cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Historia da informática
Posguerra
Comeza a segunda xeración de ordenadores, caracterizados por usar circuítos transistorizados no canto de válvulas ao baleiro. Un transistor e unha válvula cumpren funcións equivalentes, co que cada válvula pode ser substituída por un transistor. Un transistor pode ter o tamaño dunha lenteja mentres que un tubo sen carga ten un tamaño maior que o dun cartucho de escopeta de caza. Mentres que as tensións de alimentación dos tubos estaban ao redor dos 300 voltios, as dos transistores veñen ser de 10 voltios, co que os demais elementos de circuíto tamén poden ser de menor tamaño, ao ter que disipar e soportar tensións moito menores. O transistor é un elemento constituído fundamentalmente por silicio ou xermanio. A súa vida media é practicamente ilimitada e en calquera caso moi superior á do tubo sen carga.
Anos 60
ARPANET conectou os ordenadores centrais vía ordenadores de pasarela pequenos, ou "routers", coñecidos como Interface Message Processors (IMPs). O 1 de setembro de 1969 o primeiro IMP chegou a UCLA. Un mes despois o segundo foi instalado en Stanford. Despois en Santa Barbara e despois na Universidade de Utah.
Anos 70
As institucións académicas interesáronse por estas posibilidades de conexión. A NSF deu acceso aos seus seis centros de supercomputación a outras universidades a través da ARPANET. A partir de aquí fóronse conectando outras redes, evitando a existencia de centros, para preservar a flexibilidade e a escalabilidade.
ARPA cambia o seu nome por DARPA, inicia un programa para investigar técnicas e tecnoloxías para interconectar redes de tipos diferentes e lánzanse dúas novas redes: ALOHAnet, conectando sete computadores en catro illas, e SATNET, unha rede conectada vía satélite, enlazando dúas nacións: Noruega e Inglaterra.
1974
1977
Anos 80
1980
1983 miniatura|100px|Símbolo do proxecto GNU
IBM presenta o IBM AT, un sistema con procesador Intel 286, bus de expansión de 16 bits e 6 MHz de velocidade. Tiña 512 KB de memoria RAM, un disco duro de 20 Mb e un monitor monocromático.
Anos 90
1990 miniatura|100px|Símbolo do [[World Wide Web]]
Miles de persoas que querían correr Unix nas súas PCs viron en Linux a súa única alternativa, debido a que a Minix faltábanlle demasiadas cousas. O proxecto GNU que Stallman iniciara facía xa case dez anos producira para este entón un sistema case completo, a excepción do kernel, que é o programa que controla o hardware da máquina, o cal desenvolveu Torvalds e agregou ao GNU para formar Linux.
1995
Lanzamento de Windows 95. Desde entón Microsoft sacou ao mercado varias versións como Windows 98, 2000 (Server e Professional), NT, NT SMB (Small Business Server), ME, XP (Professional e Home Edition), Vista e 7.
Século XXI
2000 miniatura|250px|Extensión mundial de accesos a [[Internet]]
Nova Deli
miniatura|200px|dereita|O Portón da India, situado no corazón de Nova Deli. miniatura|200px|Templo do loto. A planificación da cidade foi desenvolvida polo arquitecto Edwin Lutyens. A maior parte das institucións do goberno central da India aínda están situadas nesta área.
Corrida de touros
250px|miniatura|Desfile de cuadrillas previo á corridaUnha corrida de touros é un espectáculo que consiste en lidar varios touros bravos, a pé ou dacabalo, nun recinto pechado para tal fin, a praza de touros.
Ya (cirílico)
Táboa de códigos
! Codificación de caracteres ! Tipo ! Decimal ! Hexadecimal ! Octal ! Binario | rowspan="2" |Unicode |Maiúscula |1071 |042F |002057 |0000 0100 0010 1111 |Minúscula |1103 |044F |002117 |0000 0100 0100 1111 | rowspan="2" |ISO 8859-5 |Maiúscula |207 |Cf |317 |1100 1111 |Minúscula |239 |EF |357 |1110 1111 | rowspan="2" |KOI 8 |Maiúscula |241 |F1 |361 |1111 0001 |Minúscula |209 |D1 |321 |1101 0001 | rowspan="2" |Windows 1251 |Maiúscula |223 |DF |337 |1101 1111 |Minúscula |255 |FF |377 |1111 1111 Os seus códigos HTML son: & ; ou &amp;#x42F; para a maiúscula, e & ; ou & ; para a minúscula.
Decapante
O decapante ou flux é un material que ten por misión facilitar o proceso de soldadura de metais.
Germán Díaz
Traxectoria
esquerda|miniatura|275px|Díaz tocando a zanfona. Germán Díaz naceu en Valladolid en 1978, cursando os seus estudos musicais na capital castelá-leonesa na especialidade de guitarra clásica, así como Filoloxía Clásica na Universidade de Valladolid e o Curso de Posgrao de Especialista Universitario en Estudos sobre a Tradición. Posteriormente estudou zanfona con mestres como Rafael Martín, Pascal Lefeuvre, Laurent Tixier, Isabelle Pignol, Gilles Chabenat, Nigel Eaton, Patrick Boufard, Laurence Bourdin, ou Valentin Clastrier entre outros.
Foi declarado “Mellor artista 2014” polos XIV Premios Opinión (A Coruña)
Plásmido
Historia
O termo plásmido foi introducido en 1952 polo biólogo molecular norteamericano Joshua Lederberg para referirse a "calquera determinante hereditario extracromosómico." O uso inicial do termo incluía calquera material xenético que exista extracromosomicamente para polo menos parte do seu ciclo de replicación, pero como esa descrición inclúía os virus bacterianos, a noción de plásmido foi sendo refinada co tempo para comprender os elementos xenéticos que se reproducen autonomamente. Posteriormente, en 1968, decidiuse que o termo plásmido debería adoptarse como termo para os elmentos xeneticos extracromosómicos, e para distinguilos dos virus, a definición foi restrinxida a elementos xenéticos que existen exclusivamente ou predominantemente fóra do cromosoma e poden replicarse autonomamente.
