cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Grutte Sû Reservaat
Oarloch om de Black Hills
Doe't der lykwols yn 1874 goud fûn waard yn 'e Black Hills, betochten de Amerikanen har. Ynkringing troch blanke goudsikers, dy't har alhiel neat oan ferdraggen gelegen lizze lieten, en de gewelddiedige reäksje fan 'e Lakota op sokke lju, laten twa jier letter ta it útbrekken fan it konflikt dat bekend kommen is te stean as de Grutte Sû-Oarloch fan 1876, mar dat yn it Ingelsk ek wol de Black Hills War neamd wurdt. De romrofte Slach oan de Little Bighorn, wêrby't de Lakota en harren bûnsgenoaten, de Noardlike Sjajinnen en party Noardlike Arapaho, it Amerikaanske 7de Kavaleryrezjimint fan generaal George Armstrong Custer in tepletterjende nederlaach tabrochten, foarme ûnderdiel fan dizze kriich. Uteinlings waarden de Yndianen lykwols ferslein, en ûnder de betingsten fan in nij ferdrach namen de Amerikanen in gebiet fan it Grutte Sû Reservaat ôf, dat in stripe lân fan 80 km breed by de westgrins fan Súd-Dakota lâns omfieme, plus alle gebiet bewesten de rivieren de Cheyenne en de Belle Fourche. Dêrta hearde de hiele krite fan 'e Black Hills.
Kavia
Skiednis fan 'e kavia as húsdier
Op archeologyske fynplakken binne stânbylden fan kavia's opgroeven dy't datearje út 'e perioade tusken 500 f.Kr. en 500 n.Kr. De Motsje (Moche), in folk dat yn 'e Aldheid Perû bewenne, die oan soölatry (bisteferearing) en bylde gauris kavia's ôf yn syn keunstwurken. Tusken likernôch 1200 en de ferovering fan it gebiet troch de Spanjerts, yn 1532, ûntstiene yn it Inka-ryk troch selektyf fokken in grut tal ferskillende fariëteiten fan kavia's, dy't de grûnslach foarmen fan 'e moderne kaviarassen. Hjoed de dei wurde kavia's yn 'e Andeslannen noch altyd holden foar it fleis. Lange tiid waarden se inkeld as iten foar de lânseigen Yndiaanske befolking beskôge, mar sûnt de midden fan 'e tweintichste iuw is it iten fan kaviafleis ynboargere rekke yn alle maatskiplike fermiddens. De bisten kinne bestean fan it grienteôffal fan in gesin, plantsje har tige fluch fuort en nimme sa'n bytsje romte yn beslach dat se fokt wurde kinne yn 'e stêd.
Grutte Sû Reservaat
Skeafergoeding
Sûnt 1974 fjochtsje de ûnderskate Lakota-stammen in gerjochtlike striid mei de Amerikaanske oerheid út oer it besit fan 'e Black Hills, harren hillige lân, dat harren yn 1877 ûntnadere is. Yn 1980 wiisde it Amerikaansk Heechgerjochtshôf oan acht Lakota- en oare Sû-stammen in skeafergoeding fan goed $105 miljoen ta: $17,1 miljoen dollar foar de merkwearde fan it lân yn 1877 en $88 miljoen oan rinte (fan 5% it jier). Mei't it hôf lykwols wegere en erken harren rjochten op it lân sels, stegeren de Lakota de skikking ôf. (It fûnis is noch altyd fan krêft, en mei de kumulative opbou fan rinte begjint it bedrach no op nei de $1 miljard dollar te gean.)
Kavia
Fersoarging
Kavia's wurde yn 'e regel yn koaien holden. It is oan te rieden om gjin hinnegaas of oar skerp materiaal foar de makkelei fan sokke koaien te brûken, om't kavia's dêr gauris har poatsjes oan iepenhelje, wat ta ynfeksjes liede kin. Foarhinne waard foar struiersguod faak seder- en dinnehoutsnipels brûkt, mar men is no fan tinken dat dêr oalje yn sit dy't net goed kavia's binne, dat tsjintwurdich wurdt faker popelierehout, papierprodukten, fersnipele maïskolven of gewoan strie brûkt. Kavia's binne gjin skjinne bisten, en hawwe it foar de moade om, as harren koai himmele is, earst it spul wer ûnder te migen en it efterliif de hiele koai troch te slepen om har territoarium op 'e nij ôf te setten. Mantsjes sette op deselde wize faak ek in territoarium ôf as se út 'e koai helle wurde.
Unthâld en oare talinten
Kavia's besykje de measte swierrichheden op te lossen troch yn beweging te bliuwen. Hoewol't se oer lege hindernissen hinne springe kinne, binne se minne klimmers, en alhiel net linich. Wol binne it treflike swimmers. Kavia's binne skrikfallige bisten, dy't gau kjel wurde, en dan itsij stôkstiif stilstean bliuwe, itsij mei koarte sprintsjes nei in skûlplak sjitte. Gruttere groepen kavia's begjinne yn sokke sitewaasjes soms yn it wylde wei trochinoar hinne te draven, wat in ynstinktive oerlibbingsstrategy is dy't it foar rôfdieren tige dreech makket om ien yndividu út 'e sa ûntstiene grimelgrammel te kiezen. As se opwûn reitsje, meitsje kavia's soms ferskate lytse spronkjes, in ferskynsel dat popcorning neamd wurdt.
Cees Schrama
Biografy
Schrama waard berne yn in muzikale famylje: heit spile saksofoan en mem wie pianiste. Hysels spile ynearsten akkordeon en letter gitaar, dêrnei waarden foaral de piano en it oargel syn ynstruminten. Nei de HBS sette er rillegau útein mei optreden as pianist, lykas yn 1957 mei it Ted Easton Combo ûnder lieding fan Theo van Est foar Amerikaanske militêren yn Europa.
Fyskatsja-eftigen
De fyskatsja-eftigen (wittenskiplike namme: Lagostominae) foarmje in ûnderfamylje fan 'e klasse fan 'e sûchdieren (Mammalia), it skift fan 'e kjifdieren (Rodentia), it ûnderskift fan 'e kjifstikelbaarcheftigen (Hystricomorpha), it tuskenskift fan 'e kjifstikelbaarchdieren (Hystricognathi), it lytsskift fan 'e kjifstikelbaarchdieren fan de Nije Wrâld (Caviomorpha), de boppefamylje fan 'e tsjintsjilla-eftigen (Chinchilloidea) en de famylje fan 'e wolmûzen (Chinchillidae). Ta dizze taksonomyske groep hearre 3 skaaien, dy't mei-inoar lykwols mar 1 libbene soarte omfetsje. Dat is de fyskatsja, dy't foarkomt yn it súdlike part fan Súd-Amearika.
Jakob van Schevichaven
Jakob van Schevichaven (Snits, 20 juny 1866 - De Haach, 20 maaie 1935) wie de earste profesjonele Nederlânske detektiveskriuwer. Hy waard bekend ûnder it op syn inisjalen basearre pseudonym Ivans ('J-van-S' waard 'Ivans').
Aces High (liet fan Iron Maiden)
Aces High is in nûmer dat oarspronklik opnaam is troch Iron Maiden yn 1984 yn de Compass Point studios yn Nassau en útbrocht op it album Powerslave fan Iron Maiden út 1984. Aces High wie it earste nûmer op it album en waard op 22 oktober 1984 útbrocht as twadde single fan it album.
