cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mississippy-Tsjippewa
Skiednis
De Sandy Lake-troep ferlear yn 1889 syn eigen reservaat troch in unilaterale beslissing fan 'e Amerikaanske oerheid, mar it reservaat waard yn 1915 weroprjochte troch in dekreet fan presidint Woodrow Wilson. Under de Wet op de Yndiaanske Reorganisaasje rekke de Sandy Lake-troep yn 1934 lykwols syn federale erkenning kwyt. Sûnt wurdt de troep beskôge as in ûnderdiel fan 'e Mille Lacs Troep fan Odjibwe.
Krasnojarsk
It besjen wurdich
In tige opfallend gebou fan Krasnojarsk is nea foltôge. De bou fan de 28 ferdjippings hege kantoartoer wie koart foar de Perestrojka mei útein set, mar einige mei it ûnstjoer fan de politike feroarings yn dy tiid.
Pauline Markham
Jonkheid
Markham waard yn 1847 berne yn 'e Britske haadstêd Londen as Margaret Hall of Margaret Hale. Dy namme liet se lykwols al rillegau efter har doe't se op jonge leeftyd úteinsette mei it spyljen fan bernerollen (benammen jongesrollen) yn it Princess Theatre yn Manchester. Op 15 novimber 1867 makke Markham har debút op it Londenske toaniel yn it Queen's Theatre mei de rol fan Rose yn it toanielstik The First Night, fan Alfred Wigan. Ein juny 1868 spile se yn dyselde skouboarch yn in oar stik fan Wigan, Time and the Hour, wêroer't ien teäterkritikus skreau: "It is beslist net goed en beslist net min." It wie yn dyselde snuorje dat Markham yn Londen sjonglessen folge by Manuel García, oan 'e Royal Academy of Music.
Sarcee
"Sarcee" of "Sarsy" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Smokey and the Bandit II
Plot
Snowman wol syn âlde partner Bo Darville, better bekend as "Bandit" by it plan belûke, mar dyselde is oan legerwâl en oan 'e drank rekke sûnt syn freondinne Carrie, byneamd "Frog", it útmakke hat. Sadwaande hat Bandit gjin belangstelling foar de fratsen fan Burdette. Mar Snowman is net ree om it op te jaan (mei't Burdette $400.000 bean hat foar it op 'e tiid ôfleverjen fan 'e kiste), dat hy freget Frog om help. Dy hat krekt foar de twadde kear Junior, de soan fan 'e strange Teksaanske sheriff Buford T. Justice op harren troudei sitte litte. Se is lykwols hielendal klear mei Bandit, en Snowman wit har allinne safier te krijen dat se helpe wol troch har in flink diel fan it jild te ûnthjitten. Om't Bandit syn eigen auto ferdronken hat, keapet se in nije Pontiac Trans Am foar him troch Junior syn auto yn te ruiljen.
Nei de konfrontaasje mei de plysje bringt Charlotte in sûn keal te wrâld. Bandit ynformearret Frog dan dat er himsels wer lije mei. Dêr heakket er oan ta dat er de rest fan syn libben net sûnder har trochbringe wol. As se him nei it jild fan Burdette freget, seit er dat se Charlotte noch hieltyd nei Dallas bringe sille, mar net binnen de deadline, mei't de sûnens fan 'e oaljefant op it earste plak komt. Frog is poergelokkich en krûpt him oan, en Bandit/Reynolds trochbrekt dan de fjirde wand troch him direkt ta it filmpublyk te rjochtsjen mei de wurden: "Se hâldt noch hieltyd fan my." Bandit freget Charlotte oft er mei Frog trouwe moat, dêr't de oaljefant entûsjast en lûdroftich op reägearret. Mei no twa oaljefanten op sleeptou sette de smokkelders wer ôf, efterfolge troch sheriff Justice, dy't in autobus opfoardere hat.
Burlesque
In fêst ûnderdiel fan 'e Fiktoriaanske burlesque wie it fertoan fan kreaze froulju yn travestyrollen (dus ferklaaid as manlju). Dêrby droegen se dan hûdkleurige majo's om harren skonken sjen te litten, wat yn in tiid dat manlju al opwûn rekken fan in bleat ankel der mar kwealk mei troch koe. It waard troch in protte minsken dan ek as ûnfatsoenlik beskôge. De toanielstikken sels wiene lykwols frij nuet en der mar amper op ôf.
Tombe fan Eva
Neffens guon moslims is dit it grêf fan de religieusk histoaryske persoan Eva út it bibelboek Genesis. De tombe is boud op it plak dêr't eartiids fan oannaam waard dat Eva dêr stoarn en beïerdige wie. Hoewol't Eva net by namme neamd wurdt yn de Koran, wurdt hja binnen de islam Hawwā (Arabysk:حواء) neamd en as in wier besteand persoan beskôge.
Prins Faisal, ûnderkening fan Hejaz, ferneatige de tombe yn 1928. De grêftombe is, lykas ferskate oare, yn 1975 troch de Saoedyske autoriteiten mei beton ôfdutsen om foar te kommen dat it in beafeartsoarde foar pylgers wurde soe. Dat soe troch de wahabistyske streaming dy't yn Saûdy-Araabje de dominante rjohting yn de islam is, as ôfgoaderij (sjirk) beskôge wurde.
Donatius en Rogatius
Ferearing
De bylden fan Donatius en Rogatius siere it haadportaal yn de narteks fan de katedraal fan Nantes.
Rjochtbankdrama
In rjochtbankdrama of rjochtsealdrama is in sjenre fan film en tillefyzje dat him taleit op it yn byld bringen fan spannende rjochtsaken mei alle omballingen dy't dêrby hearre. As sadanich is it in subsjenre fan 'e misdiefilm of misdiesearje. In rjochtbankdrama kin sawol spile wurde fanút it eachpunt fan it Iepenbier Ministearje, dat in gewykste krimineel efter de traaljes sjen moat te krijen, as út it eachpunt fan 'e ferdigening, dy't in falsk beskuldige fertochte frijsprutsen sjen moat te krijen. Benammen by tillefyzjesearjes fan dit sjenre wurdt dêrnjonken ek omtinken skonken oan it priveelibben fan 'e haadpersoanen, dy't almeast ofsier fan Justysje of strafrjochtabbekaat binne. Yn rjochtbankdramafilms wurdt ornaris mar ien inkele (soms wier barde) rjochtsaak behannele, mar yn tillefyzjesearjes is it net ûngebrûklik as der ferskate saken njonkeninoar spylje, bygelyks as it wol en wee fan in hiele abbekatekantoar folge wurdt.
Jachtgewear
Skiednis
It gebrûk fan in jachtgewear waard foar it earst fermelden yn 1776 yn Kentucky, yn it boek Frontier Language of the West, fan 'e Amerikaanske skriuwer James Fenimore Cooper. Jachtgewearen waarden yn dy tiid en ek letter noch gauris brûkt as wapens foar de kavalery, om't se in stik koarter wiene (of alteast: wêze koene) as de trokken-loops fjoerwapens fan 'e ynfantery. Dy koartere lingte makke sokke wapens in stik hânsumer as men op it hynder siet. Yn 'e njoggentjinde iuw waarden jachtgewearen as oarlochswapens fierhinne ferfongen troch efterladende trokken-loops fjoerwapens, dy't oer langere ôfstannen folle sekuerder skeaten.
