cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Invader (roman fan C.J. Cherryh)
Ynhâld
Swierrichheden fan in hiel oar kaliber hat Bren mei Deana Hanks, de reserve-paidhi, dy't troch it regear fan Mospheira nei Shejidan, de haadstêd fan 'e Westlike Assosjaasje, ta stjoerd wie ûnder Bren syn ferbliuw yn Malguri (sjoch: Foreigner), om't men op Mospheira bang wie dat hy dea wie. No't Bren werom is, wegeret Hanks lykwols nei hûs te gean, ek al kin der neffens de ferdraggen tusken minsken en atevi mar ien paidhi wêze. Slimmer noch, yn har opstelling wurdt hja stipe troch in wichtich diel fan it regear fan Mospheira. Hanks is in fertsjintwurdiger fan 'e Feriening foar Minsklik Erfskip, in aartskonservative en gefaarlike beweging op Mospheira dy't der radikale anty-atevi tinkbylden op neihâldt. En op it fêstelân leit hja kontakt mei atevi-rebellen mei soartgelikense anty-minsklike ideeën, mei wa't se mienskiplike fijannen fynt yn Tabini-aiji en Bren sels.
Hiroshi Ninomiya
(13 febrewaris 1937) is in eardere Japansk fuotballer. Earder spile foar Mitsubishi Motors.
Foreigner (roman fan C.J. Cherryh)
Part 2
It earste kontakt tusken de minsken en de atevi ferrint hommels, mar posityf. Ferskate jierren geane foarby ear't spannings feroarsake troch wjerssidige kulturele misferstannen abrupt ta útbarsting komme yn 'e Oarloch fan 'e Lâning. Hoewol't de minsken folle bettere wapens hawwe, binne de atevi folle fûleindiger yn 'e striid en hawwe se boppedat in grutte nûmerike mearderheid. Krekt foar't de striid útrinne kin op in genoside, wurdt der in frede bewurkmastere. Dêrby steane de atevi it eilân Mospheira ôf oan 'e minsken, en wurde alle atevi-bewenners dêrwei evakuëarre. Dêr stiet foaroer dat de minsken harren technology mei de atevi diele moatte en har net mear op it fêstelân bejaan meie, oan 'e oare kant fan in smelle seestrjitte. It iennichste kontakt tusken Mospheira en de Westlike Assosjaasje (de wichtichste atevi-steat) wurdt tenei ûnderholden troch ien minske, de paidhi, in atevi-term dy't tolk en oersetter betsjut.
Part 3
Dan beslist Tabini, de aiji, ynienen dat it foar Bren syn feilichheid de baas is as er in skoftke trochbringt te Malguri, fier beëasten de hege Bergid-bergen dy't it westlike part fan it wichtichste kontinint fan 'e wrâld fan 'e atevi skiede fan it easten. Yn it Midsiuwske kastiel Malguri sil Bren te gast wêze by Tabini syn beppe, de âlde aiji-dûairiêre Ilisidi, in slûchslim politika mei in ûnmeilydsume reputaasje dy't ta Tabini syn politike tsjinstanners heart. Dit stiet Bren hielendal net oan, nammenste mear om't gjin inkele minske ea beëasten de bergen west hat, mar Tabini wol fan gjin tsjinakseljen witte, dat mei Banichi en dy syn (froulike) partner Jago as liifwachten, en dêropta Tano en Algini, wurdt Bren op it fleantúch nei Malguri setten.
It spul komt no yn in streamfersnelling telâne. It slagget Bren om Ilisidi te oertsjûgjen fan sawol de goede bedoelings fan Tabini as fan it oprjochte hanneljen fan it minsklike regear fan Mospheira. Om't anty-minsklike rebellen de wei nei Malguri ôfsletten hawwe, flechtet Ilisidi mei Cenedi en har oare liifwachten en Bren, Banichi en Jago op mecheiti troch it wylde berchlân yn 'e rjochting fan Wigairiin, dêr't in lyts fleanfjild is. Tano en Algini sette ûnderwilens ôf om 'e efterfolgers sa lang mooglik op te hâlden. Underweis wurde der bommen út fleantugen nei it selskip fan Ilisidi smiten, dêr't deaden by falle. Letter rekket Banichi by in gefjocht mei de efterfolgers ferwûne oan 'e skonk. As Bren foar it ferstân kriget dat Ilisidi en sels Jago Banichi efterlitte wolle, bejout er him (yn in minsklike reäksje) ûnder fjoer om Banichi te rêden, in aksje dy't rjocht tsjin it ynstinkt fan 'e atevi yngiet, en dêr't er Jago, Cenedi en sels Banichi poerlulk mei makket om't se syn dwaan gewoan net begripe kinne.
Star Trek (film)
Plot
Yn 'e trijeëntweintichste iuw ûndersiket de USS Kelvin, in Ierdsk romteskip fan 'e Stjerrefloat fan 'e Feriene Federaasje fan Planeten, eat dat derút sjocht as in "swierwaarbui yn 'e romte". In Romulaansk romteskip, de Narada, ferskynt út 'e "bui" en falt de USS Kelvin oan. As oan it Federaasjeskip swiere skea tabrocht is, easket Ayel, de Romulaanske earste ofsier, dat kaptein Richard Robau fan 'e USS Kelvin oan board fan 'e Narada komme sil om oer in sjitferbod te ûnderhanneljen. Nei't er dêr oankommen is, wurdt Robau lykwols troch Nero, de kaptein fan 'e Narada, ûnderfrege oer in "ambassadeur Spock", fan wa't er noch nea heard hat, en oer de hjoeddeistige stjerredatum. As syn antwurd op dy lêste fraach Nero net befalt, deadet dy him, om dêrnei de oanfal op 'e USS Kelvin te ferfetsjen.
As de float ôfset nei Vulcanus, begiet kadet Hikaru Sulu, de piloat, troch ûnûnderfûnenens in flater dy't makket dat de USS Enterprise pas in stikmannich minuten letter fuortkomme kin. Underweis praat navigator Pavel Chekov de bemanning fia it kommunikaasjesysteem fan it skip by oer harren misje. Hy fertelt dat der by Vulcanus in nuver ferskynsel waarnommen is dat wol in "swierwaarbui yn 'e romte" liket. Kirk beseft oan 'e hân fan dy omskriuwing dat it gean moat om in Romulaanske oanfal sa't dy 25 jier lyn ek de USS Kelvin ferneatige hat. Hy ferbrekt it Stjerrefloatprotokol yn syn haast om kaptein Pike te warskôgjen dat se op in oarlochssitewaasje ta geane. Pike beslút it wisse foar it ûnwisse te nimmen en de enerzjyskylden fan 'e USS Enterprise te aktivearjen foar't er út bôgefaasje weromfalt nei de reële romte. As de Enterprise by Vulcanus arrivearret, komt it skip telâne yn in grut fjild fan brokstikken besteande út 'e restanten fan 'e rest fan 'e kadettefloat, dy't troch de Narada oan gruzeleminten sketten is.
