cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Neuropreservación
Vantaxes
Teñen sido apuntadas varias vantaxes da neuropreservación en relación á criopreservación de corpo enteiro. Estas inclúen custos máis baixos para o paciente e para o almacenamento, maior transportabilidade en caso de desastre, facilidade para alcanzar o cerebro con crioprotectores e así, unha mellor posibilidade de que o cerebro sexa preservado, e un arrefecimento máis rápido que pode aumentar a probabilidade de recuperación futura. Aubrey de Grey ten teorizado que os neuropacientes serán reanimados despois de seren mellorados os procedementos en pacientes de corpo enteiro, e polo tanto teñen mellores probabilidades de recuperación.
Campio Carpio
Campio Pérez Pérez, coñecido co pseudónimo de Campio Carpio, nado en Vigo o 10 de outubro de 1902 e finado en Buenos Aires o 28 de setembro de 1989, foi un escritor e xornalista galego.
Linguas nuristanias
Historia
O iranista noruegués Georg Morgenstierne escribiu que o Chitral no Paquistán é a área da máis grande diversidade lingüística do mundo. Aínda que o Ghowar é a lingua predominante do Chitral e do Paquistán occidental setentrional, unha decena máis de linguas fálase aquí. Entre elas están o Kalasha-mun, Palula, Dameli, Gawar-Bati, Nuristani, Idgá, Buruxasqui, Gujar, vakhí, kirguiz, persa e paxto. A pesar de que moitas destas linguas non teñen sistema de escritura, é frecuente o uso do sistema Urdú ou persa-arábigo.
Os verbos regulares galegos
A raíz nos verbos regulares
Os verbos regulares teñen, normalmente, unha única raíz para todo o paradigma, mentres que os irregulares xeralmente presentan, cando menos, dúas raíces: unha delas coincide coa do infinitivo e aparece nos tempos do tema de presente e a outra encóntrase nos tempos do tema de perfecto. Teñen tema de perfecto os seguintes tempos: pretérito perfecto, pretérito pluscuamperfecto, pretérito imperfecto de subxuntivo, e futuro de subxuntivo; os restantes tempos constrúense co tema de presente.
Variacións na raíz dos verbos regulares
En canto ó acento, a primeira. segunda e terceira persoas do singular e mais a terceira do plural do presente de indicativo e do presente de subxuntivo, xunto coa segunda persoa de singular do imperativo, son formas rizotónicas, pois levan o acento tónico sobre a vogal radical (and-o, and-as, and-a, and-an, and-e, and-es, and-e, and-a). Tódalas outras formas teñen o acento na vogal temática ou nas desinencias, e son chamadas arrizotónicas.
Alternancia de timbre nos verbos da primeira conxugación
Este comportamento é o que seguen a maioría dos verbos desta clase: xogar, pegar, amolar, espertar, acordar, colgar, berrar, chocar, medrar, pecar... Así e todo, nalgúns casos, mantense a vogal sempre medio-aberta: votar, berrar, apezar, aboiar, quentar..., ou sempre pechada: botar, merendar, mendar, posiblemente debido a unha tendencia regularizadora máis moderna có sistema antigo en que operaba a neutralización. Neste sistema moderno, a diferenza de timbre pode discernir parellas co tipo de v[ɔ]tar / b[o]tar, v[ɔ]tamos / b[o]tamos. A adscrición dun verbo a un modelo ou a outro (con alternancia vocálica ou sempre coa mesma vogal) non é predicible na maioría dos casos. Así a todo, os verbos formados sobre substantivos que teñen vogal tónica aberta (sobre todo se son derivados formados recentemente) tenden a mante-la vogal radical con timbre medio-aberto en todo o paradigma, como tamén o fan certos verbos cultos, aínda que non sempre sucede así: gu[ˈɛ]rra > gu[ɛ]rrear, p[ˈɔ]rco > emp[ɔ]rcar, [ˈɔ]vo > des[ɔ]var, pero f[ˈɛ]rro > enf[ˈɛ]rro, enf[ˈɛ]rras, enf[ˈɛ]rra, enf[e]rramos,...
Gerhard Rohlfs
Estudos e investigacións
O seu inicio nos estudos lingüísticos comezou sobre a guía de Karl Jaberg e Jakob Jud, dos que recibiu o encargo de acometer un amplo estudo dos dialectos da Italia meridional, acabando laureado por unha tese titulada Griechen und Romanen in Unteritalien ( Gregos e romanos na Baixa Italia), publicada no 1924.
Ocupouse de glotoloxía e lingüística das linguas románicas e dos seus dialectos, principalmente dos pertencentes ás áreas lingüísticas da Italia meridional, nomedamente da áreas calabro-lucana e salentina (dialecto calabrés, salentino e cilentano). Publicou dous vocabularios completos do dialecto calabrés (Milán, 1938-1939) e do salentino (Múnic, 1956-1961).
Obras publicadas
Sobre onomástica e toponomástica:
Rarefacción (ecoloxía)
Uso correcto
Non se pode simplemente dividir o número de especies que se atopan polo número de individuos da mostraxe co fin de corrixir o diferente tamaño das mostras. Facendo iso estaríase asumindo que o número de especies acumúlase linealmente co número de individuos presente, mais isto non sempre é verdade.
William Randal Cremer
Sir William Randal Cremer nado en 1828 e finado en 1908, normalmente coñecido polo seu segundo nome, Randal, foi un político e pacifista británico.
La Voz Católica (Ourense)
La Voz Católica foi un periódico editado en Ourense entre 1883 e 1896.
Historia e características
Apareceu en 1883. Despois dunha pequena paréntese volveu saír en marzo de 1895, dirixido por Antonio Rionegro. Entre os seus colaboradores figurou Cesáreo García Álvarez. Nunha suspensión foi substituída durante algúns números por La Misma Voz. Cesou a súa publicación en 1896.
Decretos de Nueva Planta
Imposición dun modelo político
Estes decretos toman Francia como modelo político e ao mesmo tempo establecen que estes territorios pasarán a ser rexidos segundo as leis e os costumes de Castela; son consecuencia da visión absolutista e centralista do monarca, collendo como motivo o castigo á Coroa de Aragón polo seu apoio ao Arquiduque Carlos de Austria.
