cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Estado de Nova York
Xeografía
A rexión sur do Estado de Nova York (constituída pola cidade de Nova York e os seus suburbios incluíndo a Long Island e a parte sur do val do río Hudson) pódese considerar o núcleo central dunha megalópole, unha supercidade que se estende desde Boston ata Washington, D.C., chamada a miúdo BosWash. O Estado de Nova York está moi asociado coa cidade do mesmo nome, aínda que esta non é o seu único aspecto. O resto do Estado de Nova York está dominado por granxas, bosques, ríos, montañas e lagos. Unha das atraccións turísticas máis coñecidas de Nova York (así como dos Estados Unidos) son as Cataratas do Niágara, localizadas no noroeste do Estado, xunto á fronteira canadense.
Rexións xeográficas
250px|dereita|miniatura|O [[río Hudson.]] 250px|dereita|miniatura|As [[Cataratas do Niágara.]] Podemos dividir a Nova York en oito rexións xeográficas distintas:
Ditadura
Ditaduras híbridas
miniatura|200px|[[Fidel Castro nun discurso en 1978]] Como o seu nome suxire, combinan cualidades das ditaduras personalistas, de partido único e militares. As formas máis comúns son os híbridos personalista/de partido único e personalista/militar. Máis raras son as que combinan partido único/militar, e as que comparten características das tres: personalista/partido único/militar, coñecidas como tripla ameaza.
As ditaduras modernas
O réxime ditatorial moderno case sempre resulta de convulsións sociais profundas, xeralmente provocadas por revolucións ou guerras. As ditaduras son normalmente impostas por grupos de poder, sexan militares ou revolucionarios. Xeralmente, a imposición do movemento que resulta neste réxime de excepción é en función da defensa de intereses minoritarios, económico-financeiros, étnicos, ideolóxicos e outros.
As ditaduras de África e Asia
Na África e Asia cóntanse moitas ditaduras, de diversas orientacións ideolóxicas: na China, Mao Tse Tung tomou o poder despois de expulsar para a illa de Formosa (Taiwán) o exército do xeneral Chiang Kai-shek, no Irán, a ditadura de Mohammad Reza Pahlavi, derrubado en 1979 por unha revolución musulmá; na Indonesia, a do xeneral Sukarno, seguida pola do xeneral Suharto; en Filipinas, a de Ferdinand Marcos, obrigado a abandonar o país en 1986.
As ditaduras da América Latina
Na América Latina, a historia está chea de ditaduras, golpes e contra golpes, revolucións e contra-revolucións. O principal é o caudillismo, que consiste na glorificación dun líder e na construción dun partido en torno del e non de conviccións políticas, ou ideoloxía. Despois, coa polarización causada pola guerra fría, ficou claro que esta desculpa fora utilizada para manter os ditadores no poder. Entre tantas personaxes, destacan Antonio López de Santa Anna e José Antonio Páez, en México; Francisco Solano López e Dr. Francis, no Paraguai. Na Venezuela, con Juan Vicente Gómez cuxa ditadura foi extremadamente tiránica, entre outras tantas que xurdiron en todo o continente.
Ditaduras do Brasil
Do outro lado houbo resistencia de opositores ao goberno militar, primeiramente a través dos precarios medios legais dispoñíbeis dentro do propio réxime; posteriormente, coa intensificación da represión violenta aos dereitos civís e políticos (principalmente os dereitos de libre expresión e asociación), organizáronse grupos de protesta e resistencia que se valeron de medios diversos tales como a desobediencia civil, a clandestinidade e as accións armadas como secuestros, asaltos violentos, guerrilla urbana etc.
Ditaduras cubanas
miniatura|200px|Fulgencio Batista, ditador cubano. Fulgencio Batista y Zaldívar, foi líder de Cuba de 1933 a 1940 aproveitando o levantamento popular que derrubara a outro ditador Geraldo Machado, sendo de 1940 ata 1944 o presidente oficial do país, e de 1952 a 1959 foi un ditador. Batista lidera un golpe de estado e implanta a ditadura. O golpe militar que instituíu Fulgencio Batista como líder político cubano, derrubando Carlos Prio Socarras deuse en marzo de 1952, nas palabras de Reinaldo Arenas, "a ditadura de Batista comezou logo cunha gran represión que non tiña só carácter político, mais tamén carácter moral". Desa ditadura pásase a que co triunfo da revolución en 1959, remate implantando unha ditadura comunista substituíndo un dos máis sanguentos réximes políticos que coñeceu América Latina, o de Fulgencio Batista. Fidel Castro, xunto cos seus compañeiros na revolución, afirmaban que estaban contra o réxime anterior, e só se mostraron abertamente comunistas despois da toma do poder.
Exemplos históricos: diversidade de ditaduras
Con criterios de poder autoritario, manténdose pola opresión, e con ausencia de eleccións libres, un grande número de réximes, con funcionamentos e ideoloxías diversas poden se cualificados de ditatoriais.
Blood on the Dance Floor (canción)
"Blood on the Dance Floor" é unha canción do artista estadounidense Michael Jackson. Foi lanzada como o primeiro sinxelo do álbum remix Blood on the Dance Floor: HIStory in the Mix. Orixinalmente, Jackson e Teddy Riley crearon o tema no ano 1991 para o álbum Dangerous. Porén, non foi incluído daquela e estreouse minimamente alterada en 1997. A canción fala dunha muller depredadora de nome Susie, que seduce a Jackson antes de conspirar para acoitelalo. A composición é unha mestura de rock, funk e Hi-NRG.
Polimorfismo dun só nucleótido
Uso e importancia
En xuño de 2012, a base de datos dbSNP listaba 53.558.214 SNPs en humanos.
Bases de datos
Igual que ocorre para os xenes, existen tamén bases de datos bioinformáticas para os SNPs. dbSNP é unha base de datos de SNP do National Center for Biotechnology Information (NCBI). SNPedia é unha base de datos de estilo wiki para axudar á anotación xenómica persoal, interpretación e análise. A base de datos OMIM describe a asociación entre os polimorfismos e enfermidades (por exemplo, dá as enfermidades en forma de texto), a Human Gene Mutation Database proporciona as mutacións de xenes que causan ou están asociadas con enfermidades conxénitas humanas e SNPs funcionais, e GWAS Central permite aos usuarios interrogar visulamente os datos dun ou máis estudos de asociación no xenoma. O grupo de traballo International SNP Map mapou a secuencia que flanquea cada SNP por aliñamento á secuencia xenómica de clons de inserción grande en Genebank. Estes aliñamentos foron convertidos nas coordenadas cromosómicas que se mostran na Táboa 1 Outra base de datos é o International HapMap Project, no que os investigadores están identificando SNP etiqueta (Tag SNP) para poder determinar a colección de haplotipos presentes en cada suxeito.
