cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
L.M. Montgomery
Hichtepunt fan 'e karriêre, houlik en gesin
Montgomery har earste boek, Anne of Green Gables, oer it weesfamke Anne Shirley dat op Prins Edwardeilân in nij libben fynt, waard publisearre yn juny 1908. It wie fuortendaliks in grut súkses en tsjin novimber 1909 wie it al seis kear werprinte. Dêrmei wie Montgomery har reputaasje as skriuwster fêstige. Se soe acht ferfolchromans oer deselde haadpersoan skriuwe en ferskate soartgelikense berneboeken dêropta. De Kanadeeske parse hechte in soad gewicht oan Montgomery har woartels op Prins Edwardeilân, dat portrettearre waard as in pittoresk part fan it lân, dêr't de lju noch fêstholden oan âlderwetske noarmen en wearden en dêr't alles folle stadiger gie. Iroanyskernôch suggerearre de Amerikaanske parse krekt dat hiel Kanada achterlik en traach wie, en dat in boek as Anne of Green Gables inkeld skreaun wurde kinnen hie yn sa'n rustyk lân as Kanada, dêr't de lju lang net sa by de tiid wiene as yn 'e Feriene Steaten. Montgomery sels waard yn beide lannen foarsteld as in sjarmante frou, dy't alhiel oerfallen waard troch har hommelse rom en dêr ek beslist net nei stribbe hie. Yn wurklikheid skreau hja yn dyselde snuorje oan in freondinne: "Earlik sein doch ik oan literatuer om der de kost mei te fertsjinjen."
Publikaasjeskeel
Yn 1908 hie Montgomery yn har naïvens de Amerikaanske filmrjochten op Anne of Green Gables ferkocht oan Page, en dat wie allegear legaal ferrûn. Se koe der dan ek neat oan dwaan (en wie der alhielendal net by belutsen) doe't yn 1919 de earste ferfilming fan har boek útkaam. Mar se wie poerlulk doe't de makkers frijwol neat fan har ferhaal hiel litten. Yn 'e film wie Anne Shirley in Amerikaanse ynstee fan in Kanadese, Prins Edwardeilân wie ferfongen troch Nij-Ingelân en der kaam in stjonkdier yn foar (dat op Prins Edwardeilân net libbet). Yn har deiboek skreau Montgomery: "It wie in aardich toanielstikje dat der goed op set wie, mar ik leau dat as ik net al witten hie dat it út myn boek kaam, dat ik it dan nea weromkennen hie." De measte argewaasje hie se noch oer it geswaai mei in Amerikaanske flagge yn 'e film: "Ik hie it útgille kinnen fan razernij [...]. Sok lomp, skamteleas yankeeïsme!" In represintative Amerikaanske resinsje fan 'e film makke der melding fan dat Anne of Green Gables skreaun wie troch in "menear Montgomery", mar die waard inkeld yn it foarbygean neamd op likernôch twatrêde fan it artikel, mei't alle oandacht eins útgie nei Mary Miles Minter, de aktrise dy't de rol fan Anne Shirley spile. Oer har rol hie Montgomery lykwols neat goeds te sizzen; se karde de fertolking fan Anne as "in sûkerswiete heldinne" ôf en wie alhielendal net te spreken oer it feit dat Minter healwei de film in jachtgewear foar 't ljocht helle om minsken mei de bedrigen, wat in betinksel fan 'e filmmakkers wie dat net yn it boek foarkaam. Wat de hiele kwestje fan 'e film foar Montgomery noch minder makke, wie dat Page, dy't ommers de filmrjochten besiet, de royaltys foar de film krige.
Yn 1925 stelde in rjochter yn Massachusetts Montgomery op alle punten yn it gelyk, en oardiele dat Louis Coues Page har al sûnt 1908 stelselmjittich en yllegaal in grut diel fan 'e opbringst fan 'e Anne-boeken ûntstellen hie. Page brûkte elts ferlechje dat er betinke koe om foar te kommen dat er Montgomery betelje moast wat er har skuldich wie, en nei't syn broer George yn 1927 oan in hertoanfal ferstoar, beskuldige er Montgomery derfan dat sy de dea fan syn broer op har gewisse hie mei har hetze tsjin harren bedriuw. Yn it echt hie George Page koart foar syn ferstjerren krekt alle bannen mei syn âldere broer trochsnien, nei't er jierrenlang ûnder fernederings en geastlike mishanneling lit hie. Yn oktober 1928 joech in oare rjochter Montgomery jitris gelyk yn in heger berop, dat Page oanspand hie. Page hold oan mei har namme swart te meitsjen en sette útein mei in kampanje fan wat tsjintwurdich stalking neamd wurde soe, û.m. troch Montgomery telegrammen mei haatlike boadskippen te stjoeren. Syn hâlden en dragen sloech lykwols werom op himsels doe't gjin skriuwer by syn útjouwerij noch in boek publisearje woe, sadat Page neitiid ôfhinklik wie fan ynkomsten út werprintingen fan earder útbrochte boeken dêr't er de rjochten op hie. Uteinlik ûntfong Mongomery op 7 novimber 1928 einlings en te'n lêsten in sjek foar de $15.000 dy't Page har oer de jierren ûntstellen hie.
Neilittenskip
Under har libben publisearre Montgomery 20 romans, 147 koarte ferhalen, likernôch 500 gedichten, 30 essays en in autobiografy. Har deiboeken waarden postúm útjûn, wêrby't oantekene wurde moat dat Montgomery omtrint 1920, doe't se har bewust waard fan har bliuwende rom, begûn is om har âldere deiboeken oer te skriuwen en de orizjinelen te ferneatigjen. Saakkundigen geane derfan út dat se dêrby guon passaazjes weilitten of feroare hat, mei as bedoeling om har libben te presintearjen sa't se woe dat it ûntholden waard. As it poer om ferkeapsifers gie, wie Montgomery sawol by har libben as sûnt har dea de súksesfolste Kanadeeske auteur ea. Mar om't har oeuvre foar it meastepart sjoen waard as berneboeken of op syn bêst as frouljuslektuer, waard se oant fier yn 'e twadde helte fan 'e tweintichste iuw gauris negearre troch de literatuerkritisy, dy't har net beskôgen as in 'serieuze' skriuwer.
Destroyer (roman)
Destroyer
As Bren-en-dy Tirnamardi berikke, is it wer nacht. It docht bliken dat de bûtenpleats, dy't datearret út in tiid dat oanfallen mei kanonnen de noarm wiene, ien nacht fan gefjochten mei de Kadigidi trochstien hat. It waarnommen fjoer wie de mecheiti-stâl, dy't ôfbrând is. Underwilens leit de bûtenpleats fannijs ûnder oanfal, en Bren en syn liifwachten, stipe troch de Taibeni dy't mei harren kommen binne, smite harsels daliks yn 'e striid. Der ûntbrânt in guerrilja-eftich gefjocht tusken de kreas snoeide hagen en op 'e koart meande gazons fan Tirnamardi, dat de hiele fierdere nacht duorret, oant tsjin 'e moarn de hoefslach fan in grutte groep mecheiti de oankomst fan Keimi fan Taiben en syn mannen oankundiget en de Kadigidi har ferstannigernôch weromlûke. Destroyer einiget as by it ljocht fan 'e moarnsdage ien fan 'e Taibeni ôfstiget en by neier ynsjen dochs gjin Taibeni blykt te wêzen: Tabini-aiji is weromkeard út ballingskip.
