cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Domtsjerke fan Orvieto
Skiednis en arsjitektuer
De lêste tafoegings oan de gevel binne de trije, mei foarstellings út it libben fan Kristus, fersierde brûnzen doarren. Hja binne makke yn 1970 troch de Sisyljaanske byldhouwer Emilio Grevo (1913-1995). It byld boppe it haadportaal fan in sittende Madonna mei Bern waard yn 1347 makke troch Andrea Pisano.
Apsis
It grutte raam yn de apsis hat glês út 1328 en 1334 fan de glesker Giovanni di Bonino út Assisi. Boppe it alter hinget in grut krúsbyld dat ta taskreaun wurdt oan Lorenzo Maitani. Oarspronklik stiene de koerbanken út 1329 sintraal yn it tsjerkeskip, mar letter ferhûzen de banken nei de apsis. Efter it alter oerdekke skeinde en swier restaurearre fresko's út 1370 de trije muorren hielendal.
Palazzo dei Papi
It pauslik paleis rjocht fan de domsjerke waard fanôf it midden fan de 13e iuw boud, doe't de pausen nei Orvieto ferhûzen om in konflikt yn Rome tefoarren te kommen. Paus Urbanus IV en paus Martinus IV wennen alletwa yn 'e stêd en holden nei alle gedachten tasicht op de bou. Paus Bonifatius VIII liet it gebou útwreidzje, mar it wurk waard net dien makke om 't de pausen yn 1309 ferhûzen nei Avignon. It bleau in pauslike residinsje oant 1550, doe't it gebou oerdroegen waard oan de katedraal. Yn 1896 krige it de funksje fan museum, dat it ek no noch is.
List fan planetoïden 78001-78100
Dit is in list fan planetoïden 78001-78100.
Yndustrialisaasje
Oan 'e ein fan de tweintichste iuw waard East-Aazje tige fluch yndustrialisearre. Fan 1960 oant 1990 ûntjoegen de Aziatyske Tigers, dy binne Hongkong, Singapoer, Taiwan en Súd-Koreä, harren tige fluch. Op it stuit ûndergeane de BRICS-lannen Brazylje, Ruslân, Yndia, de Folksrepublyk Sina en Súd-Afrika yndustrialisaasje.
Keunstriden op de Olympyske Winterspullen 1980
Herb Brooks Arena
De Herb Brooks Arena waard boud as ferfanging fan de eardere Jack Shea Arena fan de Spullen yn 1932. Der wie plak foar 13.450 taskôgers.
Boargeroarloch
In boargeroarloch of boargerkriich, soms ek wol in binnenlânske oarloch of yntern konflikt neamd, is in oarloch wêrby't de stridende partijen diel útmeitsje fan itselde lân. Boargeroarloggen wurde gauris útfochten om religieuze, etnyske of polityk-ideologyske redens, mar soms is it simpelwei in striid tusken twa rivalisearjende groepen dy't beide de macht yn in lân hawwe wolle. De oantsjutting 'boargeroarloch' is in lienfertaling fan it Latynske bellum civile, dat yn 'e Aldheid brûkt waard om te ferwizen nei de ferskate boargeroarloggen fan 'e Romeinske Republyk. De term betsjut net dat der boargers by de striid belutsen binne (hoewol't dat faak wol sa is), mar dat de oarloch útfochten wurdt troch steatsboargers fan itselde lân.
Yasuhito Suzuki
(19 desimber 1959) is in eardere Japansk fuotballer. Earder spile foar Yanmar Diesel.
Joost Vandebrug
Karriêre
Vandebrug syn boek Cinci Lei, publisearre troch Dust Magazine, giet oer in groep strjitbern yn Boekarest dy't er de Lost Boys ('Ferlerne jonges') neamd.
Ryksûnmidlikheid
De ein
Mei de Reichsdeputationshauptschluss fan 1803 waard de ryksfrijheid fan prinsbiskopen, rykskleaster en de frije ryksstêden beëinge, of ek wol sein; mediatisearre. Yn de jierren dêrnei ferlearen ek de ridderkippen, greefskippen en lytsere foarstedommen harren ryksûnmidlikheid en waarden ûnderhearrich makke oan de gruttere foarstedommen. Mei it opheffen fan it Hillige Roomske Ryk yn 1806 hold it bestean fan de ryksûnmidlikheid ek op.
Ellen ten Damme
Ellen ten Damme (Warnsveld, 7 oktober 1967) is in Nederlânske sjongster en aktrise.
Kwartêre Iistiid
Underferdieling
It begjin fan 'e Kwartêre Iistiid wurdt ornaris fêststeld op 2.588.000 jier lyn, doe't der him in Arktyske iiskape begûn te foarmjen. De Antarktyske iiskape wie al earder ûntstien, sa'n 34 miljoen jier lyn yn it midden-Senozoïkum. Soms sprekt men fan 'e Let-Senozoyske Iistiid om dy iere faze ek mei te nimmen.
De yn ferhâlding mei de hjoeddeistige tastân justjes kâldere perioade fan 'e fyftjinde oant de njoggentjinde iuw wurdt wol de Lytse Iistiid neamd. Dat wie beslist gjin wiere iistiid en sels gjin glasiaal, mar inkeld in wat kâldere perioade binnen de hjoeddeistige ynterglasiaal. De winters wiene doedestiden in stik stranger as no, wat bekend is fan 'e withoefolle wintertafrielen op skilderijen fan Hollânske keunstskilders, wêrby't lju op 'e tichtferzen grêften oan it reedriden binne (wat no suver net mear foar te stellen is). Ek it ferlern gean fan 'e Noarske koloanjes yn Grienlân is nei alle gedachten oan 'e temperatuerferleging út dy snuorje te witen. Mar der wie gjin sprake fan in útwreiding fan it lâniis nei it suden ta dy't it neamen wurdich is, al die him yn 'e heechberchtmen wol wat fergletsjering foar.
Klimaatrekonstruksjes
Ut rekonstruksjes fan 'e trochsneed temperatuer docht bliken dat der ûnder de Kwartêre Iistiid geregeldwei snuorjes west hawwe dat in tige grutte hoemannichte wetter bûn wie yn 'e iiskapen (glasialen), hieltyd folge troch in faze wêryn't in sterke ferwaarming fan 'e Ierde plakfûn en de iiskapen foar in grut part weiteiden (ynterglasialen). Om soks fêst te stellen binne ferskate, faninoar ûnôfhinklike, wittenskiplike metoaden brûkt, wêrûnder analyze fan 'e laagdheid fan 'e iiskapen fan Grienlân en Antarktika en soerstofdatearring yn ûnfersteurde sedimintlagen op 'e boaiem fan 'e oseänen. Dêrút bliek ek dat de glasialen relatyf lang duorren en de ynterglasialen (geologysk sjoen) relatyf koart.
Oarsaken fan glasialen
Glasialen ûntsteane as de jiertiden op it Noardlik Healrûn swak binne: yn 'e waarme winter falt der yn 'e poalstreek mear snie en yn 'e koele simmer teit dêrfan minder fuort. De snie dy't lizzen bliuwt, begjint te feriizjen, mei as gefolch dat de iiskape op it Noardlik Healrûn begjint te groeien. Dat is boppedat in effekt dat himsels almar fuortsterket, want trochdat in gruttere iiskape mear sinneljocht (en dêrmei waarmte) wjerkeatst, wurde de simmers noch kâlder.
Walkuere
Etymology en synonimen
It wurd walkuere komt fan it Aldnoarske valkyrja (meartal: valkyrjur), dat gearstald is út twa dielen: it haadwurd valr ("fallenen") en it tiidwurd kjósa ("kieze"). Mei-inoar bestjut 'walkuere' dus: "kiezer fan 'e fallenen". De Aldnoarske term valkyrja is besibbe oan ûnder mear it Angelsaksyske wurd wælcyrge. Ut dy beide wurdfoarmen hat taalkundige Vladimir Orel de oarspronklike, Oergermaanske foarm *wala-kuzjōn rekonstruëarje kinnen. It is lykwols mooglik dat wælcyrge net in oarspronklik Aldingelsk wurd is, mar in lienwurd út it Aldnoarsk.
De Stormruiter
Muzykteäter
Aktrise Annemaaike Bakker  spile Elke, de frou fan Hauke Haien, wylst dressuerruter Judith Pietersen de rol fan Winke fertolke, de dôfstomme dochter fan Hauke en Elke. Sjongster en aktrise Ellen ten Damme   spile de liedster fan in groep Sigeuners. Húshâldster Trins Jans waard spile troch Klaasje Postma Fierders diene oan De Stormruiter Joop Wittermans, Freark Smink, Hilbert Dijkstra en hast 60 oare akteurs mei, en teffens in koar en ferskate muzikanten. De 75-jierrige Frits de Jong út Tsjerkgaast, dy't yn 1995 noch meiwurke hie oan Thie syn eardere spektakelstik ABE!, wie ek diskear wer fan 'e partij, mei syn hynst Marcus foar de belslide.
It ferhaal
Op syn mei magyske krêften bejeftige skimmelhynst fjouweret Hauke oer de dyk om 'e arbeiders oan te fiterjen en bodzje hurder ta, sadat it wurk foar de earste hjerststoarm folôge wêze sil. De skimmel hat er krigen fan in Sigeunerfrou (Ellen ten Damme). Hauke syn frou Elke brûkt de skimmelhynst om te fokken, mar har fokkerij is ôfhinklik fan 'e diken dy't it lân beskermje. De striid tsjin it wetter liket earst te slagjen, mar troch it byleauwe fan de dykarbeiders rekket it mei de dykoanlis yn it neigean. Ek ûntstiet der twifel oer it fokken fan in nij Frysk hynsteras. Der is in swiere stoarm op kommendewei dy't it libbenswurk fan Hauke teneate dwaan kin. De dykgraaf spant him oan it uterste ta yn om dat foar te kommen, mar foar de natoer oer stiet in minske machteleas.
Untfangst
De resinsjes foar De Stormruiter wiene fol lof. "Sikest it drama, en it drama wie der," sei teäterkritikus Jacques d'Ancona neitiid oer it stik. In resinsint yn it streekblêd van Wad tot Stad skreau fan in "megaspektakel", wêryn't "it Fryske hynder [...] op in fuotstik komt te stean, dêr't de Biltdiken as in 'izerne klam' om it ikkerlân hinne de bewenners fan it gebiet gerêststelle moatte, mar dêr't dyktrochbraak altyd driget." Yn 'e Ljouwerter Krante omskreau resinsint Gooitsen Eenling De Stormruiter as in "magistrale ferbylding fan 'e wrakseljende minske", in universeel tema, dat neffens him ek bûtengewoan aktueel is mei it each op 'e oanhâldende klimaatferoaring. Hy fûn de ein fan 'e foarstelling "net echt sterk", mar fierders hied er "neat as lof foar dit izersterke Fryske fisitekaartsje."
Weromsjoch en beoardieling
Neitiid waard De Stormruiter beskôge as ien fan 'e abslute hichtepunten fan it projekt LF2018. It publyk wurdearre de foarstelling mei 8,6, sa die yn novimber 2018 bliken út in ûndersyk fan it Blockbusterfûns. In trêdepart fan 'e besikers joech dêrby oan dat de reden foar harren besyk wie dat se hynsteleafhawwers wiene. Fierders waard bekend dat de lju dy't spesjaal foar De Stormruiter nei Ljouwert ta kommen wiene, dêr mei-inoar foar €6,5 miljoen útjûn hiene. Neffens berekkenings fan it Blockbusterfûns soe de totale ekonomyske impact fan 'e foarstelling rom boppe de €9 miljoen lein hawwe. Ek foar de Biltske taal waard it muzykteäter as in grut súskes beskôge. "Foor 't Bildts is dut fansels 'n enorme promoasy," sei Tjisse Wallendal. "Je make kennis met de beelden fan 't Bildt. At je dêr na de seedyk gaan, dan sien je wat je fanavend sâgen." Begjin april 2019 waard De Stormruiter twadde by de útrikking fan 'e prestizjeuze Dutch Live Entertainment Production Awards yn Leersum. De haadpriis gie nei De Vliegende Vrienden van Amstel.
Diepholz (Landkreis)
Geografy
Njonken de fjouwer fûgelreservaten "Diepholzer Moorniederung", "Dümmer", "Kuppendorfer Böhrde" en "Oppenweher Moor" lizze der yn de lânkring noch 49 oare beskerme natoergebieten. It grutste dêrfan is it "Nördliche Wietingsmoor" mei 1.599 hektare, it lytste is de "Lachmöwenkolonie Stelle" fan 2 hektare.
Nicole Bexley
Libben en karriêre
Bexley waard yn 1997 berne yn Miami, yn 'e Amerikaanske steat Floarida. Oer har bertedatum bestiet wat ûndúdlikheid; de measte boarnen (wêrûnder de Internet Movie Database) jouwe 21 july as har jierdei,  mar ien oars wol betroubere boarne, de Internet Adult Film Database, wol hawwe dat se op 31 oktober te wrâld kommen is. Yn elts gefal makke Bexley yn 2015, doe't se krekt 18 jier en dêrmei mearderjierrich wurden wie, har debút yn in pornografyske film.
Koptysk-Otterdokse Tsjerke
Skiednis
Tusken 639 en 642 waard Egypte ferovere troch it Islamityske Ryk. De Koptyske befolking helle de moslims yn as befrijers en focht aktyf mei tsjin 'e Byzantynske oerhearskers. Hoewol't Egypte nei de ferovering yn 't earstoan in kristlik lân ûnder islamitysk bewâld wie, begûn dat stadichoan te feroarjen, earst troch ymmigraasje fan moslims út Araabje wei, en letter trochdat almar mear Koptysk-otterdoksen en oare lânseigen kristenen har ta de islam bekearden. Dat lêste hie net allinnich te krijen mei religieuze tinkbylden, mar ek mei praktyske omtinkens, om't de Omajadyske kalifen de kristlike ynwenners in hegere belesting opleine as de moslims. Fral de begoedige boargerij, lykas keaplju, waarden troch sok belied nei de islaam ta dreaun, wat de ekonomyske basis fan 'e Koptysk-Otterdokse Tsjerke ûndermine.
Hoewol't it islamitysk regear earst in ferromming wie, nei de iuwen fan Byzantynske ûnderdrukking, kaam it letter yn 'e Midsiuwen, nei geraden dat it religieus lykwicht ferskode yn it foardiel fan 'e moslims, op 'e nij ta ferfolgings fan net sasear spesifyk de Koptysk-Otterdokse Tsjerke, mar fan alle kristenen. In grutte katalysator foarmen datoangeande de Krústochten, dy't ûnder de mearderheid fan 'e moslims sa'n grutte ôfkear fan it kristendom opwekken, dat dy it byld dat der yn 'e islaam fan it kristendom bestiet oant hjoed de dei beynfloedet. Benammen ûnder it bewâld fan 'e Mamelûken (1250-1517) hiene de kristenen slim te lijen.
Reiderlân (gemeente)
300px|thumb|Kaart fan de eardere gemeente Reiderlân Reiderlân is in eardere gemeente yn it easten fan de provinsje Grinslân oan de grins mei Dútslân, yn de regio it Reiderlân, dat eartiids in âlde Fryske goa wie. It haadplak wie Beerta. De gemeente hie in oerflak fan 156.72 km² (wêrfan 58,17 km² wetter). It doarp Bad Nijeskâns, dat yn de eardere gemeente leit is it meast eastlike plak fan Nederlân. De A7 rint troch de eardere gemeente hinne.
Doarpen
Oare offisjele buorskippen en útbuorrens:
Edith Stein
Edith Stein of Teresa Benedicta fan it Krús (Breslau yn Sileezje, 12 oktober 1891 – Auschwitz-Birkenau, faaks 9 augustus 1942) wie in Joadsk-Dútsk filosofe en karmelitesse. Hja groeide op yn in otterdoks joadsk gesin, mar waard as opslûpen fanke ateïste. Se studearre yn 1916 ôf yn û.m. psychology en filosofy oan 'e Universiteit fan Göttingen, en nei't se ûnder ynfloed fan 'e Roomsk-Katolike Tsjerke kommen wie, liet se har yn 1922 dope. Jierrenlang wurke Stein as skoaljuffer en letter as pedagoge, oant dat har ûnder it nazy-rezjym fanwegen har Joadsk komôf ûnmooglik makke waard. Dêrop die se yn 1933 yn in kleaster yn Keulen har yntrede as karmelityske non. Yn 1938 waarden sy en har suster Rosa, dy't har ek ta it kristendom bekeard hie en troch Stein by de karmelitessen belutsen rekke wie, troch de lieding fan 'e oarder foar harren feilichheid nei Nederlân ta stjoerd, dêr't se ferbleaune yn Echt (Limburch). Se waarden dêr yn augustus 1942 troch de nazys oppakt en fuortendaliks nei Auschwitz stjoerd, dêr't se yn 'e gaskeamers fermoarde waarden. Paus Jehannes Paulus II ferklearre Edith Stein sillich op 1 maaie 1987 en hillich op 11 oktober 1998. Stein jildt as brêgebouster tusken kristenen en joaden.
Ferhûzing nei Nederlân en deportaasje nei Auschwitz
Edith Stein seach it as har opdracht it lijen fan har folk yn hart hert te sluten en it oan God as soenoffer oan te bieden. Yn 'e hjerst fan 1938 skreau hja: "Ik moat altiten wer oan keninginne Ester tinke, dy't by har folk weihelle waard om út namme fan it folk foar de kening te stean. Ik bin in tige earme en in swakke, lytse Ester, mar de Kening dy't my útkeazen hat is ûneindich grut en barmhertich".
De Vlijt (Meppel)
Beskriuwing
De Vlijt is in weropboude stellingmûne op in stiennen ûnderbou. De boppebou is in nije houten, mei planken betimmere, achtkant, wylst de kape fan mei EPDM belein hout is. De wjukken hawwe in flecht fan 21,80 meter en binne âld-hollânsk fan foarm. De stielen roeden binne yn 2001 makke troch de firma Derckx. De as is fan smei-izer, yn 2001 makke troch de firma Hardinxveld.
Dan George (opperhaad)
Karriêre
Yn 1960, doe't er al 61 jier wie, gie George foar it earst as akteur oan it wurk doe't er de rol fan Ol' Antoine (útspr.: "Ool Entwaain") krige yn 'e Kanadeeske tillefyzjesearje Cariboo Country. Njoggen jier letter soed er deselde rol fertolkje yn 'e Disney-film Smith! (1969), dy't op in ôflevering út 'e searje basearre wie. (Beide ferfilmings giene úteinlik werom op 'e novelle Breaking Smith's Quarter Horse, fan Paul St. Pierre.) Yn 1970, doe't er ûnderwilens 71 jier wie, wûn George mei syn rol as it Sjajinske opperhaad Old Lodge Skins yn 'e Amerikaanske film Little Big Man de National Society of Film Critics Award en de New York Film Critics Circle Award, beide yn 'e kategory fan bêste manlike byrol. Boppedat waard er foar dyselde rol nominearre foar de Oscar foar bêste manlike byrol. Neitiid spile George yn mear Amerikaanske films, wêrûnder Cancel My Reservation (1972), Alien Thunder (1974), The Bears and I (1974) en Harry and Tonto (1974).
Greenock
De kompjûterfabrikant IBM festige yn 1951 in grutte fabryk, dêr't ûnder oaren byldskermen makke waarden, yn de stêd. Fanwege arbeidsmigraasje nei East-Jeropa, waard de ynfrastruktuer yn Greenock ferkocht oan oare firma's. It tal wurkplakken yn dizze sektor is sadwaande bot sakke.
Sir Julius Vogel Award
Skiednis
De Sir Julius Vogel Awards waarden yn 1989 oprjochte ûnder de namme fan 'e New Zealand Science Fiction Fan Awards. De earste trettjin jier wiene se benammen rjochte op it science fiction-fandom, en waarden der prizen útrikt yn 'e kategoryen bêste fanfiksje, bêste fanzine, bêste yllustraasje makke troch in fan en bêste redakteur fan in fanzine. Yn dy jierren waarden de winners útornearre troch kommisjes dy't gearstald waarden op in ad hoc-basis, sij it mei stipe fan 'e Nijseelânske Nasjonale Feriening foar Science Fiction, dy't fan 1993 ôf offisjeel it tafersjoch oer de útrikking fan 'e prizen hie. Yn 'e iere njoggentiger jierren stiene de prizen koarte tiid bekend as de Edmund Bayne Awards, nei in bekende science fiction-fan út Wellington dy't tragysk omkommen wie by in ferkearsûngemak, mar dy namme waard nea formalisearre.
Tagea Brandt Rejselegat
It Tagea Brandt Rejselegat ("Tagea Brandt Reisbeurs") is in Deenske priis dy't elts jier op 17 maart útrikt wurdt, mei't dat de jierdei wie fan Tagea Brandt, nei wa't de priis ferneamd is. Tagea Brandt (famkesnamme Rovning) wie in Deenske feministe dy't yn 1847 yn Kopenhagen berne waard en yn 1882 yn Odense kaam te ferstjerren, ien jier nei't hja troud wie mei de rike yndustrialist Vilhelm Brandt (1854-1921). Dyselde lei yn syn testamint fêst dat der fan in diel fan syn fermogen nei syn dea in fûns gearstald wurde moast, dat ta eare fan syn frou elts jier in jildbedrach yn 'e foarm fan in reisbeurs útkeare moast oan ien of mear froulju út 'e Deenske wittenskip, muzyk, literatuer of keunst. De bedoeling wie dat sokke froulju fan dat jild op fakânsje gean koene of dermei reizgje koene, om nije krêften op te dwaan foar harren fierdere karriêre.
Philip Sadée
Wurkpaad
Sadée hat ek haaddosint oan de Haachske Tekenakademy west en hie dêr Hendrikus M. Horrix (1845–1923) ûnder syn learlingen.
Just Go with It
Plot
Op 'e lofthaven wurde se allegear ferrast troch Danny syn healwize neef en bêste freon Eddie, dy't de identiteit fan 'Devlin' har minner 'Dolph Lundgren' oannommen hat om ek mei te kinnen. Om't se harsels mei al har leagens yn 'e hoeke ferve hawwe, binne Danny en Katherine twongen om syn spultsje mei te spyljen. As se nei oankomst yn Hawaï op it strân Palmer yn bikiny út 'e see kommen sjogge, flústeret Eddie Danny yn dat hy dêrfoar ek wol in nepgesin optinke wollen hie. Danny fertelt Eddie dat er serieus yn him omgean lit om Palmer te freegjen om mei him te trouwen.
Produksje
De film soe oarspronklik Holiday in Hawaii ("Fakânsje yn Hawaï") hjitte, en doe Pretend Wife ("Sabeare Wiif"), mar krige úteinlik de titel Just Go with It. De regisseur wie Dennis Dugan, dy't wurke op basis fan in senario fan Allan Loeb en Timothy Dowling. Dat wie basearre op it skript fan 'e film Cactus Flower, út 1969, dat sels wer tebek gie op it Broadway-toanielstik út 1965 dat ek Cactus Flower hiet en skreaun wie troch Abe Burrows.
Distribúsje
De distribúsje fan Just Go with It waard fersoarge troch Sony Pictures Releasing. De film gie op 8 febrewaris 2011 yn New York yn premiêre, wêrnei't er op 11 febrewaris iepene yn 'e Amerikaanske bioskopen. Just Go with It kaam op 7 juny 2011 út op dvd en blu-ray.
Prizen
Just Go with It waard nominearre foar fiif kategoryen by de Teen Choice Awards, wêrûnder favorite romantyske komeedzje, favorite akteur yn in romantyske komeedzje (Adam Sandler) en favorite aktrise yn in romantyske komeedzje (Jennifer Aniston). De film wûn yn 'e kategoryen bêste trochbraak fan in aktrise (Brooklyn Decker) en bêste gemy op it wite doek (Sandler en Aniston).
Antoniustsjerke (Surhuzum)
Tsjerke
De tsjerke út 1617 waard yn 1734 foar in diel ôfbrutsen en mei it frijkommen boumaterjaal likernôch 7,5 meter minder lang mar mei deselde breedte wer opboud. Om't de plakken Surhústerfean en De Rottefalle, dy't foarhinne ûnder Surhuzum foelen, selsstannich waarden en eigen tsjerken krigen, koe it yn Surhuzum mei in lytsere tsjerke ta. It eastlike trijesidige koer waard mei in lytsere soart brune bakstien opmitsele en krige ramen fan Ype Staak. Ek de westlike gevel fan de tsjerke waard op 'e nij opmitsele en nei de foltôging krige it meubilêr it âlde plak werom. It bestek fan de ferbouwing fan de tsjerke bleau bewarre.
The English Patient (film)
Plot
In fjirde persoan dy't him yn it kleaster fêstiget, is David Caravaggio, in geheim agint fan it Canadian Intelligence Corps, dy't syn beide tommen kwytrekke is by martelings nei't er yn Noard-Afrika finzennommen wie troch de Dútsers. Hy seit dat er yn 'e krite wêze moat foar ûnderhannelings mei de Italjaanske partisanen oer harren ûntwapening, mar hy toant oermjitte belangstelling foar de pasjint, dy't er ûnderfreget oer syn ferline. Troch de fragen fan Caravaggio en Hana en de lûden dy't er yn it kleaster heart, komme de pasjint stikje by bytsje syn ferlerne oantinkens wer yn 't sin, dy't er yn in rige flashbacks oan Hana, Kip en Caravaggio fertelt.
Hy pleatst har stoflik omskot yn it fleantúch en stiget op, mar wurdt letter delsketten troch in Dútske ienheid dy't him foar in Ingelske ferkenner oansjocht. By it delstoarten rekket Almásy slim ferbrând en docht er troch de klap ek syn ûnthâldsferlies op, mar syn libben wurdt rêden troch bedoeïnen dy't him nei de oäze Siwa ta bringe, dêr't er yn in Alliëard fjildhospitaal bedarret. Fan 1943 ôf folget it fjildhospitaal de opmars fan 'e Alliëarden, en as de oerstek makke wurdt fan Tuneezje nei Itaalje, wurdt Almásy, dy't yn dizze sitewaasje ferkeart om't er foar in Dútser holden waard, foar it ferfier per skip fanwegen syn Britsk-Ingelske aksint iroanysk genôch oanmurken as 'de Ingelske pasjint'.
Caravaggio blykt jierrenlang op 'e siik west te hawwen nei de man dy't de Dútsers de kaarten fan Egypte jûn hat, mei't dat yndirekt laat hat ta syn finzenname troch de Dútsers en it ferlies fan syn tommen. Hy wie fan doel en fermoardzje Almásy, mar nei't er it tragyske ferhaal fan 'e man heard hat, sjocht er dêrfan ôf. Boppedat, sa seit Almásy, Caravaggio kin him net mear fermoardzje, want hy is jierren lyn as stoarn. Yn 'e tuskentiid binne Hana en Kip in leafdesrelaasje begûn, mar dy kriget in knau as de jûns nei it bekend wurden fan 'e kapitulaasje fan nazy-Dútslân sersjant Hardy by it feestfieren omkomt troch in efterlitten bom. Koarte tiid letter wurdt Kip oerpleatst om't er alle bommen yn 'e krite om it kleaster hinne opromme hat. Hy en Hana prate ôf inoar wer treffe te sillen yn 'e tsjerke fan it deunby lizzende doarp.
Distribúsje
De distribúsje fan The English Patient waard fersoarge troch Miramax Films. De film gie op 15 novimber 1996 yn premiêre.
Untfangst
The English Patient waard troch de filmkritisy tige goed ûntfongen. Sa joech Roger Ebert fan 'e Chicago Sun-Times de film 4 fan 4 stjerren. Hy skreau: "It is it soarte film dat je twa kear sjen kinne: de earste kear foar de fragen, de twadde kear foar de antwurden." Yn syn filmgids joech Leonard Maltin The English Patient 31/2 fan 4 stjerren. Hy neamde de film "in betsjoenende adaptaasje" fan 'e roman fan Ondaatje en fûn dat "Fiennes en Scott Thomas inoar perfekt oanfolje." Konkludearjend heakke er dêr oan ta dat de film "op alle mêden in bûtengewoane prestaasje" wie.
Prizen
By de BAFTA's, de wichtichste Britske filmprizen, waard The English Patient yn 1997 nominearre yn trettjin kategoryen, wêrûnder bêste regisseur (Minghella), bêste akteur (Fiennes), bêste aktrise (Scott Thomas), bêste produksje-ûntwerp (Craig en McMillan), bêste lûd (Murch, Berger, Parker en Newman), bêste kostúmûntwerp (Roth) en bêste fisazjy (Nigel Booth). De film wûn seis BAFTA's, foar bêste film, bêste byrol fan in aktrise (Binoche), bêste adaptearre senario (Minghella), bêste kamerarezjy (Seale), bêste filmmuzyk (Yared) en bêste filmmontaazje (Murch).
Fierders waard The English Patient op it Ynternasjonaal Filmfestival fan Berlyn nominearre foar de Gouden Bear en wûn er de Sulveren Bear foar bêste aktrise (Binoche).
Celle (Landkreis)
De lânkring Celle is in bestjoerlik distrikt yn de Dútske dielsteat Nedersaksen.
Ipatjevhûs
Skiednis
De twa âldere dochters Olga en Tatjana kamen op 23 maaie mei Alexej oan, om't er fanwegen syn bloedsykte net earder reizgje koe. thumb|280px|De keamer dêr't de moardnerij plak fûn De Romanov's krigen fan it Ipatjevhûs fjouwer keamers tawiisd en moasten tidens it ferbliuw dêr tal fan pesterijen ûndergean.
Om't it Wite Leger jimmeroan tichterby kaam en it artilleryfjoer al te hearren wie waard yn de nacht fan 16 op 17 july 1918 de keninklike famylje wekker makke. Yn de ferûnderstelling dat hja evakuëarre waarden, kuierde de famylje mei it gefolch nei de lege kelderkeamer. De keizerin wie ferheard dat der gjin stuollen wiene om te sitten en foar de tsaar en de tsarina waard yn alle hasten noch gau twa stuollen delsetten. Doe gyngen de dûbele doarren iepen en ferskynde de kommandant Joerovski mei in mennich mannen achter him. Joerovski dielde de famylje mei wêrom't hja dea moasten en fuort nei dy wurden waard de famylje tegearre mei harren arts Botkin en de persoanielsleden Anna Demidova, Ivan Tsjaritonov en Alexej Trupp ôfslachte.
De sloop fan it Ipatjevhûs
thumb|left|250px|Bloedtsjerke Ein 1919 foel Jekaterineburch op 'e nij yn de hannen fan de Bolsjewiken. It hûs bleau no foar in lange tiid leech stean, oant it yn 1927 iepene waard as in museum foar de revolúsje. Besikers koene de keamers op de earste ferdjipping besjen, mar de kelder bleau sluten om't der de argiven fan de pleatslike sovjet opslein leine. It museum gyng yn 1932 wer ticht. Nei de Twadde Wrâldkriich krige it hûs meardere bestimmingen. It hûs waard brûkt om argiven fan de kommunistyske partij op te slaan, it wie in Museum fan it Ateïsme. Fanwegen de skiednis bleau it Ipatjev-hûs belangstellenden lûken, ek al wie it net mooglik om it hûs te besjen. Alle jierren wer leine boargers op 17 july blommen by it hûs tan oantinken oan de keizerlike famylje.
Fermanje fan Middelburch
Skiednis
Sûnt 1535 bestiet der in menistegemeente yn Middelburch en dêrmei is it de âldste protestantske gemeente fan de stêd. De gemeente funksjonearre as in hûsgemeente, mar yn 1629 waard in sjippefabryk oankocht om dêr in tsjerke yn te rjochtsjen.
Sawol it eksterieur as it ynterieur fan de tsjerke is foar it measte noch oarspronklik. Sûnt 1997 is it gebou mei útsûndering fan de gemeenteseal in ryksmonumint
Oargel
It oargel waard boud troch Bakker & Timmenga út Ljouwert. Yn it ynstrumint fan 1890 binne ûnderdielen fan âldere oargels út de âlde tsjerke ferwurke. Der binne registers fan Moreau út 1760, ûnderdielen fan Preuniger en Mennes út 1841 en fan oargelmakker W.H. Kam út 1850 en 1856.
Hauken en sparwers
De hauken en sparwers (Accipitrinae) binne in ûnderfamylje fan rôffûgels út de famylje fan de haukeftigen (Accipitridae). De ûnderfamylje hat 4-8 skaaien en 55-62 soarten, ôfhinklik fan hokke skaaien ta de ûnderfamylje rekkene wurde. Hoe dan ek is de ûnderfamylje fan de hauken en sparwers de grutste ûnderfamylje fan de famylje fan de haukfûgels en fan it skift fan de rôffûgels en is it skaai Accipiter it grutste skaai fan de famylje en it skift.
De Kandelaar (Kollum)
De Kandelaar oan de Foarstrjitte 24 wie oant 2021 it tsjerkegebou fan de Herfoarme evangelisaasjeferiening op Grifformearde Grûnslach yn Kollum. De evangelisaasjeferiening wie yn syn soarte ien fan de gruttere evangelisaasjeferienings yn de Nederlânsk Herfoarme Tsjerke. De feriening, dy't ek wol bekend stiet as it Grifformeard Bûn, is tsjintwurdich ek oansletten by de Protestanske Tsjerke yn Nederlân.
Fokke Bleeker
Bleeker wie earste kommys by de belestingtsjinst. Hy wenne yn Bussum. Fan it begjin fan de oarloch ôf oan siet Bleeker by it ferset. Hy wie lid fan de "Groep Dubelaar" dy't ta de Oardertsjinst hearde. Yn it Goai, fral yn Naarden, wie er dwaande mei it opdollen fan munysje dy't dêr nei de kapitulaasje troch Nederlânske militêren bedobbe wie. Ek stielen hy en syn kollega's wapens uit de kazematten fan de festing fan Naarden. In part dêrfan soe letter brûkt wurde by de oanslach op it Amsterdamsk befolkingsregister laat fan Gerrit van der Veen.
Ranald S. Mackenzie
Tsjinst ûnder de Amerikaanske Boargeroarloch
Yn july 1864 waard Mackenzie befoardere ta kolonel en kommandant fan it 2e rezjimint Swiere Artillery fan Konnetikut. Mei de rest fan Amerikaanske VIe Korps blokkearre er letter dat jiers yn 'e Slach by Fort Stevens de wraam op Washington, D.C. fan 'e Konfederearre generaal Jubal Early. Neitiid rekke er op 'e nij ferwûne yn 'e Slach by Opequon. Doe't er opbettere wie, krige er it befel taparte oer de 2e Brigade fan 'e 1e Difyzje fan it VIe Korps, mar yn 'e Slach by Cedar Creek rekke er foar de trêde kears ferwûne. Dêrop waard er op 30 novimber 1864 troch presidint Abraham Lincoln mei weromwurkjende krêft fanôf 19 oktober oansteld as brigadegeneraal fan 'e frijwilligers. Mackenzie krige doe it kommando oer de kavalerydifyzje fan it Leger fan de James, dy't er oanfierde yn 'e Slach by Five Forks en de Slach by it Gerjochtsgebou fan Appomattox. De Noardlike legerkommandant, generaal Ulysses S. Grant, dy't it letter ta presidint bringe soe, skreau yn syn memoires dat er Mackenzie beskôge hie as syn meast ûnthjittende ûnderhearrige.
Grifformearde tsjerke (De Pomp)
De Grifformearde tsjerke oan de Foijingawei is it tsjerklik sintrum fan de PKN-gemeente yn De Pomp.
Ljochtbeuk
Yn tsjinstellling ta de basilyk hat in halletsjerke gjin ljochtbeuk. By de halletsjerke moat it deiljocht troch de finsters fan de sydskippen komme. De tsjerke wurdt in pseudobasilyk neamd as de ljochtbeuk gjin finsters hat en/of de sydskippen hast oant it dak fan it middenskip rikke.
SimmerTime 2018
SimmerTime 2018 wie in ferfolch op SimmerTime 2000, dat yn 2000 as ûnderdiel fan 'e grutte Friezereüny Simmer 2000 organisearre waard op ynstigaasje fan 'e Fryske teäterman Rients Gratama. De organisaasje efter it evenemint fûn it projekt Ljouwert/Fryslân Kulturele Haadstêd fan Jeropa 2018 in treflike oanlieding om it súksesferhaal fan achttjin jier earder nochris te werheljen.
Der waard war dien om SimmerTime 2018 yn deselde sfear en ambiânse fan 2000 plakfine te litten. Ek wiene it grutdiels deselde artysten fan doe dy't yn 2018 ek wer optreden, wêrûnder De Kast, Piter Wilkens, Freark Smink en Maaike Schuurmans. De âlde line-up waard fuortsterke mei jongere talinten ûnder wa Johannes Rypma, en de ynbring fan 'e yn 2017 ferstoarne Gratama waard slim mist. It evenemint waard dêrom mei-iens ek oangrepen om in postúm earbetoan oan Gratama te bringen.
List fan planetoïden 78101-78200
Dit is in list fan planetoïden 78101-78200.
Bertelsmann
Skiednis
Yn 2004 gie Bertelsmann in joint venture oan tusken syn muzykdifyzje BMG Music Publishing en Sony Music, sadat Sony BMG ûntstie, ien fan 'e grutste platelabels fan 'e wrâld. Dêrby hold Bertelsmann in diel fan syn belangen yn 'e muzykyndustry apart ûnder de namme fan BMG Music Publishing, mar dat bedriuw waard yn 2006 oerdien oan Universal Music Publishing. Yn 2008 ferkocht Bertelsmann syn 50% eigendom yn Sony BMG oan 'e Sony Corporation of America, dy't it bedriuw Sony BMG dêrnei omneamde ta Sony Music Entertainment. De iennichste muzykbelangen dy't Bertelsmann no noch hat, binne dy op it mêd fan it behear fan auteursrjochten, dy't ûnderbrocht binne by de difyzje BMG Rights Management.
Op 20 augustus 2012 feroare Bertelsmann syn offisjele namme fan "Bertelsmann AG" yn "Bertelsmann SE & Co. KGaA". Yn 2013 gie it bedriuw mei syn Britske konkurrint Pearson PLC in joint venture oan troch Random House mei de Penguin Group fúzjearje te litten ta Penguin Random House, in wiere reus yn 'e útjouwersbrâns. Fierders naam Bertelsmann yn oktober 2014 Gruner + Jahr folslein oer.
Eigendom
Bertelsmann is sûnt 2012 in Kommanditgesellschaft auf Aktien (KGaA), wat delkomt op in soarte fan B.V., mei't der gjin publike oandielen útjûn binne. 80,9% fan it bedriuw is yn 'e hannen fan trije stiftings, wêrfan 77,4% fan 'e Bertelsmann Stiftung en it restant fan 'e Reinhard Mohn Stiftung en de BVG-Stiftung. De Bertelsmann Stiftung is in politike tinktank dy't oprjochte is troch famylje Mohn. Foar de rest (19,1%) is it bedriuw noch altyd direkt eigendom fan 'e famylje Mohn. Oant 2006 wie fierders 22,6% fan Bertelsmann yn 'e hannen fan 'e Belgyske yndustrialist Albert Frère.
Berch fan Fersiking
De Berch fan Fersiking is in berch yn de Judeeske Woastyn yn it Westjordaanlân en wurdt holden foar it plak dêr't Jezus neffens Mattéus 4:8 trijeris troch de duvel yn 'e ferlieding brocht waard. Wat it krekte plak west hat is net te sizzen, mar it wurdt yn 'e regel holden op de 366 meter hege heuvel noardwestlik fan de stêd Jericho yn Palestina.
Beskriuwing
Healwei de berch leit it Gryksk-otterdokske Kleaster fan de Ferlieding of, yn it Arabysk, Deir al-Qarantal.
Mitsuhisa Taguchi
(14 febrewaris 1955) is in eardere Japansk fuotballer. Earder spile foar Mitsubishi Motors.
Sybren Schippers
Libben en wurk
thumb|150px|Sybren Schippers as studint Yn 1860 waard er studint genêskunde yn Grins. Yn 1865 ferfear Schippers nei Wenen om dêr in eefkes te studearjen. Ofstudearjen die er op 6 septimber 1866 oan de Universiteit fan Grins mei in proefskrift oer hematuery (Haematuria renales, hjir te lêzen). Dêrnei reizge er fannijs nei Wenen, mar ek nei Berlyn. Hy festige him as dokter yn Súdhorn. Yn de hjerst fan 1889 festige er him yn Amsterdam, Stadhouderskade 51.
Hy wie yn 1887 boaske oan Joanna Carolina Blancke (Amsterdam, 1856 – Amstelfean, 1937); sy krigen trije bern. Frou Schippers-Blancke wie nei Mathilde Thomas koarte tiid muze fan de dichter Jacques Perk, mei wa't hja briefke. Harren soan Joannes Sybren Schippers (1890-1974) wie yngenieur skiekunde en amateur berchbeklimmer. Hy wie bestjoerslid fan de Nederlandse Alpen Vereniging en organisearre yn 1953 in lêzing troch Edmund Hillary oer dy syn beklimming fan de Mount Everest yn it Konsertgebou. Hy hat sels de Brenta yn de Dolemiten beklommen. Ek wied er ûnder mear lid fan de Sûnenskommisje yn Amsterdam.
Limûsine
Skaaimerken
It wichtichste skaaimerk fan in limûsine is dat der in skiedingswand bestiet tusken de sjauffeurskabine en it passazjierskompartimint. Dy wand hat ornaris in lûk fan glês of trochsichtich plestik dat iepenskood wurde kin, sadat der kommunikaasje tusken sjauffeur en passazjiers plakfine kin. In oare mooglikheid is dat de auto oer in intercomsysteem beskikt foar kommunikaasje tusken de beide dielen. Limûsines binne faak langer as oare persoane-auto's, sadat de passazjiers mear skonkromte hawwe. Fierders is it passazjierskompartimint yn 'e regel fan alle gemakken foarsjoen, lykas mei in ynboude tillefyzje, in ynboude kuolkast, ensfh. De sitplakken binne oardere lykas yn in treinkûpee, mei ien sitbank tsjin 'e efterwand oan en in oaren tsjin 'e foarwand oan, sadat de passazjiers mei de gesichten nei inoar ta sitte.
Goldendale (Washington)
Hjoeddedei
Yn 2010 wennen der 3407 minsken, 1462 hûshâldings en 963 famyljes, wêrfan 87,4% blanken, 0,2% swarten, 4,6% yndianen, 0,7% Aziaten,0,3% Pasifyske eilanners en 5,85% latino's. It trochsneed ynkommen foar in hûshâlding wie $26.030 en 25,4% fan de befolking libbet ûnder de earmoedegrins. Lânbou is de wichtichste boarne fan ynkommen. Foarhinne wie der in houtseachmûne, mar is njonkelytsen sletten. Ek in aluminiumfabryk, dy't boud waard trochHarvey Aluminum yn 1968 is nei 35 jier sletten, wêr'tsan 1400 - 1800 minsken wurken. Hjoeddedei is Rabanco Regional Disposal de grutste wurkjower yn 'e stêd. U.S. Route 97 rint beëasten it plak lâns yn noard-súd rjochting.
Methuen Publishing
Skiednis
Nei't Methuen yn 'e 1930-er jierren al in fúzje oangien wie mei Chapman & Hall, waard it bedriuw yn 1958 ûnderdiel fan it Associated Book Publishers-konglomeraat. Nei't it letter de firma Eyre & Spottiswoode oernommen hie, stie it yn 'e santiger jierren lange tiid bekend as Eyre Methuen. Doe't ABP yn 1987 opgie yn 'e Thomson Corporation, waarden de útjouwerijen fan fiksje oerdien oan Reed Elsevier, dy't se yn 1997 trochferkocht oan Random House. It jiers dêrop, yn 1998, kocht Methuen himsels lykwols út, sadat it wer in selsstannich bedriuw waard. Yn 2003 naam Methuen de yn 1998 oprjochte útjouwerij Politico's Publishing oer.
List fan ryksmonuminten yn De Fryske Marren
Sleat
Sleat hat 50 ynskriuwings yn it ryksmonuminteregister. Sjoch List fan ryksmonuminten yn Sleat foar in oersjoch.
Teroele
Teroele hat 2 ynskriuwings yn it ryksmonuminteregister.
Sint-Helena
Sint-Helena of St. Helena kin ferwize nei:
Beskaving
Ynklusive beskaving
Yn 'e achttjinde iuw ûntstie ûnder ynfloed fan 'e Ferljochting de betsjutting foar it byskaven fan it oanlearen fan kennis en noarmen en wearden. Yn it doedestiden hearskjende foarútgongsleauwe wie beskaving de heechste triemme fan in ûntjouwingsproses. De Westerske wrâld waard ûndersteld him dêrmei te ûnderskieden fan eardere, barbaarske maatskippijen. Yn dizze kontekts waard 'beskaving' almar mear synonym mei 'kultuer'.
Utlis
Histoarysk wurdt de term 'beskaving' yn dizze sin almeast begrepen as in gruttere en 'heechsteandere' kultuer as foargeande, saneamd primitive kultueren. Oer it algemien kin steld wurde dat it tsjinstelde fan in eksklusive beskaving in tribale maatskippij sûnder sintralisearre regear is, lykas in nomadyske feehoederskultuer of in kultuer fan jager-sammelders. De ierste beskavings ferskynden fuort nei de Neolityske Revolúsje, dy't yn beskate dielen fan 'e wrâld in fluch proses fan stedsfoarming en steatsformaasje yn gong sette. Dat barde benammen oan 'e Giele Rivier en de Jangtsekiang yn Sina, yn 'e Nyldelling fan Egypte, yn 'e Fruchtbere Healmoanne fan it Midden-Easten en yn 'e Yndusdelling yn it noarden fan it Yndysk subkontinint.
Ryksdei (Hillige Roomske Ryk)
Skiednis
Der waard fan de Ryksdei fan 1495 ôf ferskate kearen besocht en herfoarmje it Ryk om it stadichoan útinoarfallen dêrfan te stopjen. Dat wie om 'e nocht en by de Frede fan Westfalen yn 1648 barde it omkearde. De keizer syn macht waard fierder beheind, dêr't er winliken allinnich noch mar yn namme hearske, en moast alle besluten fan de Ryksdei oannimme. Fan doe ôf oant de ein fan it Ryk yn 1806 wie it Hilllige Roomske Ryk net mear as in samling fan selsstannige steaten.
De meast bekende Ryksdagen waarden holden yn Worms yn 1495, dêr't de ryksherfoarming foarsteld waard, en yn 1521 dêr't Marten Luther yn de ban dien waard (Edikt fan Worms). Ek dy fan Spiers fan 1526 en 1529 (de protestaasje fan Spiers) en guon yn Neurenberch wiene bekend. By de Ivige Ryksdei fan Regensburg yn 1663 waard de Ryksdei tenei op in fêst plak holden.
Portland (Oregon)
Skiednis
Tsjintwurdich stiet Portland bekend om syn treflike stedsynrjochting en syn ynvestearring yn light rail as in foarm fan iepenbier ferfier. Fanwegen sawol de effisjinte stedsplanning as it miljeufreonlike iepenbierferfiernetwurk hat Portland de namme krigen ien fan 'e "grienste" stêden fan 'e Feriene Steaten, of sels fan 'e wrâld te wêzen.
Ingelske Tsjerke (Middelburch)
Waalske Tsjerke
Tsjintwurdich wurdt de kapel brûkt troch de Eglise Wallonne, dy't twaris yn 'e moanne in Frânsktalige tsjinst fierd. De Waalske gemeente is yn 1574 ûnstien en is dêrmei de âldste Waalske gemeente fan Nederlân. Nei't harren tsjerke yn de Sint-Pieterstraat by it bombardemint fan 1940 ferlern gyng, makke de gemeente gebrûk fan de Ingelske Tsjerke oant 1953, doe't de Waalske gemeente ferhûze nei de Fermanje fan Middelburch. Sûnt 2011 brûkt de Waalske gemeente op 'e nij de Ingelske Tsjerke.
Faaborg
Skiednis
Alhoewol't it net bekend is wannear't de delsetting stifte waard, like Faaborg al yn de 13e iuw as merkstêd privileezjes te besitten. De stêd waard oan trije kanten troch wetter omklamme en waard fierder beskerme troch sompich gebiet en in muorre. Om 1477 hinne waard in kleaster stifte, dat stadichoan mear besit krige yn de stêd en de omjouwing. Nei de reformaasje waard it kleaster noch brûkt as hospitaal en lang om let waard it kompleks ôfbrutsen. De kleastertsjerke bleau lykswols bestean en krige de funksje fan parochytsjerke. Yn de 16e en 17e iuw hie de stêd te lijen fan de yllegale hannel troch oare delsettings oan de kust en yn it midden fan de 17e iuw kearde de kriich mei Sweden de ûntjouwing op, mar yn de 18e iuw tierde de stêd as in wichtige havenstêd. Nôt waard eksportearre nei Noarwegen en ek de hannel mei Sleeswyk en Holstein naam ta. Tsjin it ein fan de 19e iuw fearen de skepen fan Faaborg wol oant de Middellânske See ta. Yn dy iuw naam Ingelân it plak fan Noarwegen yn as meast wichtige hannelspartner fan de stêd en de hannel waard yn de twadde helte fan de 19e iuw fierder útwreide nei lannen as Austraalje en Sina. It tal ynwenners naam ta, benammen ek nei't Denemark de hartochdommen Sleeswyk en Holstein oan Dútslân ferlear. Under de nije ynwenners wiene ek in soad joaden, dy't yn Faaburg de grutste joadske mienskip fan Fún foarmen en dêr in eigen synagoge hiene.
Cobie Smulders
Aktearkarriêre
Yn 2002 hie Smulders har earste tillefyzjeoptreden mei in gastrol yn 'e science fiction-searje Jeremiah. Fan 2003 oant 2004 hie se in fêste rol yn 'e searje Veritas: The Quest, dy't lykwols mar ien seizoen rûn. Fierders wie se yn har iere jierren te sjen yn weromkearende rollen yn 'e tillefyzjesearjes Andromeda en The L Word en yn gastrollen yn searjes as Tru Calling en Smallville. Har earste filmrol hie Smulders yn 2004 yn Walking Tall.
Keunstriden op de Olympyske Winterspullen 1998
White Ring
De White Ring waard yn 1996 boud. Der wie plak foar 5.000 taskôgers.
Jean Sibelius
thumb|Jean Sibelius om 1913 thumb|Sibelius syn bertehûs yn Hämeenlinna Johan "Jean" Julius Christian Sibelius (Hämeenlinna, 8 desimber 1865 – Järvenpää by Helsinki, 20 septimber 1957) wie in Finsk komponist, muzykpedagooch en dirigint. Hy wie net allinne de bekendste Finske komponist, mar syn muzyk spile ek in wichtige rol yn de foarming fan de Finske nasjonale identiteit.
Jean Sibelius waard yn 1865 yn in Finsk-Sweedske famylje berne.
Fersetsmonumint Ferwert
Skiednis
Ferwert woe graach in oarlochsmonumint hawwe dat utering joech oan it ferset fan de befolking yn de oarlochsjierren. De Utertske byldhouwer Jan van Luijn makke in byld fan "in krêftige mannefiguer, dy't it karakter fan dizze streek draacht. Oan de iene kant, wat tebekholden, hat de figuer in skeppe yn 'e hân, en oan de oare kant, mear yn it sintrum fan it omtinken wurdt in gewear beret omklamd, mei de hâlding fan in minske, dy't, as er twongen wurdt, net wifket der syn frijheid mei te ferdigenjen." Van Luijn makke ek fersetsmonuminten foar Appelskea en Wolvegea.
Ontonagon Yndianereservaat
It Ontonagon Yndianereservaat (Ingelsk: Ontonagon Indian Reservation) is ien fan 'e beide reservaten fan 'e federaal erkende Keweenaw Bay Yndianemienskip fan de L'Anse en Ontonagon Troepen fan Tsjippewa Yndianen (Keweenaw Bay Indian Community of the L'Anse and Ontonagon Bands of Chippewa Indians). It leit yn it noardwesten fan 'e Amerikaanske steat Michigan, en is ûnbewenne.
Gasthûstsjerke (Middelburch)
Skiednis
Yn de rin fan de tiid brochten de ferskillende denominaasjes feroarings oan de tsjerke oan. Tusken de tsjerke en it koer waard foar it setten fan in oargel bygelyks in muorre boud. Ek ferfong in houten plafond de oarspronklike goatyske bôgen. It koer die lang tsjinst as wente foar de koster en letter as keuken en om de jas op te hingjen. Tsjintwurdich tsjinnet it koer as konsistoarje.
Utstrûpers
De nimfen binne gefoelich foar fersmoarging fan it wetter en de oanwêzichheid derfan wiist op in goede wetterkwaliteit. De ûntwikkeling fan de nimfen is unyk foar ynsekten, de nimf hat in soarte sub-adult stadium foardat it definitive ferpopkjen bart.
The Mummy: Tomb of the Dragon Emperor
Plot
Yn 'e twadde helte fan it earste milennium f.Kr. wurdt it Keizerryk Sina feriene út in stikmannich selsstannige keninkriken troch in tirannike kriichshear dy't himsels útropt ta de Drakekeizer. Hy jout opdracht ta de bou fan 'e Sineeske Muorre, dêr't er syn fersleine fijannen by wize fan twangarbeid oan wurkje lit. Se krepearje by de tûzenen fan it hurde wurk en de minne behanneling, en hy lit harren liken tsjinje as fûnemint foar de muorre. Meitiid leart er hoe't er de fiif tradisjonele Sineeske eleminten (ierde, wetter fjoer, hout en metaal) behearskje kin. Dêrtroch wurdt er sa machtich dat nimmen him noch oer kin. Uteinlik hat er noch mar ien fijân oer: de dea. Want de Drakekeizer is bang om te stjerren, wat in ein meitsje sil oan alles dat er berikt hat.
Lin fertelt de O'Connells dat har famylje al iuwenlang de tombe fan 'e Drakekeizer bewekke om foar te kommen persiis wat der no bard is. Se fertelt ek dat de Drakekeizer no sjen moat dat er yn it legindaryske Shangri-La komt, in plak djip yn 'e Himalaya dêr't de boarne fan 'e ûnstjerlikens him befynt. As er baait yn it wetter út dy boarne, sil er noch folle machtiger wurde as er no is en eltse lichemsfoarm oannimme kinne dy't er wol. De O'Connells, Lin en Evelyn har broer Jonathan reizgje streekrjocht mei it fleantúch nei de Himalaya, dêr't se sadwaande earder arrivearje as de Drakekeizer en generaal Yang. Se berikke in stoepa dêr't de wei nei Shangri-La toand wurde sil as it Each fan Shangri-La (dat no yn it besit is fan generaal Yang) op 'e punt fan 'e koepel pleatst wurdt.
Untfangst
The Mummy: Tomb of the Dragon Emperor krige oer it algemien negative resinsjes fan 'e filmkritisy. Roger Ebert fan 'e Chicago Sun-Times wie ien fan 'e mar in pear dy't in positive beskriuwing pleatste en de film 3 fan 4 stjerren joech. Hy ferantwurde dat sa: "Wêrom't ik dizze film moai fûn? It wie gewoan domme wille, dat is wêrom." Hy fûn ek dat The Mummy: Tomb of the Dragon Emperor de bêste film fan 'e searje wie, in miening dy't net folle byfal krige.
Dynasty
In dynasty is in rige hearskers út deselde famylje, ornaris yn 'e kontekst fan in feodaal of monargaal systeem, mar soms ek foarkommend yn republiken, dêr't de hearskers (alteast yn namme) troch it elektoraat ta har posysje keazen wurde. In aadlike dynasty wurdt ek wol in hûs neamd. Yn 'e folksmûle wurde fierders ynstee fan it wurd 'dynasty' almeast synonimen brûkt as famylje of clan. Der besteane ferskate soarten dynastyen, lykas erflike dynastyen en reynkarnate dynastyen. Fierders wurdt de term 'dynasty' ek wol yn oerdrachtlike sin brûkt foar machtige famyljes dy't hielendal gjin hearskers yn 'e tradisjonele sin binne. Dynastyen wurde yn 'e historiografy fan bgl. it Keizerryk Sina en de Egyptyske Aldheid brûkt om tiidrekken oan te jaan. Net alle histoaryske hearskers hearden ta in dynasty; guons, lykas kening Aroiald fan 'e Longobarden en keizer Fokas fan it Byzantynske Ryk krigen nea de kâns om in eigen dynasty te stiftsjen.
Deenske Folkstsjerke
Organisaasje
Op dit stuit stiet keninginne Margaretha II oan it haad fan de tsjerke.
Koji Tanaka
(2 novimber 1955) is in eardere Japansk fuotballer. Earder spile foar NKK.
George Stam
Wurk 1931 oant 1992
George Stam waard op 12 maaie 1931 beneamd as oargelist fan de Jakobijnertsjerke fan Ljouwert, dêr't er it haadoargel fan bespile. It salaris yn dy tiid wie f 750,-. Dêrfoar wie er oargelist yn Warnsveld. Stam syn entûsjasme as musikus sloech oer op oare (oankommende) oargelisten. In protte learlingen fûnen sadwaande it paad nei Ljouwert, sa as Arnold Feddema (Damwâld), Dirk Kreger (Frjentsjer), Cor Edskes en Evert Westra (beide út Grins). Ek Klaas Boersma wie yn dy tiid in learling fan Stam. Teffens hat er dirigint fan toankeunstkoar Concordia (as opfolger fan Jan Paardekoper) en fan 1945 – 1947 orkestdirigint west by de “Ljouwerter Orkest Foriening”, dy't wol beskôge wurdt as de foarrinner fan it Frysk Orkest. Hy krige lywols skeel mei de orkestleden en joech dêrom syn funksje oer.