Oer it nûmer
Aces High is skreaun troch Steve Harris, giet oer in Britske RAF-piloat dy't fjochtet yn 'e Slach om Ingelân yn 1940, it earste gefjocht dêr't inkeld fleantugen by brûkt waarden.
Single White Female (liet)
Single White Female is in liet fan 'e Amerikaanske countrysjongster Chely Wright, dy't it op 1 maart 1999 útbrocht as single. It liet waard skreaun troch Carolyn Dawn Johnson en Shaye Smith. It giet oer in frou dy't fereale is op in man dy't it foar de moade hat om eltse moarn foar de grap de kontaktadvertinsjes yn 'e krante te lêzen, en hoe't sy úteinlik al har moed byinoar siket om sels in kontaktadvertinsje te pleatsen om syn oandacht te lûken. De titel Single White Female, kin oerset wurde as "Allinnichsteande Blanke Frou", in standertiepeningssin fan Amerikaanske kontaktadvertinsjes.
Produksje
Behalven in single wie Single White Female ek de titelsong fan Wright har album mei deselde namme, ek út 1999. By it opnimmen fan it nûmer waard Wright bystien troch kollega-countrysjongster Trisha Yearwood, dy't as back-upsjongster fungearre. Single White Female waard produsearre troch Tony Brown, Buddy Cannon en Norro Wilson foar de platemaatskippij MCA Nashville Records. De byhearrende fideoklip waard regissearre troch Deaton Flanigen. It nûmer hat in spyldoer fan 3.20 minuten.
Seneka de Jongere
Politike karriêre
left|thumb|350px|De Dea fan Seneka, troch de [[keunstskilder Luca Giordano (1684).]] Fan 54 oant 62 tsjinne Seneka as Nearo syn riedsman, tegearre mei de pretoriaanske prefekt Sekstus Afranius Burrus. Benammen yn it earste jier fan it regear fan Nearo skynt Seneka syn ynfloed op it belied grut west te hawwen. De histoarisy Tasitus en Kassius Dio wolle hawwe dat Nearo yn it earste part fan syn regear, doe't er noch om it sizzen fan syn beide riedslju joech, in kompetint hearsker wie. Seneka syn biografe Miriam Griffin hat lykwols fêststeld dat der mar amperoan konkreet bewiis is foar Seneka syn ynfloed op 'e keizer. Hoe dan ek, Nearo waard almar eigenwizer en dôfhûdiger, en syn riedslju ferlearen stadichoan harren ynfloed op him (as hja dy al ea hân hiene). Neffens boarnen út 'e (lettere) Aldheid stimden se yn 59 mei tsjinnichheid ta yn it út 'e wei romjen fan Agrippina, en neitiid soe Seneka in ûnoprjocht brief dat Nearo ûntskuldige oan 'e senaat skreaun hawwe. Nei't Burrus yn 62 stoarn wie, loek Seneka him út 'e polityk werom om him oan syn stúdzje en skriuwerij te wijen.
Grave Peril
Ynhâld
Chicago wurdt de lêste tiid teheistere troch in wiere pleach fan gefaarlike spûken, en dyselde jûns kriget Harry berjocht dat it wer rekke is, diskear op 'e kreamôfdieling fan it Cook County Hospital. Hy set dêr op ta mei syn freon Michael Carpenter, in timmerman mei in grutte húshâlding, dy't njonken syn gewoane wurk ien fan 'e Ridders fan it Krús is en ien fan 'e trije swurden draacht wêryn't in spiker ferwurke is dy't brûkt is by de krusiging fan Jezus Kristus. Harry brekt alderhanne ferkearsregels om sa fluch mooglik yn it sikehûs te kommen, en as hy en Michael dêr nei in wylde rit mei de plysje op 'e hakken arrivearje, binne se mar krekt op 'e tiid om foar te kommen dat it spûk fan 'e sljochtsinnige njoggentjinde-iuwske Agatha Hagglethorn alle poppen op 'e kreamôfdieling ombringt. Harry en Michael ferdriuwe it spûk, mar Harry wit dat it weromkomme sil as se it net foargoed tsjinhâlde. Dêrom folgje hy en Michael it spûk nei de boppenatuerlike wrâld dy't Harry (nei de film Peter Pan) it Nevernever neamt. Dêr witte se it spûk nei in fûleindige striid te oerwinnen en te ferdylgjen, mar net foar't Harry wat sjoen hat dat him yn 'e gewoane wrâld ûntkomd wie: it spûk is omwikkele mei in stikeltriedeftige betsjoening dy't it oanhâldend folteret en gek makket fan pine. Gjin wûnder dat it wêzen it sa mâl die. Harry begjint no te tinken dat de pleach fan spûken feroarsake wurdt troch immen dy't de spûken betsjoend hat, al hat er dit soarte betsjoenings noch nea earder sjoen.
As se jûns let by Harry syn appartemint yn it sûterrên fan in flatgebou oankomme, wurde Harry en Susan opwachte troch twa reade fampieren, in Kyle Hamilton en dy syn suster Kelly, dy't Harry in útnûging oerlangje foar de feestlike ferheffing fan Bianca St. Claire ta markgrevinne fan it Reade Hôf. Bianca is in fampier dy't yn Chicago it bordeel The Velvet Room runt. Harry hat alris earder gedoente mei har hân (sjoch: Storm Front), en hat doe in fijân fan har makke. De útnûging is dan ek net oan him persoanlik rjochte, mar oan him yn syn hoedanichheid as de fertsjintwurdiger yn Chicago fan 'e Wite Ried fan Tsjoenderij, de wrâldorganisaasje fan tsjoenders. Likegoed is Harry net fan doel om derhinne, ek al sil dy hâlding him wierskynlik op in reprimande komme te stean fan 'e lieders fan 'e Wite Ried. Susan, oan 'e oare kant, is fanwegen har sjoenalistike eftergrûn daliks entûsjast oer de útnûging, en Harry hat der klauwen oan om har oan it ferstân te bringen dat it in hiel, hiel dom idee wêze soe om har as syn gast mei te nimmen nei in gearkomste fan fampieren.
Harry, dy't troch Kelly bespuid is mei de bedwelmjende flibe fan 'e reade fampieren, wit mar mei muoite syn appartemint wer te berikken. Dêr rekket er yn in djippe sliep en dreamt er oer in saak fan in pear moannen lyn, doe't hy en Michael yn gearwurking mei Murphy en de Spesjale Undersyksienheid fan 'e Plysje fan Chicago de twaddeklas warlock Leonid Kravos ûnder fuotten hellen yn in pakhûs by de haven. Wylst de oare plysjes Kravos syn bedwelme folgelingen yn 'e boeiens sloegen en ôffierden, weefden Harry, Michael, Murphy en Mickey Malone ôf mei Kravos sels en de demon dy't er oproppen hie. Yn it echt makke Michael, mei syn hillige swurd Amoracchius, koarte metten mei de demon, wylst Harry Kravos oermânsk waard, wêrnei't de warlock troch Murphy en Malone oppakt en ôffierd waard. Yn de dream deadet de demon lykwols Michael, Murphy en Malone, wêrnei't er him op Harry stoart en him libben begjint op te fretten wylst Harry dêr neat tsjin dwaan kin. Op dat stuit wurdt er op hurdhannige wize wekker makke troch Bob, dy't him mei Mister syn klauwen in feech yn it gesicht jout.
