cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Yasmine Bleeth
Priveelibben
Yn desimber 2000 liet Bleeth har frijwillich opnimme yn 'e ôfkickklinyk Promises yn Malibu, om fan har ferslaving oan kokaïne ôf te kommen. Dêr mette se in Paul Cerrito, de eigner fan in stripklub, dy't dêr om deselde reden wie as sy. Yn in fraachpetear sei Bleeth letter dat it foar harren allebeide leafde op it earste gesicht west hie. Hja trouden op 25 augustus 2002 yn Santa Barbara en wennen neitiid ôfwikseljend yn Los Angeles en Scottsdale (Arizona).
Op 12 septimber 2001 waard Bleeth yn 'e neite fan Romulus, yn Michigan, arrestearre nei in iensidich ferkearsûngemak wêrby't de auto wêryn't sy en Cerrito ûnderweis wiene, fan autosnelwei Interstate 94 ôfrekke en yn 'e middenberm bedarre wie. De plysje fûn ynjeksjenullen mei in ynjektearbere foarm fan kokaïne yn 'e auto en doe't men neitiid de hotelkeamer fan it pearke trochsocht, waarden kokaïne en oare tatsjinningshelpmiddels ûntdutsen. Yn novimber 2001 stimde Bleeth yn mei in skikking, wêrby't se skuld bekende oan it yn har besit hawwen fan minder as 25 g kokaïne en riden ûnder ynfloed. Se krige twa jier finzenisstraf ûnder betingst oplein en hûndert oeren taakstraf. Yn jannewaris 2004 wiene de twa jier sûnder nije ynsidinten om, en waard Bleeth har strafblêd as ûnderdiel fan 'e skikking opskjinne sadat der fan it barren inkeld noch in ferkearsoertrêding oerbleau. Underwilens wie se wer yn terapy gean om fan har ferslaving ôf te kommen.
Barteld de Vries
Barteld H. de Vries (1953) is in Fryske argivaris en skriuwer.
Saransk
Skiednis
Yn 1893 krige de stêd in stasjon oan it spoar fan Moskou oer Sasavo nei Kazan. Saransk wie oan it begjin fan de 20e iuw ien fan de earste sintra fan de revolúsjonêre beweging yn de Wolga-regio.
Grutte Priis Formule 1 fan Maleizje 2000
Utslaggen fan de Grutte Priis Formule 1 fan Maleizje 2000 yn Kuala Lumpur op 22 oktober 2000. It wie de santjinde fan 17 races fan de Formule 1 yn 2000. Hy waard op Sepang hâlden. De race waard hâlden oer 56 omgongen, op it 5,5 km lange sirkwy foar in raceôfstân fan 310 kilometer.
Tilly (België)
Tilly (Waalsk: Tiyî) is in plak en dielgemeente fan de Belgyske gemeente Villers-la-Ville. Ein 2010 hie Tilly 1707 ynwenners. Tilly leit in de provinsjee Waalsk-Brabân.
La Tour-de-Peilz
La Tour-de-Peilz is in gemeente en plak yn it Switserske kanton Vaud yn it distrikt Vevey.
Ties of Power
Ties of Power is in science fiction-roman fan 'e hân fan 'e Kanadeeske skriuwster Julie E. Czerneda. De titel betsjut: "Machtsbannen" of "Konneksjes fan 'e Macht". It boek foarmet it twadde diel fan 'e trilogy The Trade Pact, dy't ta de romansearje The Clan Chronicles heart. Hoewol't it it twadde boek fan 'e dy rige wie, dat publisearre waard, is Ties of Power yn 'e ynterne gronology fan The Clan Chronicles it fyfde diel, mei't Czerneda tsien jier letter de prequeltrilogy Stratification skreaun hat. Ties of Power fertelt it ferhaal fan Sira di Sarc, in jonge frou fan 'e Clan, dy't tsjin alle tradysjes fan har folk yn in partnerskipsbân oangien is mei de minsklike romteskipskaptein Jason Morgan. De ferhaalline fan Sira is skreaun yn it ik-perspektyf, wylst de oare ferhaallinen yn it personele perspektyf gearstald binne. It boek waard yn 1999 publisearre troch de New Yorkske útjouwerij DAW Books.
Ko van Dijk
Wurkpaad
Fanôf de jierren fyftich wie Van Dijk ek atyf as harksspulakteur en spile er yn telefyzjefilms en - rigen. It stik "Requiem voor een zwaargewicht" (1959) waard in grut súkses op telefyzje. Telefyzje en radio makken dat Van Dijk net allinnich by het teaterpublyk, mar ek lanlik bekend waard. Van Dijk syn lêste rol wie dy fan Boer Bonte yn 1978 yn de tf-rige "Dagboek van een herdershond" ûnder regy fan Willy van Hemert. Dêrnei Hierna gong er op toernee mei it stik "Herfst in Riga", yn 'e mande mei Mary Dresselhuys. De lêste foarstelling wie op freed 5 maaie 1978.
Louis de Beaufront
Louis de Beaufront (Parys, 3 oktober 1855 - Thézy-Glimont, 8 jannewaris 1935) wie de earste Frânske Esperantist mar waard letter Idist.
Ertsberch
De Ertsberch (Gunung Bijih) is in berch fan 3600 meter hichte op it eilân Nij-Guinee, yn de provinsje Papûa, it westlik diel dat oan Yndoneezje heart. De berch waard ûntdutsen troch Jean Jacques Dozy by de Carstensz-ekspedysje en hat in tige grut mannich kopererts, mei spoaren goud.
Sneuveljen
Yn Ingelsktalige lannen sprekt men foar militêren dy't sneuvele binne fan killed in action, letterlik "deade yn aksje", of frij fertaald "omkommen op it slachfjild". Dizze term wurdt faak ôfkoarte ta KIA. Troch de militêre gearwurking yn 'e NATO, dêr't it Ingelsk de fiertaal is, binne dy termen sûnt de 1980-er jierren ek it militêre jargon fan 'e striidkrêften fan net-Ingelsktalige lannen (lykas Nederlân) binnenkrongen. In oanbesibbe term is died of wounds (DOW), letterlik: "stoarn oan wûnen", wêrmei't ferwiisd wurdt nei immen dy't in militêre konfrontaasje oerlibbe hat mar letter oan 'e oprûne ferwûnings ferstoarn is. De NATO brûkt dêrfoar de ôfkoarting DWRIA, dat stiet foar died of wounds received in action: "stoarn oan wûnen oprûn op it slachfjild".
Mordoovje
Geografy
De republyk hat 114 rivieren en likernôch 500 marren.
Befolking
In gruttere minderheid yn de republyk wurdt foarme troch de Tataren, dy't mear as 5% fan de befolking fan Mordoovje útmeitsje en op in pear plakken fan de republyk konsintrearre by inoar wenje. Al sûnt de jierren 1970 nimt de befolking fan Mordoovje ôf.
Nishnawbe Aski Naasje
Skiednis
De Nishnawbe Aski Naasje komt fuort út 'e Grutte Ried fan it Ferdrach Nû. 9 (Grand Council of Treaty 9), dy't yn febrewaris 1973 oprjochte waard. Dy organisaasje wie ferneamd nei it Ferdrach Nû. 9 út 1905, ien fan 'e regionale, saneamde Nûmere Ferdraggen tusken de ûnderskate Yndiaanske folken en de Kanadeeske autoriteiten. Nei't it Kanadeeske regear op grûn fan 'e befinings fan 'e Kommisje-Hart, út 1978, reparaasjebetellings makke hie foar grûngebiet dat de Yndianen yn it ferline yllegaal ôfnommen wie, waard de Grutte Ried yn 1981 reorganisearre as de Nishnawbe Aski Naasje. Yn maart 1984 waard it earste bestjoer fan 'e NAN keazen en hold de Grutte Ried fan it Ferdrach Nû. 9 op te bestean.
Geslachtsidentiteit
Gender identity disorder (GID), oftewol "geslachtsidentiteitsstoarnis" is de offisjele diagnoaze om minsken te beskriuwen dy't yn sa'n hege mjitte ûntefreden binne oer harren biologyske sekse of de geslachtsrol dy't dêrmei mank giet, dat se der psychyske swierrichheden fan oprinne. Sokke lju kinne tsjintwurdich yn it Westen in geslachtsferoaringsoperaasje ûndergean; yn guon net-Westerske kultueren kinne se har by it trêde geslacht jaan; mar yn in soad kultueren moatte se noch altiten yn stilte lije.
Brekkenpolder
De Brekkenpolder bestiet út meardere gebieten. It leit as in eilân oan de noardkant fan Teakesyl. It wurdt fan Teakesyl skieden troch de Lange Sleat, de oare wetters dy 't eilân skiede fan it fêstelân binne: de de Ie, de Wâldsleat, de Brandemar, de Hjerringsleat, de Rynsleat en de Grutte Brekken.
Em. Querido's Uitgeverij
Skiednis
Mei't it Van Oorschot slagge wie om grutte hoemannichten boeken en finânsjele middels foar de Dútsers te fertsjustermoanjen, koe de útjouwerij nei de Twadde Wrâldoarloch daliks fan 1945 ôf in trochstart meitsje. Binnen in jier as fiif ûntjoech ''Em. Querido's Uitgeverij'' him ta ien fan 'e toanoanjaande literêre útjouwerijen fan it Nederlânsk taalgebiet. Withoefolle skriuwers publisearren der harren wurk – Willem Elsschot, Hella Haasse, A.F.Th. van der Heijden en F. Springer, om mar in pear grutte nammen te neamen. Fan 1971 ôf jout Querido ek berneboeken út, wêrûnder wurk fan Annie M.G. Schmidt, Miep Diekmann, Guus Kuijer en Toon Tellegen. Sûnt 2008 bestiet de ymprint Querido Slash, dêr't jongereinliteratuer ûnder útbrocht wurdt.
Sien Diels
Libben en wurk
Yn 1975 makke se de oerstap nei telefyzje en wurke se mei oan de jeugdsearje Tim. Fan 1976 oant 2012 joech se stal oan ien fan de fêste personaazjes yn Sesamstraat. Dêrneist wie se te sjen yn lytse rollen yn ûnder oare Thuis (2003), Witse (2004), F.C. De Kampioenen (2001), Sedes & Belli (2002 -2003), Flikken (2008) en Spoed (2006). Ek siet se geregeld yn de sjuery fan de Mini-playbackshow (1987 -1990).
Dirk Hakze
Dirk Hakze (Snits, 1957) is in Fryske skilder en byldhouwer.
Titan Books
Titan Books leit him benammen ta op it útjaan fan boeken op in stikmannich mêden:
Dido (mytology)
De leginde
thumb|Stânbyld fan Dido yn de [[Louvre yn Parys]] thumb|De dea fan Dido troch [[Guercino út 1631]] Dido wie de dochter fan kening Belus II fan Tyrus. Hja wie troud mei Aserbas, ek wol Sycheüs neamd, dy't de hegepreester fan Melkart wie. Har broer wie Pygmalion en dy wie jaloersk op de woltierigens fan Aserbas. Nei't Belus ferstoar waarden Pygmalion en Dido beide hearskers oer Tyrus. Pygmalion liet Aserbas deadzje en Aserbas ferskynde dêrnei yn in dream oan Dido. Hy sei har de wierheid oer syn dea en sei har dat se it lân út flechtsje moast. Ek sei er har wêr't syn goud begroeven wie. Dêrnei ferfear se mei dyjingen dy't noed en haat foar Pygmalion oer hiene.
Pius IX
Pius IX waard yn it jier 2000 sillich ferklearre troch paus Jehannes Paulus II.
Horatius Nieubuur Ferf
Ferf boaske yn 1806 yn Molkwar oan Anna Eldering dy't 3 july 1862 yn Burgum ferstoar.
Pius IX
Missy nei Sily
Yn Rome stelde Leo XII Giovanni oan as kanunnik fan de Santa Maria in Via Lata en direkteur fan it Ospedale San Michele. Dy ynstelling wie yn 1693 stifte troch monseigneur Odescalchi, in neef fan paus Innocentius XII as opfang foar wezen, âlde manlju en froulju dy't yn de prostitúsje wurke hiene. It ynstitút wie troch wanbestjoer troch it jild hinne rekke, itjinge troch Giovanni yn in lyts skoftke tiid wer rjocht set waard.
Ferlies fan de Tsjerklike Steat
Mar nettsjinsteande alle feroarings slagge it de paus net om de ûnfrede wei te nimmen. De filosoof en politikus Giuseppe Mazzini, lieder fan La Giovine Italia, joech yn in pamflet kommintaar op de herfoarmings fan de Pius IX: “De paus sil fierder gean mei herfoarmings, út prinsipe en út needsaak.” Yn Genua waard yn 1847 sabeare in wittenskiplik kongres holden, mar it wie in rvolúsjonêre gearkomste dy't oprôp om de geastlike macht ôf te skaffen. De dielnimmers fan it kongres joegen de skuld foar de rampen dy't it skiereilân troffen oan it falende bestjoer. Sa wiene de rispings fan 1845 en 1846 foar in part mislearre, wertroch't hongersneed drige en hiene oerstreamings grutte dielen fan Rome oerspield, werby't fral it joadske getto troffen waard De fiering fan it ienjierrich pontifikaat fan Pius IX waard troch de revolúsjonêren oangrypt om harren ûnfrede oer it belied te uterjen, itjinge liede ta it ôftreden fan kardinaal Gizzi as staatssekretaris. Hy waard opfolge troch kardinaal Gabriele Ferretti, in neef fan Pius IX. Pius IX woe mei de oanstelling fan Ferretti it liberale belied trochsette. De oprjochting fan it gemeentebestjoer fan Rome op 2 oktober 1847 wie foar in soad minsken it bewiis dat der in ein kaam oan de tsjerklike macht yn de stêd. Der sieten noch wol prelaten yn it bestjoer, mar harren macht wie beheind.
De omslach fan 1848
Op 15 novimber 1848 waard Pellegrino Rossi, minister van jústysje yn it regear fan Tsjerklike Steat, fermoarde. Opstannelingen teagen nei it Palazzo del Quirinale, dêr't Pius IX mei bûtenlânske ôfgesanten wie, en bestoarmen it pauselike ferbliuw. By de bestoarming kaam in meiwurker fan Pius IX om en de revolúsjonêren wisten sels by de paus troch te kringen, dy't troch de leden fan de Switserske Garde, de Ealwacht en bûtenlânske ambassadeurs beskerme wurde moast. De oanwêzige ambassadeurs warskôgen de revolúsjonêren dat elts ûnrjocht tsjin de paus mei hurde hân ferjilde wurde soe. Dat makke yndruk en besletten waard om de paus yn it paleis finzen te hâlden.
Joadendom
De saak krige in soad omtinken yn de Italjaanske gebieten en foar de revolúsjonêren wie it in safolste bewiis dat it bestjoer fan de Tsjerklike Steat net mear fan dizze tiid wie. Ek ynternasjonaal mar fral út Frânske rûnten waarden protesten besoarge oan it pauslike hôf. Dat feroare lykwols neat oan de hâlding fan de paus, dy't de kwestje yn in ynternasjonaal, katolyk parse-offensyf goed prate liet troch der op te wizen dat it de winsk wie fan Edgardo om yn de katolike mienskip te bliuwen.
Nederlân (1853)
Yn de Frânske Tiid ferbettere de posysje fan de katoliken en yn 1796 ferlear de protestantske tsjerke de posysje as steatstsjerke, dat de wei frijmakke foar de katoliken om it leauwe yn frijheid út te oefenjen. Dochs bleau de posysje fan de katolike tsjerke wif, fral troch't kening Willem I him tsjin ôfsette tsjin it katolisisme. De kening hie yn 1827 wol in konkordaat mei de paus sletten, wêryn't ek de stifting fan de bisdommen Haarlim en De Bosk tastien waard, mar dy oerienkomst soe nea effektuëarre wurde.
Buck Adams
Karriêre
Adams besocht oarspronklik om it te meitsjen as bokser, wat mislearre, en ûnderhold himsels letter as útsmiter. Syn suster, Amber Lynn, dy't yn 'e earste helte fan 'e 1980-er jierren mei in karriêre as pornoaktrise úteinset wie, beloek him by de pornoyndustry om't se seach dat er sa'n bytsje fertsjinne dat er soms amper itende bliuwe koe. Yn 1984, doe't er 29 jier wie, begûn Adams sadwaande te wurkjen as pornoakteur. Yn dy hoedanichheid hied er grut súkses, en hy wûn trije kear in AVN Award (de Oscar fan 'e pornowrâld) yn 'e kategory bêste akteur: yn 1987 foar de film Rockey X, yn 1992 foar Roxy en yn 1995 foar No Motive. Ek waard er ynhuldige as lid fan sawol de AVN Hall of Fame as de XRCO Hall of Fame.
Frouljushannel
It komt ek foar dat slachtoffers fan frouljushannel foartiid al fan doel wiene om yn 'e prostitúsje te wurkjen, mar net wisten hoe't se dat yn in frjemd lân oanpakke moasten. As hja dan stipe sykje by lju dy't wol dy know-how besitte, falle ek sy faak yn 'e hannen fan frouljushannelders of fan dubieuze reis- of útstjoerburo's.
Tinker Bell (filmsearje)
Tinker Bell and the Lost Treasure
Yn Tinker Bell and the Lost Treasure, út 2009, ûnder rezjy fan Klay Hall, wurdt ferteld dat Tinker Bell (Mae Whitman) nettsjinsteande har goede bedoelings gauris yn 'e swierrichheden belânet. Dochs is oan har de tige wichtige taak tabetroud om derfoar te soargjen dat de magyske moannestien genôch elfkestof foar hiel Pixie Hollow oanmakket. It elfkestof hawwe de elfkes ferlet fan om fleane te kinnen. Grut is dan ek de skrik fan Tinker Bell as se de stien midstwa knoffelet. Om 'e moannestien te reparearjen, moat se dêrnei in betsjoende spegel fine en de help oannimme fan it ferfelende elfke Terence (Jesse McCartney).
Adolf fan der Aa
Adolf fan der Aa (1522 - Jemgum, 1568) wie in Nederlânsk ealman en lid fan it Ferbûn fan de Eallju. Hy soe yn 1567 te Antwerpen folk byinoar brocht hawwe foar in oanslach op it eilân Walcheren en waard ûnder de Hartoch fan Alva ferballe. Hy sneuvele yn de Slach by Jemgum (1568).
Memoirs of a Geisha (film)
Plot
As Sayuri dêr is, lokket de baron har mei nei in fertrek dêr't se allinnich binne, dêr't er har tsjin har wil útklaait en har fernederet troch har neaken te besjen. Werom yn Kyoto is Mameha lulk op har om't se derfan útgiet dat Sayuri seksuële omgong mei de baron hân hat. Sayuri besiket har fan it tsjindiel te bewissigjen, mar Mameha bliuwt erchtinkend. De ûntfamming fan Sayuri wurdt wûn troch dokter "Krab", foar it rekôrbedrach fan 15.000 yen, wêrmei't al har skulden yn ien klap mear as ôflost binne. Mameha bychtet letter op dat de baron eins de heechste bieder wie, mar dat se beard hat dat doker "Krab" syn bod heger wie. (De ymplikaasje is dat Mameha fereale is op 'e baron.) Se leaut no dat Sayuri net mei de baron sliept hat, want hokker man soe safolle betelje wolle foar wat dat er fergees al hân hat?
Jingle All the Way (film út 1996)
Plot
Op syn syktocht ûntwikkelet Howard in stadichoan út 'e hân rinnende rivaliteit mei Myron Larabee, in postrinder dy't ek oant it lêste momint wachte hat om in Turboman-pop foar syn soan te keapjen. Dêrnjonken kriget Howard it ferskate kearen oan 'e stôk mei de autoritêre plysjeman Hummell, dy't hieltyd by fersin de dupe fan Howard syn rimpenens wurdt. Ek hat er te lijen ûnder útlaitsjende winkelbetsjinden, ynklauwerige winkeleigners en in groep memmen dy't him mei hântaskes tenei komt as se miene dat se mei in pedofyl fan dwaan hawwe.
George Gaynes
George Gaynes (wiere namme: George Jongejans; Helsinki, 16 maaie 1917 – North Bend (Washington), 15 febrewaris 2016) wie in Amerikaansk akteur en sjonger fan heal Nederlânsk etnysk komôf. Ier yn syn karriêre wied er operasjonger, mar letter makke er namme as spiler yn komyske musicals, en dêrnei yn tillefyzjesearjes. Bûten de Feriene Steaten waard er it bekendst as de ûnnoazele kommandant Eric Lassard yn 'e Police Academy-filmrige út 'e 1980-er jierren. Gaynes waard 98 jier en ferstoar begjin 2016.
Aktearkarriêre
Bûten de Feriene Steaten waard Gaynes benammen bekend mei syn filmrollen. Yn 1982 spile er yn 'e komeedzjefilm Tootsie de byrol fan John van Horn, in soapakteur op jierren dy't fereale rekket op haadrolspiler Dustin Hoffman dy't him as frou foardocht om't er oars net oan 'e bak komt as akteur. Noch bekender waard Gaynes troch syn fertolking fan 'e ûnnoazele Eric Lassard, de kommandant fan 'e plysjeskoalle yn 'e Police Academy-films, wêrfan't de earste, mei as titel simpelwei Police Academy, yn 1984 útbrocht waard. Dat waard sa'n trochslaand súkses dat ferfolgen útkamen yn 1985, 1986, 1987, 1988, 1989 en 1994, eltse kear mei Gaynes as Eric Lassard.
Priveelibben
Matt waard op 'e middelbere skoalle trappearre op it gebrûk fan marihûana, en moast doe nei de strange Catalina Island School. Dêr learde er kajakjen, wat syn libben feroare. Hy ûntjoech him ta ien fan 'e bêste kajakkers fan syn generaasje, en hie yn 1980 nei de Olympyske Spullen yn Moskou sillen as de Feriene Steaten dy dat jiers net boycot hiene fanwegen de Russyske ynfal yn Afganistan. Yn 1989 kaam Matt Gaynes yn Yndia om by in auto-ûngemak doe't er ûnderweis wie nei Nepal om in dokumintêre oer kajakjen op te nimmen.
Blended
Blended is in Amerikaanske romantyske komeedzje út 2014 ûnder rezjy fan Frank Coraci, mei yn 'e haadrollen Adam Sandler en Drew Barrymore. De titel ferwiist nei de Ingelske term blended family (letterlik: "fermongen gesin") foar in gearstalde húshâlding. It ferhaal fan 'e film giet oer Jim Friedman, in widner mei trije dochters, en Lauren Reynolds, in skieden mem mei twa soannen, dy't allebeide swierrichheden mei de opfieding ûnderfine en mei-inoar yn 'e kunde komme op in blind date. Blended wie de trêde romantyske komeedzje wêrfoar't Sandler en Barrymore gearwurken, nei The Wedding Singer (1998) en 50 First Dates (2004). De film krige fan 'e filmkritisy oer it algemien negative resinsjes, mar groeide yn 'e bioskopen út ta in beskieden kommersjeel súkses.
Plot
As der letter krekt sa'n auto as Jim hat, by har hûs stoppet, hopet Lauren dat it Jim is, mar it is ynstee Jen, dy't no in gesinsauto riidt om se it wer bylein hat mei Dick. By de earstfolgjende honkbalwedstryd fan Tyler komt Mark wer net opdaagjen, ek al hied er noch sa tasein dêr wol wêze te sillen. Jim komt lykwols àl del om 'e jonge oan te moedigjen, en troch syn taskreaude oanwizings wit Tyler foar de earste kear de bal te reitsjen en ek noch in homerun te skoaren. Nei de wedstryd reitsje Jim en Lauren oan 'e praat. Mark syn bedroch komt út, en se jouwe einlings en te'n lêsten ta dat se byinoar wêze wolle. Se tútsje, ta blydskip fan harren bern, dy't beseffe dat se as gearstald gesin út Afrika weromkommen binne.
The Better Part of Valor
The Better Part of Valor is in science fiction-roman fan 'e hân fan 'e Kanadeeske skriuwster Tanya Huff. De titel betsjut: "It Grutste Part fan Moed" en is ôflaat fan it Ingelske sprekwurd "discretion is the better part of valour" ("foarsichtigens is it grutste part fan moed"). It boek fertelt it ferhaal fan sersjant Torin Kerr, dy't op 'e nij op in drege missy har mariniers yn libben sjen moat te hâlden. The Better Part of Valor is it twadde diel fan 'e fiifdielige Valor-searje, dy't sels wer ûnderdiel útmakket fan 'e gruttere Confederation-searje. De roman waard yn 2002 publisearre troch de New Yorkske útjouwerij DAW Books, mei in omslach makke troch Paul Youll. Neitiid folgen werútjeften by de Britske útjouwerij Titan Books (ûnder de oanpaste titel The Better Part of Valour) en as ûnderdiel fan 'e omnibusedysje A Confederation of Valor (2006), tegearre mei it foargeande diel út 'e rige, Valor's Choice.
Eftergrûn
Doe't de Konfederaasje lykwols fiifhûndert jier lyn oanfallen waard troch in oar grut steatsferbân, de Primasy, sieten de Aldere Rassen en de Middelrassen mei de hannen yn 't hier om't de pasifistyske Konfederaasje net oer in leger of in float beskikte. Harren oplossing wie om 'e minder beskaafde Minsken, Taykan en Krai (de saneamde Jongere Rassen) yn 'e Konfederaasje op te nimmen, dy't gjin swierrichheden hiene om har oan te passen fan planetêre ta ynterstellêre oarlochfiering.
Ynhâld
Wylst se troch Grut-en-Giel tsjogge, komme se hieltyd wer problematyske sitewaasjes tsjin wêrby't se it gefoel hawwe in proef ôflizze te moatten, krekt as oft se laboratoariumrotten binne. Underwilens nimt de seksuële spanning tusken Torin en de berger Craig Ryder stadichoan ta. Doe't Torin oan board fan 'e Berganitan, it marineskip dat harren nei Grut-en-Giel ta brocht hat, mei him yn 'e kunde kaam, koe se him earst net útstean, mar de sjarme fan 'e man begjint har sa njonkelytsen oermânsk te wurden. Yn 'e tuskentiid is op 'e Berganitan net dúdlik wat der oan board fan Grut-en-Giel krekt bard is, mei't de kommunikaasje mei de ferkenningsmissy útfallen is. As der in marineskip fan 'e fijân by Grut-en-Giel arrivearret, docht bliken dat de Berganitan de beskikking oer syn oandriuwing ferlern is. Itselde liket koarte tiid letter bard te wêzen mei it skip fan 'e Primasy. Kaptein Carveg fan 'e Berganitan fermoedet dat de ynfloed fan Grut-en-Giel dêr op 'e iene of oare wize debet oan is. It iennichste wat se dwaan kin is gefjochtstastellen útstjoere om it op te nimmen tsjin 'e gefjochtstastellen dy't de fijân útstjoerd hat. De fijân hat blykber ek belangstelling foar Grut-en-Giel, mar hoe't se de lokaasje fan it reuzeskip wisten, is ûndúdlik.
As Torin lykwols by de luchtslûs inkele rêdingskapsules ûntdekt (mar lang net genôch foar alle leden fan 'e missy), komt se op in idee. Se stjoert Craig yn in rêdingskapsule fan Grut-en-Giel ôf. Hy wurdt yn 'e kapsule troch in Konfederearre gefjochtstastel nei de Berganitan ta sleept (wylst it hiele ein de gefjochtstastellen fan 'e fijân war dogge om 'e kapsule op te blazen). Oankommen op 'e Berganitan ûntslút er de Promise, dy't dêr yn in shuttlehangaar stiet, en keart er werom nei Grut-en-Giel (op 'e nij it hiele ein besketten troch de gefjochtstastellen fan 'e fijân). Tsjin dy tiid is kaptein Travik ferstoarn oan syn ferwûnings, en hawwe de lêste fiif toarren harren oerjûn oan Torin, om't se deabenaud binne dat Grut-en-Giel, dat syn motors oan it opstarten is, mei harren fuortfarre sil. Torin stoppet Travik syn lyk yn in romtepak en beart dat hy it is dy't de luchtslûs op 'e Promise oanslút. Dêrnei wurde Presit, de beide wittenskippers en de slimst ferwûne mariniers yn 'e kabine laden, dy't dêrmei oan 'e kop ta fol is. Torin, de oare mariniers, de toarren en it lyk fan Travik nimme plak yn 'e laadromte fan 'e Promise. Dêrmei witte se krekt op 'e tiid fuort te kommen ear't Grut-en-Giel ôfset.
Neiwurd
Nei de slachting dy't de Japanners op it strân ûnder de mariniers oanrjochten, fierden de Amerikanen in rige frontale oanfallen út op 'e kliffen en dêrnei op in skerptoppige heuvelrêch dy't se de namme Bloody Nose Ridge joegen. Op in stuit ûnder de seisdeiske oanfal op 'e heuvels kaam in ûnderhearrige yn panyk by de Amerikaanske befelhawwer, kolonel Chesty Puller, en fertelde him dat der sokke swiere ferliezen west hiene dat se no "neat betters as sersjants" mear hiene om lieding te jaan oan 'e pelotons. "Lit my dy wat útlizze, jonge," sei Puller dêrop kalm. "Yn it marinierskorps bestiet der neat betters as in sersjant." (Dizze anekdoate hie Huff út A Fellowship of Valor: The Battle History of the United States Marine Corps, skreaun troch kol. Joseph H. Alexander, USMC (b. tsj.), publisearre toch Lou Reda Productions foar The History Channel en A&E Television Networks yn 1997.)
Geastlike besetting
Utdriuwing
Yn neifolging fan Jezus hawwe geastliken oant yn 'e moderne tiid besocht om yn gefallen fan demoanyske besetting de duvels út te driuwen. Benammen de Roomsk-Katolike Tsjerke hat dêrby belutsen west. Soks hjit duvelútbanning of eksorsisme, en it giet faak mank mei beswarrings, gebedens, hânoplizzing, oanrekking mei krusen en/of besprinzging mei wijwetter. Ek yn beskate dielen fan it evangelyske protestantisme bestiet in spesjale foarm fan pastoraat dy't him dwaande hâldt mei it befrijen fan demoanysk besette persoanen: it befrijingspastoraat.
Cassian Andor
Yn Rogue One
Yn 'e film Rogue One: A Star Wars Story (2016) wurdt Cassian Andor yntrodusearre as in kaptein en ynljochtinge-ofsier fan it Rebelleferbûn, dy't al tsjin it diktatoriale Galaktysk Keizerryk fjochtet sûnt er seis jier wie. Op in romtestasjon dat yn Keizerlike hannen is, hat er in klandestine moeting mei in ynformant, Tivik. Dyselde fertelt him dat der koartby in Keizerlike frachtpiloat desertearre is, dy't op 'e planeet Jedha besiket oer te rinnen nei de ekstremistyske fersetsgroep fan Saw Gerrera. De piloat soe ynformaasje hawwe oer in topgeheim nij massaferneatigingswapen fan it Keizerryk, de Deadsstjer. As se trappearre wurde troch stoarmtroepers, sjit Cassian sawol de stoarmtroepers as Tivik dea om ûntdekking fan himsels foar te kommen, wêrnei't er wit te ûntsnappen om dit wichtige nijs oan syn superieuren oer te bringen.
Wylst K-2SO de kommunikaasje-apparatuer reparearret, geane Cassian en Bodhi op ferkenning. Fan in hichte ôf sjogge se hoe't Galen Erso en de oare wittenskippers Krennic opwachtsje en ûnthelje. Cassian stjoert Bodhi fuort om in nij romteskip te stellen en kriget dêrnei Galen yn it fizier, mar op it lêste momint beslút er syn befel yn 'e wyn te slaan en de man net te fermoardzjen. Hy keart werom nei de oaren, mar ûntdekt dat Jyn der ûnderwilens op eigen manneboet op úttein is om har heit te warskôgjen, mei't se útfigelearre hat wat Cassian syn wiere opdracht is. K-2SO hat de kommunikaasje mei Yavin-IV reparearre en Cassian warskôget generaal Draven om 'e oanfal ôf te brekken om't der noch eigen personiel by it doelwyt oanwêzich is, mar de oanfal is al ynset en Draven kin it squadron net mear berikke. By it bombardemint rekket Galen fataal ferwûne. Jyn oerlibbet it ûnskansearre, mar se is der alhiel ôf as har heit neitiid yn har earms ferstjert. Cassian skuort har mei werom nei it Keizerlike frachtfear dat Bodhi stellen hat, wêrnei't se mei de rest fan 'e groep ûntkomme.
Gal (opperhaad)
Letter libben
Yn it reservaat waard Gal lânbouwer, en hy fitere syn folk oan om 'e libbenswize fan 'e blanken oer te nimmen. Sels liet er him bekeare ta it kristendom, en hy tsjinne as rjochter oan it Hof fan Yndiaanske Saken fan it reservaat. Hy rekke befreone mei de Yndiaanske agint fan Standing Rock, James McLaughlin. Yn maaie 1883 waard ek Sittende Bolle, dy't him yn 1881 úteinlik oerjûn hie, tastien om him yn it Standing Rock Reservaat te fêstigjen. Doe't de âldman him oan 'e ein fan 'e 1880-er jierren ynliet mei de geastedûnsbeweging, in nije synkretistyske godstsjinst dy't it kristendom mei de lânseigen natoerreligyen fan 'e Yndianen fermong, krigen Gal en hy rûzje, dy't nea wer bylein waard foar de dea fan Sittende Bolle yn 1890. Gal sels libbe noch yn it Standing Rock Reservaat oant 5 desimber 1894, doe't er op 'e âldens fan likernôch 54 jier ferstoar. Hy waard begroeven op it episkopaalske tsjerkhôf fan Wakpala.
Boekhâlder
It wurk fan in boekhâlder omfiemet yn 'e regel it boeken en ferwurkjen fan alle gegevens, debiteurebehear en krediteurebetellings, mar dêrnjonken ek it opstellen fan rapportaazjes en it ferrjochtsjen fan 'e measte belestingoanjeften. By gruttere bedriuwen wurdt sok wurk faak dien troch in fiskaal jurist of útbestege oan in belestingadviseur. By lytsere bedriuwen wurdt de hiele administraasje faak byholden troch ien persoan.
Hyboarysk Tiidrek
Sitewearriing yn 'e tiid
It Hyboarysk Tiidrek soe neffens Howard bestien hawwe nei't Atlantis derûnder strûpte en foar't de bekende beskavings út 'e Aldheid ûntstiene, of, sa't Howard it sels ûnder wurden brocht yn in gauris oanhelle passaazje út The Phoenix on the Sword, it alderearste Conan-ferhaal: "tusken de jierren dat de oseänen Atlantis en de glinsterjende stêden opdronken, en de jierren fan 'e opkomst fan 'e Soannen fan Aarjas." Howard wie ek de skriuwer fan ferhalen oer in oar personaazje, Kull fan Atlantis, dy't er earder yn 'e tiid sitewearre, yn it Tuerysk Tiidrek fan Atlantis.
Geografy
Yn it uterste noardwesten fan it kontinint leit Nordheim, dat bestiet út Vanaheim yn it westen en Asgard yn it easten; eastlik dêr wer fan leit Hyperborea (of Hyperboarje). Fuort besuden Vanaheim en Asgard leit Cimmeria (of Simmearje), it thúslân fan Conan de Barbaar, dat yn it westen begrinzge wurdt troch de Piktyske Wyldernis, yn it suden troch Aquilonia (it machtichste keninkryk fan it Hyboarysk Tiidrek) en yn it easten en súdeasten troch it Grinskeninkryk. Eastlik fan Aquilonia lizze Nemedia, Ophir, Brythunia en Corinthia, noch eastliker Zamora en dêr foarby Turan oan 'e Vilayetsee, in reuseftige binnensee. Mear nei it suden lizze fan west nei east Zingara, Argos, Koth en Shem, en súdlik dêrfan Stygia. Noch wer súdliker lizze Kush, Darfar, Keshan en Punt, en oan 'e súdein fan it kontinint Zembabwei en de Swarte Keninkriken. By de kust lâns yn eastlike rjochting lizze Iranistan, Kosala, Ghulistan en Vendhya. Noardlik fan Vendhya, oan 'e eastkant fan 'e Vilayetsee, leit it útstrutsen Hyrkania, mei noch fierder eastlik Khitai en Kambuja.
Arthur Lowe
Telefyzje
1965–1966 1967 Pardon the Expression Turn Out the Lights
Laguna Beach (Kalifornje)
Demografy
Neffens gegevens fan 'e folkstelling fan 2010 wie doe fan 'e befolking fan Laguna Beach 18,3% âlder as 65 jier en 16,1% jonger as 18 jier. Fierders bestie 45,6% fan 'e húshâldings út ien persoan, wylst 6,3% fan 'e befolking ûnder de earmoedegrins libbe. Wat de etnyske opbou fan 'e befolking oangiet, dy wie yn 2010 sa: 85,7% blanken; 7,3% Latino's; 3,6% Aziaten; 0,8% swarten; 0,3% Yndianen; 2,3% oaren of fan mingd etnysk komôf.
Trep
Trepfoarmen
De bocht dy't men by treppen makket oer in bordes of in trepportaal wurdt de stek neamd. As men bgl. in bordes fan foarren opkomt en fansiden wer ôfgiet, sprekt men fan in heakse stek. Giet men it bordes fan foarren op en ek fan foarren wer ôf (wêrby't de beide trepdielen dus njonkeninoar lizze), dan sprekt men fan in rjochte stek. Yn gruttere en/of lúksere gebouwen sjocht men wol dat in trep by in bordes yn twaen spjaltet en der oan wjerskanten fanôf en omheech liedt. Elts fan dy opspjaltings is in trepearm.
Kenau Simonsdochter Hasselaer
Libben
Neffens eachtsjûgeferslaggen út dy tiid namen alle ynwenners fan 'e stêd (manlju, froulju en bern) diel oan it reparearjen fan 'e stedswâlen dy't skansearre rekke wiene troch Spaanske kanonnen. In yn it Latyn skreaun eachtsjûgeferslach makke yn it bysûnder melding fan 'e krigelens by dat wurk oan 'e stedswâlen fan in frou dy't Kenau hiet. Fierders waard ek fernijd dat de befolking fan Haarlim fan 'e wâlen ôf de Spaanske soldaten weromdreau troch brânend strie en siedende pik oer harren hinne te smiten. Dêrtroch waard op 20 desimber in earste bestoarming fan 'e Spanjerts ôfslein mei swiere ferliezen oan 'e kant fan 'e oanfallers. Nei ferrin fan tiid doeken der ferhalen op dat it Kenau west hie dy't it siedende pik oer de Spanjerts útgeat. It is lykwols ûnbekend hoefolle oft dêr fan wier is.
Leginde
Yn in yn 1586 skreaun fersykskrift oan it stedsbestjoer fan Haarlim ferwiisde Kenau sels der ek hielendal net nei dat se meifochten hie, hoewol't se der wol op wiisde dat se bydroegen hie oan 'e ferdigening fan 'e stêd. Dêr kin lykwols fan alles ûnder ferstien wurde. De Haarlimmer skiedkundige Cornelius Ekama wie yn 1872 ien fan 'e earsten dy't de rol fan Kenau ris kritysk ûnder de lûp naam. Hy wiisde derop dat de Spanjerts nei it belis in list fan saneamde oarlochsmisdiedigers opsteld hiene, dêr't lykwols inkeld manlike ynwenners fan 'e stêd en leden fan it garnizoen op stiene. Gjin inkele Spaanske boarne makket melding fan ienige foarm fan froulik ferset. Gravueres út 'e tiid fan 'e belegering en de oerlevere ferslaggen wize der ek op dat der ûnder it Belis fan Haarlim allinnich mar troch manlju direkt tsjin 'e Spanjerts fochten waard.
Hans Staden
Hy skreau in boek oer syn ûnderfiningen by de Tupinambá mei de titel Warhaftige Historia und beschreibung eyner Landtschafft der Wilden Nacketen, Grimmigen Menschfresser-Leuthen in der Newenwelt America gelegen. It boek waard in ynternasjonale bestseller en waard oerset yn it Latyn en in protte oare Jeropeeske talen. It ûnderwerp út it boek dat it measte omtinken krige wie kannibalisme. Neffens Staden wiene de Tupinambá kannibalen. Hy jout in libben omstannersferslach fan it deadwaan, tarieden en opiten fan kriichsfinzenen. Guon gelearden twifelje oan de betrouberens fan syn ferslach, mar der binne ek wittenskippers dy't him ferdigenje.
Grutte Brân fan Smyrna
De Turkske troepen komme yn Smyrna oan
Nei't de Grykske troepen Smyrna ferlieten op de jûn fan freed, 8 septimber, besetten Turkske troepen de stêd. De Griken en Armenen hoopten dat de oanwêzigens fan alliëarde skepen foar de kust der oan bydroegen dat de Turkske troepen harren net skuldich meitsje soene oan wreedheden tsjin de kristenen, en ynearsten like dy hope út te kommen want de troepen holden harren yn en der fûnen yn it earstoan gjin ûngeregeldheden plak. In diel fan de bemannning fan de alliëarde skepen gyng oan lân om dêr te passen op de diplomatike posten, mar it waard de bemanning dúdlik makke neutraal te bliuwen en net tuskenbeide te kommen yn it gefal as der geweld útbrekke soe.
De brân
De hjittens fan de brân wie sa fûleindich, dat Hepburn yn noed siet oft de flechtlingen it der wol libbe ôfbringe soene. De sitewaasje fan de flechtlingen op 14 septimber waard troch de Britske luitenant A.S. Merrill beskreaun, dy't fan betinken wie dat de Turken de brân oanstutsen hiene om de Griken yn in steat fan terreur te hâlden om sa harren ôfreis oan te fiterjen.
De evakuaasje
It Amearikaanske en Britske besykjen om de Griken foar de Turken te beskermjen helle net folle út. Guon flechtlinen dienen harrensels te koart en sprongen mei de bagaazje op de rêch yn it wetter. Bern waarden fertrape en âlderen foelen flau en stoaren. Ek de Armenen hiene it swier te ferduorjen. Nefens kapitein Hepburn waarden alle flinke Armeenske manlju opjage en fermoarde en sels jongens fan 12 oant 15 jier wiene slachtoffer fan de jacht fan Turkske soldaten.
Tomorrow Never Dies (film)
Film
Wat noch de Britten, noch de Sinezen witte, is dat mediamagnaat Elliot Carver fia de Amerikaanske techno-terrorist Henry Gupta (dy't oanwêzich wie op deselde yllegale wapenmerk dêr't Bond earder de L-39 stiel) in kodearapparaat bemachtige hat dat stellen is fan 'e Amerikaanske Striidkrêften. Dêrmei kinne GPS-gegevens ferfalske wurde. Carver syn trewant Richard Stamper, oan board fan in mei stealthtechnology tarist skip, dat fuortby de HMS Devonshire fart mar ûnsichtber foar de radar is, hat der mei dat apparaat foar soarge dat it Britske skip mear as 70 seemyl fan koers rekke is en him yndie djip yn 'e Sineeske territoriale wetters befynt.
Grutte Brân fan Smyrna
Tal slachtoffers
Oare ûndersikers stelle dat de Turken it de bûtenlânske skepen ferbeanen om de flechtlingen út de haven te heljen en dat de Turken pas nei diplomatike druk út Grut-Brittanje, Frankryk en de Feriene Steaten de tastimming joegen om de kristlike manlju fan 17 oant 45 jier te rêden. Dy kategory manlju soene ynearsten troch de Turken deportearre wurde nei it binnenlân, dat del kaam op twangarbeid en in wisse dea.
Tomorrow Never Dies (film)
Film
Bond kringt fia it lûk yn it dak it geheime laboratoarium binnen, dêr't er it kodearapparaat fan Gupta weromfynt en efteroer drukt. As er wer fuort sil sûnder opmurken te wêzen, brekt Lin Wai de haadtagongsdoar nei it laboratoarium iepen, mei as gefolch dat it alaarm ôfgiet. Bond en Lin witte allebeide, mei muoite, te ûntkommen, mar as Bond weromkeart yn syn hotelkeamer, treft er Paris dêr dea op syn bêd oan. Hja is fermoarde troch dr. Kaufmann, in Dútske hiermoardner dy't yn opdracht fan Carver wurket, en dy't Bond opwachtet en finzen nimt, mei de bedoeling om syn selsmoard yn sêne te setten. De beide moarden kinne dan ôfdien wurde as in gefal fan moard-selsmoard. Bond is Kaufmann lykwols te fluch ôf en deadet him ynstee.
Neitiid reizget Bond nei in basis fan 'e Amerikaanske Loftmacht op Okinawa, yn 'e Japanske Rjûkjû-eilannen. Dêr helpt syn âlde freon Jack Wade, in spesjaal agint fan 'e Amerikaanske ynljochtingetsjinst CIA, him om fêst te stellen dat fia it kodearapparaat yndie knoeid is mei de posysjebepaling fan 'e HMS Devonshire. Oan 'e hân fan 'e gegevens dy't yn it apparaat fêstlein binne, kin de wiere posysje fan it skip fêststeld wurde. De Amerikanen sette Bond dêr ôf mei in fleantúch, wêrnei't er him mei in parasjutesprong yn see weaget. Hy fynt it wrak fan 'e Devonshire werom, dat prekêr balansearre leit op 'e râne fan in ûnderseeske ôfgrûn. Hy giet it wrak binnen en ûntdekt dat ien fan 'e krúsraketten stellen is. Hy komt in oare dûker tsjin, mei wa't er hàst yn gefjocht rekket, oant er ûntdekt dat it Lin Wai is. Op dat stuit begjint it skip stadichoan yn 'e ôfgrûn te glydzjen, en inkeld troch gear te wurkjen witte Bond en Lin op 'e tiid te ûntsnappen.
Casting
De Ierske akteur Pierce Brosnan kearde yn Tomorrow Never Dies (foar de twadde fan fjouwer kear) werom yn 'e rol fan geheim agint James Bond. Ek dame Judi Dench as M, Desmond Llewelyn as Q, Samantha Bond as Miss Moneypenny en Joe Don Baker as spesjaal agint Jack Wade fan 'e CIA spilen op 'e nij mei. Foar de rol fan 'e antagonist Elliot Carver waard Anthony Hopkins frege, dy't ek al in rol yn 'e foargeande Bond-film, GoldenEye, oanbean krigen hie. Hy sloech jitris it oanbod ôf en keas ynstee foar in rol yn 'e aventoerefilm The Mask of Zorro. Yn syn plak waard doe Jonathan Pryce cast.
Yn 'e rol fan Richard Stamper, de rjochterhân fan Carver, waard de Dútske akteur Götz Otto cast. Op syn audysje krige er tweintich sekonden om te sizzen wêrom't de produsinten foar him kieze moasten. Hy die it yn fiif tellen: "Ik bin grut, ik bin gemien en ik bin Dútsk."
Meppelerdjip
Slûzen
Der binne trije slûzen en ien gemaal yn it Meppelerdjip en dy binne allegear by Swartslûs:
Nijfûnlanner (hûn)
De Nijfûnlanner of Newfoundlander is in hûneras dat syn oarsprong fynt op it Kanadeeske eilân Nijfûnlân. It is in grutte wurkhûn, dy't oarspronklik fokt waard om fiskers te helpen. Dit ras stiet bekend om syn yntelliginsje, krêft, kalmens en trou. Om't Nijfûnlanners treflike swimmers binne, wurde se hjoed oan 'e dei gauris ynset as rêdingshûn te wetter. Swart-wyt bûnte Nijfûnlanners wurde sûnt 1960 troch de Ynternasjonale Kynologyske Federaasje (FCI) erkend as in apart ras, de landseer.
Johannes Tinga
Johannes Tinga (Wjelsryp, 24 desimber 1922 – Menaam, 24 desimber 2011) wie in Frysk feekeapman út Baaium dy't syn libbensferhaal yn 1998 opskreau en publisearre.
De Brulloft fan it Laam
De Brulloft fan it Laam, yn it oarspronklike Nederlânsk: Ter Zelver Bruiloft, is in gedicht fan 'e hân fan 'e grutte Nederlânske dichter en toanielskriuwer Joost van den Vondel (1587-1679). It is in koart dichtwurk dat bestiet út fiif fjouwerregelige kûpletten mei it ienfâldige rymskema a-a-b-b, dat yn 1674 skreaun is yn in ier Nijnederlânsk fokabulêre dat, ôfsjoen fan 'e eksintrike stavering, net bjuster ôfwykt fan modern taalgebrûk; it is yn elts gefal noch goed nei te kommen. Ter Zelver Bruiloft is net, sa't it op it earste each liket, in gelegenheidsfers dat foar de brulloft fan in beskaat pear skreaun is, mar is ynstee in útnûging oan 'e roomske leauwenden ta de eucharisty, om it Hillich Sakramint (de hosty) te ûntfangen, en de geastlike brulloft fan it Laam Gods (Jezus Kristus) mei de Memmetsjerke te fieren. De Fryske oersetting fan Ter Zelver Bruiloft ferskynde yn 1983 fan 'e hân fan Klaas Bruinsma.
Rinnen
By bisten
By fjouwerfuottige bisten hjit it rinnen de stap. Sokke bisten hawwe faak mear gongen as minsken, lykas draaf, trijesprong en fjouwersprong.
Guon bisten, lykas kamielen, hawwe in aparte wize fan rinnen (en draven): de telgong. Ek beskate lytsere hynsterassen, lykas de Iislânske ponny, kinne dy wize fan rinnen oannimme. By de telgong bewege de skonken oan wjerssiden fan it lichem har om bar: earst lofterefterskonk en lofterfoarskonk tagelyk, en dan rjochterefterskonk en rjochterfoarskonk tagelyk. Dat jout foar in berider in dúdliker hinne-en-wergeande sydlingse beweging, dy't guon minsken mislikmeitsjend fine. Om't dy beweging wol wat wei hat fan in skip op see, wurdt it kamiel ek wol "it skip fan 'e woastyn" neamd.
Ponca
"Ponca" of "Ponka" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Pain & Gain
Plot
Neitiid keapje Lugo en Doorbal ark (û.m. in bile en in keatlingseage) om 'e stoflike omskotten fan Griga en Krisztina te ûntleedzjen. Doyle grillt de fjouwer hannen fan 'e beide liken op in barbecue om 'e fingerôfdrukken ûnwerkenber te meitsjen. De liken wurde dêrnei yn lege oaljefetten stoppe en yn in sompe bûten Miami smiten. Doyle, dy't o sa ompakt mei it geweld, ferlit de binde en bejout him nei in tsjerke. Dêr wurdt er oppakt as de plysje nei oanlieding fan it bewiis fan Du Bois oergiet ta arrestaasje. Doorbal wurdt by him thús oppakt en Mese yn 'e Sun Gym. Mar Lugo naait út en wit mei Kershaw syn speedboat te ûntkommen nei de Bahama's. Yn Nassau stiet er op it punt om 'e geheime bankrekken fan Kershaw te plonderjen as Du Bois en Kershaw arrivearje en hy troch de Bahamaanske plysje arrestearre wurdt.
Untfangst
Pain & Gain ûntfong fan 'e filmkritisy oer it algemien lauwe oant negative resinsjes. Sa neamde de Britske resinsint Mark Kermode Pain & Gain "sa ûnfoechsum dat it grotesk is" en "like oppompt en steroïdaal as de ôfgryslike personaazjes dy't [de film] besiket te portrettearjen." Yn it Amerikaanske tydskrift Variety skreau Scott Foundas: "it geweld lânet foar it meastepart mei in mislikmeitsjende bats, wat wol passend wêze sil, mar op 't langelêst ek ôfstompend." Peter Travers neamde de film yn it blêd Rolling Stone "prutswurk dat typearjend is foar Bay" en parte Pain & Gain 1/2 fan 4 stjerren ta. Yn The Observer skreau Philip French oan 'e oare kant dat er frijwat fan 'e film genoaten is, wêrby't er benammen lof hie foar it aktearjen fan Ed Harris as privee-detektive Ed Du Bois III.
Behalven op 'e filmyske kwaliteiten fan Pain & Gain wie der ek frijwat krityk op it feit dat de filmmakkers rûch omgien wiene mei de histoaryske akkuraatheid fan wat foar de belutsenen en de djipdrôven fan 'e deadlike slachtoffers dochs in tige pynlike episoade út it wiere libben wie. Ien fan 'e grutste oanpassings dy't Bay-en-dy makke hiene, wie om it lidmaatskip fan 'e Sun Gym-binde te beheinen fan fiif ta trije man. It personaazje Paul Doyle, spile troch Dwayne Johnson, wie fierhinne basearre op 'e echte krimineel Jorge Delgado, mar der wiene ek eleminten yn opnommen fan Carl Weekes en Stevenson Pierre.
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hie Pain & Gain in midsmjittich goedkarringspersintaazje fan 50%, basearre op 203 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "It mei dan miskien syn meast ta neitinken stimmende film oant no ta wêze, mar [dizze film] fan Michael Bay ferliest op 't langelêst syn satiryske snedigens yn in stilearre salvo fan gewelddiedige spektakelsênes." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behelle Pain & Gain in goedkarringspersintaazje fan 45%, basearre op 42 resinsjes.
Resultaat
Pain & Gain brocht yn 'e bioskopen wrâldwiid $86,2 miljoen op. Ofset tsjin it budget fan $26 miljoen betsjut dat in winst fan $60,2 miljoen, hoewol't dêr de marketingkosten noch wol ôf moatte.
Solovetski-kleaster
It hjoeddeiske kleaster
Yn it kleaster is in histoarysk en arsjitektoanysk museum ûnderbrocht. It Solovetski-kleaster is ien fan de earste Russyske monuminten, dy't as wrâlderfgoed fan UNESCO ynskreaun waard. De measte gebouwen fan it kleaster binne de lêste jierren yngreven renovearre, rekonstruearre of wurde restaurearre.
Groot Kerk (Graaff-Reinet)
Stifting fan de gemeente
Yn de 18e iuw berikten de boeren dy't fanút de Kaap nei it easten lutsen it gebiet fan de Kamdebooflakte en de Sneeuberge (Sniebergen). De earste pleatsen oan de foet fan de Sneeuberge waarden nei 1770 boud. It wie in tiid fan ûnrêst, wetteloasheid en botsings mei de Ksosa's. Mei de oanstelling fan Mauritz Woeke as lândrost yn 1785, dy't de oarde moast hanthavenje, begûn in fredige ûntjouwing fan it doarp. It distrikt en it plak dêr't er him nei wenjen sette ferneamde Woeke nei de gûverneur fan de Kaap, Cornelis Jacob van de Graaff, en syn frou Cornelia, berne Reinet. De grinzen fan it nije bestjoersdistrikt, it fjirde fan it lân nei Kaapstêd, Stellenbosch en Swellendam, waard op 19 july 1786 troch it regear proklamearre.
Giovanni Bosco
Libben
Yn 1841 waard Giovanni Bosco op de dei foar de fyfte dei yn de fêsteltiid ta diaken wijd en op 15 juny fan itselde jier ta preester. Hy gyng nei Turyn om dêr foar kânsearme jongerein te wurkjen en fûn yn it Turynske stedsdiel Valdocco in lytse, brekfallige skuorre as ûnderkommen foar de jongerein, dêr't er him oer ûntferme. Nei in pear wiken bodzjen wie de skuorre opknapt en fierde Don Bosco dêr de peaskenachtmis. Op 18 desimber stifte er in religieuze organisaasje, dy't troch paus Pius IX yn 1874 erkend waard as de oarder fan Sint-Fransiskus fan Sales (bekend as de Salesianen fan Don Bosco). Ek stifte er mei de letter ek hillich ferklearre Maria Mazzarello in froulike oarder, de saneamde Dochters fan Marije, Help fan de Kristenen (bekend as de Susters fan Don Bosco). Sawol de bruorren as de susters fan de oarders hâlde harren dwaande mei it grutbringen en de soarch fan en foar kânsearme jongerein. Twa jier letter stifte Don Bosco de organisaasje fan Salesiaanske Meiwurkers, dy't tsjintwurdich ûnder de namme Salesiaanske Meiwurkers fan Don Bosco wurket.
Pappegaaiebuert
thumb|Pappegaaiebuert thumb|Foargevel Van Doesburg-Rinsemahûs De Pappegaaiebuert is in lytse wenwyk oan wjerskanten fan de Toerstrjitte yn Drachten.
Mick LaSalle
Priveelibben
Mick LaSalle is troud mei toanielskriuwster Amy Freed.
Giovanni Bosco
Feestsdei
De Roomsk-Katolike Tsjerke betinkt Don Bosco op 31 jannewaris.
Pappegaaiebuert
Yn de jierren tachtich besleat de gemeente om it read, giel en blau fan De Stijl werom te bringen, wêrby't útgien waard fan in bouûntwerp dat Van Doesburg begjin jierren tweintich út Dútslân wei nei de gemeentearsjitekt stjoerd hie. De kleuren dêrop hie er oanjûn mei plakkaatferve. Dat ûntwerp waard as basis brûkt foar de restauraasje yn 1988, doe't in kleurewaaier njonken de tekening holden waard om dêrnei te sjen hokker kleur út it doetiidske Sikkens-ferfassortimint dêr it bêste by paste.
Paternostertsjerke
Moderne tsjerke
It grêf fan prinses Aurélie stiet by de tagong fan de moderne tsjerke. Hja ferstoar yn Florence yn 1889 en neffens har winsk waard har omskot yn 1957 nei de tsjerke brocht.
Beskriuwing
De rekonstruksje fan de byzantynske tsjerke jout in goed byld fan hoe't it orizjineel west hat. De ôfmjittings fan 'e tsjerke binne deselde as dy fan de 4e iuwske tsjerke en de tún bûten de trije doarren jout in skets fan it atriumdiel. De Eleonatsjerke hat gjin dak en hat treppen, dy't liede nei de grot wêrfan't guon kristenen tinke dat Jezus dêr syn profesije oer de ferneatiging fan Jeruzalim en it weromkommen oan syn apostels iepenbierre. Spitigernôch stoartte de grot by de ûntdekking yn 1910 foar in part yn.
Dykhurdfytsen op de Paralympyske Simmerspullen 2020
200px|thumb|right|200px|Fuji Speedway It dykhurdfytsen op de  XVI Paralympyske Simmerspullen yn Tokio, Japan, waard holden op de Fuji Speedway fan 31 augustus oant 3 septimber 2021.