cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nije Merwede
Skiednis
Lang lyn bestie der al in rivier dy't de Nije Merwede neamd waard. Dy namme waard oan it eastlike part fan de hjoeddeiske Alde Maas jûn, nei't dy ûntstien wie is in trochbraakril fan de Merwede. Letter waard de namme fan dat part fan de rivier lykwols fergetten.
Skorpioen II
Namme
De krekte betsjutting fan it rozetsymboal is ûnbekend, mar egyptologen geane derfan út dat it "nomarch" of "aadlike hear" betsjut. Yn it Proto-Dynastyk Tiidrek en oan it begjin fan it Ier-Dynastyk Tiidrek waard it blykber brûkt as oantsjutting foar keningen, mar meitiid liket it oan devaluaasje bleatstien te hawwen, sadat it letter foar wichtige pommeranten brûkt waard dy't beslist gjin keningen wiene. Yn 't bysûnder waard it doe brûkt foar dejingen dy't as preesters foar de goadinne Sesjat tsjinnen. Sadwaande waard de goudene rozet in offisjeel symboal fan Sesjat. De útspraak fan 'e rozet is ek ûnwis, mar de measte taalkundigen en egyptologen lêze it as neb ("hear") of nesw ("kening").
Merk (hannelsgearkomste)
In wykmerk is in merk dy't ienris yn 'e wike holden wurdt, en in jiermerk wurdt mar ienris yn it jier organisearre. Fierders binne der merken dy't ferbûn binne mei beskate tiden fan it jier, lykas in krystmerk, in nijjiersmerk of in peaskemerk. In frijmerk is in merk wêrby't de keaplju gjin belesting oer harren ferkeapen hoege te beteljen; yn Nederlân wurde sokke merken op Keningsdei yn in protte plakken holden. In bazaar is in merk yn it Midden-Easten. In supermerk is, nettsjinsteande de namme, gjin merk mar in winkel.
Basilica di San Francesco (Assisi)
Bouskiednis
Fuort nei de foltôging fan de benedentsjerke waard de boppetsjerke boud. Oan de muorren fan it tsjerkeskip binne fresko's fan Giotto oer it libben fan Sint-Fransiskus te sjen. Dêrnjonken binne der fresko's fan Cimabue en Jacopo Torriti. Yn 1253 wijde paus Innocentius IV it hiele bouwurk yn. Paus Benedictus XIV joech de tsjerke de status fan patriarchale basilyk.
Amerikaanske Uny foar Boargerlike Frijheden
Skiednis
Tsjin 1964 hie de ACLU 80.000 leden. Yn de 1960-er jierren wie de organisaasje benammen warber troch te besykjen om yn 'e Feriene Steaten de wetlike skieding tusken tsjerke en steat ôf te twingen, en by de ferdigening fan anty-oarlochsaktivisten yn it ramt fan 'e protesten tsjin 'e Fjetnamoarloch. Ek wie de ACLU behelle yn 'e rjochtsaak Miranda v. Arizona, dy't gie oer it hâlden en dragen fan 'e plysje by ferhearren, en yn 'e rjochtsaak New York Times Co. v. United States, dy't útdraaide op nije regeljouwing om 'e parse te beskermjen as dy ferslach die fan oerheidsaktiviteiten. Yn 'e 1970-er en 1980-er jierren bejoech de ACLU him op ûnûntgûn terrein, lykas de ferdigening fan 'e rjochten fan homoseksuëlen, studinten, finzenen en earmen. Yn 'e ienentweintichste iuw kante de organisaasje him oan tsjin it ûnderwiis fan kreäsjonisme (oftewol it skeppingsferhaal út 'e Bibel) yn it iepenbier ûnderwiis. Teffens waarden der ferskate rjochtsaken fierd om 'e beheining fan privacyrjochten yn it ramt fan 'e terrorismebestriding ûngedien te meitsjen.
Skânsspringen op de Olympyske Winterspullen 1928
200px|thumb|right|200px|De Olympyske skâns fan Sankt-Moritz 1928
Faith Hill
Iere jierren yn Nashville
Yn 't earstoan woe it mei de karriêre fan Hill net bot slagje. In audysje foar in baan as eftergrûnsjongster foar countrystjer Reba McEntire rûn op neat út, en se ûnderhold har in skoft troch yn in McDonald's-restaurant te wurkjen, dêr't se in grouwéligen hekel oan hie. Nei't se in hoartsje T-shirts ferkocht hie, fûn se wurk as siktaresse by in útjouwerij fan blêdmuzyk. Yn 1988 troude hja mei Daniel Hill, dy't in liedingjaande funksje hie by in bedriuw yn 'e muzykyndustry. Nei't in kollega har op in dei sjongen heard hie, waard Hill troch de lieding fan 'e útjouwerij frege om dêr demonstraasjesjongster te wurden. Yn deselde snuorje wurke se ek as eftergrûnsjongster foar lietsjesskriuwer Gary Burr. Dyselde hie it foar de moade om syn nije lieten te sjongen yn it Bluebird Cafe yn Nashville, om feedback fan it publyk te krijen. By ien fan dy optredens wie Bob Saporiti yn it kafee oanwêzich, dy't yn 'e direksje fan platemaatskippij Warner Bros. Records siet. Doe't dy Hill sjongen hearde, frege er har om audysje te dwaan, wat der úteinlik ta late dat Warner Bros. har in kontrakt oanbea.
Sjongkarriêre
Yn 'e maityd fan 1996 sette Hill útein mei optredens as iepeningsact fan countrysjonger Tim McGraw op syn Spontaneous Combustion-toernee. Hill hie har doedestiden krekt ferloofd mei har eardere produsint Scott Hendricks, wylst McGraw krekt in ferloving ôfbrutsen hie. De beide sjongers krigen al mei gauwens in affêre, en Hill ferbriek har relaasje mei Hendricks. Nei't se ûntdieken dat Hill yn ferwachting wie fan McGraw syn bern, trouden se op 6 oktober 1996.
J.T. Money (pornografysk akteur)
J.T. Money, echte namme: Joseph Putersbaugh (Fort Lauderdale (Floarida), 22 augustus 1979), is in Amerikaansk rêstend pornografysk akteur en regisseur fan etnysk Dútsk komôf. Hy hat ek wol wurke ûnder de artystenammen J.T., JT, Johnny Rod, Ron Dickams en Ron Dickums. De skûlnamme 'J.T. Money' is ûntliend oan 'e rapper mei deselde namme. Money begûn yn 2005 oan in wurkpaad yn 'e Amerikaanske pornoyndustry en spile yn frijwat films. Yn 2015 beëinige er syn karriêre as pornoakteur.
Formule 1 yn 2020
Lewis Hamilton wie by de start fan it seizoen de ferdigenjend wrâldkampioen by de koereurs, syn team Mercedes is de regearjend wrâldkampioen by de konstrukteurs.
Zeltingen-Rachtig
Tusken Zeltingen-Rachtig en Ürzig leit de yn 2019 iepene 158 meter hege Hochmoselbrücke.
Skânsspringen op de Olympyske Winterspullen 1932
De Olympyske Winterspullen 1932, ek wol de IIIe Olympiade neamd, waarden yn 1932 yn Lake Placid, de Feriene Steaten hâlden. Dat wie fan 4 febrewaris oant en mei 15 febrewaris. It skânsspringen wie op it Lake Placid Olympic Ski Jumping Complex
Noard (rivier)
Skiednis
Oarspronklik wie it noardlike part fan de Noard in kreek, Donkersloot, dêr't gjin skipfeart mooglik wie. Bewiis dêrfoar wie dat de Noarmannen by harren ynfallen de Lek of Waal opfearne, net fan de iene nei de oare rivier oerstekke koene. It súdlike part fan de Noard wie al folle langer in brede rivier en foarme de ferbining tusken de Merwede en it Waaltsje.
