cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nairo Quintana
Séasúr 2012
I 2012, bhog Quintana go dtí an Eoraip chun dul isteach i Movistar Team na Spáinne. Bhuaigh sé an rangú ginearálta sa Vuelta a Murcia. Níos déanaí, fuair sé suntasach ag an Critérium du Dauphiné, nuair a spreag sé frithionsaí tar éis do ghrúpa áirithe rothaí lena n-áirítear an ceannaire Bradley Wiggins teacht ar éalú deiridh an lae. Choinnigh sé ar a stiúir aonair ar an mbealach go Morzine. Tar éis dó an stáitse sin a bhaint amach, bhuaigh sé an Route du Sud an bhliain ina dhiaidh sin. Ghlac Quintana páirt ina chéad a chéad Grand Tour ag an Vuelta a España, áit a raibh sé ar dhuine de phríomhchuideoirí dreapadóireachta le haghaidh Alejandro Valverde nuair a chríochnaigh Valverde sa dara háit. Chríochnaigh Quintana sa 36ú háit ar an iomlán. I mí Dheireadh Fómhair, bhuaigh Quintana an Giro dell'Emilia.
Séasúr 2013
mion| Quintana ag Turas na Breataine 2013 I 2013, bhuaigh Quintana stáitse 3 den Volta a Catalunya, agus an mhí ina dhiaidh sin, bhuaigh sé stáitse na banríona den Tour of the Basque Country nuair a d'ionsaigh sé le ráib chun an bua a fháil tar éis an dreapadh deiridh in Eibar – Arrate, dhá soicind roimh ghrúpa de sheisear iomaitheoir. Fuair Quintana an bua iomlán sa triail ama deiridh nuair a chríochnaigh sé sa dara háit taobh thiar de Tony Martin (Omega Pharma–Quick-Step ), ag fáil a dhóthain ama thar Sergio Henao ó Team Sky chun geansaí an cheannaire a thógáil uaidh.
Ag an Tour de France, rinne Quintana ionsaí ar an Col de Pailheres le linn stáitse 8 agus ba é an chéad fhear a thrasnaigh an chonair b'airde an bhliain sin. Chuaigh Chris Froome chun tosaigh ina dhiaidh sin ar dhreapadh leathdhéanach an stáitse agus Quintana fágtha siar. Mar sin féin bhí Quintana i gceannas ar rangú na rothaí óga agus fuair sé an gradam don rothaí is ionsaithí ar an gcéim sin. Ar stáitse 15 go Mont Ventoux, rinne Quintana ionsaí go luath arís agus ní raibh ach an ceannaire rása Froome in ann é a mheaitseáil, rud a d’fhág siar sa 2 chiliméadar deiridh (1.2 míle) den dreapadh é tar éis dóibh cuid mhaith den dreapadh a dhéanamh le chéile. Mar thoradh air sin, bhí Quintana in ann dul ar aghaidh chuig an séú háit sa rangú ginearálta. Don chéad uair riamh, bheadh an dreapadh cáiliúil d’Alpe d’Huez le bheith dreaptha faoi dhó. Nuair a chríochnaigh Quintana ar stáitse 18 sa 4ú háit – lena n-áirítear dhá bhabtha de dhreapadóireachta chuig Alpe d’Huez – d’aistrigh sé isteach sa 3ú háit sna standings iomlán. Ar stáitse 20, níor chosain sé an 3ú háit a bhí aige ach d'ionsaigh sé Froome, ag imeacht uaidh sna ciliméadar deiridh le linn an dreaptha go hAnnecy-Semnoz.. Bhuaigh Quintana an stáitse ar Joaquim Rodríguez agus Froome, ag bogadh slán sa dara háit sa rangú ginearálta nuair a chríochnaigh sé an Tour. Bhuaigh sé rangú rothaithe óga agus rangú ridire na sléibhte freisin. Ba é an dara háit sa rangú ginearálta an toradh ab fhearr ar rothaí ar rothaí as an Cholóim nó Meiriceá Laidineach sa Tour de France, agus ba é an chéad débutant ar an Tour a chríochnaigh ar an bpóidiam ó Jan Ullrich i 1996. Tar éis an Tour, bhuaigh Quintana an Vuelta a Burgos, áit ar bhuaigh sé stáitse 5 den rás tar éis Vincenzo Nibali a fhágáil siar ar an dreapadh deiridh.
Séasúr 2014
Tar éis an Giro, thóg Quintana cúpla mí de sos ón rásaíocht. D’fhill sé ar an Eoraip i mí Lúnasa agus é mar aidhm aige an Vuelta a España a bhuachan. Coicís roimh an Vuelta a España, bhuaigh Quintana an Vuelta a Burgos, bhuaigh sé stáitse 3 agus chríochnaigh sé sa dara háit sa triail ama deiridh chun go leor ama a thabhairt dó féin thar an dara háit Daniel Moreno. Sa Vuelta a España, bhí farasbarr ag Quintana le linn triail ama aonair a deich. Bhí drochthimpiste aige, áfach, tar éis dó casadh a mhíléamh agus chaill sé 4 nóiméad agus an geansaí dearg. Bhuail sé arís ag tús an chéad stáitse eile agus d'éirigh sé as an rás mar gheall ar dealrachán briste.
Séasúr 2015
Chuir Quintana tús lena shéasúr 2015 ag an Tour de San Luis, ag críochnú sa tríú háit sa rangú ginearálta. Bhí Quintana le bheith ag rásaíocht ag an Vuelta a Andalucía ar dtús, ach d'éirigh sé as de bharr timpiste ag Craobhchomórtas Rásaí Bóthair Náisiúnta na Colóime. Ba é Tirreno-Adriatico an chéad rás eile a bhí aige, mar sin, áit ar bhain sé a chéad bhua i séasúr 2015, i stoirm shneachta ar chríoch an mhullaigh ag Monte Terminillo, ag glacadh ceannasaíochta an rása freisin. Ní ghéillfeadh sé an lámh in uachtar ar an triail ama deiridh 10 gciliméadar (6.2 míle) agus bhuaigh sé an rangú ginearálta chomh maith leis an ngeansaí rothaí óg. Roghnaíodh Quintana le haghaidh dhá rásaí clasaiceacha – E3 Harelbeke agus Dwars door Vlaanderen – chun é a ullmhú do na clocha dhuirlinge a bhí le bheith mar chuid den Tour de France. Lean Quintana lena ullmhúchán don Tour de France ag rásaíocht an Tour de Romandie agus an Tour of the Basque, ag críochnú san 8ú agus 4ú háit faoi seach. Chuaigh sé ansin go dtí an Route du Sud, áit ar ndeachaigh sé in iomaíocht le Alberto Contador ar stáitse 3 sular chríochnaigh sé sa dara háit. D’fhan Quintana abhaile ansin chun tuilleadh traenála a dhéanamh i mí an Mheithimh sular tháinig sé go dtí an Fhrainc don Tour. mion| Quintana ag caitheamh an geansaí bán ag Tour de France 2015 clé|mion| Quintana ag an Giro d'Italia 2017
Cimarron (scannán 1931)
Scannán buachaillí bó Meiriceánach is ea Cimarron a rinneadh sa bhliain 1931. Bhuaigh an scannán an gradam don scannán is fearr ag na Gradaim an Acadaimh i 1931.
