cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cold Days (roman)
Ynhâld
Alle oare bûtensteanders litte dan de moedfearren hingje en naaie út, efterfolge troch de Wylde Jacht. Underwilens hat Harry lykwols opmurken dat er fan syn plak oan 'e kust fan Demonreach ôf de heal ferrinnewearre fjoertoer fan it eilân sjen kin. Dat betsjut dat immen dêr wêze moat. Hy begjint te fermoedzjen dat de hiele striid oan 'e kust mar in ôfliedingsmaneuver wie, en dat by de fjoertoer wat geande is dat it deiljocht net ferdrage kin. Mei syn freonen by him hastiget Harry him nei de âlde fjoertoer ta. Dêr oankommen docht bliken dat de fjoertoer omjûn wurdt troch in reuseftige, sirkelfoarmige muorre fan ljocht, dy't dúdlik it hânwurk fan Merlyn is. It is in ferdigeningsmeganisme dat lju dy't hjir net thúshearre, by de fjoertoer weihâlde moat, mar no wurdt it brûkt om Harry-en-dy bûten te hâlden, wylst syn fijannen al by de fjoertoer binne. Troch útprebearjen komme Harry-en-dy derefter dat spul fan it eilân, lykas in stientsje, ûnskansearre troch it ljocht hinne smiten wurde kin, mar spul dat net fan it eilân komt, lykas in mueslireep, baarnt fuort oant der neat fan oer is. Harry ornearret dat hy, fanwegen syn mystike bân mei it eilân Demonreach, ûnskansearre troch it ljocht rinne kin, mar syn freonen net. As er de proef op 'e som nimt, blykt er gelyk te hawwen, hoewol't al syn klean fuortbaarne, sadat er poerlike neaken binnen de muorre fan ljocht oankomt.
Kralebeurske
It breidzjen mei kraaltsjes is al iuwenâld. Op in skilderij fan Joshua Reynolds út 1774 stiet in jonkje ôfbylde dat in kralebeurske stellen hat. Kralebeurskes, -budels en -taskes waarden fan it begjin fan de njoggentjinde iuw populêr. It wiene gebrûksfoarwerpen, mar joegen ek de status fan de brûkster oan. De brûkte patroanen wiene faak streekeigen en hearden by de dracht. Sa wiene Siuwske beurskes werkenber oan in stjerrepatroan. Foar sa’n sânpuntige stjer waarden meastentiids blauwe tinten brûkt. Dêromhinne siet meast in kartele râne. In soad taskes waarden makke yn it suden fan Dútslân.
Andringastate (Akkrum)
Lettere bewenners
Andringastate wie yn 1640 eigendom fan de erfgenamten fan Rienk fan Andringa mei as kurator Hobbe van Baerdt. Harmen Tjepkes wie de brûker fan pleats en lannen. Yn 1698 is it eigendom fan 'de trije dochters fan wilen jonker Poppe fan Roorda' mar dy steane dan noch wol ûnder fâdij fan harren beppe, frou G.M. fan Dunewald. De bruorren Marten en Piter Roelofs binne de brûkers fan de 80 pûnsmiet grutte pleats. Yn 1728 is it yn gebrûk by de widdo fan Sjoerd Mertens, skoandochter fan Marten Roelofs. Eigener is dan siktaris Jetse fan Sminia. Yn 1832 binne de lannen eigendom fan lânmjitter Johannes Holster Asn. De Andringa’s binne in goed foarbyld fan ferfrisseling fan aadlike en eigenierde famyljes: de famylje sels waard yn de 16de iuw net mear ta de haadlingen rekkene, mar guon Andringalagen trouden wol yn dy fermiddens. Andringaleaten kamen op Lettingastate yn Britsum en op ferskate states yn Kammingabuorren en Aldeboarn. Yn froulike line kaam de famylje Fan Andringa de Kempenaer út de Andringas's. Oare Andringa's waarden 'gewoane boeren'.
Shakopee (Minnesota)
Shakopee (útspr.: ['ʃɑ:kǝpi:]) is in stêd yn it súdlike part fan 'e Amerikaanske steat Minnesota. It leit oan 'e súdigge fan 'e rivier de Minnesota, en is it haadplak fan Scott County. Shakopee is ferneamd nei trije achttjinde- en njoggentjinde-iuwske opperhaden fan 'e Dakota-Yndianen, dy't allegearre fan Šakpe (útspr.: ['ʃakpe]) hieten. Neffens in offisjele skatting út 2012 (op grûn fan 'e gegevens fan 'e folkstelling fan 2010) lei it ynwennertal fan 'e stêd doe op krapoan 39.000 minsken. Mei buorstêden foarmet Shakopee it súdwestlike part fan 'e agglomeraasje fan Minneapolis-St. Paul, in stêdekloft dy't goed 3,4 miljoen ynwenners hat.
Skiednis
Grêfheuvels by de rivier de Minnesota lâns bewize dat de krite fan Shakopee teminsten al 2.000 jier bewenne is. Yn 'e santjinde iuw, doe't de earste blanke ûntdekkingsreizgers it gebiet oandiene, libben der ferskate troepen Dakota-Yndianen fan 'e Mdewakanton-substamme. Under it Ferdrach fan Traverse des Sioux, út 1851, stiene de Dakota lân ôf oan blanke kolonisten. Datselde jiers waard op dat lân noch in hannelspost iepene troch in Thomas A. Holmes. Trije jier letter, yn 1854, waard op dat plak de delsetting Shakopee stifte, dy't al fluch oanwoeks en yn 1857 de status fan stêd krige. Troch de driging fan in oarloch mei de Dakota (dy't yn 1862 ek wier-wier útbriek) teagen fan 1860 ôf in protte lju wer fuort, sadat Shakopee yn 1861 syn stedsstatus ferlear. Pas yn 1870 wûn it dy werom, al ferlear it dêrby syn westlike útein, dy't selsstannich fierder gie as Jackson Township.
Aïcha Marghadi
Aïcha Marghadi (Ouarzazate (Marokko), 24 july 1977) is in Nederlânsk sportpresintatrise en -ferslachjouster en nijslêzeresse fan Marokkaansk-Berbersk komôf.
Krieë Yndianereservaat
Skiednis
Doe't der yn 1874 goud fûn waard oan 'e westlike râne fan it Krieë Reservaat, yn it Absaroka-berchtme, en blanke goudsikers it gebiet ynkrongen, waard it reservaat yn 1875 ferlytse. Mei't Fort Parker yn it ôfnommen lân lei, waard der 106 km fierder nei it easten ta, oan 'e rivier de Stillwater, yn 'e delling fan 'e Yellowstone, in nij agintskip stifte. De folgjende tsien jier fûnen der grutte feroarings plak. Nei de grutte Grutte Sû-Oarloch fan 1876 wie it dien mei de macht fan 'e Lakota, mei as gefolch dat de kolonisaasje fan it gebiet troch de blanken begjinne koe. Dêrûnder hiene ek de Krieën te lijen doe't troch blanke hûdejagers moedwillich de bizons útrûge waarden dêr't de Flakte-Yndianen ôfhinklik fan wiene.
Haadfrou (opperhaad)
Libben
Koart nei't yn 1851 it earste Ferdrach fan Fort Laramie sletten wie, rekke Haadfrou behelle yn fredesûnderhannelings mei ferskate oare Yndiaanske folken yn 'e krite oan 'e bopperin fan 'e rivier de Missoury. It slagge har en slút frede mei har bertefolk, de Gro Wânt. Nei ferskate jierren fan frede, waard Haadfrou yn 1854 yn 'e neite fan 'e hannelspost Fort Union lykwols oerfallen troch in oarlochstroep fan 'e Gro Wânt en deade.
Identifikaasje mei 'Dinneblêd'
Untdekkingsreizgers en oare blanken dy't by it libben fan Haadfrou de Krieën besochten, lykas Edwin Denig en Rudolph Kurz, fetten sûnder útsûndering in beskate fassinaasje foar har op. Hja beskôgen har as in eskoatysk figuer, en ferliken har mei de amazônes út myten fan 'e Alde Griken. Sokke ferslaggen wurde no as subjektyf beskôge en mei in kerltsje sâlt nommen, mar likegoed ferskaffe se weardefolle details oer it libben fan Haadfrou.
Rinse Brink
Jonkheid en komôf
Brink waard yn 1894 berne yn it Grinslânske doarp Hornhuizen, dêr't syn heit doe stie as dûmny. Hy kaam út in laach dat foartiid al generaasjes efterinoar withoefolle predikanten levere hie. In pear jier nei syn berte ferfear it gesin nei Easterlittens, yn 'e doetiidske Fryske gemeente Baarderadiel, dêr't Brink syn heit 38 jier dûmny fan 'e pleatslike Nederlânsk-herfoarme gemeente wêze soe. Brink groeide op yn Easterlittens, dêr't er it keatsen al ier learde op it doarpsplein en yn it lân efter it molkfabryk. Yn 'e grutte tún fan 'e pastorij beskikte er suver oer in priveekeatsbaan, dêr't er himsels mei opsetsin oefene yn it opslaan. Letter stied er bekend om syn hege opslachballen.
Keatsen
Neitiid kaam Brink yn 1919 net fierder as in fyfde plak op 'e Bûnspartij foar Senioaren, mar it jiers dêrop behelle er mei syn partoer by dyselde keatspartij de twadde priis. Yn 1920 einige er by de PC nochris op it trêde plak. Letter dat jiers naam er yn Dokkum ôfskie fan it keatsen, wêrby't er medaljes krige foar de fierste boppeslach en foar de measte boppeslaggen. Yn totaal hied er doe twa keningskippen wûn en 116 punten foar it Ivich Keatsklassemint sammelen.
Großefehn
Großefehn (Eastfrysk Plat: Grō'fēn ) is sûnt 1972 in gemeente yn de Landkreis Auwerk yn Eastfryslân. De kearn fan de gemeente bestiet út de trije doarpen Ost-, Mitte- en Westgroßefehn. De ynwenners wurde 'Fehntjer' neamd. Großefehn leit yn it suden fan it distrikt Auwerken hat 14.126 ynwenners (stân: 31-12-2020).
Mendota Mdewakanton Sû Mienskip
Skiednis
Neffens eigen sizzen stribbet de Mendota Mdewakanton Sû Mienskip nei it behâld fan eigen kultuer en erfskip fan syn leden. De organisaasje hat yn april 1996 in petysje oanbean oan it Buro fan Yndiaanske Saken fan it Amerikaanske Ministearje fan Binnenlânske Saken, wat it begjin is fan 'e proseduere om federale erkenning te winnen.
Webcamgirl
Webcamgirls wurkje gauris foar in fêste priis dy't per minút rekkene wurdt, mar dêrnjonken kinne se ek ynkomsten út oare boarnen krije, bgl. as se harren sjoggers oanmoedigje om dingen (meastal seksboartersguod of sokssawat) te keapjen fan beskate webwinkels, of as harren sjoggers oanfiterje om lid te wurden fan beskate pornografyske betelwebsiden. It lean dat webcamgirls foar sok wurk krije, ferskilt per webside, mar bestiet yn 'e regel út in fêst bedrach, dat soms in bounty ("preemje") neamd wurdt, en dat basearre is op in persintaazje fan bruto-útjeften fan eltse nije klant dy't him by sa'n betelsite oanmeldt.
Deadpool 2
Plot
Deadpool stjert en wurdt diskear wier weriene mei Vanessa, mar nei it útwikseljen fan in ynmoedige tút fertelt se him dat it syn tiid noch net is, en dat se op him wachtsje sil. Deadpool wurdt foar de trêde kear weromskuord nei syn lichem. It docht bliken dat Cable, dy't noch ien kear mei syn apparaat tiidreizgje koe, om weromkeare te kinnen nei de takomst, ynstee weromgien is yn 'e tiid nei it stuit dat se by it weeshûs arrivearren, sadat er Deadpool it muntsje fan Vanessa weromjaan koe. Cable syn kûgel rekket Deadpool dan letter net yn it boarst, mar bliuwt stykjen yn it muntsje, dat er op syn hert draacht. Nettsjinsteande dat komt Russell dochs ta ynkear en lit de boppemaster gewurde. Wylst Deadpool, Colossus, Negasonic Teenage Warhead, Yukio, Domino, Russell en Cable, dy't no yn it ferline fêstsit, by it weeshûs wei rinne, wurde se neiskreaud troch de skellende en rachende boppemaster, oant dyselde troch Deadpool syn taksyridende freon Dopinder deariden wurdt.
Live and Let Die (film)
Plot
Mei de trewanten fan Kananga op 'e hakken flechtsje Bond en Solitaire yn in stellen dûbeldekkerbus oant se de efterfolgers ôfskodde hawwe. Se jouwe har by Quarrel op 'e boat en ûntkomme oer see, wêrnei't se trochreizgjen nei New Orleans. Dêr hat Bond ôfpraat mei Felix Leiter, mar hy en Solitaire wurde ûntfierd troch de taksysjauffeur by wa't se yn 'e auto stappe. Se wurde ôflevere by Mr. Big, dy't Solitaire finzen nimt. Bond wit te ûntsnappen en bejout him mei Felix Leiter nei it Fillet of Soul-restaurant yn New Orleans, dêr't se lykwols of raffinearre wize faninoar skaat wurde. Bond wurdt sa dochs noch finzen nommen troch Mr. Big, dy't witte wol oft Bond Solitaire ûntfamme hat. Bond wegeret te antwurdzjen en seit dat er dêr wol mei Kananga oer prate sil. Dêrop skuort Mr. Big syn gesichtsproteze (in echt lykjend masker) ôf en docht bliken dat hy en Kananga ien en deselde man binne. Hy leit op selsfoldiene wize oan Bond út dat er syn eigenprodusearre heroïne yn 'e Feriene Steaten fergees weijaan sil om alle konkurrinsje út 'e merk te drukken, om dêrnei, as er it monopoalje op 'e ferkeap fan heroïne hat, de oarspronklike priis te ferdûbeljen.
Nei't Felix Leiter en de CIA de hiele ravaazje behimmele hawwe dy't Bond en syn efterfolgers oanrjochte hawwe, reizget Bond jitris ôf nei San Monique. Diskear geane Leiter en syn mannen mei, dy't eksplosiven oanbringe yn 'e papaverfjilden, wylst Bond nei de voodoo-seremoanje op in pleatslik tsjerkhôf giet om Solitaire te rêden. Hy smyt dêrby Baron Samedi yn in deakiste mei gifslangen, wat dyselde net oerlibje kin. Mei de lift dy't yn in grêf oanbrocht is sadat Baron Samedi ta skrik fan 'e pleatslike befolking letterlik út it grêf oprize kin, ûntkomme Bond en Solitaire nei it ûndergrûnske haadkertier fan Kananga, dêr't se lykwols allebeide wer finzen nommen wurde. Kananga en syn trewant Whisper bine harren fêst en risselwearje om harren yn in fan 'e haaien optillende seegrot del te litten, sadat se ferslynd wurde sille. Bond wit lykwols los te brekken, wêrnei't er earst Whisper út 'e wei rommet en dan Kananga twingt om in patroan mei gearparse gas troch te slokken, dat ornaris brûkt wurdt foar haaiepistoalen. As it gas frijkomt, wurdt de diktator opblaasd as wied er in ballon, oant er útinoar barst.
Casting
Live and Let Die wie de iennichste Bond-film fanôf From Russia with Love (1963) oant en mei The World Is Not Enough (1999) dêr't Desmond Llewelyn (as Q) yn ûntbriek. Dat kaam om't Saltzman en Broccoli fûnen dat de franchise te ôfhinklik begûn te wurden fan technologyske gadgets (oanlevere troch Q as kertiermaster fan MI6). Llewelyn spile op dat stuit yn 'e tillefyzjesearje Follyfoot en hie himsels krekt út trije ôfleverings skriuwe litten om tiid frij te meitsjen foar Live and Let Die, doe't er, ta syn argewaasje, it berjocht krige dat men gjin ferlet fan him hie.
Prizen
Live and Let Die waard yn 1974 nominearre foar de Oscar foar bêste orizjinele liet en ek foar de Grammy Award foar bêste liet yn in film, beide kearen foar Live and Let Die fan Paul McCartney en Wings.
Nêstbliuwer en nêstflechter
Fûgels
Dêrby moat oantekene wurde dat se noch wol in beskate begelieding fan 'e âlderfûgel(s) nedich hawwe, mar folle minder as nêstbliuwers. By einfûgels en oare goeseftigen en by steltrinners moatte de (nêstflechtsjende) piken benammen waarmholden en bewekke wurde. Se bliuwe deunby mem en sykje beskerming ûnder har wjukken as dat nedich is. By guon hineftigen, lykas de fazant, liedt de mem har piken nei it fretten ta en lit dat harren sjen. By hjerringsliners en strânljippen wurde de piken, hoewol't se frijwol daliks it nêst ferlitte, dêrnei dochs noch in skoftke troch de âlden fuorre. Der bestiet gjin absolute grins tusken nêstbliuwers en nêstflechters, mar in breed oergongsgebiet. Fûgelsoarten út dat tuskengebiet wurde semy-nêstflechters neamd. Dêrfan komme de piken mei in dûnslaach en iepen eagen út it aai, mar bliuwe dêrnei dochs noch in skoftke yn it nêst, dêr't se troch de âlden fuorre wurde. Foarbylden fan sokke semy-nêstflechters binne seefûgels en guon raleftigen, lykas de merkel en it reidhintsje.
Reedriden op de Olympyske Winterspullen 1980
Medaljespegel
De top-6 fan lannen dy't by it reedriden medaljes wûn ha tidens de Olympyske Simmerspullen fan 1988.
Modern heidendom
Skiednis
Yn 'e 1980-er jierren gie de wicca troch mei him yn alle rjochtings ta nije groepen en streamings te diversifiëarjen, wylst der yn Grut-Brittanje en de Feriene Steaten foar it earst yn it iepenbier grutte heidenske gearkomsten en festivals plakfûnen. Yn dyselde snuorje waard der ek foar it earst serieus wittenskiplik ûndersyk nei de rekonstruksjonistyske religyen dien. Oan 'e ein fan 'e jierren tachtich soarge de fal fan it Izerne Gerdyn en de ynstoarting fan it kommunistyske systeem en dêrmei fan it steatsateïsme yn East-Jeropa en de Sovjet-Uny foar in religieus fakuum dat de minsken dêre foar in wichtich part opfollen troch werom te gripen op harren foarâlderlike heidenske godstsjinsten. It ûntstean en de groei fan it ynternet yn 'e jierren njoggentich en nei 2000 hat fan ûnbidich grut belang west by de fersprieding fan it moderne heidendom, mei syn wiid en siid fersille oanhing en foar in grut part solitêre leauwigen.
Britske Eilannen
Yn Ierlân wurde by folktellings inkeld de grutte wrâldgodstsjinsten en de wichtichste kristlike denominaasjes telt; alle oare religys wurde op ien bulte smiten ûnder de namme "oar". By de Ierske folkstelling fan 2006 finken 22.497 minsken dy mooglikheid oan; foarsichtige skattings geane út fan teminsten 2.000 oant 3.000 modern heidens yn Ierlân, al soe in reälistysker sifer miskien yn 'e rjochting fan 'e 10.000 gean. Fral it neodruïdisme is tige sterk yn Ierlân.
East-Jeropa
Yn East-Jeropa is sûnt de fal fan it Izerne Gerdyn, yn 1989, yn guon kontreien frij massaal weromgrepen op 'e foarâlderlike religy. It opfallendst is op dat mêd Armeenje, dat de namme hat in kristlike naasje te wêzen, mar dêr't neffens in enkête út 2005 mar leafst 32% fan 'e befolking (oftewol sa'n 1.050.000 minsken) it heidendom oanhinget. Oare útsjitters binne de net-erkende steaten Nagorno-Karabach (31,7%), Súd-Osseesje (23,8%) en Abgaazje (9,7%), allegear yn 'e Kaukasus.
Yn 'e Russyske autonome republyk Noard-Osseesje hinget, neffens sifers út 2012, 29% fan 'e befolking it moderne heidendom oan, en ek ûnder oare etnyske minderheden yn Ruslân, lykas de Sirkassiërs, de Mary en de Oedmoerten binne in protte heidens, al moat dêrby oantekene wurde dat de lânseigen religyen fan 'e Mary en de Oedmoerten feitlik nea útrûge binne (en dus net rekonstruëarre hoegden te wurden). Mar ek ûnder de Slavyske Russen sels libbet it moderne heidendom tige, en yn totaal binne der yn 'e Russyske Federaasje nei skatting teminsten 1,9 miljoen heidens, dy't 1,4% fan 'e befolking útmeitsje.
In oar lân dêr't it moderne heidendom frijwat oanhing hat, is Estlân, dêr't neffens in ûndersyk út 2002 11% fan 'e befolking út heidens bestiet, wat delkomt op 142.000 minsken. Oare Eastjeropeeske lannen mei grutte heidenske populaasjes binne de Oekraïne (100.000 of 0,2%), Slowakije (35.000 of 0,6%) en Litouwen (15.000 of 0,5%)
Jarretank
Wjirmpomp
In wjirmpomp bestiet út in rotor, dy't in wjirmeftige foarm hat en rûndraait yn in holle stator fan rubber of keunststof. Ofhinklik fan it materiaal dêr't de stator fan makke is, kin in wjirmpomp in druk fan 5 oant 15 bar leverje. Hoe hurder it ferwulftmateriaal, hoe heger de druk wêze kin, mar wurdt mear gefoelich foar steuring troch hurd en skerp fersmoargjend guod yn de dong. Wjirmpompen kinne fan 30 oant 500 m³ pompe.
Plantaazjetsjerke (Swol)
Ynterieur
It oargel yn de tsjerke, dat fersierd is mei de bylden fan in harpspyljende kening David en blazers op in bazún, is âlder dan de tsjerke sels en waard yn de earste helte fan de 19e iuw boud. De kânsel is oarspronklik út in tsjerke út it Súd-Hollânske Gouderak ôfkomstich. De banken binne oarspronklik, mar steane net mear alhiel neffens it âlde skema.
Juliet Marillier
Juliet Marillier (Dunedin (Nij-Seelân), 27 july 1948) is in Nijseelânsk skriuwster fan fantasyromans en -ferhalen. Hja leit har benammen ta op it subsjenre fan 'e histoaryske fantasy. Marillier is it bekendst wurden mei har tige súksesfolle en populêre Sevenwaters-searje en mei de Bridei Chronicles. Hja hat al fjouwer kear de prestizjeuze Nijseelânske Sir Julius Vogel Award wûn.
Bridei III fan de Pikten
Libben
Yn elts gefal fielde Bridei him neitiid sterkernôch om it tsjin 'e Angelen op te nimmen, dy't yn dy tiid it súdeasten fan it hjoeddeiske Skotlân behearsken. It is hiel goed mooglik dat de Angelske kening Egfryd fan Noardumbrje Bridei as syn fazal beskôge, en de tradisjonele útlis fan it konflikt dat tusken harren ûntstie, is dan ek dat Bridei dy fazallebân op eigen manneboet ferbriek, mei as gefolch dat Egfryd fanwegen kaam om wat hy seach as in opstân fan syn ûnderdien de kop yn te drukken. Ien Ierske boarne wol lykwols hawwe dat Bridei "foar it beërf fan syn pake focht", wat suggerearret dat Egfryd sels kening fan 'e Pikten wurde woe, of, wierskynliker, dat Bridei gebieten yn Fife en Circinn fan Egfryd weromhawwe woe dy't yn 'e tiid fan syn pake ta it ryk fan 'e Pikten heard hiene.
Megyn Kelly
Jonkheid en oplieding
Kelly waard yn 1970 berne yn Syracuse, yn 'e steat New York, as de dochter fan Edward Kelly, in dosint oan 'e Steatsuniversiteit fan New York te Albany dy't kaam te ferstjerren doe't Kelly fyftjin jier wie, en dy syn frou Linda, in húsfrou. Oan har heite kant is se fan Iersk komôf, wylst se oan har memme kant Italjaansk bloed hat. Doe't Kelly njoggen jier wie, ferhuze it gesin nei Delmar, in foarstêd fan 'e Newyorkske steatshaadstêd Albany, dêr't se fierder opgroeide. Nei't se de middelbere skoalle trochrûn hie oan 'e Bethlehem Central High School yn Delmar, studearre se politikology oan 'e Universiteit fan Syracuse, en yn 1995 behelle se in masterskip yn 'e rjochten oan 'e Rjochteskoalle fan Albany
Long Island
Skiednis
Under Amerikaansk bestjoer bleau Long Island noch lang in fierhinne agrarysk gebiet. Yn 1883 ûntstie mei de foltôging fan 'e Brooklynbrêge foar it earst in lânferbining mei Manhattan, dat oan 'e oare kant mei brêgen ferbûn wie mei it fêstelân. Yn 1898 waarden Kings County en Queens County bestjoerlik ôfskaft om op te gean yn 'e gemeente New York. De eastlikste 730 km² fan Queens County, dêr't dy feroaring net foar gou, kaam yn 1899 by Nassau County te hearren. Yn 'e Belle Époque lieten tsjin 'e ein fan 'e njoggentjinde iuw rike yndustriëlen, lykas J.P. Morgan, William K. Vanderbilt en Charles Pratt, grutte filla's bouwe oan 'e noardkust fan Nassau County. Fan gefolgen krige dy krite de bynamme fan 'e Gold Coast ("Goudkust"). Dy ûntwikkeling en perioade waarden fêstlein yn û.m. de roman The Great Gatsby fan F. Scott Fitzgerald.
Bestjoer
Bestjoerlik sjoen heart Long Island ta de Amerikaanske steat New York. It eilân wie foarhinne opdield yn fjouwer countys: Kings, Queens, Nassau en Suffolk. Kings County en Queens County foarmje no de boroughs Brooklyn, resp. Queens fan 'e stêd New York. Dy beide stedsdielen lizze oan 'e westkust fan Long Island: Brooklyn op 'e uterste westpunt en Queens justjes mear nei it easten. De rest fan it westlike trêdepart fan it eilân wurdt foarme troch Nassau County, wylst Suffolk county it oare twatrêdepart beslacht. Brooklyn en Queens falle ûnder de gemeente New York, wylst Nassau en Suffolk in eigen countybestjoer hawwe.
Demografy
Wat de etnyske opbou fan 'e befolking fan Long Island oangiet, dy wie yn 2010 sa: 43,0% blanken; 20,5% Latino's; 20,4% swarten; 12,3% Aziaten; 0,5% Yndianen; 0,1% Polyneziërs, Melaneziërs en Mikroneziërs; 3,2% oaren of fan mingd etnysk komôf.
Klimaat
Long Island kriget jiers trochinoar 1.168 mm delslach, mei dêrûnder oer it hiele winterhealjier ferdield 81 sm snie. It eilân leit fierders yn it paad fan orkanen dy't út it Karibysk Gebiet by de eastkust fan Noard-Amearika lâns ôfbûge nei it noarden. Yn 'e regel hawwe sokke stoarmen al flink oan krêft ynboete as se Long Island berikke, mar dochs kin it der soms flink spûkje. Sa rûn it eilân fikse skea op troch de Grutte Atlantyske Orkaan fan 1944, Orkaan Donna yn 1960, Orkaan Belle yn 1976, Orkaan Gloria yn 1985 en Orkaan Sandy yn 2012.
Mendota (Minnesota)
Demografy
Neffens gegevens fan 'e folkstelling fan 2010 wie doe fan 'e befolking fan Mendota 10,1% âlder as 65 jier en 26,8% jonger as 18 jier. Fierders bestie 33,3% fan 'e húshâldings út ien persoan, wylst neffens âldere gegevens, fan 'e folkstelling fan 2000, doe 1,3% fan 'e befolking ûnder de earmoedegrins libbe. Wat de etnyske opbou fan 'e befolking oangiet, dy wie yn 2010 sa: 87,9% blanken; 3,5% Latino's; 2,0% Aziaten; 1,5% Yndianen; 1,5% swarten; 3,6% oaren of fan mingd etnysk komôf.
Sint-Willibrordustsjerke (Coevorden)
Tsjerkegebou
It ynterieur fan de Willibrordustsjerke waard yn 1925 beskildere troch de firma Cuypers út Roermond, mar nei it Twadde Fatikaansk Konsylje waarden dy beskilderings ferwidere. Ek it alter, de preekstoel, de kommunybank en bylden waarden yn it ramt fan de liturgyske herfoarmings ferwidere. De tsjerke waard yn 1982-1983 restaurearre.
Ferlossertsjerke (Kopenhagen)
Yn 'e toer fan de Ferlossertsjerke hinget it grutste klokkespul fan Skandinaavje. Ien fan harren klokken waard troch Deenske soldaten as oarlochsbút út it Sweedske Vänersborg meinommen.
It alter fan Nicodemus Tessin en it grutte oargel mei 57 registers binne it besjen wurdich.
Paukalkoen
De paukalkoen (wittenskiplike namme: Meleagris ocellata) is ien fan de twa soarten fan it skaai fan de kalkoenen út de famylje fan de fazantfûgels (Phasianidae). De oare soarte is de folle bekendere (gewoane of wylde) kalkoen (Meleagris gallopavo) út Kanada, de Feriene Steaten en Meksiko.
Hadassah de Boer
Priveelibben
Hadassah de Boer hat in Nederlânske heit en in Joadske mem (te witten: de eardere minister Hedy d'Ancona). Tegearre mei har eks-freon Bas Schippers hat hja in soan dy't fan Willem hjit en berne is yn 2002.
Boys on the Side
Plot
Geandewei harren reis nei it westen reitsje de trije froulju befreone. As se ûntdekke dat Nick dea is, wylst Holly yn ferwachting is, beslute se trijeresom fierder te reizgjen nei Kalifornje. By in tuskenstop yn Tucson, yn Arizona, moat Robin mei longûntstekking opnommen wurde yn it sikehûs. Pas dan krije Jane en Holly te hearren dat se oanhelle rekke is mei it HIV-firus. Se beslute om yn Tucson te bliuwen, en dêr in nij libben op te bouwen. Neitiid lûke se mei syn trijen yn ien hûs dat Robin kocht hat. In skoftke hawwe se in protte wille mei-inoar. Holly rekket fereale op in pleatslike plysjeman dy't Abe Lincoln hjit. Robin is ûnderwilens fereale rekke op Jane, mar it is in gefal fan ûnbeäntwurde leafde.
Produksje
Boys on the Side wie de lêste film fan regisseur Herbert Ross, dy't earder ek súksessen as Footloose (1984), The Secret of My Success (1987), en Steel Magnolias (1989) makke hie. Hy wurke op basis fan in senario fan Don Roos. As filmprodusinten wiene by Boys on the Side belutsen: Ross sels, Arnon Milchan en Steven Reuther, foar de filmstudio's Le Studio Canal+, Regency Enterprises, Alcor Films en New Regency Productions. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Donald E. Thorin, en de filmmuzyk waard fersoarge troch David Newman. Foar Boys on the Side wie in budget beskikber fan $21 miljoen. Warner Bros. die de filmdistribúsje. Boys on the Side gie op 3 febrewaris 1995 yn premiêre.
Klonen
Reproduktyf klonen
It earste sûchdier dat kloond waard troch dizze technyk wie in skiep, troch Steen Willadsen, yn 1984. De kearn dy’t brûkt waard kaam út in embryonale sel. Yn 1987 seagen twa op dizze wize kloonde keallen it libbensljocht. Yn 1996 slagge it Ian Wilmuth foar it earst om in skiep (Dolly) te klonen út de kearn fan in folwoeksen hûdsel. Nei Dolly waarden ûnder oare rotten, mûzen, geiten, kij, bargen, kninen, katten, hûnen en apen op dy wize kloond. Dat ferrûn hielendal net probleemleas. De kloontechnyk is yneffisjint, de measte kloonde embryo’s en foetussen stjerre al yn de draachtiid. In soad fan de kloonde bisten blieken net sûn te wêzen. Se hiene ûnder oare lêst fan defekten oan it ôfwarsysteem, problemen mei de fruchtberens, oergewicht, it azemjen en de bloedsirkulaasje, nier- en harsenôfwikings. sûkersykte, fergrutte tongen, ferfoarme antlitten en poaten, iertidich stjerren troch longûntstekking, leverkrupsjes en kanker. In mooglike ferklearring sit yn it feit, dat se by de berte al koartere telomearen hawwe. Klonen bringt dan ek in soad bisteleed mei.
Frearkstsjerke (Kopenhagen)
Skiednis
De tsjerke waard lang om let foltôge neffens de tekeningen fan arsjitekt Ferdinand Meldahl en op 18 augustus 1894 ynwijd.
Mount Pleasant (Michigan)
Skiednis
Yn 1928 waard yn 'e omkriten fan Mount Pleasant ierdoalje ûntdutsen, dat foar in koarte mar troch de ynwenners yntins belibbe perioade fan oalje-yndustry late, oant de boarnen tsjin 'e sechtiger jierren útdien rekken. Yn it stedswapen fan Mount Pleasant stiet lykwols noch altyd in oaljeboartoer, en ek de maskotte fan 'e Mount Pleasant High School, de Oiler ("oaljewurker"), hâldt de oantins oan dy snuorje noch libben.
Demografy
Neffens gegevens fan 'e folkstelling fan 2010 wie doe fan 'e befolking fan Mount Pleasant 7,2% âlder as 65 jier en 11% jonger as 18 jier. Fierders bestie 40,2% fan 'e húshâldings út ien persoan, wylst yn 2000 37,2% fan 'e befolking ûnder de earmoedegrins libbe. Wat de etnyske opbou fan 'e befolking oangiet, dy wie yn 2010 sa: 84,3% blanken; 3,9% swarten; 3,3% Latino's; 3,0% Aziaten; 2,0% Yndianen; 3,5% oaren of fan mingd etnysk komôf.
Farmington (Nij-Hampshire)
Farmington is in plak (town) yn de Amerikaanske steat New Hampshire, en falt bestjoerlik ûnder Strafford County.
Hugo fan de Elzas
Op peaske, 23 april 882, joech Loadewyk de Jongere Hugo de Elzas yn lien, mar nettsjinsteande kaam er yn opstân. Hugo sleat in fredesferdrach mei Godfryd de Wytsing, dy't doe hartoch fan Fryslân wie, en as part fan it ferdrach boaske Hugo syn suster Gisela mei Godfryd. Hugo syn neef, greef Witbert (in soan fan Lotarius II syn suster), hie Godfryd holpen in wichtige posysje te krijen yn de Fryske lannen. Lotarius hie Witbert as pleechsoan oannaam, dus Hugo en Witbert wiene meiïnoar opwoeksen. Yn 883 hie Hugo it grutste part fan de Loataringske adel efter him krigen en mei Godfryd syn help besocht er syn heit syn keninkryk werom te krijen. Yn 885 kaam keizer Karel de Grouwe efter it komplot fan Hugo en Godfryd. Hy stjoerde Hindrik fan Babenberch nei de Fryske lannen om harren te pakken. Godfryd waard mei help fan Friezen en Saksen fermoarde en Hugo waarden syn eagen útpjukt. Hugo waard dêrop nei de Abdij fan Sint-Gallen yn stjoerd, dêrnei nei de Abdij fan Fulda en einlings nei de Abdij fan Prüm. Dêr ferstoar er in pear jier letter en waard krekt as syn pake, Lotarius I, bysetten yn de abdijtsjerke.
Grifformearde tsjerke (Lytsegast)
Skiednis tsjerkegebou
De tsjerke waard yn 2013 renovearre. De âlde banken binne doe ferwidere en der kaam in nije flier mei flierferwaarming yn. Ynstee fan de banken steane der no stuollen.
Badminton
Badminton is in Olympyske sport dy ’t spile wurdt mei in racket en in shuttle. De shutlle, dy ’t makke wêze kin fan nylon of fan fearren, wurdt oer in net hinne slein mei de rackets.
Berchske kraaier
De Berchske kraaier, ek wol bekend as de "Berchkraaier" of "Kraaier fan Elberfeld", is it âldste hinneras fan Dútslân. Genetisk heart er by de famylje fan it Hollânsk hin, de Assendelfter en it Fryske hin. Der bestiet ek in krielfoarm. Karakteristyk is syn lange kraaien, dat oant 15 sekonden duorje kin.
Grifformearde tsjerke (Appingedam)
Skiednis
Yn de plannen hie Reitsma al rekken holden mei in galerij, mar dy waard pas yn 1977 troch arsjitekt De Vries útfierd doe't de tsjerke fergrutte wurde moast. Under ynfloed fan konstruktivistykse keunsters fan De Ploeg, lykas Wobbe Alkema en Jan van der Zee hie Reitsma sprekkende kleuren keazen foar ferskate abstrakte ûnderdielen fan it ynterieur, lykas it front fan de preekstoel. Letter waarden dy dekoraasjes efter betimmerings fuortwurke, mar by de restauraasje fan de tsjerke yn de jierren 2013-2014 werom brocht.
Arsjitektuer
Reitsma's ûntwerp waard in sealtsjerke yn in oan de Amsterdamske Skoalle besibbe bousstyl. By de bou, dy't grutter waard as de foargonger, waarden de fûneminten fan de foargonger brûkt. Yn de nije tsjerke waard de eastlike sydgevel fan de âlde tsjerke yntegrearre. De tagong is oan de súdlike kant fan de tsjerke. Yn de gevel binne boppe de trije tagongen alve smelle ramen mei glês-yn-leadramen ynbrocht.
Haadtsjerke fan de Russyske Striidkrêften
Lokaasje
De tsjerke stiet yn it noardlik diel fan it rekreaasjepark Patriot yn de russyske stêd Kûbinka, likernôch 60 kilometer westlik fan Moskou.
Singeltsjerke (Coevorden)
Skiednis
De yn 1913 yn gebrûk nommen tsjerke krige oan it begjin fan de jierren 1950 in oanbou foar de jongerein, dy't yn 1990 ôfbrutsen en ferfongen waard troch it nije gebou "De Hoekstien".
Sprachbund
Standard Average European
Alexander Gode, dy't ien fan de foaroanmannen wie by it ûntwikkeljen fan Interlingua, skaaimerke it as Standard Average European. De Romaanske, Germaanske en Slavyske talen, dy't brûkt waarden by it ûntwikkeljen fan Interlingua, binne it meast sichtber yn de SAE-Sprachbund.
De Arend (Coevorden)
Skiednis
De mûne waard yn 1894 boud nei't de foargonger op itselde plak yn 1890 ôfbaarnde. Nei alle gedachten komt de mûne oarspronklik fan Haarlim of Haren, dy't dêr yn 1888 boud wêze soe. Mooglik hat de mûne dêr in oare funksje hân hat om't boppe yn it achtkant noch in leaze romte sit. Sûnt 1951 rekke de mûne bûten gebrûk en sette in ferfal yn. Doe't de restauraasje yn augustus 1977 útein sette wie it reid al fan it achtkant en de kape ferdwûn. Ek de stelling wie der net mear en de roeden wiene slim skeind. Ir restaurearre bouwurk waard yn 1979 troch de doetiidske staatssekretaris Gerard Wallis de Vries feestlik yn wurking set.
Peetâlden
Yn 'e iere tsjerke wie der oer it generaal mar ien peetâlder, mar yn de Iere Midsiuwen waard it gebrûklik om foar ien poppe twa peetâlden oan te wizen, ien fan elts geslacht. Dy praktyk wurdt oer it algemien noch altyd oanholden yn 'e Eastersk-otterdoksy en de Oriïntaalsk-otterdoksy. Yn it Westerske kristendom kamen der lykwols almar mear peetâlden by, in ûntwikkeling dêr't it roomske Konsylje fan Metz yn 888 om 'e nocht it near op besocht te lizzen. Oan it begjin fan 'e fjirtjinde iuw wie it yn Spanje frij gongber om wol tweintich peetâlden foar in poppe oan te wizen. Yn 1240 waard yn Ingelân troch de Synoade fan Worcester beslist dat der tenei trije peetâlden foar eltse poppe oanwiisd wurde soene, twa fan itselde geslacht as de poppe, en ien fan it tsjinstelde geslacht. Dat is yn 'e Anglikaanske Tsjerke oant hjoed de dei ta wizânsje bleaun. Yn 'e sechstjinde iuw besocht de Roomsk-Katolike Tsjerke op it Konsylje fan Trente fannijs om it tal peetâlden yn te damjen, mar de roomske gewoanten oangeande it tal peetâlden ferskille noch altyd neigeraden it lân.
Patriargale katedraal fan Boekarest
Arsjitektuer
De katedraal is oarspronklik in sintraalbou mei in koepel op in plattegrûn fan in gryksk krús. Oan de westlike kant is in ferlinging mei in foarbou mei noch in haadkoepel en lytsere koepels en in mei mozaiken fersierde narteks. It rike ynterieur mei ikoanen, fresko's en fykwurk datearret út alle iuwen fan de skiednis fan de katedraal.
Trading in Danger
Trading in Danger is in science fiction-roman fan 'e hân fan 'e Amerikaanske skriuwster Elizabeth Moon. De titel betsjut: "Hannel yn Gefaar", mar is dûbelsinnich en kin ek lêzen wurde as "It Ferhanneljen fan Gefaar". It boek fertelt it ferhaal fan Ky Vatta, in telch út in foaroansteande famylje fan keapfarders yn 'e romte, en har aventoeren as se troch omstannichheden yn in oarlochssitewaasje bedarret. Trading in Danger is it earste diel fan 'e Vatta's War-searje, dy't út fiif dielen bestiet, mar it is in ôfrûne ferhaal dat ek op himsels lêzen wurde kin. It waard yn 2003 publisearre troch de New Yorkske útjouwerij Del Rey Books en it Londenske Orbit Books.
Ynhâld
Om't Belinta al earder in foarse oanbetelling foar it ark dien hie en dy kwytrekke is doe't it Pavrati-skip ferdwûn (want de fersekering wol net útbetelje salang't ûnbekend is wat der mei dat skip bard is), wegeret it Belintaanske regear lykwols om in nije oanbetelling te dwaan, en sil Ky it ark mei har eigen jild keapje moatte. As se by Sabine arrivearret, docht lykwols bliken dat dêr gjin twaddehâns ark mear ferkocht wurdt, mei as gefolch dat se alles nij en foar de folle priis ynkeapje moat. Dat is in probleem om't ûnderweis nei Sabine de flugger-as-ljochtoandriuwing fan 'e âlde Glennys Jones stikken gien is, wat in prizige reparaasje ûnûntkomber makket. Ky hat genôch jild om it lânbou-ark yn te slaan of om it skip reparearje te litten, mar net foar beide. Ta oermjitte fan ramp balansearret Sabine op it rântsje fan 'e oarloch tusken de beide bewenne planeten fan it planetestelsel, Primus en Secundus.
Dominikanekleaster (Swol)
It hjoeddeiske kleaster
Yn it begjin fan de 20e iuw stiften de preekhearen op 'e nij in kleaster yn Swol en lieten troch de arsjitekt J. Kayser út Maastricht in nij kleasterkompleks bouwe. De earstestienlizzing fûn op 3 maaie 1900 plak en op 12 desimber 1901 wie it safier dat de earste bewenners harren yn it kleaster fêstigen. Yn it begjin fan 1902 waard ek de kleastertsjerke foltôge. Op 19 augustus fan dat jier fûn de konsekraasje fan de trijeskepige oan de hillige Tomas fan Aquino wijde tsjerke plak. It kleaster waard troch frater-studinten en harren dosinten, bruorren en paters bewenne.
Sûnt it ferdwinen fan de oplieding yn de jierren 1960 en de delgong fan de it tal dominikanen yn oplieding ferhiert it kleaster romten dy't net mear nedich binne. It ûnderhâld fan it kompleks waard yn 1995 oerdroegen oan in stifting.
Lieten foar it Sabbatsoffer
Ynhâld
De Lieten foar it Sabbatsoffer beskriuwe de ferearing fan God troch syn ingels yn 'e himel. De lieten lykje ferdield wurde te kinnen yn trije gruttere seksjes: 1-5, 6-8 en 9-13. De earste seksje is tige skansearre oerlevere, mar liket wijd te wêzen oan 'e beskriuwing fan 'e himelske preesters (de foargongers ûnder de ingels) en harren foarm fan earetsjinst. De twadde seksje giet oer de lofprizings en seinigings dy't God troch de sân oarders fan 'e ingels tasongen wurdt. De slotseksje jout in omskriuwing fan 'e himelske timpel, de troanseal en de troan (merkaḇah) fan God.
Krieën (folk)
Oarsprong
It ierst bekende wengebiet fan 'e Krieën en de nau oan harren besibbe Hidatsa lei oan 'e rivier de Ohio, deunby de Earymar. Doe't de Algonkwynske Odjibwe (Ojibwe), Ottawa en Potawatomy (Potawatomi) tusken 500 en 1000 fan 'e Atlantyske kust nei it gebiet fan 'e Grutte Marren begûnen op te kringen, waarden de Krieën en de Hidatsa stadichoan fierder nei it westen ta dreaun. Hja setten har ferskate hûnderten jierren nei wenjen besuden de Winnipegmar, yn wat no de Kanadeeske provinsje Manitoba is, mar waarden dêrwei ferdreaun troch de Flakte-Odjibwe, Kry (Cree) en Assiniboin (Assiniboine) fan 'e Izeren Konfederaasje, dy't troch iere kontakten mei de blanken yn it ramt fan 'e pelshannel better (want mei fjoerwapens) tarist wiene foar de oarloch.
Birdtail Sû Earste Naasje
De Birdtail Sû Earste Naasje (Ingelsk: Birdtail Sioux First Nation; Dakota: Caŋ Kaġa Dakhóta Oyáte, letterlik: "it Folk fan 'e Langhuzen") is in Yndiaanske stamme-organisaasje yn Kanada, mei eigen reservaten yn it suden fan 'e provinsje Manitoba. De "earste naasje" (in Kanadeeske oantsjutting foar in Yndianestam of -troep), waard as offisjele stamme-organisaasje oprjochte yn 1875, en hie neffens gegegevens út 2013 810 leden. It haadkertier is fêstige yn Beulah, yn Manitoba, in útbuorren dy't sa'n 50 km noardlik fan 'e stêd Virden leit. De leden fan 'e Birdtail Sû Earste Naasje besteane út etnyske Sû (Sioux), nammentlik Eastlike Dakota fan 'e Mdewakanton- en Wahpekûte-stammen, en Westlike Dakota fan 'e Janktonai-stamme.
Kasino
Yn in kasino is de oanklaaiïng en ôfwurking fan 'e romte yn 'e regel tige lúks, en binne der spesjale, yn oerstrûper en sjilet mei flinterstrikje klaaide meiwurkers (krûpiers) dy't de tafelspullen liede. Fierders is der ek in bar dêr't men drankjes en mooglik oare fersnaperings bestelle kin. Grutte kasino's kombinearje har gokfunksje boppedat faak mei in hotel, restaurant en skouboarch, om 'e gasten in sa kompleet mooglike útgeansûnderfining te bieden en harren sa lang mooglik fêst te hâlden. De bedoeling foar de besikers fan in kasino is om har ynset fia it gokspul te fergrutsjen; de bedoeling fan it kasino is om safolle mooglik jild te fertsjinjen oan 'e besikers.
Attawapiskat Earste Naasje
Foarsjennings
Sûnt de iere 1990-er jierren sjocht de Nishnawbe-Aski Plysjetsjinst yn 'e reservaten fan 'e Attawapiskat Earste Naasje ta op 'e wets- en oarderhanthavening. De stamme hat ek in eigen brânwacht fan njoggen man, in iisbaan, in sportskoalle en in mienskipssintrum. Ien fan 'e grutste swierrichheden fan 'e Attawapiskat Earste Naasje is de húsfêsting of alteast it gebrek dêroan. In protte leden fan 'e stamme libje noch altyd yn tinten, caravans of oare tydlike wenten, dy't net foldogge oan moderne mjitstêven. Fierders beskikt in oansjenlik diel fan 'e permaninte wenten en iepenbiere gebouwen net oer wetterlieding of elektrisiteit.
H.G. Miedemagemaal
It H.G. Miedemagemaal is in gemaal by Swarte Harne, op It Bilt. Yn gebrûk sûnt novimber 1972. Kapasiteit 700 m³ yn de minút. It gemaal bemealt It Bilt dat in oerflakte fan 8240 ha. hat.
Tritich sulverstikken
Teologyske ynterpretaasje
Craig S. Keener sjocht der lykwols in ferwizing yn nei de passaazje yn Jeremia 32:6-12, dêr't de profeet Jeremia in stik lân fan in neef fan him keapet nei't er dêroer in wurd fan God krigen hat. William Hendriksen hâldt út dat ynstee ferwiisd wurdt nei Jeremia 19:1-13, dêr't de profeet Jeremia yn opdracht fan God in pottebakkerskrûk stikken slacht as yllustraasje by syn profesije oer wat God mei it folk fan Judéa dwaan sil. Craig Blomberg is fan miening dat yn it Evangeelje fan Mattéus in foarm fan byldspraak brûkt wurdt, en dat de skriuwer oan 'e lêzers besiket te fertellen dat "Jezus, krekt as Jeremia en Sacharja, syn folk liede wol mei in profetysk en pastoraal foargongerskip, mar ynstee úteinlik ûnskuldich ûnder harren hannen komt te lijen." Fierders soe de dea fan Jezus, neffens Blomberg, in losjild wêze, "de priis dy't betelle wurde moat om 'e frijheid fan in slaaf te keapjen", wêrby't de slaaf symboal stiet foar eltse leauwende. En ek soe it begraafplak foar frjemdlingen, dat mei de tritich sulverstikken kocht wurdt, derop wize dat de dea fan Jezus de ferlossing fan alle folken fan 'e wrâld mooglik makket.
Westermar (wenwyk)
Westlike diel
De wyk waard destiids sjoen as griene nijbouwyk mei in romme opset. De Ljouwerter Krante fan 1 maart 1975 skreau: "Opvallend is de ruimte in de Jouster nieuwbouw. In de wijk „Westermeer", waar wekelijks woningen worden opgeleverd, lacht het groen de mensen toe. Nog veel meer dan in de wijk „Zuiderveld", waarover destijds al zoveel positiefs is gezegd."
Ridgeland (Mississippy)
Ridgeland is in plak (city) yn de Amerikaanske steat Mississippy, yn Madison County.
Pin-upgirl
In pin-upgirl of pin-upmodel (fan it Ingelske to pin up, "opspjeldzje") is in glamourmodel of neakenmodel fan wa't massaprodusearre foto's mei in pikante útstrieling yn 'e popkultuer tige populêr binne. Pin-upfoto's binne bedoeld foar ynformele fermiddens, oftewol, sa't de namme al seit, om se oan 'e muorre fêst te spjeldzjen. Pin-upgirls hoege gjin foltiids modellen te wêzen, mar kinne ek sjongsters of aktrises wêze dy't sok wurk derby dogge. De term pin-upgirl kin ek ferwize nei skildere keunstwurken fan soksoarte modellen op muorren, fiertugen, fleanmasines, ensfh.
Harns Unskutten
Harns Unskutten (Nederlânsk en offisjeel: Harlingen Ongeschut) is in festival dat elts jier yn 'e twadde helte fan 'e moanne septimber holden wurdt yn 'e Fryske stêd Harns. It is in optocht fan boaten troch de greften fan 'e Harnzer binnenstêd, dy't yn 2012 foar it earst holden waard, doe min ofte mear by wize fan út 'e hân rûne grap. Sûnt is it evenemint útwoeksen ta in bûnt farspektakel, dêr't elts jier in grut tal muzikanten, bands, dûnsgroepen en teäteracts har meiwurking oan ferliene.
Swimmen op de Paralympyske Simmerspullen 2000
4x50 m Wikselslach 20 pts
{| width=60%
Testamint fan Abraham
It Testamint fan Abraham is in religieuze tekst, besibbe oan it Alde Testamint fan 'e Bibel. It wurdt as kanonyk beskôge troch de Falasja's, de Joadske minderheid fan Etioopje (dy't tsjintwurdich frijwol hielendal yn Israel wennet), mar alle oare streamings binnen sawol it joadendom as it kristendom sjogge it as apokryf. It Testamint fan Abraham giet oer de aartsfaar Abraham, en wurdt gauris behannele as in ûnderdiel fan in soarte fan trilogy mei as de oare beide dielen it Testamint fan Izaäk en it Testamint fan Jakob, mar der bestiet gjin reden om oan te nimmen dat de anonime skriuwer fan it Testamint fan Abraham ek ferantwurdlik wie foar dy beide oare geskriften. It Testamint fan Abraham moat foar 't neist datearre wurde tusken de ein fan 'e earste iuw f.Kr. en it begjin fan 'e earste iuw n.Kr. De auteur wie nei alle gedachten in Aleksandrynske joad dy't it boek yn it Gryksk skreau.
The Man with the Golden Gun (film)
Plot
Nei't se dinearre hawwe mei Mary Goodnight, dy't troch Scaramanga op it eilantsje fêstholden wurdt, daget Scaramanga Bond út ta in formeel duël mei pistoalen op it strân. De mannen geane mei de rêch nei inoar ta stean en dogge op Nick Nack syn sizzen elts tweintich passen útinoar, mar as Bond him dan wer omdraait, is Scaramanga poater. Bond giet nei de hiermoardner op jacht yn syn eigen wente en bedarret yn 'e kelder yn in mei gniisspegels en oar merkegereid tarist diel fan it hûs. Nei dêr lang omdoarme te hawwen, ferslacht en deadet er Scaramanga úteinlik troch it plak yn te nimmen fan in etalaazjepop dy't tarist is mei in likenis fan Bond syn eigen gesicht.
Produksje
De film waard regissearre troch Guy Hamilton, dy't earder al trije oare Bond-films makke hie. The Man with the Golden Gun wie syn lêste. Hy wurke nei in senario fan Richard Maibaum en Tom Mankiewicz op basis fan 'e roman The Man with the Golden Gun. Dat wie it lêste diel út 'e oarspronklike James Bond-romansearje fan Ian Fleming, mei't de skriuwer yn 1964 hommels kommen wie te ferstjerren. It boek ferskynde postúm yn 1965 en wie wol ôf, mar eins noch net alhiel klear om útjûn te wurden.
Opnamen
It oare model auto fan AMC wie de AMC Hornet dy't Bond út 'e showroom stelt om 'e efterfolging op Scaramanga yn te setten. Dêrmei springt er op in stuit oer in kanaal hinne, fan 'e iene útein fan in stikkene brêge nei de oare, wylst er yn 'e loft in draai fan 360° om syn lingte-as makket (in saneamde koarketrekkerssprong). Mei de eagen fan no liket dat in letter tafoege special effect, mar yn in tiid dat special effects noch mar yn 'e berneskuon stiene, moasten sokke stunts echt útfierd wurde, en dat wie diskear ek sa. Dejinge dy't de sprong makke, wie stuntman Loren "Bumps" Willert, dy't it by de earste take fuortendaliks goed die. De produsinten wiene sa opluchte, dat se him mei-iens in bonus fan $30.000 joegen. Yn 'e film wurdt de stunt yn slowmotion sjen litten, om't er oars net te folgjen is, en komponist John Barry foege der in ferskowend fluitsjend lûd oan ta. Dat helpt net om 'e sprong der reälistysker útsjen te litten. Fral it fluitsjend lûd kaam in protte krityk op, en Barry hie der nei eigen sizzen letter spyt fan dat er it tafoege hie. De koarketrekkersprong helle it Guinness Book of World Records as de earste "astro spiral jump" yn in film.
Rocky IV
Untfangst
Yn it Britske tydskrift Empire stelde Ian Nathan it noch skerper. Hy joech de film twa fan fiif stjerren, en neamde it senario in "bespotlike keutel" en Rocky IV sels "[de film] wêryn't de Rocky-searje de handoek fan oannimlikens yn 'e ring smyt." Gene Siskel fan The Chicago Tribune parte de film lykwols 31/2 fan 4 stjerren ta. Hy skreau: "[Stallone] kreëarret smjunten dy't it heldhaftige personaazje [fan Rocky] weardich binne."
Boek
Yn 1985 waard der troch útjouwerij Ballantine Books in roman publisearre dy't op Rocky IV basearre wie, mei deselde titel as de film, skreaun troch Sylvester Stallone.
Baby Cakes
Baby Cakes, echte namme: Reneisha Leonard (23 july 1988), is in rêstend Amerikaansk neakenmodel en pornografysk aktrise fan Afro-Amerikaansk komôf, dy't berne is yn Los Angeles, yn 'e steat Kalifornje. Hja makke har debút yn in pornografyske film yn 2008. Neffens har offisjele opjefte is se 1.63 m lang, mei in gewicht fan 64 kg en kupmaat 36E.
Amearika (kontinint)
thumb|right|220px|Lokaasje fan Amearika. thumb|right|220px|Topografyske kaart fan Amearika. thumb|right|220px|Kaart dy't sjen lit yn wat tiidrek de lannen harren ûnôfhinklikheid krigen. Swarte lannen binne net selsstannich.
Konsulaat (diplomasy)
Soarten konsulaten
It komt foar dat lannen in problematyske relaasje hawwe en dat in konsulaat de heechste diplomatike fertsjintwurdiging is dy't yn 'e wjersidige haadstêden ûnderholden wurdt, mei't der gjin ambassadeurs útwiksele binne. Meastal binne konsulaten lykwols 'njonkenfêstigings' fan ambassades. Yn in grut gastlân stiet de ambassade fan in oare steat almeast yn 'e haadstêd (of de regearingsresidinsje, as it regear net syn sit hat yn 'e haadstêd), wylst yn oare wichtige stêden, ferspraat oer it lân, ferskillende konsulaten fêstige binne. Dêrby wurde grutte konsulaten as 'konsulaat-generaal' oantsjut, en binne lytsere konsulaatsjes gauris bestjoerlik ûnderhearrich oan sa'n konsulaat-generaal.