Con estes decretos empezouse a configurar definitivamente o Estado Español tal e como se coñece na actualidade, como un estado unitario tanto a efectos políticos como administrativos, xa que até entón España só era un conxunto de diversos países nos cales, dende os reis Católicos, reinaba o mesmo monarca. O seguinte momento e definitivo sería a década de 1830, coa creación do estado-nación español polo liberalismo centralista.
Abolición das institucións catalás
O decreto de Nueva Planta de Cataluña abolía a Deputación do Xeneral, as Cortes Catalás, o Consell de Cent etc. Substituía ao vicerrei por un capitán xeneral, dividía Cataluña en correxementos, como en Castela, e desaparecían as tradicionais vigairías. Establecíase o catastro, para gravar propiedades urbanas e rurais, e os beneficios do traballo, o comercio e a industria. Igualmente, o castelán pasaba a ser lingua oficial, especialmente da escola e os xulgados. Tamén se pecharon as universidades catalás, que deran apoio ao Arquiduque Carlos de Austria, e creábase a Universidade de Cervera.
Kenya Airways
Kenya Airways é a aeroliña nacional de Kenya. A compañía fundouse en 1977 tras a disolución de East African Airways. A súa sede atópase en Embakasi, Nairobi, e o seu centro de conexións é o aeroporto Internacional Jomo Kenyatta.
Jaime Vargas Vargas
Carreira política
Formou parte do directorio administrativo financeiro na dirección Intercultural Bilingüe da Nacionalidade Achuar de Ecuador en 2004.
Cefalalxia
Cefalalxia hemicrania paroxística crónica ou hemicrania continua
Ver artigo princiapal: Hemicrania continua
Outras cefalalxias primarias
Inclúense varios subtipos, entre eles a cefalea asociada á actividade sexual, a cefalea benigna por tose, a cefalea benigna por exercicio e a cefalea hípnica.
Tratamento
O tratamento varía amplamente segundo a causa e o tipo de cefalea. As mellores opcións para tratar as cefaleas máis comúns son os analxésicos como o paracetamol e os axentes antiinflamatorios non-esteroides (AINEs) como a aspirina, o ibuprofeno e o naproxeno. Con todo é preciso ter en conta que estes fármacos non están exentos de efectos secundarios que en ocasións son graves, por exemplo, o ácido acetilsalicílico non se debe usar con nenos debido ao risco de desenvolvemento da síndrome de Reye. Ademais o abuso dos mesmos pode en determinadas circunstancias agravar o problema. Poden utilizarse en casos de dor de cabeza leve ou moderado que ocorra ocasionalmente. En caso de cefalea intensa, frecuente ou con algún dos síntomas de alarma, debe consultarse sempre co médico e evitar a automedicación.
Florida do Norte Central
Localización
O condado máis ao sur de Florida do Norte Central, o Condado de Marion, limita co norte de Florida Central e algunhas rexións da área xeográfica da Costa Natural. Outros moitos condados da rexión limitan coa Costa Natural, incluíndo a Alachua, Gilchrist e Hamilton. Florida do Norte Central non está afectada polos furacáns tanto como os seus condados veciños do leste e o oeste.
Idi Amin
Idi Amin Dada, nado en Koboko (Protectorado de Uganda) en torno a 1925 e finado en Jeddah (Arabia Saudita) o 16 de agosto de 2003, foi un ditador, militar e o terceiro presidente de Uganda entre 1971 e 1979.
Tricociste
É unha estrutura no córtex de certos protozoos ciliados e flaxelados que consiste nunha cavidade e filamentos longos e delgados que poden ser exectados en resposta a certos estímulos. Os tricocistes poden estar amplamente distribuídos por todo o microorganismo ou en certas áreas restrinxidas (por exemplo, en tentáculos, papilas, arredos da boca). Hai varios tipos. Os tricocistes mucoides son inclusións alongadas que poden ser exectados como corpos visibles despois dunha estimulación artificial. Os tricocistes filamentosos en Paramecium e outros ciliados son descargados como filamentos compostos por un talo con estriacións cruzadas e unha punta. Os toxicistos (en Dileptus e certos protozoos carnívoros) tenden a estar localizados arredor da boca. Cando descarga un toxicisto, expulsa un longo filamento non estriado con extremo con forma de bastón, que paraliza ou mata outros microorgnismos; este filamento utilízase para capturar alimento e, presumiblemente, na defensa.
Aceptor de electróns
O poder de aceptar electróns dun aceptor mídese pola súa afinidade electrónica, que é a enerxía liberada cando se enche o orbital molecular máis baixo non ocupado.
En química, denomínase ácido de Lewis a unha clase de aceptores de electróns que non adquire só un electrón senón dous (un par de electróns) que forman un enlace covalente cunha molécula doante de electróns. Este fenómeno estúdase na química dos ácidos e bases de Lewis. Non obstante, A IUPAC desaconsella o uso do termo aceptor de electróns para os ácidos de Lewis. A forza que impulsa o comportamento dos aceptores e doantes de electróns en química está baseada nos conceptos de electropositividade (dos doantes) e electronegatividade (dos aceptores) de entidades químicas moleculares ou atómicas.
Cocólito
Función
Aínda que os cocólitos son estruturas moi elaboradas que se foman como un produto complexo dos procesos celulares, as súas funcións non están moi claras. Entre as hipóteses avanzadas están a defensa contra organismos do zooplancto que as comen ou contra a infección por bacterias ou virus; o mantemento da flotación; a liberación de dióxido de carbono para a fotosíntese; para filtrar os nocivos raios ultravioleta light; ou para que as especies que viven a grandes profundidades concentren a luz que necesitan para a súa fotosíntese.
Nīþ
Un termo relacionado era ergi, que comportaba unha connotación de falta de virilidade.
Carlos Quiroga
Traxectoria
Fundou e dirixiu a revista O Mono da Tinta, de 1987 a 1991. Durante varios anos foi director da revista de ciencias sociais e humanidades Agália. Foi un dos fundadores do proxecto editorial Letras de Cal. O Diário de Notícias portugués incluíu o seu libro Inxalá nunha colección de clásicos literarios universais.
Ademais de profesor na USC, é membro da dirección da Asociación de Escritores en Lingua Galega e tamén da Associaçom Galega da Língua.
Podentes
O topónimo Podentes pode facer referencia a:
Ortofotografía
O alzado dunha fachada dun edificio ou a planta dun terreo poden representarse por unha ortofotografía se se empregan técnicas fotogramétricas dixitais para obter medidas tridimensionais do obxecto e transformar as coordenadas ó plano de proxección ortogonal.
