cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nelson Rockefeller
Iere karriêre
Fan 1944 oant 1945 wie Rockefeller ûnder de presidinten Roosevelt en Harry Truman ûnderminister fan Bûtenlânske Saken. Yn dy posysje wie hy dejinge dy't de nij oprjochte Feriene Naasjes beprate om harren haadkertier yn New York te fêstigjen. Nei't er yn 1945 ûntslach nommen hie as ûnderminister, wurke er op 'e nij yn ferskate famyljebedriuwen, wylst er dêrnjonken ek aktyf wie yn filantropyske organisaasjes dy't derop rjochte wiene om technyske kennis yn Súd-Amearika te fersprieden. Yn 1950 waard er troch presidint Truman oansteld as foarsitter fan 'e Ynternasjonale Rie oangeande Untwikkelingsadvys, dy't krektlyk bedoeld wie om yn it bûtenlân technyske stipe te ferlienen. Under presidint Dwight Eisenhower beklaaide Rockefeller ferskate funksjes, wêrûnder dy fan ûnderminister fan Wolwêzen, Underwiis en Sosjale Saken (1953-1954). Dêrby toande er him op 'e nij in grut foarstanner fan ûntwikkelingshelp. Yn dy snuorje sleat er in libbenslange freonskip mei de lettere minister fan Bûtenlânske Saken Henry Kissinger. Rockefeller loek him úteinlik út 'e regearing-Eisenhower werom om't syn inisjativen dwerseide waarden troch de geheime tsjinst CIA, en om him op polityk op it steatsnivo te konsintrearjen.
Gerrit Zalm
Amtlike karriêre
Nei't er yn 1975 syn stúdzje ôfrûne hie, fûn Zalm wurk by it Nederlânsk Ministearje fan Finânsjes. Hy begûn dêr as meiwurker by it buro Ekonomyske Oangelegenheden fan 'e ôfdieling Begruttingstarieding. Fan 1977 ôf stie hy oan it haad fan dat buro, en yn 1978 waard er haad fan 'e hiele ôfdieling. Yn 1981 waard er beneamd ta plakferfangend direkteur Begruttingssaken, in funksje dy't er ferfolle njonken dy fan haad fan 'e ôfdieling Begruttingstarieding. Yn 1983 folge in oanstelling ta plakferfangend direkteur Algemiene Ekonomyske Politiek op it Ministearje fan Ekonomyske Saken. Yn 1988 stapte Zalm oer nei it Sintraal Planburo (CPB), dêr't er earst wurke as ûnderdirekteur, en fan 1989 ôf as direkteur. Sûnt 1990 wied er dêrnjonken aktyf as bysûnder heechlearaar ekonomyske polityk oan 'e Frije Universiteit.
Karriêre as bankier
Anno 2018 ferfolle Zalm noch ferskate bestjoersfunksjes, lykas dy fan net-útfierend bestjoerder by Keninklijke Shell, in amt dat er al sûnt 2013 beklaaide. Yn maart 2019 waard er troch de oandielhâlders fan de Deenske Danske Bank beneamd as lid fan de Ried fan Kommissarissen. Nei't it Iepenbier Ministearje (OM) yn Nederlân Zalm offisjeel oanmerke as ien fan trije fertochten dy't belutsen west hawwe soene by in earder troch ABN AMRO feroarsake wytwaskskandaal, lei er syn funksje by de Danske Bank op 19 april 2021 del. Oft strafrjochtlike ferfolging fan dat trijetal nedich is wit it OM noch net.
Laurintius- en Finsintiustsjerke (Backemoor)
Oargel
It oargel waard yn 1783 troch Johann Friedrich Wenthin út Emden boud. It hat tolve registers op ien manuaal en in oanhongen pedaal. It ynstrumint is foar it measte oarspronklik bleaun en besit noch it iennige orizjinele Gamberegister út de 18e iuw fan Eastfryslân.
Nemeten
De Nemeten wennen de linkerigge fan de Ryn bylâns. Yn it noarden wie it gebiet fan de ek Germaanske Fangionen, yn it suden wennen de Germaanske Triboken. De wichtichste stêd wie Noviomagum, it Speyer fan no.
Ras (titel)
Yn kombinaasje mei de titel le'ul (Geëz: ልዑል, lə‘ul, "prins"), waarden net-regearjende manlike leden fan 'e sydtûke fan 'e Etiopysje keizerlike famylje (lykas de keningen fan Gojam en Tigree) oantsjut as le'ul ras, wat ferlykber is mei de titel fan aartshartoch dy't de leden fan 'e Russyske en Eastenrykske keizershuzen droegen.
Servotel
Skiednis
Yn maaie 1972 waard it Servotel 'Talma' troch KVP-fraksjelieder en wurdfierder folkshúsfêsting Frans Andriessen iepene. Dizze nije foarm fan wenjen wie ornearre foar in sa grut mooglike groep belanghawwenden: pensjonearre echtpearen, pensjonearre ynkomplete húshâldings, wurkjende echtpearen sûnder bern of dêr't de bern al fan út hûs wiene, wurkjende allinnichsteanden, dyjingen dy 't foar har wurksumheden yn Noard-Nederlân in meubilearre appartemint hawwe woene foar in beskate perioade (pensjoengasten) en koartferbliuw hotelgasten of passanten. Dit kombinearre mei in restaurant, eatcounter, bar, bowlingbanen, biljertkeamer, sauna, bank en lytse kantoarromten, makke it Servotel fan wenningbouferiening Talma ta in primeur yn Nederlân.
Johan Heinrich Neuman
Libben en wurk
Neuman waard yn 1849 lid fan Arti et Amicitiae en eksposearre ûnder mear by de Tentoonstelling van Levende Meesters. Hy stoar yn 1898; hy waard 79 jier.
Negus
Under it regear fan keizer Menelik II (1889-1913) waarden frijwol alle negus-titels oernommen troch de keizer sels. De lêste persoan dy't ta negus kroane waard, wie keizer Haile Selassie, yn 1928. Nettsjinsteande dat holden Jeropeeske boarnen noch lang fêst oan it gebrûk fan 'e titel 'negus' (ornaris as synonym mei de keizer fan Etioopje), en giene se pas oer op it modernere 'keizer' doe't nei de Twadde Wrâldoarloch ek de âlde namme Abessynje (foar 'Etioopje') út 'e moade rekke.
Pieter Rinze Bloemsma
Pieter Rinze Bloemsma (Amsterdam, 23 april 1899 - ûnder Bloemendaal, 4 jannewaris 1975) wie in Nederlânske arsjitekt.
Madagascar: A Little Wild
Produksje
Madagascar: A Little Wild waard op 17 jannewaris 2020 oankundige. It is de trêde tillefyzjesearje yn it ramt fan 'e Madagascar-franchise, nei The Penguins of Madagascar en All Hail King Julien. De searje waard ûntwikkele troch Dana Starfield, dy't as tillefyzjeprodusint ek de deistige lieding oer de produksje hie. Johanna Stein hie it algemien tafersjoch as útfierend produsint.
Rintmaster (feart)
Oan de Rintmaster stiet mole De Rintmaster. Eartiids stiene yn de ferkate polders om Menaam folle mear molens. Der binne no noch twa fan oer: de Rintmaster oan de Mieddyk en de Ljip oan de Sânwei.
Fokker T. IV
Yn 1926 hie de Marine Loftfeart Tsjinst (M.L.D.) fan Nederlânsk-Ynje ferlet fan in lange-ôfstân ferkenningsbommenwerper mei driuwers. Itselde jier krige Fokker in opdracht foar it ûnwikkeljen fan it nije tastel dat oantsjut wurde soe mei Fokker T-IV.
Jouswierpolder
Neffens de kaart fan Wopke Eekhoff waard de Jouswierstermar yn 1855 droechlein. De Jouswiersterpolder wie oant 1910 in partikuliere polder. Yn dat jier waard it wetterskip Jouswier oprjochte. It gebiet wurdt hjoed-de-dei beheard troch Steatsboskbehear.
Donald Cameron
"Donald Cameron" of "Don Cameron" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Stedssikehûs (Ljouwert)
It Stedssikehûs is in eardere sikehûs yn de stêd Ljouwert.
Gina Gerson
Libben en karriêre
Under har karriêre hat Gerson gearwurke mei kollega-aktrises as Tiffany Doll, Arwen Gold, Henessy, Jureka del Mar, Jessie Volt en Jasmine Webb, en mei manlike tsjinspilers as Marco Banderas, Danny D, Erik Everhard, Nick Lang, David Perry, Rocco Siffredi, Bruce Venture en Pierre Woodman. Gerson hat anno 2019 sân kear nominearre west foar in AVN Award (de Oscar fan 'e pornowrâld). Yn fraachpetearen hat se oanjûn dat se net smookt, gjin alkohol drinkt, gjin drugs brûkt en gjin fleis yt. Se is iepentlik biseksueel.
Susie Walking Bear Yellowtail
Jonkheid en oplieding
Nei't se slagge wie foar har eineksamen, learde Yellowtail fierder oan 'e Boston City Hospital's School of Nursing yn Boston. Yn 1923 slagge se dêr cum laude foar har eineksamen, wêrnei't se har ûnderrjocht foltôge mei in fjouwerjierrige praktykoplieding dy't se begûn yn it Franklin County Public Hospital yn Greenfield. Yn 1927 waard Yellowtail de earste diplomearre ferpleechkundige fan Kriesk komôf en ien fan 'e earste Yndiaanske froulju yn 'e Feriene Steaten dy't it safier brocht hiene.
Annes Elwy
Annes Elwy (7 juny 1992) is in Welske aktrise út Penarth.
Wurkpaad
Elwy studearre oan it Royal Welsh College of Music and Drama yn Cardiff. Yn 2010 hie hja har earste rol yn de film Yr Ymadawiad. Yn 2017 spile se ien fan de haadrollen yn de spylfilm King Arthur: Excalibur Rising. Ek yn 2017 hie hja in rol yn de telefyzjerigen Electric Dreams en Little Women en yn 2018 yn de spylfilm Apostle. Yn 2019 spile se de rol fan Mia Owen yn seis ôfleveringen fan de telefyzjerige Hidden.
Soulfly
1997–2000
Soulfly waard oprjochte yn Los Angeles, Kalifornje, yn 1997 troch Max Cavalera. Nei 't er mei reboelje út Sepultura stapt wie. It titelleaze debútalbum fan Soulfly waard útbrocht yn april 1998.
In ferskaat oan ynfloeden, wêrûnder nu-metal, ferskynde op it yn 2000 útkommen album "Primitive", Joe Nunez, ferfong Roy Mayorga op drums foar “Primitive”. It album befette ek wer in tal gastmuzykkanten. Boppedat is de albumhoes makke troch Neville Garrick dy 't ek de albumhoezen fan Bob Marley ûntwurp.
2011 oant no
Yn 2011 ferliet drummer Joe Nunez foar de twadde kear de band, syn ferfanger waard fûn yn earder Borknagar drummer David Kinkade. It album “Enslaved” dat yn 2012 útkaam befetten ek wer opnamen mei de soannen fan Max Cavalera. Drummer Kinkade ferliet ein 2012 Soulfly alwer, hy waard ferfongen troch Zyon Cavalera, ien fan Max Cavalera syn soannen. Begjin 2014 makke bassist Tony Campos bekent dat hy Soulfly ferliet om by Fear Factory te gean spyljen. Syn ferfanger waard fûn yn Mike Leon. Augustus 2021 ferliet gitarist Marc Rizzo nei in gearwurking fan achttjin jier de band.
Bad Neuenahr-Ahrweiler
Bad Neuenahr-Ahrweiler is in stêd yn de lânkring Ahrweiler yn it noardlike diel fan de Dútske dielsteat Rynlân-Palts.
By in floed fan heechwetter fan de Ahr yn july 2021 nei swiere rein ferlearen 69 ynwenners fan Bad Neuenahr-Ahrweiler it libben. Tûzenen minsken hiene te meitsjen mei oerlêst en njonken minsklik leed rekken in soad gebouwen en in diel fan de ynfrastruktuer skeind, lykas it kasino, de kuergebouwen en it kuerpark en meardere hotels en ek in diel fan it tsjerkhôf oan de Ahrpoarte. Op ien brêge nei waarden alle oare brêgen oer de Ahr troch de floed ferneatige. Ek de oangrinzgjende strjitten rekke slim skansearre.
Stedsyndieling
Bad Neuenahr-Ahrweiler wurdt ûnderferdield yn saneamde Ortsbezirke, dy't út ien of meardere Stadtteile bestean. It grutste Stadtteil, Bad Neuenahr, waard yn 1875 út trije gemeenten foarme, dy't oant hjoeddedei ek noch as Ortsteile sjoen wurde.
Ahrweiler
Twa fan de sân midsiuwske adelshôven binnen noch jimmeroan te sjen: de Prümer Hof en de Rodderhof.
Bad Neuenahr
Resten fan in boarch binnen te finen op de Neuenarher Berg, súdlik fan Neuenahr. De boarch waard yn 1372 ferwoastge en op it plak waard yn 1972 in 15 meter hege útsichttoer boud (yn de folksmûle wurdt de toer Langer Köbes neamd). In oare útsichtstoer stiet op de Steckenberg, ek súdlik fan Neuenahr.
De Onderneming (Hippolytushoef)
De mûne waard yn 1851 as in nôt- en pelmûne boude achtkante boppekruier. Nei't yn de jierren 1920 earder it pelwurk al ferwidere waard, rekke de mûne yn de jierren 1930 bûten gebrûk, mar de omstannichheden fan de Twadde Wrâldkriich makken dat de mûne reparearre en op 'e nij ynset waard. Nei de kriich bleau de mûne oant 1950 wurkjen.
Siboarium
De âldste fermelding fan in siboarium boppe it alter giet werom op de 4e iuw en de oarsprong leit yn Rome. Yn it suden fan Europa, benammen yn Itaalje, komt in siboarium regelmjittich foar yn gruttere tsjerken, yn Noard-Europa is dat folle minder faak it gefal.
Gene Siskel
Gene Siskel (folút: Eugene Kal Siskel; Chicago, 26 jannewaris 1946 – Evanston, 20 febrewaris 1999) wie Amerikaansk sjoernalist en in foaroansteand filmkritikus. Hy skreau foar de krante de Chicago Tribune, en tegearre mei syn kollega Roger Ebert presintearre er ferskate populêre filmrubriken op 'e Amerikaanske tillefyzje.
Jaarlastate
Skiednis
Botte Jaerla wie by de eallju út Eastergoa dy't yn 1444 besochten in ferbûn mei de stêd Grins te sluten om in ein te meitsjen oan de fjochterij yn dy kontreien. Dat slagge op St. Markusdei (25 april) fan 1444. Sa kaam der in ein oan it skeel fan de Skieringers en de Fetkeapers.
Gabbe Jaerla libbe yn de twadde helte fan de 15e iuw en troude mei Jouck, dochter fan Sijtse Martena (hear yn Koarnjum) en Jel Harinxma thoe IJlst. Gabbe en Jouck wennen op de Jaerla State yn Wetsens. Gabbe wie in Fetkeaper en in tige fjochterich man. Op 22 septimber 1474 moete er yn Dokkum mei befreone ealju de Skieringer Ede Hessels fan de Tjaerdastins yn Rinsumageast. Sy foelen him oan en sloegen him dea. Gabbe Jaerla en Sybeth Scheltema waarden letter fêstset op de Tjaerdastins. Fjirtjin jier letter, yn 1488, rekke Gabbe op tryste wize wei.
Efkes werom nei de stambeam: Minne hie in broer Gabbe dy't oan Jouck Martena boaske wie en dy't û.o. in dochter Auck hie. De Martena's woene hawwe dat Auck har goed neilitten hie oan har pake Sytze Martena. Dy soe yn syn testamint set hawwe, dat syn soannen Doecke en Hessel en harren suster Jouck (en letter har dochter Kinsck dy't troud wie mei Schelte Tjaerda, boppe al neamd), lykop erve soene. Mar Æmcke Jaerla, as neiste erfgenam, wie de erfenis al oangien en dêr fersetten de erfgenamten fan Sytze Martena harren tsjin en diene dat troch Æmcke mei geweld fan de Jaerla State te ferdriuwen. Meidat Æmcke fûleinich tsjin de Saksyske regearing wie, koene de Martena's de befelhawwer maklik oerhelje en help mei by it ferdriuwen fan Æmcke. En sa barde it.
Domtsjerke fan Wiener Neustadt
De roomsk-katolike domtsjerke waard yn 1279 as parochytsjerke wijd oan de Jongfaam Marije en Rupert fan Salzburg. Om't de stêd by de stifting noch ta it hartochdom Stiermarken hearde en sadwaande ek ûnder it prins-aartsbisdom Salzburg krige de tsjerke as twadde patroanhillige Sint-Rupert.
Skiednis
It plak en de oriïntaasje fan de bou fan de dom is it gefolch fan bewuste midsiuwske stedsplanning. De as fan it tsjerkeskip snijt de noardlike en westlike kant suverkrekt yn it midden en wiist nei it plak dêr't op pinkstersnein op 24 maaie 1192 de sinne opgyng. De datum komt oerien mei de dei dat Leopold V troch keizer Hindrik VI ta hartoch fan Stiermarken beneamd waard. In jier letter, op 16 maaie 1193, waard it koer orriïntearre nei de opkommende sinne. By lettere goatyske feroarings bleau de oriïntaasje ûnferoare. Tagelyk mei it krijen fan it parochyrjocht waard yn 1207 útein set mei de bou fan in parochytsjerke, dy't oarspronklik út it hjoeddeiske tsjerkeskip en de westlike tuorren bestie. Op it plak fan de romaanske apsis waard yn de 14e iuw in transept en in koer yn goatyske styl boud. Ek waard in sakristy tafoege. Tsjin it ein fan de 15e iuw krige de tsjerke tolve libbensgrutte bylden fan de tolve apostels, makke troch Lorenz Luchsperger.
Brân
Op 6 maart 2012 waard der mei opsetsin brân yn de eardere doopkapel fan de domtsjerke stifte. De brânwar koe it oerslaan fan it fjoer nei it dak tefoarren komme, mar de reek en it wetter fan it dwêsten soarge foar grutte skea oan de dom. It hiele oargel moast oant yn de lytste ûnderdielen demontearre en skjinmakke wurde. De skea wie mear as 1 miljoen euro en de tsjerke gyng foar seis moannen ticht. In jonge fan fyftjin jier krige foar it mei opsetsin yn 'e brân stekken fan it gebou in straf mei betingst.
Wiener Neustadt
Skiednis
Foar de weropbou fan de stêd rôp de stedsried de befolking op om frijwillich mei te dwaan om de ûnbidich grutte hopen pún út de stêd te ferwiderjen. Doe't Eastenryk yn 1955 har souvereiniteit werom krige, wie ek de weropbou fan de ferneatige stêd foar it measte foltôge.
La La Land (film út 2016)
Plot
Fiif jier letter is Mia ien fan 'e grutste stjerren fan Hollywood, mar is se troud mei in oare man, David, mei wa't se in dochterke hat. Op in jûn, as se ûnderweis nei in galafeest yn in file fêst driigje te reitsjen, beslute se in oare ôfslach te nimmen om in rêstich restaurant te sykjen dêr't se ite kinne. Se komme by in jazzklub lâns, dy't it logo fierd dat Mia ienris foar Sebastian ûntwurpen hie. Mia beseft dat it Sebastian dochs slagge is en iepenje syn eigen saak. Se nimt har man mei nei binnen sûnder him wat oer har redens te fertellen. As Sebastian Mia yn it publyk opmerkt, spilet er inkeld foar har op 'e piano it leafdestema er ienris foar har skreaun hie. Yn in dreamsêne is dan te sjen wat wêze kinnen hie as Sebastian Mia har komplimint dy earste jûns yn it restaurant oannommen hie. Harren relaasje en harren karriêres hiene dan lykop gean kinnen, sadat se noch lang en lokkich libbe hiene. As it muzykstik einiget, stjerre ek de dreambylden wei. Mia wikselet in gâns sizzende blik mei Sebastian út en ferlit de jazzklub mei har man.
Preproduksje
La La Land wie fan it begjin ôf in projekt fan regisseur Damien Chazelle. Sûnt syn teenerjierren hied er in swak foar musicals, en hy skreau it senario fan La La Land al yn 2010, doe't er gjin inkele hoop hie om it ea te ferfilmjen. Chazelle wie yn dy tiid in studint oan 'e Universiteit fan Harvard, en in oare studint, syn maat Justin Hurwitz, skreau de muzyk. It idee fan Chazelle wie om 'e âlde filmmusical út 'e 1950-er jierren en earder te nimmen, mar dy in fûnemint te jaan fan it echte libben, dêr't dreamen net altyd útkomme. Hy en Hurwitz makken harren proefskrift oer de musical, dêr't se in lowbudget-produksje fan op 'e planken brochten mei de titel Guy and Madeline on a Park Bench, oer in jazz-muzikant yn Boston.
Eastamelânsk
Dialektferskillen
Sa wurde de wurden "âld", "kâld", "hout", "sâlt" en "hûd" yn it Eastamelânsk skreaun en útsprutsen wurde as òòd, kòòd, hòòt, sòòt en hööd, en yn it Westamelânsk as oäd, koäd, hoät, soät en huud. (De òò [ɔ.ǝ] is de ô fan "rôt" mar in bytsje diftongisearre; de öö [ʌ:] is de klank fan it Frânske l'heure; de klank oä [o.ɛ] wurdt útsprutsen as de o fan "bok" folge troch e fan "pet"; en uu [y:] is de ú fan "drúf".)
Marika Fruscio
Libben en karriêre
Fruscio waard yn 1979 berne yn Milaan. Hja is wurksum as presintatrise en sportkommentatrise op 'e Italjaanske kommersjele tillefyzjestjoerder Odeon TV. Dêrnjonken wurket se ek foar it radioprogramma Radio Club 91, en hat se in kollumn yn it tydskrift Napoli Magazine út Napels. Yn 2010 krige se yn Itaalje nasjonale bekendheid troch in (al of net by fersin plakfinende) misse set mei har klean, wêrby't ûnder in neibesprekking fan in fuotbalwedstryd op 'e tillefyzje ien fan har boarsten foar 't ljocht kaam. Yn 2011 liet Fruscio harsels wiidweidich neaken fotografearje foar it Italjaanske tydskrift Men Magazine.
De Fisker (Ljouwert)
Skiednis
De houtseachmûne De Fisker waard neamd nei de famylje Visser dy't yn de 19e iuw yn de mûne wenne. De mûne stie oan de Dokkumer Ie op it stee dat mei 'Houtpolle' oantsjut waard. De mûne waard yn 1910 ûnttakele. Op 16 jannewaris 1964 waard de mûne fan de firma Timmermans & Zn. troch brân ferwoastge.
Molkwardersk
Untwikkeling
It is oannimlik dat it Molkwardersk in ûntwikkeling kend hat dy't sterk op dy fan it nau besibbe Hylpersk liek. Dat Hylpersk hat him meitiid ûntjaan kinnen om't it oan 'e kust sprutsen waard yn in stedsje dat net folle kontakt hie mei syn eigen efterlân, mar nammenste mear oriïntearre wie op 'e hannel mei de Hollânske stêden oare kant de Sudersee. Sadwaande hat it Hylpersk in folle gruttere ynfloed fan it Hollânsk ûndergien as dat by de oare Fryske dialekten it gefal is. Benammen it Amsterdamske stedsdialekt hat troch de iuwen hinne in grutte ynfloed op it Hylpersk útoefene. Dêrnjonken hat it Hylpersk troch de seefeart ek bleatstien oan (iere) ynfloeden fan it Ingelsk en fan Noardgermaanske talen lykas it Noarsk. Om't Molkwar yn deselde krite leit en krekt as Hylpen in kustplak is dêr't foarhinne hannel en fiskerij yn 'e pleatslike ekonomy in grutte rol spilen, soe men oannimme kinne dat it Molkwardersk in soartgelikense ûntsteansskiednis hân hat.
Calamity Jane (film)
Plot
Underwilens hie Henry Miller ferwachte dat yn 'e postkoets dy't Calamity Jane earder nei Deadwood ta begelaat hat, in aktrise sitte soe, Frances Fryer, dy't yn it publyk fermeitsje soe yn it fierhinne troch rouwe manlju bewenne stedsje. It docht lykwols bliken dat der in fersin west hat. Der is wol in akteur, mar it is in man, Francis Fryer. Dat komt Miller wol raar oer it mad, want hy hat oeral yn Deadwood al de komst fan in aktrise oankundige, en de ynwenners fan it stedsje kinne suver net wachtsje om in tsjeppe frou op it toaniel te sjen.
By in nij optreden fan Katie yn The Golden Garter wurdt se ûnderbrutsen troch Calamity Jane, dy't har fertelt dat Deadwood net grut genôch foar harren beiden is. Se easket dat Katie it stedsje ferlit. Om sjen te litten dat se har net yntimidearje lit, freget Katie in revolver te lien om Calamity Jane in glês drinken út 'e hân te sjitten. Calamity Jane hâldt it útdaagjend omheech, wylst alle oare oanwêzigen gau-gau dekking sykje. As Katie sjit, fljocht Calamity Jane it glês yn stikken út 'e hân, en eltsenien hastiget him nei it toaniel om Katie te lokwinskjen. Eins is Katie har kûgel lykwols yn in fetsje sterke drank bedarre, dat lek rekke is; de kûgel dy't Calamity Jane har glês rekke, kaam út it pistoal fan Hickok, dy't tagelyk mei Katie sketten hat.
Ferskes
De muzyk fan Calamity Jane waard letter útbrocht op in LP mei deselde namme, mar guon ferskes waarden dêrfoar op 'e nij opnommen ynstee dat se oernommen waarden út 'e film.
Janet Maslin
Janet Maslin (folút: Janet R. Maslin; New York, 12 augustus 1949) is in Amerikaansk sjoernaliste, dy't benammen bekendheid krigen hat as filmkritika en literatuerkritika foar The New York Times.
Kasablanka
Twadde Wrâldoarloch
Doe't Frankryk yn 'e Twadde Wrâldoarloch yn it foarjier fan 1940 by de Slach om Frankryk ferslein waard troch nazy-Dútslân, foarme maarskalk Philippe Pétain it kollaborearjende Vichy-rezjym, wylst generaal Charles de Gaulle om utens it regear-yn-ballingskip fan 'e Frije Frânsen foarme. De Frânske koloanjes moasten beslute hokker kant se keazen. Yn Marokko bleaune de Frânske autoriteiten trou oan it Vichy-rezjym. Op 8 novimber 1942 fierden de Alliëarden Operaasje Torch út, de lânings op 'e kust fan Frânsk-Noard-Afrika.
Yn jannewaris 1943 waard yn Kasablanka de Konferinsje fan Kasablanka holden, in topmoeting tusken de Alliëarde lieders Winston Churchill, de premier fan it Feriene Keninkryk, en Franklin D. Roosevelt, de presidint fan 'e Feriene Steaten. Charles de Gaulle en Henri Giraud, de foaroanmannen fan 'e Frije Frânsen, wiene ek oanwêzich, mar spilen lytse rollen yn 'e marzje fan 'e konferinsje en mochten net meiprate oer de militêre planning. Op 'e Konferinsje fan Kasablanka waard de doktrine fan oerjefte sûnder betingsten oannommen, wat betsjutte dat de Alliëarden gjin ôfsûnderlike frede mei nazy-Dútslân en syn bûnsgenoaten slute soene, mar ynstee trochfjochtsje soene oant dy lannen har sûnder betingsten oerjoegen.
Nei de oarloch
Ein maart 1965 wiene der grutskalige studinteprotesten yn Kasablanka, dy't oersloegen nei oare stêden. De opskuor begûn om't de studinten it rjocht op heger ûnderwiis foar eltsenien opeasken, mar al rillegau waarden ek easken fan arbeiders, wurkleazen en oare marginalisearre befolkingsgroepen tafoege. De Marokkaanske autoriteiten drukten de protesten mei grou geweld de kop yn, wêrby't mear as 1.000 deaden foelen. Kening Hassan II fan Marokko joech neitiid de skuld oan it ûnderwiis en de minne opfieding fan 'e studinten en sei yn in taspraak dat it better wie as it folk út analfabeten bestie. Op 6 juny 1981 fûnen de Bôle-opskuor fan Kasablanka plak, wêrby't lju út 'e ûnderste lagen fan 'e maatskippij betelber iten easken. Hassan II liet de protesten op 'e nij troch de plysje en it leger delslaan, diskear mei 637 deaden ta gefolch.
Tsjerke fan Duerswâld
Skiednis
De oarspronklik romaanske tsjerke waard likernôch yn de jierren 1250-1259 fan kleastermoppen boud en yn de 15e iuw yn letgoatyske styl op 'e nij boud mei gebrûk fan it âlde boumaterjaal. Neffens de benefisjaalboeken fan 1543 wie de tsjerke fan Duyrswolt foar de reformaasje wijd oan Sanct Jan. In toer hat de tsjerke nea hân en de dakruter is in tafoeging út 1783, doe't de klokkestoel ôfbrutsen waard. De fan giele bakstien oanboude steunbearen binne 18e-iuwsk.
De aparte tagongen yn de tsjerke foar manlju (súdlik) en froulju (noardlik) binne yn 'e rin fan de tiid tichtmitsele mar noch wol goed werom te finen. Oan de bûtenkant fan de tsjerke is yn de noardlike muorre ûnder it twadde eastlike raam it plak te sjen, dêr't eartiids de hagioskoop siet. thumb|left|175px|Oargel Yn de jierren 1899 en 1932 waard it ynterieur fernijd. De tsjerke ûndergyng in grutte restauraasje yn de jierren 1990. De preekstoel datearret fan de 18e iuw.
Sjoch ek
Tsjerke fan Weinterp
Felipe Massa
Felipe Massa (São Paulo, 25 april 1981) is in earder Brazyljaansk Formule 1-koereur. Massa hat alve kear in Grutte Priis yn de Formule 1 wûn. Yn 2009 rekke Massa slim ferwûne oan syn holle by de kwalifikaasje foar de Grutte Priis fan Hongarije 2009 trochdat der in fear ôfbruts fan de wein fan Barrichello en tsjin syn helm klapte. Hy ferlear nei de klap yn de auto it bewustwêzen en ried yn de bannesteapel. Hy waard mei in skedelbreuk, harsenskodding en snijwûnen oan syn foarholle oerbrocht nei it sikehûs, dêr 't er operearre waard en yn in keunstmjittige koma holden. Massa refalidearre thús yn Brazylje en hy kaam yn 2009 net mear yn aksje. It jier dêrnei soe er lykwols yn Bachrein wer werom komme yn de Formule 1. Felipe Massa naam oan it ein fan it seizoen 2017 ôfskied fan de Formule 1.
A View to a Kill (film)
Plot
De oare moarns ynfiltrearje Bond en Stacey in myn fan Zorin by Hayward, dêr't se syn plan ûntdekke om troch it ynsetten fan reuseftige hoemannichten springstof de boaium út 'e marren by de Hayward- en San Andreas-breklinen te blazen. Troch it wetter út 'e marren yn kombinaasje mei it seewetter dat fia it oaljeplatfoarm de ûndergrûn yn pompt is, sil Silicon Valley derûnder strûpe. De eksploazje yn 'e myn sil boppedat in geologyske ferankering ferneatigje dy't foarkomt dat de beide breklinen tagelyk bewege kinne. Op dy wize hopet Zorin reuseftige ierdbeving op te roppen, dy't Silicon Valley foargoed fan 'e ierdboaiem feie sil. De oanwêzigens fan Bond en Stacey wurdt ûntdutsen; efterfolge troch May Day, Jenny Flex en Pan Ho flechtsje se de tunnels yn. Stacey wit te ûntkommen fia in âlde, yn ûnbrûk rekke mynskacht, mar Bond rekket yn gefjocht mei May Day.
Underwilens ûntsnapt Zorin mei Scarpine en Mortner yn in loftskip. Se ûntfiere Stacey as gizelster, mar it slagget Bond om in ôfmartou fêst te gripen. Zorin fljocht leech oer de wolkekliuwers fan San Francisco om Bond fan it tou los te skraabjen, en as dat net wurket, stjoert er it loftskip nei de Golden Gatebrêge om itselde nochris te besykjen. Bond wit lykwols it ôfmartou oan 'e boppestruktuer fan 'e brêge fêst te binen, sadat it loftskip net mear fuortkomme kin. Zorin begjint Bond te besjitten en Stacey falt Zorin oan om Bond te helpen. Yn 'e gaos reitsje sawol Scarpine as Mortner eefkes út 'e tiid. Stacey klimt út it loftskip op 'e pylder fan 'e brêge om te ûntsnappen, mar Zorin komt har tenei mei in brânbile. By de dêropfolgjende slaanderij mei Bond rekket Zorin syn lykwicht kwyt en falt te pletter. Mortner, dy't wer bykommen is, besiket Bond op te blazen mei dynamyt, mar as Bond mei de bile it loftskip loskappet, komt dat ynienen wer yn beweging. Troch de skok rekket Mortner syn dynamyt kwyt yn 'e kabine fan it loftskip. It slagget him en de ûnderwilens ek wer bykommen Scarpine net om it dynamyt op 'e tiid út 'e kabine te krijen. De ûntploffing ferneatiget net inkeld it loftskip en mar deadet ek de beide mannen.
Maritime Akademy Harns
Skiednis
Om 1995 slagge it de skoalle amper noch om genôch learlingen te finen. Dat hie te krijen mei in nije wet dy't skippen langer as 86 meter ferplichte om in diplomearre matroas oan board te hawwen. It tal fakatures naam dêrtroch yn koart skoft tiid bot ta. Yn 1997 ferhuze de skoalle en it ynternaat nei it gebou fan de eardere RSG Simon Vestdijk, nei't der 2,6 miljoen gûne ynvestearre wie.
Frans Tutuhatunewa
Biografy
April 1993 joech Manusama yn de Moluksk Evangelyske Tsjerke yn Assen it presidintskip fan de RMS oer oan Tutuhatunewa dy't op dat stuit 69 jier wie. Yn 2001 helle Tutuhatunewa it nijs doe't bliken die dat de RMS it ferset yn de provinsje Maluku op de Súd-Molukken stipe; hy woe doe net útslute dat dat jild ek brûkt wurde kinne soe foar it keapjen fan wapens.
A View to a Kill (film)
Casting
Roger Moore kearde yn A View to a Kill foar de sechsde kear werom as geheim agint James Bond. Hy wie yn 1985 57 jier en de algemiene konsensus is dat er eins te âld foar de rol wie. Yn 'e twa jier sûnt de foargeande Bond-film, Octopussy, wied er boppedat sichtber ferâldere. Doe't er yn 1997 troch Alan Barnes en Marcus Hearn ynterviewd waard foar ''Kiss Kiss Bang! Bang!: The Unofficial James Bond Film Companion'', joech Moore ta dat er yn 1985 yndie te âld west hie om James Bond te spyljen en dat er him dêr, efternei besjoen, net wer ta beprate litte moatten hie. Hy bychte ek op dat er temûk ûntsteld west hie doe't er hearde dat er âlder wie as de mem fan syn tsjinspylster Tanya Roberts. A View to a Kill wie de lêste kear dat Moore yn 'e hûd fan James Bond kroep; yn 'e folgjende film, The Living Daylights, waard de rol oernommen troch Timothy Dalton.
Koolhoven F.K.58
Untwerp en ûntwikkelingsgong
Doe't it yn 1937 de Frânske Loftfeart Rie dúdlik waard dat ynlânske fabrikanten net genôch jachtfleanmasines meitsje koenen, dêr't de Frânske Loftmacht wol ferlet fan hie, waarden de Nederlanners frege om in goedkeape jager, mei dochs goede prestaasjes te meitsjen. Ienris makke, die bliken dat de F.K.58 better wie as de M.S.406 en dat er fergelike wurde mocht mei de Bloch MB.151, mar dat er belies jaan moast oan de D.520 en de measte Dútske jachtfleanmasines fan dy tiid. De bou fan de F.K.58 kin fergelike wurde mei de Hurricane, dy't beide in romp fan houten en metalen buizen hawwe en in beklaaiing fan metaal en linnen. De wjukken wienen hielendal fan hout makke.
Testamint (akte)
Erfrjocht
Mei in testamint kin binnen it ramt fan 'e wet ôfwykt wurde fan 'e algemiene regels nei de persoanlike wil fan dejinge dy't it testamint opstelt of opstelle lit, de testateur. Beskate besittings kinne bgl. oan ien persoan fermakke wurde, freonen en net-biologyske famyljeleden kinne as erfgenamt oanwiisd wurde, yn it gefal fan in skieding kin de eardere oarehelte fan erving útsletten wurde en jongere erfgenamten, lykas bernsbern, of goede doelen kinne ûnderstipe wurde mei in legaat. Fierders is it ek mooglik en stel in testamintêr bewâld yn, bgl. ta beskerming fan minderjierrige erfgenamten. Teffens kin der in eksekuteur (foarhinne in eksekuteur-testamintêr) beneamd wurde dy't nei it ferstjerren fan 'e testateur de erfgenamten it regelwurk út 'e hannen nimt.
Kodisil
In kodisil is in soarte fan bykommend testamint, dêr't minder strange regels foar jilde. Beskate foarmen fan replik guod kinne bûten de notaris om neilitten wurde fia in hânskreaun, datearre en ûndertekene kodisil. Dat jildt inkeld foar klean en oar liiftabehear, lytse sieraden, boeken en oare lytse, ta de ynboel hearrende saken. Ek kin yn in kodisil fêstlein wurde hoe't de begraffenis of kremaasje plakfine moat. Foár 1 jannewaris 2003 koe fierders in eksekuteur (doe noch oantsjut as eksekuteur-testamintêr) by kodisil beneamd wurde. Dat is sûnt net mear mooglik, mar moat plakfine yn in testamint.
Makking
In makking is in erfstelling of in legaat. Op beide kin in testamintêre lêst rêste.
Testamintêre lêst
By testamint kin in testamintêre lêst oplein wurde. Dat is in ferplichting foar ien of mear erfgenamten, legatarissen of de eksekuteur (kêst 4:130 lid 1 Boargerlik Wetboek). Sa'n lêst kin yn it belang wêze fan 'e testateur sels, fan 'e erfgenamt of ien fan 'e erfgenamten, of fan in trêde partij. It ferskil tusken in lêst en in legaat is dat in legataris foarderingsrjocht hat en in lêstbefoardielde net (kêst 4:117 lid 1 Boargerlik Wetboek). As de ferplichting net neikommen wurdt, kin it erfdiel of legaat fan 'e fersaker op fersyk fan 'e belanghawwenden komme te ferfallen.
Skermjen op de Paralympyske Simmerspullen 1976
Sabel
{| width=60%
Lexxxi Lockhart
Libben en karriêre
Lockhart waard yn 1979 berne yn Itaalje, mar groeide op yn 'e Amerikaanske steat Floarida. Yn 2005 troude se mei in Amerikaanske marinier en fûn se foltiids wurk yn 'e detailhannel. Twa jier letter, yn 2007, doe't se 28 jier wie, makke Lockhart har debút yn in pornografyske film. Neffens eigen sizzen die se dat om't se krap by kas siet en wol wat ekstra jild brûke koe. Doe't se yn 2009 har baan ferlear, besleat se om foltiids in karriêre yn 'e Amerikaanske pornoyndustry te begjinnen.
Calamity Jane
Bynamme
Hoe't Calamity Jane (Ingelsk foar "Rampe-Jantsje") oan har bynamme kaam, is ûnwis.
Lettere jierren
Yn 1893 joech Calamity Jane har by de Wyldwestshow fan William Frederick Cody, better bekend as Buffalo Bill. Se die dêr net oan skerpsjitten of hynsteriden, lykas Annie Oakley, mar fermakke it publyk mei har sterke ferhalen. Yn 1901 naam Calamity Jane ek diel oan 'e Panamerikaanske Tentoanstelling yn Buffalo (New York). Tsjin dy tiid litte se oan klinyske depresjes en wie se oanhelle mei alkoholisme. Wat dat lêste oangiet, hie se der yn har jongere jierren ek nea yn spuid, mar no behearske de dranksucht har libben.
Ant-Man (film)
Plot
Yn 1989 nimt wittenskipper Hank Pym ûntslach by S.H.I.E.L.D. nei't er ûntdekt dat de organisaasje besiket om 'e krimptechnology nei te bearen dy't er brûkt yn syn hoedanichheid as de superheld Ant-Man. Om't er derfan oertsjûge is dat de technology libbensgefaarlik is as dy yn ferkearde hannen falt, beslút er om syn geheimen mei te nimmen yn it grêf. Tsjin 2015 is Pym lykwols út syn eigen bedriuw Pym Technologies set troch syn eardere beskermeling Darren Cross en syn fan him ferfrjemde rekke dochter Hope van Dyne. Ta ôfgriis fan Pym is Cross tichteby it perfeksjonearjen fan syn eigen krimppak, dat er de Yellowjacket neamd (letterlik "Gieljaske", mar ek "meeps" (Ned.: wesp) yn it Amerikaansk-Ingelsk).
Neitiid docht bliken dat Pym in fan neat wittende Luis brûkt hat om Lang te manipulearjen ta it stellen fan it pak, dat in soarte fan test wie. Hy wol nammentlik dat Lang de nije Ant-Man wurdt en dat er yn it haadkertier fan Pym Industries ynbrekt om 'e Yellowjacket fan Cross te stellen. Dêrta traint er Lang yn it gebrûk fan it krimppak en fan technology dy't him by steat stelt om eamelders dwaan te litten wat er wol. Pym syn dochter Hope, dy't earst de kant fan Cross keazen hie tsjin har heit, is fan gedachten feroare nei't se de boasaardige bedoelings fan Cross ûntdiek. Sy leart Lang op hurdhannige wize hoe't er fjochtsje moat.
Distribúsje
De distribúsje fan Ant-Man waard fersoarge troch Walt Disney Studios Motion Pictures. De film gie op 29 juny 2015 yn Hollywood yn premiêre en iepene dêrnei op 14 july yn 'e Amerikaanske bioskopen. Op 17 novimber 2015 kaam Ant-Man beskikber as digitale download, en op 8 desimber ferskynde de film ek op dvd en blu-ray. It byhearrende soundtrackalbum ferskynde op 17 july digitaal en op 7 augustus op cd by Hollywood Records.
Opbringst
Ant-Man brocht yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en Kanada $180,2 miljoen op, en yn alle oare lannen en territoaria $339,1 miljoen. Wrâldwiid kaam de opbringst dêrmei út op $519,3 miljoen. Ofset tsjin it budget fan $169,3 miljoen betsjut dat in winst fan persiis $350 miljoen, hoewol't dêr de marketingkosten noch wol ôf moatte. It tydskrift Deadline Hollywood berekkene de skjinne winst fan Ant-Man op $103,9 miljoen.
Gerrit Noordzij
Gerrit Noordzij (Rotterdam, 2 april 1931 – Meppel, 17 maart 2022) wie in Nederlânske typograaf en letterûntwerper. thumb|Muorregedicht fan [[Rutger Kopland|Kopland yn De Haach. Letter: Ruse fan Gerrit Noordzij]]
Sacajawea
Namme
De Hidatsa sels jouwe lykwols de foarkar oan 'e stavering Sakakawea (útspr.: [sǝkɑ:kǝ'wi:ǝ]). Dy stavering wurdt rûnom brûkt yn 'e steat Noard-Dakota, dêr't de Hidatsa yn 'e mande mei twa oare Yndiaanske folken it Fort Berthold Yndianereservaat bewenje, en dêr't Sacajawea as steatsheldinne beskôge wurdt. Sa is bygelyks Lake Sakakawea, in kearmar yn 'e rivier de Missoury, oan syn namme kommen.
Ier libben
Der is net folle oer Sacajawea bekend. Se waard berne as in lid fan 'e Lemhy-substamme fan it folk fan 'e Noardlike Sjosjoanen, om 1788 hinne, yn wat no it suden fan 'e steat Idaho is, wierskynlik deunby it hjoeddeiske plak Salmon. Yn 1800, doe't se likernôch tolve jier wie, waarden sy en ferskate oare Sjosjoanske famkes by in oerfal fan 'e Hidatsa ûntfierd. Sacajawea bedarre yn in Hidatsa-doarp yn 'e buert fan it hjoeddeiske Washburn, yn Noard-Dakota. In jier letter, doe't se trettjin wie of dêr by om, waard se ta frou nommen troch Toussaint Charbonneau, in Frânsk-Kanadeeske pelsjager dy't yn itselde Hidatsa-doarp tahold. Dy wie earder ek al mei in oar Sjosjoansk famke, Otterfrou, troud. Hoe't dat krekt yn syn wurk gie, is net bekend, mar der binne ferhalen dat Charbonneau beide famkes fan 'e Hidatsa kocht, of dat er Sacajawea wûn by in gokspul.
Fermanje fan Hippolitushoef
De Fermanje fan Hippolytushoef oan de Vermaningsteeg is de tsjerke fan de menistegemeente Wieringen. De tsjerke is in ryksmonumint. De tsjerke wurdt ienris yn de twa wiken brûkt.
Charles Eastman
Priveelibben
Yn 1891 troude Eastman mei de (blanke) dichteresse en aktiviste foar Yndiaanske rjochten Elaine Goodale, mei wa't er fiif dochters en in soan krige. Yn 't earstoan gie it dat it slydjage mei it houlik, mar troch finansjele swierrichheden en Eastman syn lange perioaden fan ôfwêzichheid fanwegen syn reizen kaam de klad deryn. De dea fan harren dochter Irene yn 'e Spaanske grypepidemy fan 1918 wie in brekpunt. Yn 1921 giene se útinoar, al skieden se nea formeel.
Arp Schnitger
Foarming
Schnitger wie in tige from man. Dat docht bliken út syn brieven en oargelkontrakten. Op guon fan syn oargels en yn in soad dokuminten fan syn hân stiet it Soli Deo Gloria. Schnitger begûn syn skriuwen mei sinnen as: "Yn de namme fan Jezus, amen. - Oan God allinne de eare. Ach God, lit my in earlik libben en sillich stjerren krije". Fan de oargelbouwer binne gjin ôfbylden oerlevere, al komme der oan de oargelgalerij fan it troch Schnitger boude oargel yn Golzwarden panelen foar mei in persoan dy't mooglik op de bouwer fan it oargel tsjutte.
Wurkfjild
Alhoewol't Schnitger oan in grut diel fan Jeropa oargels levere, wiene dochs benammen Noard-Dútslân en Nederlân syn wurkfjild:
Wurklist
Meiïnoar hat Arp Schnitger likernôch 105 oargels nij boud, Schnitger ferboude 30 ynstruminten en hy fersoarge 30 gruttere reparaasjes. Ungefear 30 oargels binne hjoeddedei noch yn sa'n steat bewarre bleaun, dat it de namme Schnitger-oargel drage mei. Yn Hamburch boude Schnitger 23 oargels, yn Bremen 9, yn it Elbe-Weser-gebiet 23, yn it greefskip Oldenburch 17, yn Magdeburg 7, yn Grins 7 en yn de rest fan Grinslân 10. Bûten Dútslân waarden meiïnoar 30 oargels levere.
Wearwolf
In wearwolf of lykantroop is in minske dy't him troch stalferwikseling feroarje kin yn in wolf of in hybride wêzen dat heal minske en heal wolf is. Dit is in standertfiguer dat faak in wichtige rol spile yn in protte Jeropeeske myten, mearkes en folksferhalen. Yn dat ramt kamen wearwolven foar yn in grut ferskaat oan farianten, dy't ferbûn waarden troch in mienskiplike Midsiuwske ûntwikkeling fan 'e kristlike ynterpretaasje út beskate pre-kristlike kulturele eleminten. Tsjintwurdich is de wearwolf in wêzen dat in protte foarkomt yn 'e literêre sjenres fan 'e fantasy en de horror. Yn dat ramt komt men ynstee fan 'e oantsjutting 'wearwolf' ek geregeldwei de Frânske term loup-garou tsjin.
Böhmerwold
thumb|263px|Tsjerke fan Böhmerwold Böhmerwold is in doarp (Ortschaft) yn de Eastfryske gemeente Jemgum yn de Nedersaksyske lânkring Lier. Yn 2008 hie it doarp 56 ynwenners op in oerflak fan 4,73 km².
Böhmerwold is in streekdoarp yn it Nederreiderlân en leit oan de dyk tusken Marienchor en Weener en Bunde.
Skiednis
Nei de delslach fan Napoleon, waard op it Kongres fan Wenen yn 1815 bepaald dat Eastfryslân, mei it Reiderlân, by it Keninkryk Hannover hearre soe. Böhmerwold waard part fan it Amt Jemgum yn 1817, dy't yn 1859 by de Krite Weener foege waard. Nei't it Keninkryk Hannover part fan Prusen waard, waard it doarp in gemeente (Kommune) yn de Krite Weener, dy't yn 1932 yn de lânkring Lier opgie.
Noardfarder
Noardfarder ek wol ‘’Noord(s)vaarder’’ is it westlike diel fan it waadeilân Skylge. De Noardfarder wie in grutte sânplaat dy’t fan Skylge skieden waard troch it Westerboomgat. De sânplaat skode hieltiten fierder op nei it easten en fersâne midden 19e iuw it Westerboomgat. It kaam dêrtroch fêst te sitten oan Skylge. Foar de westlike kust ûntstie itselde byld. It eilantsje Engelschhoek wurdt fan Noardfarder skieden troch it Boomkensdjip, ek dy slinke ferlanne en yn de rin fan de tiid wurdt Engelschhoek ûnderdiel fan Noardfarder/Skylge.
Nei de Twadde Wrâldoarloch is in stik fan it gebiet ynrjochte as militêr oefenterrein foar de loftmacht. It hie de operasjonele beneaming Jackpot Range. Oant 1993 is op de Noardfarder troch Definsje by oefeningen gebrûkmakke fan ferearme uranium yn munysje. Yn 1996 is it militêre oefenterrein sluten.
Böhmerwold
Skiednis
Op 1 jannewaris 1973 waard Böhmerwold yn it ramt fan de gemeentlike weryndieling yn Nedersaksen by de gemeente Jemgum yndield.
Domtsjerke fan Siena
Skiednis
De gevel is beklaaid mei wyt moarmer, kombinearre mei read en grien moarmer. De trije portalen, bekroand mei lunettes, binne it ûntwerp fan Giovanni Pisano. Boud yn de toskaansk-romaanske styl leit op dit boudiel de klam op de horizionale ienheid fan it gebiet om de portalen hinne, ta skea fan de fertikale fakferdielings. De orizjinele bylden steane tsjintwurdich yn it Museo dell'Opera dell Duomo en binne ferfongen troch replika's. Der bestiet striid oer de fraach wannear't it wurk oan de westlike gevel op 'e nij begûn, mar oannommen wurd dat de foltôging earne tusken 1360 en 1370 plakfûn hat. Under lieding fan Giovanni di Cecco waard fierder wurke. Dêrby waard it plan fan Pisano wer brûkt mei guon oanpassings dy't mooglik beynfloede binne troch de katedraal fan Orvieto. Om't it skip op 'e nij heger útfoel moast ek de gevel wer heger wurde as foarsjoen.
By opgravings yn 1999-2003 waard ûnder it koer fan de domtsjerke in narteks mei 13e iuwske fresko's bleatlein. De fresko's (mooglik út 1280) toane foarstellings út it Alde Testamint en it libben fan Kristus. De narteks foarme de tagong fan de foargongertsjerke, mar waard by de bou fan it baptistearium mei pún folle. De narteks is tsjintwurdich iepen foar it publyk.
Yn de 77 meter hege klokketoer. dy't fan foar 1250 datearret, hingje seis klokken. De âldste waard yn 1149 getten.
Ynterieur
Yn de tsjerke falt it effekt fan de swart en wite moarmeren bannen op de muorren en pylders op. Swart en wyt binne de kleuren fan it stedswapen fan Siena. De kapitelen fan de pylders yn it westen binne fersierd mei allegoryske boarstbylden en bisten. By de hiele omtrek fan it middenskip lâns rint in horizontale list mei 172 boarstbylden fan pausen fanôf Petrus oant Lucius III. Dêrûnder tusken de bôgen binne de boarstbylden fan 36 hearskers. It ferwulft hat ynstee fan fresko's in blaue himel mei gouden stjerren, wylst de ribben en tiercerons fersierd binne mei ryk útwurke motiven.
Boris- en Glebkatedraal (Tsjernihiv)
De Boris- en Glebkatedraal (Oekraynsk: Борисоглібський собор, Russysk Борисоглебский собор Borisoglebski sobor) is in ier 12e-iuwske otterdokse tsjerke yn de Oekraynske stêd Tsjernihiv. De katedraal is wijd oan de hillige martlers Boris en Gleb.
Nicholas Galanin
Nicholas Galanin (Sitka (Alaska), 1979) is in Amerikaansk multy-dissiplinêr keunstner en muzikant fan mingd etnysk komôf. Mei syn wurk ferkent er in dialooch oer feroaring en identiteit tusken de lânseigen en blanke kultueren en mienskippen.
De Warren (De Tynje)
De âlde feangreidegebieten fan De Warren besteane foar it grutste part út fiedselrike miede- raaigerslannen, weetgerslannen en oerstreamingslannen. In soad brede en smelle sleatten ferdiele it gebiet yn in protte perselen. Op in soad plakken binne de greiden ferrûge troch reidgers en pitrusk troch in ektinsyf behear.
José Been
Libben en karriêre
Yn 't earstoan wie Been by Eurosport wurksum as nijskommentatrise, mar yn augustus 2012 waard se ynset as live-ferslachjouster by in hurdfytswedstryd. Dat wie sa'n súkses dat se fêst yn dy funksje oansteld waard, en dêrmei is Been yn Jeropa de earste froulike foltiidsferslachjouster fan it manljushurdfytsen. Yn 2012 fersoarge se it kommentaar by de Omgong fan Grut-Brittanje en de Omgong fan Spanje, en yn 2013 die se ek de Parys-Nice, de Omgong fan Kalifornje, de Omgong fan Noarwegen, de Dauphiné Libéré en de Eneco Toer. Yn 2014 fersloech se ek de Omgong fan Baskelân. Yn 2015 wie Been foar it earst ien fan 'e ferslachjouwers dy't kommentaar leveren by de Tour de France, de wichtichste hurdfytswedstryd fan it jier. Datselde die se ek yn 2016, tegearre mei âld-hurdfytsers Karsten Kroon en Michael Boogerd. Begjin dat jier makke se fierders ek ûnderdiel út fan it iennichste Nederlânsktalige kommentaartiim by de Omgong fan Turkije.
Catalina Cruz
Libben en karriêre
Cruz makke yn novimber 2000 har debút as pornoaktrise yn pornografysk materiaal op har eigen webside. Yn 't earstoan wurke se noch ûnder de namme Jenna Z, en hie se kupmaat 32C, mar letter liet se har boarsten fergrutsje nei in DD-kup en feroare se har namme yn 'Catalina Cruz'. Yn in fraachpetear op 'e webside LukeIsBack.com joech se dêr as ferklearring foar dat har "op frijwol deistige basis ferteld waard dat ik op [de Spaanske filmaktrise] Penélope Cruz lykje, mar dan mei grutte titen." Hoewol't se fanwegen har dûnkere uterlik en Spaanske skûlnamme 'Cruz' yn 'e regel as in Latina beskôge wurdt, sprekt Cruz eins gjin Spaansk en is se fan mingd Sloveensk en Dútsk etnysk komôf.
Lichemsskaaimerken
Catalina Cruz is blank en hat brún hier en brune eagen. Neffens har offisjele opjefte is se 1.60 m lang, mei in gewicht fan 48 kg. Hja hat in atletyske lichemsbou, mei kupmaat 32DD, wêrfoar't se in boarstfergruttingsoperaasje ûndergien hat. (Har behamaat wurdt ek wol oanpriizge as 32E of 70E, mar dat komt op itselde del as 32EE.) Cruz hat gjin piercings, mar se hat tatoeaazjes op har rjochterûnderearm en har rjochterankel. Teffens hat se in ûnderrêchtatoeaazje.
Skermjen op de Paralympyske Simmerspullen 1984
De Paralympyske Simmerspullen fan 1984 waarden yn twa ferskillende lannen organisearre. Dit wie foaral te witen oan de Amerikaanske handikaptensport Organisaasjes en de wize fan Fûnsenwinnen. Mei namme de Amerikaanske Rolstoelsport Organisaasje woe sa’n soad ynfloed ha en sporters op de Spullen, dat it foar de oare Organisaasjes (Blinen, Spastisy en Amputearden) net te akseptearjen wie. Dizze trije nasjonale organisaasjes besletten dêrop mei ynstimming fan de 3 ynternasjonale Organisaasjes: IBSA (Blinen), CP-ISRA (Spastysi) en ISOD (Amputearden) om de Paralympyske Spullen yn New York, de Feriene Steaten te hâlden fan 16 juny oant 30 juny 1984, sûnder de rôlstoelsporters. Dy krigen in Spullen fan 23 july 1984 oant 1 augustus 1984 yn Stoke Mandeville.
Skermjen op de Paralympyske Simmerspullen 1988
Sabel
{| width=60%
Rustenburg (plak yn Súd-Afrika)
Skiednis
Rustenburg waard yn 1850 troch foartrekkers stifte as bestjoerlik sintrum foar it omlizzende plattelân. Neffens dûmny Lion Cachet krige it plak de namme "om't de Boeren dêr minder te lijen hiene fan ynfallen fan lânseigen stammen", it wie om it sa te sizzen in rêstich plak. Op 11 febrewaris 1859 waard troch Dirk Postma de lokale grifformearde tsjerke yn Rustenburg stifte. Guon fan de earste sittings fan it Transvaalske parlemint fûnen al yn 1852 plak yn Rustenburg. De presidint fan de Súdafrikaanske Republyk (Transvaal ) Paul Kruger kocht yn 1863 Boekenhoutfontein, in buorkerij fan 5 km² noardwestlik fan Rustenburg. Yn 1971 waard de restauraasje fan de pleats foltôge, dy't útfierd waard troch de arsjitekt Johan de Ridder. Nei de restauraasje waard de pleats op de monumintelist ynskreaun. De pleats bestiet út trije gebouwen mei al it orizjinele meubilêr fan Paul Kruger.