cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Arte
Clasificación
A pesar de todo, estes intentos de clasificación resultaron un tanto baldíos e, cando parecía que por fin se chegou a unha definición da arte universalmente aceptable, despois de tantos séculos de evolución, os cambios sociais, culturais e tecnolóxicos producidos durante os séculos XIX e XX comportaron un novo intento de definir a arte con base en parámetros máis abertos e omnicomprensivos, tentando abarcar tanto unha definición teórica da arte como unha catalogación práctica que incluíse as novas formas artísticas que xurdiron nos últimos tempos (fotografía, cinema, cómic, novas tecnoloxías etc.). Como o de Juan Acha co seu ensaio ''Arte e sociedade. Latinoamérica: o produto artístico e estrutura'' (1979), que contén unha complexa organización das artes segundo a súa aplicación e orixe; en grupos como "Corpo-Obxecto", "Superficie-Obxectos", "Superficies-Icónicas", "Superficies-Literarias", "Espectáculos" e "Audicións". E outra máis simple en Lóxica do Límite (1991) de Eugenio Trías, na que o artista é como un habitante e a un determinado oficio artístico como un habitáculo, que constitúen tres grandes áreas da arte: artes estáticas ou do espazo, artes mixtas e artes temporais ou dinámicas.
Estilos artísticos
Cada período histórico tivo unhas características concretas e definibles, comúns a outras rexións e culturas, ou ben únicas e diferenciadas, que evolucionan co devir dos tempos. De aí xorden os estilos artísticos, que poden ter unha orixe xeográfica ou temporal, ou mesmo reducirse á obra dun artista en concreto, a condición de que se produzan unhas formas artísticas claramente definitorias. «Estilo» provén do latín stilus ‘punzón’, escrito en época medieval como stylus por influencia do termo grego στῦλος (stylos, ‘columna’). Antigamente, denominábase así a un tipo de punzón para escribir sobre taboíñas de cera; co tempo, pasou a designar tanto o instrumento, como o traballo do escritor e a súa maneira de escribir. O concepto de estilo xurdiu en literatura, pero pronto se estendeu ó resto de artes, especialmente música e danza. Actualmente emprégase este termo no seu sentido metonímico, é dicir, como aquela calidade que identifica a forma de traballar, de expresarse ou de concibir unha obra de arte por parte do artista, ou ben, en sentido máis xenérico, dun conxunto de artistas ou obras que teñen diversos puntos en común, agrupados xeográfica ou cronoloxicamente. Así, o estilo pode ser tanto un conxunto de caracteres formais, ben individuais —a forma de escribir, de compor ou de elaborar unha obra de arte por parte dun artista—, ou ben colectivos —dun grupo, unha época ou un lugar xeográfico—, como un sistema orgánico de formas, en que sería a conxunción de determinados factores a que xeraría a forma de traballar do grupo, como na arte románica, gótica, barroco etc. Segundo Focillon, un estilo é «un conxunto coherente de formas unidas por unha conveniencia recíproca, submisas a unha lóxica interna que as organiza».
Ourivaría
É a arte de confeccionar obxectos decorativos con metais nobres ou pedras preciosas, como o ouro, prata, diamante, perla, ámbar, coral etc.
Estética
O termo estética provén do grego αἴσθησις (aísthêsis, ‘sensación’). Foi introducido polo filósofo alemán Alexander Gottlieb Baumgarten na súa obra Reflexións filosóficas acerca da poesía (1735), e máis tarde na súa Aesthetica (1750). Así pois, a historia da estética, rigorosamente falando, comezaría con Baumgarten no século XVIII, sobre todo coa sistematización desta disciplina realizada por Immanuel Kant. Con todo, o concepto é extrapolable ós estudos sobre o tema efectuados polos filósofos anteriores, especialmente desde a Grecia clásica. Cabe sinalar, por exemplo, que os antigos gregos tiñan un vocábulo equiparable ó actual concepto de estética, que era Φιλοκαλία (filocalía, ‘amor á beleza’). Poderíase dicir que en Grecia naceu a estética como concepto, mentres que con Baumgarten convértese nunha ciencia filosófica.
Historiografía da arte
Johann Joachim Winckelmann é considerado o pai da historia da arte, creando unha metodoloxía científica para a clasificación das artes e baseando a historia da arte nunha teoría estética de influencia neoplatónica: a beleza é o resultado dunha materialización da idea. Grande admirador da cultura grega, postulou que na Grecia antiga deuse a beleza perfecta, xerando un mito sobre a perfección da beleza clásica que aínda condiciona a percepción da arte hoxe día. En Reflexión sobre a imitación das obras de arte gregas (1755) afirmou que os gregos chegaron a un estado de perfección total na imitación da natureza, polo que nós só podemos imitar ós gregos. Así mesmo, relacionou a arte coas etapas da vida humana (infancia, madurez, vellez), establecendo unha evolución da arte en tres estilos: arcaico, clásico e helenístico.
Asia
No leste, o rexeitamento na arte islámica da iconografía centrou a súa énfase nos patróns xeométricos, a caligrafía, e a arquitectura. Máis ó leste, a relixión dominou os estilos e formas artísticas. A India e o Tíbet viron a súa énfase nas esculturas pintadas e na danza con pintura relixiosa compartindo moitas das convencións da escultura e tendendo a brillantes cores con énfases nos perfís. China creou moitas formas de arte floridas, tallas en xade, traballos en bronce, olaría (incluíndo o impresionante exército de terracota do Emperador Qin), poesía, caligrafía, música, pintura, drama, ficción etc. Os estilos chineses varían moito de era a era e tradicionalmente noméanse despois da dinastía gobernante. Por exemplo, na dinastía Tan as pinturas son monocromáticas e escasas, salientando en paisaxes idealizadas, pero na dinastía Ming as pinturas son moi concorridas, cheas de cor, e enfocadas a contar historias a través do escenario e a composición. Xapón tamén nomea os seus estilos despois das dinastías imperiais, e tamén viviu moita interacción entre os estilos de caligrafía e pintura. A xilografía volveuse moi importante no Xapón despois do século XVII.
América
A arte amerindia é a forma de arte orixinaria de América do Norte. Ningunha das linguas autóctonas de América do Norte contén, parece ser, unha palabra correspondente co concepto occidental de arte. Con todo, os obxectos concibidos polos seus artesáns actualmente son considerados completamente como obras de arte.
