cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ouka Leele
Bárbara Allende Gil de Biedma, nada en Madrid o 29 de xuño de 1957 e finada na mesma cidade o 24 de maio de 2022, foi unha artista, pintora, poeta e fotógrafa española, coñecida como Ouka Leele. Foi unha das protagonistas principais da movida madrileña de comezos da década de 1980. De formación autodidacta, destacan as súas características fotografías en branco e negro pintadas a man con acuarela. Mesturou as tradicións españolas cun gran colorido típico da artista. A súa obra expúxose en cidades como París, Londres, Toquio, São Paulo, Tel Aviv, Shanghai, Pequín, Roma, Buenos Aires, Colonia ou Nova York.
Shanghai
miniatura|upright|Vista do Bund dende a torre Jing Mao. Shanghai, ás veces escrito como Xangai, é unha das maiores cidades da República Popular da China e do mundo por poboación. É un dos catro municipios directamente controlados da China, cunha poboación total de 23 millóns de persoas. É un importante centro financeiro, e un centro do transporte por abeirar o meirande porto de contedores do mundo. . Está situada no litoral do océano Pacífico, na boca do delta do Yangtzé, a beira dun brazo deste, o río Huangpu.
Política
Administrativamente, o municipio de Shanghai é un dos catro na China que ten estatuto de provincia. É gobernada directamente dende o executivo estatal.
Auxe e idade de ouro
A idade de ouro de Shanghai comezou coa súa elevación ao status de municipio despois de que fose separada de Jiangsu o 7 de xullo de 1927. Este novo municipio chinés cubría unha superficie de 494.69 km2, incluíndo os modernos distritos de Baoshan, Yangpu, Zhabei, Nanshi e Pudong, pero excluíu os territorios de concesións estranxeiras. Dirixido por un alcalde e Consello municipal chinés, a primeira tarefa do novo goberno da cidade foi crear un novo centro na cidade de Jiangwan, no distrito de Yangpu, fóra dos límites das concesións estranxeiras. O plan incluía un museo público, unha biblioteca, un estadio deportivo e unha prefectura, que foron parcialmente construídos antes de ser interrompidos pola invasión xaponesa Na década de 1920, a música shidaiqu converteuse nunha nova forma de entretemento e popularizouse en Shanghai.
Illas Cocos
As illas foron descubertas en 1609 polo capitán de barco británico William Keeling, pero non se produciu ningún asentamento ata principios do século XIX. Un dos primeiros colonos foi John Clunies-Ross, un comerciante escocés, gran parte da poboación actual da illa descende dos traballadores malaios que trouxo para traballar a súa plantación de copra. A familia Clunies-Ross gobernou as illas como un feudo privado durante case 150 anos, co xefe da familia normalmente recoñecido como maxistrado residente. Os británicos anexionaron as illas en 1857, e durante o século seguinte foron administradas desde Ceilán ou Singapur. O territorio foi transferido a Australia en 1955, aínda que ata 1979 practicamente todos os inmobles das illas aínda pertencían á familia Clunies-Ross.
Importancia estratéxica
As illas Cocos son estratexicamente importantes pola súa proximidade ás rutas de navegación nos océanos Índico e Pacífico. Os Estados Unidos e Australia expresaron o seu interese estacionando drons de vixilancia nas Illas Cocos. Euronews describiu o plan como apoio australiano a unha maior presenza estadounidense no sueste asiático, pero expresou a súa preocupación por que fose probable que moleste ao goberno chinés.
Cando de Arriba, Cando, Outes
Esta parroquia é a que se atopa máis ao leste do concello de Outes. Está separada de Noia polo río Tambre, no cal se atopa a Pontenafonso, un dos monumentos máis importantes do concello e máis da parroquia.
Asier Oruesagasti
Asier Oruesagasti, nado no ano 1986 en Donostia, Guipúscoa, é un actor vasco principalmente coñecido por interpretar o papel de Kevin na serie de televisión Goenkale.
Moisés González Besada
miniatura|page=4|Artigo de Moisés G. Besada en [[Extracto de Literatura]] Moisés González Besada y Mein, nado en Tui en 1867 e finado en Pontevedra o 7 de outubro de 1905, foi un avogado e xornalista galego.
Dominio de primeiro nivel xeográfico
Códigos ISO 3166-1 non utilizados como ccTLD
Tódolos demais códigos IS 3166-1 actuais foron asignados e existen no DNS, pero algúns deles en realidade non se usan. En particular, os ccTLD dos territorios noruegueses de Illa Bouvet (.bv) e Svalbard (.sj) existen no DNS, pero non se asignou ningún subdominio.
Edema
Causas
Seis factores poden contribuír á formación do edema:
Doenzas
Pode ser causado, entre outros motivos, por doenzas:
Drogas
Poden ser causados por algúns tipos de:
W. G. Sebald
Winfried Georg Maximilian Sebald, nado en Wertach im Allgäu (Baviera) o 18 de maio de 1944 e finado en Norfolk o 14 de decembro de 2001, foi un escritor alemán.
Galitoon
Proxectos
Á marxe dos seus proxectos de produción propia, están a desenvolver con CTV proxectos de didácticos como “Bosquimonos” e “Homosapiens”. Así mesmo, están dando cursos para ensinar a manipular os bonecos xa que levan unha técnica diferente. Nesta liña, entre os seus proxectos de futuro está o de crear a longo prazo unha escola de monicrequeiros.
Provincia de Neuquén
Xeografía
Desde un punto de vista hidrolóxico, son numerosos os ríos que baixan das ladeiras dos Andes. O río principal é o Neuquén (500 km), que unido ao Limay, forman o Negro.
Freguesía
En Portugal e no antigo Imperio Portugués
As freguesías están representadas nos órganos municipais polo presidente da xunta, que ten lugar, por inherencia de cargo, na asemblea municipal. As freguesías teñen cadanseu escudo e cadansúa bandeira. As freguesías portuguesas son a representación civil das antigas parroquias católicas; moitas delas xurdiron idénticas ás antigas unidades eclesiásticas medievais.
Explorer 34
Características
A nave estabilizábazase mediante xiro, cun período inicial de 2,6 segundos.
