cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dútsktalige Wikipedy
De Dútsktalige edysje fan Wikipedy gie op 16 maart 2001 fan start en is yn 2016 de op trije nei grutste edysje fan dizze online ensyklopedy.
Piet Steenkamp
Biografy
Op 8 jannewaris 2016 stoar Steenkamp yn de âldens fan 90 jier en op 12 jannewaris waard er te hôf brocht.
Bamberg (stêd)
Bamberg is in kreisfreie Stadt yn it noarden fan de Dútske dielsteat Beieren. De stêd is krekt as Rome op sân heuvels boud en leit oan de rivier de Regnitz.
Oars as by oare stêden yn Dútslân bleaune de oarlochshannelingen yn de Twadde Wrâldkriich beheind ta twa bombardeminten. In grut part fan de stêd bleau sadwaande bewarre. De binnenstêd fan Bamberg stiet tsjintwurdich op de list fan it wrâlderfskip fan UNESCO. De universiteitsstêd telt mear as 2.200 monuminten.
Piet Steenkamp
Lidmaatskippen Ried fan Kommissarissen
Tijdens zijn leven was Steenkamp lid en foarsitter fan ferkate Ried fan Kommissarissen:
Kleaster Sion
It kleaster wie ien fan de rykste kleasters fan Fryslân. Der hearde goed 1200 pûnsmiet lân by, dêr't 350 pûnsmiet fan yn East-Dongeradiel lei. De bewensters kamen út de hegerein. It soe kinne dat de sistersiïnzers dit kleaster mei stifte hawwe fanwegen de sâltwinning út moar. By de sistersiïnzers spilen ek ekonomykse motiven mei. Harren libbenswize wie: bidde en wurkje. It lêste waard meastentiids oan de lekebruorren en -susters oerlitten. Ien fan de lêste prioressen wie Auck Donia dêr't in strjitte yn Nijewier nei neamd is. Yn de nacht fan 13 april 1571 hawwe de wettergeuzen it kleaster plondere Nei de reformaasje is it kleaster yn 1580 opheft.
Chanel West Coast
Muzyk
Yn 2009 wurke West Coast mei oan it nûmer Melting Like Ice Cream, fan Tiffanie Anderson, en it jiers dêrop oan it nûmer Tramp, fan Somaya Reece. Letter wie se ek belutsen by it liet PHAMOUS, fan Planet Hollywood, wêrfoar't se gearwurke mei Midi Mafia. Yn 2011 befêstige West Coast dat se in kontrakt tekene hie mei it platelabel Zone 4, fan Polow Da Don, mar letter ferliet se dy maatskippij sûnder der materiaal útbrocht te hawwen. Dat die se neitiid wol op eigen manneboet, en sa ûntstie it nûmer I Love Money, dat útbrocht waard as in fergese download.
Brandenburger Tor
Arsjitektuer
Nei de fal fan de Berlynske Muorre waard de Brandenburger Tor renovearre. Nei lange argewaasje is besletten de earn en izeren krús tebek te setten. Foar in soad minsken is it in oantsjutting nei de pynlike werinnering fan it Prusysk militarisme. Hjoeddedei is it in symboal foar de Dútske Ienheid. De rin fan de Berlynske Muorre is mei stiennen yn de dyk oanjûn. As beskerming fan de poarte en befeiliging fan de ambassades yn de omkriten is der gjin trochgeand ferkear mooglik ûnder de poarte.
Dropkick Murphy's
2004 oant en mei no
Yn 2015 kundige de band oan dat doedelsekspiler Scruffy Wallace, nei tolve jier by de band spile te hawwen, de band ferlitten hie yn begjin 2016. Lee Forshner ferfong Wallace as de touring - en opnamedoedelsekspiler fan de band, hoewol 't er net beskôge wurdt as in offisjeel lid fan de band.
Jaap en de Beanstôk
Adaptaasjes
De musical Into the Woods, fan Stephen Sondheim en James Lapine, út 1986, ferfrisselet Jaap en de Beanstôk mei ferskate oare mearkes, wêrûnder Readkapke, Jiskepûster en Rapûnske. Yn 'e film groeit der in twadde beanstôk nei't Jaap de earste omkappe en dêrmei de reus deade hat. De frou fan 'e reus klimt dêrlâns omleech en easket de útlevering fan Jaap, oars sil se it hiele keninkryk platstampe.
Belogorski-kleaster
Skiednis
thumb|left|250px| It kleaster yn 1913 It idee om in kleaster op de Wite Berch te stiftsjen datearret fan 9 juny 1890, nei't de preester Stefan Lûkanin op in misjereis nei it gebiet op in nacht tegearre mei in pear oaren de berch beklom om dêr moarnsier fan it útsicht te genietsjen. De preester wie sa optein oer it útsicht, dat er opslach fan doel wie dêr in kleaster te stiftsjen as misjesintrum ûnder âldleauwigen. Op it plak dêr't it komme moast plante er fuortendaliks in lyts houten krús. It kleaster beskôget dy datum as de stiftingsdatum fan it Nikolaaskleaster.
Tusken 1895-1896 waard noch in tsjerke boud; de twa ferdjippings tellende Tsjerke fan it Ikoan fan de Teotokos Iverskaja.
Krúskatedraal
Op 16 novimber 1897 baarnde de houten Nikolaastsjerke oant op de grûn ôf. Op 24 juny 1902 folge it lizzen fan de earste stien foar de hjoeddeisk neo-byzantynske Katedraal fan it Hillichkrús. De bou duorre 15 jier en de wijingsseremoanje fan de nijbou fûn fyftjin jier letter op 7, 8 en 9 juny 1917 plak. Likernôch 30.000 minsken wennen de plechtichheden by. thumb|left| De yn 1918 trch de bolsjewiken fermoarde archimandryt fan it kleaster De katedraal, de meast monumintale fan it bisdom, waard boud neffens it model fan de Vladimirkatedraal yn Kiëv en finansierre mei jeften en jild fan it kleaster sels.
Sovjet-tiid
Troch in grutte brân yn 1980 rekke de katedraal slim skansearre, hast alle koepels baarnden ôf.
Carol Berg
Carol Berg (Fort Worth (Teksas), 1948), is in Amerikaansk skriuwster fan fantasyboeken. Hja wennet yn 'e steat Kolorado en wie foarhinne wurksum as softwarespesjalist. Berg wûn yn 2009 de Mythopoeic Award foar har duology Flesh and Spirit en Breath and Bone, en hat fierders ek al trijeris de Colorado Book Award takend krigen.
Frozen (film út 2013)
Plot
Werom yn it paleis beslút Anna dat alles dat misrûn is, har skuld is. It is dêrom ek har taak om derfoar te soargjen dat Elsa weromkomt en de winter beëinige wurdt. Om't se der wis fan is dat Elsa nimmen oars fertrouwe sil, set se op eigen manneboet ôf de bergen yn, en jout se prins Hans yn har ôfwêzigens de lieding oer Arendelle. Yn 'e bergen giet har hynder op 'e rin by it hearren fan it spûkgûlen fan wolven, en Anna wurdt út it seal smiten en bliuwt lykme-allinne efter. Ferdwaald yn 'e kjeld en it tsjuster berikt se úteinlik de hannelspost (en sauna) fan Oaken, dêr't se de iishouwer Kristoff en syn rindier Sven moetet.
Rungsted
Ferneamde ynwenners
De skriuwer Johannes Ewald wenne fan maart 1773 oant hjerst 1775 yn de doetiidske herberch Rungsted, dêr't er syn meast produktive jierren belibbe en ûnder oare Rungsteds Lyksaligheder - En Ode skreau. De herberch bestie oan 1803 en it gebou waard dêrnei Rungstedlund neamd. Doe't Karen Blixen yn 1931 út Afrika wei werom kaam yn Denemarken, sette hja har nei wenjen op Rungstedlund (dat har heit Wilhelm yn 1879 oankocht hie), en wenne dêr oant har dea yn 1962. De Deenske tycoon Simon Spies hat ek yn Rungsted wenne.
Frozen (film út 2013)
Preproduksje
Yn desimber 2011 makke Disney in nije titel foar it projekt bekend: Frozen. Disney hie nammentlik besletten dat it floppen fan ferskate films yn 'e 2000-er jierren feroarsake wie troch it fêsthâlden oan tradisjonele mearketitels. Dy teory liek befêstige te wurden troch it súkses fan Tangled ("Betize") yn 2010, dat oarspronklik Rapunzel hjitte sillen hie. Tagelyk mei de nije titel makke Disney ek bekend dat Frozen ein novimber 2013 yn 'e bioskopen komme soe. Yn jannewaris 2012 waard fierders bekendmakke dat de film wol deeglik gebrûk meitsje soe fan kompjûteranimaasje.
Untfangst
De krante The Seattle Times joech Frozen 2 fan 4 stjerren, en skreau dat it "in alderprachtichste film" wie "mei syn kompjûtergenerearre fjorden en iisskulptueren en kastielynterieuren", mar dat "it wichtichste, dat al it oare byinoar hâldt – in ferhaal – spitigernôch ûntbrekt." Christy Lemire joech de film 21/2 fan 4 stjerren. Se hie lof foar de bylden, de lieten en de positive boadskippen fan Frozen, mar fûn de film ek "synysk" en bekritisearre de relaasje tusken Anna en Hans dy't feroaret yn dy tusken Anna en Kristoff as "in besykjen om dingen te feroarjen sûnder se altefolle te feroarjen."
Wappo (taal)
Taaleigenskippen
It Wappo hat in alfabet fan 35 letters: a, c, c’, č, č’, e, h, i, k, kʰ, k’, l, l’, m, m’, n, n’, o, p, pʰ, p’, s, š, t, tʰ, t’, ṭ, ṭʰ, ṭ’, u, w, w’, y, y’ en ɂ. Der binne fiif fokalen: a ([a], lykas yn 'kap'), e ([e:], lykas yn 'bleek'), i ([i], lykas yn 'wyt'), o ([ɔ], lykas yn 'hok') en u ([u], lykas yn 'rûch').
Fierders binne der alve konsonanten dy't folge wurde troch troch in glottisslach, en skreaun wurde mei in apostrof. Teffens binne der fjouwer aspirearre konsonanten, wêrby't de haadklank folge wurdt troch in licht h-ke (bekend fan 'e Grinslânske útspraak "Marthinithoren"). Aspiraasje wurdt yn it Wappo werjûn troch in h yn superskrift oan 'e betreffende letter ta te foegjen.
Marne (departemint)
Stêden
Neffens ynwennertal binne de grutste stêden fan it departemint:
Fuotbalferiening Snits Wyt Swart
Fuotbalferiening Snits Wyt Swart is in Fryske fuotbalklub út Snits, dy't yn 2008 ûntstie troch in fúzje fan twa eardere fuotbalklubs: Fuotbalferiening Snits en Fuotbalferiening WZS. It earste sneinsalvetal komt út yn 'e sneinske Haadklasse A, it earste sneonsalvetal spilet yn de Fyfde Klasse (seizoen 2016/2017).
Skoalopsjenner
De skoalopsjenner besocht yn prinsipe alle skoallen yn syn regio twaris it jier; hy stipe, ûnderrjochte, begelate, korrigearre en eksaminearre de skoalmasters.
Rama (Ontario)
Rama is in doarp yn it suden fan 'e Kanadeeske provinsje Ontario.
Sechsde Alvestêdetocht
Ynskriuwing
It bestjoer fan 'e feriening betocht in plan om wurkleazen dy't yn 'e wurkferskaffing sieten, yn te setten om it iis fan 'e rûte sniefrij te meitsjen, mar dêr fielde men yn De Haach neat foar. Doe't lang om let einlings, tanksij in donaasje troch keninginne Wilhelmina, de hiele rûte fan snie ûntdien wie, waard it ynienen teiwaar.
Toertocht
Foar de Sechsde Alvestêdetocht skreaune har yn 1940 3.404 toertochtriders yn. It bestjoer fan 'e Feriening De Fryske Alve Stêden besleat mei it each op dat grutte oantal in aparte start foar de toertocht te hâlden, los fan 'e wedstryd. De toerstart fûn plak op 'e grêft by de Beurs yn 'e binnenstêd fan Ljouwert. Dêr giene, persiis in healoere nei't de wedstrydriders by De Harmony wei ôfset wiene, 2.716 toertochtriders fan start.
List fan planetoïden 70001-70100
Dit is in list fan planetoïden 70001-70100.
Resjerzje
Foech
It opspoaringsfoech dat de Nederlânske plysje hat by it oplossen fan misdriuwen, is fêstlein yn it Wetboek fan Straffoardering. Dêrby wurdt ûnderskie makke nei: Oanfoljende regels steane yn it Besluit Technische Hulpmiddelen Strafvordering. By bysûnder of oanfoljend foech kin men tinken oan it rjocht om ien of mear resjersjeurs undercover gean te litten yn in organisaasje dy't fertocht wurdt fan misdriuwen, of om ynformanten te beteljen foar it oanleverjen fan ynformaasje.
Fûgelnêst
It plak dêr't it nêst boud wurdt, hinget fan 'e fûgelsoarte ôf; guon meitsje har nêst op 'e grûn, faak mank wat hege begroeiïng, wylst oaren it op hege(re) plakken boppe de grûn oanlizze, yn beammen, op rotsrichels of yn of op gebouwen. Ek komt it foar dat nêsten makke wurde yn natuerlike of spesjaal útboarre holten yn beammen (bgl. troch spjochten). Guon wetterfûgels meitsje harren nêst op in driuwpôle, in grut stik losslein gers en oare fegetaasje dat frij omdriuwt. Inkele nêsttypes binen:
Jonatan (soan fan Saul)
Jonatan (Hebriuwsk: יוֹנָתָן) is in bibelsk persoan út it Alde Testamint. It wie de soan fan kening Saul, de earste kening fan it Feriene Keninkryk fan Israel, dy't in tige ynlike bân hie mei David, de lettere twadde kening fan it Feriene Keninkryk fan Israel.
Jonatan en David
Jonatan spilet in wichtige rol yn it konflikt tusken oan de iene kant de mankelike en net súksesfolle kening Saul en oan de oare kant de populêre en súksesfolle David. Ta syn grutte frustraasje sjocht Saul dat syn eigen bern, syn soan Jonatan en syn dochter Mikal, David boppe alles leafhawwe. Yn haadstik 18 fan 1 Samuël stiet beskreaun dat Jonatan in ynlike bân mei David fielde en Jonatan David leaf hie as him sels. As Jonatan by Saul pleitet foar David en Saul syn soan begjint te fertinken in gearspanner te wêzen, smyt hy in spear nei him ta om him te reitsjen. De oergeunst fan Saul op David is dan fanwegen syn militêre súksessen sa grut wurden, dat Saul plannen makket om David te deadzjen. Jonatan warskôget David yntiids en helpt him te flechtsjen. It ôfskie is dan tige leafdefol en beide manlju moatte skrieme (1 Samuël 20:41).
DOC-Kaas
Skiednis
Yn maart 2012 naam de suvelkoöperaasje tegearre mei Vergeer Holland de snijer en ferpakker fan folytsiis Kraats Kaas oer. Yn july 2012 naam DOC Kaas Cheese Partners Holland folslein oer fan Rouveen en Westlân. Yn oktober 2013 waard de namme fan dochterûndernimming Cheese Partners Holland feroare ta Dutch Original Cheese (DOC)
Winchester Model 1873
Skiednis
De Winchester Model 1873 wie as betelber en dochs betrouber wapen fan 'e 'gewoane man' fan krúsjaal belang foar de kolonisaasje fan it Wylde Westen troch de blanken oan 'e ein fan 'e njoggentjinde iuw. It krige sadwaande de bynamme "The Gun that Won the West", it "Gewear dat it Westen Wûn" ("wûn yn 'e sin fan "ferovere"). De Winchester Model 1873 bleau 46 jier yn produksje, oant 1919. Yn totaal waarden der yn dy tiid mear as 720.000 eksimplaren fan it wapen makke. Krapoan in iuw letter waard de Winchester Model 1873 yn 2013 op 'e nij yn produksje nommen troch de Amerikaanske Olin Corporation, de rjochtsopfolger fan 'e Winchester Repeating Arms Company.
Skaaimerken
De nije Winchester Model 1873-reproduksjes, dy't sûnt 2013 makke wurde, hawwe allegear in rûne loop mei in lingte fan 20 inch (= 50,80 sm), en binne geskikt makke om laden te wurden mei .357 Magnum- en .38 Special-patroanen. De reproduksjes binne frijwol identyk oan 'e orizjinele Winchester Model 1873, oan 'e healmoannefoarmige kolfplaat en it ferskobere stofklepke ta. Der binne lykwols twa modifikaasjes trochfierd, dy't allebeide mei befeiliging fan 'e brûker te krijen hawwe: der is in sjitpinne tafoege dy't it sjitmeganisme blokkearret sadat it gewear op gjin inkele wize ôfgean kin sûnder dat de trekker oerhelle wurdt, en it útsmytmeganisme is oanpast sadat ferketten patroanhulen by de sjitter wei smiten wurde.
Mordekai
Bibelsk ferhaal
De joad Mordekai wenne yn Sûsan, yn de âldheid in grutte stêd yn it tsjintwurdige Iraan. Hy wie in soan fan Jaïr en syn oerpake wie Kisj, in Benjaminyt dy't mei oare ballings út Jeruzalim weifierd wie nei Babyloanje. Nei't har heit en mem ferstoaren adoptearre Mordekai syn omkesizzer Hadassa (Ester 2:7), de lettere keninginne Ester, dy't er as ien fan syn eigen grutbrocht. Doe't der jonge fammen socht waarden foar de kening, waard ek de kreaze Ester fan hûs helle en hja kaam yn de harem fan de kening Ahasvearos telâne. Mordekai hie Ester mei klam hjitten nea oer har joadske komôf te praten. Fan alle froulju hied de kening Ester it leafste, hja soe it plak ynnimme fan de troch de kening ferstjitten keninginne Wasty.
Mordekai siet yn dy tiid in soad by de poarte fan it keninklik paleis. By tafal hearde er ris it praat fan twa poartewachters, dy't fan doel wiene in oanslach op de kening út te fieren. Mordekai fertelde it oan syn omkesizzer Ester, dy't de kening ynformearre sadat de plannen op 'e tiid mislearren en de gearspanners ophongen waarden.
Skileman
Yn Berlyn waard 1915 it berop fan skileman fanwege de oerheid ynsteld, om it fergriemen fan iten tsjin te gean.
Doarpstsjerke fan Dalen
De Doarptsjerke is de protestantske tsjerke yn it Drintske plak Dalen.
Skiednis
Oan it begjin fan de 20e iuw krige de tsjerke in nije eastlike gevel yn neoklassisistyske styl. By de restauraasje fan de jierren 1970 waard de gevel yn de oarspronklike steat fan 1824 werom brocht.
Ynrjochting
De lûdklok út 1639 waard yn de Twadde Wrâldkriich foardere, mar kaam nei de befrijing fan it Hamburger klokkentsjerkhôf werom. Fan de tiid foar de reformaasje datearret it sânstiennen doopfont. Nei de reformaasje ferdwûn it doopfont út de tsjerke, mar yn 1892 kaam it midsiuwske doopfont yn Nij-Amsterdam wer boppe wetter doe't in partikulier it oan it Drintsk Museum skonk.
Oargel
De bou fan it oargel koe útein sette troch in legaat fan Geesje Snoeijng en in ynsammelingsaksje ûnder de ynwenners fan Dalen. De út Emlichheim ôfkomstige oargelbouwer Johan Christoff Scheuer boude healwei de 19e iuw it oargel. Deselde oargelbouwer boude ek oargels yn û.o. Wâldsein en Snits. Op 5 augustus 1850 waard it oargel yn gebrûk nommen en yn 1857 fergrutte Petrus van Oeckelen út Grins it ynstrumint mei sân nije registers en in twadde manuaal.
Jonkfrou yn need
Foarbylden
Foarbylden fan 'e jonkfrou yn need komme ek foar yn Jeropeeske mearkes, lykas Rapûnske (dêr't de haadpersoan troch in heks opsletten wurdt yn in toer en dêrút rêden wurde moat) en Sniewytsje (wêryn't de haadpersoan nei fergiftiging troch har boaze styfmem yn in soarte fan koma rekket, dêr't se inkeld út wekke wurde kin troch de tút fan in prins). Foarbylden fan 'e jonkfrou yn need út 'e moderne popkultuer binne it personaazje Ann Darrow yn 'e film King Kong, dy't ûntfierd wurdt troch in reuseftige gorilla dy't fereale op har rekke is, prinsesse Leia yn Star Wars (1977), dy't út 'e klauwen fan 'e smjunt Darth Vader rêden wurde moat, en Sarah Connor, dy't yn The Terminator (1984) rêden wurde moat fan in cyborg út 'e takomst.
Edmond Guerrier
Edmond Guerrier (folút: Edmond Gasseau Choteau Le Guerrier, letter ferbastere ta Edmund Geary; oan 'e Smoky Hill Rivier (Kansas), 16 jannewaris 1840 – Geary (Oklahoma), 1921) wie in Amerikaansk keapman fan mingd Frânsk en Súdlik Sjajinsk etnysk komôf, dy't yn 'e twadde helte fan 'e njoggentjinde iuw as tolk wurke foar de Amerikaanske autoriteiten by it sluten fan ferskate wichtige ferdraggen mei de Flakte-Yndianen. Letter sette er him nei wenjen yn Oklahoma, dêr't er in súksesfol feeboer waard.
Karriêre
Doe't Sjajinske delegaasjes yn 1871 en 1884 de Amerikaanske haadstêd Washington, D.C. besochten, waard Guerrier fannijs troch it Ministearje fan Binnenlânske Saken frege om te tolkjen. Letter sette er him nei wenjen yn Oklahoma, dêr't er in súksesfolle feepleats begûn. Yn 'e neite dêrfan ûntstie in stedsje dat nei him ferneamd waard, mar om't de Amerikanen syn Frânske efternamme mar dreech út te sprekken fûnen, kaam it Geary te hjitten. Guerrier kaam yn 1921 op syn pleats by Geary te ferstjerren yn 'e âlderdom fan 81 jier.
Sânde Alvestêdetocht
Omstannichheden
It stânpunt fan 'e Feriening De Fryske Alve Stêden wie dêrom dúdlik: der soe gjin Alvestêdetocht holden wurde salang't de besetting duorre. Doe't de strange froast lykwols mar oanhold, waard de druk op it bestjoer fan it publyk, dat snakte nei in fersetsje, almar grutter. Uteinlik gie it bestjoer op in gearkomste op moandei 3 febrewaris 1941 oerstaach. De Sânde Alvestêdetocht waard útskreaun foar 6 febrewaris. De dielnimmers waard op it hert drukt dat it net de bedoeling wie om 'e tocht oan te gripen foar protesten tsjin 'e besetting.
Wedstryd
Yn Hylpen namen Adema en Bosman fannijs de lieding yn 'e wedstryd. By Starum sleat Hendrik de Boer fan Wergea him by harren oan, mar dy moast by de oerstek fan 'e Fryske marren en de trochrin troch Gaasterlân, tusken Starum en Sleat, wer ôfheakje. Yn Sleat kaam Bosman in minút letter oan as Adema, mar by Snits trof Adema de man mei de hammer. Hy stie yn bestân om op te jaan, mar nei in pear minuten plat op 'e wâl lein te hawwen om te bekommen, bûn er dochs de redens wer ûnder om te besykjen en riid de tocht út. Hy kaam yn Ljouwert oer de einstreek mei in tiid fan 9 oeren en 19 minuten, de fluchste tiid ea. Bosman folge trije minuten letter en trêde waard Lo Geveke út Ljouwert, dy't dêr wer twa minuten efteroan kaam.
Pepyn I fan Akwitaanje
thumb|Munt fan Pepyn I Pepyn I fan Akwitaanje (797 - 13 desimber 838 wie de kening fan Akwitaanje en hartoch fan Maine. Hy wie de twadde soan fan keizer Loadewyk de Fromme en syn earste frou Ermengarde fan Haspengoa.
Redmond (Washington)
Geografy
Redmond leit op de koördinaten 47°40´10´´N 122°7´26´´W. Redmond leit yn it eastlike part fan de stêdekloft fan Grut-Seattle en grinzet yn it westen oan Kirkland, yn it súdwesten oan Bellevue, yn it súdeasten oan Sammamish en yn it noarden en easten oan gemeentefrij gebiet fan King County. It stêdssintrum leit benoarden tsjin it Sammamish Mar, mei wenwiken benoarden en bewesten it mar. De rivier de Sammamish rint fan it mar bewesten lâns it stêdssintrum.
It klimaat is in myld seeklimaat wêrby augustus de waarmste moanne mei sa'n 20-25° C en jannewaris de kâldste mei sa'n 5° C. De trochsneed wetterdelfal is 850 mm.
Gorny-kleaster
Skiednis
Yn 1987 waard de Grottsjerke ta eare fan Jehannes de Doper ynwijd. Tsien jier letter waard yn 1997 de bou fan de Trije-ienheidskatedraal wer oppakt en yn 2007 foltôge. It kleaster bestie doe 160 jier. Op 28 oktober 2007 waard de katedraal ynwijd en opdroegen oan de Alderheljen fan Ruslân. Op 12 novimber 2012 fûn de grutte wijing troch patriarch Kirill fan Moskou plak. It kleaster telt hjoeddedei trije tsjerken.
Wappo (folk)
De Wappo (Ingelsk: Wappo; Wappo: Ašočimi) binne in lânseigen Yndiaansk folk út it heechlân yn it noarden fan 'e Amerikaanske steat Kalifornje. Harren taal, it no útstoarne Wappo, hearde ta de Jûkiaanske taalfamylje. De Wappo wiene nea botte machtich, en tsjintwurdich binne der noch mar 290 fan harren oer. Oars as de measte Yndiaanske etnyske groepen yn 'e Feriene Steaten wurde de Wappo net fertsjintwurdige troch in federaal erkende stamme-organisaasje dy't op basis fan relative gelikensens mei de Amerikaanske oerheid ûnderhannelje kin.
Demografy
De foaroansteande Amerikaanske antropolooch Alfred L. Kroeber skatte yn 1925 dat der yn 'e prekoloniale perioade, om 1770 hinne, sa'n 1.000 Wappo west hiene. Syn kollega Sherburne F. Cook rûsde yn 1976 de grutte fan 'e prekoloniale befolking fan 'e Wappo op 1.650 minsken. Tsjin 'e 1850-er jierren, doe't de kolonisaasje fan harren wengebiet yn folle gong wie, rapportearren ferskate boarnen oer it oantal Wappo, mei as heechste rûzing 800 en as leechst 188. Yn 1880 waarden der noch mar 50 Wappo teld, en neffens de Amerikaanske folkstelling fan 1910 wiene der dat jiers 73.
Geandewei de tweintichste iuw moat it tal Wappo stadichoan wer tanommen wêze. Yn 2000 joegen 250 minsken op dat se de Wappo-etnisiteit hiene, en neffens gegevens fan 'e Amerikaanske folkstelling fan 2010 wiene der dat jier 291 Wappo yn 'e Feriene Steaten. De Wappo binne in etnyske groep dy't troch gjin inkele federaal erkende stamme-organisaasje fertsjintwurdige wurdt. De Mishewal Wappo Stamme fan de Alexander-delling iveret foar it winnen fan sa'n foarm fan erkenning.
David Bowie
Skiednis
Op “Station to Station” ferskynde er op it toaniel as de koele, ôfhâldende arystokraat “The Tin White Duke” Op dy plaat stie wer funk en disko, mar ek in soad elektronyske muzyk. Fan 1976 oant 1978 wenne er yn Berlyn, om ‘t er dêr fan syn kokaine ferslaving ôfkomme woe en om ‘t er nochal ûnder de yndruk wie fan de Dútske eksperimintele elektroanyske muzyk, dat ek wol “krautrock” neamd waard. Hy makke dêr trije albums, “Low” en “Heroes” beide út 1977 en “Lodger” út 1979.
Australysk Haadstedsk Territoarium
Bestjoer
It ACT hat in ienkeamerich territoriaal parlemint, de Wetjaande Gearkomste (Legislative Assembly), fan 17 sitten. It territoarium wurdt regearre troch in eigen regear mei oan it haad in minister-presidint (chief minister). It selsbestjoer is lykwols in stik beheinder as dat fan 'e Australyske steaten, en oant 2011 koe it federale regear sûnder pardon lykfol hokker wet dy't troch it parlemint fan it ACT oannommen wie, neatich ferklearje. Sûnt 2011 is dêr in mearderheid yn 'e beide keamers fan it federale parlemint foar nedich. Yn it federale Australyske parlemint, ek yn Canberra, wurdt it ACT yn 'e Senaat fertsjintwurdige troch 2 fan 76 sitten (2,6%), en yn it Hûs fan Offurdigen troch 2 fan 150 sitten (1,3%).
Denaarje
Skiednis
De ierste foargonger fan 'e denaarje wie de didrachme, in sulveren muntstik nei Gryksk foarbyld, dat foar it earst yn 'e Romeinske Republyk yn omgong brocht waard yn 267 f.Kr., fiif jier foar it útbrekken fan 'e Earste Punyske Oarloch mei Kartago. Oanwaaksende hannelskontakten mei de Grykske koloanjes yn Súd-Itaalje makken nammentlik dat de Romeinen ferlet krigen fan in sulveren munt, wylst se oant dy tiid inkeld koperne en brûnzene munten brûkten. De didrachme hie in gewicht fan 6,81 g oftewol 1/48 fan in Romeinsk pûn. De Romeinen lieten de didrachme foar harren slaan yn 'e Grykske koloanje Neapolis en oare stêden yn súdlik Itaalje, en sadwaande skaaide it resultaat sterk út nei de gongbere Grykske sulveren munten út dy kontreien.
Völlen
Tsjerke
De let-goatyske, protestantske Petrus- en Paulustsjerke datearret út it begjin fan de 15e iuw. By de bou fan de tsjerke waard âlder materjaal fan in 12e iuwsk bouwurk op 'e nij brûkt. De klokketoer datearret fan 1559.
Dom fan Bamberg
Njonken de trij beafeartsbasiliken Marienweiher, Vierzehnheiligen en Gößweinstein is de domtsjerke fan Bamberg de fjirde basilica minor fan it aartsbisdom Bamberg.
Queenslân
Geografy
Yn it noarden stekt it grutte, op in punt tarinnende Kaap Yorkskiereilân út yn 'e see, wêrby't it omjûn wurdt troch Koraalsee yn it easten, de Torresstrjitte yn it noarden, de Arafuerasee yn it noardwesten en de Golf fan Carpentaria yn it westen. It ynformele haadplak fan it tropyske noarden is Cairns, en der bestiet yn Noard-Queenslân in politike beweging dy't it gebiet losmeitsje wol fan 'e rest fan Queenslân om in aparte steat binnen de Australyske federaasje te wurden. De noardkaap, dêr't it skiereilân nei neamd is, hjit fan Kaap York. Noardlik dêrfan lizze dan noch de Torresstrjitte-eilannen, mei Boigu, fuort foar de kust fan Papoea Nij-Guineä, as noardlikste diel fan Queenslân.
Bestjoer
Queenslân wurdt regearre troch in eigen steatsregear, mei oan it haad in minister-presidint. It steatsregear hat sizzenskip oer alle saken dy't ûnder de Australyske grûnwet net spesifyk oan it federale regear tawiisd binne, en steatsrjochtlik is it foar it federale regear tige dreech om yn Queenslânske saken yn te gripen. Lykwols wurdt der dochs in frij grutte ynfloed útoefene op 'e gong fan saken yn 'e steat, om't it ynjen fan belestings en de ferdieling fan it ine belestingjild oer de ûnderskate steaten en territoaria in federaal foech is, en it federale regear dus de hân op 'e knip hâlde kin as it steatsregear wat dwaan soe dat der alhiel by troch wie.
Twiljocht (betsjuttingsside)
"Twiljocht" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Dom fan Bamberg
Eastlike tuorren
De foargonger hie mar twa, beknobte tuorren njonken it eastlike koer. De eastlike tuorren fan no binne suver romaansk. Yn it jier 1766 waarden de tuorren ferhege oant hast deselde hichte as de westlike tuorren en krigen se nije spitsen. Tagelyk waard de dakrûter op it middenskip weibrutsen. Boppe de beide portalen binne lytse romaanske rûne finsters te sjen, dêr't de oan de hilligen Kilianus en Nikolaas wijde toerkapellen efter lizze. Dy kapellen binne sûnt de barokke tiid net mear yn gebrûk, mar de alterstiennen mei dêryn de reliken bleaune bewarre. Hja stamme nei alle gedachten út de 13e iuw en binne de âldste noch besteande alters fan de dom. Beide kapellen hawwe in rûnbôge-iepening nei de sydskippen.
Heechkoer
It heechkoer is net oeral like heech. De boumaster moast doedestiids hieltiten wer de plannen feroarje. De pylders sûnder funksje tsjûgje noch altiten fan dit hinne en wer tusken wol of net in flakke souder of in ferwulft. In houten ôfsluting wie fjoergefaarlik, mar in stiennen ferwulft wie oan de oare kant wer folle djoerder. Lang om let hat men dochs keazen om hjir in ferwulft oan te bringen. Oan de bûtenkant fan it eastlike koer is in lytse rûne iepening te sjen, dat net de funksje hie om ljocht troch te litten mar nei in kast fierde, wêryn't de skedel fan de hillige Kunigunde bewarre waard. Der waard tocht dat de skedel de krêft hie om te genêzen en de iepening soarge der foar dat dy krêft oer de stêd útstrield waard.
Middenskip
De ferneamde Bamberger Reiter (Ruter fan Bamberg) is in fan meardere blokken sânstien makke keunstwurk út 1230 en hat noch jimmeroan itselde plak as dêr't it ea opsteld waard. Wa't it foarsteld is ûnbekend, miskien is it in keizer of in kening. Oarspronklik wie it mei kleur beskildere: it hynder wie wyt mei brune plakken, it kleed fan de ruter read mei sulveren en gouden stjerren, de learzen brún en de kroan ferguld. De ruter sels hie in lichemskleur en syn hier wie donker. Yn de Twadde Wrâldkriich waard de ruter mei in 64 sintimeter dikke muorre beskerme tsjin loftoanfallen en ôfdutsen mei in swiere laach fan wapene beton.
Wite beweging
Yn de boargerkriich funksjonearre de wite beweging as in politike paraplu dy't allegear Russyske fraksjes yn de striid tsjin de kommunistyske bolsjewiken feriene. It ferskaat fariearre fan republikeinske liberalen en sosjaal-demokraten oan de lofter kant oant tsaristyske groepen en ultra-nasjonalistyske organisaasjes lykas de Swarte Hûndert oan de rjochter kant.
Tsjippewa's fan Rama Earste Naasje
Skiednis
Yn 1982 erkende it Kanadeeske regear it oerâlde fûkestek, de Mnjikaning Fish Weirs, as in nasjonaal histoarysk monumint. Yn 1993 rjochten leden fan 'e Tsjippewa's fan Rama Earste Naasje de Mnjikaning Fish Fence Circle op, in organisaasje dy't tawijd is oan 'e beskerming en it behâld fan 'e fûke.
Lutherkirche (Wiesbaden)
Ynterieur
It grutte foarportaal docht ek tsjinst as doopkapel. Yn in fergulde nis stiet achter in doophek it doopfont. De flier is lein mei ferskate kleuren moarmer út de Lahn.
Seeing Eye
Seeing Eye is in koart ferhaal fan it fantasysjenre, skreaun troch de Amerikaanske auteur Patricia Briggs. De titel betsjut letterlik: "Sjend Each", mar is in wurdboarterij dy't ferwiist nei de blinens fan 'e haadpersoan en de Ingelske beneaming seeing eye dog foar in blineliedhûn. It ferhaal heart ta de romansearje Alpha and Omega (in spin-offsearje fan 'e Mercy Thompson-rige). Seeing Eye spilet yn Seattle, likernôch in jier earder as de foarfallen yn 'e roman Moon Called. Yn dit ferhaal jout Briggs de foarskiednis wer fan 'e wite hekse Moira Keller en har man, de wearwolf Tom Franklin, dy't letter yn har wurk opdûke yn 'e roman Hunting Ground. Seeing Eye waard foar it earst publisearre yn 2009, yn 'e blomlêzing Strange Brew, ûnder redaksje fan P.N. Elrod. It ferskynde yn 2011 ek yn 'e blomlêzing The Urban Fantasy Anthology, en waard jitris publisearre yn 'e ferhalebondel Shifting Shadows, út 2014.
Lancaster (New York)
Skiednis
Lancaster krige earst koartlyn in foarstêdsk karakter. Begjin jierren njoggentich fan de 20e iuw waakste de town bot, mei in protte nijbou, twa nije skoallen en oare foarsjennings, yn it suden en easten fan de stêd.
Chippewa Island Reservaat
It Chippewa Island Reservaat hat in oerflak fan 3,1 ha, en leit binnen de grinzen fan it distrikt Muskoka, hoewol't it dêr bestjoerlik fierhinne los fan stiet. It reservaat hat gjin permaninte bewenners, en wurdt dield troch trije Yndiaanske stamme-organisaasjes, te witten: de Beausoleil Earste Naasje, de Tsjippewa's fan Georgina Island Earste Naasje en de Tsjippewa's fan Rama Earste Naasje. Dat binne trije stammen dy't histoarysk nauwe bannen ûnderhâlde, en wêrfan't de leden etnyske Odjibwe (Ojibwe) binne, dy't ek wol Tsjippewa (Chippewa) neamd wurde.
Christina Applegate
Aktearkarriêre
Yn 1987 briek Applegate as seksy tiner troch mei de rol fan dochter Kelly Bundy, it stereotype fan it promiskuë domme blondsje, yn 'e komeedzjesearje Married... with Children. Dêrby hie se as tsjinspilers û.m. Ed O'Neill, Katey Sagal, David Faustino en Amanda Bearse. De searje wie sa'n grut súkses dat er alve tillefyzjeseizoenen rûn, fan 1987 oant 1997. Yn 1989 wûn Applegate foar de rol fan Kelly Bundy in Young Artist Award. Yn dyselde snuorje fertolke hja yn 'e film Streets ek de serieuzere rol fan in drugsferslaafde tiner dy't stalkt wurdt troch in psychoatyske plysjeman. Fierders wie se te sjen yn in gastrol yn 'e searje 21 Jump Street, yn 'e haadrol fan 'e âldste dochter yn 'e filmkomeedzje Don't Tell Mom the Babysitter's Dead (1991) en as presintatrise fan in ôflevering fan it komyske sketseprogramma Saturday Night Live. Ek hie se in rol yn 'e bizarre science fictionkomeedzje Mars Attacks! (1996), en dêrnjonken wie se yn 1995 ien fan 'e oprjochtsjende leden fan 'e popgroep the Pussycat Dolls.
Yn 'e 2010-er jierren wurke Applegate fierders as stimaktrise mei oan The Book of Life (2014) en oan Alvin and the Chipmunks: The Road Chip (2015). Ek wie se te sjen yn 'e films Vacation (2015), Youth in Oregon (2016) en Crash Pad (2017). Yn 2016 spile Applegate Gwendolyn James, de tirannike foarsitter fan 'e âlderried, yn 'e komeedzje Bad Moms, mei Mila Kunis. It jiers dêrop hie se in cameo yn it ferfolch, A Bad Moms Christmas. Op 'e tillefyzje hie Applegate yn 'e deselde snuorje gastrollen yn searjes as The Grinder en Ask the Storybots. Ek wie se te sjen yn 'e tillefyzjefilm Web Therapy (2015). Fan 2019 ôf fertolke se de haadrol fan Jen Harding yn 'e searje Dead to Me.
Keninkryk Bretanje
Bestjoer
It Keninkryk Bretanje wie in feodale monargy ûnder it bewâld fan in autokratysk kening. De grûnlizzer fan it keninkryk wie: De keningen fan Bretanje wiene:
Pilsum
Fan de befolking heart 92 % ta de Evangelysk-Reformearre Tsjerke, twa % is katolyk.
Loataringen
Hartochdom Loataringen
De jonge kening fan East-Frânsje, Loadewyk it Bern stelde Gebhard yn 903 oan as hartoch fan Loataringen. Syn titel wie yn it doetiidske Latynsk: Dux regni quod a multis Hlotharii dicitur, "hartoch fan it keninkryk dat ea fan Lotarius wie". Hy ferstoar yn 910 yn in slach tsjin de Hongaren. Doe't yn 911 de Konradyn Koenraad I fan Franken ta kening fan Dútslân keazen waard, stimden Loataringyske eallju ûnder hartoch Reinier en foegje harren hartochdom ta West-Frânsje, dat noch hieltyd troch Karolingen hearske wie. Yn 915 joech kening Karel de Ienfâldige him de titel fan markgreve. Reinier syn soan Gilbert folge him op en brûkte de titel dux Lotharingiae, "hartoch fan Loataringen". Doe't de Westfranken Karel de Ienfâldige yn 922 ôfsetten, bleau er lykwols kening yn Loataringen, fan dêr't er West-Frânsje wer werom ferôverje woe. Hy waard oppakt en finzennaam oant syn dea yn 929. De kening fan East-Frânsje/Dútslân, Hindrik de Fûgelder, makke gebrûk fan dy tastân en foel yn 923 yn Loataringen (mei Elsas ynbegrepen). Yn 925 namen de Lotaringjers ûnder hartoch Gilbert Hindrik oan as kening. Yn 930 waard Gilbert beleane mei Hindrik syn dochter Gerberga, dêr't er mei boaske. Nei't Hindrik yn 936 ferstoar stapte Gilbert wer oer nei de Westfranken, om't de kening dêre, Rudolf, sêft wie en him net in soad mei pleatslike belangen bemuoide. Yn 939 foel Hindrik syn soan en opfolger, keizer Otto I de Grutte fan it Hillige Roomske Ryk, Loataringen oan en by de Slach by Andernach fersloech er Gilbert. Gilbert besocht te flechtsjen, mar fersûpte wylst er de Ryn oerstekke soe. De hartoggen fan Loataringen waarden tenei troch de keningen/keizers beneamd. Hindrik I fan Beieren waard hartoch foar twa jier, dy't yn 941 opfolge waard troch hartoch Otto en dy yn 944 wer opfolge waard troch hartoch Koenraad de Reade. Loataringen waard omfoarme ta in stamhartochdom, dêrfan't de hartoggen in stim hiene in keninklike ferkiezings. Wylst de oare stamhartochdommen folks- en histoaryske identiteiten hiene, wie dy fan Loataringen allinnich in politike. Kening Loadewyk IV fan West-Frânsje besocht Loataringen werom te krijen en boaske mei de widdo fan Gilbert en Otto syn suster, Gerberga. Op syn bart naam Otto yn 942 de hulde oan fan de Westfrankyske Hugo de Grutte en Herbert II, greve fan Vermandois yn Attigny. De swakke Loadewyk IV hie gjin oare kar as Otto syn hearskippij oer Loataringen te erkennen. Yn 944 foelen de Westfranken Loataringen yn, mar lutsen harren wer werom doe't Otto mei in grut leger ûnder lieding fan hartoch Herman I fan Swaben klear stie.
Ferdieling fan 959 en neitiids
250px|thumb|Hartochdom Loataringen mei Neder- en Opperloataringen Yn 953 kaam hartoch Koenraad yn opstân tsjin Otto I en waard oan de kant setten en ferfongen troch Otto syn broer Bruno de Grutte, dy't Loataringen yn 959 wer ta frede brocht troch it te ferdielen yn Opperloataringen (Lotharingia superior) ûnder Freark I en Nederloataringen (Lotharingia inferior) ûnder Godfryd I. Yn 978 foel kening Lotarius fan West-Frânsje Loataringen oan en besette Aken, mar keizer Otto II fan it Hillige Roomske Ryk foel op syn bart oan en berikte de muorren fan Parys. Yn 980 sei Lotarius al syn rjochten foar Loataringen op. Mei útsûndering fan in koarte skoft (1033-1044 ûnder Gotselo I) wie de ferdieling definityf en de markgreven foarmen harren lienskippen om ta hartochdommen. Yn de tolfde iuw fersnippere it hartochdom Nederloataringen yn lytsere foarstendommen, dêr't ûnder oaren de hartochdommen Limburch en Brabân ûntstiene. De hartoggen fan dy twa hartochdommen namen de titel "Hartoch fan Lotier" of "Loatryk" (ôflaat fan Loataringen) oan. Mei it ferdwinen fan "Neder"loataringen, waard Opperloataringen bekend as Loataringen (Frânsk: Lorraine, Dútsk: Lothringen) yn it Hillige Roomske Ryk. Nei iuwenlang besykjen fan de Frânsken Loataringen yn te liivjen, waard it yn 1737 nei de Poalske Súksesjekriich einlings in part fan Frankryk. Yn 1766 wie it hartochdom urven troch de Frânske kroan. Yn 1871 nei de Frânsk-Dútske Kriich waarden de noardlike parten fan Loataringen mei de Elsas foege en waard it as Elsas-Loataringen in provinsje yn it Dútske Keizerryk. Hjoed-de-dei is it wer in part fan Frankryk.
Alliearde besettingssônes fan Dútslân
Skiednis
De westlike alliearden wurken sûnt 1948 yn de Bisône/Trisône oan in demokratyske grûnwet foar it westen fan Dútslân. Mei de ûndertekening hjirfan op 23 maaie 1949 waard wynliken de Bûnsrepublyk Dútslân oprjochte. Op 7 oktober 1949 waard ûnder tasicht fan de Sowjet Uny de Dútske Demokratyske Republyk oprjochte.
Blaauwhof (wenwyk)
Strjitnammen
De strjitnammen yn de Blaauwhof binne farieard. De strjitten oan de noardkant fan de Bûtsingel binne neamd nei beammen. Oan de súdkant binne se neamd nei persoanen dy't foar de Fryske taal striden ha, lykas Geert Aeilco Wumkes en Waling Dijkstra. Strjitten oan de súdkant fan de Uilke Boonstraleane (Fryske fersetsman), hawwe in relaasje mei it beamkwekerijferline fan it gebiet (Kwekerijstrjitte, Op de Bouwen). Guon nammen yn de wyk ferwize nei de (eartiidske) gebouwen yn de buert, lykas de Stasjonsstrjitte (rint nei it âlde tramstasjon), Pelmolestrjitte (dy stiene yn de buert fan de strjitte).
Bongastate
Yn 1491 tekene Hessell Bonga tegearre mei Worp Haynya foar de gemeente fan Holwert it ferdrach mei Grins. Yn 1511 wie Syds Buwinga eigener en brûker fan 70 pûnsmiet lân yn Holwert. Hy wie Geldersgesind en dêrom kamen twa findels Saksysk gesinde Ljouwerters nei Holwert. Se stutsen it doarp yn de brân en syn goed waard ferlern ferklearre. Foar twa fan syn froulju leit yn de tsjerke in grêfstien. Yn 1543 trede Sydts Bunga op fanwege syn soan Hessel Bunga, prebendaris te Holwert. Yn de jierren 1560-1567 wie Johan Bonga grytman fan Westdongeradiel. It skynt dat er op Bonga wenne hat. Yn 1560 sluet hy mei Eltzie Jaersma, sweager fan de ferstoarne grytman Saecke Rinia in akkoart oer it grytmanskip, dêr't by de Jaersma's en Rinia's yn ruil foar harren ôfstân fan de gritenij ûndermear gebrûksrjocht yn Bongafenne krigen. Johan tekene yn 1566 it Ferbûn fan de Eallju en moast dêrom yn 1667 nei Emden flechte foar de wrake fan Alva. Yn 1568 stried er mei Lodewijk en Adolf by Heiligerlee mei in findel soldaten dy't er út eigen bûse betelle. Yn dat jier skreau er in brief nei Brussel, dêr't hy yn frege oft er werom komme mocht yn Fryslân. Dat waard fansels neat en dêrom waard er mar wettergeus. Syn namme waard dêrom yn 1569 yn Ljouwert “aangeslagen” en al syn besit waard ferlern ferklearre. Hy bleau de Spanjerts bestriden oant er úteinlik by in oanfal op Grins by Aduardersyl ferwûne rekke. Hy ferstoar oan dy ferwûning en is yn de Aldehouster tsjerke yn Ljouwert begroeven. Meidat er gjin bern hie, fererve Bongastate bûten de famylje, fia syn frou Sitke Riencks Aylva fan Ginnum op har twadde man Doecke fan Aysma.
The Scorpion King (film)
Plot
Mathayus, Jesup en Rama witte nachts it legerkamp fan Memnon yn te glûpen, mar rinne dêr yn in mûklaach fan Memnon syn troepen. Jesup en Rama wurde delsketten mei pylk-en-bôge, en Rama stjert daliks, wylst Jesup finzennommen wurdt. Mathayus wit lykwols oan 'e mûklaach te ûntkommen en kringt de tinte fan Memnon syn tsjoender binnen. Dêr komt er ta de ûntdekking dat de tsjoender eins in tsjoenster is, en noch in hiel kreazenien ek, dy't Cassandra hjit. Syn wifeling om har te deadzjen jout de soldaten fan Memnon de kâns om him ek finzen te nimmen. It docht bliken dat Memnon foar de komst fan 'e Akkaadjers warskôge is troch prins Takmet, dy't syn eigen heit deade hat en oerrûn is. Memnon deadet de ferwûne Jesup foar de eagen fan Mathayus troch him de kiel troch te snijen. Cassandra warskôget him lykwols dat Mathayus net deade wurde mei troch himsels of immen ûnder syn befel, mei't dat de grime fan 'e goaden oproppe en him withoefolle takomstige oerwinnings kostje sil.
Untfangst
De resinsjes fan 'e filmkritisy wiene foar The Scorpion King oer it algemien lau, hoewol't de foaroansteande resinsint Roger Ebert de film yn 'e Chicago Sun-Times noch trije fan fjouwer stjerren joech. Yn it tydskrift Variety skreau Dennis Harvey dat de film wol spannend wie, mar dat soks mear te tankjen wie oan âlderwetsk stuntwurk as oan 'e fisuële effekten, dy't er mar meagerkes fûn. Nathan Rabin, fan The A.V. Club, wie ek myld posityf oer de film, dy't er omskreau as "typyske simmerfilmkost, ûntwurpen om ta jin nommen, fan genoaten en tagelyk wer fergetten te wurden."
Aad van den Heuvel
Biografy
Van den Heuvel waard berne yn Rotterdam. Nei it bombardemint op Rotterdam bedarren syn âlden yn Sliedrecht, dêr't er opbrocht waard yn in dykhûs oan de Merwede. Hy folge de HBS en studearre foar sportlearaar, mar hy waard lang om let freelance sportferslachjouwer foar ferskate kranten. thumb|left|Van den Heuvel as presintator fan Brandpunt (1968)
Telefyzjekarriêre
Yn 1959 kaam er by de KRO del foar in fraachpetear mei direkteur Jan Castelijns, dy't tocht dat Van den Heuvel foar in sollisitaasje kaam. Hy waard fuortendaliks oannaam.
Yn 1967 ynterviewde er de presidint fan Yndoneezje, Soekarno, krekt foar't dy ôfsetten waard. Fan Soekarno krige er syn geuzenamme: "Van den Heuvel, ik heb je door". Syn reportaazje yn de Biafra-oarloch makke de wrâld dúdlik wat der tusken Biafra en Nigeria geande wie. Yn 1968 hie er in fraachpetear mei Martin Luther King op de foarjûn fan dy syn dea. Ek makke er in portret fan Nobelpriiswinner Gabriel García Márquez.
Granite Falls (Minnesota)
Granite Falls (útspr.: ['ɡɹænait fɔ:lz]) is in stêd yn it súdwesten fan 'e Amerikaanske steat Minnesota. It is it haadplak fan Yellow Medicine County, al stekt it foar in diel út oer de grinzen fan 'e oanbuorjende countys Chippewa en Renville. It Andrew John Volstead House, in nasjonaal histoarysk monumint, stiet yn Granite Falls. Neffens gegevens fan 'e folkstelling fan 2010 lei it ynwennertal fan 'e stêd doe op krapoan 2.900 minsken.
Wyldehoarne (wenwyk)
De wyk
Yn it súdwestlike dielgebiet hawwe strjitten Fryske nammen lykas De Bleek en It Hiem. Huzen yn dit gebiet binne frijsteande of twa-ûnder-ien-kapewenningen. Oan de noardkant hjirfan leit in dielgebiet dat omsluten wurdt troch wetter. Strjitnammen binne Nederlânsktalich en besteane út in famkesnamme mei it efterheaksel -hoeve, lykas Aliehoeve en Jannahoeve. De pleatsen stiene yn de Haskerfeanpolder oan de Koarte Ekers en De Dolten. Yn dit dielgebiet steane ûnder mear huzen oan it wetter en rychjeswenningen.
Marta fan Betanië
Otterdokske tradysje
De otterdokske tradysje wol ek ha dat Marta har broer Lazarus by de ferfolgings fan kristenen nei it martlerskip fan Sint-Stefanus Jeruzalim ferlitte moast en tegearre mei Marta út Judea flechte. Hja holp Lazarus mei it ferkundigjen fan it evangeelje yn ferskate lannen, wylst Marije by de apostel Jehannes bleau en him holp mei de tsjerke fan Jeruzalim. Letter kamen alle trije nei Syprus, dêr't Lazarus de earste biskop fan Kittim (it hjoeddeiske Larnaca) waard en se alle trije stjerre soene.
Dirk Boonstra (1893-1944)
Dirk Boonstra (Sint-Anne, 24 febrewaris 1893 - 9 septimber 1944, Hersbruck Dútslân) wie plysjeman yn Gryptsjerk yn de Twadde Wrâldoarloch.
Petrus- en Paulustsjerke (Völlen)
Ynrjochting
It skip fan de tsjerke hat in flak, houten tonferwulft. De readstiennen grêfsark fan reade sânstien oan de muorre ûnder de kreake datearret nei alle gedachten noch út de âlde tsjerke. De nachtmieltsjelk waard yn 1440 troch de haadling Koop Hatten en de sulveren nachtmielskaal troch it pear Coeler út Esens yn 1788 skonken. It ienfâldige doopfont wiist op it ûntstean yn de tiid fan de reformaasje. De preekstoel mei klankboerd datearret fan likernôch 1600.
Nij-Súd-Wales
Ekonomy
Sûnt de 1970-er jierren is de ekonomy fan Nij-Súd-Wales hurd feroare. Sektoaren dy't fan âlds tige wichtich wiene, lykas de stielyndustry en de skipsbou, binne ûnderwilens grutdiels ferdwûn, wylst harren plak ynnommen is troch de ynformaasjetechnology en it bank- en fersekeringswêzen. Guon dingen binne lykwols by it âlde bleaun: stienkoal en oanbesibbe produkten foarmje mei 19% fan 'e steatsútfier noch altyd it wichtichste eksportprodukt.
Ien fan 'e wichtichste ûnderdielen fan 'e Nijsúdwelske ekonomy is tsjintwurdich it toerisme, in sektor dy't no jiers Au$40 miljard opbringt en wurkgelegenheid biedt oan 4,8% fan alle arbeidskrêften yn 'e steat. De measte toeristen komme ôf op Sydney, mei syn Opera House en de Sydney Harbour Bridge, om mar in pear trekpleisters te neamen. Oare wichtige toeristyske bestimmings yn Nij-Súd-Wales binne de skygebieten yn 'e Australyske Alpen en it fakânsje-eilân Lord Howe.
Yasmine De Leon
Yasmine De Leon (29 oktober 1983), echte namme Kuanesha Laura Ann Pryor, is in rêstend Amerikaansk pornografysk aktrise fan Afro-Amerikaansk, Spaansk en Filipynsk komôf, dy't berne is yn San Jose, yn 'e steat Kalifornje. Hja makke har debút yn in pornografyske film yn 2009. Neffens har offisjele opjefte is se 1.70 m lang, mei in gewicht fan 56 kg en kupmaat 34C.
USAF-flecht 21
Undersyk
It ûndersyk nei de fleanramp waard der net makliker op makke trochdat de militêre ferzje fan 'e CT-43A, oars as de ferzje dy't foar de boargerloftfeart brûkt waard, net tarist wie mei in flightdatarecorder, noch mei in cockpitvoicerecorder (de saneamde swarte doazen, hoewol't se eins fel oranje fan kleur binne). Nettsjinsteande dat wisten de ûndersikers fan 'e ûngemakûndersyksried fan 'e Amerikaanske Loftmacht dochs de tadracht fan 'e ramp te efterheljen. De wichtichste oarsaken wiene, neffens it úteinlik ûndersyksrapport, it falen fan 'e kommandostruktuer, it falen fan 'e piloaten en in ûngaadlik ûntwurpen en ferâldere proseduere foar oanfleanen op 'e ynstruminten. It minne waar hie neffens it rapport net substansjeel bydroegen oan 'e ramp.
Boppedat beskikte USAF-flecht 21 net oer de apparatuer dy't nedich wie om sa'n oanfleanrûte súksesfol ôf te lizzen. Dêrfoar wie nammentlik ferlet fan twa funksjonearjende radiorjochtingsikers, ien om 'e koerts fan 119° yn ferhâlding ta it NDB op it eilân Koločep fêst te hâlden, en in twaddenien om oan 'e hân fan it NDB by it plak Cavtat te beoardieljen wannear't it tiid wie om 'e bocht nei it Čilipi-fleanfjild yn te setten. Flecht 21 beskikte lykwols mar oer ien funksjonearjende radiorjochtingssiker, en dêrom hie dit fleantúch nea dizze oanfleanrûte brûke mocht, in oanfleanrûte dy't boppedat ek net goedkard wie troch it Amerikaanske Ministearje fan Definsje.
It plak fan 'e ramp, net fier fan 'e top op in heuvel fan 700 m heech, lei op 2,6 km ôfstân nei it noardeasten fan wêr't flecht 21 op dat stuit wêze moatten hie as de oanfleanrûte korrekt ôflein wie. It fleantúch wie troch in delling flein, mei op it punt dêr't it fan koerts ôf rekke in minimumhichte fan 2.150 foet (660 m). Dêrwei soe it nei rjochts draaid hawwe moatte en hie it wer fierder opstige moatten as fan dat punt ôf de lâningsbaan net mei it bleate each te sjen wie. De lâningsbaan sels lei op 160 m boppe seenivo. Fiif oare fleantugen wiene der dyselde deis sûnder swierrichheden lâne. USAF-flecht 21 stjoerde foar it delstoarten gjin maydayrop út, noch begûnen de piloaten in miste-oanfleanrûteproseduere. Dêrút kin opmakke wurde dat it fleantúch wierskynlik folslein ferdwaald wie sûnder dat de piloaten dat beseften.