Lista de senadores das circunscricións electorais de Galicia na XI Lexislatura
A continuación detallase unha relación dos Senadores das circunscricións electorais de Galicia da XI lexislatura das Cortes Xerais, iniciada tralas eleccións xerais do 20 de decembro de 2015.
Turner
Turner pódese referir a:
Quintas, Paderne
Santo Estevo de Quintas é unha parroquia que se localiza no oeste do concello de Paderne. Segundo o IGE en 2013 tiña 198 habitantes (99 homes e 99 mulleres) distribuídos en 9 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 229 habitantes.
Canelas, Portocelo, Xove
Canelas é un lugar da parroquia de Portocelo no concello lucense de Xove na Comarca da Mariña Occidental. Tiña 4 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 2 eran homes e 2 eran mulleres.
Pannonia
Baixo dominio romano
No ano 6 d.C., os panonios, cos dálmatas e outras tribos ilirias, iniciaron a chamada "Revolta iliria", e foron vencidos por Tiberio e Xermánico, logo de duros combates, a campaña durou tres anos. Despois de que a rebelión foi esmagada no ano 9 d.C., a provincia de Iliria disolveuse e as súas terras dividíronse entre as novas provincias de Panonia no norte e Dalmacia no sur. A data da división é descoñecida, certamente despois do ano 20 d.C. pero antes do 50 d.C.. A proximidade de perigosas tribos bárbaras (quadi, marcomanni) requiriron a presenza dun gran número de tropas (sete lexións en tempos posteriores), e construíronse numerosas fortalezas na beira do Danubio.
Cidades e fortes auxiliares
Agora en Eslovaquia:
Osmerus eperlanus
Osmerus eperlanus é unha especie de peixe teleósteo da orde dos osmeriformes pertencente ao xénero Osmerus, que vive nas costas do Atlántico oriental, desde o mar Báltico até a Bretaña francesa, podendo chegar ás veces até o golfo de Biscaia, e no norte de Rusia, nos mares Branco e de Barents, xa no océano Ártico.
Aspectos culinarios
En Hamburgo hai un distrito denominado Stintfang (olor a eperlán), que indica isto, e en Luneburgo (na Baixa Saxonia) hai unha rúa cunha restra de bares e restaurantes onde se consome este peixe, a Stintmarkt. Pódense servir acompañados con patacas asadas, ensalada, ou salsa de Apfelmus ou mazá.
El Puerto de Santa María
Xeografía
Sitúase sobre a ribeira e desembocadura do río Guadalete. A poboación do concello no ano 2006 era de 83.101 habitantes. A súa extensión é de 159 km² e ten unha densidade poboacional de 522,6 hab/km². Atópase situada a unha altitude de 6 m e a 21 km da capital de provincia, Cádiz.
Canción dos Nibelungos
Adaptacións
A Canción dos Nibelungos, a saga Thidreks e a saga Völsunga serviron como material para a tetraloxía operística de Richard Wagner, Der Ring des Nibelungen ("O anel do Nibelungo"). Certamente, algúns dos elementos de ambas as versións da lenda xermánica inspiraron a obra de J. R. R. Tolkien, O Señor dos Aneis, así como do seu conto ''The Legend of Sigurd and Gudrún'.
Estación Internacional de Canfranc
Proxecto de rehabilitación
Durante as fases I e II entre 2006 e 2009 realizáronse inicialmente labores de limpeza, saneamento e rebo para logo traballar sobre a propia estrutura do edificio restaurando a cuberta, a fachada, as molduras decorativas e o vestíbulo. Procedeuse tamén a reforzar a estrutura de formigón.
Planificada tamén para 2009 a fase III con todo non levou a cabo debido a problemas de financiamento. Estes mesmos problemas levaron a abandonar o proxecto de converter a estación nun hotel de luxo.
Compra da estación
Actualmente habilitouse o vestíbulo central da estación e realízanse diferentes visitas guiadas temáticas. En 2014 visitaron a estación 22.300 persoas e está previsto que en 2015 continúen as obras de restauración interior do vestíbulo.
A estación
O interior é luminoso, equilibrado e elegante, cunha distribución funcional dos espazos a partir dun vestíbulo central cuberto cunha gran cúpula de fundición. Os diferentes espazos (billetería, aduanas, bar, hotel etc.) áchanse claramente diferenciados tanto pola súa estrutura como pola súa decoración.
Sobrado, A Piteira, O Carballiño
Sobrado é un lugar da parroquia da Piteira no concello ourensán do Carballiño na comarca do Carballiño. Tiña 12 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 5 eran homes e 7 mulleres. Iso supón unha diminución da poboación respecto a 2010, cando tiña 13 habitantes (6 homes e 7 mulleres).
Festa da Istoria
Orixe
Esta festa aparece citada xa en documentos datados no século XVIII, pero en 1868 deixou de celebrarse. En 1989, a Escola taller "San Andrés" xunto con José Ramón Estévez, estudoso da historia de Ribadavia, comezaron coa súa recuperación, traballo que continuaría logo unha coordinadora veciñal cando a escola desapareceu.
Desenvolvemento da festa
Un pregoeiro anuncia o comezo da festa a primeira hora do día lendo un pregón (cada ano léeo un veciño ilustre). Despois disto comeza un desfile onde miles de persoas, tanto xente do pobo coma visitantes, percorren a rúa principal de Ribadavia vestidos de época, montados a cabalo etc.
H (sinxelo)
"H" é o sinxelo número 27 lanzado pola cantante xaponesa Ayumi Hamasaki o 24 de xullo do 2002. O nome do maxi provén de Hamasaki, e é un single “3 caras”, xa que dentro deste ai tres cancións que foron usadas na radio. Primeiramente o single foi lanzado en 5 versións distintas de 5 cores distintos, e debido o éxito masivo que recibiu foi relanzado o 7 de novembro do 2002 nunha edición deluxe en formato dixipack. Este sinxelo foi o nº1 en vendas do Xapón do ano 2002.
As cancións
O sinxelo consta de 3 cancións usadas na radio: "Independent", "July 1st" e "HANABI"´. Xa que ningunha das cancións tivo un vídeo musical propio, unicamente foron promocionadas a través de comerciais para a televisión a través de diversos produtos os cales se afiliaron. "Independent" fíxose canción imaxe do campionato de Baloncesto dese ano no Xapón, "July 1st" a súa vez, utilizouse en comerciais para a gama de cosméticos KOSÉ mentres que a balada "HANABI" foi utilizada dentro do comercial de celulares de TU-KA.