Cumann na nGaedheal
Páirtí polaitiúil ab ea Cumann na nGaedheal (Cumann na nGael a bheadh ann de réir litriú an lae inniu). [[Liam T. Mac Cosgair, Ceannasaí|mion]]
B'é ba bhunús leis an bpáirtí ná an chuid de Sinn Féin a bhí sásta glacadh leis an gConradh Angla-Éireannach, faoi Mhícheál Ó Coileáin. Bhí sé i gcumhacht sna blianta 1923 go 1932, ar dtús mar Rialtas Sealadach agus ansin mar rialtas tofa, go dtí gur chaill siad toghchán na bliana 1932 d'Fhianna Fáil.
Chomhcheangail siad leis an Lár-Pháirtí Náisiúnta agus le Lucht na Léinte Gorma chun Fine Gael a bhunú i Meán Fómhair 1933.
Roimh an gConradh
Bhunaigh Art Ó Gríofa eagraíocht darbh ainm Cumann na nGaedhael sa bhliain 1900. Sa bhliain 1905, chuaigh an cumann seo agus a lán eagraíochtaí eile le chéile le Sinn Féin a bhunú.
An Páirtí tar éis an Chonartha Angla-Éireannaigh
mion|4ú Dáil, 19 M.F. 1923. Gorm : Cumann na nGaedheal agus "Businessmen's Party" Tháinig an dara leagan de Chumann na nGaedheal ar an bhfód tar éis na scoilte a chuaigh ar Shinn Féin, de thoradh an Chonartha Angla-Éireannaigh sa bhliain 1921. Ghlac an tromlach leis an gConradh i nDáil Éireann, agus thréig an mionlach an Dáil faoi cheannas Eamon de Valera. Bhí Rialtas Sealadach na hÉireann i mbun chúrsaí na tíre idir 16 Eanáir - 5 Nollaig 1922.
Tugadh an t-ainm “Cumann na nGael” ar an dream a ghlac leis an Saorstát ó 1923 ar aghaidh (níor tugadh orthu go dtí sin ach 'Státairí' nó 'Sinn Féin ar son an Chonartha'). Tugadh an tArm Rialta nó Arm Shaorstát Éireann ar na daoine a chuaigh i muinín na ngunnaí chun an Saorstát a chosaint.
Sa bhliain 1923 bhunaigh na teachtaí a thacaigh leis an gConradh Cumann na nGaedhael mar pháirtí. Páirtí ar an eite dheis ab ea é don chuid is mó. I measc na gceannairí a thacaigh leis an gConradh bhí Art Ó Gríofa agus Micheál Ó Coileáin, ach tar éis dheireadh an Chogaidh Chathartha, bhí an bheirt acu ar shlí an fhírinne.
Fágadh Liam T. Mac Cosgair mar cheannasaí ar an bpáirtí, agus b'eisean a bhí ar an chéad Uachtarán ar Choiste Feidhmitheach Shaorstát Éireann. Ar an 27 Lúnasa 1923, bhuaigh Cumann na nGael an chéad olltoghchán i Saorstát Éireann. Ghnóthaigh LT Mac Cosgair 63 shuíochán vs Éamon de Valéra (Sinn Féin) 44.
Atógáil
Tar éis dóibh dul i gcumhacht, thosaigh an pháirtí ag tógáil bonneagair don Stát nua. Chuir siad an dlí i bhfeidhm arís le roinnt gníomhaithe sábháilte phobail. Cuireadh Óglaigh na hÉireann faoi chois, agus tháinig síocháin i bhfeidhm arís tar éis an Chogaidh Chathartha.
D'oibrigh Caoimhín Ó hUiginn go dian mar Aire Gnóthaí Inmheánacha chun na hÓglaigh nár ghlac leis an gConradh a chloí. Bhunaigh sé an Garda Síochána (in áit Chonstáblacht Ríoga na hÉireann) chun an dlí a choinneáil i bhfeidhm agus an tsíocháin a choimeád. Fórsa póilíneachta gan airm a bhí ann, rud a chuidigh leo gnaoi na cosmhuintire a fháil. Agus é ina Aire Gnóthaí Eachtracha, d'éirigh leis an Uiginneach níos mó féinrialtais a bhaint amach d'Éirinn ó Shasana. mion|Liam Tomás Mac Cosgair
Comhdhlúthú
Sa bhliain 1927, d'eagraigh an Rialtas scéim na Sionainne, scéim hídrileictreachais a bhain leas as cumhacht na habhainn chun aibhléis a chruthú agus fostaíocht a sholáthar.
Faoin am céanna, bhí scéimeanna forbartha ar an gcuma chéanna á gcur i gcrích san Eoraip (mar shampla, draenáil na riasc Pointíneach san Iodáil), ach cé gur thug sé fostaíocht don phobal in am an Spealta Mhóir, chuir sé an iomarca brú ar an ngeilleagar tar éis chostais an Cogadh Cathartha. Bhí ar an Rialtas beartais a thabhairt isteach nach raibh dúil ag na daoine iontu. Tháinig ísliú scillinge ar an bpinsean stáit agus bhí ar an bpáirtí polasaithe coimeádacha eacnamaíochta a leanúint. Thit seasamh an pháirtí in aigne an phobal de thoradh na mbeartas seo. mion|[[Caoimhín Ó hUiginn]]
Meath an Pháirtí
D'éirigh go dona le Cumann na nGaedheal san olltoghchán a bhí ann i Mí an Mheithimh, 1927. Thit an méid suíochán a bhí acu ó 63 cinn (39% den iomlán) go 47 gcinn (27% den iomlán), ach bhí siad ábalta fanacht i gceann na tíre toisc gur dhiúltaigh Fianna Fáil a suíocháin a líonadh de dheasca na mionn dílseachta a chaithfeadh na Teachtaí Dála a mhóidiú do Rí Shasana.
Nuair a feallmharaíodh Caoimhín Ó hUiginn, dhearc an páirtí air mar fheillbheart mór. B'iad na Poblachtánaigh a mharaigh an tUiginneach agus é ar a shlí abhaile ón Aifreann go luath tar éis an toghcháin.
Mar fhreagra ar an ngníomh sin, reachtaíodh an tAcht um Shlándáil Phoiblí a chuir tús le pionós an bháis sa Saorstát. Thairis sin, chuir siad Acht eile i bhfeidhm a bhain na cearta ionadaíochta d'aon Teachta Dála nach dtabharfadh an Mionn Dílseachta. Mar sin, ní raibh de rogha ag na Poblachtánaigh ach a suíocháin a ghlacadh sa Dáil. Bhí freasúra ceart ag an Rialtas don chéad uair riamh. mion|15 Feabhra 1932, Port Láirge Ón am sin ar aghaidh, bhí meath ag teacht ar an bpáirtí, agus cuid mhór den tacaíocht ag dul go Fianna Fáil, an páirtí nua a bhunaigh Eamon de Valera tar éis scoilt eile a theacht ar Shinn Féin. I súile an pobal, bhí Cumann na nGaedheal róthógtha leis an gConradh agus ró-ghafa le cúram na slándála pobail.
