cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Foarstêd
Foarstêden kinne planearre wêze as groeikearnen, mar meastal komme se fuort út lytsere besteande stêden of út eardere agraryske delsettings dy't útgroeid binne ta stedsgrutte. Yn allebeide fan 'e lêste gefallen binne se troch it úttynjen fan 'e eigen befolking en dy fan 'e gruttere stêd meitiid fêstgroeid oan dy gruttere stêd. Yn 'e regel hat sa'n grutter plak ferskate, soms wol tsientallen foarstêden, wêrby't dy net allegear oan it grûngebiet fan 'e sintrale stêd hoege te grinzgjen, mar ek yn almar grutter wurdende rûnten om 'e sintrale stêd en ominoar hinne lizze kinne. Foarstêden binne ekonomysk faak sterk ôfhinklik fan 'e gruttere stêd dêr't se tsjinoan lizze, mei't in grut diel fan har ynwenners bestiet út forinzen dy't dêr wurkje.
Foarbylden fan bekende foarstêden binne Yonkers en Newark by New York en Burbank en Long Beach by Los Angeles. Yn Nederlân is Amstelfean in foarstêd fan Amsterdam, Flaardingen en Skiedam binne foarstêden fan Rotterdam en Foarburch en Ryswyk binne foarstêden fan De Haach. Yn Fryslân is de skaal fan 'e stêden te lyts om fan foarstêden sprekke te kinnen, mar ferhâlde bgl. Goutum en Lekkum har op deselde wize foar Ljouwert oer.
Héctor Elizondo
Jonkheid en oplieding
Elizondo waard yn 1936 berne yn New York, as de soan fan Martín Echevarría Elizondo, in notaris en boekhâlder, en dy syn frou Carmen Medina Reyes. Syn pake oan heitekant wie in Bask út Spaansk-Baskelân, wylst syn pake en beppe oan memmekant fan 'e Kanaryske Eilannen kamen. Syn âlden emigrearren út Porto Riko nei de Feriene Steaten, op 'e siik nei in better libben.
Karriêre
Yn 'e 1980-er jierren rekke Elizondo befreone mei regisseur Garry Marshall, dy't him neitiid gauris frege foar rollen yn syn films. Elizondo syn ynternasjonale trochbraak kaam troch syn rol as de folle pleage mar freonlik bliuwende hotelmanager yn 'e kaskreaker Pretty Woman, mei Julia Roberts en Richard Gere. Hoewol't Elizondo yn dy film yn totaal mar tsien minuten yn byld is, waard er foar syn byrol nominearre foar in Golden Globe.
Priveelibben
Héctor Elizondo hat trije kear troud west. Ut syn earste houlik, dat er al tige jong oangie, hat er in soan, Rodd. Sûnt 1969 is er mei syn trêde frou, de aktrise, fotografe en útjouster Carolee Campbell. Hja wenje yn Sherman Oaks, in wyk fan Los Angeles.
Fred van der Vlugt
Van der Vlugt wie in soan fan luitenant-kolonel Abraham Rutger van der Vlugt (1905-1965) en de Joadske Ellen Stokvis (1906-1944). Yn de Twadde Wrâldoarloch waard syn mem troch de nazys nei Auschwitz deportearre en dêr rekke sy wei. Omdat harren heit net-joadsk wie, lieten de Dútsers Van der Vlugt en syn jongere broer Bram gewurde. Bram van der Vlugt soe letter bekendheid krije as akteur.
Andy Murray
Jonkheid en oplieding
Murray groeide op yn it Skotske Dunblane, dêr't er op 'e Dunblane Primary School oanwêzich wie en beskûl socht ûnder syn skoalbank doe't Thomas Hamilton dêr yn 1996 ûnder it Skoallebloedbad fan Dunblane sechstjin learlingen en in ûnderwizer deaskeat foar't er himsels fan it libben berôve. Sels seit Murray, dy't fierders net oer it ynsidint prate wol, dat er doe noch te jong wie om te beseffen wat der barde. Doe't er tsien jier wie, giene syn âlden útinoar. Neitiid folge er de middelbere skoalle yn Dunblane, en mei fyftjin jier wiisde er in oanbod fan 'e fuotbalklub Rangers F.C. ôf om by harren in sportoplieding te folgjen.
Karriêre
Yn 2008 ferlear Murray de finale fan it Amerikaansk Iepen Tennniskampioenskip fan Federer, mar yn 2012 wûn er de finale fan datselde toernoai yn fiif sets fan 'e Serf Novak Đoković. Dêrmei waard er de earste Brit dy't sûnt 1977 in grand slam-toernoai wûn en de earste Britske man dy't dat die sûnt 1936. Teffens is Murray de iennichste tennisspiler ea dy't sawol in Olympyske goudene medalje as it Amerikaansk Iepen wûn hat. Op it Australysk Iepen Tenniskampioenskip helle Murray de finale fjouwer kear, yn 2010, 2011, 2013 en 2015, mar ferlear er dy hieltyd, de earste kear fan Federer en de oare trije kearen fan Đoković.
Kleurefilm
It duorre frij lang ear't de kleurefilm de swart-wytfilm ferkrongen hie. De earste moderne kleurefilms wiene in stikmannich koarte tekenfilms út 1932. Dêrnei krong kleur ek troch yn koarte live-actionfilms, en doe yn in pear isolearre sênes yn guon langspylfilms. Yn 1935 waard foar it earst in hiele langspylfilm yn kleur makke, Becky Sharp, mar ek dêrnei noch waarden oant yn 'e 1950-er jierren in soad swart-wytfilms produsearre. De reden dêrfoar wie dat kleurefilms rottekrûddjoer wiene, sadat de filmmakkers der tsjinoan skytskoarren. Wat úteinlik de trochslach joech, wie dat kleurefilms yn 'e bioskopen folle mear publyk loeken as swart-wytfilms. En dêr hiene de filmmakkers ferlet fan, want fan 'e iere 1950-er jierren ôf belune it bioskoopbesyk sterk fanwegen de tanimmende beskikberheid fan (swart-wyt)tillefyzje. Guon wichtige Hollywoodfilms waarden tsjin 'e midden fan 'e 1960-er jierren noch yn swart-wyt makke, mar dy markearren de wiere ein fan it swart-wyttiidrek. Tsjin dy tiid wie nammentlik ek tillefyzje yn kleur te ûntfangen, en it Amerikaanske publyk wegere langer noch foar swart-wytfilms te beteljen. Dat twong alle filmstudio's om oer te gean op it meitsjen fan kleurefilms.
De Grytman
De Grytman is in gedicht fan 'e hân fan 'e Fryske skriuwer en dichter Eeltsje Hiddes Halbertsma (1797-1858). It waard foar it earst los publisearre yn 1847, mar letter, yn 1871, mei it oare wurk fan 'e bruorren Halbertsma gearfoege ta de ferneamde samling Rimen en Teltsjes. De Grytman is in soarte fan protestliet wêryn't de dichter him oankantet tsjin 'e korrupsje fan 'e politike hegerein yn it Fryslân fan 'e njoggentjinde iuw.
L.M. Montgomery's Anne of Green Gables: The Good Stars
Filmsearje
L.M. Montgomery's Anne of Green Gables: The Good Stars is it middelste diel fan in filmtrilogy dy't yn 2016 begûn mei de tillefyzjefilm L.M. Montgomery's Anne of Green Gables. It trêde diel, L.M. Montgomery's Anne of Green Gables: Fire & Dew, waard krekt as The Good Stars yn 2017 útbrocht.
Grutte Tsjerke (Hoogeveen)
Ynterieur
Mei de ferbouwing fan 1801-1804 krige de tsjerke ek in nije iken preekstoel. Fierder besit de tsjerke in rouboerd út 1757, in pakesizzer fan Roelof fan Echten, ien fan de stifters fan Hoogeveen.
It doopfont is út 1970 en hat in 18e-iuwsk gielkoperen doopbekken.
Wite koeke
Oanleine koeke
De koeke dy ’t oan de râne fan de bakplaat siet waard earder wol apart ferkocht as koarstekoeke. Koarstekoeke (ek wol kantkoeke neamd) is wat hurder bakt en waard meast goedkeap ferkocht.
Remonstrantske tsjerke (Hoogeveen)
De Remonstrantske tsjerke oan de Grote Kerkstraat is in tsjerkegebou fan de remonstrantske gemeente yn Hoogeveen yn de provinsje Drinte.
Skiednis
De remonstrantske gemeente hat te lijen fan krimp en fergrizing. Tsjintwurdich makket ek de gemeente fan de Nederlânsk Griffoarmearde Tsjerke gebrûk fan it gebou foar harren earetsjinsten.
Lambertus fan Maastricht
Vita
Neffens de leginde dreau it lichem fan de biskop yn in boatsje de Maas ôf oant it yn Maastricht oanspielde. De biskop waard yn Sint-Piter by Maastricht begroeven yn in stiennen sarkofaag, dêr't ek syn heit Aper yn rêste. .
Bernardus Johannes Alfrink
Bernardus Johannes (Bernard Jan) Alfrink (Nijkerk, Gelderlân, 5 july 1900 - Nieuwegein, Utert, 17 desimber 1987) wie in Nederlânske aartsbiskop, kardinaal en metropolyt yn de Roomsk-Katolike Tsjerke. Hy tsjinne fan 1955 oant 1975 as aartsbiskop fan Utert en waard yn 1960 ta kardinaal beneamd.
Filmfestival
In filmfestival is in organisearre evenemint yn 'e foarm fan in festival, dat oer in stikmannich dagen holden wurdt yn in stêd of regio, mei as doel om films ûnder de oandacht te bringen fan it publyk. Foar it fertoanen fan films meitsje filmfestivals yn 'e regel gebrûk fan ferskate filmsealen tagelyk, meastal yn ûnderskate bioskopen. Ek komt it almar mear foar dat films op sokke festivals yn 'e iepen loft fertoand wurde. Filmfestivals tsjinje ek as moetingsplak foar filmmakkers, lykas regisseurs en filmprodusinten, en oaren dy't mei de filmyndustry te krijen hawwe.
De measte films dy't op filmfestivals oanpriizge wurde, binne koartlyn makke, of it moat wêze dat it festival in tema hat yn it ramt wêrfan't films út 'e âlde doaze wer op 'e nij foar it fuotljocht brocht wurde. Guon films hawwe har alderearste fertoaning op in filmfestival en geane dêr dan dus yn premiêre (hoewol't beskate filmhistoarisy in premiêre op in filmfestival net as in 'echte' premiêre beskôgje). Ofhinklik fan wêr't it oanbelangjende filmfestival him op rjochtet, kinne der regionale, binnenlânske en/of bûtenlânske films te sjen wêze. As der ek bûtenlânske films fertoand wurde, hat it filmfestival ornaris it wurd 'ynternasjonaal' yn 'e namme. Guon filmfestivals rjochtsje har op films fan ien beskaat sjenre, lykas film noir, horror of science fiction. Oer it algemien wurde op filmfestivals sawol spylfilms as koarte films fertoand, en faak ek dokumintêres.
Fjirde wand
De fjirde wand waard foar it earst beskreaun troch de Frânske filosoof en keunstkritikus Denis Diderot, yn syn Discours sur la Poésie Dramatique, út 1758. Fan 'e yntree fan it naturalisme ôf, yn 'e njoggentjinde iuw, waard it lykwols pas gebrûklik om it konsept fan 'e fjirde wand ta te passen. Der waard fan dy tiid ôf nammentlik besocht in sa libbensecht mooglike foarstelling te meitsjen, û.m. troch skildere dekôrdoeken te ferfangen troch trijediminsjonale dekôrstikken op it poadium. Ek oan 'e manear fan sprekken waarden doe dingen feroare. Earder wie it foar de akteurs wizânsje om nei it publyk ta te spyljen en dêrby harren teksten foar te dragen. Neitiid waard keazen foar in oare oanpak, wêrby't de oanwêzigens fan it publyk negearre waard en akteurs tsjin inoar sprieken. Troch de yntroduksje fan elektryske ferljochting waard de fjirde wand foar de akteurs it stik makliker op te bouwen, om't se doe troch it frontljocht út 'e seal it publyk dochs al amper mear gewaarwurde koene.
The Lord of the Rings (filmtrilogy)
Produksje
Mei de oername fan it filmprojekt troch New Line Cinema koene Jackson, Fran Walsh en Philippa Boyens yn 1997 echt los mei it senario foar de trije films. Yn 't earstoan wiene se fan doel der frijwat feroarings yn oan te bringen yn ferhâlding mei de boeken fan Tolkien. Sa soe de dwerch Gimli de hiele filmtrilogy troch alles byinoar flokke, en soe de elvinne Arwen op 'e kweeste gean mei it selskip fan 'e Iene Ring om in breanedige froulike haadrol te skeppen. Ek wie it de bedoeling dat hja in neakensêne mei har frijer Aragorn krije soe yn 'e puollen yn 'e Glitterjende Grotten yn Rohan. Letter waard dêr fan ôfsjoen om ynstee it ferhaal fan Tolkien hiel strikt te folgjen. De trije films waarden sûnder tuskenskoft efterinoar opnommen yn Nij-Seelân, tusken oktober 1999 en desimber 2000. Eltse film waard dêrnei foltôge mei in postproduksje dy't in jier duorre.
Domtsjerke fan Meissen
Yn 968 stifte kening Otto I it bisdom Meissen. Oant 1581 wie de katedraal de sit fan de roomsk-katolike biskoppen fan Meissen. Dêrnei waard de domtsjerke in protestantsk gebou. Hjoeddedei is de tsjerke de sit fan de biskop fan de protestantsk-lutherske tsjerke fan Saksen. It katolike bisdom Dresden-Meissen hat sûnt 1980 de katedraal yn Dresden.
Ynrjochting
It doksaal yn de tsjerke datearret fan 1260.
Transfiguraasjetsjerke (Starotsjerkasskaja)
De Transfiguraasjetsjerke (Russysk: Преображенская церковь) is in monumintaal tsjerkegebou yn de stanitsa Starotsjerkasskaja (foarhinne Tsjerkassk) yn de oblast Rostov, Ruslân. It is de earste stiennen tsjerke fan it kozakkendoarp en it wie ek de op ien nei âldste tsjerke. De bou fan de tsjerke waard útfierd troch deselde boulju as dy fan de klokketoer fan de Opstanningskatedraal.
Film 44
Skiednis
Film 44 is in Amerikaanske film- en tillefyzjestudio dy't yn 2009 oprjochte waard troch filmprodusint Peter Berg. Dyselde brocht der ek guon fan syn eardere projekten by ûnder. It bedriuw is fêstige yn Los Angeles, yn 'e Amerikaanske steat Kalifornje, en der wurkje likernôch acht minsken. Neffens de eigen webside leit de studio him ta op it meitsjen fan "oprjochte" films, mei ferhalen dy't "sekuer werjûn wurde op in wize dy't it publyk wat docht en soms ynspirearret […]".
Susterstudio's
Film 44 hat twa susterbedriuwen, Film 45 en Film 47, dy't ek eigendom binne fan Berg en dy't allebeide gebrûk meitsje fan 'e ynfrastruktuer fan Film 44. Wylst Film 44 him taleit op 'e produksje fan films en tillefyzjesearjes, makket Film 45 skriptleaze tillefyzjeprogramma's (lykas kwissen en realitytillefyzje), en Film 47 reklamespotsjes.
Alpineskyen op de Olympyske Winterspullen 1972
200px|thumb|right|200px|De Olympyske alpineskylokaasje fan Sapporo 1972
Visotski-kleaster
Skiednis
It kleaster waard mei de segen fan de Russyske nasjonale hillige Sergius fan Radonezj stifte troch prins Vladimir de Dappere, in neef fan Dmitri Donskoi. Dat soe bard wêze yn 1373. De bou fûn plak op in hege heuvel oan de igge fan de rivier de Nara, tichteby it gearrinnen mei de Oka. It Visotski-kleaster wurdt foar it earst neamd yn 15e-iuwske kroniken.
Laurentiustsjerke (Raerd)
Skiednis
Yn 1909 waard it ynterieur fan de tsjerke renovearre en feroare de tradisjonele yndieling. De preekstoel oan de súdlike muorre ferhûze nei de eastlike muorre en it doophek dat om de preekstoel stie waard foar de preekstoel yn in rjochte line opsteld. De hearebank ferhuze nei achteren en de opstelling fan de banken foar de manlju waarden oan de oare kant fan it mulpaad parallel oan de frouljusbanken opsteld. In tal monumintale sarken waarden út de flier helle en rjocht tsjin de muorre set.
Hernán Gaviria
(27 novimber 1969 - 24 oktober 2002) wie in Kolombiaansk fuotballer. Earder spile foar Atlético Nacional, Deportivo Cali en Shonan Bellmare.
Amazon Publishing
Skiednis
Fierders naam Amazon yn juny 2012 Avalon Books oer, in lytse 62 jier âlde útjouwerij dy't him talei op 'e publikaasje fan romantyske fiksje en misdieromans, mei in fûnskatalogus fan sa'n 3.000 titels. Datselde jiers kocht Amazon ek in fûnskatalogus fan goed 1.000 titels op fan it yn finansjele swierrichheden rekke Dorchester Publishing. Fierders jout Amazon Publishing sûnt oktober 2013 ek in wykliks digitaal literêr tydskrift út ûnder de titel Day One. Yn maart 2014 iepene Amazon Publishing in Dútsktalige ôfdieling yn München.
Yvette Bova
Ynternasjonale útslaggen
Bova loek har werom út 'e wrâld fan 'e wedstryd-bodybuilding nei de Amerikaanske nasjonale wedstriden fan it NPC fan 2006.
Nicola Benedetti
Jonkheid en oplieding
Benedetti waard yn 1987 berne yn West Kilbride, yn it Skotske greefskip Noard-Ayrshire, as de dochter fan in Italjaanske heit en in Skotske mem. Hja gie foar it earst op fioelles doe't hja fjouwer jier wie. Fioelspyljen hie se blykber o sa'n talint foar, want mei acht jier waard se de lieder fan it Nasjonaal Berne-orkest fan Grut-Brittanje. Noch in jier letter hie se al acht nivo's fan muzykeksamens efterinoar trochrûn oan 'e ûnôfhinklike Wellington School yn Ayr.
Sarsy Naasje
De Sarsy Naasje (Ingelsk: Tsuu T'ina Nation, foarhinne Sarcee Nation; Sarsy: Tsúùtʾínà) is in Yndiaanske stamme-organisaasje yn Kanada, mei in eigen reservaat yn it suden fan 'e provinsje Alberta. De Sarsy Naasje waard as offisjele stamme-organisaasje oprjochte yn 1877, en hat 1.300 leden. It haadkertier is fêstige yn Tsuu T'ina, yn it eigen reservaat, dat ûnder de reek fan 'e stêd Calgary leit.
Reservaat
It reservaat fan 'e Sarsy Naasje is it Sarsy Naasje Reservaat 145 (Tsuu T'ina Nation 145 Reserve), dat yn it suden fan 'e Kanadeeske provinsje Alberta leit, ûnder de reek fan Calgary, oan 'e súdwestrâne fan 'e stêd. It beslacht in oerflak fan goed 283 km², en yn 2011 wennen der 2.052 minsken.
Skiednis
Yn 2007 iepene de Sarsy Naasje in eigen kasino, it Grey Eagle Casino, op in diel fan it reservaat dat krekt bûten de stedsgrins fan Calgary leit. De neite fan it reservaat ta de stêd hat oanlieding west ta ferskate swierrichheden, lykas resint noch it plan fan it stedsbestjoer om in ringwei oan te lizzen dy't foar in part oer it lân fan 'e Sarsy komme moast om natoergebieten te mijen. Yn 2009 stimde de mearderheid fan 'e Sarsy by in referindum tsjin it foarstel om foar dat doel reservaatlân mei de provinsje Alberta út te ruiljen tsjin oar lân. Nei nije ûnderhannelings waard in geunstiger oerienkomst sletten, dy't yn oktober 2013 by in nije folksriedplachting troch de stammeleden goedkard waard.
Italyske talen
Underferdieling
De folgjende ûnderferdieling fan 'e Italyske talen wurdt oer it algemien akseptearre, hoewol't de posysje fan 'e Fenetyske talen, it Siselsk en it Lusitanysk binnen dizze famylje kontroversjeel bliuwt.
Swart-wyt
Films
De oergong fan alle soarten swart-wytfilms nei kleurefilms fûn hiel stadich plak fan 'e 1930-er jierren oant de 1960-er jierren. Sels doe't de measte filmstudio's it fermogen hiene om kleurefilms te meitsjen, waard dat faak net benutte fanwegen de dêroan ferbûne kosten. Pas doe't der kleuretillefyzje beskikber kaam en it Amerikaanske bioskooppublyk dêrtroch net mear foar swart-wytfilms betelje woe, holden de studio's op mei it produsearjen fan swart-wytfilms. Sûnt wurde inkeld noch films yn swart-wyt makke as dêr in sinematografyske reden foar is, lykas by Steven Spielberg syn oarlochsdrama Schindler's List it gefal is.
Tillefyzje
Yn 'e rest fan 'e Westerske wrâld setten de earste kleuretillefyzje-útstjoerings útein oan 'e ein fan 'e 1960-er jierren of it begjin fan 'e 1970-er jierren. Sa krige Kanada yn 1966 foar it earst reguliere kleuretillefyzje-útstjoerings, it Feriene Keninkryk yn 1967, Ierlân yn 1970 en Austraalje en Nij-Seelân yn 1975.
Wala fan Corbie
Abt fan Corbie
Yn 822 stifte er mei syn broer Adalardus fannijs de Abdij fan Corvey ("Nij-Corbie") by Höxter yn Westfalen, dy't yn 815 foar 't earst stifte waard. Nei it ferstjerren fan Adalardus yn 827 folge Wala him op as abt fan Corbie en Corvey. Yn 831 ferliet er de Abdij fan Corvey en ferfear er nei de Abdij fan Bobbio yn Noard-Itaalje dêr't er yn 836 ferstoar en begroeven waard.
De Helper (Haren)
De Helper is in poldermûne yn it buorskip Nijveensterkolk op de eastlike kant fan it Paterswoldsemar yn de gemeente Grins.
Fanwegen de útwreiding fan de stêd Grins en de oanlis fan de A28 yn 1969 moast de mûne op it oarspronklike plak ôfbrutsen wurde. Yn 1971 waard de mûne op it hjoeddeiske plak by it Paterswoldsemar wer opboud. De mûne wurdt troch frijwillige mounders regelmjittich op sneon yn bedriuw set.
De wjukken binne útrist mei it systeem Fauël en âld-hollânsk hekwurk. De roeden hawwe in flecht fan 28,50 meter.
The Privilege of Peace
Ynhâld
Yn The Privilege of Peace binne nei it foarbyld Strike Team Alpha tsientallen oare út oarlochsfeteranen besteande mobile ienheden oprjochte dy't ûnder it Ministearje fan Justysje falle. Dy hawwe it mar drok mei alle oanfallen fan 'e rasistyske Minsken Earst-beweging, dy't ûnder lieding fan 'e rike yndustrieel Anthony Marteau in iepen rebûlje begûn is. Underwilens hat de yrritante Katrien-ferslachjouster Presit a Tur durValintrisy har ferkiesber steld foar in sit yn it sektorparlemint en se besiket Torin en Craig en sels it stik plestik dat ûntdutsen is op 'e planeet 33X73 (sjoch: A Peace Divided) dêrby foar har weintsje te spannen. Fan dat plestik is noch altyd net bekend oft it no sels út polynûmerike molekulêre polyhydrokside alkoholiden bestiet, of dat it in stik ark is dat efterlitten is troch dy 'plestik bûtenierdsen'.
Formule 1 yn 2013
Klassemint by de konstrukteurs
Opmerkingen:
Maureen O'Sullivan
Biografy
Yn 1983 troude hja op 'en nij, doe mei James Cushing. O'Sullivan har lêste grutte rol spile hja yn 1986, yn Peggy Sue Got Married.
Sarsy Naasje Reservaat 145
Skiednis
Der waard in grutskalige ferwoastging yn it Sarsy-reservaat oanrjochte doe't yn 1930 de keardaam fan 'e Glenmore-opslachmar trochbriek, dat ien fan 'e wichtichste drinkwetterreservoirs fan 'e stêd Calgary wie (en noch is). De ynadekwate kompinsaasje dy't de stamme neitiid fan it Kanadeeske regear krige, waard yn 2013 goedmakke doe't de federale oerheid mei K$20 miljoen oer de brêge kaam. Dat jild waard ferdield yn $5.500 foar elts lid fan 'e stamme, en in restbedrach dat yn 'e mienskipskas ferdwûn.
Spic en Span
Spic en Span wie in muzikaal duo fan De Jouwer. It duo bestie Geert (Ouster-Nijegea, 1934) en Jurjen ten Boom (Ouster-Nijegea, 1952). Geert spile akkordeon en Jurjen slachwurk. Ten Boom spile ek by De Specials, it Nederlânsktalige Duo Knoei en it amusemintsorkest De Beljons. Spic en Span brocht Fryske lietsjes as De maitiid en It lytse doarpke. It duo gie letter fierder ûnder de namme Hawar en brocht it liet Ienris sil de tiid wer komme.
De Widde Meuln
Skiednis
De Widde Meuln is in rûne stiennen boppekruier. De stelling is 5,2 meter heech en de flecht 20,40 meter.
Ursul de Geer
Karriêre
Fia it studintetoaniel en ferskate teäterproduksjes kaam De Geer as akteur by it toanielselskip De Nieuwe Komedie en letter by Toneelgroep Centrum en Persona. Njonken syn aktearjen wied er ek aktyf as regisseur fan û.o. de toanielstikken Roza Vertrekt, De Misdaden van Vautrin, Leven van Galilei en Gust. Fierders hied er lytse rollen yn films as Spetters (1980), Ademloos (1982), De Vierde Man (1983) en Moord in Extase (1984). Op 14 oktober 1995 waard De Geer foar syn oeuvre troch de P.G. Wodehouse Society ûnderskaat mei de Right Honourable Gally Threepwood Award for Outdoor Chivalry.
Noardlike Njonkenlinen
Skiednis
De line Harns – Ljouwert – Grins – Nijeskâns waard troch de Steat fan de Nederlannen oanlein as Steatsline B en in eksploitaasje jûn yn it tiidrek 1863 -1868. Trije jier letter, yn 1866, waard de line ferlinge nei Grins en yn 1868 waard de line ferlinge nei Nijeskâns by de Dútske grins. Yn 1884 waard de spoarline Grins – Delfsyl iepene en yn 1893 de sydtûke fan Sauwert nei Roodeschool. De spoarline Ljouwert – Starum waard yn 1883 -1885 yn gebrûk nommen troch de Hollandsche IJzeren Spoorweg-Maatschappij as part fan de ferbining tusken Amsterdam en de Fryske haaadstêd oer de rûte Amsterdam - Inkhuzen - Starum - Ljouwert. Tusken Inkhuzen en Starum wie der in feartsjinst oer de Sudersee. De spoarline Súdbroek – Feandam is ûnderdiel fan de spoarline Stedskanaal - Súdbroek en waard iepene yn 1910. De line waard yn 1953 foar reizgersferfier sletten, mar bleau yn gebrûk foar frachtferfier. Sûnt 2011 ride der út Grins wei wer reizgerstreinen nei Feandam. De line nei Roodeschool waard yn 2018 ferlinge oant Iemshaven.
Johan Frederik Metzelaar
Johan Frederik Metzelaar (Rotterdam, 21 july 1818 - Skeveningen, 22 jannewaris 1897) wie in Nederlânsk arsjitekt en yngenieur. Hy waard ynternasjonaal ferneamd mei syn ûntwerpen foar de koepelfinzenissen yn Arnhim en Breda.
Haren (Grinslân)
Skiednis
De âldste spoaren fan bewenning geane op 4.500 jier lyn werom. Argeologysk ûndersyk leine grêfheuvels, in bekergrêf en in hunebêd bleat. Fynsten fan munten en diggels wize op bewenning yn de Romeinske tiid en yn de midsiuwen. Sûnt de iere midsiuwen binne der oanwizings fan in fêste delsetting. De doarpen fan de eardere gemeente Haren (Haren, Onnen, Glimmen en Noardlaren) wiene yn de midsiuwen ôfsûnderlike buorskippen. Mei oare buorskippen makken dy plakken diel út fan it rjochtsgebiet 'Goarjocht', dat yn 1040 troch de roomsk-dútske keizer skonken waard oan de biskop fan Utert.
Yn 1392 krige de stêd Grins it Goarjocht foar 100 jier yn pacht. Dat bestjutte û.o. dat de stêd oer it gebiet hearske en dêr rjochtspraak útoefene. Yn 1460 kocht de stêd it gebiet fan de doetiidske biskop. Tsjin it ein fan de 16e iuw foarmen de stêd Grins mei de Ommelannen ien provinsje, dêr't ek Haren diel fan útmakke. Healwei Haren en de stêd Grins lei it yn 1215 stifte nonnekleaster Yesse, in sistersjinzersk kleaster. Doe't Grins yn 1594 protestantsk waard kaam der in ein oan it kleasterlibben. Tsjintwurdich leit op it plak fan it kleaster it buorskip Essen. Ek hie Haren foar lange tiid in haven oan de Drintske Aa dy't no dicht is.
Little, Brown Book Group
Skiednis
MacDonald Books waard oprjochte yn 1938, en Futura Books yn 1973. Nei de fúzje yn 1979 waard MacDonald Futura oernommen troch Maxwell Communications, dat it bedriuw yn 1992 trochferkocht oan 'e Amerikaanske útjouwerij Little, Brown and Company. MacDonald Futura waard dêrnei omneamd ta de Little, Brown Book Group, dat de Britske difyzje fan Little, Brown and Company waard.
Om 1800 beweging
De Om 1800-styl waard fral tapast yn kommersjele gebouwen, lykas grutte warehuzen en banken. De Amsterdamske Effektebeurs (1911-1914) en de Amsterdamske Bijenkorf, út 1911, binne der foarbylden fan. Ek bûtenpleatsen waarden wol yn de Om 1800 styl boud.
William F. Hanson
William F. Hanson (folút: William Frederick Hanson; Vernal (Utah), 23 oktober 1887 – Provo (Utah), 22 juny 1969) wie in Amerikaansk musikolooch en komponist dy't benammen saakkundich wie op it mêd fan Yndiaanske muzyk.
Libben en karriêre
Hanson genoat syn oplieding oan 'e Brigham Young Universiteit yn Provo, dêr't er sawol in bachelor- as in mastergraad yn 'e musikology behelle. Hy waard komponist en wurke as heechlearaar musikology. Syn grutste bekendheid krige er doe't er yn gearwurking mei de Yndiaanske musika en aktiviste Zitkála-Ša yn 1913 The Sun Dance skreau, dat de earste Yndiaanske opera wie. Hanson ferdjippe him neitiid fierder yn 'e muzikale tradysjes fan 'e ûnderskate Yndiaanske folken yn 'e Feriene Steaten, en ûntjoech him ta in rûnom erkend ekspêr op dat mêd.
Ella Ballentine
Libben en karriêre
Ballentine waard yn 2001 berne yn Toronto. Se is fan etnysk Skotsk komôf. Se sette yn 2011 mei har aktearkarriêre útein, mei in rol yn 'e opfiering yn Toronto fan it toanielstik The Railway Children. It stik waard regissearre troch Damian Cruden en op 'e planken brocht yn it Roundhouse Park. De doe tsienjierrige Ballentine spile de rol fan Francis Perks, it jongste bern. Yn 2012 spile se de rol fan Felicia yn it toanielstik Numbers, dat op it Toronto Fringe Festival opfierd waard. Ek hie se yn 2013 de rol fan 'e lytse Cosette en de jonge Eponine yn in produksje fan 'e musical Les Misérables. Mei de rest fan 'e cast waard se dêrfoar nominearre foar in Dora Mavor Moore Award foar bêste aktear-'ensemble'.
Wild Bill Hickok
Iere jierren
Hickok rekke yn 1860 slim ferwûne doe't er as fuorman mei in lading fracht ûnderweis wie fan Independence yn Missoery, nei Santa Fe yn Teksas. Neffens syn eigen ferhaal waard it paad him op in stuit tichtset troch in brune bear mei in pear jongen. Hickok kaam fan 'e bok ôf, stapte nei foarren en besocht de bearinne yn 'e kop te sjitten. De kûgel keatste lykwols ôf op 'e skedel fan it bist, dat dêrtroch poerrazen waard en him oanfoel. Hickok waard heal ferplettere ûnder it gewicht fan 'e bearinne, en mei in twadde kûgel rekke er it bist yn in foarpoat. De bearinne biet him doe yn 'e earm, mar Hickok wist syn jachtmês te lûken en it bist de strôte troch te snijen. Sels hold er oan it treffen in yndrukte boarstkast, in stikken skouder en in brutsen en iepen earm oer. Hy wist op eigen krêft de bewenne wrâld te berikken en lei fjouwer moannen op bêd ear't er troch syn wurkjouwer nei Rock Creek Station, by Fairbury yn Nebraska, ta stjoerd waard, dêr't er fierder opbetterje koe wylst er licht wurk die as stâlfeint.
Amerikaanske Boargeroarloch
Nei't de boargeroarloch yn april 1865 einige, swaaide Hickok yn juny fan dat jier ôf, wêrnei't er yn Springfield omhingjen bleau en syn tiid trochbrocht mei drinken en gokken. Neffens it boek History of Greene County, Missouri, dat yn 1883 publisearre waard, wie Hickok yn 1865 "fan natuere in rûchhouwer [...] in dronken swetser dy't der fernoegen yn skoep [...] om nerveuze manlju en timide froulju benaud te meitsjen."
Ferstjerren
Doe't er deasketten waard, spilen Hickok en de oaren de pokerfariant five card stud. Hy hie op dat stuit twa swarte asen en twa swarte achten yn 'e hân. De fyfde kaart hied er fuortdien en de ferfangende kaart hied er wierskynlik noch net krigen. De identiteit fan dy fyfde kaart hat neitiid it ûnderwerp fan in protte spekulaasje west. De kombinaasje fan twa swarte asen en twa swarte achten kaam neitiid bekend te stean as de 'deademanshân'. Yn 1979 waard Hickok opnommen yn 'e Poker Hall of Fame. Op it stuit dat er stoar, hied er, ynsafier bekend, 36 manlju deade. De moard op him en de arrestaasje fan McCall wurde tsjintwurdich simmerdeis eltse jûn yn Deadwood neispile.
Paltsgreve
Comes palatinus
De Latynske titel is de oarspronkike en dus ek fan foar it tiidrek fan it feodale stelsel. It komt fan it Romeinske Comes, dat net in erflike titel of rang wie. De term palatinus komt fan palatium dat "paleis" betsjut. Nei de ûndergong fan it Romeinske Ryk begû der in nij feodale type fan de titel, ornaris bekend as palatinus, te ûntwikkeljen. De Frankyske keningen fan it Merovingyske laach (hearsken fan 480 oant om 750 hinne) hiene in hege amtner, de comes palatinus yn tsjinst, dy't ynearsten de kening holpen mei rjochterlike plichten, en letter dy taken sels ek ûtoefenen. Oare paltsgreven hiene ek wol militêre en bestjoerlike taken. Yn it Spanje fan de Fisigoaten bestie it Officium Palatinum út in stikmannich manlju mei de rang fan greve dy't de ferskate ûnderdielen fan it keninklike hûshâlden behearden. De keningen fan de Ostrogoaten, dy't Itaalje bestjoerden, hiene ek paltsgreven (Comes Patrimonium) yn tsjinst, dy't it priveebesit fan de keningen behearden. De Karolingen, dy't hearsken fan om 750 hinne oant om 1000 hinne, hiene in likense systeem. Ynstee fan dat de paltsgreven tichte by de kening bleaune, waarden guon paltsgreven nei ferskate parten fan it ryk stjoerd, dêr't dy gebieten paltsgreefskippen neamd waarden. Om't hja min of mear fertsjintwurdigers fan de kening wiene, hiene hja mear macht as de gewoane greven. Yn de Lette Midsiuwen waard de rang "greve" sa bot brûkt, dat gruthearen mei gebieten sa grut as hartochdommen en lytsere kastielhearen harren sels "greve" neamden. Doe't dy gruthearen harren macht oer de lytsere kastielhearen fergrutsje woene, fielden hja de needsaak harren ferskil yn rang fan harren ûnderdienen sjen te litten. Dêrtroch begûnen ferskate fan dy gruthearen harren sels "paltsgreve" te neamen. Sjesokke gebieten wiene winliken sa grut as hartochdommen, sa as bygelyks it Paltsgreefskip Sjampanje yn de trettjinde iuw.
