cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ahrweiler
Stêden en gemeenten
Dêrnjonken binne ek fjouwer ferbânsgemeenten (Verbandsgemeinden):
Barbara Visser (politika)
Jonkheid en oplieding
It doarp op it Kroätyske plattelân, dêr't de famylje fan Visser har mem weikaam, waard yn 'e Kroätyske Unôfhinklikheidsoarloch beset troch de Serven, en de ynwenners dy't har foartiid net út 'e fuotten makke hiene, waarden fermoarde. Yn in tiid dat mobile tillefoanen noch net bestiene, siet Visser har mem lang yn ûnwissichheid oer it lot fan har neisten. Uteinlik die lykwols bliken dat Visser har pake en beppe en oare famyljeleden nei de stêd Šibenik witten hiene te flechtsjen, dy't yn Kroätyske hannen bleau, hoewol't der in skoft lang suver op deistige basis bombardeminten op útfierd waarden troch de Serven. Neffens Visser hat 'frijheid', dat foar de measte Nederlanners in wat dizenich en abstrakt begryp is, foar harsels troch har ûnderfinings yn Kroaasje wier betsjutting krigen.
Karriêre
Op 31 augustus 2021 ferliet Visser Definsje, doe't se yn it demisjonêre kabinet-Rutte III beneamd waard as minister fan Ynfrastruktuer en Wettersteat. Yn dy funksje wie hja de opfolchster fan Cora van Nieuwenhuizen, dy't ûnderwilens oar wurk fûn hie as lobbyiste. De taken fan Visser op it Ministearje fan Definsje waarden oernommen troch minister Ank Bijleveld. Op 10 jannewaris 2022 waard Visser by it oantreden fan it kabinet-Rutte IV as minister fan Ynfrastruktuer en Wettersteat opfolge troch Mark Harbers.
Priveelibben
Visser is allinnichsteand. Se hâldt fan autoriden en fan fuotbal (se is fan fan Feyenoord). Op 'e fraach oft har famylje yn Kroaasje grutsk is dat se steatssekretaris is, antwurde Visser yn in fraachpetear mei de Ljouwerter Krante: "Ik moat fral útlizze wêrom't ik yn 'e polityk sit. It wurdt yn Kroaasje assosjearre mei gedoch en korrupsje."
AJ Odudu
Jonkheid en oplieding
Odudu waard berne yn Blackburn, yn it Noardingelske greefskip Lancashire, as ien fan acht bern yn it gesin fan Nigeriaanske ymmigranten. Hja genoat har oplieding efterinoar oan 'e St. Bede's Roman Catholic High School en it St. Mary's College, beide yn Blackburn, en learde doe fierder oan 'e Keele Universiteit te Newcastle-under-Lyme, yn Staffordshire, dêr't se bachelorstitels behelle yn Ingelske taal- en letterkunde en politikology.
Karriêre
Yn 2012 wie Odudu ien fan 'e presintators fan it live-ferslach op 'e stjoerder Sky Arts fan it Isle of Wight Festival. Yn 2013 presintearre hja mei Rylan Clark en Emma Willis foar Channel 5 it reality-spin-off-programma Big Brother's Bit on the Side, en letter Celebrity Big Brother's Bit on the Side. Yn novimber 2013 waard se datoangeande lykwols ferfongen troch Carol McGiffen.
Shelly Sterk
Priveelibben
Shelly Sterk troude yn 2018 yn Itaalje mei Mark Ebing, mei wa't se har nei wenjen sette yn Skeveningen, op in kertierke rinnen fan it strân.
Swaaigat
In swaaigat of swaai is in pleatslike ferbreding fan in rivier, feart of greft, dêr't skippen dy't langer binne as de breedte fan de feart keare kinne. De namme is ôflaat fan de beweging dy't in skip makket by sa'n draai maakt en de foarm fan it wetter. Troch de oanwêzigens fan in swaai kinne in protte plakken oan dearinnende farwegen dochs berikt wurden troch gruttere skippen. Het manûvrearjen yn in swaaigat freget faak de nedige stjoermanskeunst.
Romancing the Stone (film)
Plot
Wylst se it spul noch ferbjustere oereaget, wurdt se opskille troch har suster Elaine, de widdo fan Eduardo. Dy fertelt har dat se ûntfierd is en finzen holden wurdt troch kriminelen dy't op 'e siik binne nei in skatkaart dy't Eduardo koartlyn yn 'e hannen krigen hat. Elaine fermoedet dat Eduardo de kaart opstjoerd hat nei Joan en freget har oft se de lêste tiid ek post fan Eduardo ûntfongen hat. Joan iepenet it brief fan Eduardo, dat yndie in skatkaart blykt te befetsjen. (Dat wie ek wêr't de sinistere ynbrekker nei op 'e siik wie.) De skatkaart foarmet de lospriis dy't de ûntfierders foar Elaine har frijlitting easkje, dat Elaine jout Joan oanwizings om nei de Kolombiaanske stêd Cartagena te reizgjen en de skatkaart dêr oer te dragen oan har ûntfierders, de neven Ira en Ralph.
As Joan de bussjauffeur ôfliedt mei fragen oer wêr't se binne en hoelang't de reis noch duorje sil, riidt er de bus boppe-op in Land Rover dy't oan 'e kant fan 'e wei stiet. By dat ferkearsûngemak geane beide fiertugen nei gychem. De bussjauffeur en de oare passazjiers sette geandefoets ôf nei de bewenne wrâld, mar de sinistere Kolombiaan, dy't ûnderwilens troch Ralph identifisearre is as de ûnmeilydsume kolonel Zolo, makket Joan wiis dat der gau genôch in oare bus delkomme sil. Nei't se allinne efterbleaun binne, lûkt er in revolver en besiket er Joan har hântaske te ûntstellen. Ear't dat lykwols syn beslach krije kin, wurde se ûnderbrutsen as de eigner fan 'e Land Rover weromkomt, dat de Amerikaanske smokkelder fan eksoatyske fûgels Jack T. Colton blykt te wêzen. As Zolo op him sjit, lûkt dy in jachtgewear út it foedraal op syn rêch en sjit er werom.
Foar Jack en Joan einiget de jûn mei harren tegearre op bêd yn in pleatslik hotel. Jack bepraat Joan om sels de skat te finen dêr't de skatkaart nei ferwiist, en sy stimt mei dat foarstel yn (wêrnei't er de kaart, dy't er al út har taske fiske hie, temûk wer weromstoppet). Se dreame derfan om mei it jild fan 'e skat in syljacht te keapjen dêr't se tegearre de wrâld mei yn 't rûn sile kinne. De oare moarns arrivearje Zolo en syn mannen mei in protte bombaarje yn it stedsje. Jack en Joan ferlitte it hotel troch in finster en stelle in âlde auto om te ûntkommen. Wat se net witte, is dat it de hierauto fan Ralph is, dy't efteryn leit te sliepen.
Untfangst
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hie Romancing the Stone in heech goedkarringspersintaazje fan 84%, basearre op 50 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, omskreau de film as "in aventoer dat smoarfol aksje sit, opfleure mei de knetterjende gemy tusken de beide haadpersoanen, dy't goed oaninoar weage binne." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behelle Romancing the Stone in goedkarringspersintaazje fan 63%, basearre op 17 resinsjes.
Ferfolch
Yn 2005 en yn 2008 besocht Douglas om 'e nocht in nij ferfolch op Romancing the Stone fan 'e grûn te krijen, dat Racing the Monsoon hjitte moast. Tusken 2007 en 2011 bestiene der by 20th Century Fox plannen foar in tillefyzjesearje op basis fan Romancing the Stone, mei Taylor Kitsch of Gerard Butler as Jack T. Colton en Katherine Heigl as Joan Wilder. Ek dat rûn op neat út.
The Dalles (Oregon)
Nijsgjirrich
thumb|right|Carnegie Library, no The Dalles Art Center thumb|right|Pulpit Rock
Universiteit fan York
De universiteit lûkt studinten mei in grut ferskaat oan eftergrûnen; in grut tal bûtenlânske studinten en in betreklik heech tal studinten fan oerheidsskoallen ferlike mei oare universiteiten dy't heech oanskreaun steane (neffens The Times Good University Guide).
Lânmjitter
Sjoch ek
Geodesist
Gallipolikampanje
De Gallipolikampanje, ek bekend as de Gallipolifjildtocht, de Slach om Gallipoli of de Slach om de Dardanellen, en yn Turkije as de Slach by Çanakkale (Turksk: Çanakkale Savaşı), wie in fjildtocht yn 'e Earste Wrâldoarloch, wêrby't de Westlike Alliëarden de trochfeart troch de see-ingten fan 'e Dardanellen en de Bosporus besochten te forsearjen om harren bûnsgenoat, it Keizerryk Ruslân, befoarriedzje te kinnen. Beide see-ingten wiene yn 'e hannen fan it Osmaanske Ryk, dat in Sintrale macht en in bûnsgenoat fan Dútslân wie. Troepen út it Feriene Keninkryk, Frankryk, Austraalje, Nij-Seelân, Britsk-Ynje en Nijfûnlân giene fan april 1915 ôf oan lân op it skiereilân Gallipoli, oan 'e kust fan 'e Dardanellen.
De Gallipolikampanje foarme in pynlike nederlaach foar de Alliëarden en yn it bysûnder foar de Britske minister fan Marine Winston Churchill, út waans koker it plan foar de fjildtocht kommen wie. Foar it Osmaanske Ryk wie it in grutte oerwinning, dy't de reputaasje makke fan 'e Osmaanske generaal Mustafa Kemal (letter de earste presidint fan Turkije) en de basis foarme foar de lettere Turkske Unôfhinklikheidsoarloch. De Gallipolikampanje wurdt ek beskôge as it oanbegjin fan it nasjonaal bewustwêzen fan Austraalje en Nij-Seelân. It ANZAC (Australian and New Zealand Army Corps) litte yn 'e striid om Gallipoli swiere ferliezen, dy't yn 'e beide lannen noch altyd elts jier betocht wurde op ANZAC Day.
Sterkte
Foar de Gallipolikampanje waard troch it Feriene Keninkryk de Mediterrane Ekspedysjemacht ynset, in leger dat yn 't earstoan bestie út 78.000 man, ûnder lieding fan generaal Ian Hamilton. Behalven Britske troepen (benammen de Britske 29e Difyzje) hearden dêr ek legerûnderdielen út Britsk-Ynje ta en teffens it ANZAC (Australian and New Zealand Army Corps) dat koarte tiid earder yn Egypte gearstald wie út Australyske en Nijseelânske soldaten. Frankryk sette ûnderwilens syn Ekspedysjekorps fan de Oriïnt yn.
Neisleep
Histoarisy binne it deroer iens dat de Alliëarden de nederlaach yn 'e Gallipolikampanje foar in grut part te witen hiene oan gebrek oan tarieding. Ek de breklike befoarrieding en fersterking doe't de brêgehaden ienris fêstige wiene, droech by oan 'e nederlaach. Winston Churchill skreau datoangeande yn in memorandum dat er yn july 1915 útgean liet: "Wy hawwe oanhâldend in moanne te let twatrêde part stjoerd fan wêr't ferlet fan wie." Foar in oansjenlik diel wie de nederlaach lykwols ek it gefolch fan 'e moed fan 'e Osmaanske ferdigeners fan it skiereilân en de feardichheid fan generaal Mustafa Kemal Bey.
Maas-Waalkanaal
Wetterpeil
250px|thumb|It slûzekompleks by Weurt It kanaal sels leit alhiel yn Gelderlân, mar it behear dêrfan leit by Rykswettersteat ôfdieling East-Nederlân. Der is in slûzekompleks by Weurt, en der leit by Heumen ek in slûs, mar dy stiet hast altyd iepen, om't de Maas by Heumen op in konstant wetterpeil holden wurdt troch in keardaam by Grave.
Ryk fan Nimwegen
Bestjoer en media
Der is in bestjoerlik gearwurkingsferbân "Regio Ryk fan Nimwegen" dy't sûnt 2016 warber is opit mêd fan arbeidsbemiddeljen en de YKT-foarsjennings foar gemeentebestjoeren yn de regio. Dêrnjonken tsjinnet it as in "platfoarm foar it gearwurkjen en ôfstimmen tusken gemeenten yn de regio" op in stikmannich oare saken. Dat ferbân omfiemet ek de gemeente Druten yn it Lân fan Maas en Waal. Troch it útwreidzjen fan de stêd Nimwegen benoarden de Waal, de wyk Waalsprong omfiemet de bestjoerlike regio ek in part fan it gebiet Oer-Betuwe.
Gerrit Nijk
Gerrit Nijk (Steggerda, 27 novimber 1903-14 oktober 1987 ) wie in Nederlânsk notaris en yn de Twadde Wrâldoarloch út namme fan de NSB waarnimmend boargemaster fan Hengelo.
Rosebud Sû Stamme
De Rosebud Sû Stamme (Ingelsk: Rosebud Sioux Tribe; Lakota: Sičháŋǧu Oyáte, útspr.: [si'ʧʰã:ʁu o'ja:te]) is in federaal erkende Yndiaanske stamme-organisaasje yn 'e Feriene Steaten, mei in eigen reservaat yn 'e steat Súd-Dakota.
Tennessee (betsjuttingsside)
"Tennessee" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Anette Olzon
Anette Ingegerd Olsson Husgafvel better bekend as Anette Olzon (Katrineholm, 21 juny 1971) is in Sweedsk sjongeres. Sy is benammen bekend as sjongeres fan Nightwish. Olzon spile yn har earste band doe't se santjin wie; se spilen benammen covers fan oare bands. Dêrnei spile se yn de band Alyson Avenue: earst as studiosjongeres, dêrnei ek as leadsjongeres. Mei dy band hat se sûnt 2000 twa albums útbrocht. Op 24 maaie 2007 makke Nightwish bekend dat Anette harren nije sjongeres wurden wie. It earste nije album mei Anette, Dark Passion Play, ferskynde yn septimber dat jier. Yn novimber 2011 waard dit album folge troch Imaginaerum. Olzon waard 1 oktober 2012 wilens in toernee yn Amearika ûntslein. De Nederlânske sjongeres Floor Jansen, earder fan After Forever, waard holderdebolder ynflein om yn elk gefal it toernee ôf meitsje te kinnen. Nei Nightwish gie Olzon solo fierder mar fan 2020 ôf wurket se fulltime as ferpleechkundige.
Tatarstan
Skiednis
Yn 1988 waard it Tataarske Sintrum stifte, dat stribbe nei folsleine ûnôfhinklikens en kulturele ienheid mei Tataren dy't libben yn oare dielen fan Ruslân. Doe't de Sovjet-Uny út inoar foel rôp Tatarstan op 30 augustus 1990 de soevereine republyk út, dat yn 1992 mei in referindum befêstige waard. Yn novimber fan dat jier waard ek de grûnwet fan de Republyk Tatarstan oannommen. Oars as de measte oare Russyske republiken hat Tatarstan it yn 1994 sletten federaasjeferdrach net ûnferoare tekene. Tatarstan kaam mei Moskou spesjale rjochten oerien, lykas ek in gruttendiels ekonomyske autonomy. It duorre noch oant 2000, doe't de Republyk Tatarstan de noarmen akseptearre dy't yn de Russyske Federaasje fan tapassing binne op de ôfdracht fan ynkomsten oan de federale begrutting.
Stacy Valentine
Pornokarriêre
Dy reportaazje waard begjin 1996 makke yn Meksiko, en wylst se dêr wie, waard har frege om mei te wurkjen oan in softcore-fotoreportaazje foar Rage, in susterútjefte fan Hustler. Valentine stimde dêrmei yn en waard doe frege om mei te spyljen yn 'e hardcore-pornofilm Bikini Beach 4, fan 'e studio Coast to Coast Video. Ek dêr stimde se mei yn, nei eigen sizzen út klearebare ferfeling oer har libben as húsfrou yn Oklahoma. Nei't it filmjen dien wie, kearde se werom nei hûs, pakte har besittings yn, sei har man de wacht oan en ferfear nei Los Angeles, yn súdlik Kalifornje, om in karriêre as pornoaktrise te begjinnen.
Stripklub
Stripklubs binne fuortkommen út 'e eroatyske dûnsteäters dy't oan 'e ein fan 'e njoggentjinde iuw yn Parys ûntstiene, lykas de ferneamde Moulin Rouge. Dy waaiden nei 1900 oer nei de Feriene Steaten, dêr't him doe de saneamde Amerikaanske burleske, in soarte fan revu of fariëteitsshow ûntjoech. Yn 't earstoan wiene de opfierings noch hiel oars as tsjintwurdich, mei't der by de striptease folle mear de klam lei op it pleagjende (tease)-aspekt ynstee fan op it ûntklaaiende (strip)-aspekt. De folsleine neakenens kaam dan ek as in koarte glimp hielendal oan 'e ein fan 'e dûns, ynstee fan dat de dûns foar in grut diel neaken útfierd waard, sa't tsjintwurdich it gefal is. Nei de Twadde Wrâldoarloch begûnen stripklubs yn 'e Amerikaanske styl har oer de rest fan 'e wrâld te fersprieden: oan 'e ein fan 'e fjirtiger jierren oer East-Aazje, en yn 'e fyftiger jierren oer Jeropa. Troch de frij algemiene ynfiering fan 'e saneamde stripperpeal, sûnt 1980, is de pealdûns-ferzje fan 'e striptease op 't heden de meast foarkommende dûnssoarte yn stripklubs.
Terras
(fan it Frânske terrasse)
An Officer and a Gentleman (film)
An Officer and a Gentleman is in Amerikaanske romantyske dramafilm út 1982 ûnder rezjy fan Taylor Hackford, mei yn 'e haadrollen Richard Gere, Debra Winger en Louis Gossett jr. De film giet oer Zack Mayo, dy't as kadet oan 'e swiere ofsiersoplieding fan 'e Amerikaanske Marine begjint, mei as doel om piloat by de marineloftstriidkrêften te wurden. Dêrfoar moat er lykwols earst slagje foar de ûnmeilydsume training fan 'e bikkelhurde sersjant-ynstrukteur Foley, wylst er yn deselde snuorje in relaasje begjint mei Paula, in pleatslike jonge frou. An Officer and a Gentleman waard goed ûntfongen troch de filmkritisy, en ûntjoech him ek ta in grut kommersjeel súkses yn 'e bioskopen. De film waard bekroane mei ferskate prizen, wêrûnder twa Oscars, twa Golden Globes en in Grammy Award.
Plot
As Zack troch Sid meifrege wurdt foar in itentsje mei syn âldelju, ûntdekt er dat Sid thús yn Oklahoma in faam hat, Susan, mei wa't er fan doel is te trouwen. Susan is de âlde faam fan Sid syn âldere broer, dy't ek marinepiloat wie en dy't yn 'e Fjetnamoarloch sneuvele is. Neitiid freget Zack him oft er mei Susan trouwe wol om't er fan har hâldt, of om't er fielt dat it syn plicht is om syn âldere broer te ferfangen. Sid beseft dat dat lêste it gefal is, en dat er de oplieding ta marinepiloat om deselde reden folget. Underwilens lit Lynette hints falle dat se fan Sid yn ferwachting rekke is. Nei't er yn 'e hypobaryske keamer, dêr't de lege luchtdruk op fleanhichte simulearre wurdt, yn panyk rekke is op in hichte dêr't soks net heart te barren, brekt Sid syn oplieding ôf en giet fuort sûnder ôfskie te nimmen.
Opnamen
De ein fan it senario, wêryn't Zack yn syn wite gala-unifoarm it papierfabryk ynstrûst en Paula nei bûten ta draacht, liek Richard Gere doedestiden fierstente sentiminteel ta. Regisseur Hackford wie it earst mei him iens, oant er seach hoe't by in rippetysje de figuranten spontaan begûnen te jûchheien en guon fan ûntroering de triennen yn 'e eagen sprongen. Doe't Gere de einsêne letter weromseach, beselskippe fan it liet Up Where We Belong, giene him de rillings oer it liif, fertelde er yn in fraachpetear. Hy rekke doe oertsjûge dat Hackford de juste beslissing nommen hie troch de sêne deryn te hâlden. Yn syn boek Writing Screenplays That Sell skreau senarist Michael Hauge oer de ein fan An Officer and a Gentleman: "Ik tink dat dejingen dy't dy ein yn Jiskepûster-styl bekritisearren, te min oandacht skonken oan wa't dêrby no eins wa rêdt."
Sedimintaasje
Yn flakke geaen streame rivieren stadiger oan. It wetter streamt stadich en it meinommen materiaal sakket nei de boaiem. Ek wyn en ranend lâniis lizze op in bepaald stuit it meinommen materiaal del. Sok materiaal dat troch wetter, iis, wyn en swiertekrêft meifierd wurdt bestiet benammen út sân, klaai, grind, liem en lutum en it sinken dêrfan hiet sedimintaasje. It bart ornaris troch streamend wetter fan rivieren en yn seeën. Sedimintaasje hinget fan in stikmannich faktoaren ôf, sa as bygelyks: faasje fan de streaming, grutte fan de kerrels, hoemannichte, de graad fan de delgong fan de streaming, ensafuorthinne.
Jan Kleefstra
Karriêre
Yn 2018 begûn er mei it projekt Fean oer de teloargong fan it lânskip. Hy siket dêrom ynternasjonale kontakten om it effekt fan it brûken fan de grûn op feangreidegebieten en de ynfloed op lânskip en minsken te dielen. It gefolch fan ekonomyske ûntjouwings is universeel en Kleefstra besiket soks oer te bringen yn de foarm fan poëzij en muzyk.
Hartochdom Swaben
Neitiids
It gebiet fan it stamhartochdom waard ferdield ûnder it gebiet fan it markgreefskip Baden, it greefskip Wuertemberch en it eastlike part kaam oan Beieren. Yn 1512 ferdielde keizer Maksimiliaan I it ryk yn Kreitsen en it gebiet fan de Swabyske Kreits kaam hast oerien mei dy fan it stamhartochdom.
Reüny
Soarten reünys
Reünys komme foar yn ferskate soarten. Hiel bekend binne bygelyks de reünys foar âld-learlingen fan in basisskoalle of middelbere skoalle. Dy wurde faak holden yn it skoalgebou, op of deunby de datum dat men dêr fan skoalle gien is. Skoalreünys wurde gauris troch de skoalle organisearre, mar it komt ek foar dat it inisjatyf fan (inkele) âld-learlingen útgiet.
Neuwied (Landkreis)
Geografy
De lânkring Neuwied leit oan de Ryn, dy't mear as 40 kilometer de súdwestlike grins foarmet fan it distrikt. Neuwied foarmet foar in grut diel part fan it Westerwald. Njonken de Ryn is de Wied de grutste rivier, dy't dwers troch de lânkring fan noard nei súd streamt.
Lemmerboat
Beurtfeart
De fearferbining De Lemmer-Amsterdam bestie ek al yn de santjinde iuw. It wie in foarm fan beurtfeart en it wie ûnderwurpen oan bestjoer en regulearring troch de gilden en de belutsen lokale oerheden. De sylskippen ferfierden benammen fracht, mar der wie ek romte foar passazjiers. Op De Lemmer koe oerladen wurde op in binnenskip, ek in beurtfarder. Sûnt de midden fan de achttjinde iuw bestiene der ek oanslutende postkoetsferbinings nei It Hearrenfean, Ljouwert en noch fierder. Al gau wie sprake fan in "Lemster beurtman", dêr't ynearsten de skipper mei bedoeld waard, mar geandewei it skip sels.
Bedrigings fan de ferbining
Yn de rin fan de earste helte fan de tweintigste iuw waard it ferfier oer wetter yn Nederlân mear en mear bedrige troch ferfier oer it spoar, mei de bus en benammen frachtweinen. In diel fan de reders rjochte him, mei wikseljend súkses, ek op it weiferfier. De krisis fan de jierren tritich teistere de binnenfeart. De oerheid besocht mei regulearring de beskikbere fracht oer de ferskillende rederijen earlik te ferdielen. In 'Memoarje fan Taljochting' melde dat de libbensfetberens fan bedriuwen tusken 1930 en 1932 hurd minder wurden wie. Neidat de Ofslútdyk iepene waard foar autoferkear rûn it persoaneferfier werom, mar de fracht bleau ynearsten noch fan belang. De fûleinige konkurrinsje tusken de Lemmerboat en de tramboat wie net geunstich foar de rendeminten fan de belutsen ûndernimmings.
Yn strange winters as dy fan 1917, 1929, 1947 en 1956 koe mei lijen troch it driuwiis fard wurde en bytiden moast de tsjinst staakt wurde of der moast der omfard wurde, sadat de reis langer duorre.
Pine Ridge Yndianereservaat
Demografy
Neffens gegevens fan 'e Amerikaanske folkstelling fan 2000 wennen der doe goed 15.500 minsken yn it reservaat, mar neffens in ûndersyk fan 'e Steatsuniversiteit fan Kolorado út datselde jier (dat as wier akseptearre waard troch it Amerikaanske Ministearje fan Folkshúsfêsting en Stedsûntjouwing) telde it Pine Ridge Reservaat doe krapoan 29.000 minsken.
Ekonomy
Der bestiet net folle ekonomyske bedriuwichheid yn it Pine Ridge Reservaat, en yndustry komt der alhielendal net foar. Likemin binne der banken of foardielwinkels, en hoewol't de ynwenners jiers $80 miljoen oan Amerikaanske federale útkearings ûntfange, lykas bystân of feteranepinsjoenen, jouwe se frijwol al dat jild bûten it reservaat út, sadat de pleatslike ekonomy der neat better fan wurdt. De grutste wurkjouwers binne de stamme-organisaasje sels, it Oglala Lakota Kolleezje (de middelbeare skoalle), it Buro fan Yndiaanske Saken (BIA), en de klinyk fan 'e U.S. Indian Health Service. 70% fan alle banen yn it reservaat wurde ferfolle troch froulju, en yn 'e skoallen is dat 90%. Fan alle bern dy't de middelbere skoalle ôfmeitsje, bestiet 68% út famkes.
Breastaurant
In breastaurant is in Ingelske term foar in restaurant (of restaurantkeatling) dat as gimmick gebrûk makket fan seksy servearsters dy't mar krap klaaid binne, bygelyks yn hotpants mei in bikinytopke of yn in lyts topke mei in minyrokje. Faak nimme sokke horekagelegenheden mei sin jonge froulju yn tsjinst mei in romboarstich foarkommen; dêrfandinne de term breastaurant, dat in gearlûking is fan 'e Ingelske wurden breast ("boarst") en restaurant – in "boarstaurant" dus.
Apollonia van Ravenstein
Libben en karriêre
As fotomodel wurke se gear mei fotografen as Norman Parkinson, Richard Avedon en Irving Penn. Fotoreportaazjes fan har ferskynden yn in ferskaat oan tydskriften, wêrûnder Vogue en Magazine Ambiance. Yn 'e Feriene Steaten krige se in eksklusyf kontrakt fan 'e Amerikaanske edysje fan Vogue. Behalven as fotomodel wie Van Ravenstein ek aktyf as mannekên yn moadeshows. Yn Nederlân rekke se by it grutte publyk yn 't earstoan fral bekend mei in reklamespotsje foar in bekend merk shampoo wêryn't se har eigen namme neamde.
Oliveberch
Begraafplak
Al sunt bibelske tiden waard de Oliveberch troch de joaden brûkt om harren deaden te beïerdigjen. Hjoed-de-dei lizze der sa'n 150.000 grêven. Ek de grêven fan de profeet Sacharja en Absalom, de soan fan kening David, binne op de Oliveberch te finen. Nei de Arabysk-Israelyske Kriich fan 1948 kamen Israel en Jordaanje oerien dat der ôfspraken makke wurde soene oer de frije tagong ta de hillige plakken, kulturele ynstellings en it gebrûk fan it begraafplak op de Oliveberch. Mar yn de 19 jier tiid dat Jordaanje it gebiet kontrolearre waarden der gjin risselwaasjes makke om in komitee te foarmjen. It waard net-Israelyske kristenen tastien om in besite te bringen oan de berch, mar alle joaden fan 'e wrâld, ek al wennen hja net yn Israel, en ek de measte net-joadske boargers fan Israel mochten net nei Jordaanje reizgje en koene it gebiet dus net yn.
Ynternasjonaal Filmfestival fan Cannes
Skiednis
Yn de earste helte fan 'e 1950-er jierren loek it festival in protte toerisme en oandacht fan 'e media, mei skandalen yn 'e entertainmentyndustry en affêres tusken akteurs. Yn dyselde snuorje begûn ek it keunstsinnige aspekt fan it festival him te ûntjaan. Om't de seleksje fan 'e films oanhâldend bleat stie oan krityk, waard der in priis ynsteld dy't takend waard troch filmkritisy oan orizjinele films en ynnovearjende filmmakkers. Dy Sjuerypriis waard yn 1954 foar it earst útrikt. Yn 1955 waard de Gouden Palm ynsteld, dy't yn it plak kaam foar de Grand Prix du Festival, dy't oant doe ta ferjûn wie. Yn 1959 waard de Marché du Film ("Filmmerk") oprjochte, dy't keapers en ferkeapers yn de filmyndustry byinoar brocht. Dêrmei krige it Ynternasjonaal Filmfestival fan Cannes in kommersjeel karakter. Yn lettere jierren soe him dat ûntwikkelje ta it wichtichste ynternasjonale platfoarm foar hannel yn films. Yn 1962 waard de Ynternasjonale Wike fan de Kritisy stifte troch de Frânske Uny fan Filmkritisy. Dat evenemint rûn parallel mei it festival, mar besocht de kommersje bûtendoar te hâlden.
Underdielen
Fierders wurde der ek noch eveneminten organisearre dy't lossteane fan 'e seksje-yndieling:
Gordon Tootoosis
Gordon Tootoosis (Cut Knife (Saskatchewan), 25 oktober 1941 – Saskatoon (Saskatchewan), 5 july 2011) wie in Kanadeesk akteur en aktivist fan mingd Yndiaansk etnysk komôf. Hy wie ferneamd om syn krewearjen foar it behâld fan 'e kultuer en it fertellen fan 'e myten en leginden fan syn folk, en om syn wurk mei de Yndiaanske jongerein. As akteur waard er benammen bekend mei syn rol yn 'e Amerikaanske spylfilm Legends of the Fall.
Toby Keith
Jonkheid en oplieding
Keith waard yn 1961 berne yn Clinton, yn de Amerikaanske steat Oklahoma, as de soan fan Hubert K. Covel jr. en dy syn frou Carolyn Joan Ross, dy't beide fan etnysk Ingelsk komôf wiene. Syn wiere namme is Toby Keith Covel, wêrby't 'Keith' syn middelnamme (oftewol twadde foarnamme) is, mar syn artystenamme is Toby Keith, wêrby't 'Keith' de funksje fan efternamme ferfollet. Hy hat in suster en in broer. Doe't Keith lyts wie, wenne it gesin in skoftke yn Fort Smith, yn Arkansas, mar letter ferfear de Covels nei Moore, in foarstêd fan Oklahoma City, dêr't Keith fierder opgroeide.
Iere jierren
Doe't er tweintich jier wie, foarme Keith in band mei syn freonen Scott Webb, Keith Cory, David 'Yogi' Vowell en Danny Smith, dy't se de Easy Money Band neamden. Se spilen yn pleatslike kroegen, en om't Keith op oprop wurke, moast er soms midden ûnder in optreden fuort. Doe't de oaljeyndustry yn 1982 yn de nederklits rekke, waard Keith ûntslein. Dêrop joech er him by de Oklahoma City Drillers, in semy-profesjoneel Amerikaansk fuotbaltiim, wylst er dêrnjonken trochgie mei optredens mei de band. Doe't dúdlik waard dat in karriêre as profesjoneel Amerikaansk fuotbalspiler der foar him net yn siet, besleat er om him folslein ta te lizzen op in wurkpaad yn 'e countrymuzyk. Freonen en famylje hiene der in hurde holle yn oft dat wat wurde soe, mar yn 1984 begûn de Easy Money Band yn it sirkwy fan plattelânssealtsjes (de saneamde honky tonks) fan Oklahoma en de buorsteat Teksas op te treden.
As sjonger
Yn 1997 kearde Keith troch de fúzje fan 'e Nashville-ôfdieling fan A&M mei Mercury werom by syn oarspronklike platemaatskippij. Dat jiers brocht er dêr syn fjirde studio-album út, mei as titel Dream Walkin'. Dêrfan makken ûnderdiel út: de nûmer 2-hits We Were in Love en I'm So Happy I Can't Stop Crying (in duët mei Sting) en teffens de singles Dream Walkin', dat it fyfde plak yn 'e hitlisten behelle, en Double Wide Paradise. Mei Sting brocht Keith I'm So Happy I Can't Stop Crying live te'n gehoare op 'e útrikking fan 'e Country Music Association Awards fan 1997 yn Nashville (Tennessee).
Priveelibben
Keith troude op 24 maart 1984 mei Tricia Lucus, mei wa't er trije bern hat, twa dochters en in soan. De âldste fan it trio is Shelley Covel Rowland, dy't berne waard yn 1980 en yn 1984 troch Keith oannommen waard. Keith syn oare dochter is Krystal LaDawn Covel Sandubrae, berne op 30 septimber 1985, dy't yn har heite fuotleasten folge as sjongster en bekend stiet ûnder har artystenamme Krystal Keith. Soan Stelen Keith Covel is in neikommerke, en waard berne yn 1997. Keith syn dochter Shelley is de mem fan syn beide pakesizzers, dy't berne waarden yn 2008 en 2010.
Organyske stof
Yn de ierde
Organyske stof yn de ierde komt benammen fan planten, en foar in lytser part fan dierlike organismen, en komt fan woartels fan planten, blêden, nôtstâlen en rûge dong. Organyske stof bestiet skiekundich sjoen út in mingsel fan natuerlike organyske ferbinings, dêr't se binnen in organisme makke wurde, dêryn't se soargje foar homeostase, en weromkomme yn de rûntegong fan fiedingstoffen. Organyske stof op de ierde wurdt struisellaach neamd en wurdt yn de ierde bou-ierde of humus neamd. Organyske stof yn de ierde kin in soad wetter opnmme en kin dêrtroch as buffer fan mineralen foarmje, dêr't anorganyske fiedingssâlten minder gau fan útspiele. Yn drûge tiden kin de plant maklik it focht út organyske stof opnimme. Dêrtroch is sângrûn mei in heech gehalte oan organyske stof minder gefoelich foar drûchte as humusearme sângrûn. Ek troch mineralisaasje komme der út it organyske stof fiedingssâlten frij, dy't wer ta beskikking komme foar it opnimmen troch planten. Organyske stof is ek wichtich foar it libben yn de ierde, dêr't in soad mikro-organismen, mar ek blaukopwjirmen en poddestuollen fan libje. Dy soargje wer foar it ôfbrekken fan it organyske stof en foar in goede struktuer foar de ierde.
Roast (komeedzje)
In roast (út it Ingelsk; útspr.: [ɹoʊst], likernôch: "roost") is in foarm fan humor en komeedzje, wêrby't in groep persoanen (faak komiken) yn oanwêzichheid fan publyk oanhâldend misledigjende grappen fertelle oer in oare persoan, dy't dêrby oanwêzich is. De grappen kinne gean oer echte dingen, saken dy't út 'e kontekst skuord of ferwrongen binne of it kin gean om dingen dy't folslein út 'e tomme sûgd binne. It 'slachtoffer' wurdt op dy manear stadichoan 'roastere' (dêrfandinne de namme), as hong er oan it spit boppe in fjoer.
In roast hat ornaris in min ofte mear rituële foarm. It 'slachtoffer' moat der yn 't foar mei ynstimme en moat ûnder syn of har roast alle grappen oer him- of harsels goedmoedich opnimme sûnder lulk te wurden. It idee is dat de grappen, hoe misledigjend oft se ek wêze kinne, net as oprjochte krityk bedoeld binne, mar inkeld om it publyk oan it laitsjen te bringen. De roasters fertelle net inkeld grappen oer it 'slachtoffer', mar hawwe ek de gek mei inoar. Der is in seremoanjemaster, de saneamde roastmaster, dy't de lieding oer it evenemint hat. Faak hat in roast de foarm fan in tillefyzjespecial, en is de roastmaster de presintator. Oan 'e ein fan 'e roast kriget it 'slachtoffer' de kâns om 'e roasters fan replyk te tsjinjen en yn in wjerwurd yn deselde geast grappen oer harren te meitsjen.
Geiteftigen
Status
In protte soarten geiteftigen binne útstoarn sûnt de lêste iistiid, mooglik (mei) troch oerbejaging troch de minske. Fan 'e oerlibbene 35 oant 37 soarten binne 5 klassifisearre as yn har fuortbestean bedrige, 8 as kwetsber en 7 as ferlet hawwend fan beskerming, mar net daliks yn gefaar ferkearend. De rest komt rûnom foar en is alhiel net yn gefaar. Twa soarten, it skiep (Ovis aries) en de geit (Capra aegagrus hircus), binne troch de minske domestisearre en wurde sadwaande wrâldwiid oantroffen. Twa oare soarten, de gims (Rupicapra rupicapra) en de Himalayataargeit (Hemitragus jemlahicus) binne troch de minske yntrodusearre yn Nij-Seelân en komme dêr no as eksoaten yn it wyld foar.
Bellevue (Washington)
Ferkear en ferfier
200px|thumbnail|right|Interstate 405 troch Bellevue Bellevue is it mulpunt fan 'Eastside' busferfier. Der stiet in grut busstasjon yn it sintrum wêr't bussen fan fefiersmaatskippyen King County Metro en Sound Transit stopje. De bussen hawwe busrûtes oer de gânse Puget Sound krite. De stêd hopet op in lightrail ferbining fanút Seattle nei Redmond oer de saneamde Eastlink (in ûnderdiel fan de Link Light Rail, in lightrail systeem dy't Grut-Seattle betsjinnet) en in lightrail fan Sound Transit dy't in diel ûnder de grûn komt. Ek rint der in frachtspoar fan BNSF Railway troch de stêd.
Kleaster Bursfelde
Kleastertsjerke
Yn de toer hinget ien fan de klokken út de dom fan Keningsberch. De klok waard yn 1952 op it Hamburger klokketsjerkhôf fûn en doe nei Bursfelde brocht. De yn 1470 yn Danzig getten klok draacht it opskrift D ET Joh An Do MCCCCLXX G da / Jochim GryTTE.
Sjaryf
Fan 1201 oant 1925, doe't Ibn Saûd, de stifter fan it modern Saûdy-Araabje, de Hidjas (de westkust fan it Arabysk Skiereilân), en dêrmei Mekka ferovere, hiene de Hasjemiten it amt fan sjaryf fan Mekka yn 'e hannen. Dêrnjonken wiene se faak ek emir en letter kening fan 'e Hidjas. De neikommelingen fan Hûssein bin Ali, de foarlêste Hasjemityske sjaryf fan Mekka, regearje no oer it Hasjemityske Keninkryk Jordaanje. Ek de keningen fan Marokko hâlde út dat se fan 'e profeet Mohammed ôfstamje en meitsje dêrom oansprake op 'e titel sjaryf.
Der wurdt wolris tocht dat it Arabyske wurd "sjaryf" wat mei it Ingelske wurd sheriff te krijen hat, mar dat is net sa. Hoewol't de wurden opinoar lykje, binne se net besibbe. Sheriff is feitliks in gearlûking fan it Aldingelske scīrgerefa (yn modern Ingelsk soe dat shire-reeve wêze), dat men oersette kinne soe mei "gritenijskout", dus de hanthavener fan 'e wet yn in lytseftige krite fan it lân, yn it gefal fan Ingelân in shire oftewol county ("greefskip").
Skyscraper (film út 2018)
Plot
Dat smyt de plannen fan in kloft terroristen ûnder lieding fan 'e Súdafrikaan Kores Botha yn 'e war. Gillespie, dy't mei harren ûnder ien tekken skûlet, kriget opdracht om 'e flater rjocht te breidzjen. Hy nimt Sawyer mei nei syn eigen hotelkeamer en besiket him dêr ûnder bedriging mei in pistoal de tablet ôf te pakken, mar by in wrakseling rekket er fataal ferwûne. Wylst er op stjerren leit, bychtet er op dat er út jildneed syn taflecht ta de misdie nommen hat. Hy drukt Sawyer op it hert om te sjen dat er fuortkomt, want Botha syn minsken binne ûnderweis. Sawyer wit nauwerneed it faaie libben derôf te rêden as oare terroristen yndie opdaagjen komme. Hy ûntkomt troch it finster en fia in brântrep, mar wurdt op 'e strjitte opwachte troch Botha syn ûnmeilydsume froulike trewant Xia, dy't him dochs noch de tablet ûntstelt en him ombrocht hawwe soe as de Hongkongske plysje net krekt op dat stuit tuskenbeiden kommen wie. Xia en de oare terroristen ûntkomme, en Sawyer set de efterfolging yn.
De plysje fan Hongkong ferkeart ûnder de yndruk dat Sawyer efter de oanfal op De Pearel sit, en besiket ûnder lieding fan ynspekteur Wu om him op te pakken. Sawyer ûntwykt de plysje lykwols en wit mei halsbrekkende toeren fia in reuseftige boukraan boppe de brân yn De Pearel te kommen. Yn 'e wolkekliuwer hat Botha ûnderwilens útriddenearre dat er Sawyer syn kennis op it mêd fan befeiliging nedich is om it penthouse yn te kommen en Zhao finzen te nimmen. Hy ornearret dat Sarah en de twilling Sawyer syn swakke plak foarmje, en oarderet Pierce om harren finzen te nimmen. Yn in brânende binnentún besiket Pierce dat te dwaan, mar hy wurdt ûnderbrutsen troch Sawyer, dy't him deadet.
Untfangst
Skyscraper ûntfong mingde resinsjes fan 'e filmkritisy. Alonso Duralde fan TheWrap neamde de film in "befredigjende simmerskriller". Hy stelde fêst dat de film sterk liket op Die Hard, mei Bruce Willis, en skreau dêroer: "Skyscraper feroaret it aksjefilmsjenre net sa't Die Hard dat die, mar it is bêst in fermaaklik stikje simmerferdivedaasje […]." Yn it tydskrift Variety hie Peter Debruge mear krityk op 'e plot fan Skyscraper, mar hy priizge it aktearjen fan Dwayne Johnson mei de wurden: "Dit is eskapisme, poer en simpel, en hoewol't de struktuer gammel is, bewissiget Thurber him der, troch Johnson yn te setten, fan dat syn Skyscraper op in solide Rock ("rots") boud is." (In ferwizing nei Johnson syn bynamme 'The Rock'.)
Rita Cardinale
Libben en karriêre
Fierders wurke Cardinale ek foar oare Jeropeeske filmstudio's, lykas it Frânske Vidéo Marc Dorcel. Letter yn har karriêre wie se yn 't spier foar Amerikaanske labels, lykas Evil Angel, Anabolic Video en Elegant Angel. Tusken 1998 en 2001 regissearre Cardinale eigenhandich fjouwer pornofilms foar de minder bekende studio's XY Video en VCX. Uteinlik loek se har yn 2004 foargoed út 'e pornoyndustry werom.
Rachel Roxxx
Libben en karriêre
Dêrnjonken hat Roxxx ek wol foar minder bekende studio's wurke, lykas West Coast Productions, Pure Play Media, Third Degree Films, Mike Adriano Media, Metro en Mile High Media. Fierders hat se ek in protte yn 't spier west foar pornowebsiden op it ynternet, wêrûnder BangBros, Reality Kings, Naughty America, Brazzers en Muffia. Roxxx is foar har wurk al fiif kear nominearre foar in AVN Award (de Oscar fan 'e pornowrâld),
Warch
Uterlike skaaimerken
Krektlyk as in protte martereftigen hat de warch in anaalklier dêr't er in sterkrûkend (stjonkend) muskus mei ôfskiedt. Dat brûkt er om syn territoarium ôf te setten en teffens spilet it in rol by de fuortplanting. Dit skaaimerk hat derfoar soarge dat er yn Noard-Amearika ek wol skunk bear neamd wurdt: "stjonkdier-bear". Wargen hawwe ek, op 'e nij lykas in soad oare martereftigen, in boppekies efter yn 'e bek dy't 90º draaid is, nei it binnenste fan 'e bek ta. Dy evolúsjonêre adaptaasje stelt harren by steat en skuor stikken fleis los fan in proaidier of ies ôf dat stiif beferzen is.
Fretten
Yn Noard-Amearika bestiet it grutste part fan it fretten fan wargen út ies, fral by 't winter en yn 'e iere maityd. Soms geane se dêroer gear as it rôfdier dat de proai deade hat, him folfretten hat, mar it komt ek fakernôch foar dat wargen it oarspronklike rôfdier fuortjeie. De measte oare rôfdieren geane nammentlik wargen leaver út 'e wei, mei't dy in reputaasje fan ferskuorrendheid en woestens hawwe dy't alhiel bûten proporsje is foar har grutte. Yn Skandinaavje en Finlân libje wargen folle mear fan 'e eigen jacht, mar it hat wol kâns dat dat komt om't dêr folle minder oare rôfdieren foarkomme, en it dêrsanne dus lang net safolle leannet as yn Noard-Amearika om ôf te wachtsjen oant oaren it swiere wurk dien hawwe.
David Hasselhoff
Realitytillefyzje en presintaasjewurk
Fan 2006 oant 2009 wie Hasselhoff fjouwer seizoenen lang ien fan 'e sjueryleden by de talintejacht America's Got Talent, yn 'e mande mei Sharon Osbourne en Piers Morgan. Foar it fyfde seizoen waard er ferfongen troch Howie Mandel. Yn 2010 wie Hasselhoff ien fan 'e dielnimmers oan 'e Amerikaanske edysje fan it realityprogramma Dancing with the Stars. Hy waard keppele oan Kym Johnson, mar hja waarden as earste dûnspearke út 'e kompetysje eliminearre.
Sprekker
Fierders jout Hasselhoff ek taspraken en lêzings op it mêd fan motivaasje. Sa spriek er yn jannewaris 2014 in publyk fan hûnderten studinten ta op it New College Nottingham yn it Ingelske Nottingham. Yn april 2019 spriek er tûzenen besikers ta op 'e konvinsje TwitchCon Europe yn Berlyn.
Priveelibben
Hasselhoff troude op 24 maart 1984 mei aktrise Catherine Hickland. Harren brulloft waard letter neispile yn 'e ôflevering The Scent of Roses, út seizoen 4 fan Knight Rider, dy't foar it earst op 'e Amerikaanske tillefyzje útstjoerd waard op 3 jannewaris 1986. It houlik einige lykwols op 1 maart 1989 yn in skieding.
Bizonfâlemakker
Namme
Neffens de mûnlinge oerlevering fan 'e Kry kaam Bizonfâlemakker oan syn namme trochdat er dy fan syn pake urf. Syn pake hie nammentlik in bysûnder talint foar it nei binnen lokjen fan bizons yn foar de jacht oanleine bizonfâlen (yn it Ingelsk: buffalo pounds; dêrfandinne Poundmaker). In oare boarne, de Encyclopedia of Saskatchewan, wol lykwols hawwe dat Bizonfâlemakker syn namme wûn troch syn eigen feardichheid yn it brûken fan bizonfâlen en belûkt dêr syn ôfstamming fierder net by.
Arthur McBride
Ynhâld
Arthur McBride sprekt lykwols op en wiist derop dat soldaten yn it Britske Leger inkeld liende klean drage, dy't se net útdwaan meie. Boppedat, sa seit er, witte de trije funksjonarissen dat nije rekruten nei Frankryk ta stjoerd wurde, dêr't se perfoarst op it slachfjild omkomme sille, en de trije mannen soene der gjin momint wekker om lizze as dat mei de beide neven barde. De sersjant wurdt lulk as er dy wurden heart, en driget dermei om syn sabel te lûken de beide jongemannen in wan bruien te jaan.
Boekhannel Van der Velde
Skiednis
Yn Snits naam Van der Velde datselde jiers de pleatslike fêstiging fan De Tille oer fan 'e Boekhandels Groep Nederland (BGN, letter bekend as Selexyz). Dy winkel waard gearfoege mei it eigen Snitser filiaal yn in nij pân fan 500 m² oan 'e Krusebruorrestrjitte. Yn Grins waard yn 2008 Athena's Boekhandel oernommen en yntegrearre yn in nije fêstiging fan Van der Velde oan it Akerkhof, yn in gebou dêr't earder it moadehûs Zwartsenberg sitten hie. Yn maaie 2014 betriek de fêstiging yn Drachten in nij gebou fan 850 m². Yn april 2017 naam Van der Velde yn Dokkum Boekhannel Schaaf oer.
12 Strong
Plot
Fan in legerbasis ôf yn it oanbuorjende Oezbekistan wurde de tolve kommando's fan ODA 595 mei in Boeing CH-47 Chinook-helikopter nei sintraal Afganistan ta flein en ôfsetten op in ôfsprutsen plak dêr't se neitiid oppikt wurde troch de troepen fan generaal Abdûl Rasjid Dostûm, in kriichshear dy't heart ta de Noardlike Alliânsje. Dat is it, foar it meastepart ûngeregelde, leger fan it ynternasjonaal erkende regear fan Afganistan, dat inkeld it uterste noarden en in diel fan 'e midden fan it lân noch behearsket. De legindaryske lieder fan 'e Noardlike Alliânsje, Achmed Sjah Massûd, is twa dagen foar de oanslaggen yn 'e Feriene Steaten by in moardoanslach troch Al-Qaida om it libben kommen, en de Noardlike Alliânsje bestiet no út in rige kriichshearen dy't inoar hast likefolle nei it libben steane as de Taliban.
Wylde Westen
Manifest Destiny
Manifest Destiny waard it biedwurd foar de ekspansjonisten yn 'e Amerikaanske polityk, en dy kamen benammentlik út 'e Demokratyske Partij. De oare grutte politike partij wie doedestiden de Whigpartij (dêr't letter de Republikeinske Partij foar in part út fuortkomme soe). De lieders dêrfan, lykas Henry Clay, âld-presidint John Quincey Adams en Abraham Lincoln, wiene op Manifest Destiny tsjin, en stiene in ferdjipping fan 'e Amerikaanske maatskippij foar troch modernisaasje en urbanisaasje ynstee fan inkeld in ferbreding troch territoriale ekspânsje. De Demokraten, ûnder lieding fan presidint James K. Polk, setten harren sin lykwols troch mei de Anneksaasje fan Teksas, yn 1845. John Quincey Adams karakterisearre dat as "de slimste katastrôfe dy't ea oer mysels en myn lân kommen is."
De Kalifornyske Goudkoarts
Yn 1846, twa jier foar't it yn Amerikaanske hannen foel, wennen der yn it gebiet dat yn 1850 de steat Kalifornje wurde soe, likernôch 10.000 (Spaansktalige) blanken, de saneamde Californios. Hja wiene almeast feeboeren yn it gebiet yn súdlik Kalifornje dêr't tsjintwurdich Los Angeles leit. In pear hûndert útlanners, wêrûnder guon Amerikanen (mar relatyf sjoen ek in protte Russen) libben benammen yn 'e noardlike úthoeken, lykas oan 'e natuerlike haven fan San Fransisko, dat doedestiden 500 ynwenners hie. Koart nei de Meksikaansk-Amerikaanske Oarloch waard der goud ûntdutsen yn it gebiet, wat late ta de Kalifornyske Goudkoarts fan 1849. Tûzenen saneamde forty-niners sylden om Kaap Hoarn hinne, of teagen troch de fan sykten optillende jungles fan Panama, of kamen gewoan geandefoets út it Easten wei opsetten mei de dream om har fortún te meitsjen mei goudsykjen. Yn 1852 hie Kalifornje mear as 200.000 blanke ynwenners. Hoewol't de libbensomstannichheden yn 'e goudfjilden alderprimityfst wiene, hiene de goudsikers yn Kalifornje teminsten te krijen mei in geunstich klimaat, eat dat se foar hiene op 'e lettere Goudkoarts fan Klondike, yn Alaska.
De Apache-oarloggen
It dreechst te ferslaan wiene foar de Amerikanen de Tsirikahûa-Apachen, dy't oanfierd waarden troch harren opperhaad Cochise. Doe't dy yn 1874 oan sykte stoar, waard it liederskip oernommen troch Geronimo, dy't sa taai as hier wie, en trochfocht fan 'e Meksikaanske kant fan 'e grins ôf, doe't er úteinlik troch de Amerikanen út syn lân ferdreaun waard. De namme "Geronimo" waard berucht, en op 't lêst gie de Amerikaanske kolonisten yn it Súdwesten by it hearren derfan allinnich al de grize oer de grouwe. Yn 1884 joech de âld fjochter him einlings oer en sette er him nei wenjen yn in reservaat, mar doe't er der lucht fan krige dat de Amerikanen fan doel wiene en set him finzen, pakte er op en naaide er wer út. Hy stried noch troch oant 1886, doe't er slim yn 'e knipe kaam trochdat de Amerikanen en de Meksikanen einlings en te'n lêsten begûnen gear te wurkjen. Dat, dat jiers joech er him op 'e nij oer. Hy waard mei de rest fan syn stamme, de legerferkenners dy't de Amerikanen holpen hiene ynbegrepen, deportearre nei Floarida, dêr't de Tsirikahûa krepearren yn it fochtige leechlânklimaat. Harren freonen ûnder de blanken fierden kampanje om har wer nei hûs weromkeare te litten, mar de ynwenners fan Arizona en Nij-Meksiko wegeren om 'e Tsirikahûa wer yn "harren" lân ta te litten. Uteinlik wiene it de Kajowa (Kiowa) en de Komantsjen (Comanche), de foarâlderlike fijannen fan 'e Tsirikahûa, dy't harren in part fan har eigen reservaat by Fort Sill, yn Oklahoma, oanbeane.
De reservaten
Oare stammen krigen úteinlik wol har eigen reservaten yn har oarspronklike wengebiet, mar meitiid waarden dy reservaten ornaris stadichoan ynkrompen en yn lytse stikjes tesnipele, lykas mei it grutte reservaat fan 'e Sû (Sioux) barde, dat earst 240.000 km² besloech, mar dat de Amerikaanske oerheid yn striid mei de sletten ferdraggen almar ynkromp, oant it oerbleaune gebiet, dat minder as de helte fan it gebiet besloech dêr't it yn it begjin út bestien hie, yn 1889 opspjalten waard ta fiif lytsere reservaten.
Wurk
right|thumb|200px|De [[cowboy.]] Op sa'n feedriuwerij (cattle drive) wie der yn 'e regel mar ien cowboy foar eltse 250 kij, wylst de bisten dei en nacht yn it each holden wurde moasten, mei't se samar ôfdwaalden en fan it minste of geringste op 'e rin slaan koene yn in saneamde stampede. Oerdeis moasten de bisten boppedat yn 'e juste rjochting yn beweging holden wurde, en rieden de cowboys by drûch waar yn it stof dat troch it fee opsmiten waard, en by wiet waar yn 'e rein en de troch it fee feroarsake drek. Al mei al wiene it gauris wurkdagen fan fjirtjin oeren of mear, mei mar in oerke as seis sliep, faak net iens efterinoar. It wie slopend wurk mei mar in pear minuten ûntspanning oan it begjin en de ein fan 'e dei, en in dieet dat bestie út spek, beane, bôle, kofje, drûge fruchten en jirpels. Hoewol't whiskey yn it Westen rûnombywêzich wie, útsein ûnder de mormoanen, wa har leauwe oft it ynnimmen fan alkohol ferbiedt, waard it de cowboys as se mei fee ûnderweis wiene ornaris troch har wurkjouwer ûntsein, krekt as gokken, fjochtsjen en soms flokken. As se ienris it feestedsje berikt hiene dêr't de kij ferkocht waarden, hiene de cowboys neitiid in hoart lins, sadat se harren dreech fertsjinne jild yn saloons en bordelen ferdrinke, fergokke en ferhuorrejeie koene. Winterdeis ferhierden in protte cowboys harsels oan ranches (feepleatsen) deunby de feestedsjes, dêr't se de gebouwen en it ark en reau reparearren en ûnderholden.
Oare foarmen fan feehâlderij
Op folle lytsere skaal waard it weidzjen fan skiep, foar sawol de wol as it fleis, pleatslik ek wol dien. Skiep koene tadije op plakken dêr't kij mar kwealk oerlibje koene, en boppedat koene se ta mei minder wetter. It probleem wie allinnich dat Amerikanen net fan skieppefleis holden. Op skieppeboeren waard sadwaande djip delsjoen troch feeboeren en cowboys.