cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Uluru
Historia
En expedicións separadas, William Ernest Powell Giles e William Christie Gosse foron os primeiros exploradores europeos que chegaron a esta área. En 1872, mentres exploraba a zona, Ernest Giles avistou Kata Tjuta desde preto de Kings Canyon e chamouno Monte Olga, mentres que ao ano seguinte Gosse viu a Uluru e chamouno Ayers Rock na honra de Sir Henry Ayers, o Secretario Xefe de Australia Meridional. Seguiron novas exploracións co obxectivo de establecer as posibilidades da zona para o pastoreo.
Isabel Vilalba
Isabel Vilalba Seivane, nada en Lourenzá en 1975, é unha activista, gandeira e sindicalista galega
Rei Cold
Aparece brevemente co seu fillo Freezer, o cal foi reconstruído en gran parte en forma de cyborg, para destruír a Terra en vinganza da mutilación do seu fillo e para demostrar que a súa familia é a número un en forza en todo o universo. Porén, Toranks vence facilmente a Freezer. Cold ofrécelle a Toranks ocupar o lugar de Freezer, e cando el declina a oferta, Cold non se preocupa pois cre que a vitoria de Toranks se debe só ó uso da súa espada. Finalmente Toranks vence a Cold, quen pese ás súas súplicas é aniquilado.
Arthur Suhle
Traxectoria
Paralelamente ao seu labor no Münzkabinett, entre 1946 e 1962 ocupou un posto de profesor de Numismática na Universidade Humboldt de Berlín e, a partir de 1953, tamén impartiu docencia como profesor invitado na Universidade de Leipzig.
Publicacións
Arthur Suhle foi un prolífico autor de artigos numismáticos, con arredor de 200 referencias en moi diversas revistas do sector e en obras colaborativas, así como dunha decena de monografías
Provincia de Alborz
Situada ao norte de Teherán, a provincia consta de 4 cantóns, os de Karaj, Savojbolagh, Taleghan e Nazarabad.
Cehegín
O paso destas civilizacións foi deixando pegada nesta terra, o que fixo posible que, co transcorrer dos séculos, conte na actualidade cun patrimonio moi rico nas súas diferentes manifestacións.
Patrician
Patrician é unha serie de videoxogos de PC, desenvolvidos por Ascaron. É un simulador de comercio marítimo en tempo real por cidades do norte de Europa, como Londres, Hamburgo, Oslo, Lubeck e outras cidades, inspirado na antiga Liga Hanseática que existiu a finais da Idade Media, formada por comerciantes afiliados ós seus gremios, (XIV e XV). Esta serie conta con máis dun millón de xogadores en todo o mundo.
Nebuleta
A nebuleta (nebulette) é unha isoforma da proteína nebulina, de moito menor tamaño. A nebulina (600-900 kDa) exprésase preferencialmente no músculo esquelético, pero a nebuleta (107 kDa) exprésase no músculo cardíaco. A nebuleta identificárona en 1995 Moncman e Wang usando cultivos primarios de cardiomiocitos de polo embrionado por inmunoprecipitacións con certos anticorpos monoclonais antinebulina. A expresión normal da nebuleta é esencial para a ensamblaxe e función contráctil das miofibrilas.
A nebuleta está codificada no cromosoma 10 humano, mentres que a nebulina o está no cromosoma 2.
Canadian Broadcasting Corporation
Historia
Estableceuse o 2 de novembro de 1936 sucedendo á CRBC, actualmente opera catro canles de radio (2 en inglés e 2 en francés), 1 servizo internacional de radio (en 8 linguas), 1 servizo dixital de son, 2 canles de televisión (1 en inglés e 1 en francés), 3 redes de televisión por cable e unha orquestra sinfónica.
María Xosé Justo
Traxectoria
Licenciada en Xeografía e Historia. En 1981 gañou as oposicións ao corpo de axudantes de Arquivos, Bibliotecas e Museos. Empezou a traballar na Biblioteca Xeral da USC. Foi directora do Arquivo Histórico Provincial de Pontevedra en 1986. Dende 1987 foi directora do Arquivo Histórico da Universidade de Santiago de Compostela. Foi vicepresidenta da sección de Arquivos Notariais do Consello Internacional de Arquivos.
Xosé Antonio Perozo
Literaria e cultural
Desde 2015 é o presidente de GÁLIX (Asociación Galega do Libro Infantil e Xuvenil) e desde 2017 de OEPLI (Organización Española para el Libro Infantil, sección española da IBBY).
Ramakrishna
Ramakrishna, nado como Gadadhar Chattopadhyay o 18 de febreiro do 1836 e finado o 16 de agosto do 1886, foi un afamado místico indio do século XIX. A súa escola de pensamento relixioso levou á formación da Ramakrishna Mission polo seu principal discípulo, Swami Vivekananda. Moitos dos seus devotos referíanse a el como "Paramahansa" ("o gran cisne", título que outorgan, na tradición hindú, a aquelas persoas que se considera que acadaron a liberación ou Moksa), deste xeito comezou a ser coñecido como Ramkrishna Paramhamsa.
Terapia dirixida
Non están dirixidas a terapias para o cancro de mama, mieloma múltiple, linfoma, cancro de próstata, melanoma e outros cancros. Os experimentos definitivos que amosaron que a terapia dirixida sería dar a volta o fenotipo maligno das células tumorais implicando tratamento de células Her2/neu transformadas con anticorpos monoclonales in vitro e in vivo polo laboratorio de Mark Greene, isto a través dun informe de 1985.
Martin Lichtenstein
Abreviaturas
A abreviatura Licht. emprégase para indicar a Martin Lichtenstein como autoridade na descrición e clasificación científica dos vexetais.
Carcinoma ductal in situ
O comedocarcinoma é unha forma de CDIS no que o tumor forma necrose central.
Salvador Allende
Traxectoria
O regreso a Valparaíso produciuse en 1921, ó ser o pai avogado da Corte de Apelacións de devandita cidade. Alí Allende, mentres continuaba os seus estudos no Liceo Eduardo de la Barra, coñeceu a Juan Demarchi, vello zapateiro anarquista, e segundo as confesións do mesmo Allende, terían unha influencia fundamental. Infundoulle durante longas conversacións nas que tamén xogaban o xadrez, moitas das futuras bandeiras de loita social que legaría o futuro presidente de Chile. Algúns cren porén, que esta relación está demasiado embellecida e que a influencia do zapateiro sería menor.
