cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bernardo Leighton
Traxectoria
Exiliado polo Réxime militar por intentar achegar a DC con partidos de esquerdas para fortalecer a oposición ao réxime, o 5 de outubro de 1975 el e a súa muller sufriron un atentado en Roma, quedando parapléxico para sempre, por parte de neofascistas italianos en asociación con Stefano delle Chiaie, que nese entón traballaba para a DINA, o organismo de represión do réxime militar chileno. Segundo documentos desclasificados da CIA, Stefano delle Chiaie atopara antes ao axente da DINA Michael Townley e ao Cubano Virgilio Paz Romero (un compañeiro de Luís Posada Carriles), para preparar o atentado contra Leighton.
Voz del Pueblo (A Estrada)
Voz del Pueblo foi un periódico semanal editado na Estrada entre 1906 e 1907.
Cadeira de San Eduardo
Historia
No século XVIII os turistas podían sentarse na cadeira pagando un pequeno prezo a un dos seus vixiantes. Os primeiros turistas e coristas da abadía de Westmister gravaron as súas iniciais e realizaron outros graffitis na madeira, e incluso levaron algún anaco de madeira como recordo. Sir Gilbert Scott, describiu a cadeira como "unha peza magnifica de decoración, pero tristemente mutilada".
Conversión xénica
Mecanismo
miniatura|400px|Un modelo actual de recombinación meiótica, que se inicia cunha rotura de dobre cadea ou oco, seguido do emparellamento cun cromosoma homólogo e a invasión da febra para iniciar o proceso de reparación recombinacional. A reparación do oco pode orixinar que se formen rexións flanqueantes de tipo crossover ou con sobrecruzamento (CO) ou de tipo non-crossover ou de non sobrecruzamento (NCO). A recombinación CO crese que ocorre polo modelo de Unión de Holliday Dobre (DHJ), ilustrado á dereita, arriba. Os recombinantes NCO crese que se producen principalmente polo modelo de Annealing de Febra Dependente de Síntese (SDSA, Synthesis Dependent Strand Annealing), ilustratdo á esquerda, arriba. A maioría dos eventos de recombinación parecen ser do tipo SDSA. A conversión dun alelo no outro débese a miúdo a que se produciu unha falta de correspondencia na complementariedade de bases na reparación durante a recombinación homóloga: se durante a meiose unha das catro cromátides se emparella con outra cromátide, o que pode acontecer por causa da homoloxía de secuencias, pode ocorrer a transferencia da febra de ADN seguida dunha de reparación por falta de correspondencia. Isto pode alterar a secuencia dese tramo dun dos cromosomas, para que se converta en idéntica á secuencia do outro.
Análise xenómica
A homoloxía efectiva entre as secuencias que interactúan fai que o evento de conversión xénica sexa exitoso. Adicionalmente, a frecuencia da conversión xénica é inversamente proporcional á distancia entre as secuencias interactuantes en cis (Schildkraut et al., 2005), e o grao de conversión xénica é xeralmente directamente proporcional á lonxitude de tractos de secuencias ininterrompidas na rexión convertida asumida. Parece que eses tractos de conversión con sobrecruzamento son máis longos (como media de ∼460 bp) que os tractos de conversión sen sobrecruzamento (media 55–290 bp). Nos estudos dos xenes das globulinas humanas, apóiase desde hai moito tempo que os evento de conversión xénica ou eventos de migración da rama poden ser promovidos ou inhibidos polos motivos específicos que existen na veciñanza de secuencias de ADN (Papadakis e Patrinos, 1999). Outra clasificación básica dos eventos de conversión xénica son as conversións xénicas interalélicas e as interlocus (tamén chamadas non alélicas). Os eventos de conversión xénica cis ou trans non alélicas ou conversións xénicas interlocus ocorren entre copias de xenes non alélicas que residen en cromátides irmás ou en cromosomas homólogos, e, no caso das interalélicas, os eventos de conversión xénica teñen lugar entre alelos que residen en cromosomas homólogos (Adaptado de Chen et al., (2007). Se se comparan os eventos de conversión xénica interlocus, obsérvase con frecuencia que mostran unha direccionalidade nesgada. Ás veces, como no caso dos xenes das globinas humanas (Papadakis e Patrinos, 1999), a dirección da conversión xénica correlaciónase cos niveis de expresión relativos dos xenes que participan no evento, e o xene que se expresa a maior nivel, denominado xene "mestre", converte ao que ten unha expresión menor, denominado xene "escravo". Formulada orixinalmente nun contexto evolutivo, a regra do "xene mestre/escravo" debería explicarse con cautela. De feito, o incremento na transcrición dun xene indica non só o incremento da probabilidade de que sexa usado como doante senón tamén como aceptor (Schildkraut et al., 2006).
Importancia médica
A conversión xénica que dá lugar á mutación do xene CYP21A2 é unha causa xenética subxacente común da hiperplasia adrenal conxénita. A conversión xénica somática é un dos mecanismos que pode dar lugar ao retinoblastoma, un cancro conxénito da retina, e teorízase que a conversión xénica pode xogar un papel no desenvolvemento da enfermidade de Huntington.
Solitón
Aplicacións
O uso de solitóns foi proposto en 1973 por Akira Hasegawa, dos laboratorios Bell da empresa AT&T, para mellorar o rendemento das transmisións nas redes ópticas de telecomunicacións. En 1988 Linn Mollenauer e o seu equipo transmitiron solitóns a máis de 4.000 km usando o efecto Raman (nome dun científico indio que describeu unha forma de amplificar os sinais nunha fibra óptica). En 1991, tamén nos laboratorios Bell, un equipo transmitiu solitóns a máis de 14.000 km utilizando amplificadores de Erbio.
James Brown
Brown comezou a súa carreira como artista cantando gospel en Toccoa, Xeorxia. Uniuse a un grupo de R&B chamado The Avons, que máis tarde evolucionaría en The Famous Flames, e Brown fixo de cantante líder do grupo. A súa primeira chamada de atención do público nacional produciuse a finais da década de 1950, coas baladas "Please, Please, Please" e "Try Me". Forxouse unha reputación como un incansable artista en directo co grupo The Famous Flames ou coa súa propia banda, ás veces coñecidos como James Brown Band ou James Brown Orchestra. O éxito de Brown chegou ó seu cumio na década de 1960s co álbum en directo Live at the Apollo e sinxelos como "Papa's Got a Brand New Bag", "I Got You" e "It's a Man's Man's Man's World".