Günther Seiffert
Fóra de campionato
(clave)
Nariz
Nos seres humanos, o nariz está situado centralmente na cara; na maioría dos outros mamíferos atópase na parte superior do fociño. A forma do nariz humano está determinada polo óso etmoide e polo tabique nasal.
Función
O nariz presenta unha dobre función: é o órgano primario que se emprega no olfacto dos diferentes vertebrados, así como tamén, na maioría destes, forma parte do aparato respiratorio. En ambos os casos a súa función principal radica en recoller e canalizar o aire ou a auga. O nariz tamén axuda na función de percibir o gusto.
Mulleres e poder
Esta obra, xunto ao ensaio Os homes explícanme cousas de Rebecca Solnit inaugura a colección Púrpura publicada pola editorial Hércules de Ediciones no ano 2019. Foi traducida ó galego por María Alonso Seisdedos.
Kindertotenlieder
Contexto
Os poemas orixinais foron escritos por Rückert trala morte dos seus dous fillos de 3 e 4 anos, no 1833. En total eran 423 poemas de carácter privado, mais vanse publicar trala morte de Rückert. Neles reflíctense os diferentes estadios psicolóxicos polos que atravesou o propio poeta: primeiro un sentimento de incredulidade. Segundo, descríbese coma o paso do tempo non diminúe a dor, senón que a aumenta debido as lembranzas xurdidas na vida cotiá. E por último a negación e a ilusión ficticia de que os fillos aínda están vivos. O ciclo remata cunha aceptación consoladora do eterno repouso dos nenos. No Posromanticismo era moi común ó culto á dor e ó loito. No caso de Mahler, ademais, entendíase a dor coma o camiño necesario para a salvación do artista.
Filmes de Exipto propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
Exipto presentou filmes para o Óscar ó mellor filme internacional dende o ano 1958. O premio é concedido anualmente pola Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas dos Estados Unidos de América a unha longametraxe producida fóra dos Estados Unidos e cuxo diálogo estea principalmente nunha lingua diferente do inglés. O galardón foi creado para a 28ª edición dos premios, sucedendo os premios honoríficos non competitivos que se presentaron entre 1947 e 1955 en recoñecemento dos mellores filmes en lingua estranxeira estreados nos Estados Unidos.
Pobo valón
Os valóns (en walons, en wallons) son un pobo étnico románico nativo de Bélxica, principalmente na rexión sur do país, Valonia, onde falan francés e valón. Os valóns son unha comunidade étnica diferenciada dentro de Bélxica. Salientables criterios históricos e antropolóxicos (relixión, lingua, tradicións, folclore) relacionan os valóns cos franceses. Dun xeito máis xeral, o termo tamén fai referencia ós habitantes da Rexión Valoa. Ademais do francés e do valón, unha minoría tamén fala outras linguas rexionais como o picardo e o lorenés.
Gobernadores civís da Coruña
Restauración borbónica
Reinado de Alfonso XII (29/12/1874 - 25/11/1885)
A Fonte, A Lama, A Lama
A Fonte é un lugar da parroquia da Lama no concello pontevedrés da Lama na comarca de Pontevedra. Tiña 19 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales 10 eran homes e 9 eran mulleres.
Amadora
Amadora é unha cidade ou concello de Portugal, que pertence ao Distrito de Lisboa, con máis de 175.000 habitantes no 2004. Limita ao nordeste co municipio de Odivelas, ao sueste con Lisboa, ao sur e oeste por Oeiras e ao oeste e norte por Sintra. É a cuarta cidade máis populosa do Estado.
Historia
Serviu durante varios séculos de estancia de veraneo para familias abastadas de Lisboa. A salubridade do sitio, a proximidade da capital, as facilidades de comunicacións e vasta área dispoñíbel para urbanización están na base do desenvolvemento espectacular de construcións en Amadora, que, en zonas determinadas, existen edificios sen permisos legais.
En 1997, foron creadas as freguesías de Alfornelos, Falagueira, Venda Nova e São Brás, prefigurando así a actual división municipal.
Autoestradas de Italia
100px|dereita
Complexo Deportivo das Travesas
Serve de feudo ao Real Club Celta Indepo de baloncesto e máis ao Octavio Pilotes Posada de balonmán.
Lago Vänern
Xeografía
O Vänern cobre unha área de 5 655 km². A súa superficie está 44 metros sobre o nivel do mar e ten unha profundidade media de 27 m. A profundidade máxima do lago é de 106 metros.
A meseta de Kinnekulle é unha popular atracción turística preto da ribeira suroriental do Vänern ao ter as mellores vistas sobre o lago xa que está elevada ao redor de 270 metros sobre o nivel da auga. Outra montaña próxima é Halleberg, a uns 50 km ao suroeste de Kinnekulle.
Heaven
HEAVEN é o single nº 37 da cantante xaponesa Ayumi Hamasaki, lanzado orixinalmente o 14 de setembro do ano 2005.
Orquestra Sinfónica de Galicia
Etapa con Víctor Pablo
En 1995, con Víctor Pablo Pérez, a Orquestra Sinfónica de Galicia realizou a súa primeira xira internacional, que a levou aos escenarios de Alemaña e Austria, tocando no emblemático Konzerthaus de Viena. En 1998 regresou aos escenarios xermanos cunha nova xira que a levou, xunto co Orfeón Donostriarra a Hamburgo, Colonia, Hannover ou Düsseldorf, entre outras cidades alemás. Ese mesmo ano naceu na Coruña o Festival Mozart, do cal a OSG foi a súa orquestra residente ata a súa derradeira edición en 2014. A OSG tamén foi a orquestra residente do Festival Rossini de Pesaro dende 2003 até 2005.
Espada de Mouruás
Datación
Por este motivo estraña a aparición en Mouruás entre unhas rochas. Ruiz-Gálvez considera que ten non só unha finalidade funeraria, senón tamén de control dun punto de paso estratéxico.