Nei't de Donkersloot ferbrede waard, waard de hiele Noard, tegearre mei de Nije Maas, sjoen as de ûnderrin fan de Merwede en waarden beide rivieren de Merwe neamd. Nei de Sint-Elisabetsfloed fan 1421 waarden de Noard en de Under-Merwede oantsjut as de "Alde Merwede". Der wie in soad skipsbou bylâns de rivier, dêr't yn bygelyks yn Alblasserdam noch wat fan oer is.
Plakken oan de Noard
Mei de stream del:
Swettetsjerke (Feanwâlden)
Skiednis
Om't it foar de ôfskieden bewenners fan Feanwâlden, Feanwâldsterwâl en Kûkherne in hiel ein rinnen wie nei de grifformearde tsjerke oan Tuskendiken by Burgum en dêr yn de jierren 1870 it plan wie om in nije tsjerke te bouwen, krigen hja tastimming om nei de foltôging fan de nijbou de âlde tsjerke oan Tuskendiken stien foar stien ôf te brekken en dy oan de Heidstreek yn Feanwâldsterwâl wer op te bouwen. Op augustus 1871 wie der al in Kristlik Grifformearde Tsjerke yn Feanwâldsterwâl ynstituearre
It tal leden fan de grifformearde tsjerke woeks hurd oan en de tsjerke moast meardere kearen fergrutte en ferboud wurde. Yn de jierren 1920 krige de tsjerke in tuorke op de gevel mei in klok. Yn de rin fan de tiid gyng it oansjen fan de neogotyske gevel fan de tsjerke ferlern en waard it tuorke ferfongen troch in modernere fariant. Healwei de jierren 1990 binne efter de tsjerke in nije konsistoarje en romten foar de bernetsjinst byboud. Ek waard de hal fergrutte.
For Your Eyes Only (film)
Produksje
De titelsong For Your Eyes Only, dy't him ûntjoech ta in grutte hit, waard songen troch de Skotske popstjer Sheena Easton. Oarspronklik waard Debbie Harry ynhierd om it liet te sjongen dat skreaun wie troch Conti en Michael Leeson, mar dy woe sels in liet foar de film skriuwe en har band Blondie belûke yn 'e útfiering. Doe't Broccoli dêr net yn meigean woe, stapte Harry op. Har alternative titelsong foar For Your Eyes Only waard letter útbrocht op it album The Hunter, fan Blondie (1982). Easton wie de earste sjonger fan in titelsong fan in Bond-film dy't ûnder de begjintitels fan 'e film yn byld komt; dat wie in beslút fan Maurice Binder, dy't de begjintitels ûntwurp.
Chugachberchtme
Geografy
Oan 'e noardkant wurdt it Chugachberchtme begrinzge troch de dellingen fan 'e rivieren de Matanuska, de Chitina en de Koperrivier. Oan 'e súdkant rinne de bergen suver oan 'e kust fan 'e Golf fan Alaska ta, dy't diel útmakket fan 'e Stille Oseaan. It heechste punt fan it Chugachberchtme is de Mount Marcus Baker, mei in hichte fan 3.991 m. De measte berchtoppen yn it berchtme binne lykwols in stik leger, en allegear mei-inoar hawwe se in trochsneed hichte fan 1.221 m.
Annwn
Etymology
Midwelske boarnen wolle hawwe dat de betsjutting fan 'Annwn' yn 'e Midsiuwen begrypt waard as "hiel djip". In ynskripsje út 'e Aldheid yn it Gallysk, dêr't it wurd antumnos yn foarkomt, mei de betsjutting "oarewrâld" (fan an, "oare", en tumnos, "wrâld") wiist der lykwols op dat 'Annwn' ôfstammet fan it Gallo-Brytoanyske wurd *ande-dubnos, dat in oantsjutting wie foar de ûnderwrâld. Nei de kerstening fan Wales rekke Annwn identifisearre mei it kristlike hjirneimels yn it paradys.
Lokaasje
Sawol yn 'e Welske as de Ierske mytology lei de Oare Wrâld op in eilân of oars ûnder de grûn. Yn Pwyll Pendefig Dyfed, it earste fan 'e fjouwer dielen fan 'e Mabinogion, in Midsiuwske Welske tekst, wurdt suggerearre dat Annwn in diel fan Dyfed is, wylst it Arthuryske gedicht Preiddeu Annwfn wiist op in lokaasje op in eilân.
Súdwest (Utert)
It Merwedekanaal rint dwers troch de wyk hinne en it gebiet westlik fan dat kanaal wurdt dat part fan de wyk yn de folksmûle oantsjut as Kanaleneiland, wylst neffens de wykyndieling dat part fan de wyk ûnderferparte is yn de ûnderwiken Kanaleneiland en Transwijk.
De ûnderwiken Dichterswijk en Rivierenwijk binne de foarkriichske buerten fan de wyk. Dichterswijk is deun tsjin it spoar foar it Stasjon Utert-Sintraal oer en bestiet út arbeiderswenten. Rivierenwijk is in foarkriichske arbeiderswyk dy't oan de Vaartse Rijn boud waard. Transwijk en Kanaleneiland waarden nei de kriich boud en benammen Kanaleneiland hat in soad heechbou.
Hendrik Jakob Lever jr.
Neitins
Yn Snits is op it Algemien Begraafplak in monumint ta oantins fan de famylje Lever stifte op it grêf fan Jan Lever. Yn de Sudertsjerke en yn harren eardere went oan it Lytssân, no part fan it Frysk Skipfeart Museum, hinget in oantinsplakette. De Famylje Leverstrjitte yn Snits is ek nei de famylje ferneamd.
Jan van der Meer (1932)
Wurkpaad
Fan 1950 ôf hat er efterelkoar wurke by de gemeenten Emmeloard, It Hearrenfean, It Amelân, Dantumadiel en fan 1963 ôf oan Stienwyk. Njonken syn wurk studearre er rjochten en is dêr ek yn ôfstudearre. By de gemeente Stienwyk wie er referindaris-loko-sekretaris foar't er ier yn 1976 ta boargemaster fan Raerderhim beneamd waard. By de gemeentlike weryndieling yn Fryslân op 1 jannewaris 1984 gie Van der Meer syn gemeente op yn de nije gemeente Boarnsterhim en waard er beneamd as boargemaster fan de nije gemeente Nijefurd. Op 1 jannewaris 1993 gie er dêr betider mei pinsjoen nei 42 jier oerheidstsjinst.
Van der Meer is op 30 september 2016 ferstoarn yn de âldens fan 84 jier yn syn wenplak It Hearrenfean.
Reade Stjer (ferkenner)
Libben
In jier letter, yn 1875, joech Reade Stjer him by in oarlochstroep fan tritich Arikara-krigers dy't har yn kano's de rivier de Missoury ôfsakje lieten. Yn 'e omkriten fan it Standing Rock Agintskip giene se oan lân en ûntdieken dêr in lyts kamp fan 'e Lakota, dat tradisjonele fijannen fan 'e Arikara wiene. De Arikara-krigers fongen twa hynders en jagen de rest op 'e rin. De Lakota út it kamp naaiden geandefoets út, wêrnei't de Arikara harren besittings plonderen. Om't er dielnommen hie oan in súksesfolle oerfal op 'e fijân, mocht Reade Stjer, dy't oant doe ta syn (net oerlevere) bernenamme holden hie, neitiid in nije namme útsykje. Hy keas foar 'Reade Stjer'.
