cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Instituto de Medicina Legal de Galicia
Funcións
Ademais desta vertente máis salientada, as súas funcións comprenden o estudo e a emisión dos informes que lle sexan requiridos polas autoridades xudiciais e fiscais en todos os aspectos medicolegais. Tamén constitúe o seu labor a emisión de informes previstos na normativa sobre o Rexistro Civil (sobre a idade ou sobre o sexo das persoas implicadas en expedientes gobernativos, sobre a causa da morte etc.).
Organización territorial
O ámbito territorial das subdireccións é o seguinte:
A Dirección do Instituto de Medicina Legal
Para acadar a necesaria uniformidade e coordinación o Instituto de Medicina Legal de Galicia está dotado dun órgano central, a Dirección.
A esta corresponderalle realizar os labores de organización, planificación e control do funcionamento dos sete centros de traballo.
POEA
Efectos ambientais
A POEA é tóxica para especies acuáticas como peixes e anfibios. Como tamén outros surfactantes, pode afectar o transporte de membrana e pode a miúdo actuar como narcótico xeral.
Crónica del rey pasmado
Narración
Utiliza decote o sentido do humor, parodiando a alta sociedade do momento. A linguaxe empregada utiliza numerosas expresións propias do tratamento cortesán e eclesiástico de inicios do século XVII. Amais do uso do castelán, hai numerosas expresións en latín propias de rezos.
Dinho
Traxectoria
Na segunda metade da tempada 1991–92 chegou cedido ao Deportivo da Coruña, que loitaba por non perder a categoría. Debutou na Liga española o 17 de maio de 1992, nun partido en Riazor que rematou con vitoria local (3–0) e no que Dinho marcou un dos tantos. O seu segundo e derradeiro partido como xogador do Deportivo foi na seguinte xornada, contra o Real Oviedo a domicilio, que rematou con derrota (2–1).
Magnitude matemática
Números reais
Pódese considerar como a distancia numérica entre o cero e a recta numérica real. Por exemplo, o valor absoluto tanto de 7 como de -7 é 7.
Números complexos
O valor absoluto de z pode considerarse como a distancia desde a orixe de tal espazo até P. A fórmula para o valor absoluto de z é similar á da norma euclidea do espazo bidimensional:
Parkway Drive
Horizons (2007–2009)
O 3 de marzo do 2007 o grupo presentou dúas novas cancións nun evento no local londiniense Underworld, The Siren's Song e Carrion, que formarían parte do novo disco, Horizons. Este segundo álbum de estudio publicouse o 6 de outubro do 2007, tamén producido por Adam Dutkiewicz. O grupo incluíuse no cartel do Vans Warped Tour do 2007 como a única banda australiana de toda a xira. O disco foi moi ben acollido pola crítica e seguidores por igual e debutou no posto número 6 dos ARIA Charts, a listaxe dos discos máis vendidos da semana en Australia. Despois do seu lanzamento, comezaron unha xira polos Estados Unidos, Australia e Europa con bandas como Killswitch Engage, Bury Your Dead, Darkest Hour e outras. Entre as numerosas xiras que realizaron despois do lanzamento de Horizons, a que máis se destacou foi a Sweatfest, na que viaxaron por toda Australia. No 2009 encabezaron unha xira nos Estados Unidos xunto con Stick to Your Guns e Mychildren Mybride, outra polo Xapón xunto con Shai Hulud e Crystal Lake e tocaron en importantes festivais coma o The Bamboozle en New Jersey e no Download Festival de Inglaterra.
Atlas (2012–2012)
Nunha entrevista con Reviewed Music, Winston McCall declarou que "Parkway Drive entrará no estudio despois da xira de abril por Europa e polo Reino Unido para comezar a gravar o seu cuarto disco". O grupo anunciou a través de Instagram que comezara oficialmente a gravación o 20 de xuño nos Ánxeles (California).
Paraquat
Pertence á familia química dos bipiridilos, concretamente é o dicloruro de 1,1’-dimetil-4,4’-bipiridilo. É un sólido amarelo de peso molecular 257,2, inactívase ó contacto co chan e está suxeito a fotodescomposición rápida. Produce a corrosión dos metais. É moi soluble en alcohol e practicamente insoluble nos disolventes orgánicos.
O preparado comercial Gramoxone Super contén paraquat como sal dicloruro e o seu uso está indicado para o control de malezas gramineas, frutais e cultivos baixos.
Parkway Drive
Estilo e influencias
O xénero de Parkway Drive definiuse en múltiples ocasións como metalcore. O son do grupo consiste no chamado screaming (voces berradas), riffs de guitarra e breakdowns de hardcore e punk. Ademais, son unha das poucas bandas modernas de metalcore que non inclúen voces melódicas. As influencias do grupo inclúen a Metallica, Slayer, Rage Against the Machine, Unearth, In Flames, Evergreen Terrace, Bleeding Through, Killswitch Engage, Bad Religion, Pennywise, The Offspring e Hatebreed. . O irmán máis novo do vocalista de Parkway Drive, Winston, é tamén vocalista do grupo de hardcore 50 Lions.
Galería de imaxes de crustáceos de Galicia
Os crustáceos (crustacea) son unha clase de artrópodos que comprende máis de 55.000 especies, na súa maioría acuáticas e algunhas parasitas.
Furafollas grande
Depredación
Polos seus hábitos crepusculares e nocturnos é unha especie depredada principalmente por rapaces nocturnas, como a curuxa (Tyto alba), o bufo real (Bubo bubo) e o bufo pequeno (Asio otus), e por certos mamíferos carnívoros, como o armiño (Mustela erminia), o tourón (Mustela putorius).
Edícula
Usos posteriores
Os edículos existen actualmente en cemiterios romanos como parte da súa arquitectura funeraria. Dende o século XIX, en urbanismo, úsanse edículas como pequenas construcións dentro do espazo público, como por exemplo quioscos de prensa ou saídas de metro. Vólvese a atopar unha asociación con estatuas como as fontes Wallace. Son célebres as «edículas Guimard» de estilo modernista, realizados por Hector Guimard, que adornan numerosas estacións do metro de París.
Río Mekong
Percorrido
Segundo informe da China Science Exploration Association, a fonte está en Lasagongma, a unha altura de 5.224 msnm. A Academia Chinesa das Ciencias recoñece a fonte do monte Guozongmucha e o río Zayaqu, na provincia Qinghai, no territorio tibetano, como nacemento do Mekong.