Orquestra Sinfónica de Galicia
Etapa con Víctor Pablo
En 2012 a OSG e o Concello da Coruña presentaron a primeira edición do Festival Jazzatlantica, un festival que se prolongou dende o 31 de outubro ao 11 de decembro e que naceu para achegar o mundo do jazz á cidadanía. O 28 de decembro dese mesmo ano falecía repentinamente Simon Levey, principal de percusión e timbaleiro da orquestra coruñesa; a súa morte marcou o concerto de Nadal, que a orquestra lle adicou, como Víctor Pablo anunciou por megafonía dende o podio antes do seu comezo, e abrindo o concerto coa música de Negra sombra de Xoán Montes. Era a primeira morte dunha das persoas integrantes da orquestra na súa curta historia. Outros dous músicos da OSG falecidos foron o violoncelista David Ethève, o 9 de decembro de 2016, e Petur Eiriksson, trombonista baixo principal. Co final da primeira década do século XXI a OSG comezou a experimentar importantes recortes no seu orzamento que chegaron superar o 20%. Para facer fronte á situación reduciu a asignación económica do Festival Mozart, cunha diminución no número de concertos ou óperas. De feito en cinco anos o Consorcio para a Promoción da Música chegou perder case un terzo do seu orzamento total ao reducírense as achegas tanto das institucións públicas como dos patrocinadores privados, afectados pola crise económica, pasando dun orzamento total de 13,6 millóns de euros en 2009 a 9,1 millóns de euros en 2013. Para compensar esta situación a orquestra coruñesa decidiu incrementar o número de concertos da tempada, especialmente na cidade de Vigo grazas a un acordo coa Fundación Novacaixagalicia pola cal a OSG podería ofrecer concertos no Teatro García Barbón da cidade olívica. Con todo, 2013 foi un ano importante para a OSG ao entrar no catálogo do selo alemán Deutsche Grammophon coa gravación da zarzuela Cádiz de Chueca e Valverde, baixo a dirección de Víctor Pablo Pérez.
Xoán IV da Bretaña
Guerra de sucesión da Bretaña
O seu pai morreu en plena loita contra Carlos de Blois durante a Guerra de Sucesión bretoa en 1345, cando Xoán tiña só seis anos. Foi a súa nai, Xoana de Flandres, quen continuou a guerra, con varios éxitos. Xoán comezou a participar nas operacións militares en 1357. En 1364, estaba cercando Auray cando soubo que Carlos de Blois se preparaba para o atacar. Asistido polos reforzos enviados polo príncipe negro, esmagou o exército inimigo e matou ao seu rival Carlos de Blois na batalla de Auray. Negociou coa duquesa Xoana de Penthièvre, viúva de Carlos de Blois, o primeiro tratado de Guérande en 1365, que o recoñecía como único duque da Bretaña.
Retorno triunfante
Reconciliado con Carlos VI de Francia, gobernou pacificamente o seu ducado, pero tivo que se enfrontarse á rebelión de Olivier de Clisson. Conseguiu con dificultade recomprarlles a praza de Brest en 1397 aos ingleses, que seguían a ocupando indebidamente.
Estados da antiga Unión Soviética
Estados da antiga Unión Soviética, Ex repúblicas soviéticas ou Estados postsoviéticos son termos sinónimos utilizados para referirse ás antigas repúblicas que conformaban a Unión de Repúblicas Socialistas Soviéticas. 300px|miniatura|dereita|Localización xeográfica das ex repúblicas soviéticas.
Orquestra Sinfónica de Galicia
Orquestras de cámara
En 2013 comezou a súa andaina a OSG Camerata cun concerto en Oviedo. Dirixida polo compositor e viola da Orquestra Sinfónica de Galicia Wladimir Rosinskij, o seu obxectivo é a difusión da música para pequena orquestra de todas as épocas. Trátase dunha agrupación estable formada integramente por cordas, salientando a presenza de músicos dos primeiros atrís da sinfónica coruñesa.
Son Futuro
Creado en 2005, o Coro Xove foi o último dos proxectos vocais de Son Futuro. Consta de 35 integrantes de idades comprendidas entre os 13 e os 21 anos. A parte de realizar concertos en solitario en distintos puntos da xerografía galega, o Coro Xove ten colaborado tamén en concertos co Coro e a Sinfónica de Galicia, e en 2017, co gallo do Día das Letras Galegas cantou coa Real Filharmonía de Galicia baixo a dirección de Maximino Zumalave, e dende 2015 participa xunto cunha banda de rock nas Festas de María Pita. Actualmente o seu director é Daniel García Artés, sendo dirixido con anterioridade por José Antonio García Mato, Fernando López Briones e José Ramón Rodríguez Castellanos.
Recuperación de personalidades galegas
Xa no primeiro concerto da súa historia a orquestra coruñesa incluíu a composición de Rogelio Groba Ultreia. De todas as personalidades galegas, Andrés Gaos foi a que máis relevancia acadou na programación da orquestra nos seus dez primeiros anos de historia, gozando dunha presenza regular e frecuente no repertorio neste período segundo sinala Aránzazu García Escudero, quen contabilizou un total de 26 interpretacións de cinco obras distintas do compositor herculino, salientando a estrea da súa ópera Amor vedado en 2009. Ademais a OSG rexistrou tamén a integral da obra sinfónica de Gaos en CD, favorecendo a edición das súas partituras, aínda que non foi o único compositor galego cuxa obra rexistrou a orquestra herculina, gravando tamén obras de Manuel Balboa Rodríguez e Enrique Macías Alonso.
Estreas
A OSG ten realizado numerosas estreas, tanto mundiais como españolas. Entre as estreas españolas están, entre outras moitas, varias composicións de mulleres que tiveron lugar nos derradeiros anos da década de 2010 como o Concerto para violín da compositora finlandesa Kaija Saariaho, o Triple concierto de Sofia Gubaidulina, ou o Concerto para orquestra de Jennifer Higdon.
Discografía
O primeiro rexistro discográfico da Sinfónica de Galicia data de 1994 con obras do compositor coruñés Andrés Gaos baixo a dirección do daquela director titular da orquestra herculina Víctor Pablo Pérez e co violinista Ondrej Lewit, que foi editado polo selo Arte Nova Classics.
En 2007 foi nomeada para o Grammy á mellor gravación de música clásica por Concierto barroco xunto co guitarrista cubano Manuel Barrueco para o selo EMI Classics.
A Corredoira, Fornelas, A Pobra do Brollón
Topónimo
O topónimo Corredoira fai referencia a un camiño para carros.
Sant Andreu de Llavaneres
Historia
Máis adiante, Llavaneres resultou ser tamén un bo recuncho para moitos barceloneses que buscaban fuxir temporalmente do núcleo urbano. De aquí a gran cantidade de edificios modernistas da localidade.
