cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ham (sjimpansee)
Ham waard yn it wyld berne yn Kameroen, dêr't er troch syn fangers Chop Chop Chang. neamd waard. Hy waard yn 1959 kocht troch de United States Air Force en waard grut yn it Holloman Arospace Medical Center. Dêrfandinne ek syn nije namme (H-A-M). Ham waard op de romtereis taret troch de Amerikaanske psycholooch Joseph Brady, dy't earder ek oare apen foar romtereizen treend hie. Hy waard lansearre mei in Mercury MR-2-raket yn it ramt fan it Mercury-projekt. Nei syn romte-aventuer libbe Ham noch 17 jier yn de nasjonale dieretún fan Washington D.C. en dêrnei yn in bistetún yn Noard-Karolina. Dêr stoar die yn de âldens fan 25 jier oan problemen mei syn hert. Hy waard beïerdige nei obduksje, sûnder syn skelet, by de Space Hall of Fame yn Alamogordo (Nij-Meksiko). Kolonel John Stapp hold in lofrede by de betinkingstsjinst. It skelet bedarre yn de kolleksje fan it National Museum of Health and Medicine.
Rena Sofer
Priveelibben
Yn 'e njoggentiger jierren krige Sofer in relaasje mei Wally Kurth, ien fan har tsjinspilers út General Hospital. Se trouden yn 1995 en krigen in dochter, Rosabel Rosalind Kurth. Harren houlik einige yn 1997 lykwols yn in skieding. Yn 2003 wertroude Sofer mei tillefyzjeprodusint en -regisseur Sanford Bookstaver. Mei him krige hja yn 2005 in twadde bern, dat Avalon Leone Bookstaver kaam te hjitten.
National Film Registry
Films yn it NFR
De films fan it National Film Registry binne fan alderhanne soarte: langspylfilms, koarte films, live actionfilms, tekenfilms, stomme films, lûdsfilms, dokumintêres, ûnôfhinklike films, eksperimintele films, fideoklips (lykas dy fan it nûmer Thriller fan Michael Jackson), en sels nijsferslachjouwing (lykas de bylden fan 'e ramp mei de Hindenburg) en home movies (lykas de bekende Zapruderfilm fan 'e moard op John F. Kennedy). Anno 2018 omfiemet it National Film Registry 750 films. Foar in folsleine list, sjoch op dizze side op 'e Ingelske Wikipedy.
Clara Reeve
Biografy
Reeve skreau noch oare romans dy't wjerklank fûne: The Two Mentors (1783), The Exile (1788), The School for widows (1791), Memoirs of sir Roger de Clarendon, the natural son of Edward, the Black prince (1793), Destination (1799) en Edwin, king of Northumberland (1802). Fierder hat hja ek essayistysk wurk skreaun lykas The Progress of romance through times, countries and manners, 1785, en Plans of education, with remarks on the systems of other writers, 1792.
Uitgeverij Ploegsma
Uitgeverij Ploegsma waard 1905 oprjochte yn Swol. De útjouwerij joech yn it earstoan fral sosjaal-medyske en kristlike boeken út. Yn de rin fan de tiid waard it lykwols in echte berneboekeútjouwerij, en dat is no noch sa. 2002 waard it famyljebedriuw ferkocht oan de Weekblad Pers Groep (WPG) en 2003 kaam Ploegsma by Uitgeverij Leopold. Uitgeverij Ploegsma is festige yn Amsterdam.
Avon Publications
Skiednis
Yn 1999 waard de útjouwerijdifyzje fan 'e Hearst Corporation opkocht troch News Corp, dy't Avon yndielde by syn útjouwerij HarperCollins Publishers. Neitiid waarden de hardcover-edysjes yn 'e fûnskatalogus fan Avon, en de alle paperbacks dy't net ta it romantyksjenre hearden, ûnderbrocht by it susterbedriuw Morrow, sadat tsjintwurdich ûnder de Avon-ymprint fan HarperCollins inkeld noch romantyk útbrocht wurdt.
Hovhannavank
Hovhannavank (Armeensk: Հովհաննավանք; "Jehanneskleaster") is in midsiuwsk kleaster op it doarpsgebiet fan Ohanavan yn de Armeenske provinvsje Aragatsotn, likernôch 20 kilometer noadwestlik fan de haadstêd Jerevan. It kleaster stiet op de râne fan in djippe kleau, foarme troch de Kasagh-rivier. De measte gebouwen stamme lykwols út de 13e iuw, lykas ek de tusken 1216 en 1221 boude katoghike (katedraal).
Skiednis
Fan de muorre dy't it kleaster ea omklamme bleaune allinne noch wat bouresten oer. Neffens de oerlevering waard it kleaster yn de 4e iuw troch Gregoarius de Ferljochter stifte. De Surp Karapet (Jehannes de Dopertsjerke) is it âldste bouwurk fan it kompleks en grinzget oan de letter boude katedraal. It houten dak waard yn it jier 554 ferfongen troch in reiten tek. Tusken 1652 en 1734 ûndergyng de tsjerke in yngreven renovaasje.
Antoine de Kom
Libben en wurk
thumb|left|300px|Antoine de Kom sprekt Nobelpriiswinner [[Derek Walcott ta yn de aula fan de Universiteit fan Amsterdam, 20 maaie 2008. Foto: Bert Nienhuis]] De Kom syn pake wie de bekende Surinaamske nasjonalist en fersetsman Anton de Kom. Antoine de Kom wenne fan 1966 oant 1971 yn Paramaribo. Hy studearre genêskunde oan de Universiteit fan Amsterdam en wurke as forinsysk psychiater oan it Pieter Baan Sintrum. Hy debutearre yn 1989 yn it tydskrift De Gids ûnder it pseudonym Raymond Sarucco. Dêrnei publisearre er gereldwei yn De Revisor en yn Hollands Maandblad. Syn earste bondel ferskynde yn 1991.
Militêr Gesach (1944-1946)
thumb|Generaal Kruls (2e fan rjochts) mei oare ofsieren fan it Militêr Gesach nei de kapitulaasje op wei nei West-Nederlân (maaie 1945) It Militêr Gesach wie it deistich bestjoer fan de yn 1944 en 1945 befrijde parten fan Nederlân út namme fan de Nederlânske regearing yn Londen oant de oerdracht fan de gebieten oan it regear. It Nederlânsk regear yn Londen foarseach grutte bestjoerlike swierrichheden nei de befrijding fan Nederlân. Dêrom waard it bestjoer by wet oan it foar dat doel oprjochte Militêr Gesach opdroegen. De juridysk ûnderleine generaal-majoar mr. H.J. Kruls waard Sjef fan de stêf fan it Militêr Gesach. Keninginne Wilhelmina hie útsteld dat har skoansoan Prins Bernhard dy funksje beklaaie soe, mar de ministerried gie oan har winsk foarby. It Militêr Gesach waard op 14 septimber 1944 oprjochte en op 4 maart 1946 ûntbûn. Kruls wie yn dy hiele perioade Haad fan it Militêr Gesach.
Woodhenge (Swol)
Spoaren fan it bouwurk waarden yn 1993 troch archeologen fûn by de oanlis fan de wenwyk Ittersumerlanden yn Swolle-Súd. De twa sirkels hawwe in trochsneed fan sa'n 10 meter. Fia in oantal peallen fan de sirkel binne út de midden wei plakken te bepalen dêr't de sinne-opgongen barre by de wikselingen fan de fjouwer seizoenen.