Problemas ambientais
O problemas principal está constituído pola construción de encoros; un segundo problema é destrución de cachoeiras.
Lavoisier
O apelido e antropónimo Lavoisier pode referirse a:
Instituto José Cornide de Estudos Coruñeses
Características
A denominación do Instituto vénlle dunha homenaxe ao polígrafo coruñés José Cornide Saavedra.
Batallón Británico
Guerra
En 1937 o goberno Negrín decretou a entrada de españois nos batallón das Brigadas Internacionais e na campaña de Aragón en agosto de 1937 o batallón incluía 150 españois, o batallón chegou a 10 quilómetros de Zaragoza pero aí foron retidos pola defensa franquista.
Andrei Sakharov
Activismo
En 1989 recibiu o International Humanist Award da International Humanist and Ethical Union. Pouco despois faleceu dun ataque cardíaco á idade de 68 anos. Os seus restos repousan no cemiterio de Vostriakovskoie de Moscova.
Tordómar
Tordómar é un concello español da provincia de Burgos (Castela e León). A súa poboación é de 358 habitantes (INE 2012).
TRD (Renfe)
miniatura|300x300px|TRD co logo da extinta Unidade de Negocio "Rexionais RENFE" na [[estación da Coruña.]] TRD (Tren Rexional Diésel) foi un servizo ferroviario de Media Distancia (orixinariamente da Unidade de Negocio de Rexionais RENFE) convencional prestado por Renfe Operadora en España. De gama media e baixa capacidade para traxectos directos ou semidirectos en liñas non electrificadas, todos os trens deste tipo foron servidos sempre con material da serie 594.
Illa Ginger
Historia
En 1773 converteuse con outras illas no territorio das Illas Virxes Británicas.
La Savina
O porto de La Savina é o porto máis pequeno dos que xestiona a Autoridade Portuaria tanto das Pitiusas como das Baleares. Aínda así, é unha peza imprescindible e vital para a vida cotiá da illa, xa que é a única vía de entrada de pasaxeiros e mercadorías. Polos seus peiraos pasan, cada ano, máis dun millón de pasaxeiros.
Leis Pontevedra FS
Palmarés
2 Play-off de ascenso á División de Honra.
Método Montessori
dereita|miniatura|250px|Nenos traballando no alfabeto de fonogramas móbiles. O Método Montessori é unha aproximación educativa desenvolvida pola psicóloga e educadora italiana Maria Montessori, baseada na súa procura extensa con nenos con oligofrenia ou nenos con necesidades especiais, e caracterizada por unha énfase na independencia, liberdade dentro de límites e respecto para un neno cun desenvolvemento psicolóxico, físico e social normal.
Montessori Prácticas de educación
As actividades nas casas dos nenos adoitan ser manuais, materiais táctiles para ensinar distintos conceptos. Por exemplo, para ensinar a escritura, os estudantes usan as follas de papel de lixa. Estas follas córtanse e colócanse en bloques de madeira. Os nenos entón trazan estas letras coas mans para aprender a forma e o son de cada letra. Outro exemplo é o uso de cadeas de contas para ensinar conceptos de matemáticas, especificamente a multiplicación. Especificamente para múltiplos de 10: hai un cordón que representa unha unidade, unha barra de dez perlas que ao poñelas xuntas representan 1x10, a continuación, unha forma plana que se xera pola montaxe de 10 das barras xuntas serve para representar 10x10, e un cubo creado pola montaxe de 10 dos planos xuntos para representar 100x10. Estes materiais axudan a construír un coñecemento concreto dos conceptos básicos sobre os que se construíron moitos máis en anos posteriores.
Secundaria e Bacharelato: A educación Montessori para este nivel está menos desenvolvida que os programas para os nenos máis pequenos. Montessori non estableceu un programa de formación do profesorado ou un plan polo miúdo da educación para os adolescentes durante a súa vida. Porén, un número de escolas que seguen este método estenderon os seus programas para os nenos máis pequenos á escola secundaria e bacharelato. Ademais, varias organizacións Montessori desenvolveron a formación do profesorado ou cursos de orientación; aínda que hai pouco consenso está emerxendo o plan de estudos. Montessori escribiu que,
Primeira división española 1981/82
Trofeo Pichichi
Por terceiro ano consecutivo, Quini logrou o Trofeo Pichichi, igualando a Alfredo di Stéfano como o xogador que máis veces recibiu o galardón, cinco, desde a súa creación en 1953, aínda que por detrás de Telmo Zarra como futbolista que máis veces foi máximo goleador da Primeira División Española, en seis ocasións.
Santo Graal
miniatura|[[Galahad no castelo de Corbin, co santo graal: ilustración de Arthur Rackham, 1917]] miniatura|150px|O graal do [[Pedrafita do Cebreiro|Cebreiro]] O Santo Graal, segundo un conxunto de lendas e mitos cristiáns, é o cáliz onde Xesucristo serviu o viño na Derradeira Cea. Isto deu lugar a unha materia (temática) específica na literatura medieval, dentro da cal os heroes artúricos (os cabaleiros da Mesa Redonda) debían ir buscar o Graal polo mundo, pois este obxecto tería enormes poderes. A tradición conta que foi Perceval o que o atopou, mentres que trala cristianización do mito sería Galaaz quen o fixo. Unha das lendas que chegaron ata os nosos días conta que o cáliz está localizado no Cebreiro.
O Santo Graal é un dos símbolos máis antigos de Galicia, aparecendo no escudo de Reino de Galicia dende o século XIII.
A lenda do Cáliz Sagrado
A lenda tornouse popular en Europa nos séculos XII e XIII por medio dos romances de Chrétien de Troyes, particularmente a través do libro "Le Conte du Graal" publicado arredor de 1190, e que conta a busca de Sir Percival polo cáliz.
Máis tarde, o poeta francés Robert de Boron publicou Roman de L'Estoire du Graal, escrito entre 1200 e 1210, e que se tornou a versión máis popular da historia, e xa contén todos os elementos da lenda que hoxe coñecemos.
Segundo algunhas historias, o Santo Graal tería ficado baixo a tutela da Orde do Temple, tamén coñecida como Orde dos Pobres Cabaleiros de Cristo e do Templo de Salomón, institución militar-relixiosa creada para defender as conquistas nas Cruzadas e os peregrinos en Terra Santa. Algúns asocian aos templarios a irmandade que Wolfram cita en "Parsifal".