Dêr moetet Kirk in Spock op jierren, dy't útleit dat hy en Nero fan 129 jier út 'e takomst komme. Yn syn tiid waard de planeet Romulus bedrige troch in supernova; hy (Spock) waard útstjoerd om mei saneamde 'reade matearje' in keunstmjittich swart gat te skeppen dêr't de supernova yn ferdwine soe foar't er de planeet berikke koe. Mar Romulus, de thúsplaneet fan 'e Romulanen, waard ferneatige ear't Spock dat foarkomme koe. Nero, dy't by dy ramp syn hiele famylje kwytrekke, joech Spock dêr de skuld fan en foel Spock oan doe't er (te let) dochs noch in swart gat skoep om 'e supernova te ferswolgjen. Sawol de Narada as it skip fan Spock kamen fêst te sitten yn 'e ûnbidige swiertekrêft fan it swarte gat en waarden deryn opsûgd om 129 jier yn it ferline wer útspuid te wurden. Om't de Narada it earst yn it swarte gat ferdwûn, kaam er der ek it earst wer út, 25 jier lyn, doe't Nero de USS Kelvin ferneatige. Sûnt dy tiid wachte er op 'e oankomst fan Spock, dy't pas in dei lyn yn (foar him) it ferline oankaam. Nero, dy't in fearnsiuw hân hie om him hjirop ta te rieden, naam Spock finzen en pakte him syn skip en de 'reade matearje' ôf, wêrnei't er him op Delta Vega efterliet, sadat er tsjûge wêze kinne soe fan 'e ferneatiging fan syn thúswrâld Vulcanus.
Foarskiednis
Yn 2005 waard it âlde Viacom, de memme-ûndernimming fan filmstudio Paramount Pictures, dy't de rjochten op 'e Star Trek-franchise yn besit hie, opspjalten yn twa nije bedriuwen: De CBS Corporation, dy't eigner waard fan 'e CBS Television Studios, en it nije Viacom, dat eigner waard fan Paramount. Dêrtroch hie CBS neitiid it filmmerk fan Star Trek yn it besit, wylst Paramount de rjochten op 'e eardere Star Trek-films behold en ek it produksjerjocht foar eventuele takomstige films. (Yn desimber 2019 soene de beide bedriuwen wer ûnder ien eigner komme troch de oprjochting of weroprjochting fan ViacomCBS.) Tsjin dy eftergrûn hierde Paramount senarioskriuwers Roberto Orci en Alex Kurtzman en filmprodusint J.J. Abrams yn om 'e Star Trek-franchise op 'e nij út te finen.
Distribúsje
De distribúsje fan Star Trek waard fersoarge troch Paramount Pictures. Oan it útbringen fan Star Trek gie in moannenlange marketingkampanje foarôf. Foarpremiêres fûnen plak yn ferskate stêden, lykas Austin yn Teksas, Sydney yn Austraalje en Calgary yn Kanada. De wrâldpremiêre fûn plak op 7 april 2009 yn it Opera House yn Sydney. De film iepene dêrnei op 8 maaie yn 'e Amerikaanske bioskopen. It byhearrende soundtrackalbum waard op 5 maaie 2009 útbrocht troch platemaatskippij Varèse Sarabande. Op 17 novimber 2009 kaam Star Trek út op dvd en blu-ray.
Locus (tydskrift)
Locus, dat as ûndertitel hat The Magazine of the Science Fiction & Fantasy Field, is in Amerikaansk tydskrift op it mêd fan science fiction- en fantasyliteratuer. It is in moanneblêd, dat sûnt syn oprjochting yn 1968 ien fan 'e wichtichste blêden wurden is fan 'e Amerikaanske science fiction en fantasy. De redaksje is fêstige yn Oakland, yn 'e steat Kalifornje. Locus docht ferslach oer publikaasjes, ynklusyf in alomfiemjende list fan nije Ingelsktalige útjeften, en it wurdt beskôge as it nijsorgaan en fakblêd fan syn sjenre. Teffens rikt it jierliks syn eigen prizen út, de Locus Awards. Sûnt 1997 bestiet der ek in semy-autonome ynternetferzje fan Locus, dy't fan Locus Online hjit.
Carl Wernicke
Biografy
Wernicke waard berne yn Sileezje, dat doe nog part fan Dútslân wie, mar no diel fan Poalen is. Syn heit wie Oberbergamtsrevisor. Wernicke gie nei it Keninklik Gymnasium yn Oppeln en it Maria Magdalena-gymnasium yn Breslau oant syn eineksamen yn 1866. Hy studearre genêskunde yn Breslau, dêr't er yn 1874 en syn doktoraaltesis publisearre. Dy tesis gie oer it ferbân tusken in beskaar part fan de lofter temporale kwab yn de harsens (hjoeddedei bekend as it sintrum fan Wernicke) en it fermogen om spraak te begripen. De tesis beskreau ek in pasjint, by wa't dit harsendiel skansearre wie, en dy't floeiend prate koe sûnder de dat de wurden eat te betsjutten hiene, meidat de pasjint sels net begriep wat er sei. Dy reseptive afasy (of afasy fan Wernicke) is it tsjinoerstelde fan in motoaryske afasy, dy't foarkomt by in skansearre sintrum fan Broca (neamd nei de Frânske arts en anatoom Paul Broca), wêrby't de pasjint spraak wol begripe kin mar sels net prate kin (ek wol: afasy fan Broca).
List fan planetoïden 69001-70000
Dit is in list fan planetoïden 69001-70000.
Gemysk bestridingsmiddel
Nei de midsiuwen
Fan de 16e iuw ôf begûnen se mei it brûken fan nikotine út tabak, pyretrinen út de Pyretrumplant en rotenon. Letter begûnen se middels basearre op anorganyske stoffen as arseen, koper, lead en kwik te brûken.
Reaksje miljeubeweging
Hjoeddedei mei der yn it drinkwetter yn Nederlân mar ién fiif miljoenste gram pestisiden de liter sitte.
Folkssûnens
Der wurde inkeld ek hiel lytse hoemannichten bestridingsmiddels fûn yn drinkwetter dat út oerflaktewetter wûn is. De bestridingsmiddels kringe fan it lân ôf troch yn de sleatten en beken en yn it grûnwetter. It kin troch dat paad ek yn de molke telâne komme.
Jeropeeske Uny
Yn 1991 naam de Jeropeeske Uny in rjochtline oan om de evaluaasjeproseduere en it yn de merk setten fan gewaaksbeskermingsmiddels yn de lidsteaten te harmonisearjen; dizze rjochtline (91/414/EEG) gong yn wurking op 25 july 1993. Sûnt dy tiid oardielet de Jeropeeske Kommisje, op advys fan it Permanint Komitee foar de Fiedselstring en de Bistesûnens (sûnt 2002 is dat de Jeropeeske Autoriteit foar Fiedselfeiligens, EFSA, oer it al of net talitten fan wurksume stoffen yn de lannen fan de Jeropeeske Uny. Talitten wurksume stoffen wurde opnommen yn de taheakke I fan de rjochtline, ynklusyf harren karakteristike eigenskippen (graad fan suverens, maksimaal gehalte oan ûnsuverheden) en eventuele beheinings op it brûken.
De rjochtline 91/414/EEG is yn 2009 ferfongen troch in nijere feroardering 1107/2009, dy’t fan 14 juny 2001 ôf fan tapassing waard. . Dy feroardering is net allinnich fan tapassing op wurksume stoffen mar ek op de kommersjele produkten dêr’t dy stoffen yn ferwurke binne. Fierder kin in talitting beheind wurde ta in part fan de Jeropeeske Uny; der binne trije sônes fêststeld:
Eksterne links
Jeropa:
Juliet Barker
Barker krige har ûnderjocht oan de Bradford Girl's Grammer School en it St Anne’s College yn Oxford. Ut wurdearring foar har literatuerhistoaryske biografyen skonk de Universiteit fan Bradford har yn 1999 it earedoktoraat literatuerwittenskippen (honorary Doctorate of Letters). Yn 2001 waard se as Fellow yn de Royal Society of Literature opnaam.
