cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cardeal amarelo
O cardeal amarelo foi declarado monumento natural provincial na Provincia de Entre Ríos, Arxentina, mediante o decreto 4933/02 de 2002.
Historia dos Calgary Flames
Atlanta Flames
A pesar do éxito no xeo, os propietarios da franquía nunca estiveron sobre unha base financeira sólida. O durante moito tempo director xeral Cliff Fletcher declarou anos despois que as proxeccións financeiras iniciais de Cousins para un equipo da NHL non consideraron entrar na WHA. Os Flames estaban tamén nunha pobre situación, e nunca asinaron un contrato televisivo importante.
1985–1990
A partir de aí, os Flames chegaron ás finais da Campbell Conference, onde derrotaron aos St. Louis Blues noutra serie de sete partidos. Desta vez, Calgary viuse sorprendido no sexto partido, cando caeron no St. Louis Arena no coñecido como Monday Night Miracle. Gañando por 5 goles a 2 con 10 minutos por xogar do terceiro período do sexto partido, os Blues realizaron unha furiosa remontada para levar o partido á prórroga, onde Doug Wickenheiser anotou un gol que levaría a eliminatoria ao decisivo sétimo partido. Calgary gañou o partido decisivo en Calgary por 2-1, avanzando ata as finais da Stanley Cup por primeira vez na súa historia. Na final os Flames se enfrontaron aos Montreal Canadiens, perdendo o campionato en cinco partidos. O porteiro novato de Montreal, Patrick Roy, resultou case imbatible nos últimos dous partidos, encaixando tan só catro goles no seu camiño a facerse co Conn Smythe Trophy.
1991–2003
A medida que os Flames se afundiron na clasificación, a asistencia aos seus partidos reduciuse. Durante a maior parte dos seus primeiros 16 anos en Calgary, as entradas dos Flames eran das máis difíciles de conseguir da NHL. Porén, en 1999, a asistencia caera tanto que os seus propietarios lanzaron un ultimato: ou se vendían máis entradas para a tempada, ou o equipo seguiría os pasos dos desaparecidos Winnipeg Jets e Quebec Nordiques no seu traslado aos Estados Unidos. Os seareiros responderon mercando as suficientes entradas para manter aos Flames en Calgary na tempada 1999-00. Os Flames apelaron á compra de máis entradas no verán do ano 2000. A campaña, dirixida a incrementar a venda de entradas para a tempada dende un mínimo da franquía de 8.700 a 14.000, resultou un éxito. Con todo, o incremento das vendas non detivo as perdas financeiras e equipo perdeu $14,5 millóns entre 2001 e 2003.
2004–2010
Posteriormente, os Flames derrotaron aos campións do Presidents' Trophy, os Detroit Red Wings, en seis partidos. Despois de eliminar os campións da Pacific División, os Sharks, tamén en seis partidos, na final da Conferencia Oeste, conseguindo chegar á final da Stanley Cup fronte aos Tampa Bay Lightning. Martin Gelinas anotou o gol gañador nas tres series. A embaixada do Canadá en Washington DC, ondeou a bandeira dos Flames xunto á bandeira do Canadá, mentres que o Primeiro Ministro Paul Martin alcumou aos Flames "equipo do Canada".
Guerra das Malvinas
Movementos sutís: o desembarco nas Xeorxias do Sur
A finais de 1979, un home de negocios arxentino chamado Constantino Davidoff dedicado ao comercio de chatarra adquiriu a unha compañía escocesa os dereitos sobre tres antigas estacións baleeiras en Leith (illas Xeorxias do Sur). Nestas illas, administradas polo gobernador das Malvinas, tan só vivían uns científicos do British Antarctic Survey (BAS: recoñecemento antártico británico) dirixidos por Steve Martin e estacionados en Grytviken, a uns 40 km de Leith.
O desembarco nas illas Malvinas
Ás 8:30, o gobernador Hunt e o maior Norman debaten sobre que facer. Suxírese dispersárense polo interior para formaren unha Guerra de guerrillas, pero finalmente deciden que con forzas tan escasas non ten sentido. Fan traer a Héctor Gilobert, un arxentino residente nas illas ó que consideran un espía, e encárganlle negociar o alto o fogo. Ás 9:30, o gobernador Hunt rende as illas Malvinas ó contraalmirante Busser. Cento corenta e nove anos de dominio colonial rematan. Un avión de transporte militar arxentino leva a Hunt a Montevideo, dende onde se dirixirá a Londres.
Operación Paraquat: reconquista das illas Xeorxias do Sur
Rescataren os comandos atrapados custoulles tres helicópteros, ata que ao final 16 homes esgotados e xeados conseguiron aterrar no HMS Antrim a bordo dun último helicóptero cargado moi por riba das súas especificacións. Os británicos concentráronse agora en acharen un punto de inserción axeitado —escoitando esta vez os consellos dos científicos do British Antarctic Survey— e en cazaren o Santa Fe.
Jakobstad
Xeografía
Pietarsaari está situada na costa oeste de Finlandia, bañada polas augas do golfo de Botnia, cubrindo unha superficie total de 396,35 km², dos cales 304,52 km² son de auga. A altitude do territorio apenas presenta variacións dende a altitude mínima na costa (ao nivel do mar), e a máxima altitude (20 metros sobre o nivel do mar).
Limita cos concellos de Larsmo ao norte, Pedersöre ao sueste, Nykarleby ao suroeste.
Guerra das Malvinas
Operación Paraquat: reconquista das illas Xeorxias do Sur
Namentres, os comandos do SAS e o SBS acharon por fin puntos de inserción axeitados. En ausencia de patrullas arxentinas, simplemente camiñaron ata Grytviken e Leith. Ao chegaren á primeira, atopáronse con bandeiras brancas penduradas dos edificios. O tenente comandante Luis Lagos, ó cargo das illas Xeorxias, decidira non loitar contra forzas tan enormes. Na mañá do 26, Lagos asinaba a rendición na base do British Antarctic Survey en King Edwards Point. Astiz, responsable dos quince mergulladores tácticos en Leith, non o aceptou nun principio. Pero ante o que se lle viña enriba, pola tarde asinaría tamén a rendición a bordo do HMS Plymouth, duplicando innecesariamente o acto de Lagos. A imaxe de Alfredo Astiz firmando os papeis deu a volta ó mundo. A Union Jack ondeaba de novo sobre as illas Xeorxias do Sur.