Hillige Roomske Ryk
Pfalzgraf (Aldheechdútsk: phalanzgrāvo) wie de Dútske ferzje fan de titel, dêr't Pfalz it ferdútskjen fan it Latynske palatium is en Graf betsjut "greve".
Fan de alfde iuw ôf waarden de paltsgreven in fersekering foar de ienheid yn it keninkryk as politike tsjinwicht fan grutte wearde tsjin de machtige stamhartoggen en hja wiene tenei net allinne mear paleisgreven, mar winliken ûnderkeningen. Oerlibbene paltsgreefskippen waarden pylders dêr't it keizerlik gesach útfierd wurde koe. Under de hearskippij fan Hindrik de Fûgelder, en benammen ûnder Otto de Grutte, waarden comites palatini oer gâns it ryk hinne stjoerd en hâld de nei ûnôfhinklikens oerhingjende hartoggen yn de stringen. Der kamen paltsgreven te lâne yn de stamhartochdommen Saksen, Loataringen, Swaben en Beieren en behear it keninklike lânguod. Hja waarden nei de hartoch de machtichste lju yn de hartochdommen. De Loataringyske paltsgreven út it laach fan de Ezzoanen laten gauris it keizerlike leger en waarden faak brûkt foar ynlânske en bûtenlânske konflikten, sa as bygelyks tsjin hartoggen en greven dy't yn ferwar tsjin it keizerlike gesach kamen, en opskuor by de grins tsjin de Hongaren en it Frânske keninkryk del te bêdzjen.
Second Act
Distribúsje
De distribúsje fan Second Act waard fersoarge troch STX Entertainment. It wie oarspronklik de bedoeling dat de film yn 'e Feriene Steaten op 21 novimber 2018 yn 'e bioskopen komme soe, mar nei "geweldige" resultaten by testfoarstellings yn septimber fan dat jier besleat de distributeur de premiêredatum op te skowen nei 21 desimber 2018, sadat Second Act ûnder de krystdagen yn 'e bioskoop te sjen wêze soe.
Tracker (roman)
Wat foarôf gie
Tusken de bedriuwen waard Cajeiri, de soan en erfgenamt fan Tabini, njoggen jier, en dêrfoar waarden de minskebern fan it romtestasjon nei de ierde ta nûge, mei wa't Cajeiri op 'e weromreis fan Reunion gedoente mei krigen hie. It wie in polityk gefoelige set, mei't de bern Reunioners wiene, dy't troch de Mospheiranen mei wantrouwen besjoen waarden. Boppedat hie de populaasje fan Reunioner flechtlingen yn it romtestasjon sels ek sa syn ynterne politike swierrichheden, om't Louis Baines Braddock, de âlde stasjonmaster fan Reunion, noch libben en wol wie en besocht om op 'e nij oan 'e macht te kommen.
Frank Kramer (fuotballer en presintator)
Fuotbalkarriêre
Yn july 1975 tekene Kramer in kontrakt by Telstar yn Felsen-IJmuiden, en dêrwei makke er yn 1977 de oerstap nei FC Foalendam. Fan 1979 ôf kaam er foar ien seizoen út foar HFC Haarlim, wêrnei't er yn 1980 weromkearde by Telstar. Yn 1981 gied er op 'e nij nei FC Foalendam. Yn 1984 waard er lichaamlik ôfkeurd en moast er syn fuotbalkarriêre beëinigje. As fuotballer wie Kramer nea in heechfleaner; ynstee besocht er dêrom smaakmakker te wêzen en hong er geregeldwei de lolbroek út. Dat lei him ek folle better, mei't er fan karakter in showman wie.
Herder (band)
Herder wie in Fryske supergroep út De Westereen dy’t him talei op sludgemetal, stonerrock en doommetal. De band wie foarme om JB van der Wal dy’t ek spile yn Aborted, Leaves' Eyes en Atrocity.
Willem Cornelis Metzelaar
thumb|260px|Koepelfinzenis Breda thumb|260px|[[Koepelfinzenis (Haarlim), ûnder de bou]] thumb|260px|Kruisberg Doetinchem Ferbliuwsgebou 'De flat' út 1899 (2015)
Besart Abdurahimi
(31 july 1990) is in Kroätysk-Masedoanysk fuotballer fan etnysk Albaneesk komôf. Earder spile foar Zagreb, Hapoel Tel Aviv, Lokeren, Astana en Cerezo Osaka.
The Dresden Files (romansearje)
Publikaasjeskiednis
Auteur Jim Butcher besleat om skriuwer te wurden doe't er njoggentjin jier wie. Hy skreau doe trije romans dy't ta it fantasysjenre hearden en ien dy't er omskreau as 'boppenatuerlik'. Alle fjouwer wiene, sa fertelde er letter yn in fraachpetear, "ferskriklik". Yn 1996 joech er him op foar in oplieding kreätyf skriuwen, dêr't er fertelde dat er in protte aardichheid hie oan 'e Anita Blake: Vampire Hunter-searje fan Laurell K. Hamilton. De dosinte, skriuwster Deborah Chester, fitere him doe oan om ynstee fan hege fantasy, dêr't er him oant doe ta op talein hie, in roman te skriuwen fan it subsjenre fan 'e urban fantasy, dêr't ek de Anita Blake-rige ta hearde. Yn 't earstoan fersette Butcher him dêrtsjin, oant er besleat om Chester har ynstruksjes nei de letter op te folgjen, mei as doel om har te bewizen dat it resultaat weardeleas wêze soe. Sa skreau er datselde semester noch syn earste urban fantasy-roman. Dat waard Storm Front, it earste diel fan The Dresden Files.
Grafyske romans
Yn oktober 2007 makke Jim Butcher op syn webside bekend dat er yn see gie mei Dabel Brothers Productions om in rige grafyske romans te skriuwen op basis fan The Dresden Files. Hy wie dêr sels aktyf by belutsen, sawol wat de tekst oangie as op it mêd fan it ferlienen fan goedkarring oan 'e manear fan it tekenjen fan 'e haadpersoanen. De fjouwerdielige rige Welcome to the Jungle, tekene troch Ardian Syaf, waard yn 2008 útjûn as prequel fan Storm Front. Yn oktober fan dat jier waard dy rige yn ien bân útjûn. Welcome to the Jungle waard yn 2009 nominearre foar de Hugo Award yn de kategory 'bêste grafyske ferhaal'.
Hûndieren
De hûndieren of hûnfoarmigen (Latynske namme: Caniformia) foarmje in ûnderskift fan 'e klasse fan 'e sûchdieren (Mammalia) en it skift fan 'e rôfdieren (Carnivora). Dit is mei de katdieren (Feliformia) ien fan 'e beide subgroepen fan 'e rôfdieren. Ta de hûndieren wurde net inkeld de hûneftigen rekkene, mar ek de bearen, martereftigen, seehûnen, walrussen en ferskate minder bekende groepen bisten. De ferdieling fan 'e rôfdieren yn 'e hûndieren en de katdieren is yn 'e mammalogy in rûnom akseptearre praktyk, al wurde de beide groepen soms gjin ûnderskiften, mar boppefamyljes neamd.