Val de San Fernando
Historia
Antes da construción do acueduto do val Owens dos Anxos, a maioría do val era de ambiente rural. O val pasou a formar parte da cidade oficialmente en 1915, pasando así a se duplica-la súa área metropolitana nese intre. A cidade continuou anexionándose zonas do val como o canón Loureiro (1923), Lankershim (1923), Sunland (1926), canón Tuna (1926), a poboación de Tujunga (1932), e Porter Ranch (1965). Con estas ampliacións sucesivas, aumentouse o territorio urbano dunhas 169 millas cadradas ás 224 actuais. Cinco pequenas poboacións no leste do val fóronse incorporando tamén como cidades pequenas: Glendale (1906), Burbank (1911), San Fernando (1911), Hidden Hills (1961), Calabasas (1991).
Plásmido
Mantemento dos plásmidos
Algúns plásmidos ou hóspedes microbianos inclúen un sistema de adicción ou sistema de matanza postsegregacional (PSK), como o hok/sok sistema (matador do hóspede/suppresor da matanza) do plásmido R1 en Escherichia coli. Esta variante produce tanto un veleno de vida longa coma un antídoto de vida curta. Na literatura describíronse varios tipos de sistemas de adicción de plásmidos (toxina/ antitoxina, baseados no metabolismo, sistemas ORT) e usáronse en aplicacións biotécnicas (fermentación) ou biomédicas (terapia de vacinas). As células fillas que reteñen unha copia dun plásmido sobrevivirán, mentres que a célula filla que non consegue herdar o plásmido morre ou sofre dunha velocidade de crecemento reducida debido ao veleno de longa duración da célula parental. Finalmente, a produtividade global podería verse potenciada.
Extracción do ADN de plásmidos
No último, cultívanse volumes moito maiores de suspensión bacteriana a partir do cal se pode realizar unha maxi-prep. En esencia, esta é unha miniprep ampliada seguida dunha purificación adicional. Isto ten como resultado cantidades relativamente grandes (varios centos de microgramos) de ADN de plásmido moi puro.
Canonical
Canonical Ltd. é unha empresa privada fundada e financiada polo empresario surafricano Mark Shuttleworth, para a promoción de proxectos relacionados co software libre. Ten a súa sede no paraíso fiscal da Illa de Man pero os seus empregados están espallados por todo o mundo.
Pasantes
O topónimo galego Pasantes pode referirse a:
Kiko Argüello
Traxectoria
Estudou Belas Artes na Academia de San Fernando de Madrid. En 1959 recibe o Premio Nacional Extraordinario de Pintura. Frecuenta ambientes culturais e universitarios de esquerda, existencialistas e de loita antifranquista, ata a súa conversión a un cristianismo contestatario que busca novas formas de expresión e que se sente incómodo no catolicismo tradicional en España aliado co franquismo. Neste sentido, estivo vinculado ao movemento renovador e, naquel momento progresista, de Cursillos de Cristiandad.
Pensamento e críticas
Kiko Argüello non escribiu ningunha obra teórica onde expoña o seu pensamento, pero este atópase esparexido na súa predicación pública e nas súas catequeses, moi discutidas nos ambientes eclesiásticos e ecuménicos.
As comunidades
O home é un ser en relación, imaxe de Deus mesmo que é unidade no amor (Santa Trindade). En consecuencia, só pode reconstruír o seu ser en comunidade. Non hai cristianismo veraz sen pequenas comunidades onde o home experimente a súa verdade mediante un camiño de autocoñecemento do que o aliena e a súa incapacidade de amar ao outro. O home experimenta, parafraseando a Sartre, que o inferno é o outro, só a graza vivida cos demais á luz da Palabra de Deus e alimentada no sacramento da eucaristía, daralle o don de amar. Kiko Argüello entende que este é o único vieiro para rexenerar unha Igrexa que esmorece. O mundo, segundo Kiko Argüello, volverá a crer cando vexa o amor e a unidade realizado en pequenas comunidades cristiáns que renoven a vida de cada parroquia. Sectores conservadores ven nisto a ameaza dunha Igrexa distinta e paralela á estrutura xerárquica secular.
Er (cirílico)
Р, р (cursiva Р, р) é a vixésimo oitava letra do alfabeto cirílico ten, un gran parecido coa letra "Pp" (Pe) Latina e a "Ρρ" grega (Rho). Ten un valor fonético equivalente á /r/ xorda común no Alfabeto Fonético Internacional (AFI)(Sonora nalgúns casos, aínda que non se pode dobrar).
Michael Ventris
Traxectoria
Algunhas taboíñas en Lineal B foran descubertas na Grecia continental e había razóns para crer que algunha das cadeas de símbolos que el atopara nas taboíñas cretenses eran nomes. Decatouse de que algúns nomes só aparecían nos textos cretenses e elaborou a inspirada conxectura de que eses nomes eran de cidades da illa. Isto resultou ser correcto. Armado cos símbolos que puido descifrar deste xeito, Ventris deu lido rapidamente moitos textos, e determinou que a lingua que subxacía no lineal B era o grego. Isto desbotou as teorías de Evans en relación á historia minoica, e estableceu que a civilización cretense, polo menos nos períodos tardíos asociados coas taboíñas en lineal B, formaba parte da Grecia micénica.
Manuel Antonio Campos
Inicios
Conseguiu un cuarto posto na categoría Júnior do Mundial celebrado en 2003 en Valladolid. A súa primeira participación no Campionato Mundial de Piragüismo en Maratón en categoría absoluta foi no ano 2004, na cidade norueguesa de Bergen, quedando ás portas das medallas no C1, tras rematar na cuarta posición. En 2005 conseguiu outros dous cuartos postos, no Campionato Europeo celebrado na República Checa e no Mundial de Perth. Repetiu cuarto posto no Mundial do ano seguinte, en Francia, e no Europeo de 2007, en Eslovaquia, finalizou en sexta posición.
Selección de fútbol da China
Máximos goleadores
A 15 de outubro de 2019, os xogadores que máis goles conseguiron coa selección chinesa son:
Manolo García Rodríguez
Manuel Ángel García Rodríguez, coñecido como Manolo García, nado en Ferrol o 21 de xaneiro de 1968, é un adestrador de fútbol galego. Desde o 2014 adestra o Racing de Ferrol.
Monster-in-Law
Monster-in-Law é un filme dirixido por Robert Luketic que foi estreado en 2005. Está protagonizado por Jane Fonda, Jennifer Lopez, Michael Vartan e Wanda Sykes. Significou ó regreso á gran pantalla para Fonda, sendo o seu primeiro filme dende Stanley & Iris, quince anos antes. O guión foi escrito por Anya Kochoff e a banda sonora orixinal foi composta por David Newman. O filme tivo unha mala acollida da crítica mais foi un éxito de recadación.