Yn de streamende rein set Harry de efterfolging yn, dy't einiget op it bekende Graceland Cemetery, in mei muorren omjûn begraafplak yn Chicago. Dêr folget in gefjocht wêrby't de wurge Harry it opnimme moat tsjin 'e Nachtmerje dy't de foarm fan himsels oannommen hat. It wêzen wurdt him oermânsk en smyt him tsjin ien fan 'e pylders fan in mausoleum oan. Harry wol noch wol fierder fjochtsje, mar syn lichem wurket net mear mei. Op dat stuit ferskynt syn peetmuoike, de Leanansidhe, dy't him in nije oerienkomst oanbiedt. It is eins net mear is as in werhelling fan harren âlde oerienkomst: sy jout him krêft en yn ruil dêrfoar jout hy himsels oan har. Harry, dy't him net mear bewege kin, en beseft dat er wat krúsjaals brutsen hat, sjocht gjin oare mooglikheid as om dêryn ta te stimmen. Dêrop genêst Lea him mei in tút en jout se him it kryptyske boadskip dat wat er nedich hat om de Nachtmerje te ferslaan oeral om him hinne is. Harry giet de striid mei it wêzen wer oan en kriget dêrby help fan Michael, dy't him efternei kommen is nei it begraafplak. As de Nachtmerje lykwols driget om Charity mei in grêfsark te ferpletterjen, wurdt Michael twongen om Amoracchius falle te litten. Nettsjinsteande dat is de Nachtmerje fan doel om Charity dochs te deadzjen. Op dat stuit begrypt Harry ynienen wat Lea bedoelde. Troch de rein rinne hjir en dêr oer it begraafplak lytse streamkes wetter, en streamend wetter lit magyske enerzjy fuortrinne. Harry springt de Nachtmerje dêrom op 'e hûd en rôlet mei it wêzen troch ien fan 'e streamkes hinne, wêrnei't it flokkend en mâlgûlend syn fysike lichem ferliest.
Harry bepraat Michael om wiif en bern oan 'e soargen fan de dokters oer te litten en him te helpen om foargoed mei de Nachtmerje ôf te weven. Werom yn syn appartemint besiket Harry de geast fan de demon, dy't Azorthragal hjit, te binen, sadat er inkeld noch Harry sels oanfalle kin. Neitiid sette hy en Michael ôf nei it feest fan 'e fampieren fan it Reade Hôf ta eare fan 'e ferheffing fan Bianca St. Claire. Hoewol't Harry oarspronklik hielendal net fan doel wie om dêrhinne, fermoedet er troch de ûntfiering fan Lydia troch de fampieren Kyle en Kelly Hamilton dat der in bân bestiet tusken de fampieren en de Nachtmerje. Syn besyk oan it feest is dêrom in soarte fan ferkenningsmissy. Neffens de útnûging mocht er ien gast meinimme, en dat is Michael. It is de bedoeling dat alle gasten ferklaaid komme, en Michael giet as Timpelier, wylst Harry, by wize fan gekoanstekkerij oan 'e fampieren, giet as fampier, en net samar in fampier, mar in fampier út in tige minne B-film. As se oankomme by The Velvet Room, it yn in filla fêstige bordeel fan Bianca St. Claire dêr't it feest holden wurdt, moetsje Harry en Michael dêr Thomas Raith, in fampier fan it Wite Hôf, en dy syn minsklike minneresse Justine. (Fampieren fan it Wite Hôf, of wite fampieren, libje fan 'e opsûgde emoasjes fan minsken ynstee fan bloed, dêr't de fampieren fan it Reade Hôf en it Swarte Hôf fan besteane.) In oare gast is de draak Ferrovax, mei wa't Harry it suver oan 'e stôk kriget. Harry, dy't him troch de him ûntstellen magy en alle gefjochten al min fielt, rekket noch beroerder as er wyn drinkt dy't oanlinge is mei de bedwelmjende flibe fan reade fampieren.
Oergongskalinder foar 1712 (Sweden)
Dit is de oergongskalinder foar 1712 fan Sweden (ynkl. Finlân).
Peta Jensen
Libben en karriêre
Jensen waard yn 1990 berne yn Zephyrhills, yn 'e Amerikaanske steat Floarida. Yn in fraachpetear hat se sein dat se op 'e middelbere skoalle in boekewjirm wie en dat se mei santjin jier foar it earst seksuële omgong hie. Letter sette se útein mei in wurkpaad as stripper, en it wie yn in stripklub dat se oansprutsen waard troch in talintescout fan 'e Amerikaanske pornoyndustry, dy't har frege oft net pornoaktrise wurde woe. Jensen gie dêrop yn en makke op 8 septimber 2014 har debút yn in pornografyske film.
Spoarstasjon
It earste funksjonearjende spoarstasjon wie The Mount, oan 'e Oystermouth Railway (letter de Swansea and Mumbles Railway) yn it Welske Swansea, dêr't yn 1807 al begûn waard mei passazjiersferfier. It wie lykwols gjin treinstasjon, mar in stasjon oan it spoar fan in hynstetram, in soartemint lytseftige trein dy't lutsen waard troch hynders ynstee fan troch in lokomotyf.
3D-printer
In 3D-printer is in apparaat dat op basis fan digitale boutekenings (kompûterbestannen) trijediminsjonale objekten meitsje kin. Dat bart troch it objekt laach nei laach op te bouwen. It is in tûke fan de rapid prototyping-yndustry.
Skiednis
It MIT hat nei in súksesfolle wurking lisinsjes oerdroegen oan seis bedriuwen foar it kommersjeel produsearjen en brûken fan dizze technology. De folgjende stap wie it produsearjen fan modellen dy’t op oare stoffen basearre wiene, lykas keramyk.
Der binne tsjintwurdich ek opliedings dy’t 3D-printsjen oanbiede yn harren lessen, om studinten sa bekend te meitsjen mei de mooglikheden.
Gebrûkstapassings
It tal bedriuwen dat him spesjalisearret yn it printsjen fan 3D-modellen foar oare doelen groeit.
Opensourceprinters
Tsjintwurdich binne der al ûntwerpen troch hobbyisten fan 3D-printers dy’t foar in pear hûndert euro te bouwen binne. Boppedat brûke dy oare, goedkeapere printmaterialen, benammen plestik. Inkelde fan dy inisjativen hjitte de RepRap, Ultimaker en Cartesio. Se wurde ûnder oare brûkt foar it printsjen fan meganyske ûnderdielen en behuzings foar leafhawwerijprojekten. In wichtich part fan de ûnderdielen fan de RepRap binne as ûntwerp foarhannen en te printsjen mei in 3D-printer. Dy printer wurdt ek ynset om oare 3D-printers meitsje te kinnen.
Tyestes (toanielstik)
Ynhâld
Tyestes iepenet as de geast fan Tantalus, de pake fan Atreüs en Tyestes, yn it hjirneimels tramtearre wurdt troch Megaira, ien fan 'e Fueryen, dy't him alle misdieden fan syn famylje wer yn 't sin bringt, lykas moard, ynsest, oerhoer en heechmoed, en him dan foarseit dat ien fan syn pakesizzers him skuldich meitsje sil oan kannibalisme troch syn eigen bern op te iten.
