algas de varias familias de Rhodophyceae (algas vermellas).
Tipos e produción
A alga Euchema spinosum produce un carraxenano no que predomina o iota-carraxenano, igual que E. isiforme e E. uncinatum. As algas Euchema cottonii, E. striatum, E. procrusteanum, E. procrusteanum e E. speciosum producen un carraxenano no que predomina o kappa-carraxenano.
Controversia sobre a seguridade
A metade dos anos 1960 desenvolveuse un produto para uso farmacéutico, chamando polixenano, obtido a partir da hidrólise do carraxenano, no que as cadeas de polisacárido tiñan un peso molecular de aredor de 20.000 Da, en lugar dos 100.000 Da como mínimo (xeralmente moito máis) que ten o carraxenano sen degradar. Unha investigación da época sinalaba que o polixenano podía producir colite ulcerosa en cobaias e que tamén a producía o propio carraxenano. Porén, estudos posteriores confirmaron a seguridade de uso do carraxenano en alimentación, coa precaución de que no estea degradado, é dicir, que o peso molecular medio fose superior a 100.000 Da. En Europa fixouse ademais unha IDA de 75mg/kg de peso corporal e día. Na Unión Europea non está admitido como [àditivo alimentario|aditivo]] nas comidas para bebés de menos de tres meses e medio desde 1992. Nas conclusións da comisión que o estudou afírmase que, sen haber evidencia directa de que cause danos, cómpre facer máis estudos debido á especial protección a este grupo de idade, xa que non se pode excluir, de forma indiscutible, que o carraxenano poida causar algún efecto sobre o sistema inmune dos meniños. O Comité Científico para a Comida, da Unión Europea, en 2003, reafirma as conclusións, debido á falta de estudos suficientes, admitindo o seu uso en adultos e nenos a partir das 16 semanas de idade. O punto álxido da polémica sobre este tema, xorde en 2001, trala revisión feita pola doutora Joanne K. Tobacman sobre a literatura científica relacionada coa salubridade do carraxenano, a partir da cal conclúe que, tanto na forma degradada coma non degradada, o carraxenano, asóciase coa aparición de ulceracións e masas de tecido anormais (neoplasmas). Porén, esta conclusión baséase en erros de interpretación dalgúns experimentos, confundindo o carraxenano co polixenano, e en considerar válidos tres experimentos sobre carcinoxenicidade realizados en condicións experimentais carentes de fiabilidade. No informe sobre a seguridade do carraxenano publicado pola Autoridade Europea de Seguridade Alimentaria (EFSA) en 2018 considérase que non hai razóns para considerar os carracenanos como un risco de cancro, aínda que sinala algunhas dúbidas sobre a seguridade ao non dispoñerse de suficientes datos sobre a posible degradación do carraxenano en medios ácidos e sobrepasarse con facilidade a ADI de 75mg/kg e día.
Osvaldo Aranha
Proxección nacional
Ante a vitoria do movemento, Osvaldo Aranha negociou coa Junta Governativa Provisória de 1930, no Río de Xaneiro, a entrega do goberno a Vargas. Posteriormente, foi nomeado Ministro da Xustiza e, en 1931, Ministro de Facenda. Neste cargo, impulsou o cobro de préstamos que os estados e municipios tiñan contratado no estranxeiro, no período anterior a 1930, con vistas á consolidación global da débeda externa brasileira.
Proxección internacional
Na Conferencia de Río, en xaneiro de 1942, presidida por Osvaldo Aranha, Brasil e todos os países americanos decidiron cortar as relacións cos países do Eixo, agás Arxentina e Chile, que o farían máis tarde. A decisión foi unha vitoria para as conviccións panamericanas de Aranha.
Homenaxes
Ingresou no "Livro dos Heróis e Heroínas da Pátria" o 17 de abril de 2020.
José Neira Vidal
Vida persoal
Casou con Joaquina Martínez e foi pai de Ilda Delia (nacida en 1925) e José Carlos Neira Martínez (nacido en 1929).
