cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Monteiro Lobato
A fama
Lobato estaba a favor dunha arte debidamente brasileira, autóctona, creada no Brasil. Por iso criticou Anita Malfatti, aínda que admitise que ela fose talentosa. Iso todo xerou o afastamento entre el e os modernistas mais, no fondo, todos eles tiñan razón, só vían as cousas desde ángulos distintos. Mesmo así Oswald de Andrade continuou a ser un profundo admirador de Lobato: cando ocorrera a Semana de Arte Moderna, as probas de Urupês ficaron dous días encima do sofá da garçonière onde Oswald de Andrade se encontraba cos amigos.
O editor
Lobato tamén foi precursor dalgunhas ideas moi interesantes no campo editorial. El dicía que "libro é sobremesa: ten que ser posto debaixo do nariz do fregués". Con iso en mente, pasou a tratar os libros como produtos de consumo, con capas coloradas e atraentes, e unha produción gráfica impecábel. Creou tamén unha política de distribución, novidade na época: vendedores autónomos e distribuidores espallados por todo o país.
Os últimos anos
Dous días tras conceder a Murilo Antunes Alves, da Radio Record, a súa última entrevista, na cal defendeu a Campaña de O Petróleo é Noso, Monteiro Lobato sufriu un segundo espasmo cerebral e morreu ás 4 horas da madrugada, ao lado de súa esposa, Purezinha, súa filla Ruth e o ascensorista Antônio Augusto (que fora até eles en resposta aos gritos de Ruth por axuda), o día 4 de xullo de 1948, aos 66 anos de idade. Baixo unha forte conmoción nacional, o seu corpo foi velado na Biblioteca Municipal de São Paulo e o sepultamento realizado no Cemiterio da Consolação. A súa vida e súa obra aínda hoxe serven de inspiración e exemplo para miles de nenos, mozos e adultos do Brasil.
Eutrofización
400px|miniatura|dereita|Esquema descritivo do proceso de eutrofización.
A eutrofización recoñeceuse como problema ecolóxico nos lagos e encoros europeos e norteamericanos a mediados do século XX. Desde entón tense estendido alí onde aumenta a actividade industrial. Son eutróficos o 54 % dos lagos de Asia, o 53 % de Europa, o 48 % de América do Norte, o 41 % de Suramérica e o 28 % de África.
Monteiro Lobato
O sitio na televisión
Ambas as series da Globo mesturan historias orixinais de Monteiro Lobato con textos inspirados en temas actuais.
Provincia de Amasya
miniatura|O [[río Yeşilırmak ao seu paso pola cidade de Amasya.]]miniatura|Localización da provincia de Amasya en Turquía miniatura|Mapa dos distritos da provincia de Amasya Amasya é unha provincia (en turco iller) do norte de Turquía, situada na rexión (bölge) do Mar Negro (en turco: Karadeniz Bölgesi) con de superficie e  habitantes (2009).
Xosé Crespo
Traxectoria
O 4 de decembro de 2003 converteuse en presidente da Federación Galega de Municipios e Provincias (Fegamp), posto que ocupou ata 2007. O 31 de maio de 2005 accedeu á vicepresidencia do Consello Territorial da Federación Española de Municipios e Provincias (Femp), posto que abandonou o 19 de setembro de 2015.
Marco Paulo
João Simão da Silva, nado en Mourão o 21 de xaneiro de 1945, é un cantante portugués, máis coñecido co nome artístico de Marco Paulo.
A Cariza, Esporiz, Monterroso
A Cariza é un lugar da parroquia de Salgueiros no concello lucense de Monterroso, na comarca da Ulloa. Segundo o padrón municipal (INE 2014) non ten ningún habitante.
Santa Fe, Arxentina
Administrativamente está organizada en 8 distritos que a descentralizan en 100 barrios. Segundo o censo de 2010 Santa Fe ten unha poboación de 415.345 habitantes, e a súa área metropolitana ascende a 526.073 habitantes. Xunto ao Gran Paraná conforma unha área urbana de máis de 850.000 habitantes, unidas por un túnel que atravesa o río Paraná.
Santa Fe foi fundada por Juan de Garay o 15 de novembro de 1573 na área da actual Cayastá, mais ao non encontrarse nun bo lugar polos constantes ataques dos indíxenas, as pragas de lagostas e as inundacións, foi trasladada á súa localización actual o 21 de abril de 1649.
En Santa Fe ocorreron feitos de relevancia histórica, como a sinatura da Constitución Arxentina e todas as súas reformas.
Google Maps
Como nas aplicacións web de Google, úsanse un gran número de arquivos Javascript para crear Google Maps. Como o usuario pode mover o mapa, a visualización do mesmo báixase dende o servidor. Cando un usuario busca un negocio, a localización é marcada por un indicador en forma de pin, o cal é unha imaxe PNG transparente sobre o mapa. Para lograr a conectividade sen sincronía co servidor, Google aplicou o uso de AJAX dentro desta aplicación. É unha aplicación para o desenvolvemento de mapas.
Sistema de planificación de recursos da empresa
Características
As solucións ERP son complexas e difíciles de implantar debido a que necesitan dun desenvolvemento personalizado para cada empresa partindo da parametrización inicial da aplicación que é común. As personalizacións e desenvolvementos particulares para cada empresa requiren dun grande esforzo de tempo, diñeiro para modelar tódolos procesos de negocio da vida real na aplicación.
Corta rubia
Distribución
A corta rubia ten unha distribución paleártica. É nativo de Europa, e partes de Asia incluíndo partes de Siberia occidental. Non vive en Islandia nin no norte de Escandinavia (excepto en Finlandia) e está ausente da maior parte da Península Ibérica e parte de Italia. En Galicia é a única especie do xénero Myodes. Foi introducida no sur de Irlanda na década de 1950, onde prosperou e témese que desprace o roedor autóctono Apodemus sylvaticus. Unha subespecie de maior tamaño atopouse na illa de Skomer no occidente de Gales (Myodes glareolus skomerensis).