Historia do Reino Unido
A conquista inglesa de Irlanda
140px|miniatura|Henrique III|esquerda A conquista de Irlanda comezou en 1169 liderada por Henrique II (1154–1189). Ao primeiro, non foi estritamente levada a cabo por un conquistador inglés, senón por un pequeno grupo de normandos que nin eran ingleses nin actuaron no nome da Coroa inglesa. Un barón normando, a quen desposuíran das súas terras, natural de Gales, Richard de Clare, coñecido como Strongbow, asociouse co exiliado rei irlandés, Diarmait Mac Murchada, para axudalo a recuperar o seu reino de Leinster. Os normandos, en consecuencia, afianzaron a súa presenza territorial en Irlanda, conseguindo Dublín en 1170. O éxito de Strongbow alarmou a Henrique II, que tiña medo de que se fixese poderoso de máis. Henrique invadiu Irlanda en 1171 e Dublín e malia a súa periferia foron sometidas baixo o seu control.
A Lei de Unión (1707)
Pola contra, certos aspectos dos antigos reinos independentes permaneceron separados. Hai institucións escocesas e inglesas que non foron fusionadas dentro do sistema británico. Os territorios conservaron cadanseu sistema xudicial e bancario. A Igrexa de Escocia presbiteriana e Igrexa de Inglaterra anglicana tamén permaneceron separadas da mesma maneira que os sistemas de educación. Un aspecto particular das Leis de Unión, foi o renomeamento de Escocia e Inglaterra como "Bretaña do Norte" (North Britain) e "Bretaña do Sur" (South Britain) respectivamente. Estes novos nomes non callaron entre a poboación e caeron en desuso rapidamente. En Inglaterra porén, os termos "Inglaterra" e "Bretaña" a miúdo continúan a ser intercambiables. A situación non se repite en Escocia pola contra.
Irlanda
Cando a crise da pataca golpeou a illa en 1846, moita da poboación rural quedou sen o seu alimento básico. Desafortunadamente, os políticos británicos coma o primeiro ministro Robert Peel defendía unha política económica liberal de laissez-faire e decidiu que o estado non interviñese de ningún xeito. Mentres entidades privadas e organizacións benéfica conseguían enormes cantidades de diñeiro e provisións (os indios americanos enviaron provisións e a Raíña Vitoria persoalmente doou o equivalente actual a 70,000 euros) a inacción do goberno británico (ou polo menos a acción inadecuada) fixo que o problema se convertese nunha catástrofe. O campesiñado foi virtualmente exterminado no que se coñece como a Gran Fame Irlandesa.
Grupos sociais na primeira metade do século XIX
A media e baixa burguesía son artesáns e propietarios de pequenos e medianos obradoiros. Grupo emprendedor que esixe dereitos de maior representación política, son a base social do Partido liberal.
Angoares, Ponteareas
Patrimonio histórico artístico
A igrexa de San Pedro de Angoares é do século XII. A súa orixe hai que buscala nun mosteiro visigodo situado sobre unha vila romana, séculos máis tarde construiríase a igrexa románica. Ten planta de cruz latina e testeiro recto, destacando os seus capiteis e a magna colección de canzorros antropomorfos e zoomorfos. Algúns dos personaxes esculpíronse sentados coas mans suxeitando a súa cabeza, como se estivesen meditando. A antiga fachada románica desapareceu logo dunha reforma feita no ano 1900.
Freixís
O topónimo galego Freixís pode referirse a:
Kasimir Malevich
Formación, docencia e produción pictórica
En 1925 uniuse ao corpo docente da escola Wchutemás, porén o seu grupo UNOVIS, da Escola de Arte Práctica de Vítebsk (hoxe en día parte de Belarús), que incluía El Lissitzky, tiña exposto anteriormente en Wchutemás, en 1921, no tempo en que Malevich era docente en Vítebsk. Aínda que o constructivismo aparentemente se desenvolveu como unha forma de arte na gráfica e na escultura, tiña a arquitectura e a construción como tema subxacente. Esta última influencia impregnou a escola rusa. A educación artística en Wchutemás adoitaba ser multidisciplinar, derivada das súas orixes como unha fusión entre unha facultade de Belas Artes e unha escola de artesanía, de xeito paralelo á Bauhaus.
Mexicali
Mexicali é a capital do estado mexicano de Baixa California e a capital do concello de Mexicali. A súa poboación, en 2010, era de 759.537 habitantes. Forma un continuum metropolitano, separado apenas pola fronteira, coa cidade californiana de Calexico.
Kasimir Malevich
Formación, docencia e produción pictórica
En 1927, viaxou dende Varsovia ata Alemaña facendo unha viaxe retrospectiva que lle deu sona mundial, e que fixo que cando volvera á Unión Soviética deixase gran parte das súas obras atrás. Cando o réxime stalinista se volveu contra a arte moderna "burguesa", Malevich foi perseguido. Moitos dos seus traballos foron confiscados e esnaquizados, e el acabou morrendo na miseria e soidade en Leningrado (hoxe San Petersburgo).
Flora oral
Nas bacterias orais evolucionaron mecanismos para poder percibir as condicións do seu ambiente e para evadirse ou modificar as accións do seu hóspede. As bacterias ocupan o nicho ecolóxico da superficie de dentes e enxivas, pero un sistema de defensa innato do hóspede moi eficiente vixía e controla constantemente a colonización bacteriana e impide a invasión bacteriana dos tecidos locais. Existe un equilibrio dinámico entre a placa dental de bacterias e o sistema de defensa innato do hóspede.
Luís Mariño
Luís Mariño Pampín, nado en Santiago de Compostela o 29 de agosto de 1941 e finado na mesma cidade o 22 de maio de 1999, foi un escritor, xornalista e editor galego.
O Trobo, A Fonsagrada
Santa María do Trobo é unha parroquia do concello da Fonsagrada, na provincia de Lugo. Segundo o IGE, en 2015 tiña 133 habitantes (80 homes e 53 mulleres), o que supón unha diminución con respecto ao ano 2007, cando tiña 175.
Carballeda, Carballeda, Carballeda de Valdeorras
Carballeda é un lugar da parroquia de Carballeda no concello ourensán de Carballeda de Valdeorras na comarca de Valdeorras. Tiña 44 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 19 eran homes e 25 eran mulleres.
Estación de Cuenca-Fernando Zóbel
A estación
A estación ten dúas plataformas de 10 m de anchura e unha lonxitude de estacionamento de 400 metros dotados de marquesiñas de protección. O acceso ás plataformas efectúase a través da zona de embarque, conectada mediante escaleiras fixas, mecánicas e ascensores. Esta alternativa permite reducir o número de movementos verticais que debe realizar o usuario e facilita a relación visual coa paisaxe.
