cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Justo Areal Barros
Traxectoria
Exerceu a profesión de militar e dedicouse á literatura, sendo poeta eventual en lingua galega, como mostra o Na morte de Alberte García Ferreiro. Tamén editou o volume Poesías inéditas del P. Feijóo (1901). Colaborou en diversos periódicos da época, como Follas Novas da Habana, Revista Gallega e La Integridad co pseudónimo Prisco e que se reproduciron posteriormente en ''Casas solariegas de Galicia. Apuntes genealógicos'' (1889). Elaborou o estudo Fragmentos de historia de Galicia (1900), cun prólogo de Galo Salinas e que recolle textos xa publicados en La Integridad co título de Efemérides. Con motivo da súa morte compuxéronse na súa honra varios poemas e textos en prosa, tanto en galego coma en castelán, que se publicaron en Buenos Aires baixo o título Corona fúnebre a la memoria de D. Justo E. Areal (1903).
Publicou en galego os relatos "O dito d´un parvo" (1898, El Eco de Galicia da Habana) e "Derrepica" (1900, El Eco de Galicia de Bos Aires).
House (música)
O house naceu coma unha fusión de electro, funk, soul e música disco, fortemente influenciado por conxuntos vangardistas da época coma Kraftwerk e outras correntes electrónicas procedentes de Europa.
Morgan Parker
Traxectoria
En decembro de 2015 foi seleccionada como blogueira destacada da Poetry Foundation.
Federación Internacional de Tenis
Historia
Duane Williams foi un dos grandes xestores, que xunto a Charles Barde, membro honorario da Asociación de Tenis de Suíza, e Henri Wallet da Federación Francesa de Tenis, deron forza a esta idea.
B.Y.O.B. (Bring Your Own Bombs)
B.Y.O.B. (Bring Your Own Bombs) (traducido: trae as túas propias bombas) é o primeiro single do cuarto disco de System of a Down, Mezmerize. É un xogo coa frase "Bring Your Own Beer" (traducido: trae a túa propia cervexa). É unha canción cunha alta carga política que foi feita para protestar pola Guerra de Iraq. A frase "Why do they always send the poor?" (Por que eles envían sempre os pobres?) repite unha pregunta similar feita polo director estadounidense Michael Moore, no seu documental Fahrenheit 9/11 acerca do significativo número de soldados que serven en Iraq procedentes de arrabaldes pobres.
Experimento de Trouton-Noble
A experiencia de Trouton-Noble consistiu nun intento de comprobación da veracidade dunha previsión da visión do electromagnetismo baseada na hipótese do éter. Foi levada á cabo entre 1901 e 1903 por Frederick Thomas Trouton.
Características
O resultado nulo desta experiencia confirmouse por experiencias aínda máis sensíbeis feitas por Chase en 1923 e por Hayden en 1994.
Luís de Camões
Oriente
Chegado a Goa, Camões tomou parte na expedición do vicerrei Afonso de Noronha contra o Rei de Chembe, coñecido como o «rei da pementa». A esta primeira expedición refírese a elexía O Poeta Simónides falando. Despois Camões estableceuse en Goa, onde escribiu gran parte da súa obra épica. Considerou a cidade como unha madrasta de todos os homes honestos. Aló estudou os costumes de cristiáns e hindús, e a xeografía e a historia locais.
En 1556 partiu cara Macau, onde continuou cos seus escritos. Viviu nunha célebre gruta co seu nome, onde escribiu boa parte d´Os Lusíadas. Naufragou na foz do río Mekong, onde conservou de forma heroica o manuscrito d'Os Lusíadas entón xa adiantados (cf. Lus., X, 128). No naufraxio morrería a súa compañeira chinesa Dinamene, celebrada en serie de sonetos. É posíbel que daten igualmente desa época ou naceran desa dolorosa experiencia as redondillas 'Sôbolos ríos''.
Os Lusíadas e a obra lírica
A epopea narra a historia de Vasco da Gama e dos heroes portugueses que navegaron en torno do Cabo da Boa Esperanza e abriron unha nova rota para a India. É unha obra humanista, mesmo nas súas contradicións, na asociación da mitoloxía pagá á visión cristiá, nos sentimentos opostos sobre a guerra e o imperio, no gosto do repouso e no desexo de aventura, na apreciación do pracer e nas exixencias dunha visión heroica.
Campiña de Carmona
250px|miniatura|Situación da comarca en Andalucía. A Campiña de Carmona é unha comarca española situada na provincia de Sevilla, en Andalucía.
Cochinchina
Cochinchina Reino dos Señores Nguyen (1620-1774)
Co fin da guerra cos Trịnh, os Nguyễn conseguiron dedicar máis esforzo (e forza militar) á conquista do sur. Primeiro, tomaron os restantes territorios Champa, a continuación, as áreas ao redor do río Mekong foron postas baixo control vietnamita.
Cochinchina Colonial (1864–1949)
En 1858, o goberno francés de Napoleón III, coa axuda de tropas españolas que chegaron de Filipinas (que era unha colonia española na época), decidiu facerse cargo do sur de Vietnam, o goberno vietnamita viuse obrigado a ceder as provincias de Biên Hòa, Gia Định e Định Tường a Francia en xuño de 1862. Estes territorios, que logo foron chamados polos franceses "baixa Cochinchina" (Basse-Cochinchine), convertéronse nunha colonia chamada Cochinchina.
Matrimonio entre persoas do mesmo sexo en España
O matrimonio entre persoas do mesmo sexo en España é legal dende o 3 de xullo de 2005. No ano 2004, o novo goberno do PSOE liderado polo presidente José Luis Rodríguez Zapatero comezou unha campaña a prol da súa legalización, incluíndo o dereito de adopción para as parellas do mesmo sexo. Tras unha serie de debates, aprobouse a lei correspondente nas Cortes Xerais o 30 de xuño de 2005, publicándose o 2 de xullo dese mesmo ano. A lei pasou a ter efecto ó día seguinte da súa publicación, convertendo a España no terceiro país do mundo en permitir o matrimonio entre persoas do mesmo sexo en todo o seu territorio, tralos Países Baixos e Bélxica, e 17 días antes de que este dereito se estendese por todo o territorio do Canadá.
