cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
O aprendiz de meigo (Dukas)
miniatura|O aprendiz de meigo. O aprendiz de meigo (en L'Apprenti sorcier) é un poema sinfónico do compositor francés Paul Dukas composto en 1897 e baseado na balada homónima (Der Zauberlehrling en alemán) de Johann Wolfgang von Goethe. Trátase dunha obra orquestal que pertence ó estilo de música programática e representa a historia dun aprendiz que, sen permiso, enmeiga unha vasoira para que lle axude a cargar auga.
Terremoto de Lisboa de 1755
O terremoto
O terremoto tivo lugar na mañá do 1 de novembro, o día de Todos os Santos para os católicos. Os informes contemporáneos indican que o terremoto durou entre tres e medio e seis minutos, producindo fendas xigantescas de cinco metros de ancho que se abriron no centro de cidade. Os superviventes fuxidos na procura de seguridade ao espazo aberto que constituían os peiraos puideron observar como a auga retrocedía, revelando o leito do mar, cuberto de restos de carga caída ao mar e os vellos naufraxios. Varias decenas de minutos despois do terremoto, un tsunami enorme con ondas de entre 6 e 20 m enguliu o porto e a zona centro, subindo augas arriba do río Texo. Foi seguido por dúas ondas máis. Nas áreas non afectadas polo tsunami, os incendios xurdiron rapidamente, e as lapas asolaron a cidade durante cinco días. miniatura|esquerda|220px|Ruínas do [[Convento do Carmo de Lisboa|Convento do Carmo, en Lisboa]] Dunha poboación lisboeta de 275.000 habitantes, ata 90.000 resultaron mortos. Outros 10.000 morreron en Marrocos. O 85% dos edificios de Lisboa resultaron destruídos, incluíndo pazos e famosas bibliotecas, así como a maioría dos exemplos da arquitectura manuelina, distintiva do século XVI portugués. Varios edificios que sufriran poucos danos a causa do terremoto foron destruídos posteriormente polo lume. O recentemente estreado teatro da ópera (inaugurado soamente seis meses antes), resultou destruído polo lume ata os seus alicerces. O Palacio Real, situado xunto ao río Texo onde hoxe se atopa o Terreiro do Paço, foi destruído polos efectos sucesivos do terremoto e o tsunami, do mesmo xeito que o Teatro Real do Paço da Ribeira, situado fronte ao pazo. Dentro deste, a biblioteca real que constaba duns 70.000 volumes, así como de centenares de obras de arte, incluíndo pinturas de Tiziano, Rubens e Correggio, resultou destruída.
Implicacións sociais e filosóficas
180px|dereita|miniatura|Voltaire O terremoto sacudiu moito máis que cidades e edificios. Lisboa era a capital dun país devotamente católico, cunha longa historia de investimentos na Igrexa e a evanxelización das colonias. Máis aínda, a catástrofe tivo lugar un día de festa católico e destruíu practicamente cada igrexa importante. Para a teoloxía e filosofía do século XVIII, esta manifestación da cólera de Deus era difícil de explicar.
Por outra banda, Werner Hamacher (un pensador posmoderno, entusiasta de Hegel, e como tal cunha postura anti-Ilustración e anti-modernidade) afirmou que as consecuencias do terremoto penetraron no vocabulario da filosofía, facendo inestable e incerta a común metáfora que establecía firmes bases sobre a terra nas discusións dos filósofos: "baixo a impresión exercida polo terremoto de Lisboa, que tocou a mentalidade europea nunha das súas épocas máis delicadas, a metáfora do chan e o tremor perdeu totalmente a súa aparente inocencia; xa non se usaron máis como figuras do discurso"(263). Hamacher afirma que a certeza fundacional da filosofía de Descartes comezou a convulsionarse como consecuencia do terremoto de Lisboa.
55 Cancri f
Órbita e masa
55 Cancri f está a unhas 0,781 UA de distancia respecto da estrela e lévalle 260 días facer unha órbita completa. Unha limitación do método da velocidade radial empregado para detectar 55 Cancri f é que só se pode obte-la masa mínima, nese caso, unhas 0,144 veces a masa de Xúpiter, ou a metade da masa de Saturno. Baixo un modelo Kepleriano dos datos da velocidade radial de 55 Cancri A indica que a órbita é circular, incluso cambiando o valor nun intervalo entre 0 e 0,4 non altera significativamente a estadística de Pearson do modelo, así pois, presupónselle unha excentricidade de 0,2 ± 0,2. Nun modelo newtoniano que computa tamén as interaccións entre os planetas, a excentricidade sae como 0,0002, case perfectamente circular.
Batalla de Camlann
Historia
O arqueólogo Leslie Alcock data a batalla de Camlann no ano 490. A referencia máis antiga sobre esta batalla aparece nos Annales Cambriae, onde se relata que tal disputa ocorreu no ano 537, e menciona a Mordred (Medraut) mais non especifica que el e Artur loitaron en bandos contrarios:
Veloso Salgado
Biografía
Despois da súa estadía en París, Veloso Salgado viaxou a Italia antes de regresar a Portugal, deténdose en Florencia para estudar os pintores do Renacemento, copiar as súas obras e pintar ao aire libre. Estando en Italia, pintou un dos seus traballos máis celebrados, Jesus. Este cadro expúxose con grande éxito no Salón de 1892 e perdeuse en 1900 no desgraciado afundimento do barco que o traía de volta da Exposición Universal de 1900. Na última década do século, Veloso Salgado tamén partillou na Exposición de Arte de Múnic, e na Exposición Internacional de Antuerpen. A Academia Portuense de Belas Artes nomeuno Académico de mérito en 1907. miniatura|A Coroación de Xoán IV (1908), mural no Museo Militar de Lisboa Regresou a Lisboa en 1895 e en decembro dese ano entrou como profesor interino de pintura histórica na Escola de Belas Artes; dous anos máis tarde foi escollido sobre Columbano Bordalo Pinheiro para o posto de profesor permanente. Desde entón, participou regularmente en grandes exposicións artísticas nacionais e internacionais, pintou por encarga para moitas institucións e grandes persoeiros, e obtivo varios premios e distincións (Oficial da Ordem Militar de Sant'Iago da Espada en 1896, Cabaleiro da Lexión de Honra francesa en 1902, membro da Academia das Ciências de Lisboa en 1907). Á parte de pintar en cabalete, decorou varios edificios públicos e residencias privadas, como a Sala do Tribunal do Palacio da Bolsa do Porto, a Cámara de Deputados no Palácio de São Bento en Lisboa, o Museo Militar de Lisboa, a Escola Médica de Lisboa e a Facultade de Ciencias da Universidade do Porto. Xunto co arquitecto Miguel Ventura Terra, tamén traballou na decoración do Teatro Politeama e na Sinagoga Shaaré Tikva.