Nomenclatura
A nomenclatura dos SNPs pode ser confusa: para un determinado SNP poden existir diversas variacións e non se chegou a un consenso. Un enfoque é escribir os SNPs cun prefixo, un punto e o signo "maior que" (>) para indicar o tipo salvaxe e o nucleótido ou aminoácido alterado; por exemplo, c.76A>T. Os SNPs desígnanse con frecuencia polo seu número dbSNP rs, como no exemplo anterior.
Cloruro de rubidio
Síntese
Unha técnica custosa require a reacción do metal rubidio co halóxeno desexado:
Estado de Nova York
Educación
En Nova York, cada cidade principal (city) e cada condado, consta polo menos dun distrito escolar. Nas cidades, a responsabilidade de administrar as escolas é do distrito escolar municipal, mentres que nas rexións menos densamente poboadas, esta responsabilidade queda por conta dos distritos escolares que operen no condado. Nova York permite a existencia de "escolas charter" -escolas públicas independentes, non administradas por distritos escolares pero que dependen de orzamentos públicos para se soster. A escolarización é obrigatoria para todos os nenos e adolescentes de máis de seis anos de idade, ata a conclusión da educación secundaria ou ata os quince anos de idade. miniatura|280px|esquerda|Biblioteca Pública de Nova York. En 1999, as escolas públicas do Estado atenderon a preto de 2 888 000 estudantes, empregando aproximadamente a 202.100 profesores. Pola súa banda, as escolas privadas atenderon a preto de 475.900 estudantes, empregando aproximadamente a 37.200 profesores. O sistema de escolas públicas do Estado utilizou preto de 26.885 millóns de dólares, e o gasto das escolas públicas foi de aproximadamente 10.500 dólares por estudante. Preto dun 84,2% dos habitantes do estado con máis de 25 anos de idade ten no seu haber un diploma de graduado en educación secundaria.
Transportes
Nova York é un dos maiores centros aeroportuarios do país. O Aeroporto Internacional John F. Kennedy e o Aeroporto LaGuardia atenden a millóns de pasaxeiros cada ano. O Aeroporto Internacional de Buffalo, en Buffalo, tamén é outro aeroporto internacional moi dinámico. Outros aeroportos internacionais importantes son os de Albany, Rochester e Syracuse.
Medios de comunicación
miniatura|180px|Sede da NBC, en Nova York. O primeiro xornal do Estado, o New York Gazette, foi impreso por primeira vez en 1775, por William Bradford. Actualmente, Nova York é o líder nacional da industria xornalística. No Estado publícanse máis de 830 xornais, dos cales preto de 75 son diarios. Varios dos xornais máis coñecidos do país, e ata do mundo, imprímense na Cidade de Nova York. Entre eles atópanse o New York Times, o New York Post e The Wall Street Journal —que posúe a maior tirada diaria do país. No estado publícanse tamén preto de 2.300 revistas. Entre elas están as mundialmente famosas Newsweek, Time Magazine e Reader's Digest. A Associated Press tamén ten a súa sede na Cidade de Nova York.
Símbolos do estado
Estes son os símbolos do estado de Nova York:
Richard Burton
Richard Walter Jenkins, coñecido como Richard Burton, nado en Pontrhydyfen o 10 de novembro de 1925 e finado en Céligny, Suíza o 5 de agosto de 1984 foi un actor galés.
Traxectoria
Finou en Suíza vítima dunha hemorraxia cerebral. A pesar do súpeto do seu pasamento, a súa saúde fora decaendo por mor do alcohol.
André Soares
Traxectoria
Durante moitos anos o seu labor foi ignorado, e en gran parte atribuído ao arquitecto Carlos Amarante. O seu nome, como mestre da arte, foi recoñecido publicamente trala chegada a Portugal do historiador estadounidense Robert Smith.
Jurassic Park III
Jurassic Park III é unha longametraxe dirixida por Joe Johnston que foi estreada en 2001. É o terceiro filme da franquía Jurassic Park.
The Selecter
The Selecter é unha banda ska inglesa. Nace coma unha banda rocksteady/ska, cunha forte influencia do estilo xamaicano dos 60.
Abeto vermello
miniatura|Madeira do abeto rubio (Picea abies)
Descrición
É unha gran conífera de folla perenne que acada unha altura de entre 30–50 m e un diámetro de toro de 1 a 1,5 m. A característica desta picea é a súa copa piramidal, moi regular. Pode acadar os 70 m de altura. O falso abeto máis alto mide, 63 m, atópase nas fragas de Perućica, no Parque Nacional Sutjeska, en Bosnia e Hercegovina.
Is It Scary
"Is It Scary" é un sinxelo do artista estadounidense Michael Jackson, extraído do seu álbum remix de 1997 Blood on the Dance Floor: HIStory in the Mix. Foi escrita e producida por Jackson, Jimmy Jam (James Harris III) e Terry Lewis.
Urquiola
Accidente
Non obstante, a Comandancia de Mariña ordenou ás 9:30 horas que o petroleiro abandonase a canle e se afastase 200 millas das costas españolas, co argumento do inminente perigo de explosión e de incendio no porto da cidade, así como a posible contaminación da baía coruñesa. Esta decisión obrigou o barco a dar atrás, saíndo pola mesma canle e, agora, con maior calado ó penetrar auga tras a colisión e, aínda máis, coa marea baixa. . Para realizar esta manobra, o Urquiola foi apoiado por dous remolcadores, a proa e a popa, e axudado polos propios motores do barco. Unha vez que se atopaba de novo no canal do Seixo, o capitán ordenou o avante toda, pero só minutos despois se escoitou un forte impacto seguido dunha vibración constante. Inmediatamente despois comprobaron o vertido do petróleo pola cuberta, a través das tapas dos depósitos e as vías de ventilación, o que indicaba que se producira unha grave vía de auga no fondo do buque, con entrada de auga nos depósitos. Simultaneamente, o barco sofre unha escora de 10º e afunde claramente de proa.
