cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pieter Visscher
Yn 1527 of 1528 waard Pieter Visscher oansteld as grytman fan Lemsterlân as opfolger fan Nolle Heres. Omdat hy ek tagelyk grytman fan Doanjewerstâl wie, waard dêr op de lândei oer klage. By de frede yn 1524, doe't Karel V troch de Friezen as lânshear erkend waard, soe fêstlein wêze dat it ferbean wie om mear as ien amt tagelyk te hawwen. Mar de kleiers krigen as beskie dat Doanjewerstâl en Lemsterlân fan it bejin ôf oan as ien gritenij beskôge waarden, omdat Lemsterlân sa lyts wie dat nimmen dy gritenij allinnich hawwe woe. Yn 1539 waard Visscher opfolge troch Kerste Piers út Skoatterlân. Doe't dêr klachten oer kamen waard hy ferplichte om 'hûs, fjoer en ljocht' binnen de gritenij te hâlden. Boppedat moast er oantoane dat hy teminsten 18 oant 20 goudgûnen oan ynkommen hie. Doe't Kerste yn 1563 fan manslach beskuldige en ferfolge waard flechte hy nei it bûtenlân.
Konstamonitou-kleaster
De skiednis fan it kleaster yn de Byzantynske perioade is frij ûnbekend en oant de 14e iuw liket it kleaster in beskieden delsetting west ta ha. Nei't it yn de jierren 1420 ferneatige waard troch in brân liet de Servyske ealman Radič it restaurearje. Fanút de súdlike slavyske lannen teagen in soad muontsen nei it renovearre kleaster. Dêrnei folge in tiid fan wolstân
Yn de bibleteek wurde 110 manuskripten en ûngefear 5.000 printe boeken bewarre.
Kaai
Kaaien binne meastal bedoeld foar mar ien inkeld slot. Dat hat te krijen mei harren funksje as befeiligingsmeganisme; allinnich dejinge dy't de juste kaai hat, kin dan it slot iepenje. In útsûndering op dizze ien-kaai-ien-slotregel wurdt foarme troch de loper, in soarte kaai dy't bedoeld is om in grut tal slotten mei te iepenjen. Faak wurde kaaien oan in kaaisring droegen; as men in stikmannich kaaien oan deselde kaaisring hat, sprekt men fan in kaaibosk. Kaaien foarmje in ûnmisber part fan it moderne libben en komme yn 'e hiele wrâld foar, mei't se tagong jouwe ta en by ôfsluting befeiliging biede oan wenten, gebouwen, auto's, fytsen en oare fiertugen, laden, kasten en klûzen.
Konsistoarje
De konsistoarje of konsistoarjekeamer is yn protestantske tsjerken de romte dêr't de tsjerkeried (de âlderlingen en diakenen) gearkomt.
Richard L. Coe
Libben en karriêre
Coe waard yn 1914 berne yn New York. As opslûpen jonge learde er oan 'e koarskoalle fan 'e Katedraal fan Sint-Jehannes de Godlike yn Manhattan, en letter soed er gauris sizze dat dat wie dêr't syn belangstelling foar teäter begûn. Yn 1938 studearre Coe ôf oan 'e George Washington Universiteit yn Washington, D.C., wêrnei't er fuortendaliks wurk fûn by de krante The Washington Post as redakteur en assistint-teäterkritikus. Yn 'e Twadde Wrâldoarloch naam er tsjinst by de Amerikaanske Legerloftstriidkrêften as legersjoernalist en redakteur fan 'e legerkrante Stars and Stripes, mei as stânplak Kaïro, yn Egypte.
Silaardermar
De Silaardermar is in eardere mar tusken Koarnwert en Wûns yn de hjoeddeiske gemeente Súdwest-Fryslân. De mar waard yn 1780 drûchlein troch in mûne. De mar hie in grutte fan likernôch tachtich pûnsmiet en lei benoarden it eardere doarp Ingwier. De Koarnwerter Feart, dy't de ferbining fan it buorskip Sotterum ûnder Koarnwert nei de Molkfeart by Wûns is, rûn troch de mar hinne.
Celle
Celle is in stêd yn de Dútske dielsteat Nedersaksen en de haadstêd fan de lânkring Celle. De stêd leit oan de rivier Aller en foarmet de súdlike poarte nei de Lüneburger Heide. Celle is ien fan de sân Große selbständige Städte yn Nedersaksen.
De binnenstêd fan Celle hat mear as 400 fakwurkhuzen; de âldsten binne út de 15e iuw. It sintrum fan Celle waard sparre fan bombardeminten yn de Twadde Wrâldkriich.
Eagle Eye (film)
Plot
Rachel Holloman is in allinnichsteande mem dy't út it neat wei troch deselde frou opskille wurdt. Se wit de meiwurking fan Rachel ôf te twingen troch Rachel har jonge soan Sam te bedriigjen, dy't mei it orkest fan syn skoalle foar in optreden ûnderweis is nei it Kennedy Center yn Washington, D.C. Rachel moat foar de frou oan 'e tillefoan in tal opdrachten útfiere, wêrûnder it oppikken fan Jerry by in treinstasjon. As de FBI en de plysje harren efternei komme, manipulearret de frou oan 'e tillefoan alderhanne direkt of yndirekt op it ynternet oansletten apparaten, wêrûnder ferkearsljochten, tillefyzjes, mobile tillefoanen, kompjûterskermen en automatisearre hyskranen om harren ûntkomme te litten.
As Rachel yn it Kapitoal arrivearret, dêr't se al opwachte wurdt om't ARIIA har op 'e gastelist set hat, ûntdekt se dat it orkest fan Sam ek nei de State of the Union ta stjoerd is. Sam-en-dy moatte dêr it Amerikaansk folksliet spylje, dat oan 'e ein fan 'e foarlêste regel in hege noat hat, dy't de heksametyleen ta ûntploffing bringe sil. It eksplosyf is sa krêftich dat der fan it Kapitoal inkeld in rikjende krater oerbliuwe sil. Underwilens kringe Pérez en Bowman de keamer fan ARIIA wer binnen, dêr't se de hardware fan 'e superkompjûter koart en klien slane en sa ARIIA om hals bringe. Dat hâldt lykwols de yn wurking stelde Operaasje Guillotine net mear tsjin. Jerry wit lykwols it Kapitoal te berikken en binnen te kringen troch mei Morgan syn FBI-legitimaasje te swaaien. Krekt foar de ein fan it folksliet berikt er de keamer fan it Amerikaanske Hûs fan Offurdigen, dêr't de State of the Union holden wurdt, en dêr't it hiele regear oanwêzich is. Hy lûkt in pistoal en sjit in pear kear yn it plafon. De muzyk falt daliks stil, sûnder de hege noat berikt te hawwen. Jerry wurdt delsketten troch aginten fan 'e Secret Service.
Untfangst
Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hie Eagle Eye in leech goedkarringspersintaazje fan 27%, basearre op 181 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "Eagle Eye is in skriller mei in bespotlike plot dy't in soad lient fan oare, bettere films." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behelle Eagle Eye in goedkarringspersintaazje fan 43%, basearre op 28 resinsjes.
Uitgeest
Uitgeest is in doarp en gemeente yn 'e Nederlânske provinsje Noard-Hollân. De gemeente, dy't bestiet sûnt de Frânske Tiid, hat 13.346 ynwenners (31 maart 2015) en beslacht in oerflak fan 22,29 km². De gemeente makket diel út fan 'e gearwurkingsregio Kennemerlân.