Finalizou os seus estudos secundarios en 1924, e decidiu facer o servizo militar, que realizou por un ano no Rexemento de Lanceiros de Tacna.
Vida política
Durante a campaña presidencial de Pedro Aguirre Cerda, Allende foi elixido para dirixir a campaña en Valparaíso. Deixou o seu escano parlamentario para unirse ó novo goberno de Aguirre Cerda como ministro de Salubridade, dende outubro de 1939, con 31 anos. Ese mesmo ano publicouse o seu texto chamado La realidad médico social. Ó iniciar a súa vida ministerial, en 1940 contraeu matrimonio con Hortensia Bussi Soto.
A elección presidencial de 1970
En Washington, Richard Nixon ordenou evitar que Allende asumise a presidencia. A CIA organizou dous plans para deter a elección de Allende no Congreso pleno (o Congreso debía dirimir entre as dúas máis altas maiorías o día 24 de outubro), os que serían coñecidos como o Track One e o Track Two:
MJJ Music
MJJ Music foi fundada en 1988. Jackson creo o selo para axudar a dar visibilidade a novos artistas con talento. Entre os artistas cos que asinou o selo cóntanse a Brownstone, 3T, Tatyana Ali e Men of Vizion. O éxito máis significativo do selo foi Brownstone, cuxo sinxelo de 1994 "If You Love Me" acadou o top ten das listas musicais.
Salvador Allende
O plan gobernamental
Ó despedirse, no Estadio Nacional dixo: «Regreso a Cuba más revolucionario, radical y extremista de lo que vine».
Polarización da sociedade chilena
A Democracia Cristiana, polo programa de Radomiro Tomic, tivo un achegamento inicial coa Unidad Popular, pero afastouse a causa do asasinato do exministro de Frei, Edmundo Pérez Zujovic, polo grupo VOP (Vanguardia Organizada del Pueblo) de tendencia ultra esquerdista, en xuño de 1971.
O 11 de setembro
Na madrugada do 11 de setembro, a escuadra reapareceu en Valparaíso e as Forzas Armadas tomaron a cidade. O prefecto de Valparaíso, Luís Gutiérrez, realizou unha chamada polo único teléfono que funcionaba no porto, o seu (liña deixada libre á mantenta polos golpistas), para avisar ó subdirector de Carabineiros, xeneral Jorge Urrutia, que a infantaría de mariña estaba nas rúas e empezara a tomar posicións de combate.
Ás 10:30 h os tanques abriron fogo contra a Moeda, seguíronlles as tanquetas e a infantería, fogo que foi respondido polos membros do GAP e os francotiradores apostados nos edificios achegados.
Carvajal comunicouse novamente con Pinochet, informándolle da intención de parlamentar. Pinochet esixiu unha «rendición incondicional».
Xosé Rodríguez Carballo
miniatura|dereita|250px|Xosé Rodríguez Carballo.
Fronte cálida
miniatura|200px|Fronte cálida. Unha fronte cálida é un fenómeno meteorolóxico que se forma cando unha masa de aire quente choca contra unha masa de aire frío. A masa de aire quente desprázase ata atoparse cunha masa de aire frío, o aire quente ascende pola fronte posto que é menos denso có aire frío. O ascenso é máis lento ca na fronte fría.
Termorregulación
Caso humano
A termorregulación dáse a través de mensaxes nerviosas (ao contrario da osmorregulación que require comunicación hormonal).
Ismael Carmona García
Traxectoria
Foi estudante de Filoloxía Clásica na Universidade de Estremadura, ten escrito poemas para diversos concursos de estudantes, e publicou en 2007 o seu primeiro libro, titulado Pan i verea, e escrito integramente en estremeño. Como filólogo, ten diversos traballos sobre o estremeño e sobre a creación dunha koiné.
Paurópodos
Etimoloxía
O nome científico Pauropoda é un substantivo neutro plural que está formado polos elementos do latín científico pauro- e -poda, tirados do grego antigo παῦρος paûros, 'pouco', e πούς, ποδός poús, podós, 'pé', 'perna', 'pata'. Litelamente: 'os de poucas patas'.
Ordes
Scheller, en 2008, propuxo unha clasificación dos parópodos que comprende dúas ordes, que inclúen 9 familias, 40 xéneros e ao redor de 780 especies, clasificación que segues a maioría dos científico contemporáneos.
Historia da música
Exclusións
O século XIX, e en concreto o Romanticismo, coa súa mirada cara ao pasado, deu un impulso moi notable a esta historia da música nada o século anterior no contexto da Ilustración. O Romanticismo (e máis tarde o positivismo) impulsou estudos históricos musicais mediatizados polo concepto do xenio, e en concreto do xenio creador, compositor. O principal centro de interese eran as obras que a análise musical da época -aplicando a ideoloxía da obra de arte autónoma- consideraba 'obras mestras' do pasado, e, por extensión, as biografías dos seus autores.
Por iso, ao longo de boa parte do século XIX e do século XX, a historia da música (clásica europea) foi, máis ben, unha historia da composición, cunha dedicación menor non só a outros fenómenos senón tamén ás implicacións sociais e culturais completas e reais destes procesos compositivos. Tamén por iso, a miúdo, esta disciplina sentiuse máis atraída polo estudo de fenómenos minoritarios que implicaban músicas que a teoría musical e a análise musical consideraban 'de calidade', que non polo estudo doutros fenómenos con maior relevancia social, pero referidos a uns produtos musicais que non gozaban deste prestixio. Isto explica que a historia da música do século XX pase moito máis a miúdo por Arnold Schönberg ou Igor Stravinskii, por poñer algúns exemplos, que polo pop e o rock. Aínda que ao longo do século XX hai exemplos de estudos de historia da música feitos cunha visión ampla, si é certo que a simbiose de disciplinas como a etnomusicoloxía e os estudos culturais coa musicoloxía histórica fixo que unha parte significativa dos estudos de historia da música das últimas décadas se levasen a cabo cun alcance moito máis amplo, e que se suscitasen máis estudos da historia da música popular.