A consecuencia deste segundo impacto, o Urquiola comeza a arder ás 13:30 horas. O violento incendio non puido ser sufocado e, xa na mañá do día 14, prodúcese unha segunda explosión.
Los Fresones Rebeldes
Traxectoria
Felipe e Cristina seguiron ensaiando pola súa conta, e Miguel regresou canda eles, fundando Los Fresones Rebeldes xunto a outras tres rapazas: Eugenia, Inés e a súa irmá Cecilia. Felipe, funcionario da Deputación de Barcelona no Consorcio de Parques Forestais, ex xornalista de información política para o Diario de Barcelona e Miguel, profesor de xeoloxía, deciden intentalo por enésima vez con este divertido proxecto aínda que segundo confesan "Los Fresones foron a última oportunidade que nos dabamos e, mira, funcionou". Nun primeiro momento a formación non era moi estable: Inés ía e viña, e a súa irmá Cecilia substituíaa, despois íase Cecilia e volvía Inés. E nestas condicións xurdiu a oportunidade de gravar un disco.
Urquiola
Impacto medioambiental
A pesar destes esforzos houbo un importante impacto ecolóxico e económico, cunha elevada mortandade de moluscos nos numerosos parques de cultivo de ostras e mexillón existentes na zona afectada, especialmente na ría do Burgo. Os danos económicos neste sector valoráronse nuns 2,25 millóns de euros, elevándose a 70 millóns os danos totais e os gastos xerados.
The Village
Sinopse
Os membros dunha pequena comunidade rural de Covington, Pensilvania, viven aterrados debido a unhas descoñecidas criaturas que habitan nos bosques circundantes. Varias regras que non deben ser quebrantadas fan o asunto aínda máis misterioso: evitar que vexan a cor vermella porque os atrae, manterse afastados do bosque porque alí agardan agochados a chegada de alguén, e o máis importante, obedecer a campá de alerta, xa que é o sinal de que veñen.
Lope Gómez de Marzoa
Traxectoria
Descoñécese a data da súa morte, pero debeu ocorrer no ano 1501, data a partir da cal se perden as referencias sobre a súa persoa.
Lucio II, papa
Traxectoria
Gerardo Caccianemici foi consagrado papa o 12 de marzo de 1144. Antes da súa elección foi cóengo en Bolonia, ata ser nomeado cardeal da Santa Cruz de Xerusalén por Honorio II, para quen ocupou nun primeiro momento o cargo de tesoureiro e despois o de legado papal en Alemaña, cargo que tamén desempeñou baixo o pontificado de Inocencio II logrando que o rei Lotario III de Saxonia enviase dúas expedicións a Italia en apoio ao papa no seu enfrontamento co antipapa Anacleto II.
Rinaldo Fioramonte Martino
Traxectoria
A finais dos anos 40 fichou polo Juventus FC italiano, co que acadou o título da Serie A, e incluso chegou a xogar coa Selección de fútbol de Italia. De volta en América xogou no Club Nacional de Football, co que tamén gañou o título. Tras un breve paso por Boca Juniors volveu a Nacional para ser campión outra vez.
En 1953 fichou polo CA Cerro, onde se retirou.
Urbano II, papa
Beatificación
Existen certos indicios da existencia de culto á figura de Urbano II desde pouco despois da súa morte. Así, por exemplo, entre as figuras debuxadas no ábsida do oratorio do Pazo de Letrán, construído por Calisto II, pode verse un retrato de Urbano baixo o que se inclúe o rótulo de Sanctus Urbanus Secundus ("San Urbano II"). Dita figura aparece coroada por unha nube cadrada e situada ós pés da Virxe María.
Galia
Historia
Os galos estendéronse por toda Europa en tempos romanos, falando unhas linguas celtas que diverxeran en dous grupos. Ademais dos galos da actual Francia, outros estabelecéranse entre os séculos IV e III a.C. nas chairas do norte de Italia, na provincia que os romanos coñecían como Galia Cisalpina,("Galos deste lado dos Alpes") Venetia e Istria.
Galia Comata
Chamada Galia Cabeluda porque os seus habitantes deixaban medrar moi longo o cabelo (Coma en latín é cabeleira, de aí o nome dado á constelación Coma Berenices pola cabeleira de Berenice). Era a Galia máis extensa de todas pois comprendía as actuais Francia central e setentrional e Bélxica, xunto con parte dos Países Baixos ao sur do río Rin. O seu territorio era chairo, con grandes bosques e moitos recursos agrícolas, a maioría sen explotar. Estaba regado polos ríos Liger (Loira), Sequana (Sena), Mosa, Mosella (Mosela), Scaldis (Escalda), Samara (Somme), Matroma (Marne), Duranius (Dordoña), Oltis (Lot) e Garumna (Garona). Antes da conquista de Xulio César, todas estas terras eran practicamente descoñecidas. Os seus habitantes eran na súa maioría celtas chamados galos. Estes galos coñecían a existencia de Roma e do seu poder, e evitaban calquera contacto con ela. Eran agricultores e gandeiros, e vivían en cidades ou aldeas que os romanos chamaban oppida. Gardaban, coidaban e defendían celosamente os tesouros tribais, así como os campos de trigo e o seu xefe (denominado rix). Da súa relixión sábese pouco na realidade, aínda que circularon ao longo da historia lendas e contos sobre os seus deuses e os seus sacerdotes chamados druídas, dos que se descoñece case todo desde un punto de vista científico e crítico. En xeral, non buscaban a guerra como un fin para a súa expansión, pero eran terríbeis guerreiros. Tiñan por costume fabricar e beber cervexa, cousa que os romanos nunca entenderon nin aprobaron, dado que eles eran moi afeccionados ao cultivo da vide. A maioría destes habitantes eran altos, rexos, louros ou rubios e con ollos azuis ou grises. Para os romanos eran pobos bárbaros, é dicir, pobos con costumes totalmente diferentes ás súas, aínda que consideraban avanzada a súa civilización, en especial as súas redes comerciais.
Continuidade e rupturas
En xeral, as vivencias observábeis no cadro da Antigüidade serodia até o século VII foron numerosas na Galia: só a partir de mediados do século VII, unha época de crise, os nomes xermánicos multiplicáronse nas elites, indicando por tanto que o centro de gravidade de Europa se desprazaba para o norte e que escacharan os equilibrios do mundo antigo.