Autochrome
O autochrome é un procedemento fotográfico en cor. Patentado no ano 1903 polos irmáns Lumière e comercializado en 1907, resultou ser o único procedemento en cor dispoñible ata o ano 1935, que acabou abandonándose por resultar custoso e precisar de longos tempos de exposición.
República Bátava
Unha nova República
Precisamente, a grande inestabilidade política e os moitos golpes de Estado impediron un funcionamiento normal do país e das súas institucións. Unha das poucas políticas revolucionarias que foron adiante foi a abolición dos últimos vestixios do feudalismo que quedaban nas antigas Provincias Unidas.
Karmapa
O Karmapa (oficialmente "A súa Santidade Karmapa Gyalwa") é a cabeza da escola Karma Kagyu do budismo, a cal é a sub-escola máis grande do Kagyupa (Tib. Bka' brgyud), unha das catro escolas máis grandes de budismo tibetano.
Kimi no Na wa.
Kimi no Na wa. foi distribuído por Toho. Estreouse na convención Anime Expo 2016 dos Ánxeles o 3 de xullo de 2016, e no Xapón o 26 de agosto de 2016. Recibiu a aclamación da crítica, que alabou a animación e o impacto emocional do filme, e foi un grande éxito comercial, converténdose no cuarto filme con maior recadación na historia do Xapón, o sétimo filme de animación tradicional, e o quinto filme de fala non inglesa con maior internacionalmente, cun total de $355 millóns. Gañou o premio do Festival de Cine de Sitges, o LAFCA e no Festival de Mainichi o premio de mellor filme animado, así como un nomeamento nos Premios da Academia Xaponesa á mellor animación do ano.
División de Honra de Rugby 1990-1991
A tempada 1990-1991 da Liga Española de rugby foi a vixésimo cuarta edición da máxima categoría do rugby en España. A liga contou con 12 equipos participantes. O calendario da competición estivo formado por 22 xornadas, nas que se enfrontaron entre si tódolos equipos en dúas voltas. Ó remate do campionato o Club de Rugby El Salvador saíu campión por vez primeira na súa historia.
Gran Premio de España de 1954
Informe
Villoresi no outro Lancia retirouse con problemas de freos logo de só unha volta e Ascari sucumbiu aos problemas de embrague logo de 9 voltas.
Maria Gabriela Llansol
Traxectoria
Os seus libros son máis ben unha serie de pequenos cadros, de meditacións con referencias a un certo misticismo, que se enmarca nun ambiente fantástico ou ucrónico.
Obras
Publicacións póstumas (Editadas polo Espaço Llansol)
Traducidas ao castelán
==== Traducidas ao francés ====
McDonnell Douglas DC-9
Orixes
O DC-9 deseñouse para rutas curtas e medias, para operar en pequenos aeroportos con pistas curtas e menor estrutura en terra que os grandes aeroportos servidos polos máis grandes Boeing 707 e Douglas DC-8. Buscouse a accesibilidade e características para operar en pistas curtas. Os tempos entre voo e voo simplificáronse con escaleiras incorporadas no avión, incluída unha na cola, que acurtaban os tempos de embarque e desembarque.
Sociedad Deportiva Ejea
Estadio
Anteriormente xogaba os seus partidos no Estadio de Luchán, campo inaugurado o 8 de decembro de 1959 cun encontro entre a Sociedad Deportiva Ejea e o Real Zaragoza.
Arquieparquía católica ucraína de Curitiba
Territorio
A arquieparquía ten xurisdición sobre todos os fieis da Igrexa católica bizantina ucraína do Brasil, agás nos estados de Mato Groso do Sur, Mato Groso, Rondonia, Acre, Amazonas, Roraima, o Pará, o Amapá e a parte occidental do Paraná.
Arquidiocese católica latina de Minsk-Mahilioŭ
Arquidiocese de Mahilioŭ
O 3 de xullo de 1848 cedeu territorios para erixir a diocese de Khersón.
Arquieparquía católica ucraína de Curitiba
Historia
O 29 de novembro de 1971 o exarcado foi elevado ao rango de eparquía, tomando o nome actual.
Capacidade cranial
Porén, as capacidades craniais máis grandes non son sempre indicativas de que un ser vivo sexa máis intelixente, debido a que tamén se require un volume maior para controlar un corpo máis grande ou, nalgúns casos, é unha característica adaptativa para a vida nun medio máis frío.
Oxima
Reaccións
A reacción de Ponzio (1906) que ten que ver coa conversión da m-nitrobenzaldoxima a m-nitrofenildinitrometano con tetróxido de dinitróxeno foi o resultado das investigacións sobre os explosivos potentes de tipo TNT:
Mercedes Núñez
Regreso a Francia
Mercedes non podía regresar a España. Era unha apátrida para o réxime franquista. Regresou a Francia en maio de 1945 e ingresou no Hospital Bichat de París. Estaba enferma e débil. Dous meses despois desprazouse a Carcassonne para participar como testemuña da acusación no xuízo seguido contra René Bach, o seu  torturador ao servizo da  Gestapo, que foi condenado á morte e fusilado en setembro dese mesmo ano.
Analxésico
Existen diferentes tipos de analxésicos e cada un deles ten as súas vantaxes e os seus riscos ou inconvenientes.
Antiinflamatorios non esteroideos
Estes analxésicos actúan sobre todo inhibindo ás enzimas chamadas ciclooxixenases, cruciais para a produción de prostaglandinas, substancias mediadoras da dor. Corresponden ao chamado pola Organización Mundial da Saúde (OMS) primeiro chanzo analxésico, canda o paracetamol (AINE carente de efectos antiinflamatorios).
Opiáceos menores
Son un grupo de substancias, a maioría sintéticas, que imitan, con menor poder analxésico, a acción dos opioides. Corresponden ao ''segundo chanzo analxésico da OMS.
Tino Rossi
Constantin Rossi, coñecido como Tino Rossi, nado en Ajaccio o 29 de abril de 1907 e finado o 26 de setembro de 1983, foi un cantante e actor francés.
Analxésico
Efectos adversos
O paracetamol en doses maiores de 10 g/día pode causar hepatite medicamentosa.
Mercedes Núñez
Regreso a España e establecemento en Galicia
Tras a morte do ditador, en 1975 Mercedes e Medardo regresaron a España e establecéronse en Vigo.