Frieiro
O topónimo galego Frieiro pode referirse a:
Charleroi
En 1 de xaneiro de 2004, Charleroi tiña un total de 200.608 habitantes (97.034 homes e 103.574 mulleres). A rexión metropolitana ten unha poboación de preto de 500.000. É a cuarta maior cidade da Bélxica e a primeira na Valonia (Wallonia).
Historia
Ao comezo da primeira guerra mundial, en agosto de 1914, en Charleroi producíronse unha serie de confrontamentos entre Francia e o Imperio Alemán, na que sería a batalla de Charleroi.
Isabel Blanco
Isabel Blanco Picallo, nada en Berna (Suíza) o 8 de setembro de 1974, é unha actriz de televisión, cine e teatro, e presentadora galega.
Traxectoria
Naceu na cidade suíza de Berna, sendo filla de dous emigrantes galegos dos lugares de Randufe e A Illa, no concello de Santa Comba. Trasladouse a Galicia na súa adolescencia. Licenciouse en Tradución e Interpretación de inglés e alemán e mesmo chegou a exercer como intérprete no Hostal dos Reis Católicos de Santiago de Compostela. Porén, no ano 1996 e despois de superar unha proba de selección para a TVG, iniciou a súa carreira televisiva como co-presentadora do espazo de humor A repanocha canda Tacho González. En 1998 deu o salto á interpretación actoral ao poñerse na pel de María Ares en Mareas vivas, da que principiou sendo a protagonista canda Luís Tosar e da que rodou máis de 150 capítulos entre 1998 e 2002. A serie foi un éxito de masas entre o público galego e grazas a ela Isabel Blanco acadou gran sona.
En cine destacan os seus traballos en A ti como se che di adeus? (1999), curtametraxe de Jorge Coira; Autopsia (2002), de Milagros Bará; O lapis do carpinteiro (2003), de Antón Reixa; Rosas (2005), curtametraxe de Mikel Fuentes; Cicatrices (2006), curtametraxe de Jairo Iglesias; Vida de familia (2007), de Llorenç Soler; El vestido (2008), de Paula de Luque; Agallas (2008), de Andrés Luque Pérez e Samuel Martín; así como a triloxía de Carlos Iglesias sobre a emigración española no século XX composta polos filmes Un franco, 14 pesetas (2006), Ispansi (2010) e 2 francos, 40 pesetas (2014).
Bandeira de Galicia
O deseño actual. Das prohibicións á oficialización
Coa II Restauración borbónica e a fin oficial da Ditadura franquista, a Lei 5/1984 de 29 de maio de 1984 da Xunta de Galicia regulou a actual bandeira galega. Nela lexíslase que a bandeira de Galicia ha de ter unha lonxitude igual a tres medios do seu ancho. É branca, cunha banda azul celeste dun ancho equivalente á cuarta parte do da bandeira, que a atravesa dende a parte superior á hasta, cara á parte inferior ao batente. Esta versión, sen escudo, denomínase en vexiloloxía —a ciencia que estuda as bandeiras—, "bandeira civil", e pode ser utilizada polos cidadáns, pero non pola administración pública, que debe, obrigatoriamente, utilizar a "bandeira institucional", con escudo. Esta versión, con escudo, tamén pode ser utilizada pola poboación civil.
Outras bandeiras e símbolos históricos
miniatura|[[Estreleira, bandeira nacionalista de esquerdas.]] miniatura|Bandeira do movemento Nunca Máis.
Astrai, Mesía, Mesía
Astrai é un lugar da parroquia de Mesía no concello coruñés de Mesía na comarca de Ordes.
John Chancellor
Traxectoria
Na súa honra creouse o Premio John Chancellor para a excelencia no xornalismo administrado pola Annenberg Public Policy Center ata 2004 e desde aquela pola Facultade de Xornalismo da Universidade de Columbia
Kismaayo
A cidade foi fundada polos baxuni, unha poboación bantú. Varios clans somalís chegaron á zona recentemente.
Historia
Cando se fundou en 1872, Kismaayo estaba baixo a soberanía do Sultán de Zanzíbar, e despois foi ocupada por Exipto de 1875 a 1876, baixo Mehmet Alí. O 1 de xullo de 1895, foi cedida e anexionada ao protectorado británico de África Oriental e até 1923 formou parte da colonia británica de Kenya. Polo protocolo italo-británico do 15 de xullo de 1924 a cidade foi anexionada a Somalia, xunto co seu territorio, que pasou a denominarse Transxuba, ou Ultraxuba (en italiano, Oltre Giuba), porque estaba situado a partir da marxe oeste do río Xuba, até a fronteira con Kenya. En virtude do Tratado de Londres, que prevía cesións de territorios coloniais a favor de Italia por Francia e Inglaterra en caso de vitoria na primeira guerra mundial.
O 28 de xuño de 1925 o Alto Comisario Corrado Zoli desembarcou en Kismaayo, capital da Xubalandia, para recibir a entrega do territorio de mans do Comisario Provincial británico; o goberno de Roma tiña previsto que o novo territorio, despois dun breve período de administración exraordinaria do Alto Comisario, formaría parte da Somalia italiana, o que tivo lugar o 1 de xullo de 1926 por efecto dun Real Decreto despois convertido en Lei. Kisamaayo foi a capital da rexión de Xubalandia.
Durante a administración italiana, Kismaayo foi a terceira cidade en importancia política, económica e social da colonia.
A raíz do colapso do Estado somalí, en xaneiro de 1991, converteuse nun lugar de resistencia antes de caer baixo o control dos milicianos dos señores da guerra Aidid e Omar Jesse. Centos de civís, incluíndo un gran número de médicos e intelectuais, foron masacrados sistematicamente, co fin de facer fuxir polo terror os cidadáns. Foi unha cidade mártir até a chegada dos soldados belgas na cadro da operación Restore Hope (restaurar a esperanza) no outono de 1993. Esta operación era o nome que se lle deu á Forza de Intervención Unificada (UNITAF), forza multilateral da Organización das Nacións Unidas (resolución 794 do Consello de Seguridade das Nacións Unidas), que foi liderada polos Estados Unidos e se desenvolveu desde o 5 de decembro de 1992 até o 4 de maio de 1993 en Somalia. A misión terminou en fracaso.