Barker is troud en hat twa bern. Se wennet earne yn de súdlike Penninen.
Police Academy 6: City under Siege
Police Academy 6: City under Siege is in Amerikaanske komeedzjefilm út 1989 ûnder rezjy fan Peter Bonerz, mei yn 'e haadrollen Matt McCoy en G.W. Bailey. De titel betsjut "Plysjeskoalle 6: Stêd ûnder Belis". De film is it sechsde diel fan 'e Police Academy-filmsearje, en folget as sadanich op Police Academy 5: Assignment Miami Beach, út 1988. It ferhaal folget in groep eksintrike plysjes ferbûn oan in pleatslike plysjeskoalle as se in rige oerfallen oplosse moatte dy't pland binne troch in krimineel masterbrein. Police Academy 6: City under Siege krige oer it algemien negative resinsjes fan 'e filmkritisy, mar ûntjoech him yn 'e bioskopen ta in beskieden kommersjeel súkses. It folgjende (en lêste) diel út deselde searje, Police Academy: Mission to Moscow, kaam út yn 1994.
Grutte Tsjerke (Schoonhoven)
Olivier fan Noort
De ûntdekkingsreizger Olivier fan Noort fûn syn lêste rêstplak yn de Grutte Tsjerke. De stien leit net mear op syn grêf, mar stiet yn de muorre. It hat it opskrift Hic ille est totum velis qui circuit orbem et a Magella quartus Oliverius (Dit is dyjinge dy't de hiele wrâld om sile, (en) as fjirde nei Magelhães Olivier).
Kloppenburch (Landkreis)
Geografy
Sûnt 1972 wurdt yn it gebiet gas wûn. De winning hat yn it ferline ierdskoddings feroarsake. De ierdskodding fan 1 oktober 2018 hie in krêft fan 3,7 op de skaal fan Richter.
C.A. Reitzels Boghandel
Skiednis
Nei Reitzel syn dea, yn 1853, waard de saak oernommen troch syn soannen Theodor en Carl. Dy hiene net it selde ynstinkt foar sakedwaan as harren heit, en sadwaande rûn de wichtigens fan 'e útjouwerijtûke yn dy tiid sterk werom, foar't dy úteinlik yn 1890 oerdien waard oan konkurrint Gyldendal. Nei it ferstjerren fan Theodor Reitzel, yn 1908, en Carl Reitzel, yn 1911, kaam de boekhannel yn 'e hannen fan C.A. Reitzel syn pakesizzer C.A. Reitzel jr., dy't in maatskip oangie mei Aksel Sandal. Doe't de lêste Reitzel yn 1921 ek it tydlike foar it ivige ferruile, kaam de winkel folslein yn 'e hannen fan Sandal, dy't de saak modernisearre en fannijs úteinsette mei it útjaan fan boeken.
Bonrepasmûne
Beskriuwing
De mûne meallet mei help fan in skeprêd en hat in opfierhichte fan in meter. Yn 1973 is it grien farve boppehûs fan de mûne by in restauraasje hielendal fernijd. De piramidefoarmige ûnderbou is reiddutsen en wurdt bewenne. De mûne hat in flecht fan 26,10 meter en it hekwurk hat altiten âldhollânsk west. De mûne is mealree.
Keamer
Keamers hawwe ornaris in funksje dy't al blykt út 'e namme: in sliepkeamer is om yn te sliepen, in ytkeamer om yn te iten en in studearkeamer om yn te studearjen of oare soksoarte dingen te dwaan, lykas boekhâlden. In wenkeamer is de beneaming foar it diel fan it hûs dêr't de bewenners it grutste part fan 'e dei trochbringe. Yn âldere huzen is dat fertrek faak opdield yn in ytkeamer en in sitkeamer, mar in modernere yndieling is om dêr ien romte fan te meitsjen, mei in diel foar in yttafel om by te iten en in oare diel mei in salontafel om noflik te sitten en gasten te ûntfangen. Noch wer nijer binne wenten mei in hiel iepen plan, wêrby't ek de koken, dêr't men iten klearmakket, by de wenkeamer lutsen wurdt.
Mobile (Alabama)
Klimaat
Troch syn geografyske lokaasje oan 'e kust fan 'e Golf fan Meksiko hat Mobile geregeldwei te lijen ûnder orkanen. De stêd rekke slim skansearre doe't yn 1979 de orkaan Frederic lyk troch de binnenstêd raasde; yn 1995 en 2004 wie der tuskenbeiden skea troch de orkanen Opal, resp. Ivan, en yn 2005 rjochte de orkaan Katrina foar miljoenen dollars skea oan. Yn desimber 2012 rekke de wyk Midtown slim skansearre troch in tornado.
Jynx Maze
Libben en karriêre
Jynx Maze is hikke en tein yn Long Beach, yn 'e steat Kalifornje, ien fan 'e gruttere foarstêden fan Los Angeles. Fan har heitekant hat se Iersk en Skotsk bloed, wylst har mem oarspronklik út Perû kaam. Koart nei't se ein 2008 mearderjierrich wurden wie, sette Maze útein mei wurk as stripper yn in stripklub yn Chico, yn noardlik Kalifornje.
Kommando (betsjuttingsside)
"Kommando" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
It Libben fan in Labbekak
Ynhâld
Op syn nije skoalle, it Krúswei Kolleezje, slacht Sjoerd benammen om mei syn bêste freon, Doede Donker (Rowley Jefferson). Wa't er yn 't bysûnder besiket te ûntrinnen is in jonge by him út 'e buert, dy't fanwegen syn skeinspruten 'Sprútsje' (Fregley) hjit en fanwegen syn aparte hâlden en dragen in sosjale paria is. In oar ding dêr't om tocht wurde moat, is in fiis stik tsiis dat al in healjier op it asfalt fan it basketbalperk fan 'e skoalle leit. De skoalbern hawwe nammentlik de 'Tsiis Tik' betocht: wa't 'de Tsiis' oanrekke hat, wurdt mijd as hied er de pest, oant it him slagget om in oarenien oan te reitsjen (dy't op dat stuit net de fingers krúst hâldt) en sa de tik troch te jaan. De lêste dy't de Tsiis Tik hie, hat nei Grins ta ferhúzje moatten om der fan ôf te kommen.
Fryske oersetting
Diary of a Wimpy Kid waard begjin desimber 2018 ûnder de titel It Libben fan in Labbekak yn it Frysk oerset troch Martsje de Jong. Dy fertaling waard útbrocht by Uitgeverij De Fontein te Utert, dy't yn 2009 ek de Nederlânsktalige oersetting Het Leven van een Loser publisearre hie. De Fontein naam sels it inisjatyf ta de ferfrysking, en krige dêrfoar by beskate praktyske saken help fan 'e Afûk. Skriuwer Jeff Kinney, stie fjouwerkant efter it plan foar in fertaling yn it Frysk, om't er besefte hoe wichtich oft it foar bern is om yn harren eigen memmetaal te lêzen. Dêrom skonk er de rjochten foar de Fryske oersetting fergees oan De Fontein. Yn earste ynstânsje waard in oplaach fan 800 eksimplaren printe. Yn 'e dagen foar it Sinteklaasfeest helle De Fontein auteur Jeff Kinney nei Fryslân ta om it boek te promoatsjen. Dyselde waard op 4 desimber yn Teäter Snits bestoarme troch 600 jonge fans, en op 5 desimber hold er mei Klokhuis-presintator Habtamu de Hoop as tolk in synjearsesje yn 'e haadfêstiging fan Boekhannel Van der Velde, oan 'e 'stille kant' fan 'e Nijstêd yn Ljouwert, dêr't lange rigen foar stiene.
