cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Oriïnt Ekspres
Skiednis fan de rûtes
Oan de ein fan de oarloch begûn alles wer, útsein de line nei Atene, wêr’t it tichtgean fan de grins tusken Joegoslaavje en Grikelân derfoar soarge dat de trein net fierder gean koe. De grins tusken de lannen gie wer iepen yn 1951, mar doe soarge de sluting fan de Bulgaarsk-Turkske grins yn 1951 en 1952 foar in situaasje wêryn de trein net nei Istanbûl ride koe. Mei de komst fan it Izeren Gerdyn yn Jeropa waard de tsjinst wol trochset, mar de kommunisten lieten de Wagon-Lits rydtugen hieltyd faker ferfange troch harren eigen rydtugen.
Yn 1971 stoppe Wagon-Lits mei de tsjinsten en it ferkeapjen fan kaartsjes foar de trein. Ynstee dêrfan ferkocht en ferhierde it bedriuw de rydtugen oan de nasjonale spoarweibedriuwen, mar it bleau al minsken leverjen foar de rydtugen. Yn 1976 waard der opholden mei de direkte ferbining tusken Parys en Atene. En in jier letter yn 1977 wie it ek dien mei de Direkt Oriïnt Ekspres, de lêste Parys-Istanbûl tsjinst waard op 19 maaie fan dat jier riden.
Grutskens fan Afrika
De trein hat de styl fan de klassike lúkse treinen út de tweintiger jierren fan de 20e iuw. Op trajekten dêr't stienkoal en wetter ta foldwaan is, wurdt de trein lutsen troch stoomlokomotiven en oars binne it elektro- of disellokomotiven.
Nij Beets
Nij Beets is in doarp west fan Beetstersweach yn de gemeente Opsterlân.
Latinisearring
Oanpassing fan de foarm
De latinisearring kin basearre wêze op de oarspronklike foarm fan de namme. Dan is it meast de útgong dy't taheakke wurdt wylst ek wurdlûden feroarje kinne. Yn oare gefallen wurdt de namme fan de bertestêd of bertekrite ferlatynske (Arezzo, Nijmegen, Erpe, Canterbury), of gewoan de famyljenamme oerset (Latomus foar Metser). In útsûndering wie bygelyks Linnaeus: dy hjitte al fan Carl Nilson Linnaeus, in humanistyske namme dy't syn heit oannomd hie doe't it yn Sweden ferplicht waard om in famyljenamme te kiezen.
Himelsblau
Kleurtechnyk
By additive kleurminging (bgl. op tillefyzjes en kompjûterskermen) is himelsblau in tertiêre kleur, dy't oanmakke wurdt troch it mingen fan alle trije primêre kleuren (read, grien en blau). By subtraktive kleurminging (bgl. yn 'e druktechnyk) is it lykwols in sekundêre kleur, dy't produsearre wurdt troch it fermingen fan 'e primêre kleuren syaan en maginta (en yn 'e praktyk ek wat swart).
Foarkommen
Eins is de loft trochsichtich; it blau dat it minsklik each sjocht, is it gefolch fan in optysk effekt dat Rayleigh-ferstruiïng hjit. De sinne stiet dan frij heech oan 'e himel, wat betsjut dat it ljocht it koartste paad ôfleit om it each fan 'e taskôger te berikken. Rayleigh-ferstruiïng, wêrby't guon kleuren út 'e sinnestriel wei ferstruid wurde troch luchtdieltsjes, is dan swak, mei as gefolch dat de loft blau liket. By sinne-opgong en sinne-ûndergong is de ôfstân dy't it ljocht ôflizze moat it langst en is Rayleigh-ferstruiïng it sterkst, mei as gefolch dat blau en grien ljocht dan folle sterker ferstruid wurde en read ljocht oerbliuwt. Dat bestjut dat it minsklik each dan in reade himel sjocht.
Albert Breunissen Troost
Albert Breunissen Troost (Drunen, 9 july 1832 - Snits, 21 july 1900) wie in Nederlânsk arsjitekt. Hy is benammen bekend fanwege de protte troch him ûntwurpen bouwurken yn Snits.
Neist arsjitekt en direkteur wurke Troost as foud fan it Ald Boarger Weeshûs, regint fan de Snitser stedsfinzenis, bestjoerslid fan de Snitser Badynrjochting en as stimulator foar de oanlis fan Spoarline Ljouwert-Starum.
Provinsjale wei 356
De provinsjale wei 356 of N356, tusken Dokkum en Nyegea de Sintrale As neamd, is in provinsjale wei út 1953 fan 34,8 km lingte yn de provinsje Fryslân tusken Holwert (fearboat nei It Amelân) en Nyegea. De meast wichtige plakken oan de dyk binne: Holwert, Brantgum, Dokkum, Damwâld, De Westereen, Feanwâlden, Noardburgum, Burgum, Sumar en Nyegea.
Diel Noard
Yn Dokkum begjint it trasee mei in rotonde oan de noardeastkant fan de stêd sadat de dyk oanslút op de Lauwerseewei. De Stroobossertrekwei en Strobosser Trekfeart leit in fiadukt oerhinne. De rûnwei fan Dokkum slút mei in saneamde turborotonde oan. Tusken Damwâld en De Falom is in oprit nei de nije dyk; pleatslike diken yn dy omkriten kruse de dyk mei tunnels. De Falomster Feart, part fan de ekologyske haadstruktuer, wurdt passearre mei in fiadukt fan sa'n 150 meter langte. Tusken Feanwâlden en De Westereen leit in heal klaverblêd. Dat part fan it trasee waard oktober 2015 iepene foar it ferkear.
Inte Onsman
Fakbûn
Dat lette him net om, nei werstel, wer mei folle krêft oan it wurk te gean. Yn syn fierdere fakbûnskarriêre helle hy benamen súkses mei langduorjende aksje foar arbeidstiidferkoarting. Dat ûnderwerp gie him sûnt 1900 oan it hert. Pas yn 1910 krige hy in offisjele slútingstiid foar kapperssaken yn Amsterdam foar elkoar. Lanlik soe de maatregel pas nei 1918 ynfierd wurde.
Paralympyske Winterspullen 2010
Akkomodaasjes
Der wiene mei de Paralympyske Spullen yn Vancouver 4 sport akkomodaasjes en 6 oare akkomodaasjes, ferspraat oer Vancouver en Whistler.
Joadske wurkkampen
De Joadske wurkkampen waarden begjin 1942 fan de Dútske besetter ynrjochte om der Joadske wurklozen ûnder te bringen om harren sa arpart te setten en better yn de macht hâlde te kinnen. Op 2 oktober 1942 (Jom Kipoer) waarden de wurkkampen opheft. De bewenners waarden oergebrocht nei kamp Westerbork.
Neitiid
De measte kampen krigen in nije bestimming. Sa waard it kamp Ybenheer by De Fochtel earst brûkt om moeilijk opvoedbare jongens yn ûnder te bringen. Letter kamen dêr sa'n 40 hûngerbern út West-Nederlân. Neifolgjend waarden der NSB-ers ynternearre en fan 1951 ôf wie it in Ambonezekamp. Ein sechtiger jierren waarden de barakken ôfbrutsen. Fan de oare kampen is ek net folle oer. Yn Vledder stiet noch ien barak.