Underwilens is Atreüs der feringele mei dat syn wraak sa goed útpakt is. Tyestes ferkeart noch altiten yn dronken steat yn it paleis, alhiel ûnwittend fan wat der bard is. Mar dan hellet Atreüs de hollen fan 'e jonkjes foar 't ljocht en stekt him der de gek mei oan. Tyestes rekket daliks nofter en smeket om 'e lichems fan syn bern, dat er se begrave kin. Mar Atreüs bringt him oan it ferstân dat er syn eigen soannen opiten hat. It toanielstik einiget mei Tyestes syn ôfgriis en syn foarsizzing fan 'e godlike wraak dy't Atreüs mei dizze skanddie oer syn hûs ôfroppen hat.
Feriene Sû Stammen
Oarspronklik wie de organisaasje inkeld bedoeld foar de Sû-stammen fan Súd-Dakota, mar sûnt binne ek dy fan Noard-Dakota en Nebraska deryn opnommen. De Santy Sû Naasje wie de lêste stamme dy't lid waard, om 2000 hinne. De alve lidorganisaasjes wurde op 'e flagge fan 'e Feriene Sû Stammen ôfbylde troch alve tipys.
Georg-August-Universiteit
Skiednis
De universiteit waard 1737 stichte fan George II August, karfoarst fan Hannover en kening fan Grut-Brittanje. It ynstitút ûntjoech him y in koart skoft tiid ta ien fan de gruttere yn Jerpa en hie fan begjin ôf oan al wichtige gelearden as meidoggers.
Oandwaning
In oandwaning is in ôfwiking fan 'e sûne tastân fan lichem en/of geast. It is in oerkoepeljend begryp foar ferskate samlings fan symptomen, syndromen, klinyske tekens, sykten, lichaamlike beheinings en letsels.
Postkantoar fan De Jouwer
Omskriuwing
It gebou hat in rjochthoekige plattegrûn. Oan de efterside binne links en rjochts twa lytse fleugels oanboud. It gebou fan twa boulagen hat in hege souderferdjipping. It gearstalde dak is dekt mei swarte, smoarde Hollânske dakpannen, de dakken fan de dakkapellen oan de foarside binne dekt mei laaien. It postkantoar is boud fan brune bakstien. Foar de boarstwarring is natoerstien en donkerbrune bakstien brûkt. De foargevel hat gevelbannen, in kordonlist en sierankers. De foargevel bestiet út fjouwer traveëen. Yn de bûtensten sitte de yngongen nei it kantoar en nei it wendiel. Yn de linkersydgevel sit de sydyngong, de rjochtergevel sit fêst oan it gebou dêrnjonken. It wendiel op de ferdjipping is kwa yndieling hast oarspronklik. In rynsk fersierde houten doar jout tagong ta de betegele gong. Rjochts fan de gong binne de keamers en suite mei de skodoarren mei koperen slútwurk fan Gieljitterij Keverling fan de Jouwer. Orizjineel binne de souders mei geometrysk motyf oan de râne it rozet, de parketflierren en de skoarstienmantel fan swart moarmer. Links fan de gong, oan de strjitkant binne twa sliepkeamers en in koken. De souderferdjipping is hast hielendal yn orizjinele steat.
Buitenzorg (De Jouwer)
De filla Buitenzorg is in ryksmonumint oan de Hurddraversdyk 29 op De Jouwer.
Omskriuwing
De yndieling fan it ynterieur is sa goed as orizjineel. In fjouwerkant siichhaltsje mei betegele lambrisearring en betegele flier jout tagong ta de fertrekken op de begeane grûn. In houten doar mei slipe glês mei florale motiven skiedet it siichporteal fan de gong. Trije houten doarren mei rynsk útfierde houten omlisting, jouwe tagong nei de fertrekken op de begeane grûn. De beide keamers oan de strjitside wurde skieden troch in houten skodoar mei glês-yn-lead, mei in rynsk dekorearre slot dat makke is yn Gieljitterij Keverling op De Jouwer. Njonken de skodoarren binne oan beide siden de orizjinele kasten mei houten doarren. De trochgong fan de foarkeamer nei de hjoeddeiske koken is net oarspronklik. Orizjineel binne wol de skoarstienmantels fan swart moarmer yn de keamers oan de foarside, de ynrjochting fan de sêre, de houten kast yn de eartiidske koken links fan de gong en de houten trepleuning mei jitizeren stilen nei de earste ferdjipping. Dêr binne trije sliepkeamers en in nije baaikeamer.
Notre-Dame de Reims
De Notre-Dame fan Reims (Us-Leaffrou fan Reims) yn de Noard-Frânske stêd Reims is ien fan de wichtichste goatyske tsjerken fan Frankryk. Sûnt 1991 falt de katedraal ûnder it wrâlderfskip fan UNESCO. It as Monument histoarique klassifisearre gebou wie iuwenlang de tsjerke dêr't de Frânske keningen kroand waarden. Hjoeddedei is it de katedraal fan it aartsbisdom Reims. Alle jierren wer bringe hûnderttûzenen toeristen in besite oan de tsjerke en it religieuze keunstwurk is ien fan de grutste attraksjes fan de Champagne.
Heart's Blood
Ynhâld
Fermoedens dy't Caitrin ûnderweis werom nei de Fluitsjende Rots krigen hiene, wurde befêstige as út it boekje blykt dat Muirne nimmen oars is Aislinn, de helpster fan Anluan syn oerpake Nechtan. Om syn boppenatuerlike legermacht te krijen, wie nammentlik it offer fan in jongfaam nedich, en dêrfoar brûkte Nechtan Aislinn. It fanke, dat fereale wie op Nechtan, krige pas op it alderlêste stuit troch wat der oan 'e hân wie. Se hie lykwols goed fan har learmaster leard, en hie de macht om mei har lêste siken noch in flok fan hûndert jier ûnheil út te sprekken. Dat wie de reden dat Nechtan syn grutte plan mislearre en tagelyk de boarne fan alle ellinde dy't de hearen fan 'e Fluitsjende Rots sûnt troffen hat. Mei har flok bûn Aislinn har eigen geast oan 'e legermacht, en sûnt is sy de flústerjende stim dy't de oare geasten ta razernij bringt as se net op 'e heuvel en dêrmei yn it direkte domein fan 'e hear binne. Ferskate oare misdieden komme no oan it ljocht, lykas it feit dat de dea fan Anluan syn heit Irial gjin selsmoard wie, mar moard (hy is fergiftige troch Aislinn/Muirne).
Notre-Dame de Reims
Eksterieur
De gevels fan de transepten binne ek fersierd mei bylden. De biskoppen fan Reims, in foarstelling fan it Jongste Gerjocht en in byld fan Jezus foarmje de fersiering fan it noardlike transept, wylst de gevel fan it súdlike dwersskip fersierd is mei profeten en apostels. Beide gevels fan it dwersskip hawwe in roasfinster. Nei de brân yn 1481 binne de spitsen fan de fjouwer tuorren dy't yn de hoeken fan it transept stienen net wer opboud, meidat tsjintwurdich gjin ien fan dy tuorren mear boppe it dak útkomt. Boppe it koar is in yn de 15e iuw en 20 iuw rekonstuearre houten toer fan 18 meter heech.
Sambezy
Ekonomy
Fierders is fiskerij op de rivier oer syn hiele lingte fan belang. Lânbou is de wichtichste ekonomyske faktor yn benammen de oerstreamingsgebieten yn de delling fan de Sambezy.