L.M. Montgomery
Romans
(N.B.: op folchoarder fan ynterne gronology fan 'e searje)
Jammerbugt (gemeente)
De gemeente hat in oerflak fan 863,90 km² en in ynwennertal fan 38.638 (01.01.2018).
It bestjoer hat sit yn Aabybro. De namme fan de gemeente is ûnliend oan de Jammerbocht (Deensk: Jammerbugt), in baai dy't diel útmakket fan it Skagerrak en de noardlike kustline fan de gemeente foarmet.
Aventoerefilm
In aventoerefilm is in filmsjenre wêryn't de protagonist(en) koartsein spannende aventoeren belibje. Dit is in frij breed sjenre, dat nau besibbe is mei it sjenre fan 'e aksjefilm, en teffens reitsflakken hat mei sjenres as de western, de piratefilm, de rampefilm en it histoarysk drama. It ferskil mei aksjefilms is dat aventoerefilms in bredere opset hawwe, mei opienfolgings fan aksjesênes dy't net direkt mei-inoar te krijen hawwe (se fine plak op ferskillende lokaasjes, mei ferskillende tsjinstanners, wylst yn in aksjefilm de protagonist de hiele film troch mei deselde groep tsjinstanners te krijen hat, op faak min ofte mear deselde lokaasje, lykas ien en deselde stêd). Boppedat binne aventoerefilms pleatst op eksoatyske lokaasjes en/of yn histoaryske tiidrekken.
Fazanteftigen
Fazanten binne foar it meastepart lânseigen yn Jeraazje en Australaazje, hoewol't in pear skaaien útslutend foarkomme yn Noard- en/of Midden-Amearika, lykas de kalkoenen (Meleagris), de kraachhinnen (Bonasa), de waaierhinnen (Centrocercus), de beamsniehinnen (Dendragapus) en de prêrjehinnen (Tympanuchus). In grutte groep hineftigen út Noard- en Súd-Amearika dy't sterk op fazanten lykje, de toskkwartels (Odontophoridae), hearre feitliks net ta de famylje fan 'e fazanten, mar foarmje in eigen, selsstannige famylje binnen de boppefamylje fan 'e fazantfûgels.
Lac Courte Oreilles Yndianereservaat
Ekonomy en foarsjennings
Yn it Lac Courte Oreilles Yndianereservaat wurdt eltse simmer de powwow fan 'e Lac Courte Oreilles Troep holden, mei as namme Honor the Earth ("Earbiedigje de Ierde"). De opname troch rockdrummer Mickey Hart fan guon fan 'e artysten fan 'e powwow fan 1991, ûnder de titel Honor the Earth Powwow: Songs of the Great Lake Indians, waard dat jiers in lytse nasjonale hit yn 'e Feriene Steaten. Yn it reservaat stiet ek it eigen kasino fan 'e stamme, it Lac Courte Oreilles Casino, mei't men op reservaatlân net bûn binne oan it steatsferbod op gokken dat yn Wiskonsin fan krêft is.
Kengo Kawamata
(4 oktober 1989) is in Japansk fuotballer, dy't spilet foar Júbilo Iwata. Earder spile foar Ehime FC, Albirex Niigata, Fagiano Okayama en Nagoya Grampus.
Katedraal fan Manchester
De Katedraal fan Manchester (Ingelsk: Manchester Cathedral), formeel de Katedraal en Kollegiale Tsjerke fan Sint-Marije, Sint-Dionysius en Sint-Joris (Cathedral and Collegiate Church of St Mary, St Denys and St George), yn Manchester, Ingelân, is de biskopstsjerke fan it Anglikaanske bisdom fan Manchester en in parochytsjerke oan de Victoria Street.
Kensuke Nagai
(5 maart 1989) is in Japansk fuotballer, dy't spilet foar FC Tokyo. Earder spile foar Avispa Fukuoka, Vissel Kobe, Nagoya Grampus en it Belgyske Royal Standard de Liège. spile ek yn it Japansk fuotbalalvetal. Hy die mei oan it Olympyske Simmerspullen 2012.
Undernimmer
Undernimmer te wêzen, betsjut inisjatyf nimme en merkkânsen oangripe. In ûndernimming kin sawol in doel as in middel wêze. Guon lju wurde ûndernimmer om jild te fertsjinjen, mar soene likeleaf earne yn leantsjinst gean as se dêr mear mei fertsjinje koene. Foar oaren is it ûndernimmerskip in diel fan harren identiteit. In faak neamd foardiel fan it ûndernimmersbestean is dat men by sok wurk net ôfhinklik is fan oaren.
Alde- of Pelgrimvaderstsjerke
Skiednis
De tsjerke waard yn 1417 as Antoniuskapel boud en makke diel út fan de parochy Schoonderloo. Sûnt 1574 is it in protestansk tsjerkegebou. De ynternasjonale reputaasje hat de tsjerke te tankjen oan de Pilgrim Fathers. Ear't hja nei Amearika teagen, holden hja dêr harren lêste tsjinst yn Nederlân. Yn de Feriene Steaten draacht de tsjerke dan ek de namme Pilgrim Father Church
Ynterieur
Yn de tsjerke stiet in fjouwerkante preekstoel mei doophek en twa bôgen út it twadde fearn fan de 18e iuw. Efter de preekstoel is in grut boerd mei in list yn de styl fan Loadewyk XV-XVI oanbrocht, dêr't de wurden fan de belidenis fan it leauwen op steane.
World Series
Skiednis
Doe't yn 1901 de American League (AL) oprjochte waard, feroarsake dat yn it Amerikaanske honkbal sa'n trelit dat dúdlik waard dat der ferlet wie fan in oerkoepeljende autoriteit. Dy waard yn 1903 oprjochte yn 'e foarm fan Major League Baseball (MLB), dêr't de NL en de AL allebeide ûnderdiel fan waarden. Dat jiers waard de earste World Series spile tusken de kampioenen fan dy beide kompetysjes. Der wurdt wol sein dat de namme fan it evenemint ôflaat is fan 'e krante de New York World, mar dy opfetting is omstriden. Yn 1904 wie der gjin World Series om't de New York Giants (no de San Francisco Giants), dy't de NL wûn hiene, wegeren om it tsjin de kampioen fan 'e AL, de Boston Americans (no de Boston Red Sox) op te nimmen.
Mariagerfjord (gemeente)
Mariagerfjord hat in ynwennerstal fan 42.125 (01.01.2018) en in oerflak fan 718,30 km². It gemeentebestjoer hat sit yn Hobro.
Little Black Bear Earste Naasje
Skiednis
Op 15 septimber 1874 ûndertekene it Kry-opperhaad Keeskeehewmuscoomuskwa, in namme dy't oerset wurde kin as Lytse Swarte Bear (Ingelsk: Little Black Bear), it Ferdrach Nû. 4 mei Britske koloniale regear fan Kanada. Dêrnei sette er him mei syn mingde Kry-Assiniboin-troep nei wenjen yn it reservaat dat foar harren oprjochte wie. Lykas de measte Yndianen yn súdlik Saskatchewan leine de leden fan 'e Little Black Bear Earste Naasje harren yn it reservaat ta op 'e lânbou, wêrby't se foarútbuorken safolle as de beskikbere technology, it pleatslike klimaat en it regearingsbelied harren dat tastie.