Parafily
Klinyske definysje
Foar klinisy is net elke parafily fan belang, of it moat in beheining wêze foar it funksjonearjen fan de persoan. Yn de DSM-IV wurde ferskate parafilyen neamd. Dêrneist is der noch in groep parafilyen dy’t net yn de DSM-IV steane, mar as dy ta in beheining oangeande it funksjonearjen fan de persoan wêze soenen kin der likegoed sprake wêze fan in psychyske ôfwiking.
Vechta (Landkreis)
Gemeenten
Ienheidsgemeenten
Oeral (rivier)
De Oeralrivier hiet oant 1775 Jaik. Katarina de Grutte hat de namme feroare doe't de Jaik-kozakken meidiene oan de Poegatsjov-opstân. Hja woe sa harren namme Jaik ferdwine litte. Dat is ek slagge, mar it hat neat úthelle om't de Jaik-kozakken mei de nammeferoaring meidien hawwe en no Oeral-Kozakken hjitte.
Skânsspringen op de Olympyske Winterspullen 1952
De Olympyske Winterspullen 1952, ek wol de VIe Olympiade neamd, waarden yn 1952 yn Oslo, Noarwegen hâlden. Dat wie fan 14 oant en mei 25 febrewaris. It skânsspringen wie op de Holmenkollbakken
Marijetsjerke (Mantgum)
Oargel
It oargel waard yn 1879 troch Van Dam en Soannen boud en ferfong doedestiids in oargel út 1831 fan J.A. Hillebrand.
Prins-gemaal
De titel 'prins-gemaal' is yn it libben roppen om't in keninginne tradisjoneel beskôge waard as de gemalinne fan in kening. Om oan te tsjutten dat 'keninginne' de hegere titel fan 'e regearjende houlikspartner wie, koe dus net sprutsen wurde fan in "kening-gemaal". Sadwaande hat men dêrfoar yn 't plak de titel fan prins nommen, dy't yn dit ferbân oars oan 'e soannen fan 'e kening tahearde.
Dochterûndernimming
Om yn Nederlân foar de wet te jilden as dochterûndernimming, moat de memme-ûndernimming sizzenskip hawwe yn 'e dochterûndernimming. Yn kêst 2:24A lid 1 fan it Boargerlik Wetboek stiet dat in bedriuw in dochterûndernimming is as de memme-ûndernimming teminsten de helte fan 'e stimmen yn 'e algemiene gearkomste fan oandielhâlders hat of teminsten de helte fan 'e bestjoerders en/of kommissarissen beneame en ûntslaan kin.
Sosjalistyske Partij (Nederlân)
Sitten Jeropeesk parlemint
De delegaasje yn it Europeesk Parlemint bestiet oan 2019 út Dennis de Jong (delegaasjelieder) en Anne-Marie Mineur.
Corvus (roman)
Corvus is in fantasy-roman fan 'e hân fan 'e Noardierske skriuwer Paul Kearney. De titel is de namme fan ien fan 'e haadpersoanen, Corvus, in feroverder dy't basearre is op 'e histoaryske persoan fan Aleksander de Grutte. It boek is yn grutte halen in werfertelling fan 'e opkomst fan Aleksander de Grutte. Corvus foarmet it twadde diel fan Kearney syn trilogy The Macht, en is as sadanich it ferfolch op The Ten Thousand. As ferhaal stiet it lykwols fierhinne op himsels en it kin dêrom skoan lêzen wurde sûnder de oare beide dielen te lêzen. It boek waard yn 2010 publisearre troch de Britske útjouwerij Solaris Books.
Duomo San Rufino
Arsjitektuer
De gevel fan 1134 heart ta de moaiste yn syn soarte yn Umbrje. De stiennen foar de bou fan de gevel stamme fan de Monte Subasio. Om it 12e-iuwse sintrale roasfinster binne de symboalen fan de evangelisten oanbrocht. De portalen binne bysûnder ryk dekorearre. It sintrale portaal toant in troanende Kristus tusken sinne en moanne. Njonken Kristus is in troanende Madonna mei Bern (links) en Sint-Rufinus (rjochts) te sjen. Dêrnjonken wurde planten, fûgels en hilligen útbylde.
Ynterieur
Under de katedraal is in krypte mei in romeinske sarkofaach út de 3e iuw, dêr't de hillige Rufinus yn leit.
G.A. van Oorschot
Auteur
By gelegenheid fan it 50-jierrich bestean fan de útjouwerij ferskynde Brieven van een uitgever dêr't in part fan de korrespondinsje fan Geert van Oorschot ( kwantitatyf en kwalitatyf in grut briefskriuwer) mei syn auteurs en kollega-útjouwers opnaam is. Yn die korrespondinsje sei er meast wêr't it op stie en draaide er net om de hjitte brij hinne.
Minnistetsjerke (Surhústerfean)
Skiednis
Al gau nei't it ûntstean fan Surhústerfean ûntstie der ek in minnistegemeente. Oant 1800 is der net in soad bekend oer de gemeente, mar de tsjerke dy't yn 1804 in gebou út 1685 ferfong wie de tredde fermanje fan de Feanster gemeente. Wêr't de earste en de twadde fermanje yn Surhústerfean stien ha is ûnbekend. Oan de tsjerke waard yn 1865 in konsistoarje en pastory boud.
Leo Vroman
thumb|250px|Leo Vroman yn 1983 Leo Vroman (Gouda, 10 april 1915 – Fort Worth, 22 febrewaris 2014) wie in Nederlânsk-Amerikaansk dichter, (toaniel)skriuwer, tekener, keunstskilder, biolooch en hematolooch. Yn Nederlân is er fral bekend as dichter, mar hy beskôge himsels yn 't foarste plak as wittenskipper. Vroman wenne en wurke fan 1947 ôf yn de Feriene Steaten en waard yn 1951 Amerikaansk steatsboarger. Dochs jildt er as ien fan de wichtichste Nederlânske dichters. Yn 1964 krige er de P.C. Hooft-priis en fierders benei alle prizen op literêr mêd.
Rotterdam (gemeente)
Rotterdam is in stêd en gemeente oan de mûning fan de Ryn yn de provinsje Súd-Hollân. De stêd hat pas yn 1340 stedsrjochten krigen.
Oberndorf am Neckar
Ekonomy
Yn de stêd binne trije wapenfabrikanten fêstige mei in lange skiednis. Yn 1811 festige kening Frederik I fan Württemberg de earste wapenfabryk yn it doetiidske Augustiner kleaster oan de rivier. Yn 1871, begûnnen twa wurknimmers, de bruorren Wilhelm en Paul Mauser, foar harsels. Tsjintwurdich hat Rheinmetall der in pear fabriken, dêr't Mauser yn 2004 yn opgien is, mei ûngefear 300 wurkernimmers. Heckler & Koch (H&K) hat syn fabriken dêr ek. H&K is in wrâldferneamde hânfjoerwapenfabryk en -eksporteur. Mei in jieromset fan sa'n 200 miljoen euro en sa'n 700 wurknimmers is H&K de wichtichste wapenprodusint fan Dútslân en de grutste wurkjouwer fan de stêd. Dan is der noch Feinwerkbau, in lytsere spesjalist yn sportwapens.