Black Buck I: bombardeiros nucleares sobre Puerto Argentino
A Operación Black Buck I saldárase cun brillante logro operativo pero foi un fracaso en resultados prácticos, xa que o aeroporto de Puerto Argentino nunca ficou inutilizado e os voos de transporte de C-130 Hércules mantivéronse ata a derradeira noite da guerra. Malia todo, o Reino Unido amosara a súa capacidade para atacar o arquipélago e incluso o territorio continental arxentino dende bases tanto en terra coma no mar, dando un segundo golpe propagandístico e destruíndo varias aeronaves en voo e en terra, e sen sufrir ningunha perda propia. Mais o almirante Fieldhouse precisa algo máis.
Jakobstad
Historia
A base económica da cidade púxose a mediados do século XVIII, coa instalación de industrias fabricantes de alcatrán e unha fábrica de tabaco no seu centro. O comercio empezou a desenvolverse cara 1765, cando as cidades finlandesas do Golfo de Botnia recibiron o privilexio por parte da coroa sueca de comerciar directamente con outros países. Isto tamén levou a que a industria naval se convertera nunha das principais actividades de Pietarsaari. Os primeiros barcos en navegar con bens a outros países foron a galeaza Jacobstads Wapen e o bergantín Enigheten. O comercio e a construción naval fixeron de Pietarsaari unha cidade próspera, e un destacado home de negocios do tempo foi o comerciante e armador Adolf Lindskog, que tamén se converteu nun dos homes máis ricos de Finlandia.
miniatura|200px|left|A vella fábrica de tabaco "Strengberg" en Pietarsaari.
Guerra das Malvinas
O Día D: A canella das bombas ou O Val da Morte
Case canda a cinco A-4B Skyhawk do Grupo 5 de Caza lanzáronse sobre a Argonaut, danándoa gravemente con dúas bombas de media tonelada que non estouparon. Unha hora máis tarde dous A-4B internáronse no estreito, bombardeando o numeral por un erro o casco varado do Río Carcarañá mentres que o líder atacaba sen consecuencias á fragata Ardent. Ó mesmo tempo catro A-4C do Grupo 4 de Caza eran interceptados por unha PAC, que derrubou cos seus Sidewinder a dous deles: ambos os pilotos perderon a vida. Produciuse entón unha tregua que rematou de súpeto ás 14:40 hs. Tres Dagger (un cuarto avión fora derrubado por un Sea Harrier pouco antes sen que os seus compañeiros o notasen) descubriron á Ardent que navegaba rumbo ó norte e a acadaron con dúas bombas, unha das cales estourou destruíndo o helicóptero Lynx e o lanzador de Sea Cat e matando a catro homes. Cinco minutos despois outros tres Dagger atacaron con fogo de canón á fragata Brilliant, producindo algúns feridos e danos menores: porén, pouco despois a seguinte escuadrilla de Dagger foi esnaquizada sobre a Gran Malvina polos Sea Harrier, aínda que felizmente os tres pilotos puideron se exectar.
A Pradeira do Ganso
O xeneral Thompson, responsable das forzas terrestres, tamén tiña os seus propios motivos para non perde-la moral. Ao final as guerras gáñanas quen conquistan a terra e, dende o seu punto de vista, o desembarco resultara un éxito total só escurecido pola destrución dos equipos a bordo do Atlantic Conveyor e o Sir Lancelot. En xeral, tódolos seus homes chegaran a terra xunto coa maior parte do material, estaban ben establecidos e protexidos contra ataques aéreos tanto polos seus propios sistemas antiaéreos como pola patrulla de Harriers e as súas liñas loxísticas, aínda que ameazadas, seguían abertas. Fronte a el, 12.000 homes do Exército e a Mariña arxentinos. Pero 12.000 homes esencialmente illados agás polo par de contedores que os transportes Hércules atinaban a transportar cada noite dende o continente.
Pouco despois da medianoite do 28 de maio de 1982 o 2 PARA partiu do lado occidental do extremo norte do istmo que divide Isla Soledad en dous. As compañías B e D penetraron no istmo, mentres que a A se situou ó leste. A compañía A comezaría o ataque dende alí, tomando Burntside House sen atopar presenza arxentina. Ás 03:30, as compañías B e D dirixíronse á posición Outeiro Boca (Boca Hill). De pronto, recibiron mestas rachas de fogo inimigo. A batalla de Goose Green comezara. 200px|miniatura|esquerda|Esquema da batalla de Goose Green.
Golpes entre os xeos
Entre o 29 e 31 de maio prodúcense violentos combates nas ladeiras do monte Kent. Os xefes das Compañías de Comandos 601 e 602 estaban a argallar unha operación para ocupa-los outeiros máis ou menos sobre a liña do monte Kent. Os maiores Mario Castagneto e Aldo Rico ían levar ás dúas compañías de comandos a «soterralas» para despois tomar ós helicópteros británicos por sorpresa. Sacaron cinco patrúllas o 29 de maio, ó outro día ía se suma-lo Escuadrón de Fuerzas Especiales 601 da Gendarmería Nacional a ordes do maior José Spadaro. Pero ó día seguinte os helicópteros xa non podían saír polas alertas aéreas. Só o fixo un Puma, con 17 comandos da Gendarmería, pero foi acadado por fogo terrestre (posiblemente propio) e morreron 6 xendarmes. Como simple mostra do vivido nos combate coas patrullas do Escuadrón D do Special Air Service (SAS) se reproduce un anaco do Informe Oficial del Ejército Arxentino referido á "Cruz ao Heroico Valor en Combate" outorgada ó tenente primeiro Rubén Márquez, que se pon á fronte da 2ª Sección, seguido a curta distancia polo sarxento primeiro Oscar Blas.
Ambos os comandos son abatidos polo fogo automático do inimigo, pero permiten ó resto a patrulla da 602 repregárense. Pola súa conduta ámbolos dous recibiron a máis alta condecoración arxentina a "Cruz ao Heroico Valor en Combate".
Sobre o aprovisionamento daqueles días, Julio Lago (soldado rancheiro do Regimiento 7 "Coronel Conde") amosa a súa particular visión.
Continuando con esta liña de pensamento o soldado conscripto clase 63 Francisco Montenegro do Rexemento de Infantería 1 "Patricios" explica o seu xeito de analiza-la realidade.
O colapso
Nese momento os xefes a da,2da, 3ra Sección e a Sección de Morteiros (sarxento primeiro Raul González, tenente primeiro Enrique Neirotti e o sarxento primeiro Pedro López foran feridos).