Rush Hour (film út 1998)
Produksje
Rush Hour waard regissearre troch Brett Ratner nei in senario fan Jim Kouf en Ross LaManna op basis fan in idee fan LaManna. As produsinten wiene Roger Birnbaum, Jonathan Glickman en Arthur M. Sarkissian by it projekt belutsen foar de filmstudio Roger Birnbaum Productions. Foar de film wie in budget beskikber fan $33 miljoen. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Adam Greenberg, en de filmmuzyk waard fersoarge troch de Argentynske filmkomponist Lalo Schifrin.
Afganistan
Afganistan (Pasjtû, Perzysk: افغانستان), offisjeel it Islamityske Emiraat Afganistan is in lân mei likernôch 29 miljoen ynwenners yn Sintraal-Aazje. De haadstêd is Kabûl en de presidint fan de republyk is sûnt 2014 Ashraf Ghani.
Lanskip
Yn it suden, en yn it bysûnder yn it súdwesten, binne grutte woastinen yn it Helmendbekken, wêrûnder de gebieten fan Seistan en Registan. Yn it noarden, tusken de sintrale berchrigen de rivier Amu Darja lizze de heechlannen fan Badachsjan, Afgaanske Turkistan, de flakte fan Amu Darja, en de rike fallei fan Hary Rud (Arius) yn de noardwesthoeke fan it lân (it hert fan it âlde Ariana).
Skiednis
Yn 1838 arrivearre de earste Ingelske ekspedysje fanút India. Fan 1878 oant 1881 duorre de Afgaansk-Ingelske Oarloch dy't troch de Ingelsken wûn waard en meitsje fan Afganistan in Britsk protektoraat.
Etnyske groepen
Yn Afganistan wennet in grut ferskaat fan etnyske groepen. Trochdat der yn Afghanistan oant no ta gjin systematyske folkstelling dien is, binne de oantallen basearre op in ferwachting. Yn 2006 hat it BBC-nijsagintskip, CIA- en Feriene Naasjes-ynformaasje gearfetten om in better idee te krijen fan it tal etnyske groepen.
Taal
Yn Afganistan wurde 200 ferskate dialekten praat, en 57 ferskillende talen sprutsen.
Floris (telefyzjerige)
Yn 1975 waard in Dútske remake fan de searje makke mei de titel Floris von Rosemund. Hauer spile wer de haadrol. De rol fan fakir waard no spile troch de Dútske akteur Derval de Faria. De regy wie fan Ferry Radax.
Pieter Boomsma
Pieter Boomsma (Sondel, 25 desimber 1941) is in Nederlânsk predikant. Hy wie fjouwer jier foarsitter fan de synoade fan de Grifformearde Tsjerken yn Nederlân en fiif jier direkteur fan de kristlike jongereinorganisaasje Youth for Christ. Tegearre mei syn frou hat Boomsma fiif bern. Ien dêrfan is telefyzjepresintator Arie Boomsma.
Libbensrin
Fan syn hân ferskynden publikaasjes as Fantastisch geloven (1993); God, van wie allemaal? (1997); Het doet je altijd wat (1999); en hast 25 jier kollumns yn Centraal Weekblad. Tegearre mei syn soan Arie skreau hy yn 2005 it boekje De Bijbel, wat vind jij?. Hjiryn behannelt hy fragen dy’t de jongerein stelt oer de Bijbel en God. Yn 2006 ferskynde Weerwoord, dat mei Arie en in oare soan, Klaas, skreaun wie. Boppedat yn 2006 'Geloven op maandag', in bondel kollumns.
Britsk-Kolumbia
Britsk-Kolumbia (Ingelsk: British Columbia; Frânsk: Colombie-Britannique) is ien fan 'e tsien provinsjes fan Kanada. It beslacht it súdwestlike part fan it lân, dêr't it op himsels de regio Pasifysk Kanada foarmet, dy't mei de Kanadeeske Prêrjes ta de gruttere regio fan Westlik Kanada heart. Wat oerflak oanbelanget, is Britsk-Kolumbia mei 9,5% fan it nasjonaal grûngebiet de op twa nei grutste provinsje fan Kanada (nei Kebek en Ontario), al moat it as de trije territoaria meirekkene wurde ek noch Nûnavût en de Noardwestlike Territoaria foargean litte. De haadstêd fan Britsk-Kolumiba is Victoria, dat op Vancouvereilân leit en in typysk Britske koloniale sfear azemet. De grutste stêd is lykwols Vancouver, yn 'e súdwesthoeke fan it fêstelân fan 'e provinsje. Neffens gegevens fan 'e folkstelling fan 2011 hie de provinsje doe likernôch 4,4 miljoen ynwenners, wat delkomt op 13,1% fan 'e totale Kanadeeske befolking.
Geografy
Britsk-Kolumbia hat in oerflak fan 944.735 km², wêrfan't 925.186 km² út lân bestiet en 19.549 km² út wetter. De provinsje grinzget yn it easten oan 'e Kanadeeske provinsje Alberta en yn it noarden oan 'e territoaria Yukon en de Noardwestlike Territoaria. Yn it westen wurdt Britsk-Kolumbia foar de noardlike helte begrinzge troch de Amerikaanske steat Alaska en foar de súdlike helte troch de Stille Oseaan of râneseeën dêrfan, lykas de Strjitte fan Georgia en de Salisjaanske See. Yn it suden swettet it oan 'e legere Feriene Steaten, om persiis te wêzen oan 'e steaten Washington, Idaho en Montana (fan west nei east).
Op it fêstelân fan Britsk-Kolumbia is Vancouver, dat yn 'e uterste súdwestlike hoeke leit, de grutste stêd fan 'e provinsje (kwa ynwennertal), al hat Abbotsford in grutter oerflak. Fan it grûngebiet fan 'e provinsje hat 75% in bercheftich foarkommen, mei de Rocky Mountains yn it easten en de Kustbergen yn it westen. Fierders is 60% beboske, wylst mar 5% fan 'e provinsje, yn it uterste suden, lânbou ûnderstipet.
Klimaat
Britsk-Kolumbia hat in myld, reinich klimaat, dat oan 'e kust tsjin in Mediterraansk klimaat oanskoarret en op plakken sels omskreaun wurde kin as subtropysk. Fanwegen de barriêres dy't opsmiten wurde troch ferskate berchtmen efterinoar is it binnenlân folle drûger, mei wat yn it suden omskreaun wurde kin as in steppeklimaat. It jiergemiddelde fan 'e temperatuer is yn 'e tichtst befolke gebieten hjir en dêr sels 12 °C. Mylder wurdt it yn Kanada net. De noardlike helte fan 'e provinsje hat in folle kâlder klimaat, mei winterdeis in protte snie. Rekôrtemperatueren wiene −58,9 °C op 31 jannewaris 1947 yn Smith River, en 49,6 °C op 30 juny 2021 yn Lytton.