De soarten dy't ta de hûndieren hearre, rinne yn grutte útinoar fan 'e wezeling (Mustela nivalis), mei in kop-romplingte fan 18½ sm en in gewicht fan 95 g, oant de súdlike seeoaljefant (Mirounga leonina), mei in lingte fan 4,5 m en in gewicht fan 3 ton. Ek de beide grutste lânrôfdieren fan 'e wrâld, de Kodiakbear (Ursus arctos middendorfii) en de iisbear (Ursus maritimus) hearre ta de hûndieren. De hûndieren komme foar op alle wrâlddielen, Antarktika ynbegrepen.
Sean Hannity
Sean Patrick Hannity (New York (New York) 30 desimber 1961 is in Amerikaanske radiopersoanlikheid en in konservatyf polityk kommentator. Hy is de presintator fan syn praatprogramma op de radio The Sean Hannity Show en it praatprogramma Hannity op de nijsstjoerder op keabeltillefyzje Fox News.
Karriêre
Yn jannewaris 2007 sette Hannity útein mei in tillefyzjepraatprogramma op sneintejûn: Hannity's America. Yn novimber 2008 makke Alan Colmes buorkundich dat er ophâlde woe mei Hannity & Colmes. Nei de lêste ôflevering fan it programma op 9 jannewaris 2009, sette Hannity it programma allinnich fuort as Hannity. Dat programma waard ien fan de meast besjoene programma's op de keabeltillefyzje, en nei't The O'Reilly Factor fan Bill O'Reilly skrast waard, waard Hannity de nûmer ien programma mei in trochsneed fan 3,3 miljoen sjoggers. Syn radioprogramma is nei Rush Limbaugh de meast beharke praatprogramma.
Opfettings
Hannity syn opfettings binne almeast polityk en sosjaal konservatyf fan aard. Neffens The Washington Post brûkt er ferhalen dy't gauris net alhiel wier binne en feroaret er syn stânpunt om de tiid. Neffens The New York Times sit Hannity op de grins fan opiny en gearspanningsteoryen. Hy smyt gauris gearspanningsteoryen de loft yn sûnder se wurklik te ûnderskriuwen.
Barack Obama
Yn it tiidrek fan it regear fan presidint George W. Bush bliek Hannity Bush syn belied oan te hingjen, wylst er it regear fan presidint Barack Obama algeduerigen ôfkreake. Alhoewol't er leaut dat Obama yn de Feriene Steaten berne waard, rôp er him hieltyd mar wer op syn bertebewiis sjen te litten om it idee, dat der by guon konservativen wie, op te stokeljen dat Obama net yn de Feriene Steaten berne wêze soe en dan dus gjin presidint wêze koe.
Sint-Martinustsjerke (Medemblik)
Skiednis
De skiednis fan de parochy giet werom op it jier 1118, it jier dat der foar it earst yn de kroniken skreaun wurdt oer in tsjerke yn Medemblik. Mei de ynfiering fan de reformaasje waard de Bonifatiustsjerke oerdroegen oan de protestanten. Sûnt de jierren 1670 hiene de katoliken wer in gebou dêr't de misse opdroegen wurde koe en dy tsjerke waard yn 1782 ferfongen troch in ienfâldige nijbou, dy't yn 1904 ôfbrutsen waard om plak te meitsjen foar it hjoeddeiske tsjerkegebou.
Spoar fan Grins nei de Eemshaven
Stasjons en gebouwen
(kursyf: earder stasjon)
Johann Palisa
Wurkpaad
Njonken dat ûntduts er 27 lytse planeten en in komeet.
Soetelief
Grûndaai (basisdaai)
By it koitsjen fan lytse poarsjes koekedaai is it ekstra fan belang dat de roggeblom en de mingbak op keamertemperatuer binne. As it hjitte sûkermingsel yn te kâlde blom lomt, sakket de temperatuer ûnder de 65°C. Dy temperatuer is fan belang troch de omsettings dy ’t yn it daai optrede moatte. (in soarte fan gear wurden fan it daai) Ynstee fan koekeswiet wurdt ek wol huning brûkt
Oanleine koeke
De koeke dy ’t oan de râne fan de bakplaat siet waard earder wol apart ferkocht as koarstekoeke. Koarstekoeke (ek wol kantkoeke neamd) is wat hurder bakt en waard meast goedkeap ferkocht.
Ani
Skiednis
Op 16 augustus 1064 waard Ani nei in 25 dagen lang belis troch de Seltsjoeken ferovere. Dêrmei kaam de stêd ûnder islamitysk bewâld. It ynnimmen fan de stsêd gie mank mei it ôfslachtsjen fan in grut tal fan de ynwenners. Sultan Alp-Arslan droech de stêd yn 1072 oan in islamityske dynasty fan Koerdyske komôf oer, oant Ani yn de 12e iuw by it kristlike keninkryk Georgje foege waard. Georgje sette yn Ani de Armeenske Zarakiden as vazallen yn en ûnder harren bewâld makke de stêd noch in lêste tiidrek fan bloei troch. Yn 1226 wist de stêd him noch te warjen by in belegering troch de Mongoalen, mar yn 1239 slaggen de Mongoalen der yn de stêd yn te nimmen. De islamityske besetting fan de stêd liede op 'e nij ta it ôfslachtsjen fan de lokale befolking.
Marmasjen Vank
Skiednis
De oarspronklik oan Stefanus (Sûrp Stepanos) wijde katedraal waard tusken 988 en 1029 yn opdracht fan prins Vahram Pahlavûni boud. Nei de ynfaazje fan de Seltsjoeken waard de heal ferneatige tsjerke troch de pakesizzers fan Vahram Pahlavûni om 1225 hinne wer opboud. Yn de midsiuwen wie Marmasjen in wichtige lokaasje foar de regio mei sels betsjutting foar it hiele keninkryk. Wat ôfmjittings oanbelanget hearde it by de gruttere kleasters fan it ryk.
Etymology
De namme Marmasjen soe ôfstamme fan Marmarasjen ("fan moarmer makke"), alhoewol't foar de bou gjin moarmer mar allinne rozekleurige dowestien tapast waard.
Edzo Toxopeus
Nei de formaasje fan it kabinet Van Agt-Wiegel yn 1977 waard Toxopeus frege om minister van Finânsjes te wurden, mar hy wegere.
Ferdrach fan Mendota
Troch it Ferdrach fan Mendota en it twa wiken earder berikte Ferdrach fan Traverse des Sioux, mei de Sisseton- en Wahpeton-stammen fan 'e Eastlike Dakota, kaam suver hiel súdlik Minnesota iepen te lizzen foar kolonisaasje troch de blanken. Trochdat it Amerikaanske Kongres neitiid unilateraal kêst 3 út 'e tekst fan it Ferdrach fan Mendota skraste (wêryn't fêststeld waard hokker lân yn súdlik Minnesota oft yn it besit fan 'e Yndianen bleau), droech dit ferdrach yn hege mjitte by ta it ûntstean fan 'e útsichtleaze sitewaasje dy't de Eastlike Dakota der goed tsien jier letter ta driuwe soe om wapenderhân yn opstân te kommen troch de Dakota-Oarloch fan 1862 te begjinnen.
Spoar fan Grins nei Bad Nijeskâns
It Spoar fan Grins nei Bad Nijeskâns ferbynt de stêd Grins mei Bad Nijeskâns. It spoar bestiet sûnt 27 oktober 1868. It spoar wie yn it ferline ûnderdiel fan de steatsline B, dy't rûn fan Harns oant Nijeskâns. Utsein de monumintale stasjonsgebouwen is der noch in wichtich oantinken oan de histoarje fan Steatsline B lâns de line werom te finen: yn Bad Nijeskâns stiet noch de oarspronklike lokomotyfloads út 1876. Nei Bad Nijeskâns slút it spoar oan op it spoar yn Dútslân ''(Wiederline). ''
Stasjons en gebouwen
(kursyf: earder stasjon)
Aden
Aden wie de haadstêd fan Súd-Jemen oant dat lân wer ien waard mei Noard-Jemen. Dêrnei waard de stêd ta frijhannelssône ferklearre.