Malia que as enquisas indicaban que tiña un apoio dun 66% da poboación do país, a ratificación desta lei non estivo exenta de conflitos. Varias autoridades da Igrexa católica opuxéronse firmemente á mesma, criticando o que eles consideraban unha debilitación do significado do matrimonio, e outras asociacións conservadoras expresaron preocupación pola posibilidade de que os gays e lesbianas puidesen adoptar nenos. Houbo manifestacións a favor e en contra da lei que reuniron a miles de persoas por todo o país, e trala súa aprobación o Partido Popular presentou unha moción da lei perante o Tribunal Constitucional.
Itinerario xurídico
{{cita|El matrimonio tendrá los mismos requisitos y efectos cuando ambos contrayentes sean del mismo o diferente sexo.
A lei foi publicada o 2 de xullo do 2005 e o matrimonio entre persoas do mesmo sexo era legal en España oficialmente a partir do 3 de xullo do mesmo ano.
O Feal, O Obre, Noia
O Feal é un lugar da parroquia do Obre no concello coruñés de Noia, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 5 habitantes (2 homes e 3 mulleres).
Matrimonio entre persoas do mesmo sexo en España
Medios de comunicación
Algunhas das cadeas de radio e xornais españois de orientación conservadora tomaron posición en contra do recoñecemento do matrimonio entre persoas do mesmo sexo. Así Federico Jiménez Losantos, dende a cadea COPE, afirmaba que "el gobierno español sólo habla con terroristas, homosexuales y catalanes, a ver cuándo se decide a hablar con gente normal".
Igrexa católica
Representantes da Igrexa expresaron en reiteradas ocasións o seu rexeitamento ó recoñecemento das unións de persoas do mesmo sexo baixo a figura xurídica do matrimonio. Así, en xaneiro do 2006, monseñor Blázquez dicía que "la Iglesia opina que el matrimonio es la unión estable por amor, no por conveniencia, entre un home y una mujer para la mutua complementariedad y para la reproducción". En marzo do mesmo ano o mesmo Blázquez opinaba que "la extensión del matrimonio entre personas del mismo sexo y el reconocimiento de la capacidad legal de estas parejas para la adopción forma parte “de la desestructuración de la familia". Pola súa parte, o bispo de Palencia, o donostiarra José Ignacio Munilla Agirre, afirmou:
Renfe AVE
Actualmente existe unha rede de aproximadamente 2.380 km de vías de largo internacional en España.
Extensión da Alta Velocidade
O 10 de decembro de 2011 a Alta Velocidade chegaba a Galicia, coa inauguración duns 150 km entre Ourense e A Coruña, con parada tamén en Santiago de Compostela.
Behrendt Pick
Traxectoria
Logo dunha breve etapa como bibliotecario na Biblioteca Real (Königliche Bibliothek), en 1888 Pick ingresou na Universidade de Zúric, onde o ano seguinte obtivo a habilitación para a docencia universitaria de Arqueoloxía. Nesa universidade foi nomeado profesor axudante de Antigüidades Romanas, Historia e Numismática en 1891.
Sitta azurea
Descrición
O aspecto deste gabeador difire significativamente do de todos os demais. Os tres grupos taxonómicos da especie, a nomeada como S. azurra e as outras dúas subespecies, varían principalmente na coloración dos seus mantos, peitos e ventres. Todos son brancos e negros en xeral —especialmente cando se observa en condicións de pouca luz na que a súa cor azul escura non é evidente— pero a súa plumaxe superior presenta marcados contrastes cobalto, azur e outros tons máis claros de azul, así como grises e morados. A cabeza é de cor negra ou azul anegrada cun amplo anel ocular azul pálido. As partes superiores son azuis escuras no manto ou púrpura nalgunhas subespecies. As plumas timoneiras (plumas de voo) son azuis pálidas no medio, cunha beira negra e contrastan fortemente coas áreas escuras da mitra. A gorxa e o peito son de cor branco, ou dun ante desgastado, sobre todo na subespecie S. a. nigriventer. O ventre e abdome son de tons negros e contrastan coas coberteiras grises azuladas ou de cor púrpura. O pico é de cor lavanda, lixeiramente tinguido de verde e negro na punta; as patas son azuis a grises pálidas e as garras son de cor lousa ou negro.
Experimento de Kennedy-Thorndike
A experiencia de Kennedy-Thorndike, tamén chamada de estabelecemento experimental da relatividade do tempo, consistiu nunha versión modificada da experiencia de Michelson-Morley e serviu, polo seu resultado nulo, para axudar a falsear a teoría do éter. Foi levada a cabo pola primeira vez en 1932.
Sitta azurea
Taxonomía
O gabeador azur foi descrito por primeira vez en 1830 co seu actual nome binomial, Sitta azurea, polo naturalista francés René Primevère Lesson (1794-1849). En 2006, o ornitólogo Edward C. Dickinson propuxo unha revisión do xénero Sitta, na cal certas especies serían clasificadas en xéneros separados baseándose nas súas características morfolóxicas distintas. Suxeriu como candidatos para esta separación S. frontalis e S. azurea, cuxa morfoloxía foi descrita como «a máis aberrante… a pesar dun trazo característico compartido (beiras brancas nas plumas das ás) con Sitta formosa», e ao facelo, isto, á súa vez, requiriría separalos tamén de S. formosa. Porén, afirmou que se debería facer un estudo molecular antes de calquera reclasificación.
Behrendt Pick
Traxectoria
En 1934, Pick retirouse por mor da súa "fe mosaica". Trasladouse a Berlín, onde se suicidou en 1940.
Sitta azurea
Estado de conservación
O gabeador azur é unha ave común en Sumatra, incluíndo a zona do Kerinci, e relativamente común en Malaisia e Xava. Ten unha ampla área de distribución, achegándose a 361 000 km2 segundo BirdLife International. A poboación non se estimou con precisión pero considérase importante e en baixo risco, aínda que nalgunhas partes é probable estea en declive debido á destrución e fragmentación do seu hábitat. A especie foi clasificada como en estado «menos preocupante» pola Unión Internacional para a Conservación da Natureza.
Corifénidos
Característica
Son peixes de hábitos superficiais e comportamento peláxico. Aliméntanse de pequenos peixes e outros animais. Captúranse en pesca deportiva pero tamén teñen certo interese comercial (pesca industrial e acuicultura).
Viaxe ao centro da Terra
Personaxes
Otto Lidenbrock, experto xeólogo e profesor de mineraloxía no Johannaeum de Hamburgo. Home de gran reputación no mundo científico e académico, é de carácter impetuoso e sitúa o seu compromiso coa ciencia mesmo por riba da súa propia vida. Porén, responde con amor e compaixón cando as adversidades da viaxe golpean ao seu sobriño. Axel, sobriño do profesor, partilla con el casa e ocupación. Malia ser un axudante cualificado e disposto, o seu amor xuvenil e apaixonado pola afillada do profesor, así como o desexo de levar unha vida convencional e cómoda, constitúe un contrapunto á personalidade do seu tío. Porén, ao longo da novela irá virando cara a unha persoa máis madura e curiosa.