Théophile de Donder
Théophile Ernest de Donder nado en Bruxelas o 19 de agosto de 1872 e finado o 11 de maio de 1957, foi un matemático e físico belga notable pola súa obra de 1923 sobre o desenvolvemento de correlacións entre o concepto newtoniano da afinidade química e o concepto gibbsiano da enerxía libre.
Retortillo de Soria
Retortillo de Soria é un concello español da provincia de Soria (Castela e León). A súa poboación é de 197 habitantes (INE 2012) e ocupa unha superficie de 172,77 km².
Metis (lúa)
miniatura|dereita|Metis visto dende a [[sonda Galileo.]]
Órbita
Debido ó axustamento de mareas, Metis rota sincronicamente, amosándolle sempre a mesma cara a Xúpiter. Ó longo de grandes períodos de tempo, este axustamento provoca que Metis entre na configuración de menor enerxía, a cal correspondese co apuntamento do seu eixo máis grande cara Xúpiter.
Sobrado
Sobrado é un concello situado no sueste da provincia da Coruña, pertencente á comarca da Terra de Melide. Segundo o IGE no 2015 tiña 1911 habitantes (2139 no 2010, 2289 no 2006, 2316 no 2005, 2360 no 2004, 2400 en 2003). O seu xentilicio (véxase no Galizionario) é «».
Xeografía
O termo municipal localízase nunha área montañosa pertencente á Dorsal Galega. Atópase en Sobrado o monte Campelo, da serra da Cova da Serpe, que con 811 m de altitude é o máis alto da provincia.
En Sobrado nacen o Mandeo, que desemboca na ría de Betanzos, e o Tambre, que forma a ría de Muros e Noia.
Patrimonio histórico e artístico
Da era castrexa consérvanse varios castros :
Asociación para la Integración de Cantabria en Castilla y León
Historia
O feito de non contar o castelanismo con representación política en Cantabria (nin TC nin IZCA) levou a varios membros da AICC a fundar en 2006 o partido La Unión, o que provocou que dende ese momento a asociación careza de actividade para efectos prácticos. Tras ser designado coma presidente de La Unión Rafael Sebrango abandonou a presidencia da AICC, quedando este posto en mans de Ángel Arozamena.
Histona H2A
Función
Pregamento do ADN.- A H2A é importante no empaquetamento do ADN na cromatina. O empaquetamento afecta á expresión xénica. A H2A foi correlacionada con modificacións do ADN e a epixenética. A H2A xoga un importante papel na determinación da estrutura global da cromatina. Tamén se atopou que a H2A regula a expresión xénica.
Xenética
As diferentes funcións de H2A.Z con respecto á H2A convencional están correlacionadas con diferenzas xenéticas entre elas. O xene H2A.Z é esencial en lévedos, onde se denomina Htz1. Comparativamente, os vertebrados teñen dous xenes H2A.Z, chamados H2A.Z1 e H2A.Z2, que dan lugar a proteínas que difiren en tres residuos. Ao principio os investigadores pensaban que estes xenes eran redundantes; porén, cando se creou un mutante H2A.Z1, causou letalidade en mamíferos. Por tanto, H2A.Z1 é un xene ancestral. Non se identificou a función da variante H2A.Z2. Sábese que é transcrita por mamíferos e a expresión deste xene está conservada entre os mamíferos. Esta conservación suxire que o xene é funcional. Cando se estudou a H2A.Z en especies de plantas, a proteína difería nalgúns residuos entre especies, e estas diferenzas contribúen á regulación do ciclo celular. Este fenómeno só se observou en plantas. Elaboráronse árbores filoxenéticas para mostrar as diverxencias entre as variantes.
Andarta
No politeísmo celta, Andarta era unha deusa guerreira adorada no sur da Galia. Inscricións dedicadas a ela foron atopadas no sur de Francia e en Berna, Suíza. Pode estar relacionada coa deusa Andate, identificada coa "Vitoria" en Britania segundo o historiador romano Dión Casio. Ó igual que a deusa Artio, a súa imaxe estaba asociado cunha osa.
Nebulosas de Magalhães
Características
Ademais da súa distinta estrutura e a súa masa significativamente menor, diferéncianse da Vía Láctea en dous aspectos fundamentais. En primeiro lugar, son comparativamente máis ricas en gas e máis pobres en metais que esta última. En segundo lugar, ambas as dúas resultan notábeis polas súas nebulosas e a súa poboación estelar nova.
Congreso dos Soviets de Todas As Rusias
Quinto Congreso
O congreso comezou con gran tensión coa aprobación dunha moción de Trotski para poder fusilar sen xuízo a aqueles que se opuxesen á ocupación alemá de Ucraína, que se interpretou como unha ameaza aos socialrevolucionarios de esquerda. Ao día seguinte, Lenin animou aos socialrevolucionarios a abandonar o congreso polo seu desgusto pola distribución de delegados e a súa oposición ás políticas bolxeviques. Os oradores socialrevolucionarios, Mariya Spiridónova, Borís Kamkov e Karelin criticaron duramente aos bolxeviques e ao imperialismo alemán.
Sexto Congreso
Celebrado, con carácter extraordinario, o 6-9 de novembro de 1918, incluíndo a deputados cosacos, ademais da os obreiros, soldados e campesiños.
Teixo dos Tenreiro
miniatura|250px|O teixo en xullo de 2015. O teixo dos Tenreiro é unha árbore senlleira centenaria que se atopa na casa grande do mesmo nome en Pontedeume. En 2012 o seu estado sanitario calificouse de crítico ; en 2015 considerouse case insalvábel.
Historia
Descoñécese a idade da árbore, que podería ir dende 300 a máis de 1000 anos. A árbore leva hoxe en día o nome da casa grande construída arredor de 1870 pola familia Tenreiro (á que pertenceron o arquitecto Antonio Tenreiro Rodríguez e o escritor e político Ramón Tenreiro Rodríguez, ambos fillos do tamén arquitecto e pintor Antonio Tenreiro Brochón) nunha aba que morre no esteiro do río de Covés. O teixo, que xa estaba alí cando se arranxou o terreo, pasou a formar parte ornamental do xardín da casa. Acostumábase podar segundo as modas dos séculos XIX e XX, neste caso en catro pisos a xeito de aneis, de maior a menor diámetro dende o chan. A casa conta cunha importante escolma de importantes exemplares botánicos, como é o caso dunha araucaria que tamén forma parte da listaxe de árbores senlleiras de Galiza.