Mary Everest Boole
Contribucións á educación
Traballou promovendo os traballos do seu marido, con especial atención á psicoloxía matemática. O foco principal de traballo de George Boole era o psicoloxismo, e ela proporcionou unha visión máis ideolóxica do seu traballo. Apoiou a idea de que a aritmética non era puramente abstracta como moitos consideraban, senón máis antropomórfica. A pulsación, que podería ser descrita como a secuencia de actitudes mentais, era tamén importante nos seus traballos, centrando a súa atención na análise e na síntese.
Luigi Musso
Rivalidade con Hawthorn e Collins
"Os ingleses (Hawthorn e Collins) tiñan un acordo", dixo ela. "Se calquera deles gañaba, compartían as ganancias por igual. Eran eles dous contra Luigi, que non formaba parte do acordo. A unión facía a forza, e uníronse na súa contra. Este antagonismo era en realidade favorable e non prexudicial para Ferrari. Canto máis rápido ían os pilotos, máis probable era que gañara un Ferrari."
Mack Sennett
Mikall (ou Michael) Sinnott, nado en Danville (Quebec) o 17 de xaneiro de 1880 e finado en Woodland Hills (California) o 5 de novembro de 1960 foi un actor e director de cinema estadounidense, innovador do cinema mudo, coñecido como Mack Sennett.
Velociraptor
Debido á súa destacada aparición na novela de Michael Crichton Parque Xurásico, o Velociraptor (comunmente alcumado "raptor") é un dos xéneros de dinosauros máis coñecidos polo público xeral. Tamén é ben coñecido polos paleontólogos, con non menos dunha ducia de esqueletos fósiles recobrados, a maior cantidade descuberta dun dromeosáurido. Unha imaxe particularmente famosa é a que mostra un Velociraptor enleado nunha batalla cun Protoceratops.
Moscow Chill
Sinopse
Ray Perso (Norman Reedus) é un solitario hacker que non pode evitar meterse en problemas. Logo de ser arrestado por invadir o sistema dos caixeiros automáticos de Manhattan, coñece a Dolphin (Slava Schoot), un xefe do crime organizado ruso, que lle propón un novo negocio. Ray é llevado en segredo a Moscova, onde non só coñecerá o violento submundo de do crime, senón tamén a unha fermosa muller chamada Maya. Pero as súas verdadeiras complicacións comezan cando Ray ten a brillante idea de usar as súas habilidades para estafar á mafia rusa.
Alaquàs
Historia
Antiga alquería musulmá, a súa titularidade foi outorgada por Jaume I a Bernat Castellnou no ano 1238, o cal cambiouna por outras posesións a Ponç Soler. Posteriormente, confiscóuselle e pasou a mans da Coroa. En 1319 Joan Escrivà comprou o señorío e despois adquiriuno a familia Vilaragut, que o venderon no século XV aos Aguilar. Despois pasou a ser patrimonio dos Pardo de la Casta. Un dos membros desta familia, Lluís Pardo, obtivo o título de conde de Alaquàs no ano 1577. Máis tarde, o condado pertenceu aos marqueses de Manfredi e, despois ao barón de Bolbait. Deste momento consérvase o palacio-castelo levantado baixo o patrimonio de Lluís Pardo de la Casta e recentemente recuperado para o público xeral polo Concello de Alaquàs; trátase dunha construción de planta cuadrangular, con catro torres de 25 m. de altura, das cales só conservábanse tres. Nunha recente restauración reconstruíuse a cuarta torre.
Etimoloxía
O nome de Alaquàs é de orixe arábiga, xa que provén do árabe al-aquas الأقواس, é dicir, "os arcos" ou "as arcadas", e fai referencia a unha localidade situada ao redor de vinte quilómetros do Barranc de Torrent. Como un caldeirón procedente de Manises está construída con moitas arcadas, ou debido á posible existencia dunhas arcadas dalgunha ponte moura xa desaparecida, os árabes chamárono desta forma. Xa durante a conquista cristiá, logo de sitiar a localidade, Jaume I deu a Berenguer de Castellnou Alaquaz, tal como consta no documento de concesión.
Aeroporto de Madrid-Barajas
Acceso en taxi
miniatura|220px|Terminal 4 miniatura|[[Boeing 767 de American Airlines no aeroporto.]] Todas as terminais dispoñen de paradas de taxi no exterior das áreas de chegadas correctamente sinalizadas. En xaneiro de 2014 implantouse unha tarifa fixa de 30 € para os traxectos con orixe desde ou ata o aeroporto ata o interior da M-30.
Acceso en autobús
Anteriormente existía unha liña (a 89) de autobús que comunicaba o aeroporto coa praza de Colón en Madrid, pero foi eliminada pouco despois de que a liña que parte desde Avenida de América comezase a prestar servizo.
Desde novembro de 2010, existe unha nova liña de EMT, a Liña Exprés Aeroporto, que sae da estación de Atocha, con paradas en: Praza de Cibeles e O'Donnell. Desde alí vai directamente ao aeroporto de Barajas con parada nas terminais 1, 2 e 4. A liña funciona 24h ao día, 365 días ao ano cunha tarifa de 5 euros por persoa (non son válidos nesta liña nin os metrobús nin os abonos transporte ou turísticos). De noite, a cabeceira está na Praza de Cibeles, conectando con todas as liñas de autobuses nocturnos de Madrid.
Acceso en metro
No caso da ampliación do metro ata a T4, existiu unha disputa política entre a Comunidade de Madrid e o Ministerio de Fomento sobre quen era a administración competente para levar a cabo esta ampliación da liña 8, estando no fondo a discrepancia sobre quen debía financiar as obras. Finalmente, a Comunidade de Madrid decidiu recorrer ao financiamento privado e sacou a concurso as obras en febreiro de 2006, sendo adxudicadas en abril de 2006. Así, a explotación e construción do novo tramo adxudicouse a unha concesión privada durante vinte anos, inaugurándose o 3 de maio de 2007 e incorporando o suplemento antes citado para chegar á nova terminal neste medio de transporte. Para que os viaxeiros das catro terminais estean en igualdade de condicións, os viaxeiros que suban na parada das T1-T2-T3 tamén pagan o suplemento.