Segundo Julia Solana Pacheco, autora do libro Malvinas: ¿y ahora qué?, seis soldados arxentinos (os conscriptos Ramón Quintana, Donato Gramisci, Aldo Ferreyra, Enrique Mosconi, Alberto Petrucelli e Julio Maidana), feridos e feitos prisioneiros, foron fusilados ou baioneteados polos paracaidistas británicos en monte Longdon, ante os ollos do soldado conscripto Néstor Flores e o cabo Gustavo Pedemonte do pelotón do subtenente Xoán Baldini.
Pero cando os británicos deciden avanzar ante o contraataque arxentino, non atopan máis resistencia. É o resultado de catro días de operacións psicolóxicas executadas polo coronel Mike Rose, do SAS, e o capitán Rod Bell, castelánfalante. Levan dende o día 10 falando con Menéndez por radio, gañándose a súa confianza e instando á rendición «con dignidade e honra». O 2 PARA entra nas afóras de Puerto Argentino coas súas boinas en vez dos cascos de combate e ondeando bandeiras británicas. Ás 23, o comandante das forzas británicas Jeremy Moore chega en helicóptero a Puerto Argentino e entrevístase con Menéndez. Cando o primeiro mostra ó segundo os documentos de rendición, Menéndez tacha de inmediato a palabra «incondicional». Non era iso o pactado durante as conversas radiais secretas dos días anteriores. Tras un breve tira e afrouxa, o xeneral Mario Benjamín Menéndez rende as illas Malvinas ó xeneral Jeremy J. Moore ás 23:59 do 14 de xuño de 1982, sendo testemuña o coronel Pennicott. Os 8.000 soldados arxentinos son desarmados e concentrados no aeroporto en calidade de prisoneiros de guerra. O inverno austral aumenta. Vai moito frío. 250px|miniatura|dereita|O día [[15 de xuño de 1982, a bandeira colonial británica é izada de novo no edificio de gobernación das illas Malvinas.]]
Teatro de Operacións Malvinas
Puerto Stanley - Xeneral de Brigada Oscar Joffre - preto 8.000 homes.
Puerto Howard	-	preto 800 homes
John Stockton
Logros
Xunto a Patrick Ewing, Charles Barkley, Dominique Wilkins, Elgin Baylor, Reggie Miller, Pete Maravich e o seu compañeiro de equipo Karl Malone, considéraselle un dos mellores xogadores da historia que nunca gañaron un anel. El e a súa muller, Nada Stepovich (filla de Matilda e Michael Anthony Stepovich, o penúltimo gobernador territorial de Alasca) teñen dúas fillas, Lindsay e Laura, e catro fillos, Houston, Michael, David e Samuel.
Adecuación
A adecuación textual é unha das condicións que depe presentar todo texto para que sexa comprensible, pois, dependendo da situación en que se produza un acto de fala, o texto resultante debe empregar unha variedade de lingua determinada, máis ou menos formal ou coidada, ou máis ou menos informal
Alcachofa
Propiedades
Proteínas = 2.89g
Ferro_mg = 0.61
As súas flores, o mesmo que as do cardo, conteñen o lévedo "lab" (que é un conxunto de 3 encimas: pepsina, quimosina e paraquimosina) que serve como callo do leite para a elaboración de queixos. Ditos queixos reciben xeralmente o cualificativo de queixo de flor; por exemplo o «Queso de flor de Guía», en Gran Canaria.
Usos medicinais
A) Reaccións adversas:
Xana
225px|miniatura|As xanas tradicionalmente estiveron moi presentes na paisaxe asturiana, na imaxe o coñecido como Foz de les Xanes, un desfiladeiro famoso pola presenza das xanas Xana é o nome que reciben na mitoloxía asturiana e leonesa as fadas de auga doce.
Suppin to Namida
Suppin to Namida (スッピンと涙.) é o single número 13 da cantante xaponesa de J-Pop, pertencente o Hello! Project, Maki Goto, lanzado no Xapón o 6 de xullo do ano 2005 baixo o selo Zetima e producido por Tsunku. Tódalas cancións foron compostas e escritas por Tsunku.
Paul Ludwig Troost
Desde os seus inicios no partido Nazi até a súa morte, Troost deseñou varios edificios de gran relevancia por mandato directo de Hitler, o último dos cales foi a Casa de Arte Xermana.
Gran Premio do Brasil de 2000
Carreira
Despois da parada do Trulli na volta 28, Jos Verstappen quedou en terceiro lugar durante sete voltas no Arrows, pero devolveullo a Fisichella cando entrou en boxes. Os dous Williams de Ralf Schumacher e Jenson Button con Fisichella e Heinz-Harald Frentzen marchaban todos xuntos e todos eles ían a unha única parada. Na parte dianteira, Coulthard e Schumacher mantiñan un ritmo similar pero Schumacher sempre foi cómodo. Ralf e Button entraron en boxes na volta 44 e 45 respectivamente na batalla polo último punto. Pero Ralf saíu uns poucos metros diante de Verstappen e Button uns poucos metros detrás del. Nas voltas que seguiron, Ralf puido alonxarse mentres Button quedou atrapado detrás de Jos ata que realizou unha fermosa manobra de adiantamento na volta 57. Trulli fixo a súa segunda parada na volta 56 e saíu quinto. Ralf quedou cómodo no sexto posto por diante de Button. Verstappen e Pedro de la Rosa foron oitavo e noveno. Mentres tanto, o ritmo comezou a caer e a orde quedou así ata o final.
Bandeira de Etiopía
Historia
Entre 1987 e 1996, no centro da bandeira figurou o escudo da República Democrática Popular de Etiopía, dominado por unha estrela amarela de cinco puntas situada na súa parte superior e rodeado por unha coroa ou grilanda vexetal.
Silvia Jato
Traxectoria
Entre setembro de 2013 e finais de 2014 colabora no programa de radio Es la mañana de Federico en esRadio presentando todos os luns a sección de psicoloxía do programa.
Estripeiro
O estripeiro (Crataegus monogyna), é unha especie de arbusto ou arboriña fanerógama pertencente á familia das rosáceas. É unha arboriña espiñenta común nas fragas de Galiza, abundando en toda a Europa atlántica. Recibe tamén os nomes vulgares de estripo, escambrón  , espiño albar ou espiño branco.
Etnografía
En inglés, o dito que lembra a conveniencia de manter roupa de abrigo até avanzada a primavera (ne'er cast a clout 'til may is out) non se refire á fin do mes de maio, senón ao florecemento do estripeiro ('may').
Michael Stuart Brown
Traxectoria
Doutorouse en Medicina na Universidade de Pensilvania en 1967. En 1977 entrou a traballar no Centro de Enfermidades Xenéticas da Facultade de Medicina de Dallas.