Central Coast Stadium
O Central Coast Stadium, coñecido como Bluetongue Stadium por razóns de patrocinio por parte da cervexeira Bluetongue, é un estadio multiusos de Gosford, na Costa Central de Nova Gales do Sur, Australia. O estadio foi inaugurado en febreiro de 2000 e é a sede do Central Coast Mariners, que xoga na A-League. O estadio tamén alberga partidos de rugby union, rugby a 13 e outros eventos sociais importantes.
Inundación do mar do Norte de 1953
miniatura|400px|dereita|Oude-Tonge Goeree-Overflakkee, 1953 A Inundación dos Países Baixos en 1953 (en neerlandés "De Watersnood", A Inundación) tivo lugar na noite do 31 de xaneiro ao 1 de febreiro de 1953. Varios diques nas provincias de Zelandia e Holanda Meridional foron incapaces de conter a combinación dunha marea viva e unha severa tormenta do noroeste. Grandes porcións de terra, tanto nas illas costeiras como no continente, resultaron completamente alagadas. Morreron 1835 persoas, así como numerosas cabezas de gando. Aínda hoxe en día moitas persoas lembran ás vítimas da catástrofe cada 1 de febreiro.
Circunstancias climatolóxicas
miniatura|300px|Áreas anegadas Independentemente do mal estado dos diques na zona do Delta (unha ampla zona que comprende as desembocaduras do Rin, o Mosa e o Escalda), a inundación debeuse principalmente a unha tráxica combinación de diversas circunstancias climatolóxicas adversas.
Groenendijk
Trala rotura de múltiples diques na zona do delta, a situación tornouse crítica en Holanda Meridional, en torno ao río IJssel. O dique deste río era o único que protexía da furia do mar e a tormenta a máis de tres millóns de habitantes das dúas provincias holandesas.
O dique conseguiu aguantar a maior parte do tempo, aínda que nunha sección coñecida como Groenendijk a situación era crítica, xa que non estaba reforzada con pedra, e ameazaba con romper ante a enorme presión da auga. Cara ás 5:30 da mañá do 1 de febreiro, o dique cedeu.
Asistencia humanitaria
O luns 2 de febreiro, usando helicópteros de recoñecemento, faise evidente a gravidade da situación e ponse en marcha a axuda para as zonas afectadas a grande escala. Úsanse helicópteros para lanzar artigos de primeira necesidade e sacos de area. Outros países ofrecen axuda: Bélxica, o Reino Unido, os Estados Unidos, o Canadá, Dinamarca e Francia envían axuda material e efectivos militares. Comezan as primeiras evacuacións.
Aquisgrán
Historia
No ano 936, coroaron a Odón I rei na catedral e desde entón Aquisgrán foi o lugar de coroamento dos reis do Sacro Imperio Xermánico durante os seguintes 600 anos, o último foi Fernando I en 1531. Durante toda a Idade Media Aquisgrán foi unha das cidades máis grandes do Imperio, en 1166 declarárona Cidade Libre Imperial separada do Ducado de Baixa Lorena. En 1668 asinouse o Tratado de Aquisgrán logo da Guerra de Devolución. Despois da Guerra dos Trinta Anos permaneceu tan só como unha cidade de importancia rexional. En 1801 pasou a ser anexionada por Francia pero o Congreso de Viena de 1815 asignouna a Prusia. Cara a 1880 a súa poboación era de 80.000 persoas e era un importante nó de comunicacións ferroviarias, converténdose nun núcleo manufactureiro onde se fabricaba ferro para os ferrocarrís e fibelas, botóns e agullas, destacando ademais en tabaco, e en tecidos de la e seda. Durante a segunda guerra mundial quedou moi danada, destruíndo os bombardeos dous terzos da cidade e foi, o 21 de outubro de 1944, a primeira cidade alemá ocupada polas tropas aliadas.
Poseidón
miniatura|300px|Poseidón (Museo Arqueolóxico Nacional, Atenas)
Na mitoloxía grega Poseidón ou Posidón é o Deus supremo do mar, dos océanos e das augas, coñecido polos romanos como Neptuno, e polos etruscos por Nethuns.
Mitoloxía
Como fillo de Cronos e Rea é un dos principais deuses olímpicos, só por debaixo de Zeus. Cronos, coñecedor dunha profecía que agoiraba que ía ser derrocado por un dos seus fillos, ía devorándoos segundo ían nacendo, ata que Rea agochou ó seu último fillo, Zeus, e deulle a Cronos unha pedra envolta en cueiros como se fose o meniño. Cando chegou á idade adulta, Zeus obrigou a Cronos a devolver ós fillos, xa adultos, e logo encabezou con eles unha rebelión contra o poder de Cronos (Titanomaquia), destronándoo. Os tres irmáns varóns, Zeus, Poseidón e Hades, repatíronse o poder sobre o Universo, correspondéndolle a Zeus o dominio do Ceo, a Poseidón o dos Mares e a Hades o do Inframundo, e ós tres conxuntamente o da Terra.
Poseidón e Atenea
Os deuses quixeron elixir unha ou varias cidades para gozar nelas dunha especial veneración, pero isto provocou non poucas disputas entre os deuses cando coincidía que elixían unha mesma cidade. Por exemplo, disputou con Helios pola cidade de Corinto, pero Briareo foi nomeado árbitro entre os deuses e decideu que a cidade fora para Helios e o istmo para Poseidón. Tamén quixo a cidade de Exina pero quedóusella Zeus, así como Dioniso o venceu na elección de Naxos ou Apolo en Delfos.
Tampouco Poseidón aceptou o veredicto e como vinganza inundou a chaira de Triasia, onde estaba a cidade de Atene, pero a deusa trasladou a cidade á actual Atenas, e deulle o seu nome. Para aplacar o enfado de Poseidón, os ciudadanos atenienses decidiron retirar o voto ás mulleres e deixaron de utilizar o nome da nai para identificarse, adoptando desde entón o do pai.
Poseidón tamén lle disputou a Atenea a cidade de Trecén, e Zeus decidiu que compartisen o culto, o que non satisfixo a ningún dos dous.