Frisistyk
Ferneamde frisisten
Theodor Siebs (1862-1941) wie de grûnlizzer foar de moderne frisistyk. Hy hold him mei dwaande mei alle trije Fryske talen en hat ferskate taalwittenskiplike boeken skreaun. Pieter Sipma (1872-1961) wie de earste lektor Frysk oan de Grinzer universiteit, ûnderhold taalkundige kontakten yn de oare Fryslannen, en skriuwe wittenskiplike wurken. Tony Feitsma (1928-2009) promovearre cum laude op it Midfrysk fan Gysbert Japiks, hat foar trije universiteiten wurke, en hat in protte wittenskiplike publikaasjes op har namme. De út Sweden ôfkomstige Nils Århammar (1931) hat him as frisist benammen talein op it Noardfrysk. Hy hat ferskillende literêr-wittenskiplike wurken skreaun en ferskillende taalkundige publikaasjes oer de Noardfryske dialekten. Hy wie de earste prefester „Frysk en syn didaktyk“ oan de Flinsboarger universiteit, sadat doe foar it earst yn Dútslân leararen Frysk universitêr oplaat wurde koene. De út de Feriene Steaten ôfkomstige Marron Fort (1938) wurke fan 1983 oant 2003 by de universiteit fan Aldenboarch, dêr't hy ûndersyk die nei it Sealterfrysk en in wurdboek publisearre. Philippus H. Breuker (1939) wie heechlearaar Fryske Taal- en Letterkunde en wurke by de Fryske Akademy yn Ljouwert. Hy hat talrike bydroegen skreaun oer de literatuerskiednis en ferskillende oare publikaasjes dy't fan belang binne foar de frisistyk.
List fan bylden yn Nijefurd
Dit is in (ûnfolsleine) gronologyskhe list fan bylden yn Nijefurd. Under in byld wurdt hjir ferstien elk trijediminsjonaal fisueel keunstwurk yn de iepenbiere romte fan de gemeente Nijefurd, wêrby't byld brûkt wurdt as sammelbegryp foar skulptueren, stânbylden, ynstallaasjes en oare byldhouwurken.
Witness (film út 1985)
Plot
Mei't inkeld Schaeffer op 'e hichte wie fan syn ûntdekkings, kriget Book foar it ferstân dat Schaeffer mei McFee ûnder ien tekken skûlet en McFee op him ôfstjoerd hat. Hy beseft dat Samuel en syn mem, dy't noch altyd by Elaine útfanhûzje, ek yn gefaar binne, dat hy bejout him hookstrooks nei harren ta. Wylst Rachel en Samuel har mei tûzen hasten ree meitsje om fuort, ferberget Book syn eigen auto yn Elaine har garaazje. Hy skillet Carter op en freget him mei klam om alle papierwurk oangeande Rachel en Samuel dyselde jûns noch te ferneatigjen, wat Carter docht. Sels set Book mei Rachel en Samuel yn Elaine har âld brik fan in auto ôf nei Lancaster County om harren thús te bringen. Dat slagget, mar as er allinnich wer ôfsette sil, rekket er bewusteleas troch bloedferlies en riidt er de dowetil om.
Under de fersoarging fan Rachel betteret Book neitiid stadichoan op. As er fan bêd ôf komt, hoewol't Stoltzfus sein hat dat er dêr noch in skoftke mei wachtsje moat, jout Rachel him in pak klean dat fan har man Jacob silger west hat. De Amish-dracht hâldt de Amish net foar de gek, mar wol de bûtensteanders, dy't fanwegen har Ingelske taal troch de Amish "Ingelsen" neamd wurde. Book giet mei Eli nei it doarp Strasburg, dêr't er út in tillefoansel wei Carter opskillet. Dyselde seit dat er út noch yn net weromkomme moat, om't Schaeffer en McFee him as fertochte oanmurken hawwe yn in korrupsjesaak. Carter is bang dat se Book deasjitte sille sadree't se him sjogge. Om't de âld auto fan Elaine nei de oanriding mei de dowetil net mear starte wol, sit der foar Book neat oars op as om foarearst ûnder te dûken by de Amish, dy't eltse foarm fan moderne technology ôfwize en datoangeande noch yn 'e njoggentjinde iuw libje.
Casting
Lynne Littman wie ien fan 'e regisseurs dy't Feldman oansocht hie doe't Weir yn 't earstoan ûnbeskikber wie, en hoewol't hja der úteinlik foar keas om 'e film net te regissearjen, rikkemandearre se wol Lukas Haas oan foar de rol fan Samuel Lapp. Littman hie Haas nammentlik koartby regissearre yn Testament. Alexander Godunov, dy't de rol fan Daniel Hochleitner spile, wie in âlde freon fan castingdirector Dianne Crittenden. Hoewol't er noch nea aktearre hie, tocht sy dat syn persoanlikheid perfekt wêze soe foar de rol, en nei't Weir de man met hie, wied er it dêrmei iens.
Opnamen
De opnamen foar Witness fûnen plak yn 'e simmer fan 1984. Der waard haast efter set om't der doe in staking drige fan it Directors Guild of America, it ynfloedrike Amerikaanske fakbûn fan regisseurs, dat de hiele produksje lamlein hawwe soe. De opnamen waarden foltôge krekt foàr de datum fan 'e oankundige staking, dy't lykwols úteinlik net trochgie.
Troch filmkritisy
Fan 'e filmkritisy krige Witness oer it algemien positive resinsjes. Sa omskreau it tydskrift Time Out de film as "oangripend", "fol mei prachtige bylden" en "lokkigernôch ûntdien fan in ienfâldige moraal". De Radio Times neamde de film "foar in part in leafdesferhaal en foar in part in skriller, mar fral in bestudearring fan in botsing fan kultueren – it is krekt as is de wrâld fan Dirty Harry ynienen in skilderij fan Breughel binnen stroffele." En Halliwell's Film Guide keas Witness út as ien fan mar twa films út 1985 dy't de folle 4 fan 4 stjerren taparte krigen. De film waard dêrby omskreaun as "ien fan dy gelokkige films dy't op alle fronten goed út 'e ferve komme en sjen litte dat der noch faklju yn Hollywood omrinne."
Yn 'e Chicago Sun-Times wie de foaroansteande filmkritikus Roger Ebert djip fan Witness ûnder de yndruk. Hy joech de film ek 4 fan 4 stjerren en skreau: "[Y]n it foarste plak [is it] in besieljend en oangripend leafdesferhaal. Oard is it in film oer de karren dy't we meitsje yn it libben en dy't oare minsken foar ús meitsje. Pas dêrnei is it in skriller – ien dêr't Alfred Hitchcock grutsk op wêze meien hie as er him makke hie." Nei't er him beklage hie oer it filmoanbod fan 'e lêste tiid, heakke Ebert deroan ta: "[…] Witness arrivearret as in frisse nije dei. It is in film oer folwoeksenen dy't mei weardichheid libje en fan wa't de kar dy't se meitsje der foar harsels ta docht. En it is ek in ferhipt goede skriller."
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hat Witness in tige heech goedkarringspersintaazje fan 93%, basearre op 41 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, omskriuwt de film as: "In hearlik fermaaklike skriller yn in ûngewoane setting, wêryn't Harrison Ford in ferrassend emosjonele en sympatike aktearprestaasje leveret." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behellet Witness in goedkarringspersintaazje fan 76%, basearre op 14 resinsjes.
Berteleppel
It fenomeen op himsels hat al in folle langere skiednis. En mei it fenomeen bedoele wy dan de sulveren leppel mei ynskripsje fan de bertedatum fan in bern. Njonken dy berteleppels besteane der ek sulveren leppels mei ynskripsjes dy't ferwize nei oare saken lykas in houlik, tochten oer it iis, ferstjerrens ensawathinne.