Bushido
A palabra vén do xaponés saburau, verbo samurai que significa "servir coma un asistente." A palabra bushi é un termo xaponés que significa "cabaleiro de armadura." A palabra samurai foi usada por outras clases sociais, mentres os guerreiros se chamaban por un termo máis digno: bushi. miniatura|Primeira edición da obra de Inazō Nitobe Bushido: The Soul of Japan (Leeds & Biddle, Foiladelfia. 1900), que supón o primeiro estudo en profundidade do mundo dos samurais Volveuse coñecido como "o código samurai", pero é máis que iso. O nome acaído non é "código" nin "lei" do guerreiro, senón mellor, "o camiño". Non é simplemente unha lista de regras que debe cumprir un guerreiro para obter o seu título; é un conxunto de principios que preparan un home ou unha muller a loitar sen perder a súa humanidade, e para dirixir e mandar sen perder o contacto cos valores fundamentais. É unha descrición dun modo de vida e unha receita dun nobre guerreiro. No cerne do Bushido samurai está a aceptación da morte. "O camiño do samurai atópase na morte", di o Hagakure, unha explicación do Bushido, de 1716, cuxo título significa literalmente "Escondido nas follas." Logo de que o guerreiro estea preparado para o feito de morrer, vivir a súa vida sen se preocupar pola morte, e escolle as súas accións con base nun principio, non terá medo.
Gorka Iraizoz
Gorka Iraizoz Moreno, nado en Pamplona o 6 de marzo de 1981, é un futbolista español. Xoga de porteiro e o seu actual club é o Girona FC.
Traxectoria
O 6 de agosto de 2007, logo dunha dura negociación, pechouse o seu traspaso ao Athletic Club pola cifra de 4 millóns de euros máis a cesión de Iñaki Lafuente ao conxunto catalán.
Bushido
Xustiza, decisións correctas (义 Gi)
Consiste en ser honesto nas relacións con todos; crer na xustiza, pero non na que emana dos outros, senón na propia. Para un auténtico samurai non hai escala en relación coa honestidade e coa xustiza, senón que hai só o correcto e o incorrecto.
Respecto (礼 Rei)
O samurai non ten razón ningunha para ser cruel. Non ten necesidade de probar a súa forza. Un samurai é cortés mesmo cos seus inimigos. Sen esa demostración de respecto non se é mellor cós animais. Un samurai recibe respecto non só pola súa ferocidade na batalla, senón tamén polo xeito en que tratan os outros. A forza interior do samurai auténtico faise evidente en momentos de dificultade.
Morfolino
Estrutura
Os Morfolinos son moléculas sintéticas que son o resultado de redeseñar a estrutura dos ácidos nucleicos naturais. Xeralmente teñen unha lonxitude de 25 bases, únense a secuencias complementarias do ARN por emparellamento de bases estándar. Estruturalmente, a diferenza entre os Morfolinos e o ADN é que a pesar de que os Morfolinos teñen as bases estándar dos ácidos nucleicos, ditas bases están unidas a aneis morfolino en lugar de a aneis de desoxirribosa e enlazadas por grupos fosforodiamidato en vez de por fosfatos. Isto pode ser máis fácil de visualizar facendo referencia á primeira figura desta páxina e comparando as estruturas das dúas cadeas mostradas, unha de ARN e a outra de Morfolino. A substitución dos anións fosfato polos grupos fosforodiamidato sen carga elimina a ionización no rango normal do pH fisiolóxico, polo que os Morfolinos nos organismos ou nas células son moléculas non cargadas. O esqueleto completo dun Morfolino está feito destas subunidades modificadas. Os Morfolinos úsanse principalmente como oligos monocatenarios, aínda que poden usarse heterodúplex formados por unha cadea de Morfolino e unha cadea complementaria de ADN en combinación con reactivos catiónicos que facilitan ao seu paso ao citosol.
Función
Os Morfolinos non degradan as moléculas de ARN coas que se unen, a diferenza do que fan moitos tipos estruturais antisentido (por exemplo, fosforotioatos, siRNA). Polo contrario, os Morfolinos actúan por "bloqueo estérico", uníndose a determinadas secuencias diana dun ARN e simplemente colocándose no camiño doutras moléculas que poderían doutro modo interactuar co ARN. Os oligos Morfolino utilízanse con frecuencia para investigar a función dun transcrito específico de ARNm nos embrións. Os biólogos que estudan o desenvolvemento embrionario inxectan oligos Morfolino en ovos ou embrións de peixes cebra (Danio rerio), o sapo Xenopus, o ourizo de mar, ou no peixe Fundulus heteroclitus producindo embrións morfantes (morphant, é dicir, coa expresión de xenes bloqueada por tratamento con Morfolinos), ou introducen Morpholinos por electroporación en células de embrións de polo nas súas fases iniciais de desenvolvemento. Usando sistemas apropiados que faciliten o seu paso ao citosol, os Morfolinos poden funcionar nos cultivos celulares. Os Morfolinos están sendo desenvolvidos como produtos farmacéuticos co nome de "NeuGenes" por AVI BioPharma Inc. Foron utilizados en mamíferos como o rato e algúns están sendo actualmente probados en ensaios clínicos para o tratamento da distrofia muscular de Duchenne en humanos.
Entrada na célula
A introdución en tecidos adultos normalmente é difícil, aínda que hai algúns sistemas que permiten a absorción de oligos Morfolino non modificados (entre os que se inclúen as células musculares, xa de seu moi permeables, características da distrofia muscular de Duchenne ou as células do endotelio vascular estresadas durante unha anxioplastia ). Aínda que son permeables aos líquidos intercelulares, os PMOs (Morfolinos) non conxugados distribúense de forma bastante limitada no citosol e núcleo nos tecidos sans cando son administrados por vía IV. A administración sistémica en moitas células nos organismos adultos pode realizarse usando conxugados covalentes dos oligos Morfolino, que levan péptidos penetradores da célula unidos, e, aínda que foi asociada toxicidade co uso de doses moderadas de conxugados de péptidos, foron utilizados con efectividade in vivo para a introdución de oligos en doses inferiores ás que causan toxicidade. Un dendrímero octa-guanidinio unido ao extremo dun Morfolino pode facer penetrar o oligo modificado (chamado Vivo-Morfolino) desde o sangue ao citosol celular. Os Morfolinos con capacidade de penetración, como os conxugados con péptidos ou os Vivo-Morfolinos, son moi prometedores para usos terapéuticos en doenzas virais e xenéticas.