Nos anos vigueses (1975-1986) a súa militancia centrouse na tarefa de dar a coñecer en Galicia e Cataluña, especialmente en centros de ensino, a súa visión dos campos de concentración nazis. Participou tamén en charlas e debates en radio e televisión. Tamén a prensa escrita recolleu o seu testemuño. En 1983, Mercedes foi nomeada delegada en Galicia da Amical de Mauthausen e outros campos (asociación que agrupa aos exdeportados republicanos dos campos de concentración do nazismo, así como aos familiares e amigos, tanto dos superviventes como dos deportados asesinados nos campos ) e encargouse de elaborar un censo de máis de 200 galegos mortos nos campos de concentración nazis.
Conduto torácico
miniatura|200px|O conduto torácico e o conduto linfático dereito.
Henrique de Borgoña (1035-1066)
Segundo certos historiadores, casou en 1056 con Sibila de Barcelona, filla de Berenguer Ramón I, chamado o Curvado, conde de Barcelona e Xisela de Lluça. Segundo outras fontes, foi esposo de Sibila, filla do conde Rexinaldo I de Borgoña e de Alicia de Normandía.
Trompeta
Mecanismo
Nos principios, a súa capacidade para producir sons limitábase a unha serie de harmónicos sobre a nota fundamental. Non obstante, coa posterior adaptación do mecanismo do pistón, a trompeta converteuse nun instrumento cromático. Está provista de tres pistóns e en xeral está afinada en si bemol, dó ou la. Cando a súa afinación é en dó non hai necesidade de transportar. Na trompeta en si bemol e en la, a transposición é basicamente a mesma que se utiliza para o clarinete.
As sordinas obstrúen os movementos das ondas sonoras nos metais, amplifican certos harmónicos e reducen outros. Os trompetistas teñen experimentado diversas formas de sordinas, desde inserir unha man no pavillón (técnica ortodoxa nalgúns metais clásicos) ou incluso cubrir a campá cun bombín.
Boquilla
miniatura|[[Boquilla de trompeta.]] A boquilla e o tudel poden danarse facilmente por un montaxe impropia, polo que hai que realizar con coidado dita acción. A forma correcta é inserir suavemente a boquilla no receptor e dar un leve xiro para aseguralo. Nunca hai que forzar a boquilla dentro do tudel, posto que pode chegar a atrancarse. En caso de que isto ocorra, non é recomendable en ningún caso usar ferramentas de agarre (tenazas, alicates,... ) para quitar a boquilla atrancada, senón que debe levarse o instrumento a un establecemento especializado na reparación de instrumentos.
Trompeta en dó ou en si ♭
As trompetas correntes están afinadas en dó ou en si ♭ e o seu tubo apenas supera un metro de largo. Ten tres pistóns e a súa extensión cromática, debida ao mecanismo dos pistóns, é de dúas oitavas e unha sexta maior. A trompeta en si ♭ soa un ton máis grave que a trompeta en dó. Este tipo de trompetas son normalmente usadas nas bandas de música, nas orquestras de jazz e nas orquestras sinfónicas (excepto en Francia e España onde se impuxo a trompeta en dó, aínda que a trompeta en si continua sendo a máis utilizada nestes ámbitos).
Nas civilizacións antigas
miniatura|[[Suona, trompeta chinesa.]] A cultura chinesa contribuíu en gran medida no desenvolvemento da trompeta, aportando unha curiosa trompeta composta por diferentes tubos cónicos que encaixaban uns noutros telescopicamente. Outra achega súa foi a trompeta helicoidal tocada polos mariñeiros e sacerdotes budistas. Tamén existía unha trompeta chamada Lapa ou Laba e outra chamada suona, que é un tipo de trompeta parecida ao óboe de tons altos e fortes que pode ter sete ou oito buratos. O suona foi moi popular na primeira Dinastía Jin nas zonas da rexión de Xinjiang e está formado por un tubo cónico de madeira perforado de oito orificios (sete na parte dianteira e un na traseira), un tubo de cobre e un chifre de cana (o que o fai similar ao óboe) no extremo superior da madeira e un altofalante de cobre no extremo inferior. Unha versión da suona é a corneta chinesa, un instrumento que é aínda moi utilizado como elemento melódico indispensable na «conga santiagueira», tipo de música popular imprescindible en festas populares na rexión oriental de Cuba.
Nos reinos de Xava e Balí existía durante o século X uns pequenos conxuntos musicais cunha formación de trompeta de forma curva. No Tíbet, desde o século VII, a influencia india ten como consecuencia a introdución de instrumentos como o dung-dkar, fabricado cunha caracola e en ocasións con embocadura de metal e cunha prolongación feita cunha placa metálica, chamada á (gshog-ma), moi similar ao sankh da India, e o wadun, fabricado cun corno. O mag-dun é unha gran trompeta de sons graves e roucos que pode medir até 5 metros e é un instrumento característico e orixinario do Tíbet.
Idade Media
Nun principio o claro era un tubo recto e longo, pero para facelo máis cómodos para o seu transporte, reduciuse a súa lonxitude dobrando o tubo en espiral, recibindo o nome de clarión.
O Barroco: extensión do uso
A comezos do século XVII, o papel da trompeta nos conxuntos orquestrais non era moi importante, aínda que existen excepcións. O Orfeo de Monteverdi (1607) é a primeira obra na que se integra a trompeta dentro das formacións orquestrais e dentro desta obra pódese encontrar unha tocata para cinco trompetas de diferentes afinacións. Cara a finais do século XVII, a trompeta comeza a tomar un papel máis protagonista e a ser un instrumento moi utilizado nas agrupacións orquestais. Apareceu entón o Modo per imparar a sonare di trompa, de Fantino ("Método para aprender a tocar a trompeta"), publicado en Frankfurt en 1638, que é un exemplo do amplo uso que se lle daba ao instrumento.
No mesmo período, Purcell empregou frecuentemente a trompeta. Na súa ópera Dioclesian, unha trompeta e unha voz de contralto cantan a dúo. As súas composicións adoitaban ir destinadas como era costume na época a John Shore, trompetista da corte e membro dunha familia de trompetistas que foi famosa durante todo un século. Nesta mesma época a gran maioría dos compositores alemáns incluían a trompeta nos conxuntos orquestrais.
Séculos XVIII e XIX: a trompeta de pistóns
O primeiro compositor en usar a trompeta de pistóns na orquestra foi Halévy, na súa ópera A xudía de 1835. Na súa partitura escribe para dúas trompetas deste xénero e dúas trompetas naturais con tubos de recambio.