Douwe Sirtema fan Grovestins
Grovestins yn de Súdlike Nederlannen
Yn 1762 wie Grovestins kommandant fan Veurne, mar hy krige noch hieltyd betelle as heechste stâlmaster en krige fierders in fergoeding foar syn wente yn De Haach. Hy hie al earder in totale ûntheffing fan de ferplichting om yn syn gûvernemint te wêzen fan de prinsesse krige. De funksje fan heechste stalmaster ferlear er lykwols it jier dêrop. Grovestins drige yn 1763 syn brieven fan de steedhâlder te publisearjen at er fierder ûnder druk kaam te stean en it ta in proses late soe. Yn dy tiid waard er troch in soad minsken foar ûnskuldich holden fan de ferskate, soms lytse, mistappen. Grovestins tocht dat er wol weromkomme koe at de prins mearderjierrich wurden wie yn 1766. De wjerstân tsjin de hartoch waard slimmer. De opskuor oer har neef Loadewyk Ernst fernuvere Maria Teresia bot. Ek Freark de Grutte begûn him mei de saak te bemuoien. Hy pleite foar rehabilitaasje fan Grovestins. Yn 1769 reizge Grovestins opnij yn it geheim nei De Haach, mar it slagge him doe net om de saak te rêden. .
Too Much Love Will Kill You
Too Much Love Will Kill You is in nûmer dat oarspronklik opnaam is troch Brian May tusken 1988 en 1992 en útbrocht waard op it syn solo debútalbum Back to the Light út 1992. Too Much Love Will Kill You wie it fyfde nûmer op it album en op 24 augustus 1992 útbrocht as twadde single fan it album.
Bob Hawke
Bob Hawke (folút: Robert James Lee Hawke; Bordertown, 9 desimber 1929 – Northbridge, 16 maaie 2019) wie in Australysk politikus, dy't fan 1983 oant 1991 premier fan Austraalje wie. Hy studearre û.m. oan 'e Universiteit fan Oxford en begûn syn karriêre yn 1957 as ûndersiker foar de Australyske Ried fan Fakbûnen (ACTU), dêr't er yn 1969 foarsitter fan waard. Yn 1980 waard er yn it Australyske Hûs fan Offurdigen keazen foar de Australyske Arbeiderspartij (ALP), en yn 1983 klom er op ta it premierskip. Hawke wûn yn 1984, 1987 en 1990 de Australyske ferkiezings. As premier herfoarme er de syktekostefersekering en it pinsjoenstelsel, deregulearre er de finansjele sektor en fierde er de Australia Act troch, dy't Austraalje einlings en te'n lêsten bestjoerlik hielendal losmakke fan it Feriene Keninkryk. Ek yntrodusearre er Advance Australia Fair as offisjeel folksliet en wied er ien fan 'e grûnlizzers fan 'e APEC. Yn 1991 ferlear er it liederskip fan 'e Arbeiderspartij oan Paul Keating, wêrnei't er him yn 1992 út 'e aktive polityk weromloek.
Edzard fan Grovestins
Libben en wurk
Yn de tsjerketoer fan Easterein sit in tinkstien foar Fan Grovestins (sjoch ôfbyld). Hy joech yn 1688 de opdracht om de tsjerketoer, dy't troch de bliksem troffen wie en skuorren fertoande, te werstellen: De Hoogh.Edel Gebooren Heer Jr. Edsardt van Grovestins Grietman van Hennaarderadeel, en meede Gedeputeerde Staat van Frieslandt, heeft volgens ''sijn Ed: wyse directie en gegeven ordere dese tooren van godt door den donder gescheurt ofte aent spleeten'' geraeckt laten herstellen, decken en oprechten door de E: ontfanger Doekle Hettes en Wybbe Ulbes, kerck vooghden tot Oosterendt, gesterkt met de gecommit- teerde ingesetenen ten overstaen van Do Duco Silvius predikant aldaer in den jare 1688.
Bob Hawke
Jonkheid en oplieding
Werom yn Austraalje naam Hawke in stúdzjebeurs oan om oan 'e Australyske Nasjonale Universiteit (ANU) yn Canberra fierder te learen foar in doktoraat. Koart nei't er him dêr as studint ynskriuwe litten hie, waard er as fertsjintwurdiger fan it studintekorps opnommen yn 'e Universiteitsried. Yn 1957 kaam der by de Australyske Ried fan Fakbûnen (Australian Council of Trade Unions, ACTU) in posysje frij as ûndersiker dy't earder ferfolle wie troch Harold Stouter. Dyselde wie lykwols sekretaris fan 'e ACTU wurden. Hawke syn mentor oan 'e Australyske Nasjonale Universiteit, heechlearaar H.P. Brown, dy't it fakbûn al ferskate jierren bystie as saakkundige op it mêd fan ynkommensferbettering, rette doe Hawke oan om 'e frijkommen funksje te ferfoljen. Doe't him de baan oanbean waard, besleat Hawke om syn doktoraalstúdzje deroan te jaan, en ferhuze er mei syn frou nei Melbourne, dêr't it haadkantoar fan 'e ACTU fêstige wie.
Bauke Miedema
Bauke Tjibbeles Miedema (Minnertsgea, 16 april 1909 – Frjentsjer, 6 july 1995) wie in boer, astronoom en ynstrumintmakker.
Bob Hawke
Lettere jierren
Yn 2009 wie Hawke belutsen by de oprjochting fan it Centre for Muslim and Non-Muslim Understanding oan 'e Universiteit fan Súd-Austraalje yn Adelaide, dat bedoeld wie om yn Austraalje in ynter-religieuze dialooch tusken de islaam en it kristendom op te starten. By dy gelegenheid stelde Hawke: "ien fan 'e grutte pontinsjele gefaren dêr't de wrâld foaroer stiet, [is] it gebrek oan begryp op it mêd fan 'e moslimwrâld. Fanatisy hawwe misrepresintearre wat de islaam is. Se jouwe in falsk byld fan it wiere aard fan 'e islaam." Yn 2016 rôp Hawke it Australyske regear op om frijwillige eutanasy te legalisearjen. Yn maaie 2019 liet er noch in mienskiplike ferklearring mei syn eardere rivaal Keating útgean, wêryn't de beide âld-premiers klimaatferoaring oanwiisden as de grutste útdaging fan 'e moderne tiid.
Idzard fan Sminia
Libben en wurk
As neitins oan syn frou, dy't yn 1733 op 43-jierige leeftiid ferstoarn wie, ferskynde in dichtbondel mei de titel Ter eeuwiger geheugenisse van de hoog-eedel-welgeboorene vrouwe, mevrouwe Tjallinga Edonia Van Eisinga, in een bloejenden ouderdom van haaren echtgenoot, den welgebooren heere Idzard Van Sminia, grietsman over Hennaarderadeel, reekenmeester van Vriesland, etc., etc., weggerukt den 27sten van Hooimaand 1733 en ter aarde besteld den 4den van Oogstmaand skreaun troch Albertus Lyklama à Nyeholt en útjûn yn 1733 troch Jakobus Ennema yn Frjentsjer.
Ponzifraude
Namme
Ek de sakeman Bernard Madoff waard op 11 desimber 2008 arrestearre fanwegen it oplichtsjen fan belizzers yn syn bedriuw foar mear as 50 miljard dollar. Dat is berikt troch it hantearjen fan ponzifraude. It is ien fan de grutste fraudesaken ea. Madoff joech ynvestearders de garânsje fan in rendemint fan 10 persint.
Sjeas
De sjeas
Foaral it bakje fan de sjeas is ryklik fersierd mei houtfykwurk en fersierings yn de rococo styl. It bakje fan bûgde panielen hinget yn learen riemen sadat it ridlik komfortabel riid.
De twa hege tsjillen steane nei bûten ta en binne oant sa'n 1.50 m heech, en hawwe 14 speaken.
