cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bruno Cortez
(11 maart 1987) is in Brazyljaansk fuotballer. Earder spile foar Nova Iguaçu, Botafogo, São Paulo, Benfica, Criciúma en Albirex Niigata.
John Gielgud
Libben en wurk
Gielgud wie homoseksueel. Yn 1953 waard er dêrtroch feroardield foar obseen gedrach. Kollegea's stipen him lykwols en it publyk fersmiet him net; hy krige sels in steande ovaasje by syn earstkommende ferskining op toaniel.
Yn 1953 waard Gielgud riddere, yn 1977 waard er opnaam yn the Order of the Companions of Honour en yn 1996 krige er de Order of Merit. John Gielgud joech net in protte om ûnderskiedings, mar wie wol ien fan de njoggen persoanen dy't likegoed in Grammy, in Emmy, in Oscar en in Tony Award wûn hawwe.
Orinoco
Skiednis
De earste brêge oer de Orinoco wie de Angostura-Brêge by Ciudad Bolívar, dy't yn 1967 reekaam. Yn 2006 waard in twadde brêge dien makke by Ciudad Guayana, dy't de Orinoquia-Brêge hjit.
Geografy
By de mûning, foarmet de Orinoco in brede delta, dy't hûnderten sydtakken en -rivieren hat, dy't troch in sompich gebiet fan 41.000 km² mei bosken rinne. Yn it reinseizoen kin de Orinoco wol 22 km breed en 100 m djip wurde.
Buffalo (New York)
Buffalo is nei de stêd New York de grutste stêd yn 'e noardeastlike Amerikaanske steat New York. It is fierders ek it haadplak fan Erie County, en leit oan 'e eastlike útein fan 'e Earymar, ien fan 'e Grutte Marren, oan it begjin fan 'e rivier de Niagara, dy't de grins mei Kanada foarmet, lyk foar Fort Erie, yn Ontario, oer. De Niagara streamt fan Buffalo ôf nei it noarden oer de Niagarawetterfallen en dêrmei de Ontariomar yn. Neffens in offisjele skatting út 2012 hie Buffalo doe krapoan 260.000 ynwenners, wylst de stêdekloft mei Buffalo as sintrum, dêr't ek Niagara en Cattaraugus ta hearre, doe in befolking fan goed 1,1 miljoen minsken hie.
Skiednis
Yn deselde snuorje ûntjoech Buffalo him ek ta in sintrum fan 'e abolisjonistyske beweging, dy't him kearde tsjin it ynstitút fan 'e slavernij yn it Suden fan 'e Feriene Steaten. Troch syn lizzing, oan 'e grins, waard Buffalo ien fan 'e einpunten fan it saneamde Undergrûnske Spoar, in organisaasje dy't negerslaven út it Suden nei frijheid yn Kanada smokkele. Tsjin 'e ein fan 'e Amerikaanske Boargeroarloch, yn 1865, hie Buffalo krapoan 95.000 ynwenners. Grover Cleveland, dy't yn 1882 boargemaster fan 'e stêd wie, waard neitiid twaris keazen ta presidint fan 'e Feriene Steaten (1885-1889 en 1893-1897).
Demografy
It ynwennertal fan Buffalo giet al mear as sechstich jier stiiffêst omleech. Yn 1950 berikte it in hichtepunt mei 580.000 minsken. Dêrnei sette de delgong yn, al giet dy de lêste desennia wol hieltyd stadiger: 533.000 yn 1960; 463.000 yn 1970; 354.000 yn 1980; 328.000 yn 1990; 293.000 yn 2000; 261.000 yn 2010; en 259.000 yn 2012. Wat de etnyske opbou fan 'e befolking oangiet, wie dy neffens de gegevens fan 'e folkstelling fan 2010 sa: 45,8% blanken; 38,6% swarten; 10,5% Latino's; 3,2% Aziaten; 0,8% Yndianen; 1,1% oaren of fan mingd etnysk komôf.
Djalminha
(berne as Djalma Feitosa Dias; 9 desimber 1970) is in eardere Brazyljaansk fuotballer. Earder spile foar Flamengo, Guarani, Shimizu S-Pulse, Palmeiras, Deportivo La Coruña, Austria Wien en América.
Heidenrod
Geografy
Kemel (510 meter boppe seenivo) en Mappesheim (500 meter boppe steenivo) binne de heechstlizzende doarpen yn de gemeente. De Mappershainer Kopf, likernôch 500 meter noardwestlik fan Mappesheim, is de heechste berch yn it westlike diel fan de Hintertaunus.
Sint-Martinustsjerke (Oberwalluf)
De Sint-Martinustsjerke (Dútsk: St. Martin) is in neogoatyske, roomsk-katolyke parochytsjerke yn Oberwalluf yn de Ryngoa (Hessen).
Skiednis
It tsjerkeskip waard yn de jierren 1900-1901 boud, mar it koer is âlder en letgoatysk.
Ferdrinking
Oer it algemien kringt yn 'e iere stadia fan ferdrinking mar in bytsje wetter de longen binnen, mei't de luchtpiip troch in automatyske gearlûking fan spieren deromhinne alhiel ôfsletten wurdt sadree't der wetter yn begjint te rinnen. Dat betsjut lykwols ek dat der gjin lucht mear út 'e longen komme kin, mei as gefolch dat immen dy't ferdrinkt net om help roppe kin, sels net al hat hy of sy dêr noch genôch lucht foar. De saneamde ynstinktive ferdrinkingsreäksje foarmet de lêste rige fan autonome reäksjes yn 'e tweintich oant sechstich sekonden foar't de drinkeling foargoed ûnder wetter sakket, en foar in bûtensteander sjocht dat der krektlyk út as kalm hâlden en dragen. Strânwachten en oar rêdingspersoneel binne lykwols oefene om sok gedrach werom te kennen.
York Minster
Reformaasje
Doe't de religieuze spannings yn it lân wer wat ôfnamen wie der ek wer tiid om de tsjerke wer wat op te knappen. Tusken 1730 en 1736 krige de tsjerke in nije flier fan moarmer en fanôf 1802 sette in grutte renovaasje útein. Op 2 febrewaris 1829 feroarsake de pyromaan Jonathan Martin grutte skea oan de eastlike earm troch brânstifting. In oare brân yn 1840 ferwoastge de dakken fan it skip, de súdwestlike toer en it súdlike sydskip. De tsjerke rekke djip yn de skulden en yn 1850 koene der gjin tsjinsten mear fierd wurde. Fanôf 1858 wurke Augustus Duncombe mei súkses oan it herstellen fan de katedraal yn de âlde gloarje.
Oargel
Yn 1918 wurke Harrison & Harrison oan it oargel en waard de Tuba Mirabilis tafoege en de Great chorus revisearre. Yn 1931 waarden in nije spyltafel boud, de traktueren elektro-pneumatysk oanlein en fjouwer nije registers tafoege. Yn de jierren 1960-1961 waard it oargel troch J.W. Walker & Sons (Londen) nochris reogeanisearre en oant 78 registers útwreide. Itselde oargelbedriuw makke it ynstrumint yn 1982 skjin.
George Allen & Unwin
George Allen & Unwin wie in Britske útjouwerij, dy't yn 1871 oprjochte waard en fêstige wie yn Londen. It bedriuw krige ynternasjonale bekendheid as de oarspronklike útjouwer fan 'e wurken fan J.R.R. Tolkien. Nei ferskate oernames gie it úteinlik op yn HarperCollins Publishers.
