cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Thomas Sankara
Exhumación e investigación
A familia de Sankara non se deu por vencida e, en 2016, os restos dos corpos chegaron a Santiago de Compostela, para ser analizados no Instituto de Ciencias Forenses "Luis Concheiro", da USC, fundado por Anxo Carracedo. Tras aprazar dúas veces a entrega dos resultados, finalmente en xuño de 2017, anunciouse que tampouco ese laboratorio fora capaz de atopar ADN nos restos.
Críticas
O goberno de Sankara foi criticado por Amnistía Internacional e outras organizacións humanitarias internacionais por violacións dos dereitos humanos, incluíndo torturas e detencións arbitrarias de opositores políticos polos Comités de Defensa da Revolución. En 1984, sete individuos asociados ao réxime anterior foron acusados de traizón e executados tras un xuízo sumario. En marzo do mesmo ano, foron detidos os líderes do sindicato de profesores, próximo a un dos partidos do antigo réxime. Tras as detencións, os profesores foron á folga e 2500 acabaron despedidos dos seus postos, aínda que varios centos foron restituídos de novo preto do final do goberno de Sankara.
Alcumado "Tom Sank", e considerado por algúns como o Che Guevara de África, os seus revolucionarios programas de autosuficiencia africana foron unha alternativa desafiante ás estratexias neoliberais impostas por Occidente, o que o transformaron nunha icona para moitos dos pobres de África. Porén, tiveron a oposición da pequena pero potente clase media de Burkina Faso, aos dirixentes tribais que foron desprovistos dos dereitos tradicionais de poderen obrigar ao traballo forzoso e ao pagamento de tributos, e, sobre todo, os intereses financeiros estranxeiros en Francia e o seu aliado, Costa do Marfil. Así, foi deposto e asasinado nun golpe de estado en 1987 que levou ao seu antigo compañeiro Blaise Campaoré ao poder.
O Che Guevara africano
Casualmente Sankara deu un discurso para commemorar e homenaxear os 20 anos da execución do Che Guevara o 9 de outubro de 1967, unha semana antes do seu propio asasinato o 15 de outubro de 1987.
Pompeia
Orixes de Pompeia
A cidade foi fundada no século VII adC polos oscos, un pobo da Italia central, nun outeiro cerca da desembocadura do río Sarno, utilizada previamente como porto seguro por navegantes gregos e fenicios. Cando os etruscos supuxeron unha ameaza, Pompeia aliouse cos gregos, os cales dominaban a baía de Nápoles. No século V a.C. os samnitas conquistaron Pompeia e outras cidades da rexión (Campania). Os novos gobernantes impuxeron a súa arquitectura e ampliaron a cidade. Crese que durante a dominación samnita, os romanos conquistaron a cidade durante un curto período, pero esas teorías nunca se puideron verificar.
Perdida durante 16 séculos
Sostívose a teoría (sen demostrar) de que Fontana inicialmente encontrou algúns dos famosos frescos eróticos, e debido á estrita moral reinante na súa época enterrounos de novo nun intento de censura arqueolóxica. Escavadores posteriores plasmaron nos seus informes que os lugares onde estaban traballando foran desenterrados e enterrados de novo con anterioridade.
A Igrexa, Adelán, Alfoz
Toponimia
A orixe do topónimo é o latín, o lugar da igrexa.
Micróspora
miniatura|400px|Nas [[plantas, as micrósporas (e ás veces as macrósporas) fórmanse por meiose en tétrades.]] En bioloxía, unha micróspora é unha pequena espora, en contraste coa macróspora máis longa.
Olmo
Distribución
Os olmos ou ulmeiros forman parte de moitos tipos de fragas e bosques naturais. As especies atópanse en climas temperados e incluso rexións tropicais de América do Norte e Eurasia, chegando até Indonesia.
Bille August
Traxectoria
Estudou na Escola de Fotografía Christer Strömholm de Estocolmo e, a continuación, na Escola de Cinema dinamarquesa a comezos dos setenta. Estivo casado coa actriz sueca Pernilla August entre 1991 e 1997, coa que tivo 3 fillas. Está casado coa actriz Sara-Marie Maltha.
Lista de concellos de Castelló
400 px|dereita|miniatura|Mapa dos concellos da provincia de Castelló
Tokaji
Caracterización
As principais castas utilizadas nesta rexión, especialmente para a elaboración do Tokaji, son fundamentalmente as Furmint (casta cun elevado potencial aromático), Hárslevelü (que proporciona a formación dun elegante bouquet nos viños obtidos) e Muscat.
.us
Segundo o regulamento ICANN, o dominio debe ter dúas letras, polo que foron escollidas us de United States.
Estación de Alxeciras
Historia
miniatura|Antigo tren [[Estrella, Renfe|Estrella chegando á estación]] Pouco antes de chegar á estación terminal, a vía bifúrcase cunha galla que chega ata o porto de Alxeciras, para permitir o transporte de mercadorías. Na actualidade esta vía está sen electrificar. Con todo, grazas á modernización das vías entre Madrid e Andalucía o tempo de percorrido deste treito diminuíu notablemente (entre Alxeciras e Madrid leva aproximadamente 5 horas e 30 minutos; e a Granada, 4 horas e 20 minutos).
Carreira Nova York-París de 1908
miniatura|Mapa do percorrido miniatura|Coches na liña de saída miniatura|Coche Dedion en Utica miniatura|Os gañadores da carreira
A carreira
Logo a ruta levounos a Valdez, Alaska por barco. O equipo Thomas atopou condicións imposibles en Alaska, e a carreira foi desviada a través do Pacífico en buque de vapor a Xapón, onde os americanos fixeron o seu camiño a través do Mar do Xapón. Logo foron a Vladivostok, Siberia por barco para comezar a cruzar os continentes de Asia e Europa. De feito só tres dos competidores pasaron máis aló de Vladivostok, o Protos, o Zust e o Flyer.
Copa Confederacións da FIFA
Historia
O torneo foi orixinalmente organizado e realizado en Arabia Saudita co nome de Copa do Rei Fahd (ou Campionato Intercontinental) disputándose en 1992 e 1995 pola selección de Arabia e mais algúns campións continentais. En 1997 a FIFA fíxose cargo da organización do torneo, renomeándoo Copa Confederacións da FIFA e fixando a súa celebración cada dous anos.