Hamrik
De namme Hamrik is in gearlûking fan Ham = greide oan it wetter, en merke of marke = mienskiplike grûn. De namme komt meastal foar as efterheaksel, bygelyks yn Finsterwolderhamrik.
Torhout
Skiednis
Mei it oanlizzen fan ferhurde diken yn de 18e iuw kaam der wer mear wurk en groeide de befolking op 'e nij. Al sûnt 1600 wie de pottebakker wichtich yn Torhout en dy makke yn 1897-1910 noch in grutte bloei mei troch it meitsjen fan keramyk yn Art-Nouveaustyl. Ek in bedriuw foar it meitsjen fan weechtastellen en in weverij soarge foar wurk.
Yn de Earste Wrâldkriich blaasden de Dútsers in soad gebouwen op en ek alliearde bombardeminten brochten in soad skea oan Torhout. Op 18 oktober 1918 folge de befrijing fan de stêd. De Dútske bombardeminten yn de Twadde Wrâldkriich skansearren de stêd op 'e nij. Kanadeeske troepen ferdreaune op 7 septimber 1944 de Dútsers út Torhout.
Slach by Amel
In sabeare ôftocht wie sûnt de âldheid net mear fertoand yn West-Europa. Dat freget in goede tarieding en ferkenning fan it terrein, in goed organisearre en laat leger, en benammen in perfekte timing. Mei dizze fjildslach liet Karel foar it earst syn militêre sjeny sjen.
Heaven for Everyone
Queenferzje
Heaven for Everyone waard oarspronkelik troch Queen opnaam tusken 1987 en 1995 en waard útbrocht waard op it album 'Made in Heaven út 1995. Heaven for Everyone You wie it sande nûmer op it album en waard op 23 oktober 1995 útbrocht as earste single fan it album.
Marten fan Rossum
Fjildtocht
Yn 1528 waard hy troch de hartoch fan Gelre ta maarskalk fan Gelderlân beneamd. Yn 1542 fierde Van Rossum yn in bûnsgenoatskip mei de keningen fan Frankryk en Denemark in serieuze fjildtocht tsjin de Habsburgers. Hy hie in leger fan rom 15.000 man dêr't er Antwerpen mei belegere. Yn in fjildslach foar de poarten fan de stêd fersloech hy in leger ûnder oanfiering fan Renee fan Sjalon, de destiidske prins fan Oranje. Dêrby foelen oan Habsburchske kant ûngefear 2000 slachtoffers. Fan Rossum hie syn ynfantery efter syn 'Swarte ruters' opsteld. Dat waard troch de Habsburgers net opmurken, wêrtroch't se oermoedich de oanfal ynsetten op Van Rossum syn kavalery. Foar en nei syn oerwinning baarnde Fan Rossum de omkriten fan Antwerpen en Leuven hielendal plat. Dêrtroch bleau, neffens tiidgenoaten, it gea om Antwerpen yn de hiele 16e iuw in lanlik karakter hâlden, yn tsjinstelling ta foarrige iuwen. Van Rossum slagge der lykwols net yn om de grutte stêden Antwerpen en Leuven echt yn te nimmen. In oanfal op de muorren fan Antwerpen waard ôfslein. Dizze Brabânske fjildtocht late yn 1543 ta in stream fan pamfletten dy't fan de Antwerpse parsen rôlen. Dêryn waard de fraach steld wa fan de beide 'Martens' no slimmer wie, Marten Luther of Marten fan Rossum. Uteraard seagen de direkt belutsenen Marten fan Rossum as it gruttere kwea. De Antwerpske dichteresse Anna Bijns wie lykwols fan betinken dat it optreden fan Marten Luther folle slimmer wie: Fan Rossem kwelt lichems, mar Luther rjochtet sielen te grûne.
Origenes
thumb|Origenes Origenes (om-ende-by 184/185 - 253/254) wie in omstriden kristlike skriuwer, gelearde en teolooch út de 3e iuw. Hy wurdt beskôge as ien fan de tsjerkfaars.
Manitoba
Skiednis
Yn dyseldichste snuorje waarden de saneamde Nûmere Ferdraggen tekene mei de ûnderskate Yndiaanske folken yn it gebiet, mei as resultaat dat dy harren lân opjoegen yn ruil foar jierjilden en reservaten. Ek dêrby diene har geregeldwei skrinende ûngeregeldheden foar, wêrby't de mûnlinge ûnthjitten of sels de yn 'e ferdraggen fêstleine betingsten troch de blanken lang net altyd neikommen waarden. Dat late letter ta in langjierrige juridyske striid fan 'e Yndianen foar harren lânrjochten, dy't yn in protte gefallen noch altyd trochgiet of noch mar koartby beëinige is.
Demografy
Op it mêd fan godstsjinst bestiet 68,7% fan 'e befolking fan Manitoba út kristenen, wêrûnder 27% roomsen, 16% oanhingers fan 'e feriene protestantske United Church of Canada en 8% anglikanen. Ateïsten en agnosten foarmje 18,3% fan 'e befolking. Oare godstsjinsten binne, yn folchoarder fan grutte: it joadendom (1,2%); it boedisme (0,5%); it sikhisme (0,5%); de islaam (0,5%); it hindoeïsme (0,3%); en it Westersk heidendom (0,1%). De oanhingers fan 'e lânseigen religyen fan 'e ûnderskate Yndiaanske folken foarmje mei-inoar 0,3% fan 'e befolking.
Taal
Sadwaande hat it Frânsk tsjintwurdich noch altyd in offisjele status yn 'e Manitobaanske wetjaande en rjochterlike macht, mar net op oare mêden (lykas de útfierende macht). Lykwols bestiet der sûnt 1999 in offisjeel belied (it Manitoba French Language Services Policy) om gelikense tsjinsten oan 'e ynwenners oan te bieden yn sawol Ingelsk as Frânsk; dit by wize fan hantrekken oan 'e Frânsktalige minderheid, dy't 12,9% fan 'e befolking útmakket (wêrûnder 3,2% dy't inkeld it Frânsk machtich is, en gjin Ingelsk). Nochris 0,9% fan 'e Manitobaanske befolking sprekt noch Ingelsk, noch Frânsk, mar inkeld in lânseigen taal. Yn 2010 waard mei dêrom troch it provinsjaal parlemint de Wet op 'e Erkenning fan Lânseigen Talen (Aboriginal Languages Recognition Act) oannommen, dy't offisjele erkenning skonk oan fiif Yndiaanske talen: it Dakota, Kry (Cree), Odjibwe (Ojibwe), Odjy-Kry (Oji-Cree) en Tsjippewaien (Chipewyan), en fierders oan it Inûktitût (Inuktitut) fan 'e Inûyt en oan it Mitsyf (Michif), in kreoalske taal fan 'e Métis.
Jean Harlow
thumb|Yn the trailer foar [[Red Dust (1932)]] right|200px|thumb|yn [[Dinner at Eight (1933)]] Jean Harlow (Kansas City (Missouri), 3 maart 1911 - Los Angeles (Kalifornje), 7 juny 1937) wie in Amerikaansk aktrise.
All the President's Men (film)
Prizen
All the President's Men wûn fierders gjin wichtige prizen, hoewol't de film wol nominearre waard foar fjouwer Golden Globes, foar bêste dramafilm, bêste regisseur, bêste senario en bêste byrol fan in akteur (Jason Robards). By de BAFTA's, de wichtichste Britske filmprizen, waard All the President's Men nominearre yn tsien kategoryen: bêste film, bêste regisseur, bêste akteur (Dustin Hoffman), twaris bêste byrol fan in akteur (Jason Robards en Martin Balsam), bêste senario, bêste kamerarezjy, bêste filmmontaazje, bêste lûd en bêste produksje-ûntwerp.
