cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gran Premio da China de 2019
O Gran Premio da China de 2019 oficialmente 2019 Formula 1 Heineken Chinese Grand Prix foi unha carreira de Fórmula Un celebrada o 14 de abril de 2019 no Circuíto Internacional de Xangai da China. Foi a terceira carreira da tempada de Fórmula Un 2019, e marca a décimo sexta vez que o Gran Premio da China disputouse como unha rolda do Campionato Mundial de Fórmula 1. A carreira tamén foi a carreira nº 1000 do Campionato Mundial de Fórmula Un desde a primeira carreira do Campionato do Mundo en Silverstone en.
Música de Nova Zelandia
Música maorí contemporánea
A mediados de finais do século XX, os cantantes e compositores maorís como Howard Morrison, Prince Tui Teka, Dalvanius Prime, Moana Maniapoto e Hinewehi Mohi desenvolveron un estilo distintivo con influencias maorís. Algúns artistas publicaron cancións en lingua maorí, e a arte tradicional maorí do kapa haka (canto e danza) tivo un rexurdimento.
Álbums e Singles máis vendidos
A canción pop máis vendida de todos os tempos en Nova Zelandia é How Bizarre, de OMC. A canción chegou ao número un en Nova Zelandia, Australia, Canadá, Irlanda, Suráfrica e Austria. Estivo durante 36 semanas no Billboard's Hot 100 dos Estados Unidos, chegando ata o 4º posto. Chegou ao 5º posto no Reino Unido, e estivo no Top 10 en Portugal e Israel.
Rock, alternativa, e indie
Kiwi rock é un termo empregado informalmente para describir á música rock é á cultura que a rodea en Nova Zelandia.
A banda de rock Shihad foi creada polo vocalista e guitarrista Jon Toogood e o batería Tom Larkin en 1988. A banda conseguiu acadar popularidade durante a década seguinte tocando unha mestura de rock moderno, post-grunge e pop-rock.
Hip hop
O primeiro gran hit de hip hop en Nova Zelandia foi Hip Hop Holiday de 3 The Hard Way. A mostra da canción Dreadlock Holiday de 10cc, chegou ao número un varias semanas a principios de 1994 e foi tamén un hit en Australia.
Blues
A historia do blues en Nova Zelandia data dos anos 1960. As primeiras influencias do blues neozelandés foron a través de músicos brancos británicos como The Animals e The Rolling Stones, e posteriormente por grupos con tinguiduras de blues como Led Zeppelin. O primeiro artista de blues americano que causou un grande impacto en Nova Zelandia foi Stevie Ray Vaughan a principios dos anos 1980. Outros xéneros relacionados co blues como o soul ou o gospel case pasaron por alto para o público de Nova Zelandia, a excepción dalgúns artistas como Ray Charles. Se ben Nova Zelandia non ten o seu propio estilo de blues, si ten algúns músicos de blues destacados.
Musical
O musical máis coñecido escrito por un neozelandés é The Rocky Horror Picture Show, con música, letra e texto de Richard O'Brien, e estreado en escena en Londres en 1973.
Julia Becerra Malvar
Traxectoria
Casou de novo con Frank Eric Arbenz, un home suízo delegado da Cruz Vermella en España. Durante a segunda guerra mundial foi enfermeira en hospitais e campos de refuxiados, e cantou para recadar fondos para caridade. En 1965 enviuvou de novo. En 1967 as súas dúas fillas e dous dos seus netos morreron nun accidente de tráfico. Por entón a súa neta Cristina Cebrián Sagarriga (filla de Jaime Cebrián, finado en 1962) estaba embarazada. Doou os terreos onde se construíu unha escola, o actual CPI Julia Becerra Malvar. En maio de 2009 as súas cinzas foron trasladadas ao cemiterio de Barrantes.
Hippoglossoides
Como todos os peixes da familia dos pleuronéctidos, as especies deste xénero teñen o corpo aplanado, asimétrico, e cos dous ollos situados no lado pigmentado do corpo.
Evento de Tunguska
O Evento de Tunguska foi unha explosión aérea de moi alta potencia ocorrida sobre as proximidades do río Podkamennaya en Tunguska (Evenkia, Siberia, Rusia) na posición ás 7:17 do día 30 de xuño de 1908.
Ángel Martínez Ortega
Selección nacional
Participou en diversos partidos coas seleccións sub-17, sub-18 e sub-19 de España, logrando o campionato europeo sub-18 en 2008.
Teens of Style
Teens of Style é o noveno álbum da banda estadounidense de indie rock Car Seat Headrest, publicado o 30 de outubro de 2015. Foi o seu primeiro disco gravado para Matador Records. Creado como un recompilatorio introductorio para novos oíntes, está formado por versións reelaboradas de temas do grupo editados orixinalmente entre 2010 e 2012, á que se lle engadiron unha nova composición.
Rexión paleártica
miniatura|dereita|250px|O Paleártico O termo rexión paleártica, ou paleártico, identifica, dentro da bioxeografía, unha das oito ecozonas nas que se divide a Terra. A rexión paleártica engloba as áreas terrestres de Europa, o norte de África ata á beira sur do Sáhara e Asia ata ó norte do Himalaia, deixando fora s península India e o sur da de Arabia.
Resurrection Fest
2017
Datas: do 5 ao 8 de xullo
Aire negro
Trama
Utilizando a lectura como terapia consegue que Laura se vaia abrindo e comezan a facer excursións: Goián, Tomiño, Caminha, Santa Tegra (onde Laura lle regala un colgante cun tríscele celta)... Cando lle confesa que comeza a lembrar cousas, Víctor convéncea de que as escriba.
Narración
Na novela hai dous narradores e os dous utilizan a primeira persoa, como é habitual en toda a obra de Agustín Fernández Paz.
Formación e evolución do sistema solar
Nebulosa solar
miniatura|250px|Imaxe do [[telescopio Hubble de discos protoplanetarios na Nebulosa de Orión, unha "gardería estelar" de anos-luz de ancho moi similar á nebulosa inicial da que se formou o noso Sol.]]
Se pensa que os planetas naceron desta nube e do seu po e gases (a nebulosa solar). O método actualmente aceptado polo que se formaron os planetas é coñecido como acreción, pola cal os planetas comezaron como grans de po en órbita ó redor da protoestrela, atraendo outros grans e entrando e contacto directo até formar grupos de entre un e dez quilómetros de diámetro, que á súa vez foron chocando entre eles para formar corpos máis grandes chamados planetesimais, de aproximadamente 5 quilómetros de tamaño, e incrementándose gradualmente uns 15 cm ó ano durante os seguintes millóns de anos.