Cyanocorax cristatellus
Características
Esta pega do Novo Mundo é un paxaro fermoso e grande, de 35 cm de lonxitude, co dorso predominantemente azul escuro, a cabeza e o pescozo case negros e o peito e as partes inferiores brancas como a neve. Ten unha pronunciada crista encrespada de plumas xusto detrás do peteiro; a crista é en media máis grande nos machos, pero ambos os sexos son xeralmente bastante semellantes.
Cyanocorax cayanus
Descrición
Esta especie está agora situada no xénero Cyanocorax que foi introducido polo zoólogo alemán Friedrich Boie en 1826.
Sólido Galego
Historia
As últimas moedas emitidas na Galiza altomedieval, foron as cuñadas polo rei visigodo Vitiza desde as cecas de Braga e Lugo. Desde aquela, nos inicios do século VII, até o tempo do rei Afonso VI, a finais do século XI, non se acharon moedas en Galiza asinadas por un poder político local recoñecíbel. Porén, a documentación medieval fai repetidas referencias aos soldos ou sólidos galegos. Estas mencións transcríbense baixa diversas denominacións: gallicanos, gallicenses , gallicanus etc. Existindo mesmo unha, achada nun documento de Guimarães datado en 924, que engade a frase "usui terre nostre", é dicir de uso na nosa terra.
Comunidade Económica dos Estados da África Occidental
Membros
Malí foi suspendido o 30 de maio de 2021, tralo segundo golpe militar en nove meses. Guinea tamén foi suspendida o 8 de setembro de 2021, pouco despois do golpe de estado que tivo lugar no país. Establecéronse sancións a ambos os países o 16 de setembro.
Roberto Boninsegna
Adestrador
Foi tamén observador no Inter de Milán e en 2012 actuou como director técnico do Mantova.
David Durán Arufe
Traxectoria
En 2015, levou a cabo unha estadía de investigación na Universidade Nacional das Belas Artes e Música de Tokio, e no 2017 doutorouse en Historia da Arte e da Música na Universidade de Santiago cunha tese sobre o compositor xaponés Toshio Hosokawa.
Proxectos literarios
En 2010 saen publicados poemas soltos na revista Madrygal. Revista de estudios gallegos. Dende 2010 foi colaborador habitual do xornal La Voz de Galicia como crítico musical; dende 2013 corresponsal da revista musical Scherzo; e mantivo unha sección propia na revista online Sulponticello.
Yara (filme de 2021)
Yara é un filme italiano de 2021 dirixido por Marco Tullio Giordana. Estreouse nos cinemas de Italia o 18 de outubro de 2021 e distribuíuse a través de Netflix o 5 de novembro de 2021.
Immune Epitope Database and Analysis Resource
Base de datos
A base de datos tamén contén datos de unión ao complexo maior de histocompatibilidade (MHC) dunha variedade de fontes antixénicas e datos de epítopos inmunes das bases de datos FIMM (Brusic), ligando HLA (Hildebrand), TopBank (Sette), e unión ao MHC (Buus). Estas bases de datos e os seus investigadores son recoñecidos como uns grandes contribuídores á IEDB.
Johanna Koivula
Koivula xogou para Ilves Naiset na máxima categoría do hóckey sobre xeo finlandés dende a tempada 1997-98, coa excepción da tempada 2015-16, cando xogou en HPK. En outubro de 2017 xogou o seu partido número 500 na competición e anotou o seu gol 200. Gañou o campionato finlandés nos anos 2006 e 2010 e gañou unha ducia doutras medallas.
Lontreira
Traxectoria
En 2022 gañaron o concurso da CRTVG á canción do verán con Corazón de Toxo. A principios de 2023 sacaron o seu primeiro disco: Apnea, que presentaron na Illa de Arousa.
Efecto do observador
Uso na ciencia
Por exemplo, para que "vexamos" un electrón, primeiro debe interactuar un fotón con el, e esta interacción cambiará o camiño dese electrón. Tamén é teoricamente posible que outros medios de medida menos directos afecten ao electrón; aínda que o electrón simplemente se poña nunha posición onde sexa posible observalo, sen que teña lugar unha observación real, aínda (teoricamente) alterará a súa posición.