Vilar de Mulleres, Lobelle, Carballedo
Patrimonio
O Peto de ánimas de Vilar de Mulleres ten un fornelo rectangular e arqueado. Remata nunha cruz oitavada e uns pináculos coroados por bolas. O retablo presenta as ánimas entre as lapas do purgatorio
Giambattista Vico
Giambattista Vico, nado en Nápoles o 23 de xuño de 1668 e finado na mesma cidade o 23 de xaneiro de 1744, foi un filósofo da historia napolitano. Pasou a maior parte da súa vida como profesor de Retórica na Universidade de Nápoles, aínda que tamén foi avogado e escribiu varios libros sobre filosofía. A orixinalidade do seu seu pensamento está plenamente expresada na súa obra cumio Scienza nuova, que se publicou no ano 1725 e que posteriormente foi ampliada e reestruturada noutras edicións de 1730 e 1744.
O principio do verum-factum
Vico opoñerase con firmeza a esta concepción racionalista que, á súa maneira de ver, desenténdese da creatividade, que constitúe a facultade máis propiamente humana. Así, segundo a súa soada afirmación, « Verum et factum reciprocantur seu convertuntur»: isto é, o verdadeiro e o feito convértense o un no outro e coinciden.
Paporroibo
Paporroibo das Illas Canarias
Christian Dietzen, Hans-Hinrich Witt e Michael Wink publicaron en 2003 en "Avian Science" un estudo chamado "The phylogeographic differentiation of the European robin Erithacus rubecula on the Canary Islands revealed by mitochondrial DNA sequence data and morphometrics: evidence for a new robin taxon on Gran Canaria?". Nel, eles conclúen que o paporroibo de Gran Canaria diverxeu xeneticamente dos seus parentes europeos hai 2,3 millóns de anos, mentres que os de Tenerife precisaron medio millón de anos máis para facer este salto, hai 1,8 millóns de anos. A razón máis probable pode ser unha colonización diferente das Canarias por este paxaro, que chegou primeiro á illa máis antiga (Gran Canaria) e despois pasou á illa veciña (Tenerife).
Comportamento e ecoloxía
dereita|200px|miniatura|Paporroibo cun verme no [[bico.]] O paporoibo é diúrno, malia que tamén existen rexistros de que é un cazador activo de insectos en noites de lúa ou preto de luces artificiais durante a noite. O paporroibo estivo mellor considerado nunhas partes de Europa que noutras. Por exemplo, nas Illas Británicas sempre foi ben tratado, polo que ten relativamente pouco medo das persoas e séntese atraído polas actividades humanas que implican a escavación do solo, co obxectivo de buscar miñocas e outros alimentos que poidan aparecer. Por este motivo, o poporroibo alí é considerado un amigo do xardineiro e por razóns culturais e folclóricas nunca se lle debe facer dano. Por outra banda, na Europa continental os paporroibos foron cazados e matados como moitas outras especies de paxaros, polo que a súa conduta é máis cautelosa. Os paporroibos tamén se achegan a grandes animais salvaxes, como o xabaril e outros animais que fozan no terreo, para buscar calquera comida que puidese asomar na superficie. En outono e inverno, substitúen a súa dieta habitual de invertebrados terrestres como arañas, vermes e insectos, por bagas e froitas. Tamén poden comer mesturas de sementes que se poñen en comedeiros de aves.
Na cultura popular galega
Existen lendas que intentan explicar a orixe do distintivo peito do paporroibo. Unha delas conta que nun principio era un paxaro de cor parda todo el, pero que cando veu a Xesús que estaba a morrer na cruz, un paporroibo voou até el e cantoulle no oído para confortalo na súa dor, ou ben intentou sacarlle as espiñas da coroa. En calquera caso, o sangue das súas feridas manchou o peito do paporroibo e dende entón estes paxaros levan o sinal do sangue de Xesús con eles.
Arnoso, Ponteareas
Historia
No Catastro de Ensenada recóllese que en 1749 había en Arnoso 87 veciños, 90 casas habitables, 10 inhabitables e 12 arruinadas. Tiña 3 muíños de agua (muíño da Vichiña, muíño do Outeiriño e muíño do Foxiño), 2 tabernas e 28 colmeas.
Mariví Villaverde
Traxectoria
Filla de Elpidio Villaverde. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 marchou coa familia desde Vigo a Marsella, despois instaláronse en París. Estudou en Orléans mentres no verán toda a familia se instalaba en Bordeos. En Francia coñeceu ao que había ser o seu home, Ramón de Valenzuela. Co estoupido da Segunda guerra mundial, a familia Villaverde marchou para a Arxentina. Volveu a Vilagarcía en 1944 para casar con Ramón de Valenzuela en febreiro de 1945, co que marchou novamente para Buenos Aires en 1949. En Buenos Aires traballa no Teatro Galego da Federación de Sociedades Gallegas Agrarias y Culturales e dirixe con Arturo Cuadrado o periódico Galicia onde publica algúns artigos con pseudónimo Mª V. Arealonga. En 1966 retornaron definitivamente a España, instalándose en Madrid.
Ence
Ence Pontevedra
A partir de 2006 e ata a data, tras a entrada dun novo accionariado na compañía, Ence Enerxía e Celulosa acometeu distintos proxectos de mellora ambiental, para o que destinou máis de 40 millóns de euros tan só a este fin nas súas fábricas de celulosa de Pontevedra e Navia. Os investimentos postos en marcha pola compañía lograron que os parámetros ambientais de ambas as plantas superasen as esixencias da súa Autorización Ambiental Integrada (AAI), así como as recomendacións ambientais de mellores prácticas BREF da Unión Europea do sector da celulosa​, como se pode consultar nas Declaracións Ambientais de ambos os centros revisadas e certificadas por AENOR, e que se publican cada ano na páxina web da empresa
Mullerboa, Fragas, Campo Lameiro
Mullerboa é un lugar da parroquia de Fragas no concello pontevedrés de Campo Lameiro na Comarca de Pontevedra. Tiña 73 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales eran 36 homes e 37 mulleres.
Provincia de Varese
As principais cidades da provincia son Varese e Busto Arsizio, con máis de 80.000 habitantes cada unha.
Gata de mar
Descrición
A cor é negra ou escura, pero non uniforme, e é moito máis escura no ventre e nos dous lóbulos da aleta caudal.