National Security Agency
Historia e características
Foi fundada oficialmente o 4 de novembro de 1952 e é responsable de obter e analizar información transmitida por calquera medio de comunicación (SIGINT), e de garantir a seguridade das comunicacións do goberno estadounidense con outras axencias similares doutros países. Pertence ó Departamento de Defensa. As súas actividades de espionaxe inclúen a radiodifusión, tanto de organizacións como de individuos, internet, e outras formas de comunicación, sobre todo confidenciais. A interceptación de comunicacións seguras inclúe militares, diplomáticos, e outras comunicacións sensibles, confidenciais ou secretas do goberno. A pesar de ser considerada como a organización que máis doutores matemáticos emprega, como propietaria do maior número de superordenadores, e tendo un orzamento moito maior có da CIA, tivo un perfil notablemente baixo ata os últimos anos. Durante moito tempo a existencia desta axencia non foi admitida polo goberno dos EUA. Chegóuselle a coñecer coma No Such Agency (non hai tal axencia).
Directores da NSA
USA, USAF, e USN son os acrónimos de United States Army, United States Air Force, e United States Navy, respectivamente.
Supercomputadores
Dado a alta confidencialidade da NSA é difícil controlar a veracidade desta información.
Formación e evolución do sistema solar
Planetas exteriores
A interactuación posterior entre os planetas e o cinto de Kuiper unha vez Xúpiter e Saturno pasaran pola resonancia 2:1 pode explica-las características orbitais e as variacións axiais dos planetas exteriores xigantes. Urano e Saturno remataron onde están por mor das interacción deles mesmos con Xúpiter, mentres que Neptuno rematou na súa posición actual porque é o lugar onde remataba inicialmente o cinto de Kuiper. A atracción dos obxectos do cinto de Kuiper pode explica-lo Intenso Bombardeo Tardío que ocorreu fai 4000 millóns de anos.
Bombardeo intenso
Moitos planetesimais ficaban sen atraer nin formarse nun novo corpo planetario moito despois de que o vento solar limpara o disco de gases. Críase que esta cantidade de planetesimais estaban sobre todo alén dos planetas exteriores, onde os seus tempos de acreción era tan longos que era imposible formar un novo planeta antes da dispersión de gases. Os planetas xigantes exteriores interactuaron con este "mar planetesimal", atraendo estas pequenas rochas mentres os propios planetas movíanse cara a fóra. Entón, os planetesimais dispersábanse cara o planeta seguinte actuando de xeito semellante, movendo así as órbitas dos planetas.
Cinto de Kuiper e Nube de Oort
A resonancia orbital 2:1 de Xúpiter e Saturno provocou que Neptuno se acercara ó Cinto de Kuiper, dispersando a meirande parte dos obxectos. Algúns foron dispersados polo Sistema Solar até que interactuaron con Xúpiter, e a maioría foron colocados en órbitas elípticas moi elevadas ou incluso lanzados fóra do Sistema Solar. Os obxectos que remataron nunha órbita elíptica moi elevada formaron a Nube de Oort. Aínda máis, Neptuno dispersou algúns obxectos, que formaron o disco disperso, explicando así a baixa cantidade de masa presente no cinto de Kuiper. Porén, un gran número de obxectos do cinto de Kuiper, incluíndo Plutón, pasaron a estar gravitacionalmente atados á órbita de Neptuno, forzándoos a estar en órbitas resoantes.
Futuro
Por mor da fricción das mareas na codia oceánica, a Lúa está gañando momento angular da Terra, o que causa o lento afastamento desta, que é duns 38 mm ó ano. Pola conservación do momento angular, isto causa que a rotación da Terra se free, facendo os días máis longos a unha media dun segundo cada 60000 anos. En aproximadamente 2000 millóns de anos, a órbita da Lúa acadará un punto chamado "de resonancia xiro-órbita", e a Terra e a Lúa ficarán nunha rotación pechada, no que o período sideral do satélite coincidirá co período rotacional do planeta, e unha determinada cara da Terra será a que sempre mirará á Lúa, igual que agora unha cara desta sempre mira ó noso planeta.
Evolución Solar
Mentres o Sol morre, a súa influencia gravitacional nos planetas, cometas e asteroides que o orbitan verase debilitada, expandíndose estas. Cando o Sol acade o punto de anana branca, lograrase a configuración final do Sistema Solar: Mercurio e Venus e Terra probablemente terá deixado de existir. Marte e o resto de planetas estarán xeados e serán rochas escuras e sen vida. Continuarán a orbitar ó Sol, pero a súa velocidade será menor por mor do aumento da súa distancia do Sol, e a gravidade reducida deste.
Fontes da Teoría da Captura
Todas en inglés
The Rolling Stones, Now!
The Rolling Stones, Now! é o terceiro álbum estadounidense da banda de rock inglesa The Rolling Stones, editado a través do seu distribuidor nos Estados Unidos, London Records, o día 13 de febreiro de 1965.
Wilhelm Röntgen
Wilhelm Conrad Röntgen, nado en Remscheid o 27 de marzo de 1845 e finado en Múnic o 10 de febreiro de 1923, foi un físico alemán, coñecido por ser o inventor dos raios X
Montpellier
O concello ten censados 257.351 habitantes (2010), ascendendo a 542.867 ao se incluír toda a rexión metropolitana que a circunda. É a oitava cidade máis poboada de Francia (poboación intra-muros), mentres que a rexión metropolitana sería a décimo quinta. É unha das poucas cidades francesas de máis de 100.000 habitantes que medrou sen interrupción nos últimos cincuenta anos.
Breinigerberg
Breinigerberg é unha cidade de Alemaña no Estado Federal de Renania do Norte-Westfalia.
Universidade Chulalongkorn
miniatura|dereita|200px|Vista do Auditorio da Universidade de Chulalongkorn
Ilustración
Representantes
Os máximos representantes deste movemento foron: Montesquieu, que teorizou sobre a separación de poderes, Voltaire, defensor da liberdade de pensamento, e Rousseau, que expresou o principio de soberanía nacional.