Antonio Arias Prada
Antonio Arias Prada, coñecido como Clavel, nado en Vilamartín de Valdeorras en 1895 e finado en Ourense 7 de novembro de 1940, foi un político e guerrilleiro antifranquista galego.
Comunidade de Cristo
Presidencias de Frederick M. Smith e Israel A. Smith
Logo da morte de Frederick Smith en 1946 foi sucedido polo seu irmán Israel Alexander Smith, quen presidiu nunha era de optimismo e crecemento logo do fin da segunda guerra mundial.
Presidencias de W. Wallace Smith e Wallace B. Smith
En 1976, W. Wallace Smith designou ao seu fillo Wallace B. Smith como o seu sucesor. Wallace B. asumiu a presidencia en 1978 logo de dous anos de preparación. W. Wallace entón retirouse e converteuse no primeiro Presidente Emérito até a súa morte en 1989. En 1984, a igrexa estendeu a ordenación ao sacerdocio a mulleres por primeira vez a través dunha revelación. Wallace B. tamén anunciou que a igrexa construiría un templo, dedicado á paz, en Independence. Cando o templo foi completado e dedicado o 17 de abril de 1994.
Presidencia de Stephen M. Veazey
As súas asignacións previas foron na área misioneira e administrativa no campo de misión do sur dos Estados Unidos, incluíndo Florida, os estados do Golfo de México, Sur Central e rexións do Sueste, o campo de África e a rexión do leste nos Estados Unidos (Estaca de Saint Louis, Rexións Centro-Este e Centro-Sur, Rexión Centro-Norte, Estudos de liderado avanzado na sede mundial e ministerio para afroestadounidenses).
No seu primeiro sermón como presidente, Stephen M. Veazey exhortou os membros da igrexa a seren discípulos activos e a compartir a plenitude da paz de Cristo. Ademais, ofreceu desculpas no seu nome e no da igrexa a todos aqueles que foron feridos as accións desa confesión ou dos seus membros. Tamén pediu aos fieis deixar de ser divisivos e a deixar de porse cualificativos. Animou os membros a asumir as súas diferenzas e a chamarse, sen importar o diferentes que sexan as súas concepcións teolóxicas e morais, irmás e irmáns en Cristo.
Sacramentos ou Ordenanzas
A Comunidade de Cristo practica oito sacramentos ou ordenanzas:
Mortadelo e Filemón
Etapa madura (clásica)
En 1969 prodúcese un cambio importante. Tras once anos de axencia propia, Mortadelo e Filemón ingresan na T.I.A., unha organización con claras reminiscencias da C.I.A. Isto coincide co comezo das historias longas e marca o inicio da madurez destes personaxes. O estilo de debuxo está case totalmente definido, así como as personalidades dos dous detectives. Ademais, novas personaxes se incorporan ás historias: o superintendente Vicente, o profesor Bacterio e, tempo despois, a secretaria Ofelia. As referencias a Holmes, que xa había tempo que desapareceran, son substituídas pola parodia das historias de espías, moi comúns daquela. A referencia máis clara desta época é a serie Superaxente 86, estreada en España dous anos antes da publicación de O sulfato atómico; esta serie reflicte un mundo de espías incompetentes, entradas secretas e ata zapatófonos, moi similar ó das aventuras de Mortadelo e Filemón.
Negral, O Obre, Noia
Negral é un lugar da parroquia do Obre no concello coruñés de Noia, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 32 habitantes (14 homes e 18 mulleres).
Tensor
Introdución aos distintos enfoques
Se pasamos a un novo sistema de coordenadas (\bar{x}^i), dende o sistema orixinal (x^i), tense que o tensor transforma segundo
David Mackenzie
David Mackenzie, nado en Sutton-in-Ashfield (Nottinghamshire) o 8 de setembro de 1943 e finado en Santiago de Compostela o 26 de febreiro de 2016, foi un galicianista e medievalista inglés.
Traxectoria
En 1997 mudou o seu centro de traballo para a Universidade de Cork, onde tamén estableceu un centro de estudos galegos. Nesta universidade irlandesa xubilouse en 2008, aínda que continuou dando clase de estudos hispánicos na Universidade de Wisconsin-Milwaukee ata 2011. Logo da súa xubilación estableceuse de forma permanente en Santiago de Compostela onde finou. En 2015 reuniuse un volume de estudo de diversos especialistas en lingua e literatura galega, na súa homenaxe (En memoria de tanto miragre).
Foi membro correspondente da Real Academia Galega.
O Obre de Abaixo, O Obre, Noia
O Obre de Abaixo é un lugar da parroquia do Obre no concello coruñés de Noia, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 80 habitantes (36 homes e 44 mulleres).
Salvator merianae
Salvator merianae é unha especie de lagarto da familia Teiidae. A especie é o máis grande dos lagartos "tegu". É unha especie omnívora que habita nas selvas chuviosas tropicais, sabanas e semidesertos do centro e leste de América do Sur.
Damaliscus superstes
Véxase tamén
miniatura|215px|En vermello, distribucuión de Damaliscus superstes.
1615
Outros
Historia ano a ano
Agulla (peixe)
Descrición
Adoita presentar tamaños de 40–45 cm, aínda que se describiron máximos de 93 cm, e pesos máximos de 1,3 kg. A pel é verde, con brillos prateados no lombo, aclarando no ventre. Ten unha aleta dorsal e outra anal moi atrasadas, a anal un pouco máis longa cá dorsal (19-23 radios aquela fronte a 16-20 radios esta).
Hábitat e distribución
Vive en augas abertas e cerca da superficie, onde abundan os peixes máis pequenos, xoubiñas e pións, nos que preda. Distribúese por augas temperadas da costa leste do océano Atlántico, entre os paralelos 14º e 65º N, mar do Norte e mar Mediterráneo.
A gaita gallega (libro)
Antecedentes
Hai algúns textos anteriores á gaita gallega que se poden considerar os seus antecedentes:
Transcendencia
É a obra máis importante do século XIX antes da publicación de Cantares gallegos de Rosalía de Castro, xa que combina composicións de contido social ("O achadizo") con composicións costumistas ("¡Viva Galicia!").