Dirk de Vries Lam
Akademy Minerva
As skilder makke De Vries Lam benammen lânskippen en steds- en doarpsgesichten yn in ympresjonistyske styl. Hy wie dêrneist aktyf as keunstresinsint foar de NRC en skreau ek oer keunst foar de Groningsche Volksalmanak. Boppedat wie er bestjoerslid fan it Kunstlievend Genootschap Pictura.
It Bûthúsbankje
It 'boereblues'nûmer waard skreaun troch Kobus Algra fan de Wiko’s. In bûthúsbankje (d.w.s. in bankje yn in bûthús) waard eartiids brûkt om elkoar wat nijs te fertellen of om it buorkjen te bepraten en oer te eidzjen hoe as de wrâld der hinne lei of wat er allegearre bard wie.
Carel Hendrik Theodoor Bussemaker
Wurkpaad
Bussemaker syn spesjaliteit wie diplomatike skiednis en steatkunde; hy waard dosint yn Zaltbommel en Haarlim en dêrnei beneamd ta heechlearaar oan de Universiteit Grins (1895-1905) en te Leien (1905-1914). Hy skreau ferhannelingen oer de Waalske goaen fan de Generale Uny (1896, 2 dielen; mei goud bekroand), in fuortsetting fan P.L. Muller syn Geschiedenis van onze tijd, joech in tal dielen út fan de Archives de la maison d'Orange-Nassau en skreau tal fan tydskriftartikels. Hy publisearre artikels yn ûnder mear twa bondels fan it Historisch Genootschap yn Grins Historische Avonden (1896-1907) en wie jierrenlang lid fan dat genoatskip. Yn dy snuorje skreau er ek artikels oer it Barriêretraktaat, de polityk fan it earste ministearje fan George I, oer de ambassade fan d'Affry, mar ek stúdzjesudies fan oare aard (oer de âlde Nederlânske posterijen en oer de aventurier Johan Willem Ripperda) nei de argiven fan Brussel, Parys en Madrid. Bussemaker wie lid fan de Keninklike Nederlânske Akademy fan Wittenskippen,
Strjitte fan Georgia
Skiednis
Op 23 juny 1946 waard de Strjitte fan Georgia troffen troch de swiere ierdbeving fan Vancouvereilân, dy't de boaiem fan Deep Bay tsken de 3 en 26 m sakje liet. Yn 1967 waard yn Vancouver de krante The Georgia Straight oprjochte, wêrfan't de namme in wurdboarterij op 'e namme fan 'e seestrjitte is. Yn maart 2008 stelde in Yndiaanske stamme-organisaasje, de Kust-Salisjaanske Tsjemainus Earste Naasje, foar en neam de Strjitte fan Georgia om ta de 'Salisjaanske See'. Dat idee waard oernommen troch Mike de Jong, de Britsk-Kolumbiaanske minister fan Relaasjes mei Lânseigen Folken, dy't it op 't aljemint brocht yn it provinsjaal regear. Underwilens wie yn 'e Feriene Steaten in inisjatyf fan 'e grûn kommen om alle wetters fan 'e Strjitte fan Georgia, de Strjitte fan Juan de Fuca en de Puget Sound mei-inoar de namme 'Salisjaanske See' te jaan. It wie dat lêste foarstel dat ein 2009 oannommen en ynfierd waard troch it Amerikaanske regear, en yn 2010 troch it Kanadeeske regear.
Dom fan Aken
Bouskiednis
Tusken 1355 en 1414 waard út ein set mei de bou fan in nij eastlik koer. Hjirfoar moast it âlde, rjochthoekige koer ôfbrutsen wurde. De bûtenmuorren besteane safolle mooglik út ramen, dy't mei in hichte van 25,5 meter ta de heechste goatyske ramen fan Europa rekkene wurde. De mear as 1000 m² oan glês joech de romte de namme Glashaus (glêzen hûs). It koer hat in ôfmjitting fan 25 meter lang, 13 meter breed en 32 meter heech en hat oerienkomsten mei de Sainte-Chapelle yn Parys. Om it gewicht fan it ferwulft drage te kinnen moasten by de bou izeren staven yn de smelle stiennen muorren tusken de ramen ynboud wurde.
De keningstroan
Yn it westlike travee fan de galerij yn de boppeferdjipping foar it koer oer stiet de keningstroan. De troan wie foarhinne ôfset mei read en grien porfier, mar is tsjintwurdich in ienfâldige marmeren stoel, dy't nei alle gedachten fan spolia út de Hillich-Grêftsjerke fan Jeruzalim gearstald waard. Achter de troan sit in romte, dy't wierskynlik bedoeld wie om reliken yn te bewarjen. Op dizze troan sieten tusken 936 en 1531 nei harren salving en kroaning by it haadalter tritich keningen en tolve keninginnen. Al dy tiid hat de troan op itselde plak sien en ek is der yn de rin fan de iuwen nea wat oan de troan feroare.
Pala d'Oro
It Pala d'Oro, it antependium fan it heechalter, waard om 1020 hinne makke. It is dekorearre mei santjin gouden reliëfs mei yn it sintrum Kristus de Ferlosser yn in mandorla flankearre troch Marije en de aartsingel Michael. Yn de medaillons binne de symboalen fan de fjouwer evangelisten werjûn. De oare reliëfs stelle foarstellings út it libben fan Kristus foar en kinne fan lofts nei rjochts lêzen wurde. De gouden altertafel foarme yn de lette 15e iuw tegearre mei tolve reliëfs fan de apostelen (no yn de domskat) en keunstwurken oer it libben fan Marije in grut alterkompleks, dat pas yn 1794, doe't de Frânsen troepen tichterby kamen, ûntmantele waard.
Marienschrein
De skryn fan Marije is in relikwarium út 1220 en waard yn 1239 ynwijd. Tegearre mei de saneamde Karlschrein heart it ta de belangrykste keunstwurken fan goudsmeikeunst. Stylistysk wurdt de skryn yn de oergongsperioade fan romaanske nei goatyske keunst oardene. Yn de skryn wurde de muldoek fan Jezus, in stik klean dat Marije droegen hawwe soe en in stik tekstyl dat by de ûntholling fan Jehannes de Doper brûkt waard bewarre. De ynhâld wurdt ienris yn de sân jier oan pylgers toant, in tradysje dy't sûnt de pest yn 1349 yn Aken wimere yn stân holden wurdt. Oant de 19e iuw waard ek it Nole me tangere-kistje (oersetting: 'reitsje my net oan'), in fersulvere kistke mei in mysterieuze ynhâld, yn de skryn bewarre. In ferhaal dat in pryster yn Aken it kistke út nijsgjirrigens iepene en fuortendaliks blyn waard makke it mystearje noch folle grutter. De ynhâld waard bekend doe't keizerin Joséphine Aken besocht en it kistke oerhandige krige fan de biskop fan Aken, dy't har, lykas doedestiids wizânsje wie, de reliken fan Aken sjen litte woe. Op it stuit fan oerhandiging foel it slot lykwols iepen. De keizerin, dy't op 'e hichte wie mei it ferhaal fan de blyn wurden geastlike, rekke troch it iepen fallen fan it kistje alhiel oerémis. Wol is sûnt bekend dat yn it kistjes stikjes tekstyl bewarre wurde.
Brooklyn Lee
Jonkheid
Nei't se de middelbere skoalle trochrûn hie, sudearre se koart oan in universiteit foar't se har stúdzje ôfbriek. Dêrnei wurke se in hoartsje as sekretarieel meiwurkster yn Boston. Letter wurke Lee as servearster yn in stripklub yn New York, dêr't se yn 2007, fuort nei har achttjinde jierdei, as stripper oan 'e gong gie. Letter ferhuze se nei Los Angeles om in karriêre as pornoaktrise nei te stribjen.
