cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mâl Hynder
Komôf
Ratteljende Tekken har âldere broer, Mâl Hynder syn omke, wie it Minnikonzjû-opperhaad Inkele Hoarn, en dy syn soannen wiene dus syn neven. De bekendsten dêrfan wiene Bûnte Wapity, dy't by it Bloedbad fan Wounded Knee sa ûngelokkich oan syn ein komme soe, en Reitsje-de-Wolkens-Oan, dy't Mâl Hynder in kear it libben rêde. De histoarikus George Hyde skreau dat Ratteljende Tekken de suster wie fan it ferneamde Brulee-opperhaad Bûnte Sturt, mar dêr wied er mis mei; it wiene Mâl Hynder de Aldere syn oare trije froulju, Izer-tusken-de-Hoarnen, Deadet-de-Fijân en Reade Broek, dy't susters fan Bûnte Sturt wiene. Men soe dus sizze kinne dat Mâl Hynder de Jongere in styfomkesizzer fan Bûnte Sturt wie.
Steppemûs
De steppemûs (Latynske namme: Mus spicilegus, foarhinne Mus hortulans) is in sûchdier út it skift fan 'e kjifdieren (Rodentia), de famylje fan 'e mûseftigen (Muridae) en it skaai fan 'e echte mûzen (Mus), dat nau besibbe is oan ús hûsmûs. Hy komt foar yn grutte dielen fan East-Jeropa en de Balkan, om persiis te wêzen yn Eastenryk, Tsjechje, Slowakije, Hongarije, Sloveenje, Kroaasje, Bosnje-Hertsegovina, Servje, Montenegro, Kosovo, Albaanje, Masedoanje, noardlik Grikelân, Bulgarije, Roemeenje, Moldaavje en de súdlike Oekraïne.
Groepsferkrêfting yn Delhi (2012)
Arrestaasjes
Binnen 24 oeren hie de plysje al in pear fertochten fûn en arrestearre. Ek waard al gau de bus, in wite charterbus mei in namme, identifisearre. Dat late nei de sjauffeur. Yn noch gjin wike tiid waarden ek de oare fertochten oppakt. Under harren wiene de 30-jierrige Ram Singh, de bussjauffeur, en syn 26 jierrige broer, Mukesh Singh. Beide wennen yn Delhi mar waarden yn Rajastan oppakt. De 20-jierrige Vinay Sharma, in gymlearaar, en de 19-jierrige Pawan Gupta, in fruitferkeaper, waarden arrestearre yn Uttar Pradesh en Bihar. De 17-jierrige Mohammed Afroz waard oppakt yn Delhi. De lêste fertochte dy't arrestearre wie de 28-jierrige Akshay Thakur, hy waard oppakt yn Bihar. Noch in pear oeren foar de ferkrêfting hiene de fertochten in rôf plege op in 35-jierrige timmerman. De minderjierrige hie dy man ek de bus yn lokke en sein dat de bus nei Nehru Place ride soe. Yn de bus waard de man yn inoar slein en fan syn mobyl en kontanten berôve.
Jada Fire
Jada Fire, echte namme Tenisha Roberta Myles (Los Angeles, 1 septimber 1976), is in rêstend Amerikaansk neakenmodel en pornografysk aktrise en prostituee fan Afro-Amerikaansk komôf, wa har artystenamme oft ek wol (mis)stavere wurdt as Jada Fyre of Jada Fires.
The Sharing Knife
De The Sharing Knife, ek wol bekend as de Wide Green World, is in fantasy-romansearje mei in flinke doasis romantyk fan 'e hân fan 'e súksesfolle en mannichfâld bekroande Amerikaanske skriuwster Lois McMaster Bujold. De searje omfieme oarspronklik in tetralogy fan fjouwer romans, dy't in trochrinnend ferhaal fertelle, en sadwaande minder goed los faninoar te lêzen binne as de boeken fan Bujold har oare beide searjes, de Vorkosigan-kroniken en de The World of the Five Gods-rige. De boeken fan 'e oarspronklike tetralogy binne oerset yn teminsten sân talen. Yn 2019 ferskynde as ferfolch op dy fjouwer boeken noch de novelle Knife Children.
Eftergrûn
Ta har eigen ferheardens waard it ferhaal al gau sa lang dat it úteinlik foar de publikaasje opspjalte wurde moast yn twa dielen: Beguilement (2006) en Legacy (2007). Dêrnei skreau Bujold in ferfolch, dat ek yn twa dielen útkaam: Passage (2008) en Horizon (2009). Dêrmei wie it ferhaal ôfrûne en út, en Bujold hat gjin plannen foar fierdere boeken yn dizze searje. De oarspronklike titel fan 'e earste beide dielen wie The Sharing Knife, dat sadwaande de namme fan 'e hiele searje waard. De oarspronklike titel fan it ferfolch wie The Wide Green World, wat dêrom ek wol as alternative namme foar de searje brûkt wurdt.
Horizon
Yn Horizon reizgje Dag en Fawn oer lân wer noardoan, werom nei harren beider bertegrûn. Underweis belibje hja op 'e nij witwat, mei as hichtepunt de striid tsjin in kweawillichheid dy't him fan fleanende trewanten betsjinje lit. De reis einiget yn it stedsje Clearcreek, dêr't Dag en Fawn harren nei wenjen sette en mei-iens ek harren lotsbestimming fine yn it neier ta-inoar bringen fan boeren en Marrinners.
Sitaat
In sitaat (fan it Latynske citatus, in grammatikale ferbûging fan citare, dat "bewege litte" betsjut) is in letterlike utering fan immen, dy't troch in oar oanhelle wurdt. Dêrby kin it gean om in fraze, sin of hiele passaazje dy't immen sprutsen of skreaun hat. As it sitaat sels sprutsen wurdt, sil it markearre wurde troch in tiidwurd dat oanjout dat it in sitaat is: As it sitaat skreaun wurdt, kin folstien wurde mei it pleatsen fan 'e oangeande tekst tusken klammerkes (better bekend ûnder de hollanistyske oantsjutting oanhellingstekens): Sitearjen (it dwaan fan in sitaat) ferskilt fan parafrazearjen. Dat lêste is nammentlik it yn eigen wurden werjaan fan ideeën of útspraken fan oaren: Dit bringt oan 'e harker of lêzer krekt itselde boadskip oer, dus it idee wurdt hanthavene, mar de foarm is oars. It oernimmen fan sitaten út oarmans (skreaune) wurk sûnder dúdlik oan te jaan dat it om in sitaat giet, hjit plagiaat. As by plagiaat auteursrjocht skeind wurdt, wat net altyd it gefal is, giet it om in strafber feit. It rjocht om út oarmans wurk te sitearjen (ynsafier't dúdlik oanjûn wurdt dat it om in sitaat giet en wêr't dat sitaat wei komt), hjit it sitaatrjocht. Dat rjocht is yn Nederlân fêstlein yn kêst 15a fan 'e Auteurswet.
Olympyske Simmerspullen 2020
De Olympyske Simmerspullen fan 2020 (Japansk: 2020年夏季オリンピック, transliteraasje: Nisen Nijū-nen Kaki Orinpikku), offisjeel bekend as de Spullen fan de XXXII Olympiade, wiene in grut ynternasjonaal sportevenemint yn 'e tradysje fan 'e Olympyske Spullen, dat yn 'e simmer fan 2021 holden waard yn 'e Japanske haadstêd Tokio. It wie de earste edysje fan 'e Spullen ea dy't útsteld waard en in jier letter plakfûn as de bedoeling wie. Reden dêrfoar wie de koroanapandemy. Hoewol't dizze edysje fan 'e Simmerspullen formeel fan 23 july oant 8 augustus rûn, setten guon groepswedstriden al op 21 july úteinset, twa dagen foar de iepeningsseremoanje. Oan 'e Spullen diene 11.090 sporters mei út 205 ûnderskate lannen en territoaria. It evenemint omfieme fierders 339 ûnderdielen yn 33 ferskillende sporten. Nije sporten dy't op dizze edysje fan 'e Olympyske Spullen yntrodusearre waarden, wiene 3×3 basketbal en fytskrossen frije styl, wylst yn in stikmannich besteande sporten mingde eveneminten foar manlju en froulju tafoege waarden en by it baanhurdfytsen de keppelkoers foar manlju reyntrodusearre waard en in selde evenemint foar froulju tafoege waard. Dêropta wiene der fiif sporten spesifyk foar dizze iene edysje fan 'e Olympyske Simmerspullen op it programma set. Nei de Olympyske Simmerspullen waarden yn Tokio ek de Paralympyske Simmerspullen organisearre.
Utferkiezing
By de útornearring fan 'e gaststêd foar de Olympyske Simmerspullen 2020 naam Tokio it op tsjin in stikmannich oare gadingmakkers. De wichtichsten dêrfan wiene Istanbûl, yn Turkije, en Madrid, yn Spanje. By de ferkiezing behellen dy beide stêden in dield twadde plak. Dêrom wie der in runoff nedich, wêrby't Madrid ôffoel. By de einstimming wûn Tokio it fan Istanbûl mei 60 tsjin 36 stimmen.
Algerynske mûs
Uterlike skaaimerken
De Algerynske mûs liket sterk op 'e hûsmûs, en kin dêr it maklikst fan ûnderskaat wurde troch syn koartere sturt. Hy hat trochinoar in kop-romplingte fan 8-9⅓ sm, mei in sturtlingte fan 6-7⅓ sm en in gewicht fan 15-19 g. Syn pels is brunich oer it grutste part fan syn lichem, mar ljochtet op 'e bealch ta oant opfallend wyt of krêmkleurich.
Boeing 314
De Boeing 314 'Clipper' wie in fleanboat dy't troch Boeing Airplane Company tusken 1938 en 1941 makke waard. It tastel krige de mânske fleugel fan de XB-15-bommesmiter om flechten oer de Atlantyske Oseaan en de Stille Oseaan oan te kinnen. Der waarden tolve Clippers foar Pan Am boud, mar trije dêrfan waarden foar de ôflevering oan it Britske BOAC ferkocht.
Micha (bibelboek)
Fryske oersetting
Yn 1919 joech dû. Geart Aeilco Wumkes, yn syn Ut 'e Heilige Dobbe, û.m. in oersettingsfragmint fan eigen hân fan Mi. 4:1-5 út. De earste folsleine útjefte fan Micha stie yn it Alde Testamint fan Wumkes en Eeltsje Boates Folkertsma, dêr't dy yn 1943 de earste Fryske bibeloersetting mei foltôgen. Om't sawol teologen as taalkundigen beswieren tsjin 'e fertaling Wumkes-Folkertsma hiene, waard fan 1966 ôf wurke oan in nije bibeloersetting, dy't yn 1978 útkaam as de Nije Fryske Bibeloersetting (mei stipe fan 'e provinsje Fryslân, it Nederlands Bijbelgenootschap te Haarlim en de Katholieke Bijbelstichting te Bokstel). Dat is de fertaling dy't noch altiten yn gebrûk is, yn 'e foarm fan 'e trêde, ferbettere druk fan 1995. De oersetting fan Micha waard dêrby dien troch dû. Bernard Smilde, dy't op taalkundich mêd ûnderstipe waard troch frisikus M.J. de Haan.
Abdij fan La Lucerne
Stifting
De abdij waard stifte troch Hasculphe de Subligny en syn broer Richard, doedestiids biskop fan Avranches. Dat barde yn it jier 1143 op in stik grûn oan it rivierke de Thar, tichteby La Lucerne-d'Outremer. De earste kanunniken ûnder prior Tankred († 1144) waarden troch de abdij fan Dommartin út it bisdom Amiens levere.
Midsiuwen
It kommende-rezjym waard yn 1672 op 'e nij ynfierd, mar ek dy kear wist Lucerne der oan te ûntkommen. De kanunniken slaggen der yn it beneamingsrjocht fan de kening werom te keapjen, dy't troch it grutte tal krigen fan Loadewyk XIV wol wat oanfolling yn de skatkist brûke koe. De mienskip keas yn 1700 Jean Éthéart (1700-1712) as nije abt, dy't mei syn opfolger Hyacinthe des Noires-Terres rekonstruksjes útfiere liet yn it blauwe granyt fan Carolles.
Heraut
thumb|De herauten fan de [[Elizabeth II fan it Feriene Keninkryk|Britske Keninginne yn in optocht yn Windsor.]]
Gewichtheffen op de Paralympyske Simmerspullen 1968
De IIIe Paralympyske Simmerspullen waarden yn 1968 hâlden yn Tel Aviv, Israel.
The Martian (film)
Plot
By de evakuaasje wurdt astronaut Mark Watney rekke troch in foarwerp dat troch de wyn meifierd wurdt, en de telemetry dy't trochstjoerd wurdt troch de biomonitor fan syn romtepak hâldt op. De oare leden fan 'e misje, dy't Watney net weromfine kinne mei't it sicht frijwol nul is, nimme oan dat er dea is. Mei't de stoarm almar fierder oanboazet, hawwe se ek gjin tiid om te sykjen as se net op Mars fêst komme wolle te sitten, want de MAV stiet op it punt en wurd omblaasd. De kommandant fan 'e misje, luitenant-kolonel Melissa Lewis, hakt de knoop troch en nimt it beslút om mei de rest fan har ûnderhearrigen fuortendaliks yn 'e MAV werom te kearen nei it romteskip, de Hermes, om oan 'e lange weromreis nei de Ierde te begjinnen.
Henderson en direkteur Bruce Ng fan it Jet Propulsion Laboratory (JPL; "Strieloandriuwingslaboratoarium") fan 'e NASA riede in ûnbemanne Iris-romtesonde ta om Watney genôch itensfoarrieden te besoargjen, sadat er it útsjonge kin oant de oankomst fan 'e Ares IV-misje. Mar op in dei slút de luchtslûs fan 'e habitat net goed om't der troch slitaazje in lyts gatsje yn kommen is. Fan gefolgen fynt der in ûntploffing plak as alle lucht yn it habitat op eksplosive wize ûntsnapt. De tinte wurdt oan stikken skuord en de hiele twadde jirpelrispinge friest dea yn 'e kjeld fan 'e ile Martiaanske bûtenlucht. Sanders oarderet dêrop om 'e gebrûklike feilichheidsynspeksjes foar de romtesonde oer te slaan, sadat de sonde earder lansearre wurde kin. Fjirtich sekonden nei de lansearring eksplodearret de sonde lykwols. As Watney dat nijs kriget, beseft er dat neat syn dea op Mars troch ferhongering mear keare kin.
Wittenskiplike akkuratens
Wat de wittenskiplike akkuratens fan The Martian oanbelanget, skreau romtefeartyngenieur Robert Zubrin yn in artikel yn 'e Britske krante The Guardian: "It is de earste film dy't besiket om reälistysk te wêzen en dy't wier giet oer minsken dy't wrakselje mei de swierrichheden fan 'e ferkenning fan Mars, yn tsjinstelling ta it ferskaat oan films dat spilet op Mars mar dat eins pyf-paf-poeffilms of horrorfilms binne. The Martian makket gjin gebrûk fan fantasy: gjin meunsters, gjin magy, gjin nazys. Der sitte lykwols in stikmannich technyske flaters yn."
Hâns en Grytsje
Ynhâld
Yn it mearke binne Hâns en Grytsje de bern fan in earme houtsjer en syn frou. As der in hongersneed oer it lân komt, trunet de frou, dy't de styfmem fan 'e bern is, de heit oan om harren mei te nimmen de bosk yn en dêr efter te litten. Mar Hâns heart har dat sizzen, dat hy giet nei bûten ta en docht de bûsen fol mei kiezelstientsjes dy't glimme yn 'e moanneskyn. De oare deis bringt harren heit de beide bern djip yn 'e bosk en pykt dêrnei út. Mar Hâns en Grytsje wachtsje oant it tsjuster wurdt, en folgje dan it spoar fan 'e glimmende stientsjes, dy't Hâns op 'e hinneweis om it hoartsje falle litten hat, werom nei hûs. left|thumb|230px|In yllústraasje troch [[Arthur Rackham, út 1909.]]
Goldband
Skiednis
Op 19 juny 2020 is Goldband útroppen ta 3FM Talent.
Star Trek: Nemesis
Plot
Nei't se oan in oanfal troch de bewenners fan 'e planeet ûntkomd en nei harren romteskip weromkeard binne, sette Data en syn freon Geordi La Forge, de masinist fan 'e Enterprise, de androïde wer yninoar. It is dúdlik dat it giet om in skepping fan Noonien Soong, deselde geniale mar healwize wittenskipper dy't ek Data makke hat. La Forge, dy't fêststelt dat dizze androïde net sa avansearre is as Data, ornearret dat it om in ier prototype gean moat. De androïde stelt himsels foar as B-4 (Before, "Foarôf"), in namme dy't dy teory liket te befêstigjen. B-4 liket de ferstanlike fermogens fan in pjut te hawwen en kin net fertelle wat er op Kolarus III die of hoe't er dêr bedarre is. Yn in besykjen om him in upgrade te jaan wurdt alles dat Data wit, kopiëarre nei de positroanyske matriks fan B-4. Dat hat lykwols gjin merkber effekt. Underwilens ûntfangt Picard fia de subromtebân nije oarders fan fise-admiraal Kathryn Janeway yn it haadkertier fan 'e Stjerrefloat yn San Francisco. De Federaasje hat nammentlik in útnûging ûntfongen fan 'e nije praetor fan it Romulaanske Stjerreryk om in romteskip stjoeren foar in diplomatike misje, en de Enterprise is troch syn posysje by Kolarus it tichtstby. Janeway leit út dat Shinzon troch in steatsgreep de macht yn it Romulaanske Ryk grepen hat en dat er syn ras, de Remanen, harren frijheid jaan wol en tagelyk frede slute mei de Federaasje.
Om werom te kommen yn it domein fan 'e Federaasje moat de USS Enterprise yn 'e Neutrale Sône troch de Bassenkleau, in regio fan 'e romte dêr't de strieling dy't ferskate stjerren útstjitte, kommunikaasje oer de subromtebân mei de rest fan it hielal ûnmooglik makket. Dêr wurdt it skip oanfallen troch de Scimitar, dy't gebrûk makket fan Romulaanske kamûflaazjetechnology om ûnsichtber te bliuwen foar de bemanning fan 'e Enterprise. Kaptein-luitenant Donatra komt de Enterprise mei twa Romulaanske romteskippen te help, en trijeresom witte se in beskate skea oan 'e Scimitar ta te bringen. Dêrfoaroer wit de Scimitar lykwols ien Romulaansk skip te ferneatigjen, wylst it skip fan Donatra alle wapens en oandriuwing kwytrekket en de Enterprise swiere averij oprint. Yn uterste need brûkt Deanna Troi har telepatyske fermogens om 'e Remaanske ûnderkening werom te finen; mei't dy him oan board fan 'e Scimitar befynt, kin se dêrtroch ek de posysje fan it ûnsichtbere romteskip bepale. Op dy wize wit de Enterprise it fijannige skip ek swiere skea ta te bringen, mar it slagget net om 'e Scimitar ta stilstân te bringen.
Underwilens binne oan board fan 'e Enterprise de transporters útfallen nei't Picard ôfset is. Om't oerstrieljen dus ûnmooglik is, springt Data (dy't as androïde gjin ferlet hat fan lucht) troch de iepen romte fan it iene nei it oare skip. Hy arrivearret op 'e brêge fan 'e Scimitar fuort nei't Picard Shinzon deade hat. It talaronstrielingswapen stiet op it punt om op 'e Enterprise te fjurjen. Data hellet in minuskule draachbere ienpersoanstransporter foar it ljocht, dy't La Forge him earder jûn hie doe't se him omwikselen foar B-4, spjeldet dy Picard op it boarst en aktivearret him ear't Picard wat dwaan of sizze kin. Nei't Picard op dy wize fuortstriele is nei de Enterprise, lûkt Data syn laserwapen en fjurret dat ôf op 'e talaronstrielingsgenerator, mei as gefolch dat de Scimitar ûntploft en yn stikjes en brokjes útinoar spat. Wylst de bemanning fan 'e Enterprise rouwet om it ferlies fan Data, nimt kaptein-luitenant Donatra kontakt mei it skip op om utering te jaan oan har tankberens en help oan te bieden by de fersoarging fan 'e ferwûnen.
Casting
Yn 'e rol fan 'e wichtichste antagonist, Shinzon, waard de jonge, frij ûnbekende akteur Tom Hardy cast. Regisseur Baird en produsint Berman sochten foar dy rol immen dy't op Patrick Stewart liek, mar sa'n 25 jier jonger wie. Se namen Jude Law yn omtinken, mar doe't Hardy audysje die, waard him de rol jûn. De Remaanske ûnderkening, de assistint fan Shinzon, waard spile troch in ûnwerkenber schminkte Ron Perlman, dy't op 'e set goed befreone rekke mei Hardy.
Untfangst
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hie Star Trek: Nemesis in fier ûndergemiddeld goedkarringspersintaazje fan 37%, basearre op 157 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "[De film] hat in nijsgjirrich útgongspunt en guon goede aksjesênes, mar de hiele brot fielt wat wurch oan." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behelle Star Trek: Nemesis in goedkarringspersintaazje fan 50%, basearre op 29 resinsjes.
Resultaat
Star Trek: Nemesis brocht yn 'e bioskopen wrâldwiid $67,3 miljoen op. Ofset tsjin it budget fan $60 miljoen betsjut dy opbringst in winst fan mar $7,3 miljoen. Mei't de marketingkosten dêr noch ôf moasten, litte de film in oansjenlik ferlies en koe sprutsen wurde fan in grutte flop. Yn 'e Amerikaanske bioskopen ûnderfûn de film benammen konkurrinsje fan 'e jeugdfilm Harry Potter and the Chamber of Secrets, de romantyske komeedzje Maid in Manhattan, de fantasyfilm The Lord of the Rings: The Two Towers en de James Bond-film Die Another Day.
Kaap Bretoneilân
Skiednis
Hoewol't Louisbourg yn 1745 ferovere waard troch de Britske koloniale milysje út Nij-Ingelân, en nochris troch de Britten yn 1758, bleau it ien fan 'e wichtichste plakken yn 'e koloanje Nij-Frankryk oant Frankryk oan 'e ein fan 'e Sânjierrige Oarloch, yn 1763, frijwol al syn besittings yn Noard-Amearika oan 'e Britten ôfstean moast. Kaap Bretoneilân krige doe syn hjoeddeiske namme, en waard earst in hoart by de Britske koloanje Nij-Skotlân foege, mar wie fan 1784 oant 1820 in aparte Britske koloanje. Guon fan 'e earste kolonisten fan it eilân, nei ôfrin fan 'e Sânjierrige Oarloch, wiene Ieren, dy't har fermongen mei de al oanwêzige Frânsktalige Akadianen, en sa in kultuer foarmen dy't ryk wie oan muzyk en tradysje. De earste duorjende Skotske mienskip op Kaap Bretoneilân wie Judique, dat yn 1775 stifte waard troch in Michael Mor MacDonald, dy't syn earste winter dêre trochbrocht ûnder syn op 'e kop draaide boat, in barren dat wjergalme wurdt yn 'e arsjitektuer fan it pleatslike doarpshûs. Oan 'e ein fan 'e Amerikaanske Unôfhinklikheidsoarloch fêstigen har fierders ferskate groepen Amerikaanske loyalistyske flechtlingen, dy't oan 'e kant fan 'e Britten meifochten hiene, op Kaap Bretoneilân. Under dy nijynkommelingen wie David Mathews, in eardere boargemaster fan New York, dy't fan 1795 oant 1798 as luitenant-gûverneur fan 'e koloanje tsjinne.
BFI Filmfestival fan Londen
It BFI Filmfestival fan Londen (Ingelsk: BFI London Film Festival) is in filmfestival dat elts jier yn oktober holden wurdt yn 'e Britske haadstêd Londen. It evenemint bestiet sûnt 1957. It duorret twa wiken en der wurde elts jier mear as 300 lange films, koarte films en dokumintêres fertoand, út likernôch 50 ûnderskate lannen en territoaria. It filmfestival wurdt organisearre y.g.m. it Britsk Filmynstitút (BFI).
Gewichtheffen op de Paralympyske Simmerspullen 1988
De VIIIe Paralympyske Simmerspullen waarden yn 1988 yn Seoel, Súd-Korea hâlden,
Long John Silver (betsjuttingsside)
"Long John Silver" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Rudyard Kipling
Bernetiid
Rudyard Kipling waard berne op 30 desimber 1865 yn 'e stêd Bombay, yn wat doe de Britske kroankoloanje Ynje wie. Syn heit, Lockwood Kipling, in byldhouwer en pottebakker, wie dêr rektor en heechlearaar oan 'e koart tefoaren oprjochte Sir Jamsetjee Jeejebhoy School of Art. Syn mem wie Alice MacDonald, in tige libbene frou, oer wa't in lettere Britske ûnderkening fan Ynje ris sizze soe: "Saaiheid en frou Kipling kinne net tegearre yn ien keamer ferkeare." Hja wie ien fan in kwartet Skotske susters dy't allegear mei foaroansteande hearen út 'e Britske keunstwrâld of polityk trouden (Stanley Baldwin, dy't yn 'e tweintiger en tritiger jierren trije kear foar de Konservative Partij minister-presidint fan Grut-Brittanje wie, wie bgl. in folle neef fan Rudyard Kipling). thumb|left|300px|Malabar Hill of Malabar Point, yn [[Bombay (1865).]]
Oplieding
Yn jannewaris 1878 waard Kipling talitten ta it United Services College, yn Westward Ho!, oan 'e noardkust fan Devon, in kostskoalle dy't in pear jier foartiid oprjochte wie om jonges ta te rieden op in karriêre yn 'e Britske striidkrêften. Kipling hie it dêr yn 't earstoan dreech, mar makke der letter goede freonen. Dizze skoalle soe letter it dekôr foarmje foar syn ferhalesearje oer in espel skoaljonges, Stalky & Co., út 1899. Doe't er nei fjouwer jier, yn 1882, syn oplieding yn Westward Ho! ôfrûne, besleat men dat er net genôch akademysk potinsjeel hie om in stúdzjebeurs foar de Universiteit fan Oxford te bemachtigjen, en om't syn âldelju gjin jild hiene om in stúdzje mei te bekostjen, regele syn heit, dy't ûndewilens opklommen wie ta kurator fan it Museum fan Lahore, in baantsje foar him by in pleatslike krante, de Civil & Military Gazette.
Werom yn Ynje
By de Civil & Military Gazette yn Lahore, dat hjoed de dei yn Pakistan leit, wie Kipling persiis teplak, en al moast er hurd wurkje, dochs fûn er noch de tiid om ferhalen te skriuwen en te dichtsjen. Yn 1886 publisearre er syn earste dichtbondel, Departmental Ditties. Datselde jiers krige er fan in nije haadredakteur, Kay Robinson, de romte om yn 'e Civil & Military Gazette te publisearjen. In âld-kollega sei letter oer him (yn in artikel yn 'e krante Chums, út augustus 1897) dat er noch nea ien sa mei inket omgean sjoen hie — hy ferlustige him der gewoan oan, folle op in boasaardige manear syn pin, en smiet it dan om him hinne oant it hiele kantoar derûnder siet, sadat it suver gefaarlik wie om him benei te kommen." De skriuwer fan it artikel ferfettet dan: "Yn it hjitte waar, as er inkeld in wite broek en in tin oerhimd oan hie, skynt er mear op in Dalmasiër as op in minske like te hawwen, mei't er dan fan alle kanten bûnt bespat wie mei inket."
right|thumb|200px|De omslach fan 'e ferhalebondel Soldiers Three, út [[1888.]] Yn 1883 besocht Kipling foar it earst it oan 'e foet fan 'e Himalaya leine Shimla, dat doe de simmerhaadstêd fan Britsk-Ynje wie, dêr't it koloniale regear him seis moannen fan it jier weromloek as de hjittens yn New Delhi te bot waard. Fan 1885 oant 1888 teach er dêr elts jier in moanne hinne om by syn famylje te wêzen. Shimla spilet yn syn ferhalen in grutte rol. Fan dy ferhalen ferskynden der tusken novimber 1886 en juny 1887 39 yn 'e Gazette. Letter brocht er de measten derfan út yn 'e samling Plain Tales from the Hills, syn earste proaza-útjefte, út 1888. Yn novimber 1887 waard er oerpleatst nei The Pioneer, de folle gruttere susterkrante fan 'e Gazette, yn Allahabad, yn wat no sintraal Yndia is. Underwilens skreau Kipling as in wyldeman fierder. Yn 1888 publisearre er noch seis oare ferhalebondels: Soldiers Three, The Story of the Gadsbys, In Black and White, Under the Deodars, The Phantom 'Rickshaw and Eerie Other Tales en Wee Willie Winkie and Other Child Stories, mei in totaal fan 41 ferhalen. Ta The Phantom 'Rickshaw and Other Eerie Tales hearde ek The Man Who Would Be King, dat yn 1975 ferfilme waard ûnder deselde titel mei yn 'e haadrollen Sean Connery en Michael Caine. Dêropta skreau Kipling yn syn hoedanichheid fan 'e korrespondint fan The Pioneer yn 'e regio Radjpûtana noch withoefolle reisympresjes en oare kollems, dy't letter útjûn waarden yn From Sea to Sea and Other Sketches: Letters of Travel.
East-Susseks
right|thumb|Rudyard Kipling yn syn [[Feriene Steaten|Amerikaanske tiid.]] Yn dyselde snuorje wurp Kipling him op as in fûleindich tsjinstanner fan Iersk selsbestjoer en in aartsfijân fan it bolsjewisme. Oan it begjin fan 'e Earste Wrâldoarloch skreau er, krekt as in protte oare Britske auteurs, pamfletten wêryn't er entûsjast de Britske oarlochsdoelen stipe. Hy hie neat as minachting foar pasifisten en prinsipiële tsjinstwegerders, en fitere syn soan John oan om tsjinst te nimmen. Doe't de jonge fanwegen syn minne eagen kear op kear ôfwiisd waard, regele Kipling fia in maat fan him, Lord Roberts, de befelfierend ofsier fan 'e Ierske Garde, in plakje foar John yn dat rezjimint. Yn septimber 1915 sneuvele John Kipling yn 'e Slach by Loos, yn Frânsk-Flaanderen. It lêste dat der fan him fernommen waard, wie dat er blyn en it útskreauwend fan pine troch de drek stommele nei't in ûntploffende granaat him it gesicht fan 'e holle skuord hie. Syn lichem waard pas yn 1992 identifisearre (al is dy identifikaasje letter oanfochten). Nei de dea fan syn soan skreau Kipling: "If any question why we died / Tell them, because our fathers lied" ("As immen freget wêrom't wy stoaren / Sis dan: ús heiten liigden ús tefoaren"), wat wol útlein is as in utering fan skuldgefoel foar Kipling syn rol by John syn dea.
In útfloeisel fan 'e dea fan syn soan wie ek dat Kipling behelle rekke yn 'e Ryksoarlochsgrêvekommisje, dy't ferantwurding droech foar de oanlis en it ûnderhâld fan 'e Britske oarlochsgrêven oan it Westfront. Teffens tekene er in twadielige skiednis op fan 'e Ierske Garde, it rezjimint fan syn soan, dy't útkaam yn 1923 en noch altiten beskôge wurdt as ien fan 'e bêste rezjimintale skiednissen dy't ea skreaun is. Kipling rekke fierders ek befreone mei de Frânske soldaat Maurice Hammoneau, waans libben oft rêden wie doe't in Dútske kûgel stykjen bleaun wie yn syn eksimplaar fan Kipling syn roman Kim, dy't er yn syn binnenbûse hie. Hammoneau stjoerde it boek mei de kûgel der noch yn en syn Croix de Guerre-ûnderskieding út tank op nei Kipling. Doe't er lykwols jierren letter heit waard, stie Kipling derop om beide werom te jaan.
Ut deselde tiid stammet ek Kipling syn bân mei de ynternasjonale paadfinerij, dy't ûnder de Earste Wrâldoarloch op poaten set waard troch in freon fan him, Lord Baden-Powell. De beweging brûkt in protte ideeën en nammen út Kipling syn Jungle Books-ferhalen en út syn roman Kim, lykas de beneaming "welpen", foar de bern, en de oantsjutting "akela", foar in folwoeksen froulike liedster (ekwifalint foar de manlike "hopman"). Dy namme is streekrjocht oernommen út 'e ferhalen oer Mowgli, wêryn't Akela de namme fan 'e liedster fan 'e Seeonee-wolveridel is.
Postume reputaasje
Yn it hjoeddeiske Yndia, it lân dêr't er safolle fan syn materiaal oan ûntliende, bliuwt Kipling in kontroversjeel figuer, benammen yn nasjonalistyske fermiddens en ûnder kritisy fan it koloniale ferline. Oan 'e oare kant is it bekend dat it leaflingsboek fan Jawaharlal Nehru, de earste minister-presidint fan Yndia, Kipling syn roman Kim wie. En de foaroansteande Yndiaaske histoarikus en publisist Khushwant Singh skreau yn 2001 dat er Kipling syn gedicht If... beskôget as de kearn fan it boadskip fan 'e Bhagavad Gītā yn 'e Ingelske taal. left|thumb|250px|In [[heakkekrús op in útjefte fan Kipling syn wurk.]]
The Hero (film út 2017)
Plot
Foar de rest bringt Lee syn dagen troch mei it werbelibjen fan syn gloarjedagen en it smoken fan marihûana mei Jeremy Frost, in eardere kollega-akteur dy't no syn drugsdealer en iennichste freon is. Lee syn rêstich fuortskolferjende bestean wurdt rou ûnderbrutsen as út in ûndersyk yn it sikehûs bliken docht dat er alfleisklierkanker hat. Frijwol tagelyk moetet er by Jeremy thús in oare klant fan 'e drugsdealer, de jonge(re) frou Charlotte Dylan. Troch de kankerdiagnoaze wurdt dúdlik dat Lee prioriteiten stelle moat dy't er lang fertutearzje litten hat, lykas it reparearjen fan 'e bân mei syn fan him ferfrjemde folwoeksen dochter Lucy en it sykjen nei in lêste grutte filmrol om syn reputaasje mei te konsolidearjen.
Om't er al op yngeande wize oan selsmedisearring docht mei syn marihûanagebrûk, is Lee der bekstallich fan om behanneling foar syn alfleisklierkanker te sykjen. Op it ynternet lêst er hoe leech oft op 'e termyn fan ferskate jierren de oerlibbingspersintaazjes binne by wat ien fan 'e meast ferfrettende foarmen fan kanker is. Hy freget him ôf oft in pear jier ekstra libben alle ûngemak fan 'e behanneling wol wurdich is. Ynstee set er op knoffelige wize útein mei it besykjen om 'e emosjonele wûnen te hieljen dy't er mar trochotterje litten hat sûnt er in fearnsiuw earder by syn eks-frou weigien is. Mei Lucy hat er yn gjin jierren kontakt hân en sy sit dan ek net op neieroankommen mei har heit te wachtsjen. Pas as Lee fan syn eks-frou Valerie heart wêr't se is en har yn persoan opsiket, stimt se deryn ta om oankom wike mei him út te iten te gean.
Boskmûzen
Underferdieling
De boskmûzen wurde yn 'e regel ûnderferdield yn twa groepen de echte boskmûzen (Apodemus) en de wâldmûzen (Sylvaemus). Foarhinne waarden dizze groepen oanmurken foar reguliere ûnderskaaien, mar modern ûndersyk hat oantoand dat se taksonomysk mar fan beheind belang binne en dat de besibskip binnen it skaai fan 'e boskmûzen yngewikkelder yninoar sit. Tsjintwurdich foarmje dizze oantsjuttings sadwaande wat ynformelere gearbondelings fan soarten.
Abdij fan Krzeszów
De gebouwen fan de abdij hearre ta it wichtichste barokke kompleks fan Europa en stiet op de nominaasje foar it UNESCO-wrâlderfgoed.
Sistersjinzersk kleaster 1292-1810
Abt Bernhard Rosa makke him tige fertsjinstlik foar de kulturele en religieuze ûnthouwing fan Grüssau. In soad gebouwen en keunstwurken, dêr't bekende keunstners oan wurken, binne yn dy tiid ûnstien. Op it yn 1669 stifte stiftsgymnasium sieten in soad bejeftige learlingen en dêrmei droech it kleaster ek by oan de foarming fan de ûntjouwing. De arts en mystyk dichter Angelus Silesius waard by it printsjen fan syn wurk tige troch it kleaster stipe. Njonken de sielssoarch foar de tolve stiftparochy's leveren de abten en muontsen in grutte bydrage oan de geastlike, kulturele en ekonomyske ûntjouwing fan it stiftsgebiet. Sileezje waard nei de Silezyske krigen by Prusen foege. Fanwegen de swiere kriichslêst, dêr't ek de abdij mei te meitsjen krige, koe in nijbou fan it kleaster net earder as ûnder abt Placidus Mundfering (1768–1787) útein set wurde. De nijbou soe foar in part nea hielendal foltôge wurde, om't de abdij troch de Prusyske steat yn it ramt fan de sekularisaasje yn 1810 opheft waard. Grutte dielen fan de bibleteek en in soad keunstwurken kamen yn Breslau telâne, de kleastertsjerke waard in parochytsjerke en oar besittings gyng yn hannen oer fan de Steat.
Loretokapel
De Loretokapel waard yn 1728 troch Martin Schuppert stifte. De alterbylden stamme út it atelier fan A. Dorazil. It byld fan de Madonna fan Loreto datearret fan 1676 en is foar de foargonger fan de hjoeddeiske kapel makke troch Georg Schrötter.
Kleastergebouwen
Op in hichte eastlik fan de abdij leit de ruïne fan de Annakapel, dy't yn 1722 boud waard en nei in brân yn 1884 op 'e nij boud waard. De kapellen fan de kalvaryberch waarden yn 1675-1678 yn opdracht fan abt Bernhard Rosa fan hout boud en yn 1703 ûnder abt Dominicus Geyer troch stiennen kapellen ferfongen. De kalvaryberch hat meiïnoar 32 staasjes. Yn 1682 waard it passyboek fan Grüssau printe mei dêryn de gebeden by de staasjes.
The Sharing Knife: Beguilement
Plot
As Fawn safierhinne opknapt is dat se de reis oankin, bringt Dag har thús. Hy leart har heit en mem, Sorrel en Tril Bluefield (dy't jonger binne as hysels) kennen, har ynwenjende, bline muoike Nattie, en har âldere bruorren: Fletch, de stamhâlder, en syn ferseine Clover; de gallige twilling Reed en Rush; en de grapjas Whit. Lang om let komt it hege wurd derút en freget Dag Sorrel om 'e hân fan syn dochter, ek al is it eins not done dat sljochtwei boeren en tsjoenderij brûkende Marrinners mei-inoar houlikje, en besteane der oer en wer withoefolle foaroardielen tusken dy beide befolkingsgroepen. Mar nei't se wat oan it idee wûn binne (en nei't der fan ferskate kanten wat op har ynpraat is), stimme Fawn har âldelju der mei yn. Fletch en Clover binne al lang bliid om kosteleas fan Fawn ôf te kommen, en Whit makket inkeld grappen, dy't foar Fawn miskien ferfelend binne, mar dêr't gjin kwea efter stekt. Allinnich Reed en Rush binne it der hoegenamt net mei iens dat se famylje wurde fan in Marrinner, en besykje it foarnommen houlik op alderlei manearen tsjin te kearen, mei ûnderdúmske streken dy't stadichoan ûnhuerder wurde. Mar ek al is Dag ûnderweis nei Fawn har hûs it gebrûk fan syn goede earm kwytrekke doe't er it mei in dief oan 'e stôk krige, dochs is er mei syn heak en in brutsen earm de twilling en harren maten noch te slim ôf as dy him úteinlik mei geweld fan it houlik ôfbringe wolle. Beguilement einiget as Dag Fawn nei harren houlik meinimt op 'en paad nei syn Marrinnerskamp.
Hûsmûs
Algemien foarkommen
It tinken is dat de hûsmûs oarspronklik inkeld earne yn Aazje foarkaam (wierskynlik yn noardlik Yndia), mar út bonkeresten en oar bewiismateriaal docht bliken dat er him al om 8.000 f.Kr. hinne nei it Middellânske-Seegebiet ferspraat hie. Noardlik Jeropa berikte er lykwols pas om 1.000 f.Kr. hinne. Saakkundigen geane derfan út dat dat opûnthâld feroarsake waard trochdat hûsmûzen foar harren bestean lânboukundige minsklike delsettings fan in beskate grutte brek binne.
Uterlike skaaimerken
Men kin by de jongen de mantsjes fan 'e wyfkes skiftsje troch goed nei it bunt te sjen, mei't de anogenitale ôfstân by de mantsjes likernôch dûbel sa grut is as by de wyfkes. Fierders hawwe wyfkes fanôf 10 dagen fiif pear oeren, wylst de mantsjes hielendal gjin spiennen hawwe. Yn geslachtsripe mûzen is it dúdlikste ûnderskie de testikels by de mantsjes, dy't grut binne foar sa'n lyts bistke, en dy't weromlutsen wurde kinne yn it lichem.
Opsomming fan ûndersoarten
Op grûn fan genetysk ûndersyk wurde der binnen de hûsmûs fiif ferskillende groepen ûnderskaat, dy't almeast as ûndersoarten beskôge wurde (mar inkeld ek wol as aparte soarten):
Koersbal op de Paralympyske Simmerspullen 1996
De Xe Paralympyske Simmerspullen waarden yn 1996 yn Atlanta, yn de Feriene Steaten hâlden.
Yn it Skaad fan de Wolf
Eftergrûn
Nei The Curse of Chalion en Paladin of Souls wie The Hallowed Hunt foarearst it lêste boek fan The World of the Five Gods dat Bujold skreau (der moatte der úteinlik noch twa komme). The Hallowed Hunt, dat oerset wurde kin as "De Hillige Jacht" spilet yn in fiksjonele, midsiuwskige wrâld dy't oerdúdlik basearre is op Jeropa. Op Bujold har webside is sels in lânkaart te finen wêrop't Jeropa gewoan 180 graden draait is, sadat it Ibearysk Skiereilân nei it noarden wiist. No is dy kaart net sasear foar The Hallowed Hunt bedoeld as wol foar de beide eardere boeken út 'e searje, dy't yn it keninkryk Chalion spylje. It lân dêr't The Hallowed Hunt plakfynt, en dat the Weald hjit (yn 'e Fryske oersetting "it Wold"), stiet net op 'e neamde lânkaart, mar it is net dreech om út it boek ôf te lieden dat it oerienkomt mei Dútslân, wylst it ek neamde eilân Arfrastpekka sterk oan Iislân tinken docht en "de Kantons" in dúdlike ferwizing nei Switserlân is. Mei't it klimaat yn Bujold har wrâld yn it noarden waarmer is as yn it suden, kin konkludearre wurde dat it ferhaal him op it súdlik healrûn ôfspilet.
Plot
No't de taak folbrocht is, freget Ingrey Ijada oft hja mei him trouwe wol en kriget tawurd. Sa bart, en prins Biast en segelmaster Hetwar soargje dat de saak tsjin Ijada nea foar it gerjocht komt, wylst de trije learde preesters foar Ijada in ûntheffing bemachtigje foar it yn har dragen fan 'e geast fan it loaihoars. De ein fan it boek liket te ymplisearjen dat de âlde religieuze praktiken fan it Wold yn in nije foarm werlibje sille.
Albert Konrad Gemmeker
Libben
Gemmeker waard berne yn Düsseldorf. Mei fjirtjin jier gie er fan skoalle ôf gie oan 't wurk by in fersekeringsmaatskippij. Doe't er tweintich wie sette er útein mei in oplieding foar plysjeman. Nei't er yn 1933 klear wie, kaam er by de plysje yn Duisburg. Yn 1935 hie Gemmeker in administrative funksje by de Gestapo - hy wie doe gjin lid fan de NSDAP of SS, mar gou as te betrouwen.
PC 2014
Twadde List
Op de twadde list waard it partuer fan Haye Jan Nicolay ferslein toch it partuer fan Jelte Pieter Dijkstra. It partuer fan Jan Dirk de Groot waard ferslein troch Martijn Olijnsma. De favorite partueren van van der Bos en Steenstra giene maklik nei de heale finale.
Oidipoes yn Kolonos
Fryske oersetting
De Fryske oersetting fan Oidipoes yn Kolonos ferskynde yn 1991 yn ien bân mei twa oare toanielstikken fan Sofoklês (Filoktêtês en Kening Oidipoes) ûnder de titel Sofoklês: Trije Trageedzjes. De fertaling wie fan 'e hân fan klassyk oersetter Klaas Bruinsma (ek ferantwurdlik foar de Fryske oersettings fan 'e Ilias en de Odyssee), dy't it boek yn eigen behear yn in beheinde oplaach fan twahûndert eksimplaren útjaan liet by Utjouwerij Van der Eems te Easterein. Yn 1993 waard oan Bruinsma de dr. Obe Postmapriis takend foar syn oersetting Sofoklês: Trije Trageedzjes.
Habakuk (bibelboek)
Habakuk, yn it oarspronklike Hebriuwsk: חבקוק, Ḥaḇakuk, is in tekst út sawol de joadske as de kristlike Bibel. Yn 'e joadske Tenach makket it ûnderdiel út fan it boek תרי עשר, Ṯrei Asar, dat "De Tolve" betsjut (t.w. de tolve lytse profeten, dy't yn 'e joadske Bibel gearboske binne ta ien inkeld boek), it 13de fan 24, dat dan wer ûnder de Neḇi'im Aḥaronim (de "Lettere Profeten") falt. Yn it Alde Testamint fan 'e kristlike Bibel foarmet Habakuk in bibelboek op himsels, it 35ste fan 39 (neffens de Nije Fryske Bibeloersetting fan 1978), dat yn 'e offisjeuze ûnderferdieling fan 'e bibelboeken ta de Lytse Profeten heart (dy't sa neamd wurde om't dy teksten frij koart binne yn ferhâlding ta de saneamde Grutte Profeten).
American Pie 3: The Wedding
Plot
As se út te iten binne yn in djoer restaurant, wol Jim Levenstein syn faam Michelle Flaherty in houliksoansiik dwaan. Lykas altyd eamelet er der mar wat yn om, en dan skillet syn heit Noah him op mei it berjocht dat er de ferlovingsring thúslizze litten hat en inkeld in leech ringdoaske by him hat. Mar haw gjin noed, want Noah is mei de ring ûnderweis nei it restaurant. Underwilens misbegrypt Michelle Jim folslein en mient se dat er harren sekslibben wat pikanter hawwe wol. Dat, ear't er har tsjinhâlde kin, dûkt se ûnder de tafel om him dêr op datseldichste plak oraal te befredigjen. Noah komt opdaagjen mei de ring en nimt oan dat Michelle eefkes nei it húske is. Hy stelt fêst dat Jim mar frijwat in kleur hat, wat grif fan 'e senuwen komt. Hy stelt foar dat Jim even nei bûten giet foar wat frisse lucht, en as Jim dat ôfwimpelet, skuort er him "foar syn eigen goederbêst" fan 't plak om mei. Dan docht bliken, ta ôfgriis fan Noah en alle oare iters yn it restaurant, dat Jim mei in ereksje sit en broek en ûnderbroek op 'e ankels hat. De reden dêrfoar wurdt dúdlik as Michelle ûnder de tafel wei komt. Jim lûkt de broek op en set it houliksoansiik troch, dêr't Michelle entûsjast tawurd op jout.
Night at the Museum (franchise)
Night at the Museum: Secret of the Tomb
Yn Night at the Museum: Secret of the Tomb is Larry Daley (Ben Stiller) al wer jierren nachtwachter yn it Amerikaansk Natoerhistoarysk Museum yn New York. De útstalde besjensweardichheden binne syn bêste freonen wurden, en de skrik slacht Larry dan ek om it hert as bliken docht dat de magy fan 'e Tafel fan Ahkmenrah begjint te haperjen. Om 'e krêften fan 'e Tafel te fernijen, moat Larry de farao Ahkmenrah (Rami Malek) mei sarkofaach en al meinimme nei it Britsk Museum yn Londen, dêr't syn âlden Merenkahre (Ben Kingsley) en Sjepseheret (Anjali Jay) har befine. Theodore Roosevelt (Robin Williams), Sacajawea (Mizuo Peck), Jedediah (Owen Wilson), Octavius (Steve Coogan) en ferskate oaren reizgje as fersteklingen mei.
Night at the Museum: Secret of the Tomb waard fannijs regissearre troch Shawn Levy nei in senario fan David Guion en Michael Handelman. De film gie op 11 desimber 2014 yn premiêre, en brocht $363,2 miljoen op tsjin in budget fan $127 miljoen.
Snooker op de Paralympyske Simmerspullen 1976
De Ve Paralympyske Simmerspullen waarden yn 1976 hâlden yn Toronto, Kanada.
It wie oant 1984 de lêste kear it Snooker op it programma stie fan de Simmerspullen.
Despicable Me (franchise)
Despicable Me 4
Yn in fraachpetear yn septimber 2017 makke Chris Meledandri, de algemien direkteur fan filmstudio Illumination en de produsint fan 'e Despicable Me-films, bekend dat der in fjirde diel út 'e haadrige yn 'e preproduksjefaze ferkearde.
Koarte films
Anno 2021 binne der yn totaal 14 koarte films makke yn it ramt fan 'e Despicable Me-franchise. Trije dêrfan waarden yn 2010 útbrocht op 'e dvd en blu-ray fan 'e lange film Despicable Me. Trije oaren waarden yn 2013 publisearre op 'e dvd en blu-ray fan 'e lange film Despicable Me 2. Nochris trije kamen yn 2015 út fia de dvd en blu-ray fan 'e lange film Minions. Fan 'e restearjende fiif koarte films waard ien elts útbrocht op 'e dvd en blu-ray fan 'e lange films The Secret Life of Pets (2016), Despicable Me 3 (2017), The Grinch (2018) en The Secret Life of Pets 2 (2019), wylst ien as foarfilm yn 'e bioskoop mei The Grinch útbrocht waard.
Santa's Little Helpers
Yn 'e koarte film Santa's Little Helpers reitsje de trewantsjes Kevin, Stuart en Bob by fersin strâne op 'e Noardpoal. Se roeie mei de rimen dy't se hawwe en geane as krystelfkes oan it wurk foar de krystman. Santa's Little Helpers waard yn 2019 útbrocht as bonusfilmke op 'e dvd en blu-ray fan The Grinch.
Muzyk
Yn it ramt fan 'e Despicable Me-franchise binne de folgjende soundtrackalbums ferskynd:
Tawakkul Karman
Tawakkul Karman (Arabysk: توكل كرمان; sekuerder transliterearre: Tawakul Karmān; Mekhlaf, 7 febrewaris 1979) is in Jemenitysk sjoernaliste, politika en minskerjochte-aktiviste, dy't har foar de bûtenwrâld oer ûntjoech ta it gesicht fan 'e Jemenityske Opstân fan 2011, in ûnderdiel fan 'e Arabyske Maityd.
Dakota (taal)
Taalbesibskip en dialekten
It Dakota is nau besibbe oan it Lakota, dat fan âlds mear nei it westen ta sprutsen wurdt. Tegearre foarmje dy beide talen it Sû, dat eins gjin taal is mar mear in taalkontinuum (wêrby't oangrinzgjende dialekten yninoar oergeane en in keatling foarmje; alle buordialekten binne ûnderling fersteanber, mar de sprekkers fan 'e dialekten oan 'e beide úteinen fan it keatling kinne inoar net ferstean). It Sû heart ta de gruttere Sûaanske taalfamylje, en foarmet mei it Assiniboin en it Stony de Dakotaanske taalkloft binnen de Mississippydelling-Sûaanske talen.
Snooker op de Paralympyske Simmerspullen 1988
It wie definityf de lêste kear dat snooker op it programma stie fan de Simmerspullen.
Taken (franchise)
Taken is in Ingelsktalige Frânske mediafranchise út 'e koker fan filmprodusint Luc Besson, dy't yn 2008 úteinsette mei de aksjefilm Taken. Neitiid waarden twa ferfolchfilms makke. Alle trije films hawwe akteur Liam Neeson yn 'e haadrol as Bryan Mills. De earste film krige mingde resinsjes fan 'e filmkritisy, mar de ferfolgen waarden min ûntfongen. Nettsjinsteande dat wiene alle trije film kommersjeel tige súksesfol yn 'e bioskopen. Yn 2017 waard by wize fan prequel in tillefyzjesearje makke mei Clive Standen yn 'e haadrol.
Tsjerke fan Kreta
Hjoed de dei
De Tsjerke fan Kreta is hjoed de dei noch altiten in steatstsjerke; de salarissen en pinsjoenen fan 'e geastliken wurde betelle troch de steat en binne kwa hichte ferlykber mei dy fan leararen. Religieuze houliken en dopen útfierd troch de Tsjerke steane foar de Grykske wet gelyk mei it boargerlik houlik en ynskriuwings yn it boargerlik berteregister. It wurdt as net mear as normaal beskôge dat it Grykske regear him bemuoit mei de beneamings fan hege geastliken binnen de Tsjerke fan Kreta (en trouwens likegoed binnen de Tsjerke fan Grikelân).
Boston Globe-Horn Book Award
Der binne trije kategoryen: "fiksje en poëzij", "non-fiksje" en "printeboek". De non-fiksjekategory waard tafoege yn 1975, en de kategory fiksje waard yn 2001 útwreide ta "fiksje en poëzij". Fierders binne der sûnt 1977 troch de jierren hinne fiif "bysûndere fermeldings" tawiisd. Boeken wurde oer it algemien nominearre troch de útjouwers (dy't mar in beheind tal oanmeldings yntsjinje meie), mar de sjuery hoecht him dêr net oan te hâlden en mei ek oare boeken as winners útornearje. Foar in folsleine list mei winners, sjoch op dizze side, op 'e Ingelske Wikipedy.
Sarah Palin
Politike Karriêre
Yn 2006 fersloech Palin yn 'e Republikeinske foarferkiezing de sittende gûverneur fan Alaska, Frank Murkowski, yn 'e striid om it kandidaatskip foar de gûverneursferkiezing, wêryn't se dêrnei koarte metten makke mei de eardere Demokratyske gûverneur fan Alaska Tony Knowles. Palin wie de jongste persoan en de earste frou ea dy't gûverneur fan Alaska waard, wat har barre mocht yn desimber 2006. Yn 2008 waard se troch de doetiidske Republikeinske presidintskandidaat John McCain keazen ta syn running mate, oftewol fise-presidintskandidate, wêrmei't se foar it earst bekendheid krige bûten Alaska en de hegere Republikeinske fermiddens yn 'e Feriene Steaten. Se wie de earste Alaskaan ea dy't foar ien fan 'e beide grutte partijen meidie oan 'e Amerikaanske presidintsferkiezings. Doe't ynstee fan John McCain syn Demokratyske rivaal Barack Obama de ferkiezings wûn, wiene foaroansteande Republikeinen der as de roeken by om har dêr de skuld fan te jaan. Ek hie se te lijen fan 'e útsûnderlik populêre pornografyske filmparody dy't Larry Flynt syn Hustler Video oer har makke, titele Who's Nailin' Paylin?, mei pornografysk aktrise Lisa Ann yn 'e haadrol. Alles yn oanmerking nommen, besleat se dat se as oansketten wyld Alaska as gûverneur gjin goed mear die, en dêrom trede se yn july 2009 ôf.
Science Fiction Chronicle
Skiednis
Yn 2000 waard Science Fiction Chronicle oankocht troch de gruttere útjouwerij DNA Publications, fan Warren Lapine. Yn 't earstoan waard Porter oanholden as haadredakteur, mar yn 2002 waard er ferfongen troch John R. Douglas, dy't yn 2005 sels opfolge waard troch Ian Randal Strock. Yn 2001 groeide de oplaach oant mear as 10.000 eksimplaren. Oarspronklik hie Science Fiction Chronicle in moanneblêd west, mar letter ferskynde it iens yn 'e twa moannen; DNA Publications makke der koart nei de oankeap wer in moanneblêd fan, mar yn 2005 liet men dat publikaasjeskema fannijs slûpe. Uteinlik rûn de oplaach safier werom dat it blêd yn septimber 2006, nei 267 edysjes, mar hielendal opdoekt waard.
Tripoly
"Tripoly", "Tripoli" of "Tripolis" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Willem Kolff
Willem Kolff folge syn oplieding ta ynternist yn it Akademysk Sikehûs Grins. Nei it útbrekken fan de oarloch, mei it oernimmen fan it klinykbestjoer troch Kreuzewendich von dem Borne, in nazy, gong er nei it stedssikehus te Kampen. Dêr hat er, op eigen manneboet, en mei help fan lokale meistanners, en mei simpele materialen, it earste prototype fan de keunstnier makke (1943). Syn motivaasje wie ynjûn troch it ferstjerren fan in jongkeardel, in sterke boeresoan, oan akute nierútfal. De earste pasjint mei akute nierútfal dy't Kolff mei de keunstnier behannele, oerlibbe. Dêrnei wiene der in stikmannich dy't lykwols ferstoaren.
Lieneke Dijkzeul
Lieneke Dijkzeul (Snits, 7 maart 1950) is in Nederlânsk skriuwster fan berneboeken en literatuer foar folwoeksenen.
Star Trek: Deep Space Nine
Weromkearende byrollen
(op folchoarder fan dielname oan ôfleverings)