cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fallen ingel
Oare apokrife teksten
Der binne noch ferskate oare aprokrife joadske teksten dêr't fallen ingels yn neamd wurde. Yn 2 Henoch reizget Henoch troch de himels, dêr't er yn 'e twadde himel fallene ingels tsjinkomt dy't finzenset binne. Syn earste oanstriid is om foar harren te bidden, mar dat beslút er net te dwaan om't er himsels as minske net weardich achtet om foar ingels te bidden. Yn 'e fyfde himel moetet er úteinlik de lieder fan 'e fallene ingels, dy't net Sjemjaza of Azazel neamd wurdt, mar Satanael. Neffens 2 Henoch 18:1-7 resultearret de korrupsje fan 'e ierde troch de fallene ingels úteinlik yn harren finzenskip op in plak ûnder dyselde ierde. 2 Henoch 29:1-4 neamt hoe't se (dêrhinne) "út 'e hichte smiten" waarden nei't harren lieder besocht hie en wurdt "gelikens yn rang mei de macht fan 'e Hear". (Teologen geane derfan út dat dat idee oernommen is fan it ferhaal fan Attar, út it Kanaänityske heidendom, dy't besocht te regearjen fan 'e troan fan Baäl ôf.)
Harût en Marût
Islamityske teologen dy't it bestean fan fallene ingels ôfwize, lykas Hasan fan Basra, lêze yn Soera 2:102 ynstee fan mala’ikah ("ingels") malikain ("keningen"), en skilderje Harût en Marût ôf as pre-islamityske keningen fan Babyloanje.
Bizons
Fjouwer fan dy soarten binne útstoarn: de âlde bizon (Bison antiquus), holoseenbizon (Bison occidentalis) en langhoarnbizon (Bison latifrons) út Noard-Amearika en steppewisint (Bison priscus) dy't yn 'e prehistoarje oer de steppen fan West-Jeropa en westlike en sintraal Aazje doarme. Der binne twa noch libjende soarten: de Amerikaanske bizon (Bison bison), dy't om 1900 hinne op it rântsje fan it útstjerren balansearre mar sûnt wer by de wâl opklaud is, en de wisint of Jeropeeske bizon (Bison bonasus), dy't fan âlds yn Jeropa en de Kaukasus libbe, mar no inkeld noch yn Poalen yn it wyld foarkomt.
Jane Porter (Britsk skriuwster)
Skriuwkarriêre
Noch wer in oare histoaryske roman fan Porter har hân wie The Pastor's Fireside, út 1815, dat oer de lettere Stuart-dynasty giet. Krekt as safolle oaren út har tiid wie Porter fassinearre troch de romantyske dichter Lord Byron, en de (fiktive) smjunt út The Pastor's Fireside, hartoch Wharton, is dan ek wol omskreaun as "in ûnmiskenbere byroanyske ôfspegeling".
Fierders skreau Porter ek it toanielstik Switzerland, wêrfan't de foarstelling yn 1819 mei opsetsin sabotearre liket te wêzen troch de haadrolspiler Edmund Kean, sadat it nei de premiêre neat mear opfierd is. Hoewol't ek it stik Owen, Prince of Powys, dat yn 1822 nei trije foarstellings stillein waard, faak oan Porter taskreaun wurdt, wie dat winliken fan 'e hân fan Samson Penley. Wol skreau Porter noch Tales Round a Winter Hearth (1821), Coming Out (1828) en, tegearre mei har suster Anna Maria Porter, The Field of Forty Footsteps (1828). De roman Sir Edward Seaward's Diary (1831) waard troch Jane Porter redigearre, mar de skriuwer wie har broer, dr. William Ogilvie Porter, sa docht bliken út Porter har briefkerij dy't yn bewarring is by de Universiteit fan Durham.
Flora MacDonald (politika)
Kandidatuer foar it partijliederskip
Fjouwer jier letter waard MacDonald by de Kanadeeske ferkiezings fan 1972 foar de PCP yn it Kanadeeske Legerhûs keazen, foar it kiesdistrikt Kingston en de Eilannen (ntl. yn 'e Grutte Marren). Yn dy funksje soe se sechstjin jier lang yn it parlemint fertsjintwurdige bliuwe, oant 1988. Op 'e partijkonvinsje fan 'e PCP fan 1976 waard MacDonald de trêde frou yn 'e skiednis fan Kanada om in serieuze kampanje foar it liederskip fan in grutte politike partij te begjinnen (har foargongsters wiene Mary Walker-Sawka fan 'e PCP, yn 1967, en Rosemary Brown fan 'e Nije Demokratyske Partij, yn 1975).
Romi Rain
Romi Rain, echte namme: Nicole Lynn Torino (Boston, 12 jannewaris 1988), is in Amerikaansk neakenmodel, stripper, webcamgirl en pornografysk aktrise. Hja sette yn 2012 útein mei in wurkpaad yn 'e Amerikaanske pornoyndustry en spile sûnt yn in grut tal films. Ien fan har bekendste rollen wie dy fan Wonder Woman, yn Justice League XXX: An Axel Braun Parody, wêrfoar't se nominearre waard foar ferskate prizen. Yn 2018 wûn se de Xbiz Award yn 'e kategory artyste fan it jier.
Jonkheid en oplieding
Rain waard yn 1988 berne yn Boston, yn 'e Amerikaanske steat Massachusetts. Hja is fan mingd Angelsaksysk Amerikaansk en Italjaansk komôf. Har mem stie (jierren foar har berte) as neakenmodel yn it Amerikaanske bleatblêd Hustler. Rain groeide op yn Dorchester (Massachusetts), dêr't se op 'e middelbere skoalle bekendstie as grapmakker. Ien fan har earste baantsjes hie se mei sechstjin jier, doe't se efter de toanbank stie yn in filiaal fan 'e iissalon Friendly's, dêr't se iisko's foar de klanten opskepte. Nei't se de middelbere skoalle ôfmakke hie, wurke se earst as servearster yn ferskate restaurants, en letter as winkelbetsjinde yn in Guess Jeans-kleanwinkel.
Lichemsskaaimerken
Romi Rain is blank, mei brune eagen en swart hier. Neffens har offisjele opjefte is se 1.72 m lang, mei in gewicht fan 55 kg, en cupmaat 34DDD, dêr't se in boarstfergruttingsoperaasje foar ûndergien hat. Behalven de wenstige gatsjes troch de earlellen hat se ek in nâlpiercing. Fierders hat Rain ferskate tatoeaazjes, dêr't de se earste fan sette liet doe't se achttjin jier wurden wie. Sa hat se in (diel fan) in feniks mei pioenroazen en kersebluossems op har rêch; fjouwer kateftige poatprinten op har rjochterkût; trije stjerren efter har rjochterear; de tekst "meneki neko" op har lofterpols; en kersen en in ivichheidswynrank om har rjochterpols hinne.
Rob de Vries
Libben en wurk
Yn de Twadde Wrâldoarloch sleat De Vries him oan by it ferset. Hy makke diel út fan de fersetsploech Luctor et Emergo, dy't ferantwurdlik wie foar it ferfalskjen fan zo'n twatûzen persoansbewizen en help bea oan delstoarte alliearde piloaten. De Vries holp ek by de ûntsnapping fan joadske bern út de Hollandsche Schouburg, it de sammelplak fan oppakte joaden dy't nei Kamp Westerbork oerbrocht waarden. De fersetsploech, ek De Vries, waard yn 1943 foar it grutste part oprôle. De Vries waard by it proses yn july 1944 frijsprutsen om't Eduard Veterman bewiislêst weiwurke troch it op te iten. Dochs kaam er yn it earstoan net frij. Op de Mâle Tiisdei hiene de Dútsers gjin ferfier foar De Vries. Hy waard troch dronken wachten yn Utert, dêr't er opsluten siet, foar dea op'e dyk benefterlitten. Hy rekke dêrnei wer belutsen by it ferset. thumb|left|F.l.n.r. [[Hans Tiemeijer, Bernhard Droog en Rob de Vries yn it telefyzjespul "De Vuurtorenwachter" (1962)]]
De Vries is de heit fan de akteurs Edwin de Vries en Bart de Vries. Hy stoar yn july 1969 yn de âldens fan 51 jier yn it Wilhelmina Gasthûs yn Amsterdam.