Pink Floyd
Orixes
Os compoñentes orixinais de Pink Floyd foron: Syd Barrett, Bob Klose, Richard Wright, Roger Waters e Nick Mason. Syd Barrett dominaba a composición influído polo rock psicodélico e o rock surf, o que propiciou a saída do grupo de Bob Klose, máis próximo ao jazz.
A busca da experimentación
Por eses anos Pink Floyd comeza a recibir propostas para dedicarse á elaboración de bandas sonoras, pola súa destreza e complexidade na composición experimental, debido a iso e para non deixarse encadrar por vertentes ou estereotipos musicais, así coma por esa grande influencia que Syd Barrett deixara neles, deciden involucrarse nun autorrecoñecemento como banda e persoalmente facendo o seu seguinte disco dobre Ummagumma (gravado entre Birmingham e Manchester en 1969), unha mistura de temas en directos por unha parte e experimentos de estudio pola outra na cal cada tema foi composto por cada un dos membros da banda, con temas que ocupaban a metade dunha cara (uns 10 minutos cada un).
América do Sur
Época colonial
O conquistador español Francisco Pizarro chegou a Cajamarca en 1532, tomando prisioneiro ao monarca inca, Atahualpa. Posteriormente deu orde de executalo e aliouse coa nobreza do Cuzco, o cal lle permitiu completar a conquista do Imperio incaico.
Emancipación
A historia da emancipación suramericana comezaba a escribirse. Logo complementariase coas accións militares iniciadas polo libertador Simón Bolívar ao norte do continente, dando o seu primeiro gran golpe na batalla de Boyacá, onde consegue unha decisiva vitoria patriota.
Do período poscolonial ao proceso de integración
En 2008 dáse a creación da Unión de Nacións Suramericanas (Unasur) e o Banco do Sur que busca políticas de integración económica, política e cultural entre os países membros, tamén busca defender as democracias da rexión dos golpes de estado. Un exemplo disto é a reacción de países suramericanos e especialmente do Unasur no intento de golpe de estado en Ecuador de 2010, ou na crise política en Bolivia de 2008.
En canto á orde pública, o conflito armado en Colombia levou a que outros Estados do subcontinente se impliquen no desenvolvemento do mesmo. O chamado acordo humanitario contou coa participación activa de varios gobernos suramericanos, en especial a participación da administración de Hugo Chávez. A situación deu lugar á crise diplomática de Colombia con Ecuador e Venezuela de 2008 que finalizou na XX Reunión Cume do Grupo de Río; en 2010 produciuse unha nova crise diplomática entre Colombia e Venezuela que finalizaría coa mediación do Unasur.
Economía
miniatura|Grans de [[café torrados]] esquerda|miniatura|Venda de [[verduras nun mercado da cidade de Sucre (Bolivia)]]
No sector de turismo, iniciáronse no 2005 unha serie de negociacións con obxectivo de promover o turismo e aumentar as conexións aéreas dentro da rexión. Punta del Este, Florianópolis e Mar del Plata encóntranse entre os principais balnearios da América do Sur.
Sector primario
O Brasil é o terceiro maior exportador de produtos agrícolas do mundo. A maioría dos suramericanos vive nas proximidades do litoral e por iso gran parte das áreas en que se fai uso intensivo da terra localízase nesa faixa periférica. Menos do 5% das terras da rexión son cultivadas, 19% destínanse a pastos e o 47% son ocupadas por bosques. A proporción de terra cultivada varía desde o 12% no Uruguai até o 1% no Paraguai e o 0,03% na Güiana Francesa.
Ciencia e tecnoloxía
Doutra banda, a Arxentina e o Brasil son as únicas nacións suramericanas dotadas de centrais nucleares para enfrontar a gran demanda enerxética das súas industrias: As arxentinas Atucha I (a primeira construída en toda América Latina), Atucha II e Embalse e as brasileiras Angra I e Angra II.
Arte e literatura
miniatura|esquerda|150px|[[Gabriela Mistral, primeira suramericana en obtener o Premio Nobel de Literatura.]] miniatura|150px|[[César Vallejo é considerado un dos maiores poetas de Suramérica e Latinoamérica.]] miniatura|esquerda|150px|[[Jorge Luis Borges é considerado un dos maiores expoñentes da literatura latinoamericana no mundo.]]
Simón de Sicilia
Traxectoria
Antepasados de Simón de Sicilia
Andrea Parodi
Discografía
En solitario
Janis Joplin
Traxectoria
A súa fama foise deteriorando pouco a pouco, mentres que a súa adicción á heroína aumentaba. Morreu por mor dunha sobredose de dita droga. A título póstumo publicouse o último disco no que traballaba, Pearl, que contaba con colaboracións de Kris Kristofferson e de Bobby McGee, ademais dunha renovada Kozmic Blues Band.
Bélxica nos Xogos Olímpicos
O Comité Olímpico Nacional de Bélxica foi creado e recoñecido en 1906.
Federación Internacional da Industria Fonográfica
Federación Internacional da Industria Fonográfica (IFPI, do inglés International Federation of the Phonographic Industry) é a organización que representa os intereses da industria da gravación por todo o mundo. É unha organización sen animos de lucro por parte dos seus membros rexistrada en Suíza. A súa secretaría está situada en Londres, Reino Unido. Representa a máis de 1.450 compañías de rexistro, grandes e pequenas, en 75 países. Unha das súas políticas máis importantes é acabar coa piratería musical.
Incidentes con The Pirate Bay
En outubro de 2007 ifpi.com, un dos dominios da IFPI caducou. O dominio foi transferido a The Pirate Bay por un doador anónimo. Os administradores de The Pirate Bay montaron unha web en ifpi.com titulada "International Federation of Pirates Interests", un retroacrónimo para IFPI. A propiedade do dominio foi devolta á IFPI a finais de novembro, cando o consello de mediación da OMPI decidiu que The Pirate Bay estaba a utilizar unha marca rexistrada da IFPI de mala fe.
O 19 de abril de 2009, trala sentenza en contra de The Pirate Bay, os dominios ifpi.org e ifpi.se forón suxeitos dun ataque DDoS.