De Walvisch
De gemeente kocht yn 1982 foar in symboalysk bedrag de mûne fan De Hollandsche Molen oer en joech opdracht de stilsteande mûne op 'e nij te restaurearjen. Nei de grutte restauraasje yn de jierren 1980 baarnde de mûne op 14 febrewaris 1996 troch koartsluting folslein út. Noch yn itselde jier sette de weropbou fan de mûne útein mei help fan bedriuwen, ynstellings en partikulieren. Wat letter waard de mûne ek wer mealfeardich makke.
Jan Greshoff
Biografy
Lumen, in bondel ferzen basearre op in balletsenario wie Grshoff syn literêre debút. Der soene noch in protte fan folgje, lykas Aardsch en Hemelsch (1926) en Ikaros bekeerd (1938). Syn ferneamdste gedicht is "Liefdesverklaring".
Doarpstsjerke (Surhústerfean)
De Doarpstsjerke oan de Gedempte Feart is de eardere herfoarme tsjerke fan Surhústerfean. It ryksmonumint is tsjintwurdich ie fan de twa tsjerken fan de PKN-gemeente Surhústerfean-Boelensloane. De tsjerke wurdt yn 'e regel brûkt foar de middeistsjinsten.
Chloe Vevrier
Priveelibben
Chloe Vevrier is in diplomearre masseuze en profilearret har ek holistysk genêzeresse. Sûnt in reis nei Yndia, yn 2000, docht hja oan tantryske yoga en yn it ferlingde dêrfan ek oan tantryske seks, dêr't se ferskate essays oer skreaun hat dy't op har webside publisearre binne. Fierders is se in oanhingster fan 'e joadske kabbala-mystyk. Sûnt 2002 is se troud mei de fotograaf Jason Seifert. Se wennet ôfwikseljend yn Kalifornje, Londen en Dútslân, mei as haadadres Los Angeles.
Ashanti (film út 1979)
Ashanti, ek bekend as Ashanti: Land of No Mercy ("Asjanty: Lân sûnder Genede") is in Amerikaanske asksje-aventoerefilm út 1979 ûnder rezjy fan Richard Fleischer, mei yn 'e haadrollen Michael Caine en Beverly Johnson. It ferhaal giet oer in froulike dokter yn West-Afrika dy't ûntfierd wurdt om yn 'e Arabyske wrâld as slavinne ferkocht te wurden, en it wanhopich besykjen fan har man om har te rêden. De film wie in produksje fan 'e Amerikaanske filmstudio Columbia Pictures, basearre op 'e roman Ébano fan Alberto Vázquez-Figuerora. Ashanti waard troch de resinsinten min ûnthelle.
Plot
Sadwaande is David twongen om syn frou en har ûntfierders op eigen manneboet dwers troch de Sahara te efterfolgjen. Dêrby kriget er help fan Brian Walker, in lid fan 'e Anty-Slavernij Liga; Jim Sandell, in hierling en helikopterpiloat; en Malik, in lid fan in lânseigen woastynstamme waans frou oft ek troch Suleiman ûntfierd is. De syktocht einiget op it jacht fan prins Hassan, dêr't Kabir syn wraak kriget en David einlings syn frou wer fynt.
Ierdappelspindelknolfiroïde
Sykteferskynsels
Yn tomaten feroarsaket PSTVd in earnstige groeifermindering. By de ierdappel feroarsaket PSTVd groeifermindering en misfoarme knollen.
Fersprieding
Yn de Jeropeeske Uny is PSTVd mar ynsidinteel oantroffen. Binnen de Jeropeeske Uny is PSTVd in karantêne-organisme om foar te kommen dat de sykte him yn de Jeropeeske Uny festiget. Besmette partijen wurde standert ferneatige.
Kanaleneiland
Geografy
De wyk leit oan de westkant fan Utert-Súdwest en wurdt yn it westen begrinzge troch it Amsterdam-Rynkanaal oan de wyk Leidsche Rijn, oan de noardkant troch de diken Weg der Verenigde Naties en Dominee Martin Luther Kinglaan mei de wiken Welgelegen en Den Hommel, oan Transwijk oan de eastkant troch de Beneluxlaan en oan de súdkant troch de Aziëlaan.
Skiednis
Mei de bou fan Kanaleneiland waard yn 1955 úteinset en kaam ree yn 1971. De wyk waard in rom opsette wyk mei in soad grien en in soad heechbou. Yn de wyk kaam in eigen winkelsintrum, skoallen, tsjerke en âldereinwenten, sa't de wyk winliken in eigen stêd waard. Lykwols troch it brekme oan leechbouwenten ferfear de middeklasse al rillegau en waard harren plak troch ynnommen troch minsken mei in migraasje-efergrûn. De wyk fertutearze dêrnei om 't de gemeente yn de 1970-er jierren gjin jild foar ûnderhâld hie. Buertwinkels sleaten en it iepenbier grien waard fertutearze. Dat grien waard troch stêdboukundigen sjoen e bou mear wenten, skoallen en sportfjilden.
Grutte Tsjerke (Flissingen)
Skiednis
De tsjerke waard tusken 1308 en 1328 boud. Fan dy tiid datearret it ûnderste diel fan de tsjerketoer. De goatyske spits waard yn 1501 ferfongen troch in houten spits dy't op de hjoeddeiske liket.
Katedraal fan Liverpool
Keunstwurken
Under it grutte westlike raam waard yn 2008, doe't Liverpool Kulturele Haadstêd fan Jeropa waard, in keunstwurk ûntbleate fan Tracey Emin. It wurk mei de titel "For You" stelt de tekst "I felt you and I knew you loved me" yn rôze neonletters foar. It keunstwurk soe as ûnderdiel fan it Kulturele Haadstêd-programma ynearsten tydlik bliuwe, mar bliuwt no permanint yn de katedraal.
Klokken
Twa liften bringe de klokkelieders en besikers nei it plak dêr't de klokken hingje yn de toer. De klokken wurde neffens de Ingelske tradysje fan it wiksellieden let. Yn it midden fan in ring fan klokken hinget de Great George, de 14,5 ton swiere bourdon-klok. De Great George is ferneamd nei George V en getten troch John Taylor & Co yn Loughborough. De Great George heart ta de swierste klokken fan Ingelân.
De ring klokken om de bourdon-klok bestiet út trettjin klokken mei in ferskillend gewicht. Meiïnoar wege se 16,8 ton en se binne ferneamd nei Thomas Bartlett († 4 septimber 1912), dy't mei syn legaat it jitten fan de klokken troch Mears & Stainbank fan de Klokkejitterij Whitechapel mooglik makke. Syn jiske is yn in urn yn de liedkeamer ûnder de klokken byset.
Sipke van der Land
Libben en wurk
Van der Land waard berne yn it Fryske plak Kollum. Syn famylje ferfear yn 1945 nei Wassenaar. Hy studearre teology en Nederlânsk. Yn de jierren sechtich wie Van der Land learaar Nederlânsk en godstsjinst op it Kristlik Lyceum Visser 't Hooft yn Leien.
Hobbit
Tolkien miende dat er it wurd 'hobbit' útfûn hie as in spekulative ôflieding fan 'e Aldingelske term holbytla ("hoalebouwer"), mar jierren nei syn ferstjerren kaam oan it ljocht dat it wurd al foàr Tolkien bestie, sij it mei in oare betsjutting. It konsept fan 'de hobbit' wie lykwols wol deeglik in eigen betinksel fan Tolkien, dat er foar in part gearstalde út eleminten út it berneboek The Marvellous Land of Snergs (1927), fan Edward Wyke Smith, en de roman Babbitt (1922) fan Sinclair Lewis.
Yn 'e prolooch fan The Lord of the Rings skreau Tolkien yn 'e seksje mei as titel Oer Hobbits, dat soksoarte wêzens tige op minsken lykje, mar dat se mar heal sa lang fan stal binne, trochinoar sa'n 1.07 m, mei fuotten dy't bûtenproporsjoneel grut binne. Hja klaaie har yn felle kleuren, benammen giel en grien, en geane bleatsfoets. Se binne skruten foar oare wêzens oer en ferskreppe har net. It measte hâlde se fan dingen dy't se al kenne en dêrom bejouwe se har mar komselden bûten fertroude fermiddens.
Kleaster fan Mar Elian
Ferneatiging fan it kleaster
Yn de nacht fan 5 op 6 augustus 2015 waard Al-Qaryatayn troch de IS-striders ynnommen en twa wiken letter waard de âlde kleastertsjerke mei in bulldozer mei de grûn lykmakke. De oare gebouwen waarden yn 'e brân stutsen. Nei it ynnimmen fan de stêd waarden in tal kristenen fermoarde om se harren net bekeare lieten ta de islaam of wegeren harren ûnder de regels fan it kalifaat del te jaan. Oare leden fan de lytse kristlike mienskip waarden finzen nommen en/of as slaaf meinommen.
It Syryske leger ferovere yn april 2016 Al-Qaryatayn op de IS-striders werom. De resten en de fernielde sarkofaach fan Sint-Elian waarden werom fûn en op 'e nij begroeven op de lokaasje. Der binne plannen om it kleaster wer op te bouwen.
EuroTrip
Plot
Yn Parys rinne Scott en Cooper harren klassegenoaten Jamie en Jenny tsjin it liif, in twilling besteande út in broer en in suster, dy't ek op fakânsje yn Jeropa binne. Fjouweresom reizgje se fierder en belânje se, ûnderweis nei Dútslân, earst yn Amsterdam. Dêr wol Cooper op De Wallen nei de hoeren, mar hy bedarret by fersin yn in SM-bordeel dêr't de hiele nacht mishannele wurdt om't er it safeword dat him jûn wurdt, net útsprekke kin. Underwilens wurdt Jamie berôve wylst er him yn in steechje oraal befredigje lit troch in winkelfamke. Dêrby ferliest er net allinnich syn eigen jild, paspoart en treinkaartsje, mar ek dat fan syn suster en beide maten.
Untfangst
De webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes fan films sammelet, joech EuroTrip it sifer 5,1 (op in skaal fan 10) op basis fan 119 resinsjes, en tekene dêrby oan: "In trip dy't it wurdich is om te meitsjen, as men gjin oanstjit nimt oan neakenens dy't ûnnedich is foar it fertellen fan it ferhaal of oan smaakleasheid." De webside Metacritic joech de film it sifer 45 (fan 100) op basis fan 30 resinsjes, dy't "fan mingde aard" wiene of EuroTrip as "midsmjittich" beoardielen. Yn 'e New York Times skreau Elvis Mitchell: "hast elts fanke yn 'e film mei minder as tsien regels tekst moat har topke útdwaan." En yn in resinsje yn 'e Village Voice bekritisearre Michael Miller de film omreden fan 'e "oanhâldende eangst dat froulju manlju blike sille te wêzen en oarsom."
Resultaat
EuroTrip gie op 20 febrewaris 2004 yn premiêre yn 2.512 bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada. Yn it iepeningswykein brocht er dêr $6,7 miljoen op. Yn totaal bedroech de bioskoopopbringst yn dy beide lannen $17,8 miljoen, dêr't noch $3 miljoen by kaam yn oare lannen. De totale opbringst út 'e bioskopen wie dus $20,8 miljoen, sadat de produsinten mei in ferlies fan $4,2 miljoen sitten bleaune. Dat waard letter lykwols mear as goedmakke troch de opbringst út fideoteken en video-on-demandwebsiden en de ferkeap fan dvd's. Yn Noard-Amearika waard EuroTrip op 1 juny 2004 op dvd útbrocht, yn twa ferzjes: in sinsurearre ferzje fan 90 minuten en in 'útwreide' ferzje fan 92 minuten. De (koartere) bioskoopferzje waard yn 2013 ek op blu-ray op 'e merk brocht.
Staro Golûtvin-kleaster
Skiednis
Ek soe de hillige de muontsen in plak oanwiisd dêr't in boarne wie. Dy boarne die noch oant yn de earste helte fan de 20e iuw tsjinst, doe't, nei't it kleaster sletten waard, de boarne troch de autoriteiten mei pún folsmiten waard. Oant de sluting yn 1929 bewarre it kleaster noch reliken fan Sergius fan Radonezj, lykas syn stêf, klean en it krús dat er om hie.
Sûnt 1707 mocht de abt fan it kleaster himsels archimandryt neame. Troch de konfiskaasje fan it grûnbesit yn 1764 troch Katarina de Grutte rekke it kleaster de ekonomyske ûnôfhinklikens kwyt. Yn 1775 besocht de keizerin it kleaster en hja joech de hôfarsjitekt F.M. Kazakov opdracht om in nije omfieming te bouwen, dy't opfalt troch meardere pseudo-goatyske tuorren. thumb|170px|left| Varsonofi fan Optina It ôfskaffen fan it bisdom Kolomna yn 1799 hie ek ynfloed op it kleaster. De biskop ferhûze nei Tûla en mei him ferhûzen ek oare tsjerklike organisaasjes. De muontsen fan it kleaster moasten de leechsteande biskoplike gebouwen yn it kremlyn wer folje om tefoarren te kommen dat se yn it neigean rekken. Sa kaam it Golûtvin-kleaster leech te stean en stadichoan rekke it yn it neigean. Ien fan de tsjerken waard noch brûkt troch in preester as parochytsjerke.
Celilo Falls
Wetterfal
De wetterfal bestie út 3 parten. Dizze wetterfallen wiene foarme troch de trochgeande druk fan it wetter fan de Kolumbia rjochting de Stille Oseaan troch fersmellings foarme troch basaltrotsen. De rivier wie 1,6 km breed, mar yn de fersmellings wie de rivier mar 43 meter breed. It wetteroaanfier ferskilde yn de ferskillende jiertiden. Mei leech wetter foel it wetter fanôf de wetterfallen sa'n 6 meter del. Yn 'e maitiid nei it teien wiene de wetterfallen sawat ûnder wetter. De wetterfallen wiene kwa folume de sechde grutte yn 'e wrâld. Jierlikse oanfier bedroech trochsneed 5380 m³ de sekonde en yn tiden mei heech wetter of floed gie der wol 35.113 m³ de sekonde trochhinne.
Sønderborg (gemeente)
Sønderborg (Dútsk: Sonderburg) is in gemeente (Deensk: kommune) yn de Deenske regio Súd-Denemark (Syddanmark). Bestjoerssintrum en haadplak is de stêd Sønderborg.
Orianthi
Wurkpaad
Hjoed-de-dei hat se in relaasje mei rockgitarist Richie Sambora
Kremlyn fan Kolomna
Ferdigeningswurken
Tusken de mear as 20 meter hege muorren stiene eartiids folle mear tuorren, dêr't tjintwurdich noch sân fan bewarre binne. De muorren en tuorren waarden oan it begjin fan de 19e iuw ôfbrutsen. Twa tuorren foarmje noch ûnderdiel fan de westlike ferdigeningsmuorren. De oare fiif tuorren foarmje tsjintwurdich gjin ûnderdiel mear fan it muorrewurk, dat in dikte hat fan 3-4,5 meter. Elste toer krige in eigen histoaryske namme.
Dionysus
Oarsprong
Godstsjinstûndersikers út 'e njoggentjinde iuw, dy't útgiene fan taalkundige bestudearring en fan ferlykjende mytology, beskôgen Dionysus faak as in útlânske godheid dy't op in relatyf let tiidstip mar mei tsjinnichheid yn it tradisjonele Grykske panteön opnommen waard. Dat idee basearren se op syn myten, wêryn't er in grut diel fan syn tiid op 'e Ierde trochbringt mei omdoarmings om utens, en wrakselje moat om akseptearre te wurden as er ienris yn Grikelân weromkeart. It tinken wie dat Dionysus fan oarsprong miskien in god fan 'e Traasjers wie, dy't yn it gebiet wennen dat no rûchwei Bulgarije en de noardlike Egeyske kust fan Grikelân foarmet. Resinter argeologysk bewiismateriaal hat lykwols oantoand dat Dionysus eins ien fan 'e âldst bekende goaden út 'e Grykske kultuer is, mei in namme wêrfan't de oerlevering tebekgiet op it Myseenske Tiidrek. Om persiis te wêzen is in ynskripsje fan syn namme yn it Lineêr B-skrift op diggels fan klaaitabletten weromfûn yn it Paleis fan Nestor yn Pylos, datearjend fan omtrint 1300 f.Kr.
Attributen
It wichtichste attribút fan Dionysus is de tyrsus, in lange stôk bewikkele yn klimmerblêd of druveblêden, mei oan 'e útein in dinne-apel. Dy soed er sawol brûkt hawwe om syn folgelingen, wêrûnder de mainaden, te seingjen, as om 'e tsjinstanners fan syn kultus te ferdylgjen. Oare attributen fan Dionysus binne de tsjelk, ornaris folle mei wyn, de wynrank, de bolle, en soms ek de geit of de swarte panter. Ek de slange, fallus en figebeam wiene yn it Alde Grikelân symboalen fan Dionysus. Fierders waard er sterk assosjearre mei de oergong fan simmer nei hjerst, dy't ommers gearfoel mei de rispingstiid. Op iere ôfbyldings wurdt de god werjûn as in folwoeksen man mei burd en mantel, wylst lettere ôfbyldings him toane as in burdleaze jongeling, neaken en faak frijwat androgyn. Syn entoeraazje bestie út beburde saters mei ereksjes en wylde froulike folgelingen, de mainaden, dy't neffens guon myten nimfen wiene en neffens oaren stjerlike froulju.
Dionysyske of bachyske mystearjes
De sintrale kultus fan Dionysus stiet bekend as de dionysyske mystearjes of de bachyske mystearjes. De krekte oarsprong fan dy godstsjinst is ûnbekend, hoewol't Orfeus der neffens de myten de betinker fan wie. Ut modern godstsjinstûndersyk is oan it ljocht kommen dat in protte boarnen en rituelen dy't lang as ûnderdiel fan it nei Orfeus ferneamde orfisme beskôge binne, eins ta de dionysyske mystearjes hearre. Guon saakkundigen hawwe fierders oppenearre dat der gjin ûnderskie bestiet tusken de dionysyske mystearjes en de mystearjes fan Perséfoné, mar dat dy beide âlde religyen fasetten wiene fan deselde mystearjegodstsjinst, dêr't sawol Dionysus as Perséfoné in wichtige rol yn spile. Hoewol't de dionysyske mystearjes foarhinne as in fierhinne plattelânske religy yn 'e marzje fan 'e Aldgrykske maatskippij sjoen waard, is no dúdlik dat de stêd Atene eins in wichtige rol spile yn 'e ûntjouwing en fersprieding fan dizze religy.
Bachanalia
Yn Rome wie it bekendste feest fan Bachus de Bachanalia, dy't basearre wiene op 'e eardere Grykske Dionysia. Bachus waard opnommen yn it Romeinske panteön as in aspekt fan Liber, en syn feest waard as ûnderdiel fan 'e Liberalia sjoen. Tanksij de myten oer syn reizen en krewearjen op 'e Ierde waard Bachus troch de Romeinen sjoen as in histoaryske held, in fergoade feroverder en stifter fan stêden. Sa wied er de patroangod fan Leptis Magna, yn Tripolitaanje, dat er stifte hawwe soe. Dy stêd wie it berteplak fan keizer Septimius Sevearus, dy't de kultus fan Bachus befoardere.
Earste berte
Diodoarus Sikulus makket gewach fan guon âldere tradysjes, dy't hawwe wolle soene dat der in âldere, Egyptyske of Yndyske Dionysus bestie dy't it meitsjen fan wyn útfûn doe't er foar it earst mank de minsken libbe. Lykwols binne der alhiel gjin ferhalen oer sa'n eardere Dionysus oerlevere, en de measte (bekende) tradysjes skriuwe reizen troch Ynje en de útfining fan wyn ta oan 'e lêste Dionysus. Neffens Diodoarus wie Dionysus oarspronklik de soan fan Seus en Perséfoné (of mooglik fan Seus en Demeter). As soan fan Seus en Perséfoné wie Dionysus deselde mei hoarnen tariste godheid dy't letter beskreaun waard troch Hyginus en Nonnus, en dy't fereare waard troch de orfisten. It wie dizze Dionysus dy't it gebrûk fan oksen foar it ploegjen útfûn hawwe soe, en syn oanbidders soene him mei hoarnen ôfbylde hawwe om him dêrfoar te earjen. Nonnus neamt dizze Dionysus Sagreus, wylst Diodoarus úthâldt dat er ek deselde wie as de Trasysk-Frygyske god Sabazius. Oars as Nonnus en Hyginus jout Diodoarus lykwols gjin beskriuwing fan 'e berte fan dizze foarm fan Dionysus.
Dizze myte fan 'e saneamde sparagmos, it útinoarskuorren fan Dionysus, wurdt ornaris beskôge as de wichtichste myte fan it orfisme. Hoewol't Nonnus dizze earste Dionysus de namme Sagreus jout, waard dy namme net brûkt troch de orfisten, dy't ienfâldichwei fan 'Dionysus' sprieken. De orfyske myten oer de earste berte fan Dionysus, gearstald troch godstsjinstûndersikers út in ferskaat oan boarnen út 'e Aldheid, en ôfmakke mei oannames om 'e oerbleaune gatten op te foljen, giet sa. Seus hie geslachtsmienskip mei Perséfoné yn 'e foarm fan in slange, en sette sa Dionysus by har oan. Nei de berte waard de poppe nei de berch Ida brocht, dêr't de jonge Dionysus, krekt as Seus sels doe't er noch in poppe wie, bewekke waard troch de Korybanten, dûnsjende oanbidders fan 'e goadinne Sybêle. Seus woe fan Dionysus syn erfgenamt meitsje as hearsker oer it hielal, mar de jaloerske Heara trune de titanen oan om it bern te deadzjen. By wize fan bespotting joegen de titanen oan Dionysus de tyrsus, in finkelstâle, yn it stee fan Seus syn skepter.
Twadde berte
It berteferhaal dat Gajus Julius Hyginus (±64 f.Kr.-17) yn syn Fabulae jout, komt fierhinne oerien mei de orfyske tradysje. Hyginus, dy't de Latynske nammen brûkt, skriuwt dat Liber (Dionysus) oarspronklik de soan wie fan Jupiter (Seus) en Proserpina (Perséfoné). Nei't er útinoar skuord wie troch de titanen, fandele Jupiter de fragminten fan syn hert byinoar en die dy yn in drankje dat er oan Semele joech, de dochter fan Harmonia en Kadmus, de kening en stifter fan Tebe. Dêrtroch rekke Semele swier, wat de jaloerskens fan Juno (Heara) opwekke. Dy ferskynde oan it fanke yn 'e foarm fan har minne Beroë en beprate Semele om Jupiter te freegjen yn syn folle gloarje oan har te ferskinen. Doe't de god dat die, rekke it fanke ien fan syn wjerljochtslaggen oan en kaam om. De poppe Liber, yn har limoer, oerlibbe it ynsidint en Jupiter droech him oer oan 'e soarch fan Nysus.
Barlowpaad
Yn it begjin fan de 20e iuw waard it paad foar it grutste part oerstallich troch de bou fan de Mount Hood Highway. It bestiet hjoed de dei noch foar in part as in modderpaad, wilens oare parten ferbrede en ferhurde waarden as nije diken en wegen. It Barlowpaad is sûnt 1992 op it Nasjonaal Register fan Histoaryske Plakken pleatst.
Kristlike grifformearde tsjerke (Feanwâlden)
Skiednis
Oarspronklik hiene de kristlik-grifformearden harren tsjerke oan de Boargemaster Faberwei, mar nei in skuorring yn 1954 dielde de gemeente har op yn in âld-grifformearde gemeente en in kristlik-grifformearde gemeente. De âld-grifformearden holden it tsjerkje oan de Boargemaster Faberwei en de kristlik-grifformearden ferhûzen nei in seal fan Hotel Schoonoord, dat letter yn de jierren 1972-1973 sloopt wurde moast foar de nijbou fan de tsjerke.
Der Verdingbub
Ferhaal
Max is in wees en wurdt adoptearre troch de earme boerefamylje Bösiger yn it Emmental. Dêr nimt Max it plak yn fan in oare adopsjejonge (Verdingbub), dy't krekt earder ferstoarn wie. In leafdefol hûs fynt Max net en hy moat fuort yn it folle wurk. It sit de famylje Bösiger net mei, de rispinge mislearret, de boer drinkt en de boerinne liket in hurde, kâlde frou te wêzen dy't alle dûbeltjes twaris omkeare moat. It iennige besit fan Max is syn harmonika, dêr't er geweldich op spylje kin. Om't de boerinne noch wol ien foar de hûshâlding brûke kin wurdt Berteli, in famke fan fyftjin dy't net troch de eigen mem grutbrocht wurde koe, ek op de pleats ûnderbrocht.
Hendrik Jakob Lever sr.
Neitins
Yn Snits is op it Algemien Begraafplak in monumint ta oantins fan de famylje Lever stifte op it grêf fan Jan Lever. Yn de Sudertsjerke en yn harren eardere went oan it Lytssân, no part fan it Frysk Skipfeart Museum, hinget in oantinsplakette. De Famylje Leverstrjitte yn Snits is ek nei de famylje ferneamd.
Kolomna
It besjen wurdich
Under de net-religieuze gebouwen binne û.o. barokke hûzen fan keaplju en in út it begjin fan de 19e iuw stammende winkelgalerij it besjen wurdich.
Sport
thumb|260px| Iishal fan Kolomna De stêd hat in troch de Nederlanner Bertus Butter ûntwurpen oerdekte iisbaan. Kolomna ynvestearre 150 miljoen euro yn it oanlizzen fan de iishal, dy't de namme Kometa krige. Yn de yn 2006 iepene iishal waarden yn 2008 de Europeeske kampioenskippen reedriden organisearre.
Sarah Gilman
Aktearkarriêre
Gilman begûn har aktearkarriêre as bern op it toaniel, en spile haadrollen yn musicals as Narnia, Alice en You're a Good Man, Charlie Brown. Yn 2011 makke se mei fyftjin jier har debút op it wite doek yn 'e koarte film Hold for Laughs, dêr't se de haadrol yn fertolke fan Margaret, in trettjinjierrich famke dat narre wurdt op in roomske skoalle foar fuortset ûnderwiis.
Gilman waard lykwols it bekendst mei har fêste rol as Delia Delfano yn 'e komeedzjesearje I Didn't Do It, dy't útstjoerd waard op it Disney Channel. Dy rige rûn twa seizoenen, fan 2014 oant 2015. Fierders spile Gilman yn 2018 de rol fan Velma Dinkley (it fanke mei de bril yn Scooby Doo) yn 'e film Daphne & Velma, dy't lykwols net yn 'e bioskopen te sjen wie, mar streekrjocht op fideo útbrocht waard. Yn 2018 krige Gilman ek de fêste rol fan Wynn taparte yn seizoen 4 fan 'e tillefyzjesearje Foursome.
Harry Potter and the Chamber of Secrets
Gearfetting
Oersette omslachtekst fan 'e Hollânske ferzje fan it boek.
St. Croix (rivier yn Wiskonsin en Minnesota)
De St. Croix hat in lingte fan likernôch 272 km en streamt troch of bylâns de stêden St. Croix Falls, Osceola, Hudson, Prescott, Somerset en River Falls yn Wiskonsin en Taylors Falls en Stillwater yn Minnesota. By St. Croix Falls stiet in wetterkrêftsintrale dy't de streaming fan 'e St. Croix brûkt om elektrisiteit op te wekjen foar de twillingstêden Minneapolis en St. Paul (Minnesota). De legere 201 km fan 'e St. Croix foarmet de grins tusken Wiskonsin en Minnesota.
Boudewijn de Groot
Libben
Boudewijn de Groot hie syn earste súkses yn 1965 mei Een meisje van zestien, in oersetting fan Charles Aznavour syn chanson 'Une fille de 16 ans' fan Lennaert Nijgh. Yn de jierren dêrnei waard er benammen bekend as sjonger fan maatskippijkrityske lietsjes as Er komen andere tijden (in oersetting fan The Times They're A-Changin fan Bob Dylan), Welterusten meneer de president ('Good night Mr. President', tsjin de oarloch yn Vietnam) en Testament. Mar hy song ek in hiel soad lieten mei in poëtyske ynhâld, lykas Verdronken Vlinder, Het Land van Maas en Waal, Eva en Meester Prikkebeen, teksten dy't faak net te bedjipjen binne. De muzyk, komponearre troch De Groot sels, is melodieus en lûd.
Grendel
Fysike omskriuwing
Yn Beowulf besteget de anonime dichter amper oandacht oan it uterlik fan Grendel. Ynstee leit er him nammenste mear ta op syn kweadaardige ôfstamming, syn eigen boasaardigens en syn ferkearde dieden. Wol wurdt neamd dat er in sceadugenga is, letterlik: in "skadegonger", in wêzen dus dat it (sinne)ljocht mijt en himsels klaait yn skaden. Dat soe betsjutte kinne dat er de foarkar oan 'e nacht jout, mar ek dat er net oer deiljocht kin (lykas fampieren). Om't der mar sa'n bytsje oer bekend is, foarmet it uterlik fan Grendel oant hjoed de dei ta in ûnderwerp fan debat foar letterkundigen. Guon saakkundigen binne fan tinken dat de anonime dichter it uterlik fan syn meunster mei opsetsin ûndúdlik litten hat, mei't it ûnbekende mear eangst oanjeit as eat wêrfan't men wit hoe't er derút sjocht.
Patricia Briggs
Karriêre
Moon Called (2006) waard Briggs har grutte trochbraak, en ferkocht sa goed dat it de bestsellerlist fan 'e krante USA Today helle. It twadde diel fan 'e searje, Blood Bound (2007) helle de bestsellerlist fan 'e krante de New York Times, in wis teken dat men it yn Amearika as skriuwer makke hat. Diel 3, Iron Kissed (2008) kaam op it earste plak fan 'e fan 'e bestsellerlist fan 'e New York Times te stean. Underwilens (mids 2016) telt de rige njoggen dielen, dy't sûnder útsûndering bestsellers waarden, en sjocht it der net nei út dat Mercy har libben mei koarten simpeler of rêstiger wurde sil. Yn 2009 ferskynde fierders de grafyske roman Mercy Thompson: Homecoming, in prequel fan it earste diel fan 'e searje. Yn 2012 ferskynde Moon Called as grafyske roman, en yn 2015 folge noch in orizjineel ferhaal, Hopcross Jilly, yn dy foarm.
Koarte fiksje
(meast publisearre yn mingde ferhalebondels mei de koarte fiksje fan oare skriuwers)
Practical Magic (film)
Plot
As se folwoeksen wurden binne, set de aventoerlike Gillian ôf om wat fan 'e wrâld te sjen. Underwilens moetet Sally Michael, in pleatslike grienteman. Se falt as in blok foar him en hy foar har. Se trouwe en krije twa dochters, de readhierrige Kylie en de brúnhierrige Antonia. Op in dei wurdt Michael lykwols deariden by it oertekken fan 'e strjitte, wat de ûntreastbere Sally oan 'e famyljeflok fan 'e Owens-froulju wyt. Sally en har beide dochters lûke dan by de muoikes yn, dêr't Sally ûntdekt dat de leafde op it earste gesicht tusken har en Michael eins feroarsake waard troch in betsjoening fan 'e muoikes, dy't har graach lokkich hawwe woene. Sally wit dat der in betsjoenng bestiet om 'e deaden wer ta libben te bringen, en se smeket de muoikes om Michael werom te heljen, mar de muoikes wegerje har dat oan te dwaan, mei't wat weromkomt altyd in ferwrongen ferzje is fan wat stoarn is.
Underwilens is Gillian yn Orlando (Floarida), dêr't se in relaasje begjint mei de yntinse Jimmy Angelov, in tige knappe Bulgaar. Se keart foar koarte tiid werom nei hûs om Sally te helpen by har rouferwurking nei it ferstjerren fan Michael. Sally is ûntrêstge as se heart dat Gillian geregeldwei Jimmy syn tequila oanlinget mei in bytsje fan it giftige belladonna, sadat er bewusteleas rekket en sy ris in goede nachtrêst krije kin. In skoft letter begjint Jimmy Gillian te slaan, wêrnei't se Sally om help skillet. Sally reizget halje-trawalje nei har ta en lit har dochters efter op 'e noed fan 'e muoikes, dy't harren meinimme nei de fiering fan in heksesabbat. De beide susters besykje temûk út te piken, mar wurde trappearre troch Jimmy, dy't Gillian gizelet en Sally twingt om syn auto te bestjoeren. Gillian kriget it idee om 'e oanhâldend sûpende Jimmy bewusteleas delfalle te litten troch belladonna yn syn tequila te dwaan, in plan dat Sally útfiert. Se wol net te min brûke, mar docht der dan safolle yn dat Jimmy net bewusteleas, mar dea rekket. Se ride mei syn lyk nei hûs, dêr't se it ryk foar harrensels hawwe om't de muoikes en Sally har dochters noch altyd fuort binne. Op inisjatyf fan Gillian besykje se dan de geheime betsjoening fan 'e muoikes te brûken om Jimmy wer ta libben te bringen. Want as er (wer) libbet, sa riddenearje se, kin nimmen harren derfan beskuldigje him fermoarde te hawwen. De Jimmy dy't weromkomt, besiket lykwols daliks Gillian te smoaren, sadat Sally him mei in koekepanne op 'e nij deaslaan moat. Dêrnei litte se him dea bliuwe en begrave syn lyk yn 'e mânske tún.
Qiu Jin
Neilittenskip
It libben fan Qiu Jin is yn Sina werferteld yn in stikmannich toanielstikken (wêrfan't teminsten acht skreaun waarden noch foàr de fal fan 'e Qing-dynasty), ferskate films en ien dokumintêre. Ien film, mei as titel ienfâldichwei Qiu Jin, kaam yn 1983 út ûnder rezjy fan Xie Jin. In oarenien datearret fan 2011, en waard makke troch Herman Yau ûnder de Ingelsktalige namme The Woman Knight of Mirror Lake. Yn 'e film 1911, dy't Jackie Chan en Zhang Li makken oer de Sineeske Revolúsje, wurdt Qiu Jin hielendal yn it begjin toand as se nei it plak fan har terjochtstelling laat wurdt.
Mainstream (betsjuttingsside)
"Mainstream" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Deir Mar Musa al-Habashi
Mar Musa of Deir Mar Musa al-Habashi (Syrysk: ܕܝܪܐ ܪܡܪܝ ܡܘܫܐ ܟܘܫܝܐ‎ deiro d-mor mūše kūšoyo; Arabysk: دير مار موسى الحبشي‎, deiro d-mor mūše kūšoyo; letterlik oerset it Kleaster fan Sint-Moazes de Abessyn) is in Syrysk-katolyk kleaster op ien fan de eastlike hellings fan de Anty-Libanon by Nabk, likernôch 80 km. noardlik fan Damaskus yn Syrje. De kleastertsjerke is fersierd mei kostbere fresko's út de 11e en 12e iuw.
Skiednis
De namme fan it kleaster is werom te fieren op in Abessynske foarst mei de namme Moazes, dy't him hjir likernôch 1500 jier lyn yn in grot werom luts. Yn de rin fan de tiid foarmen fromme manlju op it plak in lytse groep om yn ôfsûndering God te sykjen. De earste fermelding fan it kleaster datearret út 586. Lange tiid wie in lytse basilyk it iennige bouwurk fan it kleaster, dy't op de ruïne fan in lytse romeinske grinspost boud wie. De muontsen wennen yn grotten om de tsjerke hinne. Yn de 11e en 12e iuw libbe it kleaster op. De tsjerke waard mei nije fresko's beskildere en it kleaster waard útwreide en fersterke. Yn de 17e iuw droege ûnder it islamityske bewâld de stream pylgers nei it kleaster op en moast it sletten wurde. Yn 1982 reizge de Italjaanske jezuyt Paolo Dall’Oglio nei Syrje en sette fanôf 1984 útein mei de weropbou fan it kleaster. Ynearsten wurke er tegearre mei frijwilligers út de omkriten en Europeanen dy't dielnamen oan simmerkampen oan it herstel fan de muorren. Sa ûntstie in ynformele mienskip. De histoaryske gebouwen wiene as ûnderkommen al gau te lyts en foar mear hûsfêsting foar de manlju en it ûnderbringen fan de geiten waard in nij ûnderkommen boud, dat de namme Dair el-Huqab krige, wêrby't besteande grotten yn de nijbou yntegrearre waarden. Sûnt 1998 waard der úteinset mei de bou fan Dair el-Hayek, in ferbliuw foar froulju en gasten en om seminars te yn te organisearjen.