Paul Nipkow
Biografy
Nipkow ferstoar twa dagen nei syn tachtichste jierdei yn Berlyn, dêr't Hitler foar in steatsbegraffenis soarge. Der wienen pommeranten út de nazypartij by en op de kiste lei in krânse fan de Führer. Nipkow waard yn de Berlynske wyk Pankow begroeven.
Mearum
Mearum (Nederlânsk en offisjeel: Marum; Grinslânsk: Moarum) is in doarp yn de gemeente Westerkertier. Foar 2019 wie Mearum it haadplak fan de gemeente Mearum. It plak Mearum hat likernôch 5.700 ynwenners (2020) en leit sawat 10 kilometer fan Drachten yn it Westerkertier fan Grinslân.
Skiednis
Fan 1939 oant 1963 hie Mearum in legere lânbouskoalle. thumb|250px|left|Gemeentehûs fan Westerkertier thumb|250px|left|Opreed fan bedriuweterrein Marumerlage
Taal
Teffens wurdt der noch wol Frysk praat yn dit part fan Grinslân. Dat komt omdat der in protte minsken fan Frysk komôf wenje. Yn de tiid fan de ferfeanting, oant de iere 20e iuw ta, hawwe in protte Fryske arbeiders harren yn it Westerkertier nei wenjen setten. Yn it oare part fan Grinslân is it Frysk al iuwen lyn ferkrongen troch it Nedersaksysk.
Willemstêd (Grinslân)
De buorskip, besteande út in tsiental fersprate huzen, hat syn namme krigen om 1840. De namme soe ferwize nei Willemstêd in de provinsje Noard-Brabân. In oantal frijwilligers út de streek soe yn de Tsiendeiske fjildtocht legere west hawwe yn it Brabânske Willemstêd en de namme nei ôfrin fan de striid mei nei hûs ta nommen hawwe.
It's a Beautiful Day
Oer it nûmer
Yn 2000 waard it nûmer brûkt foar in reklamespot fan it Seehûnekresj Piterbuorren. It wie oant dan ta noch net earder foarkaam dat Queen fergees in nûmer beskikber stelde foar in reklamespot.
Gerrit Vlaskamp
Libben en wurk
Yn 2012 waard in stege yn Stiens nei Vlasman neamd, de Gerrit Vlaskampstege.
Earbetoan
It Frysk Museum hie yn 2014 in útstalling oer Vlaskamp. Teffens waard dêr doe in biografy oer him presintearre, G Vlaskamp, de onbekende achter bekende werken, skreaun troch Aly van der Mark. Der is ek in dokumintêre oer him makke.
Spaanske Sosjalistyske Arbeiderspartij
Zapatero oan de macht
Yn tsjinstelling ta syn foargonger Aznar, dy't in goede relaasje mei de FS ha woe, socht Zapatero benammen bannen mei Súd-Amerikaanske lannen. Ek yn de Jeropeeske polityk wie der in grut ferskil. Aznar socht bannen mei it Feriene Keninkryk, Itaalje en Poalen om in machtsblok te foarmjen tsjin Dútslân en Frankryk. Zapatero fûn it net slim as dy lannen it middelpunt fan de JU foarmje soenen. Hy liet Spanje ek as earste lân stimme oer in grûnwet foar folslein Jeropa. De relaasje fan Spanje mei de FS waard miner, troch't Zapatero de Spaanske soldaten út Irak wei helle en troch't er Spaanske militêre strategy oan Fenezuëla ferkeapje woe.
Tsjonger
De rin fan de Tsjonger
De Tsjonger begjint by de Drintske grins, tusken De Haule yn de gemeente Eaststellingwerf en Feanhuzen yn de gemeente Noardenfjild yn Drinte. De rin gong likernôch dêr't it Hauler Diep leit. Fan dêr rint de rivier as de Boppe Tsjonger nei it westen en dan tusken Donkerbroek en Easterwâlde troch nei it suden.
Anna May Wong
thumb|right|Anna May Wong, paspoartfoto, nedich foar wurkfergunning. thumb|right|Anna May Wong
Anna May Wong, berne as Wong Liu-tsong (Los Angeles (Kalifornje), 3 jannewaris 1905 - Santa Monica (Kalifornje), 3 febrewaris 1961) wie in Amerikaansk aktrise fan Sineeske komôf.
Harderwyk
thumb|350px|Loftfoto fan it âde sintrum fan Harderwyk Harderwyk (Nederlânsk en offisjeel: Harderwijk, Nedersaksysk: Harderwiek) is in stêd en gemeente yn de provinsje Gelderlân, mei ynwenners (, boarne: CBS), en mei in oerflak fan 48,27 km², wêrfan 10,04 km² wetter.
Doarpsmûne Reduzum
Nei goed 25 jier wie de mûne oan ferfanging ta. De ferfanging fan solitêre wynturbines woe de provinsje Fryslân ynearsten net oan, mar yn septimber 2019 krige Reduzum dochs tastimming fan de gemeente Ljouwert foar in nije mûne nei't de saak foarlein wie oan de Rie fan Steat.
Breunswyk
thumb|left|100px|Wapen fan Breunswyk thumb|Lizzing fan Brúnswyk yn Dútslân Breunswyk (Dútsk: Braunschweig; Nedersaksysk: Brunswiek) is in Dútske stêd en stedsdistrikt yn de dielsteat Nedersaksen (yn it eardere Regierungsbezirk Braunschweig). It wie oant 1946 de haadstêd fan de steat Breunswyk.
Gasfabryk
Skiednis
Dat der gas ûntstiet by de drûge destillaasje fan stienkool is al lang bekend. De Maastrichter Jan Pieter Minckeleers, professor yn Leuven, ferljochte sûnt 1785 ien kear yn 't jier syn kolleezjeseal mei rûch ljochtgas. De Ingelsman William Murdoch befoardere om 1800 hinne it brûken fan ljochtgas foar ferljochting en ferwaarming op grutte skaal. Yn 1812 en 1815 waarden de strjitten fan Londen en Parys mei gasferljochting ferljochte. It earste gasfabryk yn Nederlân waard yn 1826 troch in Ingelsk bedriuw yn Rotterdam yn gebrûk nomd. In pear jier hjirfoar waard yn Amsterdam al gas produsearre út raapoalje. Nei in soad ferbetterings waarden yn de twadde helte fan de njoggentjinde iuw troch hiel Nederlân gasfabriken boud dy't faak troch de gemeente beheard waarden. Ek waarden der alderlei manieren fûn om de ôffalprodukten fan de gasproduksje te ferwurkjen ta allerhanne produkten lykas keunstdong, swevelsoer en in soad organyske produkten.
Proses
De drûge destillaasje fan stienkoalen bart yn keamerovens, dy't hjit makke wurde troch op it plak sels produsearre generatorgas. De troch hyt meitsjen fan stienkoal ûntstiene gassen stige op en wurde troch in buizestelsel fan klimpipen ôffierd nei in horizontaal rinnende sammelbuis, de hydraulic main. Nei de hydraulic main wurdt it gasmingsel nei de suveringsynstallaasje laat. As de gasproduksje sakket wurde de keamerovens leechstoarten, de gleonhjitte kooks wurdt mei wat wetter dwêste.