Gadget
Taalkundich is 'gadget' yn it Frysk in resint lienwurd út it Ingelsk. De etymology is omstriden. It wurd waard (yn it Ingelsk) foar it earst brûkt yn 'e achttjinde iuw, as oantsjutting foar in beskaat stik ark foar it meitsjen fan glês. Neffens it wurdboek fan it Corning Museum of Glass wie dat in metalene steaf mei in mei in fear tariste tangebek. Dêrmei koe de ûnderkant fan it glêzen foarwerp by it glêsblazen fêstgrypt wurde, sadat it gebrûk fan in puntige steaf dy't in dobke yn 'e ûnderkant fan it glês efterliet, net mear nedich wie.
Jenny McCarthy
Jonkheid en oplieding
McCarthy folge de middelbere skoalle oan 'e Mother McAuley Liberal Arts High School yn Chicago, en wie cheerleader oan 'e Brother Rice High School en de St. Laurence High School. Nettsjinsteande it feit dat cheerlearders yn 'e regel ta de populêrste famkes op in skoalle hearre, hat McCarthy harsels yn har tinerjierren omskreaun as "in ferskoppeling", dy't geregeldwei narre waard troch har klasgenoaten. Nei't se de middelbere skoalle mei goed gefolch trochrûn hie, studearre se twa jier oan 'e Universiteit fan Súdlik Illinois, yn Carbondale.
Kampearjen
Skiednis
Oant dy tiid wie kampearjen benammen in tiidsferdriuw foar de hegerein. Yn 'e 1930-er jierren kaam dêr stadichoan feroaring yn doe't it ek populêr waard ûnder sljochtwei wurkfolk. De grutte trochbraak fan it kampearjen kaam lykwols pas nei de Twadde Wrâldoarloch, doe't it tanksij mear frije tiid, in groeiende wolfeart en in gruttere mobiliteit in skoft lang dé manier wie om 'e fakânsje troch te bringen. Fan 'e 1970-er jierren ôf, doe't in protte minsken ûnderwilens sa wolfarrend wurden wiene dat se fiere reizen nei frjemde lannen betelje koene, belune de populariteit fan it kampearjen wer wat.
Histoaryske tún Tammen
Skiednis
Yn 1934 boaske de hôfeignerske Wilhelmina Hesse boer Ihno Ihnen Tammen. Dêrtroch feroare de namme fan it hôf ta Tammen. Nei de Twadde Wrâldkriich ferwyldere it hôf. Yn 2019 waard it park fannijs opmakke neffens hoe't it eartiids wie en waard op 2 july 2020 offisjeel iepene.
Seelie en Unseelie
De termen Seelie en Unseelie binne kategoryen út 'e Skotske en Noardingelske folkloare foar de yndieling fan ierdgeasten en oare mytyske wêzens. De oantsjuttings komme fan it Skotske wurd seilie en/of it Northumbrysk-Ingelske wurd seely, dat beide safolle betsjut as "lokkich" of "seinge". Beide foarmen binne besibbe oan it Fryske 'sillich', dat it Seelie Court en it Unseelie Court fan 'e ierdgeasten soe dus oerset wurde kinne as it "sillige hôf" en it "ûnsillige hôf". It tinken is dat dy kategoryen in eardere (Ier-Midsiuwske) klassifikaasje wjergalmet fan Germaanske elven fan ljocht en tsjuster (de saneamde ljósálfar en dökkálfar), mei't de oarspronklike Keltyske ierdgeasten fan 'e Britske Eilannen sa'n ferdieling net hiene.
Yn 'e Skotske en Ingelske folkloare waarden ierdgeasten fan it Seelie Court sjoen as 'ljocht' en dy fan it Unseelie Court as 'tsjuster'. Fan dy fan it Seelie Court leaude men dat se soms minsken holpen en soms help sochten by minsken. Ek soene sokke ierdgeasten minsken warskôge hawwe as dy harren by fersin misledigen of lulk makken, en soene se freonlike dieden fan minsken beäntwurde hawwe mei itselde soarte dieden. Se soene in lichthertige libbenswize hân hawwe en fertriet gau fergetten hawwe. Likegoed wie it sa dat se ûnmeilydsum wraak namen foar misledigings en gauris kattekwea úthellen, wêrby't se gjin besef hiene hokker ynfloed oft harren streken op har minsklike slachtoffer hie.
Jozua (bibelboek)
Oarsprong
Neffens de tradysje dy't begûn is mei de gearstallers fan 'e Babyloanyske Talmoed (3e-5e iuw f.Kr.) soe de Israelityske foaroanman Jozua de skriuwer fan it boek wêze, mar dat idee waard al ôfwiisd om't it ûnhâldber wie troch sa'n iere teolooch as Jehannes Kalvyn (1509-1564). Men is fan tinken dat Jozua eins it resultaat is fan it wurk fan in ferskaat oan skriuwers en redakteurs, dy't allegear op in distânsje fan iuwen stiene ta de tiid dy't se beskreaune. De ierste parten fan it boek binne de haadstikken 2-11, it ferhaal fan 'e ferovering fan Kanaän; dy waarden letter, ûnder it regear fan 'e Judeeske kening Josjía, om 625 f.Kr. hinne, ynkorporearre yn in iere ferzje fan Jozua, mar syn definitive foarm krige it boek pas nei de ein fan 'e Babyloanyske Ballingskip (538 f.Kr.). thumb|left|300px|[[Jozua (Israelitysk lieder)|Jozua en de Israeliten stekke de rivier de Jordaan oer (in yllústraasje fan Gustave Doré).]]
Ynhâld
Yn Jozua wurdt beskreaun hoe't de Israeliten einlings en te'n lêsten, ûnder lieding fan harren foaroanman Jozua, de opfolger fan 'e profeet Mozes, de rivier de Jordaan oerstekke en it Unthjitten Lân fan Kanaän yntsjogge. Se stjoere spionnen út nei de tichtstbye stêd, Jericho, dy't dêr foar de autoriteiten ferburgen wurde troch de hoer Rachab. It sterke Jericho wurdt ferovere nei't troch godlik yngripen de stedsmuorren ynstoarte, útsein dat part derfan dêr't Rachab wennet. Nei Jericho wurdt earst de stêd Ai en dêrnei ek de oare stêden fan Kanaän ferovere, en de Israeliten nimme besit fan it lân troch wat allinne mar betitele wurde kin as genoside te begean tsjin 'e oarspronklike bewenners, de Kanaäniten, de Amoriten, de Hetiten, de Perizziten, de Jebûsiten en de Chiwwiten. Dêrnei wurdt it lân ferdield ûnder de tolve stammen fan 'e Israeliten, dy't allegearre harren eigen oanpart tawiisde krije.
Sjitsport op de Paralympyske Simmerspullen 1992
De IXe Paralympyske Simmerspullen waarden yn 1992 yn Barcelona, Spanje hâlden.