The Sapphires (film)
Plot
The Sapphires meitsje harren toernee ôf en keare mei Dave werom nei Austraalje, dêr't Dave oan Gail har heit tastimming foar harren foarnommen houlik freegje moat. Selwyn pleaget him troch te sizzen dat er dan earst wol neaken mei de wyldernis yn moat foar in inisjaasjerite, mar Gail ropt har heit ta dat er net sa flau dwaan moat. Robby sil nei Austraalje oerkomme sadree't er ferlof hat, om syn relaasje mei Kay fuort te setten. The Sapphires jouwe dy jûns yn Cummeragunja in optreden yn 'e iepen loft foar famylje en freonen mei in platte wein as poadium.
Distribúsje
It soundtrackalbum fan 'e film wie al op 27 july 2012 útkommen mei sang fan û.o. Jessica Mauboy. In orizjineel liet út 'e film, Gotcha, dat skreaun wie troch Mauboy, Ilan Kidron en Louis Schoorl, waard op 13 july as single útbrocht. Twa wiken nei 't it album útbrocht wie, berikte it it earste plak yn 'e Australyske albumlisten.
Untfangst
The Sapphires ûntfong oer it algemien positive resinsjes fan 'e filmkritisy, dy't de film gauris ferlieken mei it Amerikaanske Dreamgirls, dat ek oer in swarte frouljuspopgroep yn 'e 1960-er jierren giet. Yn 'e Britske krante The Guardian joech Henry Barns The Sapphires 3 fan 5 stjerren. Fiona Williams fan SBS parte de film 31/2 fan 5 stjerren ta en skreau "der is in soad om fan te hâlden, noch mear om lije te meien […] en genôch ferheffende muzyknûmers om 'e mindere stikken goed te meitsjen." Yn it Amerikaanske tydskrift Variety hie Guy Lodge benammen lof foar it aktearjen fan Chris O'Dowd, dy't neffens him "it spul geande hâldt sels as it skript net mear brûzje wol."
WYSIWYG
Yn de begjintiid fan de persoanlike kompjûter (yn de tachtiger jierren) yn it DOS-tiidrek hie noch gjin inkeld programma wysiwyg, om't de grafyske mooglikheden op it skerm tige beheind wiene. Dêrtroch koe de opmaak fan dokuminten net sekuer werjûn wurde op it skerm. WordPerfect 5.1. wie bygelyks in net-wysiwyg tekstferwurker. Dy situaasje feroare mei de ynfiering fan de VGA-standert yn it Windows 3.0-bestjoeringssysteem, dat de troch VGA beane mooglikheden brûkte.
Om 1990 hinne ferskynden de earste programma's mei wysiwyg foar de persoanlike kompjûter en dêrtroch waarden de kompjûterprogramma's tagonkliker foar de gewoane man.
Yn de Unix-wrâld en yn de natuer-wittenskiplike, akademyske wrâld binne tsjinstanners fan de wysiwyg-gedachte te finen.
Harry Houdini
Boeienskening
Doe't om 1907 hinne imitators syn trúks begûnen oer te nimmen, sette Houdini dermei útein om almar útwrydsker ûntsnappingsacts te prebearjen. Hy hie him al befrijd út sellen, hânboeiens, keatlings, touwen en twangbuizen, mar no liet er himsels yn twangbuizen en keatlings ûnder wetter en oan touwen hingjend tusken wolkekliuwers fêstsette, en sels yn in fersegele molkbus fol mei molke. Troch de mooglikheid dat er in kear fale soe en dat dat syn dea wurde soe, loek er yn dy tiid almar mear publyk, en hy nûge dat publyk út om alle boeiens, keatlings en oar materiaal sels fan tichteby te besjen en te testen, om har derfan te bewissigjen dat alles oan 'e ûntsnappingstrúk echt wie. It gie ferskate kearen op in hier nei mis, lykas doe't er himsels libben begrave liet, en him mar krekt op 'e tiid en yn in steat fan ferdwazing út syn benei-grêf wist te klauwen.
Charlie's Angels (franchise)
Charlie's Angels is in Amerikaanske mediafranchise dy't betocht waard troch Ivan Goff en Ben Roberts, en dêr't Sony Pictures Entertainment no de rjochten op besit. De franchise sette yn 1976 útein mei de oarspronklike tillefyzjesearje Charlie's Angels, dêr't fan 2000 ôf in twatal films op basearre waard. Yn 2011 folge in reboot fan 'e franchise mei in nije tillefyzjesearje, yn 2019 folge troch in trêde film. Der binne ek ferskate fideospultsjes en strips en in oer it ynternet útstjoerde tekenfilmsearje fan Charlie's Angels makke.
Sionstsjerke (Aldskoat)
De tsjerke waard yn 1965 as grifformearde tsjerke boud om't it âlde grifformearde tsjerkje út it ein fan de 19e iuw te lyts woarn wie. Yn de eastlike gevel binne brânskildere ramen fan Frits Klein ynbrocht.
Sidesturt
De sidesturt, pestfûgel of lakfûgel (wittenskiplike namme: Bombycilla garrulus) is in moskeftige fûgel út de famylje fan de sidesturten (Bombycillidae). Der komme twa of trije ûndersoarten fan de fûgel foar, dy't fierder mar in bytsje fan inoar ferskille. De fûgel briedt yn de bjirke- en nuddelbosken op it noardlike healrûn (Skandinaavje, Ruslân, Alaska en Kanada) en komt somtiden winterdeis yn wikseljende tallen ek yn Fryslân foar.
Cuxhaven (stêd)
Hjoeddeiske stedsyndieling
De stêd bestiet út de folgjende wiken en buorren:
Jodokustsjerke (Oosterland)
Skiednis
Yn 1612 waard it doarp pleage troch in tige slimme doarpsbrân. Dêrby rekke ek it tsjerkeskip sa slim skeind, dat weropbou net mooglik wie. Tenei brûkte de gemeente foar de tsjerketsjinst it koer dat de brân oerlibbe hie. Yn de 19e iuw moast it koer op it plak fan it eardere dwersskip oan de westlike kant mei twa traveeën langer makke wurde. Boppedat bouden se yn 1880 tusken it koer en de toer in skoallegebou, dat sûnt 1904 as gemeentehûs brûkt waard.
Fort Peck Yndianereservaat
Skiednis
De 1880-er jierren wiene in tiid fan grutte krapte en oanhâldend lijen foar de Yndianen fan Fort Peck, mei't de bizons, harren tradisjonele jachtdier, tsjin dy tiid hast útrûge wiene, en om't de rantsoenen dy't de Amerikaanske oerheid harren levere net genôch wiene mei ta te kinnen. Yn 'e winter fan 1883 op 1884 stoaren der allinnich al by it subagintskip fan Wolf Point mear as 300 minsken de hongerdea.
Piipljurk
Oare Fryske nammen
De piipljurk wurdt ek wol daamljurk of greidepiper neamd. De piipljurk is gjin 'ljurk' yn taksonomyske sin, mar in 'piper'.
Gromosoom
Algemien
Faak hearre jo dat it gromosoom drager is fan de erflike eigenskippen (genen). Yn strikte sin is dit lykwols it DNA, dêr’t in gromosoom út opboud is. Gromatine bestiet út DNA dat om gromatine-aaiwiten (histonen) hinne draaid is. Yn de perioade tusken twa seldielings is gromatine in lang string en as in kerrelige struktuer te sjen yn de selkearn. By de seldieling ferdûbelet it gromatine him troch replikaasje, mar beide helten (de gromatiden) bliuwe earne yn de midden ferbûn op in plak dat sintromear neamd wurdt. Hjirtroch ûntstiet de bekende X-foarm. Nei’t de gromatiden fan elkoar skieden binne, is de X-foarm ferdwûn en hat it gromosoom syn langwerpige staafkefoarm wer.