Século XX
A finais do século XX, o éxito osténtaa a trompeta afinada en si bemol, aínda que o timbre peculiar da trompeta moderna en re foi empregado por compositores como Olivier Messiaen ou Arthur Honegger (compositor que lle dedicou a este último instrumento a súa Segunda sinfonía para orquestra de cordas e trompeta en re ad libitum). Igor Stravinskii tamén realizou composicións para trompeta.
A trompeta no jazz
A trompeta que se acostuma empregar no jazz ten un ton fundamental en si bemol. No jazz primitivo utilizábase a corneta, que no século XIX desempeñaba o papel que máis adiante se lle asignaría á trompeta. O fliscorno posúe un son máis suave e os trompetistas adoptárono como segundo instrumento nas bandas de jazz, aínda que algúns especializáronse nel, como Art Farmer. O aperte á literatura para trompeta de músicos de jazz como Louis Armstrong, Joe King Oliver, Dizzy Gillespie ou Miles Davis foi decisiva.
Manuel Remuñán Ferro
Traxectoria
Adicouse, de xeito altruísta, a defensa do patrimonio histórico compostelán ao longo de máis de 50 anos polo que foi membro do comité español do ICOMOS, da Comisión de Defensa do Patrimonio Histórico Artístico de Santiago de Compostela e da Comisión Asesora da Cidade Histórica do Concello e asesor cultural da Xunta de Galicia na Comisión do Patrimonio Histórico da Cidade.
Tivo un papel destacado nas medidas de rehabilitación para acadar que Santiago de Compostela fora declarada pola UNESCO coma Patrimonio da Humanidade, xunto con Xerardo Estévez, daquela alcalde de Santiago.
El Vendaval (Ribadavia)
Historia e características
Subtitulado Periódico soplón, apareceu o 27 de agosto de 1884. Editábase os domingos. O propietario e administrador era Casto Domínguez Gómez. Imprimíase nos obradoiros de José M. Ramos de Ourense.
Shigeru Kayano
Política
Foi o primeiro político do pobo ainu na Kokkai (cámara alta xaponesa), polo Partido Social Democrático entre 1994 e 1998.
Marcelino Suárez González
Traxectoria
Recibiu a Medalla ao Mérito do Traballo en 1948.
Os Martices, O Alto de Xestoso, Monfero
Os Martices é un lugar da parroquia do Alto de Xestoso no concello coruñés de Monfero na comarca do Eume. Tiña 12 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 5 eran homes e 7 eran mulleres.
Gran Premio de Hungría
Historia
En 2006, Jenson Button logrou a súa primeira vitoria en Fórmula 1, e Pedro de la Rosa o seu primeiro podio (2º posto). Esta carreira desenvolveuse por primeira vez en carreira de Fórmula 1 neste circuíto con choiva, e destacou por ser moi accidentada e polo seu gran número de abandonos, incluíndo os de Michael Schumacher e Fernando Alonso. Foi unha das máis emocionantes da tempada.
En 2008, Heikki Kovalainen conseguiu a súa primeira vitoria en Fórmula 1, logo da rotura de motor de Felipe Massa nas últimas voltas, acompañáronlle no podio, Glock que foi o seu primeiro podio en Fórmula 1 e Raikkonen. O poleman Lewis Hamilton finalizou quinto, detrás de Alonso que logrou un dos mellores resultados da tempada, por culpa dunha picada.
Zanzíbar
miniatura|Illa de Zanzíbar Zanzíbar é un conxunto de dúas illas, Zanzíbar propia (1.554 km² e 800.000 habitantes) e Pemba, a principal cidade e centro económico é Mji Mkongwe na illa de Zanzíbar. Zanzíbar é un territorio autónomo de Tanzania.
Historia
En Zanzíbar asentáronse inmigrantes persas procedentes de Shiraz, e probablemente o nome de proceda do farsi زنگبار Zangi-bar (Costa dos negros). Entre 1503 e 1698 os portugueses controlaron o territorio. En 1698 pasou a soberanía do sultán de Omán, en 1861 Omán e Zanzíbar divíronse en dous principados independentes. Sayyid Majid bin Said Al-Busaid (1834/5-1870) converteuse no primeiro sultán de Zanzíbar. O Reino Unido gradualmente foi aumentando a súa influencia sobre Zanzíbar, e en 1890 no Tratado de Helgoland-Zanzíbar os alemáns comprometéronse a non interferir nela, e Zanzíbar converteuse nun protectorado británico. En 1896 o sultán Hamoud bin Mohammed prohibiu a escravitude e a trata de escravos, do que Zanzíbar era un dos principais centros dende a época dos omanís. O 19 de decembro de 1963 Zanzíbar obtivo a súa independencia como monarquía constitucional, pero o 26 de abril de 1964 logo do derrocamento do sultán, Zanzíbar uniuse con Tanganika para formar o novo estado de Tanzania.
Manuel Álvarez Torneiro
Traxectoria
Cursou estudos na Escola Superior de Altos Estudos Mercantís da Coruña. Despois de desempeñar varios traballos entrou a traballar en La Voz de Galicia. no que botou vinte e cinco anos e, entre outras funcións, levou a cabo un imporante labor como crítico literario. Foi un dos fundadores do grupo poético Amanecer nos anos 1950 na Coruña e colaborou en diversos libros colectivos e revistas (Dorna, Clave Orión, A xanela, ...). Os antólogos sitúano na Xeración das Festas Minervais, na primeira promoción da poesía de posguerra: os nados entre 1928 e 1942.
El Censor (Betanzos)
Traxectoria
Subtitulado Periódico semanal de intereses materiales, noticias y anuncios, apareceu en outubro de 1883. Semanario liberal. Foi dirixido por Roque Ponte Peña ata 1884, e despois por Severo Ares Mancera. Na redacción figuraban Manuel Martínez Teijeiro, Justo Contas Illá e Manuel Vaamonde Ponte. Colaboraron Fernando García Acuña, Constantino Ares e Manuel Martínez Santiso, que publicou os primeiros capítulos da súa Historia de Betanzos. Incluía as seccións “Notas” e “Variedades”, e artigos sobre música, teatro, literatura en castelán e poemas en galego. Máis exemplos de produción literaria son “Charada” e os apartados “Dimes y Diretes” e “Recortes”, nos que se critican ironicamente, comportamentos típicos da época. Cesou a súa edición en febreiro de 1884.