Igrexa de Santa María do Campo de Viveiro
A igrexa de Santa María do Campo é un templo relixioso situado en Viveiro, na provincia de Lugo. Está situada na parte máis alta do centro histórico, xunto ao Convento das Concepcionistas.
Arquitectura
A fachada principal consta de 4 arquivoltas semicirculares, apoiadas as interiores sobre tres columnas. Catro pasos ofrecen o acceso ao templo. Sobre a portada hai un tornachoivas, e sobre el un rosetón. A fachada termina en punta de dúas vertentes e está coroada por unha cruz. Ten aos lados dúas torres cuadrangulares, rematadas en forma de campá. Na da esquerda está situado un reloxo e na da dereita o campanario con tres campás.
Pocomaco
Historia
No polígono están instaladas empresas senlleiras como El Ideal Gallego, Prosegur ou Armería Álvarez e teñen importantes departamentos outras como Hijos de Rivera (centro loxístico) ou Abanca (centro tecnolóxico).
A Vacariza, As Negradas, Guitiriz
A Vacariza é un lugar da parroquia das Negradas no concello lugués de Guitiriz na comarca da Terra Chá. Tiña 5 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 2 homes e 3 mulleres, o que supón unha diminución con relación ao ano 2000 cando tiña 6 habitantes.
Cumas
thumb|200px|Ruínas do templo de [[Zeus en Cumas]] Cumas (e grego: Κύμη ou Κύμαι, en latín: Cumae, en italiano: Cuma) foi unha antiga colonia grega fundada sobre o -750 na Campania, a preto de vinte quilómetros de Nápoles, en Italia.
Estación de Segovia
A estación de Segovia é unha estación de tren de Adif da cidade de Segovia. É de carácter terminal e ten servizos de media distancia operados por Renfe. Os servizos de longa distancia e alta velocidade concéntranse na estación de Segovia-Guiomar. Dende 1982 é un monumento catalogado como Ben de Interese Cultural.
Cumas
Historia
Cumas foi conquistada por Roma en -338, e volveuse unha cidade pouco relevante durante o imperio romano. No 716 foi conquistada polo duque de Benevento Romualdo II, permanecendo no seu poder ata 717, data na que foi reconquistada polo duque de Nápoles, Xoán I. Sobreviviu ata 1205, ano en que foi destruída.
Bera Bera Rugby Taldea
Rugby
Na tempada 2010-11 o equipo rematou 9º na clasificación final da liga, o cal supuxo o descenso do club a División de Honra B despois de 8 tempadas seguidas na máxima categoría do rugby nacional.
Balonmán feminino
A sección de balonmán feminino do club é a de máis éxito do club. Dende 1999 coñécese como Akaba Bera Bera, debido ao seu patrocinador, un fabricante de mobles.
-57
Outros
Historia ano a ano
Miguel Mosquera Paans
Traxectoria
Estudou na Universidade de Granada, e é especialista en medicina natural.
Instrumento de vento-metal
Características
Os instrumentos de vento metal están formados por unha aliaxe de latón e normalmente son rematados con galvanizados de prata, ouro, níquel, ou cobre.
Maquis (resistencia francesa)
En España é o nome xenérico adoptado pola historiografía, polo que se coñecen os grupos armados clandestinos que practicaron as técnicas de combate de guerrilla especialmente no medio rural e natural, como bosques ou zonas montañosas, durante a guerra civil española e a posguerra española, provenientes moitos deles do maquis francés.
Laura Ingalls Wilder
Traxectoria
Contraeu matrimonio aos dezaoito anos, o 25 de agosto de 1885, con Almanzo James Wilder no territorio de Dacota. Compraron un terreo de 200 hectáreas que foron agrandando; vinte anos despois chegou ás 800 ha.
Jacques Ochs
Jacques Ochs, nado en Niza o 18 de febreiro de 1883 e finado en Liexa o 3 de abril de 1971, foi un artista e tirador de esgrima belga.
Gondar, Sanxenxo
San Tomé de Gondar é unha parroquia que se localiza no concello de Sanxenxo. Segundo o IGE, en 2016 tiña 816 habitantes (417 mulleres e 399 homes), o que significa un descenso poboacional respecto ós anos anteriores: en 2009 tiña 852 habitantes, e no ano 2000 eran 829 habitantes. Distribúense en 11 entidades de poboación. miniatura|Gondar no mapa da xurisdición da Lanzada incluído no [[Catastro de Ensenada, 1752.]] Situada no norte do concello, linda ó nordés co concello de Meaño (parroquia de Dena); ó sueste coa parroquia de Nantes; ó sur coa de Adina, ó suroeste coa de Noalla e ó noroeste coa de Vilalonga.
Gas nobre
O nome de gas nobre provén do feito de que non tenden a reaccionar como outros elementos. Debido a isto, tamén son denominados ás veces gases inertes, aínda que realmente si participan nalgunhas reaccións químicas. O xenon reacciona espontaneamente co flúor e a partir dos compostos resultantes alcanzáronse outros. Tamén se illaron algúns compostos con cripton.
Casa da Moeda de Finlandia
Historia
En 1878 cuñáronse as primeiras moedas de ouro, con valores faciais de 10 e de 20 marcos, logo de que Finlandia asumira o padrón ouro.
En 1951, a Casa da Moeda de Finlandia cuñou a súa primeira moeda conmemorativa, con motivo dos Xogos Olímpicos de 1952 en Helsinqui; esta foi a primeira moeda de tema olímpico emitida no mundo e abriu a porta a unha gran cantidade de emisións conmemorativas posteriores na ceca finlandesa. Un cambio significativo na produción da ceca veu dado en 1998, ao se incorporar á produción da nova moeda europea: o euro. Os traballos comezaron ese mesmo ano e as primeiras moedas cuñáronse con data de 1999, aínda que, como no resto da Eurozona, non se puxeron en circulación ata 2002. miniatura|90px|Euro de Finlandia A Casa da Moeda de Finlandia foi un establecemento dependente directamente do estado ata 1993, cando pasou a constituírse nunha sociedade pública de responsabilidade limitada. En 2001 adquiriulle a Real Casa da Moeda de Suecia ao Banco Central de Suecia e en 2003 adquiriu a metade das accións da Real Casa da Moeda de Noruega, aínda que, finalmente, en 2015 a compañía Samlerhuset adquiriulle á ceca finlandesa a súa participación na norueguesa.
O sabor das margaridas
Rodaxe
A rodaxe da segunda tempada comezou en decembro de 2019.