Online Computer Library Center
Como funciona
En outubro de 2005, o equipo técnico da OCLC iniciou un proxecto wiki que permite aos lectores e bibliotecarios engadir comentarios, e información estruturada asociada con calquera rexistro de WorldCat.
Cromosoma 13
Trastornos cromosómicos
As seguintes condicións están causadas por cambios na estrutura ou no número de copias do cromosoma 13:
Francisco Javier Atienza Valverde
Clubs
{|align="center" bgcolor="#f7f8ff" cellpadding="3" cellspacing="0" border="1" style="font-size: 95%; border: gray solid 1px; border-collapse: collapse;" !width="190"|Club !width="150"|País !width="120"|Ano
Balbino Cerdeiras
Balbino Cerdeiras Rey, nado en Viveiro en 1903 e finado en Lugo o 12 de maio de 1937, foi un dentista e político galego.
Río de Portabenza
Percorrido
Nace no lugar das Corviteiras, no extremo nordeste da parroquia de Foxado, do concello de Curtis, preto do punto onde a propia parroquia converxe coas de Aranga e Santa Mariña de Lagostelle, dos concellos de Aranga e Guitiriz. Coa excepción do seu nacemento, o seu curso serve como límite entre os concellos de Aranga e Curtis. Diríxese ó oeste, cruzándose dúas veces coa vía férrea da liña León-A Coruña e pasando ó sur do apeadoiro de Aranga. Após se cruzar de novo coa liña de ferrocarril, pasa ó norte do lugar de Samel (Foxado). Neste último treito tamén recibe o nome de río Samel. Finalmente desemboca no encoro da Castellana, no río Mandeo.
Téramo
O nome
Non atopou éxito en cambio, a teoría segundo a cal o nome Téramo proveña de Thermae, relacionada coa ben testemuñada presenza de moitas termas en varias zonas da cidade.
Clima
O clima é de tipo temperado-fresco, con temperaturas que no mes máis frío (xaneiro) achéganse aos 5,5 °C e no máis cálido aos 24 °C. As precipitacións non son moi frecuentes (ao redor de 800 mm. anuais) e concentradas sobre todo no tardío outono. Durante o inverno pode ata caer neve abundante, como testemuña o recente episodio de xaneiro de 2005. Os veráns están caracterizados por días de calor máis ou menos intensa.
Época prerromana: do século VIII ao século V a.C.
Téramo ten unhas orixes antiquísimas. Así, o asentamento do milenio I a.C. e algunhas construcións de época itálica do século III-II a.C. foron obxecto de escavacións arqueolóxicas moi recentes. Os vestixios máis antigos refírense á periferia da cidade, no barrio de Madonna della Cona, onde foi atopada, entre outras, unha sepultura con puñal e alabarda. Segundo parece, ao desenvolvemento do antigo asentamento contribuíron os etruscos e os fenicios, que fundarían un emporio comercial.
Piazza Sant'Anna
Trátase dunha praza no centro da cidade cunha fermosísima igrexa, e recentemente suxeita a obras polo descubrimento de restos romanos.
Duomo de Téramo
A Basílica Catedral de Santa Maria Assunta e San Berardo é a obra artística máis importante de Téramo. A súa edificación tivo comezo en 1158 por vontade do bispo Guido II, que quería dar un novo aloxamento ás reliquias de San Berardo. Foi consagrada e rematada en 1176; parte do material para construíla foi tomado do teatro e do anfiteatro romano. A torre, que leva tres campás, ten unha altura de 50 metros e foi realizada entre os séculos XII e XIII. Merece ser mencionado o palio de prata, obra mestra de Nicola da Guardiagrele, que tardou quince anos en edificalo (do 1433 ao 1448).
Historias que ninguén cre
Historias que ninguén cre é unha obra narrativa de Ánxel Fole, publicada en 1981 por Edicións Xerais de Galicia e reeditada en 2009 pola Editorial Galaxia.
“Lobos te coman!"
Comeza o relato dirixíndose ao auditorio para aclarar conceptos que darán pé á historia contada (técnica do conto oral): ''Ben sei que sabedes que, en galego, o lobo, en singular, son os lobos. “Batín co lobo” quer decir que lle saíron a un os lobos ó camiño. Mais eu sentín dicir eisí as falas que tidúan esta historia dos montes do Caurel.'' Vai botar unha tempada coa tía e madriña Fernanda, viúva, que pasou moitos traballos primeiro co home (andaba tras das rapazas e perdía os cartos na xogueta) e agora cos fillos. Non fan máis ca gastar, cazar e andar de troula. Os fillos non estudaron aínda que consumiron ben diñeiro. A muller non fai máis ca dar queixas. Volven os fillos dunha longa partida de caza pero o máis pequeno, o Pepiño, non chega. Preocúpase a nai e saen buscalo nun coche polo Courel. Darán con el nunha taberna durmindo a bebedela. O pousadeiro cóntalle a historia dunha cruz que ven paseando. Resulta que o Monchiño, de casa boa, namora de Engracia, de casa pobre. Os pais del non os deixan casar mesmo quedando embarazada a rapaza, non hai maneira coa nai. El decide deixar todo e marchar á emigración, a rapaza, xa con meniño, veo marchar e bótalle unha maldición: ''Covarde, que consintes en ver perdido o teu sangue! Lobos te coman!'' Anos despois el volveu con cartos decidido a casar coa Engracia. Pero ela xa casara con outro e a noite que el volve cae nun barranco e cómeno os lobos. Disque a Engracia morreu de pena pola maldición e a nai do Moncho arrepentiuse de non o deixar casar. No remate: ''No fondo do meu corazón eu agradecíalle ao Pepiño que se emborrachara. Senón, eu no podería escoitar tan interesante historia...''
Unha morte sen rastro
Pode que non exista o crime perfecto, pero o asasinato do Rei dos Xamóns en Sarria, obra do Xes de Restrepo (de Triacastela), non deixou rastro, foi un crime psicolóxico. No momento en que ía dar un discurso na súa homenaxe recibe un telegrama coa nova de que a filla casa co Filiberto. O Rei dos Xamóns xa mandara darlle unha malleira e non o podía ver. Era un telegrama falso enviado polo Xes. O Xes faise amigo do Chumbito, un asasino que mataba por encargo. Vanse os dous para Caracas. Tempo despois chegan os dous a Sarria e citan ao contador do conto para relatarlle as súas memorias. Montaron unha axencia para facer “operaciones resolutivas de toda clase garantizando el perpetuo sigilo”. Traballaron en todo tipo de operacións secretas das grandes potencias, menos no asasinato de Kennedy en Dallas. Ata lle entrega o bosquexo psicolóxico do Xes de Retrepo feito pola Interpol “famoso criminal inventor del asesinato psicológico fulminante”.
