cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Star Trek: Deep Space Nine
Untfangst en resultaat
Star Trek: Deep Space Nine waard tige goed ûntfongen troch de tillefyzjekritisy. Sa omskreau it Amerikaanske blêd TV Guide de rige as "de bêst aktearre, skreaune, produsearre en yn it algemien moaiste Star Trek-searje." Hoewol't it debút fan Star Trek: Deep Space Nine op 'e tillefyzje yn it skaad stie fan it doe noch rinnende, tige populêre Star Trek: The Next Generation, berikte de searje sels ek in oansjenlik nivo fan súkses. Neffens Newswire wie it yn april 1999, tsjin 'e ein fan it lêste seizoen, de bêst besjoene tillefyzjesearje dy't yn 'e Feriene Steaten yn syndikaasje útstjoerd waard foar sjoggers yn 'e leeftydskategoryen 18 oant en mei 49 en 25 oant en mei 54 jier.
May Hill Arbuthnot Honor Lecture Award
De namme fan 'e priis/lêzing, May Hill Arbuthnot Honor Lecture Award, betsjut "May Hill Arbuthnot Earelêzingspriis". Hy is ferneamd nei de Amerikaanske bibliotekaresse en ûnderwiiskundige May Hill Arbuthnot, dy't har fan 'e 1940-er jierren ôf o sa ynsette om bern út alle lagen fan de Amerikaanske maatskippij yn kontakt te bringen mei boeken fia it medium fan 'e biblioteek. Winners kinne skriuwers wêze, mar ek resinsinten, bibletekarissen, histoarisy, ûnderwiiskundigen of oare, en hoege net beslist de Amerikaanske nasjonaliteit te hawwe. Foar in folsleine list mei winners, sjoch op dizze side, op 'e Ingelske Wikipedy.
Église Saint-Ouen (Rouen)
Glêsfinsters
De tsjerke besit yn de koerkapellen de grutste samling 14e-iuwske ramen fan Frankryk. Op de oare plakken yn it koer en yn it skip binne de ramen 15e- en 16e-iuwsk. Mar twa histoaryske finsters fan de tsjerke binne net mear oanwêzich. De twa ramen waarden yn de tiid fan de Frânske Revolúsje troch in hanneler fernield en binne troch moderne abstrakte ramen ferfongen. Lykas oeral yn Rouen waarden troch de driging fan de Twadde Wrâldkriich de âlde ramen al yn 1939 út de tsjerke ferwidere en opslein.
Cassell (útjouwerij)
Skiednis
Yn oktober 1992 naam Cassell útjouwerij Victor Gollancz Ltd oer fan Houghton Mifflin. Yn desimber 1998 waard Cassel & Co. fannijs oernommen, diskear troch de Orion Publishing Group. Yn 1999 waard de akademyske en religieuze fûnskatalogus oan Cassell & Co. ûntskuord om mei it Amerikaanske bedriuw Continuum de Continuum International Publishing Group te foarmjen. Yn jannewaris 2002 folge de ûntmanteling fan 'e rest fan Cassell, wêrby't de ymprints fan it bedriuw mei dy fan Weidenfeld in nije difyzje fan Orion foarmen ûnder de namme Weidenfeld & Nicolson. Tsjintwurdich oerlibbet inkeld Cassell Illustrated noch as in ymprint fan 'e Octopus Publishing Group.
Sû (folk)
Demografy
Yn it twadde plak wurdt de namme "Sû" wol brûkt foar de folken dy't in groepke folle nauwer besibbe talen sprekke, de saneamde Dakotaanske talen. Dat binne de Sû sels en fierders de Assiniboin (Assiniboine) en de Stony (Stoney). De Assiniboin (of Nakota) makken oarspronklik ûnderdiel út fan it Westlike Dakota-part fan 'e Sû, mar spjalten har dêr om 1640 hinne fan ôf. Se teagen noardoan, dêr't se ûnder ynfloed fan 'e pelshannel fan 'e Britske Hudsonbaaikompanjy bûnsgenoaten waarden fan 'e Flakte-Kry (Plains Cree) en de Flakte-Odjibwe (Plains Ojibwe) as ûnderdiel fan wat bekend kaam te stean as de Izeren Konfederaasje. Dêrmei waarden se duchtige fijannen fan 'e Sû en dy harren bûnsgenoaten, de Sjajinnen (Cheyenne) en de Arapaho; dêrfandinne dat de Sû de Assiniboin de namme fan Hohe joegen, wat fan "Opstannelingen" betsjut. De Stony (of Nakoda) foarmen it noardlikste folksdiel fan 'e Assiniboin oant se har dêr om 1744 hinne los fan makken.
Yn 'e regel wurdt mei de namme "Sû" lykwols de etnyske kloft oantsjut dy't feriene is yn 'e saneamde Grutte Sû Naasje, in ynformele term dêr't alle groepen ûnder beflapt wurde dy't de talen en dialekten fan it Sû sprekke (en dy't dus oerienkomt mei de Sû as folk sa't de namme yn it gewoane spraakgebrûk yn 'e regel brûkt wurdt. Histoarysk sjoen bestiene de Sû út sân ûnderskate stammen, en dat komt yn 'e eigen namme fan 'e Sû foar de Grutte Sû Naasje werom, want dat is Očhéthi Šakówiŋ (útspr.: [o'tʃʰe:tʰi ʃa'ko:wĩ]), wat "Sân Riedsfjurren" betsjut. Dêrby stie elts fjoer symboal foar in oyáte ("folk" of "naasje"). De sân stammen wiene de Mdewakanton, Wahpeton, Wahpekûte, Sisseton, Jankton, Janktonai en Titon.
Tsjintwurdich is de taalkundige yndieling yn trije groepen lykwols folle bekender. Oarspronklik spriek men dêrby fan 'e Dakota, de Nakota en de Lakota, de eigen nammen dy't de Sû foar harrensels hawwe soene, dy't yn alle trije taalfoarmen it wurd binne dat etymologysk sjoen fan oarsprong "freon" (of om persiis te wêzen, "bûnsmaat") betsjutte. Resint taalûndersyk hat lykwols útwiisd dat wat foarhinne it Dakota en it Nakota neamd waard, eins frij nau besibbe dialekten fan ien en deselde taal binne, en dat de "Nakota" harren eigen namme foar harsels krekt as de Dakota útsprekke as Dakȟóta. Sadwaande sprekt men tsjintwurdich oer de Eastlike Dakota (dy't earder as Dakota oantsjut waarden) en Westlike Dakota (de eardere Nakota). De term "Nakota" is no reservearre foar de folle minder nau besibbe Assiniboin en Stony. Ta de Eastlike Dakota, dy't ek wol Santy (Ingelsk: Santee) neamd wurde, hearre de stammen fan 'e Mdewakanton, Wahpeton, Wahpekûte en Sisseton. Ta de Westlike Dakota, of de Jankton-Janktonai (Yankton-Yanktonai), hearre de stammen fan 'e Jankton en de Janktonai, wêrfan't de lêste noch fierder opdield wurde kin yn 'e Neder-Janktonai en de Opper-Janktonai. De Lakota, ta ein beslút, falle gear mei de stamme fan 'e Titon (mei't Lakota in linguïstyske en Titon in etnografyske oantsjutting is), en kinne opdield wurde yn sân substammen: de Brulee, Hûnkpapa, Minnikonzjû, Oglala, Sâns Arks, Swartfuotten (dy't net betize wurde moatte mei it bekendere Algonkwynske folk fan 'e Swartfuotten) en Twatsjettels.
Op 'e flakten
By 't simmer holden de Sû op 'e flakten in grutte folksgearkomste, wêrby't fertsjintwurdigers fan de Očhéthi Šakówiŋ, de Sân Riedsfjurren, mei-inoar yn berie giene oer nasjonale oangelegenheden, wylst sljochtwei folk famylje- en freonskipsbannen oanhelle en krigers dielnamen oan it inisjaasjeritueel fan 'e sinnedûns. Om sit te nimmen yn 'e grutte rie fan 'e Sân Riedsfjurren keas elk fan 'e sân tradisjonele stammen fjouwer foaroanmannen út dy't dan mei syn achtentweintigen it folksregear fan 'e Sû foarmen. Om útkard te wurden as ien fan 'e fjouwer fertsjintwurdigers fan in stamme wie de heechste eare dy't in Sû-opperhaad ta diel falle koe. De lêste gearkomste fan 'e Sân Riedsfjurren wie yn 1850.
Boris Grigorjev
Libben en wurk
Doe't er yn 1913 werom wie yn Sint-Petersburg, socht er oansluting by de lokale ´Bohème´ en rekke befreone mei ûnder oaren de bekende dichters Velimir Chlebnikov en Anna Achmatova, waans portretten er skildere hat.
Grigorjev stoar yn de âldens fan 52 jier.
Britsk Filmynstitút
Oare aktiviteiten
It Britsk Filmynstitút publisearret in eigen orgaan, it moanneblêd Sight & Sound. It ynstitút bringt fierders sels films út op dvd en blu-ray, en ek jout it boeken oer films en tillefyzje út. It beheart de Nasjonale Bibleteek fan it BFI mei útjeften oer film en tillefyzje, dy't fungearret as in analoge database, en teffens de digitale BFI Film & TV Database en Summary of Information on Film and Television (SIFT), dy't fia it ynternet tagonklik binne. SIFT is byldbibleteek mei sa'n 7 miljoen foto's fan films en tillefyzje. Fierders is it Britsk Filmynstitút ek aktyf as ko-produsint fan nije films, dokumintêres en tillefyzjeprogramma's dy't byldmateriaal út it Nasjonaal Argyf fan it BFI brûke.
The Sharing Knife: Legacy
Plot
Yn in evakuëarre Marrinnerskamp deunby it plak dêr't de kweawillichheid him ophâldt, ûntdekke Dag-en-dy ferskate Marrinners wa har geasten oft betize rekke binne yn in mûklaach fan 'e kweawillichheid, sadat se lichaamlik sjoen yn koma lykje te ferkearen. Dag beslút dat it tsjinhâlden fan 'e kweawillichheid wichtiger is as it befrijen fan dizze pear Marrinners. By in konfrontaasje dy't suver wol wat wei hat fan in fjildslach wit Dag mei in pear útsochte helpers it wêzen oer it mad te kommen en te deadzjen. Neitiid besiket er de Marrinners dy't se earder fûn hiene, te befrijen, mar rekket ynstee sels ek bestrûpt. Uteinlik komme Fawn en har no-nonsense-libbenshâlding deroan te pas om Dag en de oaren te befrijen.
Willibald fan Eichstätt
Willibald fan Eichstätt (±700, Wesseks – ±787, Eichstätt), wie in kristlik Angelsaksysk preker, biskop fan it Beierske Eichstätt en hillige, dy't libbe yn 'e achtste iuw. Wat der oer him bekend is, is grutdiels ôfkomstich út 'e Hodœporicon Sancti Willibaldi (it "Reisferslach fan Sint Willibald"), in achtste-iuwske tekst fan 'e hân fan Huneberc, in Angelsaksyske non út it kleaster fan Heidenheim am Hahnenkamm, dy't Willibald persoanlik koe en oan wa't de tekst fan it wurk neffens har sizzen diktearre waard troch Willibald sels, koart foar syn dea. Willibald fan Eichstätt, ek wol Sint Willibald neamd, moat net betize wurde mei syn tiidgenoat Willibald fan Mainz, de skriuwer fan 'e Vita Bonifatii.
The Blue Lagoon (film út 1980)
Plot
It blykt in ûnbewenne eilân te wêzen, mei tropysk reinwâld yn it binnenlân en in wyt sânstrân oan 'e kust. Se fine der swiet wetter út in welle om te drinken en fruchten, fisk en skaaldieren op te iten. It docht bliken dat der al earder skipbreklingen op it eilân fêstsitten hawwe, want Richard fynt in skelet, wylst Emmeline in fetsje rum oantreft (dat Paddy daliks yn beslach nimt). Paddy besiket foar de bern te soargjen, hoewol't er dêr eins hielendal net geskikt foar is. Hy leart se te fiskjen en wat se ite kinne en wat net, hoe't se mei knopen dingen fêstsette kinne, hoe't se fan palmblêden in hutte bouwe kinne en sa mear. Hy warskôget harren op skerpe wize tsjin it iten fan 'e felreade beien fan in plant dy't op it eilân groeit. As se dêrfan ite, sa seit, sille se yn 'e sliep falle en nea wer wekker wurde. De bern neame de fruchtsjes neitiid de 'yn-'e-sliep-fallersbeikes'.
Inkele dagen letter besykje se op oanstean fan Emmeline nochris it plak dêr't se nei de skipbrek it earst oan lân kamen, en dêr't se ferskate moannen mei Paddy wenne hawwe. Wylst Richard en Emmeline eefkes net goed om him tinke, brekt de lytse Paddy in twiich mei 'yn-'e-sliep-fallersbeikes' fan 'e plant ôf en bringt dy nei de roeiboat ta, dêrby it hâlden en dragen fan syn heit neibearend, dy't er itselde dwaan sjoen hat mei in tros bananen. As de boat mei Emmeline en de lytse Paddy deryn op drift rekket, triuwt Paddy ien fan 'e roeirimen út 'e boat. Emmeline kin der net by, dat se ropt Richard, dy't nei de boat ta swimt en ûnderweis de roeirym opfandelje wol. Der komt lykwols in haai op him ôf, en Richard moat swimme foar syn libben. Emmeline smyt de oare roeirym nei de haai ta om it bist ôf te skrikken. Dat wurket wol, en Richard kin ûnskansearre de roeiboat berikke, mar dan hawwe se hielendal gjin roeirimen mear, en de om it boatsje hinne rûntsjedraaiende haai keart tsjin dat se de yn 'e fierte driuwende rimen wer besette kinne.
Produksje
The Blue Lagoon wie basearre op 'e roman The Blue Lagoon, fan Henry De Vere Stacpoole út 1908. It wie teffens in remake fan 'e ferfilming The Blue Lagoon út 1949, mei Jean Simmons en Donald Houston yn 'e haadrollen. De film wie in persoanlik projekt fan regisseur Randal Kleiser, dy't al in protte jierren in grut bewûnderder fan 'e oarspronklike roman wie. Behalven as regisseur wied er ek as produsint by de film belutsen, foar de studio Columbia Pictures. Hy naam Douglas Day Stewart yn 'e earm om it senario te skriuwen. Nei't er yn 'e kunde kommen wie mei Richard Franklin, in Australyske regisseur dy't wurk socht yn Hollywood, kaam Kleiser op it idee om mei in Australyske filmcrew te wurkjen, wêrby't Franklin as tuskenpersoan fungearre.
Distribúsje
De distribúsje fan The Blue Lagoon waard fersoarge troch Columbia Pictures. De film gie op 20 juny 1980 yn premiêre. Yn 1999 waard The Blue Lagoon op dvd útbrocht, en yn 2005 barde dat nochris, diskear yn 'e mande mei it ferfolch Return to the Blue Lagoon. Yn 2012 ferskynde de film yn in beheinde oplaach op blu-ray.
Percy Bysshe Shelley
Hy waard in idoal foar de trije of fjouwer generaasjes dichters nei him, dêr't de wichtige Victoariaanske en Pre-Rafaelityske dichters ûnder wienen. Hy waard bewûndere troch guonts as Karl Marx, Oscar Wilde, Thomas Hardy, George Bernard Shaw en Bertrand Russell. Mohandas Karamchand Gandhi's passive ferset waard ek beynfloede en ynspirearre troch Shelley's geweldleazens yn gefal fan protest en politike aksjes. Ralph Vaughan Williams, Sergej Rachmaninov, Roger Quilter, John Vanderslice en Samuel Barber komponearren muzyk basearre op syn gedichten.
Ynternasjonaal Filmfestival fan Tessaloniki
Beskriuwing
Op it Ynternasjonaal Filmfestival fan Tessaloniki wurde ûnôfhinklike films fan oer de hiele wrâld fertoand. De represintative edysje fan 2018 waard besocht troch 80.000 belangstellenden. De lokaasje foar it festival is fan âlds de histoaryske Olympion-bioskoop oan it Aristostelesplein. Sûnt 1999, doe't dat gebou te lyts waard, wurde ek fjouwer nije bioskopen yn 'e haven fan Tessaloniki brûkt, dy't dêr boud binne yn âlde pakhuzen.
Prizen
Op it Ynternasjonaal Filmfestival fan Tessaloniki wurde de folgjende prizen útrikt:
Charisma Cappelli
Libben en karriêre
Njonken har aktearwurk wie Cappelli ek aktyf as neakenmodel en as stripper. Yn it ramt dêrfan posearre se foar neakenfotoreportaazjes yn ferskate neakenblêden en reizge se de hiele Feriene Steaten ôf om yn stripklubs op te treden as feature dancer. Yn har frije tiid die Cappelli neffens har eigen webside in soad oan hynsteriden en mocht se ek graach lange kuiertochten yn 'e frije natoer meitsje. Yn 2014 breide se in ein oan har wurkpaad as pornoaktrise en loek se har út 'e Amerikaanske pornoyndustry werom.
Antígoné
Ynhâld
Dêrop ferskynt Teirésias, de bline sjenner, mei in warskôging oan Kreoon dat er mar better sjen kin dat er Poluneikês syn lichem gau begraaft, mei't de goaden ûntefreden binne oer de hiele gong fan saken. Kreoon beskuldiget Teirésias derfan dat er him omkeapje litten hat, mar de sjenner wytget him dat omreden fan 'e misdieden dy't hý begien hat (ntl. dat er Poluneikês wegere hat te begraven en ynstee dy syn suster libben begroeven hat), de offerjeften fan 'e Tebanen net mear troch de goaden oannommen wurde sille. Ek seit er dat syn flaters Kreoon in soan kostje sille. Dêrop riede de âldsten fan 'e stêd Kreoon oan om gau-gau Poluneikês te begraven en Antígoné frij te litten, en Kreoon stimt dêrmei yn. Hy giet sels mei guon tsjinstlju dat út om dy beide dingen te beävensearjen.
Johannes Hinderikus Egenberger
Libben en wurk
Egenberger wie in soan fan de militêr Louis Constant Egenberger en Hendrica van Reeken. Hy troude yn 1848 mei de toanielspylster Christina Margaretha Bartels (1822-1897). Egenberger krige syn earste skilderûnderrjocht fan sweager, de Amsterdamske keunstskilder Louis Henri de Fontenay. Letter folge er lessen oan de Ryksakademy Amsterdam (1840-1848) by Jan Willem Pieneman. Fan 1852 ôf wie er helpûnderwizer oan de Ryksakadeemje.
Audoënus
Feestdei
De nammedei fan de hillige is 24 augustus. Hy wurdt oanroppen tsjin dôvens en tonger.
Flight (film út 2012)
Flight is in Amerikaanske dramafilm út 2012 ûnder rezjy fan Robert Zemeckis, mei yn 'e haadrollen Denzel Washington en Kelly Reilly. De titel betsjut "Flecht"; dat is in wurdboarterij, mei't dat wurd yn it Ingelsk krekt as yn it Frysk sawol "fleanen" as "útnaaien" betsjutte kin. It ferhaal giet oer William "Whip" Whitaker, in ferkearspiloat dy't al jierrenlang syn alkoholisme en drugsferslaving geheim witten hat te hâlden. As syn fleantúch troch min ûnderhâld delstoart, rêdt er troch syn rislút yngripen it libben fan 'e measte ynsittenden. Hy wurdt ynhelle as held, mar neitiid komme by it ûndersyk nei de oarsaak fan it ûngemak syn geheimen oan it ljocht. Flight krige fan 'e filmkritisy oer it algemien positive resinsjes. De film wie ek kommersjeel súksesfol yn 'e bioskopen.
Plot
SouthJet-flecht 227 hat lêst fan slimme turbulinsje by it opstiigjen, mar Whip fiert de faasje fan it fleantúch op oant boppe de tastiene mjitte en wit troch it swierwaar dat de turbulinsje feroarsaket hinne te prippen en boppe it wolkedek te kommen. Ko-piloat Ken Evans nimt de kontrôle oer it fleantúch oer wylst Whip de passazjiers tasprekt en ûnderwilens op diskrete wize syn grutte flesse jus d'orange oanlinget mei trije lytse fleskes wodka. Nei't er dêr fuortendaliks in pear flinke swolgen fan nommen hat, docht er yn 'e gesachfierdersstoel eefkes in slûchje fan in healoere. Hy skrikt wekker as it tastel deunby de bestimming hommels in dûkflecht begjint te meitsjen, dy't de beide piloaten net tsjinkeare kinne. It liket net mear foar te kommen dat SouthJet-flecht 227 yn in wenwyk fan Atlanta delstoarte sil.
Produksje
Flight waard regissearre troch Robert Zemeckis nei in senario dat skreaun wie troch John Gatins. It wie de earste live-actionfilm dy't Zemeckis makke nei Cast Away en What Lies Beneath, beide út 2000, en it wie syn earste film dy't troch de Amerikaanske sensuer bestimpele waard foar boppe de achttjin jier sûnt Used Cars, út 1980. Gatins lei yn 2012 yn in fraachpetear mei de Los Angeles Times út dat er it delstoarten fan it fleantúch yn Flight loskes basearre hie op it delstoarten fan Alaska Airlines-flecht 261 yn 2000, dat feroarsake waard troch in brutsen skroef. By dat ûngemak wiene gjin oerlibbenen.
Distribúsje
De distribúsje fan Flight waard fersoarge troch Paramount Pictures. De film waard foar it earst fertoand op 14 oktober 2012 op it Filmfestival fan New York. Hy iepene op 2 novimber 2012 yn 'e Amerikaanske bioskopen.
Alexis Amore
Pornokarriêre
Amore waard ûnder har karriêre trijeris nominearre foar in prestizjeuze AVN Award (de Oscar fan 'e pornowrâld): yn 2003 mei kollega-pornoaktrise Friday yn 'e kategory bêste lesbyske sekssêne, en yn 2006 yn 'e kategory bêste opfiering fan in striptease en mei Voodoo en Nicole Sheridan yn 'e kategory bêste groepsekssêne. Dêrnjonken wûn Amore in AFWG Award en twa NightMoves Awards. Tusken 2005 en 2010 wie Amore ien fan 'e populêrste aktrises yn 'e Amerikaanske pornoyndustry. Yn juny 2004 makke it Perûviaanske tillefyzjekanaal Frecuencia Latina in dokumintêre oer har foar de rige Reporte Semanal. Yn septimber 2006 stie Amore op 'e omslach fan it Amerikaanske mainstream-tydskrift Lowrider. Yn in fraachpetear mei Newzbreaker.com sei se fan harsels dat se de meast googlede Perûviaanske persoan wie nei de presidint. Yn 2013 beëinige Amore har wurkpaad as pornoaktrise, hoewol't se efter de skermen by de pornoyndustry belutsen bleau.
Karma Rosenberg
Karriêre
Karma Rosenberg waard yn 1998 ûntdutsen troch de Frânske pornoregisseur Pierre Woodman. Hja makke har debút yn in pornografyske film oan 'e ein fan 1998 of it begjin fan 1999 yn in castingfideo, dy't Woodman útbrocht ûnder it Sweedske Private-label. Mear bekendheid krige Rosenberg troch har gearwurking yn ferskate films mei de Italjaanske pornoakteur Rocco Siffredi. Letter spile hja ek yn films fan 'e Frânske akteur en regisseur Jean-Yves Lecastel (de Matador-searje, útbrocht troch Private) en yn ûnderskate Dútske produksjes. Nei 2003 bejoech se har nei de Feriene Steaten, dêr't se û.o. foar BangBros wurke. Ein 2004 loek hja har werom út 'e pornoyndustry.
Lombok (eilân)
Skiednis
Lombok wie iuwenlang part fan it Balineeske ryk. De ferovering troch Nederlân yn 1894 en it neikommende bloedferjitten wurdt de Pasifikaasje fan Lombok neamd. Sûnt de ûnôfhinklikens fan Yndoneezje op 17 augustus 1945 is Lombok in ûnderdiel fan dat lân.
Anita Gyöngy
Libben en karriêre
Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) spile Gyöngy neitiid yn sân films, dy't foar it meastepart produksjes wiene fan it Sweedske Private-label. Dêrby wurke se gear mei manlike tsjinspilers as Yves Baillat, Richard Langin, Jean-Yves Lecastel, David Perry, Leslie Taylor en Frank Versace.
Amerikaansk Filmynstitút
Skiednis
De wetlike grûnslach foar it Amerikaansk Filmynstitút waard yn 1965 lein troch in presidinsjeel mandaat fan 'e Amerikaanske presidint Lyndon B. Johnson foar it foarmjen fan in nasjonale organisaasje foar it behâld fan 'e Amerikaanske filmkeunst. Yn 1967 waard op basis dêrfan (en nei foarbyld fan it âldere Britsk Filmynstitút) it Amerikaansk Filmynstitút oprjochte, mei de stipe fan 'e National Endowment for the Arts, de Motion Picture Association of America en de Ford Foundation. Yn 'e oarspronklike, 22 leden tellende ried fan kommissarissen hiene û.o. de akteurs Gregory Peck en Sidney Poitier, regisseur Francis Ford Coppola en filmhistoarikus Arthur Schlesinger jr. sit.
Watt (ienheid)
De watt (symboal W) is de SI-ienheid fan fermogen. In gloeilampe mei in fermogen fan 60 watt (faak VA neamd omdat watt om reëel fermogen giet en in soad apparaten in cos phi en dus ek skynber fermogen hat) brûkt in enerzjy fan 60 joule per sekonde.
De ienheid is neamd nei James Watt.
Évreux
Twadde Wrâldkriich
By it útbrekken fan de Twadde Wrâldkriich waard Évreux yn juny 1940 troch de Dútke Luftwaffe bombardearre. Dêrby kamen 87 ynwenners om en ek 135 Frânske en Britske soldaten. De alliearde bombardeminten op 12 juny 1944 kosten 210 ynwenners it libben. Lettere alliearde bombardeminten yn july en augustus 1944 kosten seis minsken it libben. Évreux waard op 23 augustus 1944 troch it 1e Amerikaanske Leger befrijd.
It besjen wurdich
Yn it eardere biskoplike museum is tsjintwurdich it museum ûnderbrocht. It gebou is yn flamboyant goatyske styl.
Helen Duval
Helen Duval, echte namme: Bernadette Heesink-Friebel (Edam, 19 septimber 1965), is in rêstend Nederlânsk neakenmodel, pornografysk aktrise en pornoprodusinte en -regisseur, dy't berne is yn it Noardhollânske Edam. Hja makke yn 't earstoan ek wol gebrûk fan 'e artystenamme Helena. Duval sette yn 1993 útein mei in wurkpaad yn sawol de Jeropeeske as de Amerikaanske pornoyndustry en spile yn in grut tal films. Yn 2003 beëinige se har karriêre as pornoaktrise.
Katedraal fan Évreux
De Katedraal fan Évreux of Us-Leaffrouwe fan Évreux (Frânsk: Cathédrale d'Évreux; Notre-Dame d'Évreux) is in oan de hillige Jongfaam wijde goatyske katedraal yn de Frânske stêd Évreux.
Arsjitektuer
Fan de oarspronklik twa ferdjippings tellende kleastergong binne noch twa fleugels mei letgoatysk maaswurk bewarre bleaun.
Sienna West
Sienna West, echte namme: Veronica Teixeira Weinstock (Orange (Kalifornje), 6 novimber 1977), is in Amerikaansk neakenmodel, stripper en pornografysk aktrise fan mingd Oerûguayaansk, Dútsk en Portegeesk komôf, dy't berne is yn Orange, yn 'e steat Kalifornje, ûnder de reek fan Los Angeles. Har artystenamme wurdt ek wol misstavere as Siena West.
Nomenklatuer
Nomenklatuer (fan it Latynske nomen, "namme", en calare, "neame") betsjut yn 'e regel nammejouwing. Yn 'e wittenskip wurdt de term nomenklatuer brûkt foar it op stelselmjittige wize beneamen fan alderhanne saken. Sa wurde bygelyks troch dêrta machtige ynternasjonale organisaasjes dúdlike, ûndûbelsinnige nammen jûn oan planten, bisten, gemyske stoffen, planetoïden, ensfh. Faak wurdt dêrfoar it Latyn brûkt, dat fan âlds de taal fan 'e wittenskip is. It doel fan sa'n nammejouwing is it mooglik meitsjen fan simpele kommunikaasje tusken minsken dy't ferskillende memmetalen hawwe. As dit systeem goed wurket, hat in wittenskiplike namme foar eltsenien dy't der beropsmjittich mei te krijen hat, deselde unike betsjutting. Wittenskiplike nomenklatuer wurdt by útstek in protte brûkt yn 'e taksonomy, de yndieling fan libbensfoarmen.
Wynham
Beskriuwing
Wynham moat lykwols net betiisd wurde mei Wynedaham dat tichteby de Punt fan Reide lein hat. Beide doarpen koene faaks wol ien hiel foarme hawwe. Op de stinswier mei deselde namme oan de Klosterlohne, ek bekend as Waterborg, stie nei alle gedachten oant yn de twadde helte fan de fyftjinde iuw in stins fan de hearen fan Wynham, dy't fier besibbe wiene oan de Eastfryske greven. Beheind argeologysk ûndersyk yn 1961 hat net al tefolle om 'e nocht oplevere.
It doarp waard mooglik al yn de tsiende iuw as UUinghem neamd. Yn de sechtjinde iuw wurdt der sprutsen fan Wyndeham in Rederland (Beninga), Wineham of Wijneham. Dêrnei Winhamb (1632) of Wienham (1750). Om 1620 hinne wiene de Wynhamsterlannen ferantwurdlik foar it ûnderhâld fan de diken yn it Schaeckßwold of uffem Schoekswoldt yn it karspel Ditzum. Wynham grinzge mooglik oan it ferdronken doarp Ditzumerwold. It gebiet noardlik fan Wynham wurdt op santjinde en achttjinde iuwske kaarten ek wol Reiderhammerick neamd, wylst dykregisters it oer Reiderwehrland hiene.
By in dyktrochbraak yn 1610 ûntstie de Wynhamster Kolk, in wiel fan 160 hektare, dy't yn 1804 mei in grûnsiler drûchmeald waard. De eardere wiel is mei syn lizzing fan 2,2 meter ûnder de seespegel it leechste plak fan Nedersaksen. De Landschaftspolder ûntstie yn 1752 op de kwelders foar de Wynhamster Außendeich.
Ariella Ferrera
Libben en karriêre
Neffens de Internet Adult Film Database (IAFD) hat Ferrera sûnt yn 240 films spile, û.m. foar sokke foaroansteande labels as Digital Playground, Zero Tolerance, Adam & Eve, Penthouse, Devil's Film, New Sensations, Evil Angel, Digital Sin, Hustler Video en Sin City. Fierders hat se ek wol wurke foar minder bekende studio's, lykas Metro, Mile High Media, Girlfriends Films en Pure Play Media. En teffens hat se in protte yn 't spier west foar pornowebsiden op it ynternet, wêrûnder BangBros, Reality Kings, Brazzers en Naughty America.
Taiwaneeske boskmûs
De Taiwaneeske boskmûs (Latynske namme: Apodemus semotus) is in sûchdier út it skift fan 'e kjifdieren (Rodentia), de famylje fan de mûseftigen (Muridae) en it skaai fan 'e boskmûzen (Apodemus). Dizze soarte libbet inkeld op Taiwan, dêr't er op in hichte fan tusken de 1.400 en de 3.700 m rûnom foarkomt.
Église Saint-Tourain (Évreux)
Skiednis
Yn de Frânske Revolúsje waarden de muontsen út de abdij ferdreaun. Ien muonts waard troch de revolúsjonêre autoriteiten mei nei Parys nommen en dêr eksekútearre. De tsjerke waard ûntwijd en brûkt foar opslach fan salpeter. De tsjerke waard yn 1801 as parochytsjerke werom jûn oan de Roomsk-Katolike Tsjerke as ferfanging fan de Sint-Egidiustsjerke (Église Saint-Gilles), dy't doe op it tsjerkhôf stie dat hjoed-de-dei it Place Saint-Taurin is.
The Hobbit: The Desolation of Smaug
De Woastenije fan Smaug
Bilbo is de iennichste dy't wit te ûntsnappen mei de help fan 'e elfske dagge dy't er út 'e skathuorde fan 'e trollen krigen hat (sjoch: The Hobbit: An Unexpected Journey). As er der in spin mei stekt, kryt dy: "Au, au, dat stekt!" en Bilbo beslút syn 'swurd' dan de namme Stek te jaan. Nei syn ûntsnapping docht er de goudene ring om 'e finger dy't er yn 'e grotten yn 'e Diisbergen fûn hat en dy't him ûnsichtber makket (sjoch: The Hobbit: An Unexpected Journey). Op dy wize slagget it him om al syn reismaten te befrijen. As de spinnen foar it ferstân krije wat der bart, falle se mei man en macht de dwergen oan. Underwilens is Bilbo syn ring kwytrekke. Hy slachtet in spin ôf om it sieraad werom te krijen en as er neitiid wat ta himsels komt, begjint er foar it earst te begripen wat in dûnkere ynfloed de ring op him útoefenet.
De dwergen driuwe yn 'e fetten fuort, mar tsjin dy tiid hat Legolas harren ûntsnapping al opmurken. Hy en Tauriel sette de efterfolging yn. Underwilens wurde Bilbo en de dwergen bûten de elfske gerjochtichheid opwachte troch Bolg en syn oarken. De dwergen en de elven komme sa oan deselde kant te fjochtsjen, wêrby't Kíli yn syn skonk rekke wurdt troch in oarkske pylk. It is oan 'e help fan Legolas en Tauriel te tankjen dat de dwergen it faaie libben derôf witte te rêden. Se berikke de Boskrivier, dêr't de fetten opwachte wurde troch in skûtsjeskipper dy't fan Bard hjit. Hy lit him troch de dwergen omkeapje om harren Esgaroth-oan-de-Langmar binnen te smokkeljen, dat yn 'e folksmûle 'Marstêd' neamd wurdt.
Yn 'e tuskentiid binne Legolas en Tauriel mei Narzug, in oark dy't se finzennommen hawwe, weromkeard nei de sealen fan 'e boskelven. Dêr wurdt de finzene befrege troch Thranduil sels. Narzug fertelt dat er ien fan 'e dwergen, "de swarthierrige bôgesjitter", rekke hat mei in fergiftige pylk, dat dy sil net lang mear libje. Tauriel ferliest dêrop har selsbehearsking en wurdt troch Thranduil fuortstjoerd. Neitiid bringt Narzug op 'e fragen fan 'e elvekening út dat in kweadaardige master fan 'e oarken weromkommen is te Dol Guldur en dat de oarloch op it punt stiet om út te brekken. Thranduil tinkt dat er de kommende stoarm trochstean kin troch syn keninkryk fan 'e bûtenwrâld ôf te sluten, dat hy stjoert Legolas om 'e poarten te fersegeljen. De poartelju fertellen Legolas lykwols dat Tauriel derút gien en ôfset is, en Legolas giet har efternei. As er har ynhellet, fertelt se him dat se it net iens is mei Thranduil syn belied fan isolasjonisme en dat se fan doel is de dwergen werom te finen en harren te helpen. As blykt dat Legolas har dat idee net ûntprate kin, jout er him by har.
De dwergen wurde Marstêd, in plak dat folslein behearske wurdt troch de korrupte master fan Marstêd en syn trewanten, ynsmokkele troch Bard. Dyselde nimt harren mei nei syn eigen hûs, dêr't er as widner mei syn soan Bain, in opslûpen jonge, en syn beide dochters Sigrid en Tilda wennet. De dwergen hawwe yn harren elfske finzenskip al har wapens en pakkelaazje ferlern, en hoewol't Bard harren wol oan mantels helpe kin, lizze alle wapens yn Marstêd efter slot en skoattel yn it arsenaal. As Thorin, Bilbo en de dwergen dêr dy nachts ynbrekke, wurde se op 'e die trappearre en foar de master brocht. Thorin, dy't ûnthjitten docht fan rykdom en wolfeart, kin de man mei wurden wol oer, ek al keart Bard him no tsjin him. Hy hat ûnderwilens foar it ferstân krigen wa't Thorin is en wat syn bedoeling is, en hy is deabenaud dat Thorin troch Smaug wekker te meitsjen en op te stokeljen doem oer Marstêd bringe sil. De master, dy't inkeld tinke kin oan goud, harket lykwols net nei him. Krekt oarsom, hy beskuldiget Bard derfan dat er op syn posysje út is, mei't er ôfstammet fan Girion, de lêste kening fan Dol. (Dat wie in minsklike stêdsteat dy't foar de poarten fan 'e Ienlike Berch lei oant er 171 jier lyn troch Smaug ferwoastge waard.)
Yn 'e berch jouwe Thorin en de oare dwergen har by Bilbo as dúdlik wurdt dat de draak wekker is. By in lange efterfolging lokje se Smaug nei de ûnen ta, wêrnei't Thorin de draak manipulearret om dy mei syn eigen fjoer oan te stekken. Se brûke de ûnen om in reuseftich gouden stânbyld te jitten; as se de mal dêr mei opsetsin te gau fan ôfhelje, barst it noch floeibere goud út it binnenste troch de tinne laach fan stjurre goud oan 'e bûtenkant hinne krekt as Smaug der lyk foar stiet, en spielt oer de draak hinne. De hoop dat se Smaug yn it goud ferdrinke of deasiede kinne, komt lykwols net út, en it makket de draak inkeld nidiger. Om harren in leske te learen, fljocht Smaug fuort mei de bedoeling om Marstêd plat te brânen, wylst Bilbo him yn ûntsteltenis neisjocht.
Long John Silver
Foarkommen
Yn Treasure Island wurdt Long John Silver foarsteld as in burdige man yn syn middeljierren, dy't tige lang en sterk is. Syn gesicht wurdt omskreaun as "sa grut as in ham – ûnsjoch en bleek, mar yntelligint en glimkjend". Syn foarkommen wurdt lykwols dominearre troch syn missende lofterskonk, dy't (neffens de tekst fan it boek) "deunby de heup" ôfset is. Silver beweecht him fuort mei in kruk ûnder de lofterearm. Stevenson skriuwt dêroer: "[...] ûnder it lofterskouder hold er in kruk, dy't er beweegde mei bjusterbaarlike handigens, sadat er dermei hinne en wer hipte as in fûgel."
Fiktive biografy
Yn Treasure Island docht Silver him yn 't earstoan foar as de skipskok fan 'e Hispaniola. Dat is de skoender wêrmei't it selskip fan jonker Trelawney ôfreizget nei it Skateilân yn 'e tropen, dêr't kaptein Flint syn skat ferburgen hawwe soe neffens in opdûkte skatkaart. Silver brûkt syn pappegaai Kaptein Flint as in middel om it fertrouwen fan 'e jonge Jim Hawkins te winnen, dy't as hutbetsjinde fan jonker Trelawney op 'e Hispaniola meifart. Troch in ôfharke petear komt Jim der lykwols op in stuit efter dat it meastepart fan 'e bemanning bestiet út seerôvers dy't ûnder Flint fearn hawwe, en dat Silver harren lieder is. Hja binne fan doel om 'e skat nei't er fûn is, te stellen en kaptein Smollett, jonker Trelawney, dokter Livesey en it loyale diel fan 'e bemanning om hals te bringen by in skipsoproer.
Witten
Witten is in stêd yn de Dútske dielsteat Noardryn-Westfalen. De stêd hat 100.793 ynwenners (2010). Witten is sûnt it jier 1975 in Dútske Großstadt.
Formule 1 yn 2016
Klassemint by de koereurs
De top 10 klassearre auto's, krije punten,
Melbourne
Geografy
thumb|right|250px|Kaart fan Melbourne.
Klimaat
Melbourne leit in de subtropyske klimaatsône. De trochsneed jiertemperatuer leit op 14,9 graden Celsius. De waarmste moanne is febrewaris mei in trochsneedtemperatuer fan 20,2 graden Celsius. De kâldste moanne is july, mei 9,7 graden Celsius yn trochsneed.
Yn trochsneed is de jierlikse delslach is 656 millimeter. De measte rein falt yn oktober, trochstrings 67 milimeter. De meast drûge moanne is jannewaris, mei 48 millimeter delslach gemiddeld.
It klimaat fan Melbourne is bekend om syn wiffens. Dat komt benammen troch de lokaasje fan Melbourne op de grins fan it waarme binnenlân en de kâlde Súdlike Oseaan. Dizze temperatuerwiffens komt it meast foar yn de maitiid en de simmermoannen en kin foar sterke kâldwaarfronten soargje. Dy kâlde fronten kinne foar alle soarten min waar soargje, fan hagel oant tonger en stoarm, grutte temperatuersdalingen en swiere reinfal. It waar yn Melbourne wurdt wol mei de sin four seasons in a day ("fjouwer seizoenen op in dei") oantsjutten.
Iere skiednis
Fan de tweintichste oant de tsiende iuw foar de kristlike jiertelling waard Melbourne en de neiste omkriten bewenne fan sa likernôch 20.000 jagers-samlers fan trije ynlânske regionale stammen, de Wurundjeri, Boonwurring en Wathaurong. It gebiet wie in wichtich moetingsplak foar de stammen fan de Kulin en in boarne foar skjin wetter en iten. De earste Europeeske delsetting yn Fiktoaria ûntstie yn 1803 oan de Sullivan Baai, deunby it hjoeddeiske Sorrento, mar de delsetting waard ferlitten troch in tekoart oan iten.
Stedskarakter
It stedssintrum is bekend om syn histoaryske karakter en de stegen en gallerijen (meast bekend binne de Block Place en de Royal Arcade) dy’t beskikke oer tal fan winkels en kroegen.
Stedsbestjoer
De metropoalregio Melbourne hat gjin sintraal bestjoer. De City of Melbourne giet oer it sakedistrikt en inkele fan de binnenste bûtenwiken en omklammet tritich oare Local Government Areas (LGA, lokale oerheidsgebieten), wêrby’t de Lord Mayor fan de City of Melbourne as ûnoffisjele represintant fan alle regio’s optreedt. Dat bart benammen yn yntersteatlike of oerseeske kontakten. Op it stuit is de Lord Mayr, dy’t yn 2008 keazen waard, Robert Doyle. Hy hat gjin foech oer de oare LGA’s, dat leit by it regear fan de dielsteat Fiktoaria.
Susterstêden
Guon oare lokale stedsdielen fan Melbourne hawwe sels ek susterstêden.
Demografy
Yn Melbourne wenje yn totaal 233 ferskate nasjonaliteiten. Der wurde mear as 180 talen en dialekten praat en der binne 116 ferskillende regligy’s bekend. Melbourne hat de twadgrutste Aziatyske mienskip fan Austraalje, dy’t foar in grut part bestiet út migranten út Yndia en Sry Lanka.
Demografyske skiednis
Melbourne feroare bot yn de tiid fan de goudkoarts. Doe’t bekend waard dat der goud yn de grûn siet groeide it ynwennertal yn in koarte tiid fan 25.000 nei 40.000.
Befolkingsûntwikkeling
Yn it ûndersteande oersjoch stiet it tal ynwenners fan de stêd en de foarstêden. Oant 1871 giet it om rûzings, fan 1881 oant 2006 om folkstellingen.
Bouwurken
Yn 2006 waard de Eureka Tower iepene, dizze 297 meter hege en 97 ferdjippings tellende wolkekliuwer is it heechste gebou fan Melbourne.
De Melbourne Cricket Groud is in stadion wêryn’t de cricket- en Australian Rules Footballwedstriden spile wurde. It stadion kin 90.000 minsken hâlde en leit yn it Yarra Park.
Maleächy (bibelboek)
Skriuwer en oarsprong
It boek Maleächy hjit de profesijen te omfetsjen fan 'e profeet Maleächy, mar de measte bibelwittenskippers en teologen miene dat dat hielendal gjin namme is, mar in titel, mei't Malaḵi yn it Hebriuwsk bestjut "myn boadskipper", mooglik in ôfkoarting fan Malaḵīyah, wat "boadskipper fan de Heare" wêze soe. Sadwaande wurdt der ûnder saakkundigen rûnom redendield oer de identiteit fan 'e skriuwer fan Maleächy. Yn ien fan 'e Targums wurdt yn dy hoedanichheid de preester Ezra oanwiisd, mar der bestiet gjin histoarysk bewiis om dat te ûnderstypjen. Guon bibelwittenskippers hawwe de oerienkomsten yn styl en wurdgebrûk opmurken mei de beide dielen fan 'e twadde helte fan it boek Sacharja, it saneamde 2 Sacharja (Sach. 9-11) en 3 Sacharja (Sach. 12-14). Der wurdt gauris oannommen dat Maleächy en 2 en 3 Sacharja fan oarsprong ien samling fan trije profesijen foarmen, dy't skreaun of redigearre wiene troch ien en deselde persoan. De earste beide dêrfan soene dan letter oan oan it oarspronklike boek Sacharja (Sach. 1-8) taheakke wêze, wylst de trêde it boek Maleächy waard. Yn elts gefal wurdt Maleächy beskôge as it wurk fan ien skriuwer, dy't al of net bekend stien hawwe mei as "Maleächy".
Strânfollybal
Ynternasjonaal
Der binne eins trije wichtige kampioenskippen foar strânfollyballers:
Lytse Japanske boskmûs
De lytse Japanske boskmûs (Latynske namme: Apodemus argenteus) is in sûchdier út it skift fan 'e kjifdieren (Rodentia), de famylje fan 'e mûseftigen (Muridae) en it skaai fan 'e boskmûzen (Apodemus), dat inkeld yn Japan foarkomt.
Hendrik Amersfoordt
Hendrik Amersfoordt skreau tegearre mei syn freon, de Iisbrechtumer predikant Hans Willem Cornelis Anne Visser it "Archief voor Vaderlandsche en inzonderheid Vriesche Geschiedenis, Oudheid en Taalkunde". Amersfoordt wie fierder siktaris fan de Provinsjale Kommisje foar Underwiis.
Syrussylinder
De Feriene Naasjes hawwe de Syrussylinder yn 1971 útroppen ta in "oerâlde minskerjochteferklearring", in resolúsje dy't goedkard is troch de doetiidske siktaris-generaal fan 'e Feriene Naasjes U Thant. It Britsk Museum omskriuwt de sylinder as "in ynstrumint fan oerâlde Mesopotamyske propaganda" dy't "in lange tradysje yn Mesopotaamje werjout, mei't keningen dêre, sels al yn it trêde milennium f.Kr., harren regearperioades begûnen mei ûnthjitten fan herfoarming." De sylinder beklammet sadwaande dat Syrus syn regear in fuortsetting is fan eardere Babyloanyske, Assyryske en Sûmearyske hearskers.
Olympyske Simmerspullen 1896
Dielnimmende lannen
Trochdat dielnimmers net troch harren lân ôffeardige waarden en by de ynskriuwing net altyd de nasjonaliteit opskreaun waard, ûntstie der ek ûndúdlikens oer it oantal lannen dat op de Spullen fertsjintwurdige wie. Neffens it YOK diene 14 lannen mei, mar it YOK jout net oan hokker lannen dat binne. De list dy't yn dit artikel stiet, is dan nei alle gedachten ek de list dy't it YOK brûkt. Sommige boarnen jout 12 lannen oan, dêr't Sily en Bulgarije ûntbrekke; oare boarnen neame 13 lannen, mar dêr't Itaalje dan wer ûntbrekt. Wer oare boarnen foegje ek Egypte oan de list ta, om't dielnimmer Dionysios Kasdaglis in Grykske Egyptner wie dy't yn Egypte wenne. It is al sa goed as wis dat der gjin Friezen as Nederlanners meidien ha oan dizze spullen.
Trolls (franchise)
Trolls
Trolls waard regissearre troch Mike Mitchell nei in senario fan Jonathan Aibel en Glenn Berger. De film gie op 4 novimber 2016 yn premiêre, en brocht $346,9 miljoen op tsjin in budget fan $125 miljoen. Trolls waard nominearre foar in grut tal prizen, wêrûnder sawol de Oscar as de Golden Globe foar bêste orizjinele liet (Can't Stop the Feeling! fan Max Martin, Shellback en Justin Timberlake). De film wûn de Grammy Award foar bêste liet skreaun foar fisuele media (ek foar Can't Stop the Feeling!).
Freiburg im Breisgau
Freiburg im Breisgau is sûnt 1120 in stêd yn de Dútske dielsteat Baden-Wuertemberch. De stêd hat 215.966 ynwenners (2010). Freiburg im Breisgau is sûnt it jier 1934 in Dútske Großstadt.
Rjûkjû-eilannen
Skiednis
Yn 1609 foel Shimazu Tadatsune, de Japanske hear fan Satsuma, Rjûkjû binnen mei in float fan trettjin oarlochsjonken en 2.500 samûrai's. Dat leger state net op in soad wjerstân fan Rjûkjûaanske kant, mei't der op 'e eilannen mar kwealk krigers wiene en kening Shō Nei syn folk oprôp om har net te fersetten, mar ynstee it kostbere libben derôf te rêden troch de Japanners út 'e wei te gean (in ynstelling dy't yn 'e krigerskultuer fan Japan hoegenamt net begrepen waard). Neitiid betellen de keningen fan Rjûkjû skatting oan 'e Japanske sjogûn èn oan 'e Sineeske keizer. De skatplichtige relaasje fan 'e eilannen mei de Sineeske Tsjing-dynasty waarden yn 1655 sels formeel bekrêftige troch it sjogûnaat. Pas yn 1874 waard de bân mei Sina troch Rjûkjû iensidich beëinige.
Sûnt 2010 is it âlde konflikt tusken Sina en Japan oer de sizzenskip op 'e Rjûkjû-eilannen nij libben ynblaasd, om't beide lannen (en ek Taiwan) oanspraak meitsje op 'e ûnbewenne Senkakû-eilannen. De reden dêrfoar is uteraard ekonomysk, mei't der by dy eilannen nei alle gedachten grutte foarrieden oalje en gas yn 'e grûn sitte.
Jean-Michel Huon de Kermadec
Libben en karriêre
Huon de Kermadec waard yn 1748 berne yn Bohars, dat no yn it Frânske departemint Finistère leit, oan 'e útein fan it skiereilân Bretanje. Hy wie in telch út in âld etnysk Bretonsk aadlik laach. Hy joech him al ier by de marine fan it doetiidske Keninkryk Frankryk.
Evangelyske Tsjerke yn Dútslân
Skiednis
Nei de Twadde Wrâldkriich ferklearre de rie fan de tsjerken de Skuldbekentenis fan Stuttgart op 19 oktober 1945, dêr't hja harren skuld, omreden harren ûnferskilligens oangeande de grouweligens fan it rezjym fan Hitler, tajoegen yn it ramt fan it bekennen fan de algemiene Dútske skuld. Yn 1948 waard de Evangelyske Tsjerke yn Dútslân oprjochte as in oerkoepeljende organisaasje foar de Dútske protestantske tsjerken. Nei it ûntstean fan de spanning tusken East- en West-Dútslân, spjalten de pleatslike tsjerken yn East-Dútslân yn 1969 harren fan de EKD ôf. Yn 1991 nei de Dútske Weriening, sleaten de Eastdútske tsjerken harren fannijs by de EKD oan.
Magdeburg (stêd)
Kearnen
De stêd Magdeburg is yn 40 stedsdielen ferparte. Guon stedsdielen hawwe yn de rin fan de tiid troch útwreidings mear ûnderferdielingen krige. thumb|De stedsdielen fan Maagdeburg
Tripolitaanje
Geografy
Tripolitaanje omfiemet it noardwestlike part fan Lybje, ynklusyf de Middellânske-Seekust fanôf de Tunezyske grins yn it westen oant it súdlikste punt fan 'e Golf fan Sirte ta. Yn it westen grinzget Tripolitaanje oan Tuneezje en Algerije; yn it suden oan de Fezzan, dy't it súdwestlike part fan Lybje beslacht; en yn it easten oan Syrenaika, dat it eastlike trêdepart fan Lybje omfettet.
Skiednis
De Osmaanske provinsje Tripolitaanje omfieme ek gebieten dy't ornaris net ta Tripolitaanje rekkene wurde (lykas Syrenaika), en wie dêrmei in foarrinner fan ít moderne Lybje. Under de Karamanli-dynasty waard Tripolitaanje fanôf 1711 feitliken ûnôfhinklik, hoewol't it yn namme in Osmaanske provinsje bleau; dit wie inselde sitewaasje dy't him ek foardie yn Egypte, Tuneezje en de ûnderskate Algerynske steaten. Pas yn 1835, ûnder sultan Machmûd II, krige it sintrale Osmaanske regear yn Konstantinopel wer safolle macht dat it de Afrikaanske gebietsdielen wer ûnder de tomme krije koe. It Osmaanske bewâld yn Tripolitaanje duorre noch fuort oant de Italjaansk-Osmaanske Oarloch fan 1911-1912, wêrby't de Italjanen û.m. Tripolitaanje en Syrenaika feroveren.
Tsjerke fan Syprus
De Tsjerke fan Syprus (Gryksk: Ἐκκλησία τῆς Κύπρου, Ekklisia tis Kýprou, Turksk: Kıbrıs Kilisesi), is in kristlike tsjerke fan eastersk-otterdokse synjatuer, dy't ûnderdiel útmakket fan wat wol de Gryksk-Otterdokse Tsjerke neamd wurdt, mar wat eins in groep ûnderskate tsjerken op Gryksk-otterdokse basis is. It is in autosefale (selsbestjoerende) tsjerke yn kommuny mei de oare eastersk-otterdokse tsjerken, ûnder it bewâld fan 'e aartsbiskop fan Syprus, dy't syn sit hat te Nikosia.
Hagen
Skiednis
Oan it begjin fan de 1980'er jierren wie Hagen it „Liverpool fan de Neue Deutsche Welle“. In protte bekende muzikanten en bands út dizze streaming (lykas Nena en Extrabreit) hawwe har woartels yn Hagen.
List fan planetoïden 94501-94600
Dit is in list fan planetoïden 94501-94600.
Syrenaika
Skiednis
Yn 1959, doe't de âlde kening foar medyske soarch yn it bûtenlân ferkearde, fûn der yn Lybje in bloedleaze steatsgreep plak, dy't in obskuere legerofsier oan 'e macht brocht mei de namme Muammar Kadaffi. Binnen it keninkryk Lybje, en dêrnei ek noch in hoart, behold Syrenaika syn status fan provinsje, oant it Libyske steatsbestel yn 1963 yngeand reorganisearre waard en de provinsjes ferfongen waarden troch lytsere gûverneminten. Under de diktatuer fan Kadaffi fûnen der yn Syrenaika, folle mear as yn oare dielen fan Lybje, út en troch dieden fan ferset plak, mei as hichtepunt in militêre opstân yn Tobruk, yn 1980. Yn 2011, doe't de Libyske befolking yn it ramt fan 'e bredere Arabyske Maityd yn opstân kaam tsjin Kadaffi, begûn de rebûlje ek wer yn Syrenaika, dêr't it spul him wei fersprate nei oare dielen fan it lân. Nei de fal fan Kadaffi giene yn Syrenaika, dat him binnen Lybje altyd eftersteld field hat, stimmen op foar autonomy. It nije demokratysk keazen regear fan it lân hat besocht dêr it near op te lizzen, mar dat is oant op 't heden (mids 2014) noch net slagge.
Henricus Popta
Dr. Henricus Popta (Ljouwert, 3 maaie 1635 - dêre, 7 novimber 1712) wie in abbekaat de Frysk deputearre.
Grutte Priis Formule 1 fan Bachrein 2016
Utslaggen fan de Grutte Priis Formule 1 fan Bachrein 2016 yn Sakhir op 3 april. It wie de twadde race fan 21 races fan de Formule 1 yn 2016. Hy waard op it Bahrain International Circuit hâlden. De race waard hâlden oer 57 omgongen, op it 5,4 km lange sirkwy foar in raceôfstân oer 308,4 kilometer.
Westlike rotsmûs
Skiednis
De westlike rotsmûs ûntjoech him wierskynlik ta in selsstannige soarte oan 'e ein fan it Plioseen of it begjin fan it Pleistoseen, doe't er troch it ûntstean fan 'e Bosporus ôfsnien waard fan syn sibbe, de eastlike rotsmûs. De westlike rotsmûs waard lange tiid as in ûndersoarte fan 'e eastlike rotsmûs beskôge, mar nij ûndersyk hat oan it ljocht brocht dat de genetyske ferskillen tusken de beide soarten grutter binne as dat foarhinne oannommen waard.
Algemien Begraafplak fan Snits
Ekstra ynformaasje
Yn de histoarje bestiet it byld dat de sykte dy't yn 1826 en folgjende jierren yn Snits omgie, goalera wie. Dat kin net sa wêze, want goalera kaam yn 1832 foar it earst yn Nederlân foar. Der gie yn de jierren nei 1826 dus in oare besmetlike sykte om. De medyske wittenskip wie net safier foardere dat de minsken de sykte thúsbringe koene. Wierskynlik wie it tyfus of malaria. Nei alle gedachten hawwe de minsken letter, nei't Nederlân freeslike ûnderfiningen mei goalera opdien hie, tocht dat de sykte fan 1826 ek goalera west hawwe moast. Dat soe ferklearje kinne wêrom't it byld ûntstien is dat Snits nei de wettersneed fan 1825 te lijen hie fan goalera.
Adriaan Bergsma
Boaske jannewaris 1737 yn Batavia mei Margaretha fan Berendregt (Barendrecht, 5 maaie 1707 - dêre, 30 desimber 1737), dêrnei yn De Haach 14 novimber 1741 mei Catharina Regina van Bynkershoek, (dêr doopt op 22 april 1718 - dêr begroeven op 6 novimber 1761).