Fractura de Monteggia
300px|miniaturadaimagem|[[Raios X|Raiografía dunha fractura de Monteggia.]] A fractura de Monteggia é un conxunto de lesións traumáticas caracterizadas pola luxación da articulación radiocubital superior a nivel da cabeza do radio e máis a fractura de cúbito a niveis variábeis. O tratamento xeralmente é ortopédico nos nenos e mediante osteosínteses en adultos.
Jack Nicklaus
Palmarés
Foi en oito temporadas o líder en ganancias do PGA Tour (1964, 1965, 1967, 1971, 1972, 1973, 1975 e 1976), segundo en cinco temporadas, e terceiro noutras tres. Ademais, obtivo o premio ao xogador do ano en cinco ocasións (1967, 1972, 1973, 1975 e 1976).
Majors
2 Derrotou a Tommy Jacobs & Gay Brewer no playoff de 18-buratos: Nicklaus (70), Jacobs (72), Brewer (78)
Economía de Letonia
A economía letoa baséase principalmente na agricultura e na industria téxtil e sidometalúrxica. Actualmente, o turismo perfílase como unha importante fonte de ingresos grazas ao patrimonio histórico do país. A súa transición a unha economía de mercado está provocando certas perturbacións (10% de paro e déficit orzamentario) e sacrificios nas políticas sociais. As exportacións contribúen con case 1/3 do PIB.
Ogos, Lobios, Lobios
Ogos é un lugar da parroquia de Lobios no concello ourensán de Lobios na comarca da Baixa Limia. Tiña 15 habitantes no ano 2012 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 8 eran homes e 7 mulleres.
A Torre de Labrada, Labrada, Guitiriz
A Torre de Labrada é un lugar da parroquia de Labrada no concello lugués de Guitiriz na comarca da Terra Chá. Tiña 6 habitantes no ano 2012 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 3 homes e 3 mulleres, o mesmo número de habitantes que no ano 2000.
Unión Deportiva Atios
Historia
Na década de 1950 xogábase ao fútbol nos espazos públicos, como as vías de paso, o campo da igrexa ou o campo anexo da vella escola, que tiña un gran desnivel. Adoitaban xogar os da zona alta da parroquia contra os da zona baixa.
Na tempada 1975-76, con Serafín Oya Davila na presidencia, o equipo acadou o ascenso a Segunda Rexional. Na tempada 1993-94, pouco antes do 25º aniversario, acadouse o ascenso a Primeira Rexional, con Manuel Rodriguez (Frito) como presidente. Xa na tempada 1996-97 logrouse o ascenso a Rexional Preferente con Pablo Mouriño Lago na presidencia.
Na tempada 2009-10, a falta de seis xornadas para rematar a liga, acadouse o terceiro ascenso a Rexional Preferente. Na tempada 2011-12 chegouse á final da copa Deputación de Pontevedra, perdendo nos penaltis. Dende o ano 2016 dirixe a entidade Don Jose Cebreiro, consolidando o equipo senior na categoría preferente, quedando na campaña 2017/18, terceiros sen lograr o ascenso a Terceira División no último partido o cal resultou nun 0-0 ante a U.D. Ourense, o equipo que quedaría primeiro.
Forza Provisional das Nacións Unidas no Líbano
O goberno libanés solicitou en xaneiro de 2006 que o mandato da UNIFIL se prolongase ata o 31 de xullo de 2006. A resolución 1655 do Consello de Seguridade do 31 de xaneiro así o confirmou, ampliando os obxectivos da misión á cooperación co goberno libanés para o desarmamento de Hesbulá. Días antes desta expiración, e en resposta ao secuestro de dous soldados israelís polas milicias de Hesbulá, o exército de Israel iniciou unha serie de ataques aéreos sobre o sur do Líbano que tiveron como consecuencia a morte de centos de civís libaneses e de catro observadores da UNIFIL (un finlandés, un chinés, un austríaco e un canadense).
Alberto Campo Baeza
Traxectoria
Deu moitas conferencias por todo o mundo, e fóronlle concedidos moitos premios, como o premio TORROJA por Caja Selecta ou os da Bienal de Bos Aires de outubro de 2009 pola súa Gardaría para Benetton en Venecia e polo Museo da Memoria de Andalucía en Granada. En 2010 foi finalista nos premios FAD coa súa obra "Entre Catedrales". En 2011 foi nomeado Colexiado de Honra polo Colexio de Arquitectos de Cádiz. En 2012 foi nomeado para o Premio Mies van der Rohe polo edificio de Oficinas para a Xunta de Castela e León en Zamora e recibiu o Premio á Excelencia Docente da Universidade Politécnica de Madrid. E en 2013 recibiu a Heinrich Tessenow Gold Medal da Tessenow Society, o Arnold W. Brunner Memorial Prize da American Academy of Arts and Letters, o International Award Architecture in Stone de Verona e o Royal Institute of British Architects (RIBA) International Fellowship 2014. En 2015 foi galardoado co BigMat Awards Berlín e co Premio de Arquitectura Española Internacional (PAEI 2015). En 2018 foi nomeado Doutor Honoris Causa pola Universidade CEU San Pablo, recibiu o Premio Piranesi de Roma pola súa traxectoria e gañou o concurso para construír o novo Liceo Francés de Madrid. En 2019 foi elixido Honorary Fellow polo American Institute of Architects e recibiu a Medalla de Ouro da Arquitectura que outorga o Consello Superior dos Colexios de Arquitectos de España. Obtivo o Premio Nacional de Arquitectura de España en 2020.
Publicacións e exposicións
As súas obras expuxéronse: miniatura|Casa do Concello de Fene.
miniatura|Exterior da Casa de Blas.