Les Saintes
Descrición
Les Saintes  é un arquipélago volcánico totalmente rodeado por arrecifes pouco profundos. Xurdiu a partir do recente cinto volcánico das Antillas Menores da época do Plioceno. Componse de rochas aparecidas no Terciario entre fai 4´7 a 2 millóns de anos. Por procedencia, éra unha única illa que os terremotos tectónicos e volcánicos separaron para crear un arquipélago debido á zona de subducción entre a placa de América do Sur, a placa de América do Norte e a placa do Caribe.
Les Saintes componse de dúas illas habitadas moi montañosas, a illa Terre-de-Haut e a illa Terre-de-Bas, con outros sete illotes deshabitados:
Base de datos
Unha base de datos é un ficheiro organizado de datos sobre un tema. Nos servizos públicos é empregado como un arquivo para ter un acceso rápido ós os seus datos administrados.
Prosencéfalo
Diferenciación
Do prosencéfalo sepáranse as dúas vesículas ópticas, que se transforman nas dúas retinas fotosensibles dos ollos. Por tanto, a retina pertence embrioloxicamente ao sistema nervioso central.
Protestas en Ecuador de 2019
Tanto a Fronte Unitaria de Traballadores (FUT), a Confederación de Nacionalidades Indíxenas de Ecuador (CONAIE) liderada por Jaime Vargas, e a Fronte Popular (FP), que formaron a oposición ó goberno de Rafael Correa, así como a Federación Nacional de Cooperativas de Transporte Público de Pasaxeiros de Ecuador (FENACOTIP) e grupos vinculados ó Movemento Revolución Ciudadá (MRC) declararon a súa adhesión e apoio ás protestas contra Lenín Moreno. O Ministerio de Goberno reportou que se encarcelaron a 1 330 persoas, 435 policías resultaron feridos e fixéronse 132 bloqueos de estradas.
Aeroporto V. C. Bird
O aeroporto internacional V. C. Bird é un aeroporto situado na illa Antiga, a 8 quilómetros ao nordés de Saint John's, a capital de Antiga e Barbuda.
Gran Premio de Alemaña
O Gran Premio de Alemaña (Großer Preis von Deutschland) é unha carreira válida para o campionato mundial de Fórmula 1. Inicíousese en 1907 coa primeira carreira dos Kaiserpreis no circuíto de Taunus, onde só participaban vehículos de turismo con motores inferiores a seis litros. A primeira carreira foi gañada polo italiano Felice Nazzaro cun Fiat. En 1926 organizouse a carreira de vehículos deportivos na pista Automóbil Verkehrs und Übungs-Straße (AVUS) ao suroeste de Berlín, con todo, debido a un accidente onde perderon a vida tres persoas, o Gran Premio de Alemaña non se volveu a correr en AVUS ata.
En 1927 a carreira múdase ao circuíto de Nürburg (Nürburgring) de 28 km, onde se correu ata a década de 1970. Desde entón o Gran Premio de Alemaña alternouse entre Nürburg e Hockenheim (Hockenheimring). En, Hockenheim converteuse en sede permanente. Na tempada cancelouse a carreira. Desde a carreira volveu a alternarse entre Nürburgring e Hockenheimring ata.
Hockenheim
O rápido e plano circuíto de Hockenheim preto de Heidelberg foi o único anfitrión do Gran Premio de Alemaña nos seguintes 30 anos. A carreira de 1977 gañouna Lauda, pero tamén destacou porque o piloto local Hans Heyer competiu na carreira malia non conseguir a clasificación. Na carreira de 1979 o suízo Clay Regazzoni no seu Williams intentou perseguir ao seu compañeiro de equipo, o australiano Alan Jones, pero foi en balde. A carreira de 1981 viu unha tremenda batalla entre Jones e a estrela en ascenso Alain Prost nun Renault, con Jones pasando a Prost no estadio debido á interferencia do dobrado compañeiro de equipo de Prost, René Arnoux. A carreira foi gañada polo brasileiro Nelson Piquet despois de que Jones tivera problemas co seu Williams. Na carreira de 1982 producíronse cambios no circuíto, o máis notable foi unha chicane na ultra rápida Ost-Kurve. Tamén viu o final da carreira do francés Didier Pironi, tivo un accidente terrible baixo a choiva torrencial durante a cualificación. Despois de golpear a parte traseira do Renault de Prost, Pironi saíu lanzado cara ao ceo e logo rodou por algún tempo ata parar. Pironi, que lideraba o campionato nese momento, tiña tan graves lesións nas pernas que o médico da FIA Sid Watkins case tivo que amputarllas co fin de sacalo do esnaquizado Ferrari. A forma dos coches de Fórmula Un deseñáronse no seu momento de tal xeito que os pilotos sentábanse tan adiante na cabina que as súas pernas e pés estaban moi por diante do eixe dianteiro, deixando esas partes do corpo humano perigosamente expostas. Só estaban protexidos pola estrutura do chasis e a carrozaría de aluminio. Durante a carreira, Piquet agrediu fisicamente ó piloto chileno Eliseo Salazar logo de que Salazar botara fóra ao cabreado brasileiro na nova chicane Ostkurve cando lideraba a carreira e trataba de dobralo. Patrick Tambay gañou a súa primeira carreira con Ferrari. A carreira de 1984 viu gañar a Prost (agora conducindo un McLaren) e ao novato Ayrton Senna pilotando agresivamente un Toleman na parte dianteira da pista durante o inicio da carreira. miniatura|right|250px|[[Michele Alboreto acadou a vitoria no regreso ao novo Nürburgring en 1985.]] 1985 viu o regreso por unha soa vez do novo circuíto de 4´5 km de Nürburgring Grand Prix, que fora construído no soar do antigo Sudschliefe e fora sede do Gran Premio de Europa do ano anterior. Foi unha carreira na que varios pilotos loitaron polo liderado, foi gañada polo italiano Michele Alboreto.