Pazo de Cañás
Historia
Joaquina Ribera Pardo (1778-1849), bisavoa de Emilia Pardo Bazán, naceu no pazo e herdouno. Despois pasou a mans da súa segunda filla, Joaquina Mosquera Ribera (†1848), que casou en primeiras nupcias con Miguel Pardo Bazán (†1839), e despois de enviuvar, casou de novo con Juan Rey Perfume (†1848).
Pakicetus
Características
miniatura|esquerda|170px|Tamaño comparado co dun humano.
As reconstrucións de paquicétidos que se fixeron cando se descubriron os seus esqueletos a miúdo represéntanos coa pel cuberta de pelo; porén, dada a súa estreita relación filoxenética cos hipopótamos, o máis probábel é que tiveran escasa peluxe corporal.
Paleobioloxía
Pakicetus sería o antepasado terrestre de Ambulocetus, el mesmo antepasado de Basilosaurus, que conservaría un recordo das súas patas'''. Este último sería o antepasado dos cetáceos actuais.
José Aranguren Roldán
José Aranguren Roldán, nado na Coruña en 1875 e finado en Barcelona o 22 de abril de 1939, foi un militar galego, xeneral da Garda Civil.
Casa de Castelao
Descrición
Consta de balconadas con varandas de fundición no primeiro andar e corpo voado pechado a xeito de galería no segundo andar e de fiestras balconeiras en ambos andares, con carpintaría de madeira, agás en dito corpo no que foi substituída por aluminio.
Teodoro Obiang Nguema
Traxectoria
Nado en Acoacan, no seo do clan mongomo dos fang, Obiang comezou a súa carreira nunha academia militar española. Chegou a tenente durante o goberno do seu tío Francisco Macías Nguema.
Sexto Home do Ano da NBA
O Sexto Home do Ano da NBA (en inglés: NBA Sixth Man of the Year Award) o recibe o mellor xogador dun equipo da National Basketball Association (NBA) que sae dende o banco a xogar nos partidos. O gañador é seleccionado por un grupo de periodistas deportivos tanto dos Estados Unidos como no Canadá, votando cada un polo primeiro, segundo e terceiro posto. Cada elección na primeira praza conta 5 puntos, na segunda son 3 e na terceira 1. O xogador coa maior suma de puntos totais, a pesar do número de votos na primeira posición, gaña o galardón. Para ser elixible, o xogador ten que disputar máis partidos saíndo dende o banco que de titular.
Athletic Club Ajaccien
O Athletic Club Ajaccien, coñecido como AC Ajaccio, é un club de fútbol francés da cidade de Ajaccio, na illa de Córsega. Fundouse en 1910 e compite na Ligue 2.
Diccionario de uso del español
Primeira versión
Como ela mesma indicou na presentación da súa obra: "A denominación «de uso» aplicada a este dicionario significa que constitúe un instrumento para guiar no uso do español [...] traendo todos os recursos de que o idioma dispón".
Hosni Mubarak
Traxectoria
Terminados os seus estudos de secundaria, ingresou na Academia Militar Exipcia obtendo o título en Ciencias Militares aos 20 anos de idade. En 1950 ingresou na academia da Forza Aérea, recibindo instrución tamén en Frunze, a actual Bixkek, capital de Kirguizistán, entón república da Unión Soviética, obtendo o título de piloto de combate. Ascendeu rapidamente e en 1964 foi nomeado representante da delegación militar exipcia na Unión Soviética.
Zifio de Blainville
É a especie de zifio con maior área de dispersión, e a máis estudada do xénero Mesoplodon.
E. R. Thomas Motor Company
Coches de estrada
O Thomas 1904 foi un modelo de coche de turismo. Equipado cun habitaculo, que podía albergar a cinco pasaxeiros e vendíase por 2.500 $ EE.UU. O 3 en liña refrixerado por auga montado verticalmente, situado na parte dianteira do coche, producía 24 CV (17,9 kW). Montaba unha transmisión planetaria de dúas velocidades. O coche con estrutura de aceiro pesaba 862 kg. E utilizaba un moderno radiador celular para a refrixeración. Un modelo de 8 CV (6 kW) vendíase por 1.250 $ EE.UU.
Zifio de Blainville
Comportamento
As súas inmersións foron cronometradas en até 22 minutos, e até profundidades de 900 m. Cando emerxen, fano lentamente.
Como outros conxéneres encóntranse principalmente en alta mar en augas profundas, pero ás veces poden encontrarse cerca da costa. Unha análise detallada das preferencias de hábitat nas Bahamas, onde esta especie se encuentra comunmente, indicou que os zifios de Blainville se encontraban preferentemente en augas de gradientes de profundidade intermedios a profundidades entre os 200 e os 1000 m (augas do noiro continental). Estas pode que sexan as zonas de maior dispoñibilidade de presas a causa das interaccións das correntes e a topografía local. As observacións ao rededor das Hawai parecen indicar que estes animais prefiren profundidades de 700 a 1000 m. Ritter e Brederlau avistaron Mesoplodon densirostris 24 veces entre setembro de 1995 e agosto de 1997 fronte á Gomera, Illas Canarias. Dos sete avistamentos para os que se rexistrou dita información, a profundidade media foi de 320 m e a distancia media desde a costa de 4,39 km.
Bioma
300px|Biomas terrestres clasificados segundo a vexetación|alt=Biomas terrestres clasificados segundo a vexetación.|miniatura Un  bioma (dos grego «bios», vida), tamén chamado paisaxe bioclimática ou áreas  bióticas (e que non debe confundirse cunha ecozona ou unha ecorrexión), é unha determinada parte do planeta que comparte o clima, flora e fauna. Un bioma é o conxunto de ecosistemas característicos dunha zona  bioxeográfica que está definido a partir da súa vexetación e das especies animais que nel predominan. É a expresión das condicións ecolóxicas do lugar no plano rexional ou continental: o clima e o chan determinarán as condicións ecolóxicas ás que responderán as comunidades de plantas e animais do bioma en cuestión.
Os biomas a miúdo son coñecidos polos seus nomes locais. Por exemplo, un bioma de herbais coñécese como pradería en América do Norte, sabana en África,  estepa en Asia, pampa en  Suramérica e veld en Suráfrica.
Trece anos de Branca
Traducións
Está traducido a linguas como o catalán (Tretze anys de Blanca, tradución de Joan Hernández Pau), o castelán (Trece años de Blanca; tradución de Rosa M. Vilariño) e o éuscaro (Albak hamahiru urte, tradución de Iñaki Ugarteburu).