Jethro Tull
Orixes (1964-1968)
Os temas que realizaban eran unha mestura de blues, jazz e soul. Un novo cambio de nome produciuse neste período: pasaron a chamarse The John Evan´s Smash, co conseguinte cambio na formación: Jeffrey Hammond, Derek Ward, Jim Doolin, Martin Skyrme e Chris Riley foron substituídos por Chick Murray á guitarra, Tony Wilkinson ó saxofón barítono, Neil Valentine ó saxofón tenor e Glenn Cornick ó baixo. Porén, esta formación só durou un ano, xa que en novembro de 1967 produciuse a grande estoupada e só quedaron no grupo Ian Anderson e Glenn Cornick, polo que tiveron que recrutar a dous novos músicos. Estes serían o batería Clive Bunker e o guitarrista Mick Abrahams, ambos procedentes do grupo McGregor´s Engine. Con estes catro compoñentes comezou un periplo de dous meses durante os cales actuaron en diversos locais británicos, entre eles o mítico Marquee e no que se sucederon os cambios de nome: Navy Blue, Bag of Blues, Ian Henderson´s Bag O’ Blues e moitos outros, produto do espantosamente mal que tocaban. Parece ser que o constante cambio de nome era o único que lles permitía poder actuar nun local máis dunha vez, xa que coñecéndoos xamais poderían facelo. Porén, xusto daquela sucedeu un feito que máis tarde se revelaría como crucial para o futuro de Jethro Tull e para a historia da música en xeral: Terry Ellis e Chris Wright deciden formar unha compañía de discos á que poñerían por nome Chrysalis Records.
A dita compañía sería nun principio subsidiaria da todopoderosa Island e enfocou o seu traballo á promoción de grupos con sons innovadores, polo que a través do produtor Derek Lawrence deciden fichar ós nosos protagonistas e colocarlles o ridículo nome de Candy Coloured Rain, o cal non se produciu finalmente grazas a que un empregado de Chrysalis que estudara historia suxeriu o de Jethro Tull, que non é outra cousa que o nome dun agricultor, granxeiro e escritor inglés nado en Basildon en 1674, ó que se lle atribue en 1701 a invención e perfeccionamento da máquina de arar e diversos experimentos cos sistemas de sementeira. A pesar de todo, o primeiro traballo oficial de Jethro Tull na industria discográfica non sairía baixo o selo Chrysalis, senón que o faría para Metro Goldwyn-Mayer. Tratábase dun single que incluía na súa cara A o tema "Aeroplane", composto por Len Barnard e Ian Anderson e pola cara B "Sunshine day", composto por Mick Abrahams. Este single foi publicado en febreiro de 1968 e distribuído baixo o nome de Jethro Toe, seguramente debido a un erro de imprenta. En calquera caso, a repercusión deste traballo foi mínima, xa que apenas tivo promoción e tampouco atraeu o interese da crítica nin do público.
Os comezos (1968-1970)
Ó éxito de "Stand up" seguiu a edición de dous novos sinxelos igualmente triunfantes: o primeiro deles estaba formado por "Sweet dream" na cara A e "17" na cara B, e publicouse en setembro de 1969. Nel aprécianse toques de orquestra que, se ben non eran rigorosamente unha primicia (o tema "Reasons for waiting", de "Stand up" xa tiña unha parte de orquestra amañada por David Palmer), si que consolidan a vertente sinfónica do son de Jethro Tull. De feito, moitos dos seus seguintes discos incluíron extensas partes con amaños de orquestra. O outro single foi "Witch’s promise"/"Teacher", no que aparecen por primeira vez os xeniais toques de piano por parte de John Evans, que deste modo regresaba xunto cos seus colegas de toda a vida. Este disco saíu á venda en decembro de 1969, como preludio do seu seguinte álbum, o terceiro na historia do grupo, que se publicou en febreiro de 1970 e se titulou "Benefit". A saída á venda do Lp coincidiu coa segunda xira de Jethro Tull polos Estados Unidos, esta vez como estrelas absolutas. Existen algunhas testemuñas de dita xira, sobre todo da actuación do grupo no Carnegie Hall de Nova York, onde ofreceron un dos seus mellores concertos que se recordan e onde moi probablemente comenzouse a forxar o halo de lenda que agora envolve á banda. Neste concerto graváronse dous temas que posteriormente formarían parte do álbum "Living in the past".
O retorno triunfal (1975-1976)
Non se demoraría moito o relevo na banda, posto que nos plans máis inmediatos estaba a gravación dun novo disco e unha extensa xira mundial. O elixido foi John Glascock, un baixista moi técnico e versátil que traballara xa co grupo Carmen, e ao que incluso o mesmo Ritchie Blackmore pretendía para o seu grupo Rainbow. Anderson coñecía a Glascock dende había un ano, non só polo feito de que o seu grupo Carmen fose abreconcertos de Jethro Tull na xira de "War Child", senón tamén pola mediación da vocalista de dito grupo, Angela Allen, amiga persoal de Ian, e principal valedora de Glascock, ata o punto de recomendarlle persoalmente ao líder dos Tull a súa contratación para o grupo, unha vez disoltos Carmen. A pesar de que a música deste peculiar grupo era un flamenco-rock bastante estraño e pouco tiñan que ver co que facían Jethro Tull, o certo é que John Glascock demostraría pronto ser unha excelente adquisición para a banda, compenetrándose de inmediato cos demais músicos e traendo un ar fresco e renovador coa súa mestría ao baixo e a súa capacidade para facer coros.
Diogo Boitaca
Traxectoria
miniatura|dereita|Torre de Belem, Lisboa No 1510 partiu para o Norte de África, onde foi armado cabaleiro en Arzila, pola súa participación nos combates da toma da cidade fronte os mouros. En 1514, dou as trazas para a construción da fortaleza portuguesa en Mâmora (actual Mehedia), preto de Rabat, que logo foi reconquistada polos marroquinos.
Fondevila, Lobios, Lobios
Fondevila é un lugar da parroquia de Lobios no concello ourensán de Lobios na comarca da Baixa Limia. Tiña 493 habitantes no ano 2012 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 260 eran homes e 233 mulleres. É a capital do concello.
Evolución estelar
Formación estelar
As estrelas fórmanse a partir da fragmentación e condensación de inmensas nubes moleculares de gran densidade, tamaño e masa total. A metalicidade da nube de gas será a que posúan as estrelas que orixine. Normalmente, unha mesma nube produce varias estrelas formando cúmulos abertos de entre ducias e centenares delas. Estes fragmentos de gas converteranse en discos de acrecemento dos cales xurdirán planetas se a metalicidade é o suficientemente elevada.
A continua loita entre a gravidade, que tende a contraer a xove estrela, e a presión producida pola calor xerada nas reaccións termonucleares do seu interior, son os aspectos que determinan a partir de entón a evolución da estrela.