Salmos
Composición do Salterio
A organización e numeración dos Salmos difire lixeiramente entre os textos manuscritos hebreos (Textos dos masoretas) e os gregos (Biblia dos Setenta): As tradicións cristiás varían:
Manuel Lugrís Freire
Traxectoria
En 1904 participou na fundación da Asociación da Prensa de Coruña e en 1906 da Real Academia Galega. Lugrís Freire foi o primeiro en utilizar o galego nun mitin: foi o 6 de outubro de 1907 en Betanzos, nun acto do sindicato Solidaridad Gallega, do que tamén fora fundador, publicándose o discurso o día 19 de outubro dese mes no xornal A Nosa Terra. Participou noutros moitos actos públicos na comarca da Coruña e tivo un destacado papel dentro da masonería galega. En 1908 pasou a ser membro do Consello Redactor d´A Nosa Terra, publicación na que aparecerían desde o primeiro número (4 de agosto) unha serie de contos populares baixo o título xenérico de A carón do lar. miniatura|300px|Irmandade da Fala en [[Pontedeume, 1919. ]] Abandonado o teatro, retomou a poesía e escribiu tamén numerosos relatos curtos, que reuniu en 1909 en Contos de Asieumedre.
Salmos
Autoría e adscricións
A tradición xudía mantén que os Salmos son obra de David (setenta e tres Salmos teñen o seu nome), baseándose nos escritos dos dez antigos salmistas (incluídos Adán e Moisés). Moitos expertos modernos os ven como unha creación de varios autores ou grupos de autores, moitos deles descoñecidos. A maioría dos Salmos veñen con algunhas palabras introductorios (que son frecuentemente diferentes nas tradicións dos textos dos masoretas e dos setenta, ou ausentes nun a presentes noutro) adscribíndoos a un autor particular ou dicindo algo, normalmente nunha linguaxe críptica, sobre as circunstancias da súa composición; só 73 desas introducións teñen a David como suposto autor. Xa que os Salmos non foron escritos en hebreo ata o século VI a.C., preto de medio milenio despois do reinado de David (ao redor de 1000 a.C.), dependeron, sen dúbida, da tradición oral ou hímnica para a transmisión de calquera material de David. miniatura|[[Libro de horas|Libro de Horas de Bedford (século XV). Samuel dándolle a unción a David.]] Os Salmos 39, 62 e 77 están relacionados co Ghedutun, para seren cantados á súa maneira ou no seu coro. Os Salmos 50 e 73-83 están asociados co Asaf, como mestre do seu coro, para seren cantados na adoración a Deus. As adscricións dos Salmos 42, 44-49, 84, 85, 87 e 88 afirman que os "fillos de Corá" se encargaban de arranxalos e cantalos; As crónicas 20:19 suxiren que este grupo formaba unha parte importante dos cantantes coratitas. O experto en asuntos hebreos Joel M. Hoffman suxire que o Salmo 49 pode ser anticorrupción, non "a favor de Corá" senón "en contra de Corá."
Seccións do libro
O Salmo 119 é o máis longo. Está composto por 176 versículos en grupos de oito, cada un comezando cunha das 22 letras do alfabeto hebreo. Moitos outros Salmos tamén teñen xogos de letras. Pénsase que estes Salmos son composicións escritas (máis que orais) do primeiro, e, polo tanto, dunha data relativamente tardía.
Uso ortodoxo
Nas vésperas e nos matinas lense diferentes cacismata en diferentes datas do ano litúrxico e variando cada día da semana, segundo o calendario da Igrexa, de tal xeito que todos os 150 Salmos (20 cacismata) se len no transcurso dunha semana. no século XX, algúns cristiáns laicos adoptaron a lectura continua dos Salmos os días de semana (de luns a venres), salmodiando o libro enteiro en catro semanas, tres veces ao día, un cacisma cada día.
Uso católico
Os Salmos sempre foron parte da liturxia católica. A Liturxia das Horas (horas canónicas) está centrada no canto ou recitación dos Salmos, usando fórmulas melódicas fixadas coñecidas como tons de recitación. Os primeiros católicos usaban os Salmos amplamente nas súas oracións individuais, aínda así, ao tempo que o coñecemento do latín (a lingua do rito latino) minguaba, esta práctica cesaba entre os analfabetos. Con todo, ata a fin da Idade Media sábese que o pobo laico cantaba no Pequeno Oficio da Benaventurada Virxe María, que era unha versión acortada da Liturxia das Horas que proporcionaba un ciclo diario fixo de vinte e cinco Salmos para ser recitados e outros nove divididos en matinas.
Arturo Toscanini
Traxectoria
En 1898, converteuse en director residente de A Scala de Milán, onde permaneceu ata 1908 e á que volvería nos anos 20. Ademais pasou polo Metropolitan Opera de Nova York (1908 - 1915) e Bayreuth (1930 - 1931), dirixindo tamén a New York Philharmonic Orchestra (1926 - 1936) e no Festival de Salzburgo (1934 - 1937).
Ovíparo
miniatura|250px|Eclosión dun ovo de [[tartaruga.]]
Dugongo
Ten un corpo grande e groso, de até os 3 m de lonxitude e 200 kg de peso, pero hidrodinámico, rematado nunha aleta caudal falciforme (o que o diferencia, entre outras cousas, dos seus próximos parentes os triquéquidos ou manatís, cos que comparte a orde).
Etimoloxías
Os nomes da familia, Dugongidae, e da subfamilia, Dugonginae, fórmanse normalmente sobre a base do seu xénero tipo, Dugong, engadíndolle as desinencias do latín científico ´-idae e -inae, propias dos nomes das familias e subfamilias de animais, respectivamente.
Distribución
Polo leste chega até as illas Salomón, a Polinesia Francesa e Vanuatu, e polo norte alcanza as illas de Hainan (China), Taiwán e as illas Ryukyu do Xapón.