Arnold Rüütel
Arnold Rüütel, nado o 10 de maio de 1928, é un político estoniano, que foi presidente de Estonia dende o 8 de outubro de 2001 ata 2006.
Teodebaldo (homónimos)
O antropónimo Teodebaldo pode referirse a:
Dani Mallo
Traxectoria
Ao non xogar apenas partidos e figurar como terceiro porteiro do equipo, foi cedido na tempada 2003–04 ao Elche CF, en Segunda División. Con este conxunto, disputou todos os partidos do ano, e a escuadra quedou na posición 14ª. Ao ano seguinte volveu ao Deportivo, pero seguiu sen xogar, e o 10 de xullo de 2006 anunciou que fichaba polo equipo portugués do Sporting de Braga ao que marchou para disputar a tempada 2006–07 na posición de porteiro suplente. Xogou un partido naquel ano, e á tempada seguinte, por culpa da lesión do titular Paulo Santos, disputou sete partidos da Liga portuguesa, e tamén varios encontros da Copa de Portugal e da Copa da UEFA. Ao final da tempada a súa ficha pasa a ter unha situación pouco definida: adestra por separado, non xoga ningún encontro e no mercado de inverno de xaneiro de 2009 fichou polo Falkirk FC da Scottish Premier League. .
A Abelaira, Vilachá, A Pobra do Brollón
Está situada a 604 m. de altitude, ao pé da serra da Auga Levada.
Mauro Camoranesi
Club
Juventus
Abdou Latif Guèye
Abdou Latif Guèye, tamén coñecido como Abdoulatif Gueye, nado o 4 de marzo de 1956 en Dakar e finado o 6 de abril de 2008 en Mbirkilane, foi un político e xornalista senegalés.
Traxectoria política
Faleceu nun accidente de circulación, do que saíron ilesos os demais ocupantes do vehículo. Foi soterrado no camposanto musulmán de Yoff.
Girma Wolde-Giorgis
Traxectoria
Foi militar e político durante o réxime do negus Haile Selassie, chegando a ser o presidente do Parlamento. Tralo derrocamento do emperador en 1974 traballou en representación do goberno provisional de Mengistu Haile Mariam en Eritrea. Cando este foi derrocado, converteuse nun home de negocios até a súa elección como Presidente.
Xanana Gusmão
Transición á independencia
Gusmão tivo un papel importante na administración das Nacións Unidas que gobernou Timor Oriental ata o 20 de maio de 2002. Durante este tempo, continuou a campaña pola unidade e a paz en Timor Leste, e foi considerado o líder de facto da nación emerxente. As eleccións realizáronse a finais de 2001 e Gusmão, respaldado por nove partidos pero non pola FRETILIN, presentouse como independente e saíu vencedor. Como consecuencia, converteuse no primeiro presidente de Timor Leste cando o país se fixo formalmente independente o 20 de maio de 2002.
Timor Leste independente
En marzo de 2015 converteuse en Ministro de Planificación e Investimento Estratéxico de Timor Leste.
Premios e recoñecementos
En xullo de 2000, Gusmão foi nomeado Compoñente Honorario da Orde do Mérito de Nova Zelandia (CNZM) polo avance das relacións entre Timor Leste e Nova Zelandia.
Berti Vogts
Xogador
A nivel internacional xogou 96 encontros coa selección absoluta de Alemaña do Oeste, anotando un gol. En 20 deles foi o capitán o equipo. Foi un xogador fundamental no campionato mundial de 1974 que gañou Alemaña. Tamén participou no equipo que venceu na Eurocopa de 1972.
Adestrador
Despois de rematar a súa carreira coma xogador, chegou ó cargo de seleccionador do equipo sub-20 de Alemaña, cargo no que estivo ata o ano 1990. En 1990, despois da vitoria da escuadra no Mundial de Italia foi ascendido a adestrador da selección absoluta. Nesta etapa conseguiu a Eurocopa de 1996. Posteriormente tamén adestrou á selección de Escocia e Kuwait, sen moito éxito.
Lega Basket Serie A 2011-12
O campión desta edición foi o Montepaschi Siena, que conseguiu o seu sexto título consecutivo logo de impoñerse ó EA7 Emporio Armani Milano na final.
Buteo lagopus
Zonas de cría
miniatura|320px|dereita|Distribución xeográfica do Buteo lagopus; verde = área de cría, azul = área de invernada Crían ó redor do Círculo polar ártico. O seu territorio de reprodución comeza no sur de Noruega, continúa nunha faixa relativamente estreita polo centro e norte de Suecia e norte de Finlandia, e segue pola costa do océano Glacial Ártico ata o leste de Siberia, ata Kamchatka e as illas Kuriles setentrionais. A area de distribución espállase nunha faixa estreita ó longo da costa do mar de Okhotsk cara ó sur ata os 55° de lonxitude norte. Ó norte da costa do Océano Glacial Ártico cría só nunhas poucas illas costeiras. A súa fronteira sur, que só atravesan en anos de grande abundancia de alimentos, márcao a zona de transición entre a tundra arbustiva e a tundra arbórea. No Novo Mundo crían dende Newfoundland, pasando polas rexións ó norte e noroeste da baía de Hudson, a parte sur da illa de Baffin, o norte dos Territorios do Noroeste e illas próximas, e chegan ó norte e oeste Alasca e as illas Aleutianas.
Cuarteis de inverno
En Europa pasan o inverno principalmente ó leste do paralelo 10°, aínda que unha boa cantidade de exemplares se asentan máis o oeste, ata ó Rin e o sur dos Alpes. As rexións onde máis abundan son o sur de Suecia, o Báltico, Belarús, leste de Alemaña, república Checa, Eslovaquia, Austria, Hungría e Ucraína. En anos bos chegan ó norte de Grecia, Crimea e Turquía.
O niño
O tipo de niño depende do tipo de hábitat no que viven. Se teñen a posibilidade, escollen repisas nas penas, en terrapléns, en paredes verticais ou en acantilados. Na tundra arborada fan os niños nas polas, en xeral nas máis altas. Moi habitualmente a falta de vexetación alta obrígaos a face-lo niño no chan, en xeral en sitios secos e algo elevados, que lles ofrezan unha boa visión dos arredores. O niño é unha construción voluminosa de polas e garabullos, ben cuberto de herba e brión, pelos de animal e plumas. O illamento é máis mesto nos niños terrestres. O diámetro da estrutura pode ir dos 80 cm de diámetro dos niños novos ós 150 cm dos que foron usados varios anos. O macho fornece o material, pero os dous membros da parella colaboran na construción, que continúa durante a incubación. Nalgunhas ocasións aproveitan niños doutras aves rapaces nórdicas.