A historia da música como evolución da música
Un dos resultados importantes do estudo levado a cabo pola musicoloxía histórica é a periodización da historia da música. Esta, levouse a cabo aplicando os criterios, límites e métodos mencionados antes, con conexións desiguais coa historia xeral e coa historia da arte, e establecendo unhas franxas que. en moitos casos, veñen dadas principalmente por elementos de estilo.
Música prehistórica
A música prehistórica, habitualmente chamada música primitiva, é o nome dado a toda a música producida en culturas preliterarias, actividade iniciada nalgún lugar incerto e nun pasado moi afastado.
Santiago de Compostela
Orixe e historia
É Patrimonio da Humanidade e foi Capital Europea da Cultura no 2000.
Demografía
En canto á distribución por sexos, Santiago conta con 44.497 homes e 51.174 mulleres. Por idades, a xuventude (0-29 anos) representa o 28% da poboación (26.628), a maior parte da poboación é adulta (30-64 anos), o 53% (50.918), e os anciáns (máis de 65 anos) supoñen o 19% (18.125). Por sexos e idades, hai practicamente o mesmo número de mozos que de mozas, 13.320 fronte a 13.308, entre os adultos hai máis mulleres ca homes, 26.054 (53%) fronte a 23.964 (47%), e entre os maiores de 65 anos tamén hai maioría feminina, con 10.912 (60%) mulleres fronte a 7.213 (40%) homes. A densidade de poboación é de 432,74 habitantes/km². A poboación da comarca (sen contar o municipio de Santiago) é de 68.848 persoas, distribuídas en seis concellos: Ames, Boqueixón, Brión, Teo, Val do Dubra e Vedra.
Evolución histórica da poboación
Aquí amósase unha gráfica coa evolución da poboación no concello.
Administración local
O anterior alcalde Gerardo Conde Roa presentou a súa dimisión o 16 de abril de 2012, no marco da operación Pokémon,. Conde Roa conseguira a maioría absoluta nas eleccións municipais do 2011, rematando con 28 anos de alcaldes socialistas na capital galega e acadando a primeira maioría absoluta do PPdeG na historia da cidade. En abril de 2012, trala dimisión de Conde Roa, pasou a ocupar a alcaldía Ángel Currás Fernández, tamén imputado na operación Pokémon. En xuño de 2014 foi nomeado novo alcalde Agustín Hernández. A corporación municipal está formada por 25 membros, e logo dos comicios do 2011 quedou do seguinte xeito: PPdG con 13 concelleiros, PSdeG con 9 concelleiros e BNG con 3 concelleiros. miniatura|[[Martiño Noriega.]]
miniatura|Imaxe dun cartel de políticas de conservación da zona vella promovida polo concello.
François-Joseph Gossec
Foi amigo de Wolfgang Amadeus Mozart e fundou co músico valón Grétry o Conservatorio de París, onde traballou como inspector e tamén como profesor de Composición, de 1795 a 1814).
Santiago de Compostela
Zonas verdes
Cespa é a empresa concesionaria encargada do mantemento, así como do deseño e execución de novas zonas verdes.
Glotocronoloxía
Supostos básicos
A partir desa estimación o tempo de separación Ts pode estimarse comparando a porcentaxe de cognados retidos pC como:
Santiago de Compostela
Deportes
miniatura|esquerda|[[Pavillón Multiusos Fontes do Sar.]]
En Santiago de Compostela destacan os seus equipos profesionais de fútbol sala e baloncesto, representados polo Santiago Futsal e o Obradoiro CAB respectivamente. Ámbolos dous equipos compiten nas máximas categorías das súas respectivas disciplinas (División de Honra e Liga ACB respectivamente). O equipo máis laureado da cidade é o Santiago Futsal (anteriormente coñecido como Autos Lobelle), que conta con varios títulos galegos (3 Copas Xunta de Galicia), españois (1 Copa de España e 1 Supercopa de España), amais dun título continental, a Recopa de Europa, conquistada na tempada 2006-07 ante o SL Benfica en Santiago de Compostela. Estes dous equipos xogan os seus partidos como locais no Pavillón Multiusos Fontes do Sar, un recinto con capacidade para ata máis de 6.000 espectadores. En baloncesto tamén hai que salientar ao Club Baloncesto Rosalía de Castro, que chegou a competir na liga LEB Ouro en dúas etapas: a primeira comezou na tempada 1999-00 e que durou catro tempadas, e a segunda durante as tempadas 2007-08 e 2008-09, actualmente compite na Liga EBA.
miniatura|[[Estadio multiusos de San Lázaro.]] Outro deporte importante na cidade é o fútbol, deporte no cal salienta a Sociedade Deportiva Compostela, equipo que competiu na Primeira División Española, onde ocupa o 39º posto da clasificación histórica, durante catro tempadas consecutivas (entre a 1994-95 e 1997-98), mais tralo descenso de categoría, os malos resultados deportivos e a mala situación económica que atravesou o club dende o descenso levárono á súa desaparición como empresa en agosto do 2010. En 2004, tres anos antes da desaparición deportiva do club compostelanista, nacera a Sociedade Deportiva Campus Stellae. O 22 de xullo do 2011 anunciouse que o Campus Stellae poderia chamarse SD Compostela, logo de que o actual presidente, o empresario Antonio Quinteiro, asumira a débeda do extinto club. O Compostela, que na tempada 2012-13 ascendeu da terceira á segunda división B, disputa os seus partidos no Estadio Multiusos de San Lázaro, cunha capacidade para 14.000 espectadores. Outros clubs de fútbol importantes da cidade son o Santiago de Compostela Club de Fútbol, que competiu na Preferente Autonómica ata a tempada 2011-12; e o desaparecido Sociedad Deportiva Ciudad de Santiago, que chegou a xogar na Segunda División B na tempada 2008-09, xogando tamén como local en San Lázaro.
Euphemia Lofton Haynes
Martha Euphemia Lofton Haynes, nada en Washington, D.C., o 11 de setembro de 1890 e finada na mesma cidade o 25 de maio de 1980, foi unha matemática e educadora estadounidense. Está considerada a primeira muller afroamericana en obter un doutoramento en matemáticas, pola Universidade Católica de América, en 1943.
Traxectoria
En 2004, a escola pública E.L Haynes Charter en Washington, D.C. foi nomeada así na súa honra.