Hai un problema relacionado na mecánica cuántica que se relaciona con se os sistemas teñen propiedades preexistentes, antes da medición, é dicir, propiedades correspondentes a medicións que posiblemente se puidesen facer neles. A suposición de que o fan é a miúdo referida como "realismo" na literatura, aínda que se argumentou que a palabra "realismo" está sendo usada nun sentido máis restrinxido que o realismo filosófico. Citou un experimento recente no ámbito da física cuántica que significa que temos que "despedirnos" do realismo, aínda que o autor do artigo só afirma que "[...] teriamos que renunciar a certas características intuitivas do realismo". Estes experimentos demostran unha relación desconcertante entre o acto de medición e o sistema que se está a medir, pero non está claro se requiren un observador consciente ou non.
Concello de Grums
Xeografía
O municipio está na ribeira noroeste do lago Vänern, a uns 25 quilómetros ao oeste de Karlstad. O concello limita cos municipios de Karlstad, Kil, Arvika e Säffle.
John F. Flanagan
Traxectoria
Da súa estreita relación artística con Saint-Gaudens, que fora alumno de François Jouffroy, Flanagan herdou o estilo francés e formou parte da xeración de escultores que o promoveron nos Estados Unidos. A amizade con Saint-Gaudens viuse reflectida nun busto seu de bronce creado por Flanagan en 1924, que se expón na Universidade de Nova York.
Pouco despois, Flanagan recibiu a súa primeira encarga: a Biblioteca do Congreso dos Estados Unidos elixiuno en 1893 para a construción dun reloxo monumental de bronce que terminou en 1896 e que en 1902 se instalou na sala de lectura principal do edificio Thomas Jefferson, en Washington. Esta obra representa o Pai Tempo sostendo un reloxo de area, con outras figuras, e preto da parte inferior aparecen dous estudantes lendo e escribindo. O conxunto está esculpido en varios tipos de mármore, recuberto de pedras semipreciosas, e as figuras son de bronce.
Ictineu 3
Prestacións
Trátase dun vehículo con autonomía limitada e dependerá dun buque enfermeiro de superficie, en forma de catamarán, que proporciona transporte, enerxía e apoio loxístico. Espérase que se poida mover cos seus accesorios nun recipiente.
Scaligera Basket Verona
Época dourada
Durante o verán, o adestrador Bucci deixou o club, sendo contratado polo Scavolini Pesaro. Así, o Scaligera non conseguiu atopar un substituto valioso para o adestrador Bucci e o campionato 1991–92 terminou cun descenso á Serie A2. Con todo, baixo o mando de Franco Marcelletti, o club ascendeu inmediatamente na temporada seguinte grazas a xogadores importantes como Alessandro Frosini, Davide Bonora, Henry Williams, Sylvester Gray e Giacomo Galanda. En 1993–94, o equipo chegou a ocupar o cuarto lugar na tempada regular e, tras derrotar 2−0 ao Olimpia Milano nos cuartos de final, o Verona foi eliminado polo Virtus Bologna nas semifinais por 2-1. Esa temporada o equipo tamén chegou á final da Copa de Italia, mais perdeu contra o Benetton Treviso. Na temporada 1995–96, o equipo de Marcelletti chegou de novo á final da Copa de Italia; con todo, perdeu contra o Milano. En 1996 o equipo consegue un novo título, a Supercopa de Italia de 1996.
Refundación
No ano 2000 o equipo chegou ás semifinais da liga e obtivo a clasificación para a Euroliga, mais foi o principio do fin. O club entrou en crise financeira no 2002 e entrou deliberadamente en bancarrota, perdendo o dereito de continuar na máxima categoría, sen o club absorvido polo SanZeno Basket, club fundado ese mesmo ano. Despois duns anos de incerteza, creaouse un programa plurianual destinado a devolver ao club á elite. Serie A. Na temporada 2006−07 o disputa a final para subir á B2, mais é derrotado a mans de Juvi Cremona. Porén, o club consegue ascender de todos os xeitos adquirindo e traspasando a Verona os dereitos do club cremonense, renomeando o equipo como Baloncesto Scaligero. O primeiro campionato do Basket Scaligero en B2 remata nos cuartos de final dos playoffs polo ascenso.
Asteire, Toirán, Láncara
Asteire é un lugar da parroquia de Toirán, no concello lucense de Láncara, na comarca de Sarria.