Abel
Historia
Ireneo de Lión, seguindo o texto da Septuaxinta, afirmou que:
Varios intérpretes ven aquí unha aplicación retroactiva da soterioloxía sacrificial cristiá, exposta en Hebreos 9:22. Para redimir os pecados Deus esixía o sacrificio de animais e non de froitos da terra, "sen derrama de sangue non hai remisión". Esta visión retrospectiva interpreta que cando Adán e Eva pecaron foron sacrificados animais, pois foi así coma Deus proveu as peles para facer a roupa para os cubrir (Xénese 3:21). Abel cumpriu cos desexos de Deus, pero Caín soamente ofreceu froitos. miniatura|Representación de Caín conducindo a Abel á morte, por James Tissot. De acordo á tradición oral, as ofrendas de Abel foron consumidas polo lume enviado por Deus. Caín, non satisfeito do favor deste, e a pesar da advertencia divina de que era a xustiza das súas obras o que decidiría que a súa ofrenda se aceptase ou non, matou ao seu irmán. Segundo Xerome de Estridón, que recolle unha antiga tradición, o lugar dos feitos é a localización da actual Damasco; outros haxiógrafos fíxano xunto a Hebrón, aínda que non hai tradicións locais que avalen ningunha das lendas.
Bedivere
En Historia Regum Britanniae, de Godofredo de Monmouth, Sir Bedivere aparece como un dos cabaleiros máis leais ó rei Artur, e esta posición mantense ó longo das distintas lendas artúricas. Tamén é un dos poucos superviventes da Batalla de Camlann, na que Artur fica mortalmente ferido. Trala batalla, o rei moribundo solicita a Sir Bedivere que devolva a espada guindándoa ó lago. Despois da morte do seu rei, Bedivere faise ermitán para o resto dos seus días.
Frederico Guillerme I de Prusia
Traxectoria
En 1723 fundou o Directorio Xeral Supremo de Finanzas, da Guerra e dos Territorios, composto por cinco ministros e vinte conselleiros que actuaba baixo a súa propia supervisión. Creou o Departamento de Exteriores (1728), que dirixe a diplomacia orientada cara a amizade con Austria e a un distanciamento con Francia e Inglaterra.
Cimbabue
Cimbabue ou Zimbabwe  (en Zimbabwe), oficialmente República de Cimbabue (en inglés: Republic of Zimbabwe), é un país ó sur de África que anteriormente se chamaba Rodesia. Limita ó norte con Zambia e Mozambique; ó leste con Mozambique; ó sur con Suráfrica e ó oeste con Botswana. Ten tres linguas oficiais: o inglés, o shona e o ndebele.
En 1965 a minoría branca declarou o país independente do Reino Unido co nome de Rodesia, non recoñecido polo Reino Unido, e instalou un réxime de segregación racial semellante ó do apartheid de Suráfrica.
A Santa Mariña, Sobrán (San Martiño de Fóra), Vilagarcía de Arousa
A Santa Mariña é un lugar da parroquia de Sobrán (San Martiño de Fóra) no concello pontevedrés de Vilagarcía de Arousa, na comarca do Salnés.
Cimbabue
Goberno e política
O partido de Robert Mugabe, Unión Nacional Africana de Cimbabue-Fronte Patriótica (ZANU-PF), leva dominando a vida política do país desde a súa independencia, gañando sempre as eleccións. As eleccións de 1990 foron nacional e internacionalmente criticadas por sospeitosas de fraude, xa que o Zimbabwe Unity Movement, o segundo partido na oposición de Edgar Tekere, só obtivo o 16% dos votos. As eleccións de 2002 celebráronse entre denuncias de manipulación de votos, intimidación e fraude. As seguintes eleccións celebráronse o 20 de marzo de 2008, onde Mugabe obtivo o 90% dos votos e se gravaron irregularidades nas eleccións. . En 2017, Mugabe dimitiu tras un golpe de Estado que levou ao poder a Emmerson Mnangagwa. Mnangagwa gañou as eleccións presidenciais de 2018.
Economía
As exportacións agrícolas, minerais e o turismo constitúen a principal vía de entrada de divisas estranxeiras. Cimbabue é o país que mantén a relación comercial máis importante con Suráfrica no continente africano. A dinámica decadente da economía do estado foi atribuída, principalmente, á mala xestión, á corrupción do goberno de Mugabe e á expropiación das terras de máis de 4000 granxeiros brancos durante a controvertida redistribución da terra do ano 2000. A Zimbabwe Conservation Task Force publicou un informe en xuño de 2007 que estimaba a morte dun 60% da biosfera salvaxe do país desde 2000. O informe tamén advirte que a perda de vida xunto coa deforestación salvaxe é potencialmente perigosa para a industria turística.
Mateo de Prado
Mateo de Prado, nado en Cumbraos (Sobrado) cara a 1614 e finado en Santiago de Compostela o 27 de agosto de 1677, foi unha das meirandes figuras da escultura barroca galega.
Basófilo
Función
miniatura|500px|dereita|[[Valores de referencia nas análises de sangue de leucocitos, na que se comparan as cantidades de basófilos (en violeta) con outras células.]]
Os basófilos interveñen en moitos tipos específicos de reaccións inflamatorias, particularmente naquelas que causan causan síntomas alérxicos. Os basófilos conteñen o anticoagulante heparina, que impide que o sangue se coagule con demasiada rapidez. Tamén conteñen o vasodilatador histamina, que aumenta o fluxo sanguíneo nos tecidos. Poden atoparse basófilos en número infrecuentemente elevado nos lugares onde hai unha infección ectoparasitaria, por exemplo, de carrachas. Igual que os eosinófilos, os basófilos desempeñan un papel durante as infeccións parasitarias e nas alerxias. Abundan nos tecidos onde se están a producir reaccións alérxicas e probablemente contribúen á gravidade de ditas reaccións. Os basófilos teñen receptores proteicos na súa superficie celular que se unen ás IgE, un tipo de inmunoglobulina ou anticorpo implicado na defensa contra macroparasitos e as alerxias. A unión destas IgE á superficie da célula é o que lles confire unha capacidade de resposta selectiva ás substancias do seu contorno, como proteínas do pole ou antíxenos de vermes. Estudos recentes en ratos suxiren que os basófilos poderían tamén regular o comportamento das células T e median no establecemento da magnitude que vai ter a resposta inmunitaria secundaria.
Inmunofenotipo dos basófilos
Os basófilos de rato e os humanos teñen os seguintes inmunofenotipos: FcεRI+, CD123, CD49b(DX-5)+, CD69+, Thy-1.2+, 2B4+, CD11bdull, CD117(c-kit)–, CD24–, CD19–, CD80–, CD14–, CD23–, Ly49c–, CD122–, CD11c–, Gr-1–, NK1.1–, B220–, CD3–, γδTCR–, αβTCR–, α4 e β4-integrina negativa.