Crista Moore (toanielaktrise)
Libben en karriêre
Behalven op Broadway hat Moore ek yn in protte musicalproduksjes fan 'e New York City Opera spile. Sa hie se de titelrol yn Rodgers en Hammersteins Cinderella, dat basearre is op it mearke Jiskepûster. Dêrnjonken wie se ek yn ferskate off-Broadway-produksjes yn lytsere Newyorkske teäters te sjen. Op 'e tillefyzje hat se gastroltsjes fertolke yn 'e plysjesearje Law and Order: SVU en yn soapsearjes as All My Children en Days of Our Lives. Yn 2001 hie se in rol yn 'e film Storytelling, fan 'e ûnôfhinklike filmmakker Todd Solondz, dy't op it Ynternasjonale Filmfestival fan Cannes draaide.
Cheyenne River Sû Stamme
De Cheyenne River Sû Stamme (Ingelsk: Cheyenne River Sioux Tribe) is in federaal erkende Yndiaanske stamme-organisaasje yn 'e Feriene Steaten, mei in eigen reservaat yn 'e steat Súd-Dakota.
Nije Tsjerke (Doardt)
De Nije Tsjerke (Nederlânsk: Nieuwkerk) is in midsiuwsk tsjerkegebou yn de Súd-Hollânske stêd Doardt.
Desktoppublishing
Desktoppublishing, of DTP, is it bewurkjen en opmeitsjen fan dokuminten foar drukwurk en dy’t dus meast bestimd binne foar publikaasje, lykas boeken, tydskriften, brosjueres en ynternetpublikaasjes, mei it brûken fan in persoanlike kompjûter. Desktoppublishingsoftware, lykas QuarkXPress of Adobe InDesign, is dêr spesjaal foar makke. Troch de bank nommen ferfange dy programma’s de tekstferwurkers en grafyske programma’s net, mar wurde se brûkt om de ynhâld dy’t mei dy programma’s makke is te sammeljen en te ferwurkjen: tekst, rasterôfbyldings (lykas ôfbyldings dy’t bewurke binne mei Adobe Photoshop) en fektorôfbyldings (lykas tekeningen/yllustraasjes dy’t makke binne mei Adobe Illustrator, of Macromedia Freehand). As it materiaal klear is foar publikaasje, kin DTP-software dy útfiere as Postscript of PDF, wat dan troch kommersjele drukkers brûkt wurde kin om drukplaten fan te meitsjen of streekrjocht út te printsjen.
Stichtske Fecht
Geografy
De gemeente grinzget yn it noarden oan de gemeente Amsterdam (NH), yn it easten oan Widemarren (NH), yn it súdeasten oan De Bilt, yn it suden oan Utert, yn it súdwesten oan Woerden en yn it noardwesten oan de gemeente De Rûne Feanen.
Desktoppublishing
Skiednis
Yn 1986 waard Ventura Publisher yntrodusearre foar de pc (persoanlike kompjûter). Dat joech de pc (yn de sin fan in pc mei Microsoft bestjoeringssoftware) ek de mooglikheid mei dekstoppublishing te wurkjen. Dat kaam, sjoen de noch beheinde mooglikheden dy’t it bestjoeringssystee fan Microsoft bea, earst net echt goed fan de grûn. De ûntjouwing fan DTP yn it algemien hat by grafyske profesjonals yn ’t earstoan in soad wjerstân oproppen troch it brûken fan de kompjûter troch leken. It like dat DTP allinnich late ta it minder wurden fan it einprodukt troch de ûnfolsleine kennis fan de brûkers oer grafysk ûntwerp en typografy.
Al nei’t de systemen foar de Mac better waarden, lutsen se dochs mear omtinken fan de profesjonele útjouwerswrâld. Doe’t ek de profesjonele programma’s fan de Apple Macintosh beskikber kamen foar de ûnderwilens ferbettere Windows-bestjoeringssystemen is ek yn de pc-merk it brûken fan DTP mandeguod wurden.
Jennifer Walcott
Priveelibben
Walcott troude op 23 maart 2010 mei de eardere Amerikaansk fuotbalspiler Adam Archuleta. Hja wenje yn Los Angeles, en hawwe twa soannen en in dochter: Jett James, berne op 10 april 2008, Hawk, berne op 7 septimber 2012, en Piper Rose, berne op 1 febrewaris 2014. Yn har frije tiid mei Walcott graach dichtsje; ien fan har gedichten wûn se in Kalifornyske priis fan Reader's Digest mei.
Monolooch
Tinzen
Op it toaniel komt it gauris foar dat in akteur oan it wurd is sûnder dat der oare persoanen op it toaniel binne. Dat is eins in ûnnatuerlike gong fan saken. De akteur sprekt syn tinzen lûdop út.
Bourtange
Skiednis
Om 1960 hinne rûn it doarp leech. Bourtange gie net mei de tiid mei en it wie ek gjin plak dêr't de jongerein harren tahâlde woe. De gemeente Vlagtwedde liet dêrnei de fêsting fannijs ophelpe yn de tastân sa't dy yn 1742 wie.
Cees de Jong
Cornelis (Cees) Johannes de Jong (De Jouwer, 12 febrewaris 1869 – Sint Nyk, 19 desimber 1955) wie in ûndernimmer fan De Jouwer.
Kleverige knolamanyt
De kleverige knolamanyt (wittenskiplike namme: Amanita virosa) is in skimmelsoarte út 'e stamme fan 'e stâltsjeswammen (Basidiomycota), it skift fan 'e plaatsjesswammen (Agaricales), de famylje fan 'e amanyteftigen (Amanitaceae) en it skaai fan 'e amaniten (Amanita), dy't foarkomt yn Jeropa. It is in tige giftige poddestoel dy't amatoksine en fallotoksine befettet, en dy't yn potinsje deadlik is foar de minske. Hy stiet sadwaande yn it Ingelsk bekend as de destroying angel ("ferdylgjende ingel") en yn it Frânsk as de ange de la mort ("ingel fan 'e dea"), temear om't ûnfolwoeksen eksimplaren op beskate ytbere poddestuollen lykje. De kleverige knolamanyt waard foar it earst yn 1866 beskreaun troch de Sweedske mykolooch Elias Magnus Fries. De wittenskiplike soartenamme virosa komt fan it Latynske wurd virosus ("giftich"), dêr't ek ús wurd "firus" fan ôflaat is.
Psychologyske roman
In psychologyske roman, ek wol psychologysk realisme neamd, is in literêr sjenre dër’t mear as gewoanwei de klam yn lein wurdt op it inerlik fan de karakters, motiven, omstannichheden en inerlike hannelings en tinzen dy’t ûntsteane.
It literêre sjenre ûnderskied him fan it realisme troch in oarsoartich taalgebrûk, wêrby’t it inerlik, de psyche, sa realistysk mooglik delset wurdt. De karaktersketsen en de driuwfearen fan de personaazjes foarmje it ûnderwerp, de aksje dy’t dêr út folget, is fan minder belang.