HC Lada Togliatti
Historia
En 1990, o club adopta o seu nome actuale e un ano máis tarde ascende á primeira división. En 1994, o Lada Togliatti converteuse no primeiro equipo non moscovita en gañar o campionato nacional e ao ano seguinte disputou a final da Copa de Europa contra o Jokerit Helsinki.
O club gañou un segundo título de campión ruso en 1996, e na tempada seguinte proclamouse campión da Copa de Europa tras derrotar na final ao Modo Hockey de Suecia. No 2006, o Lada gañou a Copa Continental. No 2008 converteuse nun dos equipos fundadores da Kontinental Hockey League (KHL), unha nova competición eurasiática. No 2010 abandonou a KHL por problemas financeiros, pasando a competir na Vysshaya Hokkeinaya Liga.
Unión del Pueblo Navarro
Historia
En 1983 coa desaparición de UCD ingresan dúas terceiras partes dos órganos directivos deste partido en UPN. En 1987 obtén a alcaldía de Pamplona por primeira vez. En 1991 firma un pacto de colaboración institucional co Partido Popular.
En 1995 o ata entón presidente do partido Juan Cruz Alli Aranguren abandona o partido e crea un propio co que forma o tripartito PSN-CDN-EA que conta co apoio de Esquerda Unida e logra formar Goberno, aínda que ó ano seguinte, Javier Otano Cid, presidente socialista, se ve involucrado no caso Urralburu e Miguel Sanz é investido presidente.
Camerún
Historia
O Camerún francés acadou a independencia no 1960 baixo a denominación de República do Camerún. Ao ano seguinte, a maioría musulmá do norte, que dominaba dous terzos do Camerún británico, votou pola adhesión á Nixeria, en canto que no sur a maioría cristiá, votou de forma que o outro terzo do Camerún británico se adherise á República do Camerún, formando a República Federal do Camerún.
Goberno e política
miniatura|dereita|250 px|O presidente Paul Biya. Goberna desde 1982 Paul Biya da Alianza Democrática Popular (APDC). A APDC tamén obtivo o control do Parlamento en 1992 e Bija foi reelixido ese ano e en 1997. O principal grupo de oposición, o Fronte Socialdemócrata, cuestionou o resultado deses comicios. En 1997, o seu candidato, John Ndi, rexeitou a vitoria de Bija.
Xeografía
miniatura|Mapa do Camerún.
Economía
Ten reservas petroleiras que son explotadas moderadamente por empresas francesas e norteamericanas. Os principais produtos agrícolas son cacao, café e bananas pero a agricultura está moito máis diversificada ao momento de que o país se autoabastece de alimentos. Tamén hai explotación forestal.
Cultura e educación
En educación, existiron dous sistemas, un en inglés e o outro en francés logo da independencia. O sistema do Camerún do Leste foi baseado no modelo francés, o Camerún do Oeste usou o modelo británico. Os dous sistemas foron combinados no ano 1976. As escolas cristiás e misioneiras foron unha parte importante do sistema educativo. Nas áreas meridionais do país case todos os nenos da idade de educación primaria asisten á escola. Con todo, no norte, sempre foi unha parte illada do Camerún, o absentismo escolar é alto. A maioría dos estudantes no Camerún non chega máis aló do nivel primario.
Río Foix
O río Foix é un pequeno río con escaso caudal de auga que desemboca formando un pequeno delta na praia de Cubelles, na provincia de Barcelona. O seu réxime de augas é o típico dos ríos mediterráneos estando caracterizados por non levar gran volume de auga durante o ano excepto nos episodios de choivas torrenciais de primavera e, sobre todo, de outono.
Gramática Universal
A Gramática Universal é unha teoría lingüística da escola transformacional e xenerativa que afirma que subxacen determinados principios comúns a tódalas linguas naturais. Nesta teoría dise que estes principios son innatos dentro da nosa condición humana.
Quen estuda a gramática universal ten o propósito de conseguir abstraer xeneralizacións comúns a diversos idiomas, a miúdo da seguinte forma: "Se X é certo, entón E ocorre". Este estudo estendeuse a numerosas disciplinas lingüísticas, tales como a fonoloxía e a Psicolingüística.
José Pereira Rodríguez
Traxectoria
Membro do Partido Conservador, foi alcalde de Ourense de 1916 a 1917. Volveu ser concelleiro en 1922. Na ditadura de Primo de Rivera tamén formou parte da Corporación municipal como concelleiro corporativo en representación do Sindicato de Seixalbo. Na Segunda República volveu ser concelleiro de Ourense.
Castelo de Liechtenstein
miniatura|Castelo de Liechtenstein O castelo de Liechtenstein (Burg Liechtenstein) é un castelo situado na Baixa Austria, preto de Maria Enzersdorf, ao sur de Viena, Austria.
Relixión en Colombia
Malia que o Estado non mantén estatísticas oficiais sobre a identidade relixiosa dos cidadáns, o Pew Research Center publicou un estudo no 2014 que sitúa os católicos en 79%, protestantes en 13%, irrelixiosos en 6% e outras relixións en 2%. Porén, existen diversidade de estimacións de fontes independentes e non independentes que varían amplamente, situando aos fieis das igrexas protestantes e pentecostais (a segunda maioría despois da Igrexa católica) en porcentaxes entre o 14% e o 35% do total da poboación en Colombia.
Sinalización celular
Sinalización celular en organismos unicelulares e multicelulares
miniatura|dereita|Figura 1. Exemplo de sinalización entre bacterias. [[Salmonella enterica serovar Enteritidis|Salmonella enteritidis utiliza a acil homoserina lactona para a percepción do quórum ou quorum sensing (ver: Comunicación interbacteriana.)]] A sinalización celular foi moi estudada no contexto de doenzas humanas e na sinalización entre células dun só organismo. Porén, a sinalización celular pode tamén ter lugar entre células de diferentes organismos.
Comunicación nerviosa: sinapse e células neuroendócrinas
Algunhas neuronas, ademais de transmitir o impulso nervioso, realizan unha función neuroendócrina, xa que verten hormonas fóra da sinapse, que chegan por vía sanguínea ás células diana e ás veces de forma parácrina. Estas neurohormonas son distintas dos neurotransmisores, pero ás veces poden ser os propios neurotransmisores, que actúan fóra da sinapse.