Damaliscus pygargus
Subespecies
Na actualidade recoñécense dúas subespecies ben diferenciadas:. As dúas foron consideradas por algúns autores como especies separadas, son consideradas hoxe como conespecíficas pola maioría dos autores.
O Escorial, Carantoña, Miño
O Escorial é un lugar da parroquia de Carantoña no concello coruñés de Miño na comarca de Betanzos. Estaba despoboado no ano 2010 segundo datos do INE.
Courage League 1994-1995
Formato da competición
O sistema de puntuación foi o seguinte:
Jane Campion
Traxectoria
A súa primeira curtametraxe profesional, Peel (1982) gañou a Palma de Ouro á Curtametraxe no Festival de Cannes. Dirixiu neses anos tamén series de televisión e telefilmes.
Hamburgo
Historia
En 1189 Frederico I Barbarroxa concedeu a Hamburgo a carta de condición de Cidade Imperial Libre e o acceso libre de impostos até o Baixo Elba e o mar do Norte. Esta carta, xunto coa proximidade de Hamburgo ás principais rutas comerciais do mar do Norte e mar Báltico, permitiu á cidade ser un importante porto do norte de Europa. A súa alianza comercial con Lübeck en 1241 marca a orixe e esencia da poderosa Liga Hanseática. Aínda hoxe Hamburgo ostenta con orgullo o título de cidade hanseática. No seu escudo pode aínda verse o castelo Hammerburg coas portas pechadas, o cal simboliza a soberanía da cidade. O 8 de novembro de 1266 un contrato entre Henrique III e Hamburgo permitiulles establecer un hanse en Londres. Esta foi a primeira vez na historia en que se menciona a palabra hanse para o gremio de comercio Liga Hanseática. A primeira descrición dos dereitos civís, o dereito penal e procesual para unha cidade en Alemaña en idioma alemán, a Ordeelbook (Ordeel: frase) foi escrita polo avogado do Senado Jordan von Boitzenburg en 1270.
Os bombardeos aliados, como un esforzo para pór fin á segunda guerra mundial deixaron unha cidade devastada, chegando o un grao de destrución total superior ao 70%. Hamburgo rendeuse, evitando máis baixas, ás forzas británicas o 3 de abril de 1945.
Goberno
Dende 1897 a sede de goberno é a Casa do Concello de Hamburgo (alemán:Hamburger Rathaus), onde se atopa a oficina do alcalde, a sala de reunións para o senado e o Parlamento de Hamburgo. Dende 2008 o Alcalde de Hamburgo, Ole von Beust, é o primeiro en gobernar nun estado de Alemaña cunha coalición "negro-verde", integrada polo conservador CDU e o alternativo Partido Verde.
Demografía
miniatura|esquerda|180px|Evolución demográfica. A 29 de febreiro de 2008 Hamburgo tiña unha poboación de 1 773 218 habitantes (por riba dos 1 652 363 censados en 1990) nunha área de 755,264 km2, dando como resultado unha densidade de poboación de 2348 habitantes/km2. Na área metropolitana de Hamburgo habitan uns 4 300 000 habitantes aproximadamente nun espazo de 19.000 km2.
Economía
230px|miniatura|Porto de Hamburgo.
O produto interno bruto (PIB) de Hamburgo ascende a un total de 88,9 millóns de euros, co que cidade ten o maior PIB de Alemaña con 50.000€ por habitante e unha relativamente alta taxa de emprego, co 88% da poboación en idade de traballar. A cidade é fogar de máis de 120.000 empresas, sendo en 2007 o ingreso medio dos empregados de 30.937€.
Circulación xeral atmosférica
Funcionamento
Por último dende os 60º de latitude en diante atópase unha última célula que forma os chamados ventos polares, que proveñen do leste nos dous hemisferios.
Consello Superior de Deportes
Historia
As súas competencias esenciais definíronse na Lei 13/1980, do 31 de marzo, Xeral da Cultura Física e do Deporte, e máis tarde na norma que a substituíu: a Lei 10/1990, do 15 de outubro, do Deporte.
Leopoldo Meruéndano Arias
Traxectoria
Foi director do orfanato de Ourense (1880). Fiscal municipal de Ribadavia (1893), foi nomeado alcalde de Ribadavia en 1902 e presentou a súa dimisión en abril de 1905. Na Rúa Ancha foi descuberta en 1923 unha placa na súa honra.
Totemismo
Definición
O tótem é un ser animado ou inanimado, do cal un grupo de persoas di descender.
Características
O totemismo maniféstase en varias formas e tipos de diferentes contextos, sobre todo entre pobos que mesturaban a economía (cultivos e caza) e, especialmente, entre as comunidades de cazadores, como en Australia; tamén está presente en tribos que crían gando. O totemismo, de ningún xeito pode catalogarse como unha fase xeral do desenvolvemento cultural do clan, pero sen dúbida exerceu un efecto psicolóxico no comportamento de certos grupos étnicos, na súa socialización e na formación da personalidade humana.
Eido
Un eido é un terreo cultivado ou o conxunto de terras arredor dunha casa. Como topónimo, Eido pode referirse a:
Illas do Mar do Coral
Xeografía
Hai ao redor de 30 arrecifes e atois distintos, doce están totalmente mergullados ou que se secan só durante a marea baixa, e outros 18 cun total de ao redor de 51 illotes e caios (18 só no atol Lihou), algúns dos cales teñen vexetación. Os atois presentan unha ampla gama de tamaños, desde uns poucos quilómetros de diámetro ao que talvez é o segundo atol máis grande do mundo por superficie total (incluíndo a lagoa): Lihou Reef, cunha lagoa de tamaño de 100 x 30 km e unha superficie de 2.500 km², que se comparan cunha superficie combinada dos 18 illotes individuais de soamente 0,91 km². As illas son todas moi baixas.
Brandon Jennings
NBA
O 31 de xullo de 2013, Jennings foi traspasado ós Detroit Pistons mediante un sign-and-trade, a cambio do base Brandon Knight, o aleiro Khris Middleton e o pivote Viacheslav Kravtsov.
Pano. O derradeiro caso de Poirot
'Pano. O derradeiro caso de Poirot (orixinalmente Curtain: Poirot's Last Case') é unha obra de ficción detectivesca da escritora británica Agatha Christie, publicada por primeira vez no Reino Unido polo Collins Crime Club en setembro de 1975 e nos Estados Unidos por Dodd, Mead and Company máis tarde no mesmo ano, vendéndose por 7,95 $. En galego publicouno por primeira vez Editorial Galaxia en 2003.