Bhí sé mar pholasaí airgead ais acu freisin treisiú leis an tsaorthrádáil. Ag an am céanna, bhí Fianna Fáil ag moladh polasaí caomhnaitheach eacnamaíochta. Buile mór ab ea an Spealadh Mór do rialtas Chumann na nGaedhael freisin.
Bhuaigh Fianna Fáil orthu i dtoghchán na bliana 1932. Ní bhfuair siad ach 57 suíochán, i gcoinne an 72 cheann a bhí ag Fianna Fáil.
Cónascadh
mion Chaill an páirtí níos mó suíocháin san olltoghchán in Eanáir na bliana 1933, agus chuaigh sé i ndáil chomhairle leis an Lárpháirtí agus leis na Léinte Gorma faoi chónascadh an trí pháirtí seo. Timpeall ar Mheán Fómhair sa bhliain 1933, tháinig páirtí nua as an gcónascadh seo. Fine Gael an t-ainm a bhí air, ach i ndáiríre ní raibh ann ach leagan fairsingithe de Chumann na nGaedheal.
Comal
Dréacht feabhsaithe den teanga ríomhaire Basic, a chuimsíonn gnéithe de Basic is Pascal ab ea Camal (Teanga Algartamach Choiteann). Shaothraigh an t-eolaí ríomhaire Danmhargach Borge Christiansen í i 1974.
Johann Sebastian Bach
Ba chumadóir Gearmánach é Johann Sebastian Bach. Chum Bach ceol i stíl Barócach, tréimhse i stair an cheoil thart ar 1580-1750 agus ina raibh an chruthaitheacht i mbarr láin.
Is scéal dochreidte é inniu, ach chaith Bach a shaol mar ghnáth-cheoltóir. Ní raibh clú ná cáil ar an gceol a chum sé lena linn féin. Ach in 1829 (79 bliain tar éis a bháis), tháinig athrú ar an scéal. Stiúraigh an cumadóir Felix Mendelssohn saothar le Bach, Páis Naomh Mhatha agus moladh é go hard na spéire. Bhí Bach i réim as sin amach. clé|mion|BWV739 ː How beautifully shines the Morgenstern
Cumadóireacht
Ceol eaglasta a bhí idir lámha aige den chuid is mó i dtús: an Pháis de réir Eoin, an Pháis de réir Mhatiú, oratóirí agus tuairim is 300 cantáid a bhfuil mórán acu caillte.
Scríobh Bach ceol freisin do na gléasanna ceoil veidhlín, dordveidhil, fliúit, orgán, cruitchorda agus clabhchorda. Do cheolfhoireann, chum sé mar shampla na sé gcoinséartó Bhrandenburg cáiliúla. clé|mion|Sonata 1ma á Violino Solo senza Basso di JSBach : Adagio; 1720
Saol
Rugadh Bach ar an 21 Márta 1685 i dteaghlach de cheoltóirí in Eisenach é, an té ab óige d'ochtar clainne. Bhí post ag a athair mar cheoltóir an bhaile.
Sa bhliain 1695, chuaigh Bach ina chónaí le deartháir níos sine leis. B'orgánaí é agus meastar gur mhuin sé an t-orgán do Bach.
In 1703 agus in aois 18 dó, fuair Bach jab mar cheoltóir cúirte, ag seinm ar an veidhlín agus ar an orgán.
Bhí Bach pósta dhá uair, agus bhí 20 clainne aige (bhí roinnt acu freisin ina gceoltóirí / gcumadóirí). In 1707, phós Bach a chol ceathrar Maria agus bhí seachtar clainne acu.
Sa bhliain 1717, in aois 28, fuair Bach post maith mar cheoltóir i gcúirt an Prionsa Leopold in Anhalt-Cohen.
Fuair Maria bás in 1720. An bhliain dár gcionn, phós Bach Anna Wilcke agus bhí 13 clainne eile aige.
In 1723, in aois 38 dó, bhog Bach go Leipzig. Bhí sé ina mhúinteoir agus ina stiúrthóir i Séipéal Naomh Thomáis. In 1729, ceapadh é ina stiúrthóir ar Choláiste Cheoil Leipzig.
Fuair Bach bás ar an 28 Iúil 1750 i Leipzig. Faillí leighis ba chionsiocair lena bhás is cosúil (fuair sé ionfhabhtú sna súil e agus tharla seipsis b'fhéidir).
John David Washington
Is aisteoir Meiriceánach é John David Washington a rugadh ar an 28 Iúil 1984 i Los Angeles, California.
Fíniúin
Planda dreapaire adhmadach duillsilteach a théann isteach i scoilteanna, áit a n-atann sé chun mais ghreamaithe a chruthú agus tacaíocht a sholáthar dó féin. Na duilleoga bosach, 3-5 liopa, fiaclach. Na bláthanna flúirseach i mbláthra crochta bídeach glas. Na torthaí (fíonchaora) aibí milis, scothbhuí nó corcra, le blás bán céarach go minic. Na teannóga fótatrófach go diúltach. Is dócha go bhfuil sí dúchasach do dheisceart na hÁise. An-chuid cineálacha di saothraithe anois i réigiúin mheasartha, le haeráid Mheánmhara go háirithe. Mar fhoinse fíona, an-tábhachtach ó thaobh na heacnamaíochta de. Baintear feidhm as cineálacha ar leith ó Mheiriceá Thuaidh (fíonchaor an tsamhraidh is fíonchaor an tsionnaigh) atá frithsheasmach i gcoinne feithidí a iompraíonn galair, phylloxera is eile, mar bhonnstoc d'fhiniúnacha na hEorpa anois. Úsáidtear fíonchaora triomaithe mar chuiríní, rísíní, is sabhdánaigh.
Buamáil Londan (Márta 1973)
mion|clé|An [[Sean-Bhábhún]] Ar 8 Márta 1973, phléasc na chéad bhuamaí de chuid an IRA i Londain le linn na dTrioblóidí. Buaileadh an Sean-Bhábhún agus Whitehall. Gortaíodh timpeall 200 (tugadh rabhaidh).
Gabhadh na deirfiúracha Marian Price agus Dolours Price ag aerfort Heathrow ar an lá céanna, chomh maith le Gerry Kelly, 19, Robert "Roy" Walsh, 24, Martin Brady, 22, William Armstrong, 29, Paul Holmes, 19, William McLarnon, 19, agus Roisin McNearney, 18
Reáchtáladh reifreann ar cheist na teorann i dTuaisceart Éireann ar an la céanna. Ní raibh sna buamaí ach cleas chun an aird a bhaint de. mion|clé|[[Marian Price - graifítí i mBéal Feirste]]
Cath an Alamo (1836)
mion|clé mion|clé Ar 23 Feabhra 1836, thosaigh Cath an Alamo, nuair a d'ionsaigh fórsaí ó Mheicsiceo na reibiliúnaigh san Alamo. Dúnfort ab ea an 'Misean' Alamo, a tógadh na Spáinnigh sna 1700idí, agus atá suite i gcroílár San Antonio, i dTexas, inniu. Daoine geala ab ea na cosantóirí, iad ag iarraidh neamhspleáchas ó Mheicsiceo a bhaint amach do Texas. mion|clé
Imeachtaí
Ar an 2 Márta, fógraíodh Texas a neamhspleáchas i Washington, TX.