Ousmane Tanor Dieng
Traxectoria
Licenciouse en Dereito na Universidade de Dakar, especializándose en dereito público e endereito internacional. Tamén foi diplomado na Escola Nacional de Administración, na rama diplomática, e na Escola Superior de Obras Públicas.
15 de agosto
Mortes
miniatura|100px| Grazia Deledda.
Egüés
Egüés ou Valle de Egüés (Eguesibar en éuscaro) é un municipio composto situado na Comunidade Foral de Navarra (España), no meiriñado de Sangüesa, a 8,9 km de Pamplona e que forma parte da área metropolitana de Pamplona. Está constituído por varios núcleos de poboación, os concellos de Alzuza, Ardanaz, Azpa, Badostáin, Egüés, Elcano, Elía, Ibiricu, Olaz e Sagaseta e os lugares de Echálaz, Egulbati, Eransus, Gorráiz, Ustárroz e Sarriguren.
Ligio Zanini
Poesía
A súa obra está delimitada, tanto xeográfica como tematicamente nun triángulo de terra e auga, da que fornece descricións puntuais e minuciosas, enumerando os seus bosques, montes, aldeas, igrexas, canles, regatos, enseadas, rochas, tramos de costa, illas, caladoiros; xogando por unha banda, coa sensación de inmediatez, de achegamento á realidade local e pola outra - para o lector foráneo - coa idea do exotismo fantástico. Na súa intención de facerse comprender, moitas veces Zanini engade notas ao rodapé, e traduciu toda a súa lírica - orixinalmente escrita en istrioto - á lingua italiana. Pero sobre todo Zanini cantou ao mar, a súa propia relación de andar ao mar pero tamén das súas criaturas, cheas de humildade de reverencia, o que lle permite acceder os seus segredos e froitos. A súa constitúe unha poesía lírica esteticamente refinada.
Shi Jian 1
Shi Jian 1 ou SJ 1 foi un satélite artificial da China lanzado o 3 de marzo de 1971 a bordo dun foguete CZ-1 desde o Centro de Lanzamento de Satélites de Jiuquan.
Andrés Tomás Bouza de Figueroa
Traxectoria
Xuíz de Paz de Santiago (ca 1863), Promotor Fiscal de Santiago (1869) e de Ferrol (1870), e avogado colexiado de Santiago. A súa carreira política deu comezo a mediados do século XIX, incorporándose ás corporacións de Pío Rodríguez Terrazo e José Sánchez Villamarín, onde alcanzou unha das tenencias de alcalde. Foi alcalde de Santiago de Compostela entre 1874 e 1875, comenzando o seu mandato de modo interino por nomeamento «da autoridade militar da cidade», tras o golpe militar do Xeneral Manuel Pavía. Opúxose á Lei de Redención Foral do 20 de agosto de 1873, pedindo ao ministro de Graza e Xustiza a súa suspensión, cousa que sucedeu a finais do mes de febreiro de 1874.
Robert Carson (numismático)
Publicacións de referencia
The Roman Imperial Coinage
No seu labor como editor iniciado en 1949, supervisou e impulsou a conclusión do catálogo monumenmtal en 10 volumes The Roman Imperial Coinage, referencia para o estudo na moeda imperial romana que comezara a compendiarse a partir de 1923 da man de Harold Mattingly e que continuara nas décadas seguintes coa colaboración de Humphrey Sutherland e outros eruditos. Logo do falecemento de Mattingly, Carson e Sutherland asumiron conxuntamente a dirección editorial dos traballos.
Honras e recoñecementos
Tamén foi membro da British Academy (1980) e foi nomeado Doutor Honoris Causa pola Universidade de Glasgow (1983). Carson recibiu tamén distincións e medallas en países como Francia, Austria, Finlandia, os Estados Unidos, Luxemburgo e Australia, e foi presidente da Comisión Numismática Internacional (1979-1986).
O Val, O Val, Gomesende
O Val é un lugar da parroquia do Val no concello ourensán de Gomesende na comarca da Terra de Celanova. Estaba deshabitado no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE.
Antsoain
Barrios
Polo seu termo, pasan dous arroios de certa importancia, como o Ballariáin. Este vai desembocar no curso principal do Arga.
Bedřich Smetana
Gotemburgo
De volta en Suecia, Smetana encontrou entre os seus novos alumnos a unha xove ama de casa, Fröjda Benecke, quen en pouco tempo se converteu na súa musa e amante. No seu honor, Smetana transcribiu dúas cancións do ciclo Die schöne Müllerin de Schubert e transformou unha das súas primeiras obras para piano nunha polca titulada Videní na plese (traducible como A visión no baile). Tamén comezou a compoñer nunha escala máis ampla. En 1858 completou o poema sinfónico Richard III, a súa primeira composición orquestral importante dende a Sinfonía Triunfal. A esta seguíronlle Valdštýnův tábor (traducible como O campamento de Wallenstein), inspirada na triloxía do drama de Wallenstein de Friedrich Schiller e comezou un terceiro poema sinfónico titulado Hakon Jarl, baseado no drama tráxico do poeta dinamarqués Adam Oehlenschläger. Tamén escribiu dúas obras para piano a grande escala: Macbeth a čarodějnice (traducible como Macbeth e as bruxas) e un Estudo en dó no estilo de Liszt.
Mestre de ópera
En xullo de 1863, Sabina entregáralle o libreto para unha segunda ópera, unha comedia lixeira titulada Prodaná nevěsta (traducible como A noiva vendida), a cal Smetana compuxo durante os seguintes tres anos. Debido ao éxito de Braniboři v Čechách, a xestión do Teatro Provisional accedeu a representar a nova ópera, que se estreou o 30 de maio de 1866, na súa versión orixinal en dous actos con diálogo falado. A ópera tivo que pasar por varias revisións e reestruturacións antes de chegar á forma definitiva en tres actos que no seu momento estableceu a reputación internacional de Smetana. A estrea foi un fracaso; levouse a cabo nunha das noites máis perigosas do ano, nas vésperas da Guerra austro-prusiana con Bohemia baixo inminente ameaza de invasión por parte das tropas prusianas. Como era de esperar o acontecemento apenas recibiu público e os ingresos non cubriron os gastos. Cando se presentou no Teatro Provisional na súa forma definitiva, en setembro de 1870, tivo un tremendo éxito de público.