Aldert van Bruggen
Aldert Pieter Jan van Bruggen (Ternaard, 21 july 1925 – De Helder, 4 maaie 1980) wie in Nederlânske politikus út namme fan de VVD.
Koloanje
Skiednis
Yn dyselde njoggentjinde iuw fûn in nij hichtepunt fan it kolonialisme plak mei de saneamde Wedrin om Afrika, wêrby't in sântal Jeropeeske lannen besocht sa fluch mooglik safolle mooglik fan it Afrikaanske kontinint te kolonisearjen. Dêrby wiene Grut-Brittanje, Frankryk, Dútslân, Belgje, Itaalje, Portegal en yn mindere mjitte Spanje belutsen. Oare koloniale machten wiene Nederlân, Denemark, Sweden, Noarwegen, it lytse Baltyske hartochdom Koerlân en ek de Feriene Steaten, dy't earder sels út Trettjin Koloanjes bestien hiene. It Osmaanske Ryk en Ruslân wiene ek koloniale machten, mar kolonisearren net fier fuort leine gebieten, mar guons dy't tsjin harren grinzen oan leine, lykas it Arabysk Skiereilân yn it gefal fan it Osmaanske Ryk en Kazachstan yn it gefal fan Ruslân. Japan wie de iennichste net-Jeropeeske koloniale macht.
Floaris en Blankefloar
Eftergrûn
Floire et Blancheflor wie yn 'e Midsiuwen in tige populêr ferhaal en is dat noch iuwenlang bleaun. Behalven in Midnederlânske oersetting wiene der noch oaren. In ûnfolsleine opsomming:
Fryske oersetting
De Fryske oersetting fan Floris ende Blancefloer ferskynde yn 2009 ûnder de titel Floaris en Blankefloar by Utjouwerij Elikser te Ljouwert. De Fryske fertaling is fan 'e hân fan Klaas Bruinsma, dy't der ek in ynformative ynlieding by skreau, en dy't him foar syn oersetting basearre op 'e werprintinge fan 'e útjefte fan 'e oarspronklike tekst troch J.J. Mak, by útjouwerij Martinus Nijhoff yn De Haach, út 1980.
Beekdelling Alddjip
De delling is ûntstien yn de lêste iistiden, doe’t in soad teiwetter yn modderstreamen oer de heal beferzen boppegrûn ôffierd waard. By Jirnsum en Raerd rûn De Boarn destiids út yn de Middelsee. Yn de delling is de balstienliem erodearre en ûntstie in patroan mei fan noardwest nei súdeast lizzende rêgen fan balstienliem en teiwetterdellings.
Nederlânske Toeriste Kampear Klup
thumb|In tinte op in kampearterrein fan de NTKC De Nederlânske Toeriste Kampear Klup (Nederlandse Toeristen Kampeer Club) of NTKC is de âldste Nederlânske kampearklup; hy waard oprjochte yn 1912 op inisjatyf fan Carl Denig. De doelstelling fan de klup is it befoarderjen fan it toeristysk kampearjen.
Terreinen
Dêrneist meie leden fan de NTKC trije labelterreinen fan Scouting Nederland brûke.
Externe link
Webside fan de NTKC
Stins Bunderhee
Skiednis
Neffens ûndersyk stammet de toer fan de stins út de fjirtjinde iuw. De toer mei trije ferdjippings waard ynearsten as in ferdiginings- en opslachplak boud en net as wenromte. Neffens de Brookmerbrief, in trettjinde iuwske noch jildende Fryske wetboek foar it Brokmerlân, waard de bou fan hege stinzen ferbean. Foar guon moasten der útsûnderings west hawwe, sa as de pleatslike haadlingen, want in boete dy't der ornaris yn kêst 150 foar oer stie waard net útskreaun.
Covelo (Kalifornje)
Demografy
Wat de etnyske opbou fan 'e befolking oangiet, dy wie yn 2010 sa: 37,8% Yndianen; 35,7% blanken; 13,0% Latino's; 1,1% swarten; 0,8% Aziaten; 11,6% oaren of fan mingd etnysk komôf. It hege persintaazje Yndianen yn Covelo kin ferklearre wurde trochdat yn it doarp it haadkertier fêstige is fan 'e Round Valley Yndianestammen, in federaal erkende Yndiaanske stamme-organisaasje.
Sniewytsje
Adaptaasjes
Der binne fan Sniewytsje withoefolle adaptaasjes makke ta oare media, mei dêrûnder toanielstikken, films (ek pornografyske films), tillefyzje, animaasje en muzyk. Fierwei de bekendste adaptaasje is lykwols de tekenfilm Snow White and the Seven Dwarfs fan Walt Disney, út 1937, dy't frij los mei it mearke omgiet. Sa yntrodusearret Disney magyske bewegende beammen en in sjongende Sniewytsje, dy't net in stik apel ophoastet, mar troch de prins wekker tute wurdt. Oan 'e dwergen waarden foar it earst nammen jûn yn it Broadway-toanielstik Snow White and the Seven Dwarfs, út 1912, mar Disney betocht wer oare nammen foar harren (Doc, Grumpy, Happy, Sleepy, Bashful, Sneezy en Dopey) en makke har foar it earst ta de "komyske noat" fan it ferhaal. Disneys Snow White and the Seven Dwarfs wurdt hjoed de dei beskôge as ien fan 'e grutte animaasjeklassikers en is ien fan 'e meast besjoene tekenfilms aller tiden.
Sulver en Minsken
Eftergrûn
Yn syn "Noat fan 'e Auteur", dy't oan lettere edysjes tafoege waard, lei Joseph Conrad wiidweidich út dat er ta it skriuwen fan Nostromo ynspirearre waard troch in ferhaal dat er heard hie doe't er as jonge fan santjin seeman wie op in skip yn 'e Golf fan Meksiko. Neffens dat ferhaal soe in man eigenhandich "in hiele lichter fol sulver" stellen hawwe. Hy fergeat dat ferhaal folslein, oant er sa'n fiifentweintich jier letter by tafal in reisferhaal lies dat er yn in antikariaat opdjippe hie. Dêryn fertelde de skriuwer hoe't er jierrenlang op in skoender wurke hie, wêrfan't de kaptein bewearde dyseldichste sulverdief te wêzen.
Ynhâld
Beselskippe troch de jonge sjoernalist Martin Decoud set Nostromo ôf om it sulver út Sulaco te smokkeljen. By nacht op 'e Baai fan Sulaco komt de lichter lykwols yn oanfarring mei in skip dat de ynfallende revolúsjonêre troepemacht ûnder lieding fan kolonel Sotillo nei Sulaco ferfiert. It slagget Nostromo en Decoud om it sulver fan 'e ûndergong te rêden troch de leksleine lichter op it ûnbewenne eilantsje Grut-Isabel op it strân te setten, dêr't se it sulver ferbergje. Neitiid giet Nostromo yn 'e lichter wer de see op en bringt er it boat yn 'e Baai fan Sulaco ta sinken. Sels swimt er werom nei Sulaco, dêr't er sûnder sjoen te wurden oan lân giet.
Ferfilmings
Nostromo waard yn 1926 ferfilme as The Silver Treasure, in wielderige stomme film ûnder rezjy fan Rowland V. Lee, mei yn 'e haadrol George O'Brien. Dy film is letter weirekke en is no in ferlerne film. Yn 1991 soe de Britske regisseur David Lean Nostromo ferfilmje mei Steven Spielberg foar filmstudio Warner Bros. as produsint en in stjerrecast wêrûnder Marlon Brando, Peter O'Toole, Isabella Rossellini, Christopher Lambert en Dennis Quaid. It projekt rûn lykwols op 'e klippen doe't Lean in pear wiken foar't de opnamen begjinne soene, kaam te ferstjerren. Yn 1997 waard der in tillefyzjesearje op basis fan 'e roman makke, dy't ek Nostromo hiet. It wie in Britsk-Italjaansk-Spaansk-Amerikaanske ko-produksje mei Colin Firth yn 'e rol fan señor Gould.