Skiednis
Nei't Rayner Unwin ein 1985 mei pinsjoen gien wie, fúzjearre George Allen & Unwin yn 1986 mei Bell & Hyman en gie it fierder ûnder de namme Unwin Hyman Ltd., mei Robin Hyman as presidint-direkteur. Rayner Unwin wie dêrnei noch in hoartsje foarsitter fan de ried fan bestjoer, in dieltiidfunksje, foar't er him ein 1988 foargoed út it bedriuw weromloek. Neitiid ferkocht Hyman de útjouwerij yn 1990 tsjin Unwin syn beswieren yn oan HarperCollins Publishers, dy't de wittenskiplike non-fiksjedifyzje trochferkocht oan Routledge, en de fûnskatalogus op it mêd fan fantasyliteratuer ûnderbrocht by HarperCollins Science Fiction & Fantasy (no HarperVoyager), sadat de namme George Allen & Unwin yn Grut-Brittanje ophold te bestean. De Australyske ôfdieling kocht himsels yn 1990 lykwols út, en is sûnt in selsstannige útjouwerij ûnder de ferienfâldige namme Allen & Unwin.
Mienebêst fan Ingelân, Skotlân en Ierlân
Foarspul
Oan 'e ein fan 'e Twadde Ingelske Boargeroarloch, yn 1649, waard kening Karel I fan Ingelân terjochtsteld. Neitiid rôp it Rompparlemint it Mienebêst Ingelân út, dat yn it plak kaam fan it âlde Keninkryk Ingelân. De wiere macht yn it Mienebêst lei by it Nije Modelleger en de befelhawwer dêrfan, Oliver Cromwell. Dy ferovere yn 1651 Skotlân, dat de earste jierren ûnder it bewâld fan in Ingelske gûverneur kaam. Yn 1652 waard troch Cromwell ek it Keninkryk Ierlân bemastere, dat daliks by it Mienebêst foege waard.
Ethan of Athos
Eftergrûn
Bujold skreau Ethan of Athos yn 1985. It wie har trêde boek, nei Shards of Honor en The Warrior's Apprentice, al wiene dy doedestiden noch net útjûn. Yn Ethan of Athos is Miles Vorkosigan, oars as yn it meastepart fan The Vorkosigan Saga, nèt de haadpersoan; om't Bujold doe noch gjin útjouwer fûn hie, besocht se om troch te brekken mei in koarteftige roman dy't wol bannen hie mei har oare wurk, mar der dochs ek grutdiels los fan stie.
In wichtich motyf yn 'e roman is it gebrûk fan 'e "uterusreplikator" (uterine replicator), in keunstmjittige limoer dy't it mooglik makket om minsklike fuortplanting folslein bûten it lichaam ôf te hanneljen. Bujold wie net de betinker fan dat apparaat, want al yn 1932 fierde Aldous Huxley it op yn syn Brave New World, dêr't it brûkt waard om in genetysk klassesysteem op te lizzen. Yn Shards of Honor hie Bujold de uterusreplikator sydlings behannele as in medyske tapassing en in feministyske foarútgong. Mar hja wie har derfan bewust sa'n helpmiddel ek it monopoalje trochbrekke koe dat froulju histoarysk sjoen altiten op it fuortplantingsproses hân hawwe. Ek yn ús wrâld besteane der folslein manlike maatskippijen (legers, finzenissen en kleasters), mar dy binne foar harren fuortbestean ôfhinklik fan oanfolling fan har populaasje fan bûtenôf. Wat no as dat net mear it gefal wêze soe? Bujold sette legers en finzenissen oan 'e kant as te abnormaal gewelddiedich en konsintrearre har op in monastyske maatskippij, dy't se sitewearre op in planeet mei de namme Athos, in dúdlike ferwizing nei de Autonome Monastyske Republyk fan 'e Hillige Berch (better bekend as de Berch Atos of Hagion Oros), in selsbestjoerende kleasterrepublyk op 'e eastlikste "finger" fan it Noardgrykske Galkidike-skiereilân, dêr't froulju út noch yn net komme meie.
Plot
Nei't Terrence Jackson's Whole ferlitten hie, foelen syn Cêtagandyske efterfolgers Hûs Bharaputra oan, fermoarden de ûndersikers dy't mei him wurke hiene en ferrinnewearren alle ynformaasje dy't men dêr noch oer him en Janine hie. Dêrnei folgen se him nei Stasjon Kline, al waarden se op har beurt wer folge troch Elli Quinn, dy't dochs net op ferlof blykt te wêzen, mar ynstee yn opdracht blykt te wurkjen fan sawol Hûs Bharaputra as Dendarii-admiraal Miles Vorkosigan.
Nei withoefolle yntriizjes en wederwarichheden docht úteinlik bliken dat in mindere oerheidsfunksjonaris op Stasjon Kline ferantwurdlik is foar it ferdwinen fan 'e aaistôkweefselkultueren, poer en allinne út wrok en frustraasje, om't har (folwoeksen) soan útnaaid is nei Athos en de Athosiaanske autoriteiten al har besykjen om mei him yn kontakt te kommen tsjinkeare. De oarspronklike ynhâld fan 'e doazen hat se fuortsmiten. Koarte tiid nei't dat dúdlik wurden is, komme de oerbleaune Cêtagandyske aginten om by in konfrontaasje mei in befeiligingstiim fan Hûs Bharaputra.
Wrâldkampioenskip Solexrace
Klassen
Yn de Ludike klasse rieden orizjinele solexen mei sa moai mooglik ferklaaide riders, bygelyks as Mister Bean, Ma Flodder of in brânwarman. De D-klasse wie de klasse fan orizjinele Solexen. Kûreurs hiene op it WK in pothelm op, droegen in lange learen jas en hiene klompen oan de fuotten. De klompen wiene net echt orizjineel, mar se wiene wol handich om te brûken foar it byremjen. De Specials wiene echt spesjaal. It freem wie faak fan in Solex en waard ek oandreaun op it foartsjil mei in rôle, mar dêr hold de fergeliking mei in Solex wol sawat op. Sokke Solexen koene wol 60 kilometer yn in oere ride.
Macmillan Publishers USA
Skiednis
Under it bewâld fan 'e famylje Brett ûntjoech Macmillan USA him ta in foaroansteande útjouwerij, dêr't wurken útkamen fan bgl. Winston Churchill, Margaret Mitchell (Gone with the Wind) en Jack London (White Fang en Call of the Wild). Oant de sechtiger jierren fan 'e tweintichste iuw bleaune de Bretts oan it roer fan 'e útjouwerij stean. Troch syn fúzje mei Crowell Collier, yn 1961, en oernames fan konkurrinten lykas de Charles Scribner's Sons yn 1984, groeide Macmillan USA út ta in reus op 'e Amerikaanske útjouwersmerk.
Dodge City (Kansas)
Demografy
Yn 1880 hie Dodge City in befolking fan 996 minsken. Tsien jier letter, yn 1890, wie dat oantal suver ferdûbele, mei krapoan 1.800 ynwenners. Neitiid woeks de befolking oan fia goed 1.900 yn 1900, 3.200 yn 1910, 5.100 yn 1920 oant mear as 10.000 yn 1930. Yn 'e Grutte Depresje fan 'e 1930-er jierren teagen lykwols mear minsken út Dodge City wei as dat der bykamen, en sa wie it ynwennertal yn 1940 mei 15,6% efterútgien nei 8.500. Yn 1950 wiene der lykwols al wer mear as 11.000 ynwenners, en sûnt is de befolking fan Dodge City stadich oanwoeksen fia 13.500 yn 1960, 14.000 yn 1970, 18.000 yn 1980, 21.000 yn 1990 oant mear as 25.000 yn 2000.