O número de pasaxeiros
Na táboa seguinte detállase o número de pasaxeiros en Barajas, segundo datos do Ministerio de Fomento:
Operativas
O aeroporto de Madrid-Barajas é un aeroporto H24 (aberto 24 horas) pero as operacións nel sofren algunhas restricións. Está prohibido o seu uso por aeronaves sen radiocomunicación e helicópteros. As aeronaves de aviación xeral lixeiras de menos de 70 pasaxeiros (excepto cargueiros) non poden operar entre as 6:00 e as 22:00, operando, polo xeral, no aeroporto de Madrid-Torrejón.
Algunhas aeronaves teñen restricións nocturnas no uso das APU: Ilyushin (todos os modelos), DC-8 (todos os modelos), Fokker 50, MD-80 (todos os modelos), MD-11, B-747 (todos os modelos), CRJ200, Embraer 120, Boeing 717 e Boeing 727. As seguintes teñen ademais restricións nos procedementos de saída: An-72, An-124, Airbus 340-600, Boeing 727-100, B-727-200, B-737-100, B-737-200, B-747, DC-8, DC-10, Ilyushin 62, Lockheed 1011, MD-11, Tupolev 134, British Aerospace BAe 125, North American Sabreliner e Yakovlev 42.
Hangares
Barajas conta con dúas zonas principais de hangares, por unha banda, a Antiga Área Industrial, entre o T3 e o T4, e doutra banda a Área Industrial da Muñoza. Iberia ten hangares de mantemento en ambas áreas, aínda que teñen máis actividade os da segunda zona.
Torres de control
O aeroporto conta con tres torres de control:
Calquera das tres torres ten capacidade para controlar calquera aspecto do tráfico aéreo e o movemento de aeronaves no aeroporto, pero en condicións de funcionamento normal as tarefas están repartidas entre as tres.
A Torre Sur é a antiga torre de control do aeroporto. Sitúase dentro do terminal T2, aínda que cando foi construída estaba emprazada no Terminal Nacional. Ata 1998 era a única torre de control do aeroporto, pero desde ese momento só xestiona as operacións de rodadura das aeronaves en torno aos edificios terminal T1, T2 e T3, así como co terminal de carga. Malia esta redución de funcións a torre segue contando con capacidades operativas plenas.
O "Plan Barajas"
No ano 2000, o aeroporto atópase ao bordo da saturación tras anos de intenso crecemento do tráfico que soporta. Nese ano iníciase a execución da ampliación do aeroporto, na forma dun macroproxecto coñecido como "Plan Barajas". O plan consistía basicamente en construír un edificio terminal, un edificio satélite dependente da nova terminal, dúas novas pistas (paralelas ás existentes nese momento), dúas grandes plataformas en torno aos novos edificios terminais, novos aparcadoiros e vías de acceso ao aeroporto, soterramento da M-111 por baixo das pistas, un tren automático para a conexión entre o terminal e o satélite dentro dun túnel de servizos aeroportuarios, así como un sistema de tratamento automatizado de equipaxes nos novos terminais. Asociado levaba a ampliación da central eléctrica do aeroporto, o desvío do río Jarama, rúas de rodadura nas novas infraestruturas, novas axudas á navegación aérea e unha nova torre de control.
Cambio de nome en 2014
O 24 de marzo de 2014 o Ministerio de Fomento anuncia usando unha nota de prensa que proximamente aprobará unha orde ministerial coa que o aeroporto pasará a chamarse Aeroporto Adolfo Suárez Madrid-Barajas, indicando tamén que se trata dunha iniciativa do presidente do Goberno, Mariano Rajoy. O renomeamento busca homenaxear a Adolfo Suárez González, primeiro presidente do goberno de España trala restauración da democrática que seguiu a 40 anos de ditadura franquista, e amplamente recoñecido como un dos principais artífices da Transición Española.
Love of My Life
Outras versións
Numerosos artistas lanzaron versións comerciais de "Love of My Life", incluíndo a Declan Galbraith, Scorpions, Michael Burgess, Extreme, Rose Marie, Elaine Paige, Mark Slaughter, Paulo Ricardo, Norma Waterson, a banda romanesa Iris e o cuarteto vocal checo 4TET.
Edward Kennedy
Carreira política
En xaneiro de 2008 pronunciou un discurso onde apoiaba a Barack Obama como candidato ás eleccións presidenciais nos Estados Unidos, fronte a Hillary Clinton e Jonathan Edwards.
Félix García Arriaga
Traxectoria
Médico. Foi nomeado alcalde de Ribeira e tomou posesión o 26 de xullo de 1963. Permaneceu no cargo até 1973. Finou en Ribeira o 6 de maio de 1991.
1086
Mortes
Historia ano a ano
Condado de Luna (1348)
miniatura|260px|Escudo dos Ferrench de Luna, da [[casa de Luna.]]
O Condado de Luna foi un título nobiliario aragonés, creado o 18 de agosto de 1348 polo rei de Aragón Pedro IV de Aragón, a favor de Lope de Luna, señor de Segorbe e IX señor de Luna, con motivo da vitoria na batalla de Epila contra a Unión de Aragón. miniatura|260px|Páxina do [[Armorial de Gelre onde aparece o escudo da Casa de Luna.]]
Vilariño das Poldras, Couso de Limia, Sandiás
Neste lugar celébrase a Romaría do San Mateo, famosa pola súa feira de cabalos e polas pavías, os días 20 e 21 de setembro.
Illyricum (provincia romana)
Xeografía
thumb|241x241px|Illyricum romano despois das [[guerras ilíricas.]] Iliria estendíase do río Drin no norte da moderma Albania a Istria (na actual Croacia e Eslovenia) e o río Sava no norte. Comprendía a chaira costeira, as montañas dos Alpes dináricos que se estenden ao longo da costa oriental do mar Adriático durante 645 quilómetros cunha anchura duns 150 quilómetros e no noroeste, a península de Istria. Había moitas illas ao longo da costa, pero carecían de auga potable. As montañas cultivábanse cara á costa, pero para a maioría eran estériles. A falta de auga e o pobre ou árido solo fixo que gran parte da zona agrícola de Illyria fose mala e isto provocou a piratería. O interior da parte sur de Illyricum (centro e sur de Albania) era máis fértil. Illyria foi habitada por decenas de tribos independentes e agrupacións tribais. A maioría delas foron etiquetadas como Illyrians. No norte tamén había tribos celtas. A chaira panónica (ou Cárpata) no norte era máis fértil. As súas tribos foron etiquetadas como panónicas. Os achados arqueolóxicos e os topónimos mostran que os panonios diferían culturalmente dos ilirios e dos celtas do leste que vivían ao oeste, no que agora é Austria. Máis tarde foron celticizados tras unha invasión celta da parte norte da rexión a comezos do século IV a.C. Algunhas tribos da rexión (os Eravisci, Scordisci Cotini, Boii, e Anartii) eran celtas. Os panonios tamén tiñan semellanzas culturais cos ilirios. A minería e produción de ferro foron unha parte importante da súa economía na época prerromana.