Lucaswolde
Lucaswolde (Grinslânsk: Luukswold of Luukswolle; Frysk: Lúkswâld) is in streekdoarp yn de Nederlânske provinsje Grinslân. It doarp leit yn it súdlike diel fan de gemeente Westerkertier. De streek leit tusken it doarp Mearum en Boerakker. It hat ûngefear 200 ynwenners.
Justjes besuden de streek, oan it Dwersdjip leit in natoergebiet yn polder de Alde ryd (Oude Riet). Benammen foar fûgeltsjeminsken is dat in favoryt oarde.
Karel fan Brimeu, greve fan Megen
Libben
Under de Republyk fan de Nederlannen bleau de godstsjinstfrijheid yn it lytse greefskip bestean.
Neisieten
Karel hie gjin bern. Syn neiste sibbe wie Maria fan Brimeu (1550-1605) dy't efterelkoar Lancelot fan Berlaymont en, dy syn, yn 1580 mei Karel III fan Croÿ boaske. Sy wie kalvinistysk. Karel gie by har wei yn 1584 en waard wer katolyk. Maria bleau ont har dea frou fan Megen. Fan 1610 ôf waard de (katolike) famylje Croÿ oars eigner fan dat greefskip.
Dollart
Religy
De grutte mearderheid fan de ynwenners heart by de Evangelysk-Grifformearde Tsjerke. Yn Ditzumerverlaat ûntstie yn 1887 in grifformearde gemeente en yn 1896 in eigen tsjerke om de fiskers en skippers it paad nei Ditzum te besparjen. Nei it yndykjen fan Landschaftspolder yn 1752 waard yn 1768 de tsjerke fan Landschaftspolder oprjochte. Yn 1865 waard yn Ditzumerverlaat in baptistegemeente oprjochte dy't yn 1899 in kapel bemachtige.
Boom, Boom, Boom, Boom!!
Skiednis
It nûmer makke diel út fan 'e cd The Party Album, fan de Nederlânske dance-groep Vengaboys, besteande út Kim Sasabone, Denise van Rijswijk, Robin Pors en Roy den Burger. Boom, Boom, Boom, Boom!! waard yn juny 1999 as single útbrocht. It waard in grutte hit, en berikte it earste plak op de hitlisten yn Nederlân, Belgje, Ingelân, Kanada, Nij-Seelân, Noarwegen, Skotlân en Sweden. Yn Austraalje bleau it stykjen op it twadde plak, yn Itaalje op it trêde plak en yn Denemark en Frankryk op it fjirde plak. Yn 'e Feriene Steaten kaam it nea heger as in 84e plak yn 'e algemiene hitparade en it trettjinde plak yn de dance-hitlist. Mei Boom, Boom, Boom, Boom!! behellen de Vengaboys yn Dútslân en Grut-Brittanje in gouden plaat en yn Austraalje in platina plaat. Yn Nederlân waard de single sels twa kear platina.
Sintrale Delling (Kalifornje)
De Sintrale Delling of Sintrale Fallei (Ingelsk: Central Valley) is in grutte, platte, fruchtbere delling dy't de midden fan 'e Amerikaanske steat Kalifornje dominearret. Oarspronklik wie dat gebiet oerdutsen mei prêrje, mar sûnt de kolonisaasje fan 'e krite yn 'e twadde helte fan 'e njoggentjinde iuw is it omfoarme ta in lânbougebiet, dat benammen wichtich is foar de túnbou (fan sitrusfruchten). De Sintrale Delling is fan east nei west 60-100 km breed en rint fan it noardnoardwesten nei súdsúdeasten oer in lingte fan likernôch 720 km. De delling rint lykstrekich mei de kust fan 'e Stille Oseaan, en beslacht in oerflak fan ûngefear 58.000 km². Dêrmei foarmet it 13,7% fan it totale grûngebiet fan 'e steat Kalifornje.
De Sintrale Delling omfiemet it hiele grûngebiet of dielen fan 19 Kalifornyske countys: Yn totaal wennen der yn 2010 6,5 miljoen minsken yn 'e Sintrale Delling. It grutste plak yn 'e delling is de stêd Fresno, mei 516.000 ynwenners, folge troch de Kalifornyske steatshaadstêd Sacramento, mei 485.000 ynwenners, en Bakersfield, mei 369.000 ynwenners. Dy trije plakken hearre allegearre ta de tsien grutste stêden fan Kalifornje. De meast sprutsen memmetalen yn 'e Sintrale Delling binne it Ingelsk, it Spaansk en it Hmong (dat sprutsen wurdt troch lju dy't ûnder en oan 'e ein fan 'e Fjetnamoarloch as flechtlingen út Fjetnam en Laos kommen binne).
Tafeltennis op de Paralympyske Simmerspullen 1960
Dûbel
{| width=60%
Oark
Etymology
It Fryske wurd 'oark' waard ûntliend oan it Ingelske orc troch Anne Tjerk Popkema, de oersetter fan The Hobbit fan J.R.R. Tolkien yn it Frysk yn 2009. Dy foarm fan it wurd waard letter ek brûkt troch Liuwe Westra by syn oersetting fan The Lord of the Rings. It moderne Ingelsktalige gebrûk fan 'e term giet ek werom op it wurk fan Tolkien, dy't fan berop taalkundige wie en it wurd orc nij libben yn blies, nei't it sûnt de Midsiuwen yn 'e ferjitnis rekke wie. Yn it Aldingelsk waard orc brûkt as in synonym foar "demon", yn 'e sin fan in boasaardich wêzen dat út 'e hel komt. Neffens it Woordenboek der Nederlandsche Taal omfette it Aldnederlânsk it nei alle gedachten tige nau besibbe wurd ork, dat yn it wurdboek omskreaun wurdt as "ferslinend meunster".
Round Valley Yndianereservaat
It Round Valley Yndianereservaat (Ingelsk: Round Valley Indian Reservation) is it Yndianereservaat fan 'e federaal erkende Round Valley Yndianestammen (Round Valley Indian Tribes) yn Mendocino County, yn it noardwesten fan 'e Amerikaanske steat Kalifornje. Yn dit reservaat wenje sûnt de twadde helte fan 'e njoggentjinde iuw in stikmannich ûnderskate Yndiaanske etnyske groepen gear. It haadplak is it doarp Covelo, dat bûten it eigentlike reservaat leit.
List fan keningen fan Juda
Dit is de list fan keningen fan Juda, sa't dy jûn wurdt yn 'e boeken 1 en 2 Samuël en 1 en 2 Keningen fan 'e Bibel. Oer de persize datearring bestiet in protte ûnienichheid; hjir binne de jiertallen oanholden sa't bibelhistoarikus E.R. Thiele dy jout. (Foar it meastepart binne dat deselde jiertallen dy't ek efteryn de Nije Fryske Bibeloersetting fan 1978 jûn wurde yn 'e taheakke Oersjoch fan de Bibelske Histoarje, behalven op plakken dêr't dêr blykber wat misgien is en se der op ûnferklearbere wize fan ôfwike, wat fêststeld wurde kin oan 'e hân fan 'e lingte fan 'e regearperioades dy't yn 'e eigentlike bibeltekst neamd wurde.) Skeanprinte nammen jouwe in omstriden keningskip oan.
Giel
Gefoelswearde
Yn grutte dielen fan Aazje, benammen yn Sina, hat giel hielendal gjin negative konnotaasjes, en wurdt it beskôge as de kleur fan 'e adel, deugd, lokkigens, gloarje en wiisheid. Yn 'e Sineeske kosmology wurdt giel mei de midden assosjearre, en dêrom mei Sina. Dat wurdt nammers ek wol 'it Middenryk' neamd, om't it paleis fan 'e keizer fan Sina fan âlds as it sintrum fan 'e wrâld sjoen waard. As giel in wat waarmere, goudene tint hat, wurdt it yn it Westen ek faak assosjearre mei optimisme en wille. It is in kleur dy't om oandacht freget, en giele klean (benammen jurken en rokken fan froulju) wurdt benammen droegen ta gelegenheid fan feesten of hjeldagen.
Blommen
In soad blommen hawwe in giele kleur, lykas narsissen, bûterblommen, hynsteblommen, sinneblommen, bûtergieltsjes en giele plompen. Dat komt nei alle gedachten om't bijen in foarkar foar de kleur giel hawwe en dertroch oanlutsen wurde. Soks soe giele blommen in evolúsjonêr foardiel jaan oer blommen yn oare kleuren, om't bijen foar de bestowing fan blommen soargje.
Hjerst
Hjerstmis kleurje de blêden fan beskate beammen giel, lykas dy fan 'e esp. Oan 'e ein fan 'e simmer, as de dagen begjinne te koartsjen en de temperatuer sakket, wurde de nerven sletten dy't plantesop mei fiedingstoffen nei de blêden ta bringe. De fieding foar de blêden wurdt dêrtroch hieltyd minder, earst stadichoan, mar dan almar flugger. Dêrtroch stjert it glorofyl ôf dat de blêden har griene kleur jout. Wat minder glorofyl der oerbliuwt, wat mear der sichtber wurdt fan 'e giele of reade karotenoïden (ôfhinklik fan 'e beamsoarte) dy't yn 'e blêden efterbliuwe. Dêrtroch krije beammen de klassike hjerstkleuren.
Dee Brown
Libben
Fan 1948 oant 1972 wie Brown lânboubibletekaris oan 'e Universiteit fan Illinois te Urbana-Champaign, dêr't er ûnderwilens in masterstitel yn bibleteekwittenskippen behelle en perfester waard. Yn dyselde snuorje krigen hy en syn frou Sally twa bern, in soan, Mitchell, en in dochter, Linda. Yn syn frije tiid skreau Brown sawol fiksje as non-fiksje, en tsjin 'e ein fan 'e fyftiger jierren hied er njoggen boeken op syn namme stean. Yn 'e sechtiger jierren skreau nochris acht oaren, wêrûnder The Year of the Century: 1876, dêr't er letter fan sei dat it him fan syn hiele oeuvre it leafst wie. Bûten skiedkundige fermiddens yn 'e Feriene Steaten krige er lykwols pas bekendheid troch Bury My Heart at Wounded Knee, dat yn 1970 ferskynde mei as ûndertitel An Indian History of the American West. Dêryn beskreau er de skiednis fan it Wylde Westen yn 'e twadde helte fan 'e njoggentjinde iuw fanút in Yndiaansk eachpunt. It boek waard in bestseller, en der ferskynden oersettings yn withoefolle talen (wêrûnder it Nederlânske Begraaf Mijn Hart bij de Bocht van de Rivier, út 1972, mei as ûndertitel Standaardwerk over de Ondergang van de Indianen in Noord-Amearika). In protte lêzers giene derfan út dat Brown sels fan Yndiaansk komôf wie, en wiene ferrast as se hearden dat dat net it gefal wie.
Kropswolde
Skiednis
thumb|left|Kropswolde op in kaart fan de eardere gemeente Hoogezand út 1867. It doarp makke diel út fan it âlde rjochtsgebiet Goarjocht. De plaknamme wurdt foar it earst mei wissichheid neamd yn in oarkunde út it jier 1249 as Crepeswalda, letter ek as Crepeswolda, Crepiswald, Crep(p)eswolde, Creppeswolde of Crepelliswald. It sistersjenzer frouljuskleaster fan Essen of Yesse, tichtby it doarp Haren, hie in foarwurk en in soad lân yn Kropswolde. It kleaster hie op eigen kosten út it moeras oan de eastkant fan de Súdlaardermar lange kavels grûn oanmakke. Mei ynwenners fan Crepeswalda ûntstie in skeel oer trije fan dizze kavels. Oer dat skeel is der yn it ryksargyf fan Grinslân in kopy te finen, datearre 18 oktober 1249. It foarwurk fan it kleaster is benammen bekend wurden troch syn Marijekapel. De Woldwei hjitte yn dy tiid ek wol de Lange Leane of Us Leaffrouleane.
Yn de tiid fan de Bataafske Republyk yn 1798 waard Kropswolde tydlik gearfoege mei Lula en Kiel-Windeweer.
Mercyful Fate
1981 – 1985
Mercyful Fate waard oprjochte yn Keappenhaven, Denemark, yn 1981, nei de ûntbining fan de band Brats. Nei in tal besettingswikselingen, brocht Mercyful Fate yn 1983 harren debútalbum “Melissa” út. It karakter fan Melissa, in heks dy 't op 'e brânsteapel ferbaarnd waard, ferskynt foar it earst op dit debútalbum en mei tuskenskoften ek yn it lettere wurk fan 'e band. Yn maaie 1984 gie Mercyful Fate op 'e nij de studio yn om harren twadde studio-album “Don't Break the Oath” op te nimmen, dat ein 1984 útbrocht waard. Nettsjinsteande dat se bêst wol sukses hiene en harren ferwurven cultstatus oer de hiele wrâld, gie Mercyful Fate yn april 1985 útinoar fanwegen muzikale mieningsferskillen.
Yndiaansk agint
Skiednis
De funksje fan Yndiaanske agint waard yn 1793 skepen ûnder de Twadde Wet op de Hannel en it Ferkear mei Yndianen. Neffens de tekst fan dy wet hie de presidint fan de Feriene Steaten it foech en beneam beskate persoanen as "tydlike aginten om mank de Yndianen te wenjen", mei as doel om 'e oangeande Yndianen te helpen by harren oanpassing oan en úteinlike assimilaasje yn 'e blanke Amerikaanske kultuer. Nei ferrin fan tiid waard de oantsjutting 'tydlik' weilitten.
Writers Guild of America Award
De kategoryen fan 'e Writers Guild of America Awards binne troch de jierren hinne sterk feroare. Op 't heden binne der trije gewoane kategoryen: 'bêste oarspronklike senario', 'bêste adaptearre senario' en 'treflike prestaasje op it mêd fan it skriuwen fan fideospultsjes'. Der besteane ek twa oeuvreprizen: de lauwerkrâns (Laurel Award) foar it skriuwen fan filmsenario's en de lauwerkrâns foar it skriuwen fan tillefyzjesenario's.
Noardbroek
Bekende ynwenners
Berne Wenne
Star Trek: Insurrection
Plot
As Picard admiraal Dougherty mei syn ûntdekkings konfrontearret, jout dy ta dat de top fan 'e Stjerrefloat en de Son'a fan doel binne de metafazyske dieltsjes út 'e ringen te 'rispjen', om dêrmei in ferjongingsmiddel te produsearjen. De termolytyske reäksje dy't sa'n 'risping' opropt, sil de planeet lykwols foar iuwen ûnbewenber meitsje. Dêrom moatte de 600 Ba'ku wike foar it belang fan hûnderten miljarden oare wêzens. As Picard derop wiisd dat soks dwers tsjin 'e Earst Rjochtline fan 'e Federaasje yngiet, om net yn 'e ûntwikkeling fan bûtenierdske rassen yn te gripen, antwurdet Dougherty dat de Ba'ku net lânseigen binne op dizze planeet, en dat harren deportaasje har inkeld ta har natuerlike evolúsje werombringe soe. Foar sokke draaikonterige abbekateriddenearrings hat Picard gjin goed wurd oer, mar Dougherty jout him planút in befel om mei de Enterprise fuort te gean en him fierders net mei de saak te bemuoien. Picard driget protest oan te tekenjen by it opperbefel fan 'e Stjerrefloat, mar Dougherty seit dat er dat mar dwaan moat. Tsjin 'e tiid dat de Enterprise út 'e Toarnbosk wei is en oer en wer mei it opperbefel kommunisearre hat, sille sawol de deportaasje as de rispinge fan 'e ringen al dien en foarby wêze.
Picard beslút dêrop yn opstân te kommen tsjin Dougherty, dy't syn wettige superieur is, troch himsels nei it planeetoerflak te strieljen om 'e Ba'ku te helpen en ûntkom oan 'e deportaasje. Worf, Troi, Data en dokter Crusher jouwe har by him. Underwilens sette Riker en La Forge ôf mei de USS Enterprise om bûten de Toarnbosk kontakt op te nimmen mei it opperbefel fan 'e Stjerrefloat en protest oan te tekenjen tsjin 'e gong fan saken. Picard-en-dy liede de Ba'ku nei de bergen ta, dêr't rike ôfsettings fan beskate dylchstoffen teleportaasje ûnmooglik meitsje. Underweis dêrhinne wurde se lykwols efterfolge troch de Son'a dy't besykje harren oer te strieljen nei harren skip foar't se de bergen berikke kinne. As dokter Crusher in delsketten Son'a-soldaat ûndersiket, komt se ta de ferrassende konklúzje dat de Son'a genetysk identyk binne oan 'e Ba'ku. Troch roboatyske drones yn te setten slagget it de Son'a om in diel fan 'e Ba'ku finzen te nimmen, ûnder wa Sojef, Anij en ek Picard.
Pankratius
Ikonografy
Pankratius wurdt fakentiden yn romeinske klean of ridderútris mei swurd ôf- of útbylde. Mei ferwizing nei it martlersskip hat er faak in kroan of palm yn 'e hân.
Lytse Wolf
Grutte Sû-Oarloch fan 1876
Yn 'e Grutte Sû-Oarloch fan 1876 loeken de Noardlike Sjajinnen wer mienskiplik op mei harren tradisjonele bûnsgenoaten, de Sû en de Arapaho. Lytse Wolf focht ek wer mei, sij it net yn 'e ferneamde Slach oan de Little Bighorn, op 25 juny 1876, wêrby't de Yndianen it Amerikaanske 7e Kavaleryrezjimint fan luitenant-kolonel George Armstrong Custer in ferpletterjende nederlaach tabrochten. It wiene feitliken ferkenners út it kamp fan Lytse Wolf dy't foarôfgeande oan 'e slach in opsleine itensfoarrie fan 'e Amerikaanske troepen fûnen. Custer naam dêrtroch oan dat de posysje fan syn rezjimint ûntdutsen wie troch de Yndianen, en hoewol't er dêr mis mei wie, makke dat dat er halje-trawalje oanfoel. Nei de slach waard Lytse Wolf in hoartsje fêstholden en hast deadien troch de poerlulke Sû, dy't mienden dat er Custer nei harren ta laat hie. Inkeld syn eigen stiiffêst ûntkennen en it meifjochtsjen fan 'e oare Noardlike Sjajinnen yn 'e slach rêde him by dy gelegenheid it libben. Letter wie Lytse Wolf op 17 july belutsen by de Slach by Warbonnet Creek, in skermutseling dy't net folle om 'e hakken hie.
Letter libben
Letter naam Lytse Wolf, lykas in protte Noardlike Sjajinnen, as ferkenner tsjinst by it Amerikaanske Leger, ûnder generaal Nelson A. Miles. Ek wied er behelle yn in deilisskip dy't draaide om ien fan syn dochters, en resultearre yn 'e dea fan in kriger dy't fan Ferhongerjende Wapity hiet. Nei't der sein waard, wie Lytse Wolf dronken doe't er de man op 12 desimber 1880 by de hannelspost fan Eugene Lamphere deaskeat. Ut skamte foar syn die gied er dêrnei jierrenlang frijwillich yn ballingskip. Uteinlings kaam er lykwols werom, en fêstige er him yn it Noardlike Sjajinne Reservaat, dêr't er yn 1904 ferstoar. Hy waard te hôf brocht yn Lame Deer, it haadplak fan it reservaat. George Bird Grinnell, in blanke soölooch en etnograaf dy't it libben fan Lytse Wolf dokumintearre hie en dêrby goed mei it opperhaad befreone rekke wie, neamde him "de grutste Yndiaan dy't ik ea kend haw."
Grien
Rykdom
Yn 'e Midsiuwen en de Renêssânse waard de kleur grien yn Jeropa algemien assosjearre mei rykdom, keaplju en bankiers, wylst read de kleur wie dy't it meast mei de adel assosjearre waard. Om dy reden binne de sitbanken yn it Britske Legerhûs grien, wylst dy fan it Hegerhûs read binne. Yn 'e Feriene Steaten is de kleur grien fierders sterk ferbûn mei jild om't alle biljetten fan 'e Amerikaanske dollar grien fan kleur binne.
St. Augustine (Floarida)
Klimaat
St. Augustine hat in wiet subtropysk klimaat, mei yn prinsipe mar twa jiertiden: fan maaie oant oktober is it hjit en wiet, en fan novimber oant april is it waarm en drûch. Yn july en augustus, de waarmste moannen, is de trochsneed temperatuer oerdeis 32 °C, en yn jannewaris, de kâldste moanne, is dat 19 °C. De stêd kriget jiers trochinoar 1.257 mm delslach. Sniefal is der frijwol ûnbekend, al dipt de temperatuer trochinoar seis nachten per jier ûnder it friespunt. Orkanen soargje út en troch foar swierrichheden, al wie de lêste kears dat St. Augustine frontaal troch ien rekke waard, yn 1964.
Klokketoer fan Surhústerfean
De klokketoer fan Surhústerfean, de Feanster toer, is in klokketoer yn Surhústerfean yn de Fryske gemeente Achtkarspelen.
De Weere (Opmeer)
Skiednis
Oant 1811 foel it doarp ûnder trije ferskillende rjochtsgebieten, ea ûntstien yn de tiid fan Willem VI: Heechwâld, Abbekerk en Sibekarspel. Nei 1811 rekken dy gebieten harren stedsrjochten kwyt, mar it doarp bleau no ferdield oer de doe ynstelde trije ferskillende gemeenten. Dat bleau sa oant 1979, doe't der in gemeentlike weryndieling plakfûn en it hiele doarp by de gemeente Opmeer foege waard.
Protestantske tsjerke fan Sibekarspel
Skiednis
Nei alle gedachten giet de skiednis fan de tsjerke werom op in 12e iuwske tsjerke fan dowestien. Yn de 15e iuw waard in toer oanboud. Likernôch healwei de 16e iuw waard de oan Laurentius fan Rome wijde tsjerke fernijd. Dêrby waarden muorren fan de nije tsjerke mei ien meter heger makke om de goatyske ramen yn te bringen. Eartiids gyng it om in gruttere tsjerke mei in westlike toer en in heger koer as it skip.
Paulina Porizkova
Modellewurk
Porizkova stie fierders yn 'e 1980-er en 1990-er jierren op 'e omslaggen fan withoefolle tydskriften, wêrûnder de Amerikaanske, Australyske, Dútske en Frânske edysjes fan Vogue, Elle, Harper's Bazaar, Cosmopolitan en Glamour. Dêrnjonken wurke Porizkova mei oan reklamekampanjes foar û.m. Chanel, Versace, Christian Dior, Laura Biagiotti, Revlon en it frisdrankmerk Sprite. Yn 1988 tekene se as opfolchster fan har kollega Willow Bay in kontrakt mei Estée Lauder foar $6 miljoen. Har wurk foar dat bedriuw waard troch kritisy tige goed ûntfongen en feroare har reputaasje fan dy fan in baaikleanmodel yn dy fan in mannekên. Porizkova bleau oant 1995 by Estée Lauder, wêrnei't se in nij miljoenekontrakt ôfsleat mei Escada.
Aktearwurk
Teffens fungearre Porizkova yn 2001 as presintatrise foar it Style Channel fan it E!-netwurk. Fan 2008 oant 2009 siet se fierders yn 'e sjuery fan 'e talintejacht America's Next Top Model. Neffens harsels waard se dêr úteinlik ûntslein om't se klage hie oer it oanhâldende te let kommen fan presintatrise Tyra Banks; de produsinten holden út dat Porizkova ûntslein wie fanwegen "de hjoeddeiske steat fan 'e ekonomy". Yn 2007 naam Porizkova diel oan 'e Amerikaanske edysje fan it realitytillefyzjeprogramma Dancing with the Stars.
Chartres
Skiednis
Op 21 oktober 1870 besette de 22e difyzje ûnder generaal Wittich de stêd. Charatres bleau yn de striid tsjin it Loire-leger in wichtich bolwurk fan de Dútsers.
Oare monuminten
Oare monumintale tsjerken binne:
Santee
"Santee" of "Santy" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Reparata (hillige)
Ferearing
Reparata wurdt benammen yn de Italjaanske stêden Florâns en Napels, mar ek yn de Dútske stêden Worms en Speyer fereare. De foargonger fan de domtsjerke fan Florâns wie de Sint-Reparatakatedraal. Sint-Reparata is de beskermhillige fan Nice en Florâns. Benammen yn Itaalje binne in soad strjitten en pleinen nei har ferneamd.
Ferfrysking
thumb|300px|Skieding tusken de Miedweg en Miedwei yn [[Surhúster Mieden op de grins fan Strobos en Surhuzum]] Ferfrysking is it feroarjen fan wurden of nammen dy't fan oarsprong net Frysktalich binne yn Frysktalige farianten. Ferfrysking komt benammen foar yn 'e kontekst fan Fryske gemeentlike nammen plaknammen en oare toponimen yn Fryslân. Histoarysk sjoen giet oan de hjoeddeiske ferfrysking in fernederlânsking foarôf, sadat ek fan ‘werfrysking’ sprutsen wurde kin.
Ferfrysking komt foar yn de iepenbiere romte benammen ta utering yn nije plaknammeboerden, strjitnammeboerden en boerden mei wetternammen dy’t ientalich Frysk of twatalich opsteld binne. Soms is yn de ferfrysking de moderne Fryske útspraak folge en net de Fryske betsjutting lykas yn Reduzum (Readhúzum, Roordahuizum). In soad foarkommende foarbylden binne de feroaring fan toponimen as -straat yn -strjitte, -laan yn -leane of -loane, -weg yn -wei, -pad yn -paad (yn de âlde Fryske stavering -paed), -vaart yn -feart, -meer yn -mar, -dijk yn -dyk, -buren yn -buorren. By moderne wurden as fiadukt giet it allinnich om in staveringsferskil (viadukt). In grutte actor yn de ferfrysking is de Topografyske Wurkgroep Fryslân.
Bloedbad fan Fort Robinson
It bloedbad
Yn desimber hellen de Amerikanen it Lakota-opperhaad Reade Wolk nei it fort ta om te bemiddeljen, en nei in ûnderhâld mei him stimden Stomp Mês en de oare haadlju dermei yn om nea wer de wapens tsjin 'e Amerikanen op te nimmen as de Grutte Heit yn Washington (de presidint) harren tastean soe om har by it Pine Ridge Agintskip mank de Lakota, dat fan âlds harren bûnsgenoaten wiene, nei wenjen te setten. Mar dêr koe neffens it Amerikaanske regear gjin sprake fan wêze, en op 3 jannewaris 1879 kaam fan hegerhân it befel yn Fort Robinson oan dat de Noardlike Sjajinnen wer werom moasten nei it Yndiaanske Territoarium.
Sint-Lambertustsjerke (De Weere)
Skiednis
In brân dy't ûntstie by it bestriden fan de boktuorre yn 1963 brocht grutte skea oan de tsjerke, wêrby't it dak ferlern gyng. Ek in diel fan it middenskip waard ferneatige en de flier en de banken mei de preekstoel rekken skeind; de apsis en de sydskippen bleaune sparre. In restauraasje fan de tsjerke folge en op 16 desimber 1964 koe de tsjerke wer yn gebrûk nommen wurde. De tsjerke krige neffens de liturgyske feroarings fan de jierren 1960 in folksalter, weryn't bylden fan de eardere preekstoel op'e nij in plak krige.
Klokken
Yn de tsjerke hingje trije yn 1949 getten klokken út de yn 1977 ôfbrutsen Sint-Ludgerustsjerke yn Utert. It Angelusklokje is in yn 1695 troch Fremy getten klok.
Guozzepolder
thumb|Guozzepolder Guozzepolder is in polder yn de gemeente Noardeast-Fryslân yn Nasjonaal Park De Lauwersmar. De polder leit noardeastlik fan Ie, noardlik fan Ingwierrum en súdeastlik fan Eanjum dêr't it by heart. De poldermûne De Guos moast de polder eartiids drûch hâlde.
1 en 2 Kroniken
Fryske oersetting
Yn 1919 joech dû. Geart Aeilco Wumkes yn syn Ut 'e Heilige Dobbe, û.m. in oersettingsfragmint fan eigen hân fan 2 Kroniken 20:1-11 út. De earste folsleine útjefte fan 'e beide boeken stie yn it Alde Testamint fan Wumkes en Eeltsje Boates Folkertsma, dêr't dy yn 1943 de earste Fryske bibeloersetting mei foltôgen. Om't sawol teologen as taalkundigen beswieren tsjin 'e fertaling Wumkes-Folkertsma hiene, waard fan 1966 ôf wurke oan in nije bibeloersetting, dy't yn 1978 útkaam as de Nije Fryske Bibeloersetting (mei stipe fan de provinsje Fryslân, it Nederlands Bijbelgenootschap te Haarlim en de Katholieke Bijbelstichting te Bokstel). Dat is de fertaling dy't noch altiten yn gebrûk is, yn 'e foarm fan 'e trêde, ferbettere druk fan 1995. De oersetting fan sawol 1 Kroniken as 2 Kroniken waard dêrby dien troch dû. Bernard Smilde, dy't op taalkundich mêd ûnderstipe waard troch frisikus M.J. de Haan.
Santy (taal)
It Santy wie in Sûaanske taal fan 'e Eastsûaanske subgroep, en hiel wierskynlik in dialekt fan it Katôba (Catawba). It wie altiten in lytse taal, en it stoar út yn 'e achttjinde iuw (of mooglik sels al yn 'e santjinde), ûnder druk fan it Ingelsk.
Aldfrânsk
It Aldfrânsk is de histoaryske taalfaze fan it Frânsk sa't dat tusken likernôch 800 en 1300 sprutsen waard. De âldste oerlevere Frânske tekst wurdt foarme troch de saneamde Eden fan Straasburch út 842, in polityk ferdrach tusken twa pakesizzers fan Karel de Grutte. De ierste Frânske literatuer (út 'e alfde iuw) bestie benammentlik út religieuze teksten en ridderromans, de saneamde chansons de geste (letterlik: "lieten fan heldedieden"). It bekendste foarbyld út dat sjenre is it Chanson de Roland, oftewol it Roelantsliet.
Psalm 151
Psalm 151 is de namme fan in koarte psalm dy't yn 'e measte eksimplaren fan 'e iere Grykske oersetting fan 'e Bibel, de Septuaginta stie, mar net yn 'e Masoretyske Tekst, noch yn 'e Tenach, de Hebriuwske bibel. Yn 'e Septuaginta is dizze psalm net nûmere, mar titele: "Dizze psalm wurdt taskreaun oan David en is bûten de nûmers. Doe't er Goliat fersloech yn in twagefjocht." Deseldichste psalm stie ek yn in soad eksimplaren fan 'e Peshitta, de iere Syryske bibeloersetting. Hoewol't de Roomsk-Katolike Tsjerke, de ûnderskate protestantske denominaasjes en de measte joadske streamings him foar apokryf hâlde, wurdt er as kanonyk beskôge troch de eastersk-otterdokse en de measte oriïntaalsk-otterdokse tsjerken, mei dêrûnder de Gryksk-Otterdokse Tsjerke, de Russysk-Otterdokse Tsjerke, de Georgysk-Otterdokse Tsjerke, de Syrysk-Otterdokse Tsjerke en de Etiopysk-Otterdokse Tsjerke. Yn 'e mande mei de Psalmen 152-155 makket Psalm 151 ûnderdiel út fan 'e saneamde Fiif Apokrife Psalmen fan David.
Alde Tsjerke (It Heechsân)
Skiednis
thumb|left|De tsjerke mei klokhûs tekene troch Jacobus Stellingwerff, 1721 Oarspronklik lei it plak Eastermar noardlik fan it hjoeddeiske plak op It Heechsân. Fanwegen it ferfeantsjen is Eastermar yn 'e rin fan 'e tiid nei it suden opskood, nei de igge fan de Lits. De âlde midsiuwske tsjerke fan Eastermar stie yn de oarspronklike delsetting It Heechsân. De âlde tsjerke waard fanwegen brekfalligens yn 1868 ôfbrutsen, it klokhûs al yn 1835. De toer bleau lykwols sparre. De toer stiet op it begraafplak en tsjin de toer waard, nei it ôfbrekken fan de âlde tsjerke, in opbierromte anneks deahúske boud. Yn 1997 waard de toer restaurearre, wêrby't de karakteristike klimmer behâlden bleau. Sûnt de restauraasje hat de toer wer in liedklok. De âlde klok wie yn de Twadde Wrâldoarloch troch de Dútsers stellen. De tsjerketoer is erkend as ryksmonumint.
Randall Wallace
Jonkheid en oplieding
Randall Wallace waard yn 1949 berne yn Middle Fork, yn 'e steat Tennessee, mar groeide op yn Jackson, Memphis en Henderson County, foar't er mei syn âlden nei Firginia ferhuze. Dêr folge er de middelbere skoalle oan 'e E.C. Glass High School yn Lynchburg, wêrnei't er fierder learde oan 'e Duke Universiteit te Durham. Hy studearre ôf yn Russyske taal- en letterkunde, teology en Ingelske literatuer. Wallace, dy't in swarte bân yn karate hat, ûnderhold himsels as fjochtsporttrener wylst er neitiid in jier oan in seminaarje trochbrocht.
Priveelibben
Wallace is troud en hat twa soannen. Yn fraachpetearen hat er oanjûn in djippe bân mei it kristlik leauwe te hawwen, dy't nei eigen sizzen in grutte ynfloed op syn meitsjen fan films útoefenet. Wallace is ek aktyf foar de goeddiedichheidsorganisaasje Habitat for Humanity.
Mammút
Mammút is in Yslânsk muzykband út Reykjavík, oprjochte yn 2003.
Tafeltennis op de Paralympyske Simmerspullen 1984
Klasse CP5
{| width=60%
Aldyslânsk
It Aldyslânsk is de histoaryske foarm fan it Yslânsk sa't dat tusken likernôch 1150 en 1350 sprutsen waard. It is de taal fan 'e Yslânske sêgen (oerleverings op histoaryske basis, almeast sûnder ûnderling ferbân), fan Snorri Sturluson syn Edda (in unike samling goade- en heldedichten) en fan 'e skaldepoëzij, dy't oan strange, formalistyske easken foldwaan moast. Ek guon histoaryske teksten binne yn it Aldyslânsk skreaun en oerlevere, lykas it Landnámabók Íslands ("Kolonisaasjeboek fan Yslân") en it Íslendingabók ("Boek fan 'e Yslanners") fan Ári Þorgilsson.
Nijfrânsk
It Nijfrânsk is de histoaryske foarm fan it Frânsk sa't dat fan likernôch 1600 ôf sprutsen wurdt. Ta dit tiidrek heart û.m. de santjinde iuw, dy't de goudene iuw wie foar de Frânske literatuer, mei skriuwers as Pierre Corneille (1606-1684), Jean de la Fontaine (1621-1695), Jean Racine (1639-1699) en Molière, it pseudonym fan Jean-Baptiste Poquelin (1622-1673). Teffens waard yn 1635 troch de Frânske kardinaal en steatsman Richelieu de Académie française ("Frânske Akademy") oprjochte, dy't sûnt as foarnaamste doel hat it bestudearjen, behâlden en beskermjen fan 'e Frânske taal.
1 en 2 Keningen
1 Keningen en 2 Keningen binne twa boeken fan 'e kristlike Bibel; yn it Alde Testamint falle se ûnder de Skiednis en as sadanich foarmje se it 11de en 12de bibelboek (fan 39). De opspjalting yn twa dielen is yn 'e lêste iuw(en) f.Kr. ûntstien by de oersetting fan 'e Hebriuwske tekst nei it Gryksk, en yn 'e Tenach, de joadske Bibel, bestiet dy dan ek net; dêr is Keningen, yn it oarspronklike Hebriuwsk: מלכים, Melaḵim, it 9de boek (fan 24) en falt it ûnder de Neḇi'im Rišonim (de "Eardere Profeten").
De Seeman (Aldingelsk gedicht)
De Seeman, yn it oarspronklike Aldingelsk: The Seafarer, is in anonym Midsiuwsk gedicht dat oerlevere is yn it Exeter Book, ien fan fjouwer bewarre bleaune manuskripten fan Angelsaksyske poëzij. It bestiet út 124 fersregels, folge troch it wurd "Amen". Lykas dat by de measte Midsiuwske literatuer it gefal is, sprekt der in dúdlik kristlik boadskip út. Boppedat is it sterk didaktysk fan karakter. It is ûndúdlik hokker datearring oft oan The Seafarer takend wurde kin, mei't it foar syn opname yn it Exeter Book al wol in pear iuwen bestien hawwe kinne soe, mar it Exeter Book sels datearret yn elts gefal út 'e tsiende iuw, út 'e perioade tusken 960 en 990. De Fryske oersetting fan The Seafarer, fan Klaas Bruinsma, waard publisearre yn 1986.