Oposición
Mesmo dentro do propio teatro había división. Rieger liderou unha campaña para expulsar a Smetana da dirección musical e volver nomear a Mayr, e en decembro de 1872 unha petición asinada por 86 abonados ao teatro pediu a renuncia de Smetana. O firme apoio do vicepresidente Antonín Cisek e un ultimato de destacados músicos entre os que se contaban Antonín Dvořák, aseguraron a pervivencia de Smetana no cargo. En xaneiro de 1873 foi nomeado Director Artístico, cun salario maior e unha maior responsabilidade.
Smetana foi levando gradualmente máis óperas de compositores checos emerxentes ao teatro, mais pouco da súa propia obra. En 1872 completara a súa monumental cuarta ópera, Libuše, a súa obra máis ambiciosa ata a data, mais atrasouse a súa estrea para a futura apertura do Teatro Nacional. As maquinacións de Pivoda e os seus partidarios distraeron a Smetana da composición e enfadouse aínda máis cando Prodaná nevěsta foi interpretada en San Petersburgo, en xaneiro de 1871. Aínda que o público foi entusiasta, os informes de prensa eran hostís, describindo a obra como que «non era mellor que a dun rapaz de catorce anos talentoso». Smetana sentiuse profundamente ofendido e culpou ao seu antigo adversario, Balakirev, por provocar sentimentos negativos en contra da súa ópera.
Ópera
A pesar de ser un seguidor das reformas de Wagner no xénero operístico, que cría que serían a súa salvación, Smetana rexeitou as acusacións do wagnerismo excesivo, alegando que estaba bastante ocupado co «smetanismo, dado que é o único estilo honesto». A maior parte do carácter «nacional» das primeiras catro óperas vese atenuada polo romanticismo lírico das obras posteriores, en particular as últimas tres, compostas nos anos da xordeira de Smetana. A primeira deste trío final, Hubička (traducible como O bico), escrita cando Smetana estaba recibindo un doloroso tratamento médico, é descrita por Newmarch como unha obra de serena beleza, na que as bágoas e sorrisos alternan en toda a partitura. A libretista de Hubička de Smetana (a partir da novela curta homónima de Karolina Světlá) foi a xove feminista Eliška Krásnohorská, que tamén proporcionou os textos das súas dúas últimas óperas. Ela dominaba ao compositor, que se encontraba enfermo e non tiña opinión no tema dos suxeitos, os tipos de voz ou o equilibrio entre os solos, dúos e conxuntos. Con todo, os críticos notaron escasos signos dunha decadencia da capacidade de Smetana nestas obras, mentres que o seu dominio cada vez maior da lingua checa significaba que a súa configuración lingüística era moi superior á das súas primeiras óperas.
Carácter e reputación
Os biógrafos de Smetana descríbeno como fisicamente fráxil e insignificante en aparencia, mais polo menos na súa xuventude tiña unha «alegría de vivir» que, segundo parece, as mulleres encontraban atractiva. Tamén foi exaltado, apaixonado e tenaz, decidiu facer a súa carreira na música sen importar as dificultades, por riba dos desexos de seu pai de que se adicara á elaboración de cervexa ou fora un funcionario público. Ao longo da súa carreira mantívose firme, e cando estivo baixo as máis severas críticas polo seu «wagnerismo» en Dalibor, respondeu compoñendo Libuše, mesmo con máis firmeza sobre a base da escala e o concepto de Wagner do drama musical. A súa vida persoal foi estresante, o seu matrimonio con Bettina carecía de amor e efectivamente rompeu por completo nos anos da enfermidade e a pobreza relativa cara o final da súa vida. Téñense poucos rexistros sobre as súas relacións cos seus fillos, aínda que se sabe que, o día no que foi trasladado ao asilo, Žofie «choraba como se o seu corazón estivera rompendo».
thumb|O [[río Moldava, que flúe a través de Praga.]] Existe un amplo consenso entre a maioría dos comentaristas que Smetana creou un canon da ópera checa onde non existira ningún, e que desenvolveu un estilo de música en todas as súas composicións que se equipara co espírito do emerxente nacionalismo checo. O escritor musical Michael Steen presenta unha opinión diferente, que se pregunta se «a música nacionalista» de feito pode existir: «Debemos recoñecer que, mentres que a música é infinitamente máis expresiva, por si soa non é boa describindo obxectos concretos ou terreais, ou conceptos». Chega á conclusión de que moito depende do que os oíntes estean condicionados a escoitar.
O 2 de marzo de 2019, Google celebrou o 195 aniversario do nacemento de Smetana cun Google doodle.
Hospital Universitario de Tampere
O edificio principal do hospital central foi deseñado polos arquitectos Erkki Helamaa e Veijo Martikainen e as súas obras finalizaron en 1962 e dende aquela experimentou varias ampliacións.
Mocedade Galeguista da Coruña
A Mocedade Galeguista da Coruña era a organización xuvenil da agrupación local do Partido Galeguista da Coruña, formouse o 3 de febreiro de 1932 e foi a primeira das mocidades galeguistas en se constituír. Integrouse na Federación de Mocedades Galeguistas cando se formou en 1934. O seu secretario xeral era Jenaro Marinhas del Valle.
O Carboeiro, A Graña de Vilarente, Abadín
O Carboeiro é un lugar da parroquia da Graña de Vilarente no concello lugués de Abadín na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE en 2015 tiña 20 habitantes (dez homes e dez mulleres), sete menos ca en 2011 (catorce homes e trece mulleres).
Lourente, Saa, A Pobra do Brollón
Lourente é unha aldea da parroquia de Saa, no concello da Pobra do Brollón, provincia de Lugo. Segundo o IGE, en 2008 tiña 16 habitantes (7 homes e 9 mulleres).
Linguas artificiais
As motivacións que impulsan o xurdimento destas linguas non naturais son basicamente dúas:
Pola súa intención de uso
Estes propósitos poden subdividirse:
Pradelas, Saa, A Pobra do Brollón
A aldea está situada a 864 m de altitude, en plena serra do Courel. Accédese por unha estreita pista que sobe desde Penadexo.
