cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Materiais refractarios
Historia
Ademais da metalurxia e do aceiro, a industria do vidro e do cemento, as industrias mecánicas e a fabricación de materiais refractarios para motores e fornos, xurdiron outras variacións deste desenvolvemento.
Definicións
A definición de refractario varía moito segundo os ámbitos e os diversos países. A americana describe materiais de formigón resistentes á calor que se poden empregar para aplicacións de calefacción ou servizos máis alá de 538 °C. Constitúen unha barreira, unha parede protectora ou un recinto térmico para fornos e reactores, revestindo as paredes dentro das cámaras de combustión e outras unidades de proceso térmico.
Mesmo se excluímos os metais refractarios a priori, a primeira definición anterior abarca unha ampla gama de materiais refractarios: son moi diferentes nos seus usos, ás veces restrinxidos entre certos rangos de temperatura, sometidos a tempos de exposición variables, a un arrefriamento ou quecemento repentino en ambientes físicos específicos. En consecuencia, non se debe ignorar a toda unha serie de especialistas en diversos materiais refractarios: investigadores, enxeñeiros, científicos, técnicos e persoal cualificado da fábrica.
thumb|Estrutura do aluminosilicato thumb|Estrutura do Tb2O3.
Efecto dunha fonte de calor
Os materiais refractarios máis comúns, por exemplo un ladrillo refractario, teñen unha alta inercia térmica. Cando se expoñen a unha fonte de calor, quéntanse relativamente lentamente e, unha vez que están a temperatura elevada, arrefrían lentamente.
Esta inercia térmica caracterízase por un coeficiente chamado capacidade térmica : é a enerxía que hai que levar a un material para aumentar a súa temperatura relativa un kelvin (1 K).
A escala microscópica, o fluxo de calor pódese modelar polo seu impacto : provoca vibracións máis ou menos coherentes de estruturas ou redes moleculares ou atómicas. O limiar de perda de coherencia de fase pódese alcanzar a unha determinada escala, pero non leva a unha descohesión global catastrófica. Todo acontece coma se a transición de fase de primeira orde (por exemplo, o punto de fusión) fose, mentres se movía na escala de temperatura, transmutada en transicións de fase secundaria, en forma de reorganizacións máis ou menos reversíbeis de estruturas, que permiten almacenar enerxía e tamén restauralo.
Corpos ou fases sólidos que, colocados no recinto dun forno de resistencia eléctrica normal quentado ao máximo, soportan ser sometidos a puntos quentes superiores a 1500 °C e preservar a estabilidade térmica e mecánica, sen o inconveniente dunha grande dilatación, amolecemento, esfarelado ou evaporación - a volatilización común a altas temperaturas, chámanse normalmente refractarios. Esta definición dos anos 50 considérase obsoleta, sendo común para corpos sólidos superiores aos 1800 °C, correspondendo aproximadamente á temperatura máxima da chama da combustión de gas natural e aire.
Materiais refractarios ácidos
Os refractarios ácidos prodúcense a base de sílice nas súas diferentes formas como cuarzo, cuarcita ou area.
Voo 203 de Avianca
Avión e tripulación
O capitán era José Ignacio Ossa Aristizábal, o primeiro oficial Fernando Pizarro Esguerra, e o enxeñeiro de voo Luis Jairo Castiblanco Vargas. Ademais había tres asistentes de voo a bordo do avión.
Consecuencias
Un relato afirma que dous homes de traxe que traballaban para Escobar introduciron a bomba no avión. Os homes sentáronse nos asentos 18A e 18K, situados sobre o principal tanque de combustible. No último momento un deles deixou o avión, mentres que o outro quedou a bordo. Este chamábase Alberto Prieto e supostamente foi enganado para quedar no avión e activar a bomba unha vez que o aparello estivese no aire, aínda que el non o sabía pois pensaba que levaba un dispositivo para gravar as conversas dunha parella sentada preto del.
Euonymus
Descrición
miniatura|Arbustos de Euonymus europaeus nun xardín. miniatura|Follas e froitos de Euonymus europaeus no outono. As flores inconspicuas aparecen en grupos pequenos e poden ser verdes, amarelas, rosa ou dun castaño avermellado segundo as especies. As follas son opostas (raramente alternas) e ovoides simples, cunha lonxitude típica de 2 a 15 cm, e normalmente cunha marxe finamente serrada. O froito é unha baga de cor rosa ou branca e aspecto similar a unha vaíña, con catro ou cinco valvas que se abren para mostrar as sementes, caracterizadas por teren unha cuberta carnosa laranxa ou vermella.
Gari tellinella
Gari tellinella é unha especie de molusco bivalvo. Foi descrita por primeira vez por Jean-Baptiste Lamarck en 1818.
A Ucha, Poio (San Xoán), Poio
A Ucha é un lugar da parroquia de Poio (San Xoán) no concello pontevedrés de Poio na comarca de Pontevedra. Segundo o IGE, en 2022 tiña 166 habitantes (83 homes e 83 mulleres).
Ferrocarril Rético
O Ferrocarril Rético serve a varios destinos turísticos importantes, como San Moritz e Davos. Unha das liñas RhB, o Bernina Railway, cruza o paso de Bernina a 2253 m. sobre o nivel do mar e baixa ata Tirano, Lombardía en Italia.
Historia
A rede contén 84 túneles (o máis longo é o Túnel da Vereina de 19´042, inaugurado o 19 de novembro de 1999, e o Túnel da Albula de 5´864 km.) e 383 pontes. A pendente máxima é do 7% no ferrocarril de Bernina, 6% na liña Chur–Arosa e 4,5% na liña Landquart–Davos.
José Antonio Barrios
Como futbolista
En 1972 fichou polo Barcelona de Rinus Michels, no que xogou durante as seguintes dúas tempadas. Na primeira delas foi unha peza importante do equipo, sendo titular na maioría de partidos e anotando 8 goles en liga. Acadou o subcampionato ligueiro por detrás do Atlético de Madrid e debutou ademais na Copa da UEFA, marcándolle un gol ao Porto no estadio das Antas.
Goodallia triangularis
Goodallia triangularis é unha especie de molusco bivalvo. Foi descrita por primeira vez por Montagu en 1803.
Eduardo Palaio
Traxectoria
Eduardo Palaio iniciou a súa actividade artística polo deseño de humor, publicando traballos no «Mundo Ri», baixo a dirección de José Vilhena, e en 1966 expuxo, por primeira vez, traballos de deseño e pintura. Palaio ten traballos tamén como como muralista e cartoonista. Nos anos 1970 e 1980, publicou regularmente cartoons nun semanario e, entre 1982 e 2000, presentou nove exposicións individuais de pintura e participou en varias colectivas. É autor de nove murais no concello do Seixal.
María José Viz Blanco
Traxectoria
Licenciada en Filoloxía Hispánica pola Universidade de Santiago de Compostela, traballa como bibliotecaria. É autora de libros de literatura infantil, poesía e relato en lingua castelá,
Inna Afinogenova
Traxectoria
O 3 de maio de 2022, publicou un vídeo na súa canle de YouTube no que explicaba que abandonara Rusia e a canle de RT en Español xa que non está de acordo con esta guerra e con calquera outra guerra.
Plan Estratéxico de Galicia
Plan Estratéxico de Galicia 2015-2020
Rematado o seu período de vixencia a Xunta de Galicia presentou os correspondentes informes de seguimento dos indicadores e obxectivos. Os indicadores que contan con datos para o período completo 2015-2020 son os que se presentan resumidos na seguinte táboa.
Pazo de Ron
Características
De planta cadrada, presenta un patio central, rodeado de columnas derivadas das toscanas que sustentan un corredor de madeira acristalado, ao que se abren os cuartos. A capela, de planta rectangular, estaba unida ao pazo pero nunha reforma de 1911 separouse deste, conta cunha pequena espadana. Dentro da casa hai unha talla da Virxe da lágrima do século XII.
Merlí: Sapere aude
Sinopse
Pol Rubio (Carlos Cuevas) volve ás aulas e comeza os seus estudos na facultade de Filosofía da Universidade de Barcelona meses despois da morte de Merlí, todo coa finalidade de imitar o seu mentor e acabar sendo profesor.
Luis Alberto Urrea
Bibliografía
Novelas
Armando Lucifero
Traxectoria
En Mammalia Calabra, unha serie de artigos publicados na Rivista di Scienze Naturali di Siena, recollidos en volume en 1909, deixa unha interesante proba da súa sensibilidade ante os males que aflixen ás clases máis humildes, propoñendo máis dunha alternativa á condición agrícola do ''crotonese".
A Igrexa, Berres, A Estrada
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, o lugar da igrexa.
Pinus sibirica
Características
Algúns botánicos tratan ao Pinus sibirica como unha variedade do moi parecido piñeiro cembro (Pinus cembra). Difire do piñeiro cembro en que ten estróbilos máis grandes, e as acículas do siberiano teñen tres canais resiníferos en lugar dos dous do cembro.
Usos
Pinus sibirica é un popular árbore ornamental en parques e grandes xardíns en zonas onde o clima sexa frío, como no centro do Canadá, producindo un crecemento constante, peron non rápido, nunha diversidade de lugares. É moi tolerante aos intensos fríos invernais, até case os 60 °C baixo cero, e tamén á exposición ao vento. As sementes tamén se teñen recollido e vendido como piñóns.
Cameria
miniatura|250px|Territorio aproximado de Cameria segundo varios puntos de vista. En vermello, o [[kaza otomán de Çamlık. En negro, a máxima extensión da lingua albanesa na rexión. En verde, a versión máis incluente da definición da rexión feita por R. Elsie. ]] Cameria (en Çamëria; en Τσαμουριά, Tsamouriá; en Çamlık) é un termo usado principalmente polos albaneses das partes costeiras da rexión de Epiro no sur de Albania e noroeste de Grecia, asociado tradicionalmente coa poboación de fala albanesa coñecida como Chams. Durante un breve período (1909-1912), tres kazas (Filat, Aydonat e Margiliç) foron combinados polos otománs nun distrito administrativo coñecido como "Çamlak sancak". Ademais de usos xeográficos, o topónimo adquiriu connotacións irredentistas en Albania. Durante o período de entreguerras o topónimo era de uso común e era o nome oficial da área baixo o río Acheron en tódolos documentos de Grecia. Hoxe é un termo obsoleto en grego, sobrevivindo só nalgunhas cancións populares. A maioría de Cameria está dividida entre as unidades rexionais gregas de Thesprotia, Preveza e Ioannina, e o concello de Konispol na parte máis setentrional de Albania. O topónimo grego Epirus é máis amplo e existiu dende a antigüidade, e o de Thesprotia tamén reflicte un pasado antigo, e dados os sentimentos negativos cara ao irredentismo albanés, o termo Cameria non é usado polos veciños do lado grego da fronteira.
A Igrexa, Paradela, A Estrada
A Igrexa é un lugar da parroquia de Paradela no concello pontevedrés da Estrada na comarca de Tabeirós - Terra de Montes.
Sciurus meridionalis
É endémica dos bosques do sur da península Itálica.
Göran Björkman
Karl Jakob Göran Linus Björkman, nado na parroquia de Hargs (Östhammar) o 14 de agosto de 1860  e finado en Estocolmo o 22 de decembro de 1923, foi un tradutor sueco.
Chanos de Somerón, Ḷḷena
Chanos de Somerón na cultura popular
A vila é chá, como acreditan varios ditos populares en lingua asturiana: En Chanos, como ye tan chano,
Sciurus meridionalis
Características
A súa pelaxe ten unha coloración de parda escura a anegrada polas partes superiores, e branca polas inferiores. Seu tamaño é maior que o de Sciurus vulgaris, da cal, como vimos, se a tiña considerado apenas como unha subespecie.
Chanos de Somerón, Ḷḷena
Chanos de Somerón na cultura popular
A parroquia tamén é coñecida polos seus chícharos (en arbeyos). Como di o dito popular: Pa vainas, Payares, y pa arbeyos, Chanos.
Río Isonzo
O río Isonzo (en italiano) (Lusinç en friulano), Soča en esloveno, Sontig en alemán, Aesontius ou Isontius en latín) é un río de 140 km de lonxitude que flúe a través de Eslovenia occidental e desemboca no nordeste de Italia.
Muñón Fondiru, Ḷḷena
Segundo recolle o investigador Luciano Castañón, os habitantes da vila son coñecidos como marmechirus pola abundancia de marmichus (marmeleiros) que hai na parroquia.
A Praia, Raxó, Poio
A Praia é un lugar da parroquia de Raxó, no concello pontevedrés de Poio na comarca de Pontevedra.
Common Wealth Party
Nome
Common Wealth Party significa en galego Partido pola Riqueza Común. A palabra commonwealth era usada en inglés como sinónimo de "ben común". Segundo o dicionario Barclay do s. XVIII: unha forma regular de goberno ou organización política, establecida de común acordo; unha forma de goberno na que o poder supremo se aloxa no pobo; unha república; unha democracia.
O Vao, Poio (San Salvador), Poio
O Vao é un lugar da parroquia de Poio (San Salvador) no concello pontevedrés de Poio na comarca de Pontevedra. Segundo o IGE, en 2022 tiña 400 habitantes (209 homes e 191 mulleres).
Sabine Schultz
Traxectoria
Entre 1964 e 1992 traballou como axudante de investigación no Gabinete Numismático de Berlín (Münzkabinett Berlin) e nesta institución foi a responsable da colección de moeda grega.
Piñera, Ḷḷena
Ten unha extensión de 7,78 km² e unha poboación de 57 habitantes (INE, 2010). Estes repártense entre os lugares de Carraluz (20 habitantes), Piñera Baxo (33 habitantes) e Piñera Riba (4 habitantes).
Ich bin dann mal weg
Produción
A película foi financiada por Medienboard Berlin-Brandenburg.
Pinoestilbeno
O seu nome na IUPAC é 3-[(E)-2-(4-hidroxifenil)etenil-1]-5-metoxifenol.
Richard Rudolph
Richard James Rudolph, nado o 27 de outubro de 1946, é un compositor, músico, editor musical e produtor estadounidense.
Carreira
A carreira de Rudolph como produtor discográfico comezou cando el e Stevie Wonder produciron conxuntamente o segundo álbum de Minnie Riperton, Perfect Angel. Neste álbum incluíuse a canción Lovin' You, escrita por Rudolph e Minnie Riperton, que chegou a ser unha canción número 1 en todo o mundo e resultou ser unha das cancións máis interpretadas de todos os tempos. Escribiu máis de duascentas cancións ao longo da súa carreira como compositor; os seus moitos créditos de produción e escritura inclúen gravacións de Minnie Riperton, Stevie Wonder, Teena Marie, The Manhattan Transfer, A Tribe Called Quest, Michael McDonald, Jermaine Jackson, New Edition, 2Pac, Shanice Wilson, Michael Sembello, The Rotary Connection, The Temptations, Julian Lennon, Patti Austin, Timothy B. Schmit, Chaka Khan, Lara Fabian, Nuyorican Soul, Kimiko Kasai e Dawn Robinson.
Lorenzo Buffon
Vida persoal
É parente do tamén porteiro Gianluigi Buffon, pois é curmán do seu avó. Casou coa actriz e celebridade televisiva Edy Campagnoli, que anteriormente mantivera unha relación co seu rival Giorgio Ghezzi.
Palmarés
AC Milan
Hernán Pérez Cuesta
Como adestrador
Comezou a súa carreira de adestrador como axudante de Javi Rozada no Lealtad, co que logrou o ascenso á Segunda División B. Xa como primeiro adestrador dirixiu os xuvenís do Real Oviedo na tempada 2014/15, acadando a cuarta posición do grupo 1 da División de Honra, máxima categoría do fútbol xuvenil español.
Étienne-François Dutour de Salvert
Étienne-François Dutour de Salvert, nado o 11 de xullo de 1711 en Bailleul, e finado o 6 de agosto de 1789 en Riom (no actual deparamento de Puy-de-Dôme), foi un físico, naturalista e xeólogo francés.
Ivo Fernández
Ivo Fernández Ventosiños foi un xornalista e político galego.
A Texosa, Mañufe, Gondomar
Descrición
Na actualidade, na súas terras concéntranse varios servizos e industrias nas áreas metalúrxica, serradoiro, funerario e hostalería entre outros. Mantén unha pequena zona de terras de labor na marxe norte do río Miñor e fundamentalmente fica como zona residencial.
Necrópole de Pantalica
Xeografía
Pantalica está situada nun promontorio calcario rodeado por un profundo desfiladeiro formado polos ríos Anapo e Calcinara entre as localidades de Ferla e Sortino no sur oriente de Sicilia. Ademais do seu interese arqueolóxico é unha importante reserva natural (Riserva Naturale Orientata Pantalica), cunha variedade de flora e fauna locais e covas naturais (en particular, a Grotta dei Pipistrelli (Cova dos morcegos)). Varias vías facilitan o acceso dos visitantes, entre elas unha vía férrea en desuso (desmantelada en 1956) ao longo do fondo do val do Anapo. Ao promontorio pódese acceder directamente en coche desde Ferla, ou ben baixando polo antigo camiño de mulas dende o aparcadoiro da estrada de Sortino e cruzando o regato de Calcinara.
thumb|Marcador de sitio para a necrópole |esquerda thumb|Tumbas cadradas escavadas na rocha en Pantalica thumb|Entrada da tumba en Pantalica
Gromo de varíola símica de 2022
Enfermidade
A varíola do mono é endémica de África occidental e África central. Antes do gromo de 2022, o Reino Unido só rexistrara sete casos previos de varíola símica, todos os cales eran casos importados de África ou traballadores da saúde involucrados no seu tratamento. O primeiros tres casos deste tipo ocorreron en 2018, seguidos doutro caso en 2019 e tres máis en 2021. O único gromo importante de varíola do mono que se rexistrou nun país occidental antes de 2022 foi o gromo de varíola do mono do medio oeste de 2003 nos Estados Unidos; con todo, este gromo non presentou transmisión comunitaria.
Estado satélite
Estado satélite é un dos adxectivos pexorativos que se dá en política internacional a calquera Estado nominalmente independente e recoñecido por outros. Porén, na práctica atópase suxeito ao dominio político ou ideolóxico doutro, polo xeral unha potencia. Igual que ocorre con termos similares como Estado monicreque, catalogar un Estado como satélite ten connotacións partidistas e é propio dos detractores dos gobernos en cuestión.
Escudo de Pezós
miniatura|Escudo de Pezós O escudo de Pezós ten a súa orixe no ideado contra 1895 por Octavio Bellmunt e Fermín Canella para ilustrar o terceiro volume da obra Asturias. Constitúe un escudo medio partido e cortado.
Benedykt Dybowski
Traxectoria
Estableceuse no pequeno pobo de Kultuk e comezou un estuio detallado do lago Baikal, con algunha axuda técnica por parte da Sociedade Xeográfica Rusa.
Abreviatura
A abreviatura Dybowski emprégase para recoñecer a Benedykt Dybowski como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.
Halonympha ledaeformis
Halonympha ledaeformis é unha especie de molusco bivalvo. Foi descrita por primeira vez por Philippe Dautzenberg e Heinz Fischer en 1897.
Barco, Couso, A Estrada
Barco é un lugar da parroquia de Couso no concello pontevedrés da Estrada na comarca de Tabeirós - Terra de Montes.
Viḷḷayana, Ḷḷena
miniatura|dereita|250px|Vista da vila de Viḷḷayana. miniatura|dereita|250px|Mapa parroquial de Ḷḷena. Viḷḷayana é unha parroquia do concello asturiano de Ḷḷena. Atópase na parte máis setentrional do concello, ten unha extensión de 11,31 km² e linda ao norte co concello de Mieres, ao leste coa parroquia de Carabanzo, ao sueste co concello de Ayer, ao sur coa parroquia de La Pola e ao oeste coa de Muñón Cimiru. Cunha poboación de 590 habitantes (INE, 2015), é a terceira vila máis poboada do concello despois de La Pola e Campumanes.
Estilbenoide
Os estilbenoides son derivados hidroxilados do estilbeno. Caracterízanse por posuír unha estrutura C6-C2-C6. En termos bioquímicos, pertencen á familia dos fenilpropanoides, e comparten a maior parte da súa biosíntese de vía coas chalconas. Os estilbenoides son produtos secundarios do durame das árbores, e poden actuar como fitoalexinas.
Existe un estilbenoide bacteriano, o (E)-;3,5-Dihidroxi-4-isopropil-trans-estilbeno, composto producido por Photorhabdus, que é un simbionte bacteriano dos nematodos de insectos chamados Heterorhabditis.
Química
Por efecto da irradiación UV, o estilbeno e os seus derivados sufren unha reacción de ciclación intramolecular para formar dihidrofenantrenos.
Kelly Kwalik
Kelly Kwalik, nado en 1955 e finado en Timika o 16 de decembro de 2009, foi un líder independentista e comandante militar do Movemento Papúa Libre, unha organización separatista da Papúa Occidental, en Indonesia.
Partisanos xudeus
Operacións
En Europa do Leste, moitos xudeus uníronse ás filas dos partisanos soviéticos: ao longo da guerra, enfrontáronse ao antisemitismo e á discriminación dos soviéticos e algúns partisanos xudeus foron asasinados, pero co paso do tempo, moitos dos grupos de partisanos xudeus foron absorbidos pola estrutura de mando do movemento partisano soviético, moito maior. Os partisanos soviéticos chegaron ao oeste de Ucraína en 1943, e estaba formado por rusos, ucraínos, polacos e xudeus, e eran de menor tamaño que as unidades en Belarús, que eran máis axeitadas para a guerra partisana. Os datos do arquivo soviético publicados suxiren que os xudeus representaban o 5,2% dos partidarios de Ucraína.
Alborada (Barcelona)
Historia e características
Subtitulado Boletín de la Casa de Galicia, apareceu en 1948. Publicación sen peridicidade fixa. Boletín societario creado co obxectivo de informar aos integrantes da Casa de Galicia de Barcelona das actividades societarias. Incluíu artigos sobre arte, literatura e foclore e entregou unha novela por capítulos. Entre os seus colaborades figuraron Augusto Casas, Fernando Neyra, P. Santalices, Antonio Quintela Ferreiro, Victorio Aguado e Carlos Martínez-Barbeito.
Charles Donnelly
Traxectoria
Charles Donnelly recibiu a súa primeira educación na escola Christian Brothers en Dundalk. Cando tiña 14 anos en 1928, a familia mudouse de novo, esta vez a Dublín, onde Joseph comprou unha casa en Mountjoy Square, no norte da cidade. Ingresou na escola O'Connell na North Frederick Street, pero foi expulsado despois de só unhas semanas. Pasou os seguintes meses deambulando polas rúas de Dublín durante o tempo escolar antes de que o seu pai descubrise o que pasara. Neste momento tamén, Charles coñeceu e fixo amizade con activistas políticos do IRA, do Partido Comunista de Irlanda e do grupo republicano de esquerda, Saor Éire.
Fernando Dacosta
Fernando Dacosta Pérez, coñecido como Fernando Dacosta, nado en Ourense o 23 de outubro de 1969, é un actor, director, dramaturgo e profesor galego.
Traxectoria
Licenciado en Filoloxía Hispánica pola USC, doutor en Linguas Modernas e Literatura comparada pola UEX e investigación de doutoramento en Literatura e Teoría da Literatura pola UNED. Profesor asociado no Departamento de Filoloxía Galega e Latina da UVigo no Campus de Ourense desde 2019.
Director da Aula de Teatro Universitaria de Ourense desde 1994, da Mostra Internacional de Teatro Universitario de Ourense MITEU desde 1996 e da Mostra de Teatro Infantil de Ourense MOTI desde 2004.
Eulogio Rosón López
Traxectoria
Irmán de Eduardo Rosón López. Farmacéutico de Becerreá. Foi deputado provincial polo distrito de A Fonsagrada-Becerreá en 1924 e deputado corporativo entre 1925 e 1927. Participou no comité local da Unión Patriótica que se organizou en Becerreá a finais de 1927. Finou en Becerreá o 4 de agosto de 1955.
Frontón de Emisa
Frontón de Emisa (latín Fronto en grego Φρόντων) foi un orador grego que ensinou retórica en Atenas e escribiu varios discursos durante o reinado de Alexandre Severo no século III.
Traxectoria
Na Antoloxía grega consérvanse dous epigramas seus relativos á gramática.
Riom
miniatura|220px|Basílica de Saint-Amable e teitos do barrio de Saint-Amable Riom é unha pequena cidade e comuna francesa situada na rexión de Auvernia-Ródano-Alpes, departamento de Puy-de-Dôme.
Xeografía
O minicipio ocupa unha superficie de 31,97 km2. Segundo o censo de 2018 tiña unha poboación de	19 011 habitantes, polo que a súa densidade de poboación nese ano era de 595 habitantes por km2.
Historia
No século XIV, a cidade beneficiouse do patrocinio de Jean, duque de Berry, quen reconstruíu o palacio dos duques de Auvernia e a Sainte-Chapelle.
Apsines de Gádara
Traxectoria
As súas obras destacan dous tratados de retórica:
Pinus monticola
Usos
Cultivase como unha árbore ornamental, pero foi talado amplamente en gran parte da súa área de distribución n pasado.
Jesús Morlán
Jesús Tomás Morlán Fariña, chamado tamén Suso Morlán, nado en Pontevedra o 1 de novembro de 1966 e finado en Lagoa Santa (Minas Xerais, O Brasil) o 11 de novembro de 2018, foi un adestrador de piragüismo galego.
Cepa (bioloxía)
En bioloxía, unha cepa é unha variante xenética, un subtipo ou cultivo dunha especie biolóxica. As cepas adoitan considerarse conceptos artificiais, orixinados por un intento específico de illamento xenético. Isto obsérvase máis claramente en microbioloxía, onde as cepas derivan dunha soa colonia de células e están tipicamente confinadas polas restricións físicas da placa de Petri. As cepas son propagadas e mantidas polo interese que teñen as súas cualidades definitorias. O concepto de cepa utilízase tamén en viroloxía, botánica e cos roedores usados en estudos experimentais.
DMC DeLorean
Prezo e equipamento
thumb|Interior dun DeLorean con tapizaría de cor [[Cinsento|cinsenta e caixa de cambios manual.]] O coche ía chamarse DMC-12 debido ao prezo que se planeou inicialmente para este modelo; US$ 12.000, pero o seu prezo de venda acabou sendo de US$ 25.000 e 650 $ máis se estaba equipado con caixa de cambios automática.
Marilyn vos Savant
Traxectoria
Savant casou con Robert Jarvik (un dos desenvolvedores do corazón artificial Jarvik-7 o 23 de agosto de 1987, e foi nomeada directora financeira de Jarvik Heart, Inc. Participou tamén na xunta directiva do National Council on Economic Education, na xunta de conselleiros da National Association for Gifted Children e no National Women's History Museum, e como membro do Committee for Skeptical Inquiry. Toastmasters International nomeouna unha das "Five Outstanding Speakers of 1999", e en 2003 recibiu un doutoramento en letras honorífico por The College of New Jersey.
DMC DeLorean
DeLorean co posto de condución á dereita
Despois da quebra de DMC, moitos dos coches que aínda estaban na fábrica foron vendidos en varias poxas no Reino Unido, algúns dos cales foron convertidos por ex-traballadores de Wooler-Hodec e enxeñeiros de DMCL para seren conducidos polo lado esquerdo, o que resultou en oito conversións máis despois da fabricación.
Produción de novos DeLorean
No ano 1995, o empresario inglés Stephen Wynne fundou unha pequena empresa adicada aos arranxos de coches DeLorean. Nos seus inicios, o seu lugar de traballo era un pequeno garaxe situado en Houston (Texas, Estados Unidos). O negocio foi medrando e a compañía de Wynne estableceu a súa sede en Humble, Condado de Harris (Texas). Wynne comprou a marca rexistrada no logotipo estilizado de DMC, xunto co inventario de pezas restantes da DeLorean Motor Company orixinal.
Palacio do Planalto
A construción do Palacio do Planalto comezou o 10 de xullo de 1958 e obedeceu ao proxecto arquitectónico elaborado por Óscar Niemeyer en 1956.
Estilbeno
A esta familia pertenen os polifenois naturais presentes en moitas familias de plantas superiores (por exemplo, o resveratrol da uva).
Awdl
Prestixio
Quizais o primeiro awdl máis coñecido é unha elexía apocalíptica de Gruffudd ab ano Ynad Coch, que marca a morte en 1282 de Llywelyn ap Gruffudd. Exemplos coñecidos do século XX inclúen Ymadawiad Arthur de T. Gwynn Jones e Yr Arwr, de Hedd Wyn, que gañou a cátedra Eisteddfod en 1917 pouco despois da morte do seu autor na Primeira guerra mundial.
XIII dinastía exipcia
Gobernantes
En textos posteriores, esta dinastía adoita describirse como unha época de caos e desorde. Non obstante, o período puido ser máis pacífico do que se pensaba, xa que o goberno central de Iti-Taui preto do Faiyum mantívose durante a maior parte da dinastía e o país permaneceu relativamente estable. O período caracterizouse, sen dúbida, polo declive, cun gran número de faraóns con reinados curtos e só uns poucos testemuñados. Está claro que non pertenecían a unha única liña familiar e que algúns naceron plebeos. Por desgraza, a verdadeira cronoloxía desta dinastía é difícil de determinar xa que hai poucos monumentos que daten da época. Moitos dos nomes dos faraóns só se coñecen a partir de raras inscricións fragmentarias ou de escaravellos. Os nomes e orde na táboa baséanse en Dodson, Hilton e Ryholt.
Sucesores
thumb | Estatua do selador real e alto comisario Gebu, XIII dinastía, c. 1700 a.C. desde o templo de Amón en Karnak. Despois de permitir que a disciplina nos fortes do sur se deteriorase, o goberno finalmente retirou as guarnicións e, non moito tempo despois, os fortes foron reocupados polo crecente estado nubio de Kush. No norte, o Baixo Exipto foi invadido polos Hicsos, un pobo semita de todo o Sinaí. Unha liña de faraóns independente creou a XIV dinastía que xurdiu no delta occidental durante o final da XIII dinastía. Segundo Manetón, nesta mestura inestable entraron invasores do leste chamados Hicsos que apoderaronse de Exipto "sen resistencia, e logo de vencer aos gobernantes da terra, queimaron as nosas cidades despiadadamente, arrasaron os templos dos deuses ... " O seu réxime, chamado XV Dinastía, dicíase que substituíra as dinastías XIII e XIV na maior parte do país.
Merneferre Ay foi o último gobernante exipcio da XIII Dinastía que é testemuñado por obxectos tanto no baixo como no alto Exipto. De aquí en diante, os seus sucesores, desde Merhotepre Ini en diante, só están atestados no Alto Exipto.
Cronoloxía da XIII dinastía
Cronoloxía estimada polos seguintes exiptólogos:
Frances E. Allen
Allen foi a primeira socia de IBM e en 2006 converteuse na primeira muller gañadora do Premio Turing.
Traxectoria
Allen creceu nunha granxa en Peru (Nova York) e obtivo un máster en matemáticas pola Universidade Estatal para Profesores de Nova York en 1954. Recibiu un grao en matemáticas na Universidade de Míchigan en 1957 e comezou ensinar en Peru, Nova York. Endebedada polos seus estudos universitarios, uniuse a IBM o 15 de xullo de 1957, planeando quedar só ata pagar as súas débedas; porén, acabou por quedar os 45 anos que quedaban de carreira.
Uys Krige
Biografía
Mentres en Suráfrica a prensa afrikáans describiu a Franco como un heroe nacionalista, Krige escribiu sobre o conflito sinalando os perigos do fascismo. En 1937, tamén pasou a formar parte dun comité que recadaba cartos para axudar aos nenos españois. A súa primeira filla, María-Eulalia, naceu o día de Nadal dese ano. Os esforzos de Krige por concienciar á poboación surafricana foron atendidos na súa maioría con apatía. Con todo, máis de dous millóns de surafricanos, de todas as clases sociais, participaron na segunda guerra mundial. A radio de propaganda nazi "Zeesan" tamén emitía en afrikáans e a súa oposición ao goberno e á poboación recordou a crueldade británica durante a guerra anglo-bóer. Tamén se deron instrucións sobre como a poboación podía sabotar o esforzo bélico e así axudar a Alemaña.
Nghunghunyana
Reinado (1884-1895)
En 1891 o novo gobernador de Lourenço Marques, Joaquim Mouzinho de Albuquerque, aplicou unha política de man dura cos pobos africanos circundantes, nunha creba da política de contemporización característica da presenza portuguesa nas décadas anteriores. Entrementres, os británicos e en especial Cecil Rhodes, da Compañía Británica da África do Sur, elixen a rexión de Gaza e o porto de Lourenço Marquescomo obxectivos estratéxicos para a saía do comercio de materias primas do Transvaal. Paralelamente, outras tres grandes concesionarias con gran poder nos territorios que exploran amosan grande interese na rexión, son a Compañía de Niassa, a Compañía de Zambezia e a Compañía de Mozambique, nun período no que a ocupación efectiva portuguesa da provincia de Mozambique non pasaba dunha estreita faixa do litoral e algúns puntos illados no interior. Os portugueses, británicos, colonos surafricanos e representantes das compañías concesionarias procuran atraer a Nghunghunyana. O goberno portugués establece un intendente xeral no corte, segundo o previsto no tratado de outubro de 1885. Rhodes logra do soberano de Gaza, a troco dun milleiro de espigardas, municións e un subsidio anual, a concesión de minas e o acceso ao mar. Porén, na época Nghunghunyana intentou confrontar os británicos e portugueses ao tempo que pedía a protección da raíña Vitoria. Mais os dous poderes colonias acordaran a delimitación dos seus territorios africanos, asinado en xuño de 1891. Segundo este, Gaza quedaba no interior do territorio de Mozambique. Ao emperador esíxenlle a aceptación da súa condición de súbdito portugués, sen poder esperar xa o apoio británico.
A rebelión ronga (1894-1895)
O goberno portugués, que atribuía a rebelión ao soberano de Gaza e a intrigas británicas, reaccionou enerxicamente co envío dun comisario rexio para Mozambique, o conselleiro António José Enes, antigo ministro da mariña e ultramar, con poderes sobre o gobernador xeral. Acompáñano un grupo de oficiais da elite aristocrática do exército; partidario da forza das armas á súa chegada a Mozambique resolveu atacar Marracuene, nunha situación de guerra aberta. As tropas portuguesas, integradas por 37 oficiais e 800 soldados, dirixidas polo segundo comandante maior Alfredo Augusto Caldas Xavier enfrontáronse o 2 de febreiro ás forzas rongas que con 4000 efectivos tiñan como comandante un dos fillos de Nghunghunyana, o príncipe nuã-Matidjuana caZixaxa iMpfumo. A superioridade das armas de fogo occidentais foi crucial para a vitoria do exército portugués.
Prisioneiro
Os prisioneiros permaneceron na cadea da cidade ata embarcaren o 13 de xaneiro no vapor África con destino a Lisboa. Acompañados de dous intérpretes, realizaron a travesía en infames condicións, o que se agravaba polo tabú que impedía a nobreza nguni atravesar o mar. En Cabo Verde quedaron outros 31 prisioneiros, entreeles o misioneiro metodista ronga Roberto Mashaba. O vapor aportou en Lisboa o 13 de marzo.
Frances E. Allen
Vida persoal
Allen casou co profesor da Universidade de Nova York Jacob T. Schwartz en 1972. Divorciáronse dez anos despois. Non tivo fillos.
Óscar Catacora
Traxectoria
Nado o 18 de agosto de 1987 na comunidad labrega de Huaychani, na localidade de Ácora na rexión Puno. En 2007, dirixiu e actuou na mediometraxe El sendero del chulo. Dous anos despois ingresou na Escola Profesional de Arte da Universidade Nacional del Altiplano (UNA) para especializarse en Teatro, mais finalmente abandonou a carreira para alistarse no exército peruano.
Maisons-Alfort
Xeografía
O concello está situado a unha altitude de entre os 473​ e os 283​ msnm.
Alexander Carlisle
Traxectoria
Foi o fillo máis vello de John Carlisle, director da Royal Belfast Academical Institution. Estudou na escola de seu pai até 1870, cando se uniu aos estaleiros Harland and Wolff (tendo 16 anos de idade), comezando a traballar coma aprendiz. Nese período coñeceu a William Pirrie, que posteriormente casaría coa súa irmá Margaret en abril de 1879. Durante a súa longa traxectoria no estaleiro, Alexander Carlisle chegou a ocupar sucesivamente os cargos de delineante xefe, deseñador xefe, xerente, xerente xeral, etc.
Al-Arish
Al-Arish ou El-Arish (en árabe العريش‎ al-ʿArīš, en copto ϩⲣⲓⲛⲟⲕⲟⲣⲟⲩⲣⲁ Hrinokorura), e unha cidade de Exipto, é a capital e cidade máis grande, con 164 830 habitantes en 2012, da gobernación (provincia) de Exipto do Sinaí do Norte, así como a cidade máis grande de toda a península do Sinaí
Historia
Segundo Fulquerio de Chartres: "«Entón un día paseaba xunto ao río que os gregos chaman Nilo e os hebreos Gihon, cerca da cidade, divertíndose con algúns amigos. Varios dos cabaleiros usaron habilmente as súas lanzas para capturaren algúns peixes, que levaron ao campamento, onde os comeron. Entón, o rei sentiu as dores dunha antiga ferida e sufriu unha gran debilidade.»"
Pluvialis
Derscrición
O xénero foi descrito en 1760 polo zoólogo e filósofo francés Mathurin Jacques Brisson.
Cántico das criaturas
Conforme a tradición, o cántico foi entoado por primeira vez polo propio san Francisco de Asís e polos irmáns León e Anxo, dous dos seus compañeiros máis próximos.
Sotieḷḷo, Ḷḷena
miniatura|dereita|250px|Igrexa de Sotieḷḷo. miniatura|dereita|250px|Mapa parroquial de Ḷḷena. Sotieḷḷo é unha parroquia do concello asturiano de Ḷḷena. Atópase na zona central do concello e linda coa parroquia de Campumanes ao norte, coa de Erías ao leste e nordés, coa de Xomezana ao sur e coa de Zurea ao oeste. Ten unha extensión de 4,64 km² e unha poboación de 56 habitantes (segundo datos de 2017). A totalidade dos habitantes da parroquia están empadroados na vila homónima, aínda que tamén existe a localidade de Alceo e o lugar de San Bras.
Concello de Högsby
Administración histórica
Dende a súa fundación ata 2005 pertenceu ao partido xudicial de Oskarshamn, e dende entón pertence ao de Kalmar.
António Manuel Pires Cabral
Publicacións nas que aparece
Autor dunha vasta obra en nome propio, A. M. Pires Cabral está igualmente mencionado en moitas obras de referencia, tales como:
Härryda
Administración histórica
O 1 de xaneiro de 1992 transferíuse unha área con 48 persoas dende o concello de Mölndal ao de Härryda.
Ober-Ramstadt
Historia
A historia da cidade pódese ver no museo municipal, situado no antigo concello construído en 1732.
Colombianos en España
Perfil laboral
Este grupo de colombianos residentes en España desenvólvense xeralmente en labores tales como: operarios de construción, empregados do fogar, agricultores, comerciantes, empresarios, estudantes, académicos, futbolistas, artistas, médicos ou odontólogos.
Os Dolomitas
Outros grupos montañosos de estrutura xeolóxica similar están espallados ao longo do río Piave cara ao leste, Dolomiti d'Oltrepiave; e moi lonxe sobre o río Adige ao oeste, Dolomiti di Brenta (Dolomitas occidentais). Un grupo máis pequeno chámase Piccole Dolomiti (Pequenos Dolomitas), situado entre as provincias de Trentino, Verona e Vicenza.
O Parque nacional dos Dolomitas de Belluno e moitos outros parques rexionais están situados nos Dolomitas. En agosto de 2009, os Dolomitas foron declarados Patrimonio da Humanidade da UNESCO.
Etimoloxía
Os Dolomitas, tamén coñecidos como "Montañas Pálidas", toman o seu nome da rocha carbonática dolomía. Este foi o nome do mineraloxista francés do século XVIII Déodat Gratet de Dolomieu (1750–1801), que foi o primeiro en describir o mineral.
María Sánchez Arbós
Traxectoria
En 1953, tras un breve paso pola escola de Daganzo de Arriba (Provincia de Madrid), María volveu a Madrid para incorporarse ao Instituto Isabel la Católica. Alí prestou servizo até a súa xubilación en 1959.
Recoñecementos
En 2017 o Concello de Madrid dedicoulle unha rúa no barrio de Valdezarza (distrito de Moncloa-Aravaca), en recoñecemento do labor pedagóxico das mestras da república.
Boeing F/A-18E/F Super Hornet
Probas e produción
O Super Hornet foi pedido pola Armada estadounidense en 1992. A Armada retivo a designación F/A-18 para axudar a vender o programa ao Congreso como un "derivado" de baixo risco, aínda que o Super Hornet é en gran medida un avión novo. O Hornet e o Super Hornet comparten moitas características, incluído aviónica, asentos de exección, radar, armamento, software de misión, e procedementos de mantemento/operación. O F/A-18E/F inicial mantiña a meirande parte dos sistemas de aviónica dos F/A-18C/D da época. O deseño do Super Hornet ampliaríase cheganto a ter un peso en baleiro lixeiramente superior ao do F-15C.
As Tragarizas, Marzán, Monterroso
As Tragarizas é un lugar da parroquia de Marzán no concello lucense de Monterroso, na comarca da Ulloa.
Kiekko-Espoo Naiset
Fundado en 1988, é o equipo máis laureado do hóckey sobre xeo feminino finlandés, tendo dominado o campionato nacional durante a década de 2000. En total, o equipo conquistou o campionato quince veces, sendo a última vez que alzou a Aurora Borealis Malja en 2021.
Antecedentes
A Jäähonka seguiulle Karakallion Pallo, que se acabaría fusionando con JU-68 para crear a Espoon Kiekkoseura ou EKS en 1988.
Kiekko-Espoo (1992–1998)
Ao longo das seis seguintes tempadas o equipo seguiu repetindo na medalla de bronce, agás nos anos 1995 e 1996, cando se viu afastado das medallas.
Espoo United (2016–17)
O 15 de agosto de 2017 Salonoja anunciou que Espoo United abandonaba os seus equipos femininos de hóckey sobre xeo e baloncesto por motivos económicos. En palabras de Salonoja: “A razón é dobre: os orzamentos dos equipos masculinos son moito maiores que os dos equipos femininos, polo que a súa dirección é máis demandante, mais por outra parte, [os equipos masculinos] son máis interesantes para os patrocinadores e audiencias”.
Merilin Kotta
Traxectoria
En 2005 licenciouse en Historia pola Universidade de Talín, e en 2007 rematou un mestrado na Universidade de Tartu en lingua e literatura castelá. Fixo estancias na Universidade de Xirona, a Universidade de Valencia e a Universidade das Illas Baleares. En 2013 doutorouse na Universidade de Tartu coa tese Manifestaciones del proceso de escritura en la narrativa breve catalana actual, dirixida por Jüri Talvet.
Entre 2009 e 2013 foi profesora de castelán na Universidade Popular de Haapsalu, e desde 2012 é profesora de cultura española na Universidade de Talín.
Concello de Hörby
Hörby é un municipio sueco (kommun) do condado de Escania. A súa capital é Hörby, que tamén é a área urbana máis grande do municipio. O concello limita cos municipios de Eslöv ao oeste, Höör ao noroeste, Hässleholm ao norte, Kristianstad ao leste, Tomelilla ao sueste e Sjöbo ao sur. No ano 2022 o concello tiña unha poboación de 15 768 habitantes.
Administración histórica
A localidade municipal de Hörby estableceuse o 20 de decembro de 1894 e disolveuse en 1900 cando naceu o köping de Hörby como unha escisión do concello rural de Hörby.
En 1969 os concellos rurais de Östra Frosta e Långaröds incorporáronse ao köping de Hörby. O concello de Hörby fundouse coa reforma municipal de 1971 a través da reorganización do köping do mesmo nome. En 1974 uniuse unha parte do concello de Bjärsjölagård (Västerstad e Östraby).
Signo de Durkan
Execución
O examinador aperta cos seus polgares sobre o túnel carpiano e mantén a presión durante trinta segundos. O test é positivo se aparecen parestesias ou dor na zona de distribución do nervio mediano no primeiros trinta segundos.
Luis Rosón Pérez
Vida persoal
Casou con Clementina Bussmann Lackamp.
Alla Nazimova
Traxectoria
En 1918, con 39 anos, Nazimova tiña bastante experiencia como para comezar a producir e escribir filmes en que tamén actuaba. Nas súas adaptacións de autores tan importantes como Oscar Wilde e Ibsen, desenvolveu as súas propias técnicas fílmicas, consideradas atrevidas para a época. Os seus proxectos, incluídos A Doll's House (1922), baseado na obra de Ibsen, e Salomé (1923), baseado nun traballo de Oscar Wilde, tiveron pouco éxito de público e perdeu con eles unha cantidade importante de diñeiro.
Pluvialis fulva
É unha ave costeira migratoria que se reproduce durante o verán en Alasca e Siberia. Durante a época non reprodutiva, esta píllara de tamaño mediano migra cara ao Pacífico.
Toxide, Penas, Monterroso
Toxide é un lugar da parroquia de Penas no concello lucense de Monterroso, na comarca da Ulloa.
Rabia Salihu Sa'id
Rabia Salihu Sa'id, o seu apelido tamén se escríbe Saeed, nada en Wangara (Nixeria) o 21 de abril de 1963, é unha física, profesora na Universidade de Bayero Kano. Realiza investigacións en física atmosférica e espacial. Sa'ide é mentora das  científicas mozas na Fundación Visiola e en Corpo de Paz e foi co-fundadora da Asociación de Mulleres Físicas de Nixeria.
Traxectoria
Rabia Sa'id naceu nunha aldea do estado de Kano, no norte de Nixeria, onde as nenas teñen poucas oportunidades educativas, moitas casan na adolescencia e espérase que as mulleres queden na casa. Pero o seu pai, un oficial do exército nixeriano, quería que se convertera en médico.
Comezou a traballar en 1999 na Universidade Bayero, onde agora ensina cursos de graduación e posgrao en física atmosféricas e meteoroloxía espacial. En 2012 foi nomeada vicedecana da División de Asuntos Estudantes da Universidade.
O Vilar, Pol, Monterroso
O Vilar é un lugar da parroquia de Pol no concello lucense de Monterroso, na comarca da Ulloa.
Variante (bioloxía)
Un exemplo de variantes é o das que xurdiron por mutación no virus SARS-CoV-2 ao longo da pandemia iniciada en 2019. Estas variantes, aínda que en xeral non teñen diferenzas xeneticas moi grandes, presentan distintas propiedades, como unha maior facilidade de transmisión ou reinfección, orixinan síntomas máis graves ou reducen a efectividade das vacinas. Entre as moitas variantes atopadas por secuenciación de mostras tomadas dos pacientes, salientan as chamadas "variantes preocupantes" (variants of concern, VOC), das cales en 2021 se atoparan as seguintes: alfa (liñaxe B.1.1.7, aparecida en Gran Bretaña), beta (liñaxe B.1.351, aparecida en Suráfrica), gamma (liñaxe P.1, aparecida no Brasil), delta (liñaxe B.1.617.2, aparecida na India).
Mundín, San Breixo, Monterroso
Mundín é un lugar da parroquia de San Breixo no concello lucense de Monterroso, na comarca da Ulloa.
San Breixo, San Breixo, Monterroso
San Breixo é un lugar da parroquia de San Breixo no concello lucense de Monterroso, na comarca da Ulloa.
Cucujoidea
Cucujoidea é unha superfamilia de escaravellos. Este grupo comprendía anteriormente todas as familias agora incluídas na superfamilia Coccinelloidea. Inclúen algúns escaravellos de fungos e unha diversidade de liñaxes de escaravellos da codia das árbores non relacionados cos Scolytinae, que son gurgullos (superfamilia Curculionoidea).
Morfoloxía
As larvas teñen "brazos" frontais xeralmente liriformes, a superficie mandibular media xeralmente cunha mola ben desenvolvida, adoitan presentar unha área articuladora maxilar, un escleroma hipofarínxeo normalmente presente e dúas sedas pretarsais.
Arturo Reimóndez Fernández
Traxectoria
Concelleiro de Becerreá, foi nomeado alcalde a finais de 1940. Permaneceu no cargo ata 1942. Finou en Becerreá o 13 de xaneiro de 1958 con 86 anos.
Escolopacios
A dos escolopacios (Scolopaci) é unha suborde de aves neognatas da orde das caradriformes.
Clasificación
A suborde comprende as seguintes familias:
Filoxenia
As familias e o número de especies son os da lista elaborada por Frank Gill, Pamela Rasmussen e David Donsker en nome da Unión Ornitolóxica Internacional, onde se ven as relacións dos escolopacios e as súas familias.
Solanum rostratum
As flores de S. rostratum presentan heteranteria, é dicir levan dous conxuntos de anteras de tamaño desigual, frecuentemente de distinta coloración e diverxencia na súa función ecolóxica entre a polinización e a alimentación dos insectos. Os froitos son bagas encerradas nun cálice espiñento. As sementes son liberadas cando as bagas secan e sofren dehiscencia (divídense en cachos) mentres aínda permanecen unidos á planta.
Signo de Phalen
Técnica
Que o Phalen sexa negativo non descarta o diagnóstico, xa que non en tódolos individuos afectados se producirá o efecto masa descrito.
O Fental, Satrexas, Monterroso
O Fental é un lugar da parroquia de Satrexas no concello lucense de Monterroso, na comarca da Ulloa.
Afonso Cruz
Ilustrador
Publicou varias ilustracións na prensa periódica, especialmente para a revista Rua Sésamo, en manuais escolares, storyboards e publicidade. Ilustrou cerca de tres decenas de libros para nenos con textos de José Jorge Letria, António Manuel Couto Viana, Alice Vieira e António Moto. entre outros.
Laureano Fernández Fernández
Laureano Fernández Fernández, nado en Setados (As Neves), foi un político galego.
Sami Haapanen
En 2010, logo de revalidar o título na tempada 2008-09, levou o equipo de Espoo ás finais, mais caeu fronte o Ilves de Tampere. E logo de non conseguir ningunha medalla na tempada 2010-11, deixou o equipo.