Reprodución
miniatura|esquerda|Cortas rubias novas no seu niño baixo unha morea de madeira As femias manteñen territorios que se poden solapar en parte, e os machos ocupan territorios máis grandes que comprenden os de varias femias. O territorio das femias é xeralmente de entre 500 e 2000 m2. A estación reprodutora dura desde finais de abril a setembro. As femias parecen preferir os machos dominantes e poden evitar activamente outros machos vagantes. O período de xestación medio é de 21 días, pero é máis longo se a femia está aínda aleitando unha camada anterior. As camadas poden ser de ata dez crías pero a media é de catro a oito. As femias ás veces matan as crías nas toqueiras de territorios adxacentes e os machos ás veces tamén as matan antes de aparearse coa súa nai, quizais como táctica para asegurarse que a súa descendencia terá vantaxe. As crías están espidas e indefensas e abren os ollos ao noveno día. Son destetados aos 20 a 25 días e a femia está sexualmente madura ás seis semanas, mentres que os machos ás oito semanas. Teñen ata catro camadas por ano e a medida que os novos empezan tamén a reproducirse, o seu número pode aumentar rapidamente nos meses do verán. A corta rubia vive uns dous anos na natureza. En catividade isto pode aumentar ata os 42 meses, e as cortas máis vellas tenden a pasar máis tempo descansando, son menos áxiles fisicamente, pero aínda poden correr nunha roda de exercicio.
Blackburn Olympic Football Club
Formación e primeiros anos
Durante as dúas tempadas seguintes, continuou xogando partidos amigables e ingresou na Blackburn Association Cup, un torneo de eliminación directa na que só participaban os clubs locais, creado pola organización que manexaba o fútbol na cidade. O Olympic gañou a copa en 1879 e en 1880, que foi a última edición do certame, xa que desapareceu cando a Blackburn Association foi absorbida pola Lancashire County Football Association, que tiña un maior alcance. Como ocorreu coa Livesey United Cup, o trofeo mantívose en posesión do Olympic polo resto da existencia do club. A diferenza do Blackburn Rovers, que estaba formado principalmente por ex alumnos das public schools, o Blackburn Olympic estaba integrado por homes da clase traballadora. Ambos clubs enfrontáronse por primeira vez o 15 de febreiro de 1879, con vitoria por 3-1 do Olympic.
Palmarés
O club gañou os seguintes trofeos ao longo da súa curta traxectoria:
Seita
O termo usábase orixinariamente para referirse a comunidades filosóficas, relixiosas ou políticas que, a través das súas ensinanzas ou ritos, separáranse da súa comunidade de orixe.
División de Honra de Rugby 1970-1971
Novos participantes
Nesta II Liga Nacional de rugby participaron os mesmos seis equipos da primeira edición, e dous novos participantes que tiveron que pasar por unha fase de ascenso disputada na primavera de 1970, e na que participaron un total de 16 equipos: tres de Castela, tres de Cataluña, tres de Andalucía, dous de Valencia, dous de Euskadi/Navarra, dous de Asturias e un de Valladolid. Chegaron á final o El Salvador (eliminando ó CN Sevilla, ó Canoe e ó CN Barcelona) e a Santboiana (eliminando ó Macarena, ó Anoeta e ó Olímpico). A final desta fase de ascenso foi xogada o 17 de maio en Madrid e rematou cun 20-9 a prol do equipo de Valladolid. Daquela aínda non estaba decidido que a liga aumentase de 6 a 8 participantes, de xeito que o resultado significaba o ascenso directo dos gañadores e unha incógnita para os perdedores. Finalmente en setembro a federación acordou a ampliación do torneo mantendo na máxima categoría a tódolos participantes da primeira edición, e acollendo nela ós dous finalistas da fase de ascenso.
Sistema de puntuación
O sistema de puntuación foi o seguinte:
Seita
Historia
San Paulo utiliza a palabra haíresis (αἵρεσις, "busca tardía", "escola filosófica", "seita") nas súas cartas sobre as divisións dentro da comunidade (por exemplo, 1 Co 11,19). Vía estas divisións baixo unha luz negativa, sen determinar non obstante cal delas era a máis correcta.
Na Igrexa primitiva usouse cada vez máis o termo haíresis para referirse ás desviacións de comunidades cristiás da comuñón completa, e a principios do século V consideráronse na Igrexa Occidental como herexías, falsas doutrinas.
Lista de personaxes de Harry Potter
Luna Lovegood
Na película Harry Potter e a Orde do Fénix interpreta o papel a actriz irlandesa Evanna Lynch.
Seita
Cobertura nos medios
Casos illados sobre violencia relacionados coas seitas teñen chegado aos titulares de prensa. Especialmente espectaculares foron os seguintes:
As novas seitas
O psicólogo especializado en seitas Michael Langone expón nas seguintes aseveracións ao seu concepto sobre as seitas:
A Meditación trascendental
Durante máis dun ano estudouse dito informe, e finalmente o 22 de maio de 1984 o Parlamento Europeo, por 98 votos a favor, 28 en contra e 27 abstencións, aprobouno. A MT era un dos grupos involucrado neste informe.
Jon Leuer
Traxectoria
O 22 de xaneiro de 2013, Leuer foi traspasado ós Memphis Grizzlies a cambio de Wayne Ellington, Josh Selby e unha futura elección de primeira rolda do Draft.
Seita
Ciencioloxía
Desta corrente xurdiron empresas de superación persoal que, aínda que talvez non sexan tan alleantes como a ciencioloxía, distan moito de seren beneficiosas, e só nalgúns poucos casos logran axudar á xente.
Para lograr o seu cometido, este tipo de seitas utilizan o adestramento ontolóxico. A maioría dos especialistas están de acordo en que o adestramento (coaching) en si mesmo non é malo, é útil para empresas e para axudar a persoas (como pode selo tamén a psicoloxía), mentres non manipule a ideoloxía do individuo. En cambio o adestramento ontolóxico, aínda que derivado do coaching, adoita allear o suxeito, para facer que cumpra o cometido da empresa. Mestúrase así un pouco de todo: adestramento, psicoloxía (Gestalt) e diversos conceptos metafísicos.
Seitas destrutivas
Segundo a exparlamentaria, política, escritora, profesora e columnista Pilar Salarrullana, membro da Comisión do Congreso dos Deputados para o estudo das seitas, o verdadeiro motivo das seitas para inscribirse no rexistro do Ministerio de Xustiza é polas vantaxes fiscais que achega e a imaxe de seriedade que imprime.
Outros dos perigros das seitas destrutivas, afirma esta autora, son o illamento social que propugnan, o radicalismo relixioso e a persecución de críticas formuladas na súa contra.
Xurx Kahala
Traxectoria
Foi ordenado sacerdote o 2 de febreiro de 1966 polo arcebispo Hilariun Kabutxi Foi director do seminario dos alepinos entre 1967 e 1970, e ao mesmo tempo profesor de Filosofía da Universidade Espírito Santo. En 1972 foi nomeado párroco en Caracas, cargo que mantivo até 1989.