Sven Wollter
Traxectoria
Actuou en varios filmes como The Man on the Roof, Änglagård e Jerusalem, baseado na novela de Selma Lagerlöf. Ademais actuou en producións de Hollywood como The 13th Warrior interpretando o papel do rei viquingo Hrothgar.
Josefa Iloilo
miniatura|220px|dereita|Josefa Iloilo. Josefa Iloilo Uluivuda, nado en Vuda, Ba, Fidxi o 29 de decembro de 1920 e finado en Suva o 6 de febreiro de 2011, foi un político fidxiano.
Xián (nome)
Xián (pronunciado ) é un nome propio masculino galego de orixe latina: xentilicio da familia Iulia, dedicado a Xúpiter, a través do latín Iulianus. Porén, neste nome galego, conflúe tamén un nome xermánico, frecuente no galego medieval, nas formas Egila e Egilanus, e que significaba puñal.
Etimoloxía
Xián provén do latín iulianus, que significa de xulio ou pertencente á familia de Xulio. exactamente á familia do emperador Xulio César (en latín Gaius Julius Caesar).
Aminoácido proteinoxénico
Os aminoácidos proteinoxénicos son os aminoácidos que forman parte das proteínas e están codificados no código xenético. Hai 20 aminoácidos codificados de forma normal no código xenético e outros 2 codificados dun xeito especial. Estes últimos son a selenocisteína e a pirrolisina. A estes habería que engadir a N-formilmetionina, un derivado de aminoácido co que se inicia a síntese proteica en bacterias, mitocondrias e cloroplastos, polo que contando este farían un total de 23.
Microstomus kitt
Usos
Comercialízase en fresco ou conservado en xeo.
Gobernantes de Romanía
Outros artigos
Крал на Румъния Seznam představitelů Rumunska Rumæniens konger Liste der Staatsoberhäupter Rumäniens Gobernantes de Rumania Rumeenia riigipeade loend Liste des souverains de Roumanie Románia uralkodóinak listája Daftar Raja Rumania Re di Romania Index regum praesidumque Romaniae Władcy Rumunii pt:Anexo:Lista de reis da Romênia Lista șefilor de stat ai României Список правителей Румынии Seznam predsednikov Romunije Lista över Rumäniens statsöverhuvuden Romanya devlet başkanları listesi 罗马尼亚君主
Fernão Mendes Pinto
Análise do contexto de escrita de Peregrinação
De feito, o temor de Fernão Mendes Pinto probouse xustificado unha vez que a versión impresa ten moitas frases borradas e "corrixidas". Máis chamativa aínda é a completa desaparición de referencias á Compañía de Xesús, unha das máis activas congregacións relixiosas no Oriente, e que posuía claras relacións con Fernão Mendes Pinto (pois fóra membro da mesma anos antes da escrita da obra). O tamaño da obra tamén era un obstáculo considerábel naquela época, aínda máis sen o auxilio financeiro de ningunha institución ou mecenas.
Siloxismo
Historia e características
A diferenza entre xuízo e proposición é importante. A proposición afirma un feito como un todo, que é ou non é, como contido lóxico do coñecemento. O xuízo, en cambio, atribúe un predicado a un suxeito lóxico do coñecrmento outorgando aos termos ao mesmo tempo unha función lingüística de significado (semántica) e unha función formal lóxica (sintáctica). Isto ten a súa importancia no concepto mesmo do contido do un, o xuízo, e a outra, a proposición, especialmente nos casos de negación, como se ve na problemática da lóxica siloxística.
Fernão Mendes Pinto
Análise do contexto de escrita de Peregrinação
Contrariando as expectativas, a Peregrinação tórnase un éxito, recibindo 19 edicións en seis linguas. Ábrense inmediatamente discusións respecto á veracidade dos eventos narrados. Esa cuestión é traballada por autores como P. G. Adams, Mary Campbell, Maurice Collis e A. Pagden, non se limitando só á Peregrinação, mais abranguendo o xénero de relatos de viaxe como un todo. Serán levantadas dúbidas e cuestións que resultarán nunha delimitación máis profunda entre o rexistro histórico e a ficción.
Le Ferré
Le Ferré (en Ferred) é unha comuna francesa do departamento de Ille e Vilaine, na Bretaña.
Pastoriza, Ove, Ribadeo
Pastoriza é un lugar da parroquia de Ove, no concello luguesa de Ribadeo, na comarca da Mariña Oriental. Segundo o IGE, en 2014 tiña 18 habitantes (11 homes e 7 mulleres).
Leónidas I
Leónidas I (en grego Λεωνίδας), nado no 521 a. C. en Esparta e finado o 19 de agosto de 480 a. C. en Termópilas, foi o 17º rei axíada de Esparta. Morreu durante a Segunda Guerra Médica, na heroica batalla das Termópilas, bloqueando o avance do exército persa de Xerxes I.
Traxectoria
miniatura|dereita|300px|Leónidas en [[Batalla das Termópilas|Termópilas, por Jacques-Louis David (1814).]] Foi un dos fillos do rei axíada Anaxandridas II de Esparta. Sucedeu no trono, probablemente en 489 o 488 a. C., ó seu medio irmán Cleómenes I, e casou con Gorgo, a filla deste. Ó ter dous irmáns máis vellos, Cleómenes e Dorieo, non se esperaba que puidese chegar a reinar, pero Cleómenes faleceu sen descendencia masculina e Dorieo morreu, probablemente pouco antes que Cleómenes, en Sicilia loitando contra os cartaxineses.
Santuario da Nosa Señora dos Milagres do Medo
Descrición
O edificio é de fábrica de cantaría de granito, en estilo puramente barroco galego, cunha fachada impoñente e balconada, que semella un gran retablo pétreo, con sete portas e con dúas torres principais e dúas secundarias. O adro arrodea todo o edificio nunha largura de 6 metros. A fachada é similar á fachada do Obradoiro da Catedral de Santiago de Compostela, aínda que esta última construíuse sete anos despois ca a de Molgas.
Revistas de acceso aberto
As revistas de acceso libre están proliferando moito en diversos campos, por exemplo, no científico, onde colaboran a unha comunicación científica máis áxil, menos dirixida por grupos de intereses e menos onerosa para os departamentos de investigación con orzamentos pequenos.