Carrie Fisher
Carrie Fisher (folút: Carrie Frances Fisher; Beverly Hills, 21 oktober 1956 – Los Angeles, 27 desimber 2016) wie in Amerikaansk aktrise, skriuwster en komediënne fan mingd Ingelsk, Joadsk en Ulstersk etnysk komôf. Se waard yn 'e twadde helte fan 'e 1970-er jierren wrâldfeneamd as prinsesse Leia yn 'e oarspronklike Star Wars-trilogy, in rol dy't har har hiele fierdere libben efterfolge, lang net altyd ta har eigen fernoegen. Njonken har aktearkarriêre wie Fisher ek aktyf as skriuwster fan in stikmannich semy-autobiografyske romans, in pear toanielstikken, ferskate senario's en twa autobiografyen. Hja wraksele mei manysk-depressiviteit en in ferslaving oan medisinen en drugs, en wûn op lettere leeftyd rûnom respekt troch dêr iepentlik oer te fertellen. Ein 2016 kaam Fisher mei sechstich jier te ferstjerren oan 'e gefolgen fan in hertoanfal.
Jonkheid en oplieding
Fisher socht beskûl yn boeken, en brocht har jonkheid troch mei it lêzen fan literêre klassikers en it skriuwen fan poëzij. Se waard troch har mem protestantsk grutbrocht, as lid fan 'e Church of the Nazarene, mar besocht doe en ek letter yn har libben geregeldwei de synagoge mei joadske freonen. Oant har fyftjinde gie se nei de Beverly Hills High School, mar doe't se yn 1973 har earste rol as aktrise krige, as debutante yn 'e Broadway-musical Irene, dêr't har mem ek yn spile, makke se de middelbere skoalle nea ôf. Ynstee liet se har datselde jiers noch ynskriuwe oan 'e Central School of Speech and Drama yn 'e Ingelske haadstêd Londen, dêr't se oardel jier lang aktearjen studearre, mar ek dy oplieding makke se net ôf doe't se yn 1977 trochbriek mei har rol yn 'e film Star Wars.
Leafdeslibben
Yn har autobiografy The Princess Diarist makke Fisher yn 2016 bekend dat se yn 1976, ûnder de opname fan Star Wars: Episode IV – A New Hope, in fearnsjier lang in geheime românse ûnderhold mei har tsjinspiler Harrison Ford, dy't op dat stuit noch troud wie mei Mary Marquardt. Fan 1977 oant 1983 gie se om mei sjonger Paul Simon, mei wa't se ek op 'e set fan earste Star Wars-film yn 'e kunde kommen wie. Yn 1980 wie se in hoartsje ferloofd mei de Kanadeeske akteur Dan Aykroyd, dy't har op 'e set fan Blues Brothers frege om mei him te trouwen. Uteinlik briek Fisher de ferloving lykwols ôf doe't sy en Simon op 'e nij wat krigen. Yn augustus 1983 troude se ek mei Simon, mar dat houlik rûn al binnen in jier, yn july 1984, op in skieding út. Under har houlik wurke Fisher mei oan 'e fideoklip fan Simon syn nûmer Rene and Georgette Magritte with Their Dog after the War. Simon syn liet Hearts and Bones giet oer syn relaasje mei Fisher.
Ferstjerren
Carrie Fisher kaam net mear by bewustwêzen, en ferstoar fjouwer dagen letter, op 27 desimber, om 8.55 oere moarns te Los Angeles, yn 'e âlderdom fan 60 jier. Har mem Debbie Reynolds krige de deis dêrop in oerhaal wylst se Fisher har begraffenis oan it regeljen wie. Se waard nei it sikehûs brocht, dêr't se yn 'e âlderdom fan 84 jier ferstoar. It nijs fan Fisher har ûntidich ferstjerren fersprate him as diggelfjoer fia it ynternet ûnder de hûnderten miljoenen Star Wars-fans, en rôp skokte reäksjes op.
Tsjerke fan Sint-Gajane
Sûnt 2000 foarmet de tsjerke tegearre mei oare tsjerken fan de stêd ûnderdiel fan it wrâlderfskip fan UNESCO.
Mûzen en rotten
De mûzen en rotten (wittenskiplike namme: Muroidea) foarmje in boppefamylje fan de klasse fan 'e sûchdieren (Mammalia), it skift fan 'e kjifdieren (Rodentia) en it ûnderskift fan 'e mûzen en jerboä's (Myomorpha), dêr't teminsten 1300 soarten ta hearre. Dat komt del op hast in fearn fan alle sûchdieresoarten. De grutste en teffens bekendste famyljes dy't ta dit ûnderskift hearre, binne dy fan 'e mûseftigen (Muridae) en de wrotmûseftigen (Cricetidae), mei tige algemiene soarten as de hûsmûs, de brune rôt, de fjildmûs en de muskusrôt. De mûzen en rotten komme oeral op 'e wrâld foar, mei útsûndering fan Antarktika.
Valley Stream (New York)
Valley Stream is in grut doarp yn Nassau County yn de steat New York yn de Feriene Steaten.
Beek (gemeente)
Polityk
De gemeenterie fan Beek bestiet út 17 sitten. Hjirûnder de gearstalling fan de gemeenterie sûnt 2010.
Van Harinxma thoe Slooten
250px|right Van Harinxma thoe Slooten is in Frysk baronnegeslacht dat ôfstamt fan 'e famylje Harinxma. In 1814 waard de famylje opnaam yn 'e Nederlânske adel.
Helen Allingham
Libben en wurk
Doe't yn 1888 de sûnens fan har man yn 'e delgong rekke, ferhuze de famylje werom nei Londen, dêr't William yn 1889 ferstoar. Se moast doe op 'e nij sels de kost fertsjinje foar har húshâlding. Troch de noch altyd grutte populariteit fan har wurk slagge har dat goed. Yn 1890 waard hja as earste frou lid fan it ferneamde selskip de Royal Watercolour Society. Se bleau skilderjen en eksposearjen oant har dea yn de âldens fan 78 jier.
Nasjonaal wâld (Feriene Steaten)
Anno 2018 besteane der yn 'e Feriene Steaten 155 nasjonale wâlden, dy't mei-inoar in oerflak fan 769.000 km² beslane, oftewol 8,5% fan it hiele grûnoerflak fan 'e Feriene Steaten. Dêrfan leit 87% oan 'e westkant fan 'e rivier de Mississippy, benammen yn 'e Rocky Mountains. De steat Alaska omfiemet 12% fan al it nasjonaal wâldlân. De restearjende 1% leit eastlik fan 'e Mississippy en op Porto Riko en de Amerikaanske Famme-eilannen. De nasjonale wâlden eastlik fan 'e Grutte Flakten binne foar it meastepart gjin oerwâld, mar bosk dat nei de oanskaf fan 'e grûn troch de Amerikaanske oerheid yn 1891 nij oanplante is. It behear fan 'e nasjonale wâlden is yn 'e hannen fan 'e United States Forest Service, dy't ûnder it Ministearje fan Lânbou resortearret.
Vagharsjapat
De stêd stiet foaral bekend ûnder de namme Edzjmiatsin (Էջմիածին), fan 1945 oant 1995 de offisjele namme fan de stêd. Dy âlde namme wurdt noch jimmeroan brûkt yn it offisjele ferkear.
Hartekamp
In hartekamp lûkt fral bern (mei harren âlden), meidat se dêr de bisten fan tichteby sjen en fuorje kinne.