En 1989 volveu ao Líbano, onde foi nomeado vigairo xeral da súa orde, e onde pasou a encargarse da formación dos novizos. O 12 de outubro de 1995 o papa Xoán Paulo II nomeouno exarca apostólico de Venezuela, visitador apostólico para os melquitas da Arxentina, e bispo titular de Abila Lysaniae. Recibiu a consagración episcopal o 21 de decembro de 1995 de mans do patriarca Máximo V.
The Star-Spangled Banner
Nos actos oficiais e nas competicións deportivas adóitase cantar soamente a primeira estrofa do himno.
Historia da comunidade xudía de Monforte de Lemos
Zona de ámbito xudeu
Deste xeito, a poboación xudía tendeu a vivir nunha ladeira do monte, cara ao castelo e o mosteiro, seguindo a relación clásica medieval entre xudeus, señores feudais e mosteiros.
Profesións
miniatura|esquerda|250px|Casas da familia Gaibor. Varias persoas desta familia conversa ocuparon cargos importantes na cidade. Se ben os xudeus monfortinos ocuparon distintos chanzos da escala social e desempeñaban todo tipo de profesións, a principal actividade económica dos membros da comunidade era o comercio, especialmente da seda, prata, coiro e panos. Tamén destacaron como artesáns, ademais de ser algúns membros da comunidade afamados médicos, avogados, arrendadores, ou cobradores de rendas reais e outras funcións públicas. Segundo a tradición popular as persoas xudías e conversas que vivían en zonas como as inmediacións da Porta Nova, tiñan os seus obradoiros nos baixos das vivendas e expuñan os seus produtos dende o "tabuleiro".
O pobo xudeu na cultura popular monfortina
Grazas a un documento de 1580 sábese que Jorge de Gaibor tivo que ir a Valladolid en 1539 ao ser acusado, xunto con máis persoas da súa familia, de ter azoutado unha imaxe de Cristo, de onde viría esta coñecida lenda.
Tamén cómpre salientar a lenda máis coñecida da cidade, A coroa de fogo, na que nalgunha das súas versións, como a realizada polo corunés Galo Salinas, outórgalle un papel salientable a un xudeu local que se encarga de subministrar o narcótico co que se produce o tráxico desenlace.
American Numismatic Society
Recursos en liña
A ANS tamén participa no proxecto Nomisma.org, que persegue proporcionar correspondencias dixitais estables de conceptos numismáticos segundo os principios da ligazón de datos abertos (Linked Open Data).
Degradosoma
O almacenamento do ARN nas células está flutuando constantemente. Por exemplo, en Escherichia coli, a duración dun ARN mensaxeiro é de entre 2 e 25 minutos, noutras bacterias podería ser máis longa. Incluso en células en repouso o ARN degrádase de maneira constante e os produtos nucleotídicos resultantes deste proceso son despois reutilizados en novs roldas de sínteses de ácidos nucleicos. O recambio do ARN é moi importante para a regulación xénica e control de calidade metabólica.
Estrutura
A composición deste multiencima pode variar dependendo do organismo. O complexo multiproteico degradosoma de ARN de E. coli consta de 4 compoñentes canónicos, que son:
Tamarindo
Valor nutricional
azucres=57.4
vitB5_mg=0.143
Luis Oujo
Traxectoria
Empresario, foi presidente dos empresarios de Porto do Son. Nas eleccións municipais de 2011 encabezou a candidatura do PPdeG á alcaldía de Porto do Son e foi elixido alcalde grazas a un pacto con AVS. Foi reelixido alcalde con maioría absoluta nas seguintes eleccións de 2015, 2019 e 2023.
Loña
O topónimo Loña pode referirse a unha parroquia eclesiástica, a dúas parroquias civís que conforman a anterior, ou a un lugar de Galicia:
Rocha metamórfica
Tipos
Existen tres categorías de rochas: ígneas, sedimentarias e metamórficas. As rochas ígneas fórmanse mediante a solidificación dun fundido silicatado denominado magma; as rochas sedimentarias fórmanse por unha variedade de procesos a baixas temperaturas próximas ou na superficie. A terceira categoría, as rochas metamórficas, foron orixinalmente ígneas, sedimentarias ou ata metamórficas, pero o seu carácter foi cambiado por procesos operantes por baixo da superficie da Terra.
Forma e distribución de tamaños dos cristais
Son as diferentes texturas das rochas metamórficas, que xeralmente estabelécense coa axuda dun microscopio:
Minerais metamórficos
Outros minerais, como olivina, piroxeno, anfíbolo, cuarzo, feldespato e mica, poden ser identificados como rochas metamórficas, pero que non son necesariamente resultado do metamorfismo. Estes minerais fórmanse durante a cristalización das rochas ígneas. Estes minerais teñen un punto de fusión moi elevado, por tanto son estables a altas temperaturas e presións. Durante estes procesos metamórficos, estas rochas poden ver alterada a súa composición química. Non obstante, todos os minerais son estábeis a altas temperaturas até certos límites. A presenza de segundo que tipo de minerais nas rochas indica a temperatura e presión a que foi formada. Os minerais de metamorfismo de baixo grao (presión e temperatura baixas) son: serpentina, talco, clorita e epidota; os de metamorfismo grao medio (presión e temperatura moderadas): cianita, andalucita, estaurolita, biotita e horneblenda; e os de alto grao (presión e temperaturas elevadas) son: sillimanita, forsterita...
Dimorfismo sexual
No caso da clase aves, é moi común falar de dimorfismo sexual referíndose á plumaxe: os machos en xeral presentan unha plumaxe máis rechamante que a das femias. Por iso exprésase sen ou con dimorfismo sexual, segundo machos e femias compartan ou non o colorido das súas plumaxes. Pero adoita darse o caso de que a plumaxe presente dimorfismo estacional, é dicir, unha plumaxe diferente para macho e femia, durante a estación reprodutiva, ou durante a estación invernal ou non reprodutiva. Este dimorfismo estacional é frecuente en aves migratorias.
Motorsport Arena Oschersleben
thumb|250px|O [[DTM no ano 2007.]] O Motorsport Arena Oschersleben (antigamente chamado Motopark Oschersleben) é un autódromo localizado na vila de Oschersleben (a uns 30 km da cidade de Magdeburgo), Saxonia-Anhalt, Alemaña. O trazado principal do autódromo conta cunha lonxitude total de 3'667 quilómetros e cun número total de 14 curvas.