Degradación e estado actual
O goberno galego efectuou algunhas podas sanitarias dende o ano 2003 no que se comezaron a detectar os danos na árbore polos cambios da contorna. Ademais instalárase daquela unha gaiola metálica para evitar vandalismos cun custo duns 36.000 euros.
Existe en Pontedeume outro teixo preto da gasolineira que tamén comezou a morrer coa construción dunha rotonda.
Neotragus pygmaeus
Características
A lonxitude da cabeza e o tronco oscila entre os 40 e os 50 cm, a cola mide de 3 a 8 cm, e a alzada (altura na cruz) é duns 25 xm. O peso pode variar entre 1,8 e 2,5 kg.
Oroxenia alleghaniana
Etapa erosiva
miniatura|300px|Grandes fallas na liña divisoria entre a meseta dos Alleghenis e os verdadeiros montes Apalaches ([[Williamsport, Pennsilvania).]] As montañas formadas pola oroxenia alleghaniana foron orixinalmente moi altas e esgrevias,  pero na nosa época están xa moi erosionadas e só quedan uns poucos restos do que foron: os outeiros moi erosionados do Piedmont. Os sedimentos que foron transportados ao leste formaron a chaira costeira e parte da plataforma continental. Así, a chaira costeira e o Piedmont son en gran medida os subprodutos da erosión que tivo lugar desde hai uns 150 millóns de anos e que aínda continúa.
Indicatóridos
Descrición
Están entre os poucos paxaros que se alimentan regularmente de cera—cera de abella na maioría das especies—, e presumiblemente as secrecións céreas de insectos Coccoidea no caso das aves do xénero Prodotiscus e en menor medida Melignomon e as especies menores do xénero Indicator. Tamén se alimentan de larvas da avelaíña Galleria mellonella, larvas de abellas, e de insectos voadores e trepadores, arañas, e froitos ocasionais. Moitas especies únense a bandadas de especies mixtas para a alimentación.
Reprodución
Os indicadores africanos deixan os ovos en niños subterráneos doutras especies de paxaros comedores de abellas. A femia do indicador asegúrase que as súas crías eclosionarán antes incubando os ovos internamente un día máis do normal antes de poñelo no niño alleo, e despois as crías eliminan os hóspedes e son criadas polos pais hóspedes.
Especies
Familia: Indicatoridae
Pinkwashing
A expresión é especialmente usada para referirse ao lavado de imaxe do Estado de Israel que, promovendo á súa poboación LGTBI, disfraza a violación sistemática dos Dereitos Humanos da poboación palestina. A través de proxectar a aparencia de ser un territorio simpatizante LGTB, a poboación LGTBI pode chegar a sentirse identificada coas posicións políticas do Estado (homonacionalismo), participar da islamofobia institucionalizada ao considerar que a poboación musulmá é necesariamente homófoba ou obviar a discriminación sufrida no seu propio país.
Sacramento
Unha grande colección de topónimos nos Estados Unidos
Ademais:
CNN
Cable News Network (en galego: Cadea de Noticias por Cable), máis coñecido polas súas siglas (CNN), é unha cadea de televisión estadounidense fundada en 1980 polo empresario Ted Turner. Actualmente é parte de Time Warner. CNN foi a primeira cadea de televisión en cubrir noticias as 24 horas do día.
Silverio Rivas
Traxectoria
Comezou a traballar no taller de ebanistería do pai aos doce anos. Formouse na Escola Municipal de Artes e Oficios de Vigo cos mestres Carlos Sobrino Buhigas, Luís Torras e Camilo Nogueira Martínez; no taller de fundición de Xoán Piñeiro Nogueira; en Madrid, onde ingresou na Escola de Artes e Oficios da rúa da Palma e asistiu ás clases nocturnas do Círculo de Belas Artes, e en Sargadelos, o que o levou a innovar con conxuntos articulados e desmontables de cerámica. Traballou en París. Formou parte do movemento Atlántica desde 1980.
A Vila, Freituxe, Bóveda
A Vila é un lugar da parroquia de Freituxe, no concello lugués de Bóveda, anexo á aldea de Freituxe. Está situado a 405 metros de altitude.
Ácido pristánico
O ácido pristánico (ácido 2,6,10,14-tetrametilpentadecanoico) é un ácido terpenoide presente en concentracións micromolares no plasma sanguíneo de individuos sans. Tamén se encontra en lípidos de moitas procedencias como os de esponxas de auga doce, krill, miñocas, baleas, graxas do leite humano, graxas de depósito bovinas, graxas de manteiga ou petróleo de California. Xeralmente está presente en combinación co ácido fitánico. En humanos, o ácido pristánico obtense de dúas fontes: ou diectamente da dieta ou como produto da alfa-oxidación do ácido fitánico. A concentracións fisiolóxicas o ácido pristánico é un ligando natural para o receptor activado polo proliferador do peroxisoma alfa (PPARα). No fígado, o ácido pristánico é degradado pola beta-oxidación peroxisómica a propionil-CoA. Xunto co ácido fitánico, o ácido pristánico acumúlase en varios trastornos herdados como a síndrome de Zellweger.
O ácido pristánico foi illado primeiramente das graxas do leite por R. P. Hansen e J. D. Morrison en 1964. O nome da substancia deriva de pristano (2,6,10,14-tetrametilpentadecano), o hidrocarburo correspondente. O pristano foi illado do fígado do tiburón e foi nomeado a partir do latín pristis, 'tiburón'.
Carolina Cerezuela
Carolina Cerezuela Gil, nada en Elx (Alacant) o 14 de xaneiro de 1980, é unha actriz e presentadora española.
Biografía
A pesar de todas as súas actuacións, foi o seu papel como Mónica Salazar na serie Camera Café onde realmente se deu a coñecer entre o gran público.
Sandra Bullock
Traxectoria
Bullock fíxose famosa na década de 1990 primeiro aparecendo en filmes como Who Do I Gotta Kill? (1992, O demoledor (1993) pero sobre todo pola súa interpretación en Speed e While You Were Sleeping (1995), desde aquela continuou a súa carreira con éxitos como A rede (1995), A Time to Kill (1996), Making Sandwiches (1998), 28 Days (2000), Miss axente especial (2000) e Crash (2004), que recibiron recoñecemento da crítica. En 2007 era a 14ª celebridade feminina máis rica, cunha fortuna estimada en 85 millóns de dólares. . En 2009 Bullock protagonizou os dous filmes de máis éxito comercial da súa carreira, The Proposal e Un soño posible. Bullock gañou un Oscar pola súa interpretación de Leigh Anne Tuohy en Un soño posible, ao longo da súa carreira tamén gañou un Globo de Ouro, dous Screen Actors Guild, catro MTV Movie, sete Teen Choice e sete People's Choices.