Tendinsroman
De tendinsroman is in maatskiplik engazjearre fariant fan de psychologyske roman en draait om it útbyldzjen fan it geasteslibben fan de haadpersoan, mar tagelyk wurdt in oertsjûging propagandearre of bekritisearre of in maatskiplike misstân oan de oarder steld. It bekendste Nederlânske foarbyld is de Max Havelaar fan Multatuli.
Fonteintsjerke (Bûtenpost)
Oargel
It Grinslânkse oargelbedriuw Mense Ruiter fersoarge de restauraasje en de oerpleatsing fan it ynstrumint nei Bûtenpost. It ynstrumint, dat mei de oerpleatsing op 'e nij útwreide waard mei trije registers, waard op 30 juny 1999 yn gebrûk nommen.
Krústsjerke (Bûtenpost)
Untstean fan de gemeente
Nei de ôfskieding fan 1834 bleau it tanksij in rjochtsinnige dûmny op tsjerklik mêd rêstich yn Bûtenpost. Der wennen wol in pear hûshâldings dy't harren fan de herfoarme tsjerke ôfsnijd hiene, mar de groep wie te lyts om in eigen tsjerke te bouwen. Der moast foar it bywenjen fan de grifformearde earetsjinst hiele einen reizgje wurde, mar doe't yn 1866 yn Kollum in grifformearde gemeente ûntstie waard dy ôfstân al in stik lytser. Yn de 19e iuw wie it yn in soad Fryske herfoarme gemeenten wenst dat ynstee fan de tsjerkeried saneamde floreenplichtigen in nije dûmny keazen. Dat hie fan gefolgen dat de gemeente fakentiden dûmny's krigen, dy't net troch de gemeente sels winkse wiene. Yn de 19e iuw bloeide de frijsinnigens ûnder dûmny's en tsjerkfâlden en sa kaam it dat de floreenplichtigen tsjin it sin fan it rjochtsinnige Bûtenpost yn 1886 de frijsinnige dûmny G. Aalberts foardroegen. De tsjerkeried besocht de komst fan de frijsinnige dûmny te kearen, mar dat slagge net en dêrmei ûntstie der stadichoan in skuorring yn de gemeente. Rjochtsinnige gemeenteleden gyngen net mear nei de herfoarme tsjerke, mar kamen byinoar yn in lokaal fan de Waarheidsvrienden, dêr't it otterdokske lûd te hearren wie. Mei it fuortgean fan dûmny Aalberts en de komst fan wer in rjochtsinnige dûmny K. Fernhout namen de aktiviteiten fan de Waarheidsvrienden ôf, mar de kleau mei de frijsinnige tsjerkfâlden bleau en de yn Twizel talitten frijsinnige leden soargen foar spannings yn de gemeente, mei as gefolch dat yn 1887 200 mearderjierrige leden harren losmakken fan de herfoarme tsjerke.
Mylène de la Haye
Libben en karriêre
De la Haye waard yn 1959 berne yn Maastricht, dêr't se opgroeide yn in gesin mei fiif bern. Hja is in suster fan 'e akteur Robert de la Haye. Harren âlden hiene yn Maastricht in kafee.
Yn 2003 brocht De la Haye in berneboek út, mei as titel De Droommeesters. Ek publisearre se yn 2012 it autobiografyske Smoelwerk, wêryn't se ferslach die fan har eigen gesichtsrekonstruksje. De la Haye is skieden en hat twa bern. Hja wennet yn Halfweg, yn 'e Noardhollânske gemeente Haarlimmerlide en Spaarnwâld.
Boarch Hochosterwitz
Boarchtsjerke
It paad nei de oan Jehannes Nepomuk wijde boarchtsjerke giet troch ien fan de poarten oer in smel paad. De tsjerke wurdt altiten al troch de befolking brûkt. It portaal waard yn Itaalje makke en is û.o. fersierd mei de bústes fan de Tolve Apostels en Kristus. It heechalter is barok en toant de patroanhillige fan de tsjerke.
Halskeatling
In halskeatling is in sieraad dat om 'e hals droegen wurdt, en dat faak bestiet út in keatling fan in ealmetaal (yn 'e regel goud of sulver). Ek komt it foar dat halskeatlings besteane út in tried of koarde dêr't dingen oan reaun binne, lykas glêzene kralen, kleurige stientsjes, fike houtene ornaminten, fearren, skelpen, stikjes koraal, ealstiennen en/of juwiellen. Guon halskeatlings binne sa wiid dat se sûnder swierrichheden om 'e hals hongen wurde kinne, wylst oaren sa strak binne dat se mei in slutinkje yn 'e nekke fêstmakke wurde moatte. Standertlingten fan halskeatlings binne 35, 42, 45, 50, 58 en 75 sm.
Druktechnyk
Flakdruk
De earste tiid waard as drukplaat in spesjale stiensoarte brûkt, de Solnhofener kalkstien. De útfiner fan dy technyk wie Alois Senefelder (Praag, 1772 - 26 febrewaris 1834), dy’t yn 1818 syn boekVolständiges Lehrbuch der Lithografie und des Steindrucks útjoech. De stiennen waarden flak skjirre, en dêrnei waard der mei fet kryt in tekening op makke. Dêrnei waard de stien mei in soere oplossing fan Arabyske gom ynsmard. Dat moast bytiden in kear as wat werhelle wurde, om te soargjen dat net drukkende parten it wetter goed genôch fêstholden om de ferve ôfstjitte te kinnen.
Trochdruk
De seefdruk is eins neat oars as in ferbettere sjabloantechnyk lykas iuwen lyn al tapast waard yn Sina en Japan, en op oare plakken ek tapast wurdt troch hússkilders dy’t geregeld weromkommende motiven skilderje moatte. De seefdruk waard yn Jeropa bkend om 1930 hinne.
Digitaal drukken
In wichtich foardiel fan digitaal printsjen boppe konfinsjoneel drukken is de mooglikheid om de side fariabele data ta te foegjen. It personalisearjen fan ienfâldige swarte tekst yn standertbrieven en oare reklameteksten is neat gjin nijs. Digitale parsen jouwe wol mear mooglikheden om’t der ek wikseljende foto’s of tekstblokken de side brûkt wurde kinne en se yn full-color printe wurde kinne. Katalogy kinne bygelyks op persoanlike winsken ôfstimd wurde, sadat se mei minder siden ta kinne.
Minnistetsjerke (Bûtenpost)
De Minnistetsjerke is in fermanje oan de Julianaleane fan Bûtenpost.
Skiednis
Oan it begjin fan de 20e iuw brieken der bettere tiden oan foar de minnisten yn de Wâlden. Yn de jierren 1920 waard der in rûnte Bûtenpost oprjochte, dy't oansluting socht by de sûnt 1947 selsstannige gemeente fan De Westereen. Yn 1956 wie it safier dat der tsjerketsjinsten yn Bûtenpost fierd wurde koene. Dat barde yn de tsjerke fan de frijmakke grifformearden. In jier letter folge mei de doarpen Twizel en Kollum de oprjochting fan in selsstannige gemeente. De gemeente kocht in stik grûn en 24 jongelju fan de Mennonite Voluntary Service út Dútslân, de Feriene Steaten, Eastenryk, Ingelân, Egypte en Nederlân bouden dêr yn 1960 ûnder lieding fan de Feanwâldster ûndernimmer De Vries foar de nije gemeente it houten tsjerkje oan de Julianaleane.