Outros mitos
Pelias, rei de Iolco e fillo de Tiro e de Poseidón, foi advertido da súa próxima morte se vía un home calzado nun só pé. Ignorando a profecía, convocou un sacrificio a Poseidón ó que acudiu Xasón, pero este perdera unha sandalia ó cruzar coas présas o río. Cando o viu, Pelias comprendeu o oráculo e, para librarse de Xasón, ordenoulle ir á Cólquida e traerlle o vélaro de ouro, dentro da lenda dos Argonautas. Na viaxe cara a Cólquida deron con Fineo, un adiviño cego que lles explicou o camiño a cambio de que os argonautas mataran ás Harpías. Algúns din que era fillo de Poseidón, e outros que foi este quen o deixou cego por ter revelado secretos ós fillos de Frixo. Á volta, Xasón ofrendou o barco a Poseidón e buscou a forma de que Medea matase a Pelias.
Matrimonios e descendencia
Anfitrite deulle tres fillos: Tritón, Rode e Bentesicime, se ben outras fontes só citan a Tritón, o Deus dos abismos oceánicos, que axudou a Xasón e mailos seus argonautas a recuperar o vélaro de ouro. Este Tritón foi quen, despois do diluvio enviado por Zeus para exterminar a Raza de Bronce, ordenou regresar ó seu ser ós mares e ríos, tocando a súa buguina.
A Bola
Toponimia
O Concello da Bola debe o seu nome á bóla granítica situada no lugar da Bola. Foi alterada por unha serie de fracturas perpendiculares á superficie, formándose barrocais de bólas amoreadas unhas sobre as outras, en equilibrio natural sobre unha das súas superficies máis pequenas.
Historia
No século XIX as xurisdicións deron paso aos concellos constitucionais de Berredo e Soutomel, que en 1835 se fusionaron no da Bola.
Transición mesenquimal-epitelial
A TME no desenvolvemento
Durante a embrioxénese e o desenvolvemento inicial, as células cambian reversiblemente entre diferentes fenotipos celulares por medio da TME e do seu proceso inverso o TEM. A TME durante o desenvolvemento foi estudada estensamente principalmente na embrioxénese durante a nefroxénese, mais tamén ocorre na somitoxénese, cardioxénese, e a hepatoxénese. Aínda que o mecanismo mediante o que ocorre a TEM durante a morfoxénese de cada órgano é similar en todos eles en que os xenes asociados a epitelios son regulados á alza e os xenes asociados ao mesénquima son regulados á baixa, cada proceso ten unha vía de sinalización única que induce a TME e os cambios nos perfís de expresión xénica.
Cornualla 2000
Cornwall 2000 é un grupo córnico pro dereitos humanos e liberdades civís con sede en Bodmin, Cornualla. O grupo foi creado por John Angarrack, un historiador e activista polos dereitos humanos córnico. Cornwall 2000 están actualmente en conflito co goberno do Reino Unido sobre a específica exclusión de Cornualla da Convención para a Protección das Minorías Nacionais. Os resultados da súa querela europea contra o goberno do Reino Unido poden ter amplas consecuencias en Cornualla e en todo o Reino Unido.
Amador de Celis
Amador de Celis Suárez, nado en Villaquilambre (León) en 1937 e finado en Ourense o 13 de novembro de 2006, foi un político galego do PPdeG.
Ooloxía
Historia
Dado que a lexislación (como a de protección de aves silvestres de 1954 no Reino Unido) tornou imposíbel recoller ovos legalmente, a práctica da recollida de ovos transformouse nunha actividade ilegal no Reino Unido e noutros países.
HMB Endeavour
Historia
Despois da expedición de Cook, o buque serviu en varias misións militares até que foi dado de baixa na Armada en setembro de 1774, e vendido e renomeado como Lord Sandwich en 1775. A finais do mesmo ano foi reclamado para enviar tropas á América británica para loitar na Guerra de Independencia dos Estados Unidos, sendo finalmente afundido na baía de Narragansett para evitar o desembarco de tropas francesas en Newport na batalla de Rhode Island.
Americruiser
Listaxe de cancións
Todos os temas compostos por Nash Kato e Eddie "King" Roeser.
Marcha de Oriamendi
miniatura|dereita|220px|Marcha de Oriamendi (finais do século XIX). miniatura|dereita|220px|Partitura da marcha. O Oriamendi é o principal himno carlista. O seu nome provén da batalla do mesmo nome producida durante a Primeira Guerra Carlista (o 16 de marzo de 1837), na que os cristinos foron derrotados polos carlistas. Trala guerra civil e despois de varias modificacións foi xunto co Cara al Sol nomeado canto nacional.
Hilemorfismo
Forma: O que fai que unha cousa sexa o que é. Ex: O que fai que a cadeira sexa cadeira e non mesa.
Territorio de Belfort
O Territorio de Belfort (90) (en francés Territoire de Belfort) (en francés: Territoire de Belfort) é un departamento francés situado no leste do estado, no norte do Franco Condado.
Obesidade
Insatisfacción co peso corporal
Son cada vez máis as persoas que fican descontentas coa súa imaxe corporal debido a factores desta natureza. É por iso que a imaxe corporal é tamén cada vez máis coñecida como un problema médico e psicolóxico.
Ant-Man (filme)
Ant-Man é un filme estadounidense de superheroes baseado na personaxe homónima de Marvel Comics. Producido por Marvel Studios e distribuído por Walt Disney Studios Motion Pictures, é o décimo segundo filme de Marvel Cinematic Universe (MCU). Foi dixirido por Peyton Reed, con guión de Edgar Wright, Joe Cornish, Adam McKay e Paul Rudd, e protagonizado por Rudd, Evangeline Lilly, Corey Stoll, Bobby Cannavale, Michael Peña, Tip "T.I." Harris, Anthony Mackie, Wood Harris, Judy Greer, David Dastmalchian e Michael Douglas.
Pioneer 10
Nave
A nave estaba formada por un corpo principal hexagonal de 36 cm de altura e con lados de 71 cm de lonxitude formado por tubos de aluminio e boro con epoxy situado baixo unha antena parabólica de alta ganancia de 2,74 m de diámetro co alimentador da antena a 1,2 m de altura sobre o cal, á súa vez, iba montada a antena de media ganancia. Dun lado do hexágono saía un compartimento coa instrumentación científica, mentres que antena de baixa ganancia colgaba do corpo principal a uns 76 cm en dirección oposta á antena principal. A enerxía para a nave era producida por catro xeradores termoeléctricos de radioisótopos (RTG polas súas sigras en inglés) modelo SNAP-19 situados a pares a 3 m do corpo principal e separados 120 graos entre si. Os RTG producían 155 vatios de potencia ao inicio da misión e 140 vatios no momento do achegamento a Xúpiter. Do compartimento de instrumentación estendíase un mastro de 6,6 metros de lonxitude que levaba no seu extremo un magnetómetro, situado a esa distancia para que o corpo metálico da nave non interferira nas medicións. A nave orientábase mediante tres sensores de referencia, entre eles un sensor estelar que apuntaba á estrela Canopus e que fallou pouco despois do encontro con Xúpiter. Pioneer 10 estabilizábase mediante xiro, controlado por tres pares de propulsores alimentados por hidracina, a unha velocidad nominal de 5 revolucións por minuto. O período de rotación da nave cara o final da misión era de 14,1 segundos.