Tháinig deireadh, tar éis dhá lá dhéag, le Léigear an Alamo, ar 6 Márta, nuair a threascair fórsaí an Ghinearáil Mheicsicigh Santa Anna, an garastún beag Rinneadh slad ar na “Texians” a bhí ann, Davy Crockett ina measc.
D'ionghabh na Stáit Aontaithe Texas in 1845, an 28ú stát san Aontas.
Nimona (scannán)
Is scannán beochana Meiriceánach é Nimona de chuid Annapurna Pictures ón bhliain 2023. Tá sé bunaithe ar an úrscéal grafach Nimona a scríobh ND Stevenson in 2015. Scannán scigaithris is ea é, ag déanamh ceap magaidh ar scannáin shíscéal eile, agus téamaí LADT chun tosaigh.
clé|mion|[[ND Stevenson]]
Léiriú
Thosaigh carachtar Nimona a saol ar Tumblr, cruthaithe ag an ealaíontóir ND Stevenson. Ansin d’iompaigh sí isteach i ngreamán seachtainiúil ar líne, agus d’iompaigh sin isteach ina úrscéal grafach agus ansin isteach ina closleabhar. Agus anois, tá sí le fáil i bpictiúrlanna agus ar Netflix mar scannán iomlán, théis gur thug Disney uathu na cearta mar – dar le tuairisc ó Business Insider –  nach raibh siad cinnte faoi na téamaí aerach a agus trasghnéasach a sa scannán.
Scéal
Leanann an scéal Ballister Braveheart (Riz Ahmed) ridire i ndomhan todhchaíoch agus é scoite amach ón tsochaí mar gheall ar choir nach ndearna sé. Buaileann sé le Nimona (Chloe Grace Moretz) agus í ag lorg duine éigin le bheith mar bhas bithiúnta aici. Ach tá Nimona difriúil ó aon duine eile sa domhan seo, mar go bhfuil cumhachtaí ar leith aici.
Francis John Byrne
Staraí Éireannach ba ea Francis John Byrne (1934 – 30 December 2017 ).
Rugadh é in Shanghai áit a bhí a athair, as Dún Dealgan ó dhúchas, ina chaptaen báid ar an Abhainn Bhuí. D'aslonnaigh Byrne lena mháthair go dtí an Astráil nuair a bhris an Dara Cogadh Domhanda amach. Tar éis an chogaidh, d'fhill idir a athair, a tháinig slán as imtheorannú, agus a mháthair ar ais go hÉirinn. D'éirigh a athair ina mháistir cuain.
Chuaigh Byrne mar dhalta chuig Coláiste na Carraige Duibhe i gContae Bhaile Átha Cliath. D'fhoghlaim sé ann Laidin agus Sean-Ghréigis, chun chur leis an Sínis a bhí aige óna óige. Ghabh sé céim chéad onóracha amach i LuathStair na hÉireann ag An Coláiste Ollscoile, Baile Átha Cliath. Rinne sé pailéagrafaíocht agus Laidin mheánaoiseach sa Ghearmáin, agus i ndiaidh sin then lectured ar teangacha Ceilteacha sa tSualainn. D'fhill sé ar ais go hÉirinn sa bhliain 1964 chun éirí ina ollamh ag UCD.
Fiobróideach
Siad éadrom a fhásann taobh istigh den bhalla útarach nó a ghreamaíonn leis. Tarlaíonn sé mar gheall ar fhorfhás mínormálta mhatáin is fhíochán tacaíochta na broinne. Ní fios go beacht cén fáth a dtarlaíonn sé, ach is dócha go mbaineann sé le spreagadh le héastraigin, mar bíonn claonadh ann go méadaíonn fiobróidigh le linn teiripe le héastraigin (cosúil leis an bpiolla frithghiniúna) agus toirchis. Fásann fiobróidigh ó aois óg, agus bíonn i láthair i 20% de mhná thar 35 bliain d'aois. Leanann siad ag fás le linn saol atáirgthe na mná, agus cúlaíonn i ndiaidh an tsos míostraithe. Má bhíonn na fiobróidigh mór, is féidir go mbeidh an sreabhadh míosta iomarcach is go n-atfaidh an bolg. Is féidir gur cúis neamhthorthúlachta iad de thoradh cosc a chur le hionchlannú an tsutha, agus go gcuirfidh siad isteach ar thoircheas mar go laghdaíonn siad an spás don fhéatas sa chuas útarach. Más gá, is í an chóireáil ná drugaí chun an fiobróideach a chrapadh nó mainliacht chun é a bhaint.
Francis John Byrne
Is é Irish Kings and High-Kings (1973) an saothar is mó le rá le Byrne. Bhí sé ina chomheagarthóir New History of Ireland (9 imleabhar) foilsithe ag Acadamh Ríoga na hÉireann. Foilsíodh festschrift ina onóir sa bhliain 1999 faoi stiúir a iar-dhalta, Alfred Smyth.
Chuaigh Byrne ar scor sa bhliain 2000. Fuair sé bás i mí na Nollag, 2017.
Embryophyta
Is iad na hEmbryophyta (Gaeilge:suthfhítí nó plandaí talún) an grúpa is aithnidiúla de na phlandaí glasa atá ar eolas againn agus a chruthaíonn fásra ar domhan. Áirítear i measc na suthfhítí beo Anthocerotophyta, Marchantiophyta (an t-aelus), Bryophyta (an caonach), Filicophyta (an raithneach), Lycopodiophyta, Gymnospermae (gimnispeirmeacha), agus Angiospermae (Plandaí bláthanna), agus ag teacht chun cinn, laistigh de Chlorophyta, na halgaí glasa. Tugtar plandaí talún, go neamhfhoirmiúil, ar Embryophyta toisc go mbíonn siad ag maireachtáil go príomha i ngnáthóga talún, fad is a mbíonn na halgaí glasa gaolmhara go príomha uisceach. Is orgánaigh aimpléiseacha ilcheallacha iad na heocaróit uile le horgáin atáirgthe speisialaithe. Tagann an t-ainm ón a saintréithe nuálaíocha, ag cothú na spóraifíte óige le linn céimeanna tosaigh de chuid a fhorbairt ilchillteach laistigh d'fíocháin ghaiméitifíteacha an tuismitheora. Le beagán eisceachtaí, faigheann suthfhítí a gcuid fuinnimh trí fhótaisintéis, is é sin trí fhuinneamh sholas na gréine a úsáid chun a gcuid bia a shintéisiú ó dhé-ocsaíd charbóin agus uisce.
Christopher West
Is údar Caitliceach agus léachtóir é an Meiriceánach Críostóir West (rugadh 1969) agus is fearr is eol do dhaoine é de bharr a chuid oibre ar shraith an Phápa Eoin Pól II dar teideal Diagacht an Choirp.