Joaquín Loriga
Traxectoria
miniatura|Joaquín Loriga. Fillo de Eliseo Loriga Parra e Esperanza Taboada Bugallo, que pertencía a unha familia de tradición militar, os Taboada, cuxa casa era o pazo de Liñares. En 1912 ingresou na Academia de Artillería de Segovia, realizando posteriormente o curso de habilitación para piloto na promoción 1920-1921. Participou na guerra do Rif, incorporándose en 1921 ao servizo da aviación militar, logo de ser ascendido a capitán. Destinado en Melilla, como xefe da terceira escuadrilla, coñeceu a Eduardo González Gallarza, que anos despois o acompañaría no voo Madrid-Manila. Polas súas accións na guerra do Rif recibiu a Medalla Militar en setembro de 1923 xunto a outros aviadores distinguidos, como Ramón Franco, Juan de Ortiz e o seu compañeiro Gallarza.
Os 18.900 quilómetros de percorrido estiveron cheos de contratempos e, divididos en 17 xornadas, foron cubertos en trinta e tres días. Durante a etapa Trípoli-O Cairo, Esteve tivo que dirixirse a Tunisia debido a unha avaría no motor. Na etapa Hanoi-Macau, Loriga tivo que realizar un aterraxe de emerxencia en Macau, debido a unha avaría, polo que finalmente el e Gallarza tiveron que seguir camiño no único aparato dispoñible ata Aparri, primeira escala en Filipinas, onde foron clamorosamente recibidos. Aeroplanos do exército dos Estados Unidos acompañáronnos na última escala, entre Aparri e Manila, onde os agardaba un recibimento multitudinario. Foron nomeados "Fillos Adoptivos" de Manila e recibiron innumerábeis homenaxes nos trece días de estadía no país, que terían a súa culminación días despois, ao regreso a España.
Homenaxes
miniatura|Monumento a Joaquín Loriga en Lalín. Obra de [[Francisco Asorey.]]
Alajärvi
Alajärvi é unha cidade de Finlandia situada na rexión de Ostrobotnia do Sur. En 2017 a súa poboación era de 9.890 habitantes. A superficie do termo municipal é de 1.056,74 km2, dos cales 47,99 km2 son auga. O concello ten unha densidade de poboación de 9,8 hab./km². En 2009 integrouse Lehtimäki ao termo municipal.
Don Pepito
Historia e características
Subtitulado Semanario satírico y político, apareceu a principios de 1889. Estivo dirixido por Blas Valcarce até a súa morte en febreiro de 1890. O último número coñecido é o 89, publicado o 23 de novembro de 1890.
Zanzíbar Central/Sur
Distritos
Ten dous distritos:
Nazario Sauro
Biografía
Nazario Sauro está recoñecido en Italia coma heroe nacional e dous barcos da Mariña militar italiana levaron o seu nome.
1348
Mortes
Historia ano a ano
Economía de Corea do Sur
Trala Guerra de Corea, os investimentos norteamericanos e xaponeses, habilmente dirixidas polo Goberno coreano cara a sectores estratéxicos, permitiron un crecemento económico que levou ao país a superar a España en PIB en termos de PPA.
Groenlandia
Xeografía
As costas occidentais de Groenlandia están asucadas por unha corrente fría, a corrente do Labrador, con augas do océano Glacial Ártico e do ascenso de augas profundas na costa occidental e icebergs procedentes dos glaciares da propia Groenlandia. O mecanismo hidrolóxico ou oceanográfico desta corrente é distinto ao das outras correntes frías que están situadas a unhas latitudes moito menores, próximas aos trópicos: como sucede nas costas occidentais dos continentes nas latitudes medias, as augas diríxense, na superficie, de leste a oeste por dúas razóns: os ventos predominantes do leste (debidos á rotación terrestre) e a menor forza centrípeta das augas superficiais (menor que a das augas de maior profundidade) por estar máis afastadas do centro da Terra.
Política e goberno
O Xefe de Estado de Groenlandia é actualmente Margarida II e o goberno da Raíña en Dinamarca nomea un Rigsombudsmand (Alto comisionado) que representa ao goberno e a monarquía danesa. Como parte integrante de Dinamarca elixe dous representantes no parlamento danés. O poder lexislativo corresponde a un Parlamento de trinta e un membros. O parlamento elixido nas eleccións de 2005 está composto por cinco partidos. O principal, con dez escanos, era o socialdemócrata Siumut. O xefe de goberno é o Primeiro Ministro, que normalmente é o líder do partido maioritario no Parlamento. Dende 2002 ocupaba ese cargo Hans Enoksen, mais tras as eleccións de xuño de 2009, o partido socialista Inuit Ataqatigiit, o cal aposta pola independencia total da illa, converteuse no partido máis votado, sendo o primeiro ministro Kuupik Kleist.
Lingua
Tanto o groenlandés como o dinamarqués foron utilizados en asuntos públicos dende o establecemento do goberno autónomo en 1979, e a maioría da poboación fala ambas as linguas. O groenlandés, falado por preto de 50.000 persoas, algunhas das cales son monolingües, tornouse a única lingua oficial en xuño de 2009. Unha minoría danesa de inmigrantes sen devanceiros inuit falan o dinamarqués como a súa primeira ou única lingua. O inglés é amplamente coñecido e falado como un terceiro idioma. Groenlandia ten un 100% de taxa de alfabetización.
Economía
O turismo é o único sector con algún potencial a curto prazo, mais é limitado debido á curta temporada e aos custos elevados. O sector público, incluíndo empresas públicas e municipios, desempeña un papel predominante na economía de Groenlandia. Cerca de metade das receitas gobernamentais veñen de subsidios do goberno danés, un importante complemento ao produto interior bruto (PIB), sendo o PIB per cápita equivalente ao das economías máis pobres da Europa.
Cultura
Tras un período de arrefriamento cara ao final da Idade Media, os viquingos abandonan a illa, refuxiándose os seus últimos poboadores posiblemente en Islandia. Desta forma, a illa englóbase dende entón na súa totalidade na cultura Inuit, até a chegada dos dinamarqueses a comezos do século XVIII. Hoxe en día, o 80% da poboación é de orixe inuit, mentres que o 20% restante é de orixe danesa ou europea. As distancias en Groenlandia mídense en sinik, "soños", no número de "sonecas" que dura unha viaxe. Non pode dicirse que realmente sexa unha distancia porque, segundo o tempo e a estación do ano, o número de sinik pode variar. Tampouco se trata dun concepto temporal.