Hungría do norte
miniatura|300px|Rexións de Hungría A Hungría do norte é o nome dunha rexión húngara na que se inclúen os condados de Borsod-Abaúj-Zemplén, Heves e Nógrád, e coloquialmente o condado de Szabolcs-Szatmár-Bereg. A maior cidade da rexión é Miskolc.
Manuel Caamaño
O nome de Manuel Caamaño pode referirse a:
Secretario xeral da CNT
Durante o franquismo
Durante este período a CNT funcionou de forma clandestina no interior de España, actuando tamén a organización no exilio en Francia. Entre os exiliados houbo unha escisión que provocou que durante un período de tempo houbese dous comités nacionais cos seus correspondentes secretarios xerais da CNT no exilio.
CDG
As siglas CDG poden referirse a:
Ramón Piña
Como xogador
Naceu en Buño, sendo fillo de Clarisa Martínez, unha ama de casa da mesma localidade e de Ramón Piña, un albanel de Mera. Viviu en Buño ata os 12 anos, cando se trasladou a Tui.
Como adestrador
En marzo de 2001 chegou ao banco do Cerceda, tamén na Terceira División, para tentar salvalo do descenso nas últimas xornadas, obxectivo que conseguiu, para adestrar o equipo durante toda a seguinte tempada. En marzo de 2004 fichou polo Ordes, para adestralo ata o final de tempada. En febreiro de 2005 volveu ao Cerceda.
Cloruro de hidróxeno
O cloruro de hidróxeno, tamén coñecido como HCl, é un gas incoloro altamente corrosivo e tóxico que forma unha especie de fume branco en contacto coa humidade. Estes fumes están constituídos por ácido clorhídrico, que se forma cando o cloruro de hidróxeno se disolve en auga. O gas cloruro de hidróxeno, así como o ácido clorhídrico, son compostos químicos importantes na Química, na ciencia en xeral, na tecnoloxía e na industria. Moitas veces a denominación de cloruro de hidróxeno aplícase ó ácido clorhídrico e non especificamente ó composto gasoso.
Federico Gutiérrez Estoa
Federico Xosé Gutiérrez Estoa, nado en 1964, é un político galego do BNG.
Cloruro de hidróxeno
Química
Incluso en ausencia de auga o cloruro de hidróxeno pode actuar como ácido. Por exemplo o cloruro de hidróxeno pode disolverse noutros disolventes como o metanol e as moléculas protonadas resultantes, ou ións, actúan como catalizadores ácidos en reaccións químicas que deben realizarse en condicións anhidras.
Debido a súa natureza ácida, o cloruro de hidróxeno é un gas corrosivo, particularmente en presenza de humidade.
miniatura|200px|esquerda|Fumes de ácido clorhídrico.O papel indicador de pH cambia de azul a vermello. Demóstrase que os fumes son ácidos
Historia
As aplicacións históricas do cloruro de hidróxeno no século XX inclúen hidrocloracións de alquinos para producir monómeros clorados, como o cloropreno e o cloruro de vinilo, que se polimerizan posteriormente para producir policloropreno (neopreno) e pilicloruro de vinilo, PVC, respectivamente. Na produción do cloruro de vinilo, o acetileno, HC≡CH (C2H2) é hidroclorado pola adición de HCl ó triplo enlace da molécula de HC≡CH, pasando o triplo enlace a dobre e converténdose en cloruro de vinilo, H2C=CHCl.
Síntese
Un desprendemento continuado e gradual de cloruro de hidróxeno pode conseguirse agregando auga de xeito gradual a un exceso de certos compostos reactivos que conteñen cloro, como é o caso dos cloruros de fósforo, cloruros de tionilo (SOCl2) e cloruros de acilo. A adición de máis auga absorbería o gas HCl formando ácido clorhídrico. Por exemplo, podemos facer gotear auga fría sobre pentacloruro de fósforo (PCl5) para dar HCl segundo a reacción: [4]
Xerador de HCl
As cantidades pequenas de HCl gas para uso no laboratorio poden producirse empregando un xerador de HCl usando diferentes procesos químicos:
Homochrominae
Descrición
As especies desta subtribo son herbas (ciclo biolóxico anual ou perenne) ou arbustos. O indumento pode ser cos peliños nunha soa dirección e peludo, peludo (pelo longo e suave) ou lanudo (cuberta cunha pelella de como de lá en Lachnophyllum ). As follas ao longo do talo son na súa maioría en disposición alterna, ou opostas nos xéneros Amellus, Engleria, Felicia, Poecilolepis e Jeffreya. A lámina cos bordos enteiros, raramente lobuladas ou dentadas. As flores son solitarias ou están compostas duns poucos capítulos aglomerados en Nolletia e Chrysocoma. As cabezas das flores constan dun pedúnculo que soporta unha carcasa composta de diferentes brácteas non ciliadas e a miúdo con marxes hialinas, dispostas en varias series que serven como protección para o receptáculo de forma plana ou plano-convexa, con ou sen escamas, na que se encontran dous tipos de flores: as flores externas liguladas dispostas nunha serie con corolas de cor azul e as flores internas amarelas, tubulares e hermafroditas ou nalgúns casos funcionalmente masculinas. Os froitos son aquenios comprimidos con dous nervios e xeralmente non glandulares (á parte Nolletia ).
Xéneros
A subtribo comprende 13 xéneros cunhas 150 especies.
Arquidiocese católica latina de Buenos Aires
Historia
O 5 de marzo de 1865 foi elevada ao rango de arquidiocese metropolitana coa bula Immutabili do papa Pío IX.
O 15 de febreiro de 1897 cedeu parte do seu territorio para erixir a diocese de La Plata. Cedeu territorio novamente o 20 de abril de 1934 para erixir a diocese de Viedma.