División administrativa
Co nome de Iliria grega; o territorio dende o río Drilocarpo no sueste ata as montañas Ceraúricas. Lindaba ao norte coa Iliria romana e ao oeste co mar Xónico, ao sur Épiro e ao leste Macedonia.
Wikilusa
A palabra "Lusa" refírese ao país ou as persoas cuxa lingua nativa é o portugués oficial.
Letingos
Traxectoria
A sucesión entre os letingos era por regra de pais a fillos, pero tolerábanse a miúdo usurpacións: coa do 510 Wacho sucedeu ao seu tío Tatto, conservando porén o trono na familia; coa do 547, en cambio, convértese en rei un membro da liñaxe dos Gausos, Audoíno. O cambio non foi a través dun rexicidio (semella que o último dos letingos, Valtari, morreu aínda xove por causas naturais), senón por unha especie de paso do relevo cara aquel que ata a subida ao trono de Valtari, menor de idade, exercitara a rexencia.
Folgoso do Courel
Poboación
A poboación do concello de Folgoso do Courel é eminentemente avellentada cunha idade media de 57,62 anos. Pola contra, a idade media minguou no último lustro en 0,54 anos e a poboación menor de 16 anos pasou de ter un mínimo de 31 censados no 2016 a 48 no 2022-
Música rock
Música surf
A música surf conseguiu o seu maior éxito comercial como música vocal, particularmente co traballo de The Beach Boys, formada en 1961 en Southern California. Seus primeiros álbums inclúen tanto surf rock instrumental (entre eses temas hai versións de temas de Dick Dale) e cancións vocais, influenciadas polo rock and roll e o doo wop e das harmonías de artistas de pop vocal como The Four Freshmen. O primeiro éxito seu que destacou nas listas, "Surfin'" (1962), entrou no top 100 da Billboard e axudou a facer da manía da música surf un fenómeno nacional. Dende 1963 o grupo comezou a deixar o surf a medida que Brian Wilson pasaba a ser o principal compositor e produtor, movéndose cara temáticas máis xerais da adolescencia dos homes como os coches e as rapazas en cancións como "Fun, Fun, Fun" (1964) e "California Girls" (1965).
A Invasión Británica
A Invasión Británica axudou a internacionalizar a produción de rock and roll, abrindo as portas a posteriores artistas británicos (e irlandeses) para que acadasen o éxito internacional. Nos Estados Unidos pode dicirse que significou o final da música surf instrumental, dos grupos vocais femininos e (durante un tempo) dos ídolos adolescentes, que dominaran as listas do país a finais dos 50 e nos anos 60. Isto fixo mella nas carreiras de artistas de R&B establecidos como Fats Domino e Chubby Checker e incluso temporalmente botou fóra das listas de éxito a artistas superviventes do rock and roll, incluído a Elvis. A Invasión Británica tamén xogou un papel importante na aparición dun xénero distintivo da música rock, e cementou a primacía do grupo de rock, baseado en guitarras e batería e producindo o seu propio material como cantautores.
Folk rock
miniatura|275px|[[Joan Baez e Bob Dylan]] Noa anos 60 a escena que se desenvolvera a partir do rexurdimento do folk estadounidense medrara e transformáranse nun gran movemento, utilizando música tradicional e composicións novas nun estilo tradicional, normalmente con instrumentos acústicos. Nos Estados Unidos o xénero foi iniciado por figuras como Woody Guthrie e Pete Seeger, e adoita a ser identificado a políticas progresistas. A comezos dos anos 60 músicos como Joan Baez e Bob Dylan pasaran a un primeiro plano neste movemento como cantautores. Dylan comezara a acadar popularidade entre o gran público cos seus éxitos "Blowin' in the Wind" (1963) e "Masters of War" (1963), que levaron as "cancións protesta" a un público máis amplo, pero, a pesar de comezar a influír noutras, o rock e folk mantíñanse aínda como xéneros moi separados.
Aparición do rock alternativo
Poucas destas primeiras bandas, coa excepción de R.E.M. e The Smiths, tiveron éxito entre o gran público, pero a pesar da falta de espectaculares vendas de discos, exerceron unha considerable influencia na xeración de músicos que viría na década dos 80 e que acabarían por ter éxito nos anos 90. Estilos do rock alternativo nos Estados Unidos durante os 80 son o jangle pop, asociado coas primeiras gravacións de R.E.M., que incorporaba guitarras resoantes do pop e o rock de mediados dos 60, e o college rock, usado para describir a bandas alternativas que se iniciaron nos circuítos e nas radios universitarias, con artistas como 10,000 Maniacs e The Feelies.No Reino Unido o rock gótico era dominante a principios da década, pero cara o final da mesma apareceu o indie e o dream pop de artistas como Primal Scream, Bogshed, Half Man Half Biscuit e The Wedding Present, e as denominadas bandas de shoegaze como My Bloody Valentine, Ride, Lush, Chapterhouse e The Boo Radleys. Particularmente vibrante foi a escena Madchester, saíndo dela grupos como Happy Mondays, Inspiral Carpets e The Stone Roses. A seguinte década vería o éxito do grunge nos Estados Unidos e do britpop no Reino Unido, levando ao rock alternativo cara o mainstream.
Ana Buceta
Como membro da selección española sub-19 disputou os campionatos europeos sub-19 de 2010 e 2011.
Música rock
Post-britpop
As bandas de post-britpop presentaron a imaxe da estrela de rock como unha persoa normal e a súa música cada vez máis melódica foi criticada por ser branda ou pouco orixinal. Grupos post-britpop como The Verve con Urban Hymns (1997), Radiohead dende OK Computer (1997), Travis dende The Man Who (1999), Stereophonics dende Performance and Cocktails (1999), Feeder dende Echo Park (2001) e particularmente Coldplay dende o seu álbum de estrea Parachutes (2000), acadaron un éxito internacional máis amplo que a meirande parte dos srtistas britpop que os precederon, e estiveron entre as bandas máis exitosas comercialmente de finais dos 90 e principios dos 2000, posiblemente proporcionando unha platafora de lanzamento aos posteriores ovementos do garage rock revival e post-punk revival.