Eolas
Is léachtóir poiblí é ar ábhair mar antraipeolaíocht Chríostaí, an Chré, an mhoráltacht, na Sacraimintí, an pósadh, an chollaíocht agus shaol an teaghlaigh. Bíonn sé ag labhairt freisin ar an raidió agus ar an teilifís. Tá sé ar dhuine de na príomh-theagascóirí in Institiúid Dhiagacht an Choirp, a chuireann cúrsaí ar leibhéal iarchéime agus cláir oiliúna eile ar fáil. Tá sé féin agus a bhean chéile Wendy ina gcónaí i gContae Lancastar, Pennsylvania (SAM), agus tá cúigear leanbh acu.
Oideachas
Ghnóthaigh Críostóir West Baitsiléir Ealaíon in Antraipeolaíocht i 1992 ó Ollscoil Maryland. I 1996, deimhníodh é mar Theagascóir d'Ullmhú an Phósta in Ard-deoise Washington, DC. Sa bhliain 1997, bhain sé Máistreacht i Staidéir Dhiagachta amach.
Léirmheas
De réir an diagaí David L. Schindler, cuireann West claonadh panghnéasúlach chun cinn a fhíonn gach gníomhaíocht thábhachtach dhaonna agus osnadúrtha le gnéas gan idirdhealú a dhéanamh mar is gá. Chosain an diagaí morálta, Dr Janet Mac Ghabhann, West a rá go raibh a chuid oibre "go hiomlán ceart" agus go bhfuair sí freagra Schindler "corr."
Dhírigh an diagaí Michael Waldstein, a scríobh aistriúchán cinntitheach ar Dhiagacht an Choirp, ar ráite Schindler in aiste a foilsíodh ar InsideCatholic.com. Dúirt Waldstein go raibh tuairim Schindler "diúltach".
Tá comhráiteas a thacaíonn le hobair West eisithe ag Justin Cairdinéal Rigali, Ardeaspag Philadelphia agus Kevin Rhoades, Easpag Harrisburg. Dúirt siad go raibh siad cinnte go bhfuil Diagacht Eoin Pól II ar an gCorp luachmhar don Eaglais, go deimhin gur bronntanas ón Spiorad Naoimh í dár linne. Bhí sé riachtanach, an teanga scolártha a 'aistriú' i gcatagóirí níos inrochtana le go mbainfeadh an gnáthdhuine tairbhe aisti. Chun é seo a dhéanamh is misean ar leith é Institiúid Dhiagacht an Choirp, agus creidimid go bhfuil Chríostóir West, léachtóir ón Institiúid agus urlabhraí, tíolactha le cairiosm ar leith leis an misean sin a chur i gcrích. Lena scil iontach mar láithreoir, lena léargas mar smaointeoir, agus le hómós as cuimse ar mhistéir na collaíochta daonna, tá sé in ann teacht ar na mílte inár gcultúr atá gonta go gnéasach le soiscéal an tslánaithe i gCríost.
Féile Idircheilteach Lorient
Is féile bhliantúil Cheilteach í Féile Idircheilteach Lorient (Briotáinis: Emvod Ar Gelted An Oriant; Breatnais: Gŵyl Ryng-Geltaidd An Oriant), atá suite i gcathair Lorient, sa Bhriotáin. Bhunaigh Polig Monjarret í sa bhliain 1971.
Bíonn an fhéile bhliantúil seo ar siúl i gcroílár na cathrach gach Lúnasa agus tá sí tiomnaithe do thraidisiúin chultúrtha na náisiún Ceilteach, ag cur béime ar cheol agus agus damhsa Ceilteach agus ag cur ealaíona eile san áireamh freisin, a leithéid agus péintéireacht, grianghrafadóireacht, drámaíocht, dealbhóireacht, ceardaíocht thraidisiúnta chomh maith le spórt agus gastranamaíocht.
Is as an mBriotáin, Éire, Albain, an Corn, an Bhreatain Bheag, Cumbria, Oileán Mhanann, Oileán Chléire, an Ghailís, an Astúir, an Acaid, agus an diaspóra Ceilteach ar fad.
Maidin Dé Domhnaigh bíonn Paráid Mhór na Náisiún Ceilteach ar siúl le breis agus 3,500 ceoltóir, amhránaí, píobaire agus damhsóir ó gach cearn den domhan Ceilteach ag spaisteoireacht trí shráideanna na cathrach i bhfeisteas náisiúnta.
Bíonn cluichí ceannais Chraobh Náisiúnta Bagadoù ar siúl sa Parc de Moustoir le linn an chéad deireadh seachtaine den fhéile. Chomh maith leis sin bíonn comórtais aonair ar siúl do phíobairí.
Bíonn máistir-ranganna ar siúl gach maidin. I measc na n-imeachtaí tráthnóna, bíonn ceolchoirmeacha ceoil tíre agus traidisiúnta agus taispeántais rince, ceolchoirmeacha ceolfhoirne, ceolchoirmeacha rac-cheoil agus "Nuits Magiques", taispeántais de bhannaí píb, damhsóirí, cóir agus tinte ealaíne.
I rith na féile bíonn an "Village Celtique" (fr) nó "Marc'had Etrekeltiek" (br) ar oscailt i lár na cathrach ag tairiscint bia, ceoil agus litríochta, éadaí agus ceardaíochta.
Ar an Satharn deiridh den fhéile bíonn ceoltóirí tíre agus rac-cheoltóirí ag casadh ag an gcuan iascaireachta don Nuit de Port de Pêche.
Bíonn go leor gníomhaíochta ar imeall na féile freisin, le ceoltóirí ag seinm saor in aisce i go leor beár agus tithe tábhairne na cathrach gach tráthnóna go dtí go déanach.
Tá lucht eagraithe na féile tar éis dul i mbun fiontair chomhchosúla le déanaí mar cheolchoirm na Féile Pádraig i bPáras na Fraince, a mheallann slua de 70,000 lucht féachana agus ceolchoirm Celtica i Nantes.
Clár imeachtaí
Tá príomhláithreacha na féile suite fud fad na cathrach, agus imeachtaí níos foirmiúla ar siúl ag an Palais des Congrès, Grand Théâtre nó Église Saint Louis. Bíonn na himeachtaí móra ar siúl ag an Parc du Moustoir (baile Chlub Peile Lorient a bhfuil suas le 10,000 lucht féachana in ann a bheith ann), sa Port de Pêche nó i marquees móra.
Tosaíonn an fhéile leis an Cotriade (fr) nó Kaoteriad (br), suipéar bia mara traidisiúnta na Briotáine, a bhíonn ar siúl i gceantar cuain Port de Pêche (fr) nó Porzh Pesketa (br) le rabhcáin mhara agus ceol mara traidisiúnta na Briotáine.
Teirmifileach
link=//https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0b/Aerial_image_of_Grand_Prismatic_Spring_%28view_from_the_south%29.jpg/320px-Aerial_image_of_Grand_Prismatic_Spring_%28view_from_the_south%29.jpg|deas|mion|320x320px| Táirgeann teirmeafiligh cuid de dhathanna geala an Grand Prismatic Spring, Páirc Náisiúnta Yellowstone Is éard is teirmifileach ann ná orgánach a fhásann os cionn 40 °C, agus a bhfuil na teochtaí fáis is fearr acu idir 50 °C agus 55 °C.
Fásann na teirmifiligh is foircní ag teochtaí arda suas go 122°C, ar a dtugtar Methanopyrus kandleri.