Cadeas PP ( 0.08MSol - 1.5MSol )
As cadeas protón - protón chámanse así porque son aquel conxunto de reaccións que parten da fusión dun ión de hidróxeno con outro igual, ou o que é o mesmo, dun protón con outro protón. Distínguense tres cadeas: A PPI, PPII e a PPIII. Cada unha cunha probabilidade de ocorrencia distinta segundo a temperatura do núcleo. A fusión do hidróxeno mediante as cadeas PP dáse en tódalas estrelas pero nas máis masivas a súa contribución é mínima. Dita reacción só predomina ata as 1,5 masas solares. Por debaixo das 0.08 masas solares non existe fusión do hidróxeno e teremos unha estrela abortada, é dicir unha anana marrón. No diagrama que vén a continuación saen representadas as tres cadeas PP. Tamén se citan as porcentaxes de ocorrencia no Sol e indícase o balance enerxético de cada reacción. As proporciones das tres cadeas varían segundo a temperatura.
PPI: 26.20MeV. 90% Dominante dende os 10 ata os 14 MK (Por debaixo de 10MK non hai apenas fusión.)
PPII: 25.67MeV. 10% Dominante entre os 14 e os 23 MK
O núcleo do Sol ten unha temperatura media menor que 14 megakelvins polo que é lóxico que a rama maioritaria sexa a PPI.
Vieja Guardia
A Vieja Guardia de FET y de las JONS foi unha organización paramilitar​ de extrema dereita que existiu en España durante o réxime franquista.
Historia
A fronte desta «Vieja Guardia» quedou un inspector nacional, que respondía ante o secretario xeral de FET y de las JONS. Dependente orgánicamente do partido único, a organización mantivo unha certa autonomía no seo do «Movimiento». Durante a ditadura franquista, igual que ocorriría coa Guardia de Franco ou a Confederación Nacional de Excombatientes, a Vieja Guardia mantivo unha posición inmovilista. Deixou de funcionar como tal a finais da década de 1950, vítima da súa escasa operatividade; segundo José Luis Rodríguez Jiménez, logo da súa desaparición unha parte dos seus membros integrouse en organizacións falanxistas opostas á liña oficial.
Evolución estelar
Cadeas PP vs Ciclo CNO
No ciclo CNO os neutrinos lévanse máis enerxía que nas cadeas PP polo que εPP > εCNO para cada núcleo de helio producido.
Ananas brancas de estrelas de masa media alta ( 1,5 - 10MSol )
Así e todo, resulta posible medir a velocidade desas perdas de masa medindo o desprazamento ó azul do pico de emisión das capas externas como a coroa. Así mesmo, acháronse ananas brancas en cúmulos moi xoves o que parece demostrar que, polo menos, as estrelas de 6Msol non explotan. As grandes nebulosas planetarias como as da figura serían pois os últimos vestixios do supervento emitido nas últimas fases da vida da estrela.
Supernovas de colapso gravitatorio por esgotamento do núcleo ( 11 - 40/50MSol )
En principio calcúlase que toda estrela que supere as 20 ou 30 masas solares, non se sabe con exactitude, desembocará nun burato negro. Se a masa da estrela é excesiva, máis alá das 40 o 50 masas solares, entón o burato negro fórmase tan rapidamente que non dá tempo a transmitir a forza expansiva ás capas que caen e estas quedan atrapadas en seguida dentro do horizonte de sucesos. Nestes casos a implosión é completa e a estrela, literalmente, desaparece.
Escalas de tempo na vida das estrelas
Así pois podemos escribir unha ecuación que iguale a presión producida polo movemento radial do material estelar á suma das forzas de presión positiva (cara a fóra) xeradas no núcleo e as forzas negativas da gravidade (cara a dentro).
Escala de tempo dinámica
En ocasións prodúcese unha gran descompensación entre presión e gravidade. Isto é así nos momentos finais da vida dunha estrela cando as reaccións nucleares que sosteñen á estrela esgotan o seu combustible e vólvense incapaces de frear o colapso. ¿A que escala de tempo se modificaría a estrela?
Onde 1,610³ é o valor de G(-1/2) calculado en masas e radios solares.
Ávila
Historia
No século XIX, houbo un crecemento da poboación coa construción da liña ferroviaria entre Madrid e a fronteira francesa en Irún e un importante nó preto da cidade. En 1936, co estalido da Guerra Civil española, a cidade converteuse rapidamente en parte ocupada polas tropas rebeldes. O crecemento continuou lentamente de novo baixo Franco, pero Ávila non tivo unha grande influencia na sociedade española da historia recente, agás do inicio da carreira política de Adolfo Suárez, o primeiro primeiro ministro español pos franquista elixido democraticamente, e José María Aznar, primeiro ministro entre 1996 e 2004, que representou a Ávila nas Cortes, pero que non era da cidade.
Izquierda Mirandesa
Izquierda Mirandesa (IM) (Mirandako Ezkerra en vasco ou Esquerda Mirandesa en galego) é un partido político que opera na cidade burgalesa de Miranda de Ebro, de ideoloxía nacionalista vasca e socialista englobado dentro da chamada esquerda abertzale. Foi creado en 1983. A súa actual voceira é Conchi Salazar. Outro do seus militantes históricos é Antonio Salazar Chomón.
Berán, Leiro
Festas e tradicións
As festas patronais de Berán celébranse a finais do mes de xullo (19, 20 e 21), sendo o día grande o día de Santa Margarida, o día 20. Ademais, tamén se celebra o San Roque en agosto na capela do mesmo nome, no barrio de Trasouteiro, e a festa de Mozos e Vellos, tamén no mes de agosto.
Balneario
O balneario de Berán está situado no lugar de Caldelas, na estrada comarcal que une Berán co concello limítrofe de Beade. As súas augas destacan polo seu alto contido en xofre, polo que se indican para problemas de pel (sobre todo a psoríase), reuma, trastornos hepáticos, dixestivos e respiratorios. As augas saen do manancial a unha temperatura media de 28 °C.
Manuel da Maía
miniatura|dereita|275px|A [[Baixa de Lisboa, de traza hipodámica, no centro dereita da vista aérea.]]
Traxectoria
Figura de relevo do século XVIII, o enxeñeiro Manuel da Maía estivo directamente envolvido, e foi o responsábel do éxito dalgúns dos máis ambiciosos proxectos de enxeñaría da época, tales como o Acueduto das Águas Livres ou a elaboración da nova planta da cidade de Lisboa, despois do terremoto de 1755. Centro de varias homaxes en vida, tales como condecoracións e mercés honoríficas, das que destaca o título de fidalgo da Casa Real e o de xeneral.