Deporte
Groenlandia non é especialmente famosa polos deportes mais ten algúns equipos nacionais, como no caso do fútbol, administrado pola Unión de Fútbol de Groenlandia, que conta cun estadio con capacidade para 2.000 persoas na capital Nuuk. Tamén cabe destacar a selección de balonmán, que logrou participar xa en máis dunha ocasión no Mundial de Balonmán (Francia 2001, Portugal 2003 e Alemaña 2007), aínda que só lograron gañar un partido nas tres edicións, concretamente fronte á selección dos Estados Unidos por 26 a 18 no ano 2001. Ademais, Groenlandia compite cada dous anos nos Xogos das Illas, unhas competicións celebradas cada dous anos que enfrontan a equipos de diversas illas do mundo.
Roupa
Etimoloxía
A palabra roupa deriva etimoloxicamente da expresión xermánica antiga «raupjan» (roubar, saquear) que derivaría posteriormente o noso verbo roubar e tamén por asimilación en 'roupa', debido a que as pezas de vestir eran obxecto cobizado de pillaxe. A roupa, xa que logo, eran deses obxectos susceptibles de ser roubados, quedando posteriormente reducida ás pezas persoais de vestir. En italiano, tamén se atopa hoxe en día a palabra rouba cun significado moito máis amplo que a nosa galega roupa, xa que inclúe ademais outros obxectos, xeralmente bens consumibles e mobles.
Intemperie
miniatura|Neno cun impermeable e [[botas de auga]] A roupa serve para protexerse do clima frío ou cálido e cumpre unha función estética ou de adorno:
Amilina
miniatura|250px|dereita|Secuencia de aminoácidos da amilina coas pontes disulfuro e os puntos de corte utilizados polo encima degradador da insulina indicados con frechas. A amilina ou polipéptido amiloide dos illotes (IAPP), é unha hormona peptídica de 37 aminoácidos segregada polas células beta dos illotes de Langerhans do páncreas xunto coa insulina (a proporción amilina:insulina é de 1:100). O xene da amilina humana está no cromosoma 12.
Historia e nomenclatura
O IAPP ou amilina foi identificado independentemente por dous grupos de investigadores en 1987 como un compoñente principal dos depósitos amiloides dos illotes asociados á diabetes.
Roupa
Clases e significacións sociais
Son a miúdo un factor de integración nun grupo (fenómenos de moda, sobre todo de marca entre os adolescentes).
Alexandre de Beauharnais
Alexandre naceu en Fort-Royal (hoxe Fort-de-France), Martinica, onde o seu pai era gobernador.
Helena Marques
Traxectoria
Foi de nena para a Madeira de onde seus pais eran orixinarios. Exerceu o xornalismo durante 36 anos, iniciando a súa carreira no Diário de Notícias do Funchal e terminouna no Diário de Notícias de Lisboa (onde residiu desde 1971), no que foi directora adxunta desde 1986 a 1992. Tamén foi redactora doutros diarios, como A Capital, Jornal do Comércio, República e A Luta. Formou parte da Casa da Imprensa e do Sindicato dos Jornalistas.
A obra que a deu a coñecer, O último cais, foi un grande éxito e relata as historias de varias personaxes dalgunhas familias madeirenses, decorre maioritariamente no Funchal durante o século XIX. As súas novelas buscan a identidade da muller portuguesa a través do tempo e do espazo, comezam no século XIX e van até o século XXI.
São José dos Campos
Historia
O seu desenvolvemento comezou no século XIX coa construción do ferrocarril que uniu as cidades do Río de Xaneiro e São Paulo. Nesa época, instaláronse as primeiras industrias. Despois, na década de 1940, coa construción da Estrada Presidente Dutra, entre esas dúas cidades (pasando tamén por São José dos Campos) e, na década de 1960, coa instalación do CTA e da Embraer, a cidade tomou un grande impulso.
Guntimil, Guntimil, Xinzo de Limia
Patrimonio
En Guntimil pódese observar como principal monumento a igrexa de San Xoán, unha das 9 igrexas que se conservan no concello de Xinzo de Limia e son un referente de arte románica da Limia. Grazas a unha inscrición situada a carón da porta lateral, coñécese a súa data de modificación e ampliación da nave que é en 1617.
John Lindley
Traxectoria
Fai os seus estudos na Escola de Gramática de Norwich e traduce, en 1819, sendo a súa primeira publicación, o Analyse du fruit (A análise da froita) do botánico francés Louis Claude Marie Richard (1754-1821). Ao ano seguinte 1820, publica a Monographia Rosarum onde describe novas especies e que el mesmo ilustra.
O voo do moscardo
Vista xeral
Ficheiro:Fotbbmotives.png
Dominio Gla
O dominio Gla únese a ións calcio quelándoos entre dous residuos de ácido carboxílico. Estes residuos forman parte dunha rexión que empeza no extremo N-terminal da forma madura ds proteínas Gla e que acaba cun residuo aromático conservado. Isto orixina un motivo conservado Gla-x(3)-Gla-x-Cys, que se encontra no medio do dominio, e que parece ser importante para o recoñecemento do substrato pola carboxilase.
Amanishakheto
miniatura|A pirámide de Amanishakheto, en Wad Ban Naga, Meroe.
Zhu Xi
Forza Vital (txi 气), principio (li 理), e o Último Supremo (taiji 太极)
Zhu Xi falaba de como vía el o concepto de Último Supremo (Taiji) para que fose compatible co principio do taoísmo, pero o seu concepto de Taiji era diferente da comprensión do Tao no taoísmo. Onde o Taiji é un principio diferenciador que dá lugar á aparición de algo nova, o Dao é tranquilo e silencioso, e opera para reducir todas as cousas á igualdade e a indistinción. Sostivo que hai unha harmonía central que non é estática ou baleira, senón dinámica, e que o Último Supremo é propio da actividade creativa constante. A pesar de que Zhu Xi vía o seu concepto do taijí compatible co do Daoísmo, era en realidade moi diferente do que o Daoísmo entende por dao. Mentres o taijí é un principio diferenciador que resulta no momento que xorde algo de novo, o dao é algo quieto e silencioso, que actúa para reducir todas as cousas na igualdade e a indistingibilidade.
Segundo Zhu Xi, a natureza moral fundamental dos humanos é a bondade. Mesmo se unha persoa mostra un comportamento inmoral, o principio regulador supremo é bo. Como é difícil establecer de onde xorde a inmoralidade segundo este argumento, Zhu Xi afirmaba que xorde por efecto da ocultación do li envolvido polo qi, pero esta afirmación non soluciona o problema da inmoralidade, posto que o qi de por si forma parte do taijí.