Os Eoas
Historia
A pesar de se saber que, xa por volta de 1857, Eduardo Pondal estaba a traballar no proxecto dun poema épico cuxo motivo temático fose describir o descubrimento de América, o certo é que tal labor ocuparía toda a vida do poeta sen que finalmente dese á luz o texto (que pasou, ao longo dos anos, por diferentes nomes: A América descuberta, Colón, Os Hespéridas). Á luz dos fragmentos conservados —tanto autógrafos como probas de imprenta— semella, non obstante, que Pondal puido chegar a concluír acaso até dúas versións completas do poema. Porén, xa fose polo afán, realmente patolóxico, de corrixir arreo, xa aínda por dificultades editoriais, Os Eoas nunca foron publicados en vida do autor de Ponteceso. Deste xeito, o poema apenas si foi coñecido polos devanditos fragmentos conservados e, sobre todo, polos centos de papeletas autógrafas conservadas en desorde nunha mítica maleta que Pondal legou á Real Academia Galega antes de morrer. A partir deles xurdiu, en 1992, a reconstrución levada a cabo por Amado Ricón.
Bibiano
Traxectoria
A súa achega foi incorporar percusión e instrumentos eléctricos (fundamentalmente a guitarra eléctrica) na canción galega, que até entón só era de voz e guitarra española.
Carantania
Historia
Nas décadas seguintes á derrota dos ávaros o bispo de Salzburgo, San Virxilio, enviou a Carantania unha serie de monxes irlandeses destacándose San Modesto como apóstolo dos carantanios. Tras a morte do santo houbo unha breve restauración pagá debido a que o Tratado polo cal Carantania aceptara asumir o cristianismo foi violado. Así foi que o exército bávaro se introduciu no país e suprimiu o goberno pagán.
Ecdisozoos
Filoxenia
Por tanto, o recoñecemento dos ecdisozoos como supergrupo dentro dos protóstomos non foi aceptado por todos os zoólogos, reticentes a adoptar un cambio tan drástico na clasificación dos animais. Non hai acordo xeral sobre a monofilia dos ecdisozoos, aínda que recentes análises cladísticos parecen demostrala.
Telemiño
Telemiño é unha cadea de televisión local de Ourense que conta con licenzas de TDT nas demarcacións de Ourense, O Barco de Valdeorras, O Carballiño, Verín e Monforte de Lemos.
Luch
Luch de primeira xeración
Os Luch de primeira xeración, denominados tamén Altair, serviron de ligazón entre a estación espacial Mir, o transbordador espacial Buran e as naves Soiuz TM co control de terra. Eran construídos por NPO-PM e tiñan unha masa duns 2400 kg, con tres grandes antenas e multitude doutras máis pequenas. Cada satélite levaba a bordo tres transpondedores Arion. Estaban deseñados para unha vida en órbita de cinco anos. Os tres primeiros satélites Luch foron denominados Kosmos 1700, Kosmos 1897 e Kosmos 2054. Só ao cuarto se lle comezou a dar a denominación Luch, pasando a ser coñecido como Luch 1. Foron lanzados entre 1985 e 1994 a bordo de foguetes Proton K/DM-2.
Luch de segunda xeración
Os Luch-2 (tamén denominados Gelios) substituíron aos Luch de primeira xeración, aínda que finalmente so se chegou a lanzar o Luch-2 1, o 11 de outubro de 1995, tamén mediante un Proton K/DM-2. Unha segunda unidade foi destruída durante un incendio en Baikonur en xaneiro de 1995 e nunca foi arranxado nin substituído. Eran unha versión mellorada, cunha masa de 2600 kg e maior velocidade de transmisión, o que permitía retransmitir televisión en directo desde a Mir.
Luch 5B
Luch 5B foi lanzado o 2 de novembro de 2012 mediante un Proton M. Tiña unha masa de 1350 kg e usaba o bus Ekspress-1000. As súas antenas podían facer seguimento doutros satélites en órbita e levaba a bordo un dispositivo para enviar correccións diferenciais para o sistema de navegación global GLONASS.
Hyladelphys kalinowskii
É unha pequena sarigüeia que vive no Brasil, Güiana, a Güiana Francesa e o Perú. Os seus hábitats naturais son os bosques tropicais e subtropicais, desde as terras baixa húmidas até os 1 000 m de altitude.
Pontophilus
Especies
O xénero inclúe, segundo os autores, entre tres en once especies:
Shannon Lucid
Traxectoria
Foi seleccionada como astronauta pola NASA en xaneiro de 1978, participando nas misións STS-51-G, STS-34, STS-43, STS-58, STS-76 e STS-79. Pasou un total de 223,12 días no espazo.
Wolfsburg
Wolfsburg é unha cidade alemá situada no estado federado da Baixa Saxonia, ao sur do río Aller e parte do canal máis largo de Alemaña, o Mittellandkanal.
Casa de Farnesio
Un inciso histórico: os Farnesio, pretendentes da coroa de Portugal
En 1580 prodúcese en Portugal a crise sucesoria que daría fin á Casa de Avís (ou Avis, en portugués) sucesora familiar da anterior Dinastía de Borgoña, tras a morte do cardeal-rei Henrique I de Portugal.
Propileo
Un propileo tamén é o vestíbulo con columnas dun templo.
Andrej Kryt
Traxectoria
O metropolita Andrej finou o 21 de maio de 1983. As súas exequias foron celebradas na catedral de San Cirilo de Turaŭ de Brooklyn, e está enterrado no cemiterio de East Brunswick, en Nova Jersey.
Anténula
Como excepción, nalgunhas especies as anténulas están adaptadas á prensión e/ou a locomoción.
Manaus
Manaus é unha cidade histórica e portuaria, da Rexión Norte do Brasil, localizada no centro do maior bosque tropical do mundo. É a capital do Amazonas, o maior estado brasileiro.
Histórico
O 3 de xuño de 1542 o Río Negro foi descuberto por Francisco de Orellana, que lle puxo o nome. A zona na que se atopaba o forte de São José da Barra do Rio Negro foi habitada primeiramente polas tribos Manaós, barés, banibas e passés, as cales axudaron na construción do forte e pasaron a vivir en pallozas humildes nas proximidades do forte. A tribo dos manáos, considerada orgullosa polos portugueses, negábase a ser dominada e servir de man de obra escrava e entraba en enfrontamento cos habitantes do forte. Estas loitas só terminaron cando os militares portugueses comezaron a conectar cos manaós a través de vodas coas fillas dos Tuxauas, dando comezo así á intensa mestizaxe na rexión e dando orixe aos caboclos. Un dos líderes dos Manaós foi o indíxena Ajuricaba, que se opuxo á colonización dos portugueses e que, porén, apoiaba aos holandeses: Ajuricaba foi aprisionado e enviado a Belém, pero morreu en circunstancias misteriosas no percorrido da viaxe. Reza a lenda, que se lanzou ao río que tanto amaba, o río Negro, morrendo afogado xunto a outro líder indíxena.
