cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Robert A. Heinlein
Libben
Yn 1950 wûn de film Destination Moon, dêr't Heinlein it senario foar skreaun hie, in Oskar foar special effects. Fierders sette er dat jiers útein mei it skriuwen fan in rige science fiction-romans foar tiners. Heinlein skromme net om ek yn dy boeken syn eigen, almar fierder nei rjochts opskowende politike ideeën te fentilearjen. Yn 1959 waard syn (letter troch Paul Verhoeven loskes ferfilme) Starship Troopers troch syn wenstige útjouwerij Charles Scribner's Sons ôfwiisd fanwegen de kontroversjele polemyk. Dêrop socht en fûn Heinlein in oare útjouwer en hold er op mei jeugdliteratuer te skriuwen. Syn wurk fan nei dy tiid omfettet guon fan syn bêste romans, lykas Stranger in a Strange Land (1961) en The Moon Is a Harsh Mistress (1966). thumb|right|250px|Robert en Virginia Heinlein op [[Tahity (1980).]]
Night Broken
Ynhâld
Tagelyk arrivearret der in nije wearwolf yn 'e Tri-Cities, in ûnderdienigen-ien, dy't Zack Drummond hjit, en dy't troch Mercy en Adam yn 'e troep opnommen wurdt. Underwilens kriget Mercy besite fan Alastair Beauclaire, alias Gwyn ap Lugh, ien fan 'e Grize Hearen, dy't hearskje oer de ierdgeasten. Hy wol de magyske gongelstôk weromhawwe dy't Mercy foar it earst tsjinkaam ûnder in earder aventoer mei de ierdgeasten (sjoch: Iron Kissed), en dy't sûnt allegeduerigen yn har om-en-by omhinget. Hoewol't de ierdgeasten har derfan bewissige hawwe dat de gongelstôk ien fan harren 'mindere' magyske foarwerpen is, hat it ding troch syn grutte âlderdom in eigen wil ûntwikkele. En hy wol blykber by Mercy bliuwe, want eltse kear as se him oan 'e ierdgeasten weromjoech, dûkte er koarte tiid letter wer by har thús of yn har garaazje of yn har auto op. In pear moanne earder hat se de gongelstôk brûkt by it deadzjen fan in riviermeunster (sjoch: River Marked), en dêrtroch waard it ding noch eigensinniger en ek in stik gefaarliker. Sadwaande hat se him úteinlik kado dien oan har heit Coyote, dy't se machtich genôch ornearre om 'e gongelstôk de baas te bliuwen. Beauclaire, dy't de soan is fan 'e godheid Lugh, de makker fan 'e gongelstôk, is net bliid om te hearren wêr't it ding bedarre is, en hy jout Mercy in wike om him fan Coyote werom te krijen, of oars sille se in minder fatsoenlik petear hawwe.
Maximilien Vegelin van Claerbergen
Biografy
Vegelin studearre rjochten en begûn syn diplomatike wurkpaad as gesantskipsattasjee yn Dublin (1955-1956). Hy beklaaide dêrnei noch ferskillende oare posten, ûnder oare as earste ambassadesiktaris yn Parys (1962-1965) alear't er yn 1966 ambassadeur waard yn Karachy. Fan 1971 oant 1973 wie hy ambassaderied yn Brussel en yn 1974 folmachtige minister dêr. Yn 1980 en 1981, dus yn de tiid fan de sersjantekûp yn 1980, wie hy ambassadeur yn Suriname. Dêrnei wurke Vegelin van Claerbergen fan 1982 oant 1984 op it Haachskse ministearje en dêrnei ambassadeur yn Parys (1985-1989). Hy einige syn karriêre as ambassadeur yn Lissabon (1990-1992).
Dom fan Osnabrück
Oargels
De domtsjerke hat trije oargels. It haadoargel stiet yn it westlike diel fan de tsjerke op de kreake. Dit oargel hat 53 registers en waard yn 2003 troch de firma Kuhn út it Switserke Männedorf boud. In lyts koeroargel stiet yn it noardlike dwersskip. It koeroargel hat 12 registers en komt fan de oargelmakkerij Mutin-Cavaillé-Coll. It waard boud yn 1898. Yn de kleastergong stiet in tredde oargel fan de firma Kreienbrink. Dit lêste oargel is in oefeninstrumint foar de seminaristen fan it seminaarje.
Danilov-kleaster
Residinsje
De arsjitekt Joeri Romanovitsj Pabaev boude yn it ramt fan de weriepening fan it kleaster yn it westlike diel de twa ferdjippings tellende residinsje foar de Hillige Synoade en de Patriarch. Op de twadde ferdjippings waard in tsjerke ynrjochte, dy't wijd waard oan alle Russyske hilligen.
Ympressario
As der bgl. in organisaasje is dy't muzyk brek is foar in doarpsfeest, bradery of de iepening fan it ien of oar, dan kin it bestjoer fan dy organisaasje kontakt opnimme mei in ympressario of mei in ympressariaat. De ympressario of it ympressariaat soarget dan yn oerlis mei de organisaasje en de beskikbere artyst(en) dat der in bandsje by it evenemint optreedt.
Majlinda Kelmendi
Majlinda Kelmendi (Peć (Kosovo), 9 maaie 1991) is in Kosovaarsk judoka fan etnysk Albaneesk komôf. Hja wûn de judotitel by de froulju ûnder de 52 kg op 'e Jeropeeske kampioenskippen fan 2014, 2016 en 2017, op 'e wrâldkampioenskippen fan 2013 en 2014 en op 'e Olympyske Spullen yn Rio de Janeiro fan 2016. Yn 2014 stie Kelmendi boppe-oan 'e frouljusranglist fan 'e Ynternasjonale Judo Federaasje (IJF), en op 7 augustus 2016 wûn se as earste Kosovaarske dielnimmer in Olympyske medalje. Behalven de Kosovaarske hat Kelmendi ek de Albaneeske nasjonaliteit.
Obermarsberg
Obermarsberg is ien fan de 17 wenkearnen fan de gemeente Marsberg yn de Hochsauerlandkreis yn Noardryn-Westfalen, Dútslân. It wie oant 1975 in selsstannige gemeente. It leit op in tafelberch, dy't 130 meter boppe de rivier de Diemel dat in sydrivier fan de rivier de Weser is. Eartiids wie op it plak fan it doarp in âlde Saksyske flechtboarch, de Earesburch.
Carley's Aeroplanes
Carley's Aeroplanes wie de namme fan it bedriuw fan de Nederlânske fleantúchbouwer Joop Carley. Hy koe ûnder dy namme yn 1923 syn C.12 "fleanende fyts" ûntwerpe, stipe troch de Vliegtuig Industrie Holland (VIH). Mar yn 1924 wie it bestjoer fan de VIH it betrouwen yn Joop Carley ferlern en waard Carley's Aeroplanes likwidearre.
Anton Koolhaas
Biografy
Anton Koolhaas is de heit fan arsjitekt Rem Koolhaas (1944).
Manistee (Michigan)
Manistee is in stêd yn 'e Amerikaanske steat Michigan en teffens it haadplak fan Manistee County. It leit oan 'e westkust fan Neder-Michigan, op it plak dêr't de rivier de Manistee útmûnet yn 'e Michiganmar, ien fan 'e fiif Grutte Marren. De namme 'Manistee' is ôfkomstich út 'e Yndiaanske Ottawa-taal, mar troch ferbastering is de oarspronklike betsjutting dreech fêst te stellen. Miskien komt it fan it wurd ministigweyaa, dat "rivier mei eilannen yn 'e mûning" betsjut. Manistee Township is in plattelânsdistrikt dat fuort benoaden de stêd Manistee leit, mar dat der bestjoerlik los fan stiet. Neffens in offisjele skatting út 2014 troch it Amerikaanske Folkstellingsburo (op grûn fan gegevens fan 'e folkstelling fan 2010) hie Manistee doe 6.100 ynwenners.
Skiednis
De earsten fan dy kolonisten setten har yn 1841 yn it gebiet nei wenjen. Dêrby gie it om in John Stronach, dy't dat jiers mei syn soan en fyftjin oare blanke manlju yn Manistee in houtseagerij begûn. Yn 1871 waard de delsetting suver hielendal troch brân ferwuostge. Yn 1882 krige Manistee stedsrjochten.
Jan fan Galen
Jan (of Johan) fan Galen (Essen, 1604 - Livorno, 23 maart 1653) wie in Nederlânsk floatfâd.
Ofkoarting
In ôfkoarting (gauris ôfkoarte ta ôfk.) is yn it skriftlik taalgebrûk in ferkoarte skriuwwize foar in wurd, wurdgroep of oare oantsjutting. De beneaming 'ôfkoarting' is in sammelbegryp foar ferskate kategoryen. Yn alle gefallen binne dêrby yn it skriuwen lykwols ien of mear letters weilitten. De ferskillende soarten ôfkoartings binne:
Dorchester (Dorset)
Dorchester is in stêd yn it distrikt West Dorset, yn it Ingelske greefskip Dorset.
Jyn Erso
Yn romans
De resultaten fan it wurk fan 'e geniale Galen soene sabeare ynset wurde foar ûnbaatsuchtige doelen, mar eins hawwe Krennic-en-dy der ferlet fan foar de ûntwikkeling fan it superlaserkanon fan 'e Deadsstjer, it nije massaferneatigingswapen anneks romtestasjon fan 'e boasaardige keizer Palpatine, dat sa krêftich wurde moat dat hiele planeten mei ien skot ferdylge wurde kinne. Galen en Lyra krije der lang om let aan fan dat se bedragen wurde, en begjinne plannen te meitsjen om harrensels en Jyn te befrijen fan 'e ynfloed fan Krennic-en-dy troch út te piken en ûnder te dûken.
Mexican standoff
De Mexican standoff is in gauris weromkearend tema yn films, wêrby't trije of mear wapene personaazjes inoar ûnder skot hâlde. De ympasse bestiet der dan út dat as partij A it fjoer iepenet en partij B delsjit, partij C dan partij A delsjitte sil. Gjinien fan 'e partijen kin dus begjinne te sjitten, mar in oare útwei út 'e ympasse is faak ek net te finen. Ien fan 'e bekendste filmfoarbylden fan in Mexican standoff is de sêne oan 'e ein fan 'e klassike westernfilm The Good, the Bad and the Ugly, wêrby't de personaazjes spile troch Clint Eastwood, Eli Wallach en Lee Van Cleef in trijefâldich quick draw-duël útfjochtsje. Yn dy film wurdt de sitewaasje oplost trochdat it personaazje fan Eastwood de jûns tefoaren temûk de revolver fan it personaazje fan Wallach leechhelle hat, sadat er wit dat er fan dy kant neat te freezjen hat en sûnder swierrichheden it personaazje fan Van Cleef delsjitte kin.
Montana (betsjuttingsside)
"Montana" hat yn de Wikipedy ferskate betsjuttings:
Nebraska Book Award
Keppelings om utens
Nebraska Center for the Book
Absalom
Absalom rebellearret
Absalom brûkt syn tiid yn Jeruzalim om yn de geunst te kommen by it folk om David skielk fan de troan te stjitten. Sa hâldt Absalom minsken oan dy't ûnderweis nei de kening binne om rjochtspraak. Absalom warskôget harren dan dat der by de kening net ien is dy't nei harren klachten harkje sil en hâldt harren foar hoe goed hy it wol net dwaan soe as rjochter fan it lân. Nei't Absalom him fersekere hie fan genôch stipe ûnder de Israeliten, gyng Absalom nei Hebron om dêrút wei de opstân te organisearjen. As it ôfsprutsen sein jûn wurdt ta de opstân, wurdt David twongen om Jeruzalim te ferlitten. Hy lit de Arkyt Chûsai bliuwe om as spion yn Absaloms kringen te ynfiltrearjen. Achitofel, ien fan Davids adviseurs dy't oerrûn wie nei Absalom, moedige Absalom oan om David noch ûnder syn flecht oan te fallen, mar Chûsai wist Absalom der fan te oertsjûgjen om mear tiid te nimmen foar it formearjen fan in grutter leger. Dat joech David de tiid om syn troepen ta te rieden foar de kommende striid mei Absalom.
Tafelberch
thumb|Tafelbergen yn [[Utah, ferneamd as de Eilannen yn de Loft]] thumb|De [[Tafelberch (Súd-Afrika)|Tafelberch by Kaapstêd yn Súd-Afrika.]] In Tafelberch of in mesa (Spaansk en Portegeesk foar tafel) is in berch of heuvel mei in platte boppekant en steile hellings. De namme komt fan de tafelfoarmige skaaimerk dêrfan. In tafelberch komt almeast yn drûge geaen foar, lykas yn it súdwesten fan de Feriene Steaten: berchgeaen fan Washington, Oregon, Kalifornje, Noard- en Súd-Dakota, Wyoming, Utah, Kolorado en Arizona. Ek yn oare lannen wurde hja sjoen, lykas yn Súd-Afrika, Spanje, Sardynje, Araabje, Yndia en Austraalje. De Tafelberch by Kaapstêd yn Súd-Afrika is ien fan de ferneamdste tafelbergen. Grand Mesa yn it westen fan Kolorado, Feriene Steaten en de Cerro Negro yn Argentynje binne oare foarbylden.
Neder-Brulee Yndianereservaat
Algemien
It reservaat leit likernôch yn 'e midden fan 'e steat, oan 'e westigge rivier de Missoury. It beslacht dielen fan twa countys, te witten: Lyman en Stanley. Neffens gegevens út 2004 wennen der doe goed 1.300 minsken yn it reservaat, dat in oerflak fan rom 535 km² hat. It haadplak (en grutste plak) is Lower Brule, dêr't sawol it haadkertier fan 'e stamme as it agintskip fan it Buro fan Yndiaanske Saken (BIA) fêstige is. It reservaat grinzget oan it Crow Creek Yndianereservaat, dat lyk oan 'e oare kant fan 'e Missoury leit.
Tsjerke fan Aldeholtwâlde
Skiednis
Yn de midsiuwen hie it Aldeholtwâlde op in oar plak al in eigen tsjerke. Dy stie yn it doedestiidske doarpssintrum oan de Weardyk, foar de yn 1972 ôfbrutsen herberge De Ooievaar oer. In stoarm skansearre de tsjerke sa slim, dat er net mear opboud waard. Tsjerklik waard Aldeholtwâlde fan ôf dy tiid yndield by Ter Idzard.
List fan planetoïden 74801-74900
Dit is in list fan planetoïden 74801-74900.
Mitling-Mark
Doarpsnamme
thumb|left|Wynmûne yn Mitling-Mark Mark is it âldere part fan it doarp. It waard yn de tsiende iuw as Marcberga neamd. Lettere nammen wiene Marki (tsiende en alfde iuw), Marckum (1564), Marck (1589) en Midling Marck (1645). De namme ferwiist nei it plak oan de súdgrins fan Eastfryslân, dat fan it Aldfryske merke en it Aldnederdútske marka komt, dat grinslân betsjut.
Sint-Willehadustsjerke (Wremen)
Ynterieur
thumbnail|It sicht op de oargel It skip hat in balkeplafond mei beskildering út 1737 en medaljons mei sênes út de Alde en Nije Testamint. Dernjonken binne der noch letromaanske resten fan beskilderingen. It oargel út 1864, wêrfan in tal fan de oarspronklike pipen ferlern gie, is yn 1970 yn de monumintesoarch opnaam. Yn de jierren 1988-1991 waard it oargel neisjoen en yn de oarspronklike tastân werombrocht.
Nord (departemint)
Skiednis
De Yndustriële Revolúsje fan de 19e iuw fûn al ier plak. Yn de Earste Wrâldkriich waard der slim en lang fochten yn de streek. Nei de Twadde Wrâldkriich waard it gebiet op 'e nij in wichtich ekonomysk sintrum. Tsjintwurdich hat de regio folgjend op it sluten fan minen en de tekstylfabriken te lijen ûnder sosjale, ekonomyske, kulturele en miljeu problematyk.
Geografy
De wichtichste rivieren fan it departemint binne de Lys, de Sambre, de Scarpe, de Skelde en de Izer.
Fokker 50
Twadde libben
Anno 2014 is de Fokker 50 as ferkearsfleantúch ferâldere, mar it tastel bliuwt belanstelling foar om reden fan de koarte lâningsbaan dêr't er mei ta kin en de fier út elkoar steande lâningstsjillen. Itselde jilde oars foar de F27. Ombou ta frachtfleantúch jout it type sadwaande in twadde libben. Dat bart bygelyks by Aircraft Conversions op Skiphol-East. Der wurde yn sa'n gefal laaddoarren foar yn de romp en efter de fleugel oanbrocht. De frachtkapasiteit is 7700 kg.
Gedächtniskirche (Spiers)
It protest fan 1529
De foarsten dy't it protestantisme tadien wiene lieten it dêr lykwols net by sitte en akseptearren de feroardieling ta it katolike leauwe net. It protest fan de foarsten en mei har fjirtjin ryksstêden jildt feitlik as de berte fan it protestantisme.
Bou, styl en arsjitekten
De protestantske Gedächtniskirche mocht út noch yn net yn it skaad stean fan de katolike dom en dêrom waard yn ôfwiking fan de romaanske boustyl fan de dom foar in oare boufoarm keazen. Fan de 45 ûntwerpen dy't út it hiele ryk oanlevere waarden bleaune fiif oer, dy't allegear de neogoatyske styl fertsjintwurdigen. De earste priis fan de wedstriid foar it bêste ûntwerp gyng yn 1884 nei Julius Flügge en Carl Nordmann út Essen.
Jild en arsjitektuer
Doe't it jild foar de bou fan de tsjerke yn 1890 noch net byinoar wie, socht de bouferiening kontakt mei keizer Wilhelm II, dy't ûnthiet garant te stean foar de foltôging fan de tsjerke, Op 24 augustus 1893 waard de earste stien lein foar de tsjerke en nei alve jier bouwen koe de tsjerke op 31 augustus 1904 yn gebrûk nommen wurde.
Foar it net sa lange middenskip stiet de 105 meter hege klokketoer, de heechste fan de Palts. Under de toer is in seishoekige hal mei de bylden fan wichtige herfoarmers. Sintraal stiet in monumint fan Maarten Luther mei yn de flier syn wurden: ''Hier stehe ich, ich kann nicht anders, Gott helfe mir. Amen!''. Tsjin de muorren steane de seis foarsten, dy't op 19 april 1529 op de Ryksdei fan Spiers protestearre ha:
Ynterieur
Oan de wangen fan de iken banken binne dekoraasjes, wapens en nammen fan de skinkers oanbrocht. Meiïnoar is der plak foar 1.800 minsken.
Dom fan Bremen
It ynstoarten fan de súdlike toer
De súdlike toer wie net ôfsluten mei in goatyske spits mar mei in krúsdak, dêr’t acht klokken ûnder hongen. Al langere tiid sieten der skuorren yn de toer en op 27 jannewaris 1638 stoartte de toer yn en ferneatige dêrmei twa lytse hûzen dy't oanboud wiene. By de ramp kamen acht minsken om it libben. In tekening fan de dom nei de ramp toant in súdlike toer, dy’t net folle heger is as de muorre fan it middenskip en ôfsletten waard mei in lessenersdak. Noch yn itselde jier waard de domtsjerke troch de luterske aartsbiskop Freark III wer iepene. Sûnt tsjinne de tsjerke de luterske gemeente fan Bremen binnen de stedsmuorren.
19e iuw
Neffens in riedsbeslút waarden yn 1817 in stikmannich lytse hûzen oan de noardlike muorre fan de tsjerke ôfbrutsen. De parochy liet de no wer frijlizzende muorre renovearje. Jeften makken ek in renovaasje fan it ynterieur mooglik. Ek krige de tsjerke in neogoatysk heechalter en, dat foar it earst sûnt de reformaasje, nije brânskildere ramen.
20e iuw
Opgravings yn de jierren 1973-1984 yn en om de domtsjerke brocht in soad nije kennis oan it ljocht. Der waarden fûneminten fan de foargongertsjerken en ferskate grêven fan eardere aartsbiskoppen fûn. De fynsten krigen in plak yn it Dom-Museum en it Focke-Museum. Tagelyk mei it archeologysk ûndersyk waard ek de skea oan de fûneminten en muorren ferholpen en waard it ynterieur safolle mooglik yn oarienstimming mei de sitewaasje yn de midsiuwen brocht.
Timpaan mei troanende Kristus
Yn de westlike krypte hinget boppe it alter in healrûn reliëf mei in troanende Kristus. Nei alle gedachten is it in part fan in timpaan fan in westlik portaal. It is sûnder mis it âldste byldhouwurk fan Bremen en omkriten en wurdt tusken 1050 oant de 2e helte fan de 12e iuw datearre.
ANZAC
Oarspronklike formaasje
It die lykwols bliken dat dy plannen net sa maklik út te fieren wiene. It skiereilân waard fûleindich ferdigene troch it Osmaanske leger, en de opmars kaam nea fan 'e grûn. It ANZAC en de oare Alliëarden kamen yn lytse brêgehaden oan 'e kust fêst te sitten en fersmieten harren libbens mei nutteleaze frontale oanfallen. Dêrmei rûn de Gallipoli-kampanje, sa't de fjildtocht neamd waard, út op in grut fiasko foar de Alliëarden en in navenante oerwinning foar it Osmaanske Ryk. Tsjin 'e tiid dat de evakuaasje fan 'e Alliëarde troepen fan it skiereilân yn desimber 1915 úteinsette, bedroegen de ferliezen fan it ANZAC oan deaden, lju dy't sa ferwûne rekke wiene dat se foargoed útskeakele wiene, en kriichsfinzenen 28.150 Austraaljers (wêrfan 8.709 deaden) en 7.473 Nijseelanners (wêrfan 2.721 deaden). De sneuvele Australyske en Nijseelânske soldaten wurde yn harren respektivelike heitelannen noch elts jier betocht op ANZAC Day (25 april).
Earste Wrâldoarloch
Nei de evakuaasje fan Gallipoli yn desimber 1915 waarden de Australyske en Nijseelânske troepen wergroepearre yn Egypte, wêrby't it ANZAC as sadanich opheft waard. It Nijseelânske kontingint waard mei nije rekruten útwreide ta de sterkte fan in selsstannige difyzje, de Nijseelânske Difyzje. Tagelyk waard de Earste Australyske Ryksmacht reorganisearre, wat resultearre yn 'e formaasje fan twa nije difyzjes: de Australyske 4e en 5e Difyzje. (De Australyske 3e Difyzje waard ûnderwilens yn Austraalje sels gearstald, en soe letter streekrjocht nei Ingelân en dêrwei nei Frankryk stjoerd wurde.) De Australyske 1e, 4e en 5e Difyzje en de Nijseelânske Difyzje waarden yndield yn twa nije legerkorpsen: it Ie ANZAC Korps en it IIe ANZAC Korps. It Ie ANZAC Korps sette yn begjint 1916 ûnder befel fan generaal Birdwood ôf nei Frankryk om dêr oan it Westfront ynset te wurden, en it IIe ANZAC Korps, ûnder lieding fan luitenant-generaal Alexander Godley, folge koarte tiid letter.
Oar gebrûk fan 'e term 'ANZAC'
Yn septimber 2006 waarden de Australyske en Nijseelânske militêre ienheden, dy't yn it ramt fan Operaasje Astute diel útmakken fan 'e fredesmacht yn East-Timor, offisjeel gearfoege ta de ANZAC Gefjochtsgroep (ANZAC Battle Group).
Ba Đồn
Ba Đồn is in stêd yn de Fjetnameeske provinsje Kuang Binh. De stêd is 163,2838 km² grut, mei 115.196 ynwenners (2013). Ba Đồn leit 450 km besuden Hanoi. Sa'n 15 km benoarden de stêd leit it nasjonaal park Phong Nha-Kẻ Bàng. It Fleanfjild Đồng Hới leit 50 km benoarden de stêd.
Mulsum
120px|thumbnail|left|It wapen fan Mulsum thumbnail|Loftfoto fan Mulsum Mulsum is in doarp en wie in gemeente yn it Fryske Lân Woersten. Oant 1 jannewaris 2015 wie it in dielnimmende gemeente yn de Samtgemeinde Land Wursten en dêrnei waard it tegearre mei de oare gemeenten Cappel, Dorum, Midlum, Misselwarden, Nordholz, Padingbüttel en Wremen, in part fan de frije gemeente Woerster Noardseekust. Mulsum leit tusken de doarpen Wremen en Dorum.
Keppeling om utens
Webside Lân Woersten
The Cannonball Run
Plot
Under de race nimt Victor út en troch de identiteit oan fan syn maskere alter ego, de superheld Captain Chaos. Underwilens besykje de teams hieltyd om inoar te glêd ôf te wêzen en om oan 'e plysje te ûntkommen. As se al oanholden wurde, tinke se healwize ferlechjes op om harsels skjin te praten. Marcie Thatcher en Jill Rivers sette dêrby it wapen fan seksualiteit yn troch, as se om in rydbewiis frege wurde, harren strakke racepakjes iepen te ritsen en harren oansjenlike dekolletee sjen te litten. Dat blykt wat te wêzen dêr't plysjes gjin ferwar tsjin hawwe, oant se oanholden wurde troch in boarstige froulike plysje (Valerie Perrine).
Eftergrûn
The Cannonball Run is basearre op 'e Cannonball Baker Sea-to-Shining-See Memorial Trophy Dash, in wiere yllegale autorace oer de iepenbiere wei dwers troch de Feriene Steaten. Dat evenemint waard yn 'e 1970-er jierren fjouwer kear holden, mei de start earst yn 'e Red Ball Garage, oan 31st Street yn New York en letter by it Lock, Stock and Barrel Restaurant yn Darien (Konettikut), en de finish by de Portofino Inn yn Rendondo Beach (Kalifornje). Dy race foarme ek de ynspiraasje foar twa eardere films, Cannonball en The Gumball Rally, beide út 1976, dy't fierders neat mei The Cannonball Run te krijen hawwe.
Rjochtsaak
Von Beltz moast yn in auto in reekmasine betsjinje op 'e passazjiersstoel, wêrfan't de feilichheidsgurdle derút helle wie om ferfongen te wurden troch bettere feilichheidsmaatregels. It materiaal dêrfoar wie wol besteld, mar noch net ôflevere, en út tiidneed waard besletten om 'e stunt dan mar sûnder te dwaan. Under de opnamen stjoerde in bestelwein de ferkearde kant út en rekke de auto dêr't Von Beltz yn siet, dy't dêrtroch har nekke briek. De kwestje rûn út op in rjochtsaak dy't oant 1988 trochsleepte, doe't de fersekeringsmaatskippij fan 'e film gjin fergoeding oan Von Beltz útkeare woe.
Untfangst
Haadrolspiler Burt Reynolds sei letter dat er om de ferkearde redens yn The Cannonball Run spile hie. Hy soe de rol oannommen hawwe om in maat fan him (regisseur Needham) te helpen, mar, sa seid er: "Ik fûn der noait wat oan." Njonken freoneplicht wie it ek it jild dat him bean waard, dat him safier krige om 'e rol fan J.J. McClure te spyljen, sa joech er ta: "Ik fûn it ymmoreel om sa'n soad jild lizze te litten. Dat sil wol betsjutte dat ik foar jild myn prinsipes oerboard set haw, dat ik bin net echt yn 'e posysje om beswier te meitsjen tsjin wat de lju [neitiid] oer my skreaune."
Rocky (filmsearje)
Rocky Balboa
Yn Rocky Balboa binne der sechstjin jier foarbygien sûnt it ynsidint mei Tommy Gunn. De no hast sechstichjierrige Rocky Balboa (Sylvester Stallone) is widner en hat net folle kontakt mear mei syn soan Robert (Milo Ventimiglia). Syn sweager Paulie (Burt Young) wurket wer yn it slachthûs, wylst Rocky in restaurant iepene hat dat er nei syn frou silger ferneamd hat. Dêr fertelt er de gasten oer syn hichtepunten as bokser, wêrfan't er oantinkens oan 'e muorre hongen hat. Oan syn rêstich fuortskolferjende bestean komt in ein as de sportstjoerder ESPN in kompjûtersimulearre gefjocht útstjoerd tusken him as jonge bokser en de hjoeddeistige kampioen Mason Dixon (Antonio Tarver). Rocky ûntdekt dat er noch wol in kear fjochtsje wol, en mei't er net folle te ferliezen hat, beslút er ta te happen as him dêrta in oanbod dien wurdt. Eltsenien mient dat er himsels foar gek sette sil, mar hy wint op in hier nei en ferliest úteinlik troch in net-unanime útspraak fan 'e sjuery, krekt as yn 'e earste film. Neitiid besiket er it grêf fan syn frou om har te fertellen dat er it dochs noch mar ris lapt hat.
Mariûpol
300px|thumbnail|Alde fjoertoer, it stedsteäter, stedssilhûet Mariûpol (Oekraynsk: Маріуполь; Russysk: Мариуполь; Gryksk: Μαριούπολι, Marioupoli) is in havenstêd yn it súdeasten fan de Oekraïne en leit oan de kust fan de See fan Azov by de mûning fan de rivier de Kalmiûs. It is yn grutte de tsiende stêd fan de Oekraïne en de twadde fan de Oblast Donetsk. De stêd hat 461.810 ynwenners (2013).
Lajos Batthyány
Jonkheid en oplieding
Nei't er yn 1823 mei sechstjin jier syn ûnderwiis oan 'e kostskoalle ôfrûne hie, studearre Batthyány ferskate jierren oan 'e Universiteit fan Zagreb, yn it hjoeddeistige Kroaasje (dat ek fan 'e Midsiuwen oant 1918 ta it Keninkryk Hongarije hearde). Fan 1826 oant 1830 hied er in oanstelling as ofsier yn it leger fan it Keizerryk Eastenryk (mei't it Keninkryk Hongarije sûnt 1526 ûnder Eastenryk foel). Dy fjouwer jier tsjinne er út yn 'e Italjaanske dielen fan it keizerryk. Yn dy tiid brocht er it ta earste luitenant en behelle er teffens syn masterskip yn 'e rjochten. Nei syn weromkear út Noard-Itaalje naam Batthyány de erflike sit fan syn famylje yn it hegerhûs fan Hongarije oer.
Houlik en bern
Yn desimber 1834 troude Batthyány mei Antónia Zichy, in telch út in oar âld aadlik Hongaarsk laach, en de dochter Károly Zichy en Antónia Batthyány. Ut dat houlik kamen trije bern fuort: Amália Batthyány (1837-1922), Ilona Batthyány (1842-1929) en Elemér Batthyány (1847-1923). Om 'e tiid hinne dat er yn it houliksboatsje stapte, wie Batthyány fan natuere gjin politikus, mar it sizzen is dat syn frou him neitiid oantrune om gruttere politike ferantwurdlikheden op him te nimmen.
As politikus
Pas nei de Hongaarske lândei fan 1839-1840 lei Batthyány him mear ta op 'e polityk en waard er de lieder fan 'e opposysje. Yn dy hoedanichheid stalde er in plan foar bestjoerlike herfoarmings op. Hoewol't er dúdlik in fertsjintwurdiger fan 'e adel wie, dielde Batthyány de ideeën oer maatskiplike herfoarmings dy't István Széchenyi útdroech, en wurke er gear mei fertsjintwurdigers fan 'e radikale boargerij, lykas Lajos Kossuth. Op 'e lândei fan 1843-1844 wie Batthyány de lieder fan 'e opposysje yn it hiele parlemint (en net inkeld it hegerhûs). Dêrby utere er krityk op it yntern bestjoer en it bûtenlânsk belied fan it Habsburchske Ryk.
Oan it regear
Batthyány sette krigel útein om 'e Hongaren baas yn eigen hûs te meitsjen. Dêrta herfoarme er de distrikten en de oare lichems fan iepenbier bestjoer. Hy stie derop dat it Eastenrykske leger, as dat him op Hongaarsk grûngebiet befûn, oan 'e Hongaarske wet bûn wêze soe, en it slagge him om 'e keizer dêrmei ynstimme te litten. Dêrop besocht er tsjinstplichtige Hongaarske soldaten út it Eastenrykske leger yn Hongarije legere te krijen. Fierders rjochte er in milysje op dy't de funksje fan in sjândarmery krige. Yn maaie begûn Batthyány boppedat mei de organisaasje fan en rekrutearring foar it selsstannige Hongaarske Revolúsjonêre Leger.
Joachim Karel Vegelin van Claerbergen
thumb|Joachim Karel Vegelin van Claerbergen Joachim Karel Vegelin fan Claerbergen,(De Jouwer op Heremastate, 26 jannewaris 1843 – Maarssen, 26 oktober 1902) wie in eardere boargemaster.
Keningspalts
In reizgjend hôf
It ferbliuwen mei in gânse hôfhôlding fan inkelde hûnderten persoanen, riedsgearkomsten en grutte rjochtsitten organisearje, wie in gâns netwurk needsaaklik. In palts mei in grutte kloft personiel wie in wiidweidich kompleks mei op syn minst in wente foar eltsenien, in tsjerke en in grutte pleats. Se wiene benammen yn de omkriten fan biskopssitten, grutte abdijen en ynearsten ek op it plak fan âlde Romeinske stêden of se foarmen it sintrum fan in lânlik kroanbesit of keningsguod. Der wie gjin fêst reisskema. Hja giene wannear't de kening it nedich fûn. Wichtich wiene de winterpaltsen, dêr't de kening de kâlde winterdagen trochbrocht en de feestpaltsen, dêr't grutte religieuze feesten sa as bygelyks de peaskefiering fierd waarden.
Keninkryk Ingelân
Geografy
It Keninkryk Ingelân besloech it súdlike diel fan it eilân Grut-Brittanje. It waard yn it easten begrinzge troch de Noardsee, yn it súdeasten troch it Nau fan Kalês, yn it suden troch It Kanaal, yn it súdwesten troch de Keltyske See en yn it westen troch de Ierske See en it Prinsdom Wales. Dat gebiet waard lykwols yn 1282 ferovere en by Ingelân foege. Yn it noarden grinzge Ingelân oan it Keninkryk Skotlân. Nei't yn 1092 Kumbria by Ingelân kaam te hearren folge dy grins fierhinne deselde rin as dy tusken de hjoeddeiske Britske lânsdielen Ingelân en Skotlân, útsein dat de stêd Berwick-upon-Tweed, oan 'e Noardseekust, oarspronklik by Skotlân hearde en pas yn 1482 foargoed oan Ingelân tafoel.
Subjektiviteit
Bygelyks, wat men ûnderfûn hat wurdt beskôge as subjektive ûnderfining. Dit sil foaral sa wêze as der oaren binne, dy't net de selde ûnderfining yn deselde omstannichheden. De ien kin it Ljouwert in hiele moaie stêd fine, mar de oar kin it júst in hiele ferfelende stêd fine. In oar foarbyld is dat de ien wat moai of lekker fynt en de oar it júst ûnkreas of goar fynt.
Keninkryk Ingelân
Hege Midsiuwen
Underwilens wie it Prinsdom Wales altyd noch in ûnôfhinklik gebiet, hoewol't de Welske hearkers út en troch de oerhearskippij fan 'e kening fan Ingelân erkenden. Sûnt de Normandyske Ynvaazje hiene Normandyske eallju lykwols dielen fan súdlik Wales en de grinsgebieten ferovere, wêrnei't se bekend kamen te stean as de 'markhearen'. De oanhâldende konflikten dy't dêrút fuortkamen, laten yn 'e twadde helte fan 'e trettjinde iuw ta de ûnmeilydsume Ferovering fan Wales troch Edwert I, dy't yn 1282 foltôge waard mei de dea fan 'e Welske foarst Llywelyn ap Gruffudd. Edwert joech yn 1301 de titel prins fan Wales oan syn soan, de lettere Edwert II, en sûnt is dat altyd de titel fan 'e Ingelske (en letter Britske) kroanprins bleaun.
Lette Midsiuwen
Edwert III, dy't yn 1327 op 'e Ingelske troan kaam, makke nei de dea sûnder manlike neikommelingen fan syn pake Filips IV fan Frankryk fia syn mem Isabella oanspraak op 'e troan fan it Keninkryk Frankryk. Syn neistribjen fan dy oanspraken late yn 1337 ta it útbrekken fan 'e Hûndertjierrige Oarloch tusken Ingelân en Frankryk, wêrfoar't fiif keningen fan Ingelân efterinoar in grut diel fan harren eigen enerzjy en tiid, en fan it jild en de mankrêft fan harren lân opbrûke soene ear't Ingelân úteinlik yn 1453 einlings en te'n lêsten de striid opjoech. Hoewol't de Ingelsen yn dy snuorje ferskate grutte oerwinnings boekten, koene se úteinlik net tsjin 'e nûmerike oermacht fan 'e Frânsen op. Akwitaanje gie yn dizze oarloch ferlern, en Ingelân behold op 'e kust fan it Jeropeeske fêstelân mar ien inkeld brêgehaad, besteande út 'e stêd Kalês.
It wie ûnder de Hûndertjierrige Oarloch dat der foar it earst in feriene Ingelske identiteit ûntstie dy't sawol de Anglo-Normandyske adel as it Angelsaksyske sljochtwei folk omfieme. Dat wie it gefolch fan 'e oanhâldende fijânskip mei de almar mear nasjonalistysker Frânsen, fan wa't de lieders de eigen ûntjouwing fan 'e Frânske identiteit brûkten om it lân te ferienjen yn 'e striid tsjin 'e Ingelsen. Sadwaande waarden de Anglo-Normandiërs, dy't har oarspronklik mear identifisearre hiene mei de Frânsen as mei harren eigen Angelsaksyske ûnderdienen, bûtensletten troch de Frânsen. It wie dan ek gjin tafal dat it Ingelsk yn dizze selde tiid yn Ingelân ynfierd waard as taal fan 'e rjochterlike macht.
Tekenfilmstudio
Foarbylden fan bekende tekenfilmstudio's binne: 20th Century Animation*, Aardman Animations, de Blue Sky Studios*, de Cartoon Network Studios, de DisneyToon Studios*, DreamWorks Animation, Hanna-Barbera Productions, Kyoto Animation, Marvel Animation*, de Nickelodeon Animation Studio, Paramount Animation, de Pixar Animation Studios*, Sony Pictures Animation, de Universal Animation Studios, de Walt Disney Animation Studios*, Walt Disney Television Animation* en Warner Bros. Animation. (De tekenfilmstudio's markearre mei in asterisk (*) binne dochterûndernimmings fan The Walt Disney Company.)
Herfoarme tsjerke (Hollum)
Skiednis
Yn 1569 ferneatigen wettergeuzen de oarspronklik oan Magnus fan Trani wijde 14e-iuwske tsjerke. Yn 1678 folge de weropbou fan de tsjerke. Oan de noardlike kant en in grut part fan it koer binne kleastermoppen tapast, dy't nei alle gedachten ôfkomstich binne fan de foargonger, wylst de súdlike kant opmitsele is fan Fryske gieltsjes.
Ynterieur
De tsjerke is ek yn it besit fan in fotyfskip. It is it model fan de walfiskfarder Jonge Jan.
Dom fan Eichstätt
19e iuw
Yn 1845 bestie it bisdom Eichstätt 1100 jier en yn dat ramt waarden nije plannen makke foar de domtsjerke: Biskop Karl August fan Reisach woe mei it kapittel de domtsjerke yn de midsiuwske steat werombringe. Mar brek oan jild soarge der foar dat der ynearsten net mear barde as it oerskilderjen fan de barokke ynrjochting en it ferwiderjen fan inkelde barokke alters. Tusken 1849 en 1850 kaam der mear finansjele romte en waard it mortuarium restaurearre. Under biskop Franz Leopold fan Leopold krige de hiele tsjerke tusken 1881 en 1904 in opknapbeurt. De dom krige binnen in ienfoarmich letgoatysk oansjen, nije neogoatyske ramen waarden yn it koer set en in nij heechalter waard boud, wêrby't grutte dielen fan it oarspronklike midsiuwske alter yntegrearre waarden. Ek waarden de kapen fan it ferwulft beskildere mei ranken en foarstellings fan leginden fan de hillige Willibald. De ramen fan it tsjerkeskip krigen goatysk maaswurk en nij brânskildere beglêzing. De restauraasje kaam yn 1893 ree, wylst der oant yn de 20 iuw noch wurke waard oan de kleastergong.
Dorum
Skiednis
Dorum en omkriten, it Lân Woersten waard yn de 6e iuw bewenne troch Friezen, doe't Saksen dizze geaen yn 'e 5e iuw ferlieten. Hja wurpen terpen op om harren wentes te beskermjen tsjin oerstreamings. De namme Dorum kaam yn 1312 yn in oarkonde foar. It plak hat dêrfoar Dornem, Thornum, Dorum en Dornem hiten. De namme komt fan it Fryske (en Nederdútske) thorn/dorn-hem, dat wierskynlik doarn-hiem/delsetting betsjut. Op 16 july 1757 baarnde yn in pear oeren tiid in grut part fan it doarp ôf. Yn 1852 waard it Amtsgericht Dorum, it kantongerjocht, oprjochte.
Kendra Lust
Pornokarriêre
Yn maaie 2015 sleat Lust in kontrakt foar ien jier mei de lytse studio ArchAngel Productions om eksklusyf yn ynterrasiale sekssênes foar dat label te spyljen. De moanne dêrop tekene se by Zero Tolerance as in net-eksklusive kontraktaktrise. Dy oerienkomst bea har de mooglikheid om sels films te regissearjen en in kolleksje seksboartersguod op 'e merk te bringen dat foarme is nei har eigen lichem. Yn it neijier fan 2015 wurke Lust mei oan har earste anale sekssêne, mei akteur Mick Blue, yn 'e film Miss Tushy.
Egyptyske ichneumon
Hâlden en dragen
De Egyptyske ichneuman is in deidier en libbet yn lytse famyljegroepkes fan 1-7 eksimplaren, dy't yn 'e regel besteane út in mantsje, ferskate wyfkes en harren jongen. Jonge mantsjes ferlitte de groep yn 'e regel ear't se in jier âld binne, mar jonge wyfkes bliuwe faak langer en it komt ek wol foar dat dy har hiele libben by harren bertegroep bliuwe. De peartiid falt yn july of augustus, en nei in draachtiid fan 11 wiken smyt it wyfke dan in nêst fan 2-4 jongen. Dy komme blyn en keal te wrâld. De eachjes geane nei likernôch in wike iepen. Sawol de mantsjes as de wyfkes binne mei twa jier geslachtsryp. Yn it wyld libje Egyptyske ichneumons rûchwei 12 jier, mar yn finzenskip kinne se wol mear as 20 jier wurde.
Ienhoarn
Skiednis
De ienhoarn hat in lange skiednis. Yn noardwestlik Yndia en eastlik en súdeastlik Pakistan binne by argeologyske opgravings nei de beskaving fan de Yndusdelling (3300 f.Kr. – 1300 f.Kr.) ferskate segels fûn dêr't ôfbyldings fan ienhoarnen op lykje te stean. It tinken is dat sokke segels immen fan hege maatskiplike rang oantsjutte. Dêrby moat oantekene wurde dat de plaatsjes sa ûndúdlik binne dat it ek om in oerokse gean kinne soe, in soarte fan wyld kobist dat yn 'e prehistoarje (en oant yn 'e histoaryske perioade) yn Jeropa, dielen fan Aazje en Noard-Afrika libbe. It bist wurdt op 'e segels nammentlik altyd yn profyl toand, wat betsjutte kin dat der in twadde hoarn wêze kin dy't yn dy posysje net te sjen is.
Mei de opkomst fan it humanisme yn 'e Renêssânse kaam de ienhoarn ek symboal te stean foar mear sekuliere ideeën, lykas keine leafde en houlikstrou.
Sint-Pierre en Miquelon
Geografy
De haadeilannen Sint-Pierre en Miquelon besteane út rotsgrûn mei yn it binnenlân in laachje fean deroerhinne, dy't fan 'e see ôfskaat wurde troch steile rotskusten. Sint-Pierre, mei in oerflak fan 26 km², hat fierwei de measte ynwenners. Op dit eilân leit it haadplak fan it gebiet, dat ek fan Saint-Pierre hjit, en dat it bestjoerlike en kommersjele sintrum fan 'e arsjipel is. It oare bewenne eilân, Miquelon-Langlade, bestiet feitliks út twa eilannen, Miquelon, mei in oerflak fan 110 km², en Langlade, dat 91 km² grut is. De beide eilannen wurde ferbûn troch it Langlade-dún (Dune de Langlade), in 10 km lange lâningte fan troch de see opsmiten sân. Yn 'e achttjinde iuw waard it dún by in stoarm fuortslein, sadat Miquelon en Langlade faninoar skaat waarden, mar de natuerlike seestreamings yn it gebiet bouden de lâningte oer in perioade fan tweintich of tritich jier wer op 'e nij oan. De see tusken Langlade en Sint-Pierre stie oant likernôch 1900 bekend as de "Mûle fan 'e Hel" (Gueule d'Enfer), fanwegen de mear as 600 skipbrekken dy't dêr troch de jierren plakfûn hiene. right|thumb|200px|Lânkaart fan Sint-Pierre en Miquelon en de eksklusive ekonomyske sône fan 'e eilannen.
Skiednis
De eilannen waard lykwols gjin frede gund, want eltse kear as Frankryk en Grut-Brittanje slaande deilis rekken, wiene Sint-Pierre en Miquelon dêr de dupe fan. Under de Amerikaanske Unôfhinklikheidsoarloch, wêrby't de Frânsen aktyf de Feriene Steaten stipen, foelen Britske troepen yn 1778 Sint-Pierre en Miquelon binnen en baarnden der alles plat. De hiele befolking fan 2.000 minsken waard oersee nei Frankryk deportearre. Tsjin 'e 1780-er jierren wennen der lykwols alwer tusken de 1.000 en 1.500 lju op 'e eilannen, mar yn 1793, ûnder de Oarloggen fan de Frânske Revolúsje foelen de Britten de koloanje fannijs binnen, en wer waard de hiele befolking weromstjoerd nei Frankryk. Dêrnei waard der besocht en stiftsje op 'e eilannen in Britske koloanje, mar dy waard yn 1796 platbaarnd doe't Frânske troepen de eilannen weroveren. Under de betingsten fan 'e Frede fan Amiens joech Grut-Brittanje yn 1802 Sint-Pierre en Miquelon formeel werom oan Frankryk, mar doe't de oarloch in jier letter ferfette waard, kamen de eilannen wer ûnder in Britske besetting. Yn 1814, oan 'e ein fan 'e Napoleontyske Oarloggen, krige Frankryk it gebiet op 'e nij formeel werom, mar ûnder de Hûndert Dagen fan Napoleon, yn 1815, waarden se alwer beset.
Yn 'e iere tweintichste iuw rekke de fiskerij, en dêrmei de hiele ekonomy fan Sint-Pierre en Miquelon, lykwols yn it ûnleech, mei grutskalige emigraasje nei de Kanadeeske provinsjes Nij-Skotlân en Kebek as gefolch. De tsjinstplicht fan alle sûne jongemannen ûnder de Earste Wrâldoarloch, dy't de fiskerij frijwol ûnmooglik makke, brocht de ekonomy in noch gruttere slach ta. Likernôch 400 manlju út 'e koloanje tsjinnen oan it Westfront, wêrfan't sa'n 25% sneuvele. Smokkeljen hie altyd al wichtich west foar de ekonomy fan 'e eilannen, mar nei de Earste Wrâldoarloch, doe't de Feriene Steaten de drûchlizzing ynfierden, naam it reuseftige foarmen oan. Yn 1931 allinnich al soene Sint-Pierre en Miquelon 6.871.550 liter Kanadeeske whiskey ymportearre hawwe, dy't fan 'e eilannen ôf de Feriene Steaten binnenslûke waard. De ein fan 'e drûchlizzing, yn 1933, stoarte de koloanje dan ek yn in djippe ekonomyske krisis.
Ekonomy
Fan âlds stipet de ekonomy fan Sint-Pierre en Miquelon swier op 'e fiskerij, benammen fan kabeljau en krabbe. Lânbou en feehâlderij binne op it lytse oerflak fan 'e eilannen mar kwealk mooglik en boppedat is de grûn der fierhinne ûnfruchtber en it groeiseizoen fanwegen de klimatologyske omstannichheden beheind ta in pear wiken. Sûnt de ynstoarting fan 'e fiskstân, yn 1992, is de ekonomy slim yn 'e nederklits rekke. De arbeidsmerk is tige bûn oan 'e seizoenen.
De wurkleazens lei yn 2010 op 7,1%. De eilannen binne net selsfoarsjennend; sa'n 70% fan 'e foarrieden moatte fia Kanada út Frankryk wei ymportearre wurde. Hoewol't de offisjele muntienheid de euro is, wurdt ek de Kanadeeske dollar op Sint-Pierre en Miquelon rûnom as betellingsmiddel akseptearre, al kriget men as men wikselje moat yn 'e regel eurobiljetten en -munten werom. Fan 1885 oant 1978 en op 'e nij fanôf 1986 bringt Sint-Pierre en Miquelon eigen postsegels út.
Etnisiteit
De grutte mearderheid fan 'e ynwenners fan Sint-Pierre en Miquelon bestiet út Frânsen mei Baskyske, Bretonske, Normandyske of Sêntongeeske foarâlden (of, yn 'e measte gefallen, in mjuks dêrfan). Party lju stamje ôf fan Nijfûnlanners of fan Akadianen (de Frânsktalige minderheid fan 'e Kanadeeske Kustprovinsjes).
Taal
De offisjele taal fan 'e eilannen is it Frânsk, dat frijwol alle ynwenners ek as memmetaal hawwe. It dialekt fan Sint-Pierre en Miquelon stiet tichter by it Jeropeeske Frânsk as by it Kanadeesk-Frânsk, al hat it ek party unike eleminten, dy't foar in diel weromgeane op 'e ynfloed fan talen as it Baskysk en it Bretonsk. It Baskysk wie de taaiste fan 'e foarâlderlike talen fan 'e befolking fan 'e eilannen, en waard oant yn 'e 1950-er jierren noch yn húslike kring sprutsen. left|thumb|250px|It haadplak [[Saint-Pierre (Sint-Pierre en Miquelon)|Saint-Pierre by 't winter.]]
Fairy Gifts
Ynhâld
Yn 1892 hat syn heit Hao Xun yn Butte oerdeis in waskerette, wylst er nachts in gelegenheid runt dêr't syn klanten opium keapje en brûke kinne. Op in nacht wurdt Hao Xun oerfallen troch mynwurkers dy't opium hawwe wolle, mar der net foar betelje wolle. Hy wurdt slim yninoar slein en jout se úteinlik wat se wolle. It wie dy nacht Thomas syn beurt om op wacht te stean, mar ear't dy him tsjin 'e mannen fersette koe, hiene se him al bewusteleas slein. Nettsjinsteande dat, of miskien wol krekt dêrom, jout syn heit him de skuld fan it hiele debakel. De oare deis nimt er Thomas mei nei in ûnbekend hûs, dêr't er him yn 'e kelder by in man bringt dy't in fampier blykt te wêzen. Dy makket tsjin betelling troch Thomas syn heit fan Thomas ek in fampier. Neitiid hoecht syn heit nea mear bang te wêzen om oerfallen te wurden, want mei de boppenatuerlike krêft fan in fampier kin gjin mynwurker Thomas mear oer.
Tsjerke fan Munnikebuorren
Skiednis
De tsjerke fan Munnikebuorren waard yn 1806 boud en ferfong in âlder gebou, dat yn 1720 troch Jacobus Stellingwerf as in sealtsjerkje mei in geveltuorke tekene waard. Ta oantinken fan de bou waard by de tagong in stien ynmitsele mei de tekst: "Ik verblijd mij in degene die tot mij zeggen wij zullen in het Huis des Heeren gaan". De tsjerke waard yn 1860 grutter makke en krige doe oan de westlike kant in houten tuorke mei oerwurk.
Erotyk
Erotyk is in foarm fan seksualiteit wêrby't de klam net drekt op it geslachtsferkear leit, mar mear op 'e gefoelens dêromhinne, en benammen op it opbouwen fan 'e langst nei geslachtsmienskip. It wurd "erotyk" is ôflaat fan Eros, de namme fan 'e Grykske god fan 'e leafde. It waard as begryp yn it moderne spraakgebrûk yntrodusearre troch de Eastenrykske psycholooch Sigmund Freud, dy't dizze oantsjutting betocht as namme foar syn idee fan sublimearre seksualiteit.
Hobița
Hobița waard bekend troch de dêr berne byldhouwer Constantin Brâncuşi (1876–1957).
David Prowse
Priveelibben
Yn 2009 makke Prowse bekend dat er prostaatkanker hie. Hy wie der op 'e tiid by en nei't er bestrieling ûndergien hie, waard er kankerfrij ferklearre. Yn oktober 2016 kundige Prowse oan dat er him omreden fan syn minne sûnens út it iepenbiere libben weromlûke soe.
Club International
De útjouwerij dy't ferantwurdlik is foar Club International is Paul Raymond Publications (PRP), dat acht fan 'e top tsien fan Britske neakenblêden op 'e merk bringt. Tegearre mei Mayfair wurdt Club International beskôge as ien fan 'e sjykste útjeften fan PRP. It blêd omfettet njonken tekstartikels fral in soad neakenfotografy, soms mei mear as ien model, mar dat lêste sûnder dêrby pornografyske ôfbyldings te toanen, lykas penetraasje of oraal-genitaal kontakt. Der wurdt sels mar selden in pink shot ôfprinte, in foto dêr't de fagina fan in model op te sjen is. Club International hat ek in digitaal foarkommen op 'e offisjele webside fan PRP, dêr't wól de pornografyske ynhâld te sjen is dy't net yn it blêd sels foarkomt.
Chislehurst
Toponymy
De namme "Chislehurst" is ôflaat fan de Aldingelske wurden cisel, 'gravel' en hyrst, 'beboske hichte'.
Nasjonaliteit
Mei de term nasjonaliteit wurdt de wetlike relaasje oantsjut dy't bestiet tusken in persoan en in steat. Sterk ferienfâldige soe it omskreaun wurde kinne as it lidmaatskip fan in organisaasje, wêrby't dy organisaasje de steat is. In nasjonaliteit jout de oangeande steat jurisdiksje oer de persoan, en oarsom leveret it de persoan beskerming troch de steat op. De presize rjochten en plichten oer en wer ferskille fan lân ta lân. Under it ynternasjonaal rjocht hat de steat it privileezje om deroer te beskikken wa't de nasjonaliteit fan dy steat hat. Ien en oar is regele yn it nasjonaliteitsrjocht.
Lolle Rondaan
Neitins
thumb|left|175px|Stroffelstien foar Lolle Rondaan oan de Berltsumerdyk 2 yn Bitgum
West-Austraalje
Etymology
De etymology foar de namme fan West-Austraalje is gjin útlis brek. Oarspronklik hiet it gebiet de Swannerivierkoloanje (Swan River Colony), nei de Swannerivier, by Perth, dy't wer ferneamd wie nei de swarte swannen dy't dêr foarkamen. De swarte swan is noch altyd it symboal fan West-Austraalje, dat ek in prominint plak op 'e flagge fan 'e steat ynnimt. It min ofte mear ûnoffisjele biedwurd fan 'e steat is Cygnis insignis, wat in Latynske wurdspiling is dy't "Underskaat om swannen" betsjut. left|thumb|200px|De [[swarte swan is it symboal fan West-Austraalje.]]
Geografy
West-Austraalje hat in oerflak fan 2.645.615 km², wêrfan't 2.529.875 km² út lân bestiet en 115.740 km² út wetter. Dêrmei is it fierwei it grutste Australyske gewest. De steat grinzget yn it súdeasten oan 'e steat Súd-Austraalje en yn it noardeasten oan it Noardlik Territoarium. De eastgrins fan 'e steat is in rjochte line dy't fan noard nei súd rint en persiis op 129° easterlingte leit. Yn it noarden en westen leit West-Austraalje oan 'e kust fan 'e Yndyske Oseaan, en yn it suden wurdt it beswette troch de Grutte Australyske Bocht, dy't (neffens Austraalje) ûnderdiel útmakket fan 'e Súdlike Oseaan (al klassifisearret de Ynternasjonale Hydrografyske Organisaasje it as in ûnderdiel fan 'e Yndyske Oseaan).
Barbara Bush
Komôf en jonkheid
Barbara Pierce gie fan 1931 oant 1937 nei de legere skoalle te Rye, en siet fan 1940 oant 1943 op 'e eksklusive famkeskostskoalle Ashley Hall, yn Charleston, yn 'e steat Súd-Karolina. Se wie in atletysk fanke dat fan swimmen, tennis en fytsen hold. Fan hûs út learde se fierders om in protte fan har nocht út it lêzen fan boeken te heljen.
Fise-presidintsfrou
Bush wie fierders tige op har gemak by it hâlden fan taspraken, en kaam bekend te stean om har humor en selsspot. Soms wie se wat téfolle op har gemak, mei't se der wolris nuvere dingen útblafte. Sa ûntstie der frijwat rebûlje doe't se ûnder de presidintsferkiezings fan 1984 oan 'e parse meidielde dat se op 'e tillefyzje net sizze koe wat se oer de Demokratyske fise-presidintskandidate Geraldine Ferraro tocht, mar "it rymt op 'rich'." (Se makke letter har ûntskuldigings oan Ferraro.)
Tsjerke fan Jannum
Ynterieur
De oarspronklike alterstien waard by de grutte restauraasje tegearre mei noch in alterstien werom fûn en krige it plak werom yn it koer. Ut de tsjerke fan Jellum stamt it âldste doopfont fan Fryslân. In diel fan in stiennen doophek, dat yn de jierren 1960 by in restauraasje fan de tsjerke fan Wûns ûntdutsen waard, is fersierd mei apostels. Fierder wurde der in tal oare fynsten lykas kapitelen en sarkofagen útstalt, dy't foar in part út de tsjerke sels of út oare Fryske tsjerken stamme.
Ahrweiler
Geografy
De bosken binne fral in risseltaat fan it grutskalich oanlizzen fan bosk yn de 19e iuw. It meast komt de spar foar, dy't lykwols oarspronklik net yn de regio foarkomt. Oan de grins mei de lânkring Mayen-Koblenz leit de Laacher See, de grutste mar fan Rynlân-Palts. It Rodder-Maar, in ûndjippe mei wetter folle delte, waard yn de jierren 1950 droechlein en beplante mei beammen, mar is sûnt 1998 restaurearre en tsjintwurdich in gebiet foar wetterfûgels en seldsume bisten.
Stêden en gemeenten
De lânkring Ahrweiler bestiet út fjouwer ferbânsfrije gemeenten (Verbandsfreien Gemeinden):