”Esporretar”
''Inantes de nada deben saberen os leutores o siñificado da palabra “esporretar”. Por iso nos vemos na obriga de contar un contiño inantes de empricipiar a historia''. Uns cazadores en Vilarbacú piden sopas de cazador, pregúntanlles se as queren esporretadas e din que si, sen saberen o que é. E a cociñeira mete uns allos na boca, morde e logo cospe os restos por enriba da sopa. Iso era esporretar. Mais esporretar tamén é ceibar ventos da barriga polo sitio por onde lles empeza o rabo aos cans. E conta o caso do Mingos de Sindín cando no cuartel de San Fernando en Lugo lle fixeron as probas para poder librar do servizo militar por curto de oído. Foron varias e a todas sobreviviu sen ningún problema coma se non oíse case nada. A última foi a explosión dunha bomba de dez estalos, que os veciños mesmo pensaron que estoupara o almacén, e Mingos afeoulle ao oficial a conduta por “esporretar” en público, que ademais cheiraba a pólvora por ser nun cuartel.
Un queixo de San Simón
Cea en Lugo na casa do seu amigo o Cosme de Reiriz que se confesa moi amante dos queixos de San Simón. Móstralle algo brillante que pode ser un diamante e cóntalle a historia del. Resulta que foi ao San Ramón a Vilalba e quedou na hospedaxe no mesmo cuarto que ocupara un tal míster Golpe, un inglés que non é inglés, ten unha tatuaxe e estivo na Cidade do Cabo. E merca cinco queixos que deixou esquecidos un carpinteiro que marchou sen pagar. Nun deses queixos estaba escondido o diamante. Ao día seguinte le no xornal que morreu don Pedro Golpe que estivera en Suráfrica. Volveu a Vilalba á fonda onde lle contan que estivo por alí o que esquecera os queixos para recuperalos pero non lle dixeron nada. Se quere saber máis que vaia a Rinlo. Alí sabe que Pedro Golpe foi vixiante das minas de diamantes e debeu roubar a peza, que logo lle debeu roubar a el un carpinteiro. O Cosme vai a Madrid vender o diamante, viaxa a Italia coa familia e ao volveren en avión este caeu ao mar e ninguén se salvou. Remata: E tería ou non maleficio o diamante arroubado polo menos dúas veces?
Maneki Neko
Pode ser vista frecuentemente en tendas, restaurantes e outros negocios. Adoita ser un gato que ergue a súa pata esquerda convidando á xente a entrar nos negocios, e que ten na pata dereita unha moeda antiga xaponesa chamada koban (（小判）); ten xeralmente un colar cun cascabel que se pensa fai bulir aos malos espíritos. É elaborada decotío en porcelana ou cerámica, e tamén actualmente en plástico. Nas versións orixinais de porcelana, a pata adoitaba estar sempre erguida, aínda que nas novas versións de plástico, a pata adoita moverse de arriba a abaixo. Tamén a altura á que ergue a pata pode variar dunha escultura a outra. Dise que canto máis alta erga a pata, a chamada do gato atraerá aos clientes dende máis distancia.
Lendas sobre o Maneki Neko
A anciá encargouse de crear a estatua tal e como lle dixera o gato, e non tardou en vendela. Adicouse a facer máis estatuas, vendo que gustaban á xente e as mercaban encantados. Tanto a muller coma o gato fixéronse moi populares, e axiña a muller fíxose próspera e rica.
Popa
Os tipos máis comúns de popa son:
Xiz
miniatura|250px|Xices de cores O xiz (provén do grego gupsos, ou ‘xeso’, tomado a través do latín gypsum, i) é un tipo de arxila terrosa branca que se usa para escribir xeralmente nos encerados. Adoita chamarse tamén así o composto de xeso que se usa no xogo de billar para fregar os tacos a fin de que non escorreguen ao golpear as bólas. O xiz elabórase xeralmente mesturando xeso con auga e algúns outros materiais tales como caolín, e espérase a que fragüe dentro dun molde especial. Unha vez que fraguou a mestura, desmóldase e sécase.
Once portas
Trama
A partir de aí Guillerme irá investigando sobre as máis antigas igrexas de Santiago, as diferentes portas que chegou a ter a muralla e a localización de cada unha ata descubrir un sorprendente segredo agochado baixo terra desde hai séculos.
Narración
A novela está estruturada nun prólogo, once capítulos e un epílogo.
Xanela Azul
A formación estaba ancorada no extremo leste cos cantís da praia, formando un arco cara a augas abertas e quedar soportada por un alicerce de pé libre no mar ao oeste do cantil. A xanela formouse tras derrubarse dúas covas de pedra calcaria. Máis adiante, co paso dos anos de erosión natural fixo que partes do arco caesen ao mar, e o alicerce que servía de pé derrubouse por completo durante unha tormenta o 8 de marzo de 2017.
Vila Tugendhat
Historia e características
O custo da súa construción foi moi alto debido ao infrecuente método de construción, os materiais luxosos, unha tecnoloxía de calefacción moi moderna, a ventilación etc. É tamén bastante grande para unha casa familiar, feito que pode non percibir o visitante ocasional posto que a elegante simplicidade das habitacións usadas pola familia é compensada por un espazo moi grande ocupado por habitacións utilitarias.
Labirinto
Clasificación ou tipos de labirintos
Os labirintos de forma cadrada ou rectangular son os máis antigos que existen; a primeira representación coñecida dun labirinto deste tipo atópase nunha táboa de Pilo e nun selo nas tumbas do antigo Exipto. Os labirintos de forma redonda ou circular, apareceron a finais do século VII a. C. na Italia etrusca; máis tarde aparecen nas moedas de Cnosos, a finais do século III, e pénsase que eran usadas como mapa do famoso Labirinto de Creta. miniatura|Mapa de [[Xericó no século XIV, na Biblia Farhi de Elisha ben Avraham Crescas.]] Os labirintos clasifícanse principalmente en dous grandes grupos segundo a relación entre o centro e a saída do mesmo, diferenciando o labirinto clásico ou univiario do labirinto de mazes.