Floricina
Distribución
Tamén se atopa nas follas secas de Lithocarpus litseifolius utilizada na China para facer unha infusión azucrada. . Atópase tamén nas follas de`plantas da familia Symplocaceae, como Symplocos vacciniifolia, Symplocos lancifolia e Symplocos spicata.
Farmacoloxía
A floricina é un inhibidor competitivo dos cotransportadores de sodio/glicosa celulares SGLT1 e SGLT2; isto reduce o transporte de glicosa renal, diminuíndo a cantidade de glicosa no sangue. A floricina foi estudada pola súa potencial aplicación como tratamento farmacéutico para a diabetes de tipo II, pero desde entón foi superada por outros análogos sintéticos máis selectivos e prometedores, como a canagliflocina e a dapagliflocina. A floricina que se consome oralmente é convertida case enteiramente en floretina por encimas hidrolíticos do intestino delgado. Por exemplo, encima lactase cataliza a conversión de floricina a floretina e glicosa.
Elizabeth Mitchell
Acadou sona polo seu papel de Juliet Burke na serie de televisión estadounidense Lost.
Rioaveso
O topónimo Rioaveso pode referirse a:
Copa de Europa de rugby 1995-1996
Playoffs
Os 4 equipos que se clasificaron para as semifinais foron Toulouse, Leinster, Cardiff e Swansea, colocados nesta orde segundo a maior cantidade de puntos obtidos ou anotados. Toulouse e Leinster xogaron as semifinais como locais. A final foi o 7 de xaneiro do 1996 no estadio Arms Park de Cardiff ante 21.800 persoas, e tivo que resolverse no tempo engadido. O xogador galés Adrian Davies, do Cardiff RFC, rematou a tempada como máximo anotador do torneo con 58 puntos. A táboa de anotadores de ensaios rematou con 14 xogadores empatados con 2 ensaios. Stade Toulousain coroóuse como primeiro Campión de Europa.
Deutsche Akademie der Naturforscher Leopoldina
Biblioteca
A colección debeuse principalmente a intercambios de publicacións da Academia con socios de todo o mundo, e a través de doazóns dos membros da Academia.
Membros
A Leopoldina é unha asociación supranacional de científicos e académicos. Máis dunha cuarta parte dos seus membros son de países distintos de Alemaña.
Ushuaia
miniatura|esquerda Ushuaia é unha cidade arxentina, capital da Provincia de Tierra del Fuego, Antártida e Islas del Atlántico Sur. Foi fundada o 12 de outubro de 1884 por Augusto Lasserre e atópase nas costas do canal Beagle rodeada pola cadea montañosa do Martial, na baía de Ushuaia. Ademais de ser un centro administrativo, é un nodo industrial, portuario e turístico. É a única cidade arxentina que se atopa do outro lado dos Andes, vista desde o resto do país. Tamén é, de acordo á clasificación dos mares da Organización Hidrográfica Internacional, a única cidade arxentina (e porto) con costas e augas pertencentes ao Pacífico, se ben isto non é recoñecido abertamente polo estado arxentino, que formalmente considera o canal Beagle un paso bioceánico, pois doutra forma contradiría tratados limítrofes asinados con Chile.
Cances da Vila, Cances, Carballo
Cances da Vila é unha aldea da parroquia de Cances no concello coruñés de Carballo na comarca de Bergantiños. Tiña 98 habitantes no ano 2019 segundo datos do IGE, dos cales eran 42 homes e 56 mulleres.
Hippoglossina oblonga
Hippoglossina oblonga é unha especie de peixe teleósteo da orde dos pleuronectiformes, suborde dos pleuronectoideos e familia dos paralictíidos, coñecida en galego como rapante de catro ollos.
Canguro Jack
Canguro Jack (en Kangaroo Jack) é un filme estadounidense-australiano de 2003 de Warner Bros.. Foi escrito por Steve Bing, Barry O'Brien e Scott Rosenberg, dirixido por David McNally, producido por Jerry Bruckheimer con música de Trevor Rabin. Está protagonizado por Jerry O'Connell, Anthony Anderson, Christopher Walken, Estella Warren e Adam Garcia.
Hippoglossina oblonga
Pesca
O rapante de catro ollos péscase na zona pesqueira 21 (noroeste do Atlántico), onde o apañan os arrastreiros. Debido ao seu pequeno tamaño e a súa escaseza cerca da costa non é aprezado ou incluso coñecido polos pescadores deportivos, que a miúido poden confundilo co seu parente Paralichthys dentatus (o rapante de verán), co que comparte área de distribución, aparencia e hábitos alimentarios. Porén, pode distinguirse del, á parte polos catro "ollos", tamén pola súa forma un pouco máis alongada e polos ollos "auténticos" proporcionalmente maiores. A súa carne é branca e de sabor moi suave, semellante ao do rapante de verán e a de Paralichthys lethostigma.
Victor Horta
Obra (selección)
En Bruxelas:
Xulián, Saldanxe, A Pastoriza
Xulián é un lugar da parroquia de Saldanxe no concello lugués da Pastoriza na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 3 habitantes (1 home e 2 mulleres).
Dorothy Mills
Dorothy Mills é un filme dirixido por Agnès Merlet que foi estreado no 2008. Está protagonizado por Carice van Houten e Jenn Murray. O filme trata dunha psiquiatra á cal lle asignan un caso dunha nena con problemas de personalidade múltiple.
Mediana (cálculo)
Método de cálculo xeral
Entón:
DeAndre Liggins
Traxectoria universitaria
Liggins xogou tres anos para a Universidade de Kentucky. Pasou os seus dous primeiros anos saíndo case sempre dende o banco, pero no seu ano coma júnior, o adestrador John Calipari decidiu poñelo de titular. O remate da tempada, Liggins declarouse elixible para o Draft da NBA de 2011.
