cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Billetes da Reserva Federal dos Estados Unidos
Elementos de seguridade
miniatura|[[Vídeo dos novos elementos de seguridade do billete de 100 dólares]] Estímase que hai un 0,01 % billetes falsos en circulación. Para faceren fronte a esta realidade, as autoridades estadounidenses engadiron novos elementos de seguridade nas últimas series, sinaladamente no billete con valor facial de 100 dólares, que é un dos máis falsificados do mundo. Este billete é o principal obxectivo dos falsificadores, que nalgúns casos mesmo son estados considerados como inimigos dos EEUU: en 1996, por exemplo, a CIA tiña fundadas sospeitas de que Irán producira unha gran cantidade destes billetes para o seu uso en círculos criminais (terrorismo, mafias, tráfico de drogas etc.).
Anni Albers
Primeiros anos
Cando tiña 17 anos ingresou no estudo de pintura e arquitectura de Martin Brandenburgen en Berlín, onde a pesar de ser desanimada por Oskar Kokoschka, licenciouse en educación artística. Máis tarde tentou ingresar na Escola de Belas Artes de Dresden, pero fracasou e en 1919 marchou e matriculouse na Escola Téxtil da Escola de Arte de Hamburgo.
Julio Casas Regueiro
Militar
Coa creación da Segunda Fronte Oriental “Frank País” en marzo de 1958, incorporouse ás filas do Comandante Raúl Castro. Posteriormente, pasou á nova Columna Nº 6, participando en múltiples combates e na toma da cidade de Guantánamo o 1 de xaneiro de 1959.
Desde 1961 ocupou diversos cargos loxísticos nas Forzas Armadas Revolucionarias. Foi ascendido en 1969 a Viceministro. Cursou estudos en diversas escolas militares, incluíndo a Academia Voroshilov do Estado Maior do Exército da URSS, e combateu na Guerra de Ogaden loitando por Etiopía como Substituto do Xefe da Misión Militar (o Xeneral de División Arnaldo Ochoa).
Termita
Reaccións químicas
Mesturando un 50% de óxido de ferro (en po) e aluminio (en po), para acendelo hai que utilizar unha barra de bengala, usándoa como mecha.
Esta mestura pode alcanzar unha temperatura de 2000 °C.
Louis de la Saussaye
Jean François de Paule Louis Petit de La Saussaye, nado en Blois, Loir e Cher, o 6 de marzo de 1801 e finado no castelo de Troussay, en Cheverny, Loir e Cher, o 25 de febreiro de 1878, foi un historiador, numismático e erudito francés do século XIX.
Carreira erudita
En 1828, Louis de la Saussaye recibiu en herdanza do seu tío castelo de Troussay, cuxa restauración dirixiu posteriormente, xunto co arquitecto Jules de la Morandière.
Unión Deportiva Santa Mariña
Disputa os seus partidos como local nas Instalacións Deportivas de Cotogrande, e as súas cores son o vermello e o azul.
Antonio Lagares Gómez
Traxectoria
Membro da directiva da Asociación de Agricultores de Betanzos. En xullo de 1931 participou na fundación da Unión de obreros y empleados de las Industrias Núñez y Trabajadores del Muelle da UGT, da que foi vicepresidente, e a finais dese ano foi un dos membros organizadores da Cooperativa Socialista. Militante da Agrupación Socialista de Betanzos da que foi vogal da directiva en 1934 e depositario en 1936. Nese ano formou parte do goberno provisional da República polo comité Agrario Socialista-Republicano. Cando se produciu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e paseado en Ponte Sampaio con Bernardo Miño Abelenda, Camilo Naveira Ferreño, Manuel Fernández Pérez e Francisco Moreno (que sobreviviu á execución), o 28 de outubro de 1936.
Gastón Pereiro
Traxectoria
O 31 de xaneiro de 2020, foi traspasado ao Cagliari onde asinou un contrato ata xuño de 2024. No club italiano comparte equipo cos tamén uruguaios Nahitan Nández e Christian Oliva.
Categorías inferiores
Foi preseleccionado coa selección uruguaia sub-20 o Mundial Sub-20 de 2013, cando tiña 17 anos, aínda que finalmente non entrou no cadro de xogadores final. En 2014 gañou un Cuadrangular Internacional Sub-20 disputado en Asunción en preparación para o Campionato Suramericano Sub-20.
Josep Maria Miró
Traxectoria
Dirixiu os seus propios textos e tamén obras como A rúa Franklin (Lluïsa Cunillé), A voz humana (Jean Cocteau e Francis Poulenc) ou os espectáculos de creación dentro do ciclo Dramas litúrxicos no Mosteiro de Santa Maria de l’Estany nas edicións 2009/10/11. Foi axudante de dirección de Xavier Albertí en oito producións entre 2005 e 2008, e tamén de Xavier Pujolràs, e da coreógrafa Xermana Civera.
Moedas conmemorativas do centenario do primeiro voo
Medio dólar
esquerda|miniatura|260x260px|"O primeiro voo", [[fotografía de 1903 reproducida no reverso da moeda de medio dólar.]]
Cuñáronse 166.832 exemplares desta moeda, deles 57.122 con acabamento estándar e 109.710 con acabamento especial proof —fondo espello e relevo mate—, o que supón unha das tiraxes máis baixas para unha moeda de medio dólar. O prezo de venda da versión estándar foi de 10,75 dólares e o da versión proof de 13,50 dólares.
Un dólar
No seu anverso, deseñado e gravado polo gravador da US Mint Thomas James Ferrel, reprodúcense os bustos acaroados dos irmáns Orville e Wilbur Bright ollando cara á esquerda, baseados no deseño clásico de George T. Morgan utilizado por primeira vez na medalla do Congreso concedida a Orville e Wilbur Wright o 4 de marzo de 1909. Inclúense ademais os lemas LIBERTY e IN GOD WE TRUST, a lenda ORVILLE & WILBUR WRIGHT e a dobre data que alude ao centenario conmemorado e á data de emisión: 1903 - 2003. No ombreiro de Wilbur Wright apréciase tamén a marca de gravador de James Ferell (TJF).
Siboglínidos
Anatomía dos vesmentíferos
O vestimento, do cal deriva o nome do grupo, é unha parte do corpo con forma de á con glándulas que segregan o tubo. Nunha posición ventroanterior no vestimento está o cerebro que se postula que é máis simple que o dos grupos emparentados que manteñen o tracto dixestivo na forma adulta. O opistosoma é a parte traseira do corpo por onde se ancoran.
Ciclismo nos Xogos Olímpicos
miniatura|Logo olímpico do ciclismo. O ciclismo é un deporte que forma parte do programa oficial olímpico dende os primeiros xogos disputados en Atenas en 1896 e conforma xunto co atletismo, a natación, a ximnasia e a esgrima os cinco deportes que sempre estiveron presentes en todas as edicións olímpicas. A presenza feminina neste deporte non se produciu até os Xogos Olímpicos de 1984 nos Ánxeles (nos Estados Unidos de América).
Markus Howard
Traxectoria profesional
Tras non ser escollido no Draft da NBA de 2020, Howard asinou un contrato cos Denver Nuggets o 30 de novembro de 2020.
Ante Pavelić
Década de 1910
Nos anos posteriores á Primeira guerra mundial, Pavelić involucrábase nunha disputa tras outra co Partido Centralista e o Partido Campesiño Croata de Radić. Era o único representante do seu partido na Skupština (Parlamento iugoslavo) e raramente asistía ás sesións.
Xenocidio
O historiador alemán Alfred Miller contou máis de cen nenos empalados en varias cidades. Karl Jans Geischer tamén describe algunhas das torturas que practicaban os ustachas: ''“Antes de matar os prisioneiros, metíanlles agullas debaixo das unllas e poñían sal nas feridas abertas. Encantáballes cortarlle o nariz e as orellas ás vítimas mentres estaban vivas. Despois mutilábanlles o corpo". ''
Mandos alemáns en Croacia expresaron o seu horror ante esas crueldade. Consideraron os métodos "excesivos e ineficaces", como lle fixeron saber a Hitler. O responsable da “Solución final” non podía crer as escenas descritas nos informes que lle chegaban dende ese país . Mentres, o historiador austríaco e xeneral da Wehrmacht Edmund Glaise von Horstenau describiu no seu diario, en 1942: ''“Os ustachas masacraron a centos de persoas a ambos os dous lados do río Sava. Cando degolaban pola nosa parte, case non podíamos soportar os berros de homes, mulleres e nenos. Cortábanlles a gorxa e abríanlles o abdome antes de botalos ao río". ''
Baloncesto nos Xogos Olímpicos
Dende os Xogos Olímpicos de 1976 tamén existiu un campionato feminino. Até os Xogos Olímpicos de 2012 só os Estados Unidos e a antiga Unión Soviética conseguiron gañar a medalla de ouro da especialidade.
Vickers Vernon
O Vernon desenvolveuse a partir do Vickers Vimy Commercial, unha variante de pasaxeiros do famoso bombardeiro Vickers Vimy, e estaba equipado con dous motores Napier Lion ou Rolls-Royce Eagle VIII. Fabricáronse un total de 55 unidades.
Os Vernons do escuadrón 45 tiñan portabombas e miras instaladas. En maio de 1924 o escuadrón foi designado oficialmente No. 45 (Bombing) Sqdn.
Porcelana de Kutani
A porcelana de Kutani (九谷焼) é un tipo de porcelana xaponesa esmaltada que toma o seu nome da localidade homónima (hoxe parte da cidade de Kanazawa, prefectura de Ishikawa). As primeiras pezas datan de mediados do século XVII e a súa produción esténdese até a actualidade. Durante unha parte do período Edo, na era Genroku, desapareceu, sen que se saiba exactamente o motivo, e reapareceu na era era Hōei, no século XVIII.
Localización
Hai pratos ou outras pezas de ourivaría Kutani distribuídas por todo o mundo (en escasa cantidade); uns exemplos dos máis antigos que se conservan son un prato no Museo de Belas Artes de Boston e outro decorado con flores e aves, no Museo Nacional de Tokio.
Substancia negra
dereita|miniatura| Substancia negra mostrada en sección transversal do mesencéfalo A substancia negra é unha porción heteroxénea do mesencéfalo responsable da produción de dopamina no cerebro. Xoga un papel importante na recompensa e na adicción.
Murchisonella modesta
Descrición
A especie tipo foi descrita a partir de espécimes achados a profundidades de entre os 0 e os 3 m nas costas da illa de Panglao, Filipinas.
Josef Albers
Vida nos Estados Unidos
De 1950 a 1958, Albers dirixiu o Departamento de Deseño da Universidade Yale, en New Haven (Connecticut), onde, entre outras cousas, ensinou a Richard Anuszkiewicz, Eva Hesse e Richard Serra. En 1953 regresou como profesor convidado á Hochschule für Gestaltung (HfG), a escola de deseño de Ulm, Alemaña, xunto a Max Bill. En 1962, como bolseiro da Universidade Yale, recibiu unha subvención da Graham Foundation para realizar unha exposición e conferencia sobre o seu traballo.
Após xubilarse en Yale en 1958, Albers continuou vivindo e traballando en New Haven coa súa esposa, a artista téxtil Anni Albers, até o día do seu falecemento.
Institucións
Josef Albers participou en Documéntaa celebrada nos anos 1955 e 1968 en Kassel. En 1970 converteuse en cidadán honorario da súa cidade natal de Bottrop, á que máis tarde doou unha gran parte dos seus bens cos que se estableceu o Museo de Josef Albers Quadrat.
O reino medieval de Galicia na historiografía
O reino dos cristiáns. Referencias documentais (séc. VIII-XI)
miniatura|Península Ibérica segundo a [[Crónica do Mouro Rasis (†955).]]
Disgregación do reino. Referencias documentais (séc. XI-XIII)
Tamén León deixou neste século de ser considerado nas fontes un espazo propiamente galego. A "terra de foris", o inicial "territorivm legionense" asociado á corte real do século X , foi individualizándose nun proceso paulatino, aparecendo agora na documentación como un territorio á parte situado após os "Alpes de Galicia". Sen que sexa posíbel determinar claramente unha xeografía leonesa propia, separábel de Galicia, limitándose os documentos a sinalar o carácter de León como sé rexia e sen asignar xamais tal nome a todo o territorio. Conformando ás veces, xa nos séculos seguintes, un conxunto territorial denominado na diplomatura Galicia-León. Malia a interpretación do período establecida pola historiografía española, a cal contempla a existencia exclusiva dun "reino de León", a documentación coetánea mantivo Galicia como nome do reino.
Primeiros caudillos
Do primeiro destes caudillos, Paio, para a historiografía hispana iniciador do suposto reino ástur, dise na crónica de Al Maqqari, quen cita á súa vez o historiador Isa Ibn Ahmand al-Razí (†977), que "se levantou nas terras de Galicia un asno salvaxe chamado Belay [Paio]", e engadindo unha cita similar de Ibn Hayyan (†1075), infórmase de que Paio era "natural de Asturias, en Galicia". Paio e os seus hipotéticos sucesores pasaron como reis de Galicia aos textos cronísticos árabes. Así acontece con: Afonso I (†757) (malik Jilliquiyya ), Froila I (†768),  Aurelio (†774), Silo (†783), Mauregato (†788) e Bermudo I (†797). miniatura|192x192px|O rei de Galicia [[Afonso II de Oviedo|Afonso II. Libro dos testamentos da Catedral de Oviedo. ]]
Interpretación historiográfica
Non foi até o século XIX, momento no que se elaboraron as grandes historias dos estados liberais, cando a historiografía hispana fixou as denominacións de "reino de Asturias" (na realidade unha parte de Galicia) e "reino de León" (inicialmente unha cidade galega). Naquel momento, a procura no pasado da "esencia nacional", levou ao establecemento dunha secuencia segundo a cal o devir histórico de España se iniciaría co reino toledano dos visigodos, continuaría en Asturias, León, Castela, e culminaría na España contemporánea. Neste esquema ideolóxico o reino medieval de Galicia foi eliminado, empregando como xustificación o feito de, en ocasións, o nome do reino ser identificado co da cidade na que se asentaba o trono. Algo habitual nas chancelarías reais da época, e que non implicaba que o territorio baixo a soberanía do rei tivese o mesmo nome que a residencia rexia.
Hendrik van Heuckelum
A nivel de clubs, xogou no HBS Den Haag, dos Países Baixos, e no Leopold Club Bruxelles, de Bélxica.
Ilduara Menendiz
Traxectoria
Filla de Menendo II Gundisalviz, conde de Portucale, e de Tutadona Moniz. No 1008, despois da morte do seu pai, a súa nai casou con Aloito Nuniz, quen se converteu no conde de Portucale. Despois querendo fortalecer o goberno da súa familia, casou co seu fillo Nuno I Aloitiz con Iduara.
Severino Requejo
Severino Requejo Pato, nado en Armariz, Nogueira de Ramuín, o 5 de setembro de 1941 e finado o 2 de abril de 2012, foi un garda civil e tirador galego, que competiu nos Xogos Olímpicos de 1972.
Kate Crawford
Traxectoria
Crawford é doutora pola Universidade de Sydney. En 2006, o seu libro baseado nesta tese, Adult Themes - Rewriting the Rules of Adulthood, gañou a categoría individual do Premio Nacional de Cultura Manning Clark e en 2008 recibiu a medalla bienal á excelencia académica da Academia Australiana de Humanidades.
Marcus Paige
Traxectoria
O 23 de xuño de 2016, Paige foi elixido na 55ª posición do Draft da NBA de 2016 polos Brooklyn Nets, e o día seguinte foi traspasado ós Utah Jazz. Asinou cos Jazz o 22 de agosto de 2016, pero foi cortado o 13 de outubro.
Patrimonio do mercurio. Almadén e Idrija
No corazón do xacemento de Almadén hai un museo mineiro, onde o público pode entrar a unha mina subterranea. Tamén hai edificios relacionados coa historia mineira da cidade, incluído o castelo de Retamar, o hospital mineiro de San Rafael (agora un arquivo) e vivendas do século XVIII que forman unha praza de touros hexagonal.
Os Carreiros, Antas, A Lama
Os Carreiros é un lugar da parroquia de Antas, no concello pontevedrés da Lama, na comarca de Pontevedra.
Gran Premio do Reino Unido de 2023
Carreira
A carreira celebrouse o 9 de xullo de 2023 ás 15:00 hora local (UTC+1).
Informe da carreira
Cando comezou a primeira volta, numerosos coches batíanse pola parte traseira da pista. Lewis Hamilton correu en paralelo. Finalmente pasou a Pierre Gasly e comezou a perseguir a Fernando Alonso, só para ser retido detrás del, finalmente pasouno cun movemento de DRS. Mentres tanto, Lance Stroll e Esteban Ocon tiveron un roda a roda antes de que Ocon se retirase na volta 12 debido a unha fuga hidráulica, Alexander Albon marchaba na décima posición. Sergio Pérez Mendoza perdeu unha posición pero finalmente recuperaría os puntos na sexta posición.
Retinal
Ciclo visual
thumb|right|350x350px|Ciclo visual
O ciclo visual é unha vía encimática circular, da que depende a fototransdución. Xera 11-cis-retinal. Por exemplo, o ciclo visual dos bastóns de mamíferos é o seguinte:
Praia de Danao
Caracteísticas e lugares de interese
A praia e os lugares de mergullo de Danao gañaron fama, e por iso instaláronse nela algúns hoteis para atenderen á constante chegada de visitantes. Os principais hoteis de primeira clase que ofrecen estancias, comodidades e servizos cómodos son:
Transporte
Pódese chegar á praia desde o Aeroporto Internacional de Bohol-Panglao (TAG), que é o principal aeroporto internacional da provincia de Bohol. Este aeroporto inaugurouse o 27 de novembro de 2018, substituíndo ao Aeroporto de Tagbilaran, e serve á illa de Panglao e ao resto de Bohol. Hai voos diúrnos case cada hora cara e desde Manila de Cebu Pacific, Air Asia e Philippine Airlines. Tamén hai servizos a Davao, Cagayán de Oro e Puerto Princesa.
Hai un servizo regular de autobús con aire acondicionado desde o aeroporto até Tagbilaran City (Island City Mall e v/v PHP 50 en cada dirección) e unha ruta circular até a praia de Alona, a máis famosa da illa. As viaxes curtas adoitan facerse en triciclo-taxi, con tarifas negociábeis. A illa está conectada coa illa principal de Bohol por dúas pontes: a ponte Suárez e a ponte do Gobernador Borja.
José Tragó
Traxectoria
José Tragó naceu o 25 de setembro de 1856 en Madrid. Iniciou os seus estudos musicais no Conservatorio de Madrid, estudando piano con Eduardo Compta e harmonía con José de Aranguren. En 1870 gañou o primeiro premio de piano do Conservatorio.
Foi membro da Real Academia de Bellas Artes de San Fernando dende 1907.
Beroso o Caldeo
Obra
Flavio Xosefo, outro historiador grazas ao que quedan algunhas citas daquel libro, no primeiro reflicte a aparición dun misterioso personaxe chamado Oannes, ser metade home metade peixe, que instruíu aos primeiros poboadores de Mesopotamia. No segundo, outro documento importante que deixou foi a lista de reis, pero declara dez reis antediluvianos, por tanto é considerada mitolóxica. Os historiadores contemporáneos tradicionais, só consideran o último volume como «historia», na que relata a parte final da historia do imperio. Con todo Beroso, un sacerdote cun alto cargo, excelentes coñecementos de filosofía, astronomía, astrología, letras, idiomas e historia de Babilonia, mencionouna como «a historia de Babilonia».
June of 44
June of 44 é unha banda estadounidense de post-hardcore formada en 1994 por exmembros de Rodan, Lungfish, Rex, e Hoover. O nome do grupo foi referencia ao período durante o cal os escritores Henry Miller e Anaïs Nin mantiveron correspondencia.
A banda xirou extensamente, chegando incluso a tocar en Australia. Foi un colectivo de 1994 a 2000, e reuniuse en 2018. O seu estilo ten unha base post-hardcore e math rock, aínda que os seus últimos traballos adentráronse no jazz experimental, ambient dub e post-punk angular.
Blumea (xénero)
Blumea é un xénero de plantas fanerógamas pertencente á familia das asteráceas.
Etimoloxía
O nome Blumea dedicouse en honor a Carl Ludwig Blume (Karel Lodewijk Blume) (1796-1862), botánico alemán-holandés.
Distribución
Desde África até a China e Oceanía. Tamén no Caribe e o norte de Suramérica. Presente, pero de orixe descoñecida, nalgúns outros países do Cono Sur Suramericano e en México. Totalmente ausente de Europa.
Propiocepción
Fuso muscular
Envía información ao sistema nervioso central, onde se utiliza para coordinar o movemento.
Órgano tendinoso de Golgi
Este órgano responde ao aumento e diminución da tensión muscular.
Protexen os tendóns e os músculos dos danos causados pola tensión excesiva. Cando se activa, os músculos agonistas estirados reláxanse e os músculos antagónicos se contraen.
Deficiencia
A propiocepción ocasionalmente altérase de xeito espontáneo. O corpo dunha persoa pode sentirse demasiado grande ou pequeno, ou algunhas partes do corpo poden sentirse distorsionadas do seu tamaño real. En ocasións pode haber efectos similares aos da epilepsia. Pénsase que estes efectos xorden da estimulación do lóbulo parietal, unha parte implicada na integración da información de diferentes partes do corpo.
As persoas ás que se amputaron un membro aínda poden ter unha sensación confusa da existencia dese membro no seu corpo, coñecida como síndrome do membro fantasma.
Cómpre sinalar que a enfermidade de Parkinson caracterízase por unha diminución da función motora como resultado da neurodexeneración, en concreto das neuronas dopaminérxicas da substancia negra. Pode ser que algúns dos síntomas da enfermidade de Parkinson estean relacionados en parte coa propiocepción deteriorada.
American Horror Stories
En agosto de 2021, a serie foi renovada para unha segunda tempada, a cal se estreou o 21 de xullo de 2022.
Antemio de Trales
Traxectoria
O seu pai chamábase Estevo e era médico. Un dos seus irmáns era o famoso médico Alexandre de Trales (Alexander Trallianus), e Agatías di que os outros tres irmáns, Dióscoro, Metrodoro e Olimpio, tamén eran eminencias nas súas profesións. Antemio pasou gran parte da súa vida profesional como profesor de matemáticas en Constantinopla.
Mergus
Etimoloxía
O nome do xénero é a palabra latina para unha ave acuática non identificada mencionada por Plinio o Vello e outros autores. Algunhas fontes identificárona como un corvo mariño ou a pardela cincenta.
Lista de cerámicas xaponesas
A lista contén fornos do período posterior a Heian. Non figuran as cerámicas de barro antigas como a cerámica Jōmon, a cerámica Yayoi, a cerámica Haji, a cerámica Sue, os utensilios Kamui etc., que son temas xerais cuxas orixes e produción non se poden relacionar cun só forno específico. Os shimamono son obxectos que se importaron do sueste asiático, pero que tamén se produciron tamén localmente. A cerámica Mishima a pesar do seu nome é de orixe coreana.
Tri martolod
miniatura|Tri martolod como nome dun barco de madeira bretón. «Tri martolod» (en galego: «Tres mariñeiros») é unha canción popular bretoa. De compositor descoñecido e titulada en ocasións «Tri martolod yaouank» («Tres mozos mariñeiros»), foi composta probablemente no século XVIII. A versión impresa máis antiga coñecida data de 1809. Na colección de cancións Sonioù Pobl (Sons do Pobo), publicada en 1968 por Polig Monjarret, pioneiro no retorno á identidade e á cultura bretoas, chamábase «An tri-ugent martolod» («Os sesenta mariñeiros»). Tamén se teñen publicado versións en francés co título «Les trois marins de Nantes» (aínda que non se sabe en cal dos dous idiomas era a versión orixinal).
Versión de Alan Stivell de 1972
Dous aspectos temáticos desta canción non lle resultaban persoalmente descoñecidos ao cantante. En 1970 xa publicara no seu LP Reflets unha peza titulada «Je suis né au milieu de la mer», sobre a pobreza nas familias mariñeiras. E a emigración de bretóns tamén afectou á súa propia familia, pois tanto os seus avós paternos, labregos, como máis tarde seu pai, emigraron de Morbihan a París, buscando un futuro mellor.
Outros artistas
Na década de 2000 apareceron unha gran cantidade de versións noutros idiomas, como por exemplo unha versión en polaco de Ryczące Shannon, con gaita e guitarra eléctrica, unha en ruso de Nachalo Veka en 2008, titulada «Тебя Ждала», e outra en húngaro de Arany Zoltán. O Coro do Exército Vermello tamén cantou o tema nunha actuación en Francia en 2012 e publicouna nun CD de 2016. En 2013 apareceron versións en tahitiano e hindi (Olli and the Bollywood Orchestra no álbum Olli Goes To Bollywood, titulada «Teen Aazaad Naavik»). En 2015 Jean Marc Ceccaldi realizou unha versión en corso, titulada «Trè Marinari».
Relacións Bután-Dinamarca
Cooperación
Dinamarca leva apoiando o sector educativo en Bután desde principios dos anos 90. Dinamarca tamén apoiou a Bután coa redución da pobreza e a liberdade de prensa. En 2012, investíronse 1,1 millóns de coroas dinamarquesas no sector da saúde, o sector medioambiental e o desenvolvemento urbano.
AISat
AISat é un satélite artificial da axencia espacial alemá DLR lanzado o 30 de xuño de 2014 mediante un foguete PSLV-CA desde o Centro Espacial de Sriharikota, na India.
Características
O receptor AIS que AISat leva a bordo dispón dunha antena en hélice que tamén serve para estabilizar o satélite mediante gradente gravitatorio.
Concilio de Letrán IV
O concilio defínese como universal dende o principio: están representadas 80 provincias eclesiásticas, é dicir, 400 cardeais, arcebispos, bispos ou patriarcas, 800 abades, priores ou decanos. Reúnense un total de 1.200 persoas (para o Concello de Letrán I foron 200). Foi a aplicación do principio do dereito romano Quod omnes tangit ab omnes approbetur (o que concirne a todos, debe ser aprobado por todos). Os 70 decretos ou canons adoptados polo concilio son, porén, ante todo obra do papa.
Cuestións sobre bioloxía
Na Idade Media un tipo de gansos eran chamados "gansos-percebe" en Irlanda, Escocia e outros lugares do litoral Atlántico europeo, sostendo a crenza de que crecían a partir dos percebes da madeira. Varios autores fan referencia a un canon que establece unha distinción entre o percebe como "paxaro" e como "peixe" resultado do papa Inocencio neste Concilio. A decisión tería sido importante para os fieis católicos de Occidente, especialmente durante a Coresma, cando os crentes tiñan prohibido comer "carne", por exemplo, paxaros.
Telescopio refractor
Deseños de telescopios refractores
Todos os telescopios refractores usan os mesmos principios. A combinación de lentes do obxectivo e dalgún tipo de ocular emprégase para reunir máis luz da que o ollo humano é quen de recoller por si mesmo, para presentar ao observador unha imaxe virtual aumentada e con maior brillo e claridade.
Telescopio galileano
Os raios paralelos de luz procedentes dun obxecto distante (y) son levados a un punto no plano focal do obxectivo (F' L1 / y'). A lente (diverxente) do ocular (L2) intercepta estes raios e fainos paralelos unha vez máis. Os raios de luz non paralelos procedentes do obxecto que se despraza en un ángulo α1 con respecto ao eixe óptico desprázanse a un ángulo máis grande (α2>α1) despois de pasar a través do ocular. Isto conduce a un aumento no tamaño angular aparente e é responsable da ampliación percibida.
Polonnaruva
Arquitectura
Conta cun conxunto arquitectónico que rodea un lago artificial, formado por pazos, pontes, salas de reunións, baños reais, mosteiros e diversos templos, entre os que destacan os de Lankatilaka e Tivanka, con magníficas decoracións de estuco e tella, e a de Vatadage, de forma circular con numerosas estatuas de Buda. Os monumentos máis famosos de Polonnaruva son os Budas de Galvihara, xigantescas estatuas de Buda esculpidas na rocha en varias posicións. O museo arqueolóxico recolle numerosos achados en salas temáticas.
Historia
Foi o centro vibrante do comercio e da relixión do país entre os séculos XI e XIII. Foi a capital do país despois do declive e a destrución de Anuradhapura. A cidade floreceu baixo o reinado do rei Parakramabahu I (1153-1186), que embeleceu a cidade con grandes edificios e construíu unha serie de reservatorios para o rego.
YHWH
Tradicionalmente, os xudeus relixiosos de hoxe non adoitan dicir este nome en voz alta. Isto débese a que se cre que é demasiado santo para ser falado. Non obstante, adoitan usar substitutos cando se refiren ao nome do seu Deus. Por exemplo, usan HaShem ("O nome") ou Shem HaMeforash ("o nome indescriptible").
Hoxe, as tres relixións abrahámicas (xudaísmo, cristianismo e islam ) din que só hai un Deus, definido nas Escrituras xudeu/cristiás como Iavé case 7.000 veces, co nome xeral "Elohim" un segundo distante en 2.500 veces. Xahvé era falado a miúdo polos xudeus. No Novo Testamento, Yahvé tamén está presente co nome expandido de Yahshua (Xesús), que significa "Yahvé (Yah) salva (shua).
Wilkes-Barre
Fundación e Industria
A poboación de Wilkes-Barre aumentou significativamente tras o descubrimento dun depósito de antracita a principios do século XIX, o que deu á cidade o alcume de "A Cidade Diamante". Centos de miles de inmigrantes invadiron a cidade atopando traballo nas numerosas minas xurdidas en pouco tempo. Foi fundada en 1769, incorporada en 1806 e oficialmente recoñecida como cidade en 1871.
Emiliano Balás Silva
Traxectoria
Foi impulsor e membro das Irmandades da Fala, fundador, directivo e socio de honra do Coro Toxos e Froles, concelleiro de Ferrol en tempos do alcalde Antonio Usero Torrente e correspondente da Real Academia Galega.
Luís de Matos
Traxectoria profesional
Luís de Matos comezou as súas aparicións televisivas en 1990 e dous anos despois presentou a súa propia serie televisiva titulada "Isto é Magia". Seguiron varias series, entre elas Night Magic, Ilusões com Luis de Matos, Luis de Matos Ao Vivo, e Luis de Matos Mistérios para RTP1.
Your Place or Mine (filme)
Your Place or Mine é un filme estadounidense de 2023 escrito e dirixido por Aline Brosh McKenna, no seu debut na dirección. Está protagonizado por Reese Witherspoon (quen tamén é a produtora) e Ashton Kutcher, que interpretan dous amigos que deciden cambiar de casa durante unha semana. Jesse Williams, Zoë Chao, Wesley Kimmel, Tig Notaro e Steve Zahn compoñen o resto do elenco. O filme estreouse en Netflix o 10 de febreiro de 2023 con subtítulos en galego.
Xoaquín de Fiore
Os seguidores posteriores, inspirados nos seus traballos de escatoloxía cristiá e teorías historicistas, chámanse xoaquimitas.
Biografía
O Venres Santo de 1196, a emperatriz Constanza, tamén raíña de Sicilia, convocou a Xoaquín de Fiore a Palermo para escoitar a súa confesión na Capela Palatina. Inicialmente a emperatriz sentouse nunha cadeira elevada, pero cando Xoaquín lle dixo que como estaban nos lugares de Cristo e María Magdalena, necesitaba baixar, sentou no chan.
Jay Rodriguez
Burnley
Debutou co primeiro equipo do Burnley no Championship (segunda categoría do fútbol inglés) o 29 de decembro de 2007 no estadio de Turf Moor, cando entrou como substituto de Stephen Jordan na derrota por 1-0 contra o Bristol City. Rematou a tempada 2007-08 cedido no Stirling Albion, da Primeira División escocesa (o torneo de segundo nivel, trala Premier) tras asinar en xaneiro de 2008. Debutou co Albion o 12 de xaneiro fronte ao Celtic na Copa Escocesa en Celtic Park. Marcou o primeiro gol como profesional o 1 de marzo fronte ao Morton FC. Anotou dous goles máis no que restaba de tempada, insuficientes para manter en Primeira o Albion, que acabou descendendo á Segunda escocesa (a competición do terceiro nivel).
West Bromwich Albion
Debutou en partido oficial na xornada inaugural da tempada 2017-18, vencendo por 1-0 ao Bournemouth. O seu primeiro gol co West Brom chegou dez días despois na segunda rolda da Copa EFL, na vitoria por 3-1 sobre o Accrington Stanley. O equipo rematou na derradeira posición e descendeu á EFL Championship. Na tempada seguinte Rodriguez fixo 22 goles en 48 partidos, e o seu equipo quedou cuarto en liga, xogando a promoción de ascenso, onde caeu eliminado contra o Aston Villa.
La Mesa, California
2010
O tamaño medio dos fogares era de 2,30. Había 13.767 familias (56,2% dos fogares); o tamaño medio da familia era de 2,94. A distribución por idades foi de 11.164 persoas (19,6%) menores de 18 anos, 6.396 persoas (11,2%) de 18 a 24 anos, 16.792 persoas (29,4%) de 25 a 44 anos, 14.625 persoas (25,6%) de 45 a 64 e 8.088 persoas (14,2%) que tiñan 65 ou máis anos. A idade media foi de 37,1 anos. Por cada 100 mulleres, había 90,8 homes. Por cada 100 mulleres de 18 ou máis anos, había 88,1 homes. Había 26.167 vivendas cunha densidade media de 2.870,3 por milla cadrada, das unidades ocupadas 11.221 (o 45,8%) estaban ocupadas por propietarios e 13.291 (o 54,2%) estaban alugadas. A taxa de vacante de propietarios foi do 1,4%; a taxa de desocupación do alugueiro foi do 7,2%. 26.713 persoas (o 46,8% da poboación) vivían en vivendas en propiedade e 29.695 persoas (52,0%) vivían en vivendas de alugueiro.
Mapa T e O
Historia e descricións
A letra T é o Mediterráneo, o Nilo e o Don (anteriormente chamado Tanais) que divide os tres continentes, Asia, Europa e África, e o O é o océano circundante. Xerusalén estaba representada xeralmente no centro do mapa. Asia tiña normalmente o tamaño dos outros dous continentes xuntos. Debido a que o Sol sae polo leste, o Paraíso (o Xardín do Edén) era xeralmente representado como en Asia, e Asia estaba situada na parte superior do mapa.
Dólar de prata da Biblioteca do Congreso dos Estados Unidos
O dólar de prata da Biblioteca do Congreso dos Estados Unidos é unha moeda conmemorativa, non circulante, emitida en 2000 e cuñada pola Casa da Moeda dos Estados Unidos na súa Ceca de Filadelfia.
Esta moeda dun dólar forma parte dunha serie de dous valores —a outra é de 10 dólares— e foi autorizada pola Lei 105–268, do 19 de outubro de 1989, para conmemorar o 200º Aniversario da Biblioteca do Congreso dos Estados Unidos.
Katharine Ross
Carreira profesional
Katharine Ross estudou no Santa Rosa Junior College durante un ano, de 1957 a 1958, onde foi introducida no mundo da actuación nunha montaxe teatral do musical The King and I. Despois, retirouse do curso para mudarse a San Francisco, onde decidiu estudar interpretación e arte dramática. Máis tarde uniuse ao The Actors Workshop e estivo con eles tres anos, ata 1962, traballando como suplente e chegando a aparecer espida no escenario nunha obra de Jean Genet. En 1964 interpretou a Cordelia nunha representación de O rei Lear, dirixida por John Houseman. Mentres estaba co grupo comezou a actuar en series de televisión nos Ánxeles para poder gañar cartos extra. Despois trasladouse a Hollywood a petición da Metro-Goldwyn-Mayer e foi contratada por Universal Studios.
O seu primeiro papel na televisión foi en Sam Benedict, en 1962. Foi contratada polo axente Wally Hiller, e en 1964 apareceu en episodios de Arrest and Trial, O Virxiniano, Gunsmoke e The Alfred Hitchcock Hour (en 1963). Despois fixo unha proba de pantalla para o filme The Young Lovers, en 1964, e traballou na súa primeira longametraxe, Shenandoah, en 1965, ao que seguiu un papel protagonista xunto a James Garner en Mr. Buddwing, de MGM. En 1966, apareceu nun episodio da serie The Road West, de NBC.
Pennsylvania State University
Organización
PSU está dirixida por un presidente, asistido por 12 vicepresidentes, un reitor con adxunto, o director executivo da Facultade de Medicina e un director do Consello de Administración para o Board of Trustees. A dirección da universidade é elixida e controlada polo Board of Trustees, que inclúe membros de oficio e nomeados polo gobernador e membros electos de antigos alumnos, sociedades agrarias e corporacións empresariais.
Alumnado
No outono de 2021, 88.914 estudantes estaban matriculados en Penn State, no outono de 2020 89.816. En 2020, 74.446 (82,9 %) solicitou o seu primeiro grao, polo que eran undergraduates (estudantes universitarios de grao ou licenciatura). Deles, 46 foron % mulleres e 54 % masculino; 7 % se identificou como asiático, 6 % como negros/afroamericanos, 8 % como hispano/latino e 2 % non proporcionara ningunha información. 15.370 (17.1 %) estaban traballando para outro grao, eran licenciados.
Herbario Nacional dos Países Baixos
miniatura|250px|Título en pedra do antigo Rijksherbarium en [[Leiden.]]
Sección en Leiden
As coleccións desta sección albergan ao redor de 4,1 millóns de espécims de plantas, con énfase na flora de Europa, especialmente dos Países Baixos, e da do sueste asiático.
Moeda dun centavo de dólar Indian Head
En 1858, o modelo Flying Eagle foi substituído por un novo, caracterizado pola cabeza da Liberdade no seu anverso cun toucado indio, o que lle deu o nome de Indian Head. Pola súa banda, o reverso reproducía unha coroa de loureiro, que en 1860 foi substituída por unha de carballo e á que se lle engadiu un escudo.
Inicio
O 4 de novembro de 1858, Snowden escribiu ao secretario do Tesouro, Howell Cobb, acerca do deseño da cabeza india, e dous días despois escribiu a Longacre para o informar de que ese era o deseño aprobado. Longacre debía preparar os cuños necesarios para a produción, que debía comezar o 1 de xaneiro de 1859.
Redeseño e excedentes (1859-1861)
En 1860, o reverso do centavo modificouse para presentar unha coroa de carballo, no canto da de loureiro, e para engadir un pequeno escudo na parte superior; este reverso tamén se coñece nalgúns espécimes de proba cuñados en 1859. Segundo Richard Snow, na súa guía obra A Guide Book of Flying Eagle and Indian Head Cents, isto non se debeu a problemas coa cuñaxe do reverso da "coroa de loureiro" utilizado en 1859, xa que neses exemplares se amosaban ben todos os detalles. Walter Breen, no entanto, suxeriu que as plumas e os rizos do anverso evitaban que a cuñaxe fose tan eficiente como o sería despois do cambio do reverso, e que "isto pode explicar a decisión de Snowden de cambiar o deseño". Pola súa banda, David Lange, na súa historia da Casa da Moeda dos Estados Unidos, afirma que o cambio se debeu á pretensión de lle outorgar á moeda, citando a Snowden, "máis carácter nacional". Todos os centavos de 1859 e algúns de 1860 teñen o truncamento do busto da Liberdade no anverso terminado en punta, en tanto que a maioría dos centavos de 1860 e todas as emisións posteriores o teñen redondeado.
Escaseza e nova aliaxe (1862-1864)
Os centavos de cuproníquel de principios de 1864 foron comprados xeralmente por especuladores e non circularon en grandes cantidades. A Casa da Moeda comezou a producir o centavo Indian Head de bronce o 13 de maio, tres semanas despois da aprobación da Lei da Moeda, e puxéronse en circulación o 20 de maio. Os cuños preparados para as pezas de cuproníquel utilizáronse para cuñar as de bronce. Nalgún momento de 1864, Longacre afiou o seu deseño para o utilizar na cuñaxe de pezas de bronce, máis brandas, e tamén aproveitou para engadir a súa inicial "L". Non se sabe cando se fixo isto; poida que fose xa en maio, e que os novos cuños se utilizasen xunto cos antigos. Hai, xa que logo, centavos Indian Head de bronce de 1864 tanto co "L" coma sen el". A presenza do "L" coñécese tamén en pezas datadas en 1863, en ambas as aliaxes, e en pezas de cuproníquel datadas en 1864, e suponse que algunhas destas emisións, todas elas extremadamente raras, foron cuñadas nunha data posterior. O centavo de bronce foi aceptado inmediatamente pola poboación, e a gran produción da emisión aliviou pronto a escaseza de centavos.
Substitución
miniatura|150x150px|Modelo en [[xeso de Saint-Gaudens para o anverso do centavo: a Liberdade cun toucado indio engadido. O deseño desenvolveuse despois para os 10 dólares.]] En 1890, o Congreso aprobou unha lei que permitía á Casa da Moeda modificar os deseños que estiveran en uso durante polo menos 25 anos sen necesidade de autorización lexislativa. En 1904, o presidente Theodore Roosevelt escribiu ao seu secretario do Tesouro, Leslie Mortier Shaw, queixándose de que a moeda estadounidense carecía de mérito artístico, e preguntoulle se sería posible contratar un artista privado, como o escultor Augustus Saint-Gaudens, para que preparase novos deseños. Seguindo instrucións de Roosevelt, a Casa da Moeda contratou a Saint-Gaudens para redeseñar o centavo e as catro moedas de ouro. En virtude da nova lei, esas eran as moedas estadounidenses que podían cambiarse sen a aprobación do Congreso por levaren máis de 25 anos en uso.
Atonement (filme de 2007)
Atonement é un filme de 2007 dirixido por Joe Wright e protagonizado por James McAvoy, Keira Knightley, Saoirse Ronan, Romola Garai, Benedict Cumberbatch e Vanessa Redgrave. Está baseado na novela homónima de Ian McEwan. O filme conta os eventos dun crime e as súas consecuencias no transcurso de seis décadas, comezando na década de 1930. Foi producido por StudioCanal e filmado en Inglaterra. A distribución internacional foi a través de Universal Studios, estreándose no Reino Unido e Irlanda o 7 de setembro de 2007 e en América do Norte o 7 de decembro de 2007.
Coloración estrutural
Estrutura, non pigmento
A coloración estrutural é causada polos efectos de interferencia en vez de por pigmentos. As cores estruturais prodúcense cando un material está marcado con finas liñas paralelas ou formado por unha ou máis capas finas paralelas, ou composto de microestruturas na escala da lonxitude de onda da cor.
Principio da iridescencia
A iridescencia, tal como explicou Thomas Young en 1803, créase cando películas extremadamente delgadas reflicten parte da luz incidente desde a súa superficie superior. O resto da luz pasa a través das películas e unha parte dela é reflectida desde a superficie inferior. Os dous conxuntos de ondas reflectidas viaxan rebotadas cara arriba na mesma dirección. Pero dado que as ondas reflectidas pola parte inferior viaxaron unha distancia un pouco maior (controlada pola delgadeza e índice de refracción da película e o ángulo no que incide a luz) os dous conxuntos de ondas están fóra de fase. Cando as ondas están a unha ou máis lonxitudes de onda completas de distancia; noutras palabras, a certos ángulos específicos, súmanse (interfiren construtivamente), dando lugar a unha forte reflexión. A outros ángulos e diferenzas de fase, pode restarse, dando lugar a reflexións débiles. A película fina, por tanto, reflicte selectivamente unha soa lonxitude de onda (unha cor pura) a calquera ángulo dado, pero outras lonxitudes de onda (diferentes cores) a diferentes ángulos. Así, a medida que se move unha estrutura de película fina, como as ás dunha bolboreta ou as plumas dunha ave, parece que cambia a cor.
Estruturas fixas
miniatura|esquerda|Magníficas cores non iridescentes do papagaio [[Ara ararauna creados por nanocanles aleatorias.]]
As matrices deformadas, consistentes en nanocanles orientadas aleatoriamente nunha matriz de queratina como nunha esponxa, crean a cor azul non iridiscente difusa do papagaio Ara ararauna. Como as reflexións non están todas dispostas na mesma dirección, as cores, aínda que son magnificentes, non varían moito co ángulo, así que non son iridescentes.
CD74
Función
A proteína nacente MHC de clase II no retículo endoplasmático rugoso (RER) únese a un segmento da cadea invariante (Ii; un trímero) para dar forma á fenda para unión de péptidos e impedir a formación dunha conformación pechada.
Javier Casal
Traxectoria
En 2022 substituíu a José Antonio Marcos na dirección de Hora 14 da Cadena Ser.
Convento de Santa Clara de Pontevedra
Historia
Segundo a tradición, neste lugar atopábase anteriormente un convento dos templarios. O actual convento foi fundado en 1271 e na súa construción, iniciada en 1339, influíu o interese de Dona Teresa Pérez de Soutomaior, filla do poeta e aristócrata Paio Gómez Chariño. A primeira referencia documentada a unha comunidade de monxas baixo a advocación de Santa Clara data de 1293. A construción da igrexa foise ampliando ao longo dos séculos. De feito, a cabeceira aínda non estaba terminada en 1362.
Descrición
O claustro ten só dous lados. No centro hai unha fonte de pedra coroada pola figura de Santa Clara, que leva unha rama de oliveira e unha hostia. O convento conta tamén cunha horta e un xardín dominado por maceiras, ameixeiras, abeleiras e castiñeiros. No centro do xardín atópase a pequena capela dos Ánxeles.
Procesamento do antíxeno
Evasión viral do procesamento do antíxeno
Mycobacterium tuberculosis inhibe a fusión fagosoma-endosoma, evitando así ser destruída no inhóspito ambiente do fagosoma.
Cerambyx
miniatura|220px|C. scopolii
Lithocarpus edulis
miniatura|240px|Froitos Lithocarpus edulis é unha especie de árbore, pertencente á familia das fagáceas, do grupo dos chamados carballos de pedra, propio do Xapón.
Etimoloxía
O epíteto específico edulis, é un termo latino que significa "comestíbel".
Anatole de Barthélemy
Orixe familiar e primeiros anos
O seu irmán, Edouard de Barthelemy, foi tamén un destacado historiador.
Rye
Rye é o nome en inglés para o centeo, un cultivo de cereal. Pode referirse a: Ademais, como topónimo pode referirse a:
Acelos
Os acelos (Acoela') son unha orde de invertebrados pequenos e simples do subfilo Acoelomorpha do filo Xenacoelomorpha, un grupo de bilaterais que se ramificou moi cedo na árbore evolutiva dos animais, que lembran a vermes planos. Historicamente foron tratados como unha orde de vermes planos turbelarios.
Orencio Abalde Rodríguez
Orencio Abalde Rodríguez, nado en Vigo o 7 de marzo de 1907, foi un sindicalista e político galego.
Pixel art
O termo tamén pode facer referencia a esculturas e arte doutros medios que recrea ou reflexiona sobre este tipo de gráficos, por exemplo a obra de Jonathan Borofsky.
Historia
Algunhas formas de arte tradicional, como pode ser o bordado de fíos contados (incluíndo o punto de cruz) e algúns tipos de mosaico e traballos con abelorios, son moi similares á arte de píxel. Estas formas de arte constrúen imaxes a partir de pequenas unidades de cor de forma similar aos píxeles na computación dixital moderna. Un concepto similar a unha escala moito maior pode ser visto en Festival Arirang de Corea do Norte.
Videoxogos
Este tipo de debuxos estivo moi presente en xogos antigos, pero tamén se destacan xogos actuais que seguen mantendo esta estética da arte dixital como forma de deseño, por exemplo Minecraft, que segue traballando a través avatares e mobles creados en pixel art e que conta con marcadas regras en canto a este deseño por exemplo os bordos negros, o pixel art isométrico etc. ou xogos de videoconsolas antigas que non soportaban grandes gráficos.
A maioría dos xogos que seguen funcionando con este tipo de deseño son os chamados xogos de plataforma ou xogos sinxelos realizados nun deseño non isométrico e que, como o deseño, son mini-xogos simples que son máis fáciles de xogar cando non quixeron centrarse moito na parte relativa á fabricación de avatares, obxectos etc., resultando máis sinxela esta arte dixital.
Mundo de fala románica
Os mundo de falas romances inclúen, por exemplo, as comunidades de falas castelás, galego-portuguesas, francesas, italianas, romanesas, occitano-catalás, etc.
Manuel Rial González
Recoñecementos
Foi nomeado fillo adoptivo do concello da Lama en 2002.
Rye, East Sussex
Historia
Na época medieval, con todo, era un membro importante da confederación Cinque Ports, xa que estaba á cabeza dunha enseada da Canle Inglés e case enteiramente rodeada do mar.
Paoul
Prehistoria
Na localidade de Kergroas, atópanse dous túmulos separados por 80 metros e cun diámetro de trinta metros cada un. Datan da Idade de Bronce e foron escavados entre 2002 e 2004, descubrindo dous sarcófagos tallados nun medio tronco de árbore, cubertos cun taboleiro de madeira. Na súa contorna descubríronse novos enterramentos da Idade do Bronce Medio, sumando un total de vinte corpos. A acidez e a humidade da terra na Bretaña, similar á galega, fai que sexa raro atopar esqueletos, polo que este descubrimento é excepcional. Esta necrópole estivo en uso durante varios séculos.
Idade Media
Paule dependía da baronía de Rostrenen, e dividiuse en cinco señoríos: Paule, Le Dréortz, Brécilien (Bressilien), Liscuit e Kerjan.