cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Filmmusical
Skiednis
Yn 1933 libbe de filmmusical fannijs op, regisseur/goreograaf Busby Berkeley (1895-1976), bekend fan ûnder oaren 42nd Street), wreide tradisjonele dûnsnûmers út mei ideeën dy't er opdien hie as soldaat. Sa brûkte er eksperimintele bylden dy’t as basis dûnsers en sjongers foarmen. Ek Fred Astaire (1899-1987) wie mei syn ritmyske keppeling fan byld en lûd net fuort te tinken út de musicalwrâld.
Yn Yndia is sawat de hiele filmyndustry stuolle op musicals, de saneamde Bollywoodfilms. Dy musicals binne noch altyd och sa pupulêr yn Aazje en hawwe de ôfrûne desennia ek bekendheid yn de Westerske wrâld krigen.
Hillich Grêftsjerke
De tsjerke is ûnderdiel fan it UNESCO wrâlderfgoed fan de Alde Stêd yn Jeruzalim.
Ottomaanske Ryk
Yn 1545 stoartte it heechste diel fan de klokketoer yn. De Fransiskaanske muontsen moasten nettsjinsteande it tanimmende tal pylgers nei ferwaarloazging de tsjerke yn 1555 renovearje. Se bouden de Aedicule op 'e nij op yn in gruttere foarm, sadat der in foarkeamer ûnstie. In moarmeren skryn waard makke om de oerbliuwsels fan it grêf fan Kristus te bedekken, nei alle gedachten om tefoarren te kommen dat pylgers ta oantinken lytse stikjes fan it grêf mei nimme soene. Oer it kalkstiennen bêd dêr't it lichem fan Kristus lein hawwe soe waard in moarmeren beklaaiing lein.
20e iuw
De tsjintwurdige koepel, makke fan izer, waard yn 1868 restaurearre troch katoliken, Griken en Turken en nochris restaurearre tusken 1994-1997 as ûnderdiel fan in gruttere renovaasje fan de tsjerke dy't al sûnt 1959 plak fynt. By de restauraasjewurken en opgravings fan 1970 oant 1978 yn it gebou waard fêststeld dat it gebiet oarspronklik in stiengat wie, dêr't wite sânstien wûn waard. Eastlike fan de Kapel fan Sint-Helena ûntdutsen de graafmasjines in romte mei in 2e iuwske tekening fan in romeinsk skip, twa lege muorren dy't de flier fan de 2e iuwske Hadrianus-timpel droegen en in hegere muorre út de 4e iuw fan de troch Konstantyn boude basilyk. Nei de opgravings út de iere jierren 1970 hawwe Armeenske autoriteiten dy argeologyske romte omfoarme ta de "Kapel fan Sint-Vartan" en in brêge oer it stiengat lein, sadat de kapel fanôf de Sint-Helenakapel te berikken is.
Yn 2016 waard de Aedicule restaurearre. Foar it earst sûnt 1555 waard de moarmeren beklaaiing fan it ferûnderstelde plak dêr't Jezus syn lichem lein hat ferwidere. Doe't de beklaaiing ferwidere waard op 26 oktober levere de earste ynspeksje fan de Nasjonale Technyske Universiteit fan Athene ynearsten allinne in laach folmaterjaal op. Yn 'e nacht fan 28 oktober waard it oarspronklike kalkstiennen grêfbêd yntakt bleatlein. Dêrmei kin fêststeld wurde dat it grêf troch de tiid net fan lokaasje feroare is en dat de kalkstiennen muorren yn de Aedicule orizjineel binne. Al gau dêrnei waard de tombe wer fersegele.
Kalvary
Under de Golgothakapel leit de "Kapel fan Adam". Neffens de oerlevering waard Jezus krusige op it plak dêr't de skedel fan Adam begroeven lei. Guon wolle ha dat it bloed fan Kristus by it krús delrûn en troch in spleet yn 'e rots Adam's skedel folle om him te reinigjen fan de sûnde yn it Paradys. De letters A+D+A+M kinne ek ferwize nei de minske yn it algemien, dy't troch de krúsdea fan Jezus ferlost waard fan de sûnde. Yn it Gryksk foarmje de earste letters fan de fjouwer hoeken fan de wrâld it wurd ADAM (Anatole: easten, Dysis: westen, Arktos: noarden, Mesembria: suden). Troch in raam yn de 11e iuwske apsis kin yn de rots fan Golgotha in skuor sjoen wurde, dy't ûnstien wêze soe troch de ierdskodding dy't op de dea fan Jezus folge.
Efter de Kapel fan Adam leit it Museum fan it Gryksk-Otterdokske Patriargaat. Yn it museum wurden in soad reliken útstalt, wêrûnder in kristallen miter dêr't ea in fragmint fan it krús yn ferwurke wie.
Rotunda en Aedicula
De kapel datearret foar it measte út 1809, doe't der nei skea fanwegen brân de kapel yn de Ottomaanske barok op 'e nij boud waard. Yn de rin fan de tiid ûnstiene der grutte skuorren yn de muorren fan de kapel fanwegen brek oan de konstruksje. De moarmeren platen oan de kanten wiene te swier en it tapaste semint ynferieur. Nei de ierdskodding fan Jericho yn 1927 drige it hiele bouwurk yn te stoarten. Yn 1947, yn it lêste jier fan harren mandaat foar Palestina, lieten de Britten de kapel mei in stalen korset omklamje om sa de kapel foar ynstoarten te behoedzjen. Yn de jierren 2016-2017 waard de kapel restaurearre en foar nije ierdskoddings feilich steld. Yn it ramt fan de restauraasje troch Grykske saakkundigen waard in finster yn de moarmeren beklaaiing snien. Troch it raam fan it finster binne de resten fan de opgeande rots te sjen, dy't befêstigje dat it by de grêfkeamer om in lokaal selden foarkommend yndividueel grêf giet. Dat komt oerien mei de beskriuwing yn it evangeelje fan Jehannes dat Jezus yn in nij grêf byset waard, dat noch net earder brûkt wie.
Koeromgong
De kapellen yn de koeromgong binne fan noard nei súd: de "Finzenis fan Kristus", de Grykske "Kapel fan Sint-Longinus", de Armeenske "Kapel fan it Ferdielen fan de Klean", de tagong ta de Sint-Helenakapel en de Grykske "Kapel fan de Bespotting".
VEONN
Materieel
De measte bussen bleaune lykwols riden mei it âlde kleureskema. Dit wie foaral ESO-streekgiel/griis, FRAM-blau en DVM/NWH-giel/blau.
Ferhaal
Foarbylden fan non-fiksje binne autobiografyen, biografyen, taspraken, sjoernalistyk, skiedskriuwing en wittenskiplike boeken en artikels. By fiksje kin men op it mêd fan proaza tinke oan folksferhalen (anekdoates, leginden, mearkes, myten, moppen en sêgen) en literatuer (koarte ferhalen, novelles en romans), en op it mêd fan poëzij oan epyk en lyryk. De literatuer kin fierders ek opdield wurde yn ferskate sjenres, lykas chicklit, detektives, fantasy, horror, mainstream, romantyk, science fiction, thrillers en westerns.
Oarloch fan Reade Wolk
Foarskiednis
Yn 1865 ûndernaam it Amerikaanske Leger op befel fan generaal-majoar Grenville M. Dodge, in wiere fjildtocht, de Ekspedysje nei de Powderrivier, tsjin 'e Lakota, Noardlike Sjajinnen en Noardlike Arapaho. Under brigadegeneraal Patrick E. Connor teagen dêrby trije legerkolonnes fan yn totaal 2.675 man tsjin 'e Yndianen op, mar it slagge de trage troepen net om 'e mobile Yndianen ta in beslissend treffen te twingen, en de meagere súkseskes dy't behelle waarden, wiene eins folslein ta te skriuwen oan 'e ynset fan Pâny- en Omaha-ferkenners. De Yndianen seagen dizze fjildtocht as in provokaasje, en harren wjerstân tsjin reizgers oer it Bozeman Trail boaze allinne noch mar fierder oan.
De partijen
Kolonel Carrington, dy't op 17 juny 1866 út Fort Laramie ôfsette, hie 700 militêren by him en 300 boargers, wêrûnder fuorlju, wurklju en oare ûnderoannimmers fan it leger, mar ek dy har froulju en bern. Syn bagaazjetrein bestie út net minder as 226 kapweinen fol foarrieden, en teffens waard der in mânske keppel fan 1.000 kij meidreaun. Fan in tipelsinniger aard wie dat ek in rezjimintskapel fan 35 muzikanten meigie. Carrington sleepte ek in grutte meganyske "gersmeanmasine" mei, in nije útfining, mar dat wie sa'n bombidich ding dat it syn opmars oanhâldend fertrage. Carrington syn gids wie de ferneamde frontiersman Jim Bridger, mar de kolonel wegere om Yndiaanske ferkenners mei te nimmen, dy't him fan essinsjele ynformaasje oer de fijân foarsjen hawwe koene.
De Yndianen wiene noch minder bewapene, want in protte fan 'e krigers moasten it dwaan mei pylk-en-bôge, wylst oaren mei noch âldere musketten as de Springfields fan 'e ynfantery útrist wiene. Oare wapens, lykas spearen, tomahawks, gnodzen en messen, wiene inkeld te brûken yn man-tsjin-mangefjochten. It grutte foardiel dat de Yndianen oer Carrington syn troepen hiene, wie dat se folle mobiler wiene.
De oanlis fan 'e forten
Carrington wie eins gjin militêr, mar in yngenieur dy't syn ofsiersrang te tankjen hie oan politike freonen. Hy lei him benammen ta op it bouwen fan perfekte, wiskundich-sekuere fortifikaasjewurken. Dàt, en syn yngeande tarieding op 'e winter wiene bêst te begripen, mar hy dreau guon fan syn ûnderhearrige ofsieren der suver mei ta waansin. De 'echte' militêren, feteranen út 'e Boargeroarloch, wiene derfan oertsjûge dat se maklik mei de Yndianen ôfweve koene, as se mar trochpakke mochten ynstee fan har tiid te ferdwaan mei it bouwen fan forten. Dy ynstelling soe letter rare gefolgen hawwe.
Jerry Stiller
Jonkheid en oplieding
Stiller waard yn 1927 berne yn it Unity Hospital yn 'e New Yorkske borough Brooklyn, as de âldste fan fjouwer bern yn 'e húshâlding fan William Stiller (1896-1999), in bussjauffeur, en dy syn frou Bella Citron (1902-1954). Hy wie fan etnysk Joadsk komôf; syn pake en beppe oan heitekant wiene Joadske ymmigranten út Galysje (doe ûnderdiel fan Eastenryk-Hongarije, no yn 'e westlike Oekraïne), wylst syn mem sels yn Poalen berne wie.
Kenneth Turan
Jonkheid en oplieding
Turan waard yn 1946 berne yn 'e New Yorkske borough Brooklyn, dêr't er opgroeide yn in religieus joadsk fermidden. Nei't er it fuortset ûnderwiis ôfrûne hie, studearre er oan it Swarthmore Kolleezje, dêr't er in bachelorgraad behelle. Neitiid learde er fierder oan 'e Columbia Universiteit, dêr't er ôfstudearre mei in mastertitel yn sjoernalistyk.
Hugo von Tschudi
Libben en karriêre
As direkteur fan 'e Nationalgalerie kocht Von Tschudi benammen Frânske stikken oan, mei't Frânske keunstners, lykas Manet, Renoir, Monet en Gauguin om 'e iuwwiksel hinne de ynternasjonale keunstwrâld behearsken. Likegoed fielden Dútske keunstners har passearre. Underwilens hie Von Tschudi op eigen kosten Guiguin syn kontroversjele skilderij De Berte fan Kristus oanskaft, in wurk wêrfan't de ferminging fan it hillige mei it wrâldske yn dy tiid oer it algemien net wurdearre waard, om it mar sêft út te drukken. Doe't Von Tschudi it yn 1908 bestie om dat skilderij yn 'e Nationalgalerie tentoan te stellen, waard er troch keizer Willem II út syn funksje as museumdirekteur ûntslein.
Katie Kox
Katie Kox, echte namme: Amanda Savini (op Hawaï, 17 desimber 1985), is in Amerikaansk neakenmodel, stripper en pornografysk aktrise fan etnysk Italjaansk komôf. Har artystenamme wurdt ek wol misstavere as Katie Koxxx of Cathy Cox. Hja sette yn 2008 útein mei in wurkpaad yn 'e Amerikaanske pornoyndustry en spile yn frijwat films. Yn 2011 waard Kox nominearre foar in prestizjeuze AVN Award.
Anna fan Bueren
As it ienlingsbern fan Maksimiliaan fan Egmont en Françoise fan Lannoy waard hja nei it ferstjerren fan har heit, yn 1548, dy syn erfdochter, wat har in tige oantreklike partij makke om mei te trouwen. Keizer Karel V sels (dy't befreone west hie mei har heit) beävensearre lykwols dat it syn beskermeling Willem fan Oranje wie, dy't op 8 july 1551 oan har boaske. Dêrby sloech er alle rie yn 'e wyn om sa'n houlik en de dêrút fuortkommende grutte akkumulaasje fan rykdom en macht yn it slachte Oranje-Nassau foar te kommen.
Anna fan Bueren en Willem fan Oranje krigen trije bern, wêrfan't de âldste, Marije (1553-1555 al mei twa jier kaam te ferstjerren. De beide jongsten wiene Filips Willem (1554-1618) en Marije (1556-1616). Ut 'e briefkerij fan Oranje mei Anna fan Bueren docht bliken dat harren houlik goed wie, ek al wie it bûten harrensels om beävensearre. De prins hie sels in poppenamme foar syn frou: Tanneke. Anna fan Bueren ferstoar jong, yn 1558, doe't hja noch mar 25 jier wie, oan wat nei alle gedachten in longûntstekking west hat. Alle besittings fan it Hûs Egmont kamen doe yn 'e hannen fan har man Willem fan Oranje, en bedarren fia him by de lettere leden fan syn slachte, sadat Willem-Alexander yn 1986 ûnder de skûlnamme W.A. van Buren de Alvestêdetocht ride koe. Anna fan Bueren leit begroeven yn in grêfkelder ûnder it prealgrêf fan Ingelbrecht II fan Nassau, yn 'e Grutte of Leaffrouwetsjerke te Breda.
Botany
Botany of plantkunde is de foarm fan biology dy't him dwaande hâldt mei it bestudearjen fan planten. Biologen dy't har dêrop talizze, wurde botanisy (inkeltal: botanikus) of plantkundigen neamd. De term "botany" komt fan it Aldgrykske wurd βοτάνη, botanē, dat "greide", "gers" of "foer" betsjut. Tadisjoneel omfiemet de botany ek: Hoewol't no dúdlik is dat algen en skimmels gjin planten binne, hearre de fykology en de mykology noch altyd ta it wurkmêd fan it Ynternasjonaal Botanysk Kongres. Tsjintwurdich bestudearje botanisy sa'n 400.000 soarten organismes, wêrûnder likernôch 260.000 soarten faskulêre planten (Tracheophyta) en ûngefear 248.000 soarten blommen.
Rampefilm
Skaaimerken
Yn rampefilms spylje gauris in soad akteurs (faak grutte stjerren) en sitte mear ferhaallinen. Kwa ferhaal binne rampefilms ûnder te ferdielen yn trije groepen:
Oarlochsfilm
Begrinzing
Dokumintêres oer oarloch wurde net ta it sjenre oarlochsfilm rekkene.
1990-no
Kompjûtertechniken en spesjale effekten wurde mei súkses brûkt om de oarloch realistysker as ea earder wer te jaan.
Francis Gibson (bankier)
Libben en karriêre
Koart nei it sluten fan syn houlik waard Gibson troch de ynfloed fan syn skoanheit oansteld as direkteur fan 'e spoarmaatskippij Stockton and Darlington Railway. Neitiid wied er ien fan 'e fjouwer stifters fan it plak Middlesbrough. Hoewol't se te Saffron Walden wennen, brochten Gibson en de frou eltse simmer twa moannen troch op it bûten Balder Grange, dat se yn 1843 oankochten yn it Noardingelske greefskip Durham. Gibson stoar yn 1858 yn it Italjaanske Florâns oan in oerhaal, doe't er noch mar 53 jier wie.
Manistee Yndianereservaat
Skiednis
Dit reservaat waard lykwols oan 'e ein fan 'e njoggentjinde iuw troch it Amerikaanske regear opheft. Nei in lange wrakseling mei de Amerikaanske oerheidsburokrasy wist de Little River Troep yn 1994 einlings syn erkenning werom te winnen. Sadwaande waard op 21 septimber 1994 troch it Amerikaansk Ministearje fan Binnenlânske Saken foar de stamme it eigen Little River Yndianereservaat oprjochte.
Ljouwert fan A-Z
D
Rick van Daalen - Margo Dames - Dekemahûs - Dekemastate (Huzum)- De Deur - Diakonessehûs - De Dyk Jannes Johannes Cornelis van Dijk - Dykstrastate - Doarpstsjerke (Huzum) - Doedtsmoershûs - Dokkumer Ie - Dolle Schaatsnacht - Sint-Dominikustsjerke - Sytse Douma - DOV - Cisca Dresselhuys - Max Dwinger
L
LAB - LAC Frisia 1883 - Lân fan Taal - Lânskipshûs - Leeuwarder Nieuwsblad - Abraham Salomon Levisson - Lienward College - Louis Lyklema - List fan biskoppen fan Grins-Ljouwert - Lauwersloop - Liet - Heddy Lester - Lienward College - Benjamin Pieter Liese - SC Lions '66 - Ljouwert-Binnenstêd - List fan bylden yn Ljouwert - List fan heechste gebouwen fan Ljouwert - List fan Ljouwerters - Ljouwerter Earstejiers Yntroduksjeperioade - Ljouwerter Krante - Ljouwerter Lyseum - Egbert Jans fan Ljouwert - Ljouwerter Krante - Ljouwerter Roeiferiening Wetterwille - Ljouwertersk - CSV De Ljouwerter Swellen - Gauke Loopstra - Willem Loré - Lutherske Tsjerke (Ljouwert) - LVV Fryslân
Westmuorreplein
Keppelings om utens
רחבת הכותל המערבי Western Wall Plaza
Snoqualmie Pass (Washington)
Rekreaasje
Om it plak hinne binne ferskate fekânsjewentes foar bygelyks guon ynwenners fan de Seattle stêdekloft hawwe tydlik in fekânsjehûs en guon binne der jierrûn. Dat tal wurdt rûsd op 150. Wintersport is it foarnaamste, mar ek jierrûn bûtendoar aktiviteiten binne populêr.
Jan Ligthart (akteur)
Jan Ligthart (Steenbergen, 1962) is in Nederlânsk akteur, sjoernalist en skriuwer.
Leopold Fitzinger
Libben en karriêre
Fitzinger waard yn 1802 berne yn 'e Eastenrykske haadstêd Wenen, en studearre letter botany oan 'e Universiteit fan Wenen ûnder heechlearaar Nikolaus Joseph von Jacquin. Yn 1817, doe't er noch mar fyftjin jier wie, kaam er as frijwillich assistint by it Weenske Natoerhistoarysk Museum te wurkjen. Om't in fêste oanstelling útbleau, ferliet Fitzinger it museum yn 1821 om siktaris fan 'e provinsjale folksfertsjintwurdiging fan Nedereastenryk te wurden. Syn nije wurkjouwer stie him lykwols ta om ek dêrnei ûnder kantoaroeren foar it museum yn 't spier te bliuwen.
The Good, the Bad and the Ugly
Plot
Nei't de Man sûnder Namme opbettere is, sette hy en Ramírez ôf, klaaid yn 'e Konfederearre unifoarmen fan 'e soldaten yn 'e koets fan Carson. Dat pakt lykwols ferkeard út as se kriichsfinzen nommen wurde troch Noardlike soldaten en fêstsetten wurde yn it kriichsfinzenekamp fan Batterville. As dêr appèl holden wurdt, brûkt Ramírez de skûlnamme 'Bill Carson', wat de oandacht lûkt fan Angel Eyes, dy't ek yn it kamp omhinget yn 'e momkape fan in Noardlike sersjant. Neitiid martelet de hierling Ramírez om ynformaasje oer de Konfederearre goudskat te krijen, en Ramírez moat de namme fan it begraafplak priisjaan. Hy fertelt ek dat de Man sûnder Namme de iennichste is dy't de namme fan it krekte grêf wit. Mei't er foar it ferstân hat dat de Man sûnder Namme út oar hout snien is as Ramírez, en net tajaan sil oan tramtaasje, biedt Angel Eyes him in gelikens diel fan it goud oan. De Man sûnder Namme stimt dêrmei yn en set ôf mei Angel Eyes en dy syn trewanten. Ramírez wurdt op 'e trein set nei in plak dêr't er terjochtsteld wurde sil, mar hy wit te ûntsnappen.
Willem II fan de Nederlannen
Libben
Willem II waard yn 1840, nei de troansôfstân fan syn heit, kening fan Nederlân. As sadanich is er benammen bekend wurden om't er yn 1848 "yn ien nacht" fan konservatyf ta liberaal waard en ynstimde mei it plan fan Johan Rudolph Thorbecke om 'e grûnwet sa te feroarjen dat de foarst it grutste part fan syn politike macht ferlear en mear in symboalyske funksje krige. Noch gjin jier letter kaam Willem II by in besyk oan Tilburch hommels te ferstjerren oan longûntstekking. Hy waard byset yn 'e grêfkelder fan syn laach, yn 'e Nije Tsjerke te Delft. Syn soan Willem III folge him op.
Storm Cursed
Storm Cursed (letterlik: "Stoarmferflokt") is it alfde diel fan 'e Mercy Thompson-rige fan 'e Amerikaanske skriuwster Patricia Briggs. It is in fantasyroman fan it subsjenre fan 'e urban fantasy, dy't skreaun is yn it ik-perspektyf. It boek ferhellet oer de Amerikaanske monteur Mercedes "Mercy" Thompson, in jonge frou fan heal-Yndiaansk komôf dy't harsels feroarje kin yn in prêrjewolf. Yn Storm Cursed krije Mercy, har man Adam en har freonen te krijen mei in clan heksen, dy't as "in stoarm fan ferflokkings" op harren territoarium delsaaie. Storm Cursed waard foar it earst publisearre yn 2019, yn 'e foarm fan in hardcoveredysje, troch sawol de Newyorkske útjouwerij Ace Books as de Britske útjouwerij Orbit Books.
Ynhâld
De oare deis is Mercy oanwêzich by besprekkings fan Adam mei fertsjintwurdigers fan 'e Amerikaanske oerheid as der in bomoanslach plakfynt. Troch har yngripen bliuwe de gefolgen fierhinne beheind ta materiële skea, mar Paul, de wearwolf dy't har libben rêdt troch har mei syn lichem te beskermjen as it gebou troch de ûntploffing ynstoart, komt om. De oanslachdogger wurdt letter yn ferbân brocht mei de heksen. De folgjende dagen moat de ridel ôfweve mei mear deade bisten dy't ta somby makke binne. Adam fermoedet dat de heksen mei de ridel oan it omboartsjen binne. De deis nei de kremaasje fan Paul keart Elizaveta werom út Jeropa. Hja identifisearret de heksen dy't har famylje ombrocht hawwe as leden fan 'e grutte Hardesty-clan út Tennessee. Adam en Mercy beseffe dat se ek mei Elizaveta ôfweve moatte sille, mei't dy efter harren rêch om freeslike dingen dien hat yn harren territoarium, lykas it marteljen en deadzjen fan minsken en bisten (mei't dat is wêr't de enerzjy foar swarte magy weikomt).
Roadmovie
Begjin
De reden fan de reis hoecht net altyd daliks al oan it begjin fan de film oan ’t ljocht te kommen. Der binne ek films dêr’t de protagonisten by it begjin al mei harren reis begûn binne en jo letter (fia ferhalen dy’t ferteld wurde of fia in flashback) it motyf fan de reis te sjen krije.
Grand Traverse Troep fan Ottawa en Tsjippewa Yndianen fan Michigan
Skiednis
Under de Wet op de Yndiaanske Reorganisaasje rjochten de Ottawa en Odjibwe fan Grand Traverse yn 1934 in moderne stamme-organisaasje op, wêrnei't se in oanfraach foar federale erkenning yntsjinnen. Dy waard lykwols ôfwiisd, en in nije oanfraach levere yn 1943 itselde resultaat op. Yn 1978 late Dodie Harris Chambers lykwols in nije kampanje foar erkenning, en yn 1980 waard dat doel nei mear as in fyftich jier krewearjen einlings en te'n lêsten berikt. De erkenning gie offisjeel yn op 27 maaie 1980, deselde deis dat ek it Grand Traverse Yndianereservaat stifte waard.
Mei't federaal reservaatlân net ûnder de steatswetjouwing fan Michigan falt, jildt yn it reservaat ek it steatsferbod op it organisearjen fan kânsspullen net. Om dêrfan te profitearjen hat de Grand Traverse Troep sûnt de iere tachtiger jierren op syn lân twa kasino's oanlein: it Leelanau Sands Casino yn Peshawbestown, en it Turtle Creek Casino and Hotel yn Williamsburg. Teffens hat men yn Acme it Grand Traverse Resort & Spa sette litten, dat in resort en kueroard is mei û.m. 600 hotelkeamers en in earsten golfbaan.
Dominion Nijfûnlân
Skiednis
Nijfûnlân fierde mar stadichoan alle dingen yn dêr't it troch de status fan dominion rjocht op hie. Pas yn 1921 rôp it formeel de posysje fan hege kommissaris fan it Feriene Keninkryk yn it libben, hoewol't sir Edgar Rennie Bowring de facto al yn 1918 yn dy posysje beneamd wie. En pas yn 1931 waard der in eigen ministearje fan Bûtenlânske Saken oprjochte. Yn 1927 waard troch it Britske Justisjeel Komitee fan 'e Kroanried it slepende grinskonflikt besljochte dat Kanada en Nijfûnlân oer Labrador hiene. Dat barde nei folle tefredenens fan Nijfûnlân en yn 't bysûnder tsjin 'e winsken fan 'e provinsje Kebek, dat Labrador as in diel fan it eigen oerflak beskôge. (Kebek fersmiet de útspraak fan 'e Kroanried en ek tsjintwurdich noch is op lânkaarten dy't troch de provinsjale oerheid útjûn wurde de grins mei Labrador oars oanjûn as de grinzen mei Ontario en Nij-Breunswyk.)
Hoewol't it de bedoeling wie dat Nijfûnlân meitiid syn selsbestjoer weromkrije soe, barde dat nea. It wie fan 1934 oant 1949 inkeld yn namme noch dominion. De reden dêrfoar wie dat de finansjele swierrichheden oanholden: de Grutte Depresje duorre oant it begjin fan 'e Twadde Wrâldoarloch. Fanwegen de strategyske lizzing fan Nijfûnlân en Labrador waarden der doe in protte militêre bases oanlein. Dat soarge einlings en te'n lêsten foar it flotlûken fan 'e ekonomy, mar ûnder de oarloch hie men wol oare soargen oan 'e holle as om Nijfûnlân wer selsbestjoerend te meitsjen. Nei de oarloch waard Nijfûnlân, mei in befolking fan 318.000 minsken, troch it Britske regear te lyts achte om selsstannich fierder te gean. Hoewol't der yn it gebiet sels wol deeglik stimmen opgiene om wer selsbestjoerend te wurden, hiene de Britske en Kanadeeske regearings al besletten dat Nijfûnlân by Kanada foege wurde moast.
Matrona Nikonova
Libben
Doe't se yn 'e âldens fan fjirtjin yn it fermidden fan in grutte kliber de ferneamde Jehannes fan Kronstadt woe sjen, frege dy oan de minsken oan de kant te gean om romte te meitsjen foar it jonge famke sadat se by him komme koe. Doe't hja Jehannes fan Kronstadt benei kaam, rôp er "Hjir is myn opfolger, de achtste pylder fan Ruslân".
Ventoux (roman)
Fryske oersetting
Ventoux waard yn 2017 ûnder deselde titel yn it Frysk oerset troch Martsje de Jong, dy't ek ferantwurdlik wie foar de fertaling fan berneboeken as De GFR, fan Roald Dahl. De oersetting fan Ventoux waard útbrocht by Utjouwerij Regaad te Grins, mei finansjele stipe fan 'e Provinsje Fryslân en in wurd foarôf skreaun troch Joop Atsma. Foar boekfersoarging en omslach wie Peter Boersma ferantwurdlik, en it printwurk waard dien troch Drukkerij Douma yn Dokkum.
DeepSouthCon
Prizen
Op DeepSouthCon wurde twa prizen taparte: de Phoenix Award, dy't útrikt wurdt oan in ferneamd science fiction-auteur, -redakteur of -omslachartyst mei konneksjes mei it Amerikaanske Suden, en de Rebel Award, dy't ferjûn wurdt oan in Súdlike science fiction-fan dy't him yn hege mjitte foar it sjenre ynset hat.
Skiednis
De earste DeepSouthCon waard yn 1963 holden yn Huntsville, yn 'e Amerikaanske steat Alabama. Dêr kamen doe wolteld fiif minsken op ôf. Yn 1965 wiene der njoggentjin besikers en waard de earste priis (de Rebel Award) útrikt. Yn 1970, doe't de konvinsje yn Atlanta holden waard, waard de Phoenix Award foar it earst útrikt, nammentlik oan 'e skriuwer en yllustrator Richard C. Meredith. Dat jiers wiene der 130 besikers. De grutste DeepSouthCon fûn yn 2010 plak yn Charlotte, yn Noard-Karolina, dêr't 1.300 minsken op ôf kamen. Yn 2013 waard de konvinsje op 'e nij yn Atlanta holden, mei as spesjale gast yllustrator Michael Whelan. Dat jiers waard de Phoenix Award postúm oan skriuwer Robert Jordan takend.
Dillion Harper
Libben en karriêre
Harper wurdt fertsjintwurdige troch it ympressariaat AMA Adult Modeling yn Floarida en troch 101 Adult Modeling yn Los Angeles. Nei eigen sizzen mei se graach op it strân kuierje en nei de bergen gean te kampearjen.
Tibicena
In tibicena, guacancha of irnene is in mytysk wêzen út 'e mytology fan 'e Gûantsje, de oarspronklike bewenners fan 'e Kanaryske Eilannen. It is in soarte fan demon yn 'e foarm fan grutte fjurrige hûn fan lava, mei reade eagen en oerdutsen mei lang swart hier. Sokke bisten libben djip yn 'e grotten fan it berchlân 'e eilannen Teneryf, dêr't se guacancha's neamd waarden, Gran Canaria, dêr't se tibicena's hieten, en La Palma, dêr't fan irnenes sprutsen waard. De oantins oan dizze wêzens wurdt libben holden trochdat guon fan dy spelonken sels hjoed de dei noch oantsjut wurde as tibicena-hoalen, lykas de Cueva del Tibicena. Neffens de myten foelen tibicena's minsken en fee oan, benammen by nacht. Hja soene de neiteam wêze fan Guayota, de boasaardige god fan 'e fulkaan de Teide, op Teneryf.
M.C. Escher Akwadukt
It akwadukt is ferneamd nei de yn Ljouwert berne keunstner Maurits Cornelis Escher en waard offisjeel iepene op 31 augustus 2017. Op 7 augustus wie de easlike rydbaan al foar auto's iepensteld. It bouwurk kaam der as ferfanging fan de Drachsterbrêge. Yn it ramt fan Masterplan Kunst Vrij-Baan waarden tegeltablo's makke neffens ûntwerp fan keunstner Jan van der Ploeg.
Friso Wiegersma
Underskieding
Jannewaris 2005 waard Wiegersma in Gouden Harp takend, fanwegen syn fertsjint foar de Nederlânske lichte muzyk.
Dormitio-basilyk
Skiednis
Doe't keizer Wilhelm II yn 1898 it Hillige Lân besocht foar de ynwijing fan de lutherske Ferlossertsjerke kocht de keizer in lape grûn foar de Dútske katoliken en droech it oan de Deutscher Verein vom Heiligen Lande oer. Yn de jierren dêrnei ûntstiene neffens de ûntwerpen fan Heinrich Renard de Dormitio-tsjerke en de Dormitio-abdij, in Dútske benediktynsk kleaster. De tsjerke waard op 10 april 1910 wijd oan de opname fan Marije yn 'e himel.
Op 19 july 1957 waard de tsjerke de status fan basilica minor ferliend.
Beskriuwing
Ut respekt foar de tichteby lizzende tombe fan David is de klokketoer apart fan de tsjerke boud, sadat de klokketoer net it grêf fan David oerskaadzje kin.
Oargels
It lytse koeroargel út 1979 mei twa manualen en pedaal en 8 registers en it haadoargel fan 1982 mei trije manuaelen en pedaal en 40 registers ferdield oer haadwurk, swelwurk en rêchposityf stamme fan de oargelbouwer Oberlinger.
Eli Asser
thumb|Eli Asser yn 1990 Elias (Eli) Asser (Amsterdam, 22 desimber 1922 - dêre, 25 jannewaris 2019) wie in Nederlânsk senarioskriuwer en lietsjeskriuwer fan joadsk komôf.
Wurkpaad
Asser waard nei de befrijïng sjoernalist. Hy wurke foar it Haagsch Dagblad en it wykblêd Vrij Nederland. Asser bruts troch as tekstskriuwer yn 1953 mei de koartswillige radiostrip Mimosa (letter Mimoza, MInisterie van MOeilijke ZAken) by de VARA. Dat programma, mei yn de haadrollen Ko van Dijk, Johan Kaart en Conny Stuart en de special effects lûdsman Jan Oradi, wie tige populêr.
Hogland
Hogland beheart ta de oblast Leningrad, Ruslân. It hat in oerflak fan likernôch 21 km². It heechste punt leit op 173 m.
Grutte Priis Formule 1 fan Grut-Brittanje 2021
Kwalifikaasje systeem
De Grutte Priis fan Grut-Brittanje 2021 wie it earste GP-wykein dêr 't in sprintkwalifikaasje ferriden waard. In sprintkwalifikaasje is hast itselde as in normale race, mei as grut ferskil dat de wedstriid minder lang duorret. De sprintkwalifikaasje is likernôch 100 kilometer en sil dêrtroch om de 25 à 30 minuten duorje.
John Hume
Ferstjerren
John Hume kaam yn 'e iere moarn fan 3 augustus 2020 te ferstjerren yn in ferpleechtehûs yn Derry. Hy waard 83 jier.
John te Loo
Libben en wurk
Te Loo keas nei syn gymnasiumoplieding yn Kampen foar in amtlike karriêre. Yn 'e jûnsoeren folge er de stúdzje rjochten oan 'e Ryksuniversiteit Grins. Doe't er 30 jier wie waard er yn 1958 beneamd ta boargemaster fan Gasselte en wie doe de jongste boargemaster fan Nederlân. Begjin 1969 studearre er ôf en fuort dêrnei waard er beneamd ta boargemaster fan Borger. Nei Borger folgen efterelkoar de beneamingen ta boargemaster yn Winschoten (1972), Schiedam (1979) en Ljouwert (1983). Nei it beëinigjen fan syn karriêre yn Ljouwert waard er noch ferskate kearen frege as waarnimmend boargemaster: yn Feandam (1993/1994), Eibergen (1995), Reiderlân (twadde helte fan 1997) en as ôfsluting yn syn berteplak Harns (1998).
Neist boargemaster wie er ûnder mear plakferfangend-riedshear by it Gerjochtshof Ljouwert en lid fan de Centrale Raad voor Strafrechtstoepassing. Ek wie er de earste presidint-kommissaris fan de Ried fan Kommissarissen fan Afvalsturing Friesland N.V. (hannelsnamme Omrin), de ôffalferwurker fan de 31 Fryske gemeenten.
Jelle Wagenaar
Jelle Wagenaar (Oerterp, 30 augustus 1989) is in Nederlânsk fuotballer fan Frysk komôf.
Cat Sìth
Ferhalen
Op Samhain, in Keltyske hjeldei op 31 oktober, dy't de ein fan 'e tradisjonele rispingstiid markearret, soe Cat Sìth in seine útsprutsen hawwe oer elts hûs dêr't in skûteltsje molke foar him bûtendoar delset waard. Huzen dêr't soks net dien waard, soed er in flok oer útsprutsen hawwe dy't resultearre yn it opdrûgjen fan 'e molke by de kij.
Seekateftigen (fisken)
De seekateftigen (Latynske namme: Holocephali) foarmje in ûnderklasse fan 'e stamme fan 'e rêchstringdieren (Chordata), de ûnderstamme fan 'e wringedieren (Vertebrata), de tuskenstamme fan 'e kaakdieren (Gnathostomata) en de klasse fan 'e kreakbienfisken (Chondrichthyes). Dit is in taksonomyske groep fan fisken, mei as iennichste libbene subgroep de seekatten (Holocephalimorpha), net te betiizjen mei in groep fan inketfisken mei deselde namme. Seekateftigen binne binnen de klasse fan 'e kreakbienfisken de sustergroep fan 'e haaien en roggen (Elasmobranchii).
Romanus (gûverneur)
Libben
Keizer Falentinianus I stjoerde syn betûfte generaal Teodoasius nei Afrika om in ein oan de opstân te meitsjen, en slagge mei syn missy. Lykwols krige Teodoasius yn de kampanje yn 'e gaten dat it minne bestjoer fan Romanus de boarne fan 'e opstân wie. Dy ynformaasje waard de keizer te hearren brocht en doe waard Romanus in proses yn Kartago oandien. Underwilens ferstoar de keizer, en waard de oerbefelhawwer fan it leger Merobaudes de sterke man yn it Westromeinske Ryk. Romanus stie op goede foet mei Merobaudes om't syn provinsje in wichtige leveransier fan nôt wie oan it Ryk, en hy foar stabiele leveringen soarge koe.
Fersteuring fan de iepenbiere oarder
Fersteuring fan de iepenbiere oarder is yn in soad lannen in misdriuw. It kin definiëarre wurde as it moedwillich fersteuren fan 'e natuerlike gong fan saken yn 'e iepenbiere romte. It is in oerkoepeljende term dêr't in protte asosjaal hâlden en dragen ûnder beflapt wurde kin. Men kin dan tinke oan it meitsjen fan in soad leven troch fjochtsjen of it útdaagjen fan oaren ta in gefjocht, it oanhâldend útflokken en útskellen oare persoanen, it ûnreedlik lûd oan hawwen fan in radio, of oanhâldend klaksonearjen. Faak is der by sokke kwestjes drank of drugs yn it spul. Fersteuring fan 'e iepenbiere oarder wurdt oer it algemien beskôge as in licht fergryp, dat, ôfhinklik fan 'e jurisdiksje, bestraft wurde kin mei in boete of in koarte perioade (bygelyks in nacht) fan opsluting yn in sel op it plysjeburo. Yn 'e measte lannen wurdt fersteuring fan 'e iepenbiere oarder net opnommen yn it strafblêd fan 'e dieder.
Werkspoor Jumbo
De KLM bestelde yn 1927 in spesjale frachtfleanmasine. Dat waard de Jumbo, in grutte ienmotorige twadekker mei twa grutte frachtdoarren.
Star Trek: Enterprise
Star Trek: Enterprise (de earste beide seizoenen mei as titel koartwei Enterprise) wie in súksesfolle Amerikaanske tillefyzjesearje dy't 4 seizoenen rûn, fan 2001 oant 2004, en dy't yn in grut tal lannen útstjoerd is. De titel betsjut: "Stjerretocht: Undernimming", en ferwiist nei de namme fan it romteskip de USS Enterprise. It wie de fyfde live actionsearje út 'e Star Trek-franchise nei Star Trek: The Original Series út 'e 1960-er jierren, Star Trek: The Next Generation út 'e 1980-er jierren en Star Trek: Deep Space Nine en Star Trek: Voyager út 'e 1990-er jierren. Star Trek: Enterprise is in science fiction-tillefyzjesearje dy't yn 'e twaentweintichste iuw spilet en dêrmei in prequel fan 'e oare searjes is. It giet oer de bemanning fan it earste Ierdske romteskip dat Enterprise hjit en folget de ûnderfinings en aventoeren fan 'e bemanning by de earste minsklike ferkenning fan 'e Molkewei. De searje krige mingde resinsjes fan 'e tillefyzjekritisy en wûn sân Emmys en trije Saturn Awards. Nei fjouwer seizoenen waard de stekker derút lutsen omreden fan ôffallende sjochsifers.
John Collier (skilder)
Libben en wurk
Collier wie in soan fan Sir Robert Perret Collier, de lettere baron Lord Monkswell, abbekaat en parlemintslid. Hy krige syn oplieding oan it Eton College, in public school by Windsor, en folge skilderûnderjocht by de skilder Lawrence Alma-Tadema dy't fan Frysk komôf wie. Hy studearre fierder oan de Slade School of Fine Art yn Londen, yn Parys by Jean-Paul Laurens en yn München oan de Akademie der Bildenden Künste. Hy ûntjoech him ta portretskilder en waard sterk ynspirearre troch John Everett Millais. Fan 1870 ôf oan eksposearre er by de Royal Academy of Arts.
Star Trek: Enterprise
Produksje
Dat de searje doe omneamd waard ta Star Trek: Enterprise wie bysaak; folle wichtiger wie dat oerstapt waard op plots dy't stipen op aksje ynstee fan karakterûntwikkeling en dat it in ferfolchsearje waard mei ien lange ferhaalline dy't foar ûnderskate ôfleverings yn stikjes knipt wie. It fjirde seizoen bestie út ferskate ferhaallinen fan elts trije of fjouwer ôfleverings lang. Dêryn waarden beskate eleminten út eardere searjes yngeander ûnder de lûp nommen en teffens inkele flaters oangeande kontinuïteit út The Original Series rjochtbreide.
Teide
De Teide en omkriten foarmje it Nasjonaal Park Teide, dat in oerflak fan likernôch 18,9 km² hat. Op 28 juny 2007 waard dat nasjonaal park op 'e Wrâlderfgoedlist fan 'e UNESCO pleatst. De Teide is de meast besochte natuerlike besjensweardichheid yn hiele Spanje, en it Nasjonaal Park Teide is it meast besochte nasjonaal park fan it lân, en teffens fan Jeropa. Mei likernôch 3 miljoen besikers jiers is it ek it op sân nei meast besochte nasjonaal park fan 'e wrâld. Op 'e berchskeanten fan 'e Teide is ek in wichtige ynternasjonale stjerrewacht fêstige, it Observatoarium fan Teide.
Underwiisfilm
Ynlieding
De ûnderwiisfilm is in ûnderwiismiddel. It doel fan de ûnderwiisfilm is dus it learen te stypjen. Sadwaande dat de kreative kwaliteit fan de ûnderwiisfilm net it wichtichste is, mar wol de tûke ynset fan ûnderwiiskundige oerwagings. It giet der by in goede ûnderwiisfilm om de learprosessen fan de sjogger op syn bêst te aktivearjen en te stjoeren. Fansels wurde der yn it ûntwerp en by de útfiering filmtechniken en filmteoryen ynset. De kombinaasje fan didaktyk en filmwittenskip neame wy de filmdidaktyk. It blykt dat benammen de spylfilm in rynske ynformaasjeboarne is foar de filmdidaktyk. . De makker fan ûnderwiisfilms wurdt in ûnderwiisfilmer neamd.
Western (sjenre)
Tematyk
Lang net eltse western folget fansels dit stramyn. In oar wichtich tema is bgl. de striid tusken de blanke kolonisten en de lânseigen Yndiaanske befolking, wêrby't oarspronklik de blanken altyd foar de helden trochgiene, wylst de Yndianen ta smjunten makke waarden, al is dat sûnt de jierren santich stadichoan feroare. Wat ek faak foarkomt is de biografyske western, dy't in (sterk romantisearre) beskriuwing jout fan it libben fan ien of mear ferneamde persoanen, sij it in bandyt, lykas Jesse James, Billy the Kid of Butch Cassidy; in binde, lykas de Daltons of the Wild Bunch; wetstsjinners, lykas Wyatt Earp of Wild Bill Hickok; legerofsieren, lykas George Armstrong Custer; of Yndiaanske opperhaden, lykas Sitting Bull of Crazy Horse. Guon fan sokke histoaryske westerns, benammen dy dy't de frontierheld Davy Crockett portrettearje, spylje al yn 1836, doe't de Slach om de Alamo plakfûn. Ornaris wurdt by dat barren de grins lein fan wat noch as western beskôge wurde kin en wat bûten it sjenre falt om't it te ier is.
Geast
Mei de term 'de Geast' (mei in haadletter) wurdt fierders ek wol ferwiisd nei de Grutte Geast, it opperwêzen yn in protte natoerreligyen fan Yndiaanske folken út Noard-Amearika, of yn 'e kristlike kontekst nei de Hillige Geast, dy't neffens de kristlike teology yn 'e mande mei Jezus Kristus en God de Trije-ienheid foarmet.
Michigan (betsjuttingsside)
"Michigan" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Kameraregisseur
Kameraregisseur, ek wol oantsjut mei de Ingelske term director of photography (soms ôfkoarte dat DoP of DP) is in berop yn 'e filmyndustry dat hiel simpel útlein de midden hâldt tusken regisseur en kameraman. Wylst de regisseur him taleit op it aktearjen, hâld in kameraregisseur him dwaande mei de technyk fan 'e opname. Dêrmei fertaalt er in senario nei de úteinlike bylden fan it aktearjen dy't de regisseur hawwe wol. De kameraregisseur draacht de folsleine ferantwurdlikheid foar it hiele fotografyske proses op in filmset of by tillefyzje-opnames. Under de opnames fan in film of tillefyzjeprogramma wurket in kameraregisseur tige nau gear mei de regisseur en mei de produksje-ûntwerper (ek: production designer). Hy of sy is belutsen by alle stadia fan 'e produksje: preproduksje, storyboard, lokaasjescouting, de eigentlike opnames fansels, en postproduksje.
Teksaanske Unôfhinklikheidsoarloch
De Ferdraggen fan Velasco
Doe't Urrea mids maaie nei it suden ta ôfmarsjearre, giene in soad famyljes út San Patricio en Refugio dy't him stipe hiene, mei. Hoewol't de Ferdraggen fan Velasco dúdlik steld hiene dat Urrea en Filisola de slaven, dy't beskûl fûn hiene by harren legers, oerdrage soene oan har eardere eigners, loek Urrea him dêr neat fan oan, en liet er de befrijde slaven mei weromkomme nei Meksiko, dêr't se yn frijheid libje koene. Tsjin ein maaie hiene alle Meksikaanske troepen har weromlutsen oare kant de Nueces, dy't neffens de Meksikanen de grins mei Teksas wie.
Into the Grave
Into the Grave (Ingelsk foar: "It Grêf Yn") is in muzykfestival fan trije dagen dat elts jier op in freed en de dêropfolgjende sneon en snein yn 'e simmer holden wurdt yn 'e Fryske haadstêd Ljouwert. It is wijd oan it hardrock-subsjenre heavy metal. Elts jier komme der, op 'e beide dagen dat Into the Grave holden wurdt, sa'n 5.000 minsken op it festival ôf.
Teksaanske Unôfhinklikheidsoarloch
Neisleep
Jierrenlang waard de werovering fan Teksas troch de Meksikaanske autoriteiten brûkt as ferlechje foar de oplizzing fan nije belestings en it taskowen fan it jild fan it ferearme lân oan it leger. Lykwols fûnen der inkeld sporadyske skermutselings plak, mei't gruttere fjildtochten almar wer útsteld waarden fanwegen opstannen yn oare dielen fan Meksiko. De noardeastlike steaten fan Meksiko, dy't de federalisten befrije wollen hiene mei de Matamoros-ekspedysje, ferklearren har yn 1839 in skoftke ûnôfhinklik as de Republyk fan de Rio Grande. Datselde jiers naam it Meksikaanske Kongres in wet yn omtinken dy't it offisjeel ta in foarm fan lânferrie meitsje soe om posityf oer Teksas te praten. Pas yn juny 1843 waard der formeel in wapenstilstân sletten tusken Meksiko en Teksas.
Into the Grave
Beskriuwing
Sa woe Into the Grave graach in twadde poadium en in eigen camping hawwe dêr't de besikers oan it twadeiske evenemint oernachtsje koene. Sels seagen se beide graach yn 'e Prinsetún, fuortby it Aldehoustertsjerkhôf, in idee dêr't kollumnist Pieter de Groot yn 'e Ljouwerter Krante tsjin fanwegen kaam. De gemeente hie anno 2018 (noch) gjin thús jûn yn reaksje op dizze plannen fan Into the Grave, wat troch de organisators ynterpretearre waard as in faai teken. Neffens Van Berlo beriedt de organisaasje him sadwaande serieus op in eventuele ferpleatsing fan it muzykfestival. Der wurdt bygelyks tocht oan it fleanfjild fan Drachten. Neffens De Groot soe Into the Grave mei sa'n ferhuzing sawol de Gemeente Smellingerlân as de Gemeente Ljouwert in tsjinst bewize.
Suurhusen
Tsjerketoer
Suurhusen is benammen bekend om de skeane tsjerketoer (1450) fan de evangelysk grifformearde tsjerke út de earste helte fan de 13e iuw. Neffens it Guinness Book of Records is de toer nog briker as dy fan Pisa. Dy hellet 4,95° oer, de Dútske 5,19°. De toer 11 x 11 meter en 27 meter heech. By de ferbouwing fan 1855 waard in sânstien mei de ynskripsje "AD MVI" (Anno Domini 1006) fûn. De toer kaam hieltyd skeaner te stean troch it sakjen fan it grûnwetter. Dat waard it earst fernaam yn 1885. Dêrnei waard it starichoan slimmer. It liket der op dat er no stabyl is.
Steenfelde
Geografy
De Bundesstraße 70 rint fan noard-súd fan Lier nei Papenburch westlik bylâns it doarp.
Propagandafilm
Skiednis
Yn de jierren nei de Twadde Wrâldkriich naam it tal propagandafilms ôf, mar troch de Kâlde Oarloch ferdwûn it fenomeen net hielendal. Sa makke de Amerikaanske oerheid yn de sechstiger jierren in tal propagandafilms dêr’t lju yn oanpoend waarden harren hûs om te bouwen ta skûlkelder foar as der in kearnoarloch útbrekke soe.
Neder-Brulee Sû Stamme
De Neder-Brulee Sû Stamme (Ingelsk: Lower Brule Sioux Tribe; Lakota: Kul Wičasa Oyáte, útspr.: [kul wi'ʧasa o'ja:te]) is in federaal erkende Yndiaanske stamme-organisaasje yn 'e Feriene Steaten, mei in eigen reservaat yn 'e steat Súd-Dakota.
Madonna Thunder Hawk
Karriêre
Yn 1973 wie Thunder Hawk ek fan 'e partij doe't leden fan 'e AIM yn gearwurking mei pleatslike Oglala-Lakota-aktivisten út it Pine Ridge Yndianereservaat it plak Wounded Knee besetten, yn it súdwesten fan Súd-Dakota, dêr't yn 1890 it lêste Yndiaanske ferset op 'e Grutte Flakten troch it Amerikaanske Leger yn bloed smoard wie by it Bloedbad fan Wounded Knee. Under de Besetting fan Wounded Knee, dy't duorre fan 27 febrewaris oant 8 maaie 1973, wie Thunder Hawk in lid fan 'e saneamde Pie Patrol, in groep froulike aktivisten fan 'e AIM, dêr't ek Thelma Conroy-Rios, Theda Nelson Clarke, Lorelei DeCora Means en Mary Moore Crow Dog ta hearden. Nei ôfrin fan 'e besetting tsjinne Thunder Hawk fan desimber 1975 ôf as direktrise fan it Wounded Knee Legal Defense Offense Committee ("Komitee ta Juridyske Ferdigening en Oanfal oangeande Wounded Knee").
Stretenski-kleaster
It Sretenski-kleaster (Russysk: Сретенский монастырь) is in Russysk-otterdoks kleaster yn Moskou. It waard yn 1397 stifte troch grutfoarst Vasili I fan Moskou. Oarspronklik stie it kleaster tichteby it Reade Plein, mar oan it begjin fan de 16e iuw ferhûze it nei it hjoeddeiske plak. It kleaster joech de namme oan de oangrinzgjende ynfrastruktuer. Fan 2013 oant 2017 waard in nije katedraal oan it kompleks tafoege, dy't wijd waard oan de opstanning fan Kristus en de Nije Martlers en Beliders fan de Russyske Tsjerke.
Debbie Reynolds
Libben en wurk
Reynolds waard berne as Mary Frances Reynolds. Yn 1939 ferhuze de hûshalding nei Burbank yn Kalifornje. Dêr wûn se yn 1948 de Miss Burbank-ferkiezing. Dat foel op en se krige in kontrakt by de filmmaatskippij Warner Brothers Pictures. Dy joech har in nije namme en har earste lytse rollen yn films.
Merlyn
Merlyn is in legindarysk persoan dy't ferneamd waard as de hoftsjoender fan kening Arthur yn 'e arthurleginden en de Welske poëzij út 'e Midsiuwen. Yn 'e foarm dêr't er yn bekend waard, ferskynde er foar it earst yn 'e Historia Regum Britanniæ, in wurk dat omtrint 1136 skreaun waard troch Geoffrey fan Monmouth. Sa't er dêr yn foarsteld waard, wied er in amalgaam fan eardere histoaryske en mytyske figueren. Geoffrey kombinearre nammentlik besteande ferhalen oer Myrddin Wyllt, in profeet en bard út Hen Ogledd dy't alhiel gjin bân mei kening Arthur hie, mei ferhalen oer de Romeinsk-Brittannyske oarlochslieder Ambrosius Aurelianus, dêr't Arthur wierskynlik op tebekgiet, om in personaazje te foarmjen dat er Merlyn Ambrosius neamde (Welsk: Myrddin Emrys).
Lettere ferzjes
Yn sokke ferhalen is de learling fan Merlyn faak Arthur syn healsuster Morgan le Fay, dy't soms ek foarsteld wurdt as Merlyn syn minneresse, en oare kearen as immen foar wa't Merlyn in ûnbeäntwurde leafde koesteret. Ek tusken de ferhalen wêryn't se in relaasje ûnderhâlde, besteane grutte ferskillen. Sa is it yn guon ferhalen in gleie âlde Merlyn dy't in (hast) ûnskuldige Morgan ferliedt en har dêrmei sûnder erch yn 'e rjochting fan har needlot triuwt, wylst it yn oare ferhalen in ambisjeuze en ûnskrupuleuze Morgan is dy't in âlde en wifkjende Merlyn ferliedt om 'e kennis te bemachtigjen dy't inkeld hy har jaan kin. Yn tsjinstelling ta de sitewaasje yn modernere literêre wurken binne Merlyn en Morgan yn gjin inkele Midsiuwske tekst ea fijannen. Krekt oarsom: Merlyn hâldt safolle fan Morgan dat er yn 'e Merlyn-Kontinuaasje sels foar har tsjin Arthur liigd om har te rêden.
Yn 'e Prophéties de Merlin wurdt jierrenlang troch ferskate partijen om 'e nocht nei it grêf fan Merlyn socht. Yn 'e Post-Fulgaat-syklus wit kening Bagdemagus de stien te finen dêr't Merlyn ûnder finzen sit. Hy praat mei Merlyn, mar it rotsblok is sa swier dat der gjin beweging yn te krijen is. It legindaryske wâld Brocéliande, dêr't it grêf fan Merlyn wêze soe, wurdt gauris identifisearre mei it echte Wâld fan Paimpont, yn Bretanje. Oare plakken dêr't Merlyn begroeven lizze soe, binne Drumelzier yn it Skotske Tweeddale, Carmarthen yn súdwestlik Wales en it eilantsje Ynys Enlli foar de Welske kust. Dy lêste beide lokaasjes wurde ek yn it algemien mei Merlyn assosjearre, bygelyks yn it trettjinde-iuwske Welsktalige manuskript dat bekendstiet as it Swarte Boek fan Carmarthen.
Earehôf De Pein
De delhelle bommesmiter
Op 27 july 1942 fleach in Lancaster-bommesmiter, de R 5748 fan it 106e Squadron, op de weromreis fan in flecht nei Hamburch boppe Fryslân. It tastel waard oanfallen troch in Dútske nachtjager fan it Ljouwerter fleanfjild en stoarte tichteby De Rottefalle del, mar noch wol op de himrik fan De Pein. Fjouwer bemanningsleden ferlearen dêr it libben. Trije bemanningsleden waarden beïerdige op it Earehôf De Pein, wylst ien bemanningslid, Willam A.J. Fuller, oant de dei fan hjoed fermist wurdt. Ta syn oantins waard yn 1992 it William A.J. Fuller Memorial by de kristlike basisskoalle op De Rottefalle set.
Robert A. Heinlein
Libben
Doe't er nei in lang ferbliuw yn it sikehûs wer fierhinne opbettere wie, ûnderhold Heinlein himsels mei alderhanne wurk, wêrûnder makkelderij en sulvermynbou, wylst er ek polityk aktyf wie foar de Demokratyske Partij yn Kalifornje. Nei't er him yn 1938 om 'e nocht sels kandidaat steld hie foar it steatsparlemint, begûn er science fiction-ferhalen te skriuwen om syn skulden ôf te beteljen. It earste ferhaal dêr't er jild mei fertsjinne, Life-Line, waard yn augustus 1939 publisearre yn it tydskrift Astounding Science-Fiction. Hoewol't er ûnder de Twadde Wrâldoarloch weromkearde by de Amerikaanske marine, as aeronautysk yngenieur (op 'e marinewerf yn Philadelphia), hied er ûntdutsen dat er talint foar en aardichheid oan skriuwen hie, en sette er syn karriêre as auteur fuort. Dêrnjonken fielde er him troch it atoombombardemint fan Hiroshima en Nagasaki en it begjin fan 'e Kâlde Oarloch oanfitere om non-fiksje te skriuwen oer politike ûnderwerpen. Mei it koarte ferhaal The Green Hills of Earth, dat er yn febrewaris 1947 as earste yn in rige fan fjouwer publisearre yn it blêd The Saturday Evening Post, briek Heinlein as earste Amerikaanske science fiction-skriuwer út it saneamde "pulp-getto" troch nei literatuer.