Represailles by Hjerbeam en Menaam
Sabotaazje
Yn novimber 1944 krige distrikt VIII fan it gewest Fryslân fan 'e Nederlânske Binnenlânske Striidkrêften (NBS), dêr't de gemeente Menameradiel ûnder foel, fan 'e gewestlike lieding de troch in koerierster oerbrochte opdracht om kopspikers op 'e Ryksstrjitwei tusken Harns en Ljouwert te struien. Kleardernôch wie it de bedoeling om 'e Dútske fytspatrûljes, dy't jacht makken op ûnderdûkers, te behinderjen yn harren wurk troch har de bannen lek ride te litten.
Represailles
Op 18 novimber 1944 waarden Bote Lieuwe Dijk (45), Julius Gast (51) en Rijkje van Meekeren (49) út it hûs fan bewar yn 'e Ljouwerter Blokhúspoarte helle. Hja waarden oan 'e strjitwei tusken Mullum en Hjerbeam stânrjochtlik eksekutearre. Op 19 novimber waarden Hans Goudsmit (23), Dirk de Vries (19) en Jan Zorn (27) ek út it hûs fan bewar helle. Sy waarden oan 'e strjitwei ûnder de Menamer mieden deasketten. Beide kearen gie it om twa lju dy't fêstsieten foar de Spoarstaking (Dijk en Van Meekeren, en De Vries en Zorn), en ien Joadske ûnderdûker dy't oppakt wie yn it ramt fan 'e joadeferfolging (Gast en Goudsmit).
List fan planetoïden 1-100
Dit is in list fan planetoïden 1-100.
Stone Cold Crazy
Ferzje fan Metallica
Yn 1991 makke Metallica foar in kompilaasje album Rubáiyát: Elektra's 40th Anniversary fan it label Elektra in metalferzje fan it nûmer Stone Cold Crazy en brocht it letter út as B-kânt fan de single Enter Sandman. Yn 1998 brocht Metallica it album Garage Inc út mei allegear covers; it tsiende nûmer op de dûbeld-cd fan it album is Stone Cold Crazy fan Queen.
Sinnefertsjustering
Folslein
thumb|right|Korona by in folsleine ringfertsjustering As der in plak op ierde is dêr't ûnder de fertsjustering gjin inkel part fan de sinne sichtber is, dan wurdt dit in folsleine sinnefertsjustering neamd. Trochdat de moanne net altyd likefier fan de ierde stiet is in bysûnder gefal mooglik. Hjirby stiet de moanne al gâns foar de sinne, mar de skynbere grutte fan de moanne is net genôch om gâns de sinne ôfskermje te kinnen. Om de moanne hinne bliuwt yn dat gefal in ring fan sinne sichtber. Dizze foarm fan fertsjustering wurdt ringfertsjustering neamd.
Doer
Yn teory kin in folsleine sinnefertsjustering maksimaal 7 minuten en 31 sekonden duorje. De langste dy't oant no ta metten is, wie op 20 juny 1955 yn de Filipinen, mei 7 minuten en 8 sekonden.
Johnny Cash
Namme
Cash stie as bern bekend ûnder syn inisjalen J.R. Syn namme folút wie John Ray: syn mem woe him John neame, wylst syn heit de foarkar joech oan Ray, dat doe kaam as kompromis J.R. út 'e bus. Mar yn 'e Amerikaanske Loftmacht wie it net tastien om inisjalen as foarnamme te brûken. Dêrom begûn Cash yn syn tsjinsttiid as jongfolwoeksene de namme John R. Cash te brûken. Doe't er noch wer letter úteinsette mei in wurkpaad as muzikant, feroare er syn namme op oanrieden fan syn platemaatskippij yn Johnny Cash, om't dat sympatiker klonk.
Sjongkarriêre: iere jierren
Nei harren houlik setten Cash en syn frou Vivian harren nei wenjen yn Memphis (Tennessee), dêr't Cash syn al rillegau úttynjende húshâlding besocht te ûnderhâlden as kolporteur yn húshâldlike apparaten wylst er foar radiokommentator learde. Jûns, yn syn frije tiid, spile er muzyk en song er mei gitarist Luther Perkins en kontrabassist Marshall Grant, dy't letter bekend kamen te stean as The Tennessee Two. Op in stuit yn 1955 skrabe Cash al syn moed gear en stapte er nei de opnamestudio fan platemaatskippij Sun Records, dêr't er audysje die foar muzykprodusint Sam Phillips. Dêrby song er gospellieten, mar Phillips fertelde him dat er gjin gospel mear opnaam om't dêr gjin hannel yn siet. Neffens in faak opdist mar mooglik apokryf ferhaal soed er tsjin Cash sein hawwe: "Gean nei hûs en sûndigje, en kom dan werom mei in liet dat ik ferkeapje kin." (Yn in fraachpetear yn 2002 ûntstried Cash dat it sa gien wie.) Dêrop brocht Cash guon fan syn eigen ferskes te'n gehoare, dy't mear ta it rockabillysjenre hearden, en dêrmei wist er de belangstelling fan Phillips te wekjen.
Hoewol't er de bêst ferkeapjende en produktyfste artyst fan Sun Records wie, fielde Cash him yn syn dwaan en litten beheind by it lytse platelabel. Phillips wegere noch altyd om gospelferskes op te nimmen, en Cash krige mar 3% royaltys betelle ynstee fan it gongbere taryf fan 5%. Dat, yn 1958 gied er by Sun wei en sleat er in platekontrakt mei Columbia Records. De earste grutte hit dy't Cash by Columbia hie, wie syn single Don't Take Your Guns to Town. Syn karriêre wie by it nije label op 'e noed fan Saul Holiff, in Kanadeeske ympressario, waans soan oer harren relaasje letter de biografyske film My Father and the Man in Black makke. Cash krige no mear frijheid, en it twadde album dat er by Columbia útbrocht, Hymns by Johnny Cash, wie in gospelalbum. Underwilens gie Sun Records lykwols ek gewoan troch mei it útbringen fan muzyk fan Cash. Hy hie dêr nammentlik sa'n grutte fûnskatalogus fan opnommen wurk efterlitten, dat it oant 1964 duorre ear't dy útput wie. Sa wie Cash dus yn 'e ûngebrûklike omstannichheid dat der nije singles en albums fan útbrocht waarden by twa ferskillende platemaatskippijen.
Rebelsk imago en ferslaving
Doe't er yn 'e twadde helte fan 'e 1950-er jierren in sjonger fan namme waard, rekke Cash oan 'e drank. Teffens rekke er ferslave oan drugs, te witten: amfetamine en barbituraten. In koart skoftke dielde er in appartemint yn Nashville mei in oare ferneamde countrysjonger, Waylon Jennings, dy't ek swier ferslave wie oan amfetaminen. Cash brûkte de drugs yn 'e earstoan om wekker te bliuwen op toernees wêrby't er troch lette optredens en nachtlike reizen nei oare lokaasjes fierstente min sliep krige. Yn in fraachpetear út 1997, seid er oer syn ferslaving: "Ik naam de pillen in skoftke, en doe begûnen de pillen my te nimmen." Syn freonen besloegen syn "senuweftigens" en syn ûnfoarsisber hâlden en dragen mei de gek, net beseffend dat it warskôgingstekens wiene fan in oanboazjende drugsferslaving.