Hillich Krústsjerke (Rostov oan de Don)
De Tsjerke fan it Hillich Krús (Russysk: Церковь Святого Креста; Armeensk: Սուրբ Խաչ Surb Chatsj) is in Armeensk-otterdokse tsjerke út de 18e iuw yn Rostov oan de Don, Ruslân. De tsjerke waard yn it doedestiidske Nor Nachitsjevan boud, letter in stedswyk fan Rostov oan de Don, foar de Armeenske kolonisten út de Krim. Oarspronklik wie de tsjerke it sintrum fan in kleaster, dat ta oantinken oan it Armeenske Hillich Krúskleaster op de Krim oprjochte wie. It is tsjintwurdich it âldste noch bewarre gebou fan Rostov oan de Don. De Hillich Krústsjerke waard boud yn klassistyske styl.
Tsjerke fan Aartswâld
Skiednis
Tusken 1883 en 1884 waard op it plak fan de letgoatyske foargonger de hjoeddeiske tsjerke fan Aartswâld boud. De boukosten bedroegen 35.000 gûne en by de nijbou bleau de toer fan de âlde tsjerke bewarre. Der wurdt ornearre dat de toer eartiids as fjoertoer tsjinne. Aartswoud lei yn dy tiid oan de Sudersee.
Vaudeville
Yn 'e Feriene Steaten en ek Kanada waard vaudeville koart nei 1880 populêr, mar yn in foarm dy't radikaal ferskilde fan it Frânske orizjineel. Feitliks hie it mear wei fan 'e foarstellings dy't opfierd waarden yn 'e muzykhallen fan it Fiktoriaanske Ingelân. It wie in fariëtee dat opboud wie út in rige folslein op harsels steande optredens dy't mei-inoar in jûnfoljend programma foarmen. De optredens waarden fersoarge troch folkssjongers en operasjongers, klassike musisy en folksmuzikanten, komiken, dompteurs mei trainde bisten, gûchelders, búksprekkers, krêftsporters, manlike en froulike imitators, akrobaten, jongleurs, minstreels, akteurs dy't ienakters of sênes út langere toanielstikken opfierden, foardrachtskeunstners en bekende persoanen dy't serieuze lêzings joegen. Ek waarden der wol koarte films fertoand. Vaudeville bea dus in miks fan 'plat' folksfermaak en 'heechsteande' optredens.
The Nice Guys (film)
Plot
Frou Glenn, de muoike fan Misty, is der lykwols fan oertsjûge dat se har muoikesizzer nei it ûngemak noch libben en wol sjoen hat doe't se by Misty har hûs in blik troch it rút wurp. Se wegeret te akseptearjen dat Misty dea is, en hiert de snústerige privee-detektive Holland March yn om har te finen. March is oan legerwâl rekke sûnt de dea fan syn frou by in brân, en wurdt inkeld noch dreaun trochdat er foar syn tolvejierrige dochter Holly soargje moat. Hoewol't er net bot syn bêst docht, liedt syn ûndersyk him nei in jonge frou dy't Amelia Kuttner hjit. March ornearret dat de bejierre frou Glenn Amelia foar har muoikesizzer oansjoen hat. Underwilens wurdt Amelia, dy't fijannen hat dêr't March neat fan ôfwit, senuweftich fan syn gesneup, en hiert de lûsje Jackson Healy yn, dy't tsjin betelling lju yninoar slacht. Healy siket March thús op en brekt syn earm om him derfan te oertsjûgjen en lit Amelia gewurde.
Neitiid wurdt Healy lykwols sels thús oerfallen troch twa swiere jonges, dy't er de bynammen Blaukop en Aldere Keardel jout. Dy beiden wolle fan him witte wêr't se Amelia fine kinne, mar Healy, dy't net fluch bang is, pakt in ôfseage jachtgewear en jaget se fuort. Om't Blaukop him net op in wize holden en droegen hat dy't Healy 'profesjoneel' achtet, is it foar him no persoanlik wurden. Dêrom beslút er om Amelia, dy't fermist rekke is, te finen foar't it aaklike duo dat dwaan kin. Hy wit sels lykwols net hoe't er dat oanpakke moat. Lokkigernôch hat er koartby kunde krigen oan in privee-detektive, ek al hat er dy de earm brutsen. March liket it earst wol nei fleanen dat Healy him no ynhiere wol, mar hy sit krap by kas, en as Healy flink wat jild biedt, nimt March de opdracht oan.
Protector (roman fan C.J. Cherryh)
Protector
Mank al dizze driging arrivearje de trije minskebern fan it romtestasjon op 'e ierde: Artur, Gene en Irene, dy't troch Cajeiri mei grutte blidens ûnthelle wurde. Hja wurde begelaat troch Jase Graham, ien 'e kapteins fan 'e Phoenix, dy't syn beide liifwachten Kaplan en Polano meibrocht hat. Dy beide mannen binne tarist mei in swierbewapene en roboteftige wapenris, dy't har hiele lichem omjout en wêrmei't se grutter binne as atevi (dy't oars mei kop en skouders boppe de grutste minske útstekke). De lieding oer de besite fan Cajeiri syn trije jonge 'assosjearden' (atevi hawwe gjin freonen) is troch Tabini yn 'e hannen jûn fan Ilisidi. Dy beslút, ta Bren syn ferrassing, om mei de bern in besyk te bringen oan Tirnamardi, de bûtenpleats fan hear Tatiseigi, yn 'e Padi-delling. Bren sels wurdt ek útnûge, yn syn oarspronklike hoedanichheid fan tolk, mei't de bern mar kwealk in wurd fan 'e atevi-taal sprekke.
Irfan Bachdim
(11 augustus 1988) is in Yndonezysk fuotballer. Earder spile foar Utrecht, Haarlem, Argon, Persema Malang, Chonburi, Sriracha, Ventforet Kofu en Consadole Sapporo.
Tatiana Pratley
Priveelibben
Pratley is al fan har sânde ôf fegetariër. Nei jierrenlang yn Amsterdam wenne te hawwen, kearde se yn it neijier fan 2017 werom nei Fryslân, dêr't se har yn Marsum nei wenjen sette mei har partner, literêr sjoernalist Sebastiaan Kort.
Käthe Kollwitz
Biografy
Nei har boaskjen yn 1891 festige se har mei har man, de fûnsdokter Karl Kollwitz, yn in earme arbeidersbuert yn Berlyn, dêr't Karl syn praktyk hie. De sosjale need om har hinne rekke har bot en ek de ferbûnens tusken mem en bern; beide waarden wichtige ûnderwerpen fan har printen.
Styl
Kollwitz makke in soad tekeningen, etsen, litografyen en houtfiken en, yn it begjin fan har karriêre, ek in stikmannich sjenrestikken yn oaljeferve. Earst om har fiifenfjirtichste hinne sette se út ei mei byldhouwen.
Gorillas in the Mist
Plot
Neitiid wurdt Fossey as persona non grata oer de grins set en komt se yn Rûanda telâne. Se is al har besittings kwytrekke útsein de klean dy't se oan hat, en útfanhûzet by in Amerikaanse dy't al desennia yn Rûanda tahâldt, Roz Carr. Neitiid lit Fossey de moedfearren alhiel hingje en is se fan doel om werom nei hûs te gean, mar Carr en har trouwe assistint Sembagara motivearje har om dochs yn Afrika te bliuwen. Fossey set in nij kamp op yn it Virungaberchtme, it Karisoke Research Center, diskear oan 'e Rûandeeske kant fan 'e grins. Dêre begjint se wer fan foarren ôf oan mei har ûndersyk.