Savannah (Georgia)
Skiednis
Savannah waard stifte op 12 febrewaris 1733, doe't generaal James Oglethorpe by Yamacraw Bluff oan lân gie mei Ingelske kolonisten fan it skip de Anne, en dêr ferwolkomme waard troch it opperhaad Tomo-Chi-Chi fan 'e Jamakrou (Yamacraw) en blanke keaplju John en Mary Musgrove. By dy earste moeting fungearre Mary Musgrove as tolk. Behalven de stêd Savannah waard op dy datum tagelyk ek de Koloanje Georgia stifte.
Slotskirke (Hillerød)
Oargels
It âldste oargel is it wrâldferneamde Compeniusoargel. It renêssânse ynstrumint waard yn de jierren 1605-1610 yn opdracht fan hartoch Hendrik Julius fan Brunswyk-Wolfenbüttel boud troch de Dútske oargelbouwer Esaias Compenius. Nei de dea fan de hartoch yn 161? joech syn widdo Sophie Hedwig, de yn de Grutte Tsjerke fan Ljouwert begroeven âldste dochter fan Frederik II, it oargel yn 1616 oan har broer, de Deenske kening Kristiaan IV. De bouwer fan it oargel, dat allinnich houten pipen hat, hat it ynstrumint sels demontearre en it wer opboud yn de Slottsjerke fan Frederiksborg. It oargel gyng net ferlern mei de brân fan 1859 om't it yn 1793 nei it Slot fan Kopenhagen gyng, dêr't it net brûkt waard. It grutte Maas-Lorentz oargel út 1671, boud troch Nicolaas Maas en nei syn dea foltôge troch Johan Lorentz, gyng ferlern doe't it ferwulft ynstoartte. Nei de brân fan 1859 mocht de Deenske oargelbouwer Marcussen & Søn in nij haadoargel foar de tsjerke bouwe. It yn 1864 foltôge ynstrumint foldie oan de doedestiidske moade en kaam yn in rekonstruearre front, sa't dat foar it eardere oargel makke wie. Yn 1944-1947 feroare en fergrutte Th. Frobenius & Co. it oargel. Om it oargel ek as konsertoargel te brûken waard it yn de rin fan de jierren 1950 en 1960 wer feroare. Lang om let moast it Marcussen-oargel yn de jierren 1970 plak meitsje foar in nij oargel fan Poul Gerhard Andersen, dat tsjintwurdich it haadoargel fan de tsjerke is. It Marcussen-ynstrumint kaam achter it nije oargel op de kreake te stean. It Andersen-oargel ûndergyng yn 1998 in renovaasje en in lytse útwreiding.
Yn 2002 folge in restauraasje fan it Marcussen-oargel. It is by dy restauraasje safolle mooglik yn de oarspronklike steat werombrocht. Om't it Marcussen-oargel lykswol achter it nije Andersen-oargel stean bleau wie it net mooglik om it âlde wynsysteem mei de seis balgen te rekonstruearjen.
Klokken
Tegearre mei de weropbou fan it slot nei de brân fan 1859 waard ek de spits fan de klokketoer wer yn oarder makke. De toer waard yn 2002 renovearre en op 'e nij mei koper belein.
By de restauraasje fan de toer yn 2002 waarden de klokken nei ûnder helle om de klokkestoel te ferfangen troch in nije fan waarbestindich materjaal. De klokken gyngen nei Nederlân foar in restauraasje en tagelyk waard ek de hiele mechanyk en de spyltafel fernijd.
Dr. No
"Dr. No" waard nei 1962, doe't de namme troch de populariteit fan 'e film algemien bekend wurden wie, ek ferskate kearen as bynamme oan wegereftige politisy jûn:
Keldby Kirke
De Tsjerke fan Keldby (Deensk: Keldby Kirke) is in tsjerke yn Keldby op it eilân Møn yn Denemark.
De toer is letgoatysk en hat in sealtek mei trepgevels mei smelle bline nissen. In lytse sakristy waard om 1700 tafoege.
Aeron
De Aeron ûntspringt yn Llyn Eiddwen op de hichterige Mynydd Bach. Sy rint min ofte mear nei it westen en dêrnei nei it noarden nei see troch in brede delling, mei lege hichten oan de iggen. De sydrivierkes fan de Aeron binne de Gwenffrwd, Nant Wysg, Nant Picadilly, Nant y Wernen en Nant Rhiw Afallan.
Vorarlberg
Skiednis
Mei de stifting fan de Republyk Eastenryk waard Vorarlberg in selsstannige dielsteat mei in eigen regear en grûnwet. Vorarlberg is de iennige Eastenrykske dielsteat dat him yn de grûnwet as in selsstannige steat omskriuwt.
Aeronwy Thomas
Libben en wurk
Thomas-Ellis wie de ienige dochter fan de ferneamde Welske dichter Dylan Thomas en waard troch har heit ferneamd nei de Welske rivier de Aeron. Nei de dea fan har heit yn 1953 ferhuze hja mei har mem nei Sisylje en doe't dy foar de twadde kear troude nei Rome. Sy folge in oplieding Ingelsk en fergelykjende godstsjinstwittenskippen oan "Isleworth College". Yn 2003 krige hja in earedoktoraat fan de University of Wales, Swansea.
Thomas-Ellis learde Italjaansk en waard ferneamd fan har fertalingen fan Italjaanske poëzy. Sy publisearre in protte artikelen en joech oeral yn de wrâld ynterviews. Sy wie ambassadeur foar it wurk fan har heit. Nei it ferstjerren fan mem Caitlin yn 1994 wie Thomas-Ellis de wichtichste persoan dy't de oantins fan Dylan Thomas yn libben hold.
Albert Gillis von Baumhauer
Helikopter
Nettsjinsteande de ûngeunstige ôfrin wie dizze helikopter syn tiid foarút. Von Baumhauer makke by syn ûntwerp nammentlik net gebrûk fan twa tsjininoaryn draaiende haadrotors, yn tsjinstelling ta syn tiidgenoaten. Hy wie ien fan de earsten dy't de saneamde sturtrotor tapaste om de torsy fan it tastel tsjin te gean. Hy wie sels patinthâlder fan dat systeem (De Rus Boris Joeriev wie him foar yn 1912 mei de tapassing fan de sturtrotor). It ûntwerp wie lykwols net perfekt. De sturtrotor waard oandreaun troch in eigen motor en de hoeke dêr’t dy yn draaide koe net yn 'e flecht fersteld wurde, wat de bestjoering hast ûnmooglik makke. Letter soe Igor Sikorsky de sturtrotor mei súkses fannijs yntrodusearje.
Vorarlberg
Dialekt
Yn Vorarlberg wurdt oars as yn de rest fan Eastenryk in Allemannysk dialekt praat. Dat komt om't Vorarlberg kultureel mear besibbe is oan it oangrinzgjende Lychtenstein en Switserlân, dêr't ek Allemannysk praat wurdt, wylst yn de rest fan Eastenryk it Beiersk de fiertaal is. Ek Vorarlberg hat wer regionale ferskillen yn it dialekt.