Mika Häkkinen
Biografía
En 2003 rompe a súa relación profesional co seu preparador de toda a vida, Keke Rosberg.
Ciclo de Cori
O ciclo integra a glicólise e a gliconeoxénese en dous órganos do corpo: músculo e fígado. A súa importancia débese a que impide a acidose láctica no músculo en condicións anaeróbicas, xa que antes de que ocorra o lactato é retirado do músculo e levado ao fígado.
Ribas de Sil
Ribas de Sil é un concello da provincia de Lugo, pertencente á comarca de Quiroga. Segundo o INE a súa poboación no 2018 era de 970 habitantes (1.245 no 2006, 1.310 no 2005, 1.335 no 2004, 1.410 no 2003). O seu xentilicio (véxase no Galizionario) é «».
Idade Moderna
Entre os séculos XVI e XVIII a zona estivo a cargo de pequenos fidalgos encomendeiros dos grandes señores, ou das grandes igrexas e mosteiros. Deixaron constancia da súa presenza en diversos escudos en Torbeo, Vilanova, San Romano, Pumares, San Pedro e Pousanova.
II República e Guerra Civil
A Revolución de 1934 trouxo diversos incidentes, como o estoupido de petardos na vía férrea preto da estación, un tiroteo a un tren entre San Clodio e Montefurado (resultando ferido o fogueiro), e a queima e saqueo de varios templos.
O mesmo informe menciona a queima da capela da Covela, na que se respectou a imaxe de San Antonio Abade; o saqueo da capela de San Pedro, co esnaquizamento do retablo barroco, desaparición de imaxes (posiblemente botadas ao río), e rotura duns cadros de San Pedro e San Pablo; en Santiago de Soutordei saqueo con desaparición de roupas e esnaquizamento de imaxes, entre elas un San Xosé; en Vilariño intentouse un saqueo, pero foi evitado polos veciños.
Durante a guerra houbo bastantes fuxidos, refuxiados no monte ou escondidos nas casas. Coa chegada do exército en 1939 para garantir a seguridade do ferrocarril que levaba ao porto de Vigo as tropas nazis e para desartellar os núcleos de guerrilleiros, implicou a conmutación de penas de morte polas de prisión e a maior posibilidade de redención destas, cesando as execucións e entregándose a maior parte das persoas que aínda estaban fuxidas. Tamén ocorreu un escuro episodio de "guerra sucia" cando a brigadilla da Garda civil asasinou o antigo alcalde e cacique Leopoldo Rodríguez Rodríguez o 14 de agosto de 1950.
Transición
A primeira corporación municipal democrática desta época tomou posesión en abril de 1979, con 6 concelleiros de ADIN (independentes de dereitas posteriormente integrados en AP), 4 de UCD e 1 de CD. Non concorreu ningunha candidatura de esquerdas ao deixar fóra da lista de independentes a persoas de ideas progresistas.
En xuño de 1999 o PSdeG gañou con 5 concelleiros, por 4 do PP.
Al Attles
Alvin Austin Attles Jr., nado o 7 de novembro de 1936 en Newark, Nova Jersey, é un ex xogador e ex-adestrador profesional de baloncesto estadounidense que desenvolveu toda a súa carreira en ambas funcións nos Golden State Warriors National Basketball Association (NBA). Foi seleccionado no trixésimo noveno posto do Draft da NBA polos Philadelphia Warriors en 1960. Tras a súa retirada, os Warriors retiraron o seu número 16 na súa honra. Attles foi o primeiro adestrador afroamericano da NBA, e o segundo en conseguir un anel de campión (1975) tras Bill Russell. Actualmente acode a todos os partidos como local dos Warriors, exercendo como embaixador do equipo.
Hermandad Gallega de Venezuela
Obxectivos
No asistencial, intentan crear e soster servizos médicos asistenciais, centros de coidados diarios e programas de prevención e axuda aos socios e aos galegos en xeral.
Sedes
Inicialmente, a asociación non tiña unha sede fixa senón que se repartía entre as diferentes instalacións que tiñan os tres centros a través dos que foi fundada.
Actividades culturais
Ademais, actualmente seguen activas instalacións como o colexio Castelao e o teatro Rosalía de Castro. O primeiro fundouse no ano 62 e a día de hoxe imparten a educación primaria, secundaria e o bacharelato ademais de dar clases de literatura e lingua galega e charlas e conferencias referentes á cultura galega. Conta con máis de 600 alumnos. O teatro (situado na sede central de Maripérez), creado 30 anos máis tarde, foi un dos máis modernos e funcionais do país cunha capacidade de 700 butacas.
Calp
Economía e demografía
Tradicionalmente, foi unha poboación agrícola, que producía améndoas, pasas e algarrobas; a súa economía tamén se apoiaba na pesca e a extracción de sal das súas salinas, hoxe en día parque natural. Con todo, dende o século pasado (xa nos anos trinta veraneou en Calp Ernest Hemingway), sobre todo a partir dos anos 60 do século XX, converteuse nun municipio turístico, transformando a súa economía, o seu urbanismo e, en gran medida, a súa propia poboación.
Wesendonck-Lieder
Textos
4. Schmerzen
Jeff Teague
Traxectoria profesional
O 16 de xaneiro de 2020, Teague foi traspasado xunto a Treveon Graham ós Atlanta Hawks, a cambio de Allen Crabbe.
Great Camanoe
Gran Camanoe (inglés Great Camanoe) é unha illa do arquipélago das Illas Virxes Británicas no Mar Caribe pertencentes ao Reino Unido.
Xeografía
Gran Camanoe atópase no Mar Caribe a 3 quilómetros ao nordés da illa principal de Tórtola e a 1 km ao norte da Illa Beef.