Hoewol't er yn in protte opsichten yn in delgeande spiraal siet, wie Cash troch syn hyperaktive kreätiviteit likegoed noch by steat om nije súksessen te beheljen. Sa hied er yn 1963 in gigantyske hit mei it liet Ring of Fire, dat troch June Carter skreaun wie. It berikte net inkeld it earste plak yn 'e countryhitlist Hot Country Singles, mar wie ek súksesfol yn 'e pophitlist Billboard Hot 100, dêr't it de top 20 helle. Mids 1960-er jierren brocht Cash in stikmannich konseptalbums út, wêrûnder Bitter Tears: Ballads of the American Indian (1964) en Sings the Ballads of the True West (1965), wêryn't er foardrachten (spoken word) fermong mei lieten. Hoewol't dêr krityk op kaam, wist Cash it troch syn ynset ta in súkses te meitsjen. Yn 1967 hied er in nije hit mei Jackson, in duët mei June Carter dat in Grammy Award wûn.
Aktivisme foar de Yndiaanske saak
Columbia Records, de platemaatskippij dêr't Cash ûnder kontrakt stie, wie tsjin op it útbringen fan 'e plaat, en moast alhiel neat hawwe fan ien fan 'e wichtichste lieten, The Ballad of Ira Hayes. Dat gie oer Ira Hayes, in Pima-Yndiaan dy't ien fan 'e seis Amerikaanske mariniers wie dy't de Amerikaanske flagge oprjochten op it heechste punt fan it Japanske eilân Iwo Jima nei de Amerikaanske oerwinning yn 'e tige bloedige Slach om Iwo Jima, yn 1945. Doe't Cash dochs trochsette, wegere Columbia om op lykfol hokker manear ek The Ballad of Ira Hayes te promoatsjen. De measte radiostasjons negearren it liet en Cash krige wjerstân út 'e fêstige oarder fan 'e countrymuzyk. Ien redakteur fan in countrytydskrift fûn sels dat it tiid waard dat Cash syn lidmaatskip fan 'e Country Music Association mar opsizze moast: "Jo en oaren lykas jo binne gewoan te yntelligint om om te gean mei ienfâldige countrylju, country-artysten en country-discjockeys."
The Highwaymen en ôfskie fan Columbia Records
Tusken 1981 en 1984 makke Cash ferskate opnamen fan ferskes mei de ferneamde muzykprodusint Billy Sherrill, deselde dy't ek The Chicken in Black produsearre. Dy opnamen bedarren op 'e planke en soene pas yn 2014 útbrocht wurde troch Legacy Recordings, in susterlabel fan Columbia, ûnder de titel Out Among the Stars. Cash brocht yn dy snuorje ek wer in gospelalbum út, Believe in Him (1986), by in oar platelabel. Dat kaam om't Columbia syn difyzje Priority Records opdoekte, dêr't it album oarspronklik ferskine soe. Yn 1986 kaam ek Cash syn iennichste roman út, Man in White, oer de bekearing fan 'e apostel Paulus ta it kristendom. Datselde jiers makke Cash mei Roy Orbison, Jerry Lee Lewis en Carl Perkins it album Class of '55 by Sun Records. Om't er op dat stuit noch by Columbia ûnder kontrakt stie, moast dêr spesjale tastimming foar komme. Net folle letter beëinige Cash nei 29 jier syn hieltyd stroefer ferrinnende gearwurking mei Columbia Records.
Jean Jacques Engelenburg
Jean Jacques Engelenburg (Diphoorn, 15 desimber 1880 – Grins, 7 novimber 1956) wie in Nederlânske boargemaster.
Henk de Boer
Yn de muzyk- en teaterprojekten spylje skilderijen en ynstallaasjes in grutte rol. Yn "Breewar.nl" sels as haadrolspilers. It projekt "Sinkel" spile him ôf op it Griene Strân by Warkum. Hjiryn waarden de tekeningen en skilderijen yntegreard yn film en animaasjes.
Alvestêdemonumint
It projekt wie ynearsten bedoeld foar de brêge oer de Aldtsjerkster Feart by Bartlehiem, mar ûnder protest fan de pleatslike befolking (bang foar oerlêst fan besikers) is útfiering op dat plak destiids ôfwiisd.
Harry Potter
Omskriuwing fan 'e strekking fan 'e ynhâld fan elts apart boek
Der binne yn 'e rige sân boeken skreaun. Dizze titels binne yn it Ingelsk útjûn:
Greta Garbo
Filmografy
Garbo's earste sprutsen rol
Harry Potter
6. Harry Potter and the Half-Blood Prince (2005)
It lân wurdt ûntheistere troch nuvere rampen en oanslagen, en hoewol't it heechsimmer is, hinget der in stiiffêste, driigjende mist. Yn 'e Privet Drive sit Harry Potter let yn 'e jûn ûnpasjintich op 'e komst fan professor Dumbledore te wachtsjen. Wat kin der sa wichtich wêze dat Dumbledore him by de Mûzema's opsykje komt en dat net wachtsje kin oant Harry's weromkear nei Swiniastate? Soe it eat te krijen haw mei de âlde profesy dy't Harry oan it ein fan syn fyfte skoaljier heard hat? Harry's seisde jier op Swiniastate begjint ûngewoan, as Voldemort opnij oan krêfte winnet en 'e wrâlden fan migels en tsjoenders harren hieltyd mear mei inoar fermingje...
Boeken mei eftergrûnynformaasje
De earste twa fan hjirboppe wiene tige rap útferkoft en wiene dêrnei net mear te besetten. Yn 2009 is der lykwols in werútjêfte útjûn. It jild dêrfoar gie, krektas yn 2001, nei Comic Relief.
Wolfram Sievers
Jonkheid
Sievers waard berne yn Hildesheim yn de Provinsje Hanover yn Prusen (no yn Nedersaksen) as soan fan in protestantsk tsjerkemuzikant. Hy hie gefoel foar muzyk, spile oargel en piano, en wie in leafhawwer fan Dútske barokmuzyk. Hy waard fan skoalle stjoerd meidat er aktyf wie yn it Deutschvölkischer Schutz und Trutzbund. Hy studearre dêrnei skiednis, filosofy en religieuske saken oan de Technyske Universiteit fan Stuttgart wylst er as keapman troch de tiid kaam. As lid fan de Bündische Jugend waard er in warber lid fan de Artamanen-Gesellschaft, in nasjonalistyske werom-nei-it-lân beweging, dy't letter opgie yn de Hitler-Jongerein.
Ahnenerbe
Yn 1943 waard Sievers direkteur fan it Institut für Wehrwissenschaftliche Zweckforschung (Ynstitút foar Militêrwittenskiplik Undersyk), dat eksperiminten mei minsken útfierde. Hy holp fierders mei oan it garjen fan plassen en skeletten foar August Hirt syn stúdzje oan de Ryksuniversiteit Straatsburch. In part fan dy samling waard krigen troch it selektearjen en deadwaan fan 112 joadske finzenen, neidat dy earst fotografearre en (antropologysk) opmetten wienen.
Irenaeus
Libben
Irenaeus is berne yn Smyrna, (Turkije) yn in famylje dy't wierskynlik al kristlik wie. Yn syn jeugd hat er kunde hân oan Polykarpus de biskop of presbyter fan Smyrna, dy't de Apostel Jehannes noch meimakke hie. Wierskynlik bleau Irenaeus oant syn 15e jier yn Smyrna wenjen en ferfear doe mei syn âlden nei Lyon.