Ameazas
A carne e a graxa do dugongo son moi apreciadas nos mercados do océano Índico, razón pola cal foi perseguido desapiadadamente en moitas zonas. A isto hai que engadir os accidentes coas hélices dos barcos e os casos en que quedan ensarillados nas redes de arrastre. Debido a todo isto, a súa poboación resentiuse en moitas zonas da súa área de distribución, e só mellorou en augas próximas a Australia debido a unha protección gobernamental máis eficaz.
En 2008 a Unión Internacional para a Conservación da Natureza e dos Recursos Naturais (UICN) cualificou o estado de conservación da especie como VU (vulnerábel).
Nina Simone
Xuventude
Nina Simone naceu nunha familia de oito. Coma moitos outros cantantes afroamericanos foi influída sendo pícara por Marian Anderson e comezou a cantar na igrexa local, demostrando a un tempo un gran talento como pianista. Debutou publicamente cun recital de piano na radio, durante o cal os seus pais, que sentaban na primeira rea de bancos, foron obrigados a se desprazar á parte traseira para lles deixar sitio ós brancos. A lembranza deste incidente foi decisiva para a súa posterior participación no movemento de dereitos civís.
John Tavener
John Tavener, nado en Londres o 28 de xaneiro de 1944 e finado en Child Okeford, Dorset o 12 de novembro de 2013, foi un compositor británico.
Traxectoria
En 2003, compuxo unha obra excepcionalmente extensa, The Veil of the Amorne, a cal se inspira en textos de diferentes relixións. Require para a súa interpretación o concurso de catro coros, varias orquestras e solistas e a súa duración alcanza as sete horas.
Parque acuático de Cerceda
Instalacións
O parque inclúe zonas infantís con escorregadoiros de curto percorrido, piscina sinxela e outra de esvaradoiros para cativos. Ademais ten unha cafetaría, unha tenda, un punto de información, parque infantil de area, minigolf e miradoiro.
Igrexa de Vallstena
Mobiliario
A pía bautismal é a peza máis antiga da igrexa, datando de mediados do século XIII. O retablo é do século XIV e foi adquirido cando se inaugurou o novo coro. Hai un crucifixo do mesmo século, así como un cofre para donativos ricamente decorado. Tamén dese século son as tumbas que hai a cada lado do altar e que teñen inscricións tanto en latín como en gutnish antigo; estas últimas en runas. Varias estatuas de santos de madeira da igrexa, tamén do XIV, están no presente no Museo de Gotland en Visby.
Interleucina 4
Función
A sobreprodución de IL-4 está asociada a alerxias.
Esteban Ocon
Fórmula Tres
miniatura|Esteban Ocon en F3 - Hockenheimring 2014 Ocon fixo o seu debut na Fórmula Tres no Gran Premio de Macau, correndo para Prema Powerteam. En 2014 ampliou a súa colaboración con Prema no Campionato de Europa de Fórmula Tres da FIA. Estivo na primeira posición da clasificación xa na primeira rolda en Silverstone, e gañou o campionato a falta dunha carreira.
Anatomía humana
Recensión histórica
miniatura|220px|Estudos anatómicos de [[Leonardo da Vinci.]] Historicamente tense constancia de que a anatomía era ensinada por Hipócrates no século IV antes de Cristo. Atribúese a Aristóteles o uso por primeira vez da palabra grega ἀνατομία (‘anatomía’) derivada do verbo ἀνατέμνειν anatémnein, isto é, cortes (ténnein) abertos (ána) co significado de disecar (separar as partes cortadas).
Bartolomeo Eustachio, tamén coñecido co seu nome latino Eustachius, foi un dos fundadores da ciencia da anatomía humana. Leonardo da Vinci realizou estudos anatómicos artísticos, reflectidos en variados bosquexos e debuxos, como o modelo do corpo humano chamado o Home de Vitruvio. No século XVI, Andreas Vesalius reformou e reivindicou o estudo da anatomía para a medicina, corrixindo os erros interpretativos de Galeno, quen disecaba monos e cans, coa súa magna opus De Humani Corporis Fabrica (Sobre as funcións do corpo humano). Posteriormente, no século XVII, William Harvey, médico inglés, descubriu a circulación sanguínea.
Estación de Ribadavia
Situación ferroviaria
A estación atópase no punto quilométrico 72,9 da liña férrea de ancho ibérico que une Monforte de Lemos con Redondela a 87 metros de altitude, entre as estacións de Barbantes e Filgueira. O tramo é de vía única e está electrificado.
Shiitake
Etimoloxía
A palabra "shiitake" ten orixe no xaponés shii (unha árbore semellante ao carballo) e take (cogomelo).
Taxonomía
A historia taxonómica do shiitake remóntase ao ano 1878, cando o botánico inglés Miles Joseph Berkeley propuxo o nome Agaricus edodes para a súa clasificación. De aí en diante, a especie foi asignada a diversos xéneros entre eles Collybia, Armillaria, Lepiota, Pleorotus e Lentinus (esta última dada por Singer). Recentemente Pegler denominou o shiitake de Lentinula edodes polas diferenzas microscópicas que existían respecto da súa última clasificación (Lentinus).
Produción e conservación
Outros tipos: Champiñon, Agaricus blazei, Auricularia erinaceus, Buna shimeji, Coprinus, Flammulina velutipes, Ganoderma lucidum, Hericum erinaceus, Maitake, Nameko, Pleurotus salmón, Pleurotus citrinopileatus, Pleurotus cystidiosus, Pleurotus djamor, Pleurotus eryngii, Pleurotus euosmus, Pleurotus tuberregium, Stropharia rugosoannulata, Shirotomagiotake, Cardoncello, Shiitake, Shimeji branco, Shimeji negro, Tremella fuciformis, Volvariella volvacea
Premios Grammy
Historia
Porén, o premio Grammy é considerado para moitos como un premio polémico, xa que grandes iconas musicais como Queen ou Lede Zeppelin nunca gañaron ningún, e David Bowie só conseguiu un en toda a súa traxectoria, e gañouno ao Mellor Vídeo Musical.
Críticas
Quizais o que máis chamou a atención destes premios non sexa a importancia que varios medios de comunicación lles dan, senón máis ben a polémica que causaron ao longo da súa traxectoria. Foron fortemente criticados por varios especialistas dentro do mundo da música. Moitos críticos conservadores argumentaron que os Premios Grammy só teñen a intención de beneficiar un grupo da industria musical promovendo os seus produtos e ideas. Os gañadores nos Grammy só reflicten as preferencias políticas, sociais e artísticas dos votantes membros da Academia. Outros críticos, dentro da industria, cuestionaron abertamente por que os Grammy seguen tendo importancia na sociedade actual.