Traxectoria profesional
O 5 de agosto de 2019, anunciouse a súa fichaxe por unha tempada polo Baloncesto Fuenlabrada da Liga ACB. O 29 de outubro de 2019, Liggins e o Fuenlabrada acordaron a rescisión do seu contrato.
Baldo Ramos
Traxectoria
Traballou como docente no instituto de Valga e despois no IES de Sar en Santiago de Compostela impartindo clases de lingua castelá e literatura.
Ernst Hartert
Traxectoria
Hartert foi o mentor de Erwin Stresemann, cuxos restos cremados foron enterrados na tumba de Hartert en 1972.
Departamento de San Miguel
Confina ao norte coa República de Honduras, ao leste cos departamentos de Morazán e La Unión, ao oeste cos departamentos de Cabañas e Usulután, e ao sur presenta unha pequena franxa costeira que se abre cara ao océano Pacífico.
A Garrida
O topónimo galego A Garrida pode referirse a:
Luisa Cuesta Gutiérrez
Traxectoria
Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 o Ministerio de Instrución Pública e Belas Artes mudou a Xunta Facultativa por unha Comisión Xestora do Corpo Facultativo de Arquivos, Bibliotecas e Museos, na que Luisa partipou como vogal. Esta xestora disolveuse e foi continuada pola Comisión Delegada do Consejo Central de Archivos, Bibliotecas y Tesoro Artístico. Luisa non formou parte desta comisión. Porén si formaba parte do equipo que catalogaba os libros incautados e depositados na Biblioteca Nacional pola Xunta de Incautacións, que tiña por obxectivo protexer o patrimonio bibliográfico en tempo de guerra. Luisa participou de maneira activa nas accións de salvamento e protección de obras de arte.
Klaus Nomi
Klaus Sperber, coñecido como Klaus Nomi, nado en Immenstadt, Alemaña, en 1944, foi un cantante alemán de ópera e música pop.
Gwenddoleu ap Ceidio
Traxectoria
As xenealoxías fan del un descendente de Coel Hen, quen se cre que gobernou moito do que hoxe é o sur da Escocia e os Borders seguindo a retirada romana da illa de Britania, na zona coñecida como Hen Ogledd. Gwenddoleu foi probabelmente o herdeiro dun dos moitos estados sucesores do reino de Coel Hen, foi un usurpador que pretendía descender del para lexitimar o dereito da súa familia sobre a rexión.
Sitta canadensis
Hábitat e área de distribución
Aínda que é principalmente unha ave que reside todo o ano nos bosques do norte e subalpinos de coníferas, pode migrar regularmente facendo incursións máis ao sur, e tanto a cantidade de migrantes coma os lugares de invernada varían dun ano para outro. Ás veces chegan ao norte de México, onde son visitantes invernais raros en Nuevo León, Baixa California Norte e polo sur ao longo da vertente do Pacífico ata Sinaloa. No leste dos Estados Unidos, a súa área está espallándose cara ao sur. Aínda que antes era residente da illa Guadalupe, na costa oeste de México, agora parece que está extinguido alí, e o último rexistro coñecido desta especie na illa data de 1971. Hai un só rexistro dun individuo errante na illa mexicana de Socorro. É unha ave errante extremadamente rara en Europa, con dous rexistros no oeste do Paleártico; unha destas aves pasou o inverno con éxito no leste de Inglaterra.
Reprodución
A femia pon de 2 a 8 ovos (xeralmente 5 ou 6), que son brancos, con crema ou rosas e cubertos de pintas marróns avermelladas. Os ovos miden de 1,5 a 1,8 cm de longo e de 1,0 a 1,3 cm de largo. A femia é a que choca os ovos durante 12 ou 13 días. As crías son altriciais e permanecen no niño durante dúas ou tres semanas, e son alimentados polos dous sexos. Normalmente só hai unha niñada ao ano. A súa vida dura uns 6 anos.
Xabier Díaz
Traxectoria
Formou parte do grupo Berrogüetto, desde inicios de 2008 até 2014, ano no que se anunciaba a disolución da banda. Durante este tempo editaron os discos Kosmogonías (2010) e O pulso da terra (2011). Alén diso, obtiveron o Premio de la Academia de la Música á mellor canción en galego (2011) e o de mellor grupo de música folk na primeira edición dos Premios Martín Codax da Música (2013), así como o galardón á mellor banda sonora nos Premios Mestre Mateo (2014) coa película Inevitable.
A Calzada, Ladra, Vilalba
A Calzada é un lugar da parroquia de Ladra, no concello lugués de Vilalba, na comarca da Terra Chá.
Crómlech dos Almendres
Descuberta e estudo do crómlech
Este crómlech xa tivo tres campañas de estudo e escavación.
Scipione Rebiba
E de particular significación porque a maioría dos bispos católicos vivos, máis dun 95%, poden trazar a súa liñaxe episcopal até el.
Cetomimiformes
Características
Mostran un marcado dimorfismo sexual: os machos non superan os 3,5 cm mentres que as femias poden alcanzar dez veces este tamaño. Así, os machos compórtanse como simples transmisores de esperma e incluso chegan a ser parasitos doutros peixes, en casos extremos.
As Lagoas
O topónimo As Lagoas pode referirse a:
Chito-ryu
Chito-ryu ( kanji: 千唐流) é un estilo de karate que foi creado por Tsuyoshi Chitose e estabelecido formalmente en 1946. O seu nome é composto polos kanji "chi", o número mil, "to", China, e "ryū", que significa escola, ou sexa, dise que é un estilo chinés de mil anos. As técnicas deben ser practicadas de forma rápida, no comezo do movemento, e forte, ao fin del. Tamén é practicado o manexo de armas tradicionais de Okinawa, como tonfa e nunchaku.
Pontophilus spinosus
Pontophilus spinosus é unha especie de crustáceo malacostráceo decápodo da familia dos crangónidos, que habita nas costas do océano Atlántico nororiental, desde Islandia e Escandinavia até as de Marrocos, incluíndo as galegas, e no mar Mediterráneo (mares de Alborán, Adriático e Exeo).
Taxonomía
Un ano máis tarde foi reclasificada dentro do novo xénero Pontophilus, creado polo propio Leach.
Nome galego
Os nomes noutros idiomas, segundo este autores son:
Jötunvillur
Jötunvillur son un grupo de inscricións rúnicas en código que datan da época viquinga. Malia seren intraducibles ata o de agora, o estudoso K Jonas Nordby propuxo unha solución ao código en 2014.