O 29 de xaneiro de 1936 Pío XI recoñeceu á arquidiocese de Buenos Aires como sé primada da Arxentina.
Ernst Mach
Ernst Waldfried Josef Wenzel Mach, nado en Brno o 18 de febreiro de 1838, e finado en Vaterstetten o 19 de febreiro de 1916, foi un físico e filósofo austríaco.
Rocha, Uruguai
Rocha é unha cidade do Uruguai. É a capital do departamento homónimo con 25.538 habitantes (2004). Situado na marxe do río homónimo, ata 210 km da capital Montevideo.
Solanina
miniatura|dereita|100px|Velenoso.
Intoxicación
A intoxicación por solanina caracterízase por alteracións gastrointestinais (diarrea, vómito, dor abdominal) e neurolóxicas (alucinacións, dor de cabeza etc.). A dose tóxica é de 2–5 mg por quilogramo de peso corporal.
Sección Femenina
Orixe
Era a rama feminina de Falange Española, que foi dirixida dende a súa constitución por Pilar Primo de Rivera, filla do ditador Miguel Primo de Rivera e irmá de José Antonio Primo de Rivera, fundador da Falange. Compartía tanto os ideais coma a estética con este partido de corte fascista. As figuras de Isabel a Católica e Tareixa de Ávila foron os símbolos escollidos en representación da institución.
Características
Ao igual que o Auxilio Social e a Igrexa Católica, a Sección Femenina tamén xogou un papel fundamental na reeducación e formación cristiá de nenos e mulleres, poñendo de relevo os valores patrióticos e cristiáns, e avogando polo sometemento da muller á figura do home, como quedou indicado por Pilar Primo de Rivera no V Consello Nacional celebrado en Barcelona en 1941:
SAMPA
O Speech Assessment Methods Phonetic Alphabet ou SAMPA é un alfabeto fonético leXible por computador mediante caracteres ASCII de 7 bits. Está baseado no Alfabeto Fonético Internacional ou IPA.
Foi desenvolvido por ESPRIT information technology research and development program pertencente á que era Comunidade Económica Europea (actual Unión Europea) nos anos oitenta. O propósito inicial era aplicalo a seis idiomas europeos. Tentaron utilizar o maior número posible de símbolos do IPA, pero cando iso non era posible, empregaron símbolos alternativos. Por exemplo, [@] para o son vocálico débil do inglés schwa, [2] para o son vocálico do francés deux e [9] para o son vocálico do francés neuf.
Louro, Louro, Muros
Louro é un lugar da parroquia de Louro no concello de Muros, na provincia da Coruña. Segundo o padrón municipal (INE 2018) ten 868 habitantes (429 homes e 439 mulleres).
Sepultura (grupo musical)
Primeiros anos
En agosto de 1987 gravan Schizophrenia, un disco onde se nota a influencia deste novo guitarrista na banda, dándolle máis perfeccionismo e calidade. A banda faise coñecida en tódalas escenas "under" de moitas partes do mundo, con temas como Escape To The Void.
Adzaria
Goberno
Adjara está dividida en 6 distritos:
Allen Iverson
2002-06: Problemas e últimos anos en Philadelphia
Na tempada 2002-03, Iverson xogou os 82 partidos da tempada regular por primeira vez na súa carreira, finalizando terceiro na liga en puntos con 27,2 por noite e liderando a NBA en roubos por terceira vez consecutiva. En playoffs, fixo 31,7 puntos e 7,4 asistencias nos 12 partidos que disputou. En primeira rolda eliminou a New Orleans Hornets por 4-2, endosándolles 55 puntos no primeiro duelo da serie, marca de franquía e marca persoal do xogador en playoffs. Na seguinte rolda, Detroit Pistons apeoulles en seis encontros. No quinto partido da eliminatoria, Iverson anotou 14 puntos, rompendo unha serie de 22 partidos de playoffs consecutivos con 20 puntos ou máis.
Relación con Larry Brown
En 2005, no programa televisivo Quite Frankly with Stephen A. Smith de ESPN, pediron a Iverson que resumise os seus problemas con Brown. Iverson confesou que foi un privilexiado e honrado por ter a Brown como adestrador, sen reparos nin críticas; describiu a Brown como unha influencia positiva na súa carreira profesional e na súa vida persoal. Smith emitiu un vídeo no que Brown describía ao xogador como o modelo a imitar ideal para os nenos americanos, e Iverson non puido conter a emoción.
2009-10: Memphis e regreso aos 76ers
Tras converterse en axente libre, inicialmente New York Knicks mostrou interese polo xogador, pero o presidente do equipo Donnie Walsh anunciou que non se efectuaría unha oferta por el. O 26 de novembro de 2009, Iverson anuncia a súa retirada cun frío comunicado publicado na web de Stephen A. Smith, columnista do Philadelphia Inquirer. Poucos días despois, Iverson ficha por Philadelphia 76ers por un ano.
Manuel Bermúdez Arias
Traxectoria
Na xornada 4 da tempada 1955–56 produciuse o seu debut en Primeira División, da man do adestrador coruñés Rodrigo García Vizoso, nunha derrota a domicilio fronte o FC Barcelona (4–1). No encontro seguinte anotou o seu primeiro gol coma branquiazul e tamén na máxima categoría, nunha vitoria en Riazor fronte o Deportivo Alavés (5–3). Ese ano xogou 22 partidos e anotou 4 goles.
Na tempada 1956–57 participou en 26 encontros e marcou 6 goles, pero descendendo a Segunda División ao final da campaña.
Pablo Honey
Listaxe de cancións
Todos os temas compostos por Radiohead.
Linguas ugrofinesas
miniatura|Bandeiras dos pobos ugrofineses
Isidro Infante
Isidro Infante, nado o 12 de agosto de 1952 en San Xoán é un pianista profesional, compositor e produtor musical portorriqueño que está a traballar nos xéneros como música clásica, rock, pop, salsa, jazz latino etc. Ademais ten 5 premios e 47 nomeamentos de Grammy.
Rafael Antonio Orense
Traxectoria
Foi deputado provincial da Coruña. Foi elixido deputado polo distrito de Padrón nas eleccións de abril de 1872 e volveu ser elixido deputado polo mesmo distrito nas eleccións de 1876. Nas eleccións de 1881 foi elixido deputado polo distrito de Cambados e nas de 1886 volveu ser elixido polo distrito de Padrón.
