cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Renton (Washington)
Skiednis
De koalminen begûnen yn dizze tiden faai te rinnen, mar Renton as in yndustriéle stêd rûn net tebek. Mei it kommen fan de 'Pacific Car and Foundry', hjoed de dei ferneamd as Paccar sette in fabryk útein yn de stêd. Ek it spoar foar passazjierstreinen wreide him út en ek it wegennet yn de omkriten waard hieltyd ferbettere. Hjirmei koe Renton as in sliepstêd en foarstêd fan Seattle útgroeie. Sels tidens de Grutte Depresje groeide Renton noch stadichoan troch. Yn 1941 kaam Boeing en sette in fabryk útein yn Renton. Tidens de Twadde Wrâldkriich waarden der yn de Renton fabryk Fan Boeing B-29 fleantugen boud, mei op syn meast 6 deistich. Ek Paccar boude 30 Sherman tenks de moanne. Wilens manlju oan it fjochtsjen wiene yn de kriich, diene froulju it smoarge wurk. Nei de kriich kamen de manlju tebek en nimme it wurk wer oer fan de froulju. It kriichsspul hoechde net mear boud te wurden, mar Boeing begûn yn de jierren dernei mei de bou fan jets. De ynfrastruktuer waard ferbettere, mei it ferbetterjen en bouwen fan nije wegen, wenwiken, ensfh.
Isaiah Dorman
De Slach oan de Little Bighorn
Under de Grutte Sû-Oarloch waard Dorman oan 'e ein fan 'e maityd fan 1876 ynhierd troch Custer om as tolk op 'e nij it Amerikaanske 7e Kavaleryrezjimint te beselskipjen op 'e simmerkampanje fan dat jier tsjin 'e Lakota, Noardlike Sjajinnen en Noardlike Arapaho. Neffens ien ferslach fan 'e kampanje sette Dorman net ôf mei de 7e Kavalery, mar waard er neitiid mei in boadskip út Fort Abraham Lincoln efter de kolonne oan stjoerd en joech er him dêrby oan 'e igge fan 'e rivier de Rosebud. It formele fersyk fan Custer om Dorman oan syn rezjimint ta te foegjen, bestiet lykwols noch altyd en is datearre op 14 maaie, trije dagen foar't de kolonne út Fort Abraham Lincoln ôfsette.
Saw Gerrera
Yn Star Wars: Rebels
Gerrera komt ek foar yn twa dûbele ôfleverings fan 'e tekenfilmsearje Star Wars: Rebels. Yn diel 1 en 2 fan Ghosts of Geonosis, út it trêde seizoen, makket er noch diel út fan it Rebelleferbûn. Dêryn giet er op ûndersyk út op 'e planeet Geonosis, dêr't it Keizerryk genoside begien hat op 'e Geonosianen. As de rebellen it kontakt mei him ferlieze, stjoere se de Jedi Kanan Jarrus, syn padawan Ezra Bridger en ferskate oaren efter him oan. Dyselden komme op in hier nei om, mar wurde rêden troch Gerrera. Hy hat ûnderwilens útfûn dat der noch ien Geonosiaan yn libben is. It selskip wit dy Geonosiaan op te spoaren, dy't troch Ezra "Klik-Klak" neamd wurdt. Se ûntdekke dat dyselde in aai fan in Geonosiaanske keninginne beskermet, dat de lêste hoop is op it fuortbestean fan syn soarte. Gerrera nimt Klik-Klak finzen om't er him derfan fertinkt ynformaasje efter te hâlden, en ûnderfreget him op agressive wize, wêrby't er him sels martelet mei elektryske skokken. As de groep lykwols almar mear bewiis fan 'e genoside fynt, betinkt Gerrera him en lit er Klik-Klak frij om te besykjen mei it keninginne-aai in nije generaasje Geonosianen te produsearjen.
Lidwina fan Skiedam
Lidwina fan Skiedam (berne yn Skiedam op 18 maart 1380 – ferstoarn yn Skiedam op 14 april 1433) is in katolike hillige. Hja is patroanhillige fan siken en ien fan de bekendste hilligen fan Nederlân.
Wierd Duk
Priveelibben
Yn 'e jierren tachtich wie Duk bassist yn in stikmannich rockbands, wêrûnder de Fryske groep The Visitor. Dêrmei fersoarge er yn 'e Sovjet-Uny, yn 'e tiid fan 'e ûntjouwende glasnost en perestrojka fan Michail Gorbatsjov, optredens yn 'e underground fan Leningrad. Yn syn Dútske tiid rjochte Duk mei in Dútske partner in kafee op yn 'e Berlynske wyk Kreuzberg, mei as namme Kaffee am Meer. Tsjintwurdich wennet Duk ôfwikseljend yn Berlyn en Rotterdam. Yn 2013 troude er mei syn kollega Fidan Ekiz, mei wa't er in soan krige, Ferran. Harren houlik rûn lykwols yn 2017 út op in skieding.
Moving Target (roman fan Elizabeth Moon)
Ynhâld
Underweis docht Stella it romtestasjon oan dat yn in baan om 'e planeet Allray draait. Dêr is ien fan 'e skippen fan Vatta, de Ellis Fabery, mei hast alle bemanningsleden oan board opblaasd. De iennichste oerlibbene is de opslûpen jonge Toby Vatta, dy't sûnt troch de pleatslike plysje yn befeilige bewarring holden wurdt. Sadree't Stella op it stasjon arrivearret, wurdt de traumatisearre jonge lykwols oan har soargen oerdroegen. Dat hat noch mar kwealk syn beslach krigen, of der wurdt al in oanslach op harren dien. By harren flecht troch it romtestasjon rinne Stella en Toby Rafe Dunbarger tsjin 't liif, in âlde flam fan Stella. Rafe is de soan fan Garston Dunbarger, de algemien direkteur fan InterStellar Communications (ISC), it bedriuw dat it monopoalje op 'e ynterstellêre kommunikaasje hat fia de ansible-apparaten dy't se yn alle bewenne (en guon ûnbewenne) planetestelsels boud hawwe. Hoewol't Rafe it swarte skiep fan 'e Dunbarger-famylje is en al jierren gjin normaal kontakt mear mei syn âlden ûnderhâldt, fertsjinnet er noch wol altyd de kost as klandestyn agint foar ISC. Hy hat op Allray Station genôch kontakten yn 'e ûnderwrâld om Stella en Toby te helpen it stasjon te ûntflechtsjen. Om't de mysterieuze fijannen fan Vatta it ek foarsjoen lykje te hawwen op ISC beslút er mei harren te gean.
Isjbosjet fan Israel
Libben
As Isjbosjet heart dat syn legeroanfierder útnaaid wie en by Hebron deastutsen is, lit er de moedfearren hingje. Twa oare ofsieren, Baäna en Rekab, beslute dan it hûs fan in op dat stuit sliepende kening Isjbosjet yn te slûpen. Hja snije him de holle ôf en yn de hope yn de geunst te kommen by David bringe hja him de holle fan de deade kening as trofee. Mar David wurdt dan sa lilk as in sage op de beide manlju en foar harren leffe died lit hy Baäna en Rekab fuortendaliks eksekutearje. De holle fan Isjbosjet lit David út repekt foar de fermoarde kening by it lichem fan syn legeroanfierder Abner begrave.