Movemento okupa
miniatura|218x218px|Símbolo okupa O movemento okupa é un movemento social que toma terreos desocupados e vivendas baleiras temporal ou permanentemente, coa fin de utilizalos como vivenda, gorida, terras de cultivo, lugar de reunión ou centros con fins sociais, políticos e culturais, entre outros. O principal motivo é denunciar e ao mesmo tempo responder as dificultades económicas que os activistas consideran que existen para facer efectivo, a costa do dereito á propiedade privada, o dereito á vivenda.
Nancy Wexler
Obras
Entre as súas publicacións destacadas encóntranse:
Movemento okupa
Aspectos legais da okupación en España
Até a promulgación dun novo código penal a finais de 1996 non existía en España unha figura legal que penalizase especificamente a ocupación de lugares abandonados. Esta, de feito, gozara de certa tolerancia nas décadas anteriores como modo de resolver parcialmente o problema xerado pola afluencia de xente do campo ás cidades. Nos primeiros anos da democracia foron legalizadas miles de ocupacións ilegais de vivendas de propiedade estatal. esquerda|miniatura|Grafiti cun símbolo okupa en [[Málaga]] Até 1996 a figura legal á que se recorría era á da falta de coaccións: o propietario da casa okupada denunciaba aos inquilinos ilegais aducindo que lle impedían utilizar a súa propiedade, o cal constituía unha coacción. Abríase entón un proceso xudicial civil (non penal), xeralmente longo, que adoitaba acabar cunha orde de desaloxo da casa okupada.Houbo con todo numerosas excepcións: en ocasións os xuíces daban a razón aos okupas. Os factores considerados eran os anos de abandono do edificio, o estado do mesmo e, en xeral, calquera indicio que permitise supor ausencia de "función social" da propiedade. En ocasións este tipo de sentenzas eran ditadas por tribunais superiores cando os edificios en litixio xa foran desaloxados por orde dos tribunais de primeira instancia. esquerda|miniatura|La Casika, centro social okupado en [[Móstoles (Madrid)]] Aínda que a maioría dos casos acababan en desaloxo, a lentitude do proceso civil daba expectativas de certa duración da okupación. Iso, unido ao rápido incremento do prezo da vivenda, fixo que as okupacións crecesen exponencialmente nos anos 90. O novo código penal aprobado en 1996 pretendía restrinxir as mesmas, tipificándoas como delito de usurpación. A consideración de delito aceleraba considerablemente o proceso de desaloxo, permitindo ademais que este se producise por sorpresa, é dicir, sen previa notificación aos ocupantes ilegais. Con todo, os xulgados adoitaban considerar resolta a cuestión co desaloxo da propiedade ocupada, arquivando a causa a continuación. É dicir, que case nunca se ditaron as condenas previstas legalmente polo delito de usurpación, o que xerou unha sensación de excesiva permisividade nalgúns propietarios e poderes públicos locais. Por iso, ás veces recorreuse a interpor denuncias non por usurpación senón por delitos máis graves como desordes públicas, violación de morada ou roubo. Ditas denuncias tampouco supuxeron condenas, por non se poderen demostrar, pero si teñen un efecto punitivo na medida en que obrigan aos acusados a facerse cargo dun proceso xudicial duro e a miúdo custoso. miniatura|La Eskalera Caracola. Kasa Okupa de Mulleres en [[Madrid.]] As escasas condenas relacionadas coa okupación foron as derivadas de denuncias por casos de resistencia á autoridade durante os desaloxos.
No cinema e a TV
Realizáronse numerosos documentais para televisións de diferentes países como "Los okupas" elaborado pola Televisión chilena en 1999.
Mempo Giardinelli
Traxectoria
É autor de novelas, libros de contos e ensaios. Escribe regularmente en diarios e revistas da Arxentina e outros países. É membro do consello asesor da Comisión Provincial da Memoria, da Provincia de Buenos Aires, e entre 2005 e 2007 foi membro do consello de administración da Fundación Poder Ciudadano, capítulo arxentino de Transparency International.
Sabha
Unha sabha (ás veces escrito sabkha ou sebkha) é unha depresión chaira de limo e sal no deserto, onde ás veces se forma unha codia dura e seca que dificulta o paso peor que se fose xeo sobre un río: a súa rotura pode cortar os pneumáticos ou as solas dos zapatos e amosar lugares de onde é difícil saír. Cando chove ou hai condensación, fórmanse lameiros de areas movedizas impracticables.
Mulleres nas Matemáticas da Antigüidade
Personalidades desta época
alt=La muerte de Dido. Cuadro de Alexander Runciman (1736-1785) de la National Galleries of Scotland|esquerda|miniatura|A morte de [[Dido]] alt=Retrato de Hypatia|miniatura|265x265px|[[Hipatia|Hypatia de Alexandría]]
José Vázquez Otero
Traxectoria
Estivo agochado en Andemil, na casa familiar, ata que pasou a Portugal a finais de 1939. Residiu en Viana do Castelo coa falsa identidade de Manuel Antunes de Oliveira. En 1941 traballou na compañía inglesa Verantin Wolframio Limitada nas minas de Panesqueira, no departamento de Río. En 1944 traballou en Automobilística Campo de Ourique ata que en agosto de 1946 empezou a traballar na empresa Construções e Reparações Eléctricas Limitada. Foi procesado con Ramón Rodríguez Varela "Curuxás" e Ángel Ansareo Grandas na causa 177/46 pola morte do párroco de Meixente (Sarria) Pedro Páramo Arias o 2 de setembro de 1946. Foi declarado en rebeldía o 15 de abril de 1947.
José Rodríguez Mourelo
Traxectoria
Foi nomeado individuo de número da Real Academia de Ciencias Exactas, Físicas e Naturais en 1902, chegando a ser presidente da Sección de Física e Química. Foi tamén membro de distintas sociedades como a Real Sociedade de Física e Historia Natural de Xenebra ou a Comisión Internacional das Táboas Físico-Químicas.
Intuición
No ocultismo
Varios relatores do ocultismo e o paranormal consideran que certas instancias de intuición son en realidade unha manifestación de capacidades extrasensoriais, por exemplo, precognición ou telepatía.
Loganair
Loganair Limited é unha aeroliña rexional escocesa fundada en 1962 co seu domicilio social no aeroporto de Glasgow en Paisley, Renfrewshire. Loganair proporciona servizos para os voos de correo nocturno no nome de Royal Mail. Ademais da súa base principal no aeroporto de Glasgow, a compañía ten centros de conexións nos aeroportos de Edimburgo, Inverness, Dundee e Aberdeen. A aeroliña ten unha licenza de operador do Tipo A, que lle permite transportar pasaxeiros, carga e correo en avións con 20 ou máis asentos.