Gran Nebulosa de Magalhães
É visíbel a simple vista como un débil obxecto no hemisferio austral terrestre situado entre as constelacións de Dorado e Mensa. Forma unha das chamadas Nubes de Magalláns do hemisfero sur xunto á Pequena Nebulosa de Magalhães (galaxia anana NGC 292).
Elopomorfos
Algúns taxónomos non consideran que a existencia desta larva característica, como nesgo identificador do taxon, non é suficiente para constituír un taxon independente, o que provoca que a situación da superorde estea en revisión.
Terre-de-Bas
A illa de Terre-de-Bas (oficialmente en francés: Terre-de-Bas des Saintes (literalmente: terra baixa de Les Saintes)) é unha illa no arquipélago de Les Saintes, nas Antillas Menores.
Igrexa vella de Santa Comba de Louro
Situación
O recinto está nunha pequena valgada preto do lugar de Balleas. O lugar está recollido, con fortes pendentes agás cara ao lado leste, por onde discorre un rego de dirección sur-norte que vai dar ao río Louro. Está a 75 m sobre o nivel do mar.
Historia
No lado oeste hai unha necrópole, con todas as tumbas orientadas de leste a oeste. As tumbas máis antigas son de orixe romana, con tégulas delimitando os soterramentos. A igrexa vella, adicada á mártir cristiá do século III Comba de Sens, naceu cara ao século IV como un templo tardorromano. Desa época consérvase un forno e unha estela funeraria con inscricións en latín, na que aparece o nome da persoa que a deixou pagada.
Mercedes Bará
Traxectoria
Participou na III Bienal Nacional de Arte de Pontevedra de 1975, na II Bienal Internacional de 1976, na IV Bienal Nacional de 1977, na III Bienal Internacional de 1978, na V Bienal Nacional de 1979 e na IV Bienal Internacional de 1980. Tamén na mostra Arte en Pontevedra I, en 1998, e expuxo nas mostras de Artistas con UNICEF de 2005 e 2007.
Bambú Producciones
Bambú Producciones é unha produtora de televisión galega que nace en 2007 da man de Ramón Campos e Teresa Fernández-Valdés co obxectivo de desenvolver e producir proxectos de ficción para cine e televisión que destaquen pola súa calidade técnica e artística. En 2013 recibiu o Premio Cultura Galega de Creación Audiovisual
Os seus principais activos son, o departamento creativo e a súa carteira de colaboradores habituais. Ambos os dous aspectos conflúen para conxugar experiencia e talento nunha empresa decidida a sorprender e innovar en cada unha das súas apostas. Esta filosofía de empresa reportou a Bambú Producciones algúns dos éxitos de maior repercusión na ficción nacional española dos últimos anos.
Roger de Flor (músico)
Etapa cos Silvestres
Integramente en galego foi o seguinte traballo discográfico, desta vez acompañado pola banda Os Silvestres, composta polo guitarrista Cabe García (Os Cempés, Mr. Dixie Jazz Band, Bellón Maceiras Quartet), o batería Sergio Galego (Huéspedes Felices, Cosmonautas Rusos), o contrabaixista Óscar Painceiras (Os Cempés, Los Tigres del Cañotas) e o charanguista e trobador galaico-portugués O Marqués das Vinhas. Xuntos presentaron no ano 2013 o seu disco Roger de Flor presenta a: Os Silvestres, conformado con cancións do propio De Flor e dos demais compoñentes da banda, ademais de adaptacións ao galego de clásicos universais como Mellow Yellow (Donovan) ou Dedicated follower of fashion (The Kinks). A canción Hai un lugar no norte (composta a medias entre Roger, o grupo portugués Os Azeitonas e o chamado "sexto silvestre", o xornalista Nicolás Vidal, habitual colaborador do grupo) foi a elixida para promocionar o novo traballo discográfico cun novo videoclip, desta vez gravado na liña ferroviaria do cantábrico.
Aeroporto de Jersey
Historia
A pista alongouse varias veces ao longo dos anos, acadando a súa lonxitude actual de 1 690 metros no ano 1976. Anos despois engadíronse máis pistas de rodadura para mellorar o acceso cara a un dos extremos da pista. Porén, debido á súa restrinxida lonxitude, en outubro de 2007 Thomsonfly anunciou que eliminaría algúns servizos cando introducise o máis grande Boeing 737-800 á súa frota. A pista 09/27, designada así en 1952, cambiou a súa designación a 08/26 en outubro de 2014 debido a un cambio nos polos magnéticos da Terra.
Instituto de Estudos Políticos de París
O Instituto de Estudos Políticos de París (en francés Institut d'études politiques de Paris) tamén coñecido polo nome de  Sciences Po Paris,  é unha escola de negocios con vocación internacional, con campus propios en París.
A Song of Ice and Fire
A Song of Ice and Fire (en galego Unha canción de xeo e lume) é unha serie de novelas de George R. R. Martin (algunhas aínda non publicadas) do xénero de fantasía épica e acadou un grande éxito de crítica e público. Martin comezou a escribir a serie en 1991 e o primeiro volume publicouse en 1996. Orixinalmente ía ser unha triloxía, mais a serie consiste en cinco volumes publicados e dous máis proxectados. Tamén hai dúas novelas curtas dispoñíbeis, e algunhas máis propostas. A serie está traducida a 18 linguas, e o cuarto volume chegou á primeira posición dos libros máis vendidos do New York Times. En total, a serie vendeu máis de 2,2 millóns de copias nos Estados Unidos.
Orixinalmente publicado sen demasiada publicidade, os libros da serie acadaron máis de 22 millóns de copias arredor do mundo e foron traducidos a máis de 20 linguas.