Leonid Pasternak
Biografy
Pasternak wie in soan fan in Joadske herbergier, de jongste fan seis bern, en hie as bern al in soad niget oan tekenjen en skilderjen. De earste dy't syn wurk kocht wie in strjitfeier, hy wie doe sân jier. Fan 1881 oant 1885 studearre er oan de medyske fakulteit fan de Universiteit fan Moskou, mar noch foar syn ôfstudearjen gie nei de Akademy foar Byldzjende Keunsten yn München. Dêr makke er syn stúdzjes ôf yn 1887, gie werom nei Ruslân en waard keunstskilder.
Yn 1889 troude Pasternak mei de pianiste Rosa Kaufman, dochter fan Isidor Kaufman, in Joadske fabrykseigner. Sy krigen fjouwer bern dêr't Boris Pasternak de âldste fan wie (Moskou, 1890). Pasternak wie befreone mei skriuwer Leo Tolstoj, dy't er faak skildere op syn bûtenpleats Jasnaja Poljana en foar wa't er ferskate wurken yllustrearre. Foar de yllustraasje fan de roman Oarloch en Frede krige er in gouden medalje by de Wrâldtentoanstelling 1900 yn Parys.
Krintsjebrij
Wat der yn sit
Fierders kin der ek noch by:
Rechabeäm fan Juda
Libben
Rechabeäm hie achttjin frouwen en sechtich byfrouwen, mar Maäka, in dochter fan Absalom, hie de kening boppe alles leaf. Hy sette achtentachtich bern oan, wêrfan 28 soannen en 60 dochters.
Ekspeditus
Oarsprong
Ekspeditus waard al foar 1781 opnomd yn de martyrologieën fan Itaalje. Dêr bestie in tradysje dat Ekspeditus' help frege wurde koe om drege rjochtssaken te regeljen. Ekspeditus wurdt yn Jeropa fereare, mar namste mear yn Latynsk-Amerika. Yn Brasylje yn São Paulo wurde op 19 april grutte festiviteiten organisearre, dy't in soad folk mei somtiden wol hûnderttûzenen minsken lûke.
George Kennedy
Jonkheid en oplieding
Kennedy waard yn 1925 berne yn New York, as telch út in laach fan artysten. Syn heit, George Harris Kennedy sr., wie in muzikant en orkestlieder mei Ierske en Ingelske woartels, dy't stoar doe't Kennedy sels noch mar fjouwer jier wie. Hy waard sadwaande grutbrocht troch syn mem, Helen A. Kieselbach, in balletdûnseresse fan Dútsk komôf. Kennedy makke syn debút as toanielakteur doe't er twa jier âld wie, en letter yn syn jonkheid wied er aktyf as harkspulakteur. Under de Twadde Wrâldoarloch tsjinne er fan 1943 ôf yn it Amerikaanske Leger, dêr't er by de legerradiostjoerder wurke.
Grundtvigstsjerke (Kopenhagen)
Arsjitektuer
De arsjitekt liet him ynspirearje troch Deenske doarpstsjerken en ferbûn yn syn ûntwerp moderne, geometryske foarmen fan it bakstienekspresjonisme mei de klassike fertikale linen fan de goatyk. It meast opfallend is it machtige westwurk, dat tinken docht oan de kast fan in tsjerke-oargel. Yn it westwurk is de 49 meter hege klokketoer yntegrearre. It tsjerkeskip hat opfallende trepgevels, dy't faak oantroffen wurde by Deenske tsjerken. De foarmen binne lykwols modern en elke trepgevel hat dûbele toppen.
Yrrigaasje
Bûten de lânbou om wurdt yrrigaasje ek wol brûkt foar it behâld fan lânskippen (bgl. tunen) yn tiden fan drûchte of foar de refegetaasje fan fersteurde grûn yn drûge gebieten. Dêropta kin yrrigaasje ek ynset wurde foar oare doelen as eigentlike bewettering, lykas it beskermjen fan planten tsjin froast en it tsjingean fan setting (wêrby't de grûn ûnder ynfloed fan belêsting gearparse wurdt, wat de groei fan fegetaasje behinderet). Fierders wurde yrrigaasjesystemen ek tapast foar it tsjinkearen fan opwynderjen fan moude, it ôffieren fan ôffal fia rioelen en yn 'e mynbou.
Busûndernimming Slof
thumb|De earste bus fan Slof thumb|Jaap Slof thumb|Bus út 1930 thumb|± 1930 Busûndernimming Slof bestie fan 1923 oant 1983 op De Jouwer. Eigeners fan it autobusbedriuw wiene de bruorren Jacob (Jaap) en Rinze Slof. Se begûnen nei de Earste Wrâldoarloch yn it busbedriuw fan harren heit Jan Slof by ‘De Koai’ oan de Hurddraversdyk. De bruorren wiene ek sportyf. Jacob Slof wie yn syn jeugd in bekende koartebaanrider, en syn jongere broer Rinse spile yn it earste alvetal fan fuotbalklup De Kooi. (Frou Slof hie it kafee/kantine fan fuotbalklup De Kooi).
Ambach (Münsing)
It besjen wurdich
thumb|150px|Kapel
Oblyk
De oblyk (falsk kursyf) is in ferskiningsfoarm fan in letterfoarm wêrby't dat lettertype justjes nei rjochts oerhellet en dus op deselde wize brûkt wurdt as de kursyf. It ferskil tusken de twa is lykwols, dat de letterfoarmen fan de kursyf ek werklik ferskille fan dy fan de romein, wylst de letterfoarmen fan de oblyk gewoan in skeanmakke romein binne.
Ynterlingue
Ynterlingue is in keunsttaal, dy't yn 1922 troch de Edgar de Wahl gearstald waard, oarspronklik ûnder de namme Occidental.
Sûkerpûdsje
De foarm fan in sûkerpûdsje kin plat of silinderfoarmich wêze. Tsjintwurdich binne der hieltyd mear silinderfoarmige pûdsjes (de saneamde ‘sugarsticks’) om’t dy út minder papier makke wurde kinne. Yn 2010 is de Vilans Ynnovaasjepriis wûn troch in studint dy’t in sûkerpûdsje ûntwurpen hat mei in skeane hals, sadat it iepenskuorren en útstruien makliker is.
Ein 2000 waard in klup fan sûkerpûdsjesamlers yn Nederlân oprjochte, de Club van Suikerzakjesverzamelaars. It die bliken dat der ferlet wie fan in sintraal platfoarm foar kontakt en it ruiljen fan pûdsjes. Yn 2017 wie it ledetal yn Nederlân sa’n 120. It meitsjen fan in (digitale) katalogus fan Nederlânske sûkerpûdsjes is ien fan de doelstellingen fan de klup.
Gasfabryk fan De Jouwer
De fersmoarge grûn by it fabryk waard yn 2014 tagelyk mei de grûn fan de eardere Gieljitterij Keverling sanearre.
Ligatuer
In ligatuer (fan it Latynske ligatus, it mulwurd fan ligare, dat "bine" betsjut) is in skriftteken dat foarme wurdt troch twa of mear letters yn ien foarm te skriuwen of te printsjen. Yn 'e regel wurdt in ligatuer brûkt foar twa tekens dy't inoar oars yn it paad sitte soene, bygelyks de oerhingjende f folge fan in stokletter lykas de b, f, l, k, h. De reden foar it brûken is meast estetysk of technysk. Inkeldris wurdt ûnderskied makke tusken ligaminten en ligatueren, wêrby't ligatueren nije letters binne dy't út twa oare letters ûntstien binne, lykas de w en de ß, en ligaminten 'opsierde' foarmen binne, lykas de f+i = ﬁ. In digraaf is in kombinaasje fan twa lettertekens dy't yn 'e útspraak ien inkeld lûd fertsjintwurdiget. Sokke digrafen kinne har ûntjaan ta (oaninoar skreaune) ligatueren, mar dat hoecht net. It begryp 'digraaf' ferwiist benammen nei de útspraak, wylst de term 'ligatuer' op 'e skriuwwize tsjut.