Ext3
O sistema de ficheiros ext3 engade un "diario" (un ficheiro chamado .journal que fica oculto na partición) sen o cal queda un sistema ext2 correcto. Un sistema ext3 pode ademais ser montado e empregado como un ext2, e as utilidades de mantemento que valen para este tamén valen para aquel; isto último implica que o sistema ext3 dispón dunha colección de utilidades de mantemento máis maduras e probadas que os seus rivais.
Otto Friedrich Müller
Traxectoria
Pero pronto convértese en preceptor da viúva dun exprimeiro ministro, a condesa Shulin. Permaneceu ao seu servizo durante dezasete anos. Viviu coa familia en Østergade, no centro de Copenhaguen, en inverno e, no verán, no pequeno castelo de Frederiksdal, próximo ao lago Furesø, ao noroeste de Copenhaguen.
Casou con A. C. Paludan, unha muller rica que lle permitiu que se puidera dedicar enteiramente ao estudo. Pasou o resto da súa vida estudando o ambiente natural de Själland en Zelandia (Países Baixos) e ao longo das costas do sur de Noruega, onde a súa esposa tiña unha residencia de verán.
Rato mouro
Taxonomía e evolución
As cinco especies europeas recoñecidas do xénero Mus son nativas de Europa (pero non está tan claro no caso do rato mouo). M. musculus é o rato doméstico, que habita principalmente nas moradas humanas e outras estruturas, aínda que pode ocasionalmente tornar á natureza silvestre xerando unha poboación feral. O rato mouro é unha das outras tres especies; aínda que as súas relacións exactas co rato doméstico non están claras, pode representar a diverxencia evolutiva máis antiga dentro deste grupo.
Icky Thump (sinxelo)
"Icky Thump" é unha canción da banda estadounidense de garage rock The White Stripes, editada como primeiro sinxelo do seu álbum Icky Thump o 26 de abril do 2007,
Martha Nussbaum
The Fragility of Goodness: Luck and Ethics in Greek Tragedy and Philosophy (1986)
En The Fragility of Goodness, Nussbaum explora o dilema ético de como os individuos fortemente comprometidos coa xustiza son emporiso vulnerables a factores externos que poden comprometer ou mesmo negar o seu desenvolvemento persoal. Examinando textos literarios e filosóficos, Nussbaum trata de determinar ata que punto a razón pode brindar a autosuficencia. A autora rexeita a noción platónica de que a bondade humana pode protexer totalmente contra o perigo, tomando a parte de Aristóteles e dos dramaturgos clásicos ó afirmar que o recoñecemento da vulnerabilidade é clave para o desenvolvemento do ben nos seres humanos.
Hiding From Humanity: Disgust, Shame, and the Law (2004)
Respecto da vergoña, Nussbaum defende que tal emoción non debe ser usada como castigo, pois pode causar un gran dano psicolóxico. A humillación, que califica como a “cara activa e pública da vergoña”, é demasiado intrusiva e limitadora no que respecta á liberdade humana. Así mesmo, defende que os castigos baseados na vergoña non son aceptables: o estado debe protexer aos cidadáns da vergoña ou estigma a través da lexislación.
From Disgust to Humanity: Sexual Orientation and Constitutional Law (2010)
En From Disgust to Humanity, Nussbaun pretende documentar o fenómeno da “política do noxo” analizando como inflúe o “noxo” ou a repugnancia na lei e nos debates públicos nos Estados Unidos. Interésase polas cuestións legais e constitucionais que sofren os gais e lesbianas estadounidenses, ademais de analizar cuestións como as leis contra a mestizaxe, a segregación, o antisemitismo e o sistema de castas na India en base ao “principio de repugnancia”. Segundo a autora, o noxo expresa o desexo de separarse dunha fonte de contaminación; por esta razón é pola cal xoga un importante papel no racismo, no antisemitismo e na subordinación das mulleres.
Fronte a este paradigma Nussbaum propón a política da humanidade, cuxo obxectivo é xerar unha consciencia de igualdade entre as persoas sobre a cal poder lexislar. Tamén defende o principio de dano postulado por John Stuart Mill para a defensa das liberdades individuais. A autora considera que a diferencia do principio de repugnancia este protexe os cidadáns.
Macrino
Mentres tanto en Oriente, a loita contra os partos non ían ben. Despois da batalla de Nisibis, onde non houbo vencedor nin vencido, Macrino firma unha paz vergoñenta para as armas romanas, e ademais se comprometía a pagar unha forte cantidade a Partia. Esa cantidade foi descontada da soldada do exército, co conseguinte malestar dos militares. Pouco a pouco o malestar vaise estendendo, e Macrino pronto se atopa só co apoio da lexión Gallia. Nestas condicións en xuño do 218 prodúcese o encontro entre as tropas de Macrino e Heliogábalo, onde se consumou a abandono de Macrino, xa que os pretorianos o deixan en plena batalla. Logra fuxir, pero é recoñecido ao tratar de coller unha embarcación para cruzar o Bósforo e morto en xullo do 218. O seu fillo Diadumediano tentou de se achegar deica Partia, pero foi detido en Siria, onde morreu pouco despois.
Carlos Pérez Álvarez
Formado na canteira do Celta de Vigo, xogou boa parte da súa carreira en Portugal. Faleceu nun accidente aos 34 anos.
Casavella
O topónimo galego Casavella pódese referir a:
A Escrita
O topónimo galego A Escrita pode referirse a:
Carlos Areñas Azcárraga
Vida persoal
Casou con Concepción Cuesta García.
SimCity 2000
SimCity 2000, abreviado SC2K, é un videoxogo de simulación baseado na creación de cidades. Foi a secuela do SimCity orixinal, e o segundo da serie SimCity. Maxis publicouno no ano 1993 para ordenadores Apple Macintosh e MS-DOS. Posteriormente, publicárono tamén para Amiga (1994), Microsoft Windows (1995), SNES (1995), Sega Saturn (1995), PlayStation (1996), Nintendo 64 (1998), Pocket PC (1999) e Game Boy Advance (2003).
Nápoles
A capital do Reino de Nápoles
700px|centro|miniatura|Nápoles no fin do medievo (Tavola Strozzi, 1473): Castel Nuovo e o Molo (peirao) Grande a carón da vella cidade amurallada.