Giovanni Spadolini
Giovanni Spadolini (nado o 21 de xuño de 1925 e finado o 4 de agosto de 1994) foi un político liberal italiano, membro do Partido Republicano Italiano. Desempeñouse como Presidente do Consello de Ministros de Italia entre 1989 e 1990, o último Primeiro Ministro non pertencente ao Partido Demócrata Cristián.
Morreu anos máis tarde, o 4 de agosto de 1994.
Alto Representante para Bosnia e Hercegovina
Condicións para o peche da Oficina do Alto Representante
A condición adicional non escrita que se aplicará a través da condición final da "avaliación realizada pola Xunta Directiva do Consello", foi adoptada posteriormente polos Estados Unidos e algúns países da UE:
22 de xullo
Outros
Os 366 días do ano
Gran Val do Rift
Xeografía
No Triángulo afar ou Depresión de Danakil ten lugar a confluencia de tres placas, a de Arabia e as dúas africanas, a nubia e a somalí. Na desembocadura sur do Mar Vermello o Rift ten unha bifurcación: o golfo de Adén cara ao leste que se corresponde coa división entre a península arábiga e África e continúa como parte da cordal central do Océano Índico; a outra ponla segue para o suroeste por Djibuti, para se separar entre o Val do Rift occidental e o Val do Rift oriental, que abrangue Etiopía, Kenya e Tanzania, o Lago Niasa e o río Chire, terminando no Zambeze, aquí sitúanse algunhas das montañas máis altas de África, como os Montes Virunga, os Montes Mitumba e os Montes Ruwenzori, e os lagos do Val do Rift.
Antropoloxía
O Gran Val do Rift é unha gran fonte de descubrimentos antropolóxicos, en especial na área coñecida como Piedmont, debido a que as rapidamente erosionadas montañas cubriron o val con sedimentos e unha contorna natural favorable para a conservación de restos fósiles. Os ósos de numerosos homínidos antecesores dos modernos humanos atopáronse aquí, incluíndo os de Lucy, un esqueleto case completo de australopithecus, descuberto por Donald Johanson. Richard e Meave Leakey tamén fixeron un significativo traballo nesta rexión.
Giulianova
Xeografía
miniatura|200px|Praia de Giulianova A vila esténdese no norte da rexión de Abruzos, entre os ríos Salinello e Tordino. Giulianova concíbese como a escisión entre a Paese, a vila histórica no alto dos outeiros, e o lido, a máis recente desenvolvida abaixo, na praia.
Signo de exclamación
Uso e particularidades en diversas linguas
Nas linguas khoisas, e no Alfabeto Fonético Internacional, o signo de exclamación emprégase para representar o clic postalveolar (representado, en troques, polo "q" na ortografía zulú).
Residencia de Würzburg
Segunda Guerra Mundial
O 16 de marzo de 1945, só unhas semanas antes do final da segunda guerra mundial, un ataque aéreo destruíu o 90% da casco antigo de Würzburg e queimou a Residencia case totalmente. O lume avanzou dende a cuberta superior e foi queimando os teitos de madeira e as paredes. Tamén tería queimado os mobles e os paneis das paredes de non ser porque foron almacenados noutro lugar antes.
The Green Inferno
The Green Inferno é un filme estadounidense de 2013 de terror caníbal dirixido por Eli Roth. O filme está inspirado e é unha homenaxe ó cinema caníbal italiano de finais da década de 1970 e comezos de 1980, en particular Cannibal Holocaust (1980), no cal se está a rodar un filme dentro do filme, titulado The Green Inferno. O filme segue a un grupo de activistas que son obrigados a loitar pola súa supervivencia logo de seren capturados por unha tribo caníbal do Amazonas.
Arrondissement
Un arrondissement ou distrito é unha división administrativa común nalgúns países francófonos e un distrito xudicial nos Países Baixos.
Bélxica
Bélxica atópase dividida en provincias, á súa vez subdivididas en arrondissements (ou distritos), que á súa vez están divididos en comunas (ou municipios).
Journal of Indo-European Studies
O Journal of Indo-European Studies é unha revista académica dedicada aos estudos indoeuropeos, fundada en 1973 by Roger Pearson. Publica artigos nos campos da antropoloxía, arqueoloxía, mitoloxía e filoloxía relacionados coa historia cultural dos pobos indoeuropeos. Ten unha periodicidade de tres meses. O editor actual é J. P. Mallory (Queen's University Belfast). A súa abreviatura é JIES.
Metalicidade
miniatura|250px|O [[cúmulo globular M80. As estrelas de cúmulos globulares son principalmente os membros vellos pobres en metais da Poboación II.]] En astronomía e cosmoloxía física, a metalicidade ou Z é a fracción da masa dunha estrela ou outro obxecto astronómico que non é hidróxeno (X) ou helio (Y); por tanto, inclúe tamén elementos que non son propiamente metais. A maioría da materia física do Universo está en forma de hidróxeno e helio, polo que os astrónomos usan a palabra "metais" como un termo breve útil para referirse a "todos os elementos excepto o hidróxeno e helio". Este uso é distinto da definición física habitual de metal sólido. A razón deste uso astronómico é que no ambiente de altas temperaturas e presións dunha estrela, os átomos non sofren reaccións quimicas e, de feito, non teñen propiedades químicas, como a de ser un metal tal como normalmente se entende. Por exemplo, as estrelas e nebulosas con abundancias relativamente altas de carbono, nitróxeno, oxíxeno e neon denomínanse "ricas en metais" en termos astrofísicos, aínda que estes elementos serían considerados non metais en química.
A distinción entre o hidróxeno e o helio por un lado e os metais por outro é relevante porque se cre que o Universo primordial non contiña virtualmente metais, os cales foron sintetizados posteriormente dentro das estrelas.
Coroa do Reino de Polonia
thumb|right|366px|Principais divisións administrativas da [[Confederación Polaco-Lituana e os seus feudos en 1619, sobre o mapa actual de Europa.