Tamar (bibelsk persoan)
Tamar (Hebriuwsk: תָּמָר, "Dadelpalm") wie yn it Alde Testamint yn it boek Genesis de skoandochter fan Juda, in soan fan de aartsfaar Jakob en Léa. Tagelyk wie hja ek de mem fan Juda's twa soannen, de twilling Pêres and Sêrach.
Karl Drais
Libben en wurk
Drais ûntwikkele dêrnei in twatsjiller, de saneamde draisine, velocipede of rinmasine; dy soe de foarrinner wurde fan de hjoeddeiske fyts. Hy yntrodusearre syn fynst foar it earst yn 1817 yn Mannheim. By de earste proefrit helle er 15 km/o. Letter makke er ek útfieringen mei trije tsjillen. Museum Paleis it Loo yn Apeldoarn hat dêr in eksimplaar fan, boud om 1820 hinne.
Fyskatsja
De fyskatsja (ek wol stavere as viscacha) of flaktefyskatsja (Latynske namme: Lagostomus maximus) is in sûchdier út it skift fan 'e kjifdieren (Rodentia), de famylje fan 'e wolmûzen (Chichillidae) en it skaai fan 'e flaktefyskatsja's (Lagostomus), dat foarkomt yn súdlike dielen fan Súd-Amearika. Dit is de iennichste noch libbene soarte fan it skaai fan 'e flaktefyskatsja's en de ûnderfamylje fan 'e fyskatsja-eftigen (Lagostominae). Der besteane noch wol fjouwer soarten berchfyskatsja's (Lagidium), mar nettsjinsteande de namme binne dy net hiel nau mei de fyskatsja besibbe. De fyskatsja is it grutste kjifdier út 'e wolmûzefamylje.
Kastiel fan O
It gebou giet werom op in midsiuwske boarch fan de 11e iuw, mar it hjoeddeiske kastiel waard tsjin it ein fan de 15e iuw en it begjin fan de 16e iuw boud. It kastiel is yn partikulier besit, mar it kin besichtige wurde.
Swarte Freed (winkeljen)
De namme Black Friday datearret fan 1961, doe't dy oantsjutting foar it earst brûkt waard as namme foar it drokke en ûntregeljende auto- en fuotgongersferkear dat de stêd Philadelphia op 'e freed nei Thanksgiving yn syn greep krige. Omtrint 1980 ûntjoech it him ta in algemiene beneaming foar dy dei, wêrmei't benammen ferwiisd waard nei de healwize tastân yn 'e winkels ynstee fan derbûten. In populêre útlis fan 'e namme is dat dy fuorktkomt út it feit dat de winkels op dit punt yn it jier út 'e reade sifers en yn 'e swarte sifers komme, sadat de dei 'Swarte Freed' kaam te hjitten. Dy útlis berêst lykwols nearne op en is neat oars as in fabeltsje.
Pander (bedriuw)
Skiednis
It bedriuw naam yn 1924 it fallite Vliegtuig Industrie Holland (VIH) oer en krige sadwaande de yngenieur-ûntwerpers Theodorus Egbert Slot en H. Van der Kwast yn tsjinst. Harmen Pander waard de direkteur. Pander sette dêrnei út ein mei de Nederlandse Fabriek van Vliegtuigen H. Pander & Zonen. It earste fleantúch dat produsearre waard wie in ferbettere ferzje fan de VIH Holland H.2, dy't de namme Pander D krige.
Bûsboekje
Foarmjouwing en ynhâld
Elts jier hat it Bûsboekje in oar tema, dat yn it hiele boekje trochfierd wurdt, mei skreaune stikjes, sprekwurden en siswizen, yllustraasjes en sa mear. Yn 2005 wie it tema muzyk, yn 2009 (Fryske) froulju, yn 2016 suvel, yn 2017 film, yn 2018 taal, yn 2019 famylje, yn 2020 tiid, yn 2021 spultsjes en yn 2022 romte yn 'e breedste betsjutting fan it wurd.
Hybride (biology)
Yn de biology is in hybride, krusing of bastert it resultaat fan seksuele fuortplanting fan twa ferskillende types planten of bisten. De âlders fan de krusing moatte werkenbere ienheden wêze, lykas:
Fûgels yn de Lege Lannen
Under fûgels wurde yn België en Nederlân hieltyd faker hybriden waarnommen. Benammen ûnder de wetterfûgels binne in tal soarten dy’t frij geregeld hybriden fuortbringe. Benammen de stiging fan it tal waarnommen krusings mei domestisearre skiere guozzen en wylde einen, ek wol sopguozzen en sopeinen neamd, falt op. <ref name="WaarNL-Soepeend" />
Fierder falle de ynsidintele waarnimmings fan krusings tusken rôffûgels op. Dat giet foar ’t neist om neiteam fan eksoatyske rôffûgels dy’t út finzenskip ûntsnapt binne. In soad rôffûgels dy’t yn finzenskip opgroeie fertoane, troch problemen mei de ynprinting gedrachsôfwikings.
The Revenge of Rain-in-the-Face
Underwerp
Neitiid ûntstie it ferhaal dat Rein-yn-'t-Gesicht yn 'e fjildslach wraak nommen hawwe soe foar de yn syn eigen eagen ûnrjochtlike finzenskip, troch it Tom Custer it hert út it liif te snijen. Op dy leginde, dy't fan in tige twifelich wierheidsgehalte is, basearre Longfellow syn The Revenge of Rain-in-the-Face, hoewol't de dichter inkeld referearret oan it 'Blanke Opperhaad mei giel hier', dat dúdlike in ferwizing is nei George Armstrong Custer, dy't bekend stie om syn lange blûne hier. Tom Custer wurdt yn it hiele gedicht net neamd. Rein-yn-'t-Gesicht sels ûntstried letter trouwens yn in fraachpetear mei de Dakota-skriuwer en -dokter Charles Eastman dat er Tom Custer deade hie.
Jan Pol
Libben en karriêre
Yn 't earstoan wie Pol dêr yn tsjinst by in oare bistedokter, mar yn 1981 stiften Pol en syn frou in eigen praktyk oan hûs yn Weidman. Pol behannele troch de jierren alderhanne bisten, fan hûnen, katten, hamsters en kavia's oant fee lykas hinnen, kij, skiep, geiten, bargen, alpaka's en sels rindieren.
Lytse Krie
Lytse Krie (Dakota: Thaóyate Dúta, útspr.: [tʰa'o:jate 'du:ta] (eins "Syn-Read-Folk"); Ingelske oersetting: Little Crow; Kaposia (Minnesota), ±1810 – westlik fan Hutchinson (Minnesota) 3 july 1863) wie in opperhaad fan 'e Mdewakanton-substamme fan 'e Eastlike Dakota-Sû (Sioux), in Yndiaansk folk út it gebiet bewesten de Grutte Marren en fan it easten fan 'e Grutte Flakten fan Noard-Amearika. Yn 1851 wied er belutsen by it sluten fan 'e Ferdraggen fan Traverse des Sioux en Mendota. Alve jier letter, yn 1862, wied er ien fan 'e wichtichste lieders fan 'e Eastlike Dakota yn 'e Dakota-Oarloch fan 1862. Hy loek him lykwols werom foar de ein fan 'e fijannichheden, en waard úteinlik in jier letter deade by in konfrontaasje mei in pear blanke kolonisten.