Desenvolvemento baixo o dominio español
En efecto, no 1600 por encargo do entón vicerrei Fernando Ruiz de Castro Andrade, Conde de Lemos, e con proxecto de Domenico Fontana comezou a obra que vai configurar un dos puntos focais da cidade moderna. Entre a Vía Toledo e o mar, enfrontando o outeiro Pizzofalcone, a fachada porticada do pazo real abriuse a occidente nun novo espazo público nomeado daquela Largo di Palazzo. No canto dun proxecto tamén de Fontana para ampliar o porto cun segundo gran peirao, que non foi posto en funcionamento ata o século XIX, a fronte costeira por baixo do pazo foi acondicionada coma porto militar co arsenal do vicerrei no 1578 e unha dársena no 1666.
Capital borbónica
Antes de acceder ao trono español, Carlos III de Borbón era monarca dun Reino de Nápoles novamente independente trala Guerra de Sucesión Española e un breve período de goberno austríaco. Coma despois en Madrid, tamén foi un bo "alcalde" para Nápoles. Baixo o seu goberno a cidade acadou o seu cénit como capital europea.
Século XX
Nápoles resultou moi danada na segunda guerra mundial e a recuperación posterior foi lenta e chea de ilegalidades que incrementaron a conxestión. Dende os anos sesenta o plan de Kenzo Tange para un centro de negocios ao leste da estación que revitalizase a zona e tamén toda a cidade non foi posto en funcionamento ata os anos noventa (Centro Direzionale ), e simboliza a esperanza de futuro da vella Neápolis.
Cianuro de hidróxeno
O cianuro de hidróxeno é un composto químico cuxa fórmula é: HCN. A solución de cianuro de hidróxeno en auga é chamada ácido cianhídrico. O cianuro de hidróxeno puro é un líquido incoloro, moi velenoso e altamente volátil, que ferve aos 26 °C. Ten un lixeiro cheiro améndoas amargas, que algunhas persoas non poden detectar debido a un trazo xenético. O cianuro de hidróxeno é lixeiramente ácido. Os seus sales son coñecidos como cianuros.
Histérese
Exemplo de histérese con metais
miniatura|dereita|[[Campo magnético dun imán]] Cando o ferro non está magnetizando, seus dominios magnéticos están dispostos de maneira aleatoria. Porén, ao aplicar unha forza magnetizante, os dominios se aliñan co campo aplicado. Se invertermos o sentido do campo, os dominios tamén inverterán a súa orientación. Nun transformador, o campo magnético muda de sentido sendo moitas veces por segundo, de acordo co sinal alternado aplicado. E o mesmo ocorre cos dominios do material do núcleo. Ao inverter a súa orientación, os dominios precisan superar o atrito e a inercia. Ao facer iso, disipan unha certa cantidade de potencia na forma de calor, que é chamada de perda por histérese (en grego: "falta, penuria").
Beta-lactamase
Beta-lactamases resistentes a inhibidor
Aínda que as β-lactamases resistentes a inhibidor non son ESBL, a miúdo trátanse xunto coas ESBL porque tamén derivan de encimas de tipo TEM e SHV clásicos. A estes encimas déuselles inicialmente a designación de β-lactamases IRT (de inhibitor-resistant TEM, TEM resistentes a inhibidor); porén, todos foron despois renomeados con designacións TEM numéricas. Hai polo menos 19 β-lactamases TEM resistentes a inhibidor. Encóntranse principalmente en illamentos clínicos de Escherichia coli, pero tamén en cepas de Klebsiella pneumoniae, Klebsiella oxytoca, Proteus mirabilis e Citrobacter freundii. Aínda que as variantes de TEM resistentes a inhibidor son resistentes á inhibición por ácido clavulánico e sulbactam, mostrando, por tanto, resistencia clínica á combinación de beta-lactama—inhibidor de beta-lactamase de amoxicilina-clavulanato (co-amoxiclav), ticarcilina-clavulanato (co-ticarclav), e ampicilina/sulbactam. Actualmente xa non forma parte da epidemioloxía europea primaria, senón que se encontra nas partes norte de América.
Resumo xeral
En xeral, sospéitase que un illamento é un produtor de ESBL cando mostra susceptibilidade in vitro á segunda xeración de cefalosporinas (cefoxitina, cefotetan) pero resitencia á terceira xerción de cefalosporinas e ao aztreonam. Ademais, debería sospeitarse destas cepas cando o tratamento con estes axentes para infeccións gramnegativas falla malia que se observase susceptibilidade in vitro. A resistencia asociada a aminoglicósidos e trimetoprim-sulfametoxazol, e tamén a alta frecuencia de coexistencia de resistencia á fluoroquinolona, crea moitos problemas. Os inhibidores da beta-lactamase como o clavulanato, sulbactam e tazobactam in vitro inhiben a maioría dos ESBL, pero a efectividade clínca das combinacións de beta lactama/inhibidor de beta lactamase non poden considerarse fiables para a terapia. As cefamicinas (cefoxitin e cefotetan) non son hidrolizadas pola maioría das ESBL, mais son hidrolizadas por β-lactamases de tipo AmpC asociadas. Ademais, as combinacións de β-lactama/inhibidor de β-lactamase non poden ser efectivas contra organismos que producen β-lactamase de tipo AmpC. Ás veces estas cepas diminúen a expresión doutras proteínas de membrana externa, fecéndoas resistentes á cefamicina. Os estudos in vivo obtiveron resultados variados contra K. pneumoniae produtora de ESBL. (Cefepime, unha cefalosporina de cuarta xeración, demostrou in vitro estabilidade en presenza de moitas cepas ESBL/AmpC.) Actualmente, os carbapenems son, en xeral, considerados os axentes preferidos para o tratamento de infeccións debidas a organismos produtores de ESBL. Os carbapenems son resistentes á hidrólise mediada por ESBL e mostran unha excelente actividade in vitro contra cepas de Enterobacteriaceae que expresan ESBLs.
Carbapenemases
As cepas con carbpenemases de tipo IMP-, VIM- e OXA usualmente seguen sendo susceptibles. A resistencia a antibióticos non beta-lactámicos é común en cepas produtoras de calquera destes encimas, e tales opcións alternativas para os non beta-lactámicos deben ser determinados por probas de susceptibilidade directa. A resistencia a fluoroquinolonas e aminoglicósidos é especialmente alta.
Lisipo
Lisipo (en grego antigo: Λύσιππος) foi un escultor e arquitecto grego do século IV a.C., nado en Sición, Peloponeso, cara ao 390 a. C. e finado polo 318 a. C. Xunto con Escopas e Praxíteles, foi considerado un dos tres escultores máis grandes da etapa do clasicismo tardío da escultura grega, que serviu de transición ao período helenístico.