Fuchū, Hiroshima
Fuchū (府中市, ふちゅうし, Fuchū-shi) é un concello da prefectura de Hiroshima no Xapón. Está situado ao leste da prefecura e no centro da rexión de Chūgoku, parte oeste da illa de Honshū. Ten 195,71 km² de superficie e unha poboación de 43.603 habitantes (2009), e unha densidade de poboación de 223 h/km².
O concello de Fuchū limita cos concellos de Onomichi, de Sera, de Miyoshi, de Shōbara, de Jinsekikōgen e de Fukuyama.
Auto Union
Auto Union AG, Chemnitz, foi unha amálgama de catro fabricantes alemáns, fundada en 1932 e establecida en 1936 en Chemnitz, Saxonia durante a Gran Depresión. É o antecesor inmediato de Audi como é coñecido hoxe.
Antecedentes
Tras lograr fondos estatais, Auto Union comprou a Porsche a Hochleistungsfahrzeugbau GmbH (HFB) (High Performance Car Ltd.) e, por conseguinte, o Proxecto P-Wagen por 75.000 RM, trasladando a compañía á planta de Auto Union Horch en Zwickau.
Deseño
Os automóbiles utilizaban un motor de pistón sobrealimentado producindo eventualmente case 550 hp, deseñado para proporcionar un torque óptimo a baixas velocidades de motor. Máis tarde, Rosemeyer pilotaría unha volta enteira ao redor da pista de Nürburgring nunha única marcha, para demostrar que o motor era o suficientemente flexible como para facelo. O tanque de combustible estaba situado no centro do coche, directamente detrás do piloto (que se colocaría ben cara adiante), polo tanto, a distribución do peso dianteira-traseira do vehículo non se modificaba cando se consumía o combustible, exactamente na mesma situación utilizada nos modernos coches de carreiras de rodas abertas, e polo mesmo motivo. Os tubos do chasis utilizáronse inicialmente como tubos de auga desde o radiador ata o motor, pero finalmente abandonáronse logo de que moitas veces sufriran pequenas fugas.
Resultados nas carreiras
Para 1936, o motor aumentou a 6 L e producía 520 bhp, en mans de Rosemeyer e os seus compañeiros de equipo, o Auto Union Type C dominou o mundo das carreiras. Rosemeyer gañou os Eifelrennen, alemán, suízo e o gran premio italiano, así como a Coppa Acerbo. Foi coroado campión europeo (a única vitoria de Auto Union no campionato de pilotos) e tamén logrou o Campionato de Europa de Montaña. Varzi gañou o Gran Premio de Trípoli, mentres que Stuck quedou segundo en Trípoli e no Gran Premio de Alemaña, e Ernst von Delius foi segundo na Coppa Acerbo.
Cook Islands First Party
Cook Islands First Party foi un partido político das Illas Cook.
Historia
A coalición disolveuse en 2005, e o partido, agora chamado "Cook Islands First", formou unha nova coalición cos demócratas. , pouco despois das eleccións de 2006 os dous partido reunificáronse.
Vanguard (foguete)
Vanguard foi o nome do primeiro foguete civil dos Estados Unidos. Pragado de problemas, non chegou a ser o primeiro foguete americano en poñer un satélite en órbita.
Antoine Lavoisier
Primeiros anos e educación
Lavoisier naceu nunha familia acomodada de París e recibiu unha educación privilexiada. Despois de estudar dereito, Lavoisier decidiu dedicarse á ciencia, campo no que demostrou unha grande capacidade.
Proba Trinity
miniatura|300px|Nube de cogomelo do "Trebello" segundos despois da detonación. Trinity foi o nome en código da primeira detonación dunha arma nuclear na historia, levada a cabo polo Exército dos Estados Unidos ás 5:29 A.M. do 16 de xullo de 1945 como parte do Proxecto Manhattan. A proba realizouse no deserto Jornada del Muerto a uns 56 km ó sueste de Socorro, Novo México, no que entón era o Campo de Tiro e Bombardeo da USAAF en Alamogordo. As únicas estruturas ali presentes orixinalmente eran a casa de campo McDonald e os seus edificios complementarios, que os científicos usaron como laboratorio para probar compoñentes de bombas. Na semana da proba houbo unhas 425 persoas presentes no lugar.
Duolingo
Duolingo é unha plataforma de balde de ensino de linguas que inclúe unha páxina web e unha aplicación móbil e unha páxina web de aprendizaxe, así como un exame dixital de avalicación de nivel. En outubro de 2018, a páxina web e a aplicación contaban con 81 cursos en 37 linguas diferentes. A aplicación ten uns 300 millóns de usuarios rexistrados en todo o mundo.
Antonio Cantudo
Antonio Manuel Cantudo Hernández, máis coñecido como Cantudo, nado en Santa Cruz de Tenerife o 4 de agosto de 1951 e finado o 13 de marzo de 2023, foi un futbolista español. Xogaba de dianteiro.
Hector Berlioz
Primeiros anos
Hector Berlioz naceu o 11 de decembro de 1803 na localidade francesa de La Côte-Saint-André, no departamento de Isère, preto de Grenoble, no seo dunha familia do Delfinado. O seu pai, Louis-Joseph Berlioz, era un respectado médico de provincias e académico, foi o responsable de boa parte da educación inicial de Berlioz. Louis-Joseph Berlioz (1776–1848) era un ateo, cunha perspectiva liberal. Súa nai, Marie-Antoinette, nada Marmion (1784–1838), era unha católica ortodoxa. Tivo cinco irmáns en total, tres deles non chegaron á idade adulta, mentres que os outros dous, Nanci e Adèle, mantivéronse preto de Berlioz ao longo da súa vida.
Toxina Shiga
As toxinas Shiga son unha familia de exotoxinas bacterianas relacionadas das que hai dous grupos principais, Stx1 e Stx2, cuxos xenes se considera que son parte do xenoma de profagos lambdoides incluídos no xenoma bacteriano. As toxinas reciben o nome de Shiga por Kiyoshi Shiga, o investigador xaponés que descubriu a orixe bacteriana da disentería causada por Shigella dysenteriae. A orixe máis común das toxinas Shiga son as bacterias S. dysenteriae e as do grupo Shigatoxixénico de Escherichia coli (STEC), no cal se inclúen os serotipos O157:H7, O104:H4 e outras E. coli enterohemorráxicas.