Lubentiuskirche (Dietkirchen)
Ynrjochting
It houten krús oan de muorre fan it middenskip nei de krusing datearret út de 19e iuw.
Yn it súdlike sydskip is in swartmarmeren epitaaf út 1702 fan de dekaan Johann Leonidas Schlüpgen. Rjochts dêrnjonken hinget it epitaaf foar Emmerich Friedrich de Fabre út 1719, dat fan swart en wyt marmer makke waard. Yn it folgjende travee rjochting it westen hingje acht staasjes fan de krúswei út 1974. Yn in nis fan de bûtenmuorre is in byld fan in piëta te sjen.
Kapellen
left|thumb|Relykbúste yn de Lubentiuskapel
Auður Jónsdóttir
Auður Jónsdóttir (de ð is de stimhawwende th lykas yn it Ingelske wurd this) (útspr.: ['øiðœr 'jo:nsdo:tɪr], likernôch "euzur joonsdootir"; Reykjavik, 30 maart 1973) is in Iislânsk sjoernaliste en skriuwster fan romans, koarte ferhalen, berneboeken, toanielstikken en non-fiksje. Hja is de pakesizzer fan 'e Nobelpriiswinner Halldór Laxness, en wûn sels yn 2004 de Iislânske Literatuerpriis.
Hildesheim (Landkreis)
De Landkreis Hildesheim is in lânkring yn it suden fan de Dútske dielsteat Nedersaksen.
Aleksander Fraser fan Touchfraser en Cowie
Libben
Fraser wie in lid fan 'e Clan Fraser, waans famylje oarspronklik fan it Kastiel fan Oliver kaam en laird fan Touchfraser wie. Hy tsjinne ûnder de ferneamde Skotske kening en frijheidsstrider Robert de Bruce teminsten fan 1319 ôf as keamerhear, en ferfolle dy funksje neitiid ek ûnder it regear fan Robert syn soan en opfolger David II. Teffens beklaaide Fraser it amt fan sheriff fan 'e stêd Stirling.
Seksuele fantasij
Guon minsken besykje harren seksuele fantasijen wier te meitsjen, bygelyks troch mei harren partner in seksueel rollespul te dwaan. Soks kin lykwols raar ôffalle en dêrtroch de efterlizzende seksuele fantasij ferrinnewearje.
Morsø (gemeente)
Morsø is in gemeente yn de Deenske regio Noard-Jutlân. Yn it ramt fan de lêste gemeentlike lanlike weryndieling fan 2007 bleau de gemeente selsstannich.
Alan I, greve fan Menteith
Libben
Werom yn Skotlân ûntjoech Menteith him nei 1300 ta in oanhinger fan 'e troansoanspraken fan it Hûs Bruce. Hy stipe Robert fan Bruce, greve fan Carrick by dy syn besykjen om kening te wurden, en wie op 25 en 26 maart 1306 oanwêzich yn Scone, by Perth, doe't Bruce dêr ta kening Robert I kroane waard. Fanwegen syn belutsenens by de rebûlje fan Robert fan Bruce liet Edwert I fan Ingelân beslach lizze op Menteith syn lânerijen, wêrnei't er dy, de titel 'greve fan Menteith' ynbegrepen, oan 'e Ingelske ealman Jan fan Hastings joech.
Thijs van Hout
Thijs van Hout (Balk, 16 july 1911 – Koudum, 30 novimber 1977) wie in Nederlânske politikus fan de CHU.
Brooklyn Chase
Brooklyn Chase, echte namme ûnbekend (San Diego, 14 maart 1986), is in Amerikaansk neakenmodel en pornografysk aktrise. Neffens har offisjele opjefte is se 1.57 m lang, mei in gewicht fan 50 kg en kupmaat 32DD, dêr't se in boarstfergruttingsoperaasje foar ûndergien hat.
It paad werom
'It paad werom' is in liet fan de Fryske sjonger Piter Wilkens. Yn it liet besjongt hy de werkenning fan syn bertedoarp Marsum. Hy song It paad werom by gelegenheid fan de Friezereüny foar emigranten fan Simmer 2000, dêr’t de leafde foar it heitelân sintraal stie.
Tsjerke fan Longerhou
Ynterieur
Yn de toer hinget in klok, dy't yn 1742 troch Joan Nicolaus Derck fan Hoarn getten is.
Menno Huizinga (fotograaf)
thumb|Foto fan Menno Huizinga. De Ortskommandantur oan it Lange Voorhout yn De Haach. Foto makke fanôf syn fyts, mei in Leica-kamera ferside stoppe yn in tsiiskistke. Menno Huizinga (Nes (It Amelân), 28 oktober 1907 – Amsterdam, 14 septimber 1947) wie in Nederlânsk fotograaf; hy hearde yn jierren tritich ta de bekendste Nederlânske fakfotografen.
Mato Kosyk
Mato Kosyk (Werben, (Leechsorbysk: Wjerbno), 18 juny 1853 - Albion yn Oklahoma, 22 novimber 1940) wie in Sorbyske dichter en dûmny. Hy emigrearre út de Lausitz nei de Feriene Steaten.
Rocky Balboa (film)
Rocky Balboa, soms oantsjut as Rocky VI, is in Amerikaanske sportdramafilm út 2006 ûnder rezjy fan Sylvester Stallone, mei yn 'e haadrollen himsels, Geraldine Hughes en Burt Young. De film is it sechsde diel fan 'e Rocky-searje, en ferfettet it ferhaal fan 'e sympatike bokser Rocky Balboa. Dat is no in widner dy't tsjin 'e sechstich rint, mei in restaurant dêr't er de iters oer syn kampioensjierren fertelt. Oan syn rêstich fuortskolferjende bestean komt in ein as op 'e tillefyzje in kompjûteranimearre gefjocht tusken himsels yn syn heechtijdagen en de hjoeddeistige swiergewichtkampioen Mason Dixon útstjoerd wurdt. Rocky Balboa kaam benammen ta stân om't Stallone fûn dat er neitlittich west hie mei it meitsjen fan Rocky V, dat lange tiid de ein fan 'e searje like hie, en dêr't in protte fans teloarsteld oer wiene. De film krige oer it algemien positive resinsjes fan 'e filmkritisy en die it yn 'e bioskopen better as ferwachte.
Plot
Robert is in wurknimmer by in grutte finansjele ynstelling, dêr't er net bot wurdearre wurdt. Hy stiet noch altyd yn it skaad dat syn ferneamde heit smyt, en langet om in libben op te bouwen wêryn't er net almar mei syn heit ferlike wurdt. Paulie, Rocky syn sweager, wurket wer yn it slachthûs dêr't er oarspronklik ek begûn is, no yn in liedingjaande funksje, wylst er yn syn frije tiid oan it skilderjen slein is. Hy giet lykwols bûgd ûnder swiere skuldgefoelens, mei't er syn suster Adrian faak min behannele hat, eat dat er no nea mear goedmeitsje kin.
De kompjûtersimulaasje ynspirearret Rocky om wer oan it boksen te gean, mei de bedoeling om wat lytse wedstrydsjes op lokaal nivo te dwaan. Dêrfoar moat er lykwols in fergunning oanfreegje fan it Amerikaanske boksbûn, en as dy him úteinlik takend wurdt, bringe de media dat as grut nijs. De promoaters fan Dixon fetsje dan it plan op om Dixon yn it echt tsjin Rocky fjochtsje te litten yn in demonstraasjegefjocht wêrfan't de opbringst nei it goede doel giet. Sa't sy it foarstelle, hat eltsenien der wat mei te winnen: Rocky kin noch ien kear in grutte wedstryd bokse, Dixon kin syn populariteit oppeppe, it goede doel is der finansjeel mei holpen en sysels kinne der flink wat oan fertsjinje (hoewol't se harren oer dat lêste stilhâlde).
Neitiid betanket Rocky Dixon foar de wedstryd en fertelt him dat er in grut bokser is. Dixon hat einlings syn selsrespekt fûn en it respekt fan it publyk wûn, al is dat begryplikerwize entûsjaster oer Rocky syn prestaasje as oer sines. De útkomst fan 'e wedstryd is in net-unanime beslissing fan 'e trijekoppige sjuery, dy't de oerwinning mei minym ferskil oan Dixon jout. Foar syn eigen gefoel hat Rocky lykwols wûn. Werom yn Philadelphia besiket er it grêf fan Adrian, tsjin wa't er seit: "Jo, Adrian, we hawwe it 'm lapt."
Handrij Zejler
Fan 1842 oant 1848 wie Zejler redakteur fan it Sorbyske wykblêd "Tydźenska Nowina", de foarrinner fan it hjoeddeiske nijsblêd "Serbske Nowiny". Yn 1847 rjochte er de Maćica Serbska (Leechsorbysk: Maśica Serbska) op, dy't de sintrale organisaasje foar it oplibjen fan de Sorbyske kultuer waard. Zejler wie dêryn tegearre mei Jan Arnošt Smoler, Jaroměr Hendrich Imiš en Korla Awgust Kocor de sintrale figuer.
Naut'sa mawt Stammeried
Doel
De Naut’sa mawt Stammeried hat ta doel om 'e lidstammen te advisearjen oer en helpen by saken as ekonomyske ûntwikkeling, finansjeel management en mienskipsplanning (ynkl. romtlike oardering en de oanlis fan fasiliteiten lykas skoallen en kliniken). Fierders biedt de ried eventueel help op it mêd fan bestjoer, de oanlis fan ynfrastruktuer (lykas wegen en brêgen), huzebou, ynspeksjes fan wenten om te sjen oft dy oan alle boufoarskriften foldogge, it ferbetterjen fan 'e drinkwetterkwaliteit, en tarieding foar needgefallen. Dêrnjonken besiket de Naut’sa mawt Stammeried in dialooch op gong te bringen en oan 'e gong te hâlden mei oanbuorjende mienskippen, lykfol oft dy ta oare Yndiaanske stammen hearre of út net-Yndianen besteane.
Wim Hora Adema
Wilhelmina Remelia (Wim) Hora Adema (Huzum, 14 july 1914 - Amsterdam, 10 desimber 1998) wie in Nederlânsk sjoernaliste, skriuwster en feministe.
Cascade-slûzen en -kanaal
Hjoed de dei
300px|thumb|right|De Cascade-slûzen (útsjend nei it easten) mei de [[Bridge of the Gods. Thunder Island leit rjochts.]] Yn 1938 wie de Bonnevilledaam ree. Dy keardaam leit sa'n 6 km streamôf fan de skutslûs. Neitiid stige efter de daam it wetternivo fan de rivier, en de leechste slûskolk en in part fan it kanaal strûpten ûnder wetter. It hegere part fan de slûs en it kanaal binne noch te sjen, en foarmje no ûnderdiel fan it Cascade Locks Marine Park yn Cascade Locks. De slûsdoarren binne nei de Twadde Wrâldkriich fuorthelle. Oer de slûs leit in rinbrêge nei Thunder Island. Dat eilân leit tusken de stream en it kanaal yn.
De slûs en omkriten binne sûnt 1 maaie 1974 opnaam yn it Nasjonaal Register fan Histoaryske Plakken.
Ebele Talstra
Ebele Talstra (Mearum, 21 febrewaris 1920 – Grins, 28 septimber 1987) wie in Nederlânsk politikus fan de ARP en letter it CDA.
Wurkpaad
Yn septimber 1947 gie er in skoftke werom nei de Haachske gemeenteplysje en nei't er ek wer ûnderwizer west hie waard er yn 1948 ynspekteur fan de befeiligingssektor foar de Europeeske rûtes fan de KLM. Om 1952 hinne gie er oan 't wurk as personielssjef by in werf en masinefabryk yn Haarlim. Letter waard er haad fan de sintrale ôfdieling personielssaken fan it ministearje fan Kultuer, Rekreaasje en Maatskiplik Wurk (CRM). Yn juny 1971 waard Talstra beneamd ta boargemaster fan Dantumadiel. Nei twa amtsterminen fan elts seis jier seach er ôf fan in tredde termyn. Wol wie er noch hast trije moannen waarnimmend boargemaster fan Westdongeradiel oant dy gemeente yn jannewaris 1984 opgie yn de gemeente Dongeradiel. Dêrnei ferfolde er noch in stikmannich funksjes yn de sûnenssoarch.
Medellín
Ekonomy
De stêdekloft fan Medellín is goed foar 67% fan de BYP fan it departemint Antioquia, en 11% fan dy fan Kolombia. Medellín is in wichtich mulpunt yn de regio om syn universiteiten, akadeemjes, hannel, yndustry, wittenskip, soarch, blommesiedzjen, en feesten.
Yn febrewaris fan 2013 waard Medellún troch it Urban Land Institute útroppen ta de meast ynnovative stêd fan de wrâld. Fierders hat de stêd ferskate ûnderskiedings krigen yn it ramt fan it ferbetterjen fan syn poltyk, ûnderrjocht en sosjale ûntjouwing.
Skyy Black
Skyy Black, echte namme: Rutha Laverne Lewis (18 oktober 1979) is in rêstend Amerikaansk pornografysk aktrise fan Afro-Amerikaansk komôf, dy't berne is yn Compton, yn 'e steat Kalifornje. Hja makke har debút yn in pornografyske film yn 2000. Neffens har offisjele opjefte is se 1.60 m lang, mei in gewicht fan 66 kg en kupmaat 38D. Yn it begjin fan har karriêre brûkte hja ek wol de artystenammen Sky, Sky Black, Skyy en Skye Blue.
Chor Virap
Chor Virap (Armeensk: Խոր Վիրապ, betsjutting: djippe tsjerker) is in Armeensk kleaster yn de flakte fan de Ararat yn Armeenje, tichteby de grins mei Turkije, likernôch 8 kilometer súdlik fan Artashat yn de provinsje Ararat. It kleaster wie eartiids de residinsje fan de Armeenske katolikos en joech ûnderdak oan in teologysk seminaarje.
Haritsjavank
Tsjerken
Súdlik fan de Gergoariustsjerke leit de ruïne fan in oare, 7e iuwske narteks.
Wapen fan Noardeast-Fryslân
It wapen fan Noardeast-Fryslân is it wapen dat fierd wurdt troch de Fryske gemeente Noardeast-Fryslân, dy't op 1 jannewaris 2019 ûntstie út de gearfoeging fan 'e eardere gemeenten Dongeradiel, Ferwerderadiel en Kollumerlân. It wapen fan Noardeast-Fryslân waard op 2 jannewaris 2019 by in parsekonferinsje yn it gemeentehûs yn Dokkum formeel ûntbleate. It is ûntwurpen troch in wurkgroep besteande út Piet Bultsma, heraldysk tekener fan 'e Hege Ried fan Adel yn De Haach, Piet Visser, âld-boargemaster fan Kollumerlân en âld-foarsitter fan 'e Fryske Heraldyske Kring, Haije Talsma, âld-wethâlder fan Ferwerderadiel en saakkundige op it mêd fan 'e regionale skiednis, Ihno Dragt, direkteur fan it Museum Dokkum, en Bearn Bilker, âld-boargemaster fan Kollumerlân en histoarikus.
Mira's Last Dance
Ynhâld
De jonge Penric waard, doe't er njoggentjin jier wie, troch in ûnderweis hommels ferstjerrende timpeltsjoenster folslein ûnferwachte bejeftige mei de gaosdemon dy't har har boppenatuerlike krêften joech. Dat barren feroare de koerts fan Penric syn libben folslein. No, alve jier letter, is er sels in machtich timpeltsjoender fan 'e Oarder fan 'e Bastert (de god dy't de master fan 'e alle demoanen is), en hat er in hechte freonskip opboud mei syn demon, dy't er de namme Desdemona jûn hat. Hja is al mear as twahûndert jier yn 'e wrâld, in ûngewoan hege âlderdom foar in demon, en hat tolve eardere 'gastfroulju' hân: in merje, in liuwinne en tsien froulju, fan wa't de lêste fiif timpeltsjoensters wiene. Fan al dy eardere gastfroulju fan Desdemona is soarte fan 'ôfdruk' fan 'e persoanlikheid efterbleaun by de demon, dy't se nei goedtinken oproppe kin. Dat komt handich út by it nije aventoer fan Penric en Desdemona, yn Mira's Last Dance.
Kaptein (skipfeart)
Om't 'kaptein' in rang is en 'gesachfierder' in funksje, binne dy beide termen net synonym. As de kaptein bygelyks siik is of as er fan board giet wylst it skip yn 'e haven leit, dan draacht er it gesach oer oan 'e twadde yn rang, de earste stjoerman. De term 'kaptein' wurdt benammen brûkt by de skipfeart op see. By skippen yn 'e binnenfeart sprekt men ornaris fan skipper, al wurdt ek dêr, begelyks op passazjiersskippen, wol fan in kaptein sprutsen. As der yn 'e binnenfeart sprake is fan kontinufeart, sille der ferskate skippers of kapteins oan board wêze, wêrfan't op elts beskaat stuit mar ien de gesachfierder is. Op seeskippen is der normaal sprutsen mar ien kaptein, dy't by rêst ferfongen wurdt troch de earste of twadde stjoerman.
Tsjerke fan Skraard
Ynterieur
Ek út de katolike tiid datearje de nissen yn it koer. Lofts is noch de piscina te sjen, dêr't de preester syn hannen waske en it liturgysk reau skjin makke.
Tomoaki Makino
(11 maaie 1987) is in Japansk fuotballer, dy't spilet foar Urawa Reds. Earder spile foar Sanfrecce Hiroshima en Köln.
Julian Mandel
thumb|Julian Mandel fotografearre troch in freon Julian Mandel (Elzas, 1872 - Parys, 1935) wie in Frânsk keunst- en erotykfotograaf in de jierren ’10, ’20 en ’30 fan de tweintichste iuw.
Wurkpaad
Hy fotografearre syn modellen meast yn saneamde "klassike poses", sawol yn de studio as bûtendoar. Syn opnames binne keunstsinnich komponearre en hawwe sêfte kleuren mei in beljochting dy't in tekstuer yn ljocht en skaad skept.
Slot Charlottenburg
It grutte park, dat by it kastiel heart, is boud op basis fan tekeningen út de begjintiid fan it slot neffens it foarbyld fan Versailles. De tún hat yn dy tiid, sa't moade wie, ek ris in Ingelske tún west.
Esterwegen (gemeente)
Fan 1933 oant en mei 1947 hat kamp Esterwegen yn de gemeente lein.
Tsjerke fan Reitsum
Oargel
It ienmanualige oargel is boud yn 1885 troch Bakker & Timmenga út Ljouwert.
Sjarade
In sjarade, ek: charade (fan it Frânske charade) is in riedsel yn fersfoarm. Neist de bestjutting fan de losse wurdlidden (of gedieltlike wurden) fan in te rieden wurd wurdt ek it hiele wurd beskreaun.
Aar (Lahn)
Namme
'Aar' is in algemiene namme fan rivieren eb streamkes yn it Dútsktalige diel fan Sintraal-Jeropa. Sa hat de Lahn noch in sydrivier mei de deselde namme, de Aar (Dill). It wurd Aar, út de foar-Dútske tiid, betsjut 'fluchrinnend wetter' en yn metaforyske sin 'lytse river yn in romte tusken bergen'. It wurd is bewarre yn delsettingsnammen einigjend op -ach.
Kust-Salisjanen
Maatskippij
De Kust-Salisjaanske maatskippij bestie út trije fierhinne erflik bepaalde klassen of kasten: de boppeklasse (in soarte fan adel), de ûnderklasse (it sljochtwei folk) en de slaven, dy't as besit beskôge waarden ynstee fan as leden fan 'e stamme. De man mei de heechste rang hie ornaris de rol fan lieder (of opperhaad), mar dat wie fierhinne in seremoniële rol sûnder in protte macht yn aldendeiske sitewaasjes. By in houlik tusken in man en in frou út ferskillende doarpen of stammen kaam de frou yn 'e regel by it folk fan 'e man yn te wenjen. In soad Kust-Salisjaanske memmen feroaren de foarm fan 'e plasse fan harren poppen troch dy mei rimen krekt langernôch oan it hollenein fan 'e draachwidzen fêst te binen, dat it bern in steil oprinnende foarholle krige. (De Ynlânsk-Salisjaanske Plathollen (Flathead) hiene dat gebrûk net, en kamen dêrtroch oan harren namme, dy't oarspronklik in skelnamme wie, betocht troch harren buorstammen.)
Mu Kanazaki
(16 febrewaris 1989) is in Japansk fuotballer, dy't spilet foar Kashima Antlers. Earder spile foar Oita Trinita, Nagoya Grampus, Nürnberg en Portimonense.
Thisted (gemeente)
De gemeente Thisted ûntstie yn 2007 by de gemeentlike weryndieling troch gearfoeging fan de gemeentes Hanstholm, Thisted en Sydthy.
De gemeente krige yn 2007 fan de Dútske organisaasje Eurosolar de "Jeropeeske Solar Priis" takend, itjinge it útgongspunt foar de gemeente foarme foar it stribjen om de meast duorsume gemeente fan Denemark te wêzen.
Ocean Man Earste Naasje
Demografy
Neffens gegegevens út 2006 hie de Ocean Man Earste Naasje doe 324 leden. Dat binne etnyske Assiniboin (Assiniboine), in folk dat nau besibbe is oan 'e Sû (Sioux), en fierders Kry (Cree) fan 'e Flakte-Kry-substamme en Odjibwe (Ojibwe) fan 'e Flakte-Odjibwe-substamme. It is wat dreech om 'e stamme neffens etnyske linen op te spjalten mei't der mar frijwat yninoar omtroud is, mar rûchwei is de yndieling sa: 140 Assiniboin, 110 Kry en 70 Odjibwe.
E.L. James
Priveelibben
E.L. James wennet yn 'e Westlondenske wyk Ealing, mei har man Niall Leonard en har beide tinersoannen.
Meghan Markle
Biografy
By it grutte publyk waard se fan 2011 ôf bekend fan har rol as Rachel Zane yn de abbekatesearje Suits.
Herodes de Grutte
Keningskip yn Judeä
De wrede hearskippij fan Herodes kaam oan it ljocht troch de manier dêr't er it minachtsjen fan syn ûnderdienen oer him, benammen de Joaden, ûnderdrukte. Guon binne fan miening dat Herodes in geheime plysje hie dy't sjen moast hoe't de befolking foar him oer stie. Hy ferbea protesten en ferwidere tsjinstanners mei geweld. Hy hie in liifwacht fan wol twatûzen soldaten.
Archive.today
archive.today (foarhinne: archive.is) is in Ingelsktalige net-kommersjele webside, dy't ta doel hat om snapshots fan websiden te argivearjen, sadat de ynhâld derfan beskikber bliuwt as de oarspronklike side ferdwûn is. Archive.today argivearret op fersyk. De webside waard oprjochte yn 2012. Archive.today is registrearre by de Amerikaanske registrar Enom.
Terhernster Puollen
|thumb|300px|Kaartsje mei de offisjele wetternammen tusken Snits, De Jour en Akkrum
Doarpstsjerke (Súdhorn)
Ynrjochting
Yn de tsjerke hingje twa roubuorden: in rouboerd foar Maurits Clant, ferstoarn yn 1734, en in rouboerd fan Bouwina Clant, ferstoarn yn 1704. Oer de flier lizze ferskillende sarken. De sarken krigen by de restauraasje fan de tsjerke yn 2000 in oer plak. De âldste sark datearret fan 1534.
Houten Tsjerken fan Kizji Pogost
Transfiguraasjetsjerke
Yn de 19e iuw wie de tsjerke ôfdutsen mei latten en guon dielen mei stiel. De tsjerke waard yn de jierren 1950 werom brocht yn de oarspronklike steat.
De Tsjerke fan de Foarbea
De Tsjerke fan de Foarbea (Russysk: Покровская церковь ) is in wintertsjerke. Tsjinsten wurde holden fan 1 oktober oant en mei Peaske. De tsjerke wie de earste op it eilân nei in brân yn de lette 17e iuw, dy't alle tsjerke ferneatige. Yn 1694 waard de tsjerke boud, doe noch mei ien koepel. Tusken 1720 en 1749 waard de tsjerke op 'e nij boud en dêrnei yn 1764 ferboud yn de steat sa't de tsjerke no is De tsjerke is 32 meter heech en hat njoggen sipels, in grutte yn 'e midden en acht dêrom hinne groepearre. In opgeand portaal liedt ta de fjouwer romten fan de tsjerke. Krektlyk as yn de Transfiguraasjetsjerke hat it alter plak krige yn it eastlike diel fan it bouwurk. De oarspronklike ikonostase is yn de 19e iuiw ferfongen en ferlern gien. Yn de jierren 1950 is de ikonostase rekonstruearre yn de oarspronklike steat.
Tiidreizgjen
Tiidreizgjen is it konsept dat eat of immen him bewege kin tusken twa ferskillende punten yn 'e tiid, krekt sa't men jin bewege kin tusken twa ferskillende punten yn 'e romte. Om't men dêrby altyd yn it hjoed begjinne moat (want de tiid dêr't men yn libbet is ommers altyd it hjoed) besteane der twa farianten fan tiidreizgjen: it tebekreizgjen yn it ferline en it foarútreizgjen yn 'e takomst. Tiidreizgjen is in standertgegeven yn in oansjenlik diel fan 'e literêre sjenres fan 'e science fiction en de fantasy. Yn 'e science fiction wurdt tiidreizgjen ornaris oannimlik makke troch der in technologysk apparaat of fehikel foar te brûken, wylst it yn 'e fantasy faak berêst op in magyske poarte dy't bygelyks foarme wurde kin troch in stiensirkel lykas Stonehenge.
Merry Madagascar
Plot
Yn it begjin einiget it besykjen fan 'e dieretúnbisten om 'e pakjes te besoargjen yn gaos, dat se beslute om alle pakjes by it neiste postkantoar te dumpen en har derôf te meitsjen. As se lykwols yn in appartemint delstoarte en by fersin grutte blydskip yn it libben fan it lytse famke Abby bringe, betinke se har en sette troch mei de besoarging.
Produksje
Merry Madagascar waard regissearre troch David Soren nei in senario fan himsels, Eric Darnell en Tom McGrath. De film hat in spyldoer fan 28 minuten en waard produsearre troch de filmstudio's DreamWorks Animation en PDI, ûnder tafersjoch fan filmprodusint Joe M. Aguilar, mei as útfierende produsinten Darnell, McGrath en Mireille Soria.
Liifwacht
In liifwacht (formeel in persoansbefeiliger) is in soarte fan befeiligingsman dy't ien of mear persoanen beskermet tsjin gefaar. Yn 'e regel giet it by sokke persoanen om pommeranten dy't ryk, ferneamd of polityk wichtich binne. De (mooglike) gefaren dêr't sokken bleat oan steane, kinne útinoar rinne fan lestich fallen (bygelyks troch fans), stalking, it ferlies fan private of geheime ynformaasje, sjantaazje, dieverij, ynbraak, bedriging, mishanneling, ûntfiering, ferkrêfting of moard. Liifwachten wurkje gauris yn lytse groepkes. Se kinne yn 'e tsjinst wêze fan 'e persoan dy't se beskermje moatte, foar in befeiligingsbedriuw yn 'e private sektor wurkje, of aginten fan in feilichheidstsjinst wêze dy't diel útmakket fan 'e oerheid. Yn alle trije neamde gefallen is foar de funksje fan liifwacht in spesifike oplieding fereaske.
Knoopkes
'Knoopkes' is in liet fan de Fryske trûbadoer Piter Wilkens.
Kamp Esterwegen
thumb|Gedenkstätte Esterwegen thumb|[[Gestapo-sjef Rudolf Diels sprekt nije finzenen ta yn 1933]] Kamp Esterwegen (Dútsk: Lager VII Esterwegen) wie yn de Twadde Wrâldoarloch in Dútsk strafkamp. It kamp lei 25 kilometer oer de grins mei Grinslân yn de gemeente Esterwegen.
Brân fan Moskou (1812)
Brân
thumb|Kaart fan Moskau yn 1813. De redbrune flakken litte de ferwoastigings sjen Doe't Napoleon him nei wenjen set yn it Kremlyn hie, setten guon Moskoviten dy't spesjaal foar dat doel efterbleaun wiene, de earste hannelsposten by de eastlike muorren yn 'e brân, fanwege greve Fjodor Rostoptsjin, de gûverneur fan de stêd. De brânen wiene bedoeld om de Frânsen alle foarrie te ûntnimmen en se sa te twingen om harren tebek te lûken. Guonts tinke dat in part fan de brân ûntstie troch ûnfoarsichtichheid fan dronken Frânske soldaten mei iepen fjoer. Rillegau stie hiel Moskou yn de brân. Op de tredde wie it Kremlyn omjûn fan fjoer en moast Napoleon tusken ynstoartende gebouwen troch flechtsje. Hy wie dûm, mar fielde ek wol bewûndering foar it Russyske offer.
Pleachynsekt
In pleachynsekt is in ynsekt dat skealik of lestich foar de minske is, alteast net-winske. It giet sawol om streekrjochte skea troch syktes oer te bringen as om skea troch bygelyks foar konsumpsje ornearre gewaaksen of bisten op te iten, te besmetten mei syktes, te fersmoargjen, te skansearjen of oanwêzich te wêzen op ytbere gewaaksen en siergewaaksen. Guon lidpoatigen dy’t net strikt by de ynsekten hearre wurde ek wol as pleachynsekten oantsjut, lykas miten en tiken.
Strjitte fan Juan de Fuca
Skiednis
Barkley syn trochfeart troch de Strjitte fan Juan de Fuca wie it earste dokumintearre besyk fan in Jeropeaan oan dy krite, of it moat wêze dat De Fuca syn reisferslach net út 'e tomme sûgd wie, sa't algemien oannommen wurdt. De earste yngeande ferkenning fan 'e Strjitte fan Juan de Fuca waard tusken 1789 en 1791 ûndernommen troch de Spaanske ûntdekkingsreizgers Manuel Quimper, Gonzalo López de Haro, Juan Carrasco en José María Narváez. Fierdere ferkenning fan 'e seestrjitte waard yn 1792 útfierd troch de Spanjert Dionisio Alcalá Galiano en de Ingelsman George Vancouver.
Francesca Le
Libben en karriêre
Francesca Le, dy't in nicht fan pornoaktrise Krystal Summers is, waard ein 1970 berne yn it Kalifornyske Los Angeles. Se begûn yn 1990 as neakenmodel te posearjen foar ûnderskate Amerikaanske neakenblêden, en wurke letter ek as stripper yn guon stripklubs. Yn 1992, doe't se 21 jier wie, makke se har debút yn in pornografyske film. Yn 1994 hold Le op mei aktearjen, en sette se ynstee útein mei it regisearjen fan pornofilms. Nei 1997 wurke se ek op 'e ferkeapôfdieling fan 'e pornostudio Extreme Associates, dêr't se yn 'e kunde kaam mei har lettere man, pornoakteur Mark Wood.
Centro Federal de Educação Tecnológica de Minas Gerais
De Centro Federal de Educação Tecnológica de Minas Gerais (Cefet-MG), earder ek oantsjutten as Escola Técnica Federal de Minas Gerais (UTF-MG), is in universiteit yn Belo Horizonte, Minas Gerais, Brazylje.
Simeon (profeet)
Nei't de âlden harren jonkje segenje lieten troch Simeon, foarsei de âlde profeet dat it jonkje net allinnich heil bringe soe mar ek tsjinspraak en fertriet. Mei de wurden ek troch jo hert sil in swurd gean tsjin Marije ferwiisde de profeet nei de marteldea fan har soan.
Jan Welfing
Yn Wynjewâld is in strjitte nei him ferneamd.
Petrustsjerke (Wânswert)
Skiednis
De tsjerke waard boud op in terp dy't út de izertiid stamt en as argeologysk monumint beskermd wurdt. Oan de súdlike kant is de terp foar in grutste part ôfgroeven en moat in muorre de tsjerke beskermje tsjin fersakjen. De âldste dielen fan de tsjerke binne yn it ynwindige koer, dêr't noch dowestien fûn is. Neffens in rekken fan it aartsbisdom Utert is it koer yn 1335 troch in wijbiskop ynwijd. It útwindige fan it koer waard nei in skinking yn 1778 ommitsele.
Tsjerke fan Skettens
Skiednis
Allinne it oargel fan de tsjerke en inkelde grêfsarken binne oanwiisd as monumint. It tsjerkegebou sels is gjin monumint.
Ynterieur
De ienfâldige preekstoel stiet yn it trijesidige koer fan de tsjerke. Oan wjerskanten fan de preekstoel hingje twa buorden mei de nammen fan de dûmny's dy't yn Skettens en Longerhou tsjinnen. Bûten de dooptún steane twa hearebanken.
Takuma Asano
(10 novimber 1994) is in Japansk fuotballer, dy't spilet foar Stuttgart. Earder spile foar Sanfrecce Hiroshima. spile ek yn it Japansk fuotbalalvetal. Hy die mei oan it Olympyske Simmerspullen 2016.
Star Trek: Beyond
Plot
As in rêdingskapsule nei de Yorktown ta driuwt út in neie mar ûnferkende romtedize, blykt dêr ien bûtenierdsk wêzen yn te sitten, dat Kalara hjit. Hja seit dat har romteskip delstoart is op in planeet yn 'e dize, dy't Altamid hjit, en freget help foar har bemanning. De Stjerrefloat stjoert de USS Enterprise op in rêdingsmisje om 'e skipbreklingen te rêden. As de Enterprise yn 'e dize lykwols by Altamid út in asteroïdefjild komt, wurdt it skip oanfallen troch in ûnbidige swaarm fan lytse romteskipkes, dy't de oandriuwingsgondels fan 'e USS Enterprise lossnije fan 'e rest fan it skip. De lieder fan 'e swaarm, Krall, blykt út te wêzen op 'e Abronath, de namme fan it relyk dat Kirk earder om 'e nocht oan 'e Teenaxi besocht te jaan.
Edison bejout him nei it sintrum fan it stasjonswide fentilaasjesysteem fan 'e Yorktown, dêr't er syn biologysk wapen aktivearje wol. Kirk efterfolget him dêrhinne, wylst Scott en Jaylah war dogge om troch de befeiligings fan it systeem hinne te brekken sadat se it út sette kinne. It slagget Edison om syn wapen te aktivearjen, mar ear't it troch it stasjon ferspraat wurde kin, smyt Kirk it út yn 'e romte, en Edison deropta, wêrnei't dyselde it slachtoffer fan syn eigen wapen wurdt. Mei harren skipke fan 'e swaarm rêde Spock en McCoy Kirk foar't er efter Edison oan de romte yn sûgd wurde kin.
Tsjerke fan Midwolde
Oargel
Yn 1989 foege adviseur Klaas Bolt in tremulant ta. Oargelfirma Van der Putten hat yn 2013 grut ûnderhâld útfierd, dy't in nachtegaal tafoege.
Ana de Mendoza, prinsesse fan Éboli
Doña Ana de Mendoza, prinsesse fan Éboli (folút: doña Ana de Mendoza y de la Cerda; Cifuentes, 29 juny 1540 – Pastrana, 2 febrewaris 1592) wie in Spaansk ealfrouwe en politika, dy't tusken 1576 en 1579 grutte macht útoefene oan it Spaanske Keninklik Hof. Hja wie troud mei de fan oarsprong Portegeeske ealman Ruy Gómez de Silva, prins fan Éboli, ien fan 'e wichtichste Spaanske politisy út 'e sechstjinde iuw.
Libben
Nei it ferstjerren fan har man, yn 1573, brocht doña Ana trije jier troch yn in kleaster, oant har weromkear oan it Spaanske hof, yn 1576. Doe naam se it liederskip fan 'e saneamde 'ebolistyske partij' oan it hof oer, dy't earder troch har man oanfierd wie. Se gie in alliânsje oan mei Antonio Pérez (1540-1615), de ûnderminister fan Utlânske Saken, tsjin 'e partij fan Ferdinand Álvarez de Toledo, hartoch fan Alva, de âlde rivaal fan har man silger. Doña Ana har fal kaam yn 1579, nei de moard op Juan de Escobedo, in eardere tsjinner fan har man, it jiers dêrfoar. Sy en Pérez waarden beskuldige fan it ferrieden fan steatsgeheimen en waarden dêrfoar feroardiele. Doña Ana stoar nei trettjin jier fan finzenskip yn 1592.