Wat de etnyske opbou fan 'e befolking oangiet, dy wie yn 2010 sa: 57,5% Latino's; 15,0% blanken; 2,5% swarten; 1,6% Aziaten; 1,1% Yndianen; 0,2% Polyneziërs, Melaneziërs en Mikroneziërs; 22,1% oaren of fan mingd etnysk komôf. De oansjenlike Latino-mienskip yn Dodge City bestiet foar it meastepart út etnyske Meksikanen.
Alexandra Terlouw-Van Hulst
Alexandra Terlouw-Van Hulst (Amsterdam, 19 febrewaris 1935 – Twello, 23 augustus 2017) wie in Nederlânsk skriuwster en oersetster. Se wie de oarehelte fan skriuwer en politikus Jan Terlouw en de mem fan skriuwster Sanne Terlouw.
De Lethe
Skânzen
Yn de Frânske tiid waarden der yn 1797 twa skânzen oanlein: in lytse fjildskâns (redûte), en justjes benoarden, in iepen fjildwurk mei twa útstykjende hoeken. Beide skânzen waarden troch in dyk meiïnoar ferbûn (de Soldatedyk). Dy wurken waarden mear brûkt foar it bestriden fan slûkerij yn it grinsgebiet mei Dútslân. Yn 1870 waard mei Keninklik Beslút alle fêstings yn Nederlân opheft, dus dy fan De Lethe ek. Yn it ramt fan de ruilferkaveling waarden yn 1984/1985 de âlde fêstings fannijs sichtber makke yn it gea.
Cetaganda
Cetaganda is in science fiction-roman fan 'e hân fan 'e súksesfolle en mannichfâld bekroande Amerikaanske skriuwster Lois McMaster Bujold. It makket ûnderdiel út fan The Vorkosigan Saga, Bujold har populêrste en omfangrykste searje, mar is in ôfrûne ferhaal, dat ek los dêrfan lêzen wurde kin. Cetaganda waard foar it earst útjûn yn 1995, yn fúljeton-foarm, en is sûnt oerset yn fjirtjin talen.
Plot
Yn it Cêtagandyske Ryk is genetyske manipulaasje oan 'e oarder fan 'e dei, sij it foar guon befolkingsgroepen mear as foar oaren. Der bestiet in soarte fan genetysk kastestelsel, mei ûnderoan it gewoane folk, dêrboppe de ghem, in militêre aristokrasy, en oan 'e top de haut, in genetysk modifisearre elite dy't hurd ûnderweis is nei it punt dat se net mear as hearrend ta it minsklik ras beskôge wurde kinne. De haut-dames hawwe it foar de moade om harren op in sweefstoel te ferpleatsen yn in saneamde bûl, in bolfoarmich krêftfjild dat inkeld fan binnenút trochsichtich is. Njonken de ghem en de haut besteane der ek noch de geslachtsleaze ba, dy't trochgeane foar in ienfâldich tsjinstfolk fan paleiseunuchen mar eins sterile eksperiminten mei it haut-genoom binne (en dus earder beskôge wurde kinne as de healbruorren en -susters fan 'e haut).
Miles wit no dat men fan doel is om him de sûndebok spylje te litten. Hy begrypt nammentlik dat Lura altyd al de bedoeling hie om him it duplikaat fan 'e Grutkaai op te kringen, en it dêrmei foar him ûnmooglik te meitsjen om te bewizen dat hy, in erffijân fan Cêtaganda, nèt mei it ding omknoeid hat ear't er it weromjoech. Mar Miles lêst út in oar skript as syn noch ûnbekende tsjinstanner en is wisberet om dyselde in stôk yn it tsjil te stekken. Hy redenearret no dat Lura de echte Grutkaai al by de oangeande satraap ôflevere hawwe moat ear't it Miles mei it duplikaat opskipe. De "selsmoard" by de bier wie hoe't de satraap him fan syn iennichste tsjûge ûntdie.
De deis dêrnei bringt ghem-kolonel Dag Benin in besyk oan 'e Barrayareeske ambassade om Miles te ûnderstean oer wat er sjoen hat fan it plak-delikt. Miles fertelt him mar in bytsje, mar befreget him nammenste mear. Benin hat fan hegerhân de opdracht krigen om de hiele saak yn 'e dôfpôt te stopjen, mar Miles merkt al gau dat soks de man alhiel net sinniget. Miles riedt him oan om streekrjocht nei de keizer te stappen en dy syn beskerming te freegjen, sadat er nei ear en gewisse syn ûndersyk útfiere kin. Underwilens hat Miles troch logysk redenearjen (hokker satrapen soene der astro-polityk sjoen profyt fan hawwe as Cêtaganda en Barrayar mei-inoar yn oarloch rekken?) it tal fertochten werombrocht ta fjouwer. Nei't er harren allegear met hat op in resepsje nei alwer in seremoanje yn 'e Himelske Tún, fertinkt er prins Slyke Giaja, de satraap fan Xi Cêta.
Miles kringt dêrop mei de haut Pell Navarr, de gemalinne fan Eta Cêta, yn dyselde bûl it romteskip fan Ilsum Kety binnen, dêr't se Nadina befrije en ek de Grutkaai witte op te spoaren, mar dan trappearre wurde ear't se ûntkomme kinne. Foar't se oermastere wurde, sjogge Miles en Pell lykwols kâns om 'e ynformaasje út 'e datakaai te ferstjoeren oer de needkanalen, sadat elts skip en stasjon yn it sinnestelsel fan Eta Cêta de ynhâld fan 'e Grutkaai ûntfangt. Mei't de wearde fan 'e kaai krekt yn 'e totale eksklusiviteit fan dy ynformaasje lei, hat Kety op dy manear dus ferlern, ek al fermoardet er harren no allegear. Mar dat bart net, want Miles-en-dy wurde rêden troch kolonel Benin. Kety en syn mei-gearspanners wurde oppakt en moatte krekt as Miles, Rian, Pell, Nadina en Yenaro rekkenskip ôflizze oan 'e Cêtagandyske keizer, de haut Fletchir Giaja. De echte gearspanners geane in raar gat yn (útsein Kety, dy't beskerme wurdt troch syn rang), mar de lju dy't temûk ompield hawwe (Miles, Rian en de gemalinnen) of mar in ûnwittend stik ark wiene (Yenaro), krije ferjeffenis. Neitiid wurdt Rian ferheft ta de nije keizerinne fan Cêtaganda, kolonel Benin wurdt promovearre ta generaal, Yenaro kriget in posysje oan it hof oanbean en Miles sels kriget de heechste Cêtagandyske ûnderskieding, de Oarder fan Fertsjinste, opspjelde.
Savana Ginger
Libben en karriêre
Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) hat Savana Ginger sûnt yn likernôch 16 ûnderskate films spile, û.m. foar it foaroansteande label Devil's Film, mar faker foar ûnbekendere studio's, wêrûnder Platinum X Pictures en Black Ice. Ek hat se in protte wurke foar pornosites as Brazzers en Porn.com. Foar de site SisterReunion.com naam se in sêne op wêryn't se tegearre mei har twillingsuster Havana en in manlike akteur spile.