Libuše
Historia
Libuše era a máis sabia do tres irmáns e profetizou a fundación da cidade de Praga desde o seu castelo Libušín (de acordo coas lendas máis tarde Vyšehrad). A historia de Libuše e Pšemysl relatouse en detalle por Cosmas de Praga na súa Chronica Boëmorum (c. século XII). A mítica figura de Libuše deu material para varias obras dramáticas, incluíndo unha traxedia de Franz Grillparzer, unha ópera de Bedřich Smetana e unha novela de Miloš Urban. Libuše é tamén o nome dunha comunidade checa en Rapides Parish, Luisiana.
Jan Vertonghen
Ajax AFC
En 2009, coa chegada de Martin Jol ao banco, Vertonghen foi peza fundamental para o equipo no curso 2009-10. Na campaña xogou 32 partidos, anotando tres goles. É de destacar non só a súa presenza como central absoluto, xunto co tamén belga Toby Alderweireld, senón que atraeu a atención de clubs importantes como o Barcelona ou o AC Milan. Na campaña 2009-10, gañou a copa local ao vencer en dobre final ao Feyenoord.
O curso 2011-12 foi positivo, xa que volveu consagrarse campión de liga na penúltima data, finalizando cun saldo de 32 partidos en liga con oito goles, e na táboa terminou con 76 puntos tras 34 partidos en total.
Juan Rodríguez Aretio
Traxectoria
Nesa última tempada acadou moita admiración entre a afección de Balaídos. A pesar de que o Celta tiña pé e medio en Segunda División Española, todo se decidía na última xornada e ante o Real Madrid adestrado por un ex-céltico, Miguel Muñoz. Nese partido, co campo ateigado de xente, os goles de Touriño en propia meta, Doblas e Jiménez levaron o Celta á salvación.
Ostracismo
O carácter político do xuízo de ostracismo emerxe claramente do feito de que a condena non require e non comporta unha acusación penal: Plutarco, por exemplo explica que Arístides sufriu ostracismo porque a súa boa fama e reputación facíano, independentemente das súas intencións, un tirano potencial.
Peter Mensah
Peter Mensah, nado o 27 de agosto de 1959 en Accra é un actor ghanés nacionalizado canadense. É coñecido polos seus papeis en Bágoas do sol e 300.
IRAS
Características
IRAS foi lanzado para facer un estudo completo do ceo no rango de lonxitudes de onda do infravermello entre os 8 e os 120 micrómetros. As observación de IRAS aumentaron nun 70% o catálogo de obxectos infravermellos coñecidos no ceo, chegando a detectar 350.000 fontes infravermellas.
Movemento Galego ao Socialismo
Primeiro período
Xa como Movemento Galego ao Socialismo, en maio de 2009, participa na XII Asemblea Nacional do BNG, onde presenta unha candidatura denominada Máis Alá, encabezada por Rafa Vilar, que tivo 76 votos (3,13% dos emitidos) e obtivo 2 representantes no Consello Nacional da fronte. Na elección da Executiva, integrou o seu cabeza de lista na candidatura de Alternativa pola Unidade, enfrentada coa de Máis BNG, ao entender que se achegaba máis aos seus postulados, ao se situar máis á esquerda.
Presenza noutras organizacións
Canto á presenza na CIG, o MGS fai parte da maioría sindical que se presentou ao V Congreso Confederal da CIG e que escolleu Suso Seixo como novo Secretario Nacional do sindicato. Ademais, o MGS ten presenza destacada nas comarcas de Vigo e Compostela.
Concilio de Calcedonia
O "latrocinio de Éfeso"
Eutiques non aceptou a autoridade do sínodo, e recorreu ao Papa León I Magno. Este respondeu coa Epístola Dogmática, en que reafirmaba a doutrina das dúas naturezas. Esta solución non foi aceptada por Eutiques nin polos seus partidarios; a instancias de Dióscoro, o emperador de Oriente, Teodosio II, monofisita, convocou un sínodo xeral en Éfeso en agosto do ano 449. Este acontecemento é denominado polos historiadores católicos "latrocinio de Éfeso", seguindo unha expresión do Papa León I. O novo sínodo declarou a absolución de Eutiques, anatemizando a doutrina das dúas naturezas, e depuxo a Flaviano, patriarca de Constantinopla, quen foi conducido ao desterro e faleceu a consecuencia dos malos tratos que lle dispensaron os seus captores.
Dejan Lovren
Club
O 14 de xuño de 2013, Lovren fichou polo Southampton F.C. inglés a cambio dunha cantidade aproximada de 8.5 millóns de libras.
Castelo de Praga
Historia
En 1918 o castelo converteuse na sede do Presidente da nova República de Checoslovaquia. O novo Palacio Real e os xardíns foron renovados polo arquitecto esloveno Jože Plečnik. As renovacións continuaron até 1936 baixo a dirección do sucesor de Plečnik, Pavel Janák. Durante a ocupación nazi de Checoslovaquia durante a segunda guerra mundial, o Castelo de Praga converteuse na sede do "Protector do Reich de Bohemia e Moravia" Konstantin von Neurath e o seu adxunto, Reinhard Heydrich. Dise que Heydrich colocou a coroa de Bohemia na cabeza; vellas lendas din que un usurpador que poña a coroa na súa cabeza está condenado a morrer dentro dun ano. Menos dun ano despois de asumir o poder Heydrich foi asasinado. Despois da liberación de Checoslovaquia, pasou a albergar as oficinas do novo goberno comunista. Despois da división de Checoslovaquia entre a República Checa e Eslovaquia, o castelo converteuse na sede do Xefe de Estado da nova república.
Unión Bravú
Unión Bravú é un CD lanzado no ano 1996 por Edicións do Cumio. Reúne a 12 grupos do panorama musical galego da época, de diversos estilos musicais pero co eixo común do bravú. A produción executiva correu a cargo dos Diplomáticos de Monte-Alto.
Barry Fitzgerald
Traxectoria
Irmán máis vello do actor Arthur Shields, comezou a dedicarse exclusivamente á interpretación a partir de 1929. Marchou a Hollywood a traballar co que fora o seu compañeiro de cuarto, Sean O’Casey en The Plough and the Stars, dirixido por John Ford.