Juan Bautista Antequera y Bobadilla
Carreira militar
Xa co emprego de Contralmirante, foi nomeado Comandante Xeral do Apostadeiro de Filipinas.
Carreira política
Foi inhumado no Panteón de Mariños Ilustres o 4 de setembro de 1922.
Yballa
Traxectoria
Yballa pertencía ó bando aborixe de Ipalan, un dos catro en que se dividía a illa da Gomera, sendo de clase social nobre e tendo a súa residencia nas covas de Guahedun. Algúns autores considérana unha especie de sacerdotisa aborixe.
Randolph Scott
Traxectoria
En 1956 cumpriu 58 anos, idade na que a carreira da maioría dos actores comezaba a declinar. Non obstante, Scott comezou unha etapa moi aclamada, co seu encontro co director Budd Boetticher. O seu último filme foi Duelo na serra alta, de Sam Peckinpah, en 1962. Cando se retirou aos 64 anos tiña unha fortuna estimada de cen millóns de dólares.
Meteoro
Meteoros eléctricos (electrometeoros)
Consisten en manifestacións visible e/ou audible da electricidade atmosférica a través das súas descargas. Son fenónenos deste tipo a tormenta (treboada e lóstrego), o lume de San Telmo e a aurora polar.
Alcaloide
Xeralmente actúan sobre o sistema nervioso central, se ben algúns afectan ao sistema nervioso parasimpático e outros ao sistema nervioso simpático, por exemplo, a cocaína actúa impedindo a recaptación de dopamina da terminal sináptica, o que produce un maior efecto dos receptores dopaminérxicos.
En canto á súa detección, existen multitude de métodos: procedementos cromatográficos, reaccións coloreadas (reacción de Mayer, de Dragendorff, de Bouchardat... se ben non son específicas dos alcaloides: pode obterse un resultado positivo en presenza, por exemplo, de péptidos).
Ione Belarra
Ione Belarra Urteaga, nada en Pamplona o 25 de setembro de 1987, é unha política e psicóloga navarra, membro do consello cidadán estatal de Podemos e ministra de Dereitos Sociais e Axenda 2030 do Goberno de España. Foi deputada por Navarra das lexislaturas XI, XII, XIII e XIV do Congreso dos Deputados e voceira adxunta do grupo confederal Unidos Podemos-EP-EM no Congreso dos Deputados.
Juan José García Cota
Traxectoria
Fillo dun garda civil, licenciouse en Medicina e Cirurxía e posteriormente especializouse en medicina deportiva. Traballa como traumatólogo na medicina privada.
CPI Pontecesures
Historia e características
É o único centro educativo do Concello. Foi remodelado completamente no curso 1997-1998. Conta con xornada continuada e o claustro está integrado por 41 profesoras e profesores repartidos entre Infantil, Primaria e Secundaria Obrigatoria.
Momia de Manchester
Antecedentes
miniatura|esquerda|300px|L'Inhumation précipitée (Enterro prematuro) ([[1854), óleo sobre lenzo de Antoine Wiertz.]] Cara á metade do século XVIII incrementouse entre a sociedade europea o temor a ser enterrado vivo por equivocación. Xerouse ademais un gran debate sobre a certeza dos signos de morte, e polo tanto fixéronse varias suxestións coa intención de procurar signos vitais antes de realizar o enterro, dende derramar vinagre e pementa na boca do cadáver, ata aplicar un ferro incandescente nos pés ou no recto. Nunha publicación de 1895, o médico J. C. Ouseley publicou que arredor de 2 700 persoas eran enterradas vivas cada ano en Inglaterra e Gales, aínda que outros estimaban que o número real era máis próximo a 800.
Embalsamamento
Non existen rexistros do método de embalsamamento empregado por White, mais estudara co anatomista William Hunter en 1748 e este desenvolvera un sistema de embalsamamento arterial, polo que é moi probable que empregara o mesmo procedemento. As veas e arterias terían sido inxectadas cunha mestura de trementina e vermellón, despois do cal os órganos serían retirados do tórax e o abdome e colocados en auga para limpalos e reducir o seu volume. Extraíase tanto sangue como fose posible do cadáver e o corpo enteiro era lavado con alcol. A seguinte etapa era recolocar os órganos e repetir a inxección de trementina e vermellón. As cavidades enchíanse cunha mestura de alcanfor, nitrato de potasio e resina, antes de que o corpo fose cosido e todos os orificios se encheran con alcanfor. Despois dun último lavado, o corpo embalábase nunha caixa que contiña xeso para absorber calquera rastro de humidade, e logo probablemente era cuberto con alcatrán para conservalo.
Exhibición
Foi descrita en 1844 por un visitante como «un dos obxectos máis notables do museo» e segundo a escritora Edith Sitwell, «a sombra fría e escura da súa momia colgaba sobre Manchester á metade do século XVIII». Non existen pinturas de Hannah Beswick. Philip Wentworth, un historiador local, proporcionou unha das poucas descricións contemporáneas:
Turbina
miniatura|dereita|Turbina Turbina é o nome xenérico que se dá á maioría das turbomáquinas motoras. Estas son máquinas de fluído, a través das cales pasa un fluído en forma continua e este entrégalle a súa enerxía a través dun rodete con pas ou álabes.
Emergency Committee of Atomic Scientists
Membros
O Comité apenas consistía en oito membros:
Billetes da coroa húngara
miniatura|320x320px|Billete dun millón de coroas húngaras de [[1923]] Os billetes da coroa húngara son o papel moeda emitido polo Reino de Hungría con posterioridade á I Guerra Mundial, no sistema monetario da coroa húngara, ata a introdución do pengő como nova moeda nacional en 1927. A variedade de billetes e de notas do Tesouro, así como a das autoridades emisoras, reflicte a caótica situación do país na posguerra.
Enrique López
Traxectoria
Licenciado en Dereito pola Universidade de Oviedo, entrou na carreira xudicial en 1989. Foi xuíz destinado en Arzúa, Valladolid e León. Foi vogal do Consello Xeral do Poder Xudicial e logo o seu voceiro. En 2005 foi nomeado maxistrado da Sala do Penal da Audiencia Nacional. Foi proposto polo Partido Popular como maxistrado do Tribunal Constitucional de España, vetado polo PSOE e recuperado posteriormente en 2013 cando saíu designado.