Jungle Cavalcade
Escenas
Entre as escenas no filme:
Robert Ingersoll Aitken
Primeiros anos e formación
En 1895 realizou a súa primeira viaxe a París para perfeccionar as técnicas escultóricas. Alí visitou museos e galerías, e traballou tamén nun estudio.
Escultor profesional e profesor
En 1904 iniciou unha segunda estadía en París, de tres anos de duración, onde se dedicou á modelaxe de varios retratos en relevo de pintores paisaxistas, que máis tarde serían expostos en San Francisco no Bohemian Club. En 1907, expuxo no Salón de París a súa figura heroica "O Atleta".
Vida persoal
Aitken casou o 27 de novembro de 1907 con Laure Louise Ligny (1886-1969), a quen coñecera na súa segunda estadía en París, e con ela tivo unha filla e un fillo. Logo do divorcio da súa primeira esposa, casou en segundas nupcias en 1934 con Joan Louise Bruning (1898-1980), con quen tivo un segundo fillo.
Escultura
Aitken creou controversia cando criticou a exposición e a colocación da estatua da Venus de Milo no Louvre.
A Eirexe, Trasliste, Láncara
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, o lugar da igrexa.
Palacio, Trasliste, Láncara
Palacio é un lugar da parroquia de Trasliste, no concello lucense de Láncara, na comarca de Sarria.
High Paw
Paula Herrero, máis coñecida como High Paw é unha cantante de reggae e rapeira nada en Vigo en 1993.
Xusto Moreda
Obra
Foi moi coñecido nos círculos culturais galegos. A súa obra artística, onde destaca a obra pictórica, refírese con preferencia a surrealismo, cubismo e en particular, fauvismo.
Moitos escritores puxeron palabras ou interpretaron ás súas pinturas, de Manuel Lourenzo a Antón Avilés de Taramancos, pasando por Miguel Anxo Fernán-Vello, Xavier Rodríguez Baixeras ou García-Bodaño entre outros. Así, García-Bodaño sinala en relación cos rostros de mulleres, 'unhas faces que adoitan ocupar todo o lenzo, mal encadradas adrede, coa parte superior da cabeza ás veces cortada polos lindeiros do cadro, o que induce a prestar unha maior atención á superficie visualizada '.
Individuais
-abril, Galería Ceibe, A Coruña
-octubre, Galería Catro, A Coruña
Catálogos de Exposicións
Xusto Moreda. Pinturas de Ribadeo. Excmo. Concello de Ribadeo. 1995
Quintela, Trasliste, Láncara
Quintela é un lugar da parroquia de Trasliste, no concello lucense de Láncara, na comarca de Sarria.
Coby White
Alec Jacoby "Coby" White, nado o 16 de febreiro de 2000 en Goldsboro, Carolina do Norte, é un xogador de baloncesto profesional estadounidense que xoga nos Chicago Bulls da National Basketball Association (NBA).
Jesús Piñacué Achicué
Jesús Enrique Piñacué Achicué, nado en Páez, Cauca o 2 de xaneiro de 1964, é un líder indíxena do pobo nasa e político colombiano membro da Alianza Social Indíxena. Foi integrante do Senado de Colombia en tres períodos consecutivos.
Natalia Millán
Traxectoria
Afianzou a súa traxectoria sobre os escenarios españois na Compañía Teatro da Danza con La pasión de Drácula, Al fin...Solos, Hazme de la noche un cuento, de Jorge Márquez, Mata-Hari ou La Reina del Nilo. Na Compañía Nacional de Teatro Clásico interpretou papeis principais nos espectáculos La gran sultana e Fuenteovejuna.
En 2009 púxose á fronte do musical Chicago. O ano seguinte protagonizou unha nova versión da obra de Miguel Delibes Cinco horas con Mario.
César Pachón
César Augusto Pachón Achury, nado en Carmen de Carupa o 21 de maio de 1983, é un agricultor, enxeñeiro agrónomo e político colombiano. Foi representante á cámara polo departamento de Boyacá co aval do Movemento Alternativo Indíxena e Social durante o período 2018-2022 e foi elixido senador da república para o período 2022-2026 na lista pechada da coalición Pacto Histórico. Pachón deuse a coñecer polo seu liderado na Folga Nacional Agraria do ano 2013.