Brûken fan ligatueren
By boekdruk wurde (waarden) ligatueren noch altyd brûkt út technyske needsaak, mei't oerhingjende leaden letters oars mei inoar konfliktearren en skansearren.
Feemerk
In feemerk is in merk dêr't fee ferhannele wurdt. Dêrby giet it yn West-Jeropa yn 'e regel benammen om kij en keallen, skiep, geiten en bargen. Foar hynders binne (of wiene) der ornaris aparte hynstemerken. Yn Fryslân ûntstiene de measte feemerken oan 'e ein fan 'e Midsiuwen út jiermerken. Dat wiene merken dy't ienris yn it jier organisearre waarden yn it ramt fan kristlike hjeldagen, en wêrfan't keaplju en feekeaplju gebrûk makken om saken te dwaan. De measte gruttere plakken hiene twa fan sokke jiermerken: ien yn it foarjier en ien yn 'e hjerst.
Cardiff
thumb|230px|Lizzing fan cardiff yn Wales thumb|230px|It Millenniumstadion Cardiff ('it fort oan de Taff'; Welsk: Caerdydd) is de haadstêd fan Wales en is ek de grutste stêd (city) fan dat part fan it Feriene Keninkryk. De stêd leit yn it suden fan Wales oan it Bristolkanaal. De rivier de Taff rint troch de stêd. Kastiel Cardiff is toeristyske attraksje fan belang.
South Pacific (film út 1958)
Plot
Troch de ûnderfreging troch de ofsieren is Nellie ta it besef kommen dat se yn in romantyske relaasje behelle rekke is dy't hielendal los stiet fan 'e wurklikheid. Se beslút dat it iennichste rasjonele dat se dwaan kin, is om 'e relaasje te ferbrekken. As Émile har lykwols ûnferwachts opsiket en har útnûget foar in feest dat er yn har eare jaan wol, sadat se mei syn freonen yn 'e kunde komme kin, fynt se it ûnfatsoenlik om te wegerjen. Émile sjocht dat as oanmoediging; hy ferklearret dêrop syn leafde foar har en freget har om mei him te trouwen. Dat giet Nellie fierstente hurd, en as de fragen fan 'e ofsieren har yn 't sin komme, fernimt se nei syn politike opfettings. Émile, dy't soks net ferwachte hie, praat wat om oer universele frijheden. Op har fraach oer wêrom't er út Frankryk wei gien is, leit it er har út dat er dêr by in fjochtpartij mei ien dy't him tenei kaam by fersin syn tsjinstanner deade hat. Nei it hearren fan dy antwurden, jout Nellie him tawurd.
Houten Skonk
Houten Skonk (Sjajinsk: Kâhamâxéveóhtáhe, útspr.: [kahamaxɪvɪostahɪ], likernôch: "kahamachiwwìostahì"; Ingelske oersetting: Wooden Leg; oan 'e igge fan 'e rivier de Cheyenne, yn 'e Black Hills (Súd-Dakota), 1858 – yn it Noardlike Sjajinne Yndianereservaat (Montana), 1940) wie in Sjajinsk kriger dy't bekend waard troch syn dielname oan 'e ferneamde Slach oan de Little Bighorn, tsjin it Amerikaanske 7e Kavaleryrezjimint. Neitiid tsjinne er sels as ferkenner yn it Amerikaanske Leger, ûntjoech him ta in foarman fan syn folk (hoewol't er nea ta opperhaad beneamd waard) en wie rjochter by in Yndiaanske rjochtbank.
De Grutte Sû-Oarloch fan 1876
Op 25 novimber wie Houten Skonk op 'e nij by in konfrontaasje mei it Amerikaanske Leger belutsen, doe't it 4e Kavaleryrezjimint, ûnder kolonel Ranald S. Mackenzie, it winterkamp fan it Sjajinske opperhaad Stomp Mês oanfoel. Yn dat treffen, dat bekend kaam te stean as it Gefjocht fan Stomp Mês (Dull Knife Fight) waarden de winterfoarrieden fan dit diel fan 'e Noardlike Sjajinnen ferneatige en frijwol alle hynders bútmakke. It gefolch wie dat Stomp Mês twongen wie om him koarte tiid letter oer te jaan, om't syn folk gjin iten hie om 'e winter troch te kommen. Houten Skonk hie him tsjin dy tiid lykwols mei it opperhaad Lytse Wolf en oare krigers by de Lakota jûn, en naam op 8 jannewaris 1877 diel oan 'e Slach by Wolf Mountain, it lêste grutte treffen fan 'e oarloch. Uteinlik wied er troch brekme oan iten en de oanhâldende ferfolging troch de Amerikanen twongen om him yn it foarjier fan 1877 oer te jaan.
Ierdappeldoller (masine)
De moderne komplekse masines meitsje it mooglik grutte hoemannichten ierdappels yn ien wurkgong sûnder skansearjen te rispjen.
Alderheljenkatedraal (Derby)
Skiednis
De oarspronklike tsjerke waard nei alle gedachten om it jier 943 hinne boud troch de Angelsaksyske kening Edmund I as in keninklike kollegiale tsjerke. Fan dy bou binne gjin resten bewarre bleaun. Nei de Normandyske ferovering fan 1066 en neffens it Domesday Book fan 1086 wie de tsjerke eigendom fan de kening en bestjoerde in kolleezje fan sân preesters it gebou.
Ierdappeldoller (masine)
Tapassing
Tylten:
Alderheljenkatedraal (Derby)
Skiednis
Wylst de âlde toer bewarre bleau, waard de rest fan de tsjerke boud neffens in neoklassisistysk ûntwerp fan de arsjitekt James Gibbs. Yn syn arsjitektuerboek skreau Gibbs oer de Alderheljentsjerke dat it moaier wie gjin galerijen oan te bringen, dy't neffens him krekt as banken de tsjerke ferpeste en dat de ienfâld fan it gebou it goedkeaper en better passend by de âlde toer makke. As kompinsaasje foar it sobere ynterieur liet Gibbs troch de lokale smid Robert Bakewell in smei-izeren koerhek meitsje oer de hiele breedte fan de tsjerke. De nijbou fan de tsjerke waard op 25 novimber 1725 yn gebrûk nommen.
Ierdappelsetmasine
Snaresetter
De masine bestiet út in module, dêr’t de dosearring fan de ierdappels yn bart, mei dêrboppe de ierdappels dy’t set wurde moatte. De te setten poaters kinne op ferskate wizen op de masine meinommen wurde, û.o. troch in platboaiembunker of yn grutte kisten op in kistedraaier. Ofhinklik fan de metoade wurde de ierdappels mei ferdrach op de tafierbân lege. Dy draait nei efteren, dêr’t de ierdappels fan lytse hichte ôf op it snarebêd falle. It snarebêd bestiet út 6 setsnaren, dy’t nei foaren draaie en oan wjerskanten fan de setsnaren 9 retoersnaren, dy’t nei efteren draaie.