Hector Berlioz
1824–1830: estudante no Conservatorio
A fascinación de Berlioz polas obras de Shakespeare impulsouno a comezar a aprender inglés en 1828, para poder lelas no orixinal. Aproximadamente ao mesmo tempo atopou outras dúas inspiracións creativas: Beethoven e Goethe. Escoitara a Terceira, Quinta e Sétima Sinfonías de Beethoven, interpretadas no Conservatorio, e leu Fausto de Goethe na tradución de Gérard de Nerval. Beethoven converteuse tanto nun ideal como nun obstáculo para Berlioz – un predecesor inspirador pero desalentador. A obra de Goethe foi a base para as súas Huit scènes de Faust (o Opus 1 de Berlioz), estreadas o ano seguinte e reelaboradas e ampliadas moito máis tarde como La Damnation de Faust.
Década de 1840
miniatura|Berlioz en 1845. A Symphonie funèbre et triomphale, que marca o décimo aniversario da Revolución de 1830, foi interpretada ao aire libre baixo a dirección do compositor en xullo de 1840. O ano seguinte a Opéra encargoulle a Berlioz a adaptación da ópera de Weber Der Freischütz para adaptala aos ríxidos requisitos do teatro: escribiu recitativos para substituír o diálogo falado e orquestrou a Invitación ao Baile de Weber para prover a música de ballet obrigatoria. No mesmo ano completou os arranxos de seis poemas do seu amigo Théophile Gautier, que formaron o ciclo de cancións Les nuits d'été (con acompañamento de piano, posteriormente orquestradas). Tamén traballou nun proxecto de ópera, La Nonne sanglante (A monxa sanguenta), con libreto de Eugène Scribe, mais fixo poucos progresos. En novembro de 1841 comezou a publicar unha serie de dezaséis artigos na Revue et gazette musicale achegando o seu punto de vista sobre a orquestración; estes foron a base do seu Treatise on Instrumentation, publicado en 1843.
Sinfonías
Berlioz escribiu catro obras a grande escala que denominou sinfonías, mais a súa concepción do xénero difería moito do patrón clásico da tradición alemá. Con raras excepcións, como a da Novena de Beethoven, unha sinfonía era considerada unha obra a grande escala totalmente orquestral, frecuentemente en catro movementos, empregando a forma sonata no primeiro deles e ás veces noutros. Incluíronse algúns toques pictóricos nas sinfonías de Beethoven, Mendelssohn e outros, mais a sinfonía non se empregou habitualmente para contar unha narración.
Óperas
A última das óperas de Berlioz é a comedia Shakespeariana Béatrice et Bénédict (1862), escrita, dixo o compositor, como unha relaxación logo dos seus esforzos con Les Troyens. Describiuna como "un capricho escrito coa punta dunha agulla". O seu libreto, baseado en Much Ado About Nothing, omite as subtramas máis escuras, substitúe os pallasos Dogberry e Verges por un invento seu, o fatigoso e pomposo mestre de música Somarone. A acción céntrase no combate entre os dous personaxes principais, mais a partitura contén algo de música máis suave, como o dúo nocturno "Nuit paisible et sereine", cuxa belleza, suxire Cairns, iguala ou supera a música de amor de Roméo ou Les Troyens. Cairns escribe que Béatrice et Bénédict "ten enxeño, graza, e lixeireza de tacto. Acepta a vida tal e como é. A ópera é un divetimento, non unha gran declaración.".
Prosa
Outras seleccións das columnas de prensa de Berlioz publicáronse en Les Soirées de l'orchestre (1852), Les Grotesques de la musique (1859) e À travers chants (1862). A súas Mémoires foron publicadas postumamente en 1870. Macdonald comenta que hai poucas facetas da práctica musical da época que non se tocara nos folletíns de Berlioz. Afirmaba que non lle gustaba escribir os seus artigos de prensa, e estes sen dúbida quitábanlle tempo que tería preferido empregar escribindo a súa música. A súa excelencia como crítico enxeñoso e perspicaz puido ter funcionado na súa desvantaxe noutro sentido: fíxose tan coñecido para o público francés neste eido que a súa altura como compositor tornouse correspondentemente máis difícil de establecer.
Cambiando a reputación
Un motivo importante para o forte aumento da reputación e popularidade de Berlioz foi a introdución do disco LP logo da Segunda Guerra Mundial. En 1950 Barzun sinalou que aínda que Berlioz fora eloxiado polos seus pares artísticos, incluídos Schumann, Wagner, Franck e Musorgskii, o público escoitara pouca da súa música ata que as gravacións estiveron amplamente dispoñibles. Barzun sostivo que xurdiran moitos mitos sobre a suposta rareza ou ineptitude da música – mitos que finalmente se desvaneceron no momento en que as obras estiveron dispoñibles para que todo o mundo as escoitara. Neville Cardus fixo un comentario similar en 1955. A medida que máis e máis obras de Berlioz estiveron en gravacións amplamente dispoñibles, músicos profesionais e críticos, e o público musical, puideron por primeira vez xulgar por si mesmos.
Xasmonato
O illamento do metil xasmonato a partir da esencia de xasmín derivada da especie Jasminum grandiflorum levou ao descubrimento da estrutura molecular dos xasmonatos e deulles o seu nome.
Mecanismo da sinalización por xasmonatos
miniatura|Principais compoñentes da vía dos xasmonatos. En xeral, os pasos seguidos na sinalización por xasmonatos (JA) reflicten os da sinalización por auxina. O primeiro paso comprende a actuación de complexos E3 ubiquitina ligase, que etiquetan os substratos con ubiquitina para marcalos para a degradación polos proteasomas. O segundo paso utiliza factores de transcrición para efectuar cambios fisiolóxicos. Unha das moléculas chave nesta vía é a proteína JAZ, que serve como interruptor de acendido e apagado da vía de sinalización por xasmonatos. En ausencia de xasmonatos, as proteínas JAZ únense a factores de transcrición situados corrente abaixo na ruta e limitan a súa actividade. Porén, en presenza de JA ou dos seus derivados bioactivos, os transcritos de JAZ son degradados, deixando libres aos factores de transcrición para que expresen os xenes que se precisan para as respostas ao estrés.