Concello de Gotland
Gotland é un municipio sueco (kommun) cunha responsabilidade ampliada de tarefas que normalmente pertencen á rexións suecas. O concello tamén ten responsabilidades de desenvolvemento rexional dende o ano 2011. En relación con isto o municipio comezou a utilizar o nome de Region Gotland en lugar do aínda oficial Gotlands kommun.
Neira de Rapados, Vilaleo, Láncara
Neira de Rapados é un lugar da parroquia de Vilaleo, no concello lucense de Láncara, na comarca de Sarria.
Sociedad Deportiva Antas
A Sociedad Deportiva Antas é un club de fútbol galego de Antas de Ulla, na provincia de Lugo. Foi fundado en 1977 e na tempada 2021/22 xoga na Segunda Galicia.
Chop suey
Orixes
Este dobre significado creou confusión nalgúns restaurantes chineses dos países de fala inglesa, indicando nos seus menús “mestura de miúdos” para tentaren explica-lo prato ós clientes.
Na cultura popular
Unha das cancións do grupo System of a Down (metal alternativo) contida no disco Toxicity chámase Chop Suey!
Adrian Tchaikovsky
Adrian Czajkowski, nado en Woodhall Spa, Lincolnshire, o 14 de xuño de 1972 - que asina os seus libros coa ortografía Adrian Tchaikovsky - é un escritor británico de fantasía e ciencia ficción. É coñecido pola súa serie de fantasía Shadows of the Apt e pola súa novela de ciencia ficción Heirs of Time, que gañou o premio Arthur C. Clarke en 2016 á mellor novela de ciencia ficción publicada no Reino Unido.
P. J. Dozier
Traxectoria profesional
O 21 de agosto de 2018, Dozier asinou cos Boston Celtics.
O 13 de agosto de 2019, Dozier asinou un contrato dun ano cos Denver Nuggets.
Edward Allen Sydenham
Outros intereses
Sydenham tamén se interesou por actividades como o debuxo e a pintura, e realizou un bo número de estudos e obras á acuarela e ao óleo, sinaladamente paisaxes das Illas da Canle. Dáse como probable que algunhas destas paisaxes fosen expostas na Royal Society.
Paralelamente, cultivou tamén a composición musical. É autor de numerosos himnos relixiosos, un dos cales foi publicado.
Fábulas de La Fontaine
Contido
Madame de Sévigné escribiu "As Fables de La Fontaine son como un cesto de amorodos. Comezas escollendo o máis grande e o mellor, pero pouco a pouco comes primeiro un, despois outro, até que por fin a cesta queda baleira". Silvestre de Sacy comentou que proporcionan delicias a tres idades diferentes: o neno que se alegra coa frescura e vivacidade da historia, o ansioso estudoso de literatura na arte consumada coa que se conta, o experimentado home do mundo nas sutís reflexións sobre o carácter e a vida que transmite. A acollida ao aspecto moral foi en xeral positiva, con excepcións como Rousseau e Lamartine. O libro converteuse nun lector estándar de francés tanto no país como no estranxeiro.
Sari Krooks
Krooks desenvolveu a súa carreira inicialmente en Finlandia, debutando na máxima categoría do hóckey sobre xeo feminino do país na tempada 1983-84 no equipo da súa cidade natal, o Vaasan Sport, de onde marcharía na tempada 1988-89 ao Canadá para xogar nos Toronto Aeros. Logo de xogar sete anos en América do Norte, interrompidos pola tempada 1993-94 na que regresou a Vaasa, na tempada 1997-98 asinou con Ilves Naiset de Tampere, onde xogou unha tempada antes de regresar ao Canadá. Na tempada 2000-01 xogou por última vez en Finlandia nas filas de Vaasan Sport e na tempada 2003-04, logo de dúas tempadas sen competir, xogou no DHC Lyss suízo.
Goran Huskić
Goran Huskić, nado o 26 de febreiro de 1992 en Belgrado, é un xogador profesional serbio de baloncesto que xoga no Leyma Coruña da Liga LEB Ouro. Con 2,10 metros de estatura xoga na posición de pivote.