Brian Joubert
2006-2007
Nos Nacionais franceses, Joubert gañou a medalla de bronce logrando clasificarse para os europeos de 2002. Alí, conseguiu a medalla de bronce, o cal lle deu un punto para o equipo francés cara ás Olimpíadas 2002. Cun quinto posto terminará en Trophee 2002 Lalique, acadando a participación na que para el sería a primeira final no Gran Premio de Patinaxe artística, e logrando posteriormente a medalla de bronce. Joubert acadou tamén a vitoria nos Nacionais franceses, os cales condimentan, o primeiro dos seus seis títulos consecutivos. Ademais, Brian logra a medalla de prata nos Europeos de 2003. A tempada 2004-2005 comezará ben para Joubert, gañando dúas medallas nun Gran Premio e acadando ademais a medalla de prata nos Europeos 2005. Brian intentou defenderse en 2005e 2006, pero tiña resultados un tanto incoherentes Brian Joubert terminou cun decepcionante sexto posto nas Olimpiadas de inverno no ano 2006. O patinador tiña unhas mellores expectativas cara os Mundiais de 2006 pero finalmente tan só acadou o segundo posto pois a medalla de ouro foi comprada a favor de Stéphane Lambiel.
Josh Hart
Traxectoria profesional
O 9 de febreiro de 2023, os Blazers traspasaron a Hart ós New York Knicks, nun traspaso entre catro equipos no que tamén participaron os Philadelphia 76ers e os Charlotte Hornets. O 11 de febreiro de 2023, Hart debutou cos Knicks, facendo 11 puntos, 7 rebotes e 4 asistencias na vitoria por 126–120 contra os Utah Jazz.
Mozas asomadas nunha xanela
Descrición
A obra representa dúas mulleres nunha xanela. A máis afastada do espectador é polos seus trazos a máis vella das dúas. Tapa o rostro sorrinte coa súa touca, que sostén coa man dereita. Coa esquerda tira da contra da ventá, sen que quede claro se pretende pechala ou, polo contrario, abrila aínda máis. A outra muller, unha mociña, apóiase sen reservas no peitoril da ventá e sorrí abertamente para o espectador, situado xusto de fronte, nun plano lixeiramente inferior ao dela. O seu corpiño, lixeiramente escotado, déixalle ver os ombros.
Descoñécese a data certa en que foi pintada a obra. Pola súa calidade técnica, corresponde á etapa de madureza do pintor, entre 1650 e a súa morte en 1683.
O Regueiriño, San Simón da Costa, Vilalba
O Regueiriño é un lugar da parroquia de San Simón da Costa, no concello lugués de Vilalba, na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2010 tiña 17 habitantes (6 homes e 11 mulleres).
Calcoteca
A calcoteca uníase co Partenón percorrendo un pequeno tramo de camiño mediante uns chanzos. Tiña un pequeno pórtico engadido posteriormente a comezos do século -IV.
Era un lugar destinado á custodia de bronces e ofrendas para a deusa Atenea.
James Agee
Traxectoria
En 1936 comeza a traballar para Fortune, e no verán dese ano pasou seis semanas co fotógrafo Walker Evans vivindo cunha familia de granxeiros pobres en Alabama, os artigos nunca foron publicados en Fortune, pero apareceu como libro en 1941, Let Us Now Praise Famous Men.
Ácido beta-hidroxibutírico
Os pacientes diabéticos poden analizar a súa urina ou sangue para saber se teñen cetoacidose diabética. Na cetoacidose alcohólica, este corpo cetónico prodúcese en grandes concentracións. Os dous tipos de cetoacidose orixinan un aumento da proporción β-hidroxibutirato: oxalacetato, o que dá lugar a un estancamento do ciclo do ácido cítrico e un desvío da glicosa cara á produción de corpos cetónicos.
Somalia
Xeografía
Somalia, o país máis oriental de África, ocupa unha área de 637.540 km². Sitúase na punta dunha rexión coñecida habitualmente como o Corno de África, debido ao seu parecido no mapa cun corno de rinoceronte, da que tamén forman parte Etiopía e Djibuti.
A xeoloxía local suxire a presenza de valiosos xacementos minerais. A longa costa de Somalia (3.025 quilómetros) tivo importancia histórica, debido a que permitía o comercio do Oriente Próximo coa África Oriental e actualmente como camiño de paso obrigado cara a canle de Suez.
Hospital Hijas de Galicia
Antecedentes
A historia deste hospital esta ligada  ás consecuencias de emigración  galega de  finais  do século XIX e principios  do  XX. Na década dos 90, o historiador Julio Cesar González Pagés atopou documentación relacionada con Hijas de Galicia e a súa investigación e posterior publicación foron claves para coñecer a verdadeira historia desta institución.
Carl Bosch
Carl Bosch, nado en Colonia o 27 de agosto de 1874 e finado en Heidelberg o 26 de abril de 1940, foi un químico e enxeñeiro alemán, Premio Nobel de Química en 1931.
Hospital Hijas de Galicia
Sanatorio Concepción Arenal
Desde a súa inauguración contou co persoal médico para atender á muller, á nai, ao neno e ao recentemente nado. Creáronse unha serie de estratexias e dous anos despois determinaron que era necesario construír dous pavillóns máis. En setembro de 1927 aprobouse a construción doutros dous pavillóns e o cercado da parcela que ocupaba o sanatorio.
Recoñecementos
Na orde científica é un Centro de Referencia na Habana para o menor de 1500 gramos; Centro de Referencia Nacional na Capacitación en Lactación Materna, Nutrición na muller e Patoloxía cérvico uterino. É o primeiro hospital do país en poñer en funcionamento un Banco de leite humano, e o único da capital, sendo Centro de Referencia Internacional neste tema. Tamén recibiu o Premio Anual de Saúde, Premios Nacionais ao Innovador, numerosos recoñecementos en Foro de Ciencia e técnica a nivel nacional.
Mieres, Xirona
Xeografía
Forma parte do Parque Natural da Zona Volcánica da Garrotxa. Está situada ao norte da serra de Finestres, a uns 286 m de altitude. Régaa o río Tort, afluente do Ser pola dereita, xunto coa riera de Mieres. Na flora destacan os piñeirais de piñeiro branco, carballeiras e aciñeirais.