Metalicidade
Os cambios observados nas abundancias químicas de diferentes tipos de estrelas, baseados nas peculiaridades espectrais que foron despois atribuídas á metalicidade, levaron ao astrónomo Walter Baade en 1944 a propoñer a existencia de dúas poboacións de estrelas diferenciadas. Estas pasaron a coñecerse comunmente como Poboación I (rica en metais) e Poboación II (pobre en metais). En 1978 engadiuse unha terceira poboación estelar, a Poboación III (moi pobre en metais). Teorizouse que estas estrelas extremadamente pobres en metais foron as primeiras estrelas que naceron no Universo.
Definición
A metalicidade de moitos obxectos astronómicos non pode medirse directamente, senón que se utilizan representacións aproximadas para obter unha estimación indirecta. Por exemplo, un observador podería medir o contido en oxíxeno dunha galaxia (por exemplo usando o brillo dunha liña de emisión do oxíxeno) directamente, e despois compararía ese valor con modelos para estimar a metalicidade total.
Cálculo
A clave desta notación é que se unha masa de gas se dilúe con hidróxeno puro, entón o seu valor [Fe/H] diminuirá (porque hai poucos átomos de ferro por átomo de hidróxeno despois da dilución), pero para todos os outros elementos X, as proporcións [X/Fe] permanecerán sen cambiar. En contraste, se unha masa de gas é contaminado con certa cantidade de oxíxeno, entón o seu valor [Fe/H] non cambiará, pero a súa proporción [O/Fe] aumentará. En xeral, un proceso nucleosintético estelar dado altera as proporcións de só uns poucos elementos ou isótopos, polo que unha estrela ou mostra de gas con valores de [X/Fe] distintos de cero pode mostrar a sinatura dun determinado proceso nuclear.
Clasificación para a Eurocopa 2016
A selección de non participa do torneo por estar de seu clasificada na súa calidade de país anfitrión da fase final da Eurocopa 2016, son xa que logo as outras 53 asociacións afiliadas á UEFA as que disputan os outros 23 postos.
Calendario
As datas das xornadas foron decidiunas a UEFA o 1 de marzo de 2013, o calendario completo coas datas dos partidos confirmouno o 23 de febreiro de 2014, despois de se realizar o sorteo.
Amina Bouayach
Como presidenta da Organización Marroquí de Dereitos Humanos, Bouayach traballou en importantes cuestións de Dereitos Humanos no seu país natal como a tortura, os refuxiados e os dereitos dos migrantes, os dereitos da muller, os dereitos individuais e a abolición da pena de morte.
Traxectoria
Ten un máster en economía da Universidade Mohammed V de Rabat.
Hovnan Derderian
Traxectoria
A partir de 1984 exerceu como pastor no Canadá, nunha igrexa de Toronto. En 1990 foi elixido primado da diocese do Canadá, e foi consagrado bispo o 7 de outubro de 1990 por Vazken I. En 1993 foi elevado a arcebipo. En 1995 e 2000 foi reelixido por segunda e terceira vez primado do Canadá.
Andoni Iraola
Andoni Iraola Sagarna, nado en Usurbil (Guipúscoa) o 22 de xuño de 1982, é un exfutbolista e adestrador vasco. Xogaba de defensa lateral dereito e desenvolveu case toda a súa carreira no Athletic de Bilbao, co que disputou máis de 500 partidos. Dende 2020 adestra o Rayo Vallecano.
Traxectoria
Formouse nas categorías inferiores do Antiguoko donostiarra ata que chegou a Lezama en virtude do convenio entre o Athletic Club e o Antiguoko. No club guipuscoano foi compañeiro de xogadores de talle internacional como Xabi Alonso e Mikel Arteta. En 2003 pasou a formar parte do primeiro persoal do Athletic Club.
Selección nacional
O 20 de agosto de 2008, Vicente del Bosque, no seu primeiro partido como seleccionador de España, fixo debutar a Iraola como absoluto, nun partido amigábel contra Dinamarca. O 11 de outubro de 2008 disputa o seu primeiro partido oficial coa selección, ante Estonia, substituíndo a Sergio Ramos.
Mariano Rajoy
Líder do Partido Popular, campaña e eleccións de 2004
Tres días antes da cita coas urnas, o xoves 11 de marzo producíronse unha serie de atentados terroristas simultáneos en catro trens en Madrid, que se encontraban nas estacións de Atocha, Santa Euguenia e El Pozo, os cales arrebataron a vida a 191 persoas e deixaron feridas a máis de 1500. Inmediatamente atribuíuse esta masacre, o peor atentando da historia de España e de Europa (en tempos de paz), a ETA. En sinal de dolo e repulsa ante esa traxedia terrorista que se acababa de cometer os dous principais candidatos á presidencia do Goberno (Rajoy e Zapatero) xunto aos demais partidos políticos anunciaron a suspensión dos actos electorais e o final da campaña electoral.
Presidente de Goberno (2011–2018 )
En 2011, o Partido Popular conseguiu a vitoria nas eleccións xerais e Rajoy foi nomeado Presidente de Goberno. O primeiro mandato de Rajoy estivo marcado pola crise económica de 2008, unha gran reestruturación do sistema financeiro español, así como a reforma laboral. A crise económica chegou ao seu cumio cun rescate ao sistema bancario español en xuño de 2012. O desemprego incrementouse ata o 27% nese ano, o que levou a unha gran baixada do Partido Popular en intención de votos, que se viu agravada polos casos de corrupción que danaron seriamente a reputación do partido. Isto, xunto a outros factores, levaron a unha profunda división no sistema de partidos español, e a aparición de novos partidos na esquerda e na dereita: Podemos e Ciudadanos.
Tomate
Descuberta do tomate
O tomate xa se cultivaba 700 anos a.C. en México, e no antigo Perú, antes da formación do Imperio Inca. O tomate sempre se consumiu nas civilizacións incas, maias e aztecas e pertence a un extenso rol de alimentos da América precolombiana descoñecidos do Vello Mundo, do cal fan parte o millo, varios tipos de feixóns, patacas, froitas como o aguacate, e o cacao (de cuxas sementes se fai o chocolate), ademais de artigos de uso nativo que se difundiran, como a goma de mascar (seiba de Sapota (ou sapoti)) e tabaco.
Don Gato
En Galiza emitiuse, en galego no espazo infantil Xabarín Club da TVG. Xa se emitira coa dobraxe hispanoamericana con anterioridade en TVE.