Vilouzán, Vilouzán, Láncara
Vilouzán é un lugar da parroquia de Vilouzán, no concello lucense de Láncara, na comarca de Sarria.
Dodelle, Lourenzá, Lourenzá
Dodelle é un lugar da parroquia de Lourenzá, no concello lugués de Lourenzá, na comarca da Mariña Central.
Leopoldo Vidal Hermida
Traxectoria
Foi nomeado mestre interino de Vilamarín en agosto de 1933. Foi un dos impulsores da sociedade Hogar del Maestro de Ourense en 1935. Aprobou o curso de selección para o ingreso no Maxisterio en 1936 e foi mestre en Estrumil (O Río, Vilamarín). Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 pasouse ao bando leal. Coa derrota da República pasou a Francia. Exiliouse na República Dominicana, arribando a Santo Domingo de Guzmán no vapor De la Salle o 19 de decembro de 1939. En 1943 pasou a México. Reintegrouse no corpo de mestres en 1997.
Michael McIntyre
Radio e televisión
Na década de 2020 presenta a súa propia serie os sábados pola noite, Michael McIntyre's Big Show na BBC One.
Obra publicada
En 2010, McIntyre publicou a súa autobiografía, "Life and Laughing: My Story".
Vida persoal
McIntyre reside en Hampstead, Londres, coa súa muller aromaterapeuta, Kitty, filla do falecido actor Simon Ward e a irmá da actriz Sophie Ward. A parella ten dous fillos, Lucas e Oscar.
Bruxo
Crimes de bruxas no Malleus Maleficarum
miniatura|Malleus maleficarum, reeditado en [[Köln en 1520.]] O control da procreación foi un tema constante, así como o coñecemento médico:
Axel Toupane
Traxectoria profesional
O 25 de febreiro de 2017, Toupane asinou un contrato de dez días cos Milwaukee Bucks. O 4 de marzo de 2017, foi cortado polos Bucks.
Maderne, Lourenzá, Lourenzá
Maderne é un lugar da parroquia de Lourenzá, no concello lugués de Lourenzá, na comarca da Mariña Central.
Jacques Pugin
Biografía e obra
Aos 18 anos, Jacques Pugin trasladouse a Zúric para converterse en fotógrafo, contra o desexo do seu pai.
Recemil, Lourenzá, Lourenzá
Recemil é un lugar da parroquia de Lourenzá, no concello lugués de Lourenzá, na comarca da Mariña Central.
Pumar de Don, Lourenzá, Lourenzá
Pumar de Don é un lugar da parroquia de Santa María, no concello lugués de Lourenzá, na comarca da Mariña Central. Segundo o Instituto Galego de Estatística, no ano 2021 tiña 27 habitantes (17 homes e 10 mulleres). A aldea dá nome á obra O cego de Pumardedón de Francisco Fernández del Riego (1992).
San Fiz, Lourenzá, Lourenzá
San Fiz é un lugar da parroquia de Lourenzá, no concello lugués de Lourenzá, na comarca da Mariña Central.
A Telleira, Lourenzá, Lourenzá
A Telleira é un lugar da parroquia de Lourenzá, no concello lugués de Lourenzá, na comarca da Mariña Central.
Hukou
Concesión
Os titulares de hukou rurais teñen dereitos de propiedade sobre a terra que non teñen as persoas urbanas.
Maria João Cantinho
Traxectoria
Viviu a súa infancia en Angola e regresou a Lisboa en 1975, licenciouse en Filosofía na Universidade Nova. Defendeu a súa tese de doutoramento en Filosofía Contemporánea na Universidade Nova de Lisboa. É investigadora do Centro de Filosofía da Facultade de Letras da Universidade de Lisboa e colaboradora do Collège d'Études Juives da Universidade da Sorbona. É profesora de secundaria e foi profesora no IADE (Creative University of Lisbon) entre 2011 e 2016. É colaboradora na Revista Colóquio-Letras, colaborou coa Revista Relâmpago, Mea Libra, Golpe d'Asa, PensamentoDiverso, Philosophica,Revista de História das Ideias (Universidade de Coimbra ) e en varias revistas literarias e académicas e membro do Consello de Redacción do Caderno do Grupo de Estudos Walter Benjamin GEWEBE.