Is Aircéigh (archaea) iad go leor teirmifileach, cé gur féidir baictéir nó fungais a bheith iontu. Moltar go raibh eobaictéir theirmifileacha i measc na mbaictéar ba thúisce.
Is féidir le teirmifiligh maireachtáil ag teochtaí arda, ach dhéanfaí damáiste do bhaictéir eile nó d'aircéigh agus uaireanta maraíodh iad dá nochtfaí iad do na teochtaí céanna.
Feidhmíonn na heinsímí i dteirmifiligh ag teochtaí arda. Úsáidtear cuid de na heinsímí seo i mbitheolaíocht mhóilíneach, mar shampla an polaiméaráis <i id="mwJg">Taq</i> a úsáidtear in imoibriú slabhrúil polaiméaráise (ISP). Díorthaítear "teirmifileach" ón   (thermotita ), a chiallaíonn teas, agus    (philia ), grá.
Aicmiú
Is féidir na teirmifiligh a rangú ar bhealaí éagsúla. Déanann aicmiú amháin na horgánaigh seo a shórtáil de réir a gcuid teochtaí fáis optamacha:
In aicmiú gaolmhar, sórtáiltear teirmifiligh mar seo a leanas::
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/45/Thermophilic_bacteria.jpg/220px-Thermophilic_bacteria.jpg|mion| Coilíneacht teirmifileach in eis-sreabhadh as Mickey Hot Springs, [[Oregon, tá teocht an uisce thart ar 60 °C .]]
Páras
Is é Páras (Fraincis: Paris) príomhchathair na Fraince agus í ar an gcathair is mó sa Fhrainc. Tá sé suite cois Séine i dtuaisceart na Fraince i lár an réigiúin darb ainm “Île de France” (tugtar “Réigiún Pháras” air chomh maith; Fraincis: Région parisienne). Tá 2.153.600 duine ina gcónaí taobh istigh de theorainn na cathrach (daonáireamh 2005) agus tá 11.769.433 duine ina gcónaí i mórcheantar uirbeach Pháras (aire urbaine). Mar sin, tá Páras ar ceann de na mórcheantair uirbeacha san Eoraip.
Bhí Páras ina áit lonnaithe thábhachtach le dhá mhílaois anuas agus sa lá atá inniu ann tá sé ar cheann de na príomhionaid maidir le cúrsaí gnó agus cultúrtha ar domhan. Tá tionchar aige ó thaobh chúrsaí polaitíochta, oideachais, siamsaíochta, meán, faisin, eolaíochta agus ealaíon de agus cuireann an méid seo lena stádas mar cheann de na príomhchathair dhomhanda ar domhan.
Aogán Ó Rathaille
Ba fhile é Aogán Ó Rathaille (1670 – 1729), a chuir tús leis an ngné liteartha i bhfilíocht na Gaeilge ar a dtugtar aisling. Rugadh Ó Rathaille i Screathan an Mhil (Béarla: Scrahanavee), Sliabh Luachra, Contae Chiarraí. Bhí a shinsir ina n-ollúna ag Clann Mhic Cárthaigh Mhóir.
Páras
Sanasaíocht
Tagann an t-ainm "Paris" ó ainm a áitritheoirí, treibh Ghallach darb ainm "Parisii". Tugadh "Lutetia" (nó Lutetia Parisiorum, "Lutetia na bParisii" san iomlán) ar an gcathair le linn fhorghabháil na Rómhánach sa chéad aois go dtí an séú haois. Ach le linn réimeas Julian an Fealsamh (360-363) athainmníodh an chathair mar "Paris".
Aogán Ó Rathaille
Fuair sé teagasc sa Laidin agus sa Bhéarla agus chuir sé aithne ar stair agus litríocht na Gaeilge. Ceann de na dánta ba cháiliúla dár chum sé ab ea 'Gile na Gile'. Thart faoin mbliain 1714 a scríobhadh an aisling Bharócach seo, san am céanna agus a chuaigh an rí Gearmánach Seoirse I (1660-1727) de rítheaghlach Hannover i seilbh choróin na Breataine. Gné thábhachtach den chineál filíochta a chumadh Aogán is ea an gaol a shamhlaigh sé, mar fhile teaghlaigh, a bheith aige féin le Clann Mhic Chárthaigh Mhóir. B'é an Cárthach Mór príomhghéag an teaghlaigh ríoga agus cé go raibh na Cárthaigh i réim i gCúige Mumhan anallód, bhí an cine 'tráite tréithlag' faoin am seo. Tugann a shaothar léargas ar mheath na nGael sa seachtú haois déag nuair a bhí uasalaicme na hÉireann á gcur as seilbh agus á ndíbirt thar sáile ag fórsaí na Breataine. In ainneoin na hoiliúna a bhí air, b'éigean d'Aogán dul ag obair mar spailpín ar fud chúige Mumhan.
Tá an file adhlactha i Mainistir Mhucrois, Eastát Mhucrois, Páirc Náisiúnta Chill Airne, Cill Airne, Co Chiarraí.
Páras
Sanasaíocht
Tá a lán leasainmneacha ag Páras, ach is é "La Ville-Lumière" an leasainm is coitinne. Aistrítear é seo mar "Cathair an tSolais" de ghnáth. Tagann an leasainm seo ó chlú na cathrach i rith Ré na hEagnaíochta mar lárionad oideachais, agus níos déanaí mar gheall ar shoilsiú sráide a glacadh go luath sa chathair.
Aogán Ó Rathaille
Dánta Eile
Is fada liom Oíche Fhírfhliuch
Is fada liom oíche fhírfhliuch gan suan, gan srann, gan ceathra, gan maoin caoire ná buaibh na mbeann;
Páras
Aeráid
thumb|upright=2|left|Place de la Concorde
Aogán Ó Rathaille
Dánta Eile
anfa ar toinn taoibh liom do bhuair mo cheann,
's nár chleachtas im naíon, fiogaigh ná ruacain abhann.
James Ware
Staraí Éireannach ba ea Sir James Ware (26 Samhain 1594 – 1 Nollaig 1666). <!--
Aogán Ó Rathaille
Dánta Eile
Dá maireadh an rí díomhair ó bhruach na Leamhan
's an ghasra do bhí ag roinn leis lér thrua mo chall
James Ware
Early life
Sir James Ware (the father) was born in Yorkshire, England on 26 November 1568 and came to Ireland in 1588 as the Secretary to the Lord Deputy of Ireland, Sir William FitzWilliam. He was knighted by King James I, was elected M.P. for Mallow in 1613, served as auditor of Trinity College Dublin and assumed the relatively senior position in government as auditor-general for Ireland until his death on 14 May 1632, in which capacity he was succeeded by his son. A younger son Joseph was Dean of Elphin 1642-8. A daughter Martha married Sir William Piers and was the mother of Sir Henry Piers, 1st Baronet,  who shared his uncle's antiquarian interests.
Aogán Ó Rathaille
Dánta Eile
i gceannas na gcríoch gcaoin gcluthar gcuanach gcam,
James Ware
Early life
James Ware (the historian) proceeded to Bachelor of Arts in Trinity College on 31 October 1611, and received an education in Latin and Greek. Becoming interested in Irish history, he began assembling a very fine collection of Irish manuscripts, and made transcriptions from works held in other collections including that of his close friend James Ussher, Bishop of Meath. In 1620, he married Elizabeth Newman, daughter of John  Newman, one of the six clerks in the Irish Chancery.