Jehanna fan de Toer
Jehanna fan de Toer (Ingelsk: Joan of the Tower; eins: Jehanna fan Ingelân; Toer fan Londen, 5 july 1321 – Kastiel fan Hertford, 7 septimber 1362) wie in Ingelske prinsesse, dy't troch har houlik mei de Skotske kening David II fan 1329 oant 1362 keninginne fan Skotlân wie. Har bynamme 'Jehanna fan 'e Toer' hie hja te tankjen oan it feit dat hja berne wie yn 'e Toer fan Londen.
Denis Diderot
Bibliografy
thumb|Monumint foar Denis Diderot yn Parys, fan Jean Gautherin
Alexander Pope
Pope syn earste wier grutte wurk wie An Essay on Criticism út 1711. Oare bekende wurken yn dy snoarje wienen The Rape of the Lock (1712, nije ferzje 1714) en syn oersettings fan Homerus' Ilias en Odyssee (1715-1726). Dy lêsten barde er genôch foar om him werom te lûken yn in bûtenpleats yn Twickenham, dêr't er it oare part fan syn mânske wurk skreau.
Pope wie goefreon mei Jonathan Swift.
St. Ignace (Michigan)
Skiednis
Yn 1882 krige de ekonomy fan St. Ignace in wichtige ympuls doe't it spoar fan 'e Detroit, Mackinac and Marquette Railroad oanlein waard, dy't de krite fan 'e Strjitte fan Mackinac mei de yndustrystêd Detroit ferbûn. Op 23 febrewaris 1882 krige St. Ignace offisjeel de status fan doarp, en in jier letter, yn 1883, krige it stedsrjochten. Tsjin 'e ein fan 'e njoggentjinde iuw begûn de stêd syn earste toeristen te lûken, fanwegen de feartsjinst mei Mackinac-eilân (yn 'e Strjitte fan Mackinac), dat him ta in populêr fakânsjeoard foar yn 'e simmers ûntjoech. Sûnt de 1980-er jierren is St. Ignace sels ek in toeristyske bestimming wurden, benammen fanwegen syn konneksje mei Jacques Marquette (dy't der begroeven leit) en de iere kolonisaasje fan Michigan.
Alain Delon
Aktearkarriêre
Yn 1975 spile Delon de titelrol yn 'e Italjaansk-Frânske film Zorro, en in jier letter hied er de haadrol yn it bekroande Monsieur Klein. Yn 1983 fertolke er de rol fan 'e baron fan Charlus, in aristokratyske dandy, yn 'e filmadaptaasje Un Amour de Swann fan 'e lyknammige roman fan Marcel Proust. Delon wûn yn 1984 de César (de Frânske Oskar) yn 'e kategory bêste akteur foar syn rol as Robert Avranches yn 'e film Notre Histoire fan regisseur Bertrand Blier. Yn 'e twadde helte fan 'e 1980-er jierren en yn 'e 1990-er jierren folge in hiele rige fan flopte films. Ien út dat rychje dy't derút sprong wie Nouvelle Vague, út 1990, wêryn't Delon in twilling spile. Syn lêste grutte filmrol hied er yn 1998 yn Une Chance sur Deux, fan regisseur Patrice Leconte.
Zendaya
Zendaya Coleman (útspr.: [zɛn'de:jə], likernôch: "zèn- dee -juh"; folút: Zendaya Maree Stoermer Coleman; Oakland (Kalifornje), 1 septimber 1996) is in Amerikaansk aktrise, model, sjongster en dûnseresse fan mingd Afro-Amerikaansk en Dútsk etnysk komôf. Se lit har efternamme faak falle en brûkt dan har selden foarkommende foarnamme as artystenamme. Zendaya begûn al tige jong op te treden as dûnseresse en aktrise en briek yn 2009 troch mei de haadrol fan Rocky Blue yn 'e tillefyzjesearje Shake It Up.
Tracee Ellis Ross
Karriêre
As tiner wurke Ross as model, en nei't se ôfstudearre wie, sette se datoangeande útein mei in karriêre yn 'e moadeyndustry, yn it foarste plak as model, mar dêrnjonken ek as redaktrise fan de tydskriften Mirabella en New York. Har debút as aktrise makke se yn 1996 yn 'e ûnôfhinklike film Far Harbor. It jiers dêrop wie se presintatrise fan The Dish, in tillefyzjeprogramma oer lifestyle en popkultuer. Yn 1998 makke se yndruk mei har fertolking fan 'e rol fan in atlete dy't op 'e middelbere skoalle seksueel misbrûkt wie troch har trener yn 'e tillefyzjefilm Race Against Fear: A Moment of Truth.
Stade (Landkreis)
Geografy
Oanbuorjende lânkringen binne begjinnend fanút it noarden mei de klok mei Dithmarschen, Steinburg en Pinneberg yn Sleeswyk-Holstein (alle trije oan de oare kant fan de Elbe), de stêd Hamburch en de lânkringen Harburg, Rotenburg en Cuxhaven yn Nedersaksen.
David II fan Skotlân
Jonkheid
Under de betingsten fan it Ferdrach fan Edinburch-Northampton, dat yn 1328 in ein makke oan 'e Earste Skotske Unôfhinklikheidsoarloch, troude David op 17 july 1328, doe't er fjouwer jier wie, te Berwick-upon-Tweed mei de doe sânjierrige Jehanna fan Ingelân (1321-1362). Syn jonge breid, better bekend ûnder de bynamme 'Jehanna fan 'e Toer', wie de dochter fan kening Edwert II fan Ingelân en dy syn frou Isabella fan Frankryk, en it houlik tusken harren wie bedoeld om 'e frede tusken Skotlân en Ingelân te besegeljen.
Finzenskip yn Ingelân
David syn finzenskip wie net botte swier, mei't Edwert III syn sweager wie. Underwilens waard Skotlân regearre troch David syn (âldere) omkesizzer Robert Stewart, 7e grutsteedhâlder fan Skotlân, de soan fan syn muoike Marjorie fan Bruce. Yn 1357 waard David einlings en te'n lêsten troch de Ingelsen frijlitten. Under de betingsten fan 'e Frede fan Berwick, dêr't de frijlitting ûnderdiel fan útmakke, moast Skotlân de ûnbidich hege lospriis fan 100.000 Skotske marken betelje (ien Skotske mark wie ⅔ fan in Britsk pûn).
Monument Valley
Monument Valley (Navaho: Tsé Bii’ Ndzisgaii, "Rotsedelling") is in tige pittoreske fallei yn it Koloradoplato dy't karakterisearre wurdt troch in stikmannich ûnbidige sânstiennene rotsformaasjes (yn it Amerikaansk-Ingelsk: buttes), wêrfan't de grutste 300 m boppe de dellingsflier útstekt. De krite leit krúsling oer de grins fan 'e Amerikaanske steaten Arizona en Utah hinne (op likernôch 36°59′ Noarderbreedte by 110°06′ Westerlingte), deunby it gebiet dat bekendstiet as Four Corners ("Fjouwer Hoeken"), dêr't de grinzen fan Arizona, Utah, Nij-Meksiko en Kolorado gearkomme yn in "fjouwersteatepunt". Monument Valley leit yn it reservaat fan 'e Navaho Naasje, en is tagonklik fanôf U.S. Highway 163.