Dileptus
Dileptus é un xénero de ciliados unicelulares da clase Litostomatea. As distintas especies de Dileptus poden vivir, segundo os casos, en auga doce e salgada ou sobre musgos e solos. A maioría son predadores agresivos equipados con probóscides longas e móbiles tapizadas de extrusomas tóxicos, cos cales atordan organismos máis pequenos para capturalos e alimentarse deles. Recoñécese actualmente 13 especies e subespecies de Dileptus.
Historia e clasificación
miniatura|330px|esquerda|Amphileptus margaritifer (hoxe Dileptus margaritifer) ilustrado por [[Christian Gottfried Ehrenberg|C. G. Ehrenberg, 1838.]] Unha especie de Dileptus foi descrita por C. G. Ehrenberg en 1833, co nome Amphileptus margaritifer. Oito anos despois, Félix Dujardin creou o xénero Dileptus e trasladou o A. margaritifer de Ehrenberg a el (onde segue estando), xunto con Dileptus anser Müller 1773 (agora clasificado en Pseudomonilicaryon) e Dileptus folium (agora Litonotus cygnus). Ao longo do seguinte século, describíronse moitas especies novas. En 1963, cando Jean Dragesco publicou o primeiro informe detallado do xénero, este comprendía 50 especies.
Soutelo, Lourenzá, Lourenzá
Soutelo é un lugar da parroquia de Lourenzá, no concello lugués de Lourenzá, na comarca da Mariña Central.
Vilapol, Lourenzá, Lourenzá
Vilapol é un lugar da parroquia de Lourenzá, no concello lugués de Lourenzá, na comarca da Mariña Central.
A Covela, San Tomé de Lourenzá, Lourenzá
A Covela é un lugar da parroquia de San Tomé de Lourenzá, no concello lugués de Lourenzá, na comarca da Mariña Central.
Combre, San Tomé de Lourenzá, Lourenzá
Combre é un lugar da parroquia de San Tomé de Lourenzá, no concello lugués de Lourenzá, na comarca da Mariña Central.
Moeda nabatea
Son tamén comúns as emisións en cobre e en bronce, con pezas de entre 5 e 25 milímetros de diámetro, cuxo nome se descoñece tamén, aínda que responden a parámetros métricos comúns coas moedas emitidas naquel tempo noutras zonas de influencia grega.
Aretas IV (9 a. C - 40 d. C.).
miniatura|Dracma de Aretas IV coa súa primeira muller, Huldu. Ano 2/3 d. C. AG. 16,5 mm. 4,38 g. Ceca de Petra. Logo do seu recoñecemento como monarca por parte de Roma, Aretas IV gobernou o Reino Nabateo durante 49 anos, unha época de esplendor na que se construíron os monumentos máis salientables de Petra. A maior parte das moedas nabateas que hoxe conservamos datan tamén deste período, con máis de 50 tipos diferentes, tanto en prata como en bronce.
Saturnino Cuíñas Lois
Saturnino Cuíñas Lois, nado en Carballedo (Cotobade) o 21 de decembro de 1897 e finado na Coruña o 7 de abril de 1978, foi un sacerdote católico e un destacado estudoso do folclore galego.
Traxectoria
Saturnino foi un cativo alegre, amigo de bailar e cantar, asiduo asistente aos seráns e as romarías da súa contorna. Predisposto desde novo cara a música popular, chegou a dominar diferentes instrumentos musicais como a gaita, a pandeireta, a zanfona, a bandurra ou o harmonio. Aprendeu as primeiras letras nas escolas locais de Carballedo, entrando despois no seminario de Compostela onde se formou durante doce anos. No ano 1922, con 25 anos de idade, foi ordenado sacerdote na Catedral de Tui. Os seus primeiros destinos levárono a exercer como capelán por terras de Carballo, Abegondo e Sada, lugares nos que continuou a recoller e perfeccionar todo tipo de músicas, cantigas e bailes populares. Durante aqueles anos, chegou a ser denunciado diante do arcebispado de Santiago a causa do seu costume de tocar a gaita durante os oficios relixiosos.