Paula Rey Torreiro
Traxectoria
Foi soprano dentro do coro da Orquestra Sinfónica de Galicia. Canta tamén no grupo de latin-funk Duplo Son. Estudou canto no Conservatorio de Valencia e completou a súa formación en diferentes centros europeos, tales como Viena.
Beirán, Salcedo, A Pobra do Brollón
Contaba en 2007 segundo o IGE, con 8 habitantes (4 homes e 4 mulleres), os mesmos habitantes que no ano anterior.
Ben Bridwell
Benjamin Bridwell, nado o 25 de abril de 1978 en Irmo, Carolina do Sur, é o vocalista principal da banda estadounidense de rock alternativo Band of Horses e anteriormente foi membro de Carissa's Wierd.
Ave de curral
Usos na alimentación
Aínda que practicamente todas as partes dunha ave son comestibles, as partes ou presas máis suculentas son os músculos pectorais do voo, chamados peituga, e os músculos do primeiro e segundo segmento das extremidades inferiores, chamados coxa e perna respectivamente; estas son as preferidas en cociña. Tamén se utilizan, aínda que en menor medida, as extremidades superiores ou ás, o pescozo, as patas e as vísceras.
Compra de Luisiana
Contexto
Os Estados Unidos buscaban o xeito de controlar a navegación sobre o río Mississippi, feito que lle levou a iniciar negociacións co réxime de Napoleón I.
Negociación
O presidente estadounidense Thomas Jefferson enviou os seus emisarios a Francia por primeira vez en 1801, co que lles deron inicio ás conversas.
Os americanos, que só buscaban comprar a parte ribeirega, víronse sorprendidos cando os franceses ofrecéronlles o terreo na súa totalidade. A compra levouse a cabo sen que ninguén soubese exactamente as características do terreo. Tratábase de zonas inexploradas e non existía ningún tratado con España que determinase o límite entre os dous territorios.
Llargues
Cancha
Antigamente xogábase a Llargues tamén nos trinquets, e hoxe en día aínda se fai no Trinquet de l'Abdet, nunha modalidade específica, a Pilota grossa.
dereita|miniatura|200px|Partida de Llargues nas rúas de Polop
Regulamento
Cando un equipo conseguiu dúas ratlles cámbianse o campo e tratarán de gañar esas ratlles e conseguir os quinzes. Tamén os equipos haberán de cambiar o campo cando a banca estea a val, aínda que só teña unha ratlla
Perxa
A Perxa ten a mesma regulamentación que a modalidade a Llargues exceptuando a sacada. O saque farase dende unha raía marcada (a de falta) a un dau (dado) pintado, e sobre unha corda (a Perxa ou palico, ao estilo da Galotxa). A partir da sacada (a volea ou ao bote), as normas son as do xogo a ratlles.
Concello de Moreiras
miniatura|Igrexa de San Nicolao de Novás. Moreiras foi un antigo concello de Galicia que funcionou como unidade administrativa entre 1836 e 1927.
Duncan Hamilton
Resultados completos na Fórmula Un
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
Ecos del Eume
Ecos del Eume foi un semanario editado en Pontedeume entre 1910 e 1918.
Manuel Vidal Martínez
Traxectoria
Emigrou á Arxentina, onde fixo un pequeno capital. Retornou a Vimianzo e mercou uns muíños industriais en Pasarela. Na Segunda República militou en Unión Republicana. Foi concelleiro de Vimianzo e foi elixido terceiro tenente alcalde. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 agochouse para evitar as represalias. Pasou por varias casas de Calo e Traba de Laxe, e permaneceu algún tempo nun faiado en condicións moi precarias. Morreu en novembro de 1937 a consecuencia das duras condicións do agocho. Para evitar descubrir aos donos da vivenda na que estaba agochado, a familia trasladou clandestinamente o cadáver nun cabalo durante a noite, comunicando o seu falecemento ás autoridades cando xa estaba no domicilio familiar. Obrigaron a soterralo fóra da porta do cemiterio para que a súa tumba fose pisada por todos, e os que asistiron ao enterro foron multados. Decretaron a incautación dos seus bens por un valor de 7.500 pesetas.
Igrexa de San Martiño de Frómista
Historia
As tarefas de reconstrución finalizan en 1904, data na que definitivamente se reabre ao público. Hoxe en día pode contemplarse, no interior da propia igrexa, unha maqueta que representa o seu aspecto no momento de acometer a súa restauración.
Decoración
Tamén, o taqueado xaqués que hai baixo as cornixas exteriores aparece igualmente o interior, a diversas alturas.
Inmunidade (medicina)
Inmunidade activa
miniatura|350px|Curso temporal dunha resposta inmune. Debido á formación de memoria inmunolóxica, a reinfección en momentos posteriores leva a un rápido incremento na produción de anticorpos e da actividade efectora da célula T. Estas infeccións posteriores poden ser suaves ou inaparentes. A inmunidade activa dáse cando as células B e as células T son activadas por un patóxeno, orixínanse as células B e T de memoria. Ao longo da vida dun animal estas células de memoria “lembrarán” cada patóxeno específico encontrado, e poderán montar unha resposta forte e rápida se o patóxeno se detecta de novo. Este tipo de inmunidade é activo e adaptativo porque o sistema inmunitario do corpo se prepara el mesmo para futuros desafíos. A inmunidade activa a miúdo implica tanto inmunidade celular coma humoral (e a intervención do sistema inmunitario innato).
Os Murados da Barcia, Mañón, Mañón
Os Murados da Barcia é un lugar da parroquia de Mañón no concello coruñés de Mañón, na comarca do Ortegal. Segundo o IGE, en 2011 tiña 2 habitantes (1 home e 1 muller).
Amento
O pole dalgunhas árbores pode ser, para a especie humana, unha fonte de alerxias.
Medan
Seica fundada a finais do século XVI por Guru Patimpus na que era a Rexión de Deli e axiña (século XVII) Sultanato de Deli tributario do de Aceh, non coñeceu un desenvolvemento significativo ata o século XIX cando os colonos holandeses (presentes na área dende 1658) comezaron a explotación extensiva de tabaco para a exportación.
Club Santos Laguna
Novo Estadio Corona
O Santos Laguna xoga os seus partidos coma local no Estadio Corona, con capacidade para 30.050 espectadores. A construción comezou o 22 de febreiro de 2008 e rematou o 11 de novembro de 2009. Inaugurouse cun amigable entre o Santos Laguna e o Santos FC brasileiro, con vitoria por 2-1 do equipo local.