Historia
Mieres está documentada desde o ano 834. Veuse mergullada en 1484 na segunda Guerra dos Remensas, dirigida por Pere Joan Sala, cando os campesiños se negaron a pagar os tributos excesivos reclamados polos seus señores.
Estación de Córdoba
Impacto da estación e a alta velocidade
A chegada da alta velocidade a Córdoba supuxo o soterramento das vías de tren que dividían á cidade en dúas. Isto supuxo a liberación de máis de 42 hectáreas de terreo en pleno centro da cidade, onde foron a establecerse oficinas, vivendas e locais de lecer.
Yvonne Blake
Traxectoria
Tras traballar varias veces de axudante, o seu primeiro traballo como deseñadora no cinema foi en 1966 co filme de Daniel Mann Judith, protagonizada por Sophia Loren. Os seus seguintes títulos foron Falso ídolo, El espía de la nariz fría e Fahrenheit 451.
Arreforión
O Arreforión era un edificio identificado no ano 1920 polo arquitecto alemán Wilhelm Dörpfeld situado na parte norte da Acrópole de Atenas, xunto á muralla de Pericles, era o lugar onde as Canéforas, catro mozas nobres gregas recibían preparación para a realización do peplo utilizado nas procesións das Panateneas.
Caso da hepatite C en Galicia
O caso da hepatite C en Galicia foi un procedemento xudicial aberto polo xulgado de instrución número 3 de Santiago de Compostela contra o Servizo Galego de Saúde e dous cargos sanitarios do goberno de Alberto Núñez Feijóo, os cales foron imputados por prevaricación e homicidio imprudente pola negativa a receitar o fármaco Sofosbuvir (cuxos nomes comerciais son Sovaldi e Virunon) a doentes con hepatite C en estado avanzado. Os directivos do Servizo Galego de Saúde (SERGAS), terían atrasado ou denegado deliberadamente, e por razóns orzamentarias, a concesión da receita deste novo fármaco para a hepatite C, moito máis eficaz e o indicado nas últimas guías clínicas para o tratamento desta doenza, pero cun custo económico substancialmente maior. Algúns dos doentes afectados por este caso faleceron durante o tempo de espera á concesión da receita. O xefe da Unidade de Trasplantes do Hospital de Santiago, Evaristo Varo Pérez, vinculou o atraso das prescricións a, a lo menos, a morte de tres pacientes.
Mitose
Profase
Comeza no momento do ciclo celular no que os cromosomas condensados empezan a ser visíbeis nun xeito de filamentos no interior do núcleo. Ao longo da profase segue a condensación dos cromosomas, que se fan cada vez máis curtos e grosos.
Nas células dos vexetais superiores, que non teñen centriolos, o fuso mitótico fórmase a partir dunha zona difusa, desprovista de orgánulos, situada arredor do núcleo; os microtúbulos aparecen nesa zona, e despois se converte nos pólos do fuso.
Formas de mitose
O proceso da mitose nas células dos organismos eucariotas segue un esquema similar, pero existen variacións en tres importants detalles. Pode distinguirse a mitose "pechada" da "aberta" dependendo de se a envoltura nuclear permanece intacta ou se desfai. Unha forma intermdia con degradación parcial da envoltura nuclear chámase mitose "semiaberta". Con respecto á simetría do aparato do fuso durante a metafase, se o fuso ten unha forma aproximadamente simétrica axialmente (centrada) denomínase "ortomitose", o que se distingue dos fusos excéntricos propios da "pleuromitose", na cal o aparato mitótico ten unha simetría bilateral. Finalmente, un terceiro criterio é a localización do fuso central no caso da pleuromitose pechada, que pode ser: "extranuclear" (fuso localizado no citoplasma) ou "intranuclear" (no núcleo).
A Paxarosa, Santalla de Pena, Begonte
A Paxarosa é un lugar da parroquia de Santalla de Pena no concello lugués de Begonte na comarca da Terra Chá.
A Ribeira, San Simón da Costa, Vilalba
A Ribeira é un lugar da parroquia de San Simón da Costa, no concello lugués de Vilalba, na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2010 tiña 14 habitantes (6 homes e 8 mulleres).
Emigración europea
Os países de América que recibiron maior número de inmigrantes europeos entre mediados dos séculos XIX e XX foron: os Estados Unidos (32,6 millóns), Arxentina (6,5 millóns), Canadá (5,1 millóns), Brasil (5,0 millóns), Venezuela (1,5 millóns), Cuba (1,4 millóns), Uruguai (713 000). Outros países que recibiron un fluxo de inmigración máis modesto (achegando menos do 10% da migración europea en América Latina) foron: México (270 000), Chile (200 000 ou máis), Porto Rico (62 000), Perú (30 000), e Paraguai (21 000).
Pedra do Couto, Santalla de Pena, Begonte
Pedra do Couto é un lugar da parroquia de Santalla de Pena no concello lugués de Begonte na comarca da Terra Chá.
Alive
Lista de cancións
Todos os temas compostos por Eddie Vedder e Stone Gossard agás onde se indique.
Mundial de Fútbol de 2010
A Copa Mundial da FIFA Suráfrica 2010™ (en inglés: FIFA World Cup South Africa 2010™) foi a edición número dezanove do Campionato Mundial de fútbol de seleccións, a competición máis importante deste deporte. O torneo comezou o 11 de xuño no Estadio Soccer City de Xohanesburgo, rematando un mes despois, o 11 de xullo, no mesmo recinto. O Mundial de Fútbol 2010 foi a culminación dunha fase de clasificación que comezou en agosto de 2007 involucrando a 204 dos 208 equipos nacionais rexistrados pola FIFA. Como tal coincide cos Xogos Olímpicos de 2008 como a competición deportiva con máis estados participantes.
Esta edición foi a primeira vez que se celebrou nunha nación africana, despois de que Suráfrica vencese a Marrocos e a Exipto no proceso de elección. Esta decisión fai que a única confederación que aínda non acolleu esta competición sexa Oceanía. O sorteo para a fase final do torneo tivo lugar en Cidade do Cabo o 4 de decembro de 2009.
Clasificación
Como país organizador, Suráfrica clasificouse automaticamente ao torneo. Con todo, participou de igual xeito nas eliminatorias para o mundial debido a que estas eliminatorias tamén serven como rolda de clasificación para a Copa Africana de Nacións 2010 de Angola. Por isto, foron a primeira selección organizadora dende o Mundial de 1934 que toma parte desta fase da competición.