Robert fan Bruce, hear fan Liddesdale
Libben
Nei de dea fan kening Robert, yn 1329, briek yn 'e simmer fan 1332 de Twadde Skotske Unôfhinklikheidsoarloch út, doe't de saneamde 'Unterfden', in groep Skotske eallju dy't al har besittings kwytrekke wiene om't se it yn 'e earste oarloch mei de Ingelsen holden hiene, Skotlân binnenfoelen, ûnder lieding fan Edwert fan Balliol en mei stipe fan 'e Ingelske kening Edwert III. Dêrby besochten Liddesdale en Duncan IV, greve fan Fife, om 'e nocht en hâld de lâning fan 'e fijân op 'e Skotske kust by Kinghorn, yn Fife, tsjin. Neitiid rekke Liddesdale deilis mei Donald II, greve fan Mar, de doetiidske beskermhear fan Skotlân, dy't it lân regearre yn it stee fan Liddesdale syn minderjierrige healbroer David II fan Skotlân.
Ramp
Rampen kinne yndield wurde yn in stikmannich kategoryen. Yn it foarste plak is er de natoerramp: in ramp feroarsake troch natoerferskynsels, lykas: in berchstoarting, drûchte, fulkaanútbarsting, hjitteweach, ierdbeving, ierdferskowing, lahar (dreklawine), lawine, meteoarynslach, natoerbrân (lykas in boskbrân), oerstreaming, orkaan/tyfoan/sykloan, rotslawine, sinneflam, tornado/wynhoas of tsûnamy. Fierders binne der saneamde antropogene rampen (ek wol bekend ûnder de Ingelske oantsjutting man-made disasters), dy't ûntsteane as gefolch fan minsklike oanwêzigens of minsklik hâlden en dragen. Dan moat men tinke oan in epidemy, fleanramp, humanitêre ramp (lykas oarloch, hongersneed of genoside), kearnramp, miljeuramp, skipsramp of treinramp. Ta einbeslút is der noch de kultuerramp. Dat is in ramp wêrby'tde kontinuïteit fan in kultuer slim oantaast wurdt, of wêrby't in protte en/of wichtige aspekten fan in beskaving ferlern geane. Men moat dan tinke oan dingen as de ferneatiging fan de Boeda's fan Bamyan troch Taliban yn Afganistan yn 2001.
Reitse Spanninga
Telefyzjekok
Spanninga makket sûnt 2006 telefyzjeprogramma’s foar Omrop Fryslân mei as titel Lekker ite mei Reitse. Yn syn eigen entûsjaste styl brûkt er faak Fryske streekprodukten op de kaart. Yn spesjale ôfleveringen praat en itensiedet hy mei kenners fan lokale produkten. Bygelyks oer it meitsjen fan roggebrea. Dêrneist makke er ôfleverings mei in bekende Nederlanner dy't wat mei Fryslâ hat. Sa siedet hy mei it duo Hepie en Hepie.
Herfoarme tsjerke (Sigerswâld)
Skiednis
Nei de oarloch waard yn 1949 in nije herfoarme tsjerke boud oan de Binnenwei. It ûntwerp fan it ienfâldige sealtsjerke waard levere troch Jo Vegter.
Ennio Morricone
Erkenning
By de Golden Globes waard Morricone acht kear nominearre yn 'e kategory bêste orizjinele filmmuzyk, wêrûnder yn 1985 foar Once Upon a Time in America fan Sergio Leone, yn 1988 foar The Untouchables, yn 1990 foar Casualties of War fan Brian De Palma, yn 1992 foar Bugsy, en yn 2001 foar Malèna. Hy wûn de priis trije kear: yn 1987 foar The Mission, yn 2000 foar La Leggenda del Pianista sull'Oceano fan Giuseppe Tornatore, en yn 2016 foar The Hateful Eight fan Quentin Tarantino. Morricone waard fierders yn 1982 tegearre mei Carol Connors nominearre foar de Golden Globe foar bêste orizjinele liet foar It's Wrong for Me to Love You yn 'e film Butterfly fan regisseur Matt Climber.
Skanderbeg
Konsolidaasje
Behalven dat er stipe fûn by Alfûns, besocht Skanderbeg syn posysje ek op oare manearen te konsolidearjen. Sa troude er in moanne nei it sluten fan it Ferdrach fan Gaeta, op 21 april 1451, yn it eastersk-otterdokse kleaster Ardenica, mei Donika, de dochter fan Gjerj Arianiti, ien fan 'e ynfloedrykste Albaneeske eallju fan dy tiid. It iennichste bern út dat houlik wie Gjon II Kastrioti. Datselde jiers, wylst de nije sultan Mehmed syn hannen fol hie oan rebûlje yn it easten, liet Skanderbeg Krujë fersterkje en boude er boppedat in nije fêsting yn Modrica, yn 'e Delling fan de Drin, net fier fan it yn 1448 ferlern giene Svetigrad. Dêrnjonken sleat Alfûns V fan Aragon dat jiers oanfoljende ferdraggen mei Gjergj Arianiti en mei Demetrius Palaiologos, de despoat fan de Moreä (in Byzantynsk restantsteatsje op 'e Peloponnesos). Ein maaie 1451 arrivearre in detasjemint fan 100 Katalaanske soldaten yn Krujë, oanfierd troch Bernard Vaquer. In jier letter stjoerde Alfûns in twadde ealman, Ramon d'Ortafà, dy't er ta ûnderkening beneamd hie. Noch wer in jier letter, yn 1453, brocht Skanderbeg in geheim besyk oan Napels en oan it Fatikaan yn Rome, om mei Alfûns en paus Nikolaas V de sitewaasje te bepraten dy't ûntstien wie troch de Fal fan Konstantinopel, earder dat jier, en de dêrmei mank geande definitive ein fan it Byzantynske Ryk.
Nije striid en ferrie
Yn 1456 stokelen de Fenesianen mank de Albaneeske klans, wêrfan't guon it tsjin Skanderbeg yn 'e kant setten en yn syn plak syn skoanheit Gjergj Arianiti, no in man op jierren, oanstelden as 'kaptein fan hiele Albaanje'. Yn 'e ûnderlinge striid tusken de klans wie Skanderbeg lykwols ornaris syn rivalen de baas, en ek diskear wer wist er de rebûlje del te slaan. Dêrby ûnteigene er de besittings fan 'e Zenevisi-famylje. Datselde lot trof de Servyske Balšić-famylje nei't ien fan Skanderbeg syn omkesizzers, Đorđe Strez Balšić, de fêsting Modrič yn wat no Masedoanje is, foar 30.000 sulverstikken oan 'e Osmanen oerdroech. Hoewol't de ferrieder syn die besocht te behimmeljen, waard de wiere tadracht ûntdutsen, wêrnei't Skanderbeg him nei Napels ta stjoerde, dêr't er yn it tichthûs smiten waard.
Hendrik Egberts Kijlstra
Hendrik Egberts Kijlstra (Drachten, 19 maart 1853 - dêre, 28 septimber 1929 ) wie in Frysk foardrachtskeunstner.
Megalyt
In megalyt is in stiennen monumint. It wurd 'megalyt' komt út it Aldgryksk, fan μέγας, megas ("grut") en λίθος, lithos ("stien"). It is in oantsjutting wêrmei't ferwiisd wurdt nei stiennen dy't oprjochte binne yn 'e prehistoarje. It wurd waard foar it earst brûkt yn 1849, troch de Britske histoarikus Algernon Herbert, om it bekendste foarbyld fan dit ferskynsel te beskriuwen: it monumint fan Stonehenge, yn it Ingelske greefskip Wiltshire. Foar it meastepart stamje megaliten út it Neolitikum, in tiidrek dat rûn fan 12.000 oant 3.700 jier lyn, mar der binne ek megaliten bekend dy't fan earder datearje, út it Mesolitikum, of fan letter, út 'e Kopertiid en sels it begjin fan 'e Brûnstiid. Megaliten komme oer de hiele wrâld foar. Foarbylden binne de hunebêden yn Nederlân en de moai fan Peaske-eilân. Faak hiene sokke megaliten oarspronklik de funksje fan hillichdom of grêftombe.
Roadeljen op de Olympyske Winterspullen 2014
Sliding Center Sanki
De baan bestie út njoggentjin bochten en hie in lingte fan 1.325 m. Der wie plak foar 10.000 taskôgers.
It's My Birthday, Too
Ynhâld
Harry jout Molly de opdracht om har katoen te hâlden, wylst hy mei de fampieren ôfweeft. De tillefoanen yn it winkelsintrum dogge it net mear en tsjoenders hawwe sa'n steurende ynfloed op technyk dat Harry gjin mobile tillefoan brûke kin, mar behalven de plysje hat Harry noch oare help dy't er ynroppe kin. It is nammentlik net de earste kear dat er yn 'e Woodfield Mall is. In jier as fiif earder is syn help ris ynroppen troch de eigner fan 'e skuonnesaak Shoegasm, dy't nei slutingstiid oanhâldend skuon kwytrekke út syn magazyn, sûnder dat der ynbrutsen wie. Doe't Harry him yn 'e saak ferdjippe, fûn er út dat der in famylje cobbs ("skuonmakkerkes") yn 'e winkel wenne, lytse ierdgeasten mei in foarleafde foar fuotark. Troch bemiddeling fan Harry koe der doe in oerienkomst sletten wurde tusken de winkeleigner en Keef en syn famylje, wêrby't de cobbs iten út 'e ferkeapautomaat helje mochten as se yn ruil dêrfoar stikkene skuon reparearje soene. Om't se neat leaver diene, wie dy ôfspraak gau makke, en neitiid ferdwûnen der nea wer skuon út it magazyn.
No freget Harry Keef-en-dy om help, yn ruil foar de skuon fan Molly en Sarah, ien fan 'e larpers. Ek biedt er oan om foar in diel fan Keef syn famylje, dy't troch útwreiding wat krap yn 'e romte kommen is te sitten, in nij wenstee te regeljen: in húshâlding mei âldelju en sân bern (it gesin fan Molly har heit en mem). De cobbs hawwe dêr wol earen nei en de wetterflugge wêzentsjes ferspriede har as de wjerljocht troch it winkelsintrum en binne yn minder as in minút werom. Se fertelle him dat der yn totaal fjouwer fampieren fan it Swarte Hôf binne, en wêr't dy har krekt befine. Dan brekke se foar Harry yn it kafetaria fan it winkelsintrum yn om knyflok te stellen. Keef liedt Harry nei in ûnderhâldstunnel dy't útkomt ûnder it parkearterrein. Sa kin Harry de fampier dy't bûtendoar de wacht hâldt, fan efteren beslûpe en mei tsjoenderij en knyflok út 'e wei romje. Ek de twadde fampier, dy't binnendoar fuort by de yngong stiet, kin er flot mei ôfweve om't er it ferrassingselemint hat. De earste fampier koe Harry op it parkearterrein stilwei ombringe, mar as er de twadde út 'e ljochten helpt, sloopt er dêrby mei-iens de hiele yntree fan it winkelsintrum.
Godfrey Kneller
Libben
Kneller stoar yn 1723 yn de âldens fan 77 jier oan 'koarts'.
John W. Campbell Award for Best New Writer
De Campbell Award waard ynsteld yn 1973, en wurdt útrikt troch de World Science Fiction Society, dy't ek soarch draacht foar it nominaasje- en útornearringsproses. Dat proses fynt plak as ûnderdiel fan 'e oanrin nei de Worldcon (ôfkoarting fan World Science Fiction Convention, of "Wrâldkonvinsje foar Science Fiction"). Leden fan 'e tsjintwurdige en foarrige Worldcons meie skriuwers foar de Campbell Award nominearje. Op grûn dêrfan wurdt in shortlist fan 'e fiif meast nominearden opsteld, dêr't alle leden dan troch in stimming de winner út kieze. De eigentlike útrikking fynt plak op 'e Worldcon, as ûnderdiel fan deselde seremoanje wêrby't ek de prestizjeuze Hugo Awards útrikt wurde. Sûnt 1973 binne der 170 skriuwers foar de Campbell Award nominearre, wêrfan't 42 de priis ek echt wûn hawwe (stân fan saken 1 jannewaris 2014). Ferneamde winners binne bygelyks Jerry Pournelle (1973), C.J. Cherryh (1977), Orson Scott Card (1978), Laura Resnick (1993) en Jo Walton (2002). Foar in folsleine list fan alle winners en nominearden, sjoch op dizze side fan 'e Ingelske Wikipedy.
Aukje de Vries
De Vries gie nei it gymnasium yn Ljouwert en studearre dêrnei ûnder oaren ekonomyske geografy oan de Ryksuniversiteit Grins.
Mongol Derby
Ferrin
Om mei dwaan te meien, moatte de dielnimmers oantoane dat se witte hoe't se mei hynders omgean moatte en dêrnei de tagongspriis fan $13.000 betelje. Dêrfoar meie se 30 Mongoalske hynders brûke, en krije se in team dat harren ûnderstipet, in trije dagen duorjende trening foarôfgeande oan 'e wedstryd en tagong ta de fasiliteiten op 'e halteplakken dêr't fan hynder ferwiksele wurdt, lykas iten en drinken en in pear oeren sliep op in bêd.
Dielnimmers
Yn (it represintative jier) 2016 diene 21 manlju en 23 froulju mei oan 'e Mongol Derby, dy't út 13 ferskillende lannen kamen. Om 'e westryd út te riden is op himsels al in hiele prestaasje, mei't dat elts jier mar de helte fan 'e dielnimmers slagget. Yn 2017 kaam de dokumintêre All the Wild Horses út, dy't de Mongol Derby as ûnderwerp hat. De makker, Ivo Marloh, naam dêrfoar tusken 2012 en 2016 trije kear sels diel oan 'e race.
Kastiel
Untwikkeling
It kastiel wurdt yn 'e regel as in Jeropeeske útfining beskôge, ek al waarden se ek yn inkele oare parten fan 'e wrâld boud, lykas Japan. Kastielen dêrwei sjogge der lykwols folslein oars út as Jeropeeske kastielen. Yn elts gefal fûn yn Jeropa it kastiel syn oarsprong yn 'e njoggende en tsiende iuw, doe't nei de it útinoarfallen fan it Frankyske Ryk fan 'e Karolingen it grûngebiet dêrfan ferdield waard ûnder yndividuële eallju. Dy begûnen doe eigen fêstingwurken te bouwen mei as doel om 'e krite om harren residinsje hinne te behearskjen.
Yn 'e achttjinde iuw ûntstie der nije belangstelling foar kastielen, wat ûnder ynfloed fan in romantyske oplibbing fan goatyske arsjitektuer late ta de bou fan nije kastielen yn sawol de achttjinde as de njoggentjinde iuw. Dat wiene lykwols neibearde nepkastielen sûnder militêr doel, dy't boud waarden sûnder der rekken mei te hâlden oft se wol te ferdigenjen wiene, mar nammenste mear mei hoe't se der útseagen. It hichtepunt en standertfoarbyld fan dat soarte kastielen is it Slot Neuschwanstein, dat yn 'e twadde helte fan 'e njoggentjinde iuw boud waard yn opdracht fan kening Loadewyk II fan Beieren. Yn Fryslân kin bgl. it Poptaslot yn Marsum ta dy kategory kastielen rekkene wurde.
Saburo Kawabuchi
(3 desimber 1936) is in eardere Japansk fuotballer. Earder spile foar Furukawa Electric. spile ek yn it Japansk fuotbalalvetal. Hy die mei oan it Olympyske Simmerspullen 1964.
Kommando
In kommando is in soldaat út in karkloft fan 'e lichte ynfantery of fan in spesjale ienheid fan 'e lânmacht (of soms fan oare kriichsmachtûnderdielen). Sokken hawwe in swiere trening ûndergien en kinne dêrtroch ûnder alle omstannichheden en mei alle middels út 'e fuotten. Spesjaliteiten binne gauris dingen as amfibyske lâningsoperaasjes, parasjutespringen, abseilen en skerpsjitten.
Oerwurkmakker
In ferneamde Nederlânske oerwurkmakker 'fan it earste oere' wie Christiaan Huygens. Syn hjoeddeiske beropsgenoaten moatte in tal spesifike kwaliteiten hawwe: neist gefoel foar presyzje en ynsjoch yn en kennis fan de natuerkunde is technyske feardigens fereaske, en tsjintwurdich is elektrotechnyske feardigens dêrby in wichtige komponint.
Grut-Baarda
De stins sil ûntstien wêze yn de 14e iuw en wurdt yn 1404 neamd as Bauwerda steenhuys. De namme komt fan de terp Baert. Yn 1404 krige Roward Caymga fan it kleaster Klaarkamp it diel dat it kleaster yn besit hie fan 'Bauwerda steenhuys ende stattim' (in dorso: Bawert steens ende statten, Holwert). Yn ruil krige it kleaster in fenne by Eppamahuys in Holwardera hamrike. Earst yn 1511 binne der wer nije feiten. Jemma Herjuwsma en Juke Ringen (Rinia) binne yn 1511 eigeners fan it ienige op Baerd fermelde goed. Jemma Herjuwsma syn widdo Saepck Itsma beskikte der yn har testamint fan 1562 oer. Yn 1640 wie juffer Douma eigneresse; yn 1511, mar ek yn 1700 waard it goed oanslein foar 15 floreen. At yn 1404 de terp ek, lykas yn 1511 en 1640, mar ien goed telde, dan kin de stins Bauwerda mei FC16 identifisearre wurde. De eigeners fan 1511 soenen dan de rjochtsopfolgers fan Roward Caymga yn 1404 wêze kinne.
Jan Popkema
Libben en karriêre
Yn 2018 sette Popkema foar Utjouwerij Regaad de Dútske roman Das Parfum fan skriuwer Patrick Süskind oer nei it Frysk. It boek ferskynde dêrnei as It Parfum. Yn 2020 wûn er dêrfoar de dr. Obe Postmapriis foar oersettings nei it Frysk út 'e perioade 2016-2019.
Keunstriden op de Olympyske Winterspullen 1924
De Olympyske Winterspullen 1924, ek wol de Ie Olympiade neamd, waarden yn 1924 yn Chamonix, Frankryk hâlden. Dat wie fan 25 jannewaris oant en mei 5 febrewaris. It wie de earste kear dat it keunstriden op it programma stie fan de Winterspullen, mar de tredde kear dat it keunstriden ûnderdiel wie fan de Olympyske Spullen. It keunstriden barde yn it Stade Olympique de Chamonix
The Next Three Days
Plot
John docht ûndersyk fia it ynternet. Dêr fynt er in boek fan in Damon Pennington, in man dy't sân kear út 'e finzenis ûntsnapt is. Hy siket him op yn in kroech en befreget him oer syn ûnderfinings. Pennington seit tsjin him dat er himsels ôffreegje moat oft er immen wêze kin dy't in brekber âldwyfke omtriuwt of in plysje delsjit om te ûntkommen, want as er dat net kin, hoecht er der net iens oan te begjinnen. John lit him lykwols net fan it stik bringe, en begjint de algemiene ynformaasje dy't Pennington him jûn hat, dat eltse finzenis wol in swak plak hat, yn 'e praktyk te bringen. Hy bestudearret de rûtinemjittige hannelings fan 'e sipiers yn 'e finzenis, ferkent ûntsnappingsrûtes en hâldt temûk yn 'e rekken wat der de finzenis yn- en útbrocht wurdt. Ek keapet er in pistoal, wat yn 'e Feriene Steaten in simpel gefal is fan in besykje oan 'e wapenwinkel. Spesifike ynformaasje hellet er noch hieltyd fan it ynternet, dêr't er bygelyks fan in ynstruksjefilmke op YouTube leart hoe't er in loperkaai meitsje moat.
Tsjin dy tiid hat de plysje Pittsburgh hermetysk fan 'e bûtenwrâld ôfsletten. Omreden fan klachten fan 'e boargemaster oer de ynfloed fan 'e resultearjende filefoarming op 'e ekonomy krije de plysjes opdracht om inkeld auto's oan te hâlden dêr't in man en in frou tegearre yn sitte of mei inkeld in lyts jonkje by har. John is harren te fluch ôf troch by it treinstasjon, dêr't persoanskontrôles de boel ek ophâlde, in lift oan te bieden oan in âlder troud pear dat deselde kant út moat as hy. Foar de plysjes by de kontrôlepunten liket de auto sadwaande in hiele famylje te befetsjen fan twa âlden mei harren soan en pake en beppe derby. By Buffalo (New York) sette se it troud pear ôf en ride dan de grins oer nei Kanada.
Resultaat
The Next Three Days brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada $21,1 miljoen op, en yn alle oare lannen en territoaria $46,3 miljoen. Wrâldwiid kaam de opbringst dêrmei út op $67,4 miljoen. Ofset tsjin it budget fan $30 miljoen betsjut dat in winst fan $37,4 miljoen, hoewol't dêr de marketingkosten noch wol ôf moatte. Dat makke fan The Next Three Days in hiel beskieden kommersjeel súkses.
Loadewyk Kaspar Valckenaer
Loadewyk Kaspar Valckenaer, latinisearre: Ludovicus Casparus Valckenarius (Ljouwert, 7 juny 1715 – Leien, 15 maart 1785) wie in Nederlânsk klassikus oan de Universiteit fan Frjentsjer en de Universiteit Leien.
Libben en wurk
Hy troude op 1 febrewaris 1752 yn Amsterdam mei Johanna van der Streng, wêrtroch 't er parintearre wie oan Petrus Burmannus Secundus, heechlearaar Latyn oan it Amsterdamske Athenaeum Illustre, en dy syn frou Maria Elisabeth van der Streng. Se krigen in dochter, Johanna Sugus, en in soan Johan (1759-1821), dy't û.o. heechlearaar yn de rjochten te Frjentsjer waard. Johanna Suzac troude mei Etienne Luzac, waans broer Johan Luzac Valckenaer yn 1785 opfolge as heechlearaar Gryksk yn Leiden.
St. Croix Tsjippewa Yndianen fan Wiskonsin
Reservaat
De St. Croix Tsjippewa Yndianen fan Wiskonsin hawwe in eigen Yndianereservaat, it St. Croix Yndianereservaat, dat yn it noardwesten fan 'e Amerikaanske steat Wiskonsin leit, yn 'e delling fan 'e rivier de St. Croix, net fier fan 'e grins mei Minnesota. It bestiet út in stikmannich net opinoar oanslutende en soms in oansjenlike ôfstân útinoar lizzende perselen yn 'e countys Barron, Burnett en Polk. Yn totaal hat it reservaat in oerflak fan 9,1 km². Neffens gegevens fan 'e Amerikaanske folkstelling fan 2000 wennen der doe 641 minsken yn it St. Croix Reservaat, wat delkomt op 60,8% fan 'e leden fan 'e St. Croix Tsjippewa Yndianen fan Wiskonsin. It haadkertier is fêstige yn it reservaatperseel te Sand Lake, dat ûnder it doarp Hertel falt.
Bestjoer
De St. Croix Tsjippewa Yndianen fan Wiskonsin wurde bestjoerd troch in fiifkoppige stammeried dy't mei tuskenskoften fan twa jier op demokratyske wize keazen wurde troch de leden fan 'e stamme. De stammeried is ferantwurdlik foar it algemien wolwêzen fan 'e stammeleden en it ôfhanneljen fan deistige bestjoerssaken. It foech fan 'e stammeried is omskreaun yn 'e grûnwet fan 'e stamme, dy't yn 1934 opsteld is. De St. Croix Tsjippewa Yndianen runne trije kasino's, mei't se op reservaatlân net bûn binne oan it steatsferbod op gokken dat yn Wiskonsin fan krêft is. De kasino's binne it St. Croix Casino Turtle Lake (foarhinne bekend as it St. Croix Casino & Hotel) yn Turtle Lake, it St. Croix Casino Hertel (foarhinne bekend as it Little Turtle Hertel Express Casino) yn Hertel, en it St. Croix Casino Danbury (foarhinne bekend as it St. Casino and Hotel Danbury) yn Danbury.
Illinois
Skiednis
Illinois is ferneamd nei in Yndianestam en waard op 3 desimber 1818 de 21e steat fan de Feriene Steaten.
Nijsgjirrichheden
Oare Nijsgjirrichheden binne:
Adolf le Comte
By de fakulteit boukunde fan de Polytechnyske Skoalle spile er in beskate rol op it mêd fan boudekorative keunst en oare tapaste keunsten. Teffens joech Le Comte les oan keunstskilders, sa as Jan Toorop, Harm Kamerlingh Onnes, Tholen en de minder bekende Sieger Baukema.
FOXE Award
De FOXE Awards (of F.O.X.E. Awards) binne in trijetal Amerikaanske prizen dy't ienris yn it jier takend wurde foar de bêste pornoakteurs. Dizze prizen wurde útrikt troch de Fans of X-Rated Entertainment ("Fans fan Pornografysk Entertainment"), yn 'e regel ôfkoarte ta FOXE of F.O.X.E., in organisaasje fan pornofans dy't yn 1990 oprjochte is troch pornoakteur, -regisseur en -resinsint William Margold en pornoaktrise Viper. Njonken it takennen fan 'e FOXE Awards set dy organisaasje him yn foar it rjocht op frijheid fan mieningsutering en striidt er tsjin sinsuer yn 'e Feriene Steaten op it mêd fan pornografy. De earste útrikking fan 'e FOXE Awards fûn plak op 14 febrewaris 1990, as ûnderdiel fan 'e útrikkingsseremoanje fan 'e bekendere XRCO Awards. Sûnt 1991 is der in selsstannige útrikkingsseremoanje; de yntree dy't dêrfoar heft wurdt, wurdt bestege oan anty-sinsuerkampanjes.
Henricus Eskelhoff Gravemeijer
Biografy
Ds. Henricus Eskelhoff Gravemeijer stoar yn 1967 yn de âldens fan op 88 jier yn Baarn.
John W. Campbell Memorial Award for Best Science Fiction Novel
De John W. Campbell Memorial Award for Best Science Fiction Novel ("John W. Campbell Betinkingspriis foar de Bêste Science Fiction-roman"), ek wol koartwei de Campbell Memorial Award neamd, is in Amerikaanske priis dy't ienris yn 't jier útrikt wurdt troch it Sintrum foar Science Fiction-stúdzje fan 'e Universiteit fan Kansas oan 'e skriuwer fan 'e as bêste beoardiele science fiction-roman fan it foargeande jier. It is de wjergader foar romans fan 'e Theodore Sturgeon Award foar it bêste koarte ferhaal, dy't útrikt wurdt troch deselde organisaasje. De Campbell Memorial Award moat net betize wurde mei de John W. Campbell Award for Best New Writer (oftewol de Campbell Award), wat in hiele oare priis is dy't útrikt wurdt troch in oare organisaasje.
Wopke Hoekstra
Politike funksjes
Foar it CDA wie Hoekstra û.o. ponghâlder fan de Eduardo Frei Stifting en bestjoerslid fan de ôfdieling Amsterdam. Yn desimber 2010 waard der tynge dien dat Hoekstra him ferkiesber steld hie foar de Earste Keamerferkiezings fan 2011. Nei't er keazen wie, waard er op 7 juny 2011 as senator beëdige. Op 6 desimber 2011 hold Hoekstra syn maidenspeech by it debat oer de ôfskaffing fan de dûbele heffingskoarting.
Krêftwurd
Krêftwurden binne almeast koarte útroppen, dy't ornaris oanstjitjaande wurden of útdrukkings omfiemje. Yn fatsoenlik selskip of by offisjele gelegenheden binne krêftwurden dan ek taboe. In flokwurd is in bysûndere foarm fan in krêftwurd, dat in ferwizing befettet nei God of eat oars dat as hillich beskôge wurdt. In krêftwurd is net itselde as in skelwurd, in ferwinsking of in mislediging. Sokke uterings binne tsjin in persoan rjochte, wylst in krêftwurd inkeld útdrukking jout oan ûnfrede oer de sitewaasje.
Foarbylden fan krêftwurden binne: In protte krêfftermen wurde yn it deistich libben ek as pejorative eigenskipswurden of foarheaksels brûkt, bygelyks:
Abía fan Juda
Abíam hie 14 froulju, by wa't hy 22 soannen en 16 dochters hie. Hy waard nei in regear fan trije jier opfolge troch syn soan Asa.
Nij-Beierlân
De mûne De Swaen, dy't yn 1703 boud waard, wie in twangmûne. Eltsenien wie ferplichte harren nôt dêr mealle te litten. De mûne is mei de Herfoarme Tsjerke in ryksmonumint.
Lytse marters (ûnderfamylje)
De lytse marters (wittenskiplike namme: Mustelinae) foarmje in ûnderfamylje fan 'e klasse fan 'e sûchdieren (Mammalia), it skift fan 'e rôfdieren (Carnivora), it ûnderskift fan 'e hûndieren (Caniformia), it tuskenskift fan 'e poalrôfdieren (Arctoidea), de boppefamylje fan 'e marterdieren (Musteloidea) en de famylje fan 'e martereftigen (Mustelidae).
Cees Veerman
Lettere warberens
Yn septimber 2007 waard er beneamd as foarsitter fan de kommisje duorsume kustûntwikkeling, dy't ynsteld waard en advisearje oer it beskermjen fan Nederlân tsjin de stiging fan de seespegel. De kommisje-Veerman brocht op 3 septimber 2008 syn advys út.
Keppeling om utens
Offisjeel