Aogán Ó Rathaille
Dánta Eile
go dealbh í dtír Dhuibhneach níor bhuan mo chlann.
James Ware
Political life (1629-40)
Ware's first break on the political scene was in 1629 when he was commissioned by Lords Justices Cork and Adam Loftus, 1st Viscount Loftus to attend King Charles I in London to discuss the financial crisis facing the Irish government. The success of his visit resulted in his knighthood in Christ Church Cathedral, Dublin on 28 February 1630. He inherited the post of auditor general when his father died in 1632.
Aogán Ó Rathaille
Dánta Eile
An Carathach groí fíochmhar lér fuadh an mheang
James Ware
Political life (1629-40)
Following the appointment of Sir Thomas Wentworth, 1st Earl of Strafford as Lord Deputy of Ireland, Ware's political fortunes continued on an upward curve. He was elected Member of the Irish House of Commons (M.P.) for the University of Dublin in 1634 thanks to Wentworth's endorsement. He accompanied the lord deputy to Connacht as part of the government's attempts to extend its policy regarding plantations of Ireland. His knowledge and ownership of medieval Irish manuscripts was central in this regard, where he brought with him Irish annals to enable Wentworth prove royal claims to land in Connacht. In 1638 he obtained, with Sir Philip Perceval, the monopoly of granting licenses for the sale of ale and brandy, a lucrative deal that was no doubt reward for his efforts in making the Irish administration more efficient. Indeed, Ware was one of the few New English government officials who earned Wentworth's respect. Sure enough, he was given the highest honour in September 1640 when he was elevated to the Irish Privy Council. He was also elected M.P. for the Irish parliament of 1640-1 where he managed to escape the attention of vengeful parliamentarians intent of impeaching Wentworth's close associates, which included John Bramhall, bishop of Derry, Sir George Radcliffe, Lord Chancellor Richard Bolton and Gerard Lowther, Chief Justice of the Irish Common Pleas.
Aogán Ó Rathaille
Dánta Eile
is Carathach Laoi i ndaoirse gan fuascladh fann;
James Ware
Political life (1629-40)
Assessing Ware's political conduct under the dichotomous governments of Lords Justice Loftus and Cork (1629–32) and Lord Deputy Wentworth (1632–41) is not necessarily straightforward. But ultimately he was a royalist in the truest sense in that he did not necessarily share the same political views, or at least approve of Wentworth's style of governing (especially in regards to reforms for the Church of Ireland). Nevertheless, he was prepared to follow instructions if it meant benefiting the king's interest in Ireland.
Aogán Ó Rathaille
Dánta Eile
Carathach, rí Chinn Toirc, in uaigh 's a chlann,
's is atuirse trím chroí gan a dtuairisc ann.
James Ware
The Crisis of the 1640s and Exile
Ware was expelled in 1649 on account of his royalist sympathies and the threat he posed to the Cromwellian regime in Ireland. He departed Ireland in April 1649 staying primarily at the Protestant stronghold of Caen where Ormonde's influential wife, Elizabeth Butler, was living with her family. In October 1650 Ware obtained a licence to move to London, thanks to the intervention of Ussher, on condition that he refrained from engaging in politics. He would stay in the English capital until at least 1658 during which time he revived scholarly research and established intimate friendships with many of the leading English historians and antiquarians such as John Selden, Sir William Dugdale, and Sir Roger Twysden.
Restoration
The restoration of Charles II saw Ware resume his position as auditor general which had been stripped from him by the Cromwellian regime. He was re-elected as M.P. representing the University of Dublin at the Irish parliament of 1661-6 and continued to be an active member of the privy council. More significantly, he was appointed one of the commissioners for the Irish land settlement - a lucrative position and reward for his unwavering loyalty to the Crown and Ormond during the 1640s. He remained on close terms with the duke, who frequently visited him for consultations at his home in Castle Street.
Aogán Ó Rathaille
Dánta Eile
na seabhaic nár fríth cinnte, agár dhual an eang
James Ware
Scholarly Research, 1626-39
Ecclesiastical Works
Aogán Ó Rathaille
Dánta Eile
a mbailte 's a dtír díthchreachta ag sluaghaibh Gall.
A thonnsa thíos is airde géim go hard,
meabhair mo chinnse cloíte ód bhéiceach tá;
cabhair dá dtíodh arís ar Éirinn bhán,
do ghlam nach binn do dhingfinn féin id bhráid.
James Ware
Scholarly Research, 1626-39
Ware's first book, published in 1626, was Archiepiscoporum Cassiliensium & Tuamensium Vitae, an impressive introduction into historical research which traced the archbishop of Cashel and Tuam from the twelfth to seventeenth century. To this, he appended a catalogue of the Cistercian abbeys in Ireland that had been founded between 1139 and 1260. This was followed by De Praesulibus Lageniae in 1628. A well informed and more detailed study, Ware's analysis of the bishops of Leinster included a thorough analysis of the prelates of Dublin, Kildare, Ferns, Leighlin, and Ossory. The episcopal catalogues were a remarkable achievement not only because they shed important light on Ireland's rich history but also because he fused Irish medieval manuscripts and state records to produce a reliable and detailed work. Among the notable sources he consulted for his work on the Leinster bishops included the Annals of Ulster, Annals of Connacht, Annals of John Clyn and Red Book of Ossory (to name but a few).
Secular Works
In 1633 he published one of his most famous works: The Historie of Ireland, collected by three learned authors. This included Edmund Campion's 'Historie of Ireland', Meredith Hanmer's 'Chronicle of Ireland' and, notably, the controversial tract by Edmund Spenser, 'A View of the State of Ireland'. Contrary to what the title claimed, Ware also included the short work of the fifteenth-century chronicler, Henry Marlborough, whose 'Chronicle of Ireland' began at 1285 and thus suitably complemented Hanmer's work which ended in 1284. The work has received widespread attention from Irish historians for Ware's subtle editing of Spenser's political writings as well as its dedication to Lord Deputy Wentworth. His attempts to tone the text down was, as he admitted, an attempt to reflect the more peaceful times of the 1630s. At the same time it is hard to see the inclusion of the 'View' as nothing more than a reflection of political and colonial ambitions of the new government under Wentworth.
Ware's fourth work was arguably his best to date. De Scriptoribus Hiberniae, published in Dublin in 1639, was an exhaustive account of the writers of Ireland from the fourth to seventeenth century. It was divided into two books: the first considered Irish authors while the second provided information on 'foreign' writers commenting on Ireland. Rich in source material, one of the most striking features was Ware's ability to interconnect medieval Irish manuscripts with European printed works. The turmoil of the civil war in the 1640s, and his senior role under the government of James Butler meant it was to be his last published work for fifteen years.
Return to scholarship
Ware's first new book since the 1630s was De Hibernia et Antiquitatibus eius Disquisitones, published in London in 1654, and in a second edition in 1658. This was followed in 1656 by Opuscula Sancto Patricio Adscripta.