Amber Brantsen
Amber Brantsen (útspr.: [ˈɛmbər], " em -bur"; Zoetermeer, 9 septimber 1989) is in Nederlânsk nijslêzeresse en radiopresintatrise.
Dudu Cearense
(15 april 1983) is in Brazyljaansk fuotballer. Earder spile foar Vitória, Kashiwa Reysol, Stade Rennais, CSKA Moscow, Olympiacos, Atlético Mineiro, Goiás, Irakliou, Maccabi Netanya, Fortaleza en Botafogo.
Gentofte (gemeente)
Yn de gemeente lizze trije stêden: Gentofte, Vangede en Ordrup. Oare plakken binne Charlottenlund, Dyssegård, Hellerup, Jægersborg, Klampenborg en Skovshoved. It riedshûs stiet net yn de stêd Gentofte, mar yn Charlottenlund.
Frjentsjerteradiel (1851-1984)
Demografy
Wat de polityk oangie, wie it CDA yn Frjentsjerteradiel de grutste partij. By de ferkiezings foar de Provinsjale Steaten fan Fryslân fan 1978 krigen de CHU, ARP en KVP (dy't yn 1980 fúzjearje soene ta it CDA) mei-inoar 44,0% fan 'e stimmen; de PvdA 30,9%; de VVD 11,4%; de FNP 7,5%; en D66 2,5%.
Star Trek: Discovery
Utgongspunt fan 'e plot
De USS Discovery besiket yn it twadde seizoen te ûntdekken wat sân mysterieuze sinjalen betsjutte dy't beselskippe of feroarsake wurde troch in nuver figuer dat de 'Reade Ingel' neamd wurdt. It blykt te gean om in tydreizger út 'e takomst, dy't de Molkewei besiket te behoedzjen foar Control, it selsbewust wurden kompjûtersysteem fan Seksje 31, dat besletten hat dat it sels de meast poere foarm fan libben is en dat alle oare libben in bedriging foarmet dy't útrûge wurde moat. It konflikt einiget as de USS Discovery mei de ûnferneatichbere kennis dêr't Control ferlet fan hat om sa goed as almachtich te wurden, mear as 900 jier yn 'e takomst, nei de twaëntritichste iuw reizget. Dêr is de kennis foargoed bûten berik fan Control. Yn seizoen 3 ferkent de bemanning fan 'e USS Discovery it nije tiidrek dêr't se yn bedarre binne. It docht bliken dat de Feriene Federaasje fan Planeten, sawol as it fermogen ta romtefeart yn dy tiid sterk yn it neigean rekke binne.
Untfangst
De tillefyzjekritisy wiene oer it algemien ek tige goed oer Star Trek: Discovery te sprekken. Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hat de searje in heech goedkarringspersintaazje fan 85%, basearre op 130 ûnderskate resinsjes. Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behellet Star Trek: Discovery in goedkarringspersintaazje fan 73%, basearre op 37 resinsjes. In protte fans fan 'e Star Trek-franchise hiene lykwols krityk op it werûntwerpen fan it uterlik fan 'e Klingons.
Wedde
It gemeentehûs fan Bellingwedde wie yn it eardere kantoar fan it eardere wetterskip Dollardzijlvest.
Borders of Infinity
Eftergrûn
Lois McMaster Bujold hie yn 1987 de novelle The Borders of Infinity skreaun, en dat wie har sa goed befallen (want in novelle koe se yn twatrêde fan 'e tiid skriuwe dy't se oan in roman kwyt wie), dat se as ûnderdiel fan har folgjende kontrakt foar trije boeken mei har útjouwer Jim Baen betinge dat se The Borders of Infinity recyclje mocht en der twa oare novelles oan tafoegje soe, sadat dy trije mei-inoar langernôch wêze soene om as ien gehiel út te jaan. Dy oare beide novellen waarden The Mountains of Mourning en Labyrinth.
Borders of Infinity, dat oerset wurde kinne soe as "Grinzen fan it Uneinige", is skreaun yn it personele perspektyf en waard foar it earst útjûn yn 1989 troch Baen Books. It is net inkeld in bondeling fan 'e boppeneamde trije novelles, mar bestiet dêrnjonken út in ferbinend ramtferhaal.
Labyrinth
Yn Labyrinth smokkelet Miles mei de Dendarii yn opdracht fan it Barrayareeske regear in wittenskipper fan 'e anargistyske planeet Jackson's Whole ôf. Mar de operaasje giet net sa't er plend wie en Miles komt mei mear thús as inkeld de wittenskipper.
Dionysiustsjerke (Slappeterp)
Oargel
It oargel út 1927 is makke troch Bakker & Timmenga.
Deceiver (roman)
Wat foarôf gie
Sûnt de weromkear fan 'e Phoenix hawwe de minsken fan Mospheira op in nea earder fertoande wize gearwurke mei de atevi om in romtefeartprogramma te ûntwikkeljen, en dêrnei om it yn ferfal rekke, want al twahûndert jier ûnbemanne romtestasjon op te kallefaterjen en de Phoenix fan nije brânstof te foarsjen. De driuwende krêft efter al dat wurk wie it nijs dat de Phoenix it ûnder syn ôfwêzichheid oan 'e stôk krigen hie mei in oar ras fan bûtenierdske wêzens, dy't Reunion, it twadde romtestasjon dat it skip omfierrens boud hie, by in oanfal ferwuostge hawwe soene. Doe't nei it ferstjerren fan Stani Ramirez, de heechste fan 'e fjouwer kapteins fan 'e Phoenix, oan it ljocht kaam dat der noch oerlibbenen wiene op Reunion (sjoch: Defender), in feit dat oant dy tiid soarchfâldich geheim holden wie, sels foar Bren, waard der ûnder lieding fan 'e trêde en fjirde kapteins, Josefa Sabin en Jase Graham, in rêdingsmissy ûndernommen.
Deceiver
Baiji syn ferrie hat laat ta ûndersyk dat noch oare dingen oan it ljocht brocht hat. Sa hat Pairuti, de hear fan 'e Maschi, dy't súdliker residearret yn Targai, inkeld deadlike saaie rapporten nei de haadstêd Shejidan stjoerd, wêryn't neat oars as oars wie. Trochdat men no wit wat Baiji útheefd hat, is lykwols dúdlik dat Pairuti syn rapporten grôtfol leagens sitte. De fertinking is dat ek de clanresidinsje te Targai troch suderlingen ynfiltrearre is. Underwilens keart Geigi werom nei Kajiminda om dêr regaad te meitsjen. Dêrfoar moat er fertrouwe op 'e tsjinsten fan ûngeregelde Edi-striders, mei't troepen fan it Slûpmoardnersgilde, dy't mank de atevi ornaris foar sok wurk ynset wurde, oan 'e kust net wolkom binne. De slûpmoardners binne nammentlik etnyske Ragi, dy't de Edi net fertrouwe om't se dêr in drege skiednis mei hawwe, te begjinnen mei it feit dat in aiji fan 'e Ragi harren eilân weijûn hat oan 'e minsken. Mei de suderlingen hawwe de Edi lykwols in noch fijanniger relaasje.
Ullstein Verlag
Skiednis
Ullstein Verlag ûntstie doe't de Dútske útjouwer Leopold Ullstein op 14 july 1877 it liberale Berliner Tageblatt kocht fan Rudolf Mosse, en dy krante per 1 jannewaris 1878 omneamde ta de Berliner Zeitung (letter ôfkoarte ta B.Z.). Yn 1894 krige hy ek de Berliner Illustrirte Zeitung yn 'e hannen, in wykblêd dat him mei de foarútgong fan 'e technology ûntjoech ta it populêrste fototydskrift fan Dútslân. De linkse Berliner Morgenpost, dy't yn 1898 troch Ullstein oprjochte waard, wie in oare tige populêre publikaasje. De B.Z. am Mittag, dy't Ullstein yn 1904 op 'e nij yn 'e merk sette, waard it earste Dútske rabbersblêd. Yn 1914 namen de soannen fan Ullstein fierders de renommearre Vossische Zeitung oer, in liberaal deiblêd mei in skiednis dy't tebekgie oant 1617. Fan 1927 ôf publisearre Ullstein Verlag ek Die Grüne Post, in wykblêd fan haadredakteur Ehm Welk.
Brazilian wax
Skiednis
It ûnthierjen fan (dielen fan) 'e skamstreek is neat nijs. Soks waard al iuwenlang dien yn Araabje en Perzje en ek by de Alde Griken en Romeinen, as teken fan reinheid, skientme en fitaliteit. It folslein ûnthierjen fan 'e skamstreek kaam yn 'e 1980-er jierren op yn 'e kuststêden fan Brazylje, dêr't froulju op 'e strannen almar lytsere bikinybroekjes droegen, mei as gefolch dat de bikiny in hieltyd lytser part fan 'e skamstreek beduts en der dus in hieltyd grutter part fan 'e skamstreek skeard wurde moast as men net woe dat der skamhier bûten it broekje útstiek.
Turn Coat
Ynhâld
Foar't Harry beslute kin oft dy ynformaasje him in reden jout dy't ûnfertocht genôch is om syn kontakten yn 'e Wite Ried te befreegjen oer wat der geande is, wurdt er opskille troch Thomas, dy't in moeting mei Justine regele hat. De moeting fynt plak yn Zero, in dekadinte nachtklub dêr't de riken hinne geane om harsels út te libjen. It docht bliken dat de klub eins eigendom is fan it Wite Hôf. Harry en Thomas treffe Justine, dy't harren in advertinsje op in webside op it ynternet sjen lit, wêryn't $5 miljoen en bykommende geunsten oanbean wurde foar de yn bedutsen termen omskreaune hiermoard op Donald Morgan. Harry, dy't der folslein wis fan is dat de altyd geheimsinnich dwaande Wite Ried fan Tsjoenderij nea sa'n iepentlike advertinsje pleatse soe, begrypt dat de skimige organisaasje dêr't de ferrieder yn 'e Wite Ried foar wurket (en dy't Harry by himsels de 'Swarte Ried' neamd hat) hjirefter sit.
Nei't er Luccio by him thús ôfset hat, riidt Harry nei it John H. Stroger Jr. Hospital of Cook County, dêr't Andi Macklin noch altyd op 'e intensive care leit. Harry praat mei Billy, dy't graach helpe wol om mei de skinwalker ôf te weven, mar allinnich as Harry him alles fertelt dat der spilet. Harry beslút dat de wearwolven dat wol fertsjinne hawwe, hoewol't it better foar harren wie as se net alles wisten. Op oantrúnjen fan Billy ljochtet er him lykwols folslein oer de saak yn. Dêrnei giet er nei it plysjeburo, dêr't er Murphy opsiket en har bypraat oer alles wat der sûnt it gefjocht by de opslachromten bard is. Murphy merkt daliks op dat Madeline Raith yn panyk rekke wêze moat doe't Harry en Luccio by de Raith-filla arrivearren, en om help skille hawwe moat. Dy help kaam yn 'e foarm fan 'e oanfal fan 'e skinwalker, dy't har de mooglikheid joech om ûngemurken fuort te glûpen. Want dy oanfal hie ein gjin sin; der wie gjin inkele reden foar de skinwalker om syn boadskip yn persoan oer te bringen. Harry kin himsels wol foar de kop slaan dat er dat ferbân net earder lein hat. It betsjut dat Madeline Raith en de skinwalker foar deselde opdrachtjouwer wurkje.
Harry lit Luccio sliepe en nimt Morgan en Molly mei op Thomas syn boat de Water Beetle, nei it ûnbewenne eilantsje yn 'e Michiganmar dêr't er alris earder west hat (sjoch: Small Favor). Dêr ropt er de geast fan dat plak, de genius loci, op en giet mei dat oerâlde wêzen in krêftmjitting oan oant se ta in ferstânhâlding kommen binne. Neitiid is Harry ynienen alwittend wat it eilân oangiet, trochdat de geast syn kennis mei him dielt salang't er him op it eilân befynt. Harry fart de Water Beetle werom nei Chicago, dêr't er Morgan en Molly oan board efterlit, wylst er sels wat tillefoantsjes docht. Hy skillet de skinwalker op Thomas syn mobile tillefoan op en dielt it wêzen mei dat de ruil fan Morgan tsjin Thomas dy jûns plakfine sil op in plak dat Harry sels útkieze sil. Hy fertelt noch net dat er dêrfoar it eilantsje yn gedachten hat, om't de skinwalker him ien taliket dy't falskspylje sil troch te betiid te kommen. Dêrnei skillet er it haadkertier fan 'e Wite Ried yn Edinburgh op en jout troch dat hy Morgan ûnder syn beskerming hat, en dat er bewiis foar Morgan syn ûnskuld hat dat er dy jûns op it eilantsje iepenbier meitsje sil. (Hy hat hielendal gjin bewiis, mar ornearret dat dit berjocht de ferrieder binnen de Wite Ried twinge sil om yn te gripen.) Fierders hellet er Billy en Georgia op út it sikehûs en freget er Toet-toet om in legerke elfkes gear te bringen.
Werom op it eilantsje wurdt Harry lykwols opwachte troch de Poartewachter, it meast mysterieuze lid fan it bestjoer fan 'e Wite Ried. Dy besiket him de konfrontaasje mei de Wite Ried te ûntpraten, mar Harry hâldt foet by stik, en de Poartewachter seit úteinlings ta dat er him helpe sil safolle as er kin. Nei't Harry, Molly, Billy en Georgia tariedings makke hawwe, arrivearret in delegaasje fan it bestjoer fan 'e Wite Ried op it eilân, besteande út Ebenezar McCoy, Joe Listens-to-Wind en de grizelige Sineeske tsjoenster Alde Mai, oanfolle mei in stikmannich warders. Alde Mai wol Harry oppakke litte, it eilân ôfspeure nei Morgan en mei harren beiden weromkeare nei Edinburgh om dêr it spul fierder út te sykjen. Trochdat McCoy de sitewaasje trainearret, slagget dat lykwols net foar't Lara Raith en har susters mei in kloft oare fampieren fan it Wite Hôf arrivearje. De ûnderhannelings tusken de beide groepen begjinne op hoaske wize, mar rinne hast út op in iepen konfrontaasje, oant Harry, troch syn bân mei Demonreach, ynienen wit dat der twa groepen fijannen op it eilân oankommen binne. Hy wit Lara en Alde Mai safier te krijen dat dy tydlik de striidbile begrave om mei de mienskiplike fijân ôf te weven.
Riley Steele
Riley Steele, echte namme: Brittni Anne Palmer (San Diego, 26 augustus 1987), is in Amerikaansk pornografysk aktrise, dy't neffens har offisjele opjefte 1.70 m lang is, mei in gewicht fan 52 kg.
Jonkheid
Steele waard berne yn 'e stêd San Diego, yn it uterste suden fan 'e steat Kalifornje, en groeide op yn Escondido, in noardlike foarstêd fan San Diego. Nei't se de middelbere skoalle trochrûn hie, wurke se yn in Starbucks-kofjesaak en yn in kafetaria op in golfbaan. Mei't se in grutte fan wie fan pornoaktrise Jesse Jane, reizge se yn 2005 alhiel nei Hollywood ta om har idoal in hantekening sette te litten op har eksimplaar fan 'e film Pirates. Se rekken oan 'e praat, en Jane rette har oan om it oars sels ris yn 'e pornoyndustry te besykjen. Mei Jane har kaartsje kaam Steele wer thús, en al die se der yn 't earstoan neat mei, se bewarre it wol. thumb|left|200px|Riley Steele (AVN Awards 2012)
Pornokarriêre
Uteinlik, nei't se in pear jier oan it idee wenne kinnen hie, besleat se dochs noch op Jane har útstel yn te gean, en mei de gegevens it kaartsje naam Steele doe kontakt op mei foaroansteande filmstudio Digital Playground. Dat resultearre deryn dat hja yn 2008, doe't se 21 jier wie, har debút makke yn 'e pornografyske film Pirates II: Stagnetti's Revenge, it ferfolch op Pirates, dêr't it allegear mei begûn wie. Steele tekene daliks in kontrakt mei Digital Playground, en dat is oant hjoed de dei ta de iennichste studio wêrfoar't se wurke hat. Underwilens hat se yn 65 pornofilms spile, gauris mei har idoal Jesse Jane. Dêrmei hat se sûnt 2010 al 10 AVN Awards (de Oskars fan 'e pornowrâld) wûn, en ek nochris 11 nominaasjes foar AVN Awards yn 'e wacht sleept.
Sint-Jakobstsjerke fan Kanakar
De Sint-Jakobstsjerke fan Kanaker of Surb Hakob (Armeensk: Սուրբ Հակոբ եկեղեցի) is in let 17e-iuwsk tsjerkegebou yn de Armeenske haadstêd Jerevan. De tsjerke falt ûnder it bisdom Ararat fan de Armeensk-Apostoalyske Tsjerke en stiet yn it distrikt Kanaker-Seytun.
Kop fan de Bloksleatpolder
Simmerpolder en winterpolder
De Kop fan Bloksleat is in winterpolder omdat de polder simmer- en winter bemeald wurdt. It gebiet wurdt beheard troch Steatsboskbehear. Steatboskbehear hat yn de omkriten noch mear simmerpolders yn behear dy’t allinnich simmerdeis. It net bedike boezemlân strûpt by heech wetter ûnder, lykas it eilantsje Frijgerzen.
Edu Manga
(wiere namme: Eduardo Antônio dos Santos; 2 febrewaris 1967) is in eardere Brazyljaansk fuotballer. Earder spile foar Palmeiras, América, Corinthians, Shimizu S-Pulse, Emelec, Atletico Paranaense, Real Valladolid, Universidad Católica, Logroñés, Sport Recife, Náutico en Figueirense.
Kelmis
Karnaval
I Kelmes, dörpke reng en kleng;
En wentergröön op zen auw moere.
In 't hoes woeë eech gebore ben.
Wild Country (roman)
Ynhâld
Sadwaande is de nije boargemaster Tolya Sanguinati, in fampier, wylst de nije sheriff in Wolf is, mei de namme Virgil Wolfgard. Tolya komt út it easten, dêr't er hast syn hiele libben yn 'e grutte stêd Toland libbe hat; foar him is it wennen om yn sa'n lyts plak as Bennett ta te hâlden. Virgil libbet al syn libben lang op 'e Grutte Flakten, mar syn hiele ridel, frou en bern ynbegrepen, binne by de opstân fan 'e Minsken Earst en Lêst-beweging fermoarde, dat hy hatet minsken en hat de funksje fan sheriff yn Bennett inkeld op him nommen om't dat fan him frege waard en om't er fierders gjin doel mear hat yn it libben. Ferskate oare terra indigene hawwe har yn Bennett fêstige, wêrûnder Virgil syn broer Kane, de Wolf John Wolfgard, dy't út 'e eastlike stêd Lakeside komt, en fierders in Poema en ferskate Koyotes, Earnen, Hauken en Ravens. Der is ek in Risper, dy't harsels Scythe neamd, dy't har yn Bennet nei wenjen set en dêr de pleatslike saloon weriepenet.
As bekend wurdt dat Bennett werkolonisearre wurdt, swaarmet alderhanne slach folk op it plak ôf. Under harren binne lju dy't oprjocht in nij libben opbouwe wolle yn in nij wenplak, mar ek wetteleaze figueren dy't in kâns sjogge om har slach te slaan. Sokken wurde der almeast op it stasjon út suvere en daliks wer op 'e trein set. Fierders arrivearret der in húshâlding besteande út in homopear mei ferskate pleechbern, ûnder wa in lyts famke dat in bloedprofetesse blykt te wêzen. En úteinlik, nei in soad omdoarmings, bedarret ek de Blackstone-clan yn Bennett. Parlan Blackstone, Abby har heit, dy't de lieder fan 'e famylje is, sjocht daliks hokker mooglikheden oft it stedsje him biede kin, en fettet it plan op om it bestjoer oer Bennett oer te nimmen fan 'e Oaren, mei himsels as boargemaster en syn rjochterhân Judd McCall as sheriff.
Underwilens drige Tolya en Virgil-en-dy de slach te ferliezen tsjin 'e oermacht dy't Parlan Blackstone tsjin harren op 'e foet brocht hat. Dat dat ûnheil ôfkeard wurdt, is te tankjen oan Jesse Walker en har soan Tobias, dy't de elemintêre ierdgeasten fan lucht en fjoer om help freegje, en oan helpsheriff Jana Paniccia, dy't de nammeleaze âldste foarmen fan de Oaren útdaget en harren dêrmei yn it gefjocht belûkt. Jana rêdt it libben fan Virgil troch in trewant fan Blackstone del te sjitten krekt ear't dy de sheriff deasjitte soe, mar wurdt dan sels delsketten troch Judd McCall. As dy har it genedeskot jaan wol, riist efter him lykwols yn al syn ferskrikking in âldste fan 'e Oaren op, dy't McCall útinoar skuort. Foar't de âldste ek Jana ferskuorre kin, postearret Virgil him oer har bewusteleaze lichem hinne en grânzget oant it de âldste dúdlik wurdt dat Jana diel útmakket fan Virgil syn ridel. Tsjin dy tiid is it gefjocht oer. Parlan Blackstone is it slachtoffer wurden fan Scythe, en draait dêrmei in raar gat yn. Al syn trewanten binne dea. Neitiid betterje Barb en Jana yn 'e pleatslike klinyk stadichoan wer op. De gearwurking tusken Oaren en minsken yn Bennett hat troch de oanfal fan Blackstone-en-dy in knau krigen, mar is aldergeloks net ûnherstelber skansearre rekke.
Brothers in Arms (roman fan Lois McMaster Bujold)
Eftergrûn
Bujold skreau Brothers in Arms yn 1989. It makket diel út fan it trochgeande ferhaal oer Miles Vorkosigan, dy't diskear ta de ûntdekking komt dat er in kloan-broer hat. Bujold har útjouwer Jim Baen wie net daliks entûsjast oer dizze ûntwikkeling, mar hja wist him oer te heljen om der dochs yn mei te gean. Brothers in Arms, dat oerset wurde kin as "Wapenbruorren", is skreaun yn it personele perspektyf. It waard foar it earst útjûn yn 1989 troch Baen Books. Yn 2002 waard it werútjûn as ûnderdiel fan 'e omnibus Miles Errant, mei de roman Mirror Dance en de novelle The Borders of Infinity.
Edward Hopper
Museums
Yn 1968 stoar syn frou, Josephine Verstille Nivison. Neffens de winsk fan har man krige it Whitney Museum of American Art yn Manhattan syn keunstwurken op 'e noed. De neilittenskip omfieme mear as 3000 skilderijen, tekeningen, akwarellen en grafyske wurken. Dêrmei besit it museum de grutste samling fan Hoppers wurk yn de wrâld. De famylje Sanborn, dy't mei Hopper befreone wie, skonk it Whitney-Museum boppedat 4.000 argyfstikken út de neilittenskip fan Hopper.
Kristina Rose
Karriêre
Kristina Rose is berne yn San Diego, yn it suden fan 'e steat Kalifornje, en opgroeid yn San Diego en it justjes benoarden dêrfan leine Fullerton. Nei't se de middelbere skoalle ôfrûne hie, wurke Rose op 'e klanteservice-ôfdieling fan in pornografyske webside. Doe't se dêr ûntslein waard, om't it bedriuw nei in oar part fan it lân ferhuze, fûn se wurk as assistinte fan in neakenfotograaf dy't har oantrune om it ek ris as neakenmodel te besykjen. Uteinlik liet Rose har oerhelje en begûn se te posearjen foar neakenblêden.
Nije Sudertsjerke (Rotterdam)
Skiednis
Op 2 oktober 1914 waard de earste stien foar de nije grifformearde tsjerke lein en op woansdei 29 maart 2016 waard de tsjerke mei in preek fan Abraham Kuyper iepene. De tsjerke yn de foarm fan in latynsk krús en in fyftich meter hege toer hie plak foar 900 minsken. Oan de bou leveren de bruorren Hendrik en Hendericus Bos in grutte finansjele bydrage.
Floortje Dessing
Floortje Dessing (Heemstede, 31 augustus 1970) is in Nederlânsk radio- en telefyzjepresentatrise, programmamakster en skriuwster fan reisferhalen. Floortje Dessing is in suster fan politikus Johan Dessing.
Lac du Flambeau (Wiskonsin)
Lac du Flambeau is in doarp en in census-designated place yn it noardlike part fan 'e Amerikaanske steat Wiskonsin. It leit yn 'e gemeente (town) Lac du Flambeau en yn 'e county Vilas County. Teffens is it doarp it haadplak fan it Lac du Flambeau Yndianereservaat. Neffens gegevens fan 'e folkstelling fan 2010 hie Lac du Flambeau doe krapoan 2.000 ynwenners.
Cyberpunk
In iere film út 'e filmyndustry fan Hollywood dy't ta cyberpunk rekkene wurde kin, is Blade Runner, fan regisseur Ridley Scott, út 1982. Ferskate lettere cyberpunkfilms, lykas Johnny Mnemonic (1995) en New Rose Hotel (1998) flopten sawol kommersjeel as wat de ûntfangst troch de filmkritisy oanbelange. Yn 1999 hie The Matrix wol grut súkses, krekt as de oare beide dielen fan 'e Matrix-trilogy, dy't yn 2003 útkamen. Resintere cyberpunkwurken binne de films Blade Runner 2049 (2017, in ferfolch op Blade Runner), Upgrade (2018) en Alita: Battle Angel (2019), en de Netflix-tillefyzjesearje Altered Carbon (2018). Ferskate oare bekende wurken befetsje cyberpunkeleminten, lykas Steven Spielberg syn fim Ready Player One (2018).
Halssaak
Yn figuerlike sin wurdt 'halssaak' wol brûkt foar in kwestje wêryn't twa persoanen inoar neat tajaan wolle; se 'meitsje der in halssaak fan'.
Evair
(berne Evair Aparecido Paulino; 21 febrewaris 1965) is in eardere Brazyljaansk fuotballer. Earder spile foar Guarani, Atalanta, Palmeiras, Yokohama Flügels, Atlético Mineiro, Vasco da Gama, Portuguesa, Goiás, Coritiba en Figueirense.
Reinoudina de Goeje
Libben en wurk
Sy wie in dochter fan de Herfoarmde dûmny Pieter de Goeje (1806-1854) en Wilhelmina Bernardina Schilling (1810-1872).
Lac du Flambeau Yndianereservaat
Skiednis
Fertsjintwurdigers fan 'e Lac du Flambeau-troep hearden ta de Odjibwe dy't yn 1842 mei folmachten fan 'e Amerikaanske oerheid it earste Ferdrach fan La Pointe sleaten. Tolve jier letter wiene se op 'e nij fan 'e partij doe't it twadde Ferdrach fan La Pointe (1854) ûndertekene waard. Under de ôfspraken fan dat lêste ferdrach waard doe it Lac du Flambeau Yndianereservaat oprjochte.
Yn 1996 waard in oanfraach foar in boufergunning fan 'e eigners blokkearre troch in beswier fan 'e stamme. Yn 2003 befêstige de rjochter yn heger berop dat de stamme it rjocht hie om 'e takomst fan it eilân te bepalen, om't alle omlizzende lân ta it reservaat hearde en men it eilân inkeld berikke koe troch oer Yndiaanske gerjochtichheid te gean. Yn 2008 waard it eilân oan 'e stamme yn pacht jûn en op 23 desimber 2013 waard men it úteinlik dochs noch iens oer de priis en koe de Lac du Flambeau Odjibwe Naasje it eilân foar $250.000 oanskaffe fan 'e famylje Mills.
Shane (pornografysk aktrise)
Shane, echte namme: Shannon Hewitt (Simi Valley (Kalifornje), 16 desimber 1969), is in rêstend Amerikaansk pornografysk aktrise, stripper, pornoregisseur en pornoprodusinte. Neffens har offisjele opjefte is se 1.70 m, mei kupmaat 36C. Hja hat in boarstfergruttingsoperaasje ûndergien.
Frederiksberg (gemeente)
Frederiksberg is in gemeente yn de regio Haadstêd (Deensk: Region Hovedstaden) yn Denemark. It is mei in oerflak fan 8,70 km² de lytste gemeente fan it lân. Dêrnjonken is it ek de tichtstbefolke gemeente. Yn it ramt fan de gemeentlike weryndieling fan 2007 bleau de gemeente selsstannich, mar Frederiksberg ferlear doe wol de provinsjale status.
Hendrik Hermanus Hess
thumb|Lofts fan de skou in [[kammenetoargel fan Hess (Muzykhistoarysk Museum Scheurleer)]] Hendrik Hermanus Hess (Ljouwert, 10 oktober 1735 – Gouda, 29 july 1794) wie in Nederlânsk oargelbouwer.
Libben en wurk
Hess wie in foaroansteand boarger yn Gouda. Hy troude fjouwerris. Fan 1760 oant 1768 wie er boaske oan Petronella van Hambergen. Yn 1769 troude er mei Neeltje van Oosterhout en yn 1783 met Margaretha Fek. Hy garre yn syn libben in fermogen en besiet huzen oan de Hoogstraat, Kromme Gouwe en Turfmarkt. Syn broer Joachim, teffens publisist, wurdearre him tige en hat oer syn libben skreaun.
Lac du Flambeau Odjibwe Naasje
Skiednis
Oan it begjin fan 'e tweintichste iuw late de ymplemintaasje fan 'e Lânferdielingswet fan 1887 ta it ferlies fan in diel fan it reservaat. Dêrûnder wie Strawberry Island, yn it Lac du Flambeau, dat de Odjibwe sûnt de fjildslach fan 1745 as in hillich plak beskôgen. Doe't de Yndiaanske eigner oan wa't it taparte wie, sûnder bern ferstoar, ferfoel it eilân lykwols yn 1910 oan 'e Amerikaanske oerheid, dy't it tsjin 'e winsken fan 'e Odjibwe yn ferkocht oan in blank gesin. Hoewol't de eigners har net op it eilân nei wenjen setten, mar it inkeld brûkten om by 't simmer te kampearjen, en it eilân sadwaande ûnûntgûn bleau, krewearren de Odjibwe lange tiid om it werom te krijen. Yn 1978 waard Strawberry Island opnommen yn it Amerikaanske Nasjonaal Register fan Histoaryske Plakken, om't it ien fan 'e wichtichste argeologyske fynplakken yn noardlik Wiskonsin is. In opgraving út 1966 brocht bewizen fan minsklike aktiviteiten oan it ljocht dy't tebek giene oant yn 'e trêde iuw f.Kr.
Madly Madagascar
Plot
Underwilens fljocht der in frachtfleantúch oer dat folladen is mei Falentynsdeikado's. De piloat en de ko-piloat nimme it lykwols net sa nau mei de regels fan 'e postbesoarging en plonderje de pakjes op 'e syk nei sûkelaadsjes, dy't se lekker opsnobje. Op in stuit komt de ko-piloat in pakje tsjin dêr't in fleske rûkersguod yn sit, mei de namme ''Leafdesmiddel Nû. 9''. By wize fan grap besproeit er de piloat mei it guod, mar it stjonkt sa, dat de mannen it fleske gau-gau út it finster smite. It rûkersguod komt del op 'e kop fan 'e ferfeelde kening Julien, dy't der fuortendaliks mooglikheden yn sjocht. Hy makket mei help fan Maurice en Mort de bisten fan it wyldreservaat wiis dat it in magyske floeistof is dy't fan 'e goaden komt, en dy't jin op slach ûnwjersteanber makket foar it oare geslacht. Alle bisten stjonke deryn en ûndertekenje in wjirchkontrakt foar in pufke fan it rûkersguod, útsein de dieretúnbisten út New York.
Maria Suzanna Willinge-Sligcher
Maria Suzanna 'Miep' Willinge-Sligcher (Amsterdam, 1 oktober 1902 - De Haach, 27 maart 1989) wie in Nederlânske frou dy't yn de Twadde Wrâldoarloch yn Batavia wenne.
Martlers fan Gorkumtsjerke (Rotterdam)
Skiednis
It Museum Rotterdam bewarret twa doarren fan de tagong, in tal glês-yn-leadramen, in boufragmint mei reliëfs fan ferskillende profeten en in tal fliertegels. It oerwurk fan de tsjerke stiet tsjintwurdich op it Vredesplein yn in glêzen hokje om it tsjin fandalisme te beskermjen.
Bedazzled (film út 2000)
Plot
Elliot is nidich oer de streek dy't de duvel him levere hat, mar sy wit him te bepraten om it nochris te prebearjen. Diskear winsket Elliot om in bekend en wolbespraakt man te wêzen mei in grutte (mar net healwiis grutte) penis. Hy wurdt dan de ferneamde skriuwer Elliot Richards, nei wa't alle froulju smachtsje. Op in feestje yn in penthouse moetet er Alison, dy't in grutte fan fan him is. Hy ferliedt har sûnder swierrichheden en nimt har mei nei hûs om 'e leafde mei har te bedriuwen, mar yn syn bêd treffe se syn man Lance oan. Elliot wol earst net leauwe dat er homo is, mar as er it nochris mei Alison besiket en der bart neat, is him wol dúdlik wat der no wer misrûn is en toetst er wer 666 yn.
Produksje
Bedazzled waard regissearre Harold Ramis, dy't earder ferantwurdlik west hie foar komeedzjefilms as Groundhog Day, Multiplicity en Analize This. Hy wurke nei in senario dat skreaun wie troch Larry Gelbart, Peter Tolan en himsels, op basis fan 'e Britske film Bedazzled, út 1967, fan Peter Cook en Dudley Moore. Ramis wie ek as produsint by it projekt belutsen, tegearre mei Trevor Albert, foar de filmstudio's Regency Enterprises en Kirch Media. Der wie foar de remake fan Bedazzled in budget fan $48 miljoen beskikber. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Bill Pope, wylst de filmmuzyk fersoarge waard troch David Newman.
Untfangst
Fan 'e filmkritisy krige Bedazzled mingde resinsjes. Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hie de film in midsmjittich goedkarringspersintaazje fan 49%, basearre op 113 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "Hoewol't der grappige mominten yn sitte, is dizze remake winliken in iengraps film mei tefolle flauwe plotpunten, dy't net yn it skaad stean kin fan it folle bettere orizjineel." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behelle Bedazzled ek in goedkarringspersintaazje fan 49%, basearre op 34 resinsjes.
Duncan MacDowall
Libben
Yn 1308 waard in legermacht ûnder it befel fan MacDowall, Ingram fan Umfraville en Aymer fan St. John yn 'e Slach oan de Rivier de Dee, by Buittle, ferslein troch Edwert fan Bruce, in oare broer fan kening Robert I. Letter waard MacDowall oansteld as kastlein fan it Kastiel fan Dumfries, dêr't er yn 1313 kriichsfinzen nommen waard troch kening Robert sels, doe't dy it garnizoen fan it kastiel nei in belis ta oerjefte twong. It is ûnbekend wannear't of hoe't MacDowall oan syn ein kommen is.
Stedstimmerman
In stedstimmerman of stedsmaster wie eartiids in timmerman en arsjitekt, dy't fanwege of yn tsjinst fan de stêd dwaande wie mei bouaktiviteiten. It berop is nei de midsiuwen ûntstien; bygelyks de stêd Middelburch hie fan de 16e iuw ôf in stedstimmerman yn tsjinst.
Hossein Hamadani
Libben en wurkpaad
Yn 2005 waard Hamadani beneamd ta pleatsferfangend kommandant fan 'e Revolúsjonêre Garde, it tige ynfloedrike elite-ûnderdiel fan it Iraanske leger. Yn 'e mande mei generaal Mohammed Ali Djafari wie Hamadani oan 'e earen ta behelle yn it smoaren fan it folksprotest yn Iraan nei de ferkiezings fan 2009. Fan 2009 oant 2014 stied er oan it haad fan it Rassûlollah Korps fan 'e Revolúsjonêre Garde, mei it befel oer de Iraanske haadstêd Teheran en omkriten. Sûnt 14 april 2011 wiene der ynternasjonale sanksjes tsjin him persoanlik fan krêft fanwegen syn rol yn 2009.