Significados culturais
Na actualidade os labirintos móvense a diferentes estratos da realidade: internet, cos seus característicos hipertextos, é un bo exemplo. Tamén son aplicados en múltiples videoxogos.
Livonia
Historia
miniatura|250px|Mancomunidade polaco-lituana en [[1618 (coas fronteiras actuais).]]
Livonia permaneceu dentro do Imperio ruso até o final da primeira guerra mundial, cando foi dividida entre os novos estados independentes de Letonia e Estonia.
Lynyrd Skynyrd
Anos dourados, 1973-1977
Pouco despois de unirse a eles, a corista Cassie Gaines comezou a tocar a guitarra e a compoñer co seu irmán máis novo, Steve. O menor dos Gaines, que tiña a súa propia banda, foi convidado a tocar co grupo nun concerto en Kansas City o 11 de maio de 1976. Despois de gustarlle a súa actuación convidárono novamente varias veces máis, e finalmente pasaría a formar parte da banda no mes de xuño. Con Gaines xa na formación, Lynyrd Skynyrd gravou o dobre álbum ao vivo One More From the Road no Fox Theatre de Atlanta, e actuaron no festival Knebworth, que tamén contaba con The Rolling Stones.
Agrihan
Xeografía
thumb | vertical = 1.2 |Agrihan é moi boscoso. Agrihan é unha illa densamente boscosa, de forma aproximadamente elíptica, cun longo de 9 km. e un largo de 6 km. e unha superficie de 43´51 km². Toda a illa é un gran estratovolcán, chamado Monte Agrihan, que se eleva sobre 4000 m. do fondo do océano e é o quinto máis grande do arco volcánico das Marianas. Con 976´5792 m., o seu cume é o punto máis alto de Micronesia.
A vexetación inclúe pastos de herba espada (Miscanthus floridulus) nas ladeiras superiores, bosques de palmeiras de coco (Cocos nucifera), con algo de pan (Artocarpus altilis) e papaia Carica papaya nas ladeiras inferiores e dentro dos profundos barrancos que descenden radialmente do cume.
Literatura do Romanticismo
Romanticismo inglés
Lord Byron, Percy Bysshe Shelley, Mary Shelley e John Keats son os líricos canónicos do Romanticismo inglés. Despois viñeron o narrador Thomas De Quincey, e os xa posrománticos Elizabeth Barrett Browning e o seu marido Robert Browning, este último creador dunha forma poética fundamental no mundo moderno, o monólogo dramático.
Punta de Tarifa
300px|miniatura|Vista de satélite da punta de Tarifa. A punta de Tarifa, tamén chamada punta Marroquí, é un promontorio ou cabo español pertencente ao termo municipal de Tarifa, situado na costa atlántica da provincia de Cádiz, en Andalucía.
Manuel Calvelo
Traxectoria
Licenciado en medicina pola Universidade de Santiago de Compostela en 1927, casou o 7 de xullo de 1929 coa sindicalista e guerrilleira galega Isabel Ríos, marchando con ela a Los Llanos de Aridane, na illa de La Palma, onde traballou como médico. En 1932 o matrimonio trasladouse a Curtis para ter o seu primeiro fillo, mudáronse ese mesmo ano a Madrid, onde Manuel foi profesor axudante de Xenética na cátedra de Patoloxía Xeral do profesor Roberto Nóvoa Santos. Afiliouse ao Partido Comunista de España en 1936. Tralo alzamento nacional foi detido e trasladado a Curtis o 5 de agosto, xunto con Isabel, ambos foron condenados a morte, Manuel foi fusilado o 31 de decembro, mentres que á súa muller lle conmutaron a pena pola cadea perpetua.
Editorial Gredos
Coleccións
miniatura|Diccionario de uso del español de [[María Moliner. Edición de 1990.]]
Tatiana Amil
Traxectoria
A súa vida profesional é curta, sendo un bebé debuta nun capítulo da serie Lendas, emitida na Televisión de Galicia, e aparecendo tamén na película Blanca Madison en 1998 aínda que non foi estreada até o 2000.
Partido Republicano Democrático Federal
Contaba con numerosos publicacións afíns como os diarios El Federalista, El Estado Catalán e La Alianza de los Pueblos de Barcelona, El Ampurdanés de Figueras, El Iris del Pueblo de Palma, La Igualdad, La Discusión ou El Pueblo Español de Madrid.
A Primeira República
A súa forza mostrouse moi limitada cando se celebraron as eleccións xerais en maio do 1873. Configurouse unha nova tendencia de centro, formada por Nicolás Estévanez, Eduardo Benot, Francisco Díaz Quintero e José María de Orense que, xunto co sector de dereita, dirixido por Emilio Castelar e Nicolás Salmerón, predominou nas novas Cortes e constituíu o principal apoio de Pi i Margall os meses de xuño e xullo.
Reorganización do partido
No ano 1894 fixouse o seu ideario de xeito claro e concreto coa redacción do Programa do Partido Federal, pero o seu crecemento foi moi escaso. Pi i Margall foi deputado a partir de 1886, así como Vallès i Ribot, pero agudizouse o case exclusivo apoio de Cataluña. Ademais, a súa operatividade estaba minguada por unha continuada resistencia aos intentos reunificadores do republicanismo e o mantemento dunha ríxida ortodoxia doutrinal. A finais do século XIX era unha forza desorganizada, pese ao prestixio de Pi i Margall e o partido en Cataluña coa campaña de oposición á guerra de Cuba.
Desaparición do partido
As relacións coa dirección central do partido en Madrid empeoraron á morte de Pi i Margall, e o seu sucesor Eduardo Benot, non puido evitar a rotura do partido en maio de 1905. O republicanismo federal continuou sendo forte en Cataluña, pero incapaz de crear unha estrutura de partido por enriba da acción dispersa dos membros políticos locais. Só unha pequena parte se situou á beira de Alejandro Lerroux, quen nunca se mostrou partidario do federalismo, e a maioría uniuse ás diferentes formacións do republicanismo catalanista (Unión Republicana, Centre Nacionalista Republicà, Unión Federal Nacionalista Republicana). O pouco que quedaba do partido, logo de formar parte da Solidaritat Catalana, uniuse no ano 1909 a Esquerra Catalana e finalmente en 1910 incorporouse á Unión Federal Nacionalista Republicana.