Saeb Erekat
Jonkheid en oplieding
Yn 1972 ferfear Erekat mei santjin jier nei San Francisco, yn Kalifornje, dêr't er goed Ingelsk learde te sprekken, in twajierrige oplieding folge oan it Stedskolleezje fan San Francisco en dêrnei studearre oan 'e Steatsuniversiteit fan San Francisco. Yn 1977 behelle er in bachelortitel yn ynternasjonale relaasjes en yn 1979 in mastertitel yn politikology. Hy learde fierder oan 'e Universiteit fan Bradford yn it Ingelske Bradford, dêr't er yn 1983 in doktoraat krige yn fredes- en konfliktsstúdzjes.
Lucy Stone
Lucy Stone (West Brookfield, Massachusetts, 13 augustus 1818 – Dorchester, 19 oktober 1893) wie in foaroansteand Amerikaansk abolisjoniste, publisiste en suffrazjette. Yn 1847 wie Stone de earste frou út Massachusetts dy't in universiteitsgraad helle. Sy spruts har út foar frouljusrjochten en tsjin slavernij yn it in tiid dat it froulju ûntmoedige as ferbearn waard yn it iepenbier te sprekken. Hja wie ek de earste frou yn de Feriene Steaten dy't har famkesnamme oanhold nei har houlik.
Earste Frânske Keizerryk
Napoleon Bonaparte hie feitlik al de macht krigen by de steatsgreep fan 18 Brumaire op 9 novimber 1799, mar koe dy macht earst útfiere nei’t er himsels yn 1804 ta keizer kroane hie.
Barry Atsma
Barry Atsma (Londen, 29 desimber 1972) is in Nederlânsk film- en tillefyzje-akeur, dy't behalven de Nederlânske ek de Britske nasjonaliteit hat. Hy waard bekend troch syn rol as Bob Ensink yn 'e dramasearje Rozengeur & Wodka Lime en wûn yn 2010 sawol in Gouden Keal as in Rembrandt Award foar syn haadrol yn 'e film Komt een Vrouw bij de Dokter. Oare bekende rollen fan sines binne Vincent van Gogh yn Van Gogh: Een Huis voor Vincent, Wigbolt Ripperda yn Kenau, Johan de Witt yn Michiel de Ruyter en Hugo Warmond yn Knel.
Priveelibben
Atsma hie fan 1994 oant 2011 in relaasje mei aktrise Izaira Kersten, mei wa't er twa dochters krige. Neitiid sette er him nei wenjen yn Utert en sûnt novimber 2015 hat er in nije relaasje mei aktrise Noortje Herlaar. Atsma is ambassadeur fan it Diabetes Fûns en it Wilhelmina Bernesikehûs. Ek set er him yn foar bern mei it syndroom fan Down.
Feest
In feest (fan it Aldfrânske feste) is in gearkomste fan in ûnbeskaat tal minsken mei as bedoeling om mei-inoar in heuchlik barren of in hjeldei of offisjele feestdei te fieren. In heuchlik barren kin bygelyks in jierdei, houlik, berte of jubileum wêze. In hjeldei kin it krystfeest of in oare religieuze feestdei wêze. In offisjele feestdei is bygelyks Befrijingsdei of Keningsdei. In feest kin lykwols ek sûnder direkte oanlieding plakfine.
Der besteane in grut tal ferskillende soarten feesten, lykas:
Halbertsmajier
Oare aktiviteiten
Ferspraat oer 2018 waard in ferskaat oan tentoanstellings, lêzings en oare aktiviteiten holden yn it ramt fan it Halbertsmajier, dat gearfoel mei it projekt fan Kulturele Haadstêd fan Jeropa 2018. It hichtepunt fan it jier wie de teäterfoarstelling Gabe Skroar, dy't yn juny holden waard.
Grutte Priis Formule 1 fan Eastenryk 1984
Utslaggen fan de Grutte Priis Formule 1 fan Eastenryk 1984 yn Spielberg op 19 augustus 1984. It wie de tolfde race fan 16 races fan de Formule 1 yn 1984. Hy waard op de Österreichring hâlden. De race waard hâlden oer 51 omgongen, op it 5.9 km lange sirkwy foar in raceôfstân fan 303 kilometer.
Canongate Books
Skiednis
Canongate Books waard yn 1973 oprjochte troch Stephanie Wolfe Murray en har man Angus Wolfe Murray. Oarspronklik lei de útjouwerij him benammen ta op it publisearjen fan boeken oer ûnderwerpen dy't mei Skotlân te krijen hiene, en dy waarden boppedat faak yn lytse oplagen útbrocht. Yn 1994 waarden de Wolfe Murray's lykwols útkocht troch Jamie Byng, dy't it bedriuw neitiid omfoarme ta in mear algemiene útjouwerij. Ek waarden ferskate ymprints oprjochte, ntl. Pocket Canons (dêr't û.m. bûsformaatútjeften fan 'e Bibel ûnder útbrocht waarden), Payback Press en Rebel Inc.
Hugo Pos
Libben
Yn 1940 hearde er oer de mooglikheid om oer Delfsyl fuort te kommen, lykas krekt earder Chris Krediet dien hie. Hy meunstere as kok oan op de kustfarder 'Mascotte' en berikte sadwaande Finlân. Dêrwei gie it nei Wladiwostok, dêr't er Chris Krediet tsjinkaam; tegearre giene hja mei in Japanske frachtskip, dat ek in protte joadske flechtlingen oan board hie, nei Japan. Oer San Francisco kamen hja yn Stratford yn Kanada oan, dêr't sy in koarte militêre oplieding krigen. Oktober 1941 kaam Pos mei in troepeskip te lâne yn Wolverhampton, Ingelân.
Dichter
Yn syn earste ferhalebondel Het doosje van Toeti (1985) sjocht er werom op syn jonkheit yn Paramaribo en syn oertocht nei Hollân (ien dêrfan yn Verhalen van Surinaamse schrijvers, 1989). De ferhalen út syn twadde bondel, De ziekte van Anna Printemps (1987), spylje harren oeral yn de wrâld ôf. Dat kosmopolitisme wurdt ek fûn yn de bondel essays en reisferslaggen dy't ferskynde by gelegenheid fab syn 74e jierdei, Reizen en stilstaan (1988); dêryn tinkt er ek nei oer de morele ymplikaasjes fan de oardielen dy't er as fertsjintwurdiger fan it koloniale gesach útsprekke moast oer kolonisearren.
Pos skreau fierder it toanielstik De tranen van Den Uyl (1988) en wie jierrenlang resinsint foar Surinaamske literatuer fan it deiblêd Het Parool en resinsearre Japanske literatuer foar de krante Trouw. Fan him ferskynden in ferskaat oan oersjochsartikelen oer de Surinaamske letteren en hy makke yn 1973 it Suriname-nûmer fan Tirade. Hy brocht yn 1995 syn autobiografy út: In triplo, wêfoar't er de E. du Perron-priis krige. Oare boeken: Van het een (1992), Voordat ik afreis (1993), Gedane zaken (1996), Het verlaten koninkrijk (1996), Voorbij Confucius (1996), Het averechts handelen (1997), Tot in de nde nde graad (1998), De ongewisse tijd (1999), Het talmen van de tijd (2000), Twaalf balladen (2005).
Sesilia fan Rome
Joazefhoulik
Op de brulloft flústere Sesilia har man Valerianus yn 't ear dat in ingel oer har keinens weitsje soe. Har man ûnthiet har om har suverens te respektarjen, op betingst dat hy dy ingel ek sjen mocht. Hja stelde him doe út om nei de Via Appia te gean en dêr te freegjen nei biskop Urbanus I. Nei't de minsken Valerianus nei de katakomben brochten seach er dêr Urbanus. Dêr ferskynde ek in âldman yn in kleed sa wyt as snie. De âldman droech by him in boek mei gouden letters en liet him de tekst lêze: "Der is ien God; ien leauwe en ien doopsel. Ien God en Heit fan alle minsken". Sa bekearde Valerianus him ek ta it leauwe fan syn frou en nei't de ingel ferdwûn wie liet er him troch Urbanus dope. Valerianus hold syn wurd en Sesilia bleau yn it houlik in jongfaam.
Ferearing
Sesilia's lichem waard yn de 9e iuw geef werom fûn en begroeven yn de basilyk fan Santa Cecilia in Trastevere, it 8e stedsdiel fan Rome, op it plak dêr't neffens de tradysje har âldershûs stien hie. De tsjerke waard yn de jierren dêrnei fersierd mei û.o. 13e iuwske fresko's fan Pietro Cavallini.
Roniéliton Pereira Santos
(byneamd Rôni; 28 april 1977) is in eardere Brazyljaansk fuotballer. Earder spile foar Fluminense, Al-Hilal, Roebin Kazan, Krylia Sovetov Samara, Goiás, Atlético Mineiro, Flamengo, Cruzeiro, Yokohama F. Marinos, Gamba Osaka, Santos, Vila Nova en Anapolina.
Douwe Kooistra
Wurkpaad
Kooistra hie de namme fan kritysk ûndersiker dy't altyd fraachtekens sette by algemien dielde opfettings.
De Trije Geiten
Ynhâld
As der oan harren kant fan in brede rivier gjin gers mear oer is om te iten, moatte de trije bokken oerstekke nei in mei wielderich gers begroeide greide dy't se oan 'e oare kant sjen kinne. De iennichste manear om dêr te kommen, is troch in brêge oer te stekken. Mar ûnder de brêge wennet in meunsterlike trol, dy't sa territoriaal is dat er eltsenien ferslynt dy't oer de brêge giet.
Kroesus
Ferhalen fan Herodoatus
Herodoatus fertelt hoe't Kroesus op in stuit de wiisgear Solon te gast hie, dy't er al syn ûnbidige rykdom sjen liet. Neitiid woed er fan Solon witte wa't de lokkichste man op 'e wrâld wie, mei de dúdlike bybedoeling dat dat nimmen oars as hysels wêze koe. Solon kaam lykwols mei teminsten trije manlju dy't lokkiger as Kroesus wiene. It iene ding dat dy mienskiplik hiene, wie dat se stoarn wiene, want, sa sei Solon, it lok is lumich en men kin dus pas de lokkigens fan in man beoardielje as er dea is. Saakkundigen binne der frijwol wis fan dat dit ferhaal in folslein út 'e tomme sûgde filosofyske oefening is mei it each op wat Kroesus letter noch allegear oerkomme soe.
Oarloch mei de Perzen
De mytefoarming wol dat Kroesus foar't er op it oarlochspaad gie, ferskate orakels rieplachte, wêrûnder it ferneamde Orakel fan Delfy, yn sintraal Grikelân. Op syn fraach oft er de Perzen oanfalle moast en oft er dêrfoar in bûnsgenoatskip slute moast, antwurden de orakels mei karakteristike dûbelsinnigens dat sa'n oanfal in grut ryk ferneatigje soe, en dat er dêrfoar in bûnsgenoatskip slute moast mei de machtichste fan 'e Grykske stêdsteaten. Sadwaande makke Kroesus, dy't al in ferbûn sletten hie mei farao Amasis II fan Egypte en kening Nabonidus fan Babyloanje, ek miene saak mei Sparta, de sterkste Grykske stêdsteat, foar't er úteinsette mei syn oarloch. Hy gie derfan út dat it "grutte ryk" dêr't de orakels fan sprutsen hiene, it Perzyske Ryk wie, mar sa't bliken dwaan soe, sloech dy oantsjutting op syn eigen, Lydyske Ryk.
Dea
Noch ôfsjoen fan it godlik yngripen liket dit ferhaal in protte saakkundigen wol nei fleanen. Ferskate histoarisy, lykas Stephanie West, yn 2003, hawwe riddenearre dat Kroesus syn ein wol deeglik op 'e bekreaune brânsteapel mette, en dat de ferhalen oer him as wize riedshear fan Syrus en Kambyses klearebare myten binne. It is ûnbekend wannear't Kroesus stoar, mar syn dea wurdt tradisjoneel yn 546 f.Kr. datearre, op basis fan 'e Babyloanyske Naboniduskronyk, wêryn't stiet dat Syrus yn dat jier "opmarsjearre tsjin it ... Ryk, de kening ombrocht, dy syn besittings foar himsels naam en dêr in eigen garnizoen legere."
Spitigernôch is dit klaaitablet krekt op it plak dêr't de namme fan it ryk neamd wurdt, skansearre, sadat der inkeld noch restanten fan 'e earste letter fan 'e namme oerbleaun binne. Der is lang oannommen dat dat de letter LU wêze moat, en dat it ryk Lydje wie. Ferskate saakkundigen op it mêd fan it spikerskrift binne lykwols ta de konklúzje kommen dat by it lêzen fan in LU de winsk de heit fan 'e gedachte is, en dat der nei alle gedachten in Ú stien hat. Dêrmei ferwiist dizze passaazje foar 't neist net nei Lydje, mar nei Oerartû, in oar lân dat yn deselde snuorje troch de Perzen ferovere waard. Sa't J.A.S. Evans yn 1978 oantoand hat, betsjut dit dat de moderne wittenskip no de fal fan Kroesus en de ferovering fan Lydje troch de Perzen net mear sekuer datearje kinne. Neffens Evans wisten boppedat noch de Griken, noch de Babyloaniërs wat der nei syn nederlaach fan Kroesus wurden is, en sloegen se der mar in slach nei. De iennichsten dy't it al wisten, wiene de Perzen, en dy hawwe der gjin ferslach fan neilitten.
Immel Abdena
Skiednis
Immel Abdena wie proast fan Emden doe't Fokko Ukena yn 1431 plannen makke om de stêd yn hannen te krijen. Fokko spande gear mei de Hamburgers en troch in listige set waard Immel ûntfierd en finzenset. Hy waard mei in skip nei Hamburch brocht; dêrnei ferskynde in float foar Emden en foel de stêd yn hannen fan de ûntfierders. Immel stoar nei't er 24 jier fêst sitten hie yn Hamburch.
Lútzen de Vries
thumb|175px|Lútzen de Vries Boarne: foto-argyf Earste Keamer Luitzen Walles (Lútzen) de Vries (Koartsweagen (Opsterlân), 7 septimber 1849 – Utert, 2 maaie 1928) wie in Frysk-Nederlânsk politikus.
Helmut Berger
Hy is it meast ferneamd fan syn oparbeidzjen mei de Italjaanske regisseur Luchino Visconti, benammen om syn rol as kening Loadewyk II fan Beieren yn Ludwig, dêr't er in spesjale David di Donatello-priis foar krige en yn The Damned, dêr't er foar de Golden Globe Award nominearre waard.
Jonkheid en oplieding
Helmut Berger waard berne yn Bad Ischl yn Eastenryk, yn in famylje fan hoteleigners. Nei't er syn matura krige, wurke er ynearsten yn dat fak, alhoewol't er dêr gjin ynteresse foar hie. Doe't er 18 jier wie ferhuze er nei Londen yn Ingelân, dêr't er ferskate banen hie wylst er aktearlessen naam. Nei't er talen studearre hie oan de Università per Stranieri di Perugia yn Itaalje en dêrnei ferhuze er nei Rome.
1976 - 1999
Troch it ferstjerren fan syn partner Luchino Visconti yn 1976 rekke Berger yn in persoanlik delslach. Krekt in jier letter besocht er himsels tekoart te dwaan, mar waard krekt op tiid fûn en koe rêden wurde. It brûken fan drugs en alkohol begûn in ynfloed op syn aktearjen te hawwen. Yn 1980 krige er de rol fan Fantômas fan Claude Chabrol en dêrnei ferfear er nei de Feriene Steaten. Hy krige dêr de rol fan Peter De Vilbis yn njoggen ôfleverings (1983/84) fan de soapsearje Dynasty. Dêrnei bleau er yn de Feriene Steaten wurkjen oan ferskate projekten, lykas yn 1985 yn Code name: Emerald. Yn Jeropa spile er yn 1989 yn de minisearje I promessi sposi (De ferloofden).
2000 - 2023
Yn 2012 brocht de Dútske útjouwer Schwarzkopf & Schwarzkopf Verlag it boek Helmut Berger - A Life in Pictures (Helmut Berger - in libben yn ôfbyldings) út oer syn libben en dêr't in soad ôfbyldings fan syn libben en films yn steane dy't earder noch net útbrocht wiene mei essays yn Dútsk, Ingelsk, Italjaansk en Frânsk. It boek die it goed neffens de parse.
Alpineskyen op de Olympyske Winterspullen
Skiednis
It alpineskyen stiet sûnt 1936 op it programma. Earst alline ien ûnderdiel de Kombinaasje. Yn 1948 kamen dêr de ôfdaling en de slalom by. By de Spullen fan 1952 ferdwûn de kombinaasje foar earst fan it programma om plak te meitsjen foar de Reuzeslalom. Pas yn 1988 kaam der wer in fernijing yn it Alpineskyen mei it weromkommen fan de kombinaasje op it programma en it nije ûnderdiel de Super-G.
Bocht fan Gdańsk
Ek yt Wislahaf wurdt der ta rekkene: it haf leit súdeastlik fan it oarepart fan de Bocht fan Gdansk.
Wurdfierder
In wurdfierder of kommunikaasjemeiwurker is in persoan dy't de eksterne kommunikaasje fan in organisaasje of in bedriuw beävensearret. Hy of sy ûnderhâldt dêrby as ûnderdiel fan syn/har berop kontakten mei de media en bringt relevante ynformaasje út de oangeande organisaasje of it oangeande bedriuw nei bûten ta. In wurdfierder kin oplaat wêze as kommunikaasjekundige of in oplieding folge hawwe yn 'e public relations, mar minder spesifike opliedings komme ek foar.
Elyne Mitchell
Skriuwkarriêre
Oan it begjin fan 'e fyftiger jierren sette Mitchell útein mei in skriuwkarriêre dy't oant har dea duorje soe. Letter fertelde se yn in fraachpetear dat se dêrta kommen wie út klearebare frustraasje, om't se frijwol gjin gaadlik lêsmateriaal foar har doe tsienjierrige dochter Indi fine koe. Sadwaande besleat se úteinlik om dan sels mar in berneboek te skriuwen. Har earste boek wie Flow River, Blow Wind, út 1953, trije jier letter folge troch Black Cockatoos Mean Snow.
Ferstjerren
Yn 1988 waard oan Mitchell de Medalje fan 'e Oarder fan Austraalje takend foar har tsjinsten oan 'e literatuer fan har heitelân. Yn 1993 ûntfong se fierders in earedoktoraat yn 'e letterkunde fan 'e Charles Sturt Universiteit. Ek wûn hja ferskate kearen de Australyske Children's Book Council Award. Har typmasine, in Corona út 1936, stiet hjoed de dei te pronk yn it Nasjonaal Museum fan Austraalje, yn 'e Australyske haadstêd Canberra. Elyne Mitchell kaam op 4 maart 2002 yn 'e âlderdom fan 88 jier te ferstjerren yn Corryong, yn it bercheftige noardeasten fan Fiktoaria. Har lêste boek, Wild Echoes Ringing, waard yn 2003 postúm publisearre.
Fábio Simplício
(23 septimber 1979) is in eardere Brazyljaansk fuotballer. Earder spile foar São Paulo, Parma, Palermo, Roma, Cerezo Osaka en Vissel Kobe.
Outlook (Washington)
Outlook is in plak sûnder gemeente (unincorporated) yn Yakima County yn de steat Washington, Feriene Steaten. It leit oan de Yntersteat 82 en Highway 12 sa'n 6 km bewesten Sunnyside. Yn 'e jierren foar en nei de Twadde Wrâldkriich strutsen der Fryske emigranten del yn en om Outlook. Hjoeddedei wenje yn it doarp fral emigranten fan benammen Meksikaanske komôf. Hoewol't it doarp gemeentefrij is, hat it wol in eigen postkantoar en dus ek in postkoade.
Agnes fan Rome
Ferearing
It omskot fan Agnes leit ûnder it heechalter yn de Sant'Agnese fuori le mura yn Rome, dy't boud waard oer de katakombe dêr't har grêf lei. Har skedel wurdt bewarre yn in kapel fan de Sant'Agnese in Agone oan it Piazza Navona yn Rome.
Sint-Agnes is beskerhillige fan minsken dy't in kein libben liede wolle. Ek is hja patroanhillige fan bern en jongfammen.
Arminiustsjerke (Rotterdam)
Arsjitektuer
De tsjerke is boud yn reade bakstien mei in hurdstiennen plint en natoerstiennen dekoraasjes. De seal- en skylddaken binne dutsen mei pannen en laaien en hawwe in kaamfoarmige ôfwurking. De gevel oan de Westersingel is yn de puntgevel fersierd mei in dwerchgalerij.
Utika (Tuneezje)
Namme
De Griken neamden it Ἰτύκη.
Bornholm (gemeente)
De eilannenarsjipel Ertholmene noardeastlik fan Bornholm hearre net by de gemeente, dy falt nammentlik ûnder it direkte bestjoer fan it Deenske Ministearje fan Definsje.
Little Big Man (film)
Little Big Man is in Amerikaanske western en/of aventoerefilm út 1970 ûnder rezjy fan Arthur Penn. It senario, skreaun troch Calder Willingham, wie basearre op 'e roman mei deselde namme fan Thomas Berger. De haadrol waard fertolke troch Dustin Hoffman, wylst Faye Dunaway en opperhaad Dan George yn 'e wichtichste byrollen spilen. Hoewol't de film oer it algemien beskôge wurdt as in western om't er yn it Wylde Westen spilet, hat er ek sterk wei fan in aventoerefilm, en dêrnjonken sitte der ek eleminten fan in komeedzjefilm en in dramafilm yn.
Plot
It jiers dêrop wurdt Jack assistint fan 'e wûnderoaljeferkeaper Allardyce T. Meriweather. As harren klanten lykwols foar it ferstân krije dat de produkten dy't se oanskaft hawwe, weardeleaze rommel binne, wurde Jack en syn baas ynsmaard mei pik en fearren. Ien fan 'e lulke klanten is Jack syn ûnderwilens folwoeksen wurden suster Caroline, mei wa't er troch dit foarfal weriene wurdt. Sy besiket fan har broer in revolverman te meitsjen, foar wa't se de namme "de Soda Pop Kid" betinkt. Yn dy snuorje moetet Jack yn in saloon de ferneamde bandyt en sheriff Wild Bill Hickok. Dy mei Jack wol lije, en nimt him ûnder syn hoede. As Hickok lykwols út selsferdigening in man deasjit, beslút Jack dat er gjin revolverman mear wêze wol. Dêrop lit Caroline him yn 'e steek.
Produksje
Aktrise Faye Dunaway spile de rol fan Louise Pendrake. Foar de rol fan Old Lodge Skins waarden Marlon Brando, Paul Scofield en Laurence Olivier frege, mar allegear wiisden se him ôf. Uteinlik waard Dan George, in wier Yndiaansk opperhaad fan 'e Tsleil-Wautût, ree fûn om 'e rol op him te nimmen. De Yndiaanske figuranten waarden allegear troch wiere Yndianen spile, mar de oare Yndiaanske rollen net. Aimée Eccles, dy't Sunshine spile, wie eins fan Sineesk komôf, wylst Cal Bellini, dy't de rol fan Younger Bear fertolke, in Maleier út Singapoer wie.
Historisiteit
De film, en de roman dêr't de film op basearre is, hawwe hielendal neat te meitsjen mei de histoaryske persoan Little Big Man of Lytse Grutte Man. Dat wie in opperhaad fan 'e Lakota dat meifocht yn 'e Slach oan 'e Little Bighorn, mar benammen bekendheid krige fanwegen syn belutsenens by de mislearre finzennimming en de dêrby feroarsake dea fan (of mooglik moard op) it ferneamde opperhaad Mâl Hynder (Crazy Horse), yn Fort Robinson, yn 1877.
Little Big Man jout fierders in net alhiel akkuraat byld fan 'e dea fan Wild Bill Hickok. Dy stoar nammentlik net foàr, mar hast twa moannen nei de Slach oan 'e Little Bighorn, op 2 augustus 1876. Hy wie op dat stuit oan it pokerjen yn Nuttal & Mann's Saloon yn Deadwood (Súd-Dakota), wêrby't er tsjin syn gewoante yn mei de rêch nei de doar siet. Middeis om 16.15 oere stapte der in revolverman nei binnen ta dy't Jack McCall hiet. Dyselde skeat Hickok yn 'e efterholle, sadat er op slach dea wie. Ferneamd is dat Hickok op dat stuit twa pearen yn 'e hân hie, twa swarte asen en twa swarte achten, in stel kaarten dat sûnt bekendstiet as de "Deademanshân".
Wijster
Wijster waard yn 1206 foar it earst yn in geskrift neamd as Wisnare.
VAM
Op de top stiet de Blinkerd; in lyts, ûnbemanne ynformaasjesintrum fan Attero en de stichting Het Drentse Landschap.
Stjer (film)
Spilers
In grut oantal artysten en bekende Friezen spilet mei yn de film, lykas Johannes Rypma, Twarres, Gewoon Bram, Femke en Elske DeWall, Oele Plop en Frerik de Swetser, mar ek Iris Kroes, Boer Frans, Teake van der Meer (†) en De Doelleazen. Yn de film sit ek in roltsje foar de tolvejierrige Hûnekop-fan Donny. De resersjeursrol wurdt spile troch de Ljouwerter aktrise Bertrie Wierenga, bekend fan de soap Goede Tijden, Slechte Tijden. In grutte rol is der yn de film foar Harm Bakker en in protte Fryske stjerren, mar dy stjerre ek hast allegear..
Westsemityske talen
Beskriuwing
De ferdieling fan 'e Semityske talen yn 'e Eastsemityske talen en de Westsemityske talen wurdt ûnderstipe troch foaroansteande semitisisten as Robert Hetzron en John Huehnergard. De Eastsemityske talen omfiemje inkeld it Akkadysk en it Eblaïtysk, allebeide talen dy't al yn 'e Aldheid útstoarn binne. Alle oare Semityske talen soene neffens dizze ferdieling op ien bulte smiten wurde moatte as de Westsemityske talen, dêr't it Akkadysk en it Eblaïtysk fan ôfwike troch it ferlies fan 'e felêre, faryngale en glottale wriuwklanken, de útspraakferskowing fan 'e rige ynterdintale wriuwklanken ta siisklanken, en de ûnderwerp-saaklik foarwerp-tiidwurdsfolchoarder yn 'e sinsbou. De besteansreden foar de Westsemityske talen as taalkloft is dat dy talen allegearre mear mei-inoar gemien hawwe soene as mei de Eastsemityske talen.
Ewsum (laach)
Skiednis
De namme Fan Ewsum is yn it bysûnder ferbûn oan twa boargen yn Grinslân, wêrûnder de boarch Ewsum yn Middelstum. Oft dy boarch jilde kin as stamslot fan it laach is nammers net dúdlik.
De wichtichste boarch yn de skiednis fan it geslacht wie Nienoord yn it Westerkertier. Wigbold fan Ewsum liet dy boarch bouwe yn it begjin fan de sechstjinde iuw as basis foar syn ûndernimming om yn dit gebiet op kommersjele wize turf te winnen. Syn ûndernimming brocht him lykwols hast ta in bankerot.
Hachette Book Group
Skiednis
Yn 1996 liet it Amerikaanske multymediaconcern Time Warner syn útjouwersdifyzjes yn 'e Feriene Steaten fúzjearje ta Time Warner Trade Publishing, dat letter omneamd waard ta de Time Warner Book Group. Yn 2003 besocht Time Warner dizze difyzje fan 'e hân te dwaan, mar krige der gjin heech genôge bedraggen foar bean. Op 31 maart 2006 slagge de ferkeap dochs noch, en gie de Time Warner Book Group oer yn 'e hannen fan 'e Frânske Lagardère Group. Dy pleatste de difyzje ûnder syn eigen útjouwerstûke, Hachette Livre, en joech it de namme fan 'e Hachette Book Group. Neitiid waard yn juny 2013 Hyperion Books noch oankocht fan Walt Disney Company.
Nice Guys
"Nice Guys" of "The Nice Guys" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Bizerte
Skiednis
Neffens de oerlevering stiften Fenysjers fan Sidon Bizerte om 1100 f.Kr. hinne. It wie ynearsten in lytse Fenisyske hannelshaven yn it westlike Middellânske Seegebiet. It plak lei 30 km benoarden Utika en 50 km benoardwesten Kartago. De stêd kaam letter ûnder de ynfloed fan Kartago en rekke belutsen yn de Sisylaanske oarloggen. Nei't Agatokles fan Syracuse ferslein waard, kaam Hippo fannijs ûnder Kartaachsk bestjoer. Ferskate Kartaachske generaals brûkten de haven fan Hippo as ûtfalsbasis yn de Punyske oarloggen.
Ålâneilannen
Etymology
Neffens in teory wie de oarspronklike namme fan Ålân Germaansk, Ahvaland, dat "Lân fan wetter" bestjut. Yn it Sweedsk ûntwikkele him dat ta Áland en letter yn Åland, letterlik oersetten "rivierlân", alhoewol’t rivieren net in karakteristyk fan Ålâns geografy foarmje. De Finske namme fan de eilannen, Ahvenanmaa ("Bearslân"), komt nei alle gedachten fan in oare âlde namme.
Klimaat
It klimaat op Ålân is yn fergelyk mei it Sweedske en Finske fêstelân tuskenbeiden. De Eastsee ferwaarmet yn de winter de kâlde noardeastlike wyn en kuollet yn de simmer de waarme súdeastewyn. De jierlikse delslach leit yn trochsneed om de 551 milimeter it jier en is dêrmei minder as yn Sweden en Finlân.
Werner Thissen
Werner Thissen (Kleve, 3 desimber 1938) is in Dútsk Roomsk-katolyk geastlike. Hy wie fan 1999 oant 2002 help-biskop fan Münster en dêrnei aartsbiskop fan Hamburg. Hy is sûnt 2014 aartsbiskop emeritus fan Hamburg.
Libbensrin
Thissen waard ta pryster wijd op 29 juny 1966. Hy waard 16 april 1999 ta help-biskop fan Münster beneamd en titulêr biskop fan Scampa. 24 maaie 1999 waard er ta biskop wijd troch Reinhard Lettmann, biskop fan Münster, mei Alfons Demming, help-biskop fan Münster, en Heinrich Janssen, help-biskop fan Münster, as ko-konsekrators.
Ålâneilannen
Ferhâlding mei Finlân
Ålân nimt lykas alle oare regio’s fan Finlân diel oan de algemiene ferkiezings dy’t yn Finlân hâlden wurde, yn it bysûnder de ferkiezings foar it Finske parlemint, ferkiezings foar it Europeeske parlemint en oan de presidintsferkiezings. Foar de ferkiezings foar it Finske parlemint foarmet Ålân in eigen kiesdistrikt. De Ålâneilannen binne wis fan represintaasje yn it Finske parlemint, dêr’t hja ien ôffeardige yn hawwe. Sûnt de ferkiezings fan 2007 sit foar Ålân Elisabeth Nauclér yn it parlemint.
Regionaal boargerskip is in eask foar it rjocht om te stimmen of om kandidaat te wêzen by ferkiezings foar de wetjouwende macht, om ûnreplik guod te besitten en sûnder beheining oan it wurk te kinnen op Ålân. It Ålânske steatsboargerskip kin allinnich oan Finnen jûn wurde dy’t teminsten fiif jier efter elkoar op Ålân wenje en dy’t de Sweedske taal machtich binne.
Ekonomy
It ôfskaffen fan de belestingfrije ferkeap op fearboaten dy’t farre tusken bestimmingen yn de Europeeske Uny soarge derfoar dat Finlân in útsûndering meitsje moast foar de Ålâneilannen op de omsetbelêstingswetten fan de Europeeske Uny. De útsûndering giet op foar belestingfrije ferkeapen op de fearboaten tusken Sweden en Finlân (wêrby’t se in stop meitsje moatte yn Mariehamn of Långnäs) en op it fleanfjild. Konsekwinsje is ek dat Ålân in oare belestingssône wurden is, wat betsjut dat tariven heft wurde moatte op guod dat nei de eilannen brocht wurdt.
Wylst de offisjele muntienheid de euro is, wurdt de Sweedske kroan ek wiidweidich brûkt op de eilannen.
See
Seetransport is in wichtich ûnderdiel fan de Ålânske ekonomy, de bedriuwstak soarget foar in soad wurk op Ålân.
Sport
Lykas de kultuer wurdt op Ålân de breedtesport ek betelle út de steatlike karspel-belestingsopbringsten. Op de eilannen binne hast sechstich sportferienings warber.
Dmitri Chvorostovski
Dmitri Aleksandrovitsj Chvorostovski (Russysk: Дми́трий Алекса́ндрович Хворосто́вский, Krasnojarsk, 16 oktober 1962 – Londen, 22 novimber 2017) wie in russyske operasjonger fan it bariton-type.
Alpineskyen op de Olympyske Winterspullen 2010
200px|thumb|right|200px|De Olympyske alpineskylokaasje fan Vancouver 2010
Medaljespegel
De top-10 fan lannen dy't by it alpineskyen medaljes wûn ha tidens de Olympyske Winterspullen fan 2010.
Blessuere
Blessueres dy't in soad foarkomme, binne bgl. hamstringskuorrings, spierskuorrings en ankelferstûkings. In protte fan sokke ferwûnings kinne foarkommen wurde troch goed op te bouwen mei in warming-up foar't men oan 'e beoefening fan sport begjint. As men dat net docht, binne jins spieren nammentlik noch kâld en stiif, wat de kâns op in spierskuorring fergruttet as men se dan fan it iene op it oare stuit yntinsyf begjint te brûken. Ek it goed ôfbouwen nei ôfrin fan 'e sportbeoefening, mei in saneamde cooling-down, is wichtich. Dat soarget der bgl. foar dat men yn 'e oeren nei it sporten gjin slimme spierpine kriget. Yn dizze kontekst kin in treningsskema helpe om oerbelêsting fan it hiele lichem of fan beskate spiergroepen foar te kommen. Fierder is fan belang dat men jins úthâldingsfermogen stadichoan opbout en dat men goed sportmateriaal brûkt (bgl. skokdimpend fuotark by it hurddraven).
David fan Boergonje
Biskop fan Utert
David fan Boergonje koe him, mei de Boergondyske macht op de achtergrûn, tusken 1470 en 1477 faaks de machtichste biskop fan Europa neame. Hy beneamde de skout, ûntnaam de Ried de kriminele rjochtspraak, kontrolearre de tollen en beheinde de ynfloed fan de stêd op it plattelân. Yn 1473 sette er út ein mei de oanlis fan de Biskop Davidsgrift (of- grebbe) foar de ferfeaning yn de Gelderske Fallei.
The Bourne Ultimatum (film)
Plot
Bourne is yn 'e tuskentiid nei Parys reizge, dêr't er Martin Kreutz, de healbroer fan syn ombrochte freondinne Marie Helena Kreutz, fan har dea op 'e hichte stelt. Letter lêst Bourne ien fan Ross syn eardere artikels dat oer him (Bourne) giet. Om't Ross dúdlik mear oer him wit as hysels, beslút er kontakt mei de man op te nimmen. Hy reizget nei Londen ta, en praat mei Ross ôf by Waterloo Station. Bourne hat fuortendaliks troch dat Ross folge wurdt troch de CIA, en besiket de man fia in net-trasearbere prepaid-tillefoan nei feilichheid te lieden. Dat wie ek noch slagge, as Ross, dy't no einlings beseft hoe djip oft er himsels yn 'e swierrichheden brocht hat, net yn panyk rekke wie. Sadwaande negearret er de ynstruksjes fan Bourne en wurdt er deasketten troch in slûpmoardner fan Blackbriar dy't Paz hjit.
Fuort dêrnei wurdt er ûnderbrutsen troch Nicky Parsons, de eardere logistyk meiwurkster fan Operaasje Treadstone, dy't nei harren lêste moeting yn Berlyn (sjoch: The Bourne Supremacy) oerpleatst is nei Madrid. Sy nimt in bewuste beslissing om Bourne te helpen en fertelt him dat Daniels útnaaid is nei Tanger, yn Marokko. Bourne beävensearret op snoade wize dat hysels en Nicky it reserveteam fan Blackbriar, dat ûnderwilens troch Vosen stjoerd is, ûntwike kinne. Underweis fertrout Nicky Bourne ta dat it foar har yn har tiid binne Operaasje Treadstone "net maklik wie" om him "sa te sjen". Dêrmei liket se trochskimerje te litten dat se fereale op Bourne is.
Underwilens hat Wills, de assistint fan Vosen, Landy har koade ek brutsen. Vosen warskôget dokter Albert Hirsch, de man dy't oan it haad fan it harsensspielingsprogramma foar Treadstone en Blackbriar stiet. Hy arrivearret fuort nei Bourne by it sikehûs, mar is te let om Landy tsjin te hâlden, dy't tsjin 'e tiid dat hy har byhellet, de dossiers trochfakst hat. As se by him lâns rint om fuort te gean, byt se him ta in goede abbekaat te sykjen. Underwilens wurdt Bourne op in hegere ferdjipping oansprutsen troch Hirsch. Troch dy syn wurden komme guon fan Bourne syn oantinkens werom, en kin er him wer tebinnen bringe dat er himsels as frijwilliger foar Treadstone opjûn hat. Nettsjinsteande dat is dúdlik dat Hirsch ferskriklik misbrûk makke hat fan 'e sitewaasje, mei't Bourne tocht dat er him opjoech foar in programma om syn lân te tsjinjen, net om geastlik stikken makke te wurden sadat er as in stik ark troch oaren brûkt wurde koe om harren smoarge wurk op te knappen. Bourne achtet Hirsch lykwols gjin kûgel wurdich.
Oerwintering op Nova Sembla
De oerwintering
Yn maaie begûnen de trettjin oerlibbenen de sloep fan De Windhond ree te meitsjen foar de ôfreis oer wat neitiid nei Willem Bartents bekend komme soe te stean as de Barentssee, en yn juny setten se fan Nova Sembla ôf. Seis dagen nei de ôfreis, op 20 juny, kaam de ûnfersetlike Willem Barents, dy't de moed der oant dy tiid hieltyd yn holden hie, oan board fan 'e sloep troch de trochstiene ûntbearings te ferstjerren. Dêrnei naam Jacob van Heemskerck de lieding oer. Nei in syl- en roeitocht fan 1.200 seemyl berikten de tolve oerlibbenen it fêstelân fan Ruslân op it Kola-skiereilân, dêr't se oppikt waarden troch in Nederlânsk keapfardijskip ûnder Jan de Rijp. Dat dy dêr kaam, wie poer tafal, want Barents, Van Heemskerck en harren mannen wiene thús yn 'e Republyk al lang deawaand. Op 30 oktober 1597 arrivearren de oerlibbenen úteinlik yn 'e haven fan Maasslûs.
Reisferslach en oare oerbliuwsels
De Oerwintering op Nova Sembla waard sa ferneamd om't ien fan 'e oerlibbenen, Gerrit de Veer, in reisferslach makke dat grutte bekendheid krige. Hiel nijsgjirrich is dêrby dat er de earste sinne-opkomst nei de poalnacht beskreau op 24 jannewaris 1597. Lange tiid late dat ta ûnbegryp mank astronomen, dy't dy earste sinne-opkomst op grûn fan harren berekkenings pas twa wiken letter ferwachten. Pas yn 1998 waard der in ferklearring fûn: in arktyske loftspegeling, dy't nei de oerwintering ferneamd waard as it Nova Sembla-effekt. ’t Behouden Huys wie yn 'e njoggentjinde en iere tweintichste iuw noch foar in diel yntakt. Ek fan De Windhond, it skip fan Barents, binne troch Russyske argeologen noch stikken fan weromfûn. Op Skylge is it Museum 't Behouden Huys wijd oan Barents en de oerwintering.
Zico
(wiere namme: Arthur Artunes Coimbra; 3 maart 1953) is in eardere Brazyljaansk fuotballer. Earder spile foar Flamengo, Udinese en Kashima Antlers. spile ek yn it Brazyljaansk fuotbalalvetal. Hy die mei oan it Wrâldkampioenskip 1978 en it Wrâldkampioenskip 1982 en it Wrâldkampioenskip 1986.
John Munro Longyear
Longyear wie boargemaster fan Marquette yn 1890–1891. Om 1890 hinne wie er ien fan de stichters fan Huron Mountain Club ûnder Big Bay, MI. Yn 1906 stichte er de Arctic Coal Company tegearre mei syn kompanjon Frederick Ayer en ferskate oare lytse oandielhâlders. John Munro Longyear wie de grutste oandielhâlder fan de Arctic Coal Company mei it haadkantoar yn Boston, Massachusetts. Longyear gie al yn 1901 nei Svalbard en kocht de Tronhjem Spitsbergen Kulkompani yn 1904.
Hippo Regius
Bisdom
thumb|Basilyk fan Sint-Augustinus Hippo wie in bisdom dat ien fan de suffraganen yn de eardere Romeinske provinsje Numydje wie. Sûnt Frânsk koloniaal bestjoer foel it ûnder it bisdom Constantine. Wat der hjoed-de-dei fan de âlde stêd oer is, binne in stikmannich ruïnen, in sikehûs, dat troch de Lytse susters fan de earmen boud waard, en in moaie basilyk dy't oan Sint-Augustinus wijd waard. Under Augustinus wiene der op syn minst trije kleasters yn it bisdom njonken it biskopskleaster.
Treblinka (Mazoovje)
Net fier fan de rivier de Westlike Bûch lei it strafkamp en ferneatigingskamp Treblinka dêr't ûnfear 850.000 minsken systematysk deadien waarden ûnder de Holocaust yn Poalen. Sa'n 800.000 fan dy minsken wiene Poalske joaden. thumb|left|Monumint fan it konsintraasjekamp
Izaäk (aartsfaar)
It offer
Ien fan de bekendste bibelferhalen is it offer fan Izaäk. God stelt Abraham op de proef en jout him de opdracht om syn soan te offerjen op de berch Moria. Abraham seale syn ezel en naam twa feinten en syn soan Izaäk mei. Ek waard it brânhout mei nommen, dat Izaäk willich mei droech. Nei't Abraham syn feinten gebean hie efter te bliuwen mei de ezel, stelde Izaäk fêst dat der wol fjoer en hout oanwêzich wie, mar gjin brânoffer. Abraham antwurde Izaäk dat God wol foar in laam soargje soe en boude dêrnei in alter, wêrop't er it brânhout lei. Izaäk liet him sûnder protest fêstbine en op de brânstapel lizze. As Abraham dan it mes pakt om syn soan te slachtsjen komt der in ingel tusken en hjit Abraham de jonge neat te dwaan. Ek de reden wêrom't Abraham sa op de proef steld waard wurd no dúdlik: ... no wit ik dastû God frezest en dyn soan, dyn iennichste soan, My net ûntholden hast (Genesis 22).
Makenjats Vank
Makenjats Vank (Armeensk: Մաքենյաց վանք) is in 9e- oant 13e-iuwsk kleaster op sa'n 5 kilometer súdlik fan de Mar fan Sevan yn Makenis yn de Armeenske provinsje Gegharkûnik.
Stephen King (betsjuttingsside)
"Stephen King" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Harcourt (útjouwerij)
Skiednis
Yn 1991 waard Harcourt Brace Jovanovich sels foar $1,5 miljard oernommen troch de General Cinema Corporation, in bedriuw dat nettsjinsteande syn namme aktyf wie op alderhanne mêd. Twa jier letter, yn 1993, naam General Cinema de namme Harcourt General oan, wylst it syn útjouwerstûke, it eardere Harcourt Brace Jovanovich, de âlde namme Harcourt, Brace & Co. weromjoech. Nei't Harcourt General yn 1993 syn sinematûke ôfstaat hie en yn 1999 ek syn detailhannelstûke, naam it de namme Harcourt, Inc. oan.
Zinho
(wiere namme: Crizam César de Oliveira Filha; 17 juny 1967) is in eardere Brazyljaansk fuotballer. Earder spile foar Flamengo, Palmeiras, Yokohama Flügels, Palmeiras, Grêmio, Cruzeiro, Nova Iguaçu en Miami. spile ek yn it Brazyljaansk fuotbalalvetal. Hy die mei oan it Wrâldkampioenskip 1994.
Valerian and the City of a Thousand Planets
Valerian and the City of a Thousand Planets is in Ingelsktalige Frânsk-Sineesk-Amerikaansk-Belgyske science fiction-aventoerefilm út 2017 ûnder rezjy fan Luc Besson, mei yn 'e haadrollen Dane DeHaan en Cara Delevingne. It ferhaal is basearre op 'e Frânske science fiction-stripsearje Valérian et Laureline, fan Pierre Christin en Jean-Claude Mézières, en giet oer twa plysje-ofsieren fan 'e Feriene Minsklike Federaasje dy't yn 'e fiere takomst besykje en bewarje frede en oarder tusken de ferskillende bûtenierdske rassen dy't de Molkewei bewenje. De film waard troch Besson en syn frou Virginie Besson-Silla produsearre op basis fan ynvestearrings fan lytse filmstudio's oanfolle mei crowdfundingsaksjes. Mei in budget fan krapoan €200 miljoen wie Valerian and the City of a Thousand Planets sawol de djoerste Jeropeeske as de djoerste ûnôfhinklike film ea makke. De film krige mingde resinsjes fan 'e filmkritisy, dy't krityk hiene op 'e plot en de casting, mar lof foar de fisuële effekten. Hoewol't de film yn 'e bioskopen mear opbrocht as it produksjebudget, kaam er fanwegen de hege marketingútjeften net út 'e kosten.
Premiêre en publikaasje
Op 7 novimber 2017 waard Valerian and the City of a Thousand Planets útbrocht as digitale download en op 21 novimber 2017 op dvd en blu-ray. It soundtrackalbum Valerian and the City of a Thousand Planets Score waard útrocht op 21 july 2017, as LP, cd en digitale download.
Untfangst
Mark Jenkins, dy't foar National Public Radio (NPR) wurke, skreau ek in negative resinsje, wêryn't er benammen oanstjit naam oan it perspektyf fan Valerian and the City of a Thousand Planets, dat neffens him "faak mear 19e-iuwsk as 28e-iuwsk liket, benammen yn in sêne wêryn't Laureline finzennommen wurdt troch de leden fan in fijannige soarte en twongen wurdt om in wite jurk oan te dwaan om presintearre te wurden oan harren keizer. De bobbelige kompjûteranimearre wêzens lykje wol ynboarlingen út 'e meast rasistyske Tarzan-films."
Keinens
Keinens of keinheid (miskien better bekend ûnder de Nederlânske namme kuisheid) is in eigenskip fan in persoan dy't yn algemiene sin ferwiist nei moreel gedrach en deugdsumens, almeast yn it ramt fan 'e foarskriften fan 'e hearskjende religy. Yn 'e Westerske wrâld, dy't oant fier yn 'e tweintichste iuw eksplisyt dominearre waard troch it kristendom, is keinens sterk assosjearre rekke mei seksuële ûnthâlding, yn 't bysûnder foar en bûten it houlik.
Émerson Carvalho da Silva
(5 jannewaris 1975) is in eardere Brazyljaansk fuotballer. Earder spile foar XV de Jaú, Portuguesa, São Paulo, Vitória, Shimizu S-Pulse, Belenenses, Paraná, Botafogo en Ponte Preta.
Keinens
Yn it kristendom wurdt keinens fan âlds beskôge as ien fan 'e sân deugden, en ek yn 'e oare abrahamityske godstsjinsten, te witten it joadendom en de islaam, wurdt it fan âlds sjoen as in tige positive eigenskip. Dêrby waard yn alle trije neamde religyen foarhinne faak (en no noch wol) ûnderskie makke tusken manlju en froulju: foar manlju wurdt keinens as prizensweardige eigenskip sjoen, wylst it foar froulju faak bittere needsaak is om net ferstjitten of sels it slachtoffer fan earwraak te wurden. Fierders is in ûnthjit fan keinens ek ien fan 'e trije kleasterûnthjitten (njonken de ûnthjitten fan earmoede en hearrigens) dy't geastliken fan 'e Roomsk-Katolike Tsjerke ôflizze by harren yntrede. Yn 'e sekuliere Westerske maatskippij hat keinens foar de measte minsken, yn 't bysûnder foar de jongere generaasjes, in frijwat negative lading krigen.
Hachette Livre
Hachette Livre (útspr.: ['aʃɛt 'li:vʀ]) is de grutste útjouwerij fan Frankryk. It bedriuw waard yn 1826 oprjochte en is fêstige yn it fyftjinde arrondisemint fan Parys. Sûnt 1981 makket it ûnderdiel út fan 'e Lagardère Group. De Amerikaanske dochterûndernimming de Hachette Book Group is ien fan 'e fiif grutste útjouwerijen fan 'e Angelsaksyske wrâld.
Nico Bloembergen
De Bloembergens wiene yn de 18e en 19e iuw in bankiersfamylje yn Ljouwert.
Richard Gatling
thumb|175px|Richard Gatling Richard Jordan Gatling (Hertford County, 12 septimber 1818 - New York, 26 febrewaris 1903) wie in Amerikaansk útfiner dy't yn it foarste plak ferneammd waard fan de ûntwikkeling fan it Gatling-gewear, It earste fluchfjurjend gewear, mei seis draaiende lopen, dat it karakter fan de oarlogsfiering folslein feroare.
Gatling kaam út Noard-Karolina en syn heit wie ek in útfiner. Mei 21 jier ûntwurp er al in skroefpropeller foar stoomboaten. Letter folgen mear útfinings, ûnder oaren in stoomtrekker.
Gatling studearre yn 1850 ôf oan it Ohio Medical College, mar hie mear niget oan útfinerij as in dokterspraktyk.
Evanston (Illinois)
Skiednis
Dêrfoar krigen se yn 1857 tastimming, en doe setten se der daliks mei útein. Evanston Township waard, tagelyk mei Lake View Township, fan Ridgeville Township ôfspjalten. De delsetting Evanston krige op 29 desimber 1863 de status fan town, mar wiisde yn 1869 it foarstel om stedsrjochten te krijen ôf, ek al hie it Steatskongres fan Illinois dêrta spesjaal in wet oannommen. Nei ôfrin fan 'e Amerikaanske Boargeroarloch begûn Evanston him út te wreidzjen, earst troch de anneksaasje fan it doarp North Evanston. Letter waard ek it doarp South Evanston anneksearre. Lykwols waard Evanston pas yn 1892 in stêd. Sûnt binne de stedsgrinzen fierhinne itselde bleaun, hoewol't yn 'e 1960-er jierren troch de Noardwestlike Universiteit 30 hektare fan 'e Michiganmar ynpoldere waard.