cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Santa Maria del Mar (Barcelona)
Eksterieur
Troch't de tsjerke ynsletten is troch de nauwe strjitten fan it Ribera-distrikt is it dreech in totale yndruk fan it eksterieur te krijen. Om't eartiids it tsjerkhôf oan de kant fan de Fossar de les Moreres en it Plaça de Santa Maria lei is dat dêr noch it bêste mooglik. De westlike gevel makket in strenge en nofteren yndruk, in typysk skaaimerk fan de Katalaanske gotyk. Troch twa steunbearen wurdt de gevel dêr yn trijën ferdield. Bylden fan Petrus en Paulus krigen dêr in plak yn de nissen oan beide kanten fan it westlike portaal. It timpaan toant Jezus mei oan wjerskanten Marije en Jehannes. De slanke achthoekige noardwestlike toer waard yn 1497 foltôge, de oare toer pas yn 1902.
Ewan MacColl
Ewan MacColl, echte namme: James Henry Miller (Salford, 25 jannewaris 1915 – Brompton, 22 oktober 1989) wie in Britsk folksmuzikant, lietsjeskriuwer, akteur, dichter, toanielskriuwer, muzykprodusint en fakbûnsaktivist. Hy stie bekend om syn kommunistyske sympatyen, al distansjearre er him nei 1956 fan syn eardere stalinistyske opfettings. Yn 'e jierren fyftich en sechstich wied er ien fan wichtichste protestsjongers fan Grut-Brittanje. Hy troude trije kear en hie fiif bern.
Aleksander I fan Ruslân
Posysje by de Europeeske strideraasjes
Al yn 1802 sleat Aleksander mei kening Freark Willem III fan Prusen in freonskipsbûn, in bûn dêr't beide in libben lang trou oan bleaune. Tagelyk gyng er nauwe bannen oan mei Napoleon Bonaparte, doe noch Earste Konsul fan de Frânske Republyk, om de Europeese oangelegenheden yn mienskiplik oerlis fredich te lieden. Yn 1804 kaam it ta in brek tusken de grutmachten. Ynearsten keas Aleksander de kant fan Eastenryk yn 1805, mar nei de Slach by Austerlitz loek er him út it bûn tsjin Frankryk werom, om him yn 1807 wer by de striid oan te sluten yn it foardiel fan Prusen, lykwols net earder nei't syn prusyske bûnsmaat al it grutste diel fan syn grûngebiet ferlern hie.
1812
De ûntwikkeling fan de Grykske opstân tsjin de Osmaanske besetter sûnt 1821 brocht de tsaar op 'e nij yn 'e pine mei de gefoelens fan it russyske folk. Dat wie nammentlik tige begien mei de otterdokske Griken, mar de tsaar wiisde de opstân fan de Griken ôf, om't er dêryn allinne in ôfwizing seach tsjin harren rjochtsjildige hearsker. Syn eigen liberale idealen foar it lân hearden ta it ferline en hy wegere feroarjende opfettings yn 'e mjitte te kommen.
Jan-Just Bos
Jonkheid, oplieding en sportkarriêre
Bos waard yn 1939 berne yn Balikpapan, op it eilân Borneo, yn Nederlânsk-Ynje. Hy studearre boskbou oan 'e Lânbouhegeskoalle Wageningen, en wie dêr ûnder syn studintetiid lid fan 'e roeiklub Argo. Yn 1960 naam er as stjoerman yn 'e mande mei Maarten van Dis en Arnold Wientjes diel oan it roei-ûnderdiel twa mei stjoerman op 'e Olympyske Spullen yn Rome. Hja sneuvelen doe yn 'e werkânsingswedstriden. Fjouwer jier letter wûn Bos, by itselde ûnderdiel en op 'e nij as stjoerman, diskear yn 'e mande mei Herman Rouwé en Erik Hartsuiker, in brûnzene medalje op 'e Olympyske Spullen fan Tokio.
Chiesa di San Giovanni Battista (Mogno)
Arsjitektuer
Foar it elipsfoarmige gebou brûkte de arsjitekt ôfwikseljend moarmer en gneis, itjinge in spektakulêr ljocht-donker effekt feroarsaket.
James Halliwell-Phillipps
James Halliwell-Phillipps (folút: James Orchard Halliwell-Phillipps; Londen, 21 juny 1820 – Hollingbury, 3 jannewaris 1889) wie in Ingelsk letterkundige, dy't him benammen talei op 'e stúdzje fan it oeuvre fan 'e ferneamde toanielskriuwer en dichter William Shakespeare. Dêrnjonken stied er bekend as in sammelder fan Ingelske folksferhalen, mearkes en berneferskes.
Karriêre
Mei njoggentjin jier wied er yn 1839 de redakteur fan John Mandeville syn Travels, en yn 1842 publisearre er syn eigen Account of the European Manuscripts in the Chetham Library en dêrnjonken ek Torrent of Portugal, in troch him ûntdutsen, oant doe ta ûnbekende roman yn fersen út 'e fyftjinde iuw. Yn 1841, doe't er noch te Cambridge ferkearde, droech Halliwell syn boek Reliquae Antiquae op oan Thomas Phillipps, in bekend bibliofyl. Dyselde nûge him dêrop út om in besyk te bringen oan syn bûtenpleats, Middle Hill, dêr't Halliwell yn 'e kunde kaam mei syn dochter Henrietta. Hja rekken fereale op inoar en hy frege har al rillegau om mei him te trouwen. It wie lykwols om dyselde tiid hinne dat Halliwell beskuldige waard fan it stellen fan manuskripten út 'e bibleteek fan it Trinity College, Cambridge. Om dy kwestje wegere Phillipps syn tastimming te jaan foar it houlik fan Halliwell mei syn dochter. Dêrop naaide it stel yn 1842 út en troude sûnder har heite tastimming, mei as gefolch dat Phillipps wegere om ea noch syn dochter of har man werom te sjen.
Ministearje fan Underwiis, Kultuer en Wittenskip
It Nederlânske ministearje fan Underwiis, Kultuer en Wittenskip, ôfkoarte ta OCW (Onderwijs, Cultuur en Wetenschap), is it ministearje dat ferantwurdlik is foar ûnderwiis, kultuer, wittenskip en it emansipaasjebelied. Inkelde kearndoelen binne 'goed ûnderwiis en in tarieding op selsstannigens en ferantwurdlikens foar elkenien', 'de mooglikheid foar ûnderwizers om harren wurk te dwaan' en 'de mooglikheid foar elkenien om keunst te belibjen'. Wat de wittenskip oanbelanget seit it ministearje dat ek 'wittenskippers harren wurk dwaan moatte kinne'.
Sevenwaters (romansearje)
Sevenwaters is in romansearje dy't skreaun is troch de Nijseelânske skriuwster Juliet Marillier. De rige heart ta it sjenre fan 'e fantasy, en mear spesifyk ta it subsjenre fan 'e histoaryske fantasy. De ferhalen spylje yn it Ierlân fan 'e Iere Midsiuwen, dêr't Marillier fantasy-eleminten lykas tsjoenderij en mytyske wêzens yn yntrodusearre hat tsjin in histoaryske eftergrûn. De titel betsjut: "Sânwetters", en ferwiist nei in fiktive hearlikheid yn it súdeasten fan Ulster, dêr't yn in djip wâld sân beken útmûnje yn in mar. De Sevenwaters-searje bestie yn 't earstoan út in trilogy, dy't tusken 1999 en 2001 útjûn waard troch de Australyske poat fan 'e útjouwerij Pan Macmillan. Mei it earste diel, Daughter of the Forest, dat Marillier har debútroman wie, briek se daliks troch. Letter skreau se noch trije ferfolchboeken. Fan alle dielen fan de searje is in Nederlânske oersetting ferskynd.
Daughter of the Forest
Daughter of the Forest hat as haadpersoan Sorcha, it sânde bern en de iennichste dochter fan 'e Midsiuwske Ierske ealman Colum fan Sevenwaters, dy't sûnder mem en mei in heit dy't net nei har omsjocht, grutbrocht wurdt troch har seis bruorren. As harren nije styfmem Oonagh in boaze tsjoenster blykt te wêzen, bynt dy har bruorren mei in skriklike betsjoening, dy't Sorcha inkeld opheffe kin troch gjin wurd te uterjen foar't se in opdracht fan in fee foltôge hat. Foar't har dat slagget, wurdt se lykwols ûntfierd troch fijannen fan Sevenwaters en meinommen nei in frjemd lân, dêr't se har grutte leafde fynt. Ferskuord tusken har leafde foar har bruorren en dy foar de man dy't se fûn hat, wanhopet se oft se ea wol har taak foltôgje sil, mar tsjoenderij ken gjin grinzen en leafde, sa docht bliken, is de machtichste soarte tsjoenderij fan allegear.
Joo Min Lee
Lichemsskaaimerken
Joo Min Lee is fan mongoloïde ras, mei de ljochte hûdskleur fan Japanners. Hja hat brune eagen en swart hier. Neffens har offisjele opjefte is se 1.57 m lang. Oer har gewicht en kupmaat binne gjin gegevens bekend, mar ûnder har pornokarriêre hie se yn elts gefal gjin boarstfergrutting hân. Joo Min Lee hat behalven troch har earlellen gjin piercings, en likemin hat se tatoeaazjes.
Sailing to Sarantium
Boek
Op syn audiïnsje makket Crispin fuortendaliks syn eigen namme bekend, wêrmei't er de deastraf riskearret om't er ûnder in falske namme tagong ta de keizer krigen hat. It docht lykwols bliken dat spionnen de keizer en keizerinne dêr al oer berjochte hiene, en syn bedroch wurdt him ferjûn. As er ûnderfrege wurdt oangeande syn fakbekwamens, antwurdet Crispin op syn eigen, net bepaald subtile, suver botte wize, mei as gefolch dat de keizerlike mozayklizzer Siroes, dy't de keizer ûnfolslein ynljochte hie oer de techniken fan it mozayklizzen en dêrby boppedat net alhiel earlik west hie, fan syn post ûntslein wurdt en dat Crispin foar him yn 't plak oansteld wurdt. Mei't Siroes in beskermeling wie fan Styliane Daleina, de dochter fan 'e fermoarde Flavius Daleinus, dy't troud is mei Leontes, de keizerlike strategos, liket Crispin mei syn earste dieden oan it Keizerlik Hof daliks machtige fijannen te meitsjen. Keizerinne Alixana nûget Crispin yn it iepenbier út foar in privee-audiïnsje letter dy jûn.
De oare deis giet Crispin nei in badhús ta, dêr't er yn 'e sauna opsocht wurdt troch de strategos Leontes, dy't him ûnderstiet oer it mozayk foar op 'e koepel. Leontes blykt der tige rjochtsinnige opfettings oer it jaddisme op nei te hâlden, en fynt bygelyks it ôfbyldzjen fan Jad sels in foarm fan godslastering. Foar't er fuortgiet, warskôget Leontes Crispin dat in oare saunabesiker in hiermoardner is dy't in dagge ûnder de soal fan syn foet ferburgen hat, wêrmei't er Crispin krekt genôch tiid jout om 'e oanfaller bewusteleas te slaan, hoewol't er fierder sels gjin finger útstekt. Letter dy deis giet Crispin op besite by Zoticus syn dochter Shirin, dat de meast foaroansteande dûnseresse fan har tiid yn Sarantium blykt te wêzen, ferbûn oan Griene partij. Hja hat ek ien fan de meganyske fûgels fan har heit dy't Crispin yn syn holle hearre kin.
Oan de Romeinen
Oan de Romeinen makket diel út fan Ignatius syn oeuvre fan sân brieven, dy't eltse kear oan in oare pleatslike tsjerke rjochte wiene. Oan de Romeinen ferskilt fan 'e oare seis trochdat Ignatius syn oare brieven skreau oan gemeenten dy't er al besocht hie, wylst er Oan de Romeinen ferstjoerde foar't er Rome berikt hie. Men wol wol hawwe dat it der syn (by)bedoeling mei wie om 'e Romeinske gemeente fan syn oansteande komst op 'e hichte te stellen.
Keninkryk Kastylje
Skiednis
Al rillegau nei de dea fan harren heit sleaten Sancho en Alfûns in bûnsgenoatskip, wêrnei't se Galysje binnenfoelen, feroveren en ûnder harrensels ferdielden. Neitiid kearde Sancho him tsjin Alfûns. Hy foel mei help fan û.m. de ferneamde ridder El Cid Leön binnen, dreau syn broer yn ballingskip en weriene sa de trije keninkriken wer. Syn suster, prinsesse Urraka, dy't by de ferdieling fan it ryk fan har heit de stêd Zamora taparte krigen hie, stie it grutste part fan it Leöneeske leger ta om dêr beskûl te sykjen. Dêrop sloech Sancho belis foar dy stêd, mar yn 1072 waard er om hals brocht troch de Galisyske ealman Bellido Dolfos. Dêrop kearde Alfûns VI út ballingskip werom en naam de troan fan 'e trije weriene keninkriken oer. Dat waard sa regele dat dy lannen aparte gebieten mei in eigen bestjoer bleaune, en inkeld yn in personele uny mei-inoar ferbûn wiene.
Ienlingsbern
Yn fierwei it grutste part fan 'e skiednis fan 'e minskheid wiene ienlingsbern ûngewoan. As men in gesin stifte, hie men òf in stikmannich bern, òf men hie alhielendal gjin bern (meastal om't ien fan beide âlden ûnfruchtber wie). Pas doe't yn 'e tweintichste iuw troch tanimmende wolfeart de bertesifers sterk omleech giene, waard it hawwen fan mar ien bern yn 'e Westerske wrâld ridlik gewoan. Fan 1979 oant 2015 hie de Folksrepublyk Sina in offisjeel ienbernbelied wêrby't âlden yn 'e measte gefallen mar ien bern hawwe mochten, mei as doel om 'e befolkingsgroei ôf te remjen.
Sandra Dark
Libben en karriêre
Sandra Dark waard yn 1975 berne yn Litouwen (en net Letlân, sa't in inkele boarne hawwe wol). Mids njoggentiger jierren waard hja ûntdutsen troch de Frânske pornoregisseur Pierre Woodman, wêrnei't hja mei 21 jier, yn 1996, har debút yn in pornografyske film makke.
Nicolas Japikse
thumb|Nicolas Japikse Nicolas Japikse (De Jouwer, Haskerlân, 29 novimber 1872 - De Haach 13 maart 1944) wie in Nederlânsk histoarikus.
Libben
Japikse wie de skiednislearaar fan prinsesse Juliana.
List fan Nederlânske ministearjes
Kabinet-Rutte II
It kabinet-Rutte II hat alve ministearjes plus twa ministers sûnder takepakket:
Egyptysk
● Nijegyptysk, de taal fan 'e Tredde Tuskenperioade, mar al begjinnend fan 'e Amarnaperioade ôf (1353-700 f.Kr.);
Dize
Dize moat net betize wurde mei mist (Ingelsk: fog) of mei dizigens (Nederlânsk: heiigheid), dat soartgelikense ferskynsels binne. Yn 'e meteorology wurdt fan dize sprutsen as de relative fochtichheid fan 'e lucht tusken de 80% en de 100% bedraacht; as de relative fochtichheid fan 'e lucht heger is 100%, sprekt men lykwols fan mist. It iennichste praktyske ferskil tusken dize en mist is dus dat it sicht by mist noch minder is as by dize. Is it sicht beheind by in relative fochtichheid fan 'e lucht fan minder as 80%, dan is der sprake fan dizigens; soks komt benammen by moai waar simmerdeis wol foar.
Yn 'e meteorology wurde mist en dize yn ferskate kategoryen ûnderferdield nei it tal meters sicht dat der is:
Slikkerveer
thumb|Lizzing yn Ridderkerk
Boris Nemtsov
Boris Nemtsov (folút: Boris Jefimovitsj Nemtsov; Russysk: Борис Ефимович Немцов; sekuere transliteraasje: Boris Jefimovič Njemcov; Sotsjy, 9 oktober 1959 – Moskou, 27 febrewaris 2015) wie in Russysk wittenskipper, liberaal politikus en dissidint. Hy wie fan mingd etnysk Russysk en Joadsk komôf, mei't syn mem in Joadinne wie.
Henri Willem Karel Huyssen van Kattendijke
thumb|[[Keninginne Juliana mei boargemaster H.W.K. Huyssen van Kattendijke (1958)]] Henri Willem Karel ridder Huyssen van Kattendijke (Dimter, 19 july 1919 – Sumar, 1 maart 1994) wie in Nederlânsk politikus fan de CHU en letter it CDA.
Gedachtestreekje
Typografy
Yn de typografy is it wenst om it gedachtestreekje, yn Fryske tekst, wer te jaan mei in heal kastlyntsje, mei oan beide kanten in spaasje.
Earlel
In protte minsken, benammen froulju, mar ek in soad manlju hawwe piercings troch de earlellen: by manlju ornaris troch ien fan beide earlellen en by froulju troch allebeide. Troch dy earlelpiercings hinne drage sokken by wize fan lichemsfersiering dan earbellen, earringen, earknoppen of oarsoartige sieraden. Dat gebrûk komt net inkeld yn 'e Westerske maatskippij foar, mar teffens yn grut tal oare sawol histoaryske as hjoeddeistige kultueren.
Paulus VI (paus)
Yn 1970 ûntkaam paus Paulus VI op de twadde dei fan syn lêste grutte reis troch Aazje oan in oanslach op it fleanfjild fan Manilla op de Filipinen. De as preester ferklaaide Boliviaan Benjamín Mendoza y Amor Flores besocht de paus mei in mes te deadzjen. De lettere Amerikaanske aartsbiskop Paul Marcinkus en syn sekretaris Pasquale Macchi wisten de paus foar slimmer te behoedzjen.
Oosterkerk (Grins)
De Oosterkerk (Eastertsjerke) is in monumintale tsjerke yn Grins. De tsjerke wurdt brûkt troch de grifformeard-frijmakke gemeente en jout plak oan mear as 1100 minsken.
Gebrûk
Tusken 1999 en 2002 dielden de grifformearden de tsjerke mei de frijmakke-grifformearden. Op 1 juny 2002 foarmen de Grifformearde tsjerken fan Grins-Noard en Grins-Súd ien Grifformearde Stedstsjerke. Noch yn deselde moanne holden de grifformearden foar it lêst in tsjinst yn de tsjerke. De frijmakken bliuwe lykwols de tsjerke fierder brûken.
Neonatiside
Neonatiside is in foarm fan ynfantiside of bernemoard, wêrby't in poppe mei sin deade wurdt binnen 24 oeren nei de berte. Neonatiside wurdt statistysk sjoen faker dien troch froulju, en dan oer it algemien troch de mem, al kin it ek in oar wêze.
Uitgeverij Atlas
Skiednis
Yn 'e mande mei twa oare útjouwerijen foarme Atlas yn 't earstoan de literêre tûke fan 'e Veen Uitgeversgroep, dy't letter opgie yn earst de Veen, Bosch & Keuning Uitgeversgroep, en wer letter ûnderdiel waard fan NDC VBK. Binnen dy lêste organisaasje foarme Atlas yn 'e mande mei Augustus, Business Contact, L.J. Veen, Houtekiet en de pocketútjouwerij Pandora / Olympus / Eldorado de groep Amstel Uitgevers. Yn 2011 waard Emile Brugman as direkteur fan Atlas opfolge troch Erna Staal, dy't fan Uitgeverij Contact kaam. Yn 2012 fúzjearren Atlas en Contact ta de Uitgeverij Atlas Contact. Staal ferliet de nije útjouwerij yn 2014.
Hannelingen fan Ksantippe, Polyksena en Rebekka
Ferhaal fan Ksantippe
Yn it earste ferhaal kriget Ksantippe, de frou fan in ryk man út 'e Romeinske provinsje Hispanje, fan in tsjinstfeint te hearren oer it evangeelje sa't dat preke wurdt troch de apostel Paulus. Hja rekket dêr sa fan yn 'e ban, dat se begjint te fêstjen en te bidden, net mear sliepe kin, en wegeret om noch langer seksuële omgong te hawwen mei har man, mei't se in selibatêr libben liede wol. God stjoert Paulus nei har ta, mar as hja har winsk kenber makket om doopt te wurden, smyt har man de apostel út 'e hûs en slút er Ksantippe op. Op mirakuleuze wize wit hja lykwols te ûntsnappen, en ienris bûtendoar giet hja op 'e siik nei de apostel. Underweis wurdt se oanfallen troch demoanen, mar rêden troch in fizioen fan in kreaze jongfeint (Jezus Kristus). Nei't se Paulus fûn hat en doopt is, keart se werom nei hûs, dêr't se sa'n yndruk makket op har man en de wize mannen dy't er om help frege hie doe't er murk dat syn frou fuortrûn wie, dat dy harren ek dope litte.
Tennyson
Persoan:
Historia Ecclesiastica Gentis Anglorum
Eftergrûn
Yn 'e tiid dat de abdij fan Jarrow stifte waard, stie dy bekend as it iennichste sintrum fan erudysje yn Europa benoarden Rome. De librije, dy’t oprjochter en earste abt Benediktus Biskop opboude mei boeken dy’t er út Rome meinommen hie, makke dat it kleaster de widze fan 'e Ingelske keunst en literatuer waard en dêrmei de toan oanjoech yn noardwestlik Juropa.
Geoffrey de Havilland
Libben en wurk
Hy boude syn earste fleantúch mei jild fan syn pake fan memmekant. Hy die der twa jier oer en it tastel crashte al by de earste testflecht. Dêrnei hie er mear súkses mei syn ûntwerpen: yn 1912 bruts er it Britske hichterekord (10.500 voet) mei in fleantúch dat er sels ûntwurpen hie. Syn broer Hereward wie de testpiloat.
Yn 1920 stichte er de De Havilland Aircraft Company dêr't er ûnder mear testpiloat waard. Hy wie dêr de ûntwerper fan ûnder oaren de De Havilland Mosquito, ien fan de meast súksesfolle fleanmasines yn de Twadde Wrâldoarloch.
Sir Geoffrey de Havilland gie troch mei fleanen oant syn 70-ste. Hy stoar yn 'e âldens fan 82 jier oan in breinblieding (CVA) yn it Watford Peace Memorial Hospital, Hertfordshire.
Historia Ecclesiastica Gentis Anglorum
Fryske oersetting
Yn 2013 ferskynde der by Utjouwerij Elikser te Ljouwert in Fryske oersetting fan guon fragminten út 'e Historia Ecclesiastica Gentis Anglorum dy't nijsgjirrich binne foar in Frysk publyk, ûnder de titel Ut Beda syn HEGA. De fertaling is fan 'e hân Klaas Bruinsma en it boekje telt 78 siden. De oersette fragminten binne:
Sint-Nikolaaskatedraal (Fribourg)
Ynrjochting
It koerhek waard tusken 1464 en 1466 yn letgoatyske styl makke troch Ulrich Wagner en is ien fan de moaisten fan dy tiid.
De ramen waard ynearsten troch de Poalske skilder Józef Mehoffer yn de Jugendstil ûntwurpen en tusken 1896 en 1936 ynbrocht. It wurk waard dien makke troch de Frânske skilder Alfred Manessier.
Oargels
Yn de katedraal steane twa oargels. It grutte oargel waard tusken 1824 en 1834 troch de oargelbouwer Aloys Mooser (1770–1839) út Fribourg boud. Komponisten as Franz Liszt en Anton Bruckner hawwe op it ynstrumint spile. It oargel hat 60 registers op fjouwer manualen en pedaal.
Opnamen (produksje)
Neiere beskriuwing
Dêrom slute de makkers fan spylfilms ornaris in fersekering ôf foar it gefal dat de produksje dochs noch stillein wurde moat as it gefolch fan ûnfoarsjoene omstannichheden, lykas it ferstjerren fan 'e haadrolspiler. Wat oars dat wolris foarkomt, is dat dekôrs of sels de bylden dy't al filme binne, ferlern geane troch brân, mei't filmsets dêr notwaar kwetsber foar binne. Fierders wurdt kamera's faak hierd, en de measte kameraferhierbedriuwen wegerje meiwurking oan in produksje as der gjin bewiis fan fersekering oerlein wurdt.
Guardians of the Oglala Nation
Formaasje
Doe't sa'n 500 leden fan 'e AIM yn oktober 1972 it kantoar fan it Buro fan Yndiaanske Saken (BIA) yn Washington, D.C. besetten en dêr foar $700.000 skea oanrjochten, liet Wilson dêrtsjin op 10 novimber yn 'e stammeried fan 'e Oglala Sû Stamme ferskate resolúsjes oannimme. Ien dêrfan joech himsels it rjocht om "lykfol hokker aksje te ûndernimmen wêrfan't hy fûn dat dy nedich wie om 'e libbens en eigendommen [fan 'e ynwenners fan it reservaat] te beskermjen en om de frede en weardichheid yn it Pine Ridge Reservaat te bewissigjen." Koarte tiid letter brûkte Wilson dy resolúsje as wetlike grûn om in eigen paramilitêre milysje op te rjochtsjen, dy't er de Guardians of the Oglala Nation neamde.
Wilson syn tsjinstanners neamden dy organisaasje minachtsjend the goon squad, wêrmei't se ferwiisden nei de Amerikaansk-Ingelske term goon, dat in swiere jonge betsjut dy't ynhierd is ta yntimidaasje fan trêden. De leden fan 'e milysje namen de namme 'GOONs' lykwols oan as in soarte fan geuzenamme. De GOONs waarden finansierd fia it stammeregear, neffens skriuwer en earder CIA-agint Peter Matthiesen troch misbesteging fan jild dat bedoeld wie foar it feiliger meitsjen fan 'e snelwegen yn it reservaat.
Heerjansdam
Heerjansdam is in plak yn de gemeente Zwijndrecht en in eardere gemeente yn de Nederlânskse provinsje Súd-Hollân. It doarp hat 3.800 ynwenners (2021).
Underbrekkingsstippen
Yn programmeartalen
Hjir moat it tal arguminten dat yn it plak fan de trije puntsjes ynfolle wurde oerienkomme mei it tal prosinttekens (dy’t in printformaat oanjouwe) yn formatstring. Binne der minder dan kin it programma fêstrinne, binne der mear, dan wurde se negearre. Lykas sein kin de kompjûter dat net neigean.
Taylor Atelian
Libben en karriêre
Foar har rol yn According to Jim, dy't Atelian ferfolle oant de ein fan 'e searje yn 2009 (doe't se fjirtjin jier wie), waard se fiif kear nominearre foar de Young Artist Award yn 'e kategory bêste optreden yn in tillefyzjesearje, te witten yn 2002, 2003, 2004, 2005 en 2006. Mei har According to Jim-kollega's Jim Belushi, Larry Joe Campbell en Billi Bruno wurke Atelian mei oan in reklamespotsje foar de V-chip (in stikje tillefyzjetechnology dat yn Amearika in protte brûkt wurdt troch âldelju om programma's te blokkearjen dy't se foar har bern net gaadlik achtsje). Fierders spile Atelian ek yn in pear tillefyzjefilms, wêrûnder Mother Goose Parade, út 2008.
Eva Angelina
Pornokarriêre
Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) hat Angelina sûnt 2003 yn likernôch 550 ûnderskate pornofilms spile. Dêrby hat se wurke foar sokke foaroansteande labels as Diabolic Video, VCA Pictures, Penthouse, Elegant Angel, Vivid Entertainment, Wicked Pictures, New Sensations, Sin City, Evil Angel, Zero Tolerance, Jules Jordan Video, Anabolic Video, Adam & Eve, Red Light District, Digital Sin, Hustler Video en Devil's Film.
Mainstream
Eva Angelina hat ek as mainstream-aktrise aktyf west, wêrby't se figurearre yn tillefyzjesearjes as 7th Heaven en Cousin Skeeter. It nûmer Eva Angelina fan it album Blue Suicide fan 'e band Coma Cinema is oan har opdroegen.
Sû-Oarloggen
De Strafekspedysje tsjin de Sû (1864)
Yn 1864 folge in twadde Amerikaanske militêre ynfal yn it Dakota-territoarium, wêrby't generaal Alfred Sully de Dakota en Lakota fersloech yn 'e Slach by Killdeer Mountain. De strafekspedysjes fan 1863 en 1864 wiene de opmjitte foar de Flakte-Yndiaanske Oarloggen mei de Lakota, dy't fuort letter yn alle ferheftichheid losbarste soene.
De Oarloch fan Reade Wolk
De Oarloch fan Reade Wolk (Red Cloud's War), ek wol bekend as de Bozemanoarloch of de Oarloch fan de Powderrivier, wie in konflikt tusken de Feriene Steaten en de Lakota, Noardlike Sjajinnen en Noardlike Arapaho, dy't ferneamd is nei it Lakota-opperhaad Reade Wolk (Red Cloud). Dizze oarloch briek yn 1866 út, nei't it Amerikaanske Leger tsjin 'e ôfspraken fan it earste Ferdrach fan Fort Laramie yn in rige forten by it Bozeman Trail lâns boude, op it grûngebiet fan 'e Yndianen, om 'e almar oanwaaksende stream blanke kolonisten út it Easten te beskermjen. Nei twa jier oarlochfiering bûnen de Amerikanen yn en sleaten se yn 1868 it twadde Ferdrach fan Fort Laramie mei de Yndianen, wêrby't se dermei ynstimden om 'e forten ôf te brekken en de Yndiaanske lânoanspraken tenei te respektearjen.
Lilian Holt
Holt har wurk sit yn de permaninte kolleksje fan de Tate Galery
Protestantske tsjerke (Sankt Goarshausen)
De Protestantske tsjerke Sankt Goarshausen (evangelische Kirche Sankt Goarshausen) stiet yn Sankt Goarshausen yn it Rhein-Lahn-Kreis yn de Dútske dielsteat Rynlân-Palts.
Dick Wilson (stammepresidint)
Dick Wilson (folút: Richard A. Wilson; Pine Ridge (Súd-Dakota), 29 april 1934 – dêre, 31 jannewaris 1990) wie in Amerikaansk politikus fan Yndiaansk komôf. Hy waard yn 1972 keazen ta presidint fan 'e Oglala Sû Stamme fan it Pine Ridge Reservaat fan Súd-Dakota, en fierde de folgjende fjouwer jier in wier skrikbewâld yn Pine Ridge Yndianereservaat mei de help fan in eigen paramilitêre milysje, de Guardians of the Oglala Nation of GOONs. Yn 1973 slagge it him om mei de stipe fan 'e Amerikaanske federale oerheid oan 'e macht te bliuwen doe't de stammeried besocht en set him ôf. Yn 1974 waard er werkeazen by in ferkiezing dy't bol stie fan 'e stimbusfraude en kiezersyntimidaasje. Wilson syn polarisearjende gedrach wie foar in grut part debet oan 'e Besetting fan Wounded Knee troch Yndiaanske aktivisten, yn 1973. Uteinlik duorre it noch oant 1976 ear't de befolking fan it Pine Ridge Reservaat him oan 'e kant sette koe.
Iere jierren
Wilson waard yn 1934 berne yn Pine Ridge, yn it Pine Ridge Yndianereservaat, dat yn it suden fan 'e Amerikaanske steat Súd-Dakota leit. Hy wie leadjitter fan berop, en hie in frou en tsien bern. Hy gie yn 'e polityk doe't er yn 1966 foar it doarp Pine Ridge yn 'e stammeried fan 'e Oglala Sû Stamme fan it Pine Ridge Reservaat fan Súd-Dakota keazen waard. Dy posysje beklaaide er seis jier lang, en yn dy tiid wied er foarsitter fan 'e riedskommisje oangeande Arbeid.
Keppelteken
De regels foar it brûken fan keppeltekens ferskille fan taal ta taal.
List fan planetoïden 64801-64900
Dit is in list fan planetoïden 64801-64900.
Barrayar
Barrayar is in science fiction-roman fan 'e hân fan 'e súksesfolle en mannichfâld bekroande Amerikaanske skriuwster Lois McMaster Bujold. It makket ûnderdiel út fan The Vorkosigan Saga, Bujold har populêrste en omfangrykste searje, mar is in ôfrûne ferhaal, dat ek los dêrfan lêzen wurde kin. Barrayar waard foar it earst útjûn yn 1991 en is ûnderwilens oerset yn fjirtjin talen, wêrûnder it Nederlânsk.
Eftergrûn
Barrayar is it direkte ferfolch op Shards of Honor. In grut part derfan hie Bujold al skreaun yn 1982 en 1983, mar letter fuortredigearre om Shards of Honor ta in ôfrûne gehiel te meitsjen. Neitiid waard Bujold ôflaat troch oare projekten, oant har yn 1989 troch de organisaasje fan in science fiction-konvinsje yn Philadelphia, dêr't se in taspraak hâlde soe, frege waard om in koart ferhaal foar yn harren programmaboekje. Se hie doe al in hiel hoart gjin koart ferhaal mear skreaun, dat se tocht dat ien fan 'e skraste haadstikken oan 'e ein fan Shards of Honor miskien wat wie. Doe't se dy opsocht, op har gleonhjitte souder, waard se lykwols fannijs fongen troch har eigen wurden, dat se besleat om it ferhaal ôf te meitsjen.
Plot
As greve Vidal Vordarian in greep nei de macht docht, glûpt keizer Gregor him troch de fingers; it jonkje flechtet mei kaptein Negri, it haad fan 'e Barrayareeske geheime tsjinst ImpSec, de haadstêd Vorbarr Sultana út en nei it bûten fan 'e Vorkosigans ta (wêrby't Negri deadlik ferwûne rekket). De keizerinne-mem, Kareen, falt Vordarian lykwols al yn 'e hannen, en neitiid twingt er har om mei him te trouwen. Cordelia flechtet mei de jonge keizer en de geastlik labile serzjant Bothari, in kriichsman yn 'e tsjinst fan 'e Vorkosigans, de heuvels yn, dêr't se op in ferskaat fan plakken beskûl fine, wylst Aral en dy syn heit, greve Piotr Vorkosigan, it ferset tsjin Vordarian organisearje.
Joop.nl
Format
Joop.nl waard staljûn nei foarbyld fan 'e Huffington Post, in Amerikaanske nijs- en diskusjeside op it ynternet, dy't troch Van Jole as progressyf sjoen waard. De redaksje fan Joop.nl bestie yn 't earstoan út fjouwer persoanen: Van Jole, Van den Heuvel en fierders Samira Ahli en Jeroen Mirck. Dy lêste stapte yn 2010 op yn ferbân mei nije karriêrekansen earnewêr oars.
De op Joop.nl oanbeane ynformaasje kin yndield wurde yn twa kategoryen: troch de redaksje selektearre nijsberjochten en ynstjoerde stikken dy't skreaun binne troch 'opinymakkers'. Registrearre leden fan Joop.nl kinne dêr in eigen reäksje ûnder pleatse ynsafier't dy op it mêd fan fatsoen en taalgebrûk goedkard wurdt troch de redaksje. Ek kinne se reägearje op 'e reäksjes fan oare meidoggers.
Krityk
Ek it rjocht dat de redaksje fan Joop.nl himsels foarbehâldt om beskate reäksjes fan lêzers te wegerjen, hat krityk oproppen. Soks soe sinsuer wêze, waard alris yn it praatprogramma Pauw en Witteman sein. Yn in reäksje liet Francisco van Jole witte dat hy it skiftsjen fan 'e reäksjes nedich fynt om "ûnwinske eleminten" bûtendoar te hâlden. De ferhâlding tusken wegere en talitten reäksjes soe neffens him likernôch 1:10 wêze. Oft dat ek wurklik wier sa is, kinne bûtensteanders lykwols net neigean.
Hamilkar Barka
Libbensrin
Hamilkar waard neamd as generaal yn trije foarfallen: tsjin de ein fan de Earste Punyske Oarloch wie er oerbefelhawwer fan it Kartaachsk leger yn Sisylje; hy fersloech de opstannelingen yn de hierlingekriich yn Afrika en oermastere grutte parten fan Hispanje. De Romeinen neamden him "tongerynslach", dat yn it Punysk as BRQ (Baraq) oerset waard, om't er fluch tasloech.
Ryksfoarljochtingstsjinst
Organisaasje
De direkteurs-generaal fan 'e RVD binne fan 1952 ôf:
Klammerke
Spraak
De iepenjende klammerkes steane leech, mar kinne ek heech stean. Dit is tradisjoneel de standertnotaasje yn it Ingelsk:
As in útspraak ûnderbrutsen wurdt, bygelyks troch „sei er”, dan wurdt in slutend klammerke brûkt foar de ûnderbrekking, en in iepenjend klammerke dêrnei. Skrapkes kinne dêr noch oan tafoege wurde:
Hamilkar Barka
Famylje
Hamilkar hie trije soannen, Hannibal, Hasdrubal en Mago, dy't allegear generaals yn it leger wiene. Der moat ek noch in fjirde soan west hawwe, mar dêr is hast neat oer bekend.
Vaira Vīķe-Freiberga
Vaira Vīķe-Freiberga (útspr.: ['vai̭ra 'vi:kʲə-frai̭'bɛrɡa], likernôch: "waira wiikje-fraiberga"; Riga, 1 desimber 1937) is in Letsk politika, wittenskipster, publisiste en diplomate, dy't fan 1999 oant 2007 de sechsde presidint fan 'e Republyk Letlân wie (rekkene fan 1919 ôf). Hja wie de earste froulike presidint fan ien fan 'e Baltyske steaten. Under Vīķe-Freiberga har lieding wist Letlân it lidmaatskip fan 'e Jeropeeske Uny en de NATO te winnen. Ek nei har presidintskip bleau hja aktyf yn 'e nasjonale en ynternasjonale polityk.
Apostrof (lêsteken)
De apostrof is net itselde as it klammerke.
IJsselmonde (eilân)
De Zwijndrechter Waard (Nederlânsk: Zwijndrechtse Waard) is in diel fan it eilân IJsselmonde.
Barkiden
Eftergrûn
Der is net folle oer de Barkiden bekend fan foar de Punyske oarloggen. Mooglik is dat se fan oarsprong út Syrene weikamen. De Barkiden wiene yn de tredde iuw f.Kr. ien fan de wichtichste famyljes yn de hearskjende oligargy yn Kartago. Hja fochten yn de Earste Punyske Oarloch (264-241 f.Kr.) tsjin de Romeinen, dy't troch harren útwreidzjen yn it Middellânske Seegebiet in grutte driging foar de Kartaachske seemacht betsjutten. Ek wiene de Barkiden warber yn de Twadde Punyske Oarloch (218-201 f.Kr.).
Katedraal fan Northampton
De Katedraal fan Northampton (Ingelsk: Cathedral Church of Our Lady Immaculate and St Thomas of Canterbury) is de roomsk-katolike biskopstsjerke fan it bisdom Northampton yn de ingelske stêd Northampton. It gebiet fan it bisdom omklammet de greefskippen Northamptonshire, Bedfordshire, Buckinghamshire en it noardlik fan de Teems lizzende part fan Berkshire. De katedraal leit yn it noardlike diel fan de stêd oan de Barrack Road.
Skiednis en arsjitektuer
Nei de Twadde Wrâldkriich krige de katedraal in nije oriïntaasje: de westlike apsis waard feroare yn de tagong en krige in kreake en yn it easten waard in diel fan de Andreaskapel út 1825 ôfbrutsen, sa't de tsjerke dêr útwreide wurde koe mei in dwersskip, in fieringstoer en in nij koer mei in flakke ôfsluting yn Tudorstyl. It part fan de kapel dat net ôfbrutsen waard is tsjintwurdich de sakristy. Ek it alter fan de kapel bleau bewarre en stietno yn de sakristy.
Ynterieur
De bylden en brânskildere ramen yn it skip fan de katedraal datearje út de neogoatyske tiid. De ynrjochting fan de katedraal yn it eastlike diel stamt út de twadde helte fan de 20e iuw.
Oargels en tsjerkemuzyk
Ut 1976 stamt it oargel fan de oargelbouwer Hendrik ten Bruggencate op de galerij yn it noardlike dwersskip. Dit lytse oargel hat 10 registers ferdield oer twa manualen en pedaal. De trakturen binne meganysk.
Katedraal fan Chartres
Bouwskiednis
De bou fan de katedraal sette yn 1145 útein, mar tagelyk mei grutte dielen fan de rest fan de stêd baarnde hast de hiele katedraal op 10 juny 1194 ôf (útsein de westlike gevel). It grutste part fan it hjoeddeiske tsjerkegebou waard tusken 1194 en 1220 boud. Fan de asymetryske westlike gevel waard de súdlike toer yn de jierren nei 1200 boud, wylst de noardlike toer oan it begjin fan de 16e iuw ree kaam.
Grutte Sû-Oarloch fan 1876
Partijen
De Yndianen hiene it foardiel fan mobiliteit en bekendheid mei it terrein, dat ommers harren heitelân wie, mar krigers wiene gjin beropssoldaten, en moasten om itende te bliuwen ek in grut diel fan 'e simmer en hjerst oan 'e jacht besteegje. Yn 'e maityd wiene se boppedat foar in diel ymmobilisearre troch de swakte dy't har hynders nei de winter parten spile. Fierders wiene de Lakota en Sjajinnen ûnder de Grutte Sû-Oarloch tagelyk ek yn oarloch mei harren tradisjonele fijannen, de Sjosjoanen, Krieën en Pâny, mei as gefolch dat in protte fan harren foarrieden en enerzjy dêroan bestege waarden ynstee fan oan 'e oarloch tsjin 'e blanken.
Diplomatyk offinsyf en Yndiaanske oerjefte
Begjin 1877 waarden ferskate diplomatike missys útstjoerd om 'e oerbleaune frije Yndianen ta oerjefte te bewegen. In groep fan tritich Oglala-Lakota en Noardlike Sjajinnen ûnder lieding fan 'e kriger Lokies-foar-de-Fijân, dy't letter de Ingelske namme George Sword oannimme soe, waard útstjoerd út Fort Robinson; it âlde opperhaad Bûnte Sturt, fan 'e Brulee-Lakota, waard mei twahûndert man op 'en paad stjoerd fanút it Bûnte Sturt Agintskip, kolonel Miles stjoerde út Fort Keogh wei de ferkenner Johnny Brughier mei twa finzen nommen Sjajinske froulju út, en yn april waard ek it Oglala-opperhaad Reade Wolk derop útstjoerd.
Balâns en neisleep
Efterôf besjoen stie de Grutte Sû-Oarloch fan 1876 yn skril kontrast ta de Oarloch fan Reade Wolk, tsien jier earder. Under dat lêste konflikt hie de oarlochspartij fan 'e Lakota de stipe fan frijwol it hiele folk hân, wylst yn 1876-1877 twatrêde part fan 'e Lakota yn it reservaat oan 'e sydline stean bleau. Dat ûnderskie late ta skerpe skiedslinen tusken de oarlochs- en fredespartijen fan 'e Lakota ûnderling, dy't ek nei ôfrin fan 'e oarloch noch lang oanholden. Sa wiene yn 1889-1890, ûnder de Geastedûnsoarloch, de measte oanhingers fan 'e geastedûns te finen ûnder dy Lakota dy't yn 'e Grutte Sû-Oarloch aktyf oan 'e striid dielnommen hiene.
George Hugh Bourne
Libben
Bourne waard berne yn it Ingelske greefskip Kent, as de soan fan in dûmny, en genoat syn oplieding te Eton en oan it Christ Church College fan 'e Universiteit fan Oxford. Hy krige yn 1863 in titel yn 'e keunsten, waard yn 1866 master yn 'e rjochten, en behelle yn 1871 in doktoraat yn 'e teology. Yn 1863 hied er ûnderwilens syn ûnthjitten as geastlike ôflein, en fan 1863 oant 1865 wied er helppredikant te Sandford-on-Thames, fan 1866 oant 1874 boppemaster fan St. Andrews te Chardstock, yn Devon, en fan 1874 oant 1885 rektor fan St. Edmurnd's te Salisbury.
Richard Langin
Libben en karriêre
Langin waard yn 1963 earne yn Frankryk berne. Hy begûn syn karriêre as pornoakteur tsjin 'e ein fan 1980, doe't er noch mar santjin jier wie. Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD), dy't foar him weromgiet oant 1989, spile er yn 515 pornografyske films, mar oan dy telling ûntbrekke in stikmannich wurkjierren. Langin wie benammen aktyf foar Jeropeeske labels, lykas de Italjaanske Mario Salieri Entertainment Group, it Sweedske Private en it Dútske Videorama, Magmafilm en Sascha Alexander Productions. Dêrnjonken spile er ek wol yn produksjes fan bekende Amerikaanske filmstudio's, lykas VCA Pictures, Evil Angel, Anabolic Video en Sin City.
Fral Langin syn langjierrige gearwurking mei de Frânske regisseur Pierre Woodman, foar Private, wie opfallend. Private-films fan Woodman dêr't Langin yn te sjen is, binne bygelyks: The Pyramid diel 1 en 3; The Gigolo diel 1 en 2; Sweet Baby diel 1 en 2; Cape Town diel 1 en 2; en Kruger Park. Foar syn rol yn The Pyramid 1 wûn er yn 1997 in Hot d'Or, dat doedestiden de wichtichste pornografypriis fan Jeropa wie (mar ûnderwilens opheft is). Yn 2012, doe't er 49 jier wie, stoppe er mei syn wurk as pornoakteur.
George Hugh Bourne
Bourne yn it Frysk
Wat Fryske oersettings fan it wurk fan George Hugh Bourne oanbelanget, hat Klaas Bruinsma yn 2003 in fertaling makke fan ien fan syn hymnen, ûnder de titel In Liet foar Peaske, dy't er publisearre hat yn Geandewei: S.o.W.-kerkblad van Friesland (2003, 18 apr.; Tresoar oanfraachnû Vj 113 of Knipselmap Dotinga, Jan/read).
South by Southwest
South by Southwest (Ingelsk foar: Súd- by Súdwest), offisjeel ôfkoarte ta SxSW, is in elts jier yn mids maart plakfinende gearklûntering fan ferskate parallel organisearre eveneminten yn Austin, de haadstêd fan 'e Amerikaanske steat Teksas. Dêrby giet it om in filmfestival, in muzykfestival, in konvinsje anneks fakbeurs op it mêd fan ynteraktive media en in konvinsje oer ûnderwiiskundige ynnovaasje. Yn 2017 duorre it filmfestival njoggen dagen, it muzykfestival sân dagen, de ynteraktive konvinsje fiif dagen en hiele evenemint yn totaal tsien dagen.
Kapibara
Uterlike skaaimerken
It lytse útsteksel boppe de anus is sa rudimintêr dat it mar kwealk in sturt neamd wurde kin. De efterpoaten fan kapibara's binne justjes langer as de foarpoaten, en se hawwe oan 'e foarpoaten fjouwer en oan 'e efterpoaten trije teannen. Krekt as by oare kjifdieren groeie by kapibara's de kjiftosken har hiele libben troch, sadat dy allegeduerigen ôfsliten wurde moatte. Se binne goed oanpast oan in libben dat foar in grut part yn it wetter trochbrocht wurdt, mei hûdflapkes tusken de teannen dy't suver wol swimfluezzen neamd wurde kinne. De noasters, earen en eagen sitte allegear heech op 'e kop, sadat se dy mar in lyts eintsje boppe it wetter út hoege te hâlden.
Hâlden en dragen
Hoewol't kapibara's op lân behindigernôch binne en like hurd drave kinne as in hynder, fiele se har oer it algemien feiliger yn it wetter. It binne treflike swimmers, dy't oant 5 minuten efterinoar ûnder wetter bliuwe kinne, in talint dat se benammen ynsette om oan rôfdieren te ûntkommen. Se kinne sels yn it wetter sliepe, wêrby't se inkeld it puntsje fan 'e snút (mei de noasters) boppe wetter út hâlde, al dogge se dat allinnich as it net oars kin. Middeis, as it waarmer wurdt, sykje se faak it wetter op om ôf te kuoljen, wêrnei't se tsjin 'e jûn wer op it drûge komme om te weidzjen. Ek meie se har graach yn dridze en drek omrôlje. Om 'e midsnacht hinne jouwe se har del om te sliepen, mar foar moarnsdage binne se alwer by sûpe en stút om te weidzjen oant it dêrfoar te hjit wurdt.
Heakje
Yn de taal
De holle kanten fan de heakjes steane altyd oan de kant fan de tekst dy’t tusken de heakjes stiet. Foar skriftsoarten mei in skriuwrjochting fan lofts nei rjochts jildt: in heakje iepenje sjocht der út as de lofterhelte fan de haadleeter O: ( in heakje slute sjocht der út as de rjochterhelte fan de haadletter O: ) Foar bygelyks it Arabysk skrift, dat fan rjochts nei lofts skreaun wurdt, is dat oarsom.
It oerdreaun soad brûken fan heakjes kin tsjin jo wurkje. Dat jildt ek foar it brûken fan heakjes-binnen-heakjes hoewol’t dat net altyd foar te kommen is. Jo kinne oerwage om dan de binnenste heakjes te ferfangen troch fjouwerkante heakken (tekstheakken, sjoch fierder). As in tafoeging tusken skrapkes of tusken heakjes set wurdt, hawwe skrapkes meast de foarkar mei’t se rêstiger  eagje, en ek gedachtestreekjes binne in alternatyf. Gauris binne heakjes troch in wat wizige formulearring wei te litten. Ferlykje:
Heakjes yn sitaten
In spesifyk gebrûk fan heakjes yn kombinaasje mei de ûnderbrekkingsstippen dy’t út trije puntsjes besteane. Dat tsjinnet om oan te jaan dat in part út in sitaat fuortlitten is: Slachteregister fan Jezus: (…) (sa’t se tochten) de soan fan Joazef, de soan fan Heli, (…) de soan fan Nathan, de soan fan David, (…) De soan fan Jakob, de soan fan Izak, de soan fan Abraham, (…) De soan fan Enos, de soan fan Seth, de soan fan Adam, de soan fan God.
Tatyana Ali
Karriêre
Nei 1996 besocht se, dêrta oanfitere troch Smith, in karriêre as R&B-sjongster te begjinnen. Yn 1998 ferskynde har debútalbum Kiss the Sky, dat begjin 1999 in gouden plaat waard yn de Feriene Steaten. Ali brocht yn 1998-1999 ek trije singles út, Daydreamin', Boy, You Knock Me Out en Everytime. Fierders wurke se mei oan Smith syn nûmer Who Am I, fan it album Willennium. Hoewol't it goed gie mei har muzikale karriêre, besleat Ali om har mear ta te lizzen op aktearjen, mei't se ûntdutsen hie dat dêr har hert lei.
Medan (stêd)
thumb|left|230px|Lokaasje fan Medan thumb|260px|De Grutte Moskee (Mesjid Raya) yn Medan Medan (Yndonesysk: "plein", "fjild", "flakte") is de haadstêd fan de provinsje Noard-Sumatra (Sumatra Utara), op it eilân Sumatra yn Yndoneezje. Medan leit op de noardeastkust fan it eilân en de fjirde stêd neffens grutte fan Yndoneezje (nei Jakarta, Soerabaya en Bandûng); bûten dy fan Java is Medan de grutste stêd fan it lân. De stêd wurdt begrinzge troch it Regintskip Deli Serdang yn it easten, suden en westen en de Strjitte fan Malakka yn it noarden. Medan leit net fier fan de fulkaan Sinabûng, dy't augustus 2010 foar it earst nei 400 jier wer útbarste.
Frauenkirche (Dresden)
De ferneatiging yn 1945
Nei de grutte oanfal op de stêd stie der gjin inkeld hûs oan de Neumarkt mear oerein. Ek it monumint fan Marten Luther foar de tsjerke wie swier skeind. De Frauenkirche bleau noch lang nei de oanfal neibaarnen, wylst de koepel it boppe de ruïne noch hold. Lykwols, op 15 febrewaris om 10:00 hinne slagge it de minder gleon wurdende pylders net mear om de koepelkonstruksje te dragen. In pylder yn de súdwest hoeke fan de tsjerke stoarte yn en mei sloech de hiele koepel op de súdwestlike kant yn. Ek oare pylders stoarten yn en troch de druk fan de koepel waarden de swiere bûtenmuorren fan it gebou út inoar skuord. In grutte swarte reekwolk boppe de stêd wie it gefolch en foar mannich ynwenner waard dit barren noch slimmer fûn as al eardere fernielings oan de stêd, want dêrmei gyng de lêste hope ferlern om teminsten noch wat fan it âlde Dresden bewarje te kinnen. Wat bleau wie in grutte bult pún. It troch Johann Christian Feige makke alter bleau bewarre, om't it ranende fan it Silbermann-oargel it alter in konservearjende laach joech en de houten oargelresten it gewicht fan de delstoartend pún fan de koepel fermindere.
Nei-oarlochske tiid
Yn 1966 ferklearre de Dútske Demokratyske Republyk de ruïne offisjeel ta in monumint tsjin de kriich sûnder dat der fierders wat feroare oan de púnbult.
Befalling
De meast foarkommende foarm fan befalling is de faginale ferlossing. Dy omfiemet trije stadia: de ûntsluting fan 'e limoerhals en de limoermûle; de útdriuwing fan 'e poppe; en de útdriuwing fan de plasinta (ek: neiboel of neikream). De ûntslutingsfaze set yn 'e regel útein mei it 'brekken fan 'e fluezzen', wêrby't it fruchtwetter útstoart wurdt. Dizze faze duorret yn 'e regel 12 oant 19 oeren, en giet mank mei it ûnderfinen troch de mem fan slimme krampen, wêrby't de spieren fan it limoer har gearlûke om 'e poppe út te driuwen, wylst dy troch de ûnfolsleine ûntsluting noch net troch it bertekanaal kin. Sokke krampen wurde weeën of bertefleagen neamd, en fan sokke froulju wurdt sein dat se 'yn 'e weeën lizze'. Meitiid wurde de pineweagen, dy't troch de krampeftige spiergearlûkings feroarsake wurde, stadichoan slimmer en folgje se ek almar tichter opinoar. Yn in protte lannen kinne froulju in saneamde rêchprip krije, in ynjeksje yn 'e rêchbonke dy't it ûnderlichem foar in part ferdôvet; yn Nederlân is dat net gebrûklik. Fierders kinne beskate techniken fan sykheljen en spierûntspanning tsjin 'e pine helpe. De útdriuwingsfaze sels duorret ornaris 20 minuten oant 2 oeren, en de útdriuwing fan 'e plasinta 5 oant 30 minuten. Nei't de poppe berne is, moat de nâlstring, dy't de poppe mei de plasinta ferbynt, ôfklamme en trochsnien wurde.
De measte poppen wurde mei de holle nei foarren berne, mar yn 4% fan 'e gefallen komt der in saneamde stútlizzing foar, wêrby't de poppe mei de fuotten of de stuten nei foarren berne wurdt. Under de befalling kin de frou oer it algemien ite en omrinne, mei't it aktyf úttriuwen fan 'e poppe gjin sin hat salang't der noch gjin folsleine ûntsluting is. Ek ûnder de útdriuwing fan 'e holle wurdt krêft setten ôfret. It komt foar dat de ferloskundige de frou, om 'e fagina wider te iepenjen, 'ynknipt' (yn medysk jargon: in episiotomy makket), hoewol't dat meastal net nedich is. As der swierrichheden binne dy't in normaal ferrin fan 'e befalling ûnmooglik meitsje, lykas in tige drege stútlizzing of driuwende medyske problemen foar de mem of de poppe, kin ynstee fan in faginale ferlossing in keizersneed tapast wurde; dêrby wurdt by in sjirurgyske yngryp in sneed yn 'e búk fan 'e mem makke om 'e poppe troch nei bûten te heljen. Yn 2012 waard wrâldwiid 23 miljoen kear in keizersneed tapast.
Chicago Union Station
Chicago Union Station is in trein- en metrostasjon yn 'e Amerikaanske stêd Chicago, dat tsjinnet as sintraal stasjon. It stasjonsgebou datearret fan 1925 en is troch it foarkommen yn ferskate bekende films ien fan 'e bekendste gebouwen fan Chicago. Ynklusyf de perrons en it ranzjearterrein beslacht it stasjon likernôch njoggen en in heal stedsblok, in oerflak dat lykwols foar it meastepart ûnder de grûn sit en oerboud is mei strjitten en wolkekliuwers. Chicago Union Station stiet bewesten de rivier de Chicago, oan South Canal Street, krekt bûten de Chicago Loop. It is eigendom fan 'e Chicago Union Station Company, in dochterûndernimming fan 'e Amerikaanske nasjonale spoarweimaatskippij Amtrak. Chicago Union Station tsjinnet as it knooppunt fan alle Amtrak-spoarlinen yn it Amerikaanske Midwesten en ek as begjin- en einpunt fan seis metrolinen fan Metra nei oare bestimmings yn 'e stêd.
Arsjitektuer
It stasjonsgebou omfiemet ek in romte dy't yn 'e 1970-er jierren yn gebrûk wie as in restaurant fan 'e Fred Harvey Company. It restaurant waard lykwols yn 1980 by in brân ferwoastge, en de skansearre romte kaam neitiid leech te stean en waard ôfsletten, û.m. troch de sprongen ruten net te ferfangen, mar ynstee de finsters ticht te mitseljen. Pas yn 2018 besleat Amtrak om 'e romte te renovearjen mei it jild dat fertsjinne wie mei de ferkeap fan 'e parkeargaraazje. Der soe neitiid in iterij fan ferskate ferdjippings yn fêstige wurde, dy't neffens de planning yn 'e simmer fan 2020 iepengean soe.
Will Poulter
thumb|Poulter, [[18 jannewaris 2016]] Will Poulter (folút: William Jack Poulter; Hammersmith, 28 jannewaris 1993) is in Britsk akteur.
SquirrelMail
SquirrelMail is in profesjoneel tsjinner-programma foar e-mail, mei webmail-mooglikheid foar brûkers dy't oer it ynternet oanmelde. De oarspronklike ferzje datearret fan 1999.
Michaelkatedraal (Izjevsk)
Skiednis
De hichte fan it neobyzantynske gebou wie 70 meter en dêrmei wie de katedraal it heechste gebou fan Izjevsk.
Aleksander Nevskikatedraal (Izjevsk)
De Aleksander Nevskikatedraal (Russysk: Собор Александра Невского; Sobor Aleksandra Nevskogo) is in russysk-otterdokse tsjerke yn Izjevsk yn Ruslân. De tsjerke wie fan 1994-2017 de haadtsjerke fan it bisdom Izjevsk en Oedmoersje. Sûnt dat jier is dy status nei de Michaelkatedraal yn Izjevsk gien.