Parque de Santa Margarida
Historia
O parque tivo anteriormente o nome de Joaquín Costa.
Funafuti
Ás veces, a capital de Tuvalu é referida como Fongafale ou Vaiaku. Con todo, todo o atol de Funafuti é oficialmente a capital.
Canles en Funafuti
O atol ten varios canles cara a lagoa, con cadanseu grao de navegabilidade. A listaxe deles, comezando polo illote Fongafale ao sur, e seguindo as agullas do reloxo, son:
Mikel San José
Traxectoria
San José pasou polas categorías inferiores do Athletic Club, antes de fichar polo Liverpool FC con tan só 18 anos en agosto de 2007. Asinou un contrato de tres anos, e xogou regularmente cos reservas do equipo.
Bieito Fendeferro
Personaxes
Jules Dussiflard: É un taxista. Aparece desde o primeiro álbum, Les taxis rouges (Os taxis vermellos), no que se lle ve facer fronte á competencia da sociedade "Taxis rouges". Tamén ocupa un papel importante en Les douze travaux de Benoît Brisefer (Os doce traballos de Bieito Fendeferro), e reaparece moi brevemente en Madame Adolphine (Señora Adolphine) e no álbum Le fétiche (O fetiche). É o adulto, excepto Plácido, co que Bieito mellor se entende, como nunha relación pai-fillo. Ademais, nas súas dúas aventuras comúns, Dussiflard aparece inquedo cando un perigo sobrevén e cando non sabe onde esta Bieito; anda máis preocupado por buscar a Bieito que polo propio perigo. Na versión galega aparece baixo o nome de Señor Caetano.
Scottie Pippen
Últimos anos
Xa en Portalnd para a temporada, un xa veterán Pippen axuda ao equipo a acadar a final da Conferencia Oeste, onde caen nun apertado 4-3 contra os Lakers. Tras permanecer até a temporada no equipo de Oregón, o seu antigo compañeiro nos Bulls, John Paxson, ofrécelle volver a Chicago co papel de apoiar e ensinar a uns mozos que deben ser o futuro do equipo. O seu papel na pista é soamente testemuñal, participando en 23 partidos e con moitos problemas de lesións ao longo da campaña, anunciando a súa retirada ao final do ano á idade de 39 anos. O 9 de decembro de 2005 o seu número foi retirado polos Bulls e pasou a unirse ao 23 de Jordan, ao 4 de Jerry Sloan e ao 10 de Bob Love. Tras especular moito coa súa volta ás canchas na NBA, en xaneiro de 2008 Pippen fai unha pequena xira por Escandinavia con 42 anos. Xogaría dous partidos para o Torpan Pojat da Korisliiga finlandesa e para o equipo sueco Sundsvall. No seu primeiro partido, o 4 de xaneiro, Pippen anota 12 puntos na vitoria do ToPo por 93–81 ante o Porvoo. Ao día seguinte anota nove puntos e captura nove rebotes na vitoria do seu equipo por 98–85 ante o Honka. Xa en Suecia, no seu terceiro partido da xira, fai 21 puntos, colle 12 rebotes, fai tres asistencias e realiza tres roubos en 30 minutos na vitoria por 102–74 dps Sundsvall Dragons ante o Akropol de Rinkeby. Os Dragons pagaron a Pippen 66.000 dólares pola súa achega.
Estudo (música)
Século XIX
Os estudos que son máis amplamente admirados son aqueles que transcenden a súa función práctica e son apreciados simplemente pola súa música. Por exemplo, os Estudos de Chopin son considerados non só tecnicamente difíciles, senón tamén musicalmente moi poderosos e expresivos.
Xestosa
O topónimo Xestosa pode referirse a:
Luis Eduardo Aute
Primeiros anos en Filipinas
Dende moi novo, amosou unha grande habelencia como debuxante e pintor e, tamén, gozaba co cinema, sobre todo despois de que seus pais lle regalasen unha cámara de oito milímetros coa que tivo as primeiras experiencias na realización de películas cos seus amigos.
Retorno da familia a España
En 1963, comezou a estudar arquitectura técnica na Escola de Aparejadores, aínda que só dúas semanas máis tarde abandonaría a universidade para se trasladar a París, onde viviu toda a efervescencia cultural da época e descubriu a música de Jacques Brel e Georges Brassens, leu a Paul Éluard e a Nietzsche (Máis aló do ben e do mal) e viu películas prohibidas en España, como Lolita de Stanley Kubrick. Durante os seguintes anos, regresou varias veces á capital francesa e comezou a vivir dos seus cadros, realizando algunhas exposicións fóra de España e tendo un marchante estadounidense, Gregg Juárez, que vendía os seus cadros en Estados Unidos. Tamén conseguiu empezar a traballar no mundo do cine, destacando a súa participación na película Cleopatra, de Joseph L. Mankiewicz, como intérprete de inglés, francés e español e segundo axudante de dirección da segunda unidade, que se encargaba de filmar as secuencias rodadas en España. En Madrid, traballou como meritorio de dirección en La vida es magnífica, unha película de Maurice Ronet, e en Chaud, chaud, les visons, de Marcel Ophüls.
Década de 1970: retorno ao mundo da música
En 1972, RCA publicou o recompilatorio Álbum (1966-67), con temas xa publicados, e ao ano seguinte Rosa León publicou o seu primeiro disco, no que se incluíron sete cancións de Aute, como Las cuatro y diez, De alguna manera ou La secretaria ideal.
Década de 1980
En marzo de 1982, publicou Fuga, no que destacan temas como Siento que te estoy perdiendo e Mira que eres canalla e constitúe o primeiro dunha nova triloxía, Canciones de amor y duda. Escribiu a música de Pablo y Virginia, de Jaime Chávarri.
A canción non é a súa única expresión artística, xa que tamén destacou na pintura e na dirección cinematográfica. O seu último libro, AnimalHada', recopila os seus poemigas, debuxos e animacións.
Tempada 2006-07 da NBA
A tempada 2006/07 da NBA foi a sesaxésimo primeira na historia da NBA. Comezou o 31 de outubro de 2006 e rematou o 18 de abril de 2007. Os playoffs comezaron o 21 de abril de 2007 e remataron o 14 de xuño de 2007. San Antonio Spurs gañou o seu terceiro campionato vencendo nas Finais da NBA aos Cleveland Cavaliers, equipo que por primeira vez se clasificou para a rolda final.
A Encrucillada, Abrence, A Pobra do Brollón
A Encrucillada é lugar da parroquia de Abrence, no concello da Pobra do Brollón, na provincia de Lugo.