Depresión Central Catalá
Características
250px|miniatura|esquerda|A chaira do [[Bages, na Depresión Central.]] Os límites da Depresión Central varían segundo se os consideramos dende o punto de vista do relevo ou da súa formación, xa que algúns macizos como o de Montserrat ou Sant Llorenç del Munt, xeograficamente situados na Cordilleira Prelitoral, están formados por materiales formados na mesma época que os da Depresión Central coa que están en contacto, depositados enriba das rochas máis antigas do Sistema Mediterráneo.
Asemblea de Monforte
Co termo Asemblea de Monforte podemos referirnos a:
Redwood City
Redwood City é unha cidade californiana situada na península de San Francisco, a 43 quilómetros ao sur de San Francisco e 39 ao norte de San Jose. A historia de Redwood City vai dende a súa primeira ocupación por parte do pobo Ohlone, a súa tradición como porto adicado ao comercio de madeira e a outros bens, ata a elección da cidade como capital do condado de San Mateo. Hoxe en día a cidade é coñecida por ser a sede de varas compañías tecnolóxicas, como Oracle e Electronic Arts. No censo do ano 2010, a cidade tiña un total de 76.815 habitantes. O porto de Redwood City é o único profundo da baía de San Francisco Bay.
Economía de Dominica
A economía do país ten alta pobreza (30%), desemprego (23%), e un baixo índice per cápita (US$5,400). A economía dominica foi afectada por problemas na industria bananera. Toda a economía sofre cando o clima dana as colleitas de banano ou cando o prezo do banano cae. Os Estados Unidos pechou o acceso das bananas ao seu mercado, causando unha baixa na demanda de banano. En consecuencia, o goberno privatizou a industria do banano. Tamén o goberno dominiqués tratou de diversificar a economía e levantou os controis de prezo para intentar mover a economía. O goberno está tratando de desenvolver o turismo, en especial o ecoturismo.
Edward Sapir
Edward Sapir, nado en Lauenburg (daquela pertencente a Pomerania) o 26 de xaneiro de 1884 e finado en New Haven (Connecticut) o 4 de febreiro de 1939, foi un lingüista estadounidense de orixe alemá. Foi o fundador, xunto con Leonard Bloomfield, do estruturalismo norteamericano.
Hipótese de Sapir-Whorf
Foi un dos creadores do que agora se coñece como a hipótese de Sapir-Whorf, que sostén que a concepción do mundo dun pobo está directamente relacionada coa estrutura conceptual da súa lingua.
Rexión Sur do Brasil
Ecomomía
É un grande polo turístico, económico e cultural, abranguendo grande influencia europea, principalmente de orixe italiana e xermánica. Presenta bos índices sociais en varios aspectos: posúe o maior IDH do Brasil, 0,831, e o terceiro maior PIB per cápita do país, 18.257,79 reais, atrás apenas da Rexión Sueste e da Rexión Centro-Oeste.
Conservatorio profesional de música de Santiago de Compostela
Impártense as seguintes especialidades musicais: canto, trompeta, trombón, tuba/bombardino, trompa, óboe, fagot, clarinete, frauta traveseira, saxofón, percusión, viola, violín e violoncello.
-335
Outros
Historia ano a ano
Death on Two Legs
Segundo as palabras de Mercury: " 'Death on Two Legs' era a letra máis malintencionada que escribira xamais. Contiña tanto rancor que Brian se sentía mal ao cantala. Ninguén creu nunca canto odio e veleno había no xeito de cantar esta canción, agás pola mesma letra. Simplemente escoiten a letra atentamente. É unha cancionciña desagradable que saca a relucir a miña vea maligna. Normalmente non me gusta explicar en que estaba a pensar cando escribín esta canción. Trata sobre un vello desagradable que coñecín. A letra saíu con moita facilidade..."
Batalla de Muret
O triunfo correspondeulle ás forzas de Simón de Montfort, o cal se converteu, como consecuencia da súa vitoria, en duque de Narbona, conde de Tolosa, vizconde de Béziers, vizconde de Carcasona. As tropas aragonesas e occitanas sufriron unhas perdas de 15 000 a 20 000 homes. Pedro II de Aragón, coñecido como Pedro o Católico, faleceu na batalla. Seu fillo, de cinco anos, o futuro rei Xaime I de Aragón, que estaba baixo custodia de Simón de Montfort, que cunha filla súa se concertara matrimonio nun intento para resolver o conflito, debeu ficar un ano como refén, até que, por orde do papa Inocencio III, Montfort entregouno aos templarios.
Asedio de Muret
O mesmo día, 10 de setembro, os tolosanos comezaron o asedio con armas de asedio. Deste xeito tomaron unha das dúas portas da cidade, unha das torres e a vila nova, forzando aos cabaleiros franceses a retirarse á vila vella e ao castelo. Cando o rei Pedro tivo noticia de que Simón de Montfort se aproximaba a Muret, ordenou a retirada da infantería que participaba no asedio para evitar que fose atacada pola retagarda. Desta forma, ao chegar ao día seguinte polo oeste con 900 cabaleiros, os cruzados puideron entrar na fortaleza de Muret por unha das portas que non estaba controlada polos tolosanos. Pola tarde chegaría un pequeno continxente baixo as ordes de Payen de Corbeil. Tamén se apunta a posibilidade de que Pedro II deixara entrar aos cruzados coa intención de encerralos en Muret.
Preparación da batalla
Raimundo VI de Tolosa, que coñecía as tácticas do inimigo, propuxo fortificar o campamento cunha empalizada, asediar a cidade polo flanco oeste e esperar o ataque francés para defenderse cos besteiros e posteriormente contraatacar co obxectivo de recluílo no interior do castelo. Mais Pedro II, facendo oídos xordos dos consellos ofrecidos polo seu cuñado, plantou batalla sen esperar a que chegara todo o seu exército, xa que os reforzos de Guillerme II de Montcada e de Bearn, Gastón VI de Bearn e Nuño Sánchez estaban de camiño. O rei quería que o seu exército, que participara na vitoria cristiá da batalla de Navas de Tolosa, se comparara en valentía coa até daquela invencible cabalería francesa sen fortificar o campamento, e pretendía vencer en campo aberto.
Antonio Rodríguez de Fraga
Traxectoria
Emigrou a Arxentina. Foi vicepresidente da Casa de Galicia de Buenos Aires (1922). Colaborou en Correo de Galicia, sendo moi coñecido o seu artigo “De los celtas, no”. Dirixiu o periódico Hispania editado pola Asociación Patriótica Española en 1949. Foi membro corresponde da Real Academia Galega.