cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Abismo de Helmo
Descrición do val e da fortaleza
Unha rampla elevada e tortuosa levaba até a grande porta principal da fortaleza. A torre da homenaxe albergaba as cortes e mais a armaría, así como un grande salón na parte traseira, escavado na faldra da montaña. Había tamén unha grande torre (o Cornoburgo) cuxa parte superior consistía no grande corno de Helmo Man de Martelo. O abismo que xacía a carón da fortaleza víase truncado pola longa Muralla do Abismo, feita de rocha sólida agás por un pequeno sumidoiro que deixaba entrar agua desde o Regato do Abismo; isto permitía contar cunha subministración constante en caso de asedios longos. A Muralla do Abismo erguíase máis de 6 metros sobre o chan, e era ancha de abondo para catro homes colocados o un a carón do outro. A entrada á fortaleza desde o abismo era posíbel grazas a unha longa escaleira que levaba á porta traseira do Cornoburgo.
Aglarond
Durante o reinado de Helmo Man de Martelo, Rohan sufriu o ataque dos Homes de Bruna que moraban na outra beira do río Isen. A súa capital, Edoras, caeu, e Helmo retirouse a Súthburg xunto con gran parte do seu pobo. Como Helmo sempre tocaba un grande corno antes de saír a cabalo para combater os belicosos Homes de Bruna, a torre da homenaxe pasou a chamarse Cornoburgo. Durante a Guerra do Anel, o Cornoburg serviu de refuxio para os Rohirrim mentres defendían o lugar na batalla do Abismo de Helmo.
Mars Express
Características
Mars Express é unha misión co obxectivo de estudar Marte e fotografalo a alta resolución co fin de obter datos xeolóxicos e mineralóxicos e de caracterizar a composición da súa atmosfera, a estrutura da súa subsuperficie, os patróns de circulación atmosférica global e a interacción entre a atmosfera e o subsolo. Mars Express levaba acaroada a sonda de aterraxe Beagle 2, que se separou da nave principal antes de entrar en órbita marciana co fin de chegar á superficie e estudala in situ. Beagle 2 nunca chegou a transmitir desde a superficie, unha década mais tarde foi atopada pola Mars Reconnaissance Orbiter a inaxen mostra que os paneis solares despregáronse parcialmente imposibilitando que antena radio comunicase coa terra e recibir ordes.
Instrumentación científica
miniatura|Beagle 2, tal como debería ter quedado despregada na superficie marciana. Mars Express leva a bordo un total de sete experimentos cunha masa conxunta de 116 kg:
Pobo austríaco
O pobo austríaco (en Österreicher) é un grupo nacional, cultural e étnico xermánico que vive en Austria. Historicamente, os austríacos foron considerados como alemáns e tamén se vían eles mesmos como tal. Austria foi parte do Sacro Imperio Romano Xermánico e tamén foi posteriormente membro da Confederación Xermánica, mais trala Guerra austro-prusiana de 1866, Austria foi expulsada da Confederación por Prusia. Por mor disto, cando se fundou o Imperio Alemán en 1871, Austria quedou á marxe. En 1938 produciuse o Anschluss, ou anexión de Austria ao Terceiro Reich, mais despois do acontencido na segunda guerra mundial, os austríacos desenvolveron a súa propia identidade nacional e a meirande parte deles non se considera como alemáns hoxe en día. En 1958 o pobo austríaco foi galardoado co Premio Erasmus.
Nea Kameni
Néa Kaméni, en grego Νέα Καμένη, é unha pequena illa volcánica deshabitada de Grecia situada no mar Exeo, no centro da caldeira inundada de Santorini. Constitúe a parte activa do volcán que deu nacemento ás illas actuais do arquipélago de Santorini.
A illa, case estéril, é visitada diariamente por decenas de embarcacións de turistas durante todo o verán. Os visitantes soben un camiño de grava para chegar á cima dos 130 metros de altura do cráter, onde é posible completar un circuíto completo da coroa.
Naked Lunch
Naked Lunch (ás veces The Naked Lunch) (Almorzo espido) é unha novela de William S. Burroughs publicada orixinalmente en 1959.
Pere Aragonès
Vida persoal
En xullo de 2017 casou con Janina Juli, e en 2019 naceu a súa filla Clàudia.
Santalla de Rei, A Pobra do Brollón
Xeografía
Os regadíos e parte da auga corrente dependen do Cabe. Consérvase o muíño de Folla, que nos seus tempos era o único que funcionaba na parroquia, pero que actualmente se converteu en propiedade privada. Despois o río cruza O Agro e segue cara a Eixón.
Historia
Figura en documentos antigos como Santalla de Mouro Queimado, ou Santalla do Rei Queimado que din algunhas lendas e tamén os veciños da zona. O nome de Santalla deriva de Santa Baia e o último nome dálle o apelido de Rei.
Marcón, Pontevedra
Xeografía
A parroquia sitúase ao pé do monte da Fracha (545 m). Limita coa Canicouva, Tomeza, Bora, Mourente e Tourón. Está atravesada polo río de Pintos, afluente do río dos Gafos.
Josu Bergara Etxebarria
Biografía
Naceu no barrio bilbaíno de Deusto o 29 de decembro de 1935. En 1971 obtivo o doutoramento de enxeñaría industrial pola Escola Superior da capital biscaína, antes de dedicarse á política, traballou en diversas empresas de Vitoria, Santander e Bilbao entre os anos 1964 e 1977.
Cima de Vila, Melón, Melón
Cima de Vila é un lugar da parroquia de Melón, no concello ourensán de Melón na comarca do Ribeiro. Segundo o padrón municipal (INE 2012) ten 13 habitantes (7 homes e 6 mulleres), o que non supón cambios en relación ao ano anterior.
Leo Minor
Obxectos Notables do espazo profundo
Leo Minor non contén obxectos do espazo profundo. O máis brillante é a galaxia NGC3003, de magnitude 11,7 e un tamaño angular de 5,9 arcmin.
Hryhorii Khomyshyn
Traxectoria
O 6 de maio de 1904 foi nomeado bispo de Stanislaviv, e recibiu a consagración episcopal o 19 de xuño de mans do metropolita Sheptytskyi, e tendo como principais co-consagradores ao arcebispo latino de Lviv Józef Bilczewski, ao arcebispo armenio de Lviv Józef Teodorowicz, e ao bispo de Przemyśl, Sambor e Sanok Kostiantyn Chekhovych. Durante o seu mandato de máis de catro décadas, foi considerado a segunda figura máis influente da Igrexa Católica Ucraína.