Este modelo de mecanismo indica a posibilidade de que COI1 sirva como receptor intracelular para os sinais de xasmonato. Investigacións recentes confirmaron esta hipótese ao desmostraren que os complexos COI1-JAZ actúan como correceptores para a percepción dos xasmonatos. Especificamente, JA-Ile únese tanto a un peto (pocket) de unión ao ligando en COI1 coma a un tramo de 20 aminoácidos do motivo conservado Jas na proteína JAZ. Esre residuo de JAZ actúa como un tapón para o peto de unión en COI1, mantendo a JA-Ile unida no peto. Adicionalmente, a copurificación e a subseguinte eliminación de inositol pentaquisfosfato (InsP5) de COI1 suxire que o InsP5 é un compoñente necesario do correceptor e xoga un papel na potenciación do complexo correceptor.
Enrique Cepa Besada
Enrique Cepa Besada, finado en Santiago de Compostela o 21 de agosto de 1953, foi un xornalista galego.
Copa do Rei de Rugby
O equipo máis laureado da historia da Copa do Rei de rugby é o FC Barcelona, gañador de 16 edicións, seguido pola UE Santboiana que gañou 12 torneos. O vixente campión é o Club de Rugby El Salvador.
Palmarés
miniatura|O estadio [[Estadio Carlos Belmonte|Carlos Belmonte de Albacete acolleu a final da edición 2021.]] miniatura|O estadio de [[Estadio José Zorrilla|Zorrilla en Valladolid acolleu as finais en 2016 e 2017.]] miniatura|A final do 2013 tivo lugar no estadio do [[Campos de Sport de El Sardinero|Sardinero de Santander.]] miniatura|O estadio da [[Estadio Nueva Balastera|Balastera de Palencia acolleu as finais de 2012 e 2014.]] miniatura|O estadio [[Estadio Nacional Complutense|Central de Madrid é o recinto que máis finais acolleu.]]
Catro Motores de Europa
Os Catro Motores de Europa é un consorcio creado en 1988 polas rexións de Baden-Württemberg (Alemaña) con centro en Stuttgart, Cataluña (España) con centro en Barcelona, Lombardía (Italia) con centro en Milán e Ródano-Alpes (Francia) con centro en Lión, para colaborar en diferentes campos económicos, sociais e da tecnoloxía.
Golpe de Estado do 18 de brumario
Historia
Durante moito tempo, relacionouse esta data (18 de brumario) co concepto de golpe de Estado, tanto que en 1851, Karl Marx publicou a súa obra titulada Der 18te Brumaire des Louis Napoleon (O 18 de brumario de Luís Bonaparte), relacionando o momento histórico co concepto de cesarismo (véxase tamén Xulio César), aínda que considerando Marx que o devandito concepto non é aplicábel á realidade do seu tempo, debido ao diferente carácter das clases en pugna en comparación coas existentes durante o momento de Xulio César.
Tom Pryce
1972-1973 : Fórmulas inferiores
O galés volveu á acción dúas semanas logo do seu accidente en Mónaco. Pryce tamén correu na Fórmula SuperVee, gañando a serie por unha cómoda marxe, "gañei case todas as carreiras fun a realizarme" recordaba Pryce. Tamén participou co equipo oficial Royale de Fórmula Atlántico en 1972, onde logrou a pole position nas últimas tres roldas do campionato e gañou a rolda final en Brands Hatch.
1974: Token
Á idade de 25 anos, Pryce debutou na Fórmula Un, a categoría máis alta das carreiras de circuíto, segundo a definición da Fédération Internationale de l' Automobile (FIA), o órgano de goberno no mundo dos deportes de motor, uniuse ao equipo recentemente formado Token Racing. O equipo foi creado por Tony Vlassopulos e Ken Grob despois que o equipo Token orixinal pechara en 1973 debido á falta de apoio financeiro. Pryce logrou o asento grazas ao apoio de Titan Properties e, que David Tremayne describiu como "promesa evidente". Pryce fixo o seu debut co equipo no Trofeo Internacional BRDC, un evento de Fórmula Un fóra de campionato celebrado en Silverstone, pero a falta dun filtro e a cuberta do motor, xunto coa súa falta de experiencia no coche, converteuno no piloto máis lento dos 16 competidores durante a fase de clasificación. 26 segundos máis lento que o Hesketh de James Hunt na pole position. O galés retirouse na volta 15 cun problema na caixa de cambios. O debut no Campionato Mundial de Pryce chegou no Gran Premio de Bélxica de 1974, onde se clasificou no posto 20, 3 segundos máis lento que o mellor tempo logrado por Clay Regazzoni. Unha vez máis, non puido terminar, completando 66 voltas antes de retirarse logo dunha colisión co Tyrrell de Jody Scheckter quedando rota a suspensión dianteira esquerda do RJ02.
Paul Thomas Anderson
Traxectoria
Escribiu e filmou a súa primeira produción real no instituto usando o diñeiro que gañou limpando gaiolas nunha tenda de animais. O filme foi un falso documental de trinta minutos titulado The Dirk Diggler Story (1988), sobre un actor pornográfico inspirado en John Holmes, que foi tamén a inspiración para Boogie Nights.
Urup
Urup (Уру́п, 得撫島, ウルㇷ゚) é unha illa volcánica deshabitada na cadea das Illas Kuriles no sur do Mar de Okhotsk, ao noroeste do Océano Pacífico. O seu nome derívase da palabra en lingua ainu para troita. Anteriormente coñecíase como "Terra da Compañía".
Xeografía e clima
Malia a súa latitude templada, a corrente oceánica fría de Oyashio e a potente depresión das aleutianas combínanse para dar a Urup un clima subartico con suaves veráns de néboa e invernos fríos e nevados. En realidade, o clima aseméllase ao clima subpolar oceánico das illas Aleutianas moito máis que o clima hipercontinental de Siberia ou Manchuria, pero a media de febreiro de -5´8 °C está moi por baixo do límite dos climas "oceánicos". Urup, do mesmo xeito que todas as illas Kuriles, experimenta forte atraso estacional, coas temperaturas máis altas en agosto e setembro, as máis baixas en febreiro e as temperaturas típicamente máis cálidas no equinoccio de outono que no solsticio de verán.
Fitz and The Tantrums
Fitz and The Tantrums é unha grupo musical estadounidense de neo soul/indie pop formada nos Ánxeles no 2008. O seu primeiro álbum, Pickin' Up the Pieces, estreouse en agosto de 2010, recibiu louvanzas da crítica e acadou o No. 1 na clasificación da revista Billboard. Foron descritos como "grupo no que reparar" no número de abril de 2011 de Rolling Stone. Actualmente asinaron co selo discográfico Elektra Records.