Donskoi-kleaster (Starotsjerkasskaja)
Reliken
Yn 1995 joegen de kozakken fan it doarp Gnilovskaja it kleaster in grut ikoan fan Us Leaffrou fan de Don. It ikoan krigen tydlik in plak yn de Opstanningskatedraal foar salang't de restauraasje fan de kleastertsjerke noch duorre. Dêrnei waard de ikoan plechtich nei de Tsjerke fan Us Leaffrou fan de Don oerbrocht.
York (Ingelân)
Skiednis yn it koart
De stêd waard stifte troch de Romeinen yn 71 nei Kr. Sy neamden it Eboracum, faaks ôflaat fan in namme dy't brûkt waard troch de Britske stammen út dy kriten. De Romeinen makken York ta de haadstêd fan de provinsje Britannia Inferior. Keizer Septimius Severus is dêr stoarn yn 211; 95 jier letter stoar keizer Konstantius Klorus yn Eburacum, de heit fan Konstantyn de Grutte.
Bud Spencer
Sportkarriêre
As wetterpoloër wûn Spencer yn 1954 it nasjonaal kampioenskip fan Itaalje mei syn klub S.S. Lazio, en op 'e Mediterrane Spullen fan 1955 yn Barseloana behelle er mei it Italjaanske nasjonale tiim de gouden medalje. Yn 1957 beëinige er syn karriêre as wetterpoloër lykwols abrupt. Op 17 jannewaris 2005 waard oan Spencer de Caimano d'Oro ("Gouden Kaaiman") takend troch de Italjaanske Swimfederaasje. Twa jier letter, yn 2007, waard er troch dyselde organisaasje oansteld as sertifisearre swim- en wetterpolotrener.
York (Ingelân)
Skiednis yn it koart
York's lizzing oan de rivier Ouse, sintraal yn de Vale of York en healweis de haadstêden Londen en Edinboarch betsjutte dat it plak lange tiid in wichtich nasjonaal ferkearsknooppunt wie. Yn de 19e iuw waard York, troch ynfloed fan George Hudson, in wichtich middelpunt yn it spoarnetwurk en in yndustrysintrum. De lêste tsientallen jierren wurdt de ekonomy fan York net mear oerhearske troch bakkerijen en spoarrelatearre yndustryen, mar leit de klam op tsjinstferliening. De University fan York en de sûnenstsjinstferliening binne wichtige wurkjouwers wurden. Toerisme is teffens in wichtige ynkommensboarne wurden meidat de stêd tal fan histoaryske attraksjes hat, dêr't de York Minster de foarneamste fan is, en in ferskaat oan kultuerele attraksjes bied.
Memory (roman fan Lois McMaster Bujold)
Plot
Neitiid besiket er it spul ûnder it kleed te feien mei ferdraaiïngs en fuortlittings yn syn rapport oan syn ImpSec-bazen, skitende benaud as er is om tenei fjildmissys ûntsein te wurden, dy't it iennichste binne dêr't er syn siel en sillichheid yn kwyt kin. Mar it bedroch komt fansels út, en hy wurdt nei hûs ta roppen en út 'e tsjinst ûntslein; om 'e wille fan syn heit, de eardere minister-presidint fan Barrayar, wurdt dat dien op grûn fan (jildige) medyske klachten.
Mei de frijwol ûnbeheinde macht fan in ryksauditeur (dy't mei de stim fan 'e keizer sels sprekt), en mei syn neef Ivan as helpke, keart Miles werom nei it ImpSec-haadkertier. No moat Haroche him syn meiwurking wol jaan. Miles besiket Illyan en beslist dat de chip operatyf fuorthelle wurde moat, ek al sil dêrtroch de ynformaasje dy’t derop stiet, ferlern gean. Nei de operaasje knapt Illyan stadichoan op, al is syn koarte-termynûnthâld neat mear wurdich, mei’t syn harsens yn 'e fiifentritich jier dat er de chip hie, leard hawwe om op it apparaat te betrouwen.
As Miles letter syn rapport oangeande de saak skreaun en ynlevere hat, wol er ek de amtskeatling fan ryksauditeur wer weromjaan, mar keizer Gregor ferrast him op 'e nij, troch him in fêste oanstelling ta ryksauditeur oan te bieden, in oanbod dêr't Miles mei gragens op yngiet. Foar syn epileptyske oanfallen hat er tusken de bedriuwen troch in ymplantaat yn 'e holle krigen dat er mei in ektern apparaat aktivearje kin. Op dy manear kin er op in selskeazen stuit syn stupen opwekje, sadat se him net op ûngelegen mominten oerfalle. Boppedat binne de oanfallen ek folle lichter as er har op fêste tiden ûndergiet. Simon Illyan kin himsels ûnderwilens wer goed rêde troch in audionotysjeblok (in soarte fan taperekorder) te brûken om syn koarte-termynûnthâld te ûnderstypjen. Hy keart lykwols net werom as haad fan ImpSec, mar giet nei in militêre karriêre fan fiifenfjirtich jier mei pinsjoen. Underwilens is er, ta Ivan syn ôfgriis, in relaasje begûn mei frouwe Alys, op wa't er, nei't no bliken docht, al in heale iuw fereale wie. It nije haad fan ImpSec, generaal Guy Allegre, beslút yn oerlis mei Miles de Dendarii as ûnderdiel fan 'e geheime tsjinst te behâlden; Elli Quinn wurdt befoardere ta admiraal. It boek einiget mei de ferloving fan keizer Gregor en Laisa Toscane.
Luchtpiip
De tracheä is beklaaid mei trilhierepiteel (cilia). Dy hierkes binne tige gefoelich en bewege smoargens nei boppe ta. At smoargens of in foarwerp yn de luchtpiip te lâne, krijt it brein direkt in sinjaal, wêrnei't de luchtpiip troch hoastjen skjin makke wurdt.
Maria Rutgers-Hoitsema
Biografy
Rutgers-Hoitsema wie in dochter fan predikant Synco Hoitsema en Rika van Bolhuis, pakesizzer fan Lambertus van Bolhuis. Yn 1865 helle hja har ûnderwiisdiploma en 1870 sette hja mei oaren in famkesskoalle op yn Leien. 1873 waard Rutgers-Hoitsema haad fan de iepenbiere famkesskoalle foar útwreide ûnderwiis yn Rotterdam.
Rutgers-Hoitsema troude yn Rotterdam op 3 augustus 1885 mei Jan Rutgers. It pear krige gjin bern. Rutgers-Hoitsema stoar yn 'e âldens fan 87 jier yn Rijswijk.
Saigon (rivier)
thumb|Saigon-rivier De Sài Gòn (Fjetnameesk:Sông Sài Gòn), en wol Saigon-rivier, is ien fan de grutste rivieren fan Fjetnam mei in lingte fan 450 km en in streamgebiet fan 23.400 km². Ho Chi Minhstêd (ûnder oaren de Sineeske buert Chợ Lớn) is ûntstien oan de westlike igge, mar is no ek útwreide nei de eastigge fan de rivier. De stêd is foar syn wetterfoarsjenning ôfhinklik fan de rivier en ek fanwege syn haven Saigon.
Bentincksleanetsjerke
Skiednis
Dêrnei stie de tsjerke jierren leech. Mei in ynterne ferbouwing krige it gebou yn 2011 in nije funksje. Yn de tsjerke is mei in frijsteande staalkonstruksje in ferdjipping makke, mar it eksterieur bleau itselde. Yn de tsjerke binnen sosjale organisaasjes ûnderbrocht.
Baptistetsjerke 'De Schutse'
Skiednis
Op 14 septimber 1996 waard it tsjerkegebou yn 1996 yn gebrûk nommen troch de baptistegemeente, dy't it gebou de namme 'De Schutse' joech. It is ien fan de trije baptistegemeenten fan Hoogeveen.
Gazastripe
thumb|Kaart fan de Gazastreek. thumb|Gaza-Stêd. thumb|Strân fan de Gazastreek. De Gazastripe is in kustgebiet oan de eastlike Middellânske See en leit tusken Israel en Egypte. It sintrum fan de Gazastripe is de stêd Gaza. Der wenje likernôch 1,8 miljoen minsken yn it gebiet. Bestjoerlik is de Gazastripe formeel ûnderdiel fan de Autonome Palestynske Gebieten.
Eppstein
Yndieling
Sûnt bestiet Eppstein út fiif stedsdielen: Eppstein, Bremthal, Ehlhalten, Niederjosbach en Vockenhausen. Elts stedsdiel bestiet út in Ortsbezirk mei in advysried en in boargemaster.
Showroom (tillefyzjeprogramma)
Opset
Showroom yntrodusearre in nij sjenre op de Nederlânske tillefyzje: de 'gewoane' minsk as ferdivedaasje. De ferneamdsteste ynterviews fan Fillekers binne:
Hydie Waters
Hydie Waters, echte namme: Amber Talmore (9 novimber 1987), is in rêstend Amerikaansk pornografysk aktrise fan Afro-Amerikaansk komôf, dy't berne is yn steat Kalifornje. Hja hat yn it ferline ek wol oare artystenammen brûkt, Heidi Waters en Hydi Waters.
Stephen Crane
thumb|right|200px|Stephen Crane Stephen Crane (Newark, New Jersey, 1 novimber 1871 – Badenweiler, 5 juny 1900) wie in Amerikaansk naturalistysk skriuwer en sjoernalist.
Libben en wurk
Hjoed de dei is Crane fral noch bekend om syn roman The Red Badge of Courage (1895, Frysk: It teken fan moed), dêr't er op ynkringende wize de ûnderfinings fan in jonge soldaat yn de Amerikaanske Boargerkriich yn beskriuwt. It betsjutte syn grutte trochbraak. De roman waard yn 1951 ferfilme ûnder rezjy fan John Huston en mei Audie Murphy yn de haadrol.
Ljocht
Untstean fan ljocht
As atomen genôch ferhjitte wurde of op in oare wize yn in oansleine tastân bedarje, kinne de bûtensten elektroanen op in heger oftewol 'eksitearre' enerzjynivo komme. As in elektron weromkeart nei in leger enerzjynivo, wurdt de frijkommen enerzjy yn 'e foarm fan in foton útstjoerd. Dy enerzjy fan in foton bepaalt de frekwinsje en dus de weachlingte, en dêrmei ek de kleur fan it ûntstiene ljocht.
Wet gebrûk Fryske taal
Offisjele talen
Yn kêst twa fan de Wet gebrûk Fryske taal is fêstlein dat it Frysk en Nederlânsk de twa offisjele talen fan de provinsje Fryslân binne.
Boarch Eppstein
Eigners
Tsjin it ein fan de 12e iuw waard de boarch as lien oan de hearen fan Hainhausen oerdroegen. Dy neamden harrensels tenei, nei de nije wensit, hearen fan Eppstein en makken fan de boarch it sintrum fan harren hearskip. Nei de dieling fan de Eppsteiners yn twa takken wie it kompleks sûnt 1433 yn it besit fan skaai Eppstein-Münzenberg. Al yn 1492 wiene de Epsteiners fanwegen jildbrek twongen de westlike helte fan de boarch te ferkeapjen oan it Lângreefskip Hessen. Dy liet harren diel sloteftich om- en ferbouwe om it as bestjoerssintrum yn te rjochtsjen. Doe't mei't it ferstjerren fan Eberhard IV fan Eppstein-Königstein yn 1535 de lêste manlike fetsjintwurdiger fan de famylje ferstoar, foel de eastlike helte fan de boarch earst oan de greven fan Stolberg en yn 1581 oan Kar-Mainz ta, dy't fan dêr út it grutte tal besittings út it Eppsteiner erfskip bestjoerde.
Beskriuwing
Better bewarre is de keuken, dy't eastlik op de toer oanslút. Fan de sûnt 1500 troch Kar-Mainz fuort oan de ringmuorre boude gebouwen steane noch de bûtengevel en in diel fan de gevel nei de binnenhôf ta. Op de flier wie dêr oarspronklik de kemenate, it frouljusferbliuw.
Vishwa Mohan Bhatt
Folkmuzikant Harry Manx, dy't fiif jier by Vishwa Mohan Bhatt en syn âldste soan Salil Bhatt studearre, spilet in Mohan Veena. De Australyske muzikant Lawrie Minson jildt itselde foar. Matt Malley, bassist fan de Counting Crows spilet ek in Mohan Veena en is in learling en freon fan Vishwa Mohan Bhatt.
De Vier Winden (Heechwâld)
Skiednis
De mûne is mealfeardich en wurdt by in soad wetter tegearre mei it gemaal oan it wurk set.
Jan Voerman (1857-1941)
Amsterdam
Yn 1885 luts Voerman yn it eardere atelier fan Jozef Israels, Rozengracht 66 yn Amsterdam en kaam rillegau yn 'e kunde mei keunstners, lykas Eduard Karsen, Isaac Israels en Breitner; hy makke in protte akwarellen yn ympresjonistyske styl fan blommen en greidelânskippen mei fee. Yn de simmer fan 1885 skildere er mei Tholen yn de omkriten fan Kampen. Yn de jierren 1887/1888 hold er ta yn Hattem. Fan 1885 ôf, doe't Voermans Amsterdamske wurk foaral bestie út in soad stedsgesichten mei minskefigueren, begûn it mear hânsume en spontane skilderjen it te winnen fan syn eardere sekuerens. Yn skilderijen as Noordermarkt, Groenteverkoopsters, Jordaanvrouwtjes en Begrafenis ferkrong de ympresjonistyske útwurking fan it motyf syn oarspronklike detaillearde útwurking. Hy fertsjinne mei Vee in de weide de Willink van Collenpriis fan 700 gûne. Tegearre mei syn learling Jan Verkade wurke er faak bûten de stêd, ûnder oare yn Nunspeet en Kampen; ek waard by de Verkades in soad oan akwarelstúdzje dien, dêr't ek syn twadde learling, Augustine Obreen oan meidie. Yn 1889 waard Jan Voerman lid fan de Hollandsche Teeken-Maatschappij, dy't it akwarellearjen bot stipelearre. Mesdag kocht in akwarel fan him, foar sy samling.
Michaël Maarschalkerweerd
Hy wie lid fan it St. Bernulphusgilde, dat laat waard troch kapelaan Gerard van Heukelum en dat de Nederrynske goatyk nei libben ynblaze woe. Hy tekene, al as net mei syn heit, foar 175 oargels, de reparaasje-opdrachten net meirekkene.
Nei sy dea waard it bedriuw fuortset troch Cornelis Hermanus Van Brussel, J.J. Elbertse en L. Collard, dy't oant doe ta masterfeinten west wiene.
De Herder (Medemblik)
De mûne wurdt troch frijwilligers yn it wurk holden en is fan april oant oktober regelmjittich te besjen. Winterdeis bliuwt de mûnewinkel iepen. Fanwegen de houten ûnderdielen is de mûne in ryksmonumint. De mûne hat in grutte lânskiplike wearde.
Wynturbine
thumb|Wynturbinen fan wynmûnepark Thorntonbank yn de Noardsee foar de Belgyske kust. In wynturbine is in wynmûne dy't wynenerzjy omset yn elektrisiteit troch middel fan in elektryske generator. In wynturbine ûnderskiedt him fan de tradisjonele wynmûne dy't sels gebrûk makket fan de meganyske enerzjy om bygelyks nôt te meallen. Wynturbinen wurde gauris brûkt yn wynmûneparken.
Aäron
Aäron wurdt de wurdfierder fan Moazes
Aäron wie al yn de âldens fan 83 jier doe't hy as wurdfierder oansteld waard fan Moazes, om't Moazes sels in net al te bêste sprekker wie: "Dyn broer Aäron sil dyn profeet wêze. Do moast alles sizze wat Ik dy opdraach en Aäron sil it wurd dwaan by de farao, dat dy de Israeliten út syn lân gean lit" (Exodus 7:1). God joech Moazes en Aäron dúdlike ynstruksjes wat te dwaan as hja foar de farao stiene. Mocht de farao om in wûnder freegje, dan moast Aäron syn stêf op de grûn smite, sa't de stêf yn in slange feroare. En sa barde it. Mar de farao wie net ûnder de yndruk fan it teken, ek net nei't syn tsjoenders itselde diene en harren slangen allegear opiten waarden troch de slang fan Aäron (Exodus 7).
Yakima (Washington)
Skiednis
De Yakama wiene de earste bewenners yn de Yakima Fallei. Yn 1805 kaam de Ekspedysje fan Lewis en Clark hjir yn de omkriten, doe ûntdutsen waard dat de grûn hjir tige frjochtber wie, brocht letter in yntocht fan nije bewenners. In katolike missy waard oprjochte yn Ahtanum, justjes súdwestlik fan hjoeddedeisk Yakima yn 1847. Troch it grutter wurdende tal nije bewenners yn de Yakima Fallei ûntstie der spul mei de Yakama en de Yakima Kriich ûntstie yn 1855. It Amerikaanke leger boude dêrom Fort Simcoe tichteby yn 1856. De Yakama waarden ferslein en twongen yn in reservaat te wenjen, wat no besuden de stêd leit. Yn 1865 waard Yakima County foarme. Yn 1883 waard Yakima City stifte op it plak wêr't de súdlike buorstêd Union Gap no leit. Doe yn 1884 it Noard Pasifysk Spoar (Northern Pacific Railway) it spoar oanlei, mar gie Yakima City foarby, doe waarden 100 hûzen op rôlers oanlutsen troch hynders 5km noardlik ferhûze op it plak wêr it stasjontsje en de oplachskuorre fan it Spoar stie. Hjir waard it stedsje Noard Yakima (North Yakima) stifte en waard in gemeente op 27 jannewaris 1886 en waard ek as haadstêd fan de county útropt. Yn 1918 waard de namme Yakima en it eardere plak waard Union Gap.
Ferkear en ferfier
De stêd hat in iepenbier bus tsjinst (Yakima Transit) dy't ferskate busrûtes troch de stêd en njonkenlizzende plakken hat.
Der is ek in fleanfjild McAllister Field dy't deistich rjochtstreekse fljochten hat nei Seattle mei benammen Alaska Airlines. Ek is it fleanfjild it thús foar testfljochten fan Boeing.
Christi Paul
Oare aktiviteiten
Paul is de auteur fan it boek Love Isn't Supposed to Hurt ("Leafde Heart Gjin Sear te Dwaan"), in autobiografysk tsjûgenis wêryn't se fertelt hoe't sy omgien is mei ferbale en emosjonele mishanneling. Dêrnjonken hat se yn Nashville twa lieten opnommen, Wake Up in It en Free, dy't te finen binne op iTunes. Paul hat as sjongster optreden mei û.m. Grammy Award-winners Richard Marx en David Foster en hat ek ferskate kearen foarôfgeande oan basketbal- en iishokkywedstriden it Amerikaansk folksliet songen.
The Last Light of the Sun
Ynhâld
Dyseldichste jûn wachtet Thorkell Einarson, dy't troch Enid, de frou fan Brynn ap Hywll, as tsjinstfeint en liifwacht mei Ceinion meistjoerd is nei it lân fan 'e Anglcyn, bûten in kroech yn Esferth in man op dy't er weromkoe doe't se earder dy deis de stêd ynkamen. It blykt syn soan Bern te wêzen, dy't syn nachtlike oertocht fan Rabady nei it fêstelân oerlibbe hat en him neitiid by de ferneamde hierlingen fan Jormsvik jûn hat. Fiif skippen fol Jormsvikingen binne ynhierd troch Ivarr Ragnarson, om in wraam op 'e Anglcyn te dwaan. By oankomst oan 'e kust is Bern útstjoerd as ferkenner, mar it hat bliken dien dat der neat wier is fan Ivarr syn ferhalen fan maklike bút. Kening Aeldred hat oeral by de kust lâns forten bouwe litten, dy't troch in systeem fan brânsteapels op heuveltoppen mei-inoar kommunisearje. It leger is goed treend en it is merktiid, dat de wegen binne fol folk. Thorkell helpt syn soan om út 'e stêd te kommen en leit him út wat der oan 'e hân is. Ivarr Ragnarson sint op wraak op 'e Cyngael. Mar yn 'e lannen fan 'e Cyngael is net folle te heljen, dat dêrfoar soed er oaren nea gek genôch krije. Dêrom hat er de Jormsvikingen foarliigd dat de rike Anglcyn in maklike proai wêze sille. No't dat net sa blykt te wêzen, sil er grif foarstelle om dan mar in ynfal by de oanbuorjende Cyngael te dwaan.
De warskôging komt sadwaande op 'e tiid om noch beskate risselwaasjes te meitsjen, mar te let om in leger fan krigers by Brynnfell gear te lûken. As Thorkell, Alun en Athelbert wûnder boppe wûnder harren tocht troch it Geastewâld oerlibje, treffe se by Brynnfell in grutte kloft bewapene lju oan, mar de measten binne boeren en boere-arbeiders. Hoewol't de Cyngael by de konfrontaasje mei de Jormsvikingen yn 'e mearderheid binne, hawwe de Jormsvikingen it foardiel dat se allegear goed belearde kriichslju binne. Likegoed is dúdlik dat de Jormsvikingen sels by in oerwinning nea it lân fan 'e Cyngael libben ferlitte sille, mei't harren wei werom nei de kust ôfsnien is. Op oanrieden fan Thorkell stelt Brynn dêrom foar om in twagefjocht tusken twa foarfjochters te hâlden: wint de Jormsviking, dan meie se sûnder mear ôfsette nei hûs, mar wint de Cyngael, dan moatte de Jormsvikingen harren wapens en twa fan harren fiif skippen ôfstean en gizelders efterlitte foar't se nei hûs geane – en sûnder wapens sille se nei alle gedachten nea wer thúskomme, mei't se sa in warleaze proai binne foar de Anglcyn en al harren oare fijannen. Brynn wol sels de foarfjochter foar de Cyngael wêze, mar hy is âld en fet wurden, en syn frou wit it him te ûntpraten. Ynstee stapt Thorkell nei foarren ta. Hy nimt it op tsjin Brand Leofson, dy't mar ien each hat en om dat te kompensearjen de holle skean hâldt as er it swurd ûnderhellet. Thorkell sjocht dat, mar lit himsels mei opsetsin troch Leofson syn swurd trochstekke, om sa it libben fan syn soan te rêden.
Autopsy
At der by it ferstjerre fan in persoan tocht wurdt oan in strafber feit, kin der in rjochtlike seksje hjitten wurde troch de offisier fan justysje of de prokureur; famylje kin dat ek net tsjinhâlde. Dy is bedoeld om de deadsoarsaak te finen yn it ramt fan it opspoaringsûndersyk en de moogelike ferfolging fan it strafbere feit. Gerjochtlike seksje komt sûnt de iermoderne tiid foar.
Confederation (romansearje)
Ynhâld
Yn 'e Valor-searje wurdt ferteld hoe't Torin Kerr, in froulike, minsklike ûnderofsier fan it marinierskorps fan 'e Konfederaasje, by potinsjeel deadlike misjes troch de hiele Molkewei kear op kear besykje moat om sawol de koal as de geit te sparjen, oftewol om sawol har superieuren tefreden te stellen as har manskippen yn libben te hâlden. Dêrby wit hja op in beskaat momint nei generaasjes fan striid mei de Primasy frijwol eigenhandich in ein oan 'e oarloch te meitsjen. Neitiid giet Torin út it korps en wurdt har nei ferrin fan tiid frege om har mei by de saneamde 'warders' te jaan, de plysje fan 'e Konfederaasje, dy't de frede yn it grutte steatsferbûn bewekje moatte. Dat jout oan oanlieding ta in hiele rige nije aventoeren, dy't fêstlein binne yn 'e Peacekeeper-searje.
Lot (bibelsk persoan)
Lot (Hebriuwsk: לוֹט, loːt; betsjutting: de bedekte) is in Bibelsk persoan. Neffens it boek Genesis (11:27–31) wie it in soan fan Haran, dy't in broer fan Israel's earste aartsfaar Abraham wie. Lot wie dus in omkesizzer fan Abraham en in pakesizzer fan Têrach.
Sodom
Doe't Lot yntusken al yn Sodom sels wenne en ris op 'e jûn yn 'e poarte siet, kamen der twa ingels oan. Lot ferwolkomme de beide ingels en noege harren út om by him te bliuwen. Hja woene dy nachts leaver bûtendoar bliuwe, mar Lot wist dat de stêd net feilich wie en stie der op dat hja by him de nacht troch brochten. De ynwenners fan Sodom hiene lykwols ek sjoen dat Lot gasten hie en it duorre net lang dat de manlju fan Sodom foar it hûs fan Lot omhongen. Sûnder omhaal makke de kloft dúdlik dat Lot de gasten nei bûten bringe moast, sa't hja se ferkrachtsje koene. Lot gyng nei bûten en besocht mei de Sodomiten te ûnderhanneljen. Hy bea sels syn beide dochters oan, mar de manlju fan Sodom hiene gjin ferlet fan dy dochters en drigen Lot kwea te dwaan. Lot hie it net mear yn de hân en de mannen holden de hannen no net mear thús. Doe grepen de beide ingelen yn. Hja sloegen de manlju fan Sodom mei blinens en loeken Lot it hûs wer yn. De beide ingels seine tsjin Lot dat hy syn folk byinoar roppe moast en dat hy meitsje moast dat hy fuort kaam om't it geduld fan God op wie en de stêd ferdylgje soe. By it lemieren fan de dei ferliet Lot de stêd, mei syn frou en dochters mar sûnder syn skoansoannen, want dy leauden der neat fan dat de stêd ûndergean soe. Ien fan de ingels waskôge net stean te bliuwen en net om te sjen. Doe't Lot op in feilich plak oankaam liet God it swevel en fjoer boppe Sodom en Gomorra reine. Hy kearde de stêden mei alles wat der yn libbe om en sadwaande bleau neat, mar dan ek neat fan de beide stêden oer. Lot en syn dochters wisten harren it libben te rêden, mar Lot's frou seach tsjin de warskôgingen fan de ingel om en waard in sâltpylder.
Sealen Schaaf
Sealen Schaaf (offisjeel Nederlânsk: Zalen Schaaf), letter koartwei Schaaf en tsjintwurdich offisjeel Schaaf City Theater, mar noch altyd it bekendst ûnder de âlde namme, is in sealesintrum en teäter oan 'e Breedstrjitte, yn 'e binnenstêd fan Ljouwert.
Rinfuorgekoarts
Symptomen
De ynkubaasjetiid is 10-30 dagen. Dêrnei kriget de pasjint ynienen slimme pineholle, aseptyske meningitis, pine by it bewegen fan de eagen, op en del geande koarts dy't sa'n fiif dagen oanhâld, spierpine yn earms, skonken en rêch en pynlike bonken. Nei in moanne is de pasjint better. Deadlik ferrin fan de sykte is seldsum.
Ofseage jachtgewear
Ofseage jachtgewearen wurde wrâldwiid brûkt troch kriminelen, guerriljastriders, spesjale arrestaasjeteams fan 'e plysje en leden fan kriichsmachten. It wapen hat in wiere kultstatus, benammen fanwegen it driigjende karakter dat derfan útgiet. Dat is fral sa mei ôfseage pompjachtgewearen, dy't trochladen wurde moatte troch in pompende beweging te meitsjen mei it saneamde foarhout, dat ûnder de loop sit en by it sjitten fêstholden wurdt mei de hân dy't net brûkt wurdt om 'e trekker oer te heljen. By dat pompmjittich trochladen makket it gewear in karakteristiek klik-klak-lûd. Om dy reden wurdt it ek faak opfierd yn aksjefilms. Sa is it bekend út ûnder mear Mad Max en Terminator 2: Judgment Day.
Boen
Namme
De namme waard foar it earst neamt yn 1475 as Bonewerda. Lettere boarnen neame de skriuwwizen Baen (1585), Bohne (1645) en Bohlen (1719). It is net wis wat de namme betsjut.
Hillerød
Yn de stêd stiet it grutste renêssânse slot fan Skandinaavje, it Slot Frederiksborg. Yn it slot is tsjintwurdich it Deenske Nasjonaal-histoaryske Museum ûnderbrocht.
Sankt Martini (Bremen)
Ynrjochting
Yn de tsjerke binne in tal 17e en 18e iuwske grêfmonumiinten bewarre bleaun.
Oargel
De ferneamde Hamburger oargelbouwer Arp Schnitger hat yn de jierren 1707 oant 1709 it oargel reparearre en foar in part fernijd.
Timpaan
It romaanske portaal yn de súdlike gevel toant oan de bûtenkant in timpaan út it tredde fearn fan de 13e iuw en wie oarspronklik de tagong fan de Weserkant fan de basilyk. By de lettere ferbouwing fan de tsjerke ta halletsjerke waard it portaal op 'e nij ynfoege. It timpaan toant tusken twa ingels in troanende Kristus as rjochter ûnder in baldakyn mei it iepene Boek fan it Libben yn de rjochter en in biskopsstêf in de lofter hân.
The Bourne Legacy (film)
Plot
By Sterisyn-Morlanta, in biogenetikabedriuw wêrfan't de research de basis fan Operaasje Outcome foarmet, draait ien fan 'e ûndersikers, dr. Donald Foite, troch en sjit dr. Hillcott en alle oare topminsken dea. Inkeld biogemiste dr. Marta Shearing wit oan it bloedbad te ûntkommen. As Foite konfrontearre wurdt mei de tahastige befeiligingsminsken, sjit er himsels troch de holle. De media hâlde it op in klassyk gefal fan moard-selsmoard, útfierd troch in sljochtsinnige of wrokjende wurknimmer, mar Shearing fermoedet dat it hâlden en dragen fan Foite moedwillich oanpast is mei de gedrachsferoarjende middels dy't by Sterisyn-Morlanta ûntwikkele wurde. De oare Outcome-aginten binne ûnderwilens ombrocht mei fatale nije piltsjes dy't se fan harren begelieders krigen hawwe. Byer hat dêrmei syn doel hàst berikt: inkeld dr. Shearing wit noch tefolle.
Dat syn pillen opreitsje, is in grut probleem foar Cross. Hy fertrout Shearing ta dat er fan natuere sa'n leech IQ hie dat de ofsier dy't him oarspronklik foar it Amerikaanske Leger rekrutearre, fraudearje moast troch der tolve punten oan ta te foegjen sadat er de minimale yntelliginsje hie om yn 'e Amerikaanske Striidkrêften tsjinje te meien. Letter soed er yn 'e Irakoarloch sneuvele wêze troch in bermbom, mar eins bedarre er doe by Operaasje Outcome. Sûnder syn keunstmjittich ferhege yntelliginsje sille Cross en Shearing gjin inkele kâns hawwe om te oerlibjen. Hy riddenearret dat, as syn lichaamlike ferbetterings troch in firus permanint makke wurde kinne, dat ek mooglik wêze moat mei syn mentale ferbetterings. Shearing jout ta dat it yn teory mooglik is, hoewol't er dêr likegoed oan deagean kin, en yn elts gefal moatte se dêrfoar ek nei Manilla.
Yn 'e lêste sêne farre Shearing en in oplape Cross op in âlderwetske Filipynske boat nei it eilân Palawan. Ut harren hâlden en dragen is op te meitsjen dat se in romantyske relaasje begûn binne.
Grutte Priis Formule 1 fan Japan 2002
Utslaggen fan de Grutte Priis Formule 1 fan Japan 2002 yn Suzuka op 13 oktober 2002. It wie de santjinde fan 17 races fan de Formule 1 yn 2002. Hy waard op it sirkwy fan Suzuka hâlden. De race waard hâlden oer 53 omgongen, op it 5,9 km lange sirkwy foar in raceôfstân fan 308,5 kilometer.
Budimir Vujačić
(4 jannewaris 1964) is in eardere Montenegrynsk fuotballer. Earder spile foar Obilić, Freiburg, Vojvodina, Partizan, Sporting Portugal en Vissel Kobe.
Carley C.12
It tastel waard ûntwurpen troch Joop Carley en Theo Slot en makke troch Carley's Aeroplanes yn Voorburg. De earste flecht wie 18 juny 1923 fanôf fjeanfjild Waalhaven. Nettsjinsteande de swierrichheden mei de motor yn 't earstoan, hie Vliegtuig Industrie Holland (VIH) wol belangstelling foar it tastel, dat wilens de bynamme 'fleanende fyts' krigen hie, en stipen sy Carley.
Pander D
Operasjonele skiednis
De Pandar D fleach foar it earst op 16 novimber 1924 mei J. van Opstal as piloat.
Skaal fan Beaufort
De omskriuwings fan Beaufort rûnen útinoar fan "gjin fertier" (0 Bft) oant "seilen waaie út 'e liken" (12 Bft). Yn 1905 waard de skaal fan Beaufort troch sir George Simpson oanpast oan 'e steamfeart, en yn 1921 fierde dyselde nochris wat oanpassings troch om 'e skaal begryplik te meitsjen foar lânrotten. Dêrby foege er ek de respektivelike faasjes fan 'e wyn oan 'e yndieling ta. Yn 1946 waard it hiele systeem yngeand feroare troch it Ynternasjonaal Meteorologysk Komitee, en waard de yndieling basearre op 'e trochsneed faasje fan 'e wyn oer in tiidsspanne fan tsien minuten op in hichte fan tsien meter boppe de grûn. Teffens waarden der doe oan 'e boppekant fan skaal in tal ienheden tafoege om hegere wynfaasje kategorisearje te kinnen.
Grutte of Sint-Bavotsjerke (Haarlim)
Ynterieur
Lofts fan it oargel stiet de Hillige Geastbank út 1470 (ek "Bôlebank" neamd fanwegen it feit dat eartiids by dy bank bôle oan earmen utdield waard). Tusken de doopkapel en de Hillige Geastbank stiet de 15e-iuwske kiste, dêr't eartiids û.o. de stedsrjochten fan Haarlim yn bewarre waarden. By de doopkapel (dy't nei de reformaasje brûkt waard as grêfkapel fan 'e boargemastersfamylje De Raet, is in kanonskûgel ynmitsele ta oantinken fan 'e Spaanske belegering yn 1572-1573).
Klokken
Yn de fieringtoer hinget in 4900 kilogram swiere klok út 1503 fan 'e jitter Geart fan Wou. It karriljon fan 'e tsjerke bestiet út 47 klokken, wêrfan't 10 yn 'e jierren 1661-1662 getten waarden en 37 yn 1968.
Fierders binne der noch trije liedklokken út 1686, 1667 en 1965.
Windsor Davies
Biografy
Davies waard berne yn Canning Town, Esseks, as soan fan Welske âlden, dy't yn 1940 werom giene nei harren berteplak Nant-y-Moel. Davies studdearre oan de Ogmore Grammar School en it Bangor Teacher Training College. Hy wurke yn in koalemyn en as ûnderwizer oan de Mountside School for Boys yn Leek (Staffordshire) en tsjinne as militêr yn Lybië en Egypte mei it East Surrey Regiment tusken 1950-1952 ear't er beslette om akteur te wurden. Davies troude op 3 jannewaris 1957 mei Eluned (Lynne) Evans. Sy stoar yn 2018. Se hiene fiif bern. Casting director Jane Davies is in dochter fan Windsor Davies.
Telefyzjerollen
Davies spile ek de rol fan Lord Mayor yn de BBC komedy-sitcom, Oh, Doctor Beeching! skreaun troch David Croft en Richard Spendlove yn 1997.
Mozes (profeet)
It libben fan Mozes neffens de Bibel
De farao en syn hôf krigen wat letter lykwols der dochs noch spyt fan dat de slaven samar frij litten wiene. Hy makke him klear en mei in leger fan wol 600 weinen gyngen hja it folk fan Israel efternei. De Israeliten wiene yntusken by de Reitsee onkommen en seachen dêr de stofwolken fan it Egyptyske leger tichterby kommen. It bange folk waard ûntefreden en begûn te fûterjen: hiene wy net better yn Egypte bliuwe kind, ynstee fan hjir te stjerren yn de woastyn? De fjoerkolom ferpleatste sich no tusken it leger fan de farao en it folk fan de Israeliten en brocht oan de kant fan de Egyptners finsternis. God hjitte Mozes om mei syn stêf oer de see te striken en mei stiek in fûle eastlike stoarm op, dy’t it wetter fan de see spjalte en tusken it wetter in paad sljochte, sa’t it folk oerstekke koe. Doe’t it folk op de oare kant oankaam, seach de farao kâns om te folgjen. Mar wylst de weinen oer de boaiem fan de see riden, streamde it wetter werom en ferswolge de farao mei syn gefolch.