Cistationina
Cistationina + H+ → α-cetobutirato + NH4+ + cisteína
Bill Hicks
Primeiros anos
Hicks naceu en Valdosta, Xeorxia, sendo fillo de James Melvin "Jim" Hicks (1923-2006) e Mary Reese Hicks. Tiña unha irmá máis vella, Lynn, e tamén un irmán máis vello, Steve. A familia viviu en Alabama, Florida e Nova Jersey antes de establecerse en Houston, Texas, cando Hicks tiña sete anos. Sentiuse atraído pola comedia sendo moi novo, emulando a Woody Allen e a Richard Pryor, e escribiría sketchs co seu amigo Dwight Slade. No colexio comezou a realizar actuacións cómicas (principalmente derivacións de material de Woody Allen) para os seus compañeiros de clase. Na casa escribía as súas propias frases e deslizábaas por debaixo da porta da habitación do seu irmán Steve, o único membro da familia que respectaba debido á súa análise crítica. Steve díxolle, "Continua, Eres moi bo nisto".
California e Nova York
No ano 1989 Hicks publicou o seu primeiro vídeo, Sane Man; unha versión remasterizada con 30 minutos extra foi editada en 1999. miniatura|Hicks en 1991
Inditex
Beneficios
Dende a súa creación o grupo Inditex mantén un crecemento de vendas superior á media do sector.
Centros loxísticos
Inditex ten tódolos centros loxísticos en España que distribúen produtos de tódalas marcas a nivel mundial.
Asíntota
Asíntotas de curvas polares
As asíntotas a unha curva descrita por unha ecuación en coordenadas polares, son as curvas que se obteñen cando r ou θ tenden a infinito ou cara a un valor dado.
Poesía perdida
Versos para romper
Son sesenta e tres poemas escritos entre 1929 e 1944. Dezaoito deles xa se publicaran en La soledad confusa, mais sete dos poema dese libro aparecerán agora no seguinte. Estes poemas foron escritos nos tempos da República (en Galicia), da guerra civil (na zona republicana) e na posguerra que pasou no penal de Xaén. Para Claudio Rodríguez Fer os poemas deste libro entroncan coa sensibilidade estética posmodernista de Juan Ramón Jiménez e cos poetas da promoción do 27 polo neopopularismo. Así no Romance de la novia o erotismo remítenos a García Lorca:
Calder Memorial Trophy
Historía
Para ser elixible para o premio, un xogador non pode ter xogado máis de 25 partidos con anterioridade nunha soa tempada, nin ter xogado en máis de seis partidos en cada unha das dúas tempadas anteriores en algunha liga profesional maior. "O último feito foi quizais máis importante cando, na tempada 1979-80, o fenómeno de primeiro ano Wayne Gretzky non foi elixible para gañar o Calder Trophy a pesar de ter conseguido 137 puntos (o récord para un novato ata aquela era de 95 puntos), porque xa xogara unha tempada completa na World Hockey Association. En 1991, o porteiro Ed Belfour gañou o Calder tendo aparecido en 32 partidos cos Chicago Blackhawks entre as tempadas 1988–89 e 1989–90. Belfour foi elixible para o premio porque 9 deses partidos tiveron lugar durante os play-offs da Stanley Cup en 1990, e os outros 23 partidos tiveron lugar durante a tempada 1988-89. Os nove partidos dos play-offs e 33 partidos xogados coa selección masculina de hóckey sobre xeo do Canadá non contaron para os requisitos de elixibilidade da liga regular. Na tempada 2010-11, Logan Couture foi elixible para o Calder Trophy a pesar de ter xogado en 40 partidos previos (25 na liga regular e 15 nos play-offs, todos na tempada 2009-10), mentres que Alex Pietrangelo non foi elixible a pesar de ter xogado só 17 partidos previos (8 na tempada 2008-09 e 9 na 2009–10, ambas veces enviado de novo a júniors).
Christopher Tolkien
Os Tolkien: pai e fillo
Posteriormente, o fillo seguiu os pasos do pai, converténdose en lector e titor de Lingua inglesa na Universidade de Oxford.
Calder Memorial Trophy
Gañadores
{{legend|#CFECEC|Xogador aínda activo na NHL|border=solid 1px #AAAAAA}}
Poesía perdida
Teoría de Eva
Claudio Rodríguez Fer sinala que os sonetos establecen un plural panorama de tipos femininos. Estilisticamente son máis ben modernistas, con grande riqueza léxica e de moi acusada expresividade plástica e sonora.
Synurophyceae
Aparecen solitarias ou formando colonias, teñen varios flaxelos, un ou dous, de diferente larguras e con manchas nos seus pés, que actúan como fotorreceptores. Ao igual que as crisofíceas, caracterízanse polas placas silíceas bilaterais que os cobren. Só lles falta unha placa nas posicións onde o flaxelo sae cara a fóra. Só, a contra das crisofíceas, aparecen placas de sílice con forma de fíos nalgúns sinúridos. Aos seus cloroplastos sóelles faltar conexións da membrana ao núcleo. Presentan clorofila a e c1 máis non c2. Teñen unha fase de letargo, coñecida como estomatociste, tanto na fase sexual como asexual.
Características
A fucoxantina é o principal compoñente que lle dá a este grupo a súa cor dourada.
Mostran reprodución asexual e sexual, por reprodución isogámica. Os seus quistes denomínanse estomatosporas ou estromatocistes.
Clasificación
Nos sinúridos hai dúas familias coñecidas. As Mallomonas son células libres de entre 50-100 μm de longo. Teñen placas ben ornamentadas e espiñas longas. As Synura son esféricas e forman colonias globulares. As células oriéntanse na colonia tal que os flaxelos saen cara a fóra da colonia. Cada célula adoita ser de 30 μm de radio. Non adoitan ter espiñas e se as teñen son curtas.
Lingua somalí
Historia
miniatura|180px|esquerda|Mapa de [[Somalia.]] miniatura|180px|esquerda|O presidente Siad Barre.
En 1972, xa Somalia independente, o daquela presidente, Mohamed Siad Barre, decretou que o somalí fora a lingua nacional e oficial de Somalia, na súa forma padrón e co uso do alfabeto latino.
Até a decisión de Siad Barre, o uso na escrita do somalí era unha cuestión complexa e causaba polémicas. Nunha ocasión en que o único xornal de Mogadixo, o Corriere della Somalia, que normalmente publicaba tres páxinas en italiano e unha en árabe, icluíu unha páxina en somalí escrita en caracteres latinos, houbo ruidosas protestas contra o uso dun "alfabeto infiel".