Punto isoeléctrico
As superficies cárganse de forma natural para formar dobres capas. No caso común no que os ións que determinan a carga superficial son H+/OH−, a carga superficial neta está moi afectada polo pH do líquido no que o sólido está mergullado.
Punto isoeléctrico de péptidos e proteínas
Ademais, agregáronse ás bases de datos os puntos isoeléctricos medidos experimentalmente de proteínas. Recentemente, desenvolveuse unha base de datos de puntos isoeléctricos de todas as proteínas preditas usando a maioría dos métodos dispoñibles.
Albarracín
Urbanismo
A parte antiga divídese en dous barrios:
Anshan, China
250px|miniatura|dereita|Localización de Anshan
Gameto
A célula resultante da fusión dos gametos reúne os cromosomas de ambos os dous, así que os gametos adoitan ser células haploides. En organismos diplontes, como os animais, a formación dos gametos implica un proceso de meiose, coa súa correspondente redución cromosómica. En organismos haplodiplontes, como as plantas, os gametos son producidos pola fase haploide (gametófito), mentres que é a fase diploide (esporófito), producida precisamente a partir da fecundación, a que produce esporas por meiose.
Hereo de Samos
Terceiro templo
thumb | 200px | left | Elemento arquitectónico
Alcrique
O alcrique (Scomberesox saurus Walbaum 1792) é un peixe mariño da familia dos Scomberesocidae, de corpo longo e estreito e cunhas mandíbulas aguzadas. Pode confundirse coa agulla (Belone belone), moi similar pero máis grande. No Dicionario da RAG dáselle tamén o nome de alpabarda, chandarme , pataguillón ou rato.
Provincia de Phuket
Xeografía
Phuket é a illa máis grande de Tailandia. Está no mar de Andaman no sur de Tailandia. A illa é principalmente montañosa cunha cadea montañosa no oeste da illa de norte a sur. As montañas de Phuket forman o extremo sur da cordillera de Phuket, que ten unha extensión de 440 km desde o Istmo de Kra.
Distritos
2. Kathu
Gran Premio do Reino Unido de 1963
O Gran Premio do Reino Unido de 1963 foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un, celebrada o 20 de xullo de 1963 no circuíto de Silverstone, Silverstone, Inglaterra. Foi a quinta carreira do Campionato do Mundo da tempada de.
Raseborg
O concello é bilingüe con minoría de falantes de finés e maioría de falantes en sueco.
Alive '95
CD1
CD2
More Than A Thousand
Primeiro álbum
O álbum de estrea dos More Than A Thousand, Volume II: The Hollow é un succedáneo do EP: Volume I: Trailers Are Always More Exciting Than Movies. Volume II: The Hollow é descrito pola banda como sendo ‘13 cancións sobre perda, separación e decadencia humana’. Foi gravado e producido en 2006 nos Toteknik studios en Umea, na Suecia, por Pelle Henricsson e Eskil Lovström, o equipo que xa produciu álbums de Refused, Poison The Well, Cult of Luna e Hell Is For Heroes. Foi gravado un vídeo oficial para o mesmo single do álbum 'The Hollow'. Abriran para os 'Incubus', cando estes déran un concerto en Lisboa, no Pavilhão Atlântico.
Traballo posterior
En 2007 participaron no Festival Super Bock Super Rock, tendo xa en anos anteriores participado en concertos con grandes bandas internacionais, entre elas os The Dillinger Escape Plan, Morbid Angel e Papa Roach, cos cales ficeran unha tour británica. Entre tanto, regresaron a Portugal.
Guns N' Roses
Os anos salvaxes (1986-89)
O 16 de marzo de 1987 fan unha actuación sorprendente no Whiskey A Go-Go dos Ánxeles onde tocaron temas do disco Live!? a Like A Suicide. Despois realizan unha serie de concertos os días 19, 22 e 29 de xuño de 1987 no Marquee Club de Londres. Era a primeira vez que visitaban Europa. A xira non resultou demasiado ben.
José Barral Campos
José Barral Campos, finado en Vigo o 3 de maio de 1904, foi un xornalista e escritor galego.
Francisco de Goya
Nacemento e xuventude
Cando Francisco tiña pouco máis de dez anos, xa comezados os seus estudos primarios probablemente nos Escolapios de Zaragoza, a familia atravesou dificultades económicas que puideron obrigar o moi novo Goya a axudar co seu traballo a superaren a crise. Talvez este feito explique que o seu ingreso na Academia de Debuxo de Zaragoza, dirixida por José Luzán, non se producise ata 1759, unha idade (trece anos) algo tardía para o que era habitual. Da súa actividade durante a aprendizaxe con Luzán, que se prolongaría ata 1763, sábese moi pouco, e, en palabras de Bozal, nada [de la pintura de Goya] se conserva de aquellos años. Porén, atribuíronse a esta etapa algúns cadros de tema relixioso que acusan o estilo barroco tardío napolitano do seu primeiro mestre, que se pode percibir en Sagrada Familia con San Xoaquín e Santa Ana perante o Eterno en gloria, datada, segundo José Manuel Arnaiz, entre 1760 e 1763.
Viaxe a Italia
Goya asumiu con esta obra a estética neoclásica, recorrendo á alegoría mitolóxica en figuras, como o minotauro que representa as fontes do río Po ou a Vitoria laureada baixando do ceo no carro da Fortuna.
Pintura mural e relixiosa en Zaragoza
Nestes anos a actividade de Goya foi intensa. Decora cun gran fresco que rematou en 1772, A adoración do nome de Deus, a bóveda do coreto da Basílica do Pilar, obra que satisfixo á Xunta de Fábrica do templo. Decontado emprende a realización das pinturas murais da capela do palacio dos condes de Sobradiel, conxunto de pintura relixiosa que foi arrincado en 1915 e dispersado en pezas que se conservan na súa meirande parte no Museo de Zaragoza. Destaca o que foi o teito, O enterro de Cristo, que se pode contemplar no Museo da Fundación Lázaro Galdiano.
N-541
Traxecto
Desde Ourense até Barbantes (Punxín) o seu percorrido coincide co da estrada N-120, que prosegue cara a Vigo. Logo de atravesar as vilas de Maside e O Carballiño, o concello de Boborás e o límite deste co do Irixo, coroa o alto do Paraño (800 m) para entrar en Beariz, e despois chega á provincia de Pontevedra. Pasa pola vila de Soutelo de Montes (Forcarei), e conecta coa estrada PO-534 que vén desde Lalín.