Sinopse
A segunda trama da historia ten lugar na zona norte de Westeros, onde un colosal muro de xeo de oito mil anos de antigüidade defende Westeros dos Outros, criaturas que se pensan que son só un mito ó comezo da historia. Os sentinelas do muro, a Irmandade Xuramentada dos Gardiáns da Noite (Night's Watch), pasan a maior parte das súas vidas tratando cos salvaxes humanos que viven alén do muro cando os outros aparecen por primeira vez en A Game of Thrones. A historia dos Gardiáns da Noite é contada principalmente dende a perspectiva de Jon Snow, o fillo ilexítimo de Eddard Stark, que se une ás filas da Garda e descobre a verdadeira natureza da ameaza do norte. No terceiro volume, A Storm of Swords, esta historia entróncase coa guerra civil do sur cando Stannis viaxa ata o Muro para protexer o reino da ameaza da invasión e ó mesmo tempo gañar o favor das prazas fortes do norte.
Kerim Gurbannepesow
Kerim Gurbannepesow, nado en Gökdepe en 1929 e finado o 1 de setembro de 1988 en Achkhabad, foi un escritor turcomán.
Steven Spielberg
Traxectoria
Logo de que se lle negara a entrada a escolas cinematográficas tradicionais, Spielberg entrou na universidade de California en Long Beach para estudar inglés. Posteriormente obtivo un Bachelor of Arts en inglés e estudou cine. A súa carreira cinematográfica comezou cando baixou dun bus turístico nos estudios Universal en Hollywood e deambulou ata atopar unhas oficinas abandonadas e que converteu en súas. Co paso do tempo ata os gardas de seguridade saudábano sen preguntar quen era.
Inicios da carreira profesional
Porén, Spielberg non acadou a entrada definitiva na industria do cine ata dirixir Viaxe a Sugarland en 1974. Foi Tiburón (Jaws) a película que o converteu nun dos directores máis famosos e importantes do mundo. En 1977 dirixe Encontros na terceira fase, película pola que obtivo un nomeamento ó Óscar como mellor director.
Drama
En 1993 Spielberg sorprendeu ó mundo con Parque Xurásico (Jurassic Park), unha historia de dinosauros creados por manipulación xenética, e cunha película tributo a Oskar Schindler, A lista de Schindler. Mentres que a primeira recadou 100 millóns de dólares en tan só 9 días, coa segunda obtivo o Óscar a mellor película e ó mellor director.
En 1997 Spielberg estreou a segunda parte de Parque Xurásico, The Lost World: Jurassic Park, e tamén dirixiu Amistad, pola que recibiu unha nomeamento ó Globo de Ouro ó mellor director. En 1998 dirixiu Salvar ó soldado Ryan (Saving Private Ryan), un drama protagonizado por Tom Hanks e Matt Damon. Por esta película conseguiu outro Óscar ó mellor director.
En 2001 dirixe A.I. Artificial Intelligence, con Jude Law e Haley Joel Osment, película baseada na posibilidade de que os robots poden ser tan reais como para ter a capacidade de sentir coma os humanos. En 2002 estreou Minority Report, con Tom Cruise, outra película futurista na que se combina a tecnoloxía co fantástico. O seu argumento trata dunha tecnoloxía que pode descubrir a asasinos antes de que cometan os seus crimes.
En 2002 dirixe Catch Me If You Can, coas actuacións de Leonardo DiCaprio e Tom Hanks, baseada na historia real dun home que estafou e enganou a moita xente facéndose pasar por multitude de persoas.
Manuel Moldes
Traxectoria
Na segunda metade da década de 1980 propuxo unha ollada densa e ordenadora do ámbito galego, da súa paisaxe, arquitectura, xentes, materias... en cadros cada vez máis físicos.
Opinións sobre a súa figura artística
David Barro, ao comentar a súa exposición "Vieiros de Luz", en 1999, dicía que Manuel Moldes seguía "o seu particular eterno retorno a unha sinuosidad barroca e pintura gestual, que o relacionan con mestres do expresionismo abstracto como Pollock".
Cuarta cruzada
A cuarta cruzada (1202-1204) foi unha expedición militar organizada como unha cruzada para reconquistar Terra Santa, pero que variou o seu rumbo, terminando coa conquista e o saqueo de Constantinopla, capital do Imperio bizantino, que pasou a chamarse entón Imperium Romaniae.
Preparativos
Namentres, os cruzados enviaron mensaxeiros a Venecia, Xénova e outras cidades para contratar o transporte da expedición. Un dos enviados foi o historiador Godofredo de Villehardouin. Finalmente chegouse a un acordo con Venecia en abril de 1201, polo cal a República se encargaba do transporte até Exipto dun exército de 33 500 cruzados (xunto con 4500 cabalos), a cambio de 85 000 marcos de prata. Cando chegou o momento de embarcar, en xuño de 1202, os cruzados, cuxo exército era sensibelmente menos numeroso do que previran, non puideron reunir a cantidade acordada. Venecia negouse a transportar o exército a menos que se pagase íntegra a cantidade acordada. Os cruzados pasaron o verán acampados na illa de San Nicolao de Lido, sen poder partir, ata que finalmente Bonifacio de Monferrato puido chegar a un acordo con Venecia.
Darío Álvarez Basso
Darío Álvarez Basso, nado en Caracas o 12 de maio de 1966, é un pintor galego.
Cuarta cruzada
Os cruzados en Constantinopla
O xenro de Aleixo III, tamén chamado Aleixo, converteuse no xefe dos descontentos e organizou, en xaneiro de 1204, un tumulto que non tivo consecuencias. En febreiro, os cruzados deron un ultimato a Aleixo IV, quen se confesou impotente para cumprir as súas promesas. Estalou unha sublevación que, tras algunhas vicisitudes, entronizou a Aleixo V Ducas. Aleixo IV foi esganado nunha cela, e o seu pai Isaac II morreu pouco despois en prisión.
Illa do Príncipe
Xeografía
No interior da illa existe un denso bosque tropical, onde a flora é moi diversa. A illa é tamén un santuario da vida salvaxe, pois poden ser observadas moitas especies raras de animais (especialmente aves).
Cortaventos
Un cortaventos, quebraventos ou cortina forestal é unha especie de pantalla usualmente realizada cunha ou máis fileiras de árbores plantadas así de xeito de dar abeiro aos cultivos agrícolas (tamén xardíns, pastos, áreas de lecer, infraestruturas, estradas) contra os ventos, previr erosión eólica, ou unha evapotranspiración brusca. Plántanse arredor dos bordos das leiras, campos agrícolas ou coutadas. Tamén poden estar realizadas con plantas anuais.