Kálimnos
Xeografía
A illa ten forma rectangular, cunha lonxitude de 21 km e unha anchura de 13 km, e cobre unha área de 109 km². Por outra banda, no lado norte hai unha península que se estende en dirección noroeste.
Historia
miniatura|180px|esquerda|Val Vathys.
Der Siebente Kontinent
Der Siebente Kontinent é un filme austríaco de 1989 dirixido por Michael Haneke. É o primeiro filme de Haneke e está inspirado na historia real dunha familia austríaca de clase media que se suicidou. O filme foi escollido como candidato de Austria para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 62ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Osuna
Patrimonio monumental
O templo relixioso de máis sona é a Colexiata, edificada entre 1534 e 1539, en estilo plateresco, con interesantes pinturas, frescos e esculturas. Dentro dela está a capela do Santo Sepulcro (1540), co monumento funerario dos duques de Osuna.
Cabo Trafalgar
Trátase dun pequeno illote situado entre as enseadas de Conil e Barbate unido ao continente por un dobre tómbolo de area, que se considera o extremo noroccidental do estreito de Xibraltar. Nel hai un faro e restos arqueolóxicos dunha factoría romana de salgaduras e dun asentamento hispano-musulmán.
Le vite de' più eccellenti pittori, scultori e architettori
Le vite de' più eccellenti pittori, scultori e architettori é unha serie de biografías de artistas escrita polo pintor e arquitecto italiano Giorgio Vasari. É considerada "quizais a obra máis famosa, e aínda hoxe máis lida entre a literatura antiga da arte", "unha das obras máis influentes sobre a arte do Renacemento italiano", e "o un dos libros máis importantes da historia da arte". A primeira edición foi publicada no ano 1550 en Florencia e a segunda en 1568, baixo o título de Le vite de' più eccellenti pittori, scultori e architettori, que tamén adoita ser resumido como Le Vite.
Contido
A obra comeza cunha dedicatoria a Cosme I de Medici e un prefacio. Despois introduce varios capítulos dedicados á arquitectura, escultura e pintura. A continuación hai un segundo prefacio, introducindo as partes 2 até a 5. A seguinte é a lista completa da segunda edición de 1568, respectando a orde do libro.
Sergei Moziakin
Traxectoria
En 1998 Sergei Mozyakin fixo o seu debut cos Val-d'Or Foreurs na Ligue de hockey junior majeur du Québec (LHJMQ) xogando catro partidos. No seu retorno a Rusia a tempada seguinte, Mozyakin pasou a profesional, xogando no CSKA Moscova na Vyschaïa Hokkeïnaïa Liga (VHL) antes de ascender en 2002 á Superliga con dito equipo. Foi drafteado na 9ª rolda do Entry Draft da NHL en 2002, no posto 263 polos Columbus Blue Jackets. Na tempada regular 2005–06 da Superliga Rusa (RSL), Mozyakin mantivo un duelo de anotadores con Aleksey Morozov e Evgeni Malkin para converterse no máximo anotador da liga; finalmente Mozyakin, con 51 puntos, finalizou a liga liderando a competición en puntos. En 2006 fichou polo Khimik Moscow Oblast. Na tempada regular 2007–08 da Superliga, que sería a derradeira tempada da competición antes de ser substituída pola KHL, Mozyakin mantivo outro duelo anotador con Morozov, finalizando cun punto máis que Morozov, liderando a liga en goles (37) e puntos (64).
Mozyakin é tamén un xogador habitual da selección rusa, participando nos doce partidos do Euro Hockey Tour (EHT) na tempada 2007–08, no que anotou catro goles e repartiu tres asistencias para un total de sete puntos. Mozyakin tamén participou na consecución das dúas medallas de ouro do combinado ruso nos Campionatos do Mundo de 2008 e 2009.
Río Neretva
260px|miniatura|O Neretva ao paso por Mostar O Neretva é un río que flúe por Bosnia e Hercegovina e Croacia, desaugando, neste último país, no mar Adriático, despois dun curso de 225 km. En tempos era coñecido na Europa Occidental polo seu nome italiano de río Nerenta.
Fosfatidilinositol (4,5)-bisfosfato
Regulación
O PtdIns(4,5)Pasub>2 (ou PIP2) é regulado por medio de diferentes compoñentes. Unha hipótese emerxente é que a concentración de PIP2 é mantida localmente. Algúns dos factores implicados na regulación de PIP2 son:
Charlie Bell
Universidade e comezos na NBA
Charlie Bell, despois do seu éxito carreira no instituto de Flint Southwestern, chegou á Universidade de Michigan State atopándose con que non era o único xogador chegado de Flint, senón que os seus compañeiros Morris Peterson, Mateen Cleaves e Antonio Smith tamén compartían a mesma orixe. Cedo se fixeron bos amigos, escollendo o seu número para o equipo do seguinte xeito:
Conxunto
Subconxuntos e superconxuntos
,
Unión
miniatura|A \cup B Os elementos que pertencen ao ~A ou ao ~B ou a ambos os dous ~A e ~B, forman outro conxunto, chamado unión de ~A e ~B, escrito A\cup B. Matematicamente:
Álxebra de conxuntos
Sexan A, B, e C conxuntos calquera, logo:
Gary Young
Carreira
O seu derradeiro lanzamento como membro do grupo foi o EP Watery, Domestic. Posteriormente apareceu en dous temas do EP Major Leagues de Spiral Stairs.
Golda Meir
Camiño do Estado hebreo
Rematada a segunda guerra mundial, agudizouse a tensión entre o movemento sionista, que esixía a independencia, e as autoridades británicas, ás que a situación en Palestina se lles ía das mans. Intentando domina-la situación, os británicos levaron a cabo o sábado 29 de xuño de 1946, unha vasta operación de detencións e arrestos, que incluíu boa parte da cúpula xudía (coñecido como o "Sábado Negro"). Ante o repentino baleiro de poder, Golda Myerson converteuse en xefa do departamento de Estado do comité central da Axencia Xudía, a Sojnut; ou o que é o mesmo, na man dereita de David Ben-Gurion, virtual chanceler do «Estado en camiño», libre do cárcere por atoparse en Europa, en lugar de Moshé Sharet, preso nos calabozos británicos. Aínda logo da liberación deste último, Myerson conservaría o lugar de influencia que gañara nesta conxuntura.