Family, death and legacy
Ware had ten children by Elizabeth Newman, with only two surviving him: James (1622–89), Roger (1624–42), Mary (1625–51), Rose (1627–49), Elizabeth (1629–49), John (1631–50), Ann (1633–50), Arthur (1637–40), Robert (1639–96), and Joseph (1643–44).
Ware's eldest son, James Ware, had one daughter Mary (1651–1722) who married firstly Alexander Fraser and secondly Sir John St Leger, Baron of the Court of Exchequer (Ireland): she was described as a lady of great wealth and "questionable virtue". This may have been based on the high profile rape case against a Mr James Shirley who tried to marry her when she was underage and against her will. A decree in the Dublin Consistory Court ensured that the marriage was dissolved. The episode was detailed in full and published in two tracts by Dudley Loftus in 1668 entitled: Case of Ware and Shirly and The Case of Mrs Mary Ware and James Shirly.
Sir James Ware's third child, also named Mary, married Sir Edward Crofton, 1st Baronet in 1647, he being a nephew of Thomas Crofton of Longford, Tireagh, Co. Sligo (another Thomas Crofton, of this family, killed Mac Fhirbhisigh in January 1671). A first cousin of Thomas Crofton of Longford was Catherine Crofton, daughter of John Crofton of Lisdorne, Co. Roscommon; Catherine was married to Reverend Joseph Ware, Dean of Elphin, a younger brother of Sir James. Mary and Crofton had no children, and after her death he remarried Susanna Clifford and had issue.
Rose Ware married Richard Lambart, 2nd Earl of Cavan (d.1690). He was reportedly declared "(a lunatick)...deprived of his reason by a deep melancholy with which he was seized before, from a sense of the injuries put upon him by his younger brother Oliver, who by his father's will got the estate of the family.".
Robert Ware struggled with epileptic fits in his youth but showed a keen interest in history and sought to emulate his father. As a consequence, his father left him his valuable manuscripts in his will to which Robert would subsequently gain notoriety for adding forgeries in the blank pages. The impact would be significant. Using his father's name to promote his own status, he recorded "imaginary conversations and plots, unhappily bedevilling sixteenth-century Irish ecclesiastical history for over 300 years." The sectarian insertions left a partial stain on Sir James Ware's reputation – whose research deliberately refrained from making highly sensitive religious comments – and the forgeries were not discovered for another two hundred years when Thomas E. Bridgett revealed irregularities in Sir James Ware's manuscripts in the late nineteenth century.
Robert was not alone in distorting Sir James Ware's research for political and religious gain. Walter Harris, who married Robert's grand-daughter, also used Ware's work for anti-Catholic purposes. His translation of Ware's works in 1739 entitled, The Whole Works of James Ware Concerning Ireland revised and Improved, "sought to resume Ussher's discussion of the antiquity of the Church of Ireland by imposing upon Ware's comparatively innocuous text the appearance of a study of Protestant lineage among its author's civilised antiquity." Harris's alterations were significant. "Just as Robert deceived his readers by claiming his forgeries were genuine because they came from his father’s manuscripts, Harris misled his audience by including material that had no connection with James’ investigations."
Ware died on Saturday 1 December 1666, aged seventy-two. He was buried in St Werburgh's Church, Dublin. In 1879 the curate, Rev. J. H. McMahon, sought to solicit subscriptions to erect a mural table by way of paying tribute to "Ware’s vast merits as a reliable writer of Irish history, and as a real credit to Ireland, and to Dublin, his native city." Though McMahon's attempts proved futile it nevertheless served as a reminder of Ware's enduring legacy and esteem with which he was held two hundred years later. -->
Turas Rothaíochta Nocht Domhanda
mion|clé|Sa [[An Bhruiséil|Bhruiséil, 2018]] Is gluaiseacht agóidíochta é an Turas Rothaíochta Nocht Domhanda a bhíonn á reáchtáil gach bliain i gcaitheamh mhí an Mheithimh go hiondúil, i mbreis agus 30 tír ar fud an domhain. Díríonn an fhéile idirnáisiúnta aird ar shábháilteacht bhóthair go háirithe.
Stair
Cuireadh tús leis an fhéile in Zaragoza na Spáinne sa bhliain 2001, nuair a maraíodh seisear rothaithe i dtimpistí bóthair éagsúla. Tá an ghluaiseacht agóidíochta tar éis spréadh amach ar fud an domhain ó shin. mion|in aghaidh astaíochtaí breosla, Auckland, an Nua-Shéalainn, 2005
Sábháilteacht ar bhóithre
Imeacht spraíúil spleodrach is ea é, ach is é an teachtaireacht dháiríre taobh thiar de, a spreag an ghluaiseacht agóidíochta dhomhanda seo. Léiríonn an corp nocht cé chomh leochaileach is atá rothaithe ar na bóithre, gan aon chosaint acu mar a bhíonn ag tiománaithe i ngluaisteáin. Is é an smaoineamh ná go dtabharfaidh tiománaithe na rothaithe nochta faoi deara lá amháin sa bhliain, agus go gcuimhneoidh siad orthu i gcaitheamh na bliana ansin.
Tá na rothaithe lomnocht go hiondúil agus a gcraiceann péint eáilte le dath anna spleodracha den uile chineál, mar aon le daoine ar scátaí rollála, scútair agus cláir scátála. Is é an éagsúlacht daoine, an t-ilchultúrachas agus féith ealaíne na rannpháirtithe, atá ag cur le hiomrá an imeachta seo ar an ardán idirnáisiúnta. mion|WNBR, Londain 2012
1 (uimhir)
Is é 1 (aon) an uimhir nádúrtha tar éis 0 agus roimh 2.
Naomh Iósaf ó Anchieta
Rugadh in Tenerife sna hOileáin Chanáracha é sa bhliain 1534. Fuair ​​sé bás in aois 63 bhliain in Reritiba (Anchieta), An Bhrasaíl. Canónaíodh é go hoifigiúil ar an 3 Aibreán 2014.
Turas Rothaíochta Nocht Domhanda
Éire
Bhí an turas rothair nocht á reáchtáil ar bhonn bliantúil le 12 bliana anuas i gcathair Chorcaí, roimh an phaindéim Covid-19  sa bhliain 2020. Tá ainm in airde ag Turas Rothaíochta Nocht Chorcaí mar gheall ar an gcruthaíocht, an léiriú ealaíonta agus an tiomantas atá ag na daoine a bhíonn páirteach ann, chun teachtaireacht an chóimheasa a chur chun tosaigh go láidir ar bhealach spraíúil tarraingteach.
5 Lúnasa
Is é an 5 Lúnasa an 217ú lá den bhliain de réir fhéilire Ghréagóra nó an 218ú lá i mbliain bhisigh. Tá 148 lá fágtha sa bhliain.
2 (uimhir)
Is é 2 (dó) an uimhir nádúrtha tar éis 1 agus roimh 3.
Ron Stallworth
Is póilín Meiriceánach é Ron Stallworth, a rugadh ar an 18 Meitheamh, 1953 i Chicago, Illinois.
Ardeaglais Mhuire, Luimneach
Is é Ardeaglais Mhuire Eaglais na hÉireann cathair Luimnigh.