The World of the Five Gods
Eftergrûn
Nei it minder súksesfolle The Spirit Ring, út 1992, wie The Curse of Chalion, it earste boek fan The World of the Five Gods, yn 2001 it twadde útstapke fan Lois McMaster Bujold nei it sjenre fan 'e fantasy. Foartiid hie se har fierhinne by science fiction holden, dêr't se mei har populêre en bekroande Vorkosigan-kroniken in grutte namme yn opboud hie. Oars as dat by de Vorkosigan-kroniken it gefal is, dy't grutdiels in fêste haadpersoan hawwe, wikselje de personaazjes yn The World of the Five Gods; elts fan 'e romans yn 'e searje hat oant no ta syn eigen haadpersoan. De ferbinende faktor wurdt foarme troch de fiif goaden fan 'e wrâld dêr't de ferhalen har yn ôfspylje en dy't harren frij streekrjocht lykje te bemuoien mei de libbens en dieden fan 'e minsken.
Hilligen
Yn 'e boeken fan The World of the Five Gods komme ferskate libbene hilligen foar. Sokke lju binne net bûtenwenstige goed of from, noch is harren hilligens in beleanning. Earder kinne se beskôge wurde as in stik ark yn 'e hannen fan 'e goaden, en dy moatte genoegen nimme mei hokker ark oft op in stuit beskikber is, mei't lang net elkenien in hillige wurde kin. It kritearium liket te wêzen oft men in sterke eigen wil, ambysje of persoanlikheid hat. Sa ja, dan is men as in folle kop dêr't neat mear by kin. Mar as men leech is — of jinsels leech meitsje kin — fan soksoarte dingen, dan is der romte foar it wêzen fan 'e goaden.
Penric and Desdemona
omnibusedysjes:
Wilford Brimley
thumb|Brimley, [[22 oktober 2012]] Wilford Brimley (folút: Anthony Wilford Brimley; Salt Lake City, 27 septimber 1934 – Santa Clara, 1 augustus 2020) wie in Amerikaansk akteur. Hy wie in mormoan.
William Philo Clark
Libben en karriêre
Neitiid tsjinne Clark yn in ferskaat oan stêffunksjes foar generaal Philip Sheridan, oant er yn 1884 mei 39 jier hommels kaam te ferstjerren yn 'e Amerikaanske haadstêd Washington, D.C. Nei syn dea krige Clark yn taalkundige fermiddens bekendheid troch de publikaasje, yn 1885, fan syn boek The Indian Sign Language, it earste wittenskiplike wurk dat oan 'e Flakte-Yndiaanske Gebeartetaal wijd wie. Dêrta hearde in alomfetsjend leksikon fan gebearten, mei dêroan tafoege djipdollende kommentaren oer de skiednis en de ûnderskate kultueren fan 'e Yndiaanske folken dy't gebrûk makken fan sokke gebearten. Dit boek wurdt as it standertwurk oangeande de Flakte-Yndiaanske Gebeartetaal beskôge, en der ferskine noch altyd nije printingen fan.
Bedriuweterreinen fan De Jouwer
Tolhûswei
It bedriuweterrein Tolhûswei leit oan de noardwestkant fan De Jouwer. It diel fan DE en Imperial Tobacco docht oan as in eigen bedriuweterrein. It gebiet leit oan de Tolhûswei en de Vegelinswei. Der steane ferskate soarten bedriuwen, mar ek It Toanhus (muzykskoalle en edukatyf sintrum) en de Evenemintehal. Op it bedriuweterrein steane yn 2018 tradisjonele bedriuwen lykas in coatingservice, in garaazje, in boubedriuw en in drukkerij. Ek steane dêr de fabriken fan Douwe Egberts en Imperial Tobacco. Fierders is der detailhannel yn fytsen, keukens en túnhúskes en in brânwarkazerne oan de Tolhûswei. Yn de noardwestlike hoeke stiet de horekagelegenheid ’t Haske (partycentrum/bowlingbaan). Tichtby de bûten it plangebiet lizzende jachthaven steane oan de Slachtedyk inkelde skiphuzen
Sewei
It bedriuweterrein Sewei leit oan de eastside fan De Jouwer by it Ferkearsknooppunt De Jouwer. De ûntsluting bart oer de Sewei dy’t oan de súdkant oanslút op de Geert Knolwei en oan de noardkant op de Haskerfjildwei. Fanôf de Sewei wurdt it bedriuweterrein ûntsluten troch ferskate ûntslutingsdiken. Oan de noardkant is it terrein te berikken oer de Haskerfjildwei. It bedriuweterrein wurdt oan de eastkant fan de Sewei yn de súd-noardrjochting trochsnien troch de Wyldehoarnstersingel. Dy singel is ôfsluten foar motorisearre ferkear. De bebouwing fan it gebiet is ûngelyk yn kavelgrutte en -rjochting. It terrein op de hoeke fan de Polderbosdyk en de Haskerfjildwei is yn 2019 noch ûnbeboud.
De Ekers
Bedriuweterrein De Ekers beslacht 28 hektare en leit oan de eastkant fan De Jouwer. It krijt noch in ûntsluting nei de A7 rjochting It Hearrenfean. It terrein grinzet oan bedriuweterrein Sewei. De bedriuwsbebouwing wurdt oan de eastkant troch de Flueskamp begrinze en oan de súdkant troch de âlde grins fan it Hurdspytsje, de Polderboskdyk.
Eon Productions
Eon Productions is in Britske filmstudio dy't him benammen taleit op it produsearjen fan 'e films út 'e James Bond-searje. It bedriuw waard yn 1961 oprjochte troch Albert R. Broccoli en Harry Saltzman en hat syn haadkertier yn 'e Londenske wyk Picadilly. De studio is tsjintwurdich eigendom fan 'e famylje Broccoli.
Teäterproduksjes
Eon Productions hat ek ferskate teäterfoarstelling produsearre, wêrûnder Chitty Chitty Bang Bang, dat basearre wie op in boek fan James Bond-skepper Ian Fleming, en in útfiering fan Shakespeare's Otello mei James Bond-fertolker Daniel Craig yn 'e haadrol.
Sint-Paulustsjerke (Antwerpen)
Frânske besetting en 19e iuw
De Frânske besetter liet yn 1796 alle dominikaanske kleasters slute. De argiven fan de dominikaanske oarger, tsjerke en kleaster gyngen yn dy snuorje ferlern. De tsjerke waard yn it iepenbier ferkocht en oankocht troch de dominikaanske prior Peltiers. He slagge der sa yn om in grut part fan it rike ynterieur fan de tsjerke te behoedzjen foar ferneatiging. Yn 1802 naam de stêd de tsjerke, kavaleryberch en in diel fan it kleaster oer. De tsjerke waard wer ynwijd as in parochytsjerke en ferfong de Sint-Walburgistsjerke, dy't yn 1817 ôfbrutsen waard. As reaksje op de Belgyske Opstân folge yn 1830 de Tsiendeiske Fjildtocht. Antwerpen waard bombardearre troch it Nederlânske garnizoen. Dêrby rekke ek de Paulustsjerke skansearre en al de brânskildere ramen út de 17e iuw, wêrtusken in soad ûntwerpen fan Abraham van Diepenbeeck, gyngen ferlern. It doksaal út 1654 waard yn 1833 ôfbrutsen. Sa ûntstie fanút it skip in frij sicht op it koer. Oan de westlike kant fan it skip wie earder in nij doksaal boud.
Brân 1968
Yn 1968 rekke de tsjerke by in brân slim skeind. De minsken dy't om de tsjerke wennen en foar it grutste part by de tsjerke hearden, foarmen doe in minsklike ketling. Sa wisten hja dy nacht in grut part fan de keunstwurken yn de tsjerke feilich te stellen. De skilderijen waarden mei messen út de listen snien. De restauraasje duorre noch lang en earst nei tweintich jier krige it gebou wer in dak. Fanwegen de brânfeiligens is der foar keazen in betonnen byntwurk.
Jacques MacDonald
Under Napoleon
Yn 'e beslissende Folkeslach by Leipzig, ek yn 1813, moast MacDonald it doarp Liebertwolkwitz priisjaan oan it IVe Eastenrykske Korps fan Johann von Klenau. Hy sette lykwols in tsjinoanfal yn wêrby't er it doarp wer weromwûn. Letter dyseldichste deis blokkearre Klenau MacDonald syn besykjen om 'e Eastenrykske haadmacht, ûnder Karl Philipp, foarst fan Schwarzenberg, yn 'e rêch oan te fallen. Nei de Frânske nederlaach yn dizze slach hie MacDonald tegearre mei prins Józef Antoni Poniatowski it befel oer de Frânske efterhoede, dy't langernôch stânhâlde moast sadat de Frânsen Leipzig ûntromje koene. Hja holden persoanlik tafersjoch oer it opblazen fan 'e lêste brêge oer de rivier de Elster, en besochten doe swimmend de oare igge te berikken; MacDonald slagge dat, mar de ferwûne Poniatowski ferdronk.
Islands in the Stream (liet)
Islands in the Stream (Ingelsk foar "Eilannen yn 'e Stream") is in liet dat oarspronklik yn in duët songen waard troch de Amerikaanske country-artysten Kenny Rogers en Dolly Parton. It makke diel út fan Rogers syn album Eyes That See in the Dark út 1983, dat ferskynde by RCA Records (hoewol't it om auteursrjochtlike redens net opnommen wie op 'e digitale werútjefte fan dat album by Capitol Records Nashville). Islands in the Stream waard op 15 augustus 1983 ek as single útbrocht.
Tekst
Islands in the Stream is in leafdesliet wêryn't, as it as in duët songen wurdt, beide sjongers inoar de leafde ferklearje. Wat se mei-inoar dogge, is net út te lizzen, en as se byinoar binne, fiele se gjin pine. Leafde is blyn en hat gjin ferlet fan petearjen. As se inoar net hiene, hiene se neat, want alles is neat as jo net immen hawwe om fan te hâlden. Eilannen yn 'e stream is wat se binne, mei net ien dertuskenyn. Se wolle fuortsile nei in oare wrâld en se fertrouwe op inoar sa't minners dat dogge.
Covers en adaptaasjes
Yn 2009 waard der ek in (oanpaste) ferzje fan it liet útbrocht troch de Welske akteurs Ruth Jones en Rob Brydon, as harren personaazjes Vanessa Jenkins en Bryn West út 'e yn it Feriene Keninkryk tige populêre BBC-komeedzjesearje Gavin & Stacy. De titel wie foar de gelegenheid feroare yn (Barry) Islands in the Stream, ferwizend nei Barry Island, dêr't Gavin & Stacy spilet. De hiele opbringst gie nei it goede doel. Oan dizze ferzje fan it nûmer wurken ek mei sir Tom Jones, dy't it refrein en it lêste kûplet song, en Robin Gibb, dy't de eftergrûnsang die. (Barry) Islands in the Stream behelle it earste plak yn 'e Britske hitlisten.
Juan Giménez
Juan Antonio Giménez López (Medoza, 16 novimber 1943 - dêre, 2 april 2020) wie in Argentynske striptekener.
Abbaye aux Hommes
Opbloei
De 17e iuw en de 18e iuw brochten de abdij wer in nije tiid fan bloei. Op 6 july 1663 ûndertekenen de muontsen fan de abdij in ferdrach mei de kongregaasje fan Sint-Maurus, in benediktynske kongregaasje dy't yn 1621 stifte wie en bekend stie fanwegen it hege yntellektuele gehalte. De mienskip waard oanfolle mei muontsen fan dy kongregaasje en der waard útein set mei in renovaasjeprogramma fan de abdij. Njonken renovaasje fûn der ek nijbou plak. De omjouwing fan de abdij waard opknapt en de mauristen herstelde ek de monastike disipline. Oan it begjin fan de Frânske Revolúsje stie de abdij der nettsjinsteande alle wurksumheden finansjeel tige goed foar.
Noarderpoartsbrêge
De Noarderpoartsbrêge is in fêste brêge in Snits, oer de noardrin fan de Stedsgrêft. De brêge ferbinet de Prins Hindrikkaai mei de Parkstrjitte.
Ewoks: The Battle for Endor
Prizen
Yn 1986 wûn Ewoks: The Battle for Endor yn 'e mande mei de CBS-dokumintêre Dinosaur! in Emmy Award, de wichtichste Amerikaanske tillefyzjepriis, yn 'e kategory bêste special effects. De film waard ek nominearre foar Emmys yn 'e kategoryen bêste berneprogramma en bêste lûdsmixing foar in minysearje of tillefyzjespecial, mar dy prizen waarden ferjûn oan oare gadingmakkers.
Herfoarme tsjerke (Warten)
Ynterieur
Sân brânskildere ramen binne troch Ype Staak makke. In achtste raam fan steedhâlder Willem V waard yn de Frânske tiid fernield. Yn 1925 is dat saneamde "Prinsenraam" rekonstruearre, mar troch de oare kleuren is te sjen dat it 20e-iuwsk is. Tagelyk binne de oare ramen doe ek yn 1925 restaurearre en letter nochris yn de jierren 1970 troch Jentsje Popma.
The Flowers of Vashnoi
Ynhâld
Miles syn frou, grevinne Ekaterin Vorkosigan, hat it plan opfet om Vashnoi flugger wer bewenber te meitsjen as troch it natuerlik ferrin fan 'e radio-aktive strieling. Dr. Enrique Borgos, in briljante wittenskipper fan 'e planeet Escobar dy't Barrayar earder ferrike hat mei de saneamde 'bûterbistkes', of 'koarretoarren', sa't Miles se neamt (sjoch: A Civil Campaign), hat no nammentlik troch genetyske manipulaasje in nije ynsektesoarte kreëarre dy't radio-aktiviteit opfret en yn syn lichem opslacht. It úteinlike doel is om safolle fan 'e bistkes oan te meitsjen as nedich binne, en se dan yn Vashnoi út te setten. Dêr kinne se fan 'e wielderige plantegroei libje oant se nei ferrin fan tiid weromfongen wurde om ferneatige te wurden, en mei har ek de radio-aktiviteit dy't se opslein hawwe.
Safier is it lykwols noch net. De earste ferzje fan 'e strielingsbistkes is yn in ôfskutte diel fan it radio-aktive gebiet útset by wize fan test. It binne opfallende en kreas útsjende ynsekten, dy't in readige gloede útsmite mei in warskôgingsteken op 'e rêch dat Ekaterin sels ûntwurpen hat. Miles, Ekaterin en dr. Borgos geane dêr yn strielingspakken hinne om 'e stân fan saken op te nimmen, ûnder begelieding fan Vadim, ien fan 'e wachters yn 'e tsjinst fan Vorkosigan dy't de taak hawwe om tafersjoch op Vashnoi te hâlden. Op it testplak docht lykwols bliken dat der folle minder fan 'e strielingsbistkes binne as dat der útset wiene. Wylst se de omkriten fan it testplak útkamme en har der de holle oer brekke hoe't de bistkes ûntsnapt wêze kinne, fangt Miles in glimp op fan in behindich wyt wêzen dat er omskriuwt as in 'boskelf'. Ekaterin en hysels hâlde it der letter op dat er it ferkeard sjoen hawwe moat. De bistkes bliuwe spoarleas.
Filmfestival fan New York
It Filmfestival fan New York (Ingelsk: New York Film Festival), gauris ôfkoarte ta NYFF, is in Amerikaanske filmfestival dat elts jier oan 'e ein fan septimber en/of it begjin fan oktober holden wurdt yn 'e stêd New York. It evenemint bestiet sûnt 1963 en is dêrmei ien fan 'e âldste en teffens ien fan 'e meast prestizjeuze filmfestivals yn 'e Feriene Steaten. De organisaasje is yn 'e hannen fan 'e Film Society of Lincoln Center (FSLC). Op it Filmfestival fan New York wurde ornaris tweintich oant tritich langspylfilms fertoand, oanfolle mei in stikmannich koarte films, eksperimintele films, retrospektiven en dokumintêres.
Skiednis
Yn 1988 krige de doe 34-jierrige filmhistoarikus Richard Peña de lieding oer it filmfestival. Hy wie in grut bewûnderder fan Roud, en besocht de ûnder Roud ta tradysjes útgroeide festivalgewoanten yn eare te hâlden, wylst er tagelyk de eurosintryske fokus ferlei nei ien dy't mear op 'e wrâld as gehiel rjochte wie. Peña bleau 25 jier lang festivaldirekteur, oant it fyftichste jubileum fan it Filmfestival fan New York, yn 2012. Nei in koarte perioade mei Robert Koehler as 'tuskenpaus' waard Peña opfolge troch Kent Jones, dy't earder fan 2009 ôf direkteur fan 'e Wrâldsinemastifting (WCF) west hie.
Kukri
Skiednis
De kukri stammet ôf fan 'e gewoane sichte dy't foarhinne brûkt waard foar it rispjen fan nôt. Op it Yndyske subkontinint waard sok ark ek brûkt as wapen en foar it offerjen fan bisten. Guon fan 'e âldste noch besteande kukri binne dy fan in Dabrya Shah, dy't út omtrint 1559 stamje en no op 'e noed binne fan it Nasjonaal Museum fan Nepal yn Kathmandu. De kukri krige yn 'e Westerske wrâld bekendheid doe't de Britske Eastyndyske Kompanjy oan it begjin fan 'e njoggentjinde iuw yn konflikt kaam mei it úttynjende Keninkryk Nepal. Dat late ta de Britsk-Nepaleeske Oarloch fan 1815-1816, dy't ek wol de Goerka-oarloch neamd wurdt.
As wapen
As wapen is de kukri it effektyfst as it brûkt wurdt om hakkende bewegings mei te meitsjen. Dat komt om't de kromme foarm en it gewicht fan 'e mêspunt foar ekstra krêft soargje by soksoarte bewegings, mei as gefolch dat it wapen djipper trochkringt yn it doelwyt as dat in like grut mês dwaan soe dat in rjocht limmet hie. De kromming fan it limmet soarget der ek foar dat de brûker by it meitsjen fan in hakbeweging syn pols net hoecht te bûgen. Wylst de snijrâne troch it oerflak fan it doelwyt glidet, ferliest de kukri troch syn gewichtsferdieling mar hiel stadich syn momint (oftewol faasje). Dat jout de kukri in penetrative krêft dy't disproporsjoneel is yn ferhâlding ta syn lingte. It ûntwerp fan it wapen makket dat de brûker sûnder in protte ynspanning djippe wûnen feroarsaakje en sels troch bonken hinne houwe kin.
Yndustry
Skiednis
De yndustry ûntjoech him yn 'e achttjinde en njoggentjinde iuw ûnder de Yndustriële Revolúsje yn Jeropa en Noard-Amearika ta de wichtichste sektor fan 'e ekonomy. Dêrby ûntwikkelen eardere feodale en hannelsekonomyen har ta yndustrialisearre maatskippijen. Oan 'e grûnslach fan 'e Yndustriële Revolúsje leine ferskate fluch opinoar folgjende technologyske feroarings, lykas de yntroduksje fan stienkoal as foarm fan enerzjy en de grutskalige produksje fan stiel as grûnstof foar oare produkten.
Ronnie Venema
Ronny Venema debutearre op 2 april 1995 yn it earste alvetal fan It Hearrenfean yn de Nederlânske kompetysje, thús tsjin Ajax. De wedstryd einige yn 3-3 en Ronny spile as rjochtsback tsjin ynternational Marc Overmars. Ole Tobiasen út Denemark blykte in noch bettere rjochtsback en hy keas derfoar om nei Veendam te gean, wêrby't It Hearrenfean-foarsitter Riemer van der Velde him alle meiwurking ferliende. Trije jier letter helle Van der Velde Venema werom.
Venema wie jierrenlang in fêste basispiler as rjochtsback fan It Hearrenfean, mar hy krige yn it begjin fan it seizoen 2003/'04 te krijen mei ljiskblessueres. Said Bakkati naam syn plak yn, en yn maart 2004 krige hy fan Riemer van der Velde te hearen - hy wie noch hieltiten blessearre - dat It Hearrenfean syn kontrakt net ferlinge soe. Yn dizze jierren wie hy ek aktyf as jeugdtrainer by fuotbalferiening Havelte, syn eardere klup. Letter fûn er ûnderdak yn Ljouwert by Cambuur Ljouwert, dêr't hy yn syn earste seizoen mar 14 kear meidie yn de Gouden Gids Difyzje, wer troch in blessuere. Yn it seizoen 2005/06 kwam Venema wer hielendal werom by Cambuur. Trainer Roy Wesseling mkke him sels oanfierder. Nei dit minder súksesfolle jier by Cambuur en in oanfarring mei trainer Wesseling rekke Venema út de graasje. Sûnt de simmer fan 2006 oant 2009 spile hy foar sneinhaadklasser MSC Antaris út Meppel, ek syn jongere broer Johnny spile foar dizze klup. Mei yngong fan de simmmer fan 2010 sil Venema assistint-trainer/spiler wurde by 5e klasser ff Havelte. Neist de fuotbalaktiviteiten by ff Havelte is Venema werom by syn âlde leafde SK It Hearrenfean, hy wurket dêr as kommersjeel manager.
Freark fan Roarda (1615-1665)
Op 2 desimber 1636 waard hy neamd as healbroer fan Tjaard fan Andringa (16 jier) en Poppe fan Andringa (15 jier) dy't foudij oanfreegje Yn 1632 waard Freark kommissaris-polityk by de synoade yn Harns en lid fan deputearren. Fan 1635 oant syn dea wie hy folmacht op de Lândei. Neidat er op 11 maart 1641 grytman fan Lemsterlân wurden wie, lei hy datselde jier syn eed ôf as 'dykgraaf fan it Reaklif oant Veenhuisen'. Hy waard kommitearre fan de Ried fan Steat foar Fryslân fan 6 juny 1647 oant 10 maaie 1649. Fan 1649-1650 wie er lid fan de Generaliteitsrekkenkeamer. Dêrnei waard er foar Sânwâlden en Lemsterlân lid fan Deputearre Steaten fan Fryslân (1650-1653).
Yn 1653 waard Freark fan Roarda beneamd as kommitearre by de Admiraliteit fan Fryslân (1653 - 1656) foar Sânwâlden en fan de Admiraliteit yn Amsterdam (1660-1661) foar Sânwâlden en dêrnei foar it kertier fan de Fryske stêden oant 1664. Nei't er op 29 maart foar Sânwâlden en Lemsterlân beneamd wie as deputearre fan de Fryske Steaten, stoar er trije moannen letter op 29 july.
Bern
Freark troude mei Anna Christina fan Harinxma (Emden, 18 july 1634 - Heech, 5 oktober 1662), in dochter fan Haring fan Harinxma thoe Heech en Geertruida fan Quadt. Se krigen twa bern:
Blacks on Blondes
Blacks on Blondes (Ingelsk, letterlik: "Swarten op Blondines"), ek wol stavere as BlacksOnBlondes, is in Amerikaanske pornografyske webside, fêstige yn Los Angeles, dy't him útslutend taleit op it produsearjen fan ynterrasiale pornografy fan swarte manlju en blanke froulju.
De Blauwe Vaan
It blêd waard printe troch Jan Kuiken yn Sint Anne fan 1904 oant 1919 en dêrnei troch Drukkerij Laverman.
Neo Rauch
Libben en wurk
Rauch fertsjintwurdige Dútslân yn 2001 by de Biënnale fan Feneetsje en die yn 2004 mei oan de Biënnale fan São Paulo. It wurk fan Rauch is yn Dútslân ûnder oare yn de keunstkolleksjes fan it Neues Museum Nürnberg yn Neurenberch te sjen. Yn Rauchs priveekolleksje sit ek eigen wurk. Fierder hawwe ûnder mear it Gemeentemuseum yn De Haach en it Stedelik Museum, Amsterdam, wurk fan him op 'e noed.
Ledige Uren Nuttig Besteed
Ledige Uren Nuttig Besteed, ôfkoarte as LUNB is de âldste lêsferiening fan Nederlân út Aldebiltsyl. It LUNB waard yn de winter fan 1793 oprjochte troch seis hearen, wêrûnder in ûnderwizer en in âlde skipskaptein yn herberch 'De Vriendschap'. Destiids wienen der wol fjouwer kroegen yn Aldebiltsyl. It biedwurd fan de groep wie: Allinnich manlju meie lid wurde en de jiergearkomst is fan grut belang. Uteinlik doel is it fersterkjen fan de mienskip. Elke himsels respektearjende Ouwesylster heart lid te wêzen. Soms moast der jierren foar op de ballotaazjelist stien wurde, der kinne mar 36 leden talitten wurde. Dy binne yn trije seksjes opspitst: de jonge hûnen, de middenmoaters en de âlde leden. No't it hieltiten lestiger wurdt om genôch Aldebiltsylsters te finen kinne ek manlju út de omkriten lid wurde. De LUNB hinget fan tradysjes oan elkoar. De nijjiersgearkomsten binne yn it "Graauwe Paard" yn de earste wike fan it nije jier. Dêr is altiten Dimter koeke dy't yn de lingte trochsnien wurdt en dik mei echte bûter besmard wurdt. De boeken dy 't dat jier lêzen binne wurde dy dei by opbod ferkocht. Wa't it earste "Mijn" ropt is keaper.
Nôtfink
Beskriuwing
left|thumb|Nôtfink, wyfke It mantsje ûnderskiedet him fan de oare Goarsfûgels mei in griisgrienige kop, in giele burdstreek en syn oranje ûnderkant. De nôtfink is 15-16 cm lang, hat in spanwiidte fan 22-26 cm en waacht 21-27 gram. Lykas oare lytse fûgels libbet er mar koart, sa'n 2 oant 3 jier. De nôtfink yt foaral ynsekten en rûpen, mar ek sied sa as nôtkerrels.
Juggs
Juggs is in Amerikaansk neakenblêd, dat him taleit op fotoreportaazjes fan foluptueuze froulju mei grutte oant tige grutte boarsten. De titel is in strjittaalterm foar "boarsten", en kin oerset wurde as 'blomkoalen' of 'koplampen'.
Henry Wadsworth Longfellow
Henry Wadsworth Longfellow (Portland (Maine), 27 febrewaris 1807 – Cambridge (Massachusetts), 24 maart 1882) wie in Amerikaansk dichter, skriuwer, oersetter en heechlearaar. Hy is benammen bekend wurden troch syn epyske gedichten The Song of Hiawatha en Evangeline, en troch koarte gedichten as Paul Revere's Ride en Birds of Passage. Teffens skreau er proaza, lykas de romans Kavanagh en Hyperion. As oersetter wied er de earste Amerikaan dy't De Godlike Komeedzje, fan Dante Alighieri, yn it Ingelsk fertaalde. Longfellow wie heechlearaar oan it Bowdoin College yn Maine en letter perfester moderne talen oan 'e Universiteit fan Harvard. Syn poëzij stiet bekend om 'e muzikaliteit, en Longfellow woeks út ta de populêrste Amerikaanske dichter fan syn tiid, wylst er ek yn it bûtenlân tige bewûndere waard. Syn kritisy fûnen lykwols dat er de Jeropeeske dichtstilen tefolle neibearde, en dat er boppedat de winsken fan syn publyk boppe de keunstfoarm stelde.
Letter libben en dea
Op 22 augustus 1879 kaam in froulik bewûnderster by Longfellow oan 'e doar, dy't him, sûnder dat se trochhie dat hy it sels wie, frege oft de dichter Longfellow yn dit hûs berne wie. Doe't er antwurde dat dat net sa wie, frege se oft Longfellow der dan miskien stoarn wie. "Noch net," seid er. Yn maart 1882 moast er it bêd hâlde mei slimme pinebúk. Mei help fan opium trochstied er dat ferskate dagen, oant er op freed 24 maart 1882 yn it bywêzen fan syn famylje kaam te ferstjerren oan búkfluesûntstekking. Hy liet in fermogen fan mear $356.000 nei, en waard begroeven op it Mount Auburn-begraafplak yn Cambridge (Massachusetts), yn ien grêf mei syn beide froulju. Yn 1884 waard yn 'e Poets' Corner fan 'e Londenske Westminster Abbey in boarstbyld fan him pleatst. Hy wie de earste Amerikaanske dichter dy't op dy manear eare waard.
Wurdearring
Yn syn tiid wie Longfellow de populêrste Amerikaanske dichter, dy't bygelyks yn 1874 it gedicht The Hanging of the Crane foar $3.000 wist te ferkeapjen oan 'e New York Ledger: mear as dat der ea foar in inkeld gedicht betelle wie. Tsjintwurdich, lykwols, wurdt noch mar in lyts part fan syn oeuvre lêzen. Syn wurk wurdt op 't heden as boargerlik en sentiminteel beskôge. Hy wie oars in treflik ferstechnikus en syn lyryske poëzij, ferneamd om syn muzikaliteit, is tagonklik mei't de gedichten faak werkenbere tema's hawwe en yn in ienfâldige, mar blomrike taal skreaun binne. Kritisy wiene doedestiden lykols fan tinken dat er Jeropeeske stilen neibearde en dat syn wurk tefolle foar de massa ornearre wie.
Priuwke
Of the North Church tower as a signal light
Kavalery
Skiednis
De kavalery bestiet al hast salang't de minske oarloch fierd hat. Hjirby gie it yn it ferline útslutend om troepen te pearde; soldaten dy't op oare bisten rieden, lykas kamielen of oaljefanten, waarden ornaris net oantsjut as 'kavalery'. De kavalery ûnderskiedt him fierders fan 'e beide oare tradisjonele ûnderdielen fan 'e lânmacht, te witten de artillery (it swiere geskut) en de ynfantery (it fuotfolk). Ynfanteristen dy't har op hynders ferpleatsten om mobiler te wêzen, mar ôfstigen om te fjochtsjen, waarden yn 'e santjinde en iere achttjinde iuw dragonders neamd, mar letter ûntjoech him in aparte klasse fan beriden ynfantery, wylst dragonders ta wiere kavaleristen waarden.
Nederlânske Tsjerke fan Londen
Skiednis
De oermastering fan de Britske kroanen (Ingelân, Skotlân en Ierlân) troch Willem III fan Oranje brocht in twadde weach fan Nederlânsktalige migranten nei Londen. Dy groep bestie út bankiers, handlers, arsjitekten, keunsters en ealju.
The Water Diviner
Plot
Op it skiereilân Gallipoli is in ANZAC-ienheid ûnder lieding fan luitenant-kolonel Cyril Hughes dwaande om alle sneuvele Alliëarde soldaten op te spoaren en wer te begraven yn oarlochsgrêven. Hja hawwe dêrby de help ynroppen fan in eardere Osmaanske ofsier dy't op Gallipoli fochten hat, majoar Hasan, dy't beselskippe wurdt fan syn freon, sersjant Cemal. Hughes wol Connor mei it earstfolgjende befoarriedingsskip weromstjoere nei Konstantinopel, mar Hasan liket, nei't him in foto fan Connor syn trije soannen ûnder eagen kommen is, in persoanlik belang by Connor syn syktocht te hawwen. Hy bepraat Hughes om Connor te helpen.
Marinekatedraal fan de Hillige Nikolaas (Kronstadt)
De ûnthilliging fan katedraal nei de Oktoberrevolúsje
De katedraal die mar sechtjin jier as sadanich tsjinst. Op 14 oktober 1929 waard de tsjerke sluten troch de kommunistykse autoriteiten. De kostberheden fan de tsjerke waarden ûnteigene en kamen foar in lyts diel yn it Marine Museum en it Russysk Museum telâne.
Kastiel De Haar
Ynterieur
It ynterieur fan it kastiel is ryk dekorearre yn eklekstyske styl yn it gebou dy't yn neogoatyske styl ûntwurpen waard. De sintrale hal is fersierd mei byldhouwurk fan kalkstien en houtsierwurk dy't tinken docht oan it ynterieur fan in roomsk-katolike tsjerke. It sierwurk waard dien yn it wurkplak fan de famylje Cuypers yn Roermond, dy't sels it servys ûntwurpen hie. It ynterieur bestiet út meubilêr fan samlings fan de famylje rothschild, lykas âld Japansk en Sineesk diggelguod, ferskate âlde Flaamske tapytwurken en skilderings mei religieuze ôfbylden. Yn it midden is in koetse fan de frou of in Japanske shogun, dy't troch de famylje Rothschild skonken waard en dy't ien fan de twa dy't der yn de wrâld besteane is, dêr't de oare fan yn Tokio útstald stiet. Dat lûkt Japanske toeristen nei De Haar oan.
Park en tunen
Om it kastiel hinne is in park dy't ûntwurpen waard troch Hendrik Copijn yn 'e mande mei Pierre Cuypers. Baron Etienne van Zuilen liet yn 1885 7000 folwoeksen beammen oanfiere, om't er fuortendaliks fan in park genietsje woe. Dêrtroch moast it doarp Haarzuilens, dat fuortendaliks njonken it kastiel lei, 1 km nei it easten ta ferpleatst wurde. It doarp waard yn midsiuwske styl weropboud mei in brink yn it midden, dy't ûntwurpen waard troch Pierre Cuypers. Allinnich de kapeltsjerke stiet der noch en is hjoed-de-dei part fan it kastielgrûn. It park waard oanlein yn Ingelske lânskipsstyl, wylst de tún om it kastiel hinne ynspirearre waarden troch de tunen fan it Paleis fan Versailles. Yn de Twadde Wrâldkriich waard de tún brûkt om griente yn te ferbouwen en de beammen waarden brûkt as brânje om op te stoken. Nei de kriich waard it park en tunen fannijs alhiel opholpen.
De Pearel
De Pearel, yn it oarspronklike Ingelsk: The Pearl, is in novelle fan 'e hân fan 'e Amerikaanske skriuwer en Nobelpriiswinner John Steinbeck (1902-1968). It ferhellet oer in earme man dy't in kostbere pearel opdûkt, mar mear kwea as goed fan it ding ûnderfynt. Foar The Pearl liet Steinbeck him ynspirearje troch in Meksikaansk folksferhaal dat er yn 1940 heard hie en yn La Paz, yn 'e (Meksikaanske) steat Súd-Nederkalifornje, in gebiet dat foarhinne bekend stie om syn rykdom oan pearels. De novelle waard foar it earst publisearre yn 1945, en yn 1947 (mei meiwurking fan Steinbeck) adaptearre ta in Meksikaanske film mei as titel La Perla. It is ien fan Steinbeck syn populêrste boeken, en hoewol't it net spesifyk foar tiners skreaun is, is it rûnom op middelbere skoallen brûkt. De Fryske oersetting, fan Ida Bouwhuis-Minnema, ferskynde yn 1988.
Luitje de Goed
Luitje de Goed (Adorp, 13 oktober 1853 - Beetstersweach, 7 maart 1926) wie in Nederlânsk arsjitekt fan Grinslânsk komôf.
John Gregory Bourke
Militêre karriêre
Neitiid waard Bourke troch syn kommandant, generaal-majoar George H. Thomas, nominearre foar de ofsiersoplieding oan 'e Amerikaanske Militêre Akademy te West Point, dêr't er mids oktober 1865 oan syn stúdzje begûn. Hy slagge yn juny 1869 foar syn eksamens en waard neitid mei de rang fan twadde luitenant tafoege oan it Amerikaanske 3e Kavaleryrezjimint. Mei dat rezjimint tsjinne er fan septimber 1869 oant febrewaris 1870 yn Fort Craig, yn Nij-Meksiko.
Letter wie Bourke jierrenlang de adjudant fan brigadegeneraal George Crook, mei wa't er yn 1876 en 1877 dielnaam oan 'e Grutte Sû-Oarloch tsjin 'e Lakota, de Noardlike Sjajinnen en de Noardlike Arapaho, en fan 1882 oant 1883 oan 'e Oarloch fan Geronimo tsjin 'e Tsirikahûa-Apachen. Under de Grutte Sû-Oarloch focht er mei yn û.m. Slach oan de Powderrivier, de Slach by Prairie Dog Creek, de Slach oan de Rosebud en de Slach by Slim Buttes. Hy klom op nei de rang fan majoar, en hie ûnder de Oarloch fan Geronimo it befel oer de ferkenners fan it Amerikaanske Leger.
Skriuwwurk
Yn 1881 wie Bourke te gast by de Sûny (Zuni) fan Nij-Meksiko, dy't him tastiene om in seremoanje by te wenjen fan harren medisynman. U.m. oer dy ûnderfining publisearre Bourke yn 1888 it artikel The Use of Human Ordure and Human Urine in Rites of a Religious of Semi Religious Character among Various Nations ("It Gebrûk fan Minsklik Húskeguod en Minsklike Urine yn Rituëlen mei in Religieus of Semy-Religieus Karakter mank Ferskate Folken"). Ferskillende neifolgjende stúdzjes laten Bourke ta it skriuwen fan syn bekendste wurk, Scatalogic Rites of All Nations ("Skatalogyske Rituëlen fan Alle Folken"), dat er yn 1891 publisearre. Fanwegen it gefoelige ûnderwerp waard dit boek inkeld yn in lyts fermidden fan wittenskippers útbrocht. Pas yn 1913 waard Scatalogic Rites of All Nations foar in breder publyk publisearre, mei in foarwurd fan 'e Eastenrykske psychiater Sigmund Freud.
Grinzer Feankoloanjes
250px|thumb|De Grinslânske Feankoloanjes thumb|250px|It oanmeitsjen fan it heechfean yn de omkriten fan Wildervank om 1650 hinne, skildere troch [[Jacobus Sibrandi Mancadan]] De Grinzer Feankoloanjes, of yn 't koart: de Feankoloanjes, is de namme fan in gebiet yn it súdeasten fan de provinsje Grinslân. It omfiemet it grûngebiet fan de eardere gemeente Hegesân-Sappemar (no part fan de gemeente Midden-Grinslân), de gemeenten Feandam, Pekela en Stedskanaal, in part fan de eardere gemeente Menterwâlde, dat no ek part fan Midden-Grinslân is, en Vlagtwedde, dat no part fan de gemeente Westerwâlde is. It foarheaksel "Grinzer" ferwiist nei de stêd Grins en net nei de provinsje. De stêd hie it sizzenskip oer de feanterij. It wiene winliken koloanjes fan de stêd. Yn in tal plakken, sa as bygelyks Stedskanaal, is dat noch hieltyd werom te sjen yn it gemeentewapen en de gemeenteflagge. Oant yn de santjinde iuw wie der suver gjin bewenning yn it gebiet, dochs allinne in bytsje by de rânen del dêr't wat turf ôfgroeven waard. Dêrnei is suver alle turf ôfgroeven en is der alhiel in nij gea ûntstien, dêr't de lintbebouwing, by njonkelytsen al wer tichtsmiten kanalen del, oerhearsket.
Kos
It eilân is 40 km by 8 km grut en hat in oerflak fan goed 290 km². By de folkstelling fan 2011 hie it eilân 33.300 ynwenners. Toerisme is in tige wichtige boarne fan ynkomsten foar it eilân. thumb|left|Kos
Nasjonaal Park Björnlandet
Nasjonaal Park Björnlandet (Sweedsk: Björnlandets nationalpark) is sûnt 1991 in nasjonaal park yn de provinsje Västerbottens län (Lappland) yn Sweden. It park besloech yn earste ynstânsje 1.143 hektare, mar waard op 15 maart 2017 útwreide ta 2.369 hektare.
Junkers (fleantúchfabrikant)
Ferneamde ûntwerpen fan Junkers wiene ûnder oaren it Ju-52/3m transport- en passazjierstastel, de Ju-87 Stuka dûkbommesmiter en de Ju 88 (jacht)bommesmiter.
Huzen (gemeente)
Plakken binnen de gemeente
Wiken
Yndustry
Yn de jierren '20 boude de NSF hjir mei Philips twa grutte stjoerantennes (wêrfan no noch in 1:5 replika stiet as monumint op de Rânewei). De 'stjoerderwyk' herinnert kwa strjitnammen en lizzing noch sterk oan dizze perioade. Op it plak fan de hjoeddeiske 'Phohi-flat' stienen de foar harren tiid tige krêftige Philips Omroep Holland Indië (Phohi) ultrakoartegolf-stjoerders. Dy waarden brûkt om kontakt te hâlden mei Nederlânsk-Ynje, 12.000 km(!) fierderop. De earste stjoerders waarden oprêden yn 1936 en letter waard de rest yn de earste maaiedagen fan 1940 troch de sjeny opblaasd. Yn 1947 gie de PHOHI oer yn Radio Nederlân Wrâldomrop en de lêste stjoerder (dy't nei de oarloch wer opboud wie) waard ûntmantele yn 1957. Wyls binne de measte telekomfabrikanten ferdwûn troch fúzjes, oernames en reorganisaasjes.
Wien Neêrlands bloed
thumb|Wien Neêrlands bloed (tekst fan Tollens, melody fan Wilms) Wien Neêrlands bloed (Frysk: Wa't Nederlânsk bloed) wie fan 1817 oant en mei 1932 it folksliet fan Nederlân. It liet waard komponearre troch Johann Wilhelm Wilms (1772-1847) op in gedicht fan Hendrik Tollens (1780-1856).
Tekst (1815-1898)
Wien Neêrlands bloed in d’aders vloeit Van vreemde smetten vrij Wiens hart voor land en koning gloeit Verheff’ de zang als wij: Hij zet met ons, vereend van zin Met onbeklemde borst Het godgevallig feestlied in    Voor vaderland en vorst (2x)
Hielûnthâlding
Skiednis
It begryp 'hielûnthâlding' en de organisaasje fan hielûnthâlders datearje út de twadde helte njoggentjinde iuw, doe't troch minne wen- en wurkomstannigheden it drankgebrûk fan arbeiders bot tanaam wie. Foar de Twadde Wrâldkriich wie de hielûthâldersbeweging – lykas de hiele mienskip – bot ferpyldere. Dat der wiene sosjalistyske, protestantsk-kristlike en roomsk-katolike en liberale hielûnthâldersferienings.
Bond girl
Nammen
De Bond girls út 'e boeken fan Fleming en de films oer James Bond drage soms nammen dy't apart binne, lykas Vesper Lynd (vesper betsjut "jûnsgebed"), May Day (letterlik: "maaiedei", mar it betsjut eins "1 maaie" of "mayday", in helpoprop fan piloaten), Molly Warmflash (warmflash betsjut "waarmflits" en ropt assosjaasjes mei de oergong op), Christmas Jones (christmas betsjut "kryst"), en Fields ("fjilden"), dy't fan foaren Strawberry ("ierdbei") blykt te hjitten. Ferskate kearen komt it ek foar dat Bond girls in namme drage dy't in seksueel suggestive wurdboarterij befettet, lykas Honey Ryder ("hunichrider"), Pussy Galore ("poeske oeral"), Plenty O'Toole ("genôch ark"), Holly Goodhead ("Holly Pijper")* en Xenia Onatopp ("Xenia Boppe-op"). *) Goodhead is eins in besteande Ingelske efternamme dy't in ferbastering is fan it Angelsaksyske wurd foar "godheid", in betsjutting dy't men yn it hjoeddeistige Ingelsk net mear weromken om't it efterheaksel -head, "-heid", net mear bestiet; head, "holle", is lykwols ek in sprektaalterm foar orale seks, en Goodhead kin sadwaande opfet wurde as "goede orale seks" of "goed yn orale seks".
De Twa Tuorren
Boek III
Wylst Frodo en Tabe de rivier oer roeie, wurde harren efterbleaune freonen oerfallen troch in grutte kliber oarken. Boromir wint syn eare werom mei syn heldhaftige ferdigening fan Merten en Pepyn, mar úteinlik wurdt er delsketten en de beide hobbits wurde troch de oarken ûntfierd. As Aragorn, Legolas en Gimli einlings en te'n lêsten op it plak oankomme, fine se Boromir swier ferwûne. Ear't er stjert, bychtet er oan Aragorn op wat er dien hat. Aragorn wifket oer wat er no sil: efter Frodo en Tabe oan, om harren te helpen de kweeste mei de ring ta in goed ein te bringen, of efter de oarken oan, om Merten en Pepyn te befrijen. Uteinlik kiest er foar it lêste, en trochkrúst er mei Legolas en Gimli de útstrutsen flakten fan Rohan yn it spoar fan 'e oarken.
Fryske oersetting
Yn 2016 besleat Westra De Twa Tuorren yn eigen behear út te jaan fia de troch himsels, Marten Walinga en Ate Grypstra oprjochte Stifting Fryske Tolkien, wat er finansierde mei in crowdfundingsaksje. Ta promoasje begûn er dêrnjonken in eigen YouTube-kanaal, dêr't û.m. deputearre Sietske Poepjes en akteur Freark Smink stikken út it boek foarliezen. De eigentlike presintaasje fan De Twa Tuorren waard op freed 11 novimber 2016 holden yn 'e eardere grifformearde tsjerke yn Westra syn wenplak Lollum. Tsjin dy tiid wie it bedrach dat er fia crowdfunding hope op te heljen (€7.800), al mear as binnen (feitliks wie der mear as €9.000 byinoar brocht). Dêrnjonken ûntfong Westra foar de útjefte fan De Twa Tuorren ek finansjele stipe fan 'e Douwe Kalma Stifting, it Feitsma Fûûns fwar it Frysk, de Stifting Kristlik Frysk Folksboek, de S.E. Wendelaar Bonga Stifting, it Prins Bernhard Kultuerfûns en it Nederlânsk Tolkien Genoatskip "Unquendor".
Seerp Gratama (1757-1837)
thumb|Seerp Gratama ([[Gosling Posthumus|Posthumus, 1827)]]
Atos
Geografy
Alhoewol't Atos ferbûn is mei it fêste lân is it allinne mei in fearboat te berikken. Ofhinklik fan it waar binne der ferskillende tsjinsten dy't alle dagen tusken Ouranoupolis en Dafni, de haven fan Atos, farre.
Duckworth Books
Duckworth Books is in Britske útjouwerij dy't fêstige is yn 'e Londenske wyk Farringdon. It bedriuw spile yn 'e earste helte fan 'e tweintichste iuw in wichtige rol by de ûntwikkeling fan 'e moderne Britske literatuer, doe't der wurk ferskynde fan skriuwers as Virginia Woolf en D.H. Lawrence. Duckworth wurke sûnt 2003 nau gear mei de Amerikaanske útjouwerij The Overlook Press. Yn 2018 ferlear it bedriuw syn selsstannigens.
Theresienstadt (konsintraasjekamp)
Deadetal
Fan novimber 1941 oant april 1945 waarden sa'n 144.000 Joaden nei Theresienstadt deportearre; 33.000 fan harren stoaren yn de stêd sels troch brekme, sykte, tramtearring of eksekúsje. 88.000 Joaden waarden út Theresienstadt wei deportearre nei ferneatigingskampen, fral nei Auschwitz en Treblinka). By de befrijding wiene noch 19.000 finzenen yn libben. Fan de deportearre joaden dy't yn ferneatigingskampen bedarre oerlibben mar 3000. Fan de 10.500 bern yn it getto soene mar 142 de oarloch oerlibje. In grut part fan de finzenen waard krekt foar de befrijing fan Theresienstadt troch de Alliearden noch deasketten en yn massagrêven smiten.
Kroanprins
In kroanprins, of as it om in frou giet, in kroanprinsesse, is yn in erflike monargy de gebrûklike oantsjutting foar de rjochtmjittige troanopfolger: it is dyjinge dy't fanwegen syn of har berte as earste yn oanmerking komt om 'e regearjende monarch op te folgjen. Yn 'e regel giet it dêrby tsjintwurdich om it âldste bern fan 'e regearjende monarch. Foarhinne gie de foarkar út nei manlike opfolgers, en wiene froulju net yn tel. Yn in protte monargyen wiene froulju hielendal fan 'e erfopfolging útsletten, en yn alle oaren koene se inkeld op 'e troan komme as der wier gjin manlike opfolger foarhâns wie. Hjoed oan 'e dei binne yn 'e measte lannen sokke efterhelle wetten feroare, sadat no gewoan it âldste bern fan 'e sittende monarch de kroanprins(esse) wurdt, oft dat no in man of in frou is. As de kroanprins(esse) foartidich komt te ferstjerren wurdt syn/har âldste bern (as dat der is) de rjochtmjittige opfolger.
De Kening Komt Wer
Taheakken
De mânske taheakken folgjend op Boek VI fan Master fan Alle Ringen jouwe eftergrûnynformaasje oangeande withoefolle aspekten, fan skiednis en tiidrekkening oant skriuwen en stavering. Hjirûnder de ynhâldsopjefte fan 'e seis taheakken, dêr't de earste fierwei de langste fan is.
Ek wurdt yn 'e taheakken beskreaun hoe't it ôfrint mei de haadpersoanen. Fan Frodo, Bilbo, Gandalf en Galadriel wurdt dat oan 'e ein fan Boek VI al ferteld. Tabe, Merten en Pepyn wurde lju fan kwizekwânsje yn it Goa: Tabe as boargemaster fan Rûga Dollens, Merten as master fan Bûklân en Pepyn as teiman fan it Goa. Nei de dea fan syn frou set Tabe úteinlik, 62 jier nei de fal fan Sauron, as lêste fan 'e ringdragers ôf nei de Grize Havens, dêr't er skipgiet nei Valinor. Pepyn en Merten keare oan 'e ein fan in ryk libben werom nei Gondor, dêr't se úteinlik mank de grutten fan it lân begroeven wurde. Éomer fan Rohan trout mei Lothiriel, de dochter fan Imrahil fan Dol Amroth. Hy stjert 65 jier nei de fal fan Sauron en syn soan Elfwine regearret nei him. Aragorn regearret lang en wiis mei Arwen njonken him en jout him 121 jier nei de oerwinning op Sauron úteinlik del om te stjerren, en wurdt opfolge troch syn soan Eldarion. Arwen reizget dan nei it ûnderwilens ferlitten lân Lothlórien en toevet dêr yn ienlikens oant har dea, koarte tiid letter. Nei de oerwinning hellet Gimli dwergen nei it suden ta, dêr't er hear fan 'e Glinsterjende Grotten yn Rohan wurdt. Syn freon Legolas bringt boskelven út it Brimsterwâld yn it suden en hâldt mei harren ta yn Ithilien, dat wer it skienste lân fan hiel it Westen wurdt. Mar as Aragorn stjert, bout Legolas in griis skip en fart er fuort oersee nei Valinor, en nimt er Gimli mei. En sa ferlitte de lêste leden fan it Selskip fan 'e Ring de wrâld.
Tsjerke fan Oldendorp
De Tsjerke fan Oldendorp is in tsjerkegebou yn it Eastfryske Reiderlân. De romanogotyske tsjerke waard yn de 13e of 14e iuw boud. De tsjerke foarmet ien gemeente mei dy fan Nendorp en dielt de dûmny mei Ditzum.