John M. Chivington
John M. Chivington (folút: John Milton Chivington; Lebanon (Ohio), 27 jannewaris 1821 – Denver (Kolorado), 4 oktober 1894) wie in Amerikaansk militêr fan etnysk Ingelsk komôf, dy't yn 'e Amerikaanske Boargeroarloch en de Kolorado-oarloch focht. Hy fierde ferskate frijwilligersienheden fan 'e territoriale milysje fan Kolorado oan en berikte yn 1862 in heldestatus troch syn rol yn 'e Slach by Glorieta Pass, wêrby't de Konfederearre Steaten fan Amearika de tagong ta it Amerikaanske Súdwesten ûntsein waard. Yn 1864 wied er lykwols ferantwurdlik foar it kweaferneamde Bloedbad fan Sand Creek ûnder de Súdlike Sjajinnen en de Súdlike Arapaho, ien fan 'e slimste Amerikaanske oarlochsmisdieden út it tiidrek fan 'e Yndiaanske oarloggen. Hoewol't er as gefolch dêrfan ûntslach nimme moast út it leger en syn politike aspiraasjes fierders wol ûnder syn skuonsoallen skriuwe koe, waard er dêr nea foar straft. Neitiid tsjinne er as grutmaster fan 'e frijmitselderij yn Kolorado.
It Bloedbad fan Sand Creek
Nei in oerfal wêrby't in hiel kolonistegesin fermoarde wie, stalde John Evans, de gûverneur fan Kolorado, it 3e Frijwillige Kavaleryrezjimint fan Kolorado gear, dat ek ûnder befel fan Chivington steld waard, mei as doel om foar iens en foar altyd mei de Yndianen ôf te weven. Alle "freonlike Yndianen" waarden oardere om har te melden by legerposten om't se oars as fijannich te boek komme soene te stean. Dat, it opperhaad Swarte Tsjettel fan 'e Súdlike Sjajinnen late syn troep nei Fort Lyon ta, dêr't er him melde by de legerkommandant. Mei beswarrings fan freonskip waard er wer weromstjoerd nei it Sand Creek Reservaat, dêr't er bliuwe moast oant de fijannichheden beëinige wiene. Sadwaande sloegen de Súdlike Sjajinnen fan Swarte Tsjettel (Moketavato) en guon Súdlike Arapaho ûnder Lofterhân (Niwot) harren kamp op by in bocht yn it streamke de Big Sandy Creek, likernôch 64 km noardwestlik fan Fort Lyon.
Getto
Getto is de oantsjutting foar in stedswyk dy't foar it grutste part bewenne wurdt troch minsken dy't ta ien inkele etnyske, religieuze of rasiale groep behearre. Faak binne dizze minsken troch de oerheid as troch omstannigheden twong om dêr te wenjen.
Thorbecke Akademy
De akademy hat in stúdzjeferiening neamd " SG Trias Politica ". Dy feriening stribbet nei it befoarderjen fan de persoanlike en yntellektuele ûntwikkeling fan har leden.
Bordeauxread
Kleurtechnyk
By additive kleurminging (bgl. op tillefyzjes en kompjûterskermen) kriget men bordeauxread troch de helderheid fan 'e primêre kleur read mei likernôch de helte ôf te swakjen. By subtraktive kleurminging (bgl. yn 'e druktechnyk) is bordeauxread in tertiêre kleur, dy't yn teory produsearre wurdt troch it fermingen fan 'e primêre kleuren syaan, maginta en giel. Yn 'e praktyk wurdt lykwols swart tafoege yn it stee fan syaan, om't dat bettere resultaten jout.
Iduna (Drachten)
Yn 2014 wie der in ferbou en útwreiding fan it gebou.
Boeing C-17 Globemaster III
Spesifikaasjes
thumb|Cockpit fan in Boeing C-17A Globemaster III thumb|C-17 by it 'tladen fan helpguod nei de [[Orkaan Katrina]] thumb|In C-17 fan de 446th Airlift Wing giet de loft yn ([[Fort Bragg (Noard-Karolina)|Fort Bragg)]]
Aldamt (regio)
Woltierige lânbou
It útbrekken fan de feepest en hege nôtprizen late ta it omskeakeljen fan in mingd bedriuw ta folsleine ikkerbou. De ynflaasje soarge foar dat de fêste pachtsom, dy't de boeren neffens de regels fan it beklamrjocht skuldich wiene oan de lâneigeners, hieltyd minder wurdich waard, sa't se stadichoan suver wer eigener fan harren pleats wurde koene.
Disibod
Hja wiene aktyf yn de Fogezen en Ardinnen, oant Disibod in dream krige en fierder reizge en op it plak dêr't de rivieren de Nahe en de Glan gearrinne oan de foet fan de berch by in boarne hutten boude. Dêr brochten de muontsen it evangeelje ûnder de heidenske befolking. Dêrnjonken bouden de muontsen ek in doopkapel oan de noardeastlike foet fan de berch.
Disibod ferstoar op 8 july yn it jier 700 en waard yn syn sel begroeven. It grêf waard besocht troch in soad pylgers en yn 745 besocht ek Bonifatius syn grêf. Bonifatius liet syn bonkerak ûnder it alter fan de kleastertsjerke bysette, dat yn dy tiid neffens gebrûk delkaam op in offisjele hilligenferklearring.
De reformaasje waard yn 1559 yn Palts-Zweibrücken ynfierd en dêrmei kaam in ein oan de kleastermienskip. Sûnt binne de reliken fan Disibod ferdwûn. De gebouwen fan it kleaster bleaune lykwols noch stean oant de Frânske Revolúsje. De Frânsen, dy't yn dy tiid it gebiet lofts fan de Ryn besetten, ferkochten it as nasjonaal besit en brûkten de stiennen fan de gebouwen.
Conan the Barbarian (film út 2011)
Produksje
Filmstudio Warner Bros. hie ferskate jierren de filmrjochten op Conan the Barbarian hân, mar der neat mei dien. Yn 2007 krigen Nu Image en Millennium Films de rjochten yn 'e hannen, foarsjoen fan in klausule dy't frege om in direkte ferfilming. Yn 'e preproduksjefaze wiene ferskate regisseurs mei it projekt ferbûn (ûnder wa Brett Ratner) oant úteinlik keazen waard foar Marcus Nispel. Dyselde wurke op basis fan in senario dat skreaun wie troch Thomas Dean Donnelly, Joshua Oppenheimer en Sean Hood.
Conan the Barbarian waard troch de makkers foarsteld as in "nije ynterpretaasje" fan 'e koarte ferhalen oer de ferneamde held Conan de Barbaar dy't yn 'e 1930-er jierren skreaun waarden troch de Amerikaanske auteur Robert E. Howard. Der soe sadwaande gjin direkte bân wêze mei de film Conan the Barbarian út 1982, mei Arnold Schwarzenegger yn 'e titelrol. Nettsjinsteande dat waard de film rûnom beskôge as in remake.
Petear
De ûntwikkeling fan 'e feardichheden dy't nedich binne om in petear te fieren, foarmet in wichtich part fan sosjalisaasje. It oanlearen fan 'e wurdskat om in petear te fieren is fierders ek in wichtich ûnderdiel fan it learen fan in frjemde taal. Petearanalyze is in tûke fan 'e sosjology dy't him taleit op 'e stúdzje fan 'e struktuer en organisaasje fan minsklike ynteraksje, yn 't bysûnder yn 'e foarm fan it hâlden fan in petear.
Aldamt (regio)
Taal
Yn it Aldamt wurdt it Aldamtersk, dat in fariëteit fan it Grinslânsk is en is nau besibbe oan it dialekt fan it Eastfrysk Plat fan it Reiderlân. Beide binne part fan it Nedersaksysk, mar hawwe in Frysk substraat. Oant de ein fan de Midsiuwen waard der Frysk sprutsen.
Alfred Terry
Jonkheid en oplieding
Terry waard yn 1827 berne yn Hartford, yn 'e Amerikaanske steat Konettikut. Hy groeide lykwols op yn New Haven, dêr't er oant 1838 syn ûnderwiis genoat oan 'e Hopkins School. Letter folge er yn syn wenplak in oplieding oan 'e ferneamde Universiteit fan Yale, dêr't yn 1848 ôfstudearre as master yn 'e rjochten. Neitiid waard er oansteld as griffier fan it gerjochtshôf fan New Haven County.
De Oosterpoort
thumb|De Oosterpoort De Oosterpoort is in kultuersintrum yn Grins, dat yn 1975 iepene waard yn in nijboud gebou. It gebou stiet fuort besúdeasten de binnenstêd oan de Trompsingel oan de noardrâne fan de Oosterpoortwyk.
Fêste spiler yn De Oosterpoort is it Noard Nederlânsk Orkest. It Noorderslagfestival wurdt dêr ek alle jierren holden.
Lacuna Coil
Lacuna Coil is in Italjaanske gothic metalband oprjochte yn 1994 yn Milaan. Lacuna Coil hat twa nammeferoaringen ûndergien, foarhinne bekend as "Sleep of Right" en "Ethereal", en se hawwe njoggen studio-albums, twa live-albums, twa kompilaasje-albums en sechstjin singles útbrocht. It debútalbum "In a Reverie" kaam yn 1999 út.
Fiskerij
It doel hjirfan is foar it meastepart fiedselfoarsjenning (direkte en yndirekte fiedselfoarsjenning) en diels as produksjegrûnstof (foar ûnder oare lym).
Bûsefalus
Libben
Fuort nei Bûsefalus syn dea stifte Aleksander dêrsanne in stêd dy't er ta eare fan syn hynder Alexandria Bucephalous (yn 'e folksmûle koartwei Bucephala) neamde. Dy lei op 'e westigge fan 'e rivier de Hydaspes (no de Jhelum), op it plak fan 'e moderne stêd Jhelum. Oer it grêf fan Bûsefalus geane ferskillende ferhalen. Neffens de measte ferslaggen soed er begroeven lizze op it plak dêr't no it doarp Jalalpur Sharif leit, fuortby Jhelum. In oar ferhaal wol hawwe dat er begroeven is yn Phalia, in doarp dat nei him neamd is, yn it Pakistaanske distrikt Mandi Bahauddin.
Us-Leaffrouwetsjerke (Kopenhagen)
Skiednis
Al yn de tiid fan biskop Absalon stie hjir in tsjerke dy't in stik lytser wie. Mei it tanimmende belang fan Kopenhagen wie der ek ferlet fan in gruttere tserke. Mei de bou hjirfan waard yn de jierren 1180 útein set. Dizze tsjerke waard fan kalkstien boud op it doedestiids heechste diel fan de stêd en kaam nei gedachten yn 1187 ree. De opfolger fan biskop Absalon, biskop Peder Suneses, wijde it godshûs oan de faam Marije. De twadde tsjerke baarnde lykwols yn 1314 ôf en waard ferfongen troch in gebou fan bakstien wêrfan't de bou oant 1388 duorre. Yn 1363 fûn hjir it houlik plak tusken Margaretha I mei de Noarske kening Haakon VI. Yn 'e iuwen dy't folgen soe de Leaffrouwetsjerke de kroaningstsjerke wêze fan de Deensk-Noarske keningen (1449, 1536, 1559, 1596, 1648).
De hjoeddeiske tsjerke
It tsjerkegebou ûndergong yn de jierren 1977-1978 in grutte restauraasje. Hjirby waard it yn 'e rin fan de tiid ferboude oargel yn de oarspronklike steat werom brocht. Yn 1995 krige de tsjerke in folslein nij oargel en yn 2002 in koaroargel. Ek no is de katedraal noch altiten de tsjerke foar bysûndere plechtigheden. Op 14 maaie 2004 trouden hjir de kroanprins Frederik mei Mary Elizabeth Donaldson. Foar alles is de tsjerke noch altiten it hûs fan God en fanút dizze tsjerke wurden alle dagen op de steatsradio de moarnstsjinsten útstjoerd.
Beskriuwing
Krakteristyk foar it gebou binne de yndrukwekkende pylders en de strange ienfâld fan it 83 meter lange en 33 meter brede gebou. De toer hat in hichte fan 60 meter en is ôfsletten mei in piramidedak. De grutte stoarmklok weget 4 ton en is de grutste klok fan hiel Denemark. De lytste fan de fjouwer klokken yn 'e toer is ek de âldste; se waard yn 1490 getten.
Lofts en rjochts fan de haadyngong steane de bylden fan Mozes en David. Boppe it portaal binne de earste twa wurken fan Bertel Thorvaldsen te sjen: yn it tympaan de byldengroep Jehannes preket yn de woastyn en boppe de doarren de Yntocht fan Kristus yn Jeruzalim. Yn it 60 meter lange tsjerkeskip steane lâns de muorren de wite bylden fan de apostelen en oan it ein yn de apsis it grutte byld fan de Segenjende Kristus. Yn 'e 19e iuw wie dit lêste byld wat nijs en it hearde al gau ta de meast nijmakke bylden fan Jeropa. Dizze keunstwurken waarden allegear troch Bertel Thorvaldsen makke, krekt lyk as it reliëf yn de bôge fan de apsis dat de Tocht fan Kristus nei Golgotha foarstelt. It bysûndere doopfont fan in knibbeljende ingel mei de doopskaal is makke fan Italiaansk moarmer en wie in persoanlik kado fan de byldhouwer oan de tsjerke. Yn de sydskippen hingje in rige portretten fan geastliken dy't yn 'e tsjerke wurke ha.
Westerwaldkreis
Geografy
De Westerwaldkreis leit yn it noarden fan Rynlân-Palts, net fier fan it trijelannenpunt mei Hessen en Noardryn-Westfalen. De lânkring is ferneamd nei it Westerwâld en relatyf tin befolke. Likernôch 40% fan de lânkring bestiet út bosk. Gruttere rivieren binne de Nister, de Wied en de Sayn, dy't lykwols al in pear kilometer nei de boarne de lânkring ferlitte.
Nijfûnlânske beamotter
Fretten
De Nijfûnlânske beamotter is in omnivoar, en fret benammen lytse sûchdieren, mar ek fûgels, ies, ynsekten en fruchten. It grutste part fan it dieet bestiet út trije sûchdieresoarten: de greidwrotmûs (Microtus pennsylvanicus), de Amerikaanske maskerpipermûs (Sorex cinereus) en de Amerikaanske hazze (Lepus americanus). Dêrby meitsje greidwrotmûzen simmerdeis it grutste part fan it menu út, en Amerikaanske hazzen winterdeis. It iten fan ynsekten en fruchten is beheind ta it simmerhealjier.
American Book Award
De tawizing en útrikking fan 'e priis wurdt ferrjochte troch de Before Columbus Foundation. De American Book Award waard ynsteld yn 1978 en foar it earst útrikt yn 1980. Neffens de offisjele webside fan 'e priis binne der "gjin kategoryen, gjin nominearden, en sadwaande ek gjin ferliezers".
Fier fan Alle Drokte
Ynhâld
Dêrop komt Troy thús út Casterbridge, dêr't er hinne gien wie om Fanny mear jild te bringen. As er de reden fan syn fergese reis sjocht, tutet er it lyk fan syn faam sêftkes en seit dan tsjin syn frou: "Dizze frou is my mear wurdich, ek al is se dea, as datsto ea wiest of bist of wêze kinst." De oare deis brûkt er al syn jild om in moarmerne grêfstien te keapjen mei de ynskripsje: "Oprjochte troch Francis Troy yn leafdefolle neitins oan Fanny Robin". Dêrnei jout er him ôf, mei't er walget fan himsels en Bathsheba har selskip net mear ferdrage kin. Nei in lang ein rinnen baait er yn see, wêrby't er syn klean op it strân efterlit. In sterke streaming spielt him fuort, mar hy wurdt rêden troch immen yn in roeiboat.
Seneskalk
It amt fan seneskalk wie in hege post yn 'e hofhâlding fan aadlike huzen yn 'e Midsiuwen. Sa'nent hie likernôch deselde taken as in majordomo, en stie oan it haad fan it tsjinstfolk. Dêrnjonken wie in seneskalk yn it Keninkryk Frankryk ek in wichtige hofdignitaris, dy't sizzenskip hie oer de útoefening fan it rjocht en it ynjen fan belestings yn 'e súdlike provinsjes, krekt sa't de baljuw datoangeande sizzenskip hie oer de noardlike provinsjes. Fierders funksjonearre de seneskalk as de pleatsferfanger fan 'e kening. De post fan seneskalk waard foar it earst ynsteld troch Filips II Augustus fan Frankryk (reg. 1180-1223). Seneskalken waarden almeast foar it libben beneamd, mar de titel wie net oererfber.
Engaging the Enemy
Ynhâld
Wylst se dêr mei dwaande is, wurdt der kontakt mei har socht troch Anders MacRobert, Ky har âlde sersjant-ynstrukteur oan 'e Militêre Akademy, dy't foar de militêre ynljochtingetsjinst fan Slotter Key blykt te wurkjen. Yn guon fermiddens fan 'e striidkrêften fan Slotter Key is men ek tige ûntrêstge en yn ferlegenheid brocht troch de oanfallen op Vatta en yn it djipste geheim is men dwaande de saak te ûndersykjen en maatregels te nimmen. Grace en MacRobert hawwe ferskate klandestine moetings yn 'e neite fan in fakânsjehûs yn 'e heuvels dêr't Grace mei Stella har mem en de beide wezen fan Stella har fermoarde suster Jo ferbliuwt. As nei ferrin fan tiid war dien wurdt om Grace mei grou geweld út 'e wei te romjen, wêrby't se swierferwûne rekket om't se de bern rêde moat, komt MacRobert har te help.
De Cascadiaanske rjochter oardielet dat der gjin bewiis is dat Ky har identiteit ferfalske hat, en dat it ûnferwachtse nijs oer Stella har komôf foar de rjochtsaak fierders totaal yrrelevant is. Furman ûntstekt dan yn grutte razernij en mislediget net inkeld Ky, mar ek de rjochter, wêrmei't er syn glêzen wolfergoed yngoaid. Sok gedrach wurdt nammentlik yn 'e Moscoe Konfederaasje net dulde. Furman wurdt dan ek daliks arrestearre foar it útbringen fan swiere misledigings, dêr't er de deastraf foar kriget. Ky kin dan sûnder folle fierdere swierrichheden ek de Katrine Lamont yn besit nimme, dy't se neitiid oerdraacht oan Stella. As dy wer wat bekommen is fan 'e klap dat har âlden har biologyske âlden net wiene, beslút dy nammentlik om fan Cascadia ôf Vatta Enterprises wer op te bouwen. Ky lit dat oan har oer en leit har der sels op ta om har dream fan in ferbûn fan kapers ta wurklikheid te meitsjen en mei de piraten ôf te weven.
Mei Argelos, dy't har efterneireizge is nei de Moscoe Konfederaasje, jout Ky har by in groepke fan yn totaal sân skippen dat gearbrocht is troch Petrea Andreson, in kaper út it troch de piraten besette Bissonet. Hoewol't Ky tinkt dat sysels, mei har oplieding oan 'e militêre akademy, better ûnderlein is om 'e float te lieden, jout se har del ûnder it liederskip fan 'e tritich jier âldere Andreson. As se oefenings hâlde, docht lykwols al rillegau bliken dat dat in flater is. Andreson hat gjin liederskapasiteiten en snapt neat fan maneuvers mei mear as ien skip. Om it noch minder te meitsjen komt ien fan 'e sân skippen, fan in kaptein Ernst Muirtagh, nea opdaagjen op it plak dêr't de oefenings holden wurde, en Ky fermoedet dat Muirtagh ûnder ien tekken skûle mei de piraten, wat betsjutte soe dat dy no alle geheimen fan Ky har groep witte. Har frees wurdt wier as de seis oerbleaune skippen ûnferwachts oanfallen wurde troch de piraten. Trije kaperskippen, wêrûnder Andreson harres, wurde ferneatige, mar Ky wit har eigen Vanguard, Argelos syn Sharra's Gift en de Bassoon fan Dan Pettigrew út 'e fal te lieden en te ûntsnappen.
Maximilian Schell
Schell wie befreone mei skriuwer en lettere presidint fan Tsjechje Václav Havel.
Katya Sambuca
Karriêre
Nei ôfrin fan har grutte toernee sette Sambuca har karriêre as stripper en neakenmodel fuort. Dêrnjonken begûn se ek in wurkpaad as sjongster, en yn 2013 waard se presintatrise fan it tillefyzjeprogramma Fashionable Device, op it Russyske tillefyzjekanaal 2×2. Fierders hie se as aktrise byrollen yn twa Russyske mainstream-films: Silicone (2012) en Egor Shilov (2016). Katya Sambuca figurearret ek as personaazje yn 'e roman Por-no!, dy't skreaun waard troch har man. Fierders spilet hja de dwersfluit en hat hja optreden mei in orkest.
Reedriden op de Olympyske Winterspullen 1972
De Olympyske Winterspullen 1972, ek wol de XIe Olympiade neamd, waarden yn 1972 yn Sapporo, Japan hâlden. Dat wie fan 3 oant en mei 13 febrewaris. It reedriden hie plak yn it Makomanai Open Stadium.
Medaljespegel
De top-5 fan lannen dy't by it reedriden medaljes wûn ha tidens de Olympyske Simmerspullen fan 1976.
Francis Dicksee
Karriêre
Frank Dicksee studearre ynearste by syn heit, de portret- en sjenreskilder Thomas Francis Dicksee (1819 - 1895). Dêrnei studearre er fan 1871 ôf oan de oplieding fan de Royal Academy of Arts, dêr't er in sulveren en in gouden medalje mei syn wurk wûn. Hy krige dêr ûnderrjocht fan ûnder oaren Edmund Leighton en John Everett Millais.
Amanda Davies
Amanda Davies (Manchester, 24 maart 1980) is in Britsk sjoernaliste, presintatrise en sportferslachjouster fan Welsk komôf. Hja wurke foar de kommersjele stjoerder Sky en foar de Britske steatsomrop BBC, foar't hja yn 2012 oansteld waard as ien fan 'e fêste sportferslachjouwers fan 'e Amerikaanske nijsstjoerder CNN International.
Sjajinne en Arapaho Yndianereservaat
It Sjajinne en Arapaho Yndianereservaat (Ingelsk: Cheyenne and Arapaho Indian Reservation) wie in Yndianereservaat fan twa nau besibbe Algonkwynske folken, de Súdlike Sjajinnen en de Súdlike Arapaho, yn it westen fan it Yndiaanske Territoarium (it lettere Oklahoma). Oan 'e ein fan 'e njoggentjinde iuw briek de Amerikaanske oerheid alle ferdraggen dy't mei dy beide folken sletten wiene, en waard it reservaat opheft. Tsjintwurdich foarmet dit gebiet it Sjajinne en Arapaho Tribaal Statistysk Gebiet fan Oklahoma, dat troch oerheidsynstânsjes as it Amerikaanske Folkstellingsburo en it Buro fan Yndiaanske Saken foar statistyske oangelegenheden brûkt wurdt, mar dat gjin bestjoerlike ienheid foarmet.
Noardlike Sjajinnen
Yn 1877 waarden boppedat sa'n tûzen Noardlike Sjajinnen út it noarden wei nei it Sjajinne en Arapaho Reservaat deportearre. Hja koene sa fier fan harren heitelân ôf net aardzje, en mei't se der stoaren oan sykten en fan 'e honger, besleaten se ûnder Stomp Mês en Lytse Wolf om in útbraak te dwaan. Sa fûn yn septimber 1878 de Uttocht fan de Noardlike Sjajinnen plak, wêrby't sa'n 350 Yndianen troch trije steaten efterfolge waarden troch it Amerikaanske Leger. In groep ûnder lieding fan Stomp Mês joech har úteinlik oer by Fort Robinson, yn Nebraska, mar doe't dúdlik waard dat se weromstjoerd wurde soene nei it Yndiaanske Territoarium, besochten se op 'e nij te ûntkommen, wat late ta it Bloedbad fan Fort Robinson. De groep fan Lytse Wolf wist nei in lange tocht Montana te berikken, dêr't se úteinlings bliuwe mochten en yn 1884 in eigen reservaat krigen, it Noardlike Sjajinne Yndianereservaat.
Skippekertier
Histoarje
It Skippekertier wie de lêste nijbouwyk fan De Jouwer dy't tsjin de âlde bebouwing fan De Jouwer oanboud is. Foar de bou bestie it gebiet út greidlân, it eartiidske jiskelân, in âld pleats en Penninga's Mole. It jiskelân is foar de bou sanearre, de boerepleats is om 1990 hinne sloopt om romte te meitsjen foar senioarewenten (Hettebaes). De mole wie in pear jier foar de bou fann de wyk yngreven renovearre.
Kurt Tank
Twadde Wrâldddoarloch
Yn 1944 ûntwurp er de Ta 152 (bynamme De noas), in fuortsette ûntwikkeling fan de Fw 190.
Nei de oarloch
Ein 1946 ferfear er nei Kordoba mei in protte fan Focke-Wulf kollega's. Ien dêrfan wie Ronald Richter, dy't plannen hie om fleantugen oan te driuwen mei nukleêre enerzjy. Dat Huemul Projekt wie neffens guonts klearrebarre bedroch wylst oaren fan betinken wiene dat Richter in fisionêr wie.
Trutnov
Trutnov (Dútsk: Trautenau) is in stêd yn noardeast Tsjechië, yn de regio (kraj) Hradec Králové. Trutnov leit op in hichte fan 414 meter oan de rivier de Úpa yn it Reuzeberchtme.
Hambone Willie Newbern
Libben en wurk
Oer syn libben is net folle witten. Der wurdt tocht dat er berne is yn Haywood County, Tennessee, tichtby Brownsville oan de Tennessee State Route 19. Hy hat yn de 20er en 30er jierren spile mei Yank Rachell en Sleepy John Estes (fan wa't Hambone it measte leard hat). Hy naam ien fan de earst bekende ferzjes fan de bluesklassiker "Rollin' and Tumblin'" op yn 1929. Hy hat mar seis nûmers totaal opnaam, wêr't ek "She Could Toodle-Oo" en "Hambone Willie's Dreamy-Eyed Woman's Blues" by wiene.
Wim van Mourik
Libben en wurk
In skoftke nei de befrijding gie er as adjunkt-kommys oan 'e gong by de gemeente Snits dêr't er it ta haadkommys A bringe soe. Dêre waard it befolkings​register, dat op 16 july 1943 troch de KP oerfallen wie​, op 'e nij op poaten set. Teffens troude er dêr mei de ferpleechster Klaaske Warnaar (1909-1999) dochter fan de boargemaster fan Waddinxveen.
Vegelinshof
Vegelinshof wie in fersoargingshûs foar âlderein op De Jouwer.
Suderigge
Op De Lemmer wiene yn 1988 it tehûs Suderigge renovearre. Omdat der ferlet wie fan gruttere keamers waarde fan twa keammerkes ien makke. Dat late ta minder fersoargingsplakken mar joech ek finansjele swierrichheden. Yn 1996 fusearre it Lemster Suderigge (út 1967) mei Hof en Hiem.
Şenay Özdemir
Şenay Özdemir (útspr.: "Sjennai Uzdemir"; Safranbolu, 18 maaie 1969) is in Nederlânsk útjouster, redaktrise, publisiste en earder presintatrise fan Turksk komôf.
Sam Xavier
Libben
Yn 'e midden fan 'e jierren njoggentich gie Xavier in partnerskip oan mei The Score Group, in oare mânske produsint op it mêd fan it grutte-boarstesjenre, mar nei in saaklik skeel skaten harren wegen wer. Xavier gie troch mei it meitsjen fan grutte-boarstefilms oant er al op jierren wie, en hy kaam yn 'e pornoyndustry bekend te stean as "de Pake fan 'e Grutte Boarsten" (the Grandfather of Big Boobs). Yn 2010 waard der lykwols kanker by him fêststeld, en nei in siikbêd fan hast twa jier, kaam er yn 2012 oan dy sykte te ferstjerren.
Feemerk (plein yn Snits)
De Feemerk (Nederlânsk en offisjeel: Veemarkt) is in plein yn 'e Stasjonsbuert fan 'e Fryske stêd Snits. It wie om 1900 hinne in greide, dy't simmerdeis yn gebrûk wie as keatsfjild en by 't winter as iisbaan. Yn 1910 waard de feemerk fan Snits ferpleatst fan it Martinyplein, by de Snitser Martinytsjerke, nei dy greide, dy't dêrfoar bestrjitte waard. Sa ûntstie in plein dat nei de feemerk ferneamd waard.
Oan 'e Feemerk grinzgje de Koarte Feemerkstrjitte en de Lange Feemerkstrjitte. Kafee Vellinga, dat anno 2018 noch altyd bestiet, die foar de keaplju op 'e feemerk tsjinst as restauraasje. Lange tiid fûn de feemerk plak yn 'e iepen loft; pas yn 'e 1960-er jierren waarden op 'e noardwestlike hoeke fan it plein de Feemerkhallen boud, sadat it evenemint binnendoar holden wurde koe. Dat gebou stiet der anno 2018 noch altyd, en docht tsjintwurdich tsjinst as evenemintehal.
Nadia Moussaid
Libben en karriêre
Moussaid makke ferskate dokumintêres. Yn Leven, Liefde & HIV, út 2015, dat útstjoerd waard troch de NCRV, portrettearre se twa froulju dy't oanhelle rekke wiene mei it HIV-firus. Yn Lost Generation, ek út 2015, folge se wurkleaze jongerein yn Bosnje-Hertsegovina.
Centerville (Teksas)
Klimaat
It gebiet hat hjitte, fochtige simmers en trochstrings mylde oant koele winters. Neffens de Köppen klimaat klassifikaasje hat Centerville in fochtich subtropysk klimaat, ôfkoarte "Cfa" op klimaatkaarten.
Veenstra's Banketbakkerijen
Halbe Veenstra (Ljouwert, 29 novimber 1894 – Haren, septimber 1957) waard al op syn njoggende wees. Nei syn skoaltiid learde hy foar banketbakker en kok. Yn 1921 naam hy de banketbakkerij fan Ype Bakker oer. Hy ferkocht bûtergebak en joadekoeken foar seis sinten en wie al bekend op De Jouwer. Op 25 febrewaris boaske hy mei Lucina Feitsma (Ootmarsum 1901). Halbe en Lucine krigen trije bern. Lucina har folk wiene Djurre Feitsma en Tryntsje van der Veen. Dy hiene op De Jouwer in 'restaurant, stâlhâlderij, hotel, stasjonskofjehûs en bûnshotel’ dat letter nammen krige as Bijkersma, Minnesma en Reekers. Halbe en Lucina wenne earst op Midstrjitte 104 en sûnt 1933 ek op nûmer 106. Beide gebouwen hearden by de bakkerijen. Letter sieten dêr de winkels fan Pearle en kleanwinkel Jensen.
Winkeliersferiening WIH
Yn 1933 ferkocht hy de beide bakkerijgebouwen oan de Midstrjitte. It iene pân waard ferkocht oan Teun Gorter, it oare oan juffer C. Bakker út Snits. Veenstra begûn yn it pân fan juffer Bakker as ‘confiseur en cuisinier’ in nije banketbakkerij.
Motol
Skiednis
Yn augustus 1941 waard benei de hiele joadske befolking fan 3.000 persoanen deadien troch de Waffen-SS. De Dútsers waarden dêrby holpen troch in part fan de ynwenners. Earst waarden 30 jonge, joadske manlju foardere om in massagrêf te dollen. De folwoeksene joadske manlju, totaal 800 man, waarden dêrnei ien foar ien deasketten. De oaredeis waarden de oerbleaune 2.200 joaden, froulju en bern, mei mitrailleurs yn it fjild deasketten.
We Were in Love
Ynhâld
We Were in Love, dat "We Wiene Fereale" betsjut, hat in doer fan 4:20 minuten en is skreaun yn it ik-perspektyf. De sjonger sjocht werom op 'e tiid dat er santjin jier wie en ferkearing hie mei in net neier oantsjutte persoan. Hy hellet oantinkens op oan dy tiid en rjochtet him dan tsjin syn eardere ferkearing en seit dat dyjinge noch altyd syn grutte leafde is, en dat er in manear fine wol om dy goeie âlde tiid werom te bringen.
Fyftjinde Alvestêdetocht
Belangstelling
Dêrûnder wiene ek in protte meiwurkers fan 'e ûnderskate media, yn totaal nei skatting sa'n 2.000 man. De NOS allinne al sette foar de live ferslachjouwing fan 'e Fyftjinde Alvestêdetocht 400 man yn, wêrûnder sechstjin ferslachjouwers by de rûte lâns, alve regisseurs, trije motors, trije helikopters en santich kamera's mei betsjinjend personiel. It ferslach fan it evenemint duorre krapoan tweintich oeren. Dêrnjonken stjoerden ek de kommersjele tillefyzjestjoerders en de kranten ferslachjouwers nei Fryslân. Dêropta kamen tillefyzjeploegen út it bûtenlân, û.m. út Belgje, Dútslân, Frankryk, de Feriene Steaten en Japan. Der wiene by de Fyftjinde Alvestêdetocht 1.300 plysjeminsken op 'e foet, mar grutte kalamiteiten diene har net foar.
John G. Neihardt
Lettere jierren en ferstjerren
Fan begjin 1940-er jierren ôf wie Neihardt heechlearaar poëzij oan 'e Universiteit fan Nebraska en boekeredakteur yn St. Louis. Fan 1948 ôf wied er dosint poëzij oan 'e Universiteit fan Missoury yn Columbia. Yn 1958 krige er in ferkearsûngemak mei de auto, dat hysels oerlibbe. Syn frou Mona stoar lykwols koarte tiid letter oan har ferwûnings. Yn 1971 en 1972 wie Neihardt te gast op 'e Amerikaanske tillefyzje, yn it praatprogramma fan Dick Cavett, wêrmei't er nije belangstelling foar Black Elk Speaks opwekke.
Yndiaanske Niverheidsskoalle fan Carlisle
Skiednis
De Yndiaanske Niverheidsskoalle fan Carlisle waard oprjochte troch Richard Henry Pratt, in eks-kaptein út it Amerikaanske Leger mei foarútstribjende ideeën, dy't earder de kommandant fan Fort Marion, by St. Augustine, yn Floarida, west hie, doe't dêr in groep Yndiaanske kriichsfinzenen út 'e Flakte-Yndiaanske Oarloggen fêstholden waard. Pratt wie fan miening dat Yndianen yn begjinsel like yntelligint wiene as blanken, en dat men harren inkeld de feardichheden oanleare moast dy't se yn 'e Westerske maatskippij nedich wiene, lykas kennis fan it Ingelsk, lêzen en skriuwen, it kristendom, ensfh. Dan soene se harsels rêde kinne en assimilearre wurde yn 'e blanke Amerikaanske befolking. Tsjintwurdich wurdt soks as kulturele genoside beskôge, mar yn in tiid dat it grutste part fan 'e blanke befolking letterlike genoside de bêste oplossing foar de Yndianen fûn, wie soks in ferljochte idee.
'Carlisle' ûntjoech him ta it model foar 26 oare Yndiaanske kostskoallen dy't it Buro fan Yndiaanske Saken yn fyftjin steaten en territoaria begûn, en foar hûnderten partikuliere ynternaten dy't oprjochte waarden troch sindelingen fan alderlei kristlike denominaasjes. Yn 'e krapoan fjirtich jier tusken 1879 en 1918 waarden mear as 10.000 Yndiaanske bern fan 140 ûnderskate folken en stammen nei Carlisle ta stjoerd, hoewol't neffens ien boarne yn al dy tiid en fan al dy bern mar 158 learlingen ek wurklik ôfstudearren. It grutste tal learlingen bestie út etnyske Lakota, Odjibwe, Seneka, Oneida, Sjeroky, Apachen, Sjajinnen en Alaskaanske Inûyt.
Kursyf
De kursive letterfoarmen binne basearre op it yn íén haal skriuwen fan in letter mei in pinne (de romein dêrfoaroer hat syn foarmen meast te tankjen oan it skriuwen yn ferskate streken mei in brede of spitse pinne). Dêrom hat de kursyf ek gjin skreven, inkeld oan- en ôfsetten.
Houlikspolityk
In houlik dat út sokke diplomatike regelings fuortkaam, wie altyd in arranzjearre houlik, mar hoegde net altyd ek leafdeleas te wêzen of te bliuwen. It houlik tusken de Fryske steedhâlder Willem IV en Anna fan Hannover, de dochter fan 'e Britske kening George II, dat op krekt sa'n wize ta stân kaam, wie bygelyks tige leafdefol. Faak troffen de beide partners it lykwols net sa goed, en libben se fierhinne byinoar lâns. De manlike partner socht dan faak syn heil yn relaasjes mei mêtresses, en soms naam de froulike partner ek in minner.
De Hoop (Wachtum)
Beskriuwing
De mûne is in achtkante boppekruier op in stiennen ûnderbou. Kape en achtkant binne reitdutsen. De flecht fan de wjukken is 21,60 meter. De wjukken hawwe sûnt 1937 it systeem fan Van Bussel.