Castelo de Sarracín
Historia
Existen varias teorías sobre a construción do castelo. Probablemente fose construído durante o Reinado de Ordoño I, polo seu fillo, o Conde Gatón, dándolle o nome do seu fillo Sarracino Gatónez, Señor de Sarracín, Conde do Bierzo e de Astorga, cara ao ano 850. Outra teoría é que fose edificado polo propio Sarracino, o que situaría a súa edificación no intervalo 852-885.
O castelo está a ser restaurado pola Xunta de Castela e León.
O Coído, A Graña de Vilarente, Abadín
O Coído é un lugar da parroquia da Graña de Vilarente no concello lugués de Abadín na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE en 2015 tiña 13 habitantes (cinco homes e oito mulleres), un menos ca en 2011 (seis homes e oito mulleres).
O Vilar, Igrexafeita, San Sadurniño
O Vilar é un lugar da parroquia de Igrexafeita no concello coruñés de San Sadurniño, na comarca de Ferrol. Segundo o IGE, en 2011 tiña 13 habitantes (9 homes e 4 mulleres).
Empanada berciana
Características
Prepáranse de todos os gustos e destacan as empanadas elaboradas de polbo, bacallau, xixos, sardiñas, e acelgas.
Judit Polgár
Traxectoria
Polgár sorprendeu pola súa potencia na competición. Tanto ela coma as súas dúas irmás non asistiron nunca ó colexio, senón que foron educadas polos seus pais, quen tamén as adestraron no xadrez. A súa agresividade innata no xogo fai que as súas partidas sexan moi interesantes. Políglota e viaxeira, está na décima posición da clasificación mundial. Do mesmo xeito que as súas irmás Zsuza e Zsofia, ela fala a lingua auxiliar esperanto.
Miguel Illescas
Miquel Illescas Córdoba, nado en Barcelona o 3 de decembro de 1965, é un xadrecista catalán.
O Cotiño, A Graña de Vilarente, Abadín
O Cotiño é un lugar da parroquia da Graña de Vilarente no concello lugués de Abadín na comarca da Terra Chá.
Zoco
O termo Zoco pode referirse a:
Georgetown, Güiana
Historia
Georgetown foi inicialmente denominada Stabroek cando a área estaba aínda controlada polos holandeses. Durante a ocupación francesa Georgetown tivo a súa primeira rúa pavimentada. Cando os británicos conquistaron a colonia en 1812, foi renomeada como Georgetown, en honra do rei Georges III de Gran Bretaña. Obtivo o status oficial de cidade o 24 de agosto de 1842, durante o reinado de Vitoria. En 1945 un vasto incendio provocou graves estragos na cidade.
Comercio
Azucre, madeira, bauxita, ouro e diamantes son produtos do país exportados a través do porto de Georgetown.
A Croa, A Graña de Vilarente, Abadín
A Croa é un lugar da parroquia da Graña de Vilarente no concello lugués de Abadín na comarca da Terra Chá.
Wardenclyffe Tower
Historia
Tesla conseguiu poñela en marcha en varias ocasións cun rotundo éxito, pero en dúas delas as instalacións pasaron a potencia límite e arderon parcialmente. Durante a primeira guerra mundial foi destruída, xa que molestaba o despregue dos globos cativos, aínda que tamén se argumentou o feito de que podía servir como punto de referencia a submarinos alemáns.
Luka Modrić
Club
Modrić xogou coa selección croata dende 2006, incluíndo participacións no Mundial da FIFA de 2006, e nas Eurocopas de 2008 e de 2012.
Demografía de Colombia
En canto á súa demografía, Colombia caracterízase por ser o terceiro país máis poboado en Latinoamérica despois do Brasil e México. Experimentou un rápido crecemento poboacional como moitos países da rexión, cun lixeiro descenso nas últimas décadas. Arrededor de 3 millóns de colombianos viven fóra do país por mor do conflito armado. Porén, grazas a melloras económicas dende a década dos 2000, nos centros urbanos melloráronse os estándares de vida.
Julio Granda
Julio Granda, nado no Perú en 1967, é un xadrecista peruano.
Ján Hirka
Traxectoria
Retirouse o 11 de decembro de 2002. Finou en Prešov o 10 de abril de 2014.
Medicina do traballo
A medicina do traballo é a especialidade médica que se dedica ao estudo das enfermidades e os accidentes que se producen por causa ou como consecuencia da actividade laboral, así como as medidas de prevención que se han adoptar para evitar ou reducir os riscos laborais. En España a especialidade creouse en 1984, anteriormente existía o diploma de medicina de empresa.
Atje Keulen-Deelstra
Traxectoria
Competiu na súa mocidade e foi campioa de Frisia e moitos outros títulos holandeses. En 1962 casou e ó ter fillos deixou a práctica activa do deporte ata que en 1967 abriu o Thiaf en Heerenveen e de novo volveu adestrase e conseguiu dúas medallas de bronce e unha de prata nos Xogos Olímpicos de Inverno de 1972 en Sapporo.
Alla Pugacheva
Traxectoria
En 1986, pouco despois do accidente de Chernóbil, trasladouse a Pripyat e ofreceu un concerto gratuíto aos "liquidadores" que traballaban para controlar os efectos da catástrofe. En 1997 representou a Rusia no Festival de Eurovisión coa canción Prima Donna.
Tratado lóxico-filosófico
Escritura e edición do libro
A maior parte do Tratactus logico-philosophicus foi escrito durante a I Guerra Mundial, mentres Wittgenstein combatía na fronte italiana nas fileiras do exército austríaco, e xa rematada a guerra, mentres o filósofo permanecía prisioneiro en Italia. Cando regresou a Austria no verán de 1919 xa redactara a versión definitiva da obra. Wittgenstein comezou a procurar editor para ela, pero foi Bertrand Russel quen finalmente conseguiu un editor. A primeira edición, en alemán e inglés, foi recibida polo filósofo no outono de 1922 na viliña de Puchberg, onde exercía como mestre de ensino primario.
Natureza e estrutura
Poderiamos expoñer a estrutura do libro da seguinte maneira: