cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lea Whitford
Libben en karriêre
Whitford troude mei Rick Whitford, mei wa't se har yn it Swartfuot Reservaat op in boerepleats benoarden Cut Bank nei wenjen sette. Mei har man runt se dêr njonken har oare wurk ek noch in feehâlderij en in lyts transportbedriuw. Hja hawwe ien dochter, Whitney, en twa soannen, Rabe en Kobe. Yn 2012 stelde Whitford harsels foar de Demokratyske Partij kandidaat foar in sit yn it Hûs fan Offurdigen fan 'e steat Montana. Dêrby fersloech hja de sittende Republikeinske ôffurdige Lila Evans, sadat se neitiid fan begjin 2013 ôf it sechstjinde distrikt fan Montana yn it Steatskongres fertsjintwurdige.
Dom fan Sleeswyk
De Dom fan Sleeswyk (Dútsk: Schleswiger Dom; offisjeel: Sankt-Petri-Dom zu Schleswig) is in domtsjerke yn de Dútske stêd Sleeswyk. De skiednis fan de tsjerke giet werom op omtrint it jier 1030. It bisdom Sleeswyk waard lykwols al oprjochte yn 948. De tsjerke is wijd oan de apostel Petrus.
Foarskiednis
Omtrint it jier 850 ûntstie de missytsjerke fan Haithabu. Keizer Otto I joech yn de jierren 947-949 opdracht ta de stifting fan trije nije bisdommen op it Kimbryske skiereilân. Sa koe hy syn ynfloed nei it noarden ta útwreidzje. Earst waard it bisdom Ribe, dan it bisdom Sleeswyk en úteinliks it bisdom Århus stifte. Nei de oprjochting fan it bisdom Sleeswyk yn 947 waard in earste domtsjerke boud. Hjirfan wit men lykwols net dêr't dy stean hat en likemin falt der wat te sizzen oer de ôfmjittings fan dat bouwurk.
Bouskiednis
Yn alle gefallen begûnen hja al rillegau nei de bou fan it romaanske dwersskip mei nij wurk. Tusken 1275 en 1300 ûntstie it heechgoatyske hallekoar en de krúsgong. De romaanske basilyk waard fan 1200 oant 1408 ta in letgoatyske halletsjerke ferboud en úteinlik yn de 16e iuw foltôge. Mar pas oan it ein fan de 19e iuw, doe't Sleeswyk in prusyske provinsjehaadstêd waard, krige it eksterieur fan de domtsjerke syn hjoeddeiske foarm. Yn 1888 waard op fersyk fan keizer Wilhelm II út ein set mei de bou fan de neogoatyske toer, dy't yn ferhâlding ta de tsjerke winliken al te heech is en yn 1894 ree kaam. De bou waard betelle út de Frânske herstelbetellings oan it Dútske Ryk.
De blauwe Madonna
Jürgen Ovens skildere yn 1669 foar de dom de Blaue Madonna, in wurk dat earder de namme fan de Heilige Familie mit dem Johannesknaben droech. It hinget oan in pylder nei it noardlike sydskip yn in pronksk listwurk fan Hans Gudewerdt de Jongere. De blauwe Madonna ûntstie yn de barokke tiid en lit ynfloeden fan de Flaamske skilder Antoon van Dyck sjen.
De Kanto's
Ynhâld
It meast yn it each springende skaaimerk fan The Cantos is sûnder mis de tafoeging fan sitaten yn oare Westerske talen, en dêropta noch guon yn Sineeske karakters. It rieplachtsjen fan wittenskiplike kommentaren is frijwol ûnûntkomber foar immen dy't de tekst begripe wol. It berik fan 'e taspilings op histoaryske foarfallen is tige grut, en rint fan Homearus syn Odyssee oant barrens út 'e tweintichste iuw, wylst abrupte feroarings fan perspektyf har sûnder warskôging foardogge. Teffens wurdt der referearre oan in grut ierdrykskundich ferskaat. Oan syn eigen iere belangstelling foar de klassike beskavings fan it Middellânske-Seegebiet en East-Aazje foege Pound dingen ta dy't him oansprieken út it Itaalje en de Provâns fan 'e Midsiuwen en de iere Moderne Tiid; út it oanbegjin fan 'e Feriene Steaten; út it santjinde-iuwske Ingelân; en details oangeande Afrika, dy't er ûntliend hie oan Leo Frobenius. Unútleine referinsjes komme rûnom foar. Doe't er mei it wurk úteinsette, miende Pound noch dat er oer dichterlike en retoaryske techniken beskikte dy't syn skriuwen út harsels betsjutting jaan soene, mar geandewei krige er mear each foar it boadskip dat er oerbringe woe.
Spion
Der wurdt ûnderskie makke tusken ferskate soarten spionnen. In ynljochtinge-ofsier is in wurknimmer fan in feilichheidstsjinst. In agint is in bûtensteander dy't net op 'e leanlist fan 'e feilichheidstsjinst stiet en meastal ek net in oplieding folge hat om spion te wurden, mar dêr dochs foar wurket, ornaris yn ruil foar in finansjele tsjinprestaasje. In ynformant is immen dy't allinnich mar ynljochtings leveret, soms út eigen beweging, soms tsjin betelling, en soms ek om't hy of sy dêrta sjantearre wurdt.
Briana Banks
Jonkheid
Briana Banks waard yn 1979 berne yn München, yn 'e Dútske dielsteat Beieren, as de dochter fan in Dútske heit en in Amerikaanske mem. Hja hat in jongere suster mei wa't hja twa jier skeelt dy't fan Lorin Hamilton Bany hjit. Dy wurke yn 2004 mei oan twa ôfleverings út in realitytillefyzjesearje oer Banks mei as titel Porno Valley. Doe't se fjouwer jier wie, giene Banks har âlden útinoar en ferfear har mem mei de beide bern earst yn 1983 nei Grut-Brittanje, en letter yn 1986, doe't Banks sân jier wie, nei de Feriene Steaten, dêr't se har yn Simi Valley, in foarstêd fan Los Angeles, nei wenjen setten. Banks har heit wennet noch altyd yn Dútslân.
Pornokarriêre
Yn oktober 2006 kaam Banks yn it nijs doe't se seksboartersguodfabrikant Doc Johnson foar de rjochter dage mei in skeaclaim fan mear as $75.000 om't dat bedriuw in ûnautorisearre lateks ôfjitsel fan har geslachtsdielen produsearre hawwe soe. Yn 2009 begûn Banks har eigen filmstudio, dy't se Briana Banks Entertainment neamde. Fan 2006 oant 2008 en jitris fan 2013 oant 2015 loek Banks har tydlik út 'e pornoyndustry werom. Nei har twadde comeback tekene se yn 2015 in kontrakt by it ympressariaat Society 15, dat eigendom is fan har kollega Kendra Lust.
Todd Lockwood
Libben en karriêre
Yn 1994 wenne Lockwood Wordcon by, de wrâldkonvinsje op it mêd fan science fiction en fantasy, yn it Kanadeeske Winnipeg. Dêr mette er foar it earst oare science fiction- en fantasykeunstners, ûnder wa Michael Whelan, en lei er kontakten yn dy wrâld. Sadwaande waard er letter troch TSR, de útjouwer fan Dungeons & Dragons, frege om wurk foar harren te dwaan. Yn 1996 koe Lockwood dêr foltiids oan 'e slach, in kâns dy't er mei beide hannen oangriep. Nei't TSR yn 1997 oernommen wie troch Wizards of the Coast, ferhuze Lockwood mei syn frou en trije bern foar syn wurk nei de steat Washington (dêr't Wizards of the Coast fêstige is).
Passy fan Petrus en Paulus
De Passy fan Petrus en Paulus (yn it Latyn: Passio Sanctorum Petri et Pauli) is in algemien as apokryf beskôge kristlike religieuze tekst, besibbe oan it Nije Testamint fan 'e Bibel. It is in pseudepigrafysk geskrift dat in lette ferzje fan it martelderskip fan apostels Petrus en Paulus werjout, en dat skreaun wêze soe troch in Marsellus, in tiidgenoat fan 'e beide neamde apostels, oer wa't fierders neat bekend is. Yn it echt datearret de Passy fan Petrus en Paulus lykwols fan nei de fjirde iuw.
Hamnet Shakespeare
Libben
Der is net folle bekend oer Hamnet. Hy en Judith waarden berne yn Stratford-upon-Avon, yn it greefskip Warwickshire, en doopt op 2 febrewaris 1585, yn 'e Stratforder Tsjerke fan 'e Hillige Trije-ienheid, troch in dûmny Richard Barton fan Coventry. Hy en Judith waarden neamd nei freonen fan 'e Shakespeares, in troud pear dat fan Hamnet en Judith Sadler hiet. Hamnet Sadler wie bakker te Stratford-upon-Avon.
Konneksjes tusken Hamnet en Shakespeare syn wurk
Sokke teoryen konsintrearje harren op 'e trageedzje Hamlet, mar de tradisjonele opfetting dat Shakespeare syn fertriet oer de dea fan syn soan him oansette ta it skriuwen fan dit nearzige toanielstik, is nei alle gedachten net wier. Yn it foarste plak is Hamlet foar 't neist skreaun tusken 1599 en 1601, wat trije oant fiif jier nei Hamnet syn ferstjerren wie, en oard binne de nammen Hamnet en Hamlet dan wol sa goed as gelikens (en bestiet der bewiis dat se yn Shakespeare syn tiid trochinoar brûkt waarden), mar de namme Hamlet út it toanielstik is nei alle gedachten net ôflaat fan Hamnet Shakespeare, mar fan it personaazje Amleth, út 'e Skandinavyske leginde (optekene troch Sakso Grammatikus), dêr't Hamlet op basearre is.
Temple Ewell
Temple Ewel leit yn de delling fan de Dour en is omjûn troch beskerme natuergebieten (National Nature Reserves). Yn it doarp steane de tsjerke fan it kerspel, in gemeentehûs en in basisskoalle. It plak hat teffens in winkel, in postkantoar, en in 18e iuwsk public house.
Krante
TENews is in krantsje dat alle moannen fergees hûs-oan-hûs besoarge wurdt.
Spiers
Iere skiednis
Withoe folle fynsten út it Neolitikum, Brûnstiid, de Hallstatt-kultuer en it La Tène-tiidrek meitsje dúdlik dat der op de terrassen fan Spiers, benammen op it legere diel oan de Ryn, al hiel betiid delsettings west ha. Ien fan de bekendste fynsten is de Gouden Hoed fan Schifferstadt (Der Goldene Hut von Schifferstadt) út 1500 f. Kristus, dy't yn 1835 op in fjild fûn waard by Schifferstadt op sawat 6 km. noardwestlik fan Spiers.
Om it jier 150 hinne stie de stêd ûnder de ferlatynste Keltyske namme Noviomagus op in kaart fan de Grykske geograaf Ptoleméus; deselde namme stiet yn it Itinerarium Antonini, in romeinsk reisboek út de 3e iuw, en op de Tabula Peutingeriana, in 3e-iuwske wegenkaart fan it Romeinske Ryk. Benammen yn de twadde helte fan de 3e iuw krigen de Romeinen jimmeroan mear lêst fan ynfallen troch de Allemannen, dy't foaral winterdeis de Ryn nei de westlike kant oerstieken. Spiers waard op 'e nij in stêd oan de grins fan it Romeinske Ryk en de Romeinen begûnen mei in reorganisaasje fan de fersterkingen by de Ryn lâns. Út fynsten yn it fersterkte diel fan Spiers docht bliken dat der doe al in iere Kristlike gemeente bestie. Yn it jier 343 wurdt de foar it earst in biskop neamd, mar bûten it fort wie de befolking lykwols noch altiten heidensk. Úteinlik soene de Romeinen it net hâlde, mar it fort bestie nei alle gedachten noch oant 500.
1689
In slim ûnk oerkaam de stêd doe't Spiers tidens de Njoggenjierrige Oarloch yn 1689 troch Frânske troepen alhiel ferwoastge waard. Op 30 jannewaris 1689 waarden de fersterkingen om de stêd hinne ôfbrutsen en de befolking waard twongen mei te helpen oan de sloop. Dêrnei waarden de befolking evakuearre en de stêd mei alle kleasters en tsjerken planmjittich yn brân stutsen. Allinnich de domtsjerke bleau sparre. De brânstichting makke in ein oan it midsiuwske stedsbyld mei it grutte tal tsjerketuorren en de 68 poarten en tuorren dy't ea de stêd omheinden. Yn de 18e iuw waard de stêd mei in dramatysk sakke ynwennertal op 'e nij boud. Ut dy tiid datearje û.o. it riedshûs, de lutherske Dreifaltigkeitskirche en de oarspronklik kalvinistyske Heiliggeistkirche.
Houlik
Der moat ûnderskie makke wurde tusken it tsjerklik houlik, dat sletten en erkend wurdt troch in religieuze autoriteit, en it boargerlik houlik, dat sletten en erkend wurdt troch de steat wêryn't men wennet. Guon lannen, dy't gjin skieding tusken tsjerke en steat hawwe, kenne it boargerlik houlik net en erkenne útslutend religieuze houliken. Dat is bygelyks it gefal yn Israel, dêr't net-leauwige persoanen net trouwe kinne en tradisjoneel útwike nei Syprus. De eigentlik sluting fan in houlik (en it dêrmei faak mank geande feest) hjit de brulloft. Foarôfgeande dêroan wurdt faak in frijfeintefeest fierd foar de brêgeman en/of in frijfammefeest foar de breid. Neffens it CBS waarden der yn Nederlân yn 2007 72.485 houliken sletten, wêrûnder fan 1.371 homohouliken en 5.333 fan Nederlanners yn it bûtenlân.
Westgroßefehn
Bysûnderheden
De âlde doarpsskoalle waard yn 1999 in weefmuseum. It museum wurdt troch de feriening „De Weevstuv e.V“ en der wurde regelmjittich workshops hâlden.
Hilda Talsma
Hilda Talsma (1971), ek bekend as Hilda Talsma-Krottje, is in Frysk skriuwster. Neist it skriuwen hâldt Talsma har ek aktyf dwaande mei û.o. it toaniel en it skûtsjesilen.
John Hillerman
Jonkheid en oplieding
Hillerman waard yn 1932 berne yn Denison, yn 'e Amerikaanske steat Teksas, as de soan fan Christopher Benedict Hillerman, de útbater fan in benzinestasjon, en dy syn frou Lenora Joan Medlinger. Syn heit wie de pakesizzer fan ymmigranten út Dútslân en Frankryk, wylst syn mem de dochter wie fan ymmigranten út Eastenryk en Dútslân. Hillerman groeide op yn Denison en folge de middelbere skoalle oan 'e pleatslike St. Xavier's Academy.
Nei't er slagge wie foar syn eksamens, studearre er trije jier lang sjoernalistyk oan 'e Universiteit fan Teksas te Austin. Oanslutend gied er yn 1953 by de Amerikaanske Loftmacht, dêr't er fjouwer jier tsjinne en de rang fan sersjant berikte. Under syn tsjinstjierren wie Hillerman belutsen by ferskate militêre teätergroepen, en nei't er ôfswaaid wie, sette er him nei wenjen yn New York, om in toanieloplieding te folgjen oan 'e American Theatre Wing.
List fan planetoïden 63801-63900
Dit is in list fan planetoïden 63801-63900.
Kunath
Joachim Kunath, dy't earder foar Mollenhauer wurke, makket ferskate soarten skoalleblokfluiten en reidynstruminten en ek de fjouwerkante Paetzoldblokfluiten. Om 1975 hinne, sette Herbert Paetzold út ein mei it oanbieden fan in fjouwerkante kontrabasblokfluit makke fan multipleks, in útfining fan syn omke Joachim Paetzold. Yn 1977 bestelde Frans Brüggen trije fan dy ynstruminten foar syn trio Sour Cream, en rillegau waarden dy populêr by muzikanten om reden fan harren kwaliteiten yn konsorts. It oanbod waard útwreide mei grutte bas-, basset- en subkontrabas-ynstruminten. Herbert Paetzold syn bedriuw gie yn 2011 op yn Kunath.
Streaming media
Streaming media (Ingelsk foar "streamende media"; útspr.: ['stri:mɪŋ 'mi:dia], likernôch: " strii -ming mii -di-a") binne media dy't streekrjocht fia kompjûternetwurken (lykas it ynternet) ferspraat wurde. Dat proses wurdt streaming of ek wol streamen (útspr.: ['stri:mən], likernôch: " strii -mun") neamd. It is in populêre distribúsjemetoade by webcasts (útstjoerings oer it ynternet), by it besjen fan webfideo's (bgl. op YouTube) of fan video-on-demand (bgl. fia Netflix of Disney+) en by it beharkjen fan muzyk (bgl. fia Apple Music of Spotify). By streaming wurdt oanhâldend in diel fan 'e data yn 'e buffer pleatst, sadat in programma op in mediaplayer ôfspile wurde kin. Dêrtroch kinne de ûntfongen media (fideo en audio) fuortendaliks konsumearre (besjoen en beharke) wurde troch de brûker, sûnder dat de hiele útstjoering dan al download is.
In oar minpunt oan streaming media is dat men in beskate bânbreedte nedich is om streaming media goed ôf te spyljen. Untbrekt foldwaande bânbreedte, dan sil it bufferjen fan 'e media it ôfspyljen fan 'e ynhâld net byhâlde kinne, en hat men te krijen mei skoftkes dat de media stilfalle sadat it bufferjen it ôfspyljen byhelje kin.
Live-streaming is it fersprieden oer it ynternet fan live-útstjoerings fan (oer it algemien) fideo. Dêrfoar hat men ferlet fan in kamera, in encoder om 'e bylden te digitalisearjen, en in mediapublisher en in webside om 'e bylden te distribuëarjen. Dit soarte fan streaming media hoecht net opnommen te wurden op it punt fan oarsprong, hoewol't dat faak wol dien wurdt.
Ross-on-Wye
thumb|260px|De ruïne fan Wilton Castle. Ross-On-Wye is in plak yn it súdeasten fan it distrikt Herefordshire, yn it greefskip mei deselde namme. It stedsje leit oan de rivier de Wye, ien fan de langste rivieren fan it Grut Brittanje. Ynearsten hiet it plak Ross, mar yn 1931 waard der on Wye oan taheakke, om ûnderskied te meitsjen mei oare plakken mei deselde namme yn it lân.
Fort Riley
Skiednis
Nei ôfrin fan 'e Amerikaanske Boargeroarloch (1861-1865) wie Fort Riley fan 1867 oant 1875 ien fan 'e wichtichste bases foar de Komantsjekampanje, tsjin 'e Komantsjen. Fan 1866 oant 1873 wie yn it fort it Amerikaanske 7e Kavaleryrezjimint fan luitenant-kolonel George Armstrong Custer legere, dat hjirwei yn 1868 it Bloedbad oan de Washita oanrjochte ûnder de Súdlike Sjajinnen. Yn 1887 waard yn Fort Riley de praktykskoalle foar kavalerytaktyk fan it Amerikaanske Leger fêstige. Tusken 1886 en de 1930-er jierren wiene ek de ferneamde Amerikaanske 9e en 10e Kavaleryrezjiminten ferskate perioaden yn it fort legere, dy't folslein út Afro-Amerikanen bestiene, de saneamde 'bizonsoldaten' (Buffalo Soldiers).
Gerhart Hauptmann
thumb| Gerhart Hauptmann. Gerhard Johann Robert (Gerhart) Hauptmann (Obersalzbrunn (Neder-Sileezje), 15 novimber 1862 – Agnetendorf by Hirschberg, Poalske besettingssône), 6 juny 1946) wie in Dútsk (toaniel)skriuwer. Ynearstenoan skreau er realistyske drama's, dêr’t er omtinken yn skonk oan de minne sitewaasje fan de earmen, letter ek mear symbolyske stikken en wurken basearre op de Grykske mytology. Hy jildt as meigrûnlizzer fan it Dútske naturalisme. Yn 1912 krige er de Nobelpriis foar de Literatuer oerlange. Hy hearde in skoftke ta de Friedrichshagener Kreis, in rûnte fan yntellektuelen yn Berlyn.
Belle van Zuylen
Jonkheid en komôf
Doe't se yn 1751 weromkearden yn 'e Republyk, moast de alvejierrige Van Zuylen, dy't in jier lang gjin wurd Nederlânsk sprutsen hie, har memmetaal op 'e nij oanleare. Neitiid beskôge se lykwols altyd it Frânsk as har earste taal. Dat wie doedestiden ek de fiertaal en lingua franca yn 'e fermiddens fan 'e Jeropeeske hegerein. Prevost kearde yn 1753 fanwegen har sûnens werom nei har berteplak Sjenêve, mar ûnderhold oant 1758 (ynsafier bekend) in briefkerij mei Van Zuylen. Datselde jiers begûn Van Zuylen oan in muzikale stúdzje by de Italjaanske komponist Niccolò Zingarelli.
Skriuwkarriêre
Mei 22 jier skreau Van Zuylen yn 1763 anonym har earste novelle, dy't se as titel Le Noble ("De Ealman") joech. Dat wurk ferskynde yn fúljetonfoarm yn in Frânsktalich tydskrift, útjûn troch útjouwerij Evert van Harrevelt yn Amsterdam. Doe't yn 1763 de korrizjearre ferzje yn boekfoarm ferskynde, kaam lykwols al rillegau út wa't de skriuwster wie, mei as gefolch dat Van Zuylen har âlden it boek út 'e hannel nimme lieten, om't it in satire wie op harren eigen maatskiplik fermidden, dat se net wurdearje koene. Ek yn 1762 skreau Van Zuylen foar har freonen it selsportret Portrait de Mll de Z., sous le Nom de Zélide, Fait par Elle-même, 1762 ("Portret fan Juffer fan Z., ûnder de Namme Zélide, Makke troch Harsels").
Medisynpylken
Medisynpylken (Ingelsk: Medicine Arrows; op 'e súdlike Grutte Flakten (Feriene Steaten), ±1795 – yn súdlik Montana, 1876) wie in opperhaad fan 'e Súdlike Sjajinnen, in lânseigen Yndiaansk folk fan 'e Grutte Flakten fan Noard-Amearika. Syn eigentlike namme wie Stiennen Foarholle (Ingelsk: Stone Forehead of soms Rock Forehead), mar hy kaam ûnder de blanken bekend te stean as 'Medisynpylken' om't er de warder fan 'e hillige medisynpylken fan 'e Sjajinnen wie.
Radioprogramma
In radioprogramma is in útstjoering mei in strukturearre ynhâld fia de radioweagen fan 'e eter. Sa'n útstjoering wurdt dien mei in radiostjoerder, en de harkers kinne de útstjoering ûnfange mei harren radiotastellen. Sûnt likernôch 2000 wurde radioprogramma's ek wol digitaal útstjoerd, oer it ynternet. Dêrfoar is gjin radiostjoerder nedich en harkers moatte dan, ynstee fan in radiotastel te hawwen, oer in kompjûter beskikke mei tagong ta breedbânynternet.
William Carlos Williams
Karriêre
Yn 1912 troude Williams mei Florence Herman (1891-1976), nei't syn eardere oansyk oan har âldere suster ôfwiisd wie. Hja setten har nei wenjen yn Rutherford, yn in hûs dêr't se it grutste part fan harren libben wenjen bleaune. Hoewol't er altiten praktisearjend dokter bleau, hie Williams in súksesfolle literêre karriêre. Yn 1909 hied er syn earste dichtbondel, Poems, publisearre, en koart nei syn houlik, yn 1912, waard syn twadde samling, The Tempers útjûn yn Londen, mei de help fan Williams syn freon en kollega-dichter Ezra Pound, dy't er kennen leard hie yn syn stúdzjetiid oan 'e Universiteit fan Pennsylvania. Njonken poëzij skreau Williams ek koarte ferhalen, romans, toanielstikken en essays, en wied er wurksum as oersetter fan oarstalige wurken nei Ingelsk. Nei't it skynt praktisearre er deis genêskunde en skreau er nachts.
Mei Paterson, syn modernistyske kollaazje oer ien plak (Paterson, yn Nij-Jersey), dat yn dielen publisearre waard tusken 1946 en 1958, besocht Williams in epysk dichtwurk te skriuwen op in skaal dy't er noch net earder prebearre hie. Yn syn lettere jierren naam Williams de rol fan mentor oan foar in hiele generaasje oan jonge dichters. Sa hied er grutte ynfloed op 'e saneamde Beat Movement, de San Francisco Renaissance, de Black Mountain School en de New York School. Ien fan 'e dichters fan 'e jongere generaasje dy't him it neist wiene, wie Allen Ginsberg, foar wa't er yn 1956 de ynlieding fan dy syn earste en tige súksesfolle dichtbondel Howl and Other Poems skreau.
Paula Hitler
Libben en wurk
Paula is beïerdige ûnder har eigen namme op de Bergfriedhof yn Berchtesgaden. Yn 2005 en 2006 waard yn Paula Hitler har grêf noch it pear beïerdige, dat it grêf de lêste jierren fersoarge hie. De namme Paula Hitler is fan it houten grêfmonumint ferdwûn; oer har name hinne is in houten boerd oanbrocht mei de nammen fan it troud pear.
Dom fan Keulen
De Dom fan Keulen (Dútsk: Kölner Dom; offisjeel: Hohe Domkirche Sankt Petrus) is in goatyske katedrale tsjerke yn it sintrum fan de Dútske stêd Keulen. It is de sit fan de aartsbiskop fan Keulen. De katedraal stiet likernoôch op 250 m ôfstân fan de igge fan de Ryn, oan de eardere noardlike Romeinske stedsgrins, fuortby it Hauptbahnhof, de Hohenzollernbrücke, it Museum Ludwig en it Römisch-Germanischen Museum. Fanwegen de skryn mei de reliken fan de hillige Trije Keningen is de Dom fan Keulen al iuwenlang in wichtich beafeartsplak foar roomsen.
Earste bouperioade fan de domtsjerke
Der waard wurke fan de eastlike kant nei de westlike en yn 1265 wie de kapellekrâns ree. Yn 1277 wijde Albertus Magnus it alter fan de sakristy. Ut likernôch 1280 stamt de 4 meter hege en 1,66 meter brede tekening fan de westlike gevel mei de beide tuorren. Tusken 1304 en 1311 koene de 17,15 meter hege ramen fan it heechkoar ynset wurde: 48 keningen wurde hjir ôfwikseljend mei en sûnder burd ôfbylde. Nei alle gedachten binne de keningen mei burd de 24 âldsten fan de Apokalyps en de 24 keningen sûnder burd de keningen fan Juda, de âldtestamentyske foargongers fan Kristus. De hichte fan de keningen bedraacht likernôch 2,25 meter. It middelste finster toant de Hillige Trije Keningen dy't Marije en har Bern oanbidde. De brânskildere ramen hearre ta de grutste bewarre syklus fan de midsiuwske glêsskilderkeunst. Tagelyk mei it oerbringen fan de reliken fan de Trije Keningen waard it koar fan de dom op 27 septimber 1322 wijd. De rige aartsbiskoppen dy't yn de âlde dom begroeven wiene, waarden no op 'e nij yn it nije koar byset. Nei it foltôgjen fan it koar waard der fierder wurke oan de bou fan it skip. Yn 1389 wie de bou sa fier foardere, dat der yn it ramt fan de iepening fan de nije universiteit in mis lêzen wurde koe. Yn 1410 berikte de súdlike toer de twadde ferdjipping en al rillegau dêrnei kaam yn in houten klokkestoel de earste tsjerkeklok te hingjen. Dy Dreikönigen- of Blutglocke (Trije Keningen- of Bloedklok) is getten yn 1418. Doe't de toer yn 1437 in hichte hie fan 59 meter ferhûzen de klokken nei de súdlike toer. De grutte klokken Pretiosa (11.500 kg.) en Speciosa (5.200 kg.) waarden yn 1448-1449 getten en op in hichte fan 57 meter ophongen. It wurk oan de súdlike toer kaam dêrnei stil te lizzen.
Mei de Frânske besetting yn 1794 waard it rkegebou grutte skea op. Dedom waard ûnthillige en de Frânske troepen brûkten it gebou foar opslach en as stâl foar de hynders. It domkapittel hie de skryn mei de reliken fan de Trije Keningen noch krekt op 'e tiid witten oer te bringen nei Westfalen. Op 4 jannewaris 1804 krige de skryn it plak yn de dom werom.
20e en 21e iuw
Yn de Twadde Wrâldkriich waard de domtsjerke swier skansearre troch bombardeminten. Santich bommen foelen op it gebou en de brannen dy't ûntstiene waarden troch de hieltiten oanwêzige arbeiders yn en om de dom fuortendaliks dwêste. Troch de bommen stoartten û.o. yn it skip op guon plakken it ferwulft yn, mar troch de izeren dakkonstruksje bleau it dak yntakt. De Kölner Domplombe, in hege muorre, soarge der jierrenlang foar dat de noardlike toer net ynstoartte.
Koarbanken
De grutte goatyske koarbanken mei 104 sitten en twa rigen datearje neffens dendrochronologysk ûndersyk út de perioade 1308-1311 en binne de grutste fan Dútslân. Foar de paus en keizer binne twa aparte sitten reservearre. Boppe de koarbanken binne op in houten rêch skilderijen te sjen, dy't yn de amtsperioade fan Walram fan Gulik (1332-1349) makke binne.
Oargel dwersskip
It grutte oargel út 1948 waard boud yn in tiid dat de dom noch net folslein hersteld wie fan de kriichskea. Yn die tiid wie it skip fanwegen it wurk noch mei in tydlike wand skieden fan it transept en alter. It ynstrumint waard oarspronklik mei 68 registers ferdield oer trije manualen en pedaal boud en yn it ramt fan it 700 jierrich jubileum ynwijd. It stiet op in ferhâldingsgewiis net sa hege betonnen galerij yn it eastlike sydskip fan it noardlike dwersskip. Far goatyske katedralen is dit wat in frjemd plak foar in oargel, mar yn dy tiid koe it der op troch, benammen ek om't de liturgy foar it Twadde Fatikaansk Konsylje noch bot op it heechalter rjochte wie. It oargel hat in klassike disposysje mei neobarokke ynfloeden.
Doe't it tsjerkeskip wer hersteld wie en de skiedingswand del helle waard, die bliken dat it oargel foar de hiele tsjerke te lyts wie. Yn 1956 waard der noch in manuaal tafoege en it tal registers fergrutte nei 86. Nei de lêste feroarings fan 2002 hat it ynstrumint tsjintwurdich 88 registers en twa effektregisters ferdield oer fjouwer manualen en pedaal.
Hans Culeman
Libben en wurk
Yn 1962 waard er frege foar de rol fan SD-offisier Grundmann yn de film De Overval. Culeman waard yn 1969 lanlik bekend mei syn rol as Maarten van Rossum yn de telefyzjesearje Floris. Yn 1973 wie er te sjen yn in pear ôfleveringen fan de dramasearje Waaldrecht.
Yllustraasje
Meast is in yllustraasje in tekening, of in tapaslike foto by in skreaun ferhaal. De yllustraasje byldet dan in fragmint út sadat de ferhaalline sichtber wurdt foar de lêzer of de sfear fan it ferhaal mear ferdútst wurdt. In yllustraasje is dan in fisuele útlis of ferdúdliking. Berneboeken en wittenskiplike ferhanlings wurde faak mei yllustraasje ferluftige.
Kittitas (Washington)
It plak wie stifte yn 1883 en it waard in gemeente op 9 desimber 1931. It plak waard stifte yn it ramt fan de westlike útwreiding fan it Chicago, Milwaukee, St. Paul en Pasifik Spoar, yn folksmûle faaks The Milwaukee Road neamd en is stifte yn 1847. Yn 1905 de Milwaukee Road sette nije spoarwegen útein fan Chicago nei Seattle. Op deselde tiid wie besletten om de nije linen te elektrifisearjen en litte de treinen effisjinter rinne. De Kittitas Yard and Depot, it stasjon, waard al rillegau it sintrum fan de nije mienskip. In postkantoar, keaphannelhûzen, in baptiste tsjerke, in drogisterij, agraryske warehûzen en oare saken ûntjoegen harren om it stasjon hinne. Kittitas waard sa ferbûn mei oare mienskippen. Lânbougrûn waard ek fierder ûntjûn om it plak hinne trochdat bewettering mooglik makke waard om de drûge grûnen te bewetterjen. Troch de spoarferbining kinne boeren harren produkten goed ferkeapje nei oare plakken.
Jürgen Wagner
Libben en wurk
Jürgen Wagner wie de soan fan de Dútske generaal Ernst August Johann Wagner. Hy gong nei skoalle yn Wesel, Múnster en Erfurt, foar't er yn 1915 mei in militêre oplieding yn Naumburg begûn. Twa jier letter ferhuze er nei de haadkadetteskoalle fan Lichterfelde. Nei't er in skoftke Fahnenjunker by de Reichswehr west hie, kaam er 15 juny 1931 by de SS (SS-nûmer 23.692) en 1 novimber 1931 by de NSDAP (nûmer 707.270).
Stephen Youll
Stephen Youll (Hartlepool (Ingelân), 8 juny 1965) is in Britsk yllustrator en boekbânûntwerper. Hy leit him benammen ta op it produsearjen fan keunst op it mêd fan 'e literêre sjenres fan 'e science fiction en de fantasy.
Jakobtsjerke (Droegeham)
Skiednis
De earste tsjerke foar de ôfskieden gemeente stie oan in paad nei de Westerein. Foar de tsjintwurdige tsjerke oan De Sannen oer, waard yn 1842 in nij tsjerkje boud, dat yn 1851 nochris ferfongen waard, oant yn 1877 oan de oare kant fan de wei in nije tsjerke boud waard.
Olympyske Simmerspullen 2016
Organisaasje en swierrichheden
As oft dat noch net genôch wie, hie Brazylje ûnderwilens ek noch te krijen mei in útbraak fan it troch langpoaten oerbrochte sikafirus, dat by ûnberne poppen de oandwaning mikrosefaly feroarsaakje kin (in ferlytsing fan 'e plasse dy't de ûntjouwing fan 'e harsens behinderet). Dat firus is sadwaande yn it bysûnder gefaarlik foar swiere froulju, mar is ek net ûngefaarlik foar oare persoanen. De measte sporters besleaten nettsjinsteande dat risiko dochs nei Brazylje ôf te reizgjen; inkeld yn it manljusgolf wiene der om dizze reden in protte ôfsizzings.
De Hoop (Maasslús)
Beskriuwing
De stiennen mûne is in rûne stellingmûne. De wjukken hawwe âld-Hollânsk hekwurk en hawwe in flecht fan 26,3 meter.
Shakespeare in Love
Prizen en nominaasjes
(Alle ûndersteande prizen waarden útrikt yn 1999 foar films makke yn 1998.)
Sije Laverman
Sije Laverman (Huzum, 29 juny 1863 - Amsterdam, 5 july 1919) wie in Frysk haadkondukteur dy't op lettere jierren noch mei skriuwerij yn 't Frysk begûn.
Lucie Burgers
Libben en karriêre
Under de Twadde Wrâldoarloch en yn 't bysûnder troch de Slach om Arnhim, yn it neijier fan 1944, waard Burgers' Dierepark swier troffen. Twatrêde part fan it bistebeslach fûn dêrby de dea. It wiene Burgers en har man dy't nei ôfrin fan 'e oarloch fan 1945 ôf de dieretún wer opbouden. Begjin 1960-er jierren waard Burgers har man slim siik, en yn 1966 ûntfoel er har. Twa jier letter, yn 1968, droech se de lieding oer Burgers' Dierepark oer oan har soan Antoon en dy syn frou Greet.
Skrapke
Haadletter nei in skrapke
Nei in skrapke komt suver nea in haadletter om’t nei in skrapke de rinnende sin trochgiet.
Martin Frobisher
thumb|Martin Frobisher troch [[Cornelis Ketel]] Martin Frobisher (Normanton, om 1535 - Plymouth, 22 novimber 1594) wie in Ingelsk ûntdekkingsreizger dy't tusken 1576 en 1578 trije reizen nei de Arktyske kontreien makke, ûnder oaren om de Noardwestpassaazje, de noardlike seewei fan Jeropa nei Azië, te finen.
List fan planetoïden 64201-64300
Dit is in list fan planetoïden 64201-64300.
Christiaan Johannes van Geel
Oant 13 augustus 2009 waard yn Museum Kranenburgh yn Bergen in oersjochststentoanstelling fan Chr.J. van Geel syn wurk holden.
English Electric Lightning
Yn dy perioade waard de Lightning wit hoe folle kearen ynset by ûnderskeppingsaksjes tsjin heech ynfleanende Russyske fleantugen dy't de NAFO loftferdigening teste woene. It tastel hat lykwols nea oan gefjochtsaksjes meidien.
Nasjonaal Kongres fan Amerikaanske Yndianen
Skiednis
Fan it begjin ôf oan wiene yn it nije Nasjonaal Kongres fan Amerikaanske Yndianen in grut tal stammen fertsjintwurdige, en oan 'e twadde nasjonale konvinsje fan 'e organisaasje namen likefolle froulju as manlju diel. Op dy konvinsje waard ek besletten dat wurknimmers fan it BIA útsletten wurde moasten as leden fan it bestjoer fan it NCAI, om't der oars belangefertizing drige. De earste foarsitter fan 'e organisaasje wie Napoleon B. Johnson, in rjochter út Oklahoma. De earste siktaris-skathâlder wie Dan Madrano, in Keddo dy't ek in sit yn it Steatskongres fan Oklahoma hie. Fan 1945 oant 1955 wie Ruth Muskrat Bronson de útfierend siktaris fan it NCAI. Hja wie ûnder mear ferantwurdlik foar de oprjochting fan 'e parlemintêr-nijstsjinst fan 'e organisaasje.
Geandewei de twadde helte fan 'e tweintichste iuw droech it NCAI by oan it meitsjen fan oanpassings oan besteande en foarstelde wetjouwing, dy't yn it foardiel fan 'e lânseigen befolking wiene. Guon Yndianen fûnen de hâlding fan it NCAI lykwols fierstente slop, of hiene it idee dat it NCAI diel útmakke fan 'e politike fêstige oarder yn Washington, D.C. Dêrom rjochten se har eigen, radikalere organisaasjes op, lykas de Nasjonale Yndiaanske Jeugdried (NIYC) yn 1961 en de Amerikaanske Yndiaanske Beweging (AIM) yn 1968.
Maxime Verhagen
Maxime Jacques Marcel Verhagen (Maastricht, 14 septimber 1956) is in Nederlânsk bestjoerder en politiekus foar it CDA. Hy wie fan febrewaris 2007 oant 14 oktober 2010 minister fan Bûtenlânske Saken yn it kabinet-Balkenende IV en fan 14 oktober 2010 oant 5 novimber 2012 sawol minister fan Eknomyske Saken, Lânbou en Ynnovaasje as fise-minister-presidint yn it kabinet-Rutte I.
Nojoud Ali
Neisleep
Yn 2009 ferskynden der ek artikels en reportaazjes wêryn't twifel útsprutsen waard oer de fraach oft de opbringsten fan har boek Ali en har famylje wol te goede kamen. Yn 2010 waard der lykwols ferslach fan dien dat Ali en har famylje no yn in nij hûs wenje, dat se kocht hiene mei de help fan har Frânske útjouwer. Har heit runt op 'e grûnferdjipping in krudenierswinkel en Ali en har jongere suske geane foltiids nei skoalle.
Ferdrach fan Versailles
Fan alle bepalingen yn it ferdrach wie fierwei de wichstichste en meast kontroversjele dat Dútslân de ferantwurdlikens akseptearje moast foar alle feroarsake ferliezen en skea dy't de Alliëarden yn 'e oarloch lit hiene. Dy bepaling, Kêst 231, waard letter ek wol de 'Kriichsskuldklausule' neamd.
Tom Custer
Tsjinst ûnder de Grutte Sû-Oarloch fan 1876
Nei it Bloedbad fan de Washita tsjinne Tom Custer in hoart yn detasjearre tsjinst as lid fan 'e besettingsmacht fan it Noarden yn 'e oerwûne Súdlike steat Súd-Karolina. Yn 1873 waard it 7e Kavaleryrezjimint oerpleatst nei de Dakota's, dêr't it yn Fort Abraham Lincoln legere waard. Datselde jiers naam Custer diel oan 'e Yellowstone Ekspedysje fan it rezjimint en focht er yn 'e Slach by Honsinger Bluff tsjin 'e Lakota. Yn 1874 naam er ek diel oan 'e kontroversjele Ekspedysje nei de Black Hills, dêr't goud fûn waard, wat oanlieding joech ta de Goudkoarts fan de Black Hills.
Underwilens waard Tom Custer yn 1875 befoardere ta kaptein, wêrnei't him it befel taskikt waard oer C Kompanjy fan it 7e Kavaleryrezjimint, mei twadde luitenant Henry M. Harrington as syn ûnderbefelhawwer. Under de Grutte Sû-Oarloch fan 1876 sneuvele Custer yn 'e ferneamde Slach oan de Little Bighorn, yn súdlik Montana. Syn C Kompanjy wie dêrby ien fan 'e fiif kompanjyen dy't ûnder befel fan syn broer, luitenant-kolonel George Armstrong Custer, omrieden om in grut Yndiaansk doarp dat oan 'e igge fan 'e rivier de Little Bighorn ûntdutsen wie, út it noarden wei oan te fallen. Dy wraam waard troch de Lakota, Noardlike Sjajinnen en Noardlike Arapaho lykwols ôfslein, en nei in weromtocht dy't útrûn op in gaoatyske flecht rekken de oerlibbenen fan 'e fiif kompanjyen besingele op in heuveltop, dêr't se oan 'e lêste man ta útrûge waarden. Behalven Tom en George Armstrong Custer kaam dêr ek harren jongere broer Boston om, harren sweager James Calhoun en harren omkesizzer Autie Reed.
Fauresmith
Fauresmith is in plak yn Súd-Afrika. It leit 130km besúdwesten fan Bloemfontein yn de gemeente Kopanong. It doarp waard ferneamd nei dûmny Phillip Faure en de Britske gûverneur fan de Kaapkoloanje sir Harry Smith. It is it op ien nei âldste doarp yn de Vrystaat.
Thomas Lovell Beddoes
Wurdearring
Literatuerkritisy hawwe oer it algemien net in hege pet op fan Beddoes as toanielskriuwer. De dichter en kritikus Arthur Symons sei oer him: "fan echte krêft op it mêd fan 'e dramatyk hied er neat. Hy koe noch in gearhingjende plot optinke, noch in oannimlike sitewaasje ûntjaan." Syn ferhaallinen binne yngewikkeld en fiersocht, en syn obsesje mei libben en dea wie sa grut dat it him net slagge om syn personaazjes te yndividualisearjen: se wrakselje allegearre mei persiis deselde kwestjes as hysels. Mar syn poëzij is tige djip en prachtich formulearre, wat der de reden foar wie dat de kritikus Lytton Strachey Beddoes oantsjutte as "de Lêste Elizabetaan". Guon dichterlike passaazjes út Death's Jest-Book, lykas If There were Dreams to Sell en If Thou Wilt Ease Thine Heart wurde beskôge as masterwurken fan 'e Ingelske dichtkeunst.
Beddoes yn it Frysk
Yn 1999 brocht klassyk oersetter Klaas Bruinsma de Lyksang út it Moppeboek fan Hofnar Dea oer yn sawol it Frysk as it Nederlânsk. It gedicht waard by gelegenheid fan 'e iuwiksel útjûn yn in trijetalige ferzje yn in beheinde oplaach fan 30 eksimplaren troch de Koekanger Handpers.
Boris Vallejo
Priveelibben
Vallejo is troud mei Julie Bell, in Amerikaanske yllustratrise fan wurk dat sterk op syn eigen liket. Mei har wurket er dan ek gauris gear. Hja wenje yn Allentown, yn 'e Amerikaanske steat Pennsylvania. Vallejo hat twa bern út syn eardere houlik mei syn earste frou Doris. Syn soan Dorian Vallejo is as yllustrator en boekbânûntwerper yn syn heite fuotleasten trêde. Syn dochter Maya Vallejo is in profesjoneel fotografe. Dêropta hat Vallejo ek noch twa styfsoannen, Anthony en David Palumbo, dy't allebeide ek skilders en yllustrators binne.
Aydın (stêd)
Aydin hat altyd in wichtige stêd west. Om reden fan syn fruchtbere grûn hat de stêd fanâlds op lânbou rjochte west. Yn de Romeinske tiid lei Aydin oan de hannelsrûte tusken Efeze en Anatoalje. Nei de Turkske tiid sloegen de Aydinogullari dêr foar master op, ien fan de meast wichtige Turkske stammen. De stêd hie doe syn 'gouden iuw'.
Constant de Kinder
Constant de Kinder (Antwerpen, 13 april 1863 - dêre, 24 desimber 1943) wie in Flaamsk ûnderwizer en skriuwer fan berneliteratuer. Hy skreau de populêre jeugdroman oer Jan zonder Vrees. De Kinder waard beïerdige op it Antwerpske begraafplak Schoonselhof.
Bill Paxton
Ferstjerren
Bill Paxton litte al sûnt syn trettjinde oan in hertoandwaning (in skansearre aortyske hertklep), feroarsake troch in oanfal fan akute reuma. Op 14 febrewaris 2017 ûndergied er in iepenhertoperaasje yn it Cedars-Sinai Medical Center, in foaroansteand sikehûs yn Los Angeles, om 'e skea te reparearjen en tagelyk in aorta-aneurysma wei te nimmen. De útkomst wie net wat men derfan ferwachte hie, en in dei letter moast er op 'e nij in operaasje ûndergean om in skansearre krânsslachier te reparearjen. Oer de tsien dagen dêrnei gie syn tastân fluch efterút, en op 25 febrewaris 2017 krige er in oerhaal dy't er net oerlibbe.
Poedit
Oersetting nei it Frysk
Der is in begjin makke mei it oersetten fan de teksten nei it Frysk.
Cassandra Wilde
Libben en karriêre
Cassandra Wilde is hikke en tein yn 'e Hongaarske haadstêd Boedapest. Hja makke har debút yn in pornografyske film yn 1999, doe't se 23 jier wie. Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) spile se yn totaal yn 41 films, yn 't earstoan frijwol útslutend foar it Sweedske Private-label, mar letter ek foar de foaroansteande Amerikaanske studio Evil Angel.
Søren Malling
Aktearkarriêre
Malling begûn syn karriêre as akteur op it toaniel. Fan 1997 ôf spile er yn in grut tal Deenske tillefyzjesearjes en fan 1998 ôf wied er ek te sjen yn in soad Deenske films. Hy briek yn syn heitelân yn 2007 troch mei syn rol as resjersjeur Jan Meyer yn 'e tillefyzjeskriller Forbrydelsen. Yn 2009 wurke er as stimakteur mei oan 'e tekenfilm Æblet & Ormen.
Pedro Bissonette
Libben
Yn 1972 waard Dick Wilson stampresidint fan 'e Oglala Sû Stamme fan it Pine Ridge Reservaat fan Súd-Dakota. Dat wie in alkoholistyske dranksmokkelder, dy't dy't as setbaas fan it federale regear yn Washington, D.C. fungearre en mei syn autoritêre manear fan dwaan grutte opskuor yn it reservaat feroarsake. Hy waard troch de OSCRO beskuldige fan machtsmisbrûk, korrupsje en fysike mishanneling fan syn politike tsjinstanners. Noch it jiers dat er oan 'e macht kommen wie, besochten Bissonette en syn meitstanners om Wilson út syn funksje te ûntheft te krijen fia in formele ôfsettingsproseduere, mar dat besykjen mislearre troch Wilson syn slûchslimmens, de ûnderlinge ferdieldheid fan syn tsjinstanners en om't de Amerikaanske oerheid, yn 'e foarm fan it ynfloedrike Buro fan Yndiaanske Saken (BIA), fjouwerkant efter Wilson stean bleau.
Seemannskirche (Prerow)
Ynterieur
It barokke gehiel fan alter en preekstoel út 1728 waard makke troch de houtfiker Elias Keßler yn Stralsund. Oan wjerskanten fan de preekstoel steane de bylden fan Moazes en Aäron. Lofst fan de preekstoel boppe Moazes hinget in kânselklok mei twa sânglêzen. Yn 1733 krige it de barokke kleurstelling.
Oargel
It piipoargel waard yn 1848 troch de firma Nehrlich út Stralsund boud. De oargelbouwer Günter Bahr ferboude it oargel yn 1960. It suver mechanyske ynstrumint hat tsien registers.
Miguel Ferrer
Aktearkarriêre
Ferrer begûn yn 'e iere 1980-er jierren oan in wurkpaad as akteur doe't syn maat Bill Mumy him as drummer caste yn 'e tillefyzjesearje Sunshine. Yn 1981 spile er de jongere foarm fan it personaazje fan syn heit yn 'e detektivesearje Magnum, P.I. en yn 1983 krige er in lyts roltsje taparte as in ober yn 'e film The Man Who Wasn't There. Ek hied er in lyts roltsje yn 'e science fiction-film Star Trek III: The Search for Spock (1984), as de roerman fan 'e U.S.S. Excelsior. Oare lytse roltsjes út syn begjintiid as akteur hie Ferrer yn 'e plysjesearjes Cagney & Lacey en Hill Street Blues.
Yn 'e pilotôflevering foar de mislearre searje Justice League of America, út 1997, spile Ferrer in supersmjunt dy't himsels 'de Waarman' (the Weatherman) neamde. Letter datselde jiers liende er syn stim oan in ferlykber personaazje, de 'Waartsjoender' (Weather Wizard), yn 'e ôflevering Speed Demons fan 'e tekenfilmsearje Superman: The Animated Series. Yn 1999 spriek er de dialooch yn foar de superheld Aquaman yn 'e ôflevering A Fish Story fan deselde searje. Letter dat jiers waard er nominearre foar in Grammy Award foar it foarlêzen fan it bêste audioboek foar bern, ntl. The Lion King II, fan 'e Disney Studios. Syn bekendste wurk as stimakteur hie Ferrer lykwols yn 'e Disney-film Mulan, út 1997, wêryn't er de rol fan 'e Hunske lieder Shan Yu fertolke.
Yn 'e tillefyzjesearje Crossing Jordan, dy't rûn fan 2001 oant 2007, spile Ferrer de rol fan dokter Garret Macy, in patolooch-anatoom. Yn 2003 makke er syn debút as toanielakteur yn New York yn 'e off-Broadwayproduksje fan it toanielstik The Exonerated. It jiers dêrop wied er as stimakteur belutsen by de produksje fan it fideospultsje Halo 2. Fierders died er voice-overwurk foar de tekenfilmsearjes Robot Chicken yn 2006 en American Dad! yn 2007.
Koepeltsjerke (Smilde)
Ynterieur
It Loadewyk XVI-ynterieur fan de achthoekige tsjerke datearret foar it measte noch út de boutiid en is neffens de easken fan in typyske protestantske preektsjerke út dy tiid: it bankenplan oriëntearret him op de preekstoel yn de dooptún. De oarspronklike banken binne yn jannewaris 1981 út de tsjerke helle en ferfongen troch banken dy't ôfkomstich binne út de Eusebiustsjerke fan Arnhim. Se binne fersierd mei bibelske motiven. Tusken de fjouwer pylders binne rûnom galerijen ynboud.
Shards of Honor
Plot
De Barrayareeske ofsier Aral Vorkosigan late yn it ferline de ferovering fan 'e planeet Komarr troch de Barrayarezen, mar fanwegen it dêrby troch syn ûnderhearrigen begiene Bloedbad fan Solstice is er yn opspraak rekke en degradearre ta kaptein. No is er belêstge mei it oppakken en fêstsetten fan eltse gleskegnuver dy't op Sergyar omsnuffelet, mar troch in muiterij ûnder syn eigen bemanning reitsje hy en Cordelia isolearre op 'e planeet, dêr't se in stikmannich dagen tegearre sjen moatte te oerlibjen.
Jennifer Red
Libben en karriêre
Jennifer Red waard yn 1997 ûntdutsen troch de Frânske regisseur Pierre Woodman, doe't dy yn Hongarije op 'e sneup wie nei nij talint. Datselde jiers noch makke hja mei 21 jier har debút yn ien fan syn pornografyske films, in produksje fan 'e Sweedske Private-studio.
Rijsoord
thumb|Lizzing yn Ridderkerk
Ministearje fan Finânsjes (Nederlân)
Taken
It ministearje fan Finânsjes is ferantwurdlik foar de ynkomsten en útjeften fan it Ryk. It sjocht derop ta dat it jild fan 'e Nederlânske oerheid in goed plak krijt.
Yellowstone-ekspedysje (1873)
De Yellowstone-ekspedysje wie in militêre ekspedysje fan it Amerikaanske Leger yn 1873 yn 'e Dakota's en Montana, mei as doel om in gaadlike rûte te sykjen foar de oanlis fan it spoar fan 'e Northern Pacific Railroad by de rivier de Yellowstone lâns. De ekspedysje, dy't yn it bredere ramt fan 'e Sû-Oarloggen pleatst wurde kin, stie ûnder befel fan kolonel David S. Stanley, dy't luitenant-kolonel George Armstrong Custer as ûnderbefelhawwer hie. Yn it begjin waard de ekspedysje teheistere troch min waar, mar ienris oankommen by de Yellowstone foarmen de Yndianen in grutter probleem. Der fûnen twa wapene konfrontaasjes plak, wêrby't de Amerikanen beide kearen de oerwinning behellen.
Gearstalling fan 'e ekspedysje
De Yellowstone-ekspedysje hie ta doel om yn Montana in rûte by de rivier de Yellowstone lâns te finen foar de oanlis fan it spoar fan 'e Northern Pacific Railroad. Mei't men wjerstân fan 'e lânseigen Yndiaanske befolking fan dy krite ferwachte, waard de organisaasje fan 'e ekspedysje taparte oan it Amerikaanske Leger. It befel krige kolonel David S. Stanley, in dekorearre feteraan út 'e Amerikaanske Boargeroarloch.
Ein fan 'e ekspedysje
Nei't de ekspedysje noch in ein fierder by de Yellowstone lâns tein wie, en it terrein by de rivier de Musselshell lâns ferkend hie, kearde men werom nei it Dakota-territoarium. Op 23 septimber waard Fort Abraham Lincoln wer berikt, dêr't men in fearnsjier earder wei ôfset wie. Dêrmei kaam de Yellowstone-ekspedysje oan syn ein.
De balâns
Yn totaal hie de ekspedysje 11 deaden en 4 ferwûnen te betreurjen. Men rûsde dat der oan Yndiaanske kant 4 deaden en 12 ferwûnen fallen wiene. Nettsjinsteande it hegere deadetal oan Amerikaanske kant en oansjenlike ferliezen oangeande hynders en mûldieren wurdt de Yellowstone-ekspedysje dochs as in oerwinning foar de Amerikanen beskôge, om't de Yndianen net tsjinkeare kinnen hiene dat de lânmjitters it oerdrachtlike paad effenen foar de oanlis fan it spoar troch Yndiaansk gebiet.
Abraham Martinus Sorg
Libben en wurk
Sorg (ek: Sorgh) wie fan likernôch 1770 ôf timmerman en arsjitekt yn Assen. De measte fan syn bern waarden lykwols doopt yn de Lutherske tsjerke yn Grins. Nei 1774 ferboude er ûnder mear it rintmastershûs oan de Brink yn Assen ta Drostehûs. Troch dat wurk hie er kunde krigen oan ûntfanger-generaal Johannes fan Lier; foar him boude er yn 1777-1778 de filla Overcingel. By de bou fan de Koepeltsjerke yn Smilde, in stikmannich jierren letter, krige er skeel mei de oannimmers. Hy waard derfan beskuldige dat er materialen dy't bedoeld wiene foar de tsjerke foar syn eigen hûs (it lettere Hofstedehûs), dat er yn Assen oan it bouwen wie, brûkte.
Eare-Oscar
Kritearia
De Eare-Oscar wurdt útrikt foar ien of mear fan 'e folgjende kritearia: Winners binne tsjintwurdich oer it algemien persoanen, mar yn it ferline waard dizze priis ek geregeldwei útrikt oan in organisaasje of foar in film.
Jens Munk
Libben
Munk wie in basterdsoan fan Erik Munk (stoarn 1594), dy't himsels te koart die yn de finzenis doe't Jens noch in jonge wie. Hy wie fan 1591 ôf op see, en besocht ûnder mear Portegal en Brazilië mei in NederLânsk konvoai. Yn 1603 hie er safolle jild byïnoar dat er in eigen skip keapje koe.
Robert E. Strahorn
Oarlochsferslachjouwer
Yn 1877 wie Strahorn ek noch oanwêzich by de Slach by Wolf Mountain, op 8 jannewaris, it lêste grutskalige treffen fan 'e Grutte Sû-Oarloch. Letter dat jiers wied er tsjûge fan 'e oerjefte fan Mâl Hynder, op 6 maaie te Fort Robinson. Tuskentroch sette Strahorn him dat jiers nei wenjen yn Cheyenne (Wyoming), dêr't er it Hand-Book of Wyoming and Guide to the Black Hills and Big Horn Regions for Citizen, Emigrant, and Tourist skreau, de earste reisgids fan Wyoming de oanswettende kriten fan Montana en Súd-Dakota.
Santa Maria del Mar (Barcelona)
De Santa Maria del Mar (Hillige Marije fan de See) is in katolike tsjerke yn it Ribera distrikt fan Barcelona, Spanje. De tsjerke is boud tusken 1329 en 1383 doe't it keninkryk Aragon mei hannel en seefeart in gouden tiid meimakke. De Santa Maria del Mar is in poerbêst foarbyld fan de Katalaanske gotyk. De relatyf koarte boutiid fan de tsjerke makke dat de styl oars as wenst by midsiuwske bouwurken tige suver en fan grutte uniformiteit is.