Piedade filial
Tradición xudeocristiá
Na tradición xudeocristiá, o concepto de "piedade filial" ten analoxías co mandamento bíblico de "honrar ao teu pai e á túa nai". A palabra "filial" tamén se usa en títulos relixiosos nas igrexas cristiás, como sacerdote filial ou vicario filial, para un crego cuxa igrexa está subordinada a unha parroquia máis grande.
Dionisio de Mileto
Dionisio de Mileto foi o nome das seguintes persoas:
Trapistas
Historia
En 1996, durante a Guerra Civil Alxeriana (1991-2002), sete monxes trapistas da abadía do Atlas (Alxeria), entre os que estaba Christian de Chergé, foron asasinados por fanáticos islamistas. A historia destes sucesos inspirou o filme Des hommes et des dieux, dirixido por Xavier Beauvois en 2010. En 2018, foron beatificados xunto con outras vítimas cristiás do conflito.
Membros
Durante o século XX as comunidades trapistas aumentaron en número de mosteiros: dos 82 de 1940, a 169 a principios do XXI. O crecemento foi sobre todo América Central e do Sur, África, Asia e o Pacífico, sendo estas rexións as que máis rápido medran. Paralelamente, o número de membros minguou no mesmo período, habendo, aproximadamente, unha vintena de monxes por mosteiro.
A Trapa en Galicia
miniatura|Vista do Mosteiro de Sobrado, trapista dende 1966 A Orde da Trapa instalouse en Galicia no século XX ao reabriren os seus monxes antigos mosteiros cistercienses que foran abandonados pola Desamortización de Mendizábal na década de 1830. Así, en 2021 cóntanse tres trapas en Galicia, das que dúas son masculinas e unha feminina:
Chester A. Beach
Carreira como escultor
Logo do seu matrimonio en 1910, instalouse en Roma coa súa esposa durante dous anos, e ambos regresaron aos Estados Unidos en 1912, xunto coa súa primeira filla. A finas dese ano, Beach realizou a súa primeira exposición retrospectiva, nas neoiorquinas Macbetrh Galleries.
Proteína AAA
As proteínas AAA acoplan a enerxía química proporcionada pola hidrólise do ATP a cambios conformacionais que son transducidos a forza mecánica exercida sobre un substrato macromolecular.
As proteínas AAA son diversas en función e organización e varían en actividade, estabilidade e mecanismo. Os membros da familia AAA encóntranse en todos os organismos e son esenciais para moitas funcións celulares. Están implicados en procesos como a replicación do ADN, degradación de proteínas, fusión de membranas, corte de microtúbulos, bioxénese dos peroxisomas, transdución de sinais e regulación da expresión xenética.
Funcións
As proteínas AAA interveñen na degradación de proteínas, fusión de membranas, replicación do ADN, dinámica dos microtúbulos, transporte intracelular, activación transcricional, re-pregamento de proteínas, desensamblase de complexos proteicos e agregados de proteínas.
Philippa Fawcett
Legado
No lugar de West Cambridge da Universidade de Cambridge, existe o Philippa Fawcett Drive, xunto a estradas que levan o nome doutros profesionais notables en materias STEM, como Ada Lovelace, Charles Babbage e J. J. Thomson.
Adolf Heinrich-Hansen
Obras
As obras de Heinrich-Hansen inclúen pinturas arquitectónicas de igrexas e castelos, especialmente os seus interiores. Tamén pintou paisaxes urbanas, especialmente dos centros históricos de Herman. Tamén traballou na illa de Fanø, pintando interiores con mulleres con roupa tradicional. Tamén pintou algúns retratos. Ao final da súa vida, recorreu á pintura animal, especializándose en cabalos e cans.
O Piñeiro, San Xurxo de Lourenzá, Lourenzá
O Piñeiro é un lugar da parroquia de San Xurxo de Lourenzá, no concello lugués de Lourenzá, na comarca da Mariña Central.
San Lourenzo, San Xurxo de Lourenzá, Lourenzá
San Lourenzo é un lugar da parroquia de San Xurxo de Lourenzá, no concello lugués de Lourenzá, na comarca da Mariña Central.
Souto Vello, San Xurxo de Lourenzá, Lourenzá
Souto Vello é un lugar da parroquia de San Xurxo de Lourenzá, no concello lugués de Lourenzá, na comarca da Mariña Central.