Messenger (sonda espacial)
Características
A viaxe de MESSENGER cara Mercurio durou case sete anos, nos que sobrevoou a Terra unha vez (2 de agosto de 2005), Venus dúas (24 de outubro de 2006 e 5 de xuño de 2007) e Mercurio tres veces (14 de xaneiro e 6 de outubro de 2008 e 29 de setembro de 2009) antes da inserción orbital, que ocorreu ás 00:45 UTC do 18 de marzo do 2011 tras un encendido do motor da nave de 15 minutos de duración. Durante a viaxe, MESSENGER usou o seu motor tamén durante cinco manobras de espazo profundo para axustar a súa órbita antes de chegar a Mercurio. Os diferentes sobrevoos aproveitáronse para recoller datos científicos.
Maria Clara Eimmart
Traxectoria
Maria Clara Eimmart, naceu en 1676 en Núremberg, onde seu pai era pintor, gravador, e astrónomo afeccionado. O pai, que gastaba todos os seus ingresos na compra de instrumentos astronómicos e construíu un observatorio privado en Núremberg, na muralla de cidade, era un observador dilixente e publicou os seus resultados en varias memorias e transaccións de sociedades científicas. O avó de María, Georg Christoph Eimmart o Vello, era tamén gravador e pintor de retratos, bodegóns, paisaxes, e temas históricos. Do seu pai, Maria Clara Eimmart aprendeu francés, latín, matemáticas e debuxo, así como a astronomía. Grazas á súa extensa educación nas belas artes e en ciencia, especializouse en ilustracións botánicas e astronómicas, nas que destacou pola súa habilidade para crear esbozos precisos. Era tamén unha gravadora moi capaz e traballou como asistente do seu pai. Creou numerosas ilustracións do sol e da lúa, ademais de flores, paxaros, estatuas antigas, e retratos de mulleres, aínda que a maioría das súas obras perdéronse.
Ilustracións astronómicas
Eimmart é coñecida especialmente polas súas ilustracións astronómicas exactas. Entre 1693 e 1698, Eimmart realizou máis de 350 debuxos das fases da lúa. Esta colección de debuxos, realizados en papel azul a partir de observacións por un telescopio, denominouse Micrographia stellarum fases lunae ultra 300. Doou doce deles ao conde Marsili, un colaborador científico do seu pai, e dez consérvanse en Boloña, xunto con tres estudos máis pequenos en papel marrón. As ilustracións de Eimmart serviron de base para un novo mapa lunar.
Puglia
División administrativa
A rexión da Puglia subdivídese nas seguintes provincias:
O Paulouro, Duarría, Castro de Rei
O Paulouro é un lugar da parroquia de Duarría no concello lugués de Castro de Rei na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 1 habitantes (1 home).
Plans quinquenais da URSS
Primeiro plan, 1928–1932
Durante este período, Stalin levou a cabo a política de colectivización na agricultura para facilitar un rápido proceso de industrialización mediante a creación de granxas colectivas nas cales os campesiños traballaban conxuntamente a mesma terra coa mesma maquinaria.
Terceiro plan, 1938-1941
O terceiro plan tivo unha duración de tan só tres anos, ata 1941, cando Alemaña invadiu a Unión Soviética durante a segunda guerra mundial. Segundo se achegaba a guerra, destinábanse máis recursos para armamento, así como á construción de fábricas de produtos militares ao leste dos Montes Urais.
Os dous primeiros anos deste plan puxeron de manifesto a decepción en termos dos obxectivos de produción fixados. Con todo, rexistrouse unha taxa anual de crecemento de entre o 12% e o 13% durante a década de 1930.
Cuarto e quinto plans, 1945-1955
En 1945, Stalin prometera que a URSS sería líder industrial mundial en 1960. Nesta época, a URSS fora devastada pola guerra. Segundo datos oficiais, foron espoliadas e arruinadas 98 000 granxas colectivas, o que supuxo grandes perdas materiais (137 000 tractores, 49 000 cultivadoras, 7 millóns de cabalos, 17 millóns de reses, 20 millóns de porcos, 27 millóns de ovellas) e a destrución do 25% dos bens de capital totais de 35 000 fábricas, de 6 millóns de edificios, incluíndo 40 000 hospitais, en 70 666 vilas e 4 710 pobos, o 40% da vivenda urbana foi destruído, deixando así a 25 millóns de persoas sen fogar; arredor dun 40% das vías ferroviarias foron destruídas. Oficialmente, morreron 7,5 millóns de militares máis 6 millóns de civís, quizais morreron uns 20 millóns de persoas en total. En 1945, a minería e a metalurxia tan só supoñían o 40% dos niveis de 1940, a enerxía eléctrica baixou ata un 52%, o ferro fundido 26% e o aceiro 45%, mentres que a produción de comida supoñía un 60% do nivel acadado en 1940. Despois de Polonia, a URSS foi o país máis devastado pola guerra e a reconstrución viuse obstaculizada pola escaseza crónica de man de obra debido ao gran número de baixas soviéticas na guerra. Por outra parte, 1946 foi o ano máis seco dende 1891, o que tivo como consecuencia unha colleita pobre.
Duodécimo plan, 1986-1990
O último plan tiña como eslogan uskoreniye (aceleración), e como o seu nome indica o seu obxectivo era fomentar o desenvolvemento económico, mais rapidamente se esqueceu en favor doutro moito máis suavizado, a perestroika, que rematou cunha fonda crise económica na maioría das áreas económicas e unha caída na produción. A lei de empresas estatais de 1987 e os decretos de contabilidade económica e autofinanciamento que a seguiron tiñan como obxectivo a descentralización e a superación da economía planificada.
Los Verdes-Grupo Verde
Nas eleccións municipais e autonómicas de 2007 integra a Mesa de Unidad de los Verdes con outros partidos ecoloxistas.
Polbo á mugardesa
miniatura|Polbo á mugardesa. O polbo á mugardesa é un xeito típico de servir o polbo da vila mariñeira de Mugardos, (A Coruña). Este xeito de servir o polbo pódese tomar todo o ano nos establecementos hostaleiros da vila mariñeira da ría de Ferrol.
Alfonso de Cal
Alfonso de Cal Fernández, nado en Ferrol cara a 1877 e finado na mesma cidade o 9 de novembro de 1937, foi un avogado, xornalista e político galego.
Richard B. Whitehead
Traxectoria
En 1902 foi elixido para realizar o Servizo Civil Indio, a función pública máis alta do Imperio Británico na India colonial, en 1903 fíxose cargo do seu posto no Punjab, concretamente en asuntos de Facenda pública. Alí comezou a ter coñecemento dos importantes achados monetarios que se estaban a suceder na zona do Punjab, de grande interese histórico. O seu interese por estes asuntos levouno a ser nomeado, en 1907, avaliador oficial dos tesouros do Goberno de Punjab.