Escrita osmanya
O seu alfabeto foi creado en torno a 1920 por Osman Yusuf Kenadid (en somalí, Cismaan Yuusuf Keenadiid), irmán do sultán de Obbia (Hobyo). A escrita creada por el xurdiu como resposta a unha campaña nacional para a creación dunha escrita padrón para o somalí. O seu traballo foi introduido nas escolas do sultanato, chegando a ser amplamente coñecida, bastante utilizada e cunha ampla cantidade de literatura produxida; porén, dificilmente se difundíu entre a poboación, principalmente debido á forte competentencia coa escrita árabe nas zonas rurais, nas súas varias formas, e con outros alfabetos, especialmente a forma latina.
Escrita borama
A escrita borama ou gadabuursi foi creada en 1933 polo xeque Abdurahman Sheikh Nuur, sendo usada soamente polos máis próximos do xeque en Borama, no norte de Somalia (no oeste do estado non recoéecido de Somalilandia). Por ser o seu inventor e a gran maioría dos seus falantes e do clan Gadabuursi, o alfabeto recibiu ese nome tamén (gadabuursi).
Comprende 25 caracteres con aparencia intermedia entre o alfabeto latino e o alfabeto árabe, sendo 6 vogais e 19 consoantes. Hai tamén dous conxuntos de caracteres, un para vogais e un para consoantes. Aínda que non ton amplamente coñecido como o osmanya, o borama produciu un notábel corpus literario, consistindo na maior parte de qasiida (poemas líricos, de orixe árabe).
Tunicados
Ciclo vital
Algunhas especies son vivíparas (os embrións desenvólvense nunha cámara interna).
Clasificación
Filo Tunicata
Illa Norman
A Illa Norman (inglés Norman Island) é unha illa situada na punta sur do arquipélago das Illas Virxes Británicas no Mar Caribe pertencentes ao Reino Unido. Unha das varias illas que inspirou a   novela de piratas de Robert Louis Stevenson 'A illa do tesouro'.
Historia
En 1773 converteuse con outras illas no territorio das Illas Virxes Británicas.
Jan Paweł Lenga
Traxectoria
O 13 de abril de 1991 foi nomeado administrador apostólico de Casaquistán e bispo titular de Arba polo papa Xoán Paulo II. Recibiu a consagración episcopal o 28 de maio do mesmo ano de mans do delegado apostólico Francesco Colasuanno, e tivo como co-consagrantes principais ao administrador apostólico da Rusia europea Tadeusz Kondrusiewicz e ao bispo de Kamyanets-Podilskyi Jan Olszanski.
Claudina e Alberto Gambino
Claudina e Alberto Gambino foron un dúo arxentino de canción protesta, que triunfaron principalmente en España durante a década de 1970.
Todas estas gravacións estiveron compaxinadas coa realización de numerosos concertos polo país, montaxe de espectáculos teatrais e colaboracións con distintas asociacións de música. A partir da década de 1990 dividiron a súa faceta musical, Claudina cara ao xénero lírico e Alberto na súa función de produtor e arranxador, aínda que en 2008 reuniron o que nunca separaran para a gravación do seu último disco Corre, poeta, corre.
María Rosendo
Traxectoria
Realizou estudos de filoloxía inglesa e educación social. En 2007 viaxou a Buenos Aires para vivir no hemisferio austral durante un ano. Participou en recitais poéticos coas Redes Escarlata e na II Rebelión da décima musa. Vive en Compostela onde traballa en produción teatral coa compañía Berrobambán.
Bohemian Rhapsody
Historia e gravación
Segundo Chris Smith (un pianista amigo de Mercury), Mercury comezou a desenvolver "Bohemian Rhapsody" á fin da década de 1960. Mercury adoitaba tocar co piano partes das composicións que estaba a escribir e unha das súas pezas, coñecida como "The Cowboy Song", contiña letras que acabaron na versión completa que foi producida anos despois, en 1975, especificamente "Mama... just killed a man."
As gravacións comezaron en Rockfield Studios, preto de Monmouth, o 24 de agosto de 1975, logo de tres semanas de ensaio en Herefordshire. Durante a produción da música usáronse outros catro estudios (Roundhouse, SARM, Scorpion e Wessex). Segundo algúns membros da banda, Mercury preparou a música mentalmente e dirixiu a banda durante a produción. Mercury usou un piano Bechstein, que tocou no vídeo promocional e na xira polo Reino Unido. Debido á súa natureza moi complexa, a música foi gravada en varias seccións, e a súa conxunción realizouse sobre a base da percusión da batería, para manter todas as pistas sincronizadas.
Solo de guitarra (2:36 - 3:03)
O produtor Baker lembrou que o solo de May foi feito en só unha pista. May afirmou que quería compor "unha pequena melodía que sería unha contrapartida da melodía principal; eu non quería só tocar a melodía". O guitarrista dixo que o seu mellor material proviña dese xeito de traballo polo que el pensa na melodía antes de tocala: "os dedos tenden a ser previsibles, a non ser que estean sendo controlados polo cerebro".
Ópera (3:03 - 4:07)
Referencias líricas nesta pasaxe inclúen Scaramouche, o fandango, Galileo Galilei, o Figaro, e Bismillah, mentres faccións rivais loitan pola alma do narrador. Un coro acusa, outro defende, mentres o heroe se presenta a si mesmo como pacífico e astuto. A introdución da música é lembrada en "I'm just a poor boy, nobody loves me". A sección conclúe cun tratamento completo de coral na frase "Beelzebub has a devil put aside for me!", nun bloque en si bemol maior.
Outras versións
En 1992, a canción foi interpretada polo cantante británico Elton John e por Axl Rose no concerto de tributo a Freddie Mercury: "The Freddie Mercury Tribute Concert". En 1997, foi gravada por Montserrat Caballé e por Bruce Dickinson para o álbum Friends For Life. En 2009, os Muppets gravaron e lanzaron dixitalmente como single unha versión da música cun toque infantil. Tamén se fixo un vídeo musical, dirixido por Kirk Thatcher. O mesmo ano, a cantante Pink cantou a canción no Funhouse Tour, en Australia. No ano seguinte, o elenco da serie de televisión americana Glee fixo unha versión no episodio "Journey". En 2011, Christina Aguilera, Cee O Green, Adam Levine e Blake Shelton fixeron unha versión no reality show The Voice. Máis tarde, a versión foi utilizada no anuncio do lanzamento do coche Volkswagen Fox Rock in Rio.