Morreu no hospital da prisión de Lukyanivska de Kíiv o 17 de xaneiro de 1947, logo de ser torturado nun interrogatorio.
Begoña Errazti
Traxectoria política
Formou parte da executiva nacional de EA desde 1995 até 2007 ocupando desde 1999 a presidencia do partido.
Edvard Munch
O pintor dicía de si mesmo que, do mesmo modo que Leonardo da Vinci estudara a anatomía humana e disecado corpos, el tentaba disecar almas. Xa que logo, os temas máis frecuentes na súa obra foron os relacionados cos sentimentos e as traxedias humanas, coma a soidade (Melancolía), a angustia (O berro), a morte (Morte dun bohemio) e o erotismo (Amantes, O bico). Considéraselle o precursor do expresionismo, pola forte expresividade dos rostros e as actitudes das súas figuras, ademais do mellor pintor noruegués de todos os tempos.
A Cortella, Melón, Melón
A Cortella é un lugar da parroquia de Melón, no concello ourensán de Melón na comarca do Ribeiro. Segundo o padrón municipal (INE 2012) ten 20 habitantes (10 homes e 10 mulleres), o que supón unha diminución en 3 habitantes en relación ao ano anterior.
Protuberancia anular
miniatura|dereita|250px|Ponte de Varolio, en latín pons, entre a medula, o cerebelo e o cerebro. A protuberancia anular ou ponte de Varolio, é a porción do troncoencéfalo que se localiza entre o bulbo raquídeo e o mesencéfalo. Ten como función conectar a medula espiñal e o bulbo raquídeo con estruturas superiores como os hemisferios do cerebro ou o cerebelo.
Características
No suco bulboprotuberancial teñen a súa orixe aparente, de dentro cara a fóra o nervio motor ocular externo ou VI par cranial, o nervio facial ou VII par cranial e o nervio auditivo ou VIII par cranial.
A Penela, Monforte de Lemos
Limita ao norte con Santa Mariña do Monte, ao leste con Vilamarín, ao sur con Marcelle e ao oeste coas Nocedas.
Amoeiro, Amoeiro, Amoeiro
É a capital do concello.
Explorer 50
Explorer 50, tamén coñecido como IMP-J ou IMP-8 (acrónimo de Interplanetary Monitoring Platform J ou 8), foi un satélite artificial da NASA lanzado o 26 de outubro de 1973 mediante un foguete Delta 1604 desde o Centro Espacial de Cabo Cañaveral.
Lana Del Rey
A música de Del Rey ten referencias a varios aspectos da cultura de pop, en particular dos anos 50 e 60. Entre as súas influencias musicais, Del Rey cita a Britney Spears, Eminem, Nirvana, Elvis Presley e Antony and the Johnsons entre outros.
Marcial Fernández Vázquez
Traxectoria
Nado nunha familia vinculada ao movemento obreiro. Influenciado por Manuel Cordero Pérez afiliouse ao PSOE e á UGT, fundou e dirixiu o periódico El Obrero e colaborou en La Lucha da Coruña e Solidaridad de Vigo.
En 1942, xa instalado en Cidade de México, fundou con Edmundo Lorenzo Santiago a Agrupación Socialista Gallega. Cambiou a súa actitude contraria ao nacionalismo e participou na fundación da Alianza Nazonal Galega en 1943. Colaborou en Saudade (que dirixiu na súa segunda etapa) e Vieiros. Foi profesor do instituto Ruiz Alarcón.
Montsoreau
Montsoreau é unha comuna francesa na rexión administrativa da rexión do Países do Loira no departamento de Maine e Loira. Esténdese sobre unha superficie de 5,19 km². En 2015 a comuna contaba con 447 habitantes (densidade: 86 hab./km²).
O Porriño, O Porriño
Patrimonio
A igrexa parroquial foi obra do arquitecto Manuel Felipe Quintana Ochaíta.
Hayley Kiyoko
Actualmente concéntrase na súa carreira como cantante solista despois de pertencer ao grupo de pop estadounidense The Stunners. Publicou tres EP's como solista ao longo da súa carreira: A Belle to Remember (2013), This Side of Paradise (2015) e Citrine (2016). Estudou no Perú, onde tamén axudou a mozos para buscar e fixarse metas.
Carreira
Apareceu na serie Unfabulous e en Wizards of Waverly Place como Stevie Nichols. Interpretou a Velma Dinkley nas películas Scooby-Doo: O misterio comeza e Scooby-Doo: A maldición do Monstro do Lago. Tamén interpretou a Stella Yamada na película de Disney Channel, Lemonade Mouth, onde interpretou as cancións «Here We Go», «More Than a Band» e «Breakthrough» pertencentes á banda sonora da película.
Imperio Italiano
Historia
As colonias italianas foron:
Mencey
Os menceyes tiñan un lugar de reunión chamado Tagoror. En 1502, anos despois de dada por conquistada a illa, reunificouse o Menceyato de Adeje baixo o mando do mencey Ichasagua. Outro mencey singular foi o chamado "Mencey Tolo".
Vicente Risco
Segunda República
esquerda|miniatura|Recibo coa súa sinatura.
Hemorraxia cerebral
Unha hemorraxia cerebral (tamén chamada hemorraxia intracerebral, ICH) é un subtipo de hemorraxia intracranial, que se produce no cerebro. Pode ser causado por un trauma cerebral ou espontaneamente pode ocorrer nun accidente.
Xavier Labandeira
Traxectoria
Licenciado en Economía pola Universidade de Santiago, obtivo un título de máster pola University College de Londres en economía ambiental, e doutorouse na Universidade de Vigo en Economía aplicada.
A súa actividade investigadora principal é o cambio climático, grazas á que ten publicado artigos en revistas líderes mundiais na materia como Energy Economics ou Climate Research.
Picrophilus
Picrophilus é un xénero de euriarqueotas acidófilos extremos, que son os organismos máis extremadamente acidófilos coñecidos, que poden vivir a pH 0,06. Son acidófilos obrigados, xa que son incapaces de manter a integridade da súa membrana se o pH é maior de 4. Aínda que están filoxeneticamente relacionados con outros organismos do grupo dos Thermoplasmata, a diferenza de Thermoplasma e Ferroplasma, Picrophilus contén unha parede con capa S.
Partido Comunista de Cuba
Congresos
Segundo os seus estatutos, o Congreso é o organismo supremo do Partido. Define e dar as orientacións políticas do PCC e da súa actividade en xeral. Reúnese regularmente cada 5 anos e cando o Pleno do Comité Central o convoca extraordinariamente. Elixe o Comité Central, aproba as directrices do programa ou aliñamentos programáticos e os Estatutos do partido. O primeiro Congreso, celebrado 10 anos despois da fundación do PCC, celebrouse en 1975 na Habana. Desde entón celebráonse o II Congreso en 1980, o III Congreso en 1985, o IV Congreso en 1991, o V Congreso en 1997, o VI Congreso en 2011 e o VII Congreso en 2016.
O sistema político cubano
O artigo 5° da Constitución define o Partido Comunista como "único, martiano, fidelista, marxista e leninista, vangarda organizada da nación cubana, sustentado no seu carácter democrático e a permanente vinculación co pobo, é a forza política dirixente superior da sociedade e o Estado".
Segundo as súas propias afirmacións, "no Partido todos os cargos son electivos, sen excepción e dende a base ata o Comité Central, pasan, antes da súa elección, por consulta coas masas, tanto no centro de traballo onde traballan os candidatos. como no seu lugar de residencia, para o que se utilizan as asembleas do colectivo laboral ou outras reunións convocadas para ese efecto; os datos e a traxectoria revolucionaria destes compañeiros publícanse en murais ou en xornais locais ou doutras formas, para que calquera traballador ou cidadán do lugar en cuestión poida expresar ás organizacións de base ou organismos do Partido calquera tipo de opinión ou obxección, que se ten en conta ao aprobar finalmente as correspondentes candidaturas".
Alexandra Fernández Gómez
Traxectoria
En febreiro de 2019 a deputada anunciou que renunciaba a presentarse de novo ás eleccións ao Congreso, convocadas para o 28 de abril. Centraríase en rematar a carreira de arquitectura. Na repetición electoral celebrada o 10 de novembro fixo público o seu apoio ás candidaturas do BNG, a través das súas redes sociais e de artigos en prensa.
Grifón
miniatura|200px|Grifón na basílica de San Marcos, en [[Venecia.]] miniatura|250px|Grifón.
Lingua huichol
O huichostle ou huichol é unha lingua da familia uto-azteca falada en México polo pobo huichol, que se chama a si mesmo Wixarika e que habita nos estados mexicanos de Nayarit como grupo maioritario, Xalisco, Durango e Zacatecas. A lingua está recoñecida pola "Lei de Dereitos Lingüísticos" como unha "lingua nacional" de México, xunto con outras 62 linguas indíxenas e o castelán. O nome huichol provén da adaptación ó náhuatl do autónimo wixarika, debido a que en lingua huichol o "a" pode chegar a escoitarse como "o"; r e l son alófonos e a pronuncia de x que era sibilante foi interpretada como africada tz entre os séculos XVII e XVIII (época en que puido ocorrer o préstamo da palabra), máis a perda da sílaba -ka, deu como resultado huitzol en náhuatl e a súa castelanización huichol.
Factorización
Exemplo
n = 2 · 693
. Continúase con 77, e 3 como primeiro divisor candidato.
77 = 7 · 11
.
Expresións
que só ten dúas multiplicacións e tres subtraccións. Ademais, a forma factorizada amosa con claridade as raíces x = a,b,c do polinomio en x representado por esta expresión.
i = 1, ..., n
Agrupación
Entón, agora os dous termos actuais comparten o factor común
En xeral, isto funciona para sumas de 4 termos que foron obtidas como o produto de dous binomiais. A pesar de non ser frecuentemente, este método tamén se pode empregar para exemplos máis complicados.
Sumando e restando termos
Ás veces, algunha agrupacións de termos deixa aparecer unha parte dun patrón recoñecíbel. Entón é útil de engadir termos para completar o patrón, e restarllos para non mudaren o valor da expresión.
Patróns recoñecíbeis
miniatura|Unha representación visual do factorización dos cubos que utilizan volumes. Para unha suma de cubos, sinxelamente substitúese z=-y.
miniatura|300x300px|Visualisación De binomial expansión até a 4.ª potencia
Raíces de unidade
Dedúcese para dúas expresións calquera E e F, tense:
A miúdo, quérese unha factorización con coeficientes racionais. Tal factorización implica polinomios ciclotómicos. Para expresar factorizacións racional de sumas e diferenzas ou potencias, precisamos da notación para a homoxeneización dun polinomio: se a súa homoxeneización é o polinomio bivariante
Polinomios
onde son as raíces, reais ou complexas, de P e con posíbeis repeticións. Esta factorización completa é única levada a orde dos factores.
é tamén unha raíz de P, xa que  e entón ""Polo que o produto""é un factor de P de só coeficientes reais. De continuaren a facer esta agrupación de factores non reais, chegase finalmente até conseguir unha factorización de factores reais que son polinomios de graos un ou dous.
Utilizando o teorema do factor
O teorema do factor expón que, se r é raíz dun polinomio
i = 1, ..., n – 1
Isto pode ser útil cando se coñece unha raíz do polinomio tanto dunha inspección ou dunha información externa. Para calcular Q(x), no canto de empregar a fórmula anterior, tamén é posíbel usar a regra de Ruffini.
Raíces racionais
o teorema do factor di que ten unha factorización
ten unha raíz racional p/q,entón p ten que dividir a 6 e q a 2, por tanto e Ademais, se
Dominios de factorización única
Un dominio euclideá é un dominio de integridade no cal está definida unha división euclidiana, similar a dos enteiros. Todo dominio euclidiano é un dominio de ideais principais e, polo tanto, un DFU.
Ideais
Desafortunadamente, axiña se demostrou que a maioría de aneis de enteiros alxébricos non son principais e non teñen factorización única. Deles, o exemplo máis sinxelo é en que e todos estes factores son irredutíbeis.
Plusvalía
Taxa e masa do plusvalía
A taxa de plusvalía ou taxa de explotación defínese como o cociente entre a masa de plusvalía e o valor de reprodución da forza de traballo. A taxa mostra deste xeito o grao de explotación ao cal está sometida a forza de traballo. Seguindo o exemplo anterior, 4 horas de plustraballo / 4 horas de traballo necesario dan unha taxa de explotación do 100%.
Batalla de Poltava
Batalla
Vendo a derrota do seu exército, Carlos XII ordenou a retirada ás 11:00. Ao mediodía, a batalla concluíra, pois a cabalaría rusa reagrupara os extraviados no campo de batalla e volvera ás súas propias liñas. O rei sueco reuniu entón o resto das súas tropas e o tren da bagaxe, e retirouse ao sur un pouco máis tarde, o mesmo día, abandonando o sitio de Poltava. Os rusos perseguiron os suecos que se dirixían ao río Dniéper, logrando tres días máis tarde a rendición en Perevolochna, o 1 de xullo.
A batalla de Poltava na cultura
Tamén se relata no monumental filme sueco de 1925 Karl XII, con Gösta Ekman como rei Carlos XII e o actor emigrado ruso Nicolai de Seversky como Pedro I.
Outeiro, Amoeiro, Amoeiro
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, que é unha parte alta ou elevación do terreo.
Rentun Ruusu
Rentun Ruusu é o filme máis coñecido do director finlandés Timo Koivusalo realizada no ano 2001 baseada na biografía do popular cantante finlandés Irwin Goodman. O filme está protagonizado por Martti Suosalo, premio Jussi 2002 ao mellor actor, e Ilkka Koivula.
Teoría de conxuntos
Axiomática da teoría de conxuntos
Un enriquecemento de ZFC chamado teoría de conxuntos interna foi proposto por Edward Nelson en 1977.
Aplicacións
O papel da teoría de conxuntos como teoría de fundamentos da análise matemática, da topoloxía, da álxebra abstracta, e das matemáticas discretas é igualmente indiscutíbel. Os matemáticos aceptan (en principio) que os teoremas desas áreas poden obterse como resultado das definicións relevantes e dos axiomas da teoría de conxuntos. Téñense verificado formalmente poucas deducións completas de teoremas de matemática complexa desde a teoría de conxuntos, porén, tales deducións formais son acotío moito máis longas que as demostracións, presentadas comunmente nunha linguaxe natural. Un proxecto de verificación, Metamath, inclúe deducións de máis de 10.000 teoremas a partir dos axiomas de ZFC e usando lóxica de primeira orde.
Carmen Conde
Traxectoria
En 1934 Carmen Conde publica Júbilos, prologado por Gabriela Mistral e ilustrado por Norah Borges. Traballa como Inspectora-Celadora de Estudos do Orfanato de El Pardo, ata que dimite en 1935. Neste ano, os esposos colaboran con xornais nacionais, como El Sol, e tamén con publicacións seriadas hispanoamericanas.
Ó comezar a Guerra Civil, Oliver únese ó exército republicano á fronte da Emisora Radio Fronte Popular n. 2. Carmen séguelle por varias cidades de Andalucía, pero regresa a Cartaxena para coidar da súa nai. O estalido da Guerra fai que en xullo de 1936 renunciasen ó proxecto de acudir á invitación de Gabriela Mistral (entón Cónsul de Chile en Lisboa), antes de viaxar a Francia e Bélxica, para estudar as institucións de cultura popular naqueles países, para o que Carmen obtivera unha pensión. Tamén na Facultade de Letras de Valencia segue cursos e aproba oposicións a Bibliotecas, aínda que non chega a exercer. Ó rematar a Guerra, Oliver vive recluído en Murcia en casa da súa irmá; Carmen instálase en El Escorial en casa duns amigos, o Alcázar. Para comunicarse co seu marido válese do seu amigo José Ballester Nicolás, director da La Verdad e funcionario de Correos.
San Xillao de Tor, Monforte de Lemos
Limita ao norte coa parroquia de Tor, ao leste con Seoane, ao sur con Moreda e ao oeste con Santalla de Toiriz e Toiriz.
Polistes dominula
Polistes dominula é unha especie de avespa papeleira cuxa área de distribución inclúe Europa, e é unha das especies máis comúns e mellor coñecidas de avespas sociais do xénero  Polistes. Ten unha dieta versátil, xa que come insectos de moitos xéneros (a diferenza doutras especies de Polistes, que só comen eirugas), o que a fai superior cando hai escaseza de recursos. As femias dominantes (raíñas) son as principais poñedoras de ovos, mentres que as femias subordinadas ("auxiliares") principalmente procuran alimento e non poñen ovos. Esta xerarquía non é permanente, porque cando se retira a raína (femia alfa) do niño, a segunda femia máis dominante (femia beta) toma o lugar da raíña anterior. A dominancia nas femias está determinada polo grao de dispersión da coloración de manchas no clípeo (parte frontal da cara), mentres que a dominancia nos machos está indicada pola variación nas manchas do seu abdome. Polistes dominula é unha especie moi próspera debido ás súas características excepcionais que favorecen a súa supervivencia como o ciclo de colonias produtivas, curto tempo de desenvolvemento, boa capacidade de resistir ataques de predadores, entre outras.
Dominancia das femias
P. dominula mostra diferenzas de comportamento distintivas en resposta ás marcas na cara. Os investigadores utilizaron pintura para alterar o número de manchas faciais en dúas avespas do mesmo tamaño despois de matalas. Puxeron estas avespas mortas como gardas diante de fontes de comida e introduciron unha terceira avespa viva para ver a onde ía en sucesivos experimentos. As terceiras avespas elixían a fonte de comida que estaba vixiada polas avespas mortas con menos manchas en 39 casos dun total de 48. Por tanto, a dominancia das avespas do mesmo tamaño pode predicirse pola coloración facial, e os individuos máis dominantes son os que teñen máis manchas. Noutros experimentos determinouse se os custos sociais eran os que mantiñan a sinceridade dos sinais faciais. Alteraron a coloración facial das avespas e despois puxéronas xuntas para que combateran. A gañadora pode identificarse porque monta á perdedora, mentres que a perdedora baixa as súas antenas. Aínda que a manipulación das cores non afecta a quen vai ser o gañador da batalla pola dominancia, si que afecta significativamente ao comportamento despois da batalla. Os perdedores aos que lles pintaran máis manchas experimentaban seis veces máis ataques que os individuos de control que non foran pintados. A sinceridade da coloración facial explícase, pois, polos custos sociais que se impoñen cando as avespas non sinalizan con sinceridade.
Dominancia dos machos
As manchas abdominais dos machos correlaciónanse coa dominancia. As manchas máis pequenas e con forma elíptica indican un macho máis dominante que vai ser preferido polas femias e vencerá nas competicións con outros machos. Isto é o contrario ao que ocorre cos machos que teñen manchas abdominais máis grandes e de forma irregular, os cales son xeralmente subordinados e teñen menos éxito sexualmente.
Apareamento
Polistes dominula ten un sistema de apareamento baseado no lek. Os machos compiten intensamente polas posicións dominantes no seu lek, mentres que as femias son escrupulosas cando elixen a súa parella. Os machos forman agregacións nas partes superiores de estruturas como valados, muros, tellados e árbores. Os machos a miúdo loitan con outros machos en voo ou sobre a estrutura. Os machos que perden a loita marchan voando do lek. As femias voan polos leks ou póusanse preto das áreas con leks para observar aos machos antes de elixir entre eles. As femias fíxanse nas manchas abdominais máis conspicuas dos machos, que son moi variables en tamaño e forma, para elixir. Os machos con manchas máis elípticas e menores son máis dominantes e preferidos polas femias en comparación cos machos con manchas máis irregulares e grandes.
Cristovo Cellarius
Fíxoo en primeiro lugar nun manual escolar de Historia Antiga editado en 1685, e o seu éxito induciulle a repetila noutro, de maior difusión, titulado Historia Medii Aevi a temporibus Constanini Magni ad Constaninopolim a Turcis captam deducta (Jena, 1688).
Estación de Logroño
Longa distancia
Actualizado a 6 de xullo de 2016.
Río Sarela, río Sar
Así como o Sarela acompaña a cidade polo oeste, o Sar faino polo leste, de aí o dito: Entre o Sar e o Sarela, está Compostela.
Mosteiro de San Xoán de Montealegre
O mosteiro de San Xoán de Montealegre foi un centro monástico situado no actual concello leonés de Villagatón, en Castela e León. Foi un dos máis de sesenta mosteiros que formaron a Tebaida berciana. Este edificio está situado entre as localidades de Torre del Bierzo, La Silva e Montealegre. O mosteiro está situado dentro do termo municipal de Montealegre, aldea berciana pertencente ao concello de Villagatón, o cal na súa meirande parte (agás de Montealegre e La Silva que son bercianas ) pertence á bisbarra de La Cepeda.
Serie A 2013/14
A tempada 2013–1014 da Serie A (coñecida como Serie A TIM por razóns de patrocinio) é a 112ª edición da liga italiana de fútbol, a 82ª edición nun sistema de todos contra todos, e a 4ª edición desde a súa organización en virtude dun comité de liga separada da Serie B. Empezou o 24 de agosto de 2013 e finalizará o 18 de maio de 2014. Como nos anos anteriores, Nike proporciona o balón oficial para tódolos partidos, co modelo Nike Nike Incyte Serie A. O defensor do título é o Juventus.
Endolimax
Quiste
Os quistes son pequenos, con forma de esférica a elipsoidal. Os quistes maduros conteñen catro núcleos; os quistes inmaturos raramente se ven. Estes quistes poden medir de 5-10 μm, e máis comunmente de 6-8 μm. Nas preparacións tinguidas, o núcleo ten un claro cariosoma (agregación de cromatina), que, aínda que non é tan grande como o que presenta o trofozoíto, é meirande que o cariosoma observado nas especies de Entamoeba. A cromatina periférica está ausente. Aínda que os núcleos non son visibles nas preparacións non tinguidas, os cariosomas son doadamente aparentes en preparacións húmidas tinguidas con iodo. O citoplasma pode conter glicóxeno difuso, e os corpos cromátidos están ausentes. Ocasionalmente, poden aparecer pequenos gránulos ou inclusións no citoplasma.
Diadema de Moñes
Características
É posible que pertencese a algunha dama. A peza atópase dividida en varios fragmentos gardados en tres museos: o Museo Arqueolóxico Nacional de España, en Madrid, o Instituto de Valencia de Don Juan, en Madrid e o Museo de Saint-Germain-en–Laye, en París.
Tileiro de folla miúda
miniatura|As xemas e as poliñas son de cor vermello - [[granate. As poliñas son glabras e nas xemas pódense ver só dúas escamas]] miniatura|Follas con inflorescencias miniatura|As flores son miúdas e moi recendentes miniatura|Froita madura.
Álxebra conmutativa
Aneis e módulos noetherianos
Do outro lado, están os aneis artinianos (por Emil Artin), que satisfán a condición descendente de ideais. Con todo, é sabido que eses aneis son noetherianos con dimensión cero, polo que o estudo se reduce aos noetherianos.
Biotita
Lugares onde se atopa
Atópase con frecuencia en granitos, pegmatitas, gneises, lousas, dioritas e en rochas volcánicas sendo, polo tanto, un mineral formador de rochas.
Álxebra conmutativa
Teorema da descomposición primaria
Ademais, un submódulo N chámase P-primario (onde P é un ideal primo de A) se P é o único primo asociado do cociente M/N.
Robert K. Merton
Traxectoria
Merton pasou a maior parte da súa traxectoria profesional na Universidade de Columbia, onde foi profesor, en 1994 gañou a Medalla Nacional de Ciencia polas súas contribucións e por ser o fundador da socioloxía da ciencia.
Lepidolita
A lepidolita é un tipo de mica de cor violácea pouco frecuente. Está composta de silicatos de aluminio e litio. Podémola atopar especialmente en pegmatitas ricas en litio. Asóciase con outros minerais de litio como espodumena en pegmatitas. É unha das maiores fontes do raro rubidio e do cesio.
Abou Diaby
Club
En xaneiro de 2006, Diaby fichou polo Arsenal FC inglés. Fixo o seu debut co equipo nese mesmo mes, e anotou o seu primeiro gol tres meses máis tarde contra o Aston Villa. Cinco meses despois de fichar polo Arsenal, sufriu unha grave lesión de nocello, e dende entón tivo moitos problemas coas lesións.
El Periódico de Catalunya
Pertence ao Grupo Zeta e ideoloxicamente está considerado catalanista non nacionalista e progresista. Formalmente caracterízase polo gran tratamento gráfico e a impresión de todas as súas páxinas en cor. No ano 2006 El Periódico ten un prezo de 1 euro de luns a sábado, e de 2 euros os domingos, día en que inclúe a revista "Dominical" e os suplementos "Airbag" e "Cuaderno del Domingo".
Sindrán, Monforte de Lemos
Limita coas parroquias de Bascós ao norte, Pinel e Liñares ao leste, Rozavales e Vilamarín ao sur e Caneda ao oeste.
Queens
Introdución
En Queens están situados os dous aeroportos da cidade (John F. Kennedy e LaGuardia), é sede do equipo de béisbol dos Mets, que xoga no Estadio Shea, así como do Centro Nacional de Tenis dos Estados Unidos, os estudos Silvercup e o parque Flushing Meadows-Corona.
Historia
Queens desenvolveu un papel secundario na revolución estadounidense, en comparación con Brooklyn, onde gran parte da batalla de Long Island librouse. Queens, como o resto de Long Island, caeu baixo o dominio inglés, logo da batalla de Long Island, en agosto de 1776 e permaneceu ocupada durante practicamente o resto da guerra. Baixo a Lei de Aloxamento, os soldados británicos usaban as vivendas privadas dos residentes de Queens como refuxio durante a guerra, en contra do sentimento da maioría da xente local. O aloxamento de soldados en fogares privados foi prohibido pola Terceira Emenda á Constitución dos Estados Unidos de América, en gran parte debido a isto. Nathan Hale foi capturado polos británicos en Queens, antes de ser executado en Manhattan.
Veciñanzas
Os residentes de Queens a miúdo identifícanse máis coa súa veciñanza que co distrito ou coa cidade en si. Normalmente, as direccións postais están escritas coa veciñanza, estado e o código postal en lugar do distrito ou a cidade. O distrito é unha amálgama de ducias de veciñanzas singulares, cada un deles cunha identidade propia. Howard Beach, Woodhaven e Middle Village acollen gran número de residentes italo-americanos; Rockaway Beach ten unha gran poboación de orixe irlandesa. Astoria, no noroeste, é tradicionalmente unha das comunidades gregas máis grandes fóra de Grecia e a súa poboación está aumentando con profesionais novos vindos de Manhattan. En Maspeth residen moitos inmigrantes europeos, entre eles, unha numerosa poboación polaca, así como unha gran comunidade hispana.
Economía
miniatura|A ponte de Queensboro, de noite, que une Manhattan con Queens. Ao fondo, o edificio Citicorp, o máis alto de Long Island A economía de Queens está baseada no turismo, a industria e o comercio. Queens ten dous dos aeroportos con maior tráfico do mundo, o internacional de John F. Kennedy, localizado en Xamaica e o de LaGuardia, en Flushing. O outro grande aeroporto da rexión está en Newark, Nova Jersey. Os tres están operados pola Autoridade Portuaria de Nova York e de Nova Jersey. O distrito atrae cada vez máis aos estudios cinematográficos (o que significa o retorno dunha industria que abandonou o distrito unhas décadas antes). Destacan os estudos Kaufman, en Astoria, e os estudos Silvercup na veciñanza de Long Island City, onde se producen un importante número de programas para televisión.
O Museo de Arte de Queens e o Salón da Ciencia de Nova York están situados na parte oriental do distrito, no parque Flushing Meadows (que acolleu as Feiras Mundiais de Nova York en 1939 e 1964 e é sede do torneo de tenis Open dos Estados Unidos). O estadio Shea, sede do equipo de béisbol dos Mets, está xusto ao norte do parque. O parque é así mesmo o terceiro máis grande da cidade de Nova York, con 507,88 hectáreas, 170,78 hectáreas máis grande que Central Park, en Manhattan.
Demografía
Os ingresos medios por vivenda no condado eran de 37.439 dólares e o ingreso por familia de 42.608 dólares.
Cultura
Entre outras institucións culturais situadas en Queens, atopamos as seguintes:
Transporte
Queens ten unha importancia crucial no tráfico aéreo interestatal e internacional. Dous dos tres aeroportos máis importantes de Nova York están localizados aquí. O aeroporto de LaGuardia está no norte de Queens, mentres que o Aeroporto Internacional John F. Kennedy está no sur, nas beiras da baía de Xamaica. O tren lixeiro AirTrain JFK dota dun enlace ferroviario entre o aeroporto e liñas de ferrocarril e metro locais.
Aínda que a maior parte da fronteira entre Queens e Brooklyn está en terra, a ponte Kosciuszko (Interestatal 278) cruza o regato de Newtown, conectando as veciñanzas de Maspeth, en Queens, co de Greenpoint, en Brooklyn. A ponte de Pulaski, conecta McGuinness Boulevard en Greenpoint á rúa 11 e as avenidas Jackson e Hunters Point, en Long Island City, Queens. A ponte da Avenida Greenpoint conecta as avenidas Greenpoint e Long Island City das veciñanzas do mesmo nome. Ao leste de Queens Boulevard (estrada NY-25), a avenida Greenpoint convértese en Roosevelt Avenue (estrada NY-25A).
Educación
A Biblioteca Pública do Distrito de Queens (The Queens Borough Public Library) o sistema público de bibliotecas para o distrito e un dos tres sistemas que dan servizo á cidade de Nova York. A súa orixe está na fundación da primeira biblioteca de Queens, en Flushing, en 1858, sendo fundado o sistema como tal en 1869; a Biblioteca Pública é un dos sistemas públicos de bibliotecas máis grandes dos Estados Unidos. Independente da Biblioteca Pública de Nova York (New York Public Library), ten 63 sucursais en todo o distrito. No ano fiscal de 2006, a biblioteca alcanzou unha circulación de 20,2 millóns de volumes, marca da biblioteca. É a primeira biblioteca en circulación no Estado de Nova York, desde 1985; é tamén a de maior circulación entre as bibliotecas municipais do país desde 1985 e a de maior circulación entre todas as bibliotecas da nación desde 1987. A biblioteca ten coleccións en moitos idiomas, entre eles, o español, chinés, coreano, ruso, crioulo haitiano, polaco e seis linguas indo-arias, así como pequenas coleccións noutros 19 idiomas.
Cariotipo
Número de cromosomas
O número de cromosomas do cariotipo de especies relativamente non emparentadas é moi variable. O récord de menos cromosomas teno o nematodo Parascaris univalens, no que o número haploide é n = 1; e o récord máis alto teno o fento Ophioglossum, que ten unha media de 1262 cromosomas. Nos animais atopamos os valores máis altos no esturión Acipenser brevirostrum con 372 cromosomas. A existencia de cromosomas supernumerarios ou cromosomas B significa que o número de cromosomas pode variar mesmo entre unha poboación que se pode aparear; e os aneuploides son outro exemplo, aínda que neste caso non poden considerarse membros normais da poboación.
Cariotipos clásicos
Os cariotipos dispóñense colocando os cromosomas de modo que o brazo curto quede na parte de arriba, e o brazo longo abaixo. Algúns cariotipos designan os brazos curtos como p e os longos como q. Ademais, as rexións e subrexións con diferente tinguidura reciben designacións numéricas deste a posición proximal á distal no brazo do cromosoma. Por exemplo, a síndrome cri du chat implica unha deleción na rexión 15.2 do brazo curto do cromosoma 5, e escríbese 46,XX,del(5)(p15.2).
Anormalidades cromosómicas
As anormalidades cromosómicas poden tamén ocorrer nas células cancerosas dun individuo xeneticamente normal. Un exemplo ben documentado é o cromosoma Filadelfia, unha mutación por translocación xeralmente asociada coa leucemia mielóxena crónica e menos frecuentemente coa leucemia linfoblástica aguda.
Fittipaldi Automotive
Copersucar-Fittipaldi (1975-1977)
O equipo continuou coa mesma configuración para. Fittipaldi foi capaz de anotar varios cuartos e quinto postos no ano. Hoffman só apareceu dúas veces no comezo do ano, terminando sétimo no Gran Premio do Brasil. O novo F5, librea en cor amarela en lugar de prata, (Divila deixara o papel de director técnico, o 'D' foi eliminado da designación) presentouse a mediados de tempada.
Fittipaldi Automotive (1978-1979)
A tempada de viu afundirse a promesa do ano anterior. A implantación con éxito do efecto solo estábase convertendo en crucial para o éxito nas pistas, pero a comprensión do fenómeno estaba nos seus inicios e o F6 de Ralph Bellamy foi un fracaso na pista. Fittipaldi foi de novo o único piloto do equipo, malia que Alex Ribeiro participou na carreira fóra de campionato que inaugurou o circuíto de Imola ese ano, antes de intentar e non poder cualificar un coche para as carreiras do final da tempada en América do Norte.
O pan na cultura popular galega
250px|Pan de bola|miniatura O que segue recolle unicamente información diversa sobre a pegada do pan na cultura popular e na literatura oral galegas. Toda esta información recóllese de diferentes traballos etnográficos –xerais a toda Galicia ou localizados nun ámbito xeográfico máis concreto-, dicionarios, refraneiros, cantigueiros etc. Recóllese non só a información referida expresamente ó pan, senón tamén a referida á fariña e a actividades directamente relacionadas, como sementar, segar etc.; as referidas ó millo e á broa recóllense no artigo o millo na cultura popular galega.
Etnografía
Crese que cando as vacas acabadas de parir deitan un costro sanguinolento, débese a algunha meiga lles botara un meigallo. Para superalo, débese acender o forno tres veces ó día e botar nel o leite muxido, co que se supón que así se mata a bruxa ou, cando menos, se desfai o meigallo.
Primado
Na Igrexa católica
Algunhas das funcións que exercían os primados as exercen na actualidade os presidentes das conferencias episcopais, en concreto a presidencia das reunións dos bispos dunha nación ou rexión. Este presidente normalmente é elixido pola propia conferencia, agás no caso das conferencias episcopais italiana (onde é nomeado polo Papa) e irlandesa (na que o presidente é o primado de Toda Irlanda, e o vicepresidente o primado de Irlanda). Outras antigas funcións dos primados, como a xurisdición nos recursos aos tribunais metropolitanos, foron reservadas á Santa Sé a comezos do século XX. Pouco despois, polo Código de Dereito Canónico de 1917, e confirmado no de 1983, o tribunal de segunda instancia para os recursos a un tribunal metropolitano é "o tribunal que el mesmo [o metropolitano] designara de forma estable, con aprobación da sé apostólica". Antes do século XX, o cargo máis similar nas igrexas orientais era o de exarca.
Proba-V
Proba-V (Proba-Vegetation) é un microsatélite lanzado pola ESA o 7 de maio de 2013 mediante un foguete Vega, o terceiro lanzado da serie PROBA (Project for On-Board Autonomy). A súa misión é mapear a superficie terrestre e o crecemento da vexetación cada dous días. A súa cámara recolle luz en tomas de 2250 km de largo en azul, vermello, infravermello próximo e infravermello intermedio cun tamaño de largo de píxel de 300 m nos laterais, e de 100 m na súa parte central.
Século -XXXIII
O século XXXIII antes de nosa era comezou o 1 de xaneiro do ano 3300 a.C. e terminou o 31 de decembro de 3201 a.C.
Persoas significativas
miniatura|Memorial a Ötzi o home conxelado
Valverde, Monforte de Lemos
Xentilicio
O seu xentilicio é valverdino.
Gran Premio de México de 1992
O Gran Premio de México de 1992 de Fórmula 1 celebrouse na Cidade de México o 22 de marzo de 1992. A carreira, foi a segunda rolda da tempada de Fórmula Un de. Foi o 16º Gran Premio de México e o sétimo desde o regreso ao calendario do Mundial do Autódromo Irmáns Rodríguez, logo da súa renovación. Celebrouse sobre 69 voltas ao circuíto de catro quilómetros por unha distancia de carreira de 305 quilómetros. A carreira foi gañada por Nigel Mansell por diante do seu compañeiro de equipo Riccardo Patrese, con Michael Schumacher logrando o seu primeiro dos seus 155 podios na Fórmula Un. Tamén foi a última vez que se celebrou a carreira no circuíto ata o seu renacemento en.
Methanosarcina acetivorans
Methanosarcina acetivorans é unha especie de microorganismos do dominio das arqueas da familia Methanosarcinaceae. É un metanóxeno versátil que se encontra en ambientes tan diferentes como pozos de petróleo, vertedoiros de residuos, fontes hidrotermais abisais e sedimentos non oxixenados baixo leitos de kelp. Só M. acetivorans e outras especies do xénero Methanosarcina utilizan indistintamente as tres rutas coñecidas da metanoxénese. As Methanosarcinales, orde no que está incluída M. acetivorans, son, as únicas arqueas que poden formar colonias multicelulares e mesmo mostrar unha certa diferenciación celular. O xenoma de M. acetivorans é un dos maiores de todas as arqueas.
Gran Premio de México de 1992
Antecedentes
O 20 de febreiro de 1992, funcionarios da cidade de México emitiron unha alerta de contaminación debido aos niveis perigosos de contaminación do aire na cidade. As alertas esixiron restricciones para operar con equipos motorizados pesados. O comité do Gran Premio de México tivo que atrasar os traballos de pavimentación da pista. Durante a práctica do venres Ayrton Senna golpeou nunha dasfochancas nos Esses, estrelouse co seu McLaren e lesionouse a perna, pero quedou en condicións de clasificar. Alex Caffi e Enrico Bertaggia novamente esperaban competir aquí co equipo de Andrea Moda (anteriormente coñecido como Coloni antes de ser mercado por Andrea Sassetti), pero esperaban novos autos para non competir.
Xudea (provincia romana)
A provincia romana de Xudea (יהודה, Standard Yehuda Tiberian Yehûḏāh; Ἰουδαία Ioudaia; Iūdaea) ás veces escrito nas súas formas latinas orixinais de Iudæa ou Judea para distinguilo da rexión xeográfica de Xudea, incorporou as rexións de Xudea, Samaria e Idumea, e estendeuse por partes das antigas rexións da dinastía Hasmonean e Reino Herodianos de Xudea. Foi nomeada despois da tetrarquía Herodiana de Herodes Arquelao, pero a provincia romana abarcou un territorio moito máis grande. O nome "Judea" deriva do Reino de Xudá do século VI a.C.
Harry Potter
Rexurdimento de Voldemort
O libro remata coa Batalla de Hogwarts. Harry, Ron e Hermione, en conxunción cos membros da Orde do Fénix e moitos outros profesores e estudantes da escola, defenden Hogwarts de Voldemort, os seus Devoradores da Morte e varias criaturas máxicas. Varios dos personaxes máis importantes morren na primeira onda da batalla, incluíndo a Remus Lupin e Fred Weasley. Tras descubrir que el mesmo é un Horcrux, Harry réndese e entrégase a Voldemort na Fraga Prohibida, onde este último lanza o esconxuro asasino (Avada Kedavra) contra Harry. Os defensores de Hogwarts non se renden despois de coñecer a presunta morte de Harry e continúan a loitar. Harry acorda e enfróntase a Voldemort, cuxos Horcrux foran xa destruídos. Na batalla final, o esconxuro asasino de Voldemort rebota no esconxuro defensivo de desarmamento de Harry (Expelliarmus) e mata a Voldemort.
Obras dentro do universo ficticio
Rowling expandiu o universo de Harry Potter con varios libros curtos producidos para diversas entidades benéficas. En 2001, puxéronse á venda Fantastic Beasts and Where to Find Them (un suposto libro de texto de Hogwarts) e Quidditch Through the Ages (un libro que Harry le por lecer). As recadacións obtidas pola venda destes dous libros foron para Comic Relief. En 2007, Rowling realizou sete copias manuscritas e ilustradas por ela mesma de The Tales of Beedle the Bard, unha colección de contos de fadas que aparece na última novela, unha das cales foi poxada en Amazon.com para gañar diñeiro para o Children's High Level Group, un fondo para nenos con discapacidades mentais nos países pobres. O libro foi publicado internacionalmente o 4 de decembro de 2008. Rowling tamén escribiu unha precuela de 800 palabras en 2008 como parte dunha recadación de fondos organizada pola editorial Waterstones. . Os tres libros anteriores conteñen información adicional sobre o mundo máxico que non estaba incluída nas novelas orixinais.
Nervio
Os nervios son estruturas condutoras de impulsos nerviosos situadas fóra do sistema nervioso central. Están formados por un conxunto de fibras nerviosas ou axóns agrupados, asociadas en fascículos por medio de tecido conxuntivo, cada un deles procedente dunha neurona. Poden ser motores ou sensitivos, mais a maior parte son mixtos e conteñen tanto fibras sensitivas como motoras. Orixínanse na medula espiñal (nervios raquídeos) ou parten directamente do encéfalo (nervios craniais). Na especie humana existen 12 pares de nervios craniais que se denominan pares craniais e 31 pares de nervios raquídeos, que tenden a agruparse para formar plexos nerviosos.
Descrición
Os nervios son feixes de prolongacións nerviosas de substancia branca, en forma de cordóns que fan comunicar os centros nerviosos con todos os órganos do corpo. Forman parte do sistema nervioso periférico. Os nervios aferentes transportan sinais sensoriais ao cerebro, por exemplo da pel ou outros órganos, mentres que os nervios eferentes conducen sinais estimulantes dende o cerebro cara aos músculos e glándulas.
Tipos de fibras nerviosas
Segundo a clasificación de Erlanger e Gasser, as fibras nerviosas que forman os nervios poden clasificarse en varios tipos:
Condutibilidade
miniatura|Transmisión do impulso nervioso polo cambio de potencial trasmembrana. A condutibilidade é a propiedade que ten o nervio de asegurar a propagación do movemento vibratorio ao longo do nervio na forma ondulatoria ao xeito que se propaga unha onda na superficie da auga. Esta propiedade permite a unha dendrita transmitir a un centro nervioso a excitación que provén dunha picada periférica, por exemplo, e a un cilindro eixo de levar a outra neurona ou a un músculo a excitación que provén dun centro nervioso. É de notar que as dendritas que emanan dun ganglio espiñal posúen unha envoltura de mielina, o que posto a considerar aos autores como cilindros-eixos.
Outros animais
As células de Mauthner foron descritas como neuronas comando. Unha neurona comando é un tipo especial de neurona identificada, definida como unha neurona capaz de producir un comportamento específico por si mesma. Estas neuronas aparecen máis comunmente nos sistemas de escape rápido de varias especies: o axón xigante e a sinapse xigante das luras, usadas para experimentos pioneiros en neurofisioloxía debido ao seu enorme tamaño, participan no circuíto de escape rápido das luras. Non obstante, o concepto de neurona comando volveuse controvertido debido a estudos que demostraron que algunhas neuronas que inicialmente parecían axustarse á descrición só eran capaces de evocar unha resposta nun conxunto limitado de circunstancias.