Rata común
Dieta
miniatura|dereita|Rata común comendo sementes de xirasol. A rata común é un verdadeiro omnívoro e come case calquera cousa, pero os cereais forman unha parte substancial da súa dieta. Martin Schein, fundador da Sociedade do Comportamento Animal en 1964, estudou a dieta das ratas comúns e chegou á conclusión de que os alimentos máis probables da rata común eran ovos revoltos, macarróns con queixo, cenorias crúas e grans de millo cocidos. Segundo Schein, os alimentos menos preferidos por elas eran remolacha crúa, pexegos e apio cru.
Escavación de toqueiras
As ratas comúns escavan intensamente, tanto na natureza coma en catividade se dispoñen dun substrato axeitado para facelo. Xeralmente empezan a escavar unha nova toqueira ao lado dun obxecto ou estrutura, xa que isto lles proporciona un resistente "tellado" para a parte da toqueira que está preto da superficie. As toqueiras vanas construíndo de modo que finalmente constan de moitos túneles e entradas secundarias. Os machos máis vellos xeralmente non escavan, mentres que os machos novos e as femias escavan vigorosamente.
Como mascotas
A rata común tense como macota en moitas partes do mundo. Nalgúns países mesmo se fixeron asociacións de ratas mascotas similares ao American Kennel Club para cans, nas cales se establecen os estándares, se organizan eventos e promoven unha tenencia responsable das mascotas polos seus donos. Hai moitos tipos de ratas comúns domésticas, que varían nos patróns e estilo da pelaxe, como as variedades Hairless ou Rex e máis recentemente creáronse tipos con variacións no tamaño e estrutura corporal, como as variedades ananas e sen rabo.
Trygve Lie
Traxectoria
Logo de graduarse como avogado en 1919, foi conselleiro xurídico da Federación Norueguesa das Asociacións Sindicais en 1922. Catro anos despois foi elixido Secretario Executivo Nacional do Partido Laborista.
26 de xullo
Nacementos
miniatura|100px| Antonio Machado. miniatura|100px| Salvador Allende.
Torre Mapfre
Historia
Este rañaceos chegou a ser o segundo máis alto de España, logo da Torre Picasso de Madrid, ata que foi construído o Gran Hotel Bali, en Benidorm, que pasou a ser o máis alto. Co paso dos anos foi perdendo máis posicións, pero continúa sendo o máis alto de Barcelona e Cataluña.
Características
O edificio ten 40 plantas, mide 154 metros e é visible desde toda a cidade. As fiestras do rañaceos reflicten o chan, co que adquire o aspecto dun espello xigantesco. Na planta baixa atópase un centro comercial. Como o seu propio nome indica, a torre está en gran parte ocupada polas oficinas de Mapfre, unha das maiores compañías de seguros de España, aínda que tamén alberga oficinas doutras empresas, entre outras: Madrid Leasing (Caja Madrid), URSSA Mondragón Corporación Cooperativa, Flex Advertising S.L. (Flex Multimedia Group LTD), Oriol Bohigues, Necso, Uniland Cementera S.A, Cementos Portland Valderrivas, Condal Grues, Otis España / Zardoya Otis, Texsa S.A, Dorlet, Europerfil ou Oliver Wyman.
Death by Sexy
Listaxe de cancións
A versión europea contén 15 temas: Hai unha edición especial de xira con tres temas extra:
Joint venture
Unha joint venture (JV) ou empresa conxunta é un tipo de empresa na cal as partes acordan desenvolver, por un tempo limitado, unha nova entidade e uns novos activos mediante a achega de accións. Estas exercen control sobre a empresa e por consecuencia comparten ingresos, custos e activos. Existen outros tipos de empresas semellantes como son as JV limitadas por garantía e as JV limitadas por garantía con socios titulares de accións.
Aerofreada
Misións espaciais
En maio de 1993 a nave Magallanes, en órbita de Venus, utilizou a aerofreada durante a misión estendida para circularizar a órbita e aumentar a precisión das medicións do campo gravitatorio.
Joint venture
Dow Corning, Miller Coors, Sony Ericsson, Penske Truck Leasing, Norampac e Owens-Corning son exemplos de grandes joint ventures.
Escolla dos socios
Isto repítese no acordo dos accionistas en canto ó número de conselleiros que cada fundador pode designar á xunta de conselleiros para ver se ten o control a xunta ou os fundadores. A toma de decisións lévase a cabo por maioría simple (50%+1) dos presentes ou o 51% ou 75% da maioría con todos os conselleiros presentes; o despregue dos fondos da empresa; a ampliación da débeda; a parte de beneficio que se pode declarar como dividendos etc. Outro dato importante é o que acontece se a empresa se disolve ou un dos socios morre ademais do dereito de tanteo se a empresa é vendida, que ás veces ofrece opcións financeiras de compra e venda (puts and calls).
Fuerteventura
Pertence á provincia das Palmas, unha das dúas que compón Canarias, comunidade autónoma de España. A capital da illa é Puerto del Rosario (Puerto Cabras ata 1956), onde se atopa o Cabido Insular, que é o goberno da illa.
Descrición
dereita|miniatura|200px|Montaña de Tindaya á tardiña ([[La Oliva).]] Con estas palabras describía Fuerteventura Miguel de Unamuno logo despois de chegar á illa, onde permaneceu desterrado durante uns meses en 1924.
Aggregat (foguetes)
A4 (foguete V2)
A resistencia chegou incluso a conseguir pezas dos foguetes lanzados chegando ó lugar do impacto antes que os alemáns. A principios de marzo de 1944 a intelixencia británica recibiu un informe dun axente da resistencia polaca que observou un vagón de transporte fortemente custodiado por tropas das SS e que contiña un obxecto que, aínda que estaba cuberto cunha lona, semellaba un torpedo monstruoso. A raíz do informe ideouse un plan para intentar obter un V2 sen lanzar e transportalo a Gran Bretaña. O 20 de maio de 1944 un V2 relativamente intacto caeu nos lamazais do río Bug, cerca do pobo de Sarnaki. Conseguiuse ocultalo dos alemáns, sendo desmantelado e transportado a través de Polonia na operación Most III para a súa análise pola intelixencia británica.