Domingos de Guzmán
Viaxe a Europa
Pero o que foi determinante para a súa vocación futura foi o escándalo que lle produciu ver como os legados do Papa e predicadores enviados por Roma para combater a herexía viñan ateigados de boato e pomba en fastuosos carruaxes completamente alleos ás arelas da autenticidade evanxélica que as xentes do común vían moito mellor cumpridas entre aos austeros e rigorosos cátaros. En 1207, nun encontro en Montpellier cos legados cistercienses do Papa, Domingos defendeu que había que volver a coherencia evanxélica predicando dende unha vida coherente de amor polos necesitados, pobreza e desprendemento. Así o bispo de Osma renunciou a todo boato episcopal e el e Domingos renunciaron a toda comodidade, empezaron a camiñar descalzos, sen casa nin acubillo propios, con roupaxes humildes e non consentido que se lles chamase máis que irmáns ou freires. Tratábase de vivir como os primeiros apóstolos e discípulos de Cristo.
Ángel Tamargo García
Traxectoria
Na tempada 1941–42 xogou no Deportivo da Coruña en Primeira División onde non foi un habitual do cadro titular (xogou 12 partidos). Na campaña 1943–44 foi contratado polo Real Madrid, onde tampouco destacou demasiado, xogando tan só 7 encontros nesa campaña.
Reino de Prusia
1740-1760: As guerras de Silesia
Derrotando ao exército austríaco na Batalla de Burkersdorf e confiando no continuado éxito británico contra Francia no escenario da guerra colonial, Prusia foi, por fin, capaz de forzar un statu quo ante bellum no continente. Este resultado confirmou o papel principal de Prusia nos estados alemáns e consolidouno como unha gran potencia europea. Frederico, intimidado polas últimas derrotas de Prusia, viviu os seus últimos días como un gobernante pacífico.
1871-1918: Apoxeo e caída de Prusia
Co Imperio Alemán liderado por Prusia, Bismarck desexou preservar a paz en Europa e para tal efecto actuou no Congreso de Berlín. O novo Imperio Alemán fortaleceu aínda máis as boas relacións xa existentes co Reino Unido, (o Káiser Frederico III casou coa filla primoxénita da Raíña Vitoria). Con todo, todo cambiou coa morte de Frederico III en 1888 (despois de só 99 días no trono) e a ascensión do seu fillo de 29 anos de idade, Guillerme II. O novo Káiser destruíu rapidamente as boas relacións coas familias reais británica e rusa (malia ser íntimo delas), converténdose no seu rival e para rematar no seu inimigo.
Política
290px|miniatura|esquerda| Ludwig von Elliott: Sesión do Parlamento Nacional (Paulskirche, Frankfurt), en xuño de [[1848. ]] O Reino de Prusia foi unha monarquía autocrática até as Revolucións de 1848 nos Estados xermánicos, despois das cales, Prusia tornouse unha monarquía constitucional e Adolf Heinrich von Arnim-Boitzenburg foi electo o primeiro primeiro ministro de Prusia. A primeira constitución do Reino de Prusia — moito menos liberal que a constitución federal do Imperio Alemán— foi aprobada en 1850, e emendada nos anos que seguiron. Após a súa promulgación, formouse un parlamento bicameral. A cámara inferior, ou Landtag foi elixida por todos os contribuíntes de impostos, que foron divididos en tres clases de acordo coa cantidade de impostos pagos. Isto permitiu que apenas un terzo dos votantes escollesen o 85% dos parlamentares, asegurando unha maior dominancia dos elementos máis prósperos da poboación. A cámara superior, que foi formada posteriormente, renomeada Herrenhaus ("Casa dos Lores"), foi indicada polo rei. El mantiña a autoridade total do executivo e os ministros eran só da súa responsabilidade. Como consecuencia, a clase dos grandes propietarios de terras, os junkers, permaneceu intocable, principalmente nas provincias orientais. A Policía Secreta de Prusia, formada en resposta ás Revolucións de 1848 nos Estados Alemáns, auxiliou o goberno conservador a permanecer no poder. A constitución prusiana liberalizouse só despois de Prusia tornarse República, en 1918, o que fixo que os junkers perdesen boa parte das súas propiedades rurais para o territorio de Polonia, cedido por Prusia, mais continuaron exercendo influencia nos bastidores até 1932, cando Franz von Papen se tornou chanceler de Prusia.
Subdivisións de Prusia
Trala Primeira Partición de Polonia en 1772, a recentemente anexada Prusia Real e Varmia convertéronse na provincia de Prusia Occidental, mentres que o Ducado de Prusia (xunto con parte de Varmia) pasaran a conformar a provincia de Prusia Oriental. Outras anexións ao longo do río Noteć (Netze) formaron o Distrito de Netze. Após das segunda e terceira particións (1793-1795), as novas adquisicións prusianas constituíron as provincias de Nova Silesia, Prusia do Sur e Nova Prusia Oriental, sendo dividido o Distrito de Netze entre as Prusias Occidental e do Sur. Finalmente, esas tres provincias foron perdidas en favor do Reino do Congreso despois do Congreso de Viena en 1815, excepto a parte occidental de Prusia do Sur, que formaría a provincia de Pousen. miniatura|dereita|300px|As dez provincias do Reino de Prusia, despois do [[Congreso de Viena (1815). Os outros Estados membros da Confederación Xermánica están mostrados en gris. O Cantón de Neuchâtel, no suroeste, estivo baixo a administración prusiana até 1848.]] Despois de que Prusia fixese a maior parte das súas conquistas, despois do Congreso de Viena, creáronse un total de dez provincias, cada unha delas subdivididas en rexións administrativas menores coñecidas como Regierungsbezirke. As provincias eran:
Escritura do Indo
Características da escritura do Val do Indo
Con todo, en vista de novas evidencias, espérase que as afirmacións de arriba sexan descartábeis e/ou mellorábeis.
Patrick Bruun
Traxectoria
De 1952 a 1957 foi redactor cultural do xornal finlandés Nya Pressen, e entre 1957 e 1960 ocupou nese medio o posto de secretario de redacción.
Publicacións
Esta é unha escolma das monografías máis representativas de Patrick Bruun publicadas ao longo da súa traxectoria académica: