cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tsjerke fan Oldendorp
Ynterieur
Yn de mei in houten tonferwulft oerkape tsjerke stiet yn it koer in achthoekich doopfont fan ljochte sânstien. It doopfont stiet op in fjouwerhoekige foet en waard yn 'e earste helte fan de 16e iuw makke. Oarspronklik stie it doopfont ûnder de wite preekstoel, dy't njonken it jiertal 1645 it opskrift Himmel und Erde werden vergehen, aber Gottes Wort bleibt ewig draacht.
Jan Buisman
Wurk
Duizend jaar weer, wind en water in de Lage Landen:
Floarida (betsjuttingsside)
"Floarida" of "Florida" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Aleksander Petsjersky
Hy waard berne as soan fan in Joadske abbekaat, dêr't de famylje fan yn 1915 ferhuze nei Rostov oan de Don. Ynearsten waard er elektrisien. Nei in universitêre stúdzje muzyk en literatuer, gyng er oan 't wurk oan in muzykskoalle. Hy hie de rang fan luitenant yn it Reade Leger op it stuit dat de Nazy-Dútslân Ruslân ynfoel op 22 juny 1941. By de Slach om Moskou waard er kriichsfinzene makke troch de Dútskers ûnder Vyazma yn de oblast Minsk. Fan doe ôf oan begûn de lijenswei fan it iene wurkkamp nei it oare strafkamp, dêr't by in medysk ûndersyk oan it ljocht kaam dat er in Joad wie.
Mortuary IOD
Mortuary IOD wie in Fryske trashmetalband oprjochte yn Berltsum en wie aktyf tusken 1995 en 2007. Mortuary IOD begûn ûnder de namme Mortuary . Fan 1998 ôf is de band fierder gien ûnder de namme Mortuary IOD. Yn 2002 brocht de band it album Distorted Massacre: Fear the Madness út. Yn 2004 wie Mortuary IOD de Fryske iepener op it Wâldrock festival.
Eric Walter Elst
Planetoïdes
Guon planetoïdes dy't Eric Elst ûntduts en beneamde:
Dom fan Mainz
Dommuseum
It dommuseum is ûnderbrocht yn de romten fan de stiftsgebouwen dêr't earder de domhearen wennen. Ta de hichtepunten fan it museum heart de samling fan iergoatyske byldhoukeunst en de skatkeamer fan de dom.
Utstalling fan de prestaasjes fan de nasjonale ekonomy
Bou
Al yn juny 1941 waarden troch de kriich in tal yndustriële- en lânboueksposysjes ferkocht en weardefolle saken oerdroegen oan it leger en partijorganisaasjes. In diel fan it personiel waard evakuëarre nei Omsk (dêr't it Folkskommissariaat fan Lânbou sit hie) en oaren moasten yn it leger tsjinje. De lege paviljoenen waarden foar wurkpleatsen fan in militêre reparaasjefabryk oanpast. Bombardeminten op it gebiet skeinden in diel fan de paviljoenen, dy't letter ôfbrutsen waarden. Nei de kriich waarden de yntusken ferfallen gebouwen ynspektearre en bleau it terrein allinne yn gebrûk skoalle-ekskursjes nei de bêste bewarre paviljoenen. Fan de eardere lânboutentoanstelling is oant de dei fan hjoed mar in lyts part bewarre bleaun, dy't restaurearre binne en nije nammen krigen.
1948-1959
Ek de Baltyske lannen krigen no paviljoenen, dy't foar it measte op 'e nij boud waarden. It oansjen fan de nijbou wie tige monumintaal yn de Stalinistyske empire-styl en krige de foarm fan paleizen en timpels. Alle 29 republiken fan de Sovjet-Uny wiene fertsjintwurdige en elk paviljoen hie ek in kas, dêr't kennis makke wurde koe mei de natoer fan de republyk.
Nei de ûntbining fan de Sovjet-Uny ferfoel it park, guon gebouwen waarden troch partikuliere bedriuwen oernommen en ek binne der ferskillende paviljoenen ôfbrutsen. It kompleks krige ek in nije namme en stadichoan naam it ferfal fierder ta. De measte tentoanstellings waarde beëinige en it kompleks waard ûnderbrocht yn in nammeleaze fennoatskip. Fral de útstallings dy't ûnderdiel foarmen fan it saneamde Kosmos-paviljoen waarden as in grut ferlies beskôge. Dêrûnder wiene modellen fan de earste Sovjet-satelliten en ek in Tû-154-fleantúch waard ferneatige. It ferneamde byld fan Mûchina rekke sa ferfallen, dat it weihelle wurde moast. Yn desimber 2009 waard it werom set op in konstruktivistysk paviljoen, dat in rekonstruksje is fan it orizjinele Sovjet-paviljoen op de Wrâldtentoanstelling yn Parys.
Ryksdei (Sweden)
It parlemintsgebou (Riksdagshuset) stiet yn it sintrum fan Stokholm, de haadstêd fan it lân. De lêste ferkiezings fûnen plak op 14 septimber 2014.
Wetjouwing
Ien fan de wichtichste taken fan de Ryksdei is de wetjouwing. Wetsfoarstellen wurde oer it algemien troch it regear yntsjinne, mar leden fan de Ryksdei hawwe dêr sels ek de mooglikheid ta yn de foarm fan in moasje. Alle wetsfoarstellen wurde earst troch in kommisje behannele foar't de Ryksdei der oer stimt. In mearderheid foar in wetsfoarstel is nedich om him oan te nimmen. De Ryksdei ynformearret it regear oer it beslút, wêrnei't dy de nije wet publisearret en tafersjoch hâldt op de útfiering derfan.
Kontrôle
Op ferskate wizen kin de Ryksdei it funksjonearjen fan it regear en oerheidsynstânsjes beoardielje. Leden fan de Ryksdei hawwe de mooglikheid om fragen te stellen oan it regear. In grûnwetkommisje kontrolearret oft it regear him oan de wetten hâldt. De Ryksdei kin, as hy gjin betrouwen mear yn in minister of de premier hat, in moasje fan wantrouwen yntsjinje. Boargers kinne by in ombudsman te plak as hja harren earne net yn fine kine. In rekkenkeamer hâldt tafersjoch op de oerheidsútjeften.
Bûtenlânbelied
Noch in kearntaak fan de Ryksdei is it útwurkjen fan in bûtenlânbelied. Hy docht dit yn gearspraak mei it regear en de Advysried fan Bûtenlânske Saken. Beliedsmêden dy't ûnder de ferantwurdlikens fan de Ryksdei falle binne bygelyks de dielnimming fan Sweden oan fredesmisjes en de útjeften oan ûntwikkelingsgearwurking.
Ministerried
De ministerried is yn Nederlân de gearkomste fan alle ministers, ek dy sûnder eigen departemint, ûnder lieding fan de minister-presidint. De wichtichste taak fan de ministerried is it nimmen fan besluten oer saken lykas wetsfoarstellen en ûntwerpen fan algemiene maatregels fan (ryks)bestjoer. Dit docht de ministerried foar't dy oan de Ried fan Steat oanbean wurde. Sûnt 1983 is de posysje en de wurkwize fan de ministerried fêstlein yn de Grûnwet.
De ministerried komt yn prinsipe alle freeds gear yn de Trêvesseal fan it ministearje fan Algemiene Saken op it Binnenhôf yn De Haach. Tidens de tarieding fan de ryksbegrutting foar it oankommende jier en as der wichtige aktuele saken binne, fine der ek gauris op oare dagen gearkomsten plak. De besprekkings fan de ried binne net iepenbier en wat bepraat wurdt is betroulik, mar de minister-presidint jout nei ôfrin fan de gearkomste wol in parsekonferinsje oer de besluten dy't naam binne.
Alkalymetaal
Skaaimerken
De eleminten litium, natrium, kalium en rubidium binne sêfte sulverwite metalen mei in typyske metaalglâns. Dy eleminten reagearje maklik mei soerstof en oksidearje dus fluch.
Styfmem Ierde
Styfmem Ierde, yn it oarspronklike Nederlânsk: Stiefmoeder Aarde, is in roman fan 'e yn Feanwâlden berne Fryske skriuwer Theun de Vries (1907-2005). It fertelt it ferhaal fan 'e Fryske boerefamylje Wiarda, dy't oan 'e ein fan 'e njoggentjinde iuw syn wei fine moat yn feroarjende tiden. Styfmem Ierde waard foar it earst útjûn yn 1936 en wie daliks in bestseller. De Fryske oersetting fan Jan de Jong ferskynde yn 1994.
Eftergrûn
Styfmem Ierde is in poer naturalistyske roman: it boadskip fan it ferhaal is dat de libbensrin fan ûnderskate minsken folslein bepaald wurdt troch komôf en maatskiplik fermidden. De Vries fersêftet sok fatalistysk gedachteguod lykwols troch der in alternatyf naturalisme fan eigen makkelei foaroer te pleatsen: troch de natoer fan styfmem ierde kin in elk, ynsafier't men dêrfoar iepenstiet, úteinlik dochs in beskate steat fan loksilligens fine. In oar ferskil mei de grutte naturalistyske wurken fan 'e njoggentjinde iuw is dat De Vries de ympresjonistyske ferteltechnyk dêrfan mijt en ynstee syn ferhaal mear de foarm fan in dramatysk epos jout.
Ynhâld
Underwilens is Herre Tsjallings Wiarda in begoedige man wurden. Hy keapet twa nôtmûnen, lit se beide ôfbrekke en bout der mar ien foar yn 't plak. Op dy manear kriget er it monopoalje yn dy krite yn 'e hannen. Ek lient er noch altiten jild út, mar de rinte dy't er dêrfoar freget, is withoeheech. It komt safier dat er yn dy omkriten op in minne namme komt te lizzen. Op in jûn besiket ien fan 'e troch him útrûpele boeren him dea te stekken. De oanslach mislearret lykwols en út wraak behannelet er syn jildlieners neitiid noch ûnmeilydsumer.
The Secret Life of Pets (film)
Plot
Nei't er sadwaande in nacht op 'e keale flier sliept hat en foarbygien is fan iten, sjocht Max syn kâns skoan as de knoffelige Duke by ûngelok in faas omstompt, dy't oan gruzeleminten falt. Max begjint it appartemint ôf te brekken, yn it folste fertrouwen dat Duke dêr de skuld fan krije sil, want soks is ommers earder noch nea bard. Sa makket er Duke lytsman, wêrnei't de gruttere hûn dwaan moat wat Max seit, of oars… As se dy moarns yn it park útlitten wurde troch in hûne-útlitter dy't mear belangstelling hat foar in kreas fanke dat er dêr tsjinkomt as foar de hûnen, skuort Duke Max oan syn hûnerym mei it park út en dumpt him yn in steechje yn in efterbuert om fan him ôf te wêzen.
Neitiid ropt Gidget de help yn fan Chloe, Buddy, Mel, Sweetpea en in ferdwaalde kavia dy't Norman hjit. Om't se net ien fan allegear bekend binne yn it rioel, nimt Buddy harren mei nei Pops, in âlde bassethound mei in ferlamme ûnderlichem dy't dêrom fan efteren tsjiltsjes oanbûn krigen hat. Pops nimt de hiele groep mei it rioel yn, dêr't se út it gerop en geraas fan 'e wrokjende Snowball opmeitsje wat der bard is. As Snowball foar it ferstân kriget dat se freonen fan Max binne, besiket er harren finzen te nimmen, mar syn trewanten krije inkeld Norman de kavia te pakken, wylst de oaren ûntkomme.
Distribúsje
De distribúsje fan The Secret Life of Pets waard fersoarge troch Universal Pictures. De film waard op 16 juny 2016 foar it earst fertoand op it Ynternasjonaal Tekenfilmfestival fan Annecy, yn Frankryk. Op 8 july 2016 gie The Secret Life of Pets yn 'e Amerikaanske bioskopen yn premiêre. It byhearrende soundtrackalbum kaam op 1 july fan dat jier út by platemaatskippij Back Lot Music. Op 22 novimber 2016 kaam The Secret Life of Pets beskikber as digitale download en op 6 desimber waard de film útbrocht op dvd en blu-ray.
Aurelia fan Hillema
Aurelia fan Hillema (Ljouwert, 21 novimber 1636 - De Jouwer, 10 novimber 1707) wie in rike Fryske frou dy’t troch har houlik wichtich wie foar it ûntstean en útwreidzjen fan de dynasty fan de lettere aadlike famyljes Fan Sminia en Vegelin fan Claerbergen.
Ried fan Steat
Bestjoersrjochtspraak
De Ofdieling bestjoersrjochtspraak sprekt rjocht as heechste bestjoersrjochter yn skelen tusken boarger en oerheid, bygelyks wannear't in boarger him net fine kin yn in beslút fan in gemeente of provinsje, mar ek wannear't (legere) oerheden ûnderinoar in skeel hawwe.
Daniel Alfredson
Daniel Alfredson (folút: Hans Daniel Björn Alfredson; Stockholm, 23 maaie 1959) is in Sweedsk filmregisseur, filmprodusint en senarioskriuwer. Hy hat om utens benammen bekendheid krigen as regisseur fan twa dielen fan 'e Millennium-trilogy: Flickan som Lekte med Elden (ynternasjonale titel: The Girl Who Played with Fire) en Luftslottet som Sprängdes (The Girl Who Kicked the Hornets' Nest).
Casus belli
Ferneamde casi belli út it ferline binne de moard op aartshartoch Frâns Ferdinand fan Eastenryk, dêr't de Earste Wrâldoarloch yn 1914 mei begûn, de Dútske ynfal yn Poalen, dêr't de Twadde Wrâldoarloch yn 1939 mei begûn, de oanfal op Pearl Harbor, dy't yn 1941 foar de Feriene Steaten oanlieding wie om oan 'e Twadde Wrâldoarloch diel te nimmen, en de fermiende massaferneatigingswapens fan Saddam Hoessein, dy't yn 2003 foar de Feriene Steaten en harren bûnsgenoaten oanlieding foarmen om 'e Twadde Golfoarloch tsjin Irak te begjinnen.
Radio Herrijzend Nederland
Radio Herrijzend Nederland wie in radio-omrop dy't fan 1944 oant 1946 útstjoerde út Eindhoven wei ûnder ferantwurdlikheid fan Sectie XI fan it Militêr Gesach (1944-1946). Eindhoven waard befrijd op 18 septimber 1944. Yn it geheim wie by Philips al boud oan in radiostjoerder. Dêrmei waard op 3 oktober it earste programma útstjoerd. Omropper wie de sjoernalist H.J. van den Broek, sjef fan Radio Oranje.
Sylvana Simons
Teäter
Simoms die mei oan de teäteromgong LULverhalen, mar meidat guonts út it publyk by har earste optreden de seal útrûne doe't se Swarte Pyt op it aljemint brocht, bleau it by ien kear.
Age Johan Looxma van Welderen Rengers
Wurkpaad
Rengers waard yn 1901 beneamd ta boargemaster fan Menameradiel en wenne mei syn hûshâlding yn Dronryp. Hy wie teffens kommissaris fan de N.V. "Noordelijk Landbouw-Crediet". Hy frege en krige yn 1912 earfol ûntslach as boargemaster en sette him dêrnei nei wenjen yn Amersfoart. Fan 1919 oant 1946 wie er aktyf foar ferskate wetterskippen en wie ûnder mear dykgraaf fan it Hoogheemraadschap van den Bunschoter Veen- en Veldendijk en fan it wetterskip Eemnes. Hy wie de grûnlizzer fan de ruilferkaveling yn de Iemnesserpolder. De Rengerswetering, in wetterrin en útwreidingsplan fan de gemeente Bunschoten, waard nei him ferneamd.
Kleaster fan Jehannes de Teolooch
Skiednis
It kleaster waard boud as in fort mei bastions en tuorren en om it kleaster hinne ûntstie foar de wurkers in doarp mei lân, dat letter útgroeide ta Chora. Om't piraten en Seltsjûken in bedriging foar it kleaster foarmen waard it mei mear as 15 meter hege muorren omjûn. De lingte fan de muorren binne fan noard nei súd 53 meter en fan east nei west 70 meter. Boppe de tagong is op in hichte fan meardere meters in iepening yn de muorre te sjen wêrtroch baarnende oalje, siedend hyt wetter of sels lead getten waard om tefoarren te kommen dat de fijân de poarte wisten te forsearjen. Dêrfandinne krige de poarte de bynamme "De Moardner". Yn de 13e iuw foel it eilân ûnder de soevereiniteit fan it keizerryk Nisea, mar de keizers Teodoros Jehannes IV en Michael VIII respektearren alle âlde rjochten fan it kleaster. Nei't Patmos yn 1453, lykas oare Grykske eilannen, troch de Turken ferovere waard moast it kleaster skatting betelje oan de sultan. It kleaster bleau lykwols ek yn de tiid fan de Ottomaanske besetting yn gebrûk as kleaster.
Hatebreed
Hatebreed is in Amerikaanske hardcore punkband yn 1994 oprjochte yn Bridgeport. De band brocht yn 1997 syn debútalbum Satisfaction is the Death of Desire út. Hatebreed hat acht studio-albums útbrocht.
Ynternasjonaal Filmfestival fan Morelia
It Ynternasjonaal Filmfestival fan Morelia (Spaansk: Festival Internacional de Cine de Morelia), ôfkoarte ta FICM, is in filmfestival dat elts jier yn 'e twadde wike fan oktober holden wurdt yn 'e Meksikaanske stêd Morelia, yn 'e steat Michoacán. It evenemint bestiet sûnt 2003 en wol in moetingsplak wêze foar lju út 'e Meksikaanske en ynternasjonale filmyndustry mei de befolking fan Michoacán. Op it filmfestival wurde sawol lange films as koarte films, en sawol fiksjewurken as dokumintêres fertoand. Ek tekenfilms meitsje diel út fan 'e seleksje.
Súdafrikaanske Republyk
Kolonisaasje
Yn de 1830’s en 1840’s kamen ôfstammelingen fan Nederlânske kolonisten, bekend as Boeren en Voortrekkers, fan de Britske Kaapkoloanje nei it gebiet. It wie it begjin fan wat bekend wurde soe as de Grutte Trek. Mei harren militêre technology oermasteren se relatyf maklik grûn op de lokale machten en foarmen se ferskate lytse Boere republiken yn gebieten dy’t krekt bûten it Britske bewâld leinen, sûnder in sintrale oerheid.
Marthinus W. Pretorius, de soan fan Andries Pretorius, waard de opfolger fan syn heit. Taak fan him wie om de ûnienigens by de ynwenners fuort te heljen. Yn 1856 waard in searje fan publike gearkomsten hâlden, organisearre troch Pretorius, yn oare parten fan de Transfaal om te diskussearjen of it net de tiid wurden wie om in sterke sintrale oerheid te stifte, ynstee fan de pititerige distriktsoerheden dy’t der oant doe ta wienen. It resultaat wie dat in represintatyf kongres fan delegearden keazen waard, dy’t de foech hienen om in grûnwet op te stellen.
Presidinten
De presidinten fan de Súdafrikaanske Republyk wienen:
Flagge fan de Súdafrikaanske Republyk
thumb|right|250px|Flagge fan de Súdafrikaanske Republyk.
Anneksaasje
Ornaris giet soks oan 'e kant fan it anneksearjende lân mank mei twingerij, ekspansjonisme en/of unilateralisme. Sadwaande is 'anneksaasje' in beladen term, en wurdt it mar komselden brûkt as it giet om it gearfoegjen fan twa gebieten wêrfan't de ynwenners yn mearderheid foarstanner fan dat gearfoegjen binne; foar sokke gefallen hawwe har eufemismen ûntjûn, lykas politike feriening of weriening. Anneksaasjes liede net selden ta slepende konflikten tusken de anneksearjende macht en de befolking fan it anneksearre gebiet.
Montpellier
Montpellier is in stêd yn it suden fan Frankryk oan de Middellânske See. Der wenje 277.639 (2015) minsken yn 'e stêd. Montpellier is de haadstêd fan it departemint Hérault yn de regio Languedoc-Roussillon.
St Margaret's (Westminster)
Reformaasje
Yn de jierren 1540 skeelde it net folle of de tsjerke wie ôfbrutsen. Edward Seymour, hartoch fan Somerset en broer fan Jane Seymour, de tredde frou fan Hindrik VIII, wie wis fan doel de tsjerke te slopen, dy't sagoed boumaterjaal foar syn nije hûs yn it Strand oplevere. Syn plannen botsten lykwols op grut ferset fan de bewenners en konfrontearre mei parochianen dy't de wapens oppakten seach er lang om let fan de sloop ôf.
Samira El Idrissi
Libben en karriêre
El Idrissi waard yn 1992 berne yn Drachten, as de dochter fan in Fryske mem en in Marokkaanske heit. Hja hat altyd tige sportyf west, en siet as bern op fuotbal, follybal en tennis, wylst se ek as majorette aktyf wie. Mei alve jier keas se lykwols foar de fan oarsprong Koreaanske fjochtsport taekwondo. Se beoefenet de saneamde "hurde" fariant fan dy sport, dêr't gjin maskers by droegen wurde (oars as de "sêfte" fariant, dy't in Olympyske status hat).
Oarspronklik wie El Idrissi oansletten by de Drachtster sportskoalle Art of Defense, mar fanwegen in brekme oan begelieding hat hja har no by Kassem Gym jûn. Hoewol't dy sportskoalle alhiel yn Alfen oan de Ryn stiet, kriget hja dêr goede begelieding fan 'e eigners, de bruorren Khalid en Habib Kassem. Yn in fraachpetear foar de Ljouwerter Krante, mids july 2015, sei El Idrissi dêroer: "Sy binne Marokkaansk. Ik ek. Wy begripe inoar." Har yn sportfermiddens wat ûngewoane sponsor, Slachterij Rypma út Gytsjerk, is El Idrissi oan kommen om't de eigner fan dat bedriuw famylje fan har mem is.
Yn 2013 wûn El Idrissi in brûnzen medalje op it wrâldkampioenskip taekwondo yn it Ingelske Coventry. Yn 2015 folge goud (op twa ûnderdielen) op it wrâldkampioenskip yn it Italjaanske Rimini. Dêrnjonken hat se ek twaris it earste plak behelle op it Jeropeesk kampioenskip en yn eigen lân ferskate medaljes wûn.
Into the Fire (roman fan Elizabeth Moon)
Ynhâld
Al Ky har priveeproblemen binne ûnderwilens oplost: troch it weromfinen fan it bewiismateriaal dat sy net skuldich wie oan 'e dea fan Jen Bentik heft de Moscoe Konfederaasje de blokkade op har bankrekkens op, en troch har rol yn it delslaan fan 'e revolúsje kin se sûnder fierdere swierrichheden de nasjonaliteit fan Slotter Key weromkrije, wylst de fisa fan Rafe en Teague ferlinge wurde. Presidint Hester Saranife freget Ky om har interimbeneaming as kommandant fan 'e militêre akademy om te setten yn in fêste oanstelling, mar dat sjocht Ky net sitten, dat se betanket op hoflike wize foar de ear. Se wol inkeld langernôch oanbliuwe oant der in gaadlike kandidaat fûn is om har op te folgjen.
Westerkertier (gemeente)
300px|thumb|Kaart fan Westerkertier thumb|Gemeentehûs yn Súdhorn is de gearkomstelikaasje fan de gemeenteried thumb|Gemeentehûs yn Gruttegast is it sit fan it kolleezje fan b. en w.
Sint-Joaristsjerke (Easterbierrum)
Ynterieur
Oant yn 1865 waard it eastlike koer troch in hek fan it tsjerkeskip skieden. Fanwegen brek oan romte moast it koerhek der oan leauwe en waard it ôfbrutsen. It koerhek gyng net hielendal ferlern, want dielen waarden wer ferwurke yn 'e bank dy't no tsjin de eastlike muorre stiet, lykas de buorden mei de Tsien Geboaden. De bank wurdt bekroand fan in ingel dy't op in bazún blaasd en in bân beethâldt mei de wurden EUANGELY (Evangeelje) thumb|260px|Piskina By de restauraasje fan de tsjerke yn 2002-2004 kaam ûnder de flierplanken in mozaykflier oan it ljocht mei patroanen en figurative foarstellings, dy't yn syn soarte ta de measte geve fan it lân heart. De 14e-iuwske tegelflier ferdwûn wer ûnder de planken. Ek binne der profylstiennen fûn, dy't noch fan it stiennen ferwulft stamme. Under de kalklagen binne op de muorren binne resten fan beskilderings werom fûn. In pear resten bleaune nei de restauraasje oan de súdlike muorre fan it koer sichtber, wêrûnder in wijingskrús út mooglik 1335. Ek it tonferwulft wie foar de reformaasje beskildere, mar dat waard yn 1865-1868 ferfongen troch in nij houten tonferwulft. De iken balken binne doe ferfongen troch izeren lûkstangen.
Henk Alkema
Libbensrin
Syn stúdzje die er oan it Keninklik Konservatoarium yn De Haach by Léon Orthel; sûnt 1976 by Willem Frederik Bon; dêrnei by Zolt Deaky en Huub Kerstens.
Yn syn stúdzjetiid wie er aktyf as pianist foar jazz en as ymprovisator. In protte opnames foar de omrop hat hy op syn namme stean mei sels gearstalde besettings en ek mei bekende orkesten. Hy wie mei-oprjochter en komponist van de teatergroep Honelulu. Yn 1978 waard hy dosint oan de Muzyk Pedagogyske Akademy yn Ljouwert en sûnt 1983 dosint oan it konservatoarium yn Utert. Letter waard hy koördinator Lichte Muzyk en fan 1994 - 1996 wie hy waarnimmend direkteur. Hy wie visiting artist oan it ferneamde Berklee College of Music yn Boston, Massachusetts en oan de School of Fine Arts fan de Universiteit fan Montana yn Missoula.
Pick-up (autotype)
Fan 'e 1950-er jierren ôf wie de pick-up foar in soad Amerikaanske konsuminten gjin needsaak foar it wurk mear, mar in lifestyle-kar. Tsjin 'e 1990-er jierren brûkte noch mar 15% fan alle pick-upeigners syn auto foar it wurk. Fan alle auto's dy't yn 2016 yn 'e Feriene Steaten ferkocht waarden, bestie 18% út pick-ups. De pick-up fan hjoed de dei is lykwols in stik lúkser as dy fan eartiids; sa hawwe guon pick-ups no sels fjouwer doarren, wylst foarhinne in kabine mei mar twa doarren ien fan 'e dúdlikste skaaimerken fan sokke auto's wie.
Tinktuer (heraldyk)
Smetten of skeinplakken
Nochris trije oare kleuren waarden úteinlik erkend troch de measte autoriteiten op it mêd fan 'e heraldyk, te witten: bloedread en moerbei, in pear nau besibbe dûnkerreade en pearsreade kleuren, en taan, in oranjige of dûnkergiele oant brunige kleur. Dizze kleuren krigen meitiid, fan guon ynfloedrike heraldyske skriuwers, de namme smetten of skeinplakken, om't se de iene of oare ûntearing fan 'e drager (of ien fan syn foarâlden) fertsjintwurdigje soene. Der bestiet lykwols alhiel gjin bewiis foar dat dizze kleuren ea sa brûkt waarden, en se binne nei alle gedachten ûntstien as fariaasjes op besteande kleuren. Nettsjinsteande dat hat de algemiene oanname dat se in smet op it blazoen fan 'e drager wêze soene, derfoar soarge dat se mar in bytsje brûkt waarden. Pas yn 'e tweintichste en ienentweintichste iuw komme se almar mear foar, sij it benammen yn 'e heraldyk fan it Feriene Keninkryk en syn eardere koloanjes, lykas Kanada, Súd-Afrika, Austraalje en Nij-Seelân.
Tinktuerregel
De wichtichste regel fan 'e heraldyk is de saneamde tinktuerregel: omreden fan kontrast mei in metaal net op in metaal pleatst wurde, noch in kleur op in kleur. Dat jildt fansels net foar elts lyts detail fan in wapen, mar inkeld foar grutte kleurflakken. (Pelswurken binne gjin kleuren of metalen, en kinne dêrom op of ûnder beide pleatst wurde.) It foarnaamste doel fan in heraldysk wapen is nammentlik werkenning, en as men in dûnkere kleur op in dûnkere kleur pleatst (bgl. read op swart of blau op grien), dan is rinne de kleuren fan in ôfstân ôf besjoen of yn skimerich ljocht al rillegau yninoar oer. Itselde bart as men in ljocht metaal op in ljocht metaal pleatst (wyt op giel of oarsom). In oare reden foar de tinktuerregel is dat it mei de technyk út 'e Midsiuwen tige dreech wie om email (kleur) op email of metaalferve op metaalferve te fervjen.
Erik of it Lyts Ynsekteboek
Ynhâld
Erik bliuwt op 'e nij allinne efter, en moetet dan in dauwjirm. Ek dy is derfan oertsjûge dat er in befoarrjochte wêzen is: hy is ommers blyn en dus net ôfhinklik fan syn gesichtsfermogen, lykas safolle 'legere wêzens'. De dauwjirm is lykwols mei himsels yn 'e knoop rekke, en wannear't Erik om help foar him útgiet, bedarret er yn in eamelderskoloanje, dy't him adoptearret. De eamels litte in protte belangstelling blike foar syn kennis út Soms' Beknopte Natuurlijke Historie. Erik langet sa stadichoan werom nei hûs, en hopet mei help fan 'e eamels de râne fan it skilderij werom te finen. It eameldersleger stjit ûnder de tocht dêrhinne lykwols op in oar eameldersleger, mei as gefolch dat der in ûnbidich grutte fjildslach ûntbrânt.
Camille Winbush
Sjongkarriêre
Yn 2000 song Winbush op 'e soundtrack fan 'e Disney-musical Geppetto. Yn 2002 naam Winbush twa nûmers op foar it kompilaasje-album ''School's Out! Christmas''. Foar it iene nûmer, One Small Voice, wurke hja gear mei de sjongsters Myra en Taylor Momsen. It oare nûmer, The Night Before Christmas Song, song se allinnich.
Tsjerke fan Pitersbierrum
Skiednis
Foar de reformaasje wie de tsjerke fan Piterbierrum wijd oan de apostel Petrus. Under flier fan de tsjerke lizze in pear deksels fan de sarkofagen fan de pastoars Ulbe († 1469) en Hessel († 1476). .
Gunnlaugssêge
Fryske oersetting
De Gunnlaugssêge waard yn 1958 ûnder de titel De Gunnlaugssaga yn it Frysk oerset troch Gerryt Dykstra (1897-1973). Dy fertaling hie as ûndertitel: In Moderne Aldyslânske Leafdeshistoarje. Hy waard útbrocht by Drukkerij Laverman N.V. te Drachten, as nû. 89 yn 'e rige De Fryske Bibleteek, en mei in ynformative ynlieding fan 'e oersetter derby.
Jackie Kennedy
Trouwerij en gesinslibben
Fan it neijier fan 1952 ôf wurke Bouvier as sjoernaliste-fotografe foar de krante de Washington Times-Herald, en letter begûn se ek kolleezjes Amerikaanske skiednis te folgjen oan 'e Georgetown Universiteit yn Washington. Yn dyselde snuorje wie se in fearnsjier lang ferloofd mei John G.W. Husted jr., in jonge oandielehannelder.
De Kennedys, dy't in jiermannich letter ferhuzen nei Washington, D.C., krigen ferskate bern, al bleaune trageedzjes harren dêrby net besparre. Bouvier krige yn 1955 in miskream, en yn 1956 brocht se in deaberne famke te wrâld dat Arabella hjitte sillen hie. Yn 1957 folge in sûne dochter, Caroline Bouvier Kennedy, en yn 1960 in soan, de yn 1999 mei it fleantúch ferûngelokke John Fitzgerald Kennedy jr. Mar yn 1963 waard harren twadde jonkje, Patrick Bouvier Kennedy, fiif wiken te betiid berne en stoar twa dagen nei de berte.
Benny Odinga
Hy wie in soan fan Klaas Odinga (1898-1962) en Hijlkje Klaassen (1898-1982). Yn 1929 ferhuze de húshâlding nei Huzum (destiids it haadplak fan de gemeente Ljouwerteradiel) dêr't syn heit in boekhâld- en belestingkantoar hie. Nei de mulo koe er yn 1936 fanwegen de krisis ynearsten gjin wurk fine, mar op it lêst koe er begjinne by in fersekeringskantoar. Under de Twadde Wrâldoarloch siet er in skoft ûnderdûkt. Dêrnei wurke er by in distriktsburo fersoarging oarlochsslachtoffers. In skoftsje letter waard er mei de Eerste Divisie 7 December nei Nederlânsk-Ynje stjoerd. Hoewol't er gewissebeswieren hie, is er doe dochs gien. Werom yn Nederlân gie er oan't wurk by de gemeentesekretary fan Ljouwert. Teffens wie er fan de jierren 60 ôf aktief yn de PvdA. Yn 1962 waard er ponghâlder fan de ôfdieling Ljouwert en fan 1965 oant 1978 wie er sekretaris fan de ôfdieling Fryslân fan de PvdA. Yn 1969 waard er personeelskonsulint by de gemeentlike plysjekorpsen yn Fryslân. Fan 1978 oant 1982 wied er lid fan de Provinsjale Steaten fan Fryslân. Yn dat lêste jier waard er, nei it ôfgean fan Jan Schurer, waarnimmend boargemaster fan de gemeente Utingeradiel dy't yn 1984 by de gemeentlike weryndieling fan Fryslân opheft waard.
Jackie Kennedy
De moard op Kennedy
Nei de dea fan har man wegere se de mei bloed besmodzge klean út te dwaan, en spiet it har dat se it bloed fan har hannen en har gesicht wosken hie. Se droech itselde rôze mantelpakje doe't se oan board fan Air Force One (it presidinsjele fleantúch) njonken fise-presidint Lyndon B. Johnson stie, wylst dy ynsward waard as presidint. Se sei tsjin Lady Bird Johnson, de frou fan 'e fise-presidint: "Ik wol dat se sjogge wat se Jack oandien hawwe." Bouvier wie aktyf behelle yn 'e plannen foar de begraffenis fan har man, dy't basearre waard op dy fan Abraham Lincoln, en plakfûn op moandei 25 novimber, op it Nasjonaal Begraafplak Arlington.
Dom fan Milaan
Portalen
De gevel hat fiif portalen. De brûnzen doarren fan it haadportaal fan Lodovico Poliaghi toant op de iene doar de Sân Freugdes fan Marije en de oare doar de Sân Smerten. De reliëfs binne yn in mingfoarm fan gotyk en Jugendstil foarmjûn.
Ynterieur
It grûnflak fan de katedraal hat de foarm fan in latynsk krús. De maten fan de fiif skippen, it trijeskippige transept en de koeromgong folgje neffens Frânsk foarbyld fêste ferhâldings: middenskip en krusing binne dûbel sa breed as dy fan de sydskippen.
Gertrudistsjerke (Achlum)
De Tsjerke fan Achlum is ien fan de twa tsjerke fan de PKN-gemeente Achlum-Hitsum.
Dom fan Milaan
Koer
Yn de twadde helte fan de 16e iuw krige it koer de hjoeddeiske ynrjochting. De houten koerbanken steane om it heechalter, dat in siboarium yn de foarm fan in rûne timpel hat mei dêrûnder in yn 1590 troch Francesco Brambilla makke en fan brûnzen ingels droegen tabernakel. De koepel fan it siboarium wurdt bekroand mei in byld fan de triomfearjende Kristus.
Benninkmûne
De Benninkmûne is in stellingmûne op in mitsele ûnderbou. De flecht fan de mûne is 23,10 meter en de roeden binne útrisd mei âld-hollânsk hekwurk. De ynrjochting bestiet út twa koppel mealstiennen.
Wetterkelder
thumb|De aljibe of sisterne fan in paleis yn Spanje thumb|Moderne sisterne In wetterkelder of systerne is in ûndergrûnsk ôfdutsen bassin foar de opslach fan drinkwetter of wetter foar húshâldlik gebrûk.
Diego Maradona
Priveelibben
Maradona troude op 7 novimber 1984 yn Buenos Aires mei Claudia Villafañe, mei wa't er doe al jierren ferloofd wie. Hja krigen twa dochters, Dalma Nerea (2 april 1987) en Gianinna Dinorah (16 maaie 1989). Troch it memwurden fan Gianinna waard Maradona yn 2009 pake. Yn 2000 publisearre er in autobiografy mei as titel Yo Soy el Diego ("Ik bin dé Diego"). Hy en syn frou Claudia skieden yn 2004, mar giene as freonen útinoar. Wylst de skiedingsprosedure noch geande wie, joech Maradona ta dat er de heit wie fan Diego Sinagra, dy't op 20 septimber 1986 yn Napels berne wie en letter fuotballer wurden wie. De Italjaanske rjochtbank hie dat yn 1993 al bepaald, nei't Maradona wegere om in heitesteatstest te ûndergean. Hy en Sinagra metten inoar foar it earst yn maaie 2003 nei't Sinagra mei in ferlechje trochkrongen wie op in golfbaan dêr't syn heit oan it golfen wie.
Ferstjerren
Op 2 novimber 2020 waard Maradona yn La Plata yn it sikehûs opnommen, sabeare om psychologyske redens, mar neffens in wurdfierder wie der yn elts gefal neat om oer yn noed te sitten. De deis dêrnei ûndergied er in harsensoperaasje om in subduraal hematoom (in blieding yn 'e harsens) te behanneljen. Alles liek goed te gean, en op 12 novimber waard er út it sikehûs ûntslein. Op 25 novimber kaam er lykwols hommels te ferstjerren oan in hertoanfal yn syn hûs yn Buenos Aires. Diego Maradona waard 60 jier. It Argentynske regear kundige trije dagen fan nasjonale rou ôf.
List fan Azerbeidzjaanske filmregisseurs
List fan foaroansteande Azerbeidzjaanske filmregisseurs.
Winnetou 1. Teil
Plot
Winnetou, de soan fan it opperhaad fan 'e Apachen, nimt waar hoe't it spoar troch it lân fan syn folk oanlein wurdt. Underweis werom nei syn doarp fynt er it lyk fan Swarte Earn. Hy nimt it mei werom en bringt oer syn ûntdekkings ferslach út oan syn heit, Intschu-tschuna (útspr.: "Yntsjû-tsjûna"). It opperhaad sit djip yn noed dat mear kweadoggers lykas Santer har op it lân fan 'e Apachen bejaan sille en syn folk deadzje of bedjerre sille as er de lju fan Great Western tastiet om mar te dwaan wat se wolle. In Dútske sindeling, dy't mank de Apachen libbet en de namme Klekih-petra oannommen hat, bepraat Intschu-tschuna lykwols om 'e frede te bewarjen.
Old Shatterhand besiket op 'e nij Winnetou derfan te oertsjûgjen dat hy syn rêder is, mar it amulet sit yn 'e bûse fan syn jaske, dat er ûnderweis fan Roswell nei it Apachekamp kwytrekke is. Yn 'e wiken dy't it duorret oant er opbettere is, reitsje hy en Nscho-tschi fereale opinoar. As de dei komt dat er berjochte wurde sil, beslút Intschu-tschuna ta in godsoardiel, om't er net folslein wis is fan 'e skuld fan Old Shatterhand oan 'e dea fan Klekih-petra. Der wurdt besletten ta in kanorace tusken it opperhaad en Old Shatterhand, wêrby't de kano fan Old Shatterhand op foarhân lek slein wurdt. Nettsjinsteande dat wit er troch moed en fernimstigens dochs de race te winnen, en sparret er it libben fan Intschu-tschuna. Underwilens is Nscho-tschi weromriden by it paad nei Roswell lâns, en se keart werom mei it jaske dêr't yndie it amulet noch yn 'e bûse sit. Winnetou en Old Shatterhand slute dan in duorjende freonskip, dy't se beklinke troch harren de earms iepen te snijen en de wûnen opinoar te drukken, sadat se bloedbruorren wurde.
Produksje
De distribúsje fan 'e film waard yn Jeropa fersoarge troch Westdútske filmstudio Constantin Film. ''Winnetou 1. Teil'' gie op 11 desimber 1963 yn 'e Westdútske bioskopen yn premiêre. Yn 'e Feriene Steaten, dêr't Columbia Pictures ferantwurdlik wie foar de distribúsje, wie de film yn in Ingelsk neisyngronisearre ferzje yn in beheind tal bioskopen te sjen en waard er letter ek yn in stikmannich stêden op 'e tillefyzje útstjoerd. De Ingelsktalige ferzje fan ''Winnetou 1. Teil, mei as titel Apache Gold'', wie koarter as it Dútsktalige orizjineel. In soad sênes fan Ralf Wolter, wêryn't er him mei typysk Dútske humor kluchtich hâldt en draacht, wiene ynkoarte, en Chris Howland syn optreden as in healwize selsbeneamde etnograaf wie hielendal fuortknipt.
Resultaat
''Winnetou 1. Teil'' wie yn 'e Westdútske bioskopen de meast opbringende film fan 1964, mei 10 miljoen ferkochte kaartsjes en in opbringst fan omrekkene €10 miljoen. Ofset tsjin it budget fan 4 miljoen Dútske mark makke de film flink wat winst. ''Winnetou 1. Teil'' kaam yn 1975 yn 'e Sovjet-Uny yn 'e bioskopen, dêr't 56 miljoen kaartsjes ferkocht waarden.
Ferry Doedens
Wurkpaad
Dêrnjonken wie Doedens ek aktyf as stimakteur, wêrby't er syn stim û.m. liende oan it personaazje Ted yn 'e Nederlânsktalige ferzje fan Dr. Seuss' The Lorax (2012). Fanwegen syn eftergrûn mei muzyk waard Doedens yn 2011 frege as dûbluere foar haadrolspiler Jim Bakkum yn 'e musical Wicked, dêr't er de tsjinspiler wie fan aktrise Chantal Janzen. Yn 2012 spile Doedens fierder mei û.o. Tygo Gernandt yn 'e jongereinsearje De Vier van Westwijk, foar de AVRO. Ek died er yn 2013 mei oan 'e kwis Ranking the Stars en yn 2014 oan it realityprogramma Expeditie Robinson. Sûnt 2015 is er yn 't spier as dûbluere foar it personaazje Danny Zuko, yn 'e musical Grease. Yn 2016 hie Doedens in byrol yn 'e komyske horrorfilm SneekWeek.
Terentius
Libben
It is mooglik dat Terentius yn Kartago berne waard, of yn it Grykske suden fan Itaalje, as de soan fan in Kartaachske slavinne. Mar syn cognomen Afer wiist derop dat der in konneksje is mei it folk dat de Romeinen de Afri neamden, in lânseigen Libyske stamme dy't nei-oan Kartago libbe (yn wat tsjintwurdich it westen fan Lybje is, deunby de Tunezyske grins). Yn 'e tiid dat Terentius libbe, waarden de termen Afer en Afri nammentlik útslutend brûkt foar Libyske Berbers dy't net etnysk Kartaachsk wiene (foar lju dy't dat wol wiene, waard de term Punicus brûkt). Yn letter iuwen, lykwols, begûnen de Romeinen eltsenien fan it westlik part fan 'e súdkust fan 'e Middellânske See mei Afer oan te tsjutten en ûntstie út dy term de namme Afrika, earst foar in beskate Romeinske provinsje, en letter foar it hiele wrâlddiel. Sadwaande hat men dus beriddenearre dat Terentius in Berber west hawwe moat.
Realitytelefyzje
Eleminten en subsjenres
Der besteane in stikmannich opboutechnyske programma-eleminten dêr't de makkers fan realitytelefyzje har ornaris fan betsjinje, mei as bekendste de saneamd confessionals (letterlik "opbychtings"), wêrby't de dielnimmers yn in apart hokje foar de kamera harren gedachten en mienings oer de dêrfoar toande foarfallen fertelle. Sokke confessionals wurde dan tusken de oangeande foarfallen yn montearre, en meitsje mei-iens ek in voice-over oerstallich. In wichtich subsjenre fan realitytelefyzje wurdt foarme troch op 'e telefyzje útstjoerde talintejachten, wêrby't de dielnimmers sawol op it poadium as efter de skermen folge wurde. Ek by sokke talintejachten kommen in protte gelikense eleminten foar, lykas it eliminearjen fan ien kandidaat per ôflevering, de oanwêzichheid fan in mearkoppige sjuery en it idee dat men tydlik ymmuniteit foar eliminaasje winne kin troch in beskate opdracht te foltôgjen.
Adonéïs
Eftergrûn
Shelley skreau Adonéïs, dat út 495 dichtregels bestiet, yn 'e maityd fan 1821, fuort nei't er op 11 april hearde fan 'e dea fan John Keats (sân wike earder). Hy hie klassike treurdichten bestudearre en oerset, wêrûnder dy fan Fergilius, en makke fan Adonéïs in pastorale elegy yn 'e Ingelske tradysje fan Lycidas, fan John Milton. Sels beskôge er it as syn "minst ymperfekte" wurk. De titel is nei gedachten in opsetlike ferminging fan "Adonis", de Grykske god fan 'e fruchtberens, en "Adonai", it Hebriuwske wurd foar "hear" (ornaris brûkt as oantsjutting foar God). Adonéïs waard yn july 1821 publisearre troch útjouwer Charles Ollier, mei in foarwurd fan 'e dichter sels, wêryn't er by fersin oannaam dat Keats stoarn wie trochdat syn longen barst wiene fan razernij nei it lêzen fan 'e ûnnedich skerpe resinsjes oangeande syn fersen yn 'e Quarterly Review en oare tydskriften.
Fryske oersetting
De Fryske oersetting fan Adonaïs ferskynde yn 1916 ûnder de titel Shelley's Adonéïs by Utjowerij Van der Spoel te Grou, as nû. 1 yn 'e rige "Oersettings fen Ingelske Masterstikken". De Fryske fertaling wie fan 'e hân fan Douwe Kalma.
Sansibar
Floara en fauna
De eilannen fan Sansibar binne ryk oan floara en fauna. It eilân Sansibar is it iennichste plak op 'e wrâld dêr't de Sansibarfranje-aap (Probolobus kirkii) foarkomt, wêrfan't de totale populaasje sa'n 1.500 eksimplaren omfiemet. Dizze soarte rekke teminsten 1.000 jier lyn isolearre fan besibbe soarten op it Afrikaanske fêstelân. Oare lânseigen soarten op it eilân Sansibar binne it seldsume Sansibarloaihoars (Panthera pardus adersi), in ûndersoarte fan it loaihoars (Panthera pardus) dy't mooglik al útstoarn is, en de noch mar koartby foar it earst wittenskiplik beskreaune Sansibareeske servalsjenetkat (Genetta servalina archeri), in ûndersoarte fan 'e servalsjenetkat (Genetta servalina). Op Pemba komt de Pembaflearhûn (Pteropus voeltzkowi) foar.
Bestjoer
Dat Hûs fan Offurdigen bestiet út 85 leden: 50 keazen leden; 10 leden beneamd troch de presidint fan Sansibar; 15 sitten dy't reservearre binne foar froulike leden fan politike partijen dy't yn it Sansibareeske parlemint sitte; en 6 leden dy't inkeld yn it ferlingde fan in amt sitting hawwe yn it Hûs fan Offurdigen (de kommissarissen fan 'e fiif bestjoerlike regio's en de prokureur-generaal. Fan dizze 81 ôffurdigen wurde 5 útornearre om Sansibar te fertsjintwurdigjen yn it nasjonale Tanzaniaanske parlemint.
Abbaye aux Dames
Nei de revolúsje
De benedikynske nonnen waarden mei it útbrekken fan de revolúsje yn 1791 út it kleaster ferdreaun. Yn 1823 waard ûnder de Restauraasje it kleaster wer befolke troch Augustinen, doe't de abdij it Hôtel-Dieu (hospitaal) fan Caen waard. De âlde abdijtsjerke wie yn dy tiid wijd oan Sint-Egidius (Saint-Gilles) en in parochytsjerke woarn. It skip fan de tsjerke waard yn 1865 restaurearre, in rekonstruksje fan de tuorren en de foargevel folge letter yn de 19e iuw. De Augustynske religieuzen bleaune dêr oant 1983.
Église Saint-Pierre (Caen)
Skiednis
Yn de nacht fan 8 op 9 juny 1944 stoarte de spits fan de toer, nei't dy troch in granaat rekke wie, troch it dak fan it tsjerkeskip. It wie it begjin fan in brân dy't it dak fan de tsjerke ferneatige. Nei de rekonstruksje yn 1957 is de klokketoer hjoed-de-dei 75 meter heech, trije meter heger as foar de ferneatiging fan de spit yn 1944.
De Sân Gritenijen en Stêd Sleat
thumb|Wetterskipshûs oan de Koartestreek op De Lemmer thumb|150px|Wapen De Sân Gritenijen en de Stêd Sleat (Nederlânsk: De Zeven Grietenijen en de Stad Sloten) wie in seekearend wetterskip dat nei in tal oare fúzjes yn 1981 opgie yn it Wetterskip Fryslân. it âlde wetterskipshûs oan de Koartestreek op De Lemmer is in gemeentlik monumint.
Skiednis
It âldst bewarre stik oer it wetterskip giet oer it ûnderhâld fan de wetterskipswurken. It giet dan om de earste offisjele ferkiezing fan it bestjoer fan it wetterskip op 14 maart 1614. It wetterskip sil doe grif al langer bestien ha. It dokumint begjint mei ''Op huyden den 14 marti 1614 hebben voor ons in den nadere subscriptie verstrekt (aldaer serieuslycken toe gecomitteerd sijnde) de restende volmagten van de Seven Grietenyen en de Stadt Sloten, pretendeerende de staat van de contributie schuldigen so haare subt. begrenzinge (of begrootinge) van den 7 marti anni als voren, terfine van de vergelijkinge ende wettelijcke contributie. Binnen den Stadt Sloten vergadert synde weer Vicisim op den Stadthuyse aldaer, gecomitteert en gerenomineert ende geëligeert ofte anderszins ende geresolveert aldus inbrengen te sullen''. It betsjut dat de folmachten en oare funksjonarissen fan it wetterskip foar it earst by elkoar kamen yn it stêdhûs fan Sleat, om yn it bywêzen fan in kommisje in offisjele ferkiezing fan de ferskate funksjes te hâlden. It neamde "serieuslycken" soe wize kinnen dat de Fryske steaten dit sa woene. It sil de skriuwer fan it stik ynearsten in riedsel west hawwe wa 't yn de ferkiezingskommisje sieten, oant by de ôfrekken fan in pear moanne letter dúdlik waard dat it gie om Joan Eelis, siktaris fan Lemsterlân, Michiel Tjaerdts siktaris fan Skoatterlân en Ambrosius Gellius, siktaris fan Anjewier, dy't foar it notearjen fan de stimmen leanne waarden foar mei elkoar 4 karolusgûnen en 10 stuorren, dus in daalder de man.
Keninkryk Grut-Brittanje
It keninkryk Grut-Brittanje (Ingelsk: Kingdom of Great Britain), offisjeel Grut-Brittanje (Great Britain), wie in selsstannige steat yn West-Jeropa fan 1 maaie 1707 oant 1 jannewaris 1801. De steat ûntstie nei it Ferdrach fan de Uny (Treaty of Union) fan 1706 en waard befêstige troch de Acts of Union 1707, dêr't de keninkriken Ingelân (mei Wales) en Skotlân ien keninkryk foarmen dy't gâns it eilân fan Grut-Brittanje mei syn eilannen, mei útsûndering fan de Kanaaleilannen en it eilân Man. De nije steat waard regearre troch ien parlemint en oerheid dy't syn sit hie yn it Paleis fan Westminster. Nettsjinsteande dat bleaune it Ingelsk rjocht en it Skotsk rjocht jilden yn harren eigen jurisdiksjes.
Nea Moni
Nea Moni (Gryksk: Néa Moní, Νέα Μονή, Nij Kleaster) is de namme fan in otterdoksk kleaster op it eilân Gios, Grikelân. Mei de kleasters Dafny by Atene en it kleaster Hosios Lukas by Delfy heart it yn Grikelân by ta de wichtichste byzantynske kleasters fan de 11e iuw. Benammen de mozaïken hawwe it kleaster ferneamd makke. Yn 1990 waarden de trije kleasters meiïnoar as wrâlderfgoed by UNESCO ynskreaun. It kleaster is wijd oan de Himelfeart fan Marije.
Oberdiebach
Sûnt 2002 makket Oberdiebach diel út fan it UNESCO-wrâlderfskip Boppe Middenryndelte.
Sint-Stefanustsjerke (Mainz)
Marc Chagall
De Stefanustsjerke is de iennige tsjerke yn Dútslân dêr't Marc Chagall ramen foar makke. De finsters binne sûnt 1978 ynbrocht as in joadsk-dútske fersoening. Oant syn dea yn 1985 makke Chagall meiïnoar njoggen ramen foar it eastlike koer en it dwersskip. Ien fan de bekendste foarstellings is de besiking fan Adam en Eva yn it paradys. It lêste raam waard nei it ferstjerren fan Chagall yn 1985 ôfmakke troch de glesker Jacques Simon yn Reims, dy't 28 jier mei Chagall gearwurke hie.
Ostankino
16e iuw oant 1787
Yn de 18e iuw wennen de Sjeremetevs foar it measte yn Kûskovo, Ostankino bleau mear in oarde fan ferdivedaasje.
Rynoerstek
Eardere boarnen
Olympiodorus fan Thebe, faaks sjoen as in betroubere histoarikus, hat ek in ferslach fan 'e oerstek optekene, ek dêr binne allinnich fragminten fan bekend troch sitaten fan Sozomenus, Zosimus en Photius.
As lêste hat Orosius noch koart ferslach dien fan de oerstek.
Ryn sûnder bewaking?
It is net dúdlik wêrom't de Iraanske-Germaanske kloften, dy't de Ryn oerstutsen, blykber gjin organisearre militêr ferset fan Romeinske kant tsjinkamen. In faak foarstelde hypoteze is dat de Romeinske generaal Stilicho yn 402 soldaten fan 'e Ryn-garnizoenen fuorthelle hawwe soe om in Fisigoatyske ynfaazje troch Alaric I yn Itaalje te bestriden. Goffart hat foar dy hypoteze pleite oan 'e hân fan de skriften fan de dichter Klaudius Klaudianus (stoarn s. 404), dy't Stilicho persoanlik koe; dêr waard sein dat de generaal de ferdigening fan 'e Ryngrins oerlitten hie oan 'e Franken en Alemannen (dy't Romeinske foederati wiene) foar it skoft, oant de Goaten út Itaalje ferdreaun waarden. Dêrnjonken ynterpretearre hy it Frigeridus-fragmint as bewiis dat de Franken yn 't earstoan suksesfol wiene yn it tefoaren kommen dat de Fandalen de Ryn oerstutsen, mar net yn steat wiene harren te stopjen doe't de Alanen har yn' e striid smieten. Heather (2009) stelde lykwols fêst dat bewiis foar in Romeinske militêre weromlûking út it noardwesten yn dat tiidrek swak is.
Datearring
Histoarikus Michael Kulikowski skreau yn 2000 in artikel, dat neffens him de tradisjonele histoariografy oer de rige fan foarfallen út dat tiidrek in protte technyske swierrichheden befetsje." Hy lûkt him dêrby neat fan oan wat oare moderne histoarisy - dy't neffens him allinich op Gibbon en inoar fertrouden - dêr oer sein hawwe en analysearre de literêre boarnen fannijs. Syn konklúzje wie: dat in datum foar in midwinteroerstek fan 'e Ryn op 31 desimber 405 in better gearhingjende gronology jout foar de oerstek. De datingteory fan Kulikowski is lykwols in fernijing fan arguminten dy’t earder formulearre waarden troch Norman H. Baynes, en waard fûl bestriden troch Anthony Birley.
Neisleep
thumb| Rekonstruksje fan de ynvaazje yn Galje (407–9), basearre op Peter Heather (2005) De boarnen jouwe amper ynformaasje oer de dieden fan de Fandalen, Sueben en Alanen nei de oerstek. Neffens biskop Hydatius fan Aquae Flaviae kamen de barbaren yn septimber of oktober 409 yn Hispanje oan. Gregory fan Tours skreau allinnich dat de Fandalen harren eigen lân ferlieten en Galje trochlutsen ûnder lieding fan harren kening Gunderic. En doe't Galje yngeand ferwoastge waard, marsjearren se nei Spanje. De Sueben, sa skreau er dêrnei, dy't eins de Alanen wiene en dy't harren folgen, namen Gallicia yn besit. ' Op grûn fan in brief fan Hieronymus beweart Kulikowski dat de Fandalen, Alanen en Sueben yn Noard-Galje bleaunen oant teminsten de maitiid fan 409, de betiidst mooglike datum fan 'e brief fan Hieronymus. Hy stelt dat hast alle stêden dy't troch Hiëronymus neamd waarden troch barbaren oermastere waarden yn it noarden, wylst de súdlike stêd Toulouse (Tolosa) oant dan de ynkringers op ôfstan hâlde koe en dat se Spanje noch net yngien wiene.
Jûkatan
"Jûkatan" (Spaansk: "Yucatán") hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Boeing
The Boeing Company, meastentiids ôfkoarte ta Boeing, is in Amerikaanske multinasjonale ûndernimming dy't fleanmasines, helikopters, raketten en satelliten ûntwerpt, bout en ferkeapet. Boeing is wrâldwiid ien fan 'e grutste fleanmasinebouwers en is tagelyk de grutste eksporteur yn 'e Feriene Steaten nei wearde yn dollars. It haadkertier fan The Boeing Company stiet yn Chicago en it bedriuw wurdt laat troch presidint en direkteur Dennis Muilenburg.
Foar 1930
William Boeing stifte syn bedriuw in moanne nei de earste flecht fan ien fan de twa B&W-wetterfleanmasines, dy't hy boud hie mei George Conrad Westervelt, in yngenieur fan 'e Amerikaanske marine. De earste fleanmasine fan Boeing waard gearstald yn in hangaar oan 'e ouwers fan Lake Union.