A partir de aí tivo unha carreira de éxito no cinema, que o levou a gañar o Oscar ó mellor actor secundario en 1944 por Going My Way. Polo mesmo papel foi candidato como mellor actor protagonista, situación que só se deu nesa edición porque a Academia decidiu cambiar as regras de votación para os Oscar.
Luís García Pazos
Traxectoria
Xastre en Compostela. militou no Gremio de Xastres e foi directivo do Ateneo Cultural Libertario. Foi detido pola folga de xastres e novamente pola folga xeral revolucionaria de 1934, polo que foi confinado varios meses na Fonsagrada. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fixo fronte ás forzas do exército cun grupo de homes armados. Fuxiu ao monte Pedroso en compañía de Antonio Ramos Varela, Cesáreo Briones Varela e Cándido Sánchez Rodríguez. Detido, foi xulgado en Compostela por rebelión e condenado a cadea perpetua. En 1940 saíu en liberdade condicional e realizou unha labor solidaria cos presos internados no Penal de Santa Isabel. Foi novamente detido en 1942 polos seus contactos clandestinos con Honorato Martínez Fuster da Alianza Democrática Española. Permaneceu varios meses na cadea. Implicado en tarefas clandestinas como secretario e contador da Federación Local de Compostela da CNT, volveu ser detido en 1947 e condenado a 12 anos de reclusión. Nos anos setenta serviu de enlace coas novas xeracións antifranquistas cara a reorganización da CNT.
Asimilación xenética
Experimento de Waddington
Outra versión do experimento foi a seguinte: Expuxo a pupas de Drosophila a un shock térmico. Esta alteración ambiental causou que algunhas moscas desenvolvesen un fenotipo crossveinless (sen veas transversas nas ás). Despois seleccionou para as moscas crossveinless. Finalmente, o fenotipo crossveinless apareceu mesmo sen sometelas ao shock térmico. Por medio deste proceso de asimilación xenética, un fenotipo inducido ambientalmente converteuse en herdado. Waddington usou o concepto de canalización para explicar este experimento sobre asimilación xenética. Waddington explicou isto comoa formación dunha nova canle na paisaxe epixenética.
Cultura dos vasos de funil
A cultura dos vasos de funil (do alemán Trichter Becher Kultur, a miúdo abreviado TRB) ou cultura Funnelbeaker é o nome dunha cultura arqueolóxica do Neolítico que se estendeu a Europa Central e Norte desde ca. 4200 a.C. ata ca. 2800 a.C., chamado así pola súa olería característica, vasillas con colo en forma de funil.
A súa área xeográfica vai dende o sur de Noruega ata a fronteira actual entre a República Checa e Austria, e desde os Países Baixos ata Ucraína. A cultura definiuna o arqueólogo Alemán Gustaf Kossinna e foi o polaco Konrad Jażdżewski quen lle deu o nome actual en 1930.
Obxectos
A cultura usou machados de batalla que eran versións en pedra dos machados de cobre de Europa Central. As versións máis antigas tiñan múltiples ángulos, e as posteriores denomínanse de dobre filo, aínda que un dos bordos era máis redondeado.
Aperta
A pesar de non ser habitual, pódese dicir tamén que algúns animais poden abrazar. Unha gorila, por exemplo, pode abrazar a súa cría de forma moi parecida ao ser humano, unha gata pode cubrir as súas crías coa pata para protexer, e pode ser interpretado por nós como unha aperta.
Condado de Argeș
Divisións administrativas
O distrito conta con 3 municipios, 4 cidades e 95 comunas.
Selección Xa!
Selección Xa! é un CD lanzado en 1997 por edicións Xerais e Cormorán Producións. Distribuído co primeiro número da revista Bravú, ten 9 temas de diversos grupos. O libreto, deseñado por María Luaces, inclúe fotos das gravacións e as letras dos temas.
SIGINT
Hoxe en día, a SIGINT é a principal fonte de información dos servizos de intelixencia, a diferenza do pasado, cando a HUMINT (human intelligence) era a base da espionaxe. Porén, o uso conxunto de todas as formas de espionaxe é o que permite resultados máis eficientes, por exemplo, unha transmisión de dados pode obterse cifrada e o código para a descifrar pódeo obter un espía.
Alexandra de Dinamarca
Á morte da raíña Vitoria en 1901, Alberte Eduardo converteuse en rei-emperador como Eduardo VII, con Alexandra como raíña consorte. Desde 1910, ano en que morreu Eduardo, até a súa propia morte, foi raíña nai, como raíña consorte viúva e nai do monarca reinante, Xurxo V, pero foi máis coñecida como A súa Maxestade a raíña Alexandra. Desconfiaba enormemente do seu sobriño, o emperador alemán Guillerme II e apoiou ao seu fillo durante a Primeira guerra mundial, na que Gran Bretaña e os seus aliados derrotaron a Alemaña. Morreu o 20 de novembro de 1925 en Sandringham, despois de sufrir un ataque ao corazón e foi enterrada xunto ao seu marido na capela de St. George no castelo de Windsor.
Princesa de Gales
Alexandra foise illando socialmente debido ao agravamento da súa xordeira, causada pola otosclerose hereditaria, e cada vez pasaba máis tempo en casa cos seus fillos e mascotas. O seu sexto e último embarazo terminou en traxedia, cando o seu fillo acabado de nacer morreu despois de só un día de vida. A pesar de que a princesa suplicou privacidade, a raíña Vitoria insistiu en anunciar un período de loito na corte, o que conduciu a que os elementos hostís da prensa describisen o nacemento como un «desgraciado aborto» e os arranxos do funeral como unha «mascarada repugnante».
Legado
Alexandra foi moi popular entre o pobo británico. A diferenza do seu marido e da súa sogra nunca foi castigada pola prensa. Os fondos que axudou a colleitar foron utilizados para mercar unha embarcación de río que foi chamada Alexandra e que se utilizou para transportar aos feridos durante a campaña do Sudán, ademais para adaptar un buque hospital de nome The Princess of Wales, que levaba de regreso aos feridos da Guerra dos Bóer. Durante a Guerra dos Bóer tamén fundou o Queen Alexandra's Imperial Military Nursing Service, posteriormente rebautizado como Queen Alexandra's Royal Army Nursing Corps —Corpo de enfermaría da Armada Real raíña Alexandra—.
O 8 de xuño de 1932 —o día da rosa de Alexandra—, desvelouse un monumento chamado Queen Alexandra Memorial, realizado polo escultor Alfred Gilbert e situado en Marlborough Gate, Londres. Na inauguración interpretouse unha oda na súa memoria «So many true princesses who have gone», con música composta polo entón Master of the King's Music —Mestre da música do rei— Sir Edward Elgar e letra do poeta laureado John Masefield, o propio Elgar encargouse da dirección musical.
Estevo Nemanja
Orixe e xuventude
Nemanja casou cunha nobre, Ana que, despois dos votos monásticos adoptou o nome de Anastazia.
Eartha Kitt
Carreira como actriz
Eartha Kitt fixo o seu debut artístico como bailarina na compañía de Katherine Dunham e chegou a actuar ante a familia real británica en 1948. Ese mesmo ano debutou no cine coa película Casbah e obtivo o seu primeiro papel protagonista grazas a Orson Welles, que dixo dela que era a muller máis excitante do mundo, interpretando a Helena de Troia nunha produción teatral.
Carreira como cantante
Cantante talentosa, cunha voz peculiar, moitas das súas cancións fixéronse famosas tanto en inglés como en francés, idioma que ela dominaba polas súas actuacións en Europa. As súas gravacións máis exitosas inclúen C'est si bon, Love For Sale", Let's Do It, Je cherche un homme e sobre todo Santa Baby (1953), unha canción de Nadal que sería versionada por Madonna en 1987.
Concilio de Éfeso
Motivación do concilio
Pero Cirilo de Alexandría tomou con forza a loita contra Nestorio, movido tamén polas rivalidades entre as escolas de Alexandría e a de Antioquía. Cirilo enviou a Roma a Posidonio con escritos e argumentacións que demostraban a heterodoxia de Nestorio. Neses días, Casiano tamén deu o seu parecer desfavorábel sobre os escritos do patriarca de Constantinopla. A resposta de Celestino (430), tras pedir novamente consello nun sínodo celebrado en Roma, foi dar plenos poderes, a xeito de delegado seu, a Cirilo e escribir a Nestorio para que se sometese á doutrina que Cirilo lle había presentar como ortodoxa.
Ese mesmo ano celebrouse outro sínodo, esta vez en Alexandría, que Cirilo presidiu e que deu como froito os famosos Doce anatematismos que expresaban a doutrina considerada ortodoxa. Este texto foi enviado a Nestorio para que, como indicara a igrexa de Roma, fose subscrita polo patriarca. Porén, as expresións empregadas polos anatematismos non eran exactas e logo foron empregadas polos monofisitas. O mesmo Nestorio informouse da ambigüidade dos textos e respondeu con seus Doce antianatematismos intentando refutar as posicións de san Cirilo.
Desenvolvemento do concilio
Teodosio II (emperador romano de Oriente) co seu co-emperador Valentiniano III (emperador romano de Occidente) e co consentimento do papa de Roma, convocouno para o 7 de xuño. Mais, faltando os legados papais e os bispos orientais baixo o liderado de Xoán de Antioquía, Cirilo de Alexandría comezou a primeira sesión o día 22 de xuño, e aproveitando a ausencia de Nestorio que se negaba a comparecer ata que non chegase a Éfeso o seu amigo o patriarca Xoán de Antioquía, procedeuse a condenar a doutrina nestoriana como errónea (Canons 2 a 5), decretando que Cristo era unha soa persoa coas súas dúas naturezas inseparábeis. Así mesmo decretou a maternidade divina de María. Cirilo logrou ademais que se aprobase un decreto redactado por el que depuña e excomungaba a Nestorio.
O 10 de xullo chegaron os legados papais (os bispos Arcadio e Proxecto e o representante persoal do papa Celestino I, Filipe), que aproban a sesión celebrada o 22 de xuño e con iso a condena de Nestorio.
A solución non satisfixo a ninguén e ambos os dous comezaron a facer presión sobre o emperador. Consta que Cirilo subornou a autoridades imperiais. Teodosio finalmente mandou publicar as decisións do concilio, confirmando a condena de Nestorio, enviándoo ao mosteiro de Eutropio e nomeouse un novo patriarca de Constantinopla, Maximiano. Xa que Nestorio continuou publicando obras e difundindo as súas ideas foi trasladado a diversas prisións ata chegar a Exipto. Alí publicou aínda o Libro de Heráclides.
Noalla, Sanxenxo
Santo Estevo de Noalla é unha parroquia que se localiza no concello de Sanxenxo. Segundo o IGE, en 2016 tiña 2.552 habitantes (1.322 mulleres e 1.230 homes), o que representa unha estabilidade demográfica respecto ós últimos anos: en 2009 tiña 2.561 habitantes; en 2008, 2.533; e en 2000, 2.453.
Congro
O congro é unha especie pesqueira de grande importancia comercial en Europa, onde se capturaban anualmente na década de 1990 entre 10.000 e 15.000 toneladas.
En galego
María do Carmo Ríos Panisse, na súa monumental Nomenclatura, recolle, entre outros, os nomes de
O Muíño, Gargantáns, Moraña
Segundo o IGE en 2015 tiña 15 habitantes (7 homes e 8 mulleres), 4 menos que en 2010, e 2 menos que no ano 2000, o que reflicte un mantemento poboacional estable.
A Fraga, Lobeira
San Bartolomeu da Fraga é unha parroquia do concello de Lobeira, na comarca da Baixa Limia, provincia de Ourense. No ano 2020 tiña 35 habitantes, dos cales 20 eran homes e 15 mulleres.
Victor Willems
Traxectoria
Participou nos Xogos Olímpicos de 1908 co equipo belga de espada, quedando terceiro tras Francia e Gran Bretaña, logrando a medalla de bronce. Nos Xogos Olímpicos de 1912 competindo de novo en espada por equipos foi medalla de ouro.
Lanza
miniatura|200px|Reprodución moderna dunha lanza medieval europea e unha serie de xavelinas. Unha lanza é unha arma de hasta consistente nun pau de madeira, cunha cabeza en punta. A cabeza pode consistir simplemente nun remate agudizado do propio pau, como no caso das lanzas de bambú, ou pode estar feito dun material máis duro fixado ó pau, como sílex, obsidiana, ferro, aceiro ou bronce. Dende tempos antigos, o deseño máis común das lanzas de caza ou combate consiste nunha punta de metal con forma de triángulo ou folla. As cabezas das lanzas de pesca contan xeralmente con pugas e bordos serrados.
Noreña
miniatura|160px|Situación do concello de Noreña en Asturias.
Paraños, Gargantáns, Moraña
Paraños é un lugar da parroquia de Gargantáns no concello pontevedrés de Moraña na Comarca de Caldas, situado a tres quilómetros da capital municipal.
Novo Imperialismo
miniatura|O "Coloso" [[Cecil Rhodes conecta co telégrafo, Cidade do Cabo e O Cairo. Revista Punch, 10 de decembro de 1892.]] No contexto histórico, o Novo Imperialismo é unha política e período de expasión colonial das potencias europeas, os Estados Unidos e o Xapón durante finais do século XIX e comezos do XX. O período supuxo unha carreira sen precedentes de novas adquisicións territoriais de ultramar. Daquela, os estados centráronse en construír imperios grazas a novos avances e desenvolvementos tecnolóxicos, facendo medrar o seu territorio a través da conquista e a explotación dos recursos dos países subxugados. Durante a era do Novo Imperialismo, as potencias occidentais (e o Xapón) conquistaron individualmente case toda África e partes de Asia. A nova onda de imperialismo reflectiuse en rivalidades entre as grandes potencias, o desexo económico de novos recursos e mercados, e o ethos da "misión civilizadora". Moitas das colonias creadas durante esta época acadaron a independencia na época da descolonización que seguiu á segunda guerra mundial.
Cantiga de mestría
Antecedentes
Polo tanto, a cantiga de mestría pódese entender como o estilo de métrica máis próximo a este xénero trobadoresco medieval do sur de Francia, xa que conserva con maior fidelidade esa tradición culta referida anteriormente.
En definitiva, a cantiga de mestría é a composición estrófica que se emprega nas cantigas, que consta de catro estrofas de sete versos octosílabos e decasílabos. Na obra A cantiga de Amor de Vicenç Beltran, recolle a conclusión de J.M. d’Heur: din que é probábel que, nas súas orixes, a cantiga de mestría proceda da adaptación das formas provenzais, mentres as de refrán sexan autóctonas, e de aí a súa estreita vinculación coa cantiga de amigo. Como observa Vicenç Beltran, este proceso debeu asociarse a unha profunda hibridación de ambas tradicións, se temos que xulgar pola frecuencia con que o refrán aparece nas cantigas de amor.
O Coto, Campaña, Valga
O Coto é un lugar da parroquia de Campaña, no concello pontevedrés de Valga na comarca de Caldas. Tiña 178 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 86 eran homes e 92 eran mulleres.
Heteroconger
Son peixes moi semellantes ás anguías, das que se diferencian sobre todo por viviren enterrados na area ou na lama do fondo, do que sobresae só a cabeza e a parte anterior do tronco, e que viven xeralmente agrupados en colonias, polo que tamén reciben os nomes de anguías de xardín ou anguías tubícolas. Aliméntanse de plancto.
Isabel Fresco Otero
Traxectoria
Ten colaborado en varias revistas e participado en encontros literarios (Diálogos con poetas españolas 2001-2004).
Pirolusita
O nome procede do grego, piro é lume e lousis é lavadura, xa que na antigüidade usábase para quitar a cor verdosa que lle daba ó vidro a presenza de compoñentes de ferro.
Olivier Panis
Fórmula Un
A pesar desta situación Panis estaba a piques de ir a pilotar un dos Williams, pero en vez diso, optou por aceptar un posto como piloto de probas en McLaren. Isto permitiulle asinar un contrato con BAR en 2001. Con todo, BAR demostrou non ser o gran equipo que moitos esperaban e no ano 2002 pilotando o modelo BAR 004 terminou décimo cuarto na clasificación, con só tres puntos.
Proxima Centauri
É unha estrela anana vermella cunha masa aproximada dun oitavo da masa do Sol (M☉), e unha densidade media aproximadamente 33 veces a do Sol. Debido á proximidade coa Terra coa Proxima Centauri, pódese medir directamente o seu diámetro angular. O seu diámetro real é aproximadamente un sétimo do diámetro do Sol.
Walter Mosley
Vida persoal
Foi a unha escola baptista privada, pioneiros na educación primaria de afroamericanos. Con 12 anos os seus pais mudáronse do sur da cidade cara ao oeste, a un barrio máis confortable. Mosley describe o seu pai como un "Sócrates negro", pensativo e contacontos. A súa nai, que non era moi efusiva, animouno a escribir dándolle a coñecer clásicos europeos como Dickens, Zola ou Camus. Tamén lle gustaban Langston Hughes e Gabriel García Márquez. Malia que en L.A. había conflitos raciais, a súa familia era apolítica, se ben máis tarde Walter derivou cara a un compromiso coas desigualdades raciais nos EUA, contexto no que se basea boa parte da súa ficción literaria.
Fento común
O fento común, felgueira ou fieito común (Pteridium aquilinum (L.) Kuhn) é unha especie de fieito pertencente á familia Hypolepidaceae. Esta especie é un dos organismos vexetais de máis ampla distribución, podéndose atopar en todos os continentes, salvo na Antártida.
Deserto do Sáhara
Temperaturas
Pola súa situación tropical, a situación continental e en xeral pola baixa altitude, rexístranse as temperaturas máis elevadas de todo o planeta (56 °C en Libia). A temperatura media anual supera os 30 °C. No mesmo día, rexistrouse unha variación dende -0.5 °C até 37.5 °C. O Sáhara tamén é extremadamente ventoso, e os ventos quentes poden formar remuíños que aumentan a sensación de calor. A parte norte, máis preto da zona mediterránea, pode rexistrar temperaturas medias próximas ós 10 graos no inverno. Pola contra, no sur as temperaturas son máis homoxéneas. Nos macizos montañosos do Tassili e Hagaar que acadan os 3.000 metros de altitude, a temperatura diminúe 0'60 °C por cada 100 metros de altitude, aínda que a pluviometría non pasa dos 200 mm.
Paleoclimatoloxía
Unha vez que desapareceu a capa de xeo, o norte do Sáhara secou. Porén, a tendencia á seca no sur foi contrarrestada rapidamente polo monzón, que traía choiva máis ao norte que na actualidade. O monzón é causado polo quecemento do ar a nivel do chan durante o verán. O aire quente provoca a chegada de aire fresco e húmido do océano, que causa a choiva. Polo tanto, aínda que semelle contraditorio, o Sáhara era máis húmido cando recibía máis insolación no verán. Isto foi causado por unha inclinación máis forte do eixo da Terra que na actualidade, e o apse producíase no final de xullo.
As investigacións actuais indican que o actual deserto do Sáhara presenta importantes oscilacións climáticas durante períodos de 20.000 anos. Estes períodos serían dados por lixeiras inclinacións do eixo da Terra, alternándose deste xeito períodos húmidos e períodos de extrema aridez, como no momento actual. É importante destacar que a natural aridez do Sáhara actual vese potenciada pola acción do ser humano.
Poboación e linguas
Os habitantes orixinarios do Sáhara son os bérberes e os tuaregs, que tamén falan linguas bérberes. Estes pobos foron islamizados a partir do século VII polos árabes.
Nubios
Polo -5000, os pobos que habitaban a rexión de Nubia, tiveron un papel moi activo na chamada "revolución agrícola", adoptando un estilo de vida sedentario e comezando a domesticación de diversos animais e plantas. Na arte rupestre sahariana atópanse numerosas representacións gandeiras e pastorais, que son indicio dun posíbel culto ó gando como o que aínda perdura no Sudán e noutras sociedades gandeiras de África.
Imperio Otomán
Pola súa banda, o Sahel e as zonas do sur do Sáhara constituíronse ben como estados independentes, ben como áreas controladas polos clans tuaregs.
Peto negro
Distribución
miniatura|450px|Distribución xeográfica do peto negro Viven en case todo o norte e centro do Paleártico, faltando en Islandia e as illas Británicas. A súa área de cría comeza no suroeste de Europa, en illas de poboación nas zonas montañosas do norte de España, continúa por boa parte de Francia, e o centro e leste do continente, seguindo pola taiga boreal ata Kamchatka, e as illas de Sakhalín, Hokkaido e o norte da de Honshu. No norte de Europa aparecen en Dinamarca, boa parte de Noruega, Suecia, Finlandia e nas Repúblicas Bálticas. En Escandinavia as súas poboacións chegan ó Círculo Polar Ártico. No sur e Sueste de Europa aparecen nos Balcáns, na fronteira norte de Italia e nunha pequena área illada no suroeste deste estado. Non cría actualmente en ningunha illa mediterránea coa excepción da de Cefalonia, e en Asia Menor crían só na montañas Pónticas. Son máis comúns no Cáucaso, Transcaucasia e nas costas iranianos do mar Caspio. No leste de Asia crían ata á provincia setentrional china de Shanxi, e acadan polo leste o norte de Corea do Sur. Poboacións illadas da variedade D. m. khamensis crían no oeste da cordilleira de Kunlun, no nordeste do Tíbet e no noroeste do Sichuan.
Sistemática
Cítase ocasionalmente unha terceira subespecie, D. m. pinetorum, distribuída principalmente por Europa, pero non universalmente recoñecida.
Andrew Johnson
Traxectoria
En febreiro de 1868 foi acusado pola Cámara de Representantes dos Estados Unidos de feitos delitivos no exercicio da súa función. Finalmente foi absolto.
Resposta policlonal das células B
Resposta humoral a unha infección
Contrarrestar as doenzas infecciosas é moi importante para a supervivencia do organismo e da especie. Isto conségueo o hóspede eliminando o patóxeno e as súas toxinas ou facéndoos non funcionais. O conxunto de células, tecidos e órganos que se especializan na protección do corpo contra as infeccións constitúen o sistema inmunitario. O sistema inmunitario realiza este labor por medio do contacto directo que establecen certos leucocitos co patóxeno invasor, que forman unha rama do sistema inmunitario chamada inmunidade mediada por células, ou producindo substancias que se moven polo corpo ata chegar a sitios afastados de onde se segregaron, "buscan" as células causantes da doenza e as toxinas uníndose especificamente a elas, e neutralizándoas no proceso chamado inmunidade humoral. Ditas substancias defensivas son os anticorpos solubles, que realizan as seguintes accións:
Bases da policlonalidade
As respostas son de natureza policlonal, xa que cada clon está en maior ou menor medida especializado na produción de anticorpos contra un determinado epítopo e porque cada antíxeno contén múltiples epítopos, cada un dos cales á súa vez pode ser recoñecido por máis dun clon de células B. Para poder reaccionar a innumerables antíxenos, e cos múltiples epítopos que os constitúen, o sistema inmunitario debe ter a capacidade de recoñecer unha gran cantidade de epítopos, é dicir, debería haber unha gran diversidade de clons de células B.
Aumento da posibilidade de recoñecemento de antíxenos
Se un antíxeno pode ser recoñecido por máis dun compoñente da súa estrutura, é menos probable que pase desapercibido ao sistema inmunitario. A mutación dos organismos patóxenos pode ter como resultado a modificación do aníxeno, e, por tanto, da estrutura do epítopo. Se o sistema inmunitario "lembra" como son os outros epítopos, o antíxeno e o organismo invasor, aínda serán recoñecidos e sometidos á resposta inmunitaria do corpo. Deste xeito, a resposta policlonal amplía o rango de patóxenos que se poden recoñecer.
Historia
Ata entón, a inmunidade mediada por células e a humoral eran consideradas teorías rivais para explicar a resposta inmunitaria, pero a primeira quedou atrás debido ao avance de certas técnicas. A inmunidade mediada por células adquiriu novo impulso cando en 1942, Merrill Chase transferiu con éxito a inmunidade contra a tuberculose entre porcos ao transferirlles leucocitos. miniatura|[[Frank Macfarlane Burnet (1899-1985).]]
Dalai Lama
dereita|miniatura|260px|[[Tenzin Gyatso, 14° Dalai Lama.]]
PlayStation 4
Afastándose da complexa arquitectura utilizada no procesador Cell da videoconsola PlayStation 3, a PlayStation 4 conta cun procesador AMD de 8 núcleos baixo a arquitectura x86-64. Estas instrucións x86-64 están deseñadas para facer máis fácil o desenvolvemento de videoxogos na consola de nova xeración, que atrae a un maior número de desenvolvedores. Estes cambios poñen de manifesto o esforzo de Sony para mellorar as leccións apresas durante o desenvolvemento, a produción e o lanzamento do PS3. Outras características de hardware notables do PS4 é que inclúen 8 GB de memoria unificada GDDR5, unha unidade de disco Blu-ray Disc máis rápido, e os chips personalizados dedicados a tarefas de procesamento de son, vídeo e de fondo.