Traxectoria
En 1953 ingresou no grupo de gospel The Starlighters. Con el no grupo foron transformándose desde o gospel ao R&B. Tempo despois o nome do grupo pasou a ser The Famous Flames. En 1955 publicaron o single "Please, Please, Please". En 1958 lánzase o primeiro número un de James Brown, "Try me" e "It's a man's, man's, man's world". O 24 de outubro de 1962 ofreceron un concerto o teatro Apollo de Nova York, o resultado sería un gran disco que levaría como nome "Live at The Apollo".
Tras separarse do grupo co que se deu a coñecer,The Flamous Flames, por razóns monetarias e de convivencia; James Brown comezou a actuar cunha banda máis nova orixinalmente chamada The Pacemakers e que para el de aí en diante os rebautizaría como The JB´S, con quen profundou máis nas exploracións rítmicas e sonoras, pondo especial acento no primeiro de 4 compases (fórmula funkie por excelencia denominada "The One") coa axuda dos músicos Phelps e William Bootsy Collins, o trombonista Fred Wesley, o saxofonista Maceo Parker e o seu irmán na batería Mel Parker. Bootsy, Fred e Maceo uníronse posteriormente á confraría espacial de George Clinton coñecida como P-Funk. Con esta nova aliñación seguiu conseguindo novos éxitos: "Sex Machine", número 1 de R&B en 1970, "The Payback", álbum de multiplatino en 1974, "My Thang", "Gravity", "Papa don't take non mess" ou "Body Heat" entre outros.
James Brown foi declarado culpable de malos tratos á súa esposa no ano 2004, cando tras unha discusión arroxouna ao chan e ameazou con matala. Tras pagar unha sanción de 1.087 dólares foi posto en liberdade. Brown, falecido o pasado día 25 en Atlanta, mantiña actualmente, segundo a súa esposa, unha relación conxugal feliz con ela.
Isaac Rielo Carballo
Isaac Rielo Carballo, nado en Arcos de Frades (Pol) o 1 de novembro de 1930 e finado o 11 de agosto de 2018, é un crego, etnógrafo e escritor galego.
Fillos dun deus menor
Sinopse
Sarah Norman é unha moza que traballa como celadora nunha escola para persoas con deficiencia auditiva en Nova Inglaterra. Un profesor novo e enérxico, James Leeds, chega á escola e incentívaa a que deixe de lado a súa vida illada, aprendendo a falar en voz alta. Como ela xa emprega a lingua de signos, Sarah resístese ás tentativas de James para facela falar, mais ela é reticente a causa dunha historia de violación. Entre James e Sarah desenvólvese unha historia romántica e van vivir xuntos, a pesar de que as súas diferenzas e teimosía mutua os levan case ata a ruptura, pois el continúa a querer que ela fale, aínda que a súa soa presenza atafegue a Sarah.
Kebab
Döner kebab
O Döner kebab, literalmente "carne rodante", é a variante turca do kebab, e consiste en follas de carne de tenreira ou polo cociñadas nun torno vertical. O döner kebab adoita servirse nun pan redondo característico da cociña balcánica e oriental chamado "Pita". A carne vai acompañada de ensalada, ou tamén pode servirse nun prato con patacas fritidas, normalmente como acompañamento do "pide" ou Lahmacun (pizza armenia). Os restaurantes nos que se cociña o döner kebab ou shawarma para levar son comúns nalgunhas partes de Europa. O döner kebab ten gran popularidade en Alemaña, Austria, Francia, Países Baixos, Dinamarca, Australia, España e Romanía. Os "gyros" (de carne de porco), chamados así en Grecia, son bastante populares nos Estados Unidos como comida para levar.
Tamara de Lempicka
Traxectoria
Nada no seo dunha familia da alta burguesía, estudou nun internado en Lausana (Suíza), en 1914 marcha a vivir a San Petersburgo cunha súa tía. En 1916 casou cun avogado chamado Tadeusz Lempicki en San Petersburgo, Russia. En decembro de 1917, durante a Revolución rusa, os bolxeviques deteñen ao seu marido, pero ela consegue que o poñan en liberdade e marchan a París, onde ela adopta o nome de Tamara de Lempicka. Estuda arte con Maurice Denis e André Lhote, comeza a expoñer a partir de 1923 e convértese nunha coñecida retratista, desenvolvendo un estilo propio, ás veces denominado cubismo brando, pero que se desenvolve dentro do art déco coas súas texturas e cores frías e duras, gusto pola sensualidade do corpo pero sometido á desintegración xeométrica por medio de círculos e triángulos.
Piar
Na construción contemporánea é o elemento predominante para transmitir cargas verticais, podendo estar realizado en diversos materiais: bloques de fábrica, formigón armado, aceiro, madeira etc.
Forza
Forzas internas e de contacto
O anterior tradúcese en que dous corpos postos en contacto experimentarán superficialmente forzas resultantes normais (ou aproximadamente normais) á superficie que impedirán o solapamento das nubes electrónicas de ambos os corpos.
Forzas de campos estacionarios
Na mecánica newtoniana tamén é posible modelizar algunhas forzas constantes no tempo como campos de forza. Por exemplo a forza entre dúas cargas eléctricas inmóbiles, pode representarse adecuadamente mediante a lei de Coulomb:
Forza en mecánica cuántica
Con todo, no caso dunha partícula illada sometida á acción dunha forza conservativa é posible describir a forza mediante un potencial externo e introducir a noción de forza. Esta situación é a que se dá por exemplo no modelo atómico de Schrödinger para un átomo hidroxenoide onde o electrón e o núcleo son discernibles un do outro. Neste e noutros casos dunha partícula illada nun potencial o teorema de Ehrenfest leva a unha xeralización da segunda lei de Newton na forma:
Suso Bahamonde
Suso Bahamonde, nado na Coruña en 1978, é un escritor galego.
Sésamo
Composición nutricional
Tamén contén lignanos, incluíndo a sesamina, un fitoestróxeno con propiedades antioxidantes e anticanceríxenas. Entre os aceites comestibles de seis especies, o de sésamo ten o maior contenido antioxidante.
Comercialización
A forma máis común de adquirir e consumir o sésamo é en forma de quinua ou quinoa. As sementes poden estar xa incluídas en produtos como o pan torrado ou as galletas de sésamo, ou ben poden engadirse a gran variedade de pratos. Resultan exquisitas en ensalada e en pratos de pasta ou arroz, grazas ao peculiar sabor e textura que presentan, en España, Italia, Francia, Grecia e no Próximo Oriente é común o consumo do sésamo espolvoreado sobre tortas de aceite, ou rosquillas como as chamadas taralli, koulourakia, pasteli ou simit, así como na baclava. Por outra parte é con sésamo que se confecciona un dos aliños principais da comida do Mediterráneo Oriental, o tahina, no Medio Oriente o sésamo é compolente principal do prato coñecido como halva, no Xapón do goma-dofu, na China dos bolos chamados din deui ou matuan, en Vietnam do báh hrán.
Moeda seléucida
Estas cuñaxes estaban inspiradas nas de Alexandre o Grande e baseadas, pola súa vez, no sistema monetario e ponderal ateniense.
Bronce
miniatura|Moeda de [[bronce de Antíoco IV]] En bronce emitíronse cinco valores con diferente tipoloxía; os pesos e os tamaños son moi variables e o máis probable é que non se fixera esforzo ningún por cumprir cun padrón establecido. Estes bronces adoitan denominarse en calcos (chalkoi).
Y Prydydd Bychan
Del só quedan 19 poemas (528 versos en total). Son poemas de loanza aos príncipes e algún marwnad ou elexía.>ref>Foron publicados por Morfydd E. Owen no volume VII da Cyfres Beirdd y Tywysogion, que cito en bibliografía.
Bibliografía
ANDREWS, Rhian et al. Ed. (1996): Gwaith Bleddyn Fardd a beirdd eraill ail hanner y drydedd ganrif ar ddeg. Cyfres Beirdd y Tywysogion. VII. Gwasg Pryfsgol Cymru. Aberystwyth.
Moeda seléucida
Historia
Cando o imperio seléucida empezou a declinar, particularmente nalgunhas rexións, nas derradeiras décadas do século segundo a. de C., as autoridades locais comezaron a cuñar as súas propias moedas de prata para amosaren a súa autonomía fronte ao poder central.
Civilización maia
Orixe
Evidencias arqueolóxicas mostran que os maias comezaron a edificaren a súa arquitectura cerimonial hai uns 3000 anos. Entre os estudosos hai certo desacordo entre os límites e diferenzas entre a civilización maia e a cultura meso-americana preclásica veciña dos olmecas. Os olmecas e os maias antigos, parecen terse influenciado mutuamente.
Eventualmente, a cultura olmeca teríase esvaecido despois de dispersar a súa influencia na península do Iucatán, na Guatemala e noutras rexións.
Plataformas Cerimoniais
Estas eran comunmente plataformas de pedra calcaria con muros de menos de catro metros de altura onde se realizaban cerimonias públicas e ritos relixiosos. Construídas nas grandes plataformas, eran ao menos realzadas con figuras talladas en pedra e ás veces tzompantli ou unha estaca usada para exhibir as cabezas das vítimas, ou sexa, os opoñentes derrotados nos xogos de bóla meso-americanos.
Observatorios Astronómicos
Os maias foron excepcionais astrónomos e mapearon as fases e cursos de diversos corpos celestes, especialmente da Lúa e de Venus. Moitos dos seus templos tiñan xanelas e miras demarcatorias (e probabelmente outros aparatos) para acompañar e medir o progreso das rotas dos obxectos observados. Templos arredondados, case sempre relacionados con Kukulcan, son talvez os máis descritos como observatorios polos máis modernos guías turísticos de ruínas, mais non hai evidencias de que o seu uso tiña esta exclusivamente finalidade, como tamén, en varios templos sobre pirámides encontráronse marcacións de miras que indican que tamén desde alí se fixeron observacións astronómicas.
Matemática
Os maias (ou os seus predecesores olmecas) desenvolveron independentemente o concepto de cero (de feito, parece que estiveron usando o concepto moitos séculos antes do vello mundo), e usaban un sistema de numeración de base 20. As inscricións móstrannos, en certas ocasións, que traballaban con sumas de até centena de millóns. Produciron observacións astronómicas extremadamente precisas; os seus diagramas dos movementos da Lúa e dos planetas se non son iguais, son superiores aos de calquera outra civilización que teña traballado sen instrumentos ópticos. Ao encontro desta civilización cos conquistadores españois, o sistema de calendarios dos maias xa era estábel e preciso, notabelmente superior ao Calendario gregoriano, moitas veces reformado despois disto.
Decadencia da civilización maia
Nos séculos VIII e IX d.C. a cultura maia clásica entrou en decadencia, abandonando a maioría das grandes cidades e as terras baixas centrais. A guerra, o esgotamento das terras agrícolas e a seca, ou aínda a combinación destes factores son frecuentemente suxeridos como os motivos da decadencia. Existen evidencias dunha era final en que a violencia se expandía: cidades amplas e abertas foron entón fortemente guarnecidas por murallas, ás veces visibelmente construídas ás presas. Teorízase tamén con revoltas sociais en que clases campesiñas se acabaron revolvendo contra a elite urbana nas terras baixas centrais.
Primeiro contacto
As sólidas e grandiosas construcións visíbeis do mar inspiraron o nome que os españois deron ao lugar: "Gran Cairo" que evocaba a cultura islamita, da cal os ibéricos eran tradicionais adversarios (recorrentemente chamaban as pirámides de mesquitas). Tratábase do primeiro contacto entre as dúas civilizacións.
Slayer
Historia
Na súa seguinte obra contratarían o afamado produtor Rick Rubin, dando como resultado o seu máis importante álbum na súa carreira musical, Reign In Blood, marcado por cancións rápidas con son típico thrashmetaleiro. As cancións máis importantes deste LP son Angel Of Death, dedicada o doutor nazi Joseph Mengele, e Raining Blood, que rematou nun dos seus concertos cunha chuvia de sangue (falsa, por suposto).
Posteriormente, as publicacións de Diabulous In Musica, con lixeiro cambio de estilo incluído provocando as diversas reaccións por parte dos fans, e God Hates Us All, publicado casualmente o 11 de setembro de 2001, foron as últimas antes do esperado novo CD chamado Christ Illusion despois de seis anos de silencio musical, o cal significou a volta á batería de Dave Lombardo dende a súa saída despois de Seasons In The Abyss.
Gullbringusýsla
Gullbringusysla é un dos vinte e tres condados de Islandia. Este condado está situado no suroeste de Islandia.
Tim Duncan
"Torres Xemelgas" (1997-2003)
Na 2002-03 volveu recibir o MVP da tempada, facendo nesta ocasión 23.3 puntos, 12.9 rebotes, 3.9 asistencias e 2.9 tapóns por noite. Como de costume, foi elixido no mellor quinteto da tempada e no defensivo, cita obrigada para Duncan tras os 82 partidos de tempada regular. Tras bater aos Suns, Lakers e Mavericks, todos eles por 4-2, plantáronse nas finais por primeira vez desde 1999. Venceron en seis partidos a New Jersey Nets e Duncan proclamouse por segunda vez MVP das Finais e campión da NBA. Ademais, a revista Sports Illustrated nomeouno xunto co seu compañeiro Robinson (que se retiraba do baloncesto tras esta tempada) "Deportista do Ano".
As Somozas, As Somozas
Historia
Coa reforma parroquial da diocese de Mondoñedo de 1895 constituíronse as novas parroquias das Enchousas e Seixas, segregándose das Somozas.
Nicholas Guild
Nicholas Guild, nado en San Mateo, California, en 1944, é un escritor norteamericano.
Laurentino Espinosa Valladares
Traxectoria
Fillo de Bernardo Espinosa Salgado e Luisa Valladares Núñez, era sobriño e foi o herdeiro de Marcial Valladares Núñez. Foi alcalde da Estrada entre o 1 de xullo de 1895 e o 1 de xaneiro de 1902. Colaborou en El Estradense e Diario de Galicia. Nomeado xuíz de Moaña en 1915, foi presidente da Unión Patriótica de Moaña. Colaborou en La Palanca.
Fútbol
miniatura|300px|O atacante austríaco [[Rubin Okotie tenta marcar un gol contra o equipo do Congo, no Campionato Mundial de Fútbol Sub-20 2007. Foto obtida no Commonwealth Stadium, en Edmonton, Alberta, no Canadá.]] O fútbol é un deporte de equipo que se xoga entre dous equipos de 11 xogadores que utilizan principalmente os seus pés para impulsar un balón ao longo dun campo rectangular chamado terreo de xogo. O fútbol é o deporte por equipos máis popular do mundo, tanto respecto ó número de espectadores como ó número de participantes activos. O organismo reitor do fútbol é a Fédération Internationale de Football Association (FIFA). Millóns de persoas xogan en clubs de afeccionados ou van a acotío ó estadio para apoiaren o seu equipo favorito. Os países de Europa e Suramérica son os que dominan o xogo a nivel internacional.
Orixes
A humanidade, desde a antigüidade, practicou ao longo da súa historia diversos xogos de pelota. Os xogos de pelota con patadas xurdiron de forma independente en múltiples culturas. O xogo competitivo chinés cuju (蹴鞠, literalmente "bola de patada") aseméllase ao fútbol asociativo moderno. Os xogadores de cuju podían usar calquera parte do corpo ademais das mans e a intención era lanzar un balón a través dunha abertura nunha rede. Durante a dinastía Han (206 a. C. – 220 d. C.), os xogos de cuju foron estandarizados e establecéronse regras.
Coñécese que este entretemento existía tanto na cultura do mar Mediterráneo como en América. O achado máis antigo e revelador remóntase a un relevo da Antiga Grecia (400 a. C.), onde un home domina unha pelota sobre a súa coxa. Este deporte era o episkyros, que se xogaba cunha pelota de coiro pintada con cores brillantes e dous equipos de 12 a 14 xogadores. A FIFA recoñeceuno como unha das formas máis antigas do actual fútbol. Máis tarde, en Roma, o mesmo recibiu o nome de harpastum.
Consolidación
Debido á creación das confederacións comezáronse a disputar os primeiros campionatos internacionais a nivel de clubs, sendo a primeira do seu tipo a Campionato Suramericano de Campións, que reuniu a sete equipos de Suramérica. Logo apareceu a Liga de Campións da UEFA, que reúne aos distintos campións das principais ligas dos países da UEFA a partir de 1955. Cinco anos máis tarde iniciouse a Copa Libertadores de América, máximo evento para os clubs afiliados á CONMEBOL, que se disputou por primeira vez en 1960.
As regras do xogo
miniatura|250px|dereita|Partido [[Paris Saint Germain - Caen, no estadio do Parque dos Príncipes en París.]] As regras oficiais do fútbol divídense en dezasete epígrafes:
Barbara Hepworth
Inicio da carreira
Os seus primeiros traballos estaban interesados na abstracción e os movementos artísticos do continente. En 1933, viaxou con Ben Nicholson a Francia, onde visitaron os estudos de Jean Arp, Pablo Picasso e Constantin Brâncuşi. Hepworth involucrouse máis tarde no movemento artístico con base en París, Abstraction-Création.< En 1933, cofundou o movemento Unit One con Nicholson e Paul Nash, o crítico Herbert Read e o arquitecto Wells Coates. O movemento buscaba unificar surrealismo e abstracción na arte británica.
St Ives
Hepworth foi tamén unha debuxante habilidosa. Despois de que a súa filla Sarah fose hospitalizada en 1944, trabou amizade co cirurxián Norman Capener. Por invitación de Capener, asistiu a procementos cirúrxicos e entre 1947 e 1949 creou preto de oitenta debuxos de salas de operacións en xiz, tinta e lapis. Hepworth estaba fascinada polas semellanzas entre cirurxiáns e artitas, afirmando: "Hai, paréceme, unha afinidade próxima entre o traballo e a estratexia dos médicos e os cirurxiáns, e os pintores e escultores".
Recoñecemento
Trala súa morte, o seu fogar e estudio en St Ives converteuse no Barbara Hepworth Museum, que dende 1980 está baixo control da Tate.
En 2011 abriu The Hepworth Wakefield no seu fogar de Wakefield. O museo foi deseñado polo arquitecto David Chipperfield.
Arquieparquía católica caldea de Arbil
A arquieparquía católica caldea de Arbil (en Archieparchia Arbilensis Chaldaeorum, en إيبارشية أربيل الكلدانية) é unha sé da Igrexa Católica Caldea, inmediatamente suxeita ao Patriarcado de Babilonia,situada na cidade do Kurdistán iraquí de Arbil. En 2012 contaba con 30.000 bautizados, sendo o seu arcebispo nesta data Baxar Uarda, C.SS.R.
Pablo Zamora Marcos
Traxectoria
Foi fillo do propietario de Valderas (León) José Zamora e de Josefa Marcos Rodríguez, e irmán do párroco de Santa Mariña de Ribasar, Tomás Zamora Marcos (falecido en 1897), sendo bautizado na parroquia de Santa María de Valderas.
Chalé Escudero
Historia
Orixinalmente, a dirección do edificio foi o número 16 da Praza de Galicia e encontrábase xusto en fronte do Leirón do Casino, moi frecuentado polas familias de clase alta coruñesas ata a súa desaparición no ano 1964, polo que a situación do Chalé Escudero resultaba envexable. De feito, este chalé foi un acicate para que outros moitos membros da burguesía coruñesa construíran alí as súas vivendas. Nos anos 60 desapareceu o Parque do Casino para dar paso ao chamado Edificio Trébol.
Valor esperado
En estatística o valor esperado ou esperanza matemática (ou simplemente esperanza) dunha variable aleatoria é a suma da probabilidade de cada suceso multiplicado polo seu valor. Por exemplo nun xogo de azar o valor esperado é o beneficio medio.
Definición
Para unha variable aleatoria discreta con valores posibles e as súas posibilidades representadas pola función de masa p(x_i) a esperanza calcúlase con
Non tódalas variables aleatorias teñen un valor esperado (por exemplo a distribución de Cauchy).
Shaquille O'Neal
Los Ángeles Lakers
En 1999, os Lakers ficharon como adestrador a Phil Jackson, campión en seis ocasiones cos Bulls, polo que a sorte do equipo cambiou de maneira radical. Utilizando o triángulo ofensivo, O'Neal e Bryant lideraron ao equipo a tres títulos consecutivos (2000, 2001 e 2002) e con O'Neal como MVP das Finais en todas elas.
Miami Heat
Con O'Neal a bordo, os Heat lograron a mellor marca da Conferencia Leste con 59 vitorias e 23 derrotas. O'Neal fixo 22,9 puntos e 10,2 rebotes por partido, sendo elixido por 12º ano consecutivo para xogar o All-Star Game, ademais formou parte do mellor quinteto da liga. A pesar de ter a súa coxa mancada, Shaq liderou aos Heat ás Finais de Conferencia e ao sétimo partido ante Detroit Pistons, perdendo por unha marxe estreita. Steve Nash, base de Phoenix Suns, gañou a O'Neal na votación dun dos MVP da Tempada máis igualados na historia da NBA.
Na seguinte tempada, O'Neal perdeuse 30 partidos por culpa dunha lesión no seu xeonllo dereito e os Heat notaron a súa baixa ao pasar de gañar 52 partidos na 2005-06 a 44 en 2006-07. Tras a súa volta ás canchas, o equipo gañou sete de oito partidos, pero a mala sorte continuou en Miami dado que Wade dislocouse o seu ombreiro esquerdo e deixou a O'Neal practicamente só no equipo. Dubidábase que o pivote, fóra da súa mellor forma e con 35 anos, puidese botarse o equipo aos seus ombreiros e lideralo a playoffs. O'Neal cumpriu e guiou aos Heat á postemporada, asegurando o seu pase na vitoria do 5 de abril ante Cleveland Cavaliers. Na primeira rolda de playoffs, os Bulls non deron opcións aos actuais campións ao derrotalos por 4-0. Era a primeira vez na carreira de O'Neal que non accedía a unhas Semifinais de Conferencia. Durante esta tempada, O'Neal chegou até os 25.000 puntos, converténdose no décimo cuarto xogador na historia en conseguilo. A pesar dese logro, a 2006-07 foi a primeira tempada na que Shaq quedaba por baixo dos 20 puntos por partido de media.
Departamento de Salto
Limita polo norte con Artigas, polo leste con Rivera e Tacuarembó, polo sur con Paysandú, e polo oeste coa provincia arxentina de Entre Ríos, achándose como fronteira o río Uruguai.
Vitelo (ovo)
As proteínas funcionan en parte como alimento por si mesmas e, en parte, para a regulación do almacenamento e subministración dos outros nutrientes. Por exemplo, nalgunhas especies a cantidade de xema nun ovo afecta aos procesos de desenvolvemento que seguen á fecundación.
Paraconger
Especies
Segundo o WoRMS e máis o SIIT, o xénero comprende as seguintes sete especies:
Distribución uniforme discreta
Propiedades
A súa media estatística é
Mongke
Comezos
Seguidamente, para atallar determinados complots contra a súa soberanía, organizou unha purga de parentes e aristócratas ao longo de todos os seus dominios. A propia viúva de Güyük, Oghul, foi espida, torturada e executada guindándoa nun saco ao río. Así mesmo, para acadar lexitimidade proclamou retroactivamente ao seu pai Tolui Gran Khan.
Goberno
Mongke impuxo medidas de austeridade á aristocracia, e realizou unha reforma fiscal gravando con taxas aos mercadores, outorgou un salario regular aos príncipes para evitar os dispendios, e prohibiu as extorsións dos exércitos contra a poboación civil, chegando a amoestar por iso ao seu propio fillo. Estableceu un Departamento de asuntos monetarios para controlar a inflación e o valor da moeda en circulación. Organizou, ademais, a elaboración dun colosal censo dende Rusia ata China, incluíndo Persia, Afganistán, Xeorxia e Armenia.
Vilde Frang
Traxectoria
En maio de 2011 participou nunha xira da Nordwestdeutsche Philharmonie tocando o Concerto para violín de Sibelius en Friburgo, o Tonhalle de Zúric, e o seu debut en Italia no Conservatorio "Giuseppe Verdi" de Milán. En xuño dese mesmo ano ofreceu un recital na Kronberg Academy con Michail Lifits, con quen tamén tocaría en 2013 no Wigmore Hall de Londres, onde a crítica eloxiou as súas liñas "limpas e puras" e calificou a súa interpretación da Sonata en Fa Maior de Mendelssohn como "vigorosa e finamente matizada". En 2013 tocou o Concerto para violín de Erich Wolfgang Korngold coa WDR Sinfonieorchester Köln dirixida por Jukka-Pekka Saraste.
Caserta
Caserta é unha cidade italiana de 78 .872 habitantes, capital da provincia de Campania. A cidade é coñecida pola súa impresionante Reggia Borbonica (Palacio Real de Borbón) incluído no Patrimonio Mundial da UNESCO desde 1997. Caserta está ligada urbanisticamente con outros municipios, incluíndo Santa María Capua Vetere e Marcianise, un importante centro industrial.
Utopía de Fernando: Caserta
Ao final de 1700 o Rei Fernando IV construíu en San Leucio unha residencia real cunha fábrica anexa, utilizada para a produción da seda. Ao lado do Pazo de Belvedere, contaba cun encantador xardín italiano na parte traseira e dianteira, e a impresionante vista sobre o Golfo de Nápoles e Caserta.
Final Fantasy XV
Personaxes
Durante a trama acompañaremos os catro compañeiros na súa viaxe a bordo do Regalia, o coche real, a través de Eos que serán as personaxes principais :
Anne McClain
Traxectoria
McClain graduouse en enxeñaría aeronáutica e mecánica pola Academia Militar de West Point en 2002 e é máster en enxeñería aeroespacial pola Universidade de Bath (Reino Unido) en 2004. Tamén é máster en relacións internacionais pola Universidade de Bristol en 2005.
Augusto Assía
Obra
miniatura|Xelo, o salvaxe. Lar. 1926. A súa primeira novela curta foi en galego e titulouse Xelo, o salvaxe (1926), que foi moi ben acollida pola crítica.
Josef Alois Kessler
Josef Alois Kessler, nado o 12 de agosto de 1862 na gobernación de Samara (Imperio Ruso) e finado o 9 de decembro de 1933 en Zinnowitz (Alemaña), foi un eclesiástico católico latino alemán do Volga, arcebispo e entre 1904 e 1918 bispo de Tiraspol.
Departamento de San José
miniatura|Localización do departamento no Uruguai
Corvo mariño pigmeo
Morfoloxía
O corvo mariño pigmeo diferénciase do corvo mariño grande e do corvo mariño cristado polo seu tamaño, moito máis pequeno, pola súa complexión máis lixeira e pola lonxitude da súa cola.
Reprodución e alimentación
O corvo mariño pigmeo vive en colonias formadas en zonas húmidas, preto de fontes de auga doce como deltas fluviais ou lagos cubertos de vexetación, e mesmo campos de arroz. Evitan as zonas montañosas, frías ou secas. Durante o inverno tamén visitan augas con alta salinidade en estuarios ou lagos de barreira. Constrúe o seu niño con herba e ramas, sobre unha árbore baixa ou un tronco e deposita de tres a seis ovos cada verán. Os dous pais chocan os ovos durante de 27 a 30 días e os pitos poden desenvolverse de maneira independente aos 60 días de vida.
Juan Martínez Buján
Formación pictórica e primeiras exposicións
En 1922 inscribiuse para o "Segundo Salón Ferrolano de Pintura Gallega", que se inaugurou o 29 de agosto , pero non semella que acadara moito éxito porque non se lle menciona nas crónicas xornalísticas, o que leva a especular se verdadeiramente concorreu ao certame ou ben se se retirou del no último momento.
A Escola Normal, formación política e actividade excursionista
Por outra banda, e como prolongación das súas actividades na Asociación de Mestres, participou en saídas excursionistas con moitos dos seus membros, entre eles Martín March. Con seguridade, estas excursións servíronlle coma fonte de inspiración para compor as súas paisaxes e paisanaxes populares dentro da súa obra, así como para fomentar o orgullo polo pasado e pola arte galegos.
Os anos de matrimonio ata a Guerra Civil
Ata 1928 non temos noticia doutra participación noutra exposición. Será na "Exposición de Arte Gallego", patrocinada polo Heraldo de Madrid, inaugurada o 7 de xuño. Presenta dúas obras: "Camiño adiante" e "Cativo", que son calorosamente acollidas polo crítico Rafael Marquina que di: "En ambos óleos Galicia está presente co fervoroso tremor da súa emoción; pero, ante todo, en ambos óleos fíxose obra pictórica. Nisto descansa, no meu sentir, o positivo valor dos cadros de Martínez Buján, de rexa e segura traza, de acertado colorido, de vigoroso debuxo" .''
O 21 de maio de 1930 perdeu ao seu fillo máis vello, Fernando, que con 5 anos morreu a causa das feridas que lle produciu un atropelo dous días antes en Deiro. Non sabemos como puido afectar este suceso á súa carreira, e se o posible fracaso na exposición americana minguou a súa dedicación á pintura, pero o certo é que ata o principio da Guerra Civil Española non hai máis noticias de Juan Martínez salvo aquelas derivadas da súa pertenza á estrutura pública de ensinanza.
O exilio. Derradeiros anos
En Miami pasou uns anos, ata que chegados os derradeiros anos do franquismo, volveu a España a principios dos anos 70, reencontrándose coa súa familia, e vindo morrer á súa cidade natal en 1993.
Parnassia
Usos
En canto á súa composición química e metabolismo secundario, cabe destacar a presenza de ácido tánico e pouco máis, xa que faltan análises completas desta especie.
Taxonomía
O xénero foi descrito por Carl von Linné e publicado en Species Plantarum 1: 273. 1753. A especie tipo é: Parnassia palustris L.
Palinúridos
A dos palinúrios (Palinuridae) é unha familia de crustáceos	malacostráceos da orde dos decápodos, suborde dos pleociemados e infraorde dos 	aquelados (que non teñen quelas ou pinzas), que comprede unhas 60 especies, coñecidas vulgarmente como lagostas.
Descrición
A familia foi desrita en 1802 polo zoólogo francés Pierre André Latreille.
Etimoloxía
O nome científico da familia, Palinuidae, está formado sobre a raíz do nome do seu xénero tipo, Palinurus, coa adición do sufixo do latín científico -idae, propio dos nomes das familias de animais.
Características
As principais característiucas dos membros deta familia son:
Migración humana
right|300px|miniatura|Taxas de [[migración: positiva (azul), negativa (laranxa), estábel (verde), sen datos (gris)]]
Departamento de Tacuarembó
Tacuarembó é o departamento máis extenso do Uruguai, creado por lei do ano 1837, baixo o goberno do Xeneral Manuel Oribe. A súa capital é a cidade homónima. Atópase na zona centro-norte do territorio, limitando cos departamentos de Rivera, Salto, Paysandú, Río Negro, Durazno e Cerro Largo.
O segundo sexo
O segundo sexo é un ensaio de Simone de Beauvoir, publicado en 1949 co título orixinal en francés de Le deuxième sexe.
Quimera (xenética)
Quimerismo tetragamético
A maioría das quimeras humanas non se dan conta que o son en toda a súa vida. As diferenzas en fenotipos son moi sutís (por exemplo, ten un polgar de autoestopista e o outro polgar recto, ollos de diferentes cores, crecemento do pelo diferencial en lados opostos do corpo, pigmentación diferencial, glóbulos vermellos de dous tipos sanguíneos etc.) ou son completamente indetectables. As quimeras poden tamén presentar, observados con luz ultravioleta, marcas distintivas nas costas que lembran puntas de frecha que apuntan cara abaixo desde os ombreiros cara ao final das costas; esta é unha expresión de desigualdade na distribución dos pigmentos chamada liñas de Blaschko.
A existencia de quimerismo é un problema para as probas de ADN, un feito que ten implicacións na investigación criminal e de paternidade/filiación. Houbo casos en que se negou a mulleres ser as nais biolóxicas dos seus fillos porque as probas de ADN así o indicaban, pero probas posteriores indicaron que esas nais eran quimeras e mostras de ADN de certas partes do seu corpo si coincidían co ADN dos seus fillos.
Código QR
Normas
O código QR é aberto a diferenza doutros bidimensionais como o BIDI, os dereitos de patente son propiedade de Denso Wave pero están liberados e non son limitados.
Rexión Centro, Portugal
A Rexión Centro comprende 100 concellos (25,2% do total nacional). En boa parte corresponde territorialmente á antiga provincia da Beira. É xeralmente dividida en dúas grandes rexións distintas: a Beira Litoral, correspondente aos distritos de Aveiro, Coímbra, Viseu e Leiria, e a Beira Interior, que comprende os distritos da Guarda e de Castelo Branco.
Original Six
Historia
A National Hockey League foi fundada en 1917 por catro equipos canadenses: Montreal Canadiens, Montreal Wanderers, Toronto Arenas (actualmente denominados Maple Leafs) e Ottawa Senators. Logo de sufrir varios cambios nos seus participantes, o campionato quedou con 10 equipos na década de 1920 coa entrada dos Boston Bruins en 1924, e en 1926 dos New York Rangers, Detroit Cougars (actualmente denominados Red Wings) e Chicago Black Hawks, entre outros equpos.
Xogadores
Aínda que se considera 1942 como o primeiro ano da era do Original Six, non foi ata a tempada 1959-60 cando todos os xogadores xogaran só nun dos seis equipos. O último xogador que non entraba nesta categoría, Ken Mosdell (presente en New York Americans) retirouse en 1959. Por outra banda, o último xogador que formou parte da era do Original Six foi Wayne Cashman, que debutou cos Boston Bruins en 1964 e se retirou en 1983 co mesmo club.
O Coto, Pastoriza, Arteixo
O Coto é un lugar da parroquia de Pastoriza no concello coruñés de Arteixo na comarca da Coruña. Tiña 14 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales 5 eran homes e 9 eran mulleres.
Subdivisións de Portugal
Provincias de 1832
Despois da revolución liberal de 1822, presentáronse varias propostas para a reorganización administrativa do país. Foi proposta a división en distritos e, máis tarde a división en provincias. Porén a contrarrevolución absolutista freou todas estas tentativas.
Distritos
Antes de 1976, os dous arquipélagos atlánticos estaban tamén integrados na estrutura xeral dos distritos portugueses aínda que cunha estrutura administrativa diferenciada, contida no Estatuto dos Distritos Autónomos das Illas Adxacentes (Decreto-Lei n.º 36453, de 4 de agosto de 1947), que se traducía na existencia de Xuntas Xerais con competencias propias. Había tres distritos autónomos nos Azores e un en Madeira:
Unidades de Nível III (NUTS III)
Lista das 28 NUTS III, divididas por rexións:
Abalde
O topónimo galego Abalde (provén do antropónimo Abaldus ou Avaldus de orixe sueva ou visigoda) pode referirse a:
A Costa, Albarellos, Boborás
A Costa é un lugar da parroquia de Albarellos no concello ourensán de Boborás na comarca do Carballiño. Segundo o INE e o IGE en 2011 tiña 29 habitantes (quince homes e catorce mulleres), un máis ca en 2010 (quince homes e trece mulleres) e ca en 2009 (dezaseis homes e doce mulleres).
Wiebe Bijker
Carreira académica e científica
O interese de Bijker polo ensino mantívose posteriormente, e de aí a súa participación en diferentes propostas académicas, como o deseño do programa de estudos da Escola de Posgrao de Ciencia, Tecnoloxía e Cultura Moderna dos Países Baixos (Netherlands Graduate School of Science, Technology and Modern Culture - WTMC), o establecemento da Asociación Europea de Sociedade, Ciencia e Tecnoloxía (European Association on Society, Science and Technology), ou a creación e a dirección do mestrado de Ciencia en Culturas das Artes, Ciencia e Tecnoloxía da Universidade de Maastricht.
Muleta (tauromaquia)
275px|miniatura|[[Toureiro citando ao touro coa muleta.]] En tauromaquia, denomínase muleta a un instrumento de tourear que consiste nun pano ou tea de cor vermella co que o matador de touros amorna e canaliza a arremetida do touro durante o último terzo da lida. Vai montada sobre un escarvadentes de madeira de haxa, chamado estaquillador, que lle dá forma e sostena. É unha herdanza do lenzo ou saba branca que se usaba na primitiva tauromaquia, e así en castelán, muleta tamén recibe outros nomes, como franela, pañosa, muletilla ou lienzo. O seu tamaño pode variar segundo a envergadura e gustos do matador, así como o seu peso e consistencia, en función das circunstancias. O normal é que, armada co estoque, arrastre lixeiramente polo chan.
Donald R. McMonagle
Traxectoria
McMonagle graduouse en enxeñaría aeronáutica pola Academia da Forza Aérea dos Estados Unidos en 1974 e é máster enxeñaría mecánica Universidade de California en Fresno en 1985.
PlayStation 2
Versións
Desde que a consola apareceu, non deixaron de evolucionar, se as primeiras consolas que chegaron a España eran a versión 3, ata a data coñécense ata a versión 14, máis ben chamada PStwo. Unha versión, que ao igual que pasou no seu momento con PSone (ou PlayStation) é a versión reducida da consola. Cada versión ten as súas particularidades.
Accesorios
É un tapete de baile utilizado nos xogos de Konami, Dance Dance Revolution, están compostos polos botóns de frechas direccionais e nos vértices do tapete (que é de forma cadrada) encóntrase os botóns triángulo, círculo, cadrado e "X", estando na parte superior do tapete os botóns select e start.
Kit Linux
Fender Duo-Sonic
miniatura|Fender Duo-Sonic II A Fender Duo-Sonic é unha guitarra eléctrica fabricada por Fender como un instrumento de estudio. Conta con dúas pastillas sinxelas e un interruptor vertical no corno inferior do corpo para seleccionar a pastilla ou unha combinación de ámbalas dúas. A Duo-Sonic conta coas típicas técnicas de fabricación de Fender, cun mastro de pradairo parafusado ao corpo. A ponte é fixa e ten unha escala menor que os modelos estándar ao estar destinado a guitarristas principiantes máis novos e a intérpretes con mans máis pequenas.
Reedicións
En 1993 Fender lanzou unha reedición fabricada en México da Duo-Sonic nunha escala de 22,5 polgadas. Estivo dispoñible en negro, "torino red" e "arctic white" e custaba 259.99 dólares. Deixouse de fabricar no ano 1997 pero lanzouse novamente como un modelo Squier Affinity de fabricación chinesa dende 1998 ata 1999.
Regulón
Evolución
Os cambios na regulaión das redes xénicas son un mecanismo común da evolución dos procariotas. Un exemplo dos efectos de diferentes ambientes reguladores para proteínas homólogas é a proteína de unión ao ADN OmpR, que está implicada na resposta ao estrés osmótico en Escherichia coli, pero está implicada na resposta a ambientes ácidos no serovar emparentado Salmonella Typhimurium.
Glider
Glider é un EP da banda irlandesa de rock alternativo My Bloody Valentine, publicado o a través do selo Creation Records. O traballo foi a primeira edición coa discográfica Sire Records nos Estados Unidos. O tema principal, "Soon", foi posteriormente incluído no álbum Loveless.
Castro Candaz
O Castro Candaz son os restos dun poboado castrexo e fortaleza medieval, situados entre as desembocaduras do río da Lama e o río Enviande no río Miño, na parroquia de Pedrafita (Chantada). Actualmente está asolagado polas augas do encoro de Belesar.
Castro dos Castros
O castro ten forma óvalado, nos eixos norte a sur 85 metros e no leste oeste 105 metros. Ten un antecastro ao oeste cunha anchura máxima 33 metros e un desnivel sobre a parte baixa duns 10 metros. Hai dous accesos un ao noroeste e outro ao sur.
Internet Broadway Database
Foi concibida por Karen Hauser, xefa do Departamento de Investigación da Liga de Teatros americanos e Produtores (agora chamado "The Broadway League"). The Broadway League recolleu esta información e as estatísticas de Broadway por moitos anos. En 1996, o Departamento de Investigación comezou a organizar e ampliar a colección de datos, co obxectivo de crear unha páxina web.
Pelaxio
Pelaxio (en latín: Pelagius); nado probabelmente na Britania (sur da actual Gran Bretaña) por volta de 350, e finado en 423; foi un monxe ascético. Foi acusado de heresiarca e sufriu unha dura persecución por parte da Igrexa de Roma tras ensinar ideas consideradas heréticas polos líderes desta, como o seu rexeitamento do posteriormente chamado "dogma do Pecado Orixinal". Non obstante, antes gozara de certa popularidade entre a curia romana e o propio santo Agostiño de Hipona, que despois sería un dos seus máis feros críticos, chegou a definilo como «santo varón». As súas ideas fundarían posteriormente a corrente cristiá chamada pelaxianismo, considerada tamén herética pola Igrexa de Roma.
O pelaxianismo
A súa doutrina respecto da graza foi combatida por Agostiño de Hipona e considerada herética.
Alfred Stieglitz
Traxectoria
Durante os seus cincuenta anos de carreira loitou por facer da fotografía unha forma de arte ao nivel da pintura e da escultura. Para acadar este obxectivo empezou explorando dentro do campo de fotografía as capacidades propias da pintura (composición, texturas...) para despois recorrer a elementos propiamente fotográficos (profundidade de campo, efecto de corte fotográfico...). Pasou así do pictorialismo á chamada fotografa directa. Stieglitz tamén é coñecido polo seu matrimonio coa pintora Georgia O'Keeffe.
N-551
Foi creada en 1988 tomando o tramos da C-550 entre a nova ponte internacional da A-55 e a N-550 e o comprendido entre esta última e a ponte vella internacional entre Tui e Valença.
Capote (tauromaquia)
Capote de paseo
miniatura|100px|left|Toureiro co capote de paseo leado ao corpo. O capote non se debe confundir co capote de paseo. Este último só úsase con fins ornamentais, leado no traxe do espada durante o paseíllo. Ten a mesma forma que o capote de brega, pero é máis luxoso, lixeiro e de menor tamaño. Adoita ser de seda, bordado en ouro e abelorios, adornado con galóns e ás veces con imaxes relixiosas. É costume entregalo ao acabar o paseíllo a algunha persoa de confianza para que llo garde ao toureiro durante a lida.
Linfocito T regulador
Desenvolvemento
Todas as células T derivan de células proxenitoras da medula ósea, que quedan encamiñadas a transformarse nesa liñaxe no timo. Todas as células empezan como células CD4-CD8-TCR- no estadio DN (dobre negativo), no cal cada unha destas células remodela os xenes do seu receptor de célula T para formar unha molécula funcional única. Estas células comproban despois esta molécula con outras células do córtex do timo para ver que teña un nivel mínimo de interacción con MHC propio. Se reciben estes sinais, proliferan e expresan tanto CD4 coma CD8, converténdose en células dobre positivas. A selección das Tregs ocorre en células que expresan o MHC de clase II derivadas hematopoeticamente radiorresistentes da medula ou corpúsculos de Hassal do timo. Cando están no estadio DP (dobre positivo), son seleccionadas pola súa interacción coas células dentro do timo, empezan a transcrición de Foxp3, e transfórmanse en células Treg, aínda que pode que non empecen a expresar Foxp3 ata o estadio dun só positivo (single-positive), momento no cal son Tregs funcionais. A expresión do TCR das Tregs non está tan limitada en diversidade coma nas células NKT ou nas γδ ; as Tregs teñen unha maior diversidade de TCR que as células T efectoras, nesgada cara a autopéptidos.