Organización
Trala elección do país como sede, comezaron os preparativos para a organización do evento. Os principais investimentos, cubertas principalmente polo superávit impositivo, corresponden á infraestrutura tanto deportiva como de transporte e a redución das cifras de criminalidade. Así, máis de 8.400 millóns de rand (aproximadamente 1.100 millóns de dólares) foron destinados orixinalmente á remodelación e construción dos estadios, cuxas obras se iniciarían durante xaneiro de 2007 trala demolición de antigos recintos. A cifra, con todo, era equivalente a 3,5 veces o orzado durante a presentación da candidatura. Adicionalmente, o goberno anunciou que a policía nacional contaría para 2010 con 10.000 efectivos máis que nesa data.
Grupos
A Comisión Organizadora da FIFA aprobou o procedemento para o sorteo final o 2 de decembro de 2009. O sistema estaba baseado na décima clasificación mundial de seleccións FIFA, sendo sete selección elixidas como cabezas de serie mais Suráfrica por ser a organizadora. O comité tamén aprobou a composición dos outros grupos para o sorteo, así como o procedemento para o sorteo final. Finalmente o grupo dous para o sorteo estaba composto por equipos de Asia, Oceanía e América do Norte, o tres cos equipos de África e América do Sur e o catro cos restantes de Europa.
Canle (enxeñaría)
Historia
miniatura|Canal de la Peyrade, [[Sète, Hérault, Francia]] Posiblemente no comezo da XII dinastía, o faraón Sesostris III (1878 a.C. - 1839 a.C.) construíu unha canle oeste-leste escavada a través o Wadi Tumilat, unindo o río Nilo ao mar Vermello, para o comercio direto con Punt. Algunhas evidencias indican a súa existencia polo menos no século XIII a.C. durante o reinado de Ramsés II. Máis tarde, entrou en decadencia e segundo conta o historiador grego Heródoto, a canle foi reescavada arredor de 600 a.C. por Necho II, que non chegou a completar o proxcto. A canle foi completada finalmente preto de 500 a.C. polo rei Darío I, conquistador persa de Exipto. Este canal foi reconstruído modernamente, vindo a constituír o canal de Suez.
Wilhelm Dörpfeld
Traxectoria
En Troia participou nas escavacións desde 1882 e desenvolveu plenamente a técnica da estratigrafía. No curso da escavación de 1890 atopou restos dun edificio que contiñan cerámicas similares a outros fragmentos achados en Orcómenos, Micenas e Tirinto, polo que deduciu que o estrato que contiña os restos, chamado Troia VI, era o contemporáneo co maior auxe da civilización micénica, e por tanto se podería identificar coa cidade cantada por Homero na Ilíada, refutando así a opinión de Schliemann de que Troia II era a Troia homérica.
En 1902 publicou ''Troia und Ilion. Ergebnisse der Ausgrabungen in den vorhistorischen und historischen Schichten von Ilion 1870-1894'', que contén as súas conclusións acerca das escavacións de Troia.
Dunfermline Athletic F.C.
Xoga os seus encontros coma equipo da casa no East End Park perante un máximo de 12.509 seareiros.
Utomlyonnye solntsem
Utomlyonnye solntsem (en Утомлённые солнцем) é un filme ruso de 1994 dirixido por Nikita Mikhalkov e escrito por Rustam Ibragimbekov. O filme describe a historia dun oficial do Exército Vermello, interpretado por Mikhalkov, e a súa familia durante a Gran Purga da Unión Soviética stalinista. Tamén está protagonizado por Oleg Menshikov, Ingeborga Dapkūnaitė e a filla de Mikhalkov, Nadezhda Mikhalkova.
OS/2
OS/2 1.1 que saíu en novembro de 1988 incluía un xestor en modo gráfico, o Presentation Manager.
OS/2 Warp 3 saíu en 1994 e que permitía o soporte de todo o hardware que existía nese momento no mercado, compatibilidade con internet e un paquete multimedia.
OS/2 Warp 4 saíu en 1996 e engadiu soporte para linguaxe Java e software de recoñecemento de voz.
IBM anunciou que o 23 de decembro de 2005 deixaría de vender este sistema operativo, aínda que seguiría dándolle soporte estándar ata o 31 de decembro de 2006.
Mauricio
Historia
Mauricio xa era coñecida por mariñeiros árabes e malaios desde o século X. Os portugueses foron os primeiros europeos que chegaron á illa, en 1505.
Xeografía
thumb Xunto con Reunión e mais Rodrigues, Mauricio é parte das Illas Mascareñas. Este arquipélago foi formado nunha serie de erupcións volcánicas hai 8 ou 10 millóns de anos, e actualmente non posúe ningún volcán activo. A propia illa Mauricio está formada arredor dun planalto central, co seu cume máis alto no suroeste, Piton de la Riviere Noire con 828 m. Arredor do planalto, o cráter orixinal pode distinguirse entre as montañas. O clima local é o tropical, modificado por ventos do sueste; é predominantemente quente, cun inverno seco e verán chuvioso. A capital da illa e a maior cidade é Port Louis, no noroeste. Outras cidades importantes son Curepipe, Rose Hill, Catre Bornes e Vacoas.
Liga de Campións da UEFA 2017-18
A final xogouse no Estadio Olímpico de Kíiv, Ucraína.
Promoción de ascenso a Segunda División B 2015
A promoción de ascenso a Segunda División B de 2015 foi a eliminatoria de promoción de equipos de Terceira División a Segunda División B. Estivo formada polos campións dos 18 grupos da Terceira División 2014–15, así como os 3 seguintes clasificados, formando un total de 72 equipos.
Miyawaka
Miyawaka (宮若市, みやわかし, Miyawaka-shi) é un concello da prefectura de Fukuoka no Xapón. Está situada ao norte da rexión de Kyūshū e no centro-norte da prefectura, na zona da provincia histórica de Chikuzen, na illa de Kyūshū. A súa superficie é de 139,99 km² e a poboación de 30.665 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 219 h/km².
Baixo a lei do terror
Estreouse en galego o 18 de maio de 2001 a través da TVG.
Toimil
O topónimo galego Toimil pode referirse a:
Zhang Zuolin
Zhang Zuolin (en 張作霖 Chang Tso-lin), nado en Haicheng, Fengtian o 19 de marzo de 1875 e finado en Mukden, Fengtian o 4 de xuño de 1928), coñecido como o «Vello Mariscal», foi un caudillo militar chinés da era dos señores da guerra, a comezos da república. Considerábaselle o principal caudillo militar ao servizo dos intereses xaponeses, que o abasteceron, trala derrota da camarilla de Anhui en 1920.. Controlou principalmente as provincias do nordés da China que conformaban a rexión de Manchuria.
Logrou influír na política nacional grazas aos grandes recursos que obtiña da explotación das provincias do nordés, ricas, pouco poboadas e en pleno desenvolvemento, e á protección que a estas concederon os sucesivos Gobernos xaponeses. Reuniu en torno a el á súa camarilla, formada tanto por militares como por hábiles administradores civís, que permaneceu fundamentalmente fiel. Antinacionalista e anticomunista, reprimiu con dureza as protestas urbanas que se estenderon polo país en 1925. A súa supervivencia a mediados da década debeuse ao decidido apoio xaponés; para Toquio Zhang era o mellor instrumento para defender os seus intereses, comparado con outros caudillos militares. Figura anacrónica máis parecida aos conquistadores do pasado chinés, carecía de ideoloxía propia que sostivese o seu poder.
Personalidade
Coñécese pouco da súa persoa xa que non escribiu nada de si mesmo. Sábese que tivo cinco esposas, oito fillos e seis fillas, que era afeccionado a fumar opio e aos xogos de azar –especialmente ao mahjong e ao póker–. Baixo e delgado, tiña unha aparencia escasamente destacable.
Dominio de Manchuria
China setentrional a principios do século XX, coas principais liñas férreas, ao longo das que se centraban os combates entre os distintos caciques militares dos [[Era dos señores da guerra|primeiros anos da república.|miniatura|dereita|upright=1.8]] En setembro de 1912, as súas forzas creceron e convertéronse na 27.ª División, acuartelada en Mukden. Para entón Zhang ascendera a tenente xeneral. Outro dos seus antigos compañeiros dos tempos de bandidaxe mandaba unha segunda división, a 28.ª, destinada máis ao oeste. Foi afianzando o seu poder na rexión, aínda que este quedou limitado mentres viviu Yuan Shikai, que preferiu manter gobernadores militares afíns na zona e non nomear para este posto a Zhang, malia a súa influencia. Durante a errada restauración monárquica na persoa de Yuan, Zhang logrou desfacerse do gobernador militar fiel a este e obter o posto para si en abril de 1916. Nomeouse así a Zhang ao tempo gobernador civil e militar da provincia de Fengtian, a primeira das tres do nordés que controlou. Unha vez que dominou esta provincia, adicouse a estender o seu poder ás outras dúas provincias manchús. En setembro de 1917, logrou o nomeamento dun dos seus partidarios para o Goberno de Heilongjiang, grazas ao desafortunado apoio do anterior gobernador militar da provincia ao fracasado intento de restauración dos Qing. O mesmo sucedeu en Jilin dous anos máis tarde, en xullo de 1919. Neste último caso unha escaramuza entre tropas chinesas e xaponesas que causou varias vítimas levou a Toquio a esixir a substitución do anterior gobernador militar e a provincia acabou sometida a Zhang.
Inestable alianza con Zhili
O goberno de Zhang, autoritario e ás veces errático, mantivo, emporiso, a estabilidade nas súas provincias. Zhang obtiña o seu poder económico da agricultura, os impostos e as liñas férreas manchús, mentres que o seu exército tiña o seu centro no arsenal de Mukden, ampliado con apoio estranxeiro. Ao longo da década, importou armas de numerosos países, incluídos Xapón, Alemaña, Francia ou México. Trala derrota de Anhui en 1920, fíxose así mesmo con gran parte do seu armamento, considerado o mellor do país grazas ao financiamento xaponés. A pesar do gran custo das súas expedicións ao sur, a rexión non sufriu a devastación bélica doutras provincias chinesas.
Trala alianza das provincias do Yangzi baixo control da camarilla de Zhili, Zhang, sentíndose ameazado, decidiu tomar o control da capital e do goberno nacional de Pequín en decembro de 1921. En novembro o Goberno sufrira unha grave crise financeira que Zhang resolveu aportando os fondos necesarios. A continuación colocou a Liang Shiyi, caudillo da camarilla das comunicacións, á fronte dun novo gabinete o 24 de decembro de 1921. Cao Kun, cabeza teórica de Zhili pero celoso do aumento do poder do seu subordinado Wu Peifu, tratou de conciliar a este con Zhang e evitar o enfrontamento militar entre ambos, sen éxito. Apoiou tamén o cambio de gabinete organizado por Zhang que lle outorgou a este o control financeiro gobernamental. A manobra de Zhang para facerse co Goberno e frear así o debilitamento da súa posición na capital precipitou, con todo, o conflito con Wu. Na primavera de 1922, este comezou a mobilizar as súas forzas e a solicitar a axuda de importantes gobernadores militares.
Derrotado por Zhili
O enfrontamento entre Wu e Zhang víñase fraguando desde xaneiro de 1922, cando o primeiro comezou unha campaña de desprestixio do Goberno -protexido de Zhang- centrada na actitude dos delegados chineses na Conferencia de Washington. Wu acusaba ao gabinete de manter unha posición conciliadora con Xapón sobre a posesión de Shandong a cambio de importantes e necesarios préstamos, crítica que Zhang rexeitaba. Acusado de traizón, Liang retirouse o mesmo mes de xaneiro, pero Wu continuou co seu acoso culpando ao ministro de Finanzas de desfalco. Sospeitando que Wu trataba de arrebatarlle a hexemonía no Goberno, Zhang enviou emisarios a Sun Yat-sen para tratar unha posible colaboración contra Wu o mesmo mes. En marzo, os adversarios de Wu celebraron unha conferencia en Tianjin para acordar a súa estratexia contra el.
Vitorioso
Zhang e Feng disputáronse ao comezo o nomeamento do novo presidente, pero acordaron finalmente nomear provisionalmente a Duan, que non contaba cunha base de poder suficiente para converterse no seu rival. Entre os tres repartíronse o poder nunha conferencia en novembro de 1924, na que Zhang logrou o goberno militar das provincias do nordés e de Zhili. Feng, paulatinamente debilitado pola expansión das forzas de Zhang cara ao sur, tivo que conformarse coas provincias do noroeste, máis pobres, menos poboadas e sen saída ao mar. Cos sucesivos nomeamentos de protexidos e subordinados, en agosto de 1925 Zhang controlaba non só as tres provincias do nordés, senón tamén Shandong, Anhui, Jiangsu, Zhili e Jehol. O repartimento provincial favoreceu aos antigos camaradas de Zhang dos seus tempos de bandido, malia a súa evidente incompetencia militar, e aos mozos oficiais formados no Xapón. A terceira fracción da camarilla, que agrupaba aos oficiais chineses con instrución militar formal e que desempeñaran un brillante papel nos combates, foi fundamentalmente desdeñada á hora de repartir os beneficios da vitoria. O seu principal representante, Guo Songling, non recibiu provincia algunha e acabou por rebelarse máis tarde contra Zhang.
Por outra banda, as esperanzas de reunificación do país desvanecéronse pronto: aínda que Sun Yat-sen viaxou ao norte a reunirse cos vencedores da recente contenda, as dúas partes non superaron as súas discrepancias e o falecemento de Sun en marzo de 1925 puxo fin a toda ilusión de pronta solución a este problema.
Derrota, evacuación e atentado mortal
Aspecto do lugar onde Zhang Zuolin finou pola explosión dunha bomba na liña férrea, ás aforas de [[Mukden.|miniatura|dereita]] Tralo recomezo da campaña de Chiang Kai-shek en abril de 1928, en maio o goberno xaponés advertiu ás partes enfrontadas a súa intención de non permitir combates en Manchuria e a Zhang de non tratar de regresar á rexión perseguido polo Guomindang. Ante esta advertencia Zhang, incapaz xa de facer fronte ao inimigo, decidiu nunha conferencia cos principais mandos o 31 de maio evacuar a capital a comezos de xuño. Zhang resistiuse a abandonar Pequín pese aos consellos xaponeses, posto que consideraba que o control da capital outorgáballe prestixio que non desexaba perder abandonándoa. A última acometida das súas forzas, emprendida o 27 de maio contra os tres exércitos inimigos que se achegaban a Pequín, fracasara e obrigado a repregar as unidades ao norte do río Liuli o día 30. Zhang anunciou a súa decisión de abandonar Pequín e retornar a Manchuria o 2 de xuño.
Kolinda Grabar-Kitarović
Presidencia
A segunda volta tivo lugar o 11 de xaneiro de 2015, ese día resultou Gravar-Kitarović electa polo 50,7% dos votos. O 19 de febreiro de 2015 asumiu como a primeira muller presidente de Croacia. Pertencía ao partido conservador Unión Democrática Croata, pero tivo que renunciar debido a que o cargo de presidenta non é compatíbel con cargos ou militancia nalgún partido.
En xaneiro de 2020 perdeu as eleccións presidenciais contra o candidato do Partido Socialdemócrata, Zoran Milanović.
Claudio Rodríguez Vázquez
Claudio Rodríguez Vázquez, coñecido como Crispín ou Penís, nado en Teis (Vigo) en 1913 e finado en Lavadores en abril de 1951, foi un guerrilleiro antifranquista galego.
O Vilar, Adelán, Alfoz
O Vilar é un lugar da parroquia de Adelán no concello lugués de Alfoz na comarca da Mariña Central. Segundo o IGE, en 2011 tiña 2 habitantes (1 home e 1 muller).
Rogelio García Morales
Rogelio García Morales, Maletas, nado Vigo e finado en Redondela o 15 de outubro de 1939, foi un guerrilleiro antifranquista galego.
Sistema locomotor
Ligamentos
Un ligamento é unha banda densa e estreita de tecido elástico fibroso. Os ligamentos conectan os extremos dos ósos manténdoos xuntos nas articulacións. A maioría dos ligamentos limitan as posibles dislocacións, ou impiden certos movementos que poden causar roturas. Como son elásticos incrementan a súa lonxitude cando están baixo presión, e poden chegar a romper, facendo que a articulación quede inestable.
César Arias
César Arias Rodríguez é un activista cultural galego.
Cova de Gargas
A gruta de Gargas, en Francia, é unha das máis célebres cavernas decoradas do Paleolítico superior de Europa.
Loracepam
O loracepam (tamén denominado coas marcas comerciais Ativan® e Temesta®) é unha droga do tipo das benzodiacepinas. Como estas, o loracepam cumpre as cinco principais accións destes fármacos: (sedativa/hipnótica, relaxante muscular, ansiolítica, amnésica e anticonvulsionante.
Matthew Parker
Protestantismo
A asociación de Parker co protestantismo volveuse máis estreita co tempo, recibiu maior promoción con John Dudley que baixo o moderado Edward Seymour. En Cambridge, foi amigo de Martin Bucer, leu o sermón no seu funeral en 1551. En 1552 promocionou a deádego da catedral de Lincoln. Como partidario de Dudley e como sacerdote casado, baixo o novo réxime da María I foi desposuído do deádego e do seu posto de mestre no Corpus Christi College, pero sobreviviu ao réxime sen marchar ao exilio.
Arcebispo de Canterbury
En 1566 Parker publicou o Book of Advertisements, en resposta sos elementos puritanos, pero non contou co imprimatur da raíña, e o Parlamento mesmo negou que os bispos puideran regular materias de fe.
Pobos indíxenas de Colombia
Principais grupos étnicos
miniatura|250px|Nenos [[pobo emberá|emberá katío durante unha protesta contra a construción do encoro de Urrá.]] Segundo a Organización Nacional Indíxena de Colombia (ONIC), hai 102 grupos indíxenas en Colombia.
MicroStation
MicroStation é un programa de CAD en dúas e tres dimensións de Bentley Systems. As últimas versións do software foron para o sistema operativo Microsoft Windows, pero antes MicroStation tiña versións para Mac e un número de versións Unix. MicroStation é unha plataforma para arquitectura e enxeñería desenvolvida por Bentley Systems Inc. A versión actual do software é MicroStation V8i.
Historia
En 1987 foi lanzado MicroStation 2.0. Esta foi a primeira versión que empregaba o formato DGN.
MicroStation V8 XM Edition (v8.9) foi publicado en 2006. A edición inclúe un XM revisado completamente, subsistema en gráficos Direct3D. A interface de usuario foi redeseñada e inclúe tarefas de navegación e configuración de teclado.
Lewis Binford
Lewis Roberts Binford, nado o 21 de novembro de 1931, e finado o 11 de abril de 2011, foi un arqueólogo norteamericano, que revolucionou a arqueoloxía co desenvolvemento da etnoarqueoloxía, como parte do movemento coñecido como "Nova arqueoloxía". A contribución de Binford á arqueoloxía é máis teórica que práctica, partidario do concepto de procesualismo, que afirma que un sitio arqueolóxico non pode ser totalmente comprendido, sen comprender como fora creado, e que aínda que os xacementos conservan elementos do pasado, o rexistro arqueolóxico é un rexistro contemporáneo, e o que se afirme sobre nel non é histórico e dá unha especial importancia á investigación etnolóxica para coñecer o pasado.
Monte Vesuvio
É famoso pola erupción que no ano 79 sepultou as cidades romanas de Pompeia e Herculano, así como varios outros asentamentos, permitindo conservalas intactas até que se redescubriron no século XVII. Hoxe son localizacións arqueolóxicas que permiten investigar a cultura romana e a vida dunhas cidades que permaneceron sen alterar desde a Idade Antiga.
A erupción expulsou unha nube de pedras, cinzas e gas volcánico a unha altura de 33 km., guindou rocha fundida e pulverizada pedra pómez a razón de 6×105 por segundo, liberando en última instancia cen mil veces a enerxía térmica lanzada polos bombardeos de Hiroshima-Nagasaki. Máis de 1.000 persoas morreron na erupción, pero os números exactos descoñécense. O único relato dunha testemuña ocular supervivente do evento consiste en dúas cartas de Plinio o Novo ao historiador Tácito.
Anatomía patolóxica
Microscopía óptica
É a microscopía clásica, baseada na superposición de lentes ópticas. Requiren o procesado e tinción das mostras. Ten un alcance limitado, pero é un método accesible e moi dispoñible.
Conto de fadas
Moitos escritores modernos teñen creado historias neste xénero literario, como William Thackeray, Charles Kingsley ou Oscar Wilde.
Analepse
A analepse ou flashback é un recurso narrativo consistente na anacronía duns feitos narrados, retrotraendo a narración a un tempo anterior ao da historia principal.
Expreso de medianoite
Expreso de medianoite (en Midnight Express) é un filme dramático dirixido por Alan Parker, producido por David Puttnam e protagonizado por Brad Davis, Irene Miracle, Bo Hopkins, Paolo Bonacelli, Paul L. Smith, Randy Quaid, Norbert Weisser, Peter Jeffrey e John Hurt. Está baseado no libro autobiográfico de Billy Hayes Midnight Express que foi adaptado en guión por Oliver Stone.
Hayes era un estudante estadounidense enviado a un cárcere turco por tentar facer contrabando haxix fóra de Turquía. O filme desvíase do libro na representación dos turcos e obtivo algunhas críticas, incluída a do propio Billy Hayes. Posteriormente, tanto Stone como Hayes expresaron o seu arrepentimento no xeito no que os turcos foron representados no filme. O título do filme é un termo que quere dicir o intento dun preso de fuxir.
Espiña de peixe
miniatura|As espiñas son o esqueleto dos peixes óseos.|295x295px As espiñas de peixe é a denominación popular que se lle dá ao esqueleto (xeralmente aletas e costelas) dos diversos peixes (Osteichthyes). A anatomía das espiñas de peixe diferenza claramente entre o esqueleto e a cartilaxe. Existen diversos tipos de espiñas de peixe: Epineuralia, Epicentralia, Epipleuralia e Myorhabdoi. No dominio da gastronomía, as espiñas adoitan ser retiradas mentres se comen os peixes (xeralmente cun coitelo de peixe), algúns pratos adoitan prepararse coas espiñas e forman parte dos seus ingredientes como son os caldos de peixe cos que se elaboran sopas e diversas preparacións con arroces. As espiñas do peixe tiveron, nas sociedades preindustriais, unha función similar á das agullas.
Valor nutricional
As espiñas dos peixes considéranse desde o punto de vista nutricional como unha fonte de calcio. Adoitan prepararse sacadas do subproduto da industria pesqueira e reducirse a suplementos alimentarios.
A Faia, Bacoi, Alfoz
A Faia é un lugar da parroquia de Bacoi no concello lugués de Alfoz na comarca da Mariña Central. Segundo o IGE, en 2011 tiña 6 habitantes (2 homes e 4 mulleres).
Fanny Bullock Workman
Tralas súas viaxes ó Himalaia os Workman deron varias charlas sobre elas e recibiron invitacións de varias sociedades intelectuais da época. Fanny Workman converteuse na primeira muller estadounidense en dar unha charla na Sorbona, e a segunda en falar na Royal Geographical Society. Recibiu numerosas medallas de honra de sociedades europeas xeográficas e de montañismo, e foi recoñecida como unha das montañeiras máis importantes da súa época. Naquel momento demostrou que unha muller podía escalar a grandes altitudes da mesma forma que un home, contribuíndo a eliminar a barreira de xénero no alpinismo.
Pico Pinnacle e récord de altitude
right|miniatura|[[Nun Kun|Monte Kun (centro) e pico Pinnacle (esquerda) vistos dende o val Suru]] En 1906, ós 47 anos de idade, Workman escalou o pico Pinnacle de 6 930 metros (segundo a súa propia medición 7 091 m), un pico subsidiario do macizo Nun Kun no Himalaia occidental. Este foi o seu maior logro no ámbito do alpinismo. Isserman, Weaver e Molenaar destacaron que "o feito de que escalase a montaña nun principio, sen os beneficios do equipamento moderno e co estorbo das súas voluminosas saias, é un testemuño da súa habilidade e da súa determinación". O récord feminino de altitude que marcou con esta ascensión durou ata que Hetti Dhyrenfurth ascendeu no ano 1934 o Sia Kangri C (7 273 m). Crendo que ámbolos dous superaran a marca dos 7 000 m, Fanny e William considerábanse a si mesmos os principais expertos da escalada a grandes altitudes.
Puerperio
Durante este período de transición biolóxica, o acabado de nacer pasa á súa vez por un estado de adaptación extrauterina, unha das transicións fisiolóxicas de maior repercusión até a morte.
Fanny Bullock Workman
Mulleres no alpinismo
Como resultado das doazóns que Workman deixou no seu testamento, o Wellesley College ofrece unha bolsa de estudos anual de 16 000 $ co nome de Fanny Workman para estudos de grao en calquera disciplina. Pola súa banda, Bryn Mawr estableceu a Bolsa de Viaxe Fanny Bullock Workman, outorgada a candidatos a doutoramento en filosofía nas disciplinas de arqueoloxía ou historia da arte.
Koga, Fukuoka
O concello de Koga limita